Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
อลิเซีย
อย่าทำแบบนี้ อลิเซีย ลูกแม่ หยุดนะ
(ดอนกิโฆเต)
อย่านะ แม่ขอร้อง!
(เด็กหญิงจากการ์ริออน)
(เกซี: เธอคือคนที่จะตาย)
(หกปีต่อมา)
(บิร์ฆีเนีย: ดูนี่สิ!)
(มุกแกล้งคนสุดฮา!)
ระวังหน่อยสิ
(นักฆ่าตัวตลก)
(อังเฆลา)
(ซารา)
หวัดดี
หนังสือที่คุณให้ผมอ่าน มันโรแมนติกมากเลย
คุณน่าจะนอนค้างคืนนะ จะได้ไม่กลัว
- งั้นเหรอ - อืม
(นานโด)
สี่วันไม่วอทส์แอปเลยสักครั้งเนี่ยนะ
ซาริตา ผมต้องเลิกอึ๊บกับคุณแล้ว
คุณทำตัวเหมือนเป็นแฟนผมเลย
(ราย)
ไงครับ นี่เพื่อนชมรมหนังสือของผม
ทุกคน ทักทายผู้ติดตามของฉันหน่อย เราอยู่ที่ 11,502 คนแล้ว
ใครก็ได้ช่วยมาพรากความบริสุทธิ์ของเขาไปที
(โกลโด)
แล้วเจอกัน
- หนังสือนิยายรักอยู่ตรงไหน - ตรงโน้น ติดกับหนังสือห่วยๆ ที่คุณชอบน่ะ
(รีไซเคิลของของคุณ)
(เอบา)
(นักฆ่าตัวตลก)
(บิร์ฆีเนีย)
(เซบาส)
(ชมรมหนังสือฆาตกร)
- เป็นไงบ้าง - ไง
เป็นไงบ้าง
ชอบที่ห่วยๆ นี่ ที่มหาวิทยาลัยให้เราทำชมรมหนังสือไหมล่ะ
อยู่ติดกับเตาไฟ เผื่อเราอยากจุดไฟเผาตัวเอง
ทุกคนพร้อมเริ่มการประชุมครั้งที่เจ็ดหรือยัง
นักฆ่าตัวตลก เขียนโดยมิรันดา ดุนกัน
ใครเลือกหนังสือห่วยๆ นี่มา
ราย คุณมาที่นี่ทำไม คุณไม่ใช่คนชอบอ่านหนังสือสักหน่อย
ใครอยากเริ่มก่อน ให้สมาชิกใหม่ของเราเริ่มดีไหม
ดีจังที่นายเข้าร่วมชมรมได้ โดยไม่ต้องเป็นนักศึกษาที่นี่
โอเค ก็ได้ ฉันจะเริ่มก่อน
ฉันคิดว่ามันเขียนได้ดี
และนักฆ่าตัวตลกก็น่ากลัว แต่ก็มีแค่นั้น
- มันแค่น่ากลัว - เธอไม่ชอบกลัวเหรอ
เธอเขียนนิยายสยองขวัญไม่ใช่เหรอ
ใช่ แต่ตอนนั้นฉันยังเด็ก
โอเค แต่… เรากำลังพูดถึงหนังสือเล่มนี้ใช่ไหม
นอกจากจะน่ากลัวแล้ว ฉันว่ามันควรเล่าเรื่องด้วย
ฉันคิดว่ามันเล่านะ มันเกี่ยวกับคูลโรโฟเบีย
มันคืออะไรเหรอ
อาการกลัวตัวตลกอย่างไม่มีเหตุผล
แค่เห็นตัวตลกก็ทำให้คุณตื่นตระหนกแล้ว
พวกคุณเห็นวิดีโอนักฆ่าตัวตลกที่ฉันแชร์ให้ไหม
- มันจะทำให้คุณกลัวจน… - ไม่ๆ
บัญชีนักฆ่าตัวตลก พวกนั้นสิน่ากลัว
พวกเขาโพสต์รูปถือลูกโป่ง ทำหน้าเหมือนคนโรคจิต
พวกเขาได้แรงบันดาลใจจากจอห์น เวย์น เกซี ฆาตกรต่อเนื่องที่แต่งตัวเหมือนตัวตลก
เขาฆ่าเด็กและฝังไว้ในสวนของเขา
แล้วทำไมคุณถึงรู้เรื่องนั้นมากนักล่ะ
- มันน่าขนลุกนะ - ดูสิ
ฉันมีชุดนักฆ่าตัวตลกจากปาร์ตี้ฮาโลวีน
- เจ๋งดีนี่ - อยากให้ฉันใส่มันไหม
- น่าขนลุกชะมัด - ไม่ๆ
เห็นคนพวกนี้แล้วฉันกลัว
- มากกว่าหนังสือเล่มไหนๆ ซะอีก - การอ่านมันก็น่ากลัวเหมือนกัน
แค่ต้องใช้จินตนาการ
นายจะบอกว่าฉันไม่มีจินตนาการ เพราะฉันเป็นบาร์เทนเดอร์เหรอ
- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น - แต่นายพูดเป็นนัย เซบาส
นานโด เขาไม่ได้พูดแบบนั้น
ก็ได้
ขอตัวก่อนนะ
ผมไม่ได้พูดแบบนั้น
ทำไมคุณต้องปกป้องไอ้เด็กเนิร์ดนั่นด้วย ไม่เห็นเหรอว่าเขาโกรธที่ผมมาที่นี่
อะไรกัน เซบาสดีใจมากนะที่คุณเข้าร่วมชมรม
ใช่สิ เขาแค่เห็นด้วยเพราะคุณขอร้องเขา
ฉันบอกให้คุณเข้าร่วมชมรม เราจะได้ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น ไม่…
คุณดูไม่ออกจริงๆ เหรอว่าเขาชอบคุณ
คุณจะบอกว่าฉันเป็นเพื่อนกับใครได้บ้างงั้นเหรอ
ถ้าเป็นแบบนั้น คุณคบผู้หญิงผิดคนแล้ว
กรูซาโดบอกว่าจะอ่านหนังสือของคุณเหรอ เขาเป็นอาจารย์ที่เก่งที่สุดของเรา
ยกเว้นฉันไม่มีอะไรให้เขาอ่าน
เซบาส ฉันมีบล็อกนักเขียน ฉันมีมันมาหกปีแล้ว
อังเฆลา คุณเป็นนักเขียนนะ
คุณเขียนนิยายเรื่องที่สองจบแน่
แต่ฉันไม่เห็นว่าตัวเองเป็นนักเขียน
นานโดบอกว่านั่นคือเหตุผลที่ฉันคิดเรื่องไม่ออก
ว่าแต่ ขอโทษนะที่เขาทำตัวแบบนั้นที่ชมรมหนังสือ
ไม่ใช่เรื่องใหญ่
เขียนเรื่องเด็กหญิงจากการ์ริออนเล่มใหม่สิ
ที่ร้านหนังสือขายมันใกล้จะหมดแล้ว
ตัวละครหลักเยี่ยมมาก
แม่เธอน่ากลัวสุดๆ แล้วมันก็เป็นความคิดของคุณ
ไม่รู้สิ ฉันเขียนมันตั้งนานมาแล้ว
มันรู้สึกเหมือนไม่ใช่ของตัวเองน่ะ
อยากเขียนหนังสือด้วยกันไหม
- ผมเอาแล็ปท็อปไปที่ห้องคุณได้… - นานโดจะมาหลังบาร์ปิด
อ้อ ไม่เป็นไร
ยังไงพรุ่งนี้ผมก็ต้องเปิดร้านหนังสือแต่เช้า
คุณทำได้แน่
ผมมั่นใจว่าคุณจะเขียนเรื่องที่สองเสร็จเร็วๆ นี้
หวังว่าอย่างนั้น
ผมไปก่อนนะ
- บาย - บาย
(เรียน อาจารย์กรูซาโด)
(ฉันแนบนิยายที่ฉันเขียนมาด้วย)
(มันมีแค่สองสามบทแรก)
(นักฆ่าตัวตลก)
(ลบ)
(โรคกลัวตัวตลก)
(ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นโรคกลัวตัวตลก อะไรคือสาเหตุของโรคกลัวตัวตลก)
(โรคกลัวตัวตลกคืออะไร เรียนรู้อาการ)
(ทำการทดสอบ!)
สัตว์ประหลาด ปีศาจ
ผี แม่มด…
และตัวแทนแห่งความมืดอื่นๆ ไม่เคยได้รับการยอมรับจากนักวิจารณ์
แม้จะประสบความสำเร็จทางการค้า
ผมมองว่าหนังสยองขวัญ เป็นเรื่องธรรมดามาตลอด
มันมีจุดอ่อนที่สำคัญ มันมักจะขาดอะไรบางอย่างไป
มันขาดอะไรไป
เรื่องราวอาจจะขาดความจริงไปมั้งคะ
ถูกต้อง
ความน่ากลัวอาจมีองค์ประกอบ ที่มักจะพบได้ในนิยายสยองขวัญ
แต่มันขาดองค์ประกอบที่สำคัญของเรื่องราวดีๆ
ความจริง
ปัจจุบันนี้ นักเขียนต่างก็เขียน จินตนาการของคนอื่นขึ้นมาใหม่
ผมเองก็มีเรียงความเยอะมาก แต่ผมจะไม่บอกชื่อละนะ
ที่นักศึกษาคัดลอกผลงาน ของนักเขียนที่พวกเขาชื่นชอบ
มันไม่ใช่การคัดลอกผลงาน มันคือแฟนฟิคชั่น
คุณเอาโครงเรื่องมาเขียนใหม่
แล้วก็โพสต์ลงออนไลน์ให้ผู้ติดตามอ่าน
- มันเจ๋งมากเลย - นั่นคือนิยามของการขโมย
ทำไมพวกคุณทุกคนถึงมาอยู่ที่นี่
คุณอยากเป็นนักเขียนใช่ไหม
สิ่งสำคัญในการเป็นนักเขียนคือการใช้ชีวิต
เลิกขโมยเรื่องราว แล้วเริ่มใช้ชีวิตของตัวเอง
เรื่องราวพวกนั้นจะดีมาก
ใช่เลย อนาคตนักเขียนนิยายกามารมณ์ของผม สดใสมากเลย
ใช่ มันจะเป็นแค่เรื่องสั้นน่ะ
อังเฆลา
ผมได้รับอีเมลของคุณแล้ว
เหรอคะ ขอโทษนะคะ สาบานได้ว่าฉันไม่ได้ส่งมัน
งั้นเหรอ เราไปคุยกันในห้องทำงานของผม อย่างที่คุณแนะนำดีไหม
ได้ค่ะ
ยังอยู่เหรอ
เด็กฝึกงานใช้เวลาอยู่ที่นี่มากกว่าผมซะอีก
คุณแค่ต้องเซ็นเอกสารการบริจาคค่ะ
การบริจาค
ผมดูไม่แก่ขนาดนั้นใช่ไหม
ผมจะได้บริจาคร่างกายให้วิทยาศาสตร์ ดูเหมือนพวกเขาต้องการศพ
นั่งสิ ตามสบายนะ
- เรียบร้อย - ขอบคุณค่ะ
พรุ่งนี้เจอกันค่ะ
ในที่สุดเราก็มีเวลาเป็นของตัวเอง
บอกหน่อยสิว่าคุณไม่ได้เขียนนิยายสยองขวัญ
เปล่าค่ะ ที่จริงมันไม่ใช่แนวของฉันเลย
โล่งอกไปที
อย่าบอกใครนะ
ตอนนี้กำลังเจอช่วงเวลาที่ยากลำบาก
คุณอาจได้ยินมันแล้วใช่ไหม
ภรรยาผม…
เรากำลังจะหย่ากัน
เสียใจด้วยค่ะ
แต่เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อคุยเรื่อง…
ครับ ใช่แล้ว ผมได้รับอีเมลของคุณแล้ว
และผมก็แปลกใจนะ แปลกใจมาก
ที่จริง ฉันว่าฉันไม่ได้ส่งมันนะ ฉันรู้สึกอายเลยค่ะ
ไม่ต้องอาย
มันยังไม่เสร็จ ฉันยังไม่ควรส่งมัน
คุณทำถูกแล้ว
มันเป็นแค่ฉบับร่างน่ะค่ะ
ขอบคุณจริงๆ ที่คุณอยากช่วย แต่ฉันว่าเนื้อหามันไม่ดีพอที่จะเป็นนิยาย
อะไรนะ นิยายเหรอ
ที่ฉันส่งให้คุณน่ะค่ะ สองสามบทแรก
ไม่ใช่
ผมคงเข้าใจผิด
แต่ได้เลย ผมพร้อมที่จะช่วย
โอเคไหม
ผมยินดีช่วยเต็มที่
อีกอย่าง มันเป็นความคิดที่ดี
เราจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
อังเฆลา…
ผมชอบคุณจริงๆ นะ
ผมชอบคุณจริงๆ
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันเข้าใจ
ผมว่าคุณเข้าใจดีนะ
นี่ เดี๋ยวก่อนสิ
เปิดประตู
อังเฆลา ใจเย็นๆ
มองผมสิ
ไม่เป็นไร โอเคนะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
หรือคุณอาจจะชอบแบบโหดๆ
ใช่ไหม หือ
ผมรู้ว่าผมชอบ
ปล่อยฉันนะ
คุณมีปัญหาอะไร
นังบ้าเอ๊ย
- พระเจ้า - เปิดประตู ไม่งั้นฉันจะร้องดังๆ
แต่คุณคือคนที่…
- เปิดประตู - นังบ้าเอ๊ย
- เปิดประตู - นังบ้า
ออกไปจากที่นี่ ไปเลย ออกไป
ออกไปเลย ไปสิ นี่
ฟังนะ
อย่าพูดถึงเรื่องนี้กับใคร ไม่งั้นคุณจบเห่แน่ ได้ยินไหม
มองผมสิ อย่าพูดเรื่องนี้กับใคร ไม่งั้นคุณจบเห่แน่
อาชีพนักเขียนของคุณพังแน่นอน
เข้าใจไหม
นังสารเลว
ฉันจะรับช่วงต่อเอง
ผมรู้ว่าคุณไม่อยากพูดถึงมัน
ฉะนั้น…
มันอาจช่วยได้ถ้าคุณเขียน
ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่อยากแจ้งความ
เพราะคุณเป็นผู้ชายน่ะสิ
ทุกคนมองกรูซาโด ว่าเป็นอาจารย์ที่น่าเคารพนับถือ
แต่เธอถูกมองว่าเป็นนักศึกษาที่ฉวยโอกาส
ดูแลเธอด้วยนะ
แล้วเจอกัน
ไงจ๊ะ
ดังนั้นถ้าคุณมีคำถามอะไรที่คล้ายๆ กัน
คุณแค่ต้องดาวน์โหลดหลักสูตร…
เกิดอะไรขึ้น
ตอนอังเฆลาเข้าไปใน ห้องทำงานของเขาเมื่อวาน…
อะไรนะ
ปฏิทินที่อัปเดตพร้อมใช้งาน บนแพลตฟอร์มมหาวิทยาลัยเสมือนจริง
มันมีวันที่สำหรับการสอบ และการบ้านในช่วงเวลาที่เหลือของปีการศึกษา
เหลือเวลาไม่มากแล้ว
ในส่วนของการสอบ เรามีสอบวรรณกรรม 1 วันที่ 8 มิถุนายน
และสอบวรรณกรรม 2 วันที่ 10 มิถุนายน
ซึ่งจะนับเป็น 40% ของเกรดสุดท้ายของคุณ
(รายส่งข้อความถึงชมรม)
(ราย: อังเฆลิตา ผมได้ข่าวเรื่องที่ไอ้เลวกรูซาโดทำกับคุณ)
(ซารา: เราจะช่วยเธอ)
(เซบาส: เรามีบางอย่างที่จะสั่งสอนเขา)
(โกลโด: เราต้องสอนบทเรียนเขา)
(ราย: เราจะเป็นนักฆ่าตัวตลกแกล้งเขา)
(อังเฆลา: ฉันไม่แน่ใจว่านั่นเป็นความคิดที่ดี…)
(นานโด: ทุกคน อย่ากวนใจเธอ…)
(ซารา: เขาไม่ได้ทำกับเธอเป็นคนแรกแน่ๆ สั่งสอนเขากันเถอะ)
(อังเฆลา: ฉันเอาด้วย)
(ราย: เยี่ยม แต่อย่าบอกสาวน้อยนะ เดี๋ยวเธอไปฟ้องเขา)
(ถึง: ลุยซ์ กรูซาโด โอกาสครั้งที่สอง)
(ฉันอยากให้คุณจูบฉันอีกครั้ง)
โกลดิโต เอานี่ไปลงโซเชียลของคุณนะ มันต้องเยี่ยมมากแน่
แล้วก็โดนจับเหรอ ไม่มีทาง เราจะใช้บัญชีปลอม
- แน่ใจนะว่าไม่มีใครอยู่ที่นี่ - มีแต่ไฟในห้องทำงานของกรูซาโดที่เปิดอยู่
มาทบทวนแผนการกันอีกครั้ง
ผมจะเริ่มในห้องทำงาน
ซารา คุณจะอยู่ที่ทางเดินกับโกลโดและเอบา
แล้วคุณก็จู่โจมเขา นานโด แล้วก็เซบาส
แล้วก็อังเฆลา คุณจะจู่โจมเขาที่ระเบียง
ให้ตายสิ
นั่นใครน่ะ
สาบานได้ว่าไม่มีใครอยู่ในห้องสมุด
(ห้องสมุด)
อังเฆลา เอ้านี่
เธอขังฉันไว้
ทำไมถึงใส่ชุดแบบนี้กันล่ะ
- สำหรับปาร์ตี้เครื่องแต่งกายน่ะ - บ้าจริง เอบา
คุณมีงานแค่อย่างเดียว ตรวจดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ในตึก
คุณอยากรู้ว่าทำไมเราถึงแต่งตัวเหมือนตัวตลก
พอได้แล้ว ราย เธอกลัว
- รู้ไหมว่าเธอรายงานเรื่องเราได้ - บิร์ฆีเนีย เธอจะไม่รายงานใช่ไหม
พอแล้ว เธอจะไม่พูดอะไรหรอก เพราะเธอจะทำมันกับเรา
- คุณจะทำอะไร - ทำนี่ไง
เข้ามาเลย มันไม่ได้ล็อก
นี่มันอะไรกัน
คุณเป็นใคร นักศึกษาที่คิดว่าตัวเองถูกต้องอีกคนเหรอ
ไปซะ ออกไปได้แล้ว ไปสิ
ไม่นะ
หยุดก่อน ขอร้อง
หยุดนะ
อย่านะ ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย!
ทำอะไรน่ะ ไม่!
หยุดนะ
อย่านะ ขอร้อง
ขอร้อง อย่านะ!
ไม่!
ช่วยด้วย!
ไม่!
ช่วยด้วย!
พระเจ้าช่วย
ไม่!
บ้าเอ๊ย
ช่วยด้วย
ทำอะไรน่ะ
ไม่!
ซวยละสิ
อังเฆลา!
- คุณทำอะไร - อังเฆลา!
- คุณผลักเขาทำไม - ฉันไม่ได้ผลัก
- เขาตกลงไปเอง - เกิดอะไรขึ้น
เขาวิ่งหนีมา เลือดเลอะเต็มหน้า
- เขาตายแล้วเหรอ - ไม่นะ คุณทำบ้าอะไรของคุณ
- บ้าจริง - ให้ตายสิ
คุณฆ่าเขา
- ใจเย็น เพื่อน - เปล่า
- เราทุกคนนั่นแหละ - ไม่ๆ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
ใครจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
เข้าใจไหม
- ห้ามใครไปไหนทั้งนั้น - เราต้องแจ้งตำรวจ
แล้วถูกจับข้อหาฆาตกรรมน่ะเหรอ
- เราต้องทำอะไรสักอย่าง - บ้าจริง
กรูซาโดตกลงไปเอง มันเป็นอุบัติเหตุ
เราจะไม่โทรหาใครทั้งนั้น โดยเฉพาะตำรวจ
เขาอยู่ที่นี่คนเดียวใช่ไหม
ไม่มีใครเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น มันจะดูเหมือนอุบัติเหตุ
- ไปกันเถอะ - เขาบอกว่าภรรยาทิ้งเขา
- นี่อาจดูเหมือนการฆ่าตัวตายก็ได้ - ใช่
- เราต้องแจ้งตำรวจ - ไม่ อังเฆลา
- ไม่เอาน่า เธออยากติดคุกเหรอ - เราต้องไปแล้ว
ผมรู้ว่านี่มันแย่มาก แต่แจ้งตำรวจไปก็มีแต่จะทำให้แย่ลง
คุณบ้าหรือเปล่า
อย่าทำให้มันแย่ไปกว่านี้เลย อังเฆลา คุณเป็นคนเริ่มเรื่องนี้
เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกเลย
มาสาบานกันเถอะ
ฉันสาบาน
ก็ได้
ฉันสาบาน
ทุกคน มีคนพบศพอาจารย์ในมหาวิทยาลัย
(- เกิดอะไรขึ้นกับมหาวิทยาลัยของฉัน - ไม่จริง ทุกคน!)
(นั่นกรูซาโด!)
(ข่าวด่วน พบศพอาจารย์ที่ MCSU)
(อุบัติเหตุดับสยองที่ MCSU)
(อังเฆลา: คิดว่าคุณจะช่วยฉัน แต่ไม่ช่วย)
(อย่าโทรหาฉันอีก)
(การเสียชีวิตที่น่าเศร้าของลุยซ์ กรูซาโด เรย์)
(ลุยซ์ กรูซาโด)
(อาจารย์ถูกพบเป็นศพในมหาวิทยาลัย)
(อาจารย์ที่ MCSU ตายในอุบัติเหตุ)
(หย่าร้างและติดเหล้า)
(อุบัติเหตุหรือฆ่าตัวตาย)
(นานโด: ผมคิดถึงคุณ การหมางเมินผมเปลี่ยนสิ่งที่เราทำไปไม่ได้)
เห็นข่าวหรือยัง พวกเขาคิดว่าเป็นการฆ่าตัวตาย
ฟังนะ เราไม่มีอะไรต้องกังวล
อังเฆลา เสียใจด้วยนะกับเรื่องทั้งหมดนี้
แต่ถ้าเราแจ้งตำรวจ ชีวิตเราคงพังพินาศ
เซบาส มันพังพินาศหมดแล้วละ
ฉันรู้ว่าฉันทำอะไร สิ่งที่พวกคุณทำ เพราะฉัน
โอเค ทุกคน
นั่งลงค่ะ
ผมจะทำทุกอย่างอีกครั้ง
เร็วเข้า
เพื่อคุณ
เอาละ วันนี้เราจะเปลี่ยนหัวข้อ
เราจะคุยกันเรื่องนวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
หรือที่เรียกกันว่าอัตชีวประวัติผสมเรื่องแต่ง
ซึ่งเป็นการผสมผสาน เหตุการณ์จริงจากชีวิตของผู้เขียน
กับองค์ประกอบที่สมมติขึ้น
(ตอนนี้ตัวตลกคลั่งคือแอดมินของกลุ่ม)
ชื่อคนและสถานที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
มันเป็นการใช้วรรณกรรม ที่ผู้เขียนเล่นกับความคิดของผู้อ่าน
พยายามเอาชนะพวกเขาผ่านความสับสน
"มีการอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงไหม"
มันเป็นความท้าทายที่น่าสนใจสำหรับผู้อ่านได้
เพราะมันบังคับให้พวกเขาวิเคราะห์ข้อความ และค้นหาเบาะแสต่างๆ
ค้นหาความจริงเบื้องหลังเรื่องราว
ตัวอย่างเช่น…
ดูโทรศัพท์สิ
(ตัวตลกคลั่ง บทที่หนึ่ง)
(ตวามตายของอาจารย์)
"บทที่หนึ่ง ความตายของอาจารย์"
"และนั่นคือวิธีที่นางเอก หนุ่มเพี้ยน
หนุ่มเลือดร้อน สาวงาม สาวน้อย
เน็ตไอดอล บรรณารักษ์
และคนเป็นได้แค่เพื่อนฆ่าอาจารย์"
"พวกเขากลายเป็นชมรมหนังสือฆาตกร พวกเขาสมควรตายเพราะสิ่งที่พวกเขาทำไป"
"นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาต้องชดใช้ ด้วยชีวิตของพวกเขาในแต่ละบท"
"โปรดติดตามตอนต่อไป"
มันถูกโพสต์ที่ไหน
เอสกริเลโอ หนึ่งในเว็บไซต์ ที่คนแชร์งานเขียนของตัวเอง
ส่วนใหญ่เป็นแฟนฟิควัยรุ่นห่วยๆ
ถ้าพวกเขารู้ว่าเราเป็นใคร ทำไมไม่ไปแจ้งตำรวจล่ะ
พวกเขาไม่ได้ใช้ชื่อจริงของเรา เพราะไม่อยากให้ใครรู้
พวกเขาพยายามจะป่วนเรา
ไม่ๆๆ
ใครก็ตามที่เขียนข้อความนี้ต้องอยู่ที่นั่น
ฉะนั้นมันต้องเป็นหนึ่งในพวกเรา
เดี๋ยวนะ หมายความว่าไง "หนึ่งในพวกเรา"
- ใครกันจะเขียนแบบนั้น - ใครน่ะเหรอ
แฟนนายไง นางเอกน่ะ เธอไม่ได้อยากสาบาน
หรือไม่ก็นาย นายรู้เรื่องเว็บไซต์
นักเขียนที่มุ่งมั่นทุกคนก็เหมือนกัน
- เราเป็นอย่างนั้น - ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่เขียนนิยาย
"ผู้ใดที่แก้ตัว ผู้นั้นคือคนผิด"
พอได้แล้ว ทุกคน
เราเป็นเพื่อนกันใช่ไหม เราไม่ฆ่ากันเองหรอก
เราไม่ได้บ้า
คุณชอบเขียนมากเลยใช่ไหม
จดโน่นนี่ไว้ตลอด
ราย หยุดนะ
ถอยไป
"เธอกินไส้พุงตัวเองจนเลือดไหลหยดออกจาก…"
พวกเราอาจมีบางคนบ้ากว่าคนอื่น
เรื่องตัวตลกไร้สาระจบแล้ว
คุณนี่มันไร้สมองจริงๆ
- ผมเหรอ - ใช่
แต่ใครล่ะที่เพิ่งกระชากหน้ากากตัวตลก
มันไม่ใช่ของจริง
ไม่เป็นไรใช่ไหม
อังเฆลา ตัวตลกเพิ่งโพสต์บทที่สอง
"บทที่สอง"
"ความตายของสาวน้อย"
"สาวน้อยของชมรมรับมือกับความกลัวไม่ได้"
"เธออยากหนีไป"
"กลับบ้านไปหาแม่ ตัวตลกจะได้ฆ่าเธอไม่ได้"
"อย่างกับการหนีเป็นทางเลือกงั้นแหละ เธอก็เหมือนตายแล้ว"
บิร์ฆีเนียอยู่ไหน
ไม่รู้ เมื่อคืนเธอไม่ได้กลับมา
ขอบคุณนะ
"เธอหนีไปได้ไกลแค่ป้ายรถเมล์"
"ถนนมืดๆ เหมาะกับการควักไส้เธอ"
"เธอสมควรโดน"
"เธอเป็นฆาตกรเหมือนเพื่อนๆ ของเธอ"
"สาวน้อยไม่เต็มใจที่จะตาย"
"เธอวิ่งหนี กระเป๋าเดินทางหลุดจากมือ"
ที่นี่ไม่มีอะไรเลย เซบาส
ทางนี้
"เธอหลบหนีเข้าไปในหอพักร้าง"
เธอเข้าไปข้างในได้ยังไง
ดูสิ นั่นไง
"คงรู้สึกเหมือนทางเดินยาวไกลไม่รู้จบ ตอนที่ฉันวิ่งไล่ตามเธอ
ขู่ให้เธอกลัวด้วยค้อนของฉัน"
นั่นไง
ไม่!
"เธอเงยหน้ามองฉันด้วยความกลัว ขยับเขยื้อนไม่ได้เพราะความเจ็บปวด"
"เธอขอร้องฉันไม่ให้ทำมัน แต่ฉันก็ไม่ปรานี"
"เธอสมควรโดน"
"พวกเขาทุกคนมีความผิด และจะต้องชดใช้"
"ฉันจะเขียนความตายของพวกเขา ในนิยายสยองขวัญที่สุดเท่ามีมา"
ถ้ามันเกิดขึ้นจริงก็ต้องมีเลือดกับศพสิ
ถ้าเป็นแค่คนบ้าที่กำลังเขียนนิยายล่ะ
อังเฆลา
(โปรดติดตามตอนต่อไป…)
ทุกคน
ที่นี่ไม่มีอะไรเลย
แต่…
ฉันรู้วิธีกระชากหน้ากากตัวตลก
โอเค หนึ่งในพวกเราอาจเป็นนักเขียนวิกลจริต
แต่ฉันอยากคิดว่า
ตัวตลกคือนักเขียนวิกลจริต
ที่เรียนกับเราและรู้จักเรา
หรือไม่ก็หญิงบ้า อาจเป็นผู้หญิงก็ได้
ไม่มีทาง ตัวตลกโหดเหี้ยมเกินไป
เพราะผู้หญิงไม่สามารถเป็นตัวร้าย ในเรื่องสยองขวัญได้ ใช่
มันเป็นเรื่องของความแข็งแรง
- ผมพูดในฐานะนักสิทธิสตรี - เป็นพันธมิตรจริงๆ ขอพูดต่อนะ
ได้ ขอโทษที
ใครก็ตามที่เขียนนิยายสยองขวัญเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง
พวกเขาต้องรู้จักแนวสยองขวัญแน่ๆ
ความตายที่ถูกดึงออกมาเล่า
ตัวละครซ้ำซาก
คนคนนี้รู้แบบแผนทุกอย่างเกี่ยวกับแนวนี้
ถ้าพวกเขาเรียนที่นี่ พวกเขาคงยืม นิยายสยองขวัญจากห้องสมุดเยอะมาก
- ใช่ไหม - ถูกต้อง
- โอเค - ดูสิ
แล้วเราจะทำยังไงดี ซักถามพวกเขา ถามว่าพวกเขาอยากฆ่าเราไหมงั้นเหรอ
ฆาตกรได้รับแรงบันดาลใจ จากหนังสือตัวตลกที่เราอ่านที่ชมรม
เราทุกคนรู้ว่าใครเป็นคนแนะนำ
เดี๋ยวก่อน ใจเย็น
สำนักพิมพ์ส่งหนังสือมาให้ผม เพราะผมมีผู้ติดตามเยอะมาก
โอเค
การกล่าวหากันเอง ไม่ได้ช่วยให้เราหาคนคนนี้เจอ
ถ้าเป็นคนที่ไม่ได้อยู่ที่นี่ล่ะ อย่างนานโด
นานโดอยู่ที่ที่ทำงาน
เช้าๆ แบบนี้เนี่ยนะ ที่บาร์เหรอ
ฉันจะพูดอีกครั้ง
เราเป็นเพื่อนกัน หรืออย่างน้อยเราก็เคยเป็น
รวมทั้งบิร์ฆีเนียด้วย เราไม่อยากฆ่ากันเอง
ฉันถึงได้บอกว่าเราจะทำรายชื่อคนที่ชอบ นิยายสยองขวัญมากที่สุดที่มหาวิทยาลัยนี้
แล้วแอบตามพวกเขาทางสื่อสังคม
คนบ้าจะปรากฏให้เราเห็นชัดเจน
ว่าไง
หรือเราจะนั่งเฉยๆ รอให้พวกเขาฆ่าเราก็ได้
ตามใจชอบเลยนะ
ขอโทษนะ แต่นี่มันไร้สาระ
ถ้านี่เป็นเรื่องจริง ศพของบิร์ฆีเนียอยู่ไหนล่ะ ตัวตลกกินมันไปหรือยัง
ใช่ คุณทำกับคำพูดของคนบ้า เหมือนมันเป็นความจริง
บิร์ฆีเนียอาจยังไม่ตายด้วยซ้ำ
มันอาจเป็นแค่เรื่องราว แล้วบิร์ฆีเนียอยู่ไหนล่ะ
อย่างน้อยเธอก็หายตัวไป เราต้องหาเธอให้เจอ ใช่ไหม
คุณสวยมากเลย ผมเห็นแล้วมีอารมณ์
เป็นอะไร เบื่อเหรอ
คงเป็นเพราะแกอ่านหนังสือไม่ออก
อึ๊บกันแป๊บนึงดีไหม
แป๊บนึงเหมือนปกติน่ะเหรอ
พวกเขาคงไม่กังวลว่าจะเป็นรายต่อไป
นี่คือนักศึกษาที่ยืมหนังสือแนวพวกนี้มากที่สุด
สยองขวัญ จิตวิทยาระทึกขวัญ เชือดสยอง
และก็พวกเรื่องผี แวมไพร์ ซอมบี้ โหดเลือดสาด
เพื่อไม่ให้เสียเวลานะ
โกลโด อาบุก, บิร์ฆีเนีย รูบิโอ, เซบัสเตียน โอโยส, ซารา ปอนส์
เอบา ยาญเญซ, ราย การ์เซีย และอังเฆลา กุนตซ์
ซึ่งก็คือพวกเรา
ชมรม
นั่นไม่เพียงแต่ทำให้เราเป็น แฟนนิยายสยองขวัญตัวยงที่สุดในมหาวิทยาลัย
มันยังหมายความว่าเราเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก อย่างน้อยก็ตามนี้
ฉันจะไปเอากาแฟ อยากได้อะไรไหม
ฉันเอาด้วย ไม่ใส่ไซยาไนด์นะ
ผมยุ่งอยู่น่ะ คุณสติแตกกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
บิร์ฆีเนียเป็นคนเขียนมันแน่นอน เธอนั่นแหละ โทรหาผมนะ
(หาหนังสืออยู่เหรอ นั่นไม่ใช่ส่วนนิยายสยองขวัญ)
(คุณมองดูฉันอยู่เหรอ)
(ใช่)
(ฉันทำอะไรอยู่)
- อังเฆลา ใจเย็น - นานโด ตัวตลก
- เขาอยู่ที่นี่ - ใจเย็นๆ นะ ใจเย็นๆ
มีอะไรเหรอ
ผมเพิ่งเจอมัน มันไม่ใช่ของผม
- ออกไปจากที่นี่ซะ - คุณทำอะไรน่ะ ไม่ใช่ผมนะ
- เกิดอะไรขึ้น - เขาก็อยากเป็นนักเขียนน่ะสิ
- หุบปากนะ ไอ้งั่ง - คุณแอบอยู่ตรงไหน
อังเฆลา ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม พวกเขาไม่อยู่ที่นี่ตอนที่ตัวตลกส่งข้อความมา
- เซบาสก็เหมือนกัน - ฉันไม่ได้กล่าวหานาย
อังเฆลา พวกเขาอยากให้คุณคิดว่าเป็นผม
- เราคุยกันได้ไหม - ไสหัวไปให้พ้นได้แล้ว พวก
ขอบคุณ
รู้สึกดีขึ้นไหม
มันไม่สมเหตุสมผลเลย ทำไมนานโดถึงทำอะไรแบบนั้น
นี่อาจจะช่วยอธิบายทุกอย่างได้
แค่ดูโซเชียลของพวกเขา ไม่มีทางบอกได้ว่าใครเป็นโรคจิต
ผมเลยแอบตามคนที่เรารู้แน่ว่าวิกลจริต
(ตัวตลกคลั่ง บทที่หนึ่ง)
นักเขียนตัวตลก
นี่คือโปรไฟล์ของเขาในเว็บไซต์แฟนฟิคชั่น ที่เขาโพสต์บทนิยาย
ดูเหมือนเขาอยากให้ใครสักคนอ่านนิยายของเขา
- และเขาก็แชร์มัน - กับฉันเหรอ
- ฉันไม่ได้เข้าระบบมาหกปีแล้ว - ผมรู้
มันเป็นเว็บไซต์เดียวกับ ที่คุณเขียนเรื่องเด็กหญิงจากการ์ริออน
มันบอกอะไรคุณบ้างไหม
นั่นคือเหตุผลที่มันต้องเป็นนานโด มันเป็นคนที่เราสงสัยน้อยที่สุดเสมอ
ไม่เสมอไปหรอก บางครั้งก็เป็นคนที่เราเห็นได้ชัด
คุณหมายถึงเพื่อนสนิทที่แอบรักนางเอกเหรอ
ผมก็คิดอย่างนั้น แต่…
ฉันเอนเอียงไปที่แฟนนิยายสยองขวัญมากกว่า โกลโด คนคลั่งเรื่องสยองขวัญและฆาตกร
อาจเป็นคุณก็ได้ นักเขียนนิยายสตรีนิยม
หรือไม่ก็แฟนติดโคเคนของคุณ
เฮ้ย ตัวตลก จินกับโทนิกสามที่ ด่วนเลย
เฮ้ย ไอ้โรคจิต หูหนวกหรือไง จัดเครื่องดื่มมา เดี๋ยวนี้
ทำไมถึงเรียกฉันว่าไอ้โรคจิต
พวกนายเป็นนักเขียน แล้วใครล่ะที่คิดมุกตัวตลกแกล้งคน
- หยุดนะ - อย่ามายุ่งกับฉัน ไม่ว่านายจะว่าอะไรฉันก็ตาม
เขาพูดงั้น
(ตัวตลกคลั่งส่งข้อความถึงคุณ)
"บทที่สาม ความตายของหนุ่มเพี้ยน"
"ไม่มีอะไรทำให้ฉันตื่นเต้นมากไปกว่า การฆ่าคนที่คิดว่าตัวเองไม่มีใครเอาชนะได้"
"ซึ่งในกรณีนี้ก็คือหนุ่มเพี้ยนของชมรม"
"ฉันใช้ประโยคอดีตกาล เพราะตอนนี้เขาเป็นศพแล้ว"
ถอดหน้ากากนั่นออก เปิดหน้าเลย
อะไร
นี่ล้อเล่นกันหรือไง
"เขาเห็นรอยยิ้มของฉันตอนที่ฉันควักไส้เขา"
"ฉันรอดูขณะที่เขาสำลักเลือดตัวเอง"
"แล้วฉันก็ลากร่างไร้ชีวิตของเขา ไปยังสระว่ายน้ำที่ชมรม
เผาความลับของพวกเขาเป็นเถ้าถ่าน"
"และฉันก็จะฆ่าพวกเขาทีละคน จนกว่าจะไม่มีใครเหลือ"
ราย!
เมื่อคืนเขาโกรธแล้วผลุนผลันออกจากบาร์ ไม่ยอมรับสายฉันเลย
ซารา รายหายไปแบบนี้ตลอด
เราไปแจ้งตำรวจกันเถอะ
เราบอกพวกเขาได้ว่ามีคนบ้าแอบตามเรา
มันไม่ใช่แค่คนบ้าธรรมดาๆ รายพูดถูก เป็นคนในชมรมนี่แหละ
เมื่อคืนนานโดทำงานใช่ไหม
ใช่ และเขาก็ทะเลาะกับราย
โอเค ตัวตลกอธิบายว่า เขาเผารายในสระว่ายน้ำใช่ไหม
แต่รายไม่ได้อยู่ที่นี่ จะมีไส้หรือไม่มีก็ตาม
- ที่นี่ไม่มีอะไรเลย - แล้วเมื่อคืนเธอทำอะไร เอบา
เธอเป็นคนเดียวที่ไม่ได้อยู่กับเรา
โอเค ตอนนี้ฉันเป็นผู้ต้องสงสัยแล้วเหรอ
ขอให้โชคดีกับ การตามหาแฟนหนุ่มเพี้ยนของเธอแล้วกันนะ
ฉันไปละ
นี่
มีอะไรอยู่ตรงนี้ไม่รู้
(โปรดติดตามตอนต่อไป…)
สวัสดี นักอ่านทุกคน ขอต้อนรับสู่วิดีโอใหม่ทางช่องของผม
ที่ที่ผมจะบอกคุณว่าต้องอ่านอะไรและเดตกับผม
วันนี้ผมมาแนะนำหนังสือ ที่คุณจะไม่พบในร้านหนังสือ
มันถูกเผยแพร่ออนไลน์ทีละบท
มันคือครีปปี้พาสต้า นำแสดงโดยนักฆ่าตัวตลก
และที่เด็ดสุดก็คือเขาเป็นคนเขียนเรื่องเอง
ฉากท้องเรื่องคือมหาวิทยาลัยของผม เรื่องราวมันเกี่ยวกับอะไร
อาจารย์วรรณกรรมถูกพบเป็นศพ เสียบอยู่บนหอกของดอนกิโฆเต
ฟังดูคุ้นๆ ไหม
แต่ถ้านักศึกษากลุ่มหนึ่งฆ่าเขา
แล้วนักฆ่าตัวตลก พยายามทำให้พวกเขาชดใช้ล่ะ
นั่นคือสิ่งที่อัจฉริยะคนนี้เขียน ในนิยายออนไลน์เรื่องนี้
ผมชอบมากเลย
ดีเจ๋งที่สุดก็คือ มันเป็นอินเทอร์แอคทีฟ เราตัดสินใจว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เราโหวตออนไลน์ได้ว่าใครจะตายเป็นรายต่อไป เขาบ้าสุดๆ เลย
เขาประกาศในโพสต์ล่าสุดของเขา บูม บ้าจริงๆ
แน่นอน ผมมีคนโปรดของผม
ผมเป็นแฟนเน็ตไอดอล ผมคงไม่ฆ่าเขาหรอก
หนุ่มเลือดร้อนน่ะเหรอ ผมไม่ไว้ใจเขา
คนเป็นได้แค่เพื่อนน่าเบื่อ ส่วนบรรณารักษ์ก็อวดรู้
ผมจะฆ่านางเอก บอกตามตรง
เธอคือคนที่ทำให้ทุกคนต้องมาซวยกับเรื่องวุ่นๆ นี่
เอาละ ทุกคน วันนี้พอแค่นี้ก่อน
อย่าลืมกดไลค์และกดติดตามด้วยนะครับ แล้วเจอกันในวิดีโอหน้า
จงจำไว้ว่าคุณมีชีวิต
(นางเอกคือรายต่อไป)
ความตายคือโชคชะตา
แกเป็นบ้าอะไรวะ ไอ้เวร ตอนนี้ทุกคนมุ่งเป้าไปที่อังเฆลา
- อะไร ฉันแค่ปกป้องตัวเอง - พอแล้ว
หุบปากซะ
ใจเย็น พวก นายทำตัวเหมือนฆาตกรเลย
นานโด ไม่เอาน่า ทุกคนกำลังจ้องมาที่เรา
ใจเย็น พอได้แล้ว
อังเฆลาอยู่ไหน เธอไม่รับสายผม เธอบล็อกผม
ฉันมั่นใจว่าเธอมีเหตุผล ไปซะ คุณกำลังทำให้ทุกอย่างแย่ลง
บอกมาว่าเธออยู่ไหน
เธอซ่อนตัวอยู่ ตัวตลกบอกว่าเธอจะเป็นรายต่อไป
อังเฆลาไม่ไว้ใจคุณ ฉันก็ไม่ไว้ใจ
เยี่ยมเลย
โกลโด หมอนั่นเป็นใคร
แค่คนเพี้ยนๆ ที่คิดว่าฉันคบกับแฟนเขาน่ะ
จะเล่นกันต่อไหม
ตัวตลกจะไม่เจอคุณที่นี่
เราปลอดภัย
ขอบคุณนะ เซบาส
ผมว่ามีไวน์อยู่ในตู้เย็นนะ ขอไปดูก่อน
มันไม่ใช่ของจริง
อังเฆลา
ผมอยากให้คุณดูอะไรบางอย่าง
ผมค้นดูบัญชีโซเชียลของตัวตลกหมดแล้ว
มีคนที่เขาติดตามอยู่
ผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่ออลิเซีย
โปรไฟล์ของเธอบอกว่าเธอเป็นนักเขียน แต่เธอไม่ได้เผยแพร่อะไรมา…
หกปีแล้ว
คุณรู้จักเธอเหรอ
เธอเป็นตัวเอกในนิยายของฉัน
เด็กหญิงจากการ์ริออน
เราเจอกันที่เว็บไซต์นั้น
เธอคิดว่าฉันเป็นเพื่อนออนไลน์ที่ดีที่สุดของเธอ
เธอบอกว่าเธออยู่กับแม่ในเมืองที่ห่างไกล
แม่ที่หมกมุ่นกับวรรณกรรม
เธอบังคับให้อลิเซีย ใช้เวลาหลายชั่วโมงกับการอ่านหนังสือ
และเขียน
ถ้าเธอหยุด แม่เธอจะตบตีเธอ
มันเหมือนในนิยายสยองขวัญเลย
ฉันอยากเป็นนักเขียน แต่ฉันไม่มีไอเดีย
เรื่องราวของอลิเซียเยี่ยมมาก
ฉันเลยเปลี่ยนชื่อ
ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะถูกตีพิมพ์จริงๆ
แต่มันออกมาดีมากจน…
มันคือความฝันของฉัน ฉันไม่มีทางปฏิเสธมันได้เลย
ฟังดูมีเหตุผลไหม
อลิเซียรู้เกี่ยวกับมันก่อนที่ฉันจะอธิบายให้เธอฟัง
เธอสาบานว่าสักวันจะเขียนบางอย่าง
ที่จะทำให้ฉันเจ็บปวดมากกว่าที่ฉันทำกับเธอ
งั้น…
อลิเซียก็คือตัวตลกเหรอ
อลิเซียตายแล้ว
อะไรนะ
ดูสิ
(ลูกสาวปลิดชีพแม่ในการ์ริออน)
(แม่กับลูกสาวตายในกองไฟที่การ์ริออน)
เธอเผาแม่ตัวเองทั้งเป็น
แล้วก็…
พวกเขาบอกว่าเธอตายในกองไฟ แต่ฉันคิดว่าอลิเซียฆ่าตัวตาย
มันเป็นเพราะสิ่งที่ฉันเขียน
- ฉันถึงได้เป็นนางเอก - ฟังนะ
มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นสิ
ถ้าอลิเซียตายแล้ว แล้วใครเป็นตัวตลก แล้วกรูซาโดล่ะ
ฉันก็ไม่รู้ เซบาส
แต่เพื่อนฉันกำลังจะตาย และมันก็เป็นความผิดของฉัน
ตัวตลกต้องการอะไร ทำร้ายฉันเหรอ เขาควรจะทำมันไปแล้ว
อย่าพูดแบบนั้นสิ
โอเคไหม
ผมขอโทษ
ผมรักคุณน่ะ
ผมรักคุณมาตลอด
(อยากช่วยชีวิตนางเอกไหม)
(คณะแพทย์ศาสตร์ MCSU)
- ผมไม่น่าพูดอะไรเลย - ไม่ เซบาส…
ตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออก
ผมเข้าใจ
ผมแค่อยากบอกให้คุณรู้น่ะ
เลี้ยวซ้าย
(ตรงไป หนึ่งนาที)
อังเฆลา
คุณมาถึงจุดหมายแล้ว
(ตัวตลกคลั่งส่งข้อความถึงคุณ)
(อ่านให้สนุกนะ!)
(บทที่สี่ ความตายของหนุ่มเลือดร้อน)
(โรงพยาบาล แผนกฉุกเฉิน)
เซบาส
ฉันอยากทำเรื่องนี้คนเดียว
- ฉันขอโทษ ถ้าฉัน… - ผมเข้าใจ
นานโด ฉันขอโทษ ฉันกลัวแทบบ้า และเซบาส…
ไม่ ผมสิต้องขอโทษ
คุณไม่เป็นไรนะ
ตัวตลกอัปโหลดอีกบท พรรณนาสิ่งที่เกิดขึ้น
เขาบอกว่าเขาทิ้งคุณให้นอนตายบนพื้น
แล้วคุณรอดได้ยังไง
ผมแค่สลบไป
คุณอยากให้เขาฆ่าผมมากกว่าเหรอ งั้นคุณก็รู้ว่าผมไม่ใช่ตัวตลก
ไม่ค่ะ ไม่ใช่อยู่แล้ว
- พระเจ้า - ไม่ใช่อย่างนั้น นานโด
หญิงสาวคนหนึ่งตายเพราะฉัน
มีคนรู้เรื่องเข้า พวกเขาถึงได้เขียนนิยายเรื่องนี้
หมายความว่าไง
ไม่ต้องห่วง ผมจัดการเอง ผมจะกุเรื่องอะไรสักอย่างบอกพวกเขา
ไปสิ ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว
- เฟร์นานโด อะกวาโดใช่ไหมคะ - ใช่ครับ
เราได้รับแจ้งว่ามีคนพบคุณในมหาวิทยาลัย…
(ตัวตลกคลั่ง: สวัสดี ชมรม! ผมกำลังเผยแพร่นิยายของผม)
(โกลโด นักอ่าน)
สวัสดีครับ นักอ่านทุกคน
ผมได้รับข้อความใหม่จากนักฆ่าตัวตลก
เขาตีพิมพ์นิยายของเขาด้วย
เขาจะเซ็นชื่อในงานหนังสือสยองขวัญนะครับ
(เด็กน้อยเจน)
เขาขอให้ทุกคนแต่งตัวเป็นนักฆ่าตัวตลก
ผมจะบอกเวลา ลิงก์เครื่องแต่งกาย และหมายเลขบูธไว้ในรายละเอียด
อย่าลืมกดไลค์และกดติดตามด้วยนะครับ และก็เช่นเคย จงจำไว้ว่าคุณมีชีวิต
ขอให้ผู้ติดตามแต่งตัวเป็นตัวตลกเหรอ โรคจิตอะไรขนาดนี้
นานโด ฉันดีใจที่นายไม่เป็นไร
จริงๆ นะ
แล้วไงต่อ เรายังไม่เชื่อใจกันอีกเหรอ
บอกได้ไหมว่าเรามาทำอะไรที่นี่
ถ้าตัวตลกเซ็นหนังสือ คนที่ไม่มาก็ต้องเป็นเขา
รายไม่มา
และฉันไม่แน่ใจว่า ฉันอยากให้เขากลายเป็นคนโรคจิตหรือตาย
- โกลโดก็ไม่มา - งั้นมันก็ชัดเจนว่าเป็นใคร
โกลโดจะเป็นฆาตกรได้ยังไง เขาเป็นแค่เน็ตไอดอล
ขอร้องละค่ะ วันนี้ฉันไม่ได้เชิญตัวตลกมาเซ็นหนังสือที่นี่
ฉะนั้นเลิกดูถูกนักเขียนคนนี้ได้แล้ว
โกลโด นักอ่านทำแบบนี้เพื่อให้มีผู้ติดตามมากขึ้น
พวกเขาไม่ได้ฆ่าคนที่เราโหวตให้ฆ่าด้วยซ้ำ
(นักฆ่าตัวตลกกำลังไลฟ์สด)
ดูเหมือนตัวตลกอยู่ที่นี่นะ
แต่แค่สำหรับเรา
(สด)
- คุณทำอะไรน่ะ - คุณนั่นแหละทำอะไร เอาโทรศัพท์คืนมา
- เอาคืนมาสิ - ขอโทษครับ
- ผมผิดเอง - ไอ้งั่งเอ๊ย
นานโด
เขาต้องอยู่ตรงนั้นแน่ๆ
นั่นไง
- เอามานี่ - เฮ้ย
- คุณเป็นบ้าอะไร - ขอโทษค่ะ
นี่ เอาโทรศัพท์ฉันคืนมา
- ทำอะไรน่ะ - ไม่นะ
นั่น 5จีนะ ให้ตายสิ
ตอนนี้มันเป็นห้าชิ้นแล้ว
พวกที่อยู่ตรงโน้น
คุณบ้าไปแล้ว ผมสาบานว่าเราจะซ่อมมันให้
- หยุดนะ คุณทำอะไรน่ะ - อะไรกันนี่
- ผู้หญิงคนนั้นขว้างโทรศัพท์ฉันพัง - นี่คุณ หยุด!
ผมจะเอาไปซ่อมให้ ผมไม่ได้ทำมัน
ตรงนั้น
นานโด!
เวรเอ๊ย
นานโด!
เซบาส!
ไม่นะ
ซารา
- ซารา! - อังเฆลา ช่วยด้วย!
ระวัง ซารา ข้างหลังเธอ!
นานโด!
เซบาส!
เขาเป็นอะไรน่ะ
ไม่ใช่ฉันนะ
ฉันเอามันมาจากตัวตลก
อังเฆลา
รู้สึกดีขึ้นไหม
คุณหมดสติไป
ดูสิว่าตัวตลกส่งอะไรมา
(นางเอก มาคนเดียวนะ)
ตัวตลกคือเอบา เราต้องแจ้งตำรวจ อังเฆลา
นานโด ถ้าเราแจ้ง เซบาสจะตาย
จะมีใครตายอีกไม่ได้ ฉันต้องไปแล้ว
- อะไร คุณบ้าไปแล้วเหรอ - ฉันไม่ไหวกับเรื่องนี้แล้ว
มันเป็นปัญหาของฉัน ฉันจะไม่ยอมให้ใครตายอีก
- งั้นคุณก็จะถูกฆ่าแทนเหรอ - ปล่อยฉัน
คุณจะตามล่าเพื่อนคุณจริงๆ เหรอ เพราะผมจะไม่ทำอย่างนั้น
ใช่ ฉันจะทำ
ให้ตายสิ
เอบา
อังเฆลา…
ไม่ใช่ฉัน
ใจเย็นๆ ไว้ อย่าพูด
ตัวตลก…
เซบาส
เซบาส นี่
อังเฆลา
ช่วยหน่อย แก้มัดให้ผมที
- ช่วยผมหน่อย อังเฆลา - ใจเย็นไว้
- แก้มัดให้ผมที - ใจเย็นๆ
เขานี่แหละ
ตัวตลก
เขาพาผมมาที่นี่ เขาบ้าไปแล้ว
อังเฆลา หยุดนะ มันไม่จริง เขาหมกมุ่นอยู่กับคุณ
ไม่ ดูผมสิ มันไม่จริง
- เชื่อผมสิ - เป็นนานโดมาตลอด
- มองผมสิ ฟังผมนะ - ผมรักคุณ
คุณก็รักผม
เรารักกัน
- หุบปาก! - คุณถึงได้นอนกับผม
ไม่
ไม่…
นังสารเลว
- นานโด - ฆ่าเขาซะ
- ไม่นะ นานโด…
นานโด ขอร้อง…
นานโด ไม่นะ
บ้าจริง
มันคงสมบูรณ์แบบถ้าคุณเป็นคนฆ่าเขา
ผมเองแหละ
ตัวตลก
- ไม่จริง - จริง
ไม่ เป็นไปไม่ได้
เป็นไปได้สิ
ผมทำทุกอย่างเพื่อคุณ
ทำไม เซบาส
จริงเหรอ
คุณพูดจริงเหรอ
ผมหมายถึง…
มันน่าผิดหวัง ตอนที่ฆาตกรอธิบายว่าทำไมเขาถึงทำมัน
แต่ไม่เป็นไร ยังไงก็ได้ ผมจะทำให้ดีที่สุด
รู้ไหม
บางคนก็เป็นนักเขียนไร้แผน
พวกเขาแค่เขียนไปตามกระแส
และก็มีนักเขียนมีแผน ที่ชอบวางแผนทุกอย่างก่อน
ผมนี่แหละ
ผมทำอย่างนั้น ผมวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว
ผมไม่เสี่ยงอะไรทั้งนั้น
ผมสร้างตัวละคร
"และนั่นคือวิธีที่นางเอก หนุ่มเพี้ยน หนุ่มเลือดร้อน
สาวงาม สาวน้อย เน็ตไอดอล…"
กรูซาโดทำร้ายคุณ
- ผมได้รับอีเมลของคุณแล้ว - เหรอคะ
ขอโทษนะคะ สาบานได้ว่าฉันไม่ได้ส่งมัน
มุกแกล้งคนของนักฆ่าตัวตลก
เราต้องทำแบบนี้กับกรูซาโด
ผมเขียนการตายของเขาด้วย
มันเป็นบทที่เยี่ยมมากเลย
ช่วยด้วย!
เกิดอะไรขึ้น
เขาวิ่งหนีมา เลือดเลอะเต็มหน้า
ไม่!
ผมเขียนไว้หมดแล้ว
ผมให้คุณเป็นนางเอก
ในนิยายที่น่ากลัวที่สุดตลอดกาล
และก็แน่นอน เธอทุกข์ทรมานใจมากที่เห็นเพื่อนเธอตาย…
โอเค ตัวตลกอธิบายว่า เขาเผารายในสระว่ายน้ำใช่ไหม
แต่รายไม่ได้อยู่ที่นี่ จะมีไส้หรือไม่มีก็ตาม
และสงสัยแฟนของเธอ
ดูเขาสิ น่าสงสาร
แต่มีอย่างหนึ่งที่ผมไม่เคยคิดว่าจะเขียน
รู้ไหมว่ามันคืออะไร
เขียนว่าฆาตกรอึ๊บกับคุณไง
ผมชอบบทนั้นมากเลย
มองผมสิ
บอกว่าให้มองผม!
เพราะเราเขียนมันด้วยกัน
คุณบ้าไปแล้ว
ใช่ มันก็มีส่วนจริงอยู่บ้าง
ผมอยากเป็นนักเขียนเหมือนคุณ
ผมก็อยู่ที่นั่น บนเว็บไซต์ที่คุณเจออลิเซีย
อลิเซียเหรอ
ฉันคิดว่าอลิเซียฆ่าตัวตาย
มันเป็นเพราะสิ่งที่ฉันเขียน ฉันถึงได้เป็นนางเอก
อลิเซีย
เคยตกหลุมรักออนไลน์ไหม
(อลิ: เพื่อนรักของฉัน เขียนนิยายเกี่ยวกับฉัน ฉันอยากตาย)
เธอกับผมหลงรักกัน
และคุณก็หลอกใช้เธอ
ใช่แล้ว
(เกซี: เธอคือคนที่จะตาย)
คุณทำให้แฟนผมเสียสติ
คุณทำให้เธออยากตาย
และฆ่าแม่ตัวเอง
เพราะงั้น อังเฆลา…
ผมเขียนนิยายเรื่องนี้
เพราะผมมีแรงจูงใจที่ยอดเยี่ยมที่สุด ในประวัติศาสตร์ของวรรณกรรม
การแก้แค้น
นานโด
ฉันขอโทษ
ฉันจะไปตามคนมาช่วย
อังเฆลา!
เซอร์ไพรส์
บิร์ฆีเนีย
บิร์ฆีเนียเป็นแค่ตัวละครที่เราสร้างขึ้น
ฉันชื่ออลิเซีย
และเธอก็เป็นเพื่อนรักของฉัน
ไม่ เป็นไปไม่ได้
อลิเซีย เธอตายแล้ว
เธอฆ่าตัวตายในกองไฟนั่น
ไม่ มันไม่เคยเกิดขึ้น
ผมลืมบอกคุณว่านิยายเรื่องนี้มีผู้เขียนสองคน
จำได้ไหมที่ฉันสัญญาว่า จะเขียนนิยายที่ทำให้เธอเจ็บปวด
เธอชอบไหมล่ะ
คุณต้องฟังว่ามันจบยังไง
คุณต้องชอบแน่ๆ
เป็นเพราะนักฆ่าตัวตลกทั้งหมด อังเฆลาก็เลยเป็นโรคกลัวตัวตลก
มันทำให้เธอบ้า
และเธอก็ฆ่าเพื่อนทุกคนที่สัญญาว่า
จะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับกรูซาโด
ยกเว้นเซบาส เพื่อนสนิทของเธอ
เขาเขียนนิยายที่กลายเป็นหนังสือขายดี
และมันก็ถูกนำไปสร้างเป็นหนัง แล้วก็ภาคต่อ
เรารวยอื้อซ่าแน่
"เรา" เหรอ
ฉันว่าไม่นะ
เธอใส่ชื่อตัวเองในนิยายไม่ได้ อลิเซีย ทุกคนคิดว่าเธอตายแล้ว
เธอเอาเรื่องนี้ให้แฟนเธอเขียนเหรอ
เธออยากเป็นนักเขียน แต่เขาจะได้ความดีความชอบไป
หุบปาก อังเฆลา
ฉันรู้ว่าเธอพยายามจะทำอะไร
เราจะใช้นามปากกา มันทำให้หนังสือขายดีกว่าเสมอ
- มันเป็นแผนที่ดีเยี่ยม - อาจจะไม่ก็ได้
ดูเหมือนคุณมองข้าม รายละเอียดเล็กๆ ไปอย่างหนึ่ง
หนุ่มเลือดร้อน
เขายังไม่ตาย
เขียนนี่สิ ไอ้เวร
เซบาส!
ไม่!
ไปกันเถอะ วิ่ง!
กลับมานี่นะ
อังเฆลา!
มานี่!
อังเฆลา
(อันตราย ไฟฟ้าแรงสูง)
ไม่อยากเป็นนางเอกเหรอ
เธออยู่ไหน
หายไปไหนแล้วล่ะ
ตอนจบเขียนไว้แล้ว จำไม่ได้เหรอ
และเธอก็ตาย
อังเฆลา มาเถอะ มาเขียนด้วยกัน
ไม่นะ ไม่ๆ
จบ
นานโด
หวัดดี
ฉันรักคุณ
รักมากเลย
ฉันจะไปกับเขานะคะ
ขอบคุณค่ะ
ภาคต่อ
ความต่อเนื่องของเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในจักรวาลเดียวกันในเวลาต่อมา
มันเกี่ยวข้องกับตัวละครเดียวกัน สตอรี่ไลน์เดียวกัน…
มันเป็นกระแสนิยม ที่กลายเป็นเรื่องปกติในวรรณกรรม
ไม่มีหนังสือเล่มไหนขายดีถ้าไม่มีภาคต่อ
เห็นได้ชัดว่าคุณมีคนติดตาม
คุณแค่ให้สิ่งเดียวกันกับพวกเขาอีก
นั่นเป็นการเลี่ยงความเสี่ยง
"มันได้ผลครั้งนึง ฉะนั้นฉันจะทำมันต่อไป"
งั้นถ้านิยายประสบความสำเร็จ มันควรเป็นนิยายสแตนด์อโลนไหม
มันสมเหตุสมผลที่จะเขียนภาคต่อ ถ้ามีรายละเอียดที่ยังค้างคา
แต่ถ้าโครงเรื่องหลักสรุปแล้ว ภาคต่อก็มักจะไม่เป็นผลดี
ถูกต้อง ปัญหาของภาคต่อ…
เก่งมาก คุณเป็นเด็กเนิร์ดประจำชั้นแล้ว
ช่วยไม่ได้น่ะ
คราวหน้าเราจะวิเคราะห์ภาคต่อ ที่ประสบความสำเร็จและไม่สำเร็จ
โอเคนะคะ คุณเริ่มหาตัวอย่างได้เลย
เอาละ เจอกันสัปดาห์หน้าค่ะ
ตอนนี้มีการสัมมนาวรรณกรรมกอธิกที่ห้อง 237
- ไปกันดีไหม - รู้ใช่ไหมว่าคุณไม่จำเป็นต้องไปหมดทุกอย่าง
ทำตัวเป็นเด็กปีหนึ่งจริงๆ
ใช่ ถ้าผมอยากเรียนให้ทันคุณ
งั้นก็ได้ ไม่ค่ะ คุณไปเถอะ
ฉันจะเขียนอะไรสักหน่อย
สำนักพิมพ์โทรมา พวกเขาอยากเห็นว่าตอนนี้ฉันเขียนอะไรอยู่
อาชญากรรมในมหาวิทยาลัยเหรอ
- ครั้งนี้ฉันรู้สึกดีกับมันมาก - ใช่ ก็มันเป็นเรื่องราวของคุณนี่
แล้วเจอกัน
(ชมรมหนังสือฆาตกร)
คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง