Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ale zimno.
Zostawiłem otwarte okno w pokoju?
Cholera.
Obudził się pan już?
Hej.
Wiesz w ogóle, kim jestem?
Oda Shinichiro, Japończyk koreańskiego pochodzenia.
Koreańskie nazwisko Kim Gwang-il.
Przyjechał pan, żeby pozwiedzać, tak?
Przysłał cię ktoś z Nagoi?
Albo Sakaguchi z Tokio?
A może pan Choi z Pusanu?
Wielu ludzi pana szuka.
Dlatego
trzeba było lepiej się prowadzić,
jeśli chciał pan umrzeć z przyczyn naturalnych.
Słyszałem o tobie.
Wykwalifikowana zabójczyni z Korei.
Plotki muszą być prawdziwe,
skoro wysłali cię, żebyś załatwiła mnie, Odę Shinichiro, tygrysa z Kansai.
Yakuza jest taka pretensjonalna.
Wcale nie. To moja duma jako samuraja.
O rety.
Czyli rozumie pan koreański!
Ale zastanawiam się…
Czemu czekałaś, aż Oda Sinichiro się obudzi?
Chciałam pana wcześniej załatwić,
ale zmieniłam zdanie.
Chętnie posłucham, jeśli to nie za długa historia.
No dobrze.
Przejdźmy na „ty”.
Mam córkę.
Jest tak ładna jak ja.
Co?
Ale bywa niemiła.
Tak czy siak,
w weekend oglądałyśmy wiadomości.
Senator Oh Jeong-sik, nowy kandydat na premiera,
zaprzecza, jakoby jego syn Oh został nieuczciwie przyjęty
do szkoły muzycznej.
Prokuratura wezwała Oha, żeby rozpocząć śledztwo.
Co za bzdury…
Każdy chce posłać dzieci do dobrej szkoły. Sami zrobiliby to samo.
Serio…
To znaczy…
Nie mówię, że dobrze zrobił.
Ale każdy rodzic myśli tak samo.
Ale to niesprawiedliwe.
Życie jest niesprawiedliwe.
Jeśli ktoś dostał się na studia, to ktoś inny odpadł.
A gdybym to była ja?
Też mówiłabyś to samo?
Na twoim miejscu
uczyłabym dziecko uczciwości,
a nie truła, że świat jest niesprawiedliwy.
Niezwykła córka.
Prawda?
Czasem możemy się uczyć od dzieci.
Zgadzam się.
Dlatego będę dziś uczciwie walczyć.
Chcesz tego? Pożałujesz.
Wspaniale!
Widzę, że też jesteś samurajem.
Daj mi ubranie, żebym walczył godnie.
Jak chcesz.
Przyznaj się, że ci zimno.
Masz stary miecz. Chcesz nowy?
No jasne. Kobiety nie znają się na mieczach.
To wakizashi powstało 400 lat temu.
Stworzył je Akihiro, największy mistrz szogunatu Edo.
Dla samuraja
to arcydzieło sztuki, podobne do Świętego Graala.
Co o tym myślisz?
Czyż to nie imponujące?
Dałam to za 30 000 wonów w markecie.
Zobaczmy.
Możemy zaczynać?
Robisz wrażenie.
Tak, wiem.
Możesz być z siebie dumna.
Są tylko trzy osoby
w całej Japonii, które są w stanie
mierzyć się ze mną, Odą Shinichiro.
Poddajesz się?
Przerwa.
Zmienię broń.
Jak sobie życzysz.
Wygrana to nie przypadek.
Tysiąc dni treningów…
i dziesięć tysięcy dni doskonalenia.
Tylko dzięki tej dyscyplinie…
Ty jebana suko…
Przepraszam.
Spieszę się na zakupy.
KILL BOKSOON
Ojej. Kiedy tak zwiędłeś?
Trzeba było powiedzieć mamusi.
Moja córka, Boksoon, paliła papierosy.
Z ciekawości,
jak bezmyślne dziecko.
Tak jak ja wybaczam grzechy mojej córki,
tak samo Ty wybacz mi moje grzechy, Panie.
- Amen. - Amen.
Weź go.
Zjedz.
Musisz połknąć.
Jesteś późno.
Kiedy zaczęłaś palić?
Picie jest w porządku, ale palenie to nic dobrego.
Nie rób tego.
Najpierw sama stosuj się do swoich zasad.
Nie jesteś zbyt przekonująca, co?
Kiedy zaczęłaś palić?
Zapalisz ze mną?
Nie udawaj fajnej mamy.
Zabiję ją.
Gil Jae-young.
Przepraszam za trzaskanie. Rzucę palenie.
Co? Chciałaś coś powiedzieć?
Pomóż mi wybrać strój
na jutrzejsze spotkanie rodziców.
A, to spotkanie.
Spotkanie zawziętych mamusiek, które chwalą się pieniędzmi i dziećmi?
Wszyscy jeżdżą do Stanów nie bez powodu.
W zeszłym roku byliśmy na Hawajach.
Jedzenie było dobre i było dużo do zrobienia,
ale za dużo tam Koreańczyków. Nie da się ćwiczyć języka.
Dlatego wszyscy jeżdżą do Singapuru.
Nawet o tym nie myśl.
Tam jeżdżą zwykłe dzieciaki.
- Nie ma dobrych zajęć pozalekcyjnych. - Rozumiem.
To dokąd poleciłabyś się teraz udać?
Racja.
Czemu nie wyjechałyście tego lata?
- Tego lata? - Tak.
Byłam w podróży służbowej.
Na pewno jest ci trudniej, bo jesteś sama.
Tym razem na pewno pojedziemy.
So-ra kazała mi opiekować się Jae-young.
Ale czym się zajmujesz?
Pracuję dla firmy planującej eventy.
Jakie eventy?
Dziś rano w Seulu
znaleziono zastrzelonego czterdziestolatka
na placu budowy mostu Dongho.
To urodzony w Japonii Koreańczyk Kim Gwang-il.
Przybył do Korei trzy dni temu.
Był znany jako Oda Shinichiro,
przywódca yakuzy z Kobe w Japonii…
Znowu nie trzymała się scenariusza.
Jak mamy to posprzątać, jeśli używa broni na występie?
Władze japońskie nie wydały jeszcze…
Uważam, że to nie był zły ruch.
Czemu nie?
Jak wiadomo, przestępstwa z użyciem broni są w Korei rzadkością.
W związku z tym zapewne chodziło o walkę o władzę w Japonii.
Czy koreańskie gangi były zamieszane…
Widzisz?
Kto by podejrzewał wściekłą żonę niewiernego męża z yakuzy?
- Reasumując śledztwo… - Rany.
Pobłażasz Boksoon, bracie.
Urodzony w Japonii Koreańczyk,
znany w Japonii jako Oda Shinichiro,
a w Korei jako Kim Gwang-il…
Przyszedł pan.
Zapraszam.
To może ciąć skałę jak masło.
Boksoon! Wyrazy szacunku.
- Dobrze się bawiłeś? - Tak.
Myślisz, że kiedyś dam występ,
który trafi do wiadomości, tak jak ty?
Jesteś jeszcze młody.
Tak. Głowa do góry, Yun-seok.
Przyjdzie czas na nasze pokolenie.
Może w XXIII wieku.
Czemu nie ma tu Min-seoka?
Zmarł dwa tygodnie temu w delegacji w Chinach.
Rany. Miałam mu postawić kolację.
Dość już o zmarłych. Proszę opowiedzieć o występie.
Czy ten gość z yakuzy naprawdę był taki super?
Był silny?
Jaki był?
Był bardzo silny.
Mogłabym przegrać w uczciwej walce.
Chyba się starzeję.
- Nie mów tak. - Na pewno nie.
To nie konkurs.
Nieważne, czy są silni.
Należy znaleźć ich słabość.
Albo ją stworzyć.
Jak mawiała Kill Boksoon: „Najpierw znajdź słabość.
Jeśli nie znajdziesz, trzeba ją stworzyć!”.
- Tak. - Czemu on to ciągle robi?
Uczę się od szanownej pani.
Ach tak, mój mały Gwang-manie?
- Ohyda! - Co za kretyn.
Ile płacą za taki wielki występ?
Wystarczająco, żebym dziś stawiała.
Może nam pani powiedzieć.
Jeśli nie chce pani mówić,
proszę napisać pierwszą cyfrę.
Zarobiła więcej za jeden występ niż ja za siedem w mojej firmie.
Nie porównuj swojej firmy do MK. To globalna korporacja.
Masz szczęście, że możesz pracować.
Ja nie, bo żadna firma mnie nie zatrudnia.
Wszystko przez zasady wprowadzone przez MK siedem lat temu.
Mam rację?
Jest pewne stare powiedzenie.
„Jak kogoś zabijesz, to cię to wzmocni”.
Jesteśmy zawodowcami, którzy wcielają te słowa w czyn.
Nie pracujemy w agencji detektywistycznej.
Nie jesteśmy też gangsterami, rywalizującymi ze sobą.
Jesteśmy dumni z naszej pracy.
Zabijanie
stało się globalnym biznesem i zasłużyliśmy na szacunek.
Aż niezrzeszeni zabójcy-amatorzy
zrujnowali naszą reputację, zabijając dzieci za grosze.
Znaleźliśmy się w tym położeniu,
bo w tej branży nie ma żadnych zasad.
Dlatego
proponuję wam proste zasady.
Mam pytanie!
Jeśli będziemy wybrzydzać, przestrzegając zasad,
nie stracimy pracy?
Zyskają na tym niezrzeszeni.
Niedawno założył pan firmę?
Wciąż jest bardzo mała. Jestem sierżant Shin.
Słuszna uwaga.
Dlatego
przestrzeganie zasad musi być niemożliwe dla niezrzeszonych.
W ten sposób
będziemy mogli się ich pozbyć.
To dokładnie trzy zasady.
Po pierwsze,
nie zabijajcie nieletnich.
Po drugie,
przyjmujcie tylko występy waszej firmy.
Po trzecie,
musicie zawsze podejmować się występów waszej firmy.
Jeśli przystaniecie na te zasady,
niezrzeszeni amatorzy nie będą w stanie
pracować w tej branży.
Zgadzam się!
Zgadzam się w pełni!
Skąd mogłem wiedzieć,
że stracę rękę i zarazem pracę?
Moja firma zajechała się, próbując przestrzegać tych zasad,
a ja nie dostałem nawet odprawy. Cholera.
Mam pytanie.
Dlaczego wszystkie zasady ustalają ci u władzy?
To dlatego,
że zasady dają im jeszcze większą władzę.
Zasady były tylko sposobem MK na zmonopolizowanie branży, no nie?
Poza sierżantem Shinem
inne firmy straciły na znaczeniu
i giną przy MK.
Też jesteś z MK.
Dlatego mogę im jechać.
Nadają nam poziomy A, B, C i D.
Bogaci stają się bogatsi,
a my jesteśmy wdzięczni za ochłapy, które nam rzucają.
Płaca zależy od umiejętności.
To brzmiało, jakbym nie był dość dobry.
Nie jestem już dzieciakiem na praktykach.
Więc przyślij mi zakrwawiony nóż.
Zobaczę, jak daleko zaszedłeś.
Czemu mówisz o zakrwawionym nożu?
Ale to prawda, że ludzie tacy jak my
mają ciężko przez firmy takie jak MK.
To prawda.
Czyli ja jestem tu najostrzejsza.
A ty, Hyeon-cheol? Odmówiłbyś firmie MK?
Obwinianie innych i użalanie się nad sobą to przywilej niekompetentnych ludzi.
Wybaczcie.
Jestem zbyt kompetentna.
Swoją drogą, co znaczy wysłanie zakrwawionego noża?
To staroświecka wiadomość.
Istniała przed wszelkimi zasadami.
Gdybyś na przykład ty wysłał jemu nóż umazany krwią,
to zaprosiłbyś go, żeby wybrał czas i miejsce
na walkę na śmierć i życie.
Ale te romantyczne pomysły to już przeszłość.
To z czasów, gdy Boksoon była w kwiecie wieku.
Była wtedy przerażająca.
Bryka nie ma wszystkich bajerów.
Cholera.
Przepraszam.
Ale oziębła suka.
Hej, pięć świń.
Co?
Coś ty powiedziała?
- Hej. - Uspokój się.
To było niegrzeczne, paniusiu.
Jedna, dwie, trzy, cztery, pięć świń.
- I co? - Ty pieprzona suko…
Ale ktoś taki jak Hee-sung powinien mieć poziom A nawet w MK.
Co tam reputacja.
Boksoon nie pokonałaby go łatwo.
Ma wystarczające umiejętności.
Kiedyś uważano go za wschodzącą gwiazdę MK.
Ale z jakiegoś powodu prezes Cha Min-kyu go nie lubi.
Nie ma na nim krwi.
Chyba nie wytrzymam dłużej…
Wytrzymaj. Podoba mi się to.
Naprawdę rzucisz?
Palenie jest koniecznością w młodości.
Co cię tak smuci?
Wszystko oprócz ciebie.
Intensywne życie w szkole.
Mój głupi chłopak.
Zwłaszcza moja mama.
Zabiłaby mnie, gdyby nas odkryła. Nic nie kuma.
Wiesz, jak moja zapisała mnie w telefonie?
- Nie mów. - „Księżnisia”.
Bez jaj.
Wszystkie mamy są takie same.
Udają, że nas kochają.
Ale obrzydziłoby je nasze prawdziwe ja.
Nieważne.
Też nie znam mojej mamy za dobrze.
Dużo przede mną ukrywa.
Na przykład co?
Nic takiego.
No co?
Ukrywasz coś przed…
Ej, wy.
Nie powinnyście opuszczać lekcji i palić!
Cześć.
Palenie po trygonometrii jest najlepsze.
Idziemy na karaoke na monety. Mamy też piwo.
Super!
A ty?
Bawcie się dobrze.
Hej, chodź dzisiaj z nami.
Bo cię zabiję.
Do jutra.
Rany, Cheol-woo.
Jae-young znowu dała ci kosza.
- Była straszna, co? - No nie?
Nawet się wystraszył. Pieprzony debil.
Coś ty do mnie powiedział?
Przestańcie. Wkurza się, gdy go wyzywacie.
Co to?
To na operację taty.
Trzeba było mi to dać wcześniej. To dziwne.
Dzięki, ale nie chcę.
Możesz zostać ze mną trochę dłużej?
To pożyczka. Oddasz mi później.
Nie trzeba. To już załatwione.
Jak?
Widzę, że się o mnie martwisz.
- Chcesz wiedzieć jak? - Nie.
Nie, jeśli ma mnie to martwić.
Boksoon!
Gil Boksoon!
Przyznaj, że się o mnie martwisz.
Jeśli się o mnie martwisz,
załóż firmę i mnie zatrudnij.
Twój kontrakt wkrótce się kończy.
Lekkomyślność nie jest seksi.
Jeśli założysz firmę, to się rozkręci.
Lubię prezesa Cha.
To on nauczył mnie wszystkiego, co wiem,
i dał mi wszystko, co mam.
I może ci to wszystko odebrać.
Zabijesz mnie, jeśli prezes ci każe?
Oczywiście.
Po wygaśnięciu kontraktu może to rzucę.
Tak nagle? Dlaczego?
Masz chłopaka?
Nie ma mowy.
Gdybyś była milsza, chłopcy by się o ciebie zabijali.
Masz debatę na historii? Podobno liczy się do oceny.
To dziecinne, że musimy walczyć o oceny.
O to chodzi. To walka.
Kojarzysz moment, kiedy oponent się wzdryga?
To jego słabość.
Zmiażdż go. Niech błaga o litość.
A nie miałam być milsza?
O czym jest debata?
O tym, kto powinien być na banknocie 100 000 wonów.
Brzmi fajnie.
Kogo wybierasz?
Było wielu kandydatów.
Kwanggaet’o Wielki, Eulji Mundeok, Kim Gu, An Jung-geun…
Mieli wspólny mianownik.
To mężczyźni.
Poza tym.
Wszyscy kogoś zabili.
Więc wybrałam Nongae.
Kobiecie trudno jest zabić. To mi się w niej podoba.
Rozumiem…
To ciekawy punkt widzenia.
Boże, Gil Boksoon!
Co z tobą?
Co cię tu sprowadza?
Wezwał mnie pan Cha.
Świetnie. Pomóż mi, skoro już tu jesteś.
Nie, to żenujące.
Proszę, tylko raz.
- Nie ma mowy. - Tylko raz.
Pani dyrektor…
Dzień dobry, dyrektor Cha!
Nie do wiary.
Cześć.
Słyszałam, że macie dziś comiesięczne oceny.
Wpadłam wam kibicować.
- Boksoon, jesteś super! - Jesteś boska!
To miejsce wygląda znajomo.
Tak.
Ćwiczą twój występ sprzed pięciu lat.
Sprawa z łazienki Yeosu.
- Dziewczyna? - Tak.
W naszych szeregach jest wiele dziewcząt.
Jest prymuską. Niedługo zadebiutuje.
Naprawdę?
Dzień dobry, jestem Kim Young-ji.
Czemu się tak denerwujesz?
Podziwia cię.
Zrobię z niej kolejną Gil Boksoon.
Śmiało.
Pokażę ci.
Kto chce znowu sparować z Young-ji?
Nikt?
Rany. Musisz być naprawdę dobra.
Do zobaczenia.
Powodzenia!
Szkoda, że jej nie widziałaś.
Jest lepsza, niż ty byłaś w jej wieku.
Young-ji?
Mogę z tobą sparować?
Nie chce pani sprzętu?
Ty też nie używasz prawdziwych noży.
To wystarczy.
Gotowe, start!
Dobrze, że używasz obu rąk, ale ruchy są zbyt długie.
Chyba nie walczyłam tak w jej wieku, prawda?
Dobry wybór.
Prawdziwe ostrze by panią ugodziło.
I co? Nie przypomina ci ciebie?
Byłam ładniejsza.
Właśnie umarłaś i nawet nie pisnęłaś.
Wybieraj.
Oba występy są pilne. Musimy im szybko odpowiedzieć.
Za słodka.
Przepraszam. Wymienię.
Nie trzeba.
Po prostu nie wypiję.
Proszę już iść.
Co z tobą? Nie chcesz pracować?
Właśnie skończyłam występ i…
powinnam dać szansę następnemu pokoleniu.
Może Han Hee-sung? Jest całkiem niezły.
Nie widzisz tu litery A?
Zasługuje na poziom A.
To moja decyzja, nie twoja.
Wybieram to.
Znowu w kraju. Nawet nie przeczytałaś.
Z wiekiem czuję się patriotyczna.
Dzięki tobie odwiedzę Rosję.
Rany, to musi być wielki występ, skoro jedzie pan osobiście.
W grę wchodzi mafia.
Stary Dokgo jest na emeryturze, a Modliszka na wakacjach,
więc to musiało być jedno z nas.
Myślałaś o warunkach przedłużenia kontraktu?
Twoje dziecko ma teraz 15 lat?
Obiecałaś mi coś 15 lat temu.
Mówiłam, że to nie przez nią.
Chodźmy coś zjeść.
Dawno nie rozmawialiśmy.
Jadłam już śniadanie.
Zjedzmy tteokbokki.
- W tamtej knajpie? - Tak.
To oferta nie do odrzucenia.
To materiały, o które pani prosiła, dyrektor Cha.
Proszę odłożyć, detektywie Kang.
Na co pani patrzy?
Na coś okropnego.
Chodziła za mną
i opowiadała o wszystkim, co wydarzyło się w szkole.
Teraz siedzi w pokoju z zamkniętymi drzwiami.
Ma wiele sekretów. Nawet zahasłowała telefon.
Sekrety oznaczają, że tworzy między wami mur.
Tak, mur.
Wszystko, czego mnie pan nauczył,
wyczuwania przeciwnika, szukania słabości, zaskakiwania go.
- To na nią nie działa. - Ojej.
Jest twarda.
Zabijanie jest łatwiejsze od bycia rodzicem.
Masz rację.
I dobrze się na nim zarabia.
Ale…
czemu nie mówisz, czego chcesz w nowym kontrakcie?
Bardzo dobre tteokbokki.
Jeśli to nie przez dziecko, to jaki jest powód?
Myślisz, że Bóg cię ukarze?
Ja i pan
i tak już pójdziemy do piekła.
Dlatego się nie modlimy.
- To dziecko. - Nie jest nieletni.
Czemu to poziom A?
Będzie o tym głośno.
Trzeba upozorować samobójstwo.
To mi przypomina nasze spotkanie.
Nie pamiętam. Wiele wody upłynęło.
Słucham, panie dyrektorze.
Co?
Coś z Jae-young?
Tak, już jadę.
Co się stało?
Jae-young dźgnęła kolegę nożyczkami.
Ma talent jak jej mama.
Żartuję.
Nie ma z czego żartować.
Jeszcze raz pan tak zażartuje,
a potnę pana tępym nożem.
Jae-young rozmawiała z Cheol-woo podczas przerwy,
gdy dźgnęła go nożyczkami.
Żadne z nich nie chce powiedzieć, co się stało.
Czy ofiara musi się tłumaczyć?
Mój syn jest ofiarą!
Proszę pani,
bardzo mi przykro. Zapłacę za leczenie…
Nie chcę. Mam pieniądze.
Wezwijcie policję.
Po co? To tylko dziecięca sprzeczka.
Dźgnęła go tutaj!
Gdyby rana była głębsza, byłaby śmiertelna!
Na pewno chciała go zabić.
Czego uczą ją rodzice?
Proszę pani! To nie na miejscu!
Bierzesz stronę Jae-young, bo jest blisko z So-rą.
Nie biorę strony Jae-young.
Jestem tylko członkinią komitetu rodzicielskiego.
Wezwaliśmy matkę So-ry, ponieważ So-ra była jedynym świadkiem.
Ale ona też nie chce mówić.
Czyli So-ra jest zamieszana w ten straszny incydent?
Tego nie powiedziałem.
Tak czy inaczej, pani Gil, Jae-young jest zawieszona na tydzień.
Dźgnęła moje dziecko. To za krótko!
Potem zwołamy radę dyscyplinarną.
Jeśli nie powie, czemu to zrobiła,
to zgodnie z zasadami zostanie wydalona ze szkoły.
Wydalona?
Wyrzucą cię, jeśli nie powiesz.
Nie przyjmą cię z powrotem za żadne pieniądze.
Przetrwasz w szkole publicznej?
Przestań! Brzmisz jak snobka.
„Snobka”?
A dźganie kogoś jest niby kulturalne?
Naprawdę mogłaś go zabić!
Wiesz, jakie to niebezpieczne?
Oczywiście, że tak.
Co powiedziałaś?
Dźgnęłam go tam, żeby go zabić.
Pierwszy raz zabiłam kogoś w wieku 17 lat.
Wtedy poznałam prezesa Cha.
Mówił, że mam talent.
To miało sens, bo dorastałam wśród przemocy.
Dlatego chciałam wychować ją zupełnie inaczej.
Ale kiedy na nią patrzę, przypomina mi mnie, kiedy byłam młoda.
To mnie przeraża.
Za dużo o tym myślisz.
Mogła to powiedzieć, bo przechodzi okres buntu.
To taki wiek.
Zróbmy to tak.
Po prostu powiedz firmie prawdę.
Prezes cię puści, jeśli to przez dziecko.
Albo może cię zabić.
Gdy postanowiłam urodzić Jae-young, obiecałam mu,
że nie wpłynie to na moją pacę.
To trudne. Nie fizycznie, ale emocjonalnie.
Czasem
widzę swoje odbicie w oczach umierającego.
Boję się wrócić do domu i spojrzeć jej w oczy.
Myśl, że mój tata wie, co robię,
aż mnie przeraża.
Wiem, że to samolubne, że nie chcę poświęcić kariery dla dziecka.
Nie nadaję się na matkę?
Nadajesz się, bo dużo zarabiasz.
Ja też nie chcę poświęcić kariery dla ojca.
Mimo że obecnie nie zarabiam dużo pieniędzy.
To jakaś ironia, że jestem matką, a mam taką pracę.
Czy zabójstwa są pouczające?
Świat jest pełen ironii.
Wojny w imię pokoju.
Wolimy kłamstwa od prawdy.
A mordercy zbierają się i ustalają zasady.
Hej.
Piszesz książkę czy co?
A co? Wydasz ją za mnie?
„Znajdź prawdę mimo sprzeczności”.
To tytuł mojej książki.
Prawda jest taka…
że na pewno jesteś dobrą mamą.
Spójrz, myślisz o tym, jak wychować dziecko,
a nie jak jakieś zabić.
Przy okazji, masz coś dla mnie?
Jak mogłaś przyjść bez prezentu?
Zobaczcie, jak przeszło
przez aortę do odcinka lędźwiowego.
Rety, dobre szczegóły.
To nierozwiązane przypadki morderstw.
Sporo, prawda?
Uznano je za nieumyślne spowodowanie śmierci, ale spójrzcie.
To robota profesjonalisty.
Czyli mówi pani,
że to nielegalne występy?
Tak.
Wszyscy inni prezesi potwierdzili, że to nie jest występ firmy.
Czy to znaczy, że niezrzeszeni znów rozrabiają?
To za dobry występ jak na nich.
To sprawka kogoś zwolnionego albo na emeryturze.
Albo obecnego pracownika.
Nie ma mowy.
- To niemożliwe. - Oczywiście, że nie.
To niemożliwe.
To możliwe.
Myślę, że to możliwe.
Tak, to możliwe.
Policja wszystko sprawdzi, więc niedługo dowiemy się więcej.
Jeśli jakimś cudem to sprawka naszego pracownika,
chcę, żeby zarząd MK
zajął się tym pracownikiem.
Jeśli moje dziecko rozrabia,
to ja powinienem to naprawić.
To okropne, kiedy obrywa mu się od cudzego szefa.
Firmy przymykają oko na pracowników, którzy łamią zasady.
Wszyscy o tym wiedzą.
Wykorzystamy ten incydent jako okazję, by to naprawić.
Aż się boję.
Przerażające.
Czasy są ciężkie.
Ruchanie ich bez wazeliny nie pomoże w interesach.
Sierżancie Shin.
Jeśli nie umiesz zarządzać firmą, wracaj do wojska.
Przez to wychodzisz na niekompetentnego.
Nikt jeszcze nie wie, kto jest sprawcą.
Dlatego mówiłem o cudzie.
A co jeśli jakimś cudem…
sprawcą jest pracownik MK?
Rety.
Wezmę odpowiedzialność.
Co to ma być?
Moja głowa na tacy?
Nie musisz posuwać się tak daleko.
Nie bądź zbyt pobłażliwy dla sierżanta Shina.
To najprawdziwszy skurwysyn.
Trzymaj go krótko, bo cię ugryzie.
Boksoon…
może nie przedłużyć z nami kontraktu.
Spodziewałam się.
Kobiety zawsze rzucają pracę przez dzieci.
I tak długo wytrzymała.
A kto jest ojcem jej dziecka?
Jakiś…
zwykły facet.
Ktoś inny niż my?
Nie martw się.
Modliszka niedługo wróci,
a my szkolimy nowe pokolenie, by zastąpiło stare.
Gil Boksoon ma lata świetności za sobą.
Nawet najlepszy nóż z czasem się tępi.
Powiedziałem Boksoon coś nieodpowiedniego.
I…
powiedziała, że dźgnie mnie tępym nożem.
Czemu akurat tępym nożem?
Bo to bardziej boli.
Nie próbowałaś go zabić?
Oczywiście, że nie.
Znam cię.
Ale dlaczego to zrobiłaś? Nie jesteś taka.
Czyli właściwie jaka?
Nie jestem twoją roślinką. Daj mi żyć.
Myślisz, że te rośliny rosną same?
Muszę je podlewać, przesadzać, przycinać i wyrywać chwasty!
To moja praca!
Dokąd idziesz?
Fotosyntezować.
Jak poszło wczoraj w szkole?
Nie pytaj.
Chciałabym, żeby ktoś strzelił mi w łeb.
Jak twoja córka? Rozmawiałaś z nią?
Jak grochem o ścianę.
Zamyka się.
Męczy mnie to.
Macierzyństwo też mogłoby być czasowe.
Ludzie zamykają się z jakiegoś powodu.
Przeczekanie jej
może być rozwiązaniem.
Dopóki się nie otworzy.
Dla matek
to biologicznie niemożliwe.
Więc możesz dać jej ojca.
Jasne. Twój grafik jest gotowy. Potrzebujesz próby?
Nie. Nakręćmy to od razu.
Wyślę ci narzędzia i stażystę.
To sezon stażowy. Zdobędzie trochę doświadczenia.
Jedno dziecko mi wystarczy…
Spodoba ci się.
Dobry wieczór pani!
Otwieraj.
Nóż do tapet? Lepiej tabletki nasenne.
Dyrektor Cha mówiła o czymś mocnym.
Rozumiem.
- List pożegnalny? - Tak.
Przeanalizowali pismo ofiary i je podrobili.
Chce pani sprawdzić?
Łatwiej się pracuje, gdy się nie wie.
Samobójstwo to łatwizna. Załatwmy to i wracajmy do domu.
Wygląda młodziej ode mnie.
Dlaczego umrze?
Wygląda jak zboczeniec.
Taki co odurza laski i zabija je przy muzyce klasycznej.
Naprawdę?
Nie.
Ma twarz cholernego aniołka.
Czemu je taki syf? To niezdrowe.
Jest leworęczny.
Dobra.
Czekaj.
Nie jednym ruchem.
Przy samobójstwie człowiek zatrzymuje się przy cięciu.
Na ranie są ślady wahania.
- Dobra. - Daj mi to.
Musisz przelać emocje na czubek ostrza.
Jest 60% strachu…
i 40% wahania.
Rany, aż tutaj czuję emocje.
Senator Oh Jeong-sik, nowy kandydat na premiera,
zaprzecza, jakoby jego syn Oh
został nieuczciwie przyjęty do szkoły muzycznej.
Prokuratura wezwała Oha, żeby rozpocząć śledztwo.
TATA JEST NIEWINNY
DOŚĆ NIESPRAWIEDLIWOŚCI. JUŻ NIE CHCĘ BYĆ CIĘŻAREM
OJCZE, WYBACZ MI, ŻE ODSZEDŁEM
Co robimy z telefonami w pracy?
To nie mój.
KSIĘŻNISIA
Zaczekaj na zewnątrz.
- Co? - Czy ja mam wyjść?
Nie.
Teraz pracuję.
- Wrócisz późno? - Dlaczego pytasz?
Bez powodu.
Mamo.
Przepraszam.
Jadłaś już?
Jeszcze nie.
Nie opuszczaj posiłków. Zrobiłam potrawkę z kimchi.
WŁADYWOSTOK
Setę.
KILL BOKSOON
Możesz rozmawiać?
Mam chwilę.
Skończyłaś już?
Zawiodłam.
Co?
Obudził się. Może było za mało gazu.
Nie sprawdziłam wcześniej.
To moja wina.
Pewnie przeczytałaś list pożegnalny.
Wiesz, że ich nie czytam.
Nie mogę ci uwierzyć z trzech powodów.
Po pierwsze,
Gil Boksoon nigdy nie zawala występów.
Po drugie,
nie mogłaś zawalić takiego występu.
I po trzecie.
Klient to bezduszny ojciec, który próbuje zabić własne dziecko.
I z tych powodów miałabym się wycofać?
To byłoby głupie.
„Zawsze podejmuj się występów swojej firmy”.
Jeśli nie zawiodłaś…
właśnie złamałaś zasady.
Więc mnie zabijesz?
Czemu nie odpowiadasz?
Momencik.
Zaczęli kręcić.
Powinien był wyłączyć telefon w pracy.
Zabić tego Azjatę!
Nie wycofuj się! Pieprzony drań!
Posłuchaj mnie w trakcie pracy.
Mówiłam, że zawaliłam występ.
To już twoja sprawa, czy mi uwierzysz.
Ale musisz mi uwierzyć, jeśli mam podpisać kontrakt.
Wstrzymać ogień!
To wszystko?
Jeszcze jedno.
Nikt inny nie może dokończyć występu.
To moje
warunki przedłużenia kontraktu.
To nie on.
Tam!
Chcę pomówić ze stażystką.
Muszę kłamać?
Nie, po prostu powiedz mu prawdę.
Dzień dobry, prezesie Cha.
Naprawdę zawiodła?
Nie było mnie na miejscu.
Zapytam ponownie.
Tak, zawiodła.
Chyba źle obliczyłam ilość gazu.
Przepraszam.
Tak jest.
Też mam jeden warunek.
Ja ustalę długość kontraktu.
Do tego czasu
Gil Boksoon nadal pracuje dla MK.
SO-RA
NIE ODBIERASZ. ZADZWOŃ DO MNIE
Jaki to ma sens?
Nawet jeśli zmiękła po dziecku…
A jeśli
celowo złamała zasady?
Niby po co?
Dobra.
Zobaczę, komu przekazać występ.
Nie.
To nieudany występ. Koniec.
Zwariowałeś?
To poziom A. Co z naszą reputacją?
To też część planu Gil Boksoon?
A więc tak.
Nie zawiodła.
Jesteście niemożliwi.
Czemu ona tyle dla ciebie znaczy?
Samolot startuje. Przygotuj kontrakt.
Na szczęście twoja córka jest podobna do matki.
Ale wygląda na przygnębioną.
Pasowałby jej uśmiech.
Trzeba było
być lepszym gliną, jeśli chciałeś umrzeć naturalnie.
Przesunę krzesło i po sprawie.
Powinnaś być teraz w szkole.
Chcesz zabić mojego ojca?
Twój tata zabije się sam po tym,
jak zastrzelił swoją własną córkę.
Powinnam była zostać w szkole.
Co za chaos.
Możesz to rozwiązać od razu, przestrzegając zasad.
I tak znowu się pomiesza. Po co się spieszyć?
Ile masz lat?
- Siedemnaście. - To komplikuje sprawę.
W jakim sensie?
Mam młodszą siostrę.
Nie zabijam dzieci. To moja zasada.
Więc ta praca nie jest tylko dla złych ludzi.
Nigdy się nie boisz?
Uznawanie kogoś za dziecko
nie jest oczywiste.
Zasady muszą być jasne.
Może nieletni? Nie mam jeszcze dowodu.
Zostawianie świadka przy życiu…
Hej!
Teraz ty jesteś świadkiem.
Ma pani zły dzień, dyrektor Cha?
Niegrzecznie jest pytać, skoro widzisz, że mam gówniany dzień.
Znalazłeś coś?
Tak.
W niedawnym morderstwie badacza Daejeon.
Na wysypisku znaleźliśmy ciężarówkę, która zniknęła.
Na szczęście kamera nadal działa, więc zidentyfikowaliśmy wszystkich gości.
- Cholera. - Zna go pani?
Detektywie Kang.
W policji też jest ktoś taki, prawda?
Ktoś, kto ma talent, ale się nie przebił.
Ale dlaczego?
Może ma złe nastawienie.
Może naraził się szefostwu.
Właśnie. Został na lodzie.
I nawet nie wie dlaczego.
Biedactwo.
Co cię tak dziwi? Wyglądasz, jakby ktoś cię nakrył.
Jestem kompletnie niewinny!
Ludzie, którzy próbują mnie oczernić, atakują mojego syna.
Ja, Oh Jeong-sik,
bez wahania wystąpię przeciwko tym niewyszukanym atakom.
- Oh Jeong-sik! - Oh Jeong-sik!
Nie próbowałam go zabić.
Nie jestem psychopatką.
Mam przestać?
Co? Nie, mów.
Siadaj.
Tak?
Cheol-woo ciągle mnie zaczepiał.
Ale nie chciałam go dźgnąć.
- Tylko nastraszyć… - Oczywiście.
Na pewno tak było.
Yoo Cheol-woo…
Jest tchórzem, choć udaje twardziela.
Jego mama też taka jest.
Mogę kontynuować?
Tak. Przepraszam.
Chodzi o to, że…
wysłał mi zdjęcia podczas lunchu.
Przepraszam, że przerywam, ale jakie to były zdjęcia?
Po prostu…
zrobił mi je potajemnie.
Poprosiłam, żeby je skasował.
Pod jednym warunkiem.
Nie wolno robić takich zdjęć. Usuń je!
Jak będziesz ze mną chodzić.
Co?
Czy ty masz coś z głową?
Tylko miesiąc.
Zerwiemy całkowicie po miesiącu.
I to ja rzucę ciebie.
Jaki to ma sens?
To nie ma sensu.
Chodzi o to, jak to będzie wyglądać.
Naprawdę jesteś debilem.
Hej.
Ja pierdolę!
Przez ciebie taki jestem, Gil Jae-young!
To jak będzie?
Gdy nacisnę „wyślij”,
zdjęcia trafią do połowy szkoły.
Naciśnij.
To cię zabiję.
Już się boję.
Naprawdę nacisnę.
Pięć.
Cztery.
Trzy.
Dwa.
Jeden!
Czekaj!
Cheol-woo, nie bądź taki.
Będzie po mnie.
Nie mnie proś.
To zależy od Jae-young.
Łajdak.
Jae-young, róbmy, co każe.
Co mamy do stracenia?
To nie będzie takie złe.
Błagam cię.
Błaga cię.
To nie my.
Swoją drogą, która z was jest facetem?
Jae-young! Nie.
Cheol-woo, wszystko dobrze?
To ja i So-ra.
Rozumiem.
Lubię dziewczyny, mamo.
Czemu tak patrzysz?
Co?
Jae-young.
Może to tylko taka faza.
Czemu mi o tym nie powiedziałaś?
A gdybym lubiła chłopców,
musiałabym ci powiedzieć:
„Mamo, lubię chłopców”?
No nie…
Nie do końca, ale…
Czemu nic o tobie nie wiem?
A ty?
Jesteś szczera?
Chcesz zginąć?
To mój dom.
Proszę mnie zabić. Dyrektor Cha mnie zwolniła.
Nawet nie zadebiutowałam.
To ma sens,
skoro stażystka zepsuła występ Gil Boksoon.
Może jestem dla pani nic nie warta,
ale wie pani, jak ciężko na to pracowałam?
Dobrze.
W samą porę.
W takich chwilach zawsze potrzebują mnie w pracy.
Jae-young, dokończmy, gdy wrócę.
Przyszłaś się ze mną pokłócić?
Nie zrobiłam nic złego.
To przez panią skłamałam.
Wiem.
Ale w życiu
czasem obrywamy za nic.
Innym razem wszystko uchodzi nam na sucho.
To się nie zdarza.
Podam przykład.
Powiedzmy, że lubisz dziewczyny.
- Nie zrobiłaś nic złego. - Jasne.
Ale ludzie myślą, że to złe.
To trochę konserwatywne myślenie jak na płatnego zabójcę.
Dorośli tacy są!
A twoi rodzice są inni?
Moi rodzice nie żyją.
Człowiek sam wie, czy postąpił dobrze, czy źle.
Nikt inny o tym nie decyduje.
Ta dzisiejsza młodzież.
Taka mądra.
KSIĘŻNISIA
Uważaj na siebie.
Były dziś dwie imprezy.
- Dzień dobry. - Kto to?
Nasza stażystka.
Stażystka MK to elita! Kiedy masz debiut?
Zwolnili mnie.
Nie zwolnią cię.
Zapamiętaj ją, będzie wielka.
Znam się na rzeczy, jest ostra.
Rany, skoro Kill Boksoon tak mówi…
Co jest?
- Boksoon. - Dzień dobry.
Nawet masz nowy garnitur.
Dzień dobry.
Miło mi poznać!
Kim Young-ji, stażystka MK.
- Kurde, MK. - MK.
MK? Miło cię poznać.
Przyszłaś pogratulować koledze.
Mówiłem, że w dużych firmach ludzie są lojalni.
Komu gratulować?
Nie przyszłaś pogratulować Hee-sungowi?
Nie wiedziałaś. Dostał awans na poziom A.
Tak nagle?
Tak się złożyło.
Co się stało?
Wybacz, że ci nie powiedziałam.
Też wiesz, prawda?
To leży w interesie firmy.
Nie dałem ci prawa decydować.
Też jestem dyrektorką tej firmy.
Co jest w niej takiego wyjątkowego?
Pochwal się.
Twój występ był w wiadomościach.
Boksoon, spójrz i powiedz, czy dobrze się spisał.
Dziś o 16.30 syn kandydata Oh Jeong-sika
zmarł po upadku z dachu swojego bloku.
Oh przestał oddychać,
zanim przyjechała karetka.
Co?
Czemu tak patrzysz?
Pewnie myślisz, że jestem wariatką?
Jestem ze sobą szczera.
A ty?
Jeśli czegoś chcę, to biorę to, nawet siłą.
Ale ty nie możesz, co?
Dlatego dalej będzie dla mnie zabijała.
Przygotuj resztę kontraktu.
Wiesz, że zrezygnowałam z tego występu?
Jak to? Zrezygnowałaś z umówionego występu?
Ależ nie. Nie udało jej się.
Boksoon zawiodła?
Kto to był?
Muszę odpowiadać?
Rety, zupa rybna chyba jest gotowa.
Czemu nagle dali ci występ z poziomu A?
A co?
Myślałaś, że nie osiągnę poziomu A.
Zgadza się.
Kurwa, serio.
Wiesz przez kogo latami dostawałem marne zlecenia?
Co tak długo?
Dyrektor Cha?
Rety.
- Boksoon? - Zrobiłaś coś ciekawego.
Boksoon,
jestem potężniejsza, niż myślisz.
A jak będziesz miała kłopoty?
Min-kyu mnie nie ukarze.
On nie, ale ja tak.
Dzwonię do Hee-sunga, a nie do ciebie.
Dobra, do zobaczenia wkrótce.
Odbierz tutaj.
Tak, pani dyrektor.
Nie.
Jestem z Boksoon,
przyjaciółmi z innych firm i stażystką.
Nie, to znaczy…
to będzie trudne.
Rozumiem.
Dyrektor Cha chce się przywitać.
- Z nami? - Dzień dobry, tu Cha Min-hee z MK.
Nie przywitacie się?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Jesteś tam, Young-ji? - Tak.
Dużo słyszałam o was od Hee-sunga.
Ponoć macie wielki potencjał.
Dlatego chcę dać wam wszystkim szansę
rozpocząć pracę w MK od poziomu B.
Young-ji, zadebiutujesz.
Dość tych żartów.
Czy to dotyczy też niezrzeszonych?
Tak.
Wystąpicie razem z Hee-sungiem.
Jeden z naszych pracowników zhańbił nas, łamiąc zasady.
Upoważniam to jako dyrektorka MK.
Ten pracownik…
Puść to.
Nie wstyd wam?
Ostatnio mówiliście, że MK…
KSIĘŻNISIA
Puszczaj!
Z drogi!
Rety, zabolało?
Tylko nie w twarz.
Dobra!
Wyrazy szacunku, Boksoon.
Niezły bałagan, co nie?
Tobie też się to podoba.
Mam nadzieję, że rozumiesz.
Tak…
to już jest.
Jasne.
Każdy sobie rzepkę skrobie.
Daleko zajdziesz.
Gratuluję debiutu.
Dawałem nielegalne występy.
Dyrektor Cha się o tym dowiedziała.
Wiesz, że naprawdę cię lubię?
To żałosne.
Nie układa nam się.
Boksoon.
Opiekuj się moim tatą.
KSIĘŻNISIA
Mówi Gil Boksoon.
Później wyjaśnię. Proszę posprzątać.
- Mamy kłopoty, prawda? - Nie.
Mamy przesrane.
Ale dobrze wiedzieć,
że mamy przesrane razem.
Czemu mi pomogłaś?
Po prostu…
żeby przetrwać.
Z panią miałam większe szanse.
Przepraszam, nie mogłam odebrać.
Jeszcze trochę mi zejdzie…
Płaczesz?
To przeze mnie?
Nie płacz, Jae-young.
Czy coś się stało?
Halo?
Tym razem naprawdę przesadziłaś.
Na ile mam ci jeszcze pozwolić?
- Mamo, co jest? - Mój telefon…
Halo?
Wyłącz mój telefon.
Mamo!
Mamo, co się dzieje?
Halo?
Mamo.
Proszę pana! Nie zrobiła nic złego!
To przez dyrektor Cha!
Dyrektor Cha kazała im ją zabić. To dlatego!
Sprzątacze muszą zgłaszać ciała pracowników
do firm ich pracodawców.
Wracam do domu na noc.
Wszystkie firmy dowiedzą się jutro rano.
Powiedz siostrze, że niedługo ją odwiedzę.
Nie zadzieraj z nią.
Zajmie się twoim kontraktem.
Żartujesz?
Mogę cię chronić tylko wtedy,
gdy jesteś członkiem MK.
To cholernie wzruszające.
Duma innych firm jest zagrożona.
Ich pracownicy zginęli, a oni nie wiedzą dlaczego.
Będą cię ścigać, póki nie zginiesz.
A jeśli powiem im dlaczego?
Co z twoją siostrą?
Wtedy musiałbym cię zabić.
Serce mi pęknie.
Twoja córka zostanie sierotą.
Jutro przyjdę.
Przygotuję kontrakt.
Może to ty się zamykasz?
Nie zrobiła nic złego.
Szkoda byłoby ją zwolnić.
Dziękuję za lekcję, pani Gil!
Co się stało?
Czemu się rozłączyłaś i nie odbierałaś?
Wiesz, jak się martwiłam?
Upuściłam telefon.
Co się stało?
Nic mi nie jest.
Czy coś się stało?
Powiedz.
Mnie też nic nie jest.
Gil Jae-young.
Zerwałam z So-rą.
Dlaczego?
Powiedziałam jej, że wiesz. Kazała mi do niej nie dzwonić.
Powiedziała, że to był tylko żart.
Kiedy mówiła, że mnie lubi…
i mnie całowała…
Mówi, że nie jest taka.
A ty jesteś taka?
Tak, jestem.
Nie dlatego uciekłaś?
Przepraszam.
Za co przepraszasz?
Teraz wiem na pewno.
Będę to ukrywała.
Nie możesz choć raz przyjąć moich przeprosin?
Muszę wyjść na durnia, żebyś poczuła się lepiej?
I
dlaczego musisz to ukrywać, skoro nie zrobiłaś nic złego?
Coś się stało, prawda?
Nie musisz mi mówić.
Moi koledzy z pracy…
dali mi dzisiaj wycisk.
Pokłóciliśmy się.
Dlaczego?
Czasem tak się dzieje w pracy.
Bo oni też muszą przetrwać.
A ty?
Wierzysz, że to były żarty?
Nie, prawda?
Ona też próbuje przetrwać.
Co zamierzasz zrobić?
Skończyłam z nimi.
Nie zobaczę ich więcej.
Odważnie.
Ja z nią nie skończyłam.
Chyba bardzo ją lubię.
Gdybym wiedziała, że tak będzie,
umówiłabym się z tym frajerem, Cheol-woo.
Wtedy nie musiałabym zrywać z So-rą…
i mogłabym chodzić do szkoły, którą lubisz.
Chyba tak.
Czemu tego nie zrobiłaś?
Chciałam pozostać wierna sobie.
Jesteś godna podziwu, córeczko.
Mamo.
Tak?
Widziałam broń w twojej torebce.
I fałszywy paszport.
Czy pracujesz…
dla wywiadu?
Sprawdziłam w Internecie i to miało najwięcej sensu.
Jae-young.
Nic nie mówię.
Wiedziałam.
To poufne.
Musisz być wykończona.
Ty też.
- Odświeżę się. - Dobra.
Mamo? Strzelałaś kiedyś z pistoletu?
Tak, strzelam tylko wtedy, gdy ćwiczę.
Czy to Gil Boksoon, czy Kill Boksoon.
Nie możemy jej odpuścić.
Całe życie poświęciłem na tę firmę.
Co ja powiem pracownikom?
Ale skoro zrobił to ktoś tak dobry,
to może MK ma inne zamiary?
Sprzątacze mówili, że stało się to przy drinku.
To musiała być jej osobista decyzja.
„Osobista decyzja”.
Ale czy MK tak łatwo z niej zrezygnuje?
- To ulubienica prezesa Cha… - Przy okazji…
Czy to naprawdę…
jej osobista decyzja?
Rany, przepraszam!
Dezaktywowałam ci kartę, bo myślałam, że nie żyjesz.
Americano, prawda? Bez syropu.
Nie uśmiechaj się.
Widzę twoje kły.
Ostrożnie. Potrafię mocno ugryźć.
Tak.
Trochę zabolało.
Może i jest kompletną suką,
ale ciężko uwierzyć, że Boksoon zabiłaby pracowników innych firm
w pijackim amoku.
W tym problem.
Ale dlaczego Gil Boksoon by to zrobiła?
Posłuchajmy prezesa Cha.
Jeśli to była jej osobista decyzja, wyda ją nam.
Ale jeśli prezes ją kryje,
to znaczy, że on też może łamać zasady.
Panowie.
Zdołacie to wyjaśnić z prezesem Cha twarzą w twarz?
No pewnie!
To on wymyślił te cholerne zasady!
Kazał nam zabijać własnych pracowników, gdy nawalą.
Prawie nas tym wykończył.
Tym razem mu się nie…
Przyszliście wcześniej.
Działacie instynktownie.
Widzę, że nie ma tu dziś pani dyrektor Cha.
Musiała się czymś zająć.
Możemy zaczynać?
Min-kyu opanowuje właśnie sytuację.
To niezwykłe.
Jakim cudem żyjesz w świecie bez zasad?
Co ty w sobie masz?
Na pewno ciężko pracuje,
inaczej jego siostra miałaby problemy.
Ja?
Dlatego podpisujemy kontrakt.
Połączy nas wspólny los.
Nie martw się.
Nie zamierzam się z tobą układać.
Udawajmy, że się kumplujemy, jak zawsze.
Ciekawe, co z tego będzie.
Dzielimy jeden los.
Główną rolę w ostatnim nielegalnym występie
grał niestety pracownik z MK,
Han Hee-sung.
Pragnę was wszystkich przeprosić.
Dlatego przekazałem sprawę
pracownicy MK, Gil Boksoon,
żebyśmy mogli się tym jak najsprawniej zająć wewnętrznie.
Wczoraj,
gdy Gil rozprawiała się z Hanem, ten stawiał opór.
Pracownicy innych firm,
którzy byli związani z Hanem, stanęli po jego stronie.
Chwileczkę.
Czyli mówi pan…
że nasi pracownicy brali udział w złamaniu zasad?
Nie.
Chcieli tylko pomóc przyjacielowi.
Pragniemy zaoferować należyte odszkodowanie
za to nieszczęśliwe zdarzenie.
„Należyte odszkodowanie”, czyli…
Czy to jest teraz ważne?
Najpierw musimy ustalić fakty!
Dobrze.
Może zaprosimy tu Gil Boksoon i posłuchamy, co ma do powiedzenia?
Wszystko w swoim czasie.
Ale obecnie leczy rany.
A co z dzieciakiem?
Sprzątacze widzieli dziewczynę z Gil Boksoon.
Była stażystką, prawda?
Najpierw wysłuchajmy jej.
Musisz zachować wszystko dla siebie.
- Tak jest. - Wiem, że się spiszesz.
Jak wtedy, gdy mnie okłamałaś.
Przepraszam pana.
Nie powinnaś.
Nigdy nie wycofuj się z kłamstwa.
Nawet jeśli ktoś je przejrzy.
Poradzę sobie.
Jestem świetnym kłamcą. Nie wycofam się…
Najłatwiejsze rozwiązanie problemu
to pozbycie się go.
Prawda?
Czy to ma sens?
Że jedyny świadek nagle zniknął?
Głupia dziewucha.
Pokładałam w niej nadzieję.
Ale nic na to nie poradzę.
Mamy wiele do stracenia.
Właściwie to wszyscy myślimy to samo.
Coś tu śmierdzi. Bardzo śmierdzi.
Może to nie tylko Gil Boksoon,
ale i nasz drogi kolega, prezes Cha,
złamał zasady.
To logiczny wniosek, do którego doszliśmy.
I jeszcze jedno.
Nielegalny występ.
Miał pan odpowiedzieć
za pracownika MK.
Co pan zrobi?
Naprawdę…
złoży pan swoją głowę na tacy?
Ciekawe.
Chyba źle mnie zrozumiałeś.
Ja…
nie mogę łamać zasad.
Bo…
to ja je ustalam.
Cholera!
Po pierwsze, nie zabijajcie nieletnich!
Po drugie, przyjmujcie tylko występy waszej firmy!
Po trzecie, musicie zawsze podejmować się występów waszej firmy!
Po czwarte!
Nie wyjmujcie narzędzi podczas świętego spotkania!
Właśnie
wymyśliłem tę ostatnią zasadę.
Czy ktoś jeszcze doszedł do jakiegoś logicznego wniosku?
Kto chce porwać się na moją szyję?
Nie ma chętnych?
Jeśli zechcecie mnie zabić,
przyślijcie mi zakrwawiony nóż.
Zawsze chętnie odpowiem.
Przekaż to prezesowi Cha. Niech ustali czas i miejsce.
To naprawdę niesprawiedliwa śmierć.
Mój syn właśnie skończył 20 lat.
Był uczciwym i utalentowanym młodzieńcem.
To nie było zwykłe samobójstwo.
To zabójstwo przez polityczne gry
złych dorosłych.
- Halo? - Mój syn czuwa nade mną…
Halo?
Ty pewnie jesteś Jae-young.
Mama dużo o tobie mówiła.
Z kim rozmawiam?
Pracuję z twoją mamą.
W firmie planującej eventy?
Tak.
No tak, ma zepsuty telefon.
Jeszcze nie wróciła.
Dobrze. Dziękuję.
Chwila.
Mogę o coś zapytać?
Jaka jest moja mama
kiedy jest w pracy?
Jest świetna w tym, co robi.
Uwielbia swoją pracę.
Coś jeszcze?
Co jej powiedzieć, gdy wróci do domu?
Halo?
Że dostałem wiadomość.
I że spotkam się z nią w biurze.
Gil Boksoon zabiła dyrektor Cha?
Co tu się wyprawia? Cholera.
Słyszałem to od informatora z MK.
Gil wysłała prezesowi Cha zakrwawiony nóż.
Zjedz trochę tego.
Nie.
W twoim wieku trzeba próbować.
Mamo.
Powiem prawdę i zostanę w tej szkole.
Chciałabyś tego, prawda?
Jesteś pewna?
Ja też nie lubię szpinaku.
Jest gorzki.
Wrócisz dziś późno?
Dowiem się na miejscu.
Wiesz co?
Lubię niezdrowe jedzenie.
Czeka na górze.
Nie idziesz jeszcze?
No bo…
Chcesz zobaczyć, kto zejdzie?
Do zobaczenia.
Napijesz się?
Nie, prowadzę.
Moja siostra umarła, ale nie uroniłem ani jednej łzy.
Chyba za długo to robię.
Zawsze taki byłeś.
A ty?
Może kiedyś?
Myślałem, że się zmieniłaś.
Ale nie.
Siedzisz przede mną.
Masz rację.
Wcale się nie zmieniliśmy.
Skoro siedzimy tu razem.
Czy to przez Young-ji?
Nie zrobiła nic złego.
Mówiłam ci.
Wraz z nią zniknęły twoje błędy.
To, co się wydarzyło, nie znika.
Jeśli nikt nic nie wie,
to jakby się nie wydarzyło.
Ale ja o tym wiem.
Chcę być wierna sobie.
Nigdy nie używasz obu rąk.
Prawa ręka?
Co się stało?
Nie przejrzałaś mnie?
Nieważne, którą rękę zraniłem,
nie będzie moją słabością.
Już znam twoją słabość.
Jaką?
Mnie.
Gil Boksoon.
Ale… od kiedy?
Teraz ty jesteś świadkiem.
Myślałem o tym.
Bez względu na to,
kto z nas umrze…
czy gorsze będzie moje życie bez ciebie?
Czy gorzej byłoby…
gdyby twoje dziecko to zobaczyło?
To nieprawda.
Niemożliwe.
To niemożliwe.
Boże, proszę.
Boże, proszę!
Mamo?
Wróciłaś późno.
Tak.
Obudziłam cię?
Wybacz, wracaj spać.
Mamo.
Dobra robota.
Dziękuję.
Wyglądasz na zmęczoną. Odpocznij.
Dobrze.
Dobranoc.
Nie zamykaj drzwi.
Jest duszno.
Nowo wybrany premier Oh Jeong-sik…
Jae-young.
…został dziś o 12.18 znaleziony martwy w swoim samochodzie.
- Gil Jae-young! - Udusił się.
Policja podejrzewa, że Oh Jeong-sik
cierpiał na depresję po śmierci syna.
- Popełnił samobójstwo. - Jae-young.
Przyszłam się pożegnać.
Nie pożegnasz się z przyjaciółką?
Myślałam o tym.
Czy mam cię teraz pocałować…
czy po prostu zabić.
Uważaj na siebie.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz