Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BASE SA NOBELA NI JAN BRZECHWA THE ACADEMY OF MR. KLEKS
RAHDAR KAHARIAN NG MGA TAONG LOBO
Kamahalan,
nahanap ko na 'yong mamamatay
na nagdala ng pasakit sa pamilya natin.
Matagal na siyang nag-anyong ibon
at nagtago sa fairy tale tungkol sa Academy ni Mr. Kleks.
Huhulihin natin siya.
At pagbabayarin sa kasalanan niya.
Wala nang makakapigil sa 'tin.
NEW YORK LITTLE POLAND
Tumabi ka nga, boy!
Ada Contrary pangalan ko. Taba mo.
Tumabi ka naman, pare.
Ayan na.
Hi, Papa.
Kaka-12 ko lang po.
Papakita ko sa 'yo 'yong hilig ko.
Mahilig po akong…
magplano.
MAGUGUSTUHAN MO REGALO KO!
Sinasabi ko sa 'yo.
Sinigurado kong perfect 'tong araw na 'to.
Isang beses sa isang taon lang ako kumakain ng matamis…
para po di ako magka-diabetes.
Kukumustahin ko lang mga kaibigan ko, ha?
Di nila alam na alam kong darating sila sa party ko.
Uy, mamaya, ah?
Siyempre, dadaan ako sa lugar natin.
Lagi tayong nagpupunta ro'n pag birthday ko, eh.
Dito n'yo po tinuro sa 'kin lahat.
Di po ako maka-focus no'n.
Parang may naglalarong unggoy sa isip ko.
UKRAINE STEPPE
Dito ka lang.
Babalik din 'yon.
Lagi naman 'yong bumabalik.
Olé!
JAPAN KŌBE-SHI
BRAZIL SÃO PAULO
Trabaho na.
Kakausapin ko si Ms. Dylewska ng Urban Architecture Department.
Ba't nila nilalagyan 'yong mga tenement ng mga metal spike na panakot sa ibon?
Baka kasi masira ng mga dumi ng pigeon 'yong mga pader.
Di ko yata kaya 'to, eh.
Talaga? Nakakita na ba kayo ng ibon
na sumisira ng pader 'yong dumi?
Baka naman 50 kilos 'yon.
Kailangan kong ayusin bagsak ko.
Tapos sabi niya, "Ewan, di pa 'ko nakakapuntang Paris, eh."
Kiko, isa ka sa masuwerteng napili.
Nakitaan ka ni Mr. Kleks ng potential at passion.
Gagaling ka kasama ng ibang matatalinong bata sa mundo.
Mag-empake ka na.
Tara na, kaibigan!
Uy! Ayos 'yan, pare, ah!
-Astig. -Astig!
Ayos! Go, bird!
Mundo 'to ng mga ibon!
Nakaplano na lahat. Pagpasok ko, sisigaw silang, "Surprise!"
Siguradong…
-Hello, Ada. -Hello.
Salamat.
Sorry, nakaharang na naman sa gate 'yong aso.
Happy birthday, Ada.
Sana magustuhan mo 'yong regalo ko sa 'yo.
Wow.
Ano po 'to?
Tuturuan kita niyan, balang-araw.
Salamat po.
-Una na po ako. -Ingat ka.
Hello.
Nandito na 'ko. Labas na kayo.
Nasa'n sila?
PINAGKASUNDO NI CONTRARY ANG MAGKAKAAWAY NA PARTIDO
KLEKS ACADEMY
ANIM NA TAON NA MULA NOONG NAWALA SI CONTRARY
-Anak, alam mo ba? -Alam ko na.
May nakausap akong Ecuadorian diplomant.
May nahanap siyang trace sa Guatemala.
-Ada… -Wag mo na siyang hanapin, Ma!
Ada.
-Sorry, nakalimutan kong birthday mo. -Susunod na nga lang kayo sa plano, eh.
Wala na si Papa.
Pero ako, nandito pa.
Promise, babawi ako.
Promise.
Anak…
Lupit, ah!
Okay.
Tama na pamamasyal.
Prinsipe Matthew.
Pinapatawag ka ng Hari sa kaharian ng Taong Lobo.
Lilitisin ka sa korte ng mga lobo.
Layuan mo 'ko.
Humanda ka nang mamatay.
Tao ako, hindi ako ibon.
Ano'ng mayro'n?
Miss?
Kailangan namin ng backup!
Kita mo na, Pa?
Kung nasa'n ka man…
sana mapanood mo 'tong video na 'to.
At bumalik ka na.
Lagay mo 'to sa tabi ng kama mo, ta's dadalhin ko 'yong isa.
Makikita ko mga panaginip mo.
Pag binangungot ka,
hahawakan ko 'yong salamin, ta's di ka na babangungutin.
Para di kayo maligaw.
Iligtas n'yo na po 'yong mundo. Ako na pong bahala rito.
Naplano ko na po lahat.
Sino na pong bubura sa mga bangungot ko?
-Di naman 'to 'yong plano, eh. -Hello, tao po!
Excuse me, ma'am. Hello!
Pabukas ng bintana.
Hello.
Puwede bang makigamit ng banyo?
Sino ka?
Alam mo 'yong pangit sa pagiging ibon? 'Yong pagdumi.
Madali lang sa inyo. May banyo kayo, eh.
Pero problema naming mga ibon 'yon. Di nga namin alam kung…
Ganito. Kunwari may kausap akong chicks.
Lumilipad kami tapos biglang…
Di ba?
Nakakahiya. Sinasabi ko sa 'yo!
Uy, sorry!
Uy.
Sorry, di pala 'ko nakapagpakilala.
Ako si Matthew, isa 'kong ibon.
Ibon ka?
Okay.
Nandito 'ko para imbitahin ka sa Kleks Academy.
Dumating na 'yong oras, Ada.
Diyos ko!
Bibigyan kita ng tatlong libro kung dadalhin mo 'ko sa fairy tale.
Gustuhin ko man, pambata 'yong academy, eh.
Puwede ba…
kitang tawaging Chief?
Ikaw bahala.
Pambihira.
Lilipad na 'ko.
Ramdam kita, kapatid.
Ano bang kinakatakot mo? Isa sa pinaka-the best na school…
'yong Academy sa mundo ng fairy tale.
-Walang gano'n. -Teka lang!
Kumokonti na 'yong bilang dahil humina na 'yong imagination ng mga bata,
pero totoo 'yong Academy.
At mahalaga 'yong role mo ro'n.
Di ako naniniwala sa imagination. Saka ayaw kong lumipat ng school.
-Lumabas ka nga! -Umalis ka diyan!
Si Prof. Ambrose Kleks 'yong headmaster. Astig na teacher siya at magkaibigan kami.
Kapatid din siya ng papa mo.
-Walang kapatid papa ko. -Sa mundong 'to.
Lintik na imagination.
Kung wala si Papa no'n, di sana siya umalis.
Nandito pa sana siya…
Ano po 'yong Kleks Academy?
Akala ko marami pang oras.
Nagpakita ba si Matthew'ng ibon?
Baka baliw na nagpapanggap na ibon.
Nag-aral kami ng papa mo sa Academy.
Do'n ko siya nakilala at minahal.
Ma, di ka sumusulat ng fairy tale.
Malaki na 'ko. Alam ko na 'yong totoo.
Ikaw…
Anak ka ni Grand Master Alex Contrary.
May kapangyarihan ka, at tinatawag ka na ng Academy.
Daming baliw sa paligid.
Pa'no 'ko naging normal kung puro baliw nakapaligid sa 'kin?
Gusto ko lang sumunod sa plano. Ayaw ko ng fairy tales. Di na 'ko 11.
Puwede mong iwasan 'yong katotohanan tungkol sa sarili mo at sa Academy,
gaya ng pag-iwas mo sa aso.
Do'n sa baba.
Ano po?
Ano'ng alam n'yo sa Academy?
Tingin ko kailangan mong harapin kapalaran mo.
Wala namang Academy, eh.
Hindi master si Papa. Normal na papa lang siya.
Kapitbahay ko lang naman kayo. Ba't lahat kayo alam 'yong Aca…
Matututunan mo 'yong tamang anyo ng kapangyarihan mo sa Academy.
Tapos malulutas mo na 'yong misteryo sa pagkawala ng papa mo.
Si Papa?
Ano'ng pipiliin mo, Ada?
Itong mundong alam mo?
O habambuhay na adventure?
Puwede kong isama si Mama?
Ba't ito 'yong napili mong lugar?
Basta, personal.
Oh, sige. Di ko na aalamin.
Ganito mangyayari.
Bilang bata, puwede kang magpabalik-balik sa Academy at totoong mundo kung gusto mo.
-Sasabihin mo lang 'yong spell? -Spell? Sabi mo, eh.
'Yong matatanda, 24 oras lang puwede sa totoong mundo.
Pag lumagpas sila, di na sila makakaalis sa totoong mundo.
Kaya di ako puwedeng sumama.
Di ka puwedeng maglipat ng delikadong bagay at pagkain sa pagitan
ng dalawang mundo.
Bawal ding…
maglipat ng mga hayop.
Ada Contrary.
Oras na para lumipad.
Tandaan mo. Nasa fairy tales lahat ng sagot.
Mag-seat belt ka at ulitin mo 'yong sasabihin ko.
Pag kumain ako ng maraming bulaklak…
Hindi ako mapapahamak.
Masakit sa balat ang matutulis na halaman…
-Kaya't lungkot ko'y bumalik na naman. -…bumalik na naman.
Tipunin mo silang lahat.
Hindi natutunaw 'yong wax!
Papa! Kaya natin 'to!
Kung gumana rito, gawin din natin sa Ithaca!
Hi, ako si Kiko.
Ako si Natasha. Hello.
Hello, nagsasalita ako! Nandito ako!
Mga estudyante ng school of imagination, lumapit kayo rito.
Uminom kayo sa Babel Fountain para magkaintindihan kayong lahat.
Sige, inom na.
Sige, tuka na.
Minsang nagpunta ang Buwan sa lawa
Sa kakaikot, panandalian siyang nagsawa
Mga isda, nagtsismisan
Sino 'yan? Sino 'yan?
Hi, ako si Kiko.
Marami akong alam na language.
Naiintindihan kita. Naiintindihan mo 'ko?
Hi, ako si Batar.
Sumagot agad 'yong Buwan
Ako ay goldfish na may nakaraan
Ano'ng sabi ng mesa sa kutsara?
Nahuli siya ng mangingisda, tapos…
Wala, di siya nagsasalita, eh.
At masaya siyang nag-almusal
Sino 'yan? Sino 'yan?
Mahilig talaga 'ko sa dad jokes.
Tama na yan. Magsimula na tayo.
Welcome sa Kleks Academy!
Nagsasalita 'yong ibon!
Bilang tao, kaya kong magpigil.
Bilang ibon, kung sa'n-sa'n ako nagkakalat.
Welcome sa fairy tale na 'to Kung saan ang elepante ay marunong pumito
Kakanta si Pinocchio At ang mga puno'y sasayaw rito
Walang katapusang tugtugan
Balewala ang tono, kaibigan
Kahit pa ikaw ay magtunog aso
Kumanta nang galing sa puso…
Sa Academy, 'yong magagaling na ideas,
nagiging totoo parang paru-paro,
at lilipad sila sa totoong mundo
para makapagbigay ng inspirasyon!
Dito, tumatahol 'yong mga ibon Mga ahas, nakakabangon
Naamoy mo na ba?
Sabihin mo, malapit ka na!
Mga pangarap, nagkakatotoo Mga hayop, magiging kaibigan mo
Mga bata'y di mapapagod maglakad Dahil sila'y matututong lumipad
Ito ang pinakamalaking koleksiyon ng fairy tales sa mundo!
'Yong ibang libro rito, nag-iisang kopya lang.
Dito, kaalaman ang magiging daan Hindi lang puro katapangan
Kaalaman ang sandata
Imahinasyong hindi pa nakikita
Kapag tumugtog na ang musika Sumayaw o kaya kumanta
Hindi mo na kailangang magpaturo Magsanay mangarate para matuto
Ang mga puno ay buhay na buhay Kumakantang bulaklak ang patunay
Tumutula ang mga hipon
-Nagsasalita 'yong mga ibon. -Imposible.
Imposible!
Huli ka!
May nakikita akong mga barko
Sa ilalim ng karagatan
Mga perlas na nakatago
Parang anino ng nakaraan
Doon ako patungo
Kakahanap sa daang di na mababalikan
Ayos na rito.
At gano'n namumuo ang bagyo.
-Kita mo 'yon? -Oo.
Hindi kailangan ng kontrol at plano Matutuklasan mo ang papel mo
Si Kleks ang bahalaha sa 'yo
Maghintay at maghanda ka na.
Magsimula na tayo.
Niluto niya ito sa asukal
At masaya siyang nag-almusal
Isang berry.
Darating si Matthew sa loob ng tatlo, dalawa, isa!
Dito, marunong kumanta ang ibon
Magturo, sumayaw, kahit ano'ng okasyon
Kung gusto niya, magpapakasal siya
Kung hindi, matatae siya
Hirap na nga, pinaglalaruan mo pa.
Wag ka nang magalit.
Saklolo! Tulong!
Tindi no'n.
Ba't di n'yo damihan 'yong berries, Professor?
Para maging tao na talaga 'ko?
-Sabi mo, eh. -Di ko aabusuhin.
Puwede ko siyang itigil.
Kumusta 'yong mga bagong bata?
Marami kaming gagawin.
Ay, sila lang pala.
-May paborito ka na ba? -Siguro.
Pero kayo na humusga, Professor. Kausapin at kilalanin n'yo na sila ro'n.
Ba't kailangan pa ng tricks?
Alam mo namang gusto ko, maganda pasok ko.
-Sabay 'yong umaga at gabi. -Ngayon lang ako nakakita nito.
Nakalutang na mga isla.
Bato-bato, pick.
Puwedeng makiupo?
Ganda ng bow tie mo.
Bow, o prow, ang tawag sa harapan ng barko.
Ako si Ada.
Ikaw si…
Albert.
Ito ang frecklemeter.
Lahat tayo may 50 freckles no'ng pinanganak tayo.
Pag umabot tayo ng zero, tatanda tayo nang walang imagination.
Pinakamalala 'yon.
Pero pag umabot tayo ng 100,
hinding-hindi tayo mauubusan ng imagination.
Sige, hipan n'yo na.
Wag matakot.
May lalabas na number diyan.
-Forty-nine and a half! -Forty!
Grabe! Fifty!
Ito si Octavia.
Isang multi-functional robot na ginawa ni Philip Rakvelle.
Isang outstanding alumnus ng Academy.
Alis diyan.
Mga bata!
Ipinakikilala ko sa inyo
si Kleks!
Ang Professor.
Bilib ako sa taong 'to.
Imposible.
Maging seryoso tayo.
O nakakatawa.
-Di ko pa alam. -Di ba?
Ganyan mag-joke.
Teorya…
ng imahinasyon.
Buksan ang libro sa page 12.
Wala kayong libro,
kasi pang sumusulat ng libro tungkol do'n.
Alam n'yo kung ano'ng pinakamalakas na spell?
Abracadabra?
-Alam ko! -Alam ko.
-Hocus-pocus? -Alam ko!
-Expecto Patronum? -Alam ko nga!
Oo, alam ko. Di naman ikaw tinatanong ko.
Alam kong alam ko.
Ang pinakamagaling na spell sa mundo ay…
-paano kung? -Sabi na, eh.
Pag nagtatanong tayo ng, "Paano kung?", nangyayari ang magic.
Nagiging creators tayo, o fairy-tale writers.
Ikaw siguro si Ada Contrary, anak nina Anna at Alex, tama?
Sige nga, Ada, paano kung may tatlong
kamay si Kleks?
-Paano kung si Matthew ay… -'Yan na naman, eh.
…isang orasan?
Paano kung wala tayong kisame?
Paano kung walang imagination? Ako 'yong nagtanong, si Ada Contrary.
Imposible 'yon. Lahat tayo may imagination.
Subukan mo ulit.
Kahit ano.
Pumikit ka.
Imagine-nin mo 'yong nasa isip mo.
Wow, ang husay.
Okay lang kahit di maganda 'yong ma-imagine n'yo.
Haplusin n'yo mga ulo n'yo para ro'n.
Niloloko mo 'ko.
Malakas imagination mo. Walang halimaw kung wala ka no'n.
Kainan na!
Ano'ng iniisip mo?
Ano?
Ano'ng gumugulo sa 'yo?
Ba't ang konti ng freckles ko?
-Matanda na ba 'ko? -Halos.
Tumatanda tayo pag may nangyayaring malungkot.
Kaya tayo nawawalan ng imagination.
Nawawala si Papa. Tapos nakakalimutan na 'ko ni Mama.
Para sa'n pa 'yong imagination?
Lahat tayo kailangan no'n. Kailangan mo lang…
simulan 'yon.
Di ko nga kaya.
Lahat, pinaplano ko.
Saka parang ayaw sa 'kin ni Mr. Kleks.
May kasalanan ba si Papa?
Galit ba siya?
Binibigyan ako ni Mr. Kleks ng prutas galing transmutation shrub kada araw.
Nagiging parang tao ako, pag kumain ako no'n.
Pagkaraan ng ilang oras…
nagkakaganito ako.
Kaya kailangan kong kumain ulit.
Di ba isang prutas lang kada araw?
Gano'n na nga.
Okay ka namang maging ibon, ah.
Tapos na 'ko.
Ano'ng gagawin dito?
-Lagay mo sa dishwasher. -May dishwasher dito?
May washer-dryer pa.
Tito…
Magsisimula na.
Camouflage lesson.
Ayun na 'yon.
Harmony lesson.
Harmony. Di ka makakagawa nang walang harmony.
Di ka makakapag-imbento nang walang harmony.
Lahat napapadali ng harmony.
Tama ba, Ada Contrary?
Tumayo kayo.
Maupo kayo.
Tumayo kayo.
Oh, sige. Pikit kayo.
Makakatulong ang paghinga.
Isa… Mag-focus sa hanging pumapasok sa ilong n'yo.
Dalawa…
Damhin n'yo.
Tatlo…
Umalala kayo ng masayang bagay.
'Yong mahalaga sa inyo. 'Yong importante.
Naku po.
Ibaba n'yo 'ko rito!
Hindi biro 'to.
Di ko inasahan 'to.
Okay lang 'yan.
Anak ako ni Alex Contrary.
Okay, Ada. Handa na kami.
Tatlo, dalawa, isa…
-Lakasan mo pa! -Ada!
-Ada. -Naglalaro lang kami.
Alam ko. Pero di 'yon ang plano.
Gamitin mo lang 'yong kakayahan mo pag pinayagan ka ni Professor Kleks.
May parusa 'yong…
pagsuway.
Pumasok ka sa Academy nang walang pahintulot.
Naku po.
-Nahulog siya sa langit. -Lobo ba siya o tao?
-Tinawag namin siyang Snag. -Bampira ba siya?
Di, sana nasunog na siya sa araw.
-Puwede ba siya rito? -Baka wala pang bakuna 'yan.
Snag…
Puwede siya rito.
Ayos!
Pa'no kung may pulgas siya?
Handa na kami.
Sandali na lang.
Ano'ng gagawin natin?
Dessert? Kalokohan.
Kalokohan.
Wala lang.
Oras na para sa "pag-alis ng pero" lesson.
Ayun 'yong pag-alis ng salitang "pero," tapos papalitan ng "kaya."
Ano'ng pangarap n'yo?
Gusto kong makipag-usap sa mga hayop, pero ayaw nila 'kong kausapin.
Gusto kong makipag-usap sa mga hayop, kaya oobserbahan ko muna sila.
-Aalamin ko kung ano'ng dapat pansinin… -Hello!
-Papakinggan ko muna sila. -Hello!
Kumusta, Dok?
Ikaw, kumusta ka?
Tinatanong mo lang naman ako pag may mga bata, eh.
Gusto kong maging magician, pero di umuubra sa 'kin.
Gusto kong maging magician,
kaya mag-eensayo ako nang mag-eensayo.
Gusto kong maging the best rugby player, pero…
Pero…
Gusto kong maging pinakamagaling na rugby player, kaya maglalaro ako.
Isang rhymic lesson.
Simulan natin 'yong unang sentence. Sa Isla ng Bergamuts… Kiko!
-Wala naman pong gano'n. -Sunod!
Sa Isla ng Bergamuts, may pusang naka-boots.
Galing! Susunod na sentence.
At isang donkey na walang pakialam…
-Na binubuhat ng langgam. -May first verse na tayo!
Sa Isla ng Bergamuts May pusang naka-boots
Sundan n'yo 'ko!
At isang donkey na walang pakialam Na binubuhat ng langgam
Imposible.
Kalma.
Di tayo nagmamadali.
-May manok daw sa pinto… -Na nangingitlog ng ginto?
-May mansanas daw sa puno… -Na may sombrero pa sa ulo!
May manok daw sa pinto Na nangingitlog ng ginto
May mansanas daw sa puno Na may sombrero pa sa ulo
-Aalis na 'ko rito. -Ano?
Di ako bagay rito.
May matandang balyenang…
Nakasalamin para makakita!
May matatalinong salmon…
Lumalangoy kahit maalon!
May matandang balyenang Nakasalamin para makakita
May matatalinong salmon Lumalangoy kahit maalon
Wag mong sabihin 'yan. Bagay ka rito.
-Pero… -Walang "pero," "kaya" lang.
Sundan n'yo 'ko!
-May mga dagang sinasanay… -Sa bundok na puno ng gulay!
-Saka elepanteng may dalawang ilong! -Kuwento mo sa pagong.
May mga dagang sinasanay Sa bundok na puno ng gulay
Saka elepanteng may dalawang ilong!
"Kuwento mo sa pagong." Tama?
Oh, maupo na kayo.
Nandito ka kasi may potential ka.
Gaya ng ibang bata rito.
Nasa isip lang natin 'yong panlasa at pang-amoy, gaya imagination.
Gano'n pa man, hindi galing sa pagkain 'yong lasa.
Galing sa kulay.
-Ano? -Ayan.
Ano?
Sige. Maging matapang kayo.
Damhin n'yo 'yong kulay. Pakinggan n'yo 'yong lasa!
Ang galing!
Ganyan nga.
Ang galing. Nagawa mo.
Ikaw. Sige lang. Alam mo na gagawin mo.
Alam mo na 'yong rules.
Ang husay n'yo. Sige lang.
-Saya talaga ng lessons! -Ikaw naman.
Tingnan mo! Wow!
May mansanas na tayo.
Pumikit ka. Concentrate.
Ang sarap.
-Ako gumawa nito? -Napakahusay!
Tingnan n'yo!
Tumingin kayong lahat!
Kumusta, Dok?
Good night, mundo.
Alam mo namang bawal 'to, eh.
"Hindi ako ibon.
Prinsipe ako.
Mahilig akong maglakbay.
Tumatakas ako sa gabi para lakbayin ang fairy-tale forests,
kung saan tutol 'yong ama ko.
Natatakot siya.
Naiintindihan ko na.
Ayun lang 'yong paraan.
Di ko ginusto 'yon.
Sinaksak niya ako sa tiyan gamit 'yong matatalim niyang kuko.
Hindi ako nagamot ng mga doktor na pinatawag ng ama ko.
Tapos dumating siya.
Si Dr. Pai-Hi-Vo. Nakaramdam ako ng kakaibang lakas."
Pinatay mo 'yong Hari ng mga Taong Lobo.
Hindi sila nakakalimot. Pagbabayarin ka nila.
Kaya ibibigay ko sa 'yo itong mahiwagang sombrero ng mga Bogd Khan.
Kapag nasa panganib ka…
"…isuot mo 'to, at magbabago ka ng kahit ano'ng anyo."
Pag wala nang panganib, pindutin mo lang 'to.
"Babalik ka…"
…sa totoong anyo.
"Napasok kami ng mga Taong Lobo. Tapos hindi ko makita 'yong pindutan.
Baka kung hinanap ko… Pero wala na akong oras.
Sinuot ko na lang at sinabing…"
Gusto kong maging ibon.
Kaya…
nagkaganito ako.
Pasensiya na. Na-curious kasi ako tapos…
Ginamit ko 'yong tuka ko para isulat 'yan, kaya puro tuldok 'yong mga letra.
Matagal ko nang hinahanap 'yong pindutan para maging tao ako ulit.
Alam na ng mga Taong Lobo kung nasa'n ako.
Pupuntahan nila ako. Hindi sila maaawa sa 'kin.
Sabihin natin kay Professor. Baka may plano siya.
Alam niya na.
Teka. Alam mo palang aatakihin ng mga Taong Lobo 'yong Academy,
tapos dinala mo pa kami rito?
Baka dapat sumuko ka na lang sa mga Taong Lobo…
-Di matatapos 'yong kuwento. -Kuwento?
Malakas 'yong taglay mong harmony. Maililigtas niyan 'yong buong Academy.
Ada, ikaw 'yong…
sagot sa mga tanong namin.
Hindi. Baka iba 'yong tinutukoy mo.
Handa na kami, Kamahalan.
Pa'no tayo pupunta ro'n?
Maghihintay tayo ng imbitasyon.
Do'n ka lang tumingin sa parte mo.
Ikalat mo 'yong mga ulap. Focus! Water vapor lang 'yan!
Professor, ayaw talaga.
Subukan mo pa. Para lang stress ang mga ulap.
-Mawawala rin. -May joke ako.
Hala!
Tumae na naman si Matthew'ng Ibon.
Ayos 'yon, ah.
Gusto ka ng Academy.
Tito Prof.
Sa papa mo 'to.
Ano'ng nagawa… Ano'ng nagagawa…
ni Papa?
Kaya niyang…
pagbatiin 'yong mga magkakagalit.
Magandang art 'yon. Art ng harmony at empathy.
Ano 'yong empathy?
Kakayahan 'yon na maunawaan 'yong iniisip at nararamdaman ng iba.
'Yong sandaling isinasantabi natin 'yong "ako" tapos maiisip natin…
"Pa'no kung ako ikaw?"
Snag? Ano'ng sinasabi ng iba tungkol sa 'yo?
Mabaho, may pulgas, at saka kahina-hinala raw ako.
Kawalan ng empathy 'yon.
Ano'ng nakikita mo sa kanya?
Nag-iisa ka rito.
Walang nanay. Walang tatay.
Alam ko nararamdaman mo.
Iniisip ng mga taong magiging salbahe ka, pero mabait ka.
Kasama mo mga kaibigan mo. Di maliligaw 'yong puso mo.
'Yan ang empathy.
Isuot mo 'yan.
Wag kang kumain ng langgam. Paghiwa-hiwalayin n'yo 'yong ulap do'n.
Pumalakpak ka.
Pa'no po ako babalik sa dati?
Pa'no 'ko babalik sa dati?
Pumalakpak ka ulit!
Professor.
Tingnan mo 'to.
-May mga lobo rito! -Huminahon kayo.
Isa-isa lang! Kumalma kayo!
Sabi ko na, eh.
Salamat.
Aladdin, ano'ng nangyari?
-Ano'ng nangyari? -Nagkalat 'yong mga lobo. Hindi, mga tao.
Taong lobo? Parang gano'n.
Nasa bawat fairy tale sila, maliban sa Academy.
Makakapasok kaya sila rito?
…huminto siya sa pagsulat…
No'ng dumating ka sa Academy…
di ko alam kung ano'ng mararamdaman ko.
-Parehong-pareho kayo ng papa mo, eh. -Bakit po ako?
Pa'no po ako naging sagot sa mga banta at tanong n'yo?
Ayun kasi 'yong nakasulat sa fairy tale.
-Pero… -Walang "pero."
"Kaya."
Kaya, ano'ng nakasulat sa fairy tale?
Marami na po akong sekreto. 'Yong fairy-tale characters… takot sila.
-Minsan, may kailangang matapos… -Hindi. Wala kailangang matapos.
Eto. Mainit na tsokolate galing kay Snag.
-Tao ka ba, o usa? -Hindi ko alam, eh.
Tao ka ba, o lobo?
Kumuha kayo ng mga kumot.
Oo nga pala.
Kayong dalawa, puwede kayong maging kung ano'ng gusto n'yong maging.
Hindi tainga, ngipin o sungay 'yong magdidikta ng kinabukasan natin.
-Sundan natin si Snag. -Bakit?
Iba kasi 'yong kinikilos niya, eh.
Pumunta siya sa Valley of Fairy-Tale Doors.
Ayaw kong pumunta mag-isa. Sasama ka ba?
-Walang makakatakas na lobo rito. -Pa'no kung isa sa 'tin?
-Lobo lang 'yong hinuhuli nito. -Pa'no malalaman ng patibong 'yon?
Albert! Halika na!
Hi. May nakita ka bang mabalahibong bata?
Wala, eh.
Pero may nakita kong mahigit sa isang dosenang…
Taong Lobo.
Gusto mong tikman?
Di ko kakainin 'yan.
May nakita kang cute na mabalahibong bata?
Wala, eh. May nakita kang puting kuneho?
Pumasok siya rito, eh.
Tara na nga.
-Hindi ka ba lalamigin diyan? -Hindi.
May posporo pa 'ko, oh.
Albert.
Traydor kang bata ka.
Prinsipe, oras na.
Albert.
Albert!
Kuwarto ko 'to, may mga gamit at sekreto ako rito,
at walang puwedeng ibang pumasok dito.
Nasa'n si Prinsipe Matthew?
Ha? Ano'ng sinasabi mo? Hindi kita maintindihan.
Tinatanong kita,
nasa'n si Prinsipe Matthew?
Wala akong kilalang gano'n.
-Magsalita ka! -Wala kaming kilalang gano'n dito!
Hanapin natin si Matthew.
Pupugutan natin siya ng ulo.
Tapos uuwi na tayo.
Umalis kayo sa Academy!
Kinakausap kita, babae. Bruhang lobo na walang imagination.
Umalis kayo sa Academy!
Hindi mo na natatandaan 'yong lolo mo,
pero tandang-tanda ko pa kung pa'no namatay 'yong kapatid ko.
Gusto kong gumanti, naiintindihan mo ba?
At gusto kong mag-amoy bulok 'tong buong Academy!
Di ko naintindihan.
Mga kapatid na ipinanganak sa dugo ng lobo!
Dinala niya tayo rito.
Pumuslit siya sa Academy at binuksan 'yong pinto ng tagumpay para sa atin!
Siya ang bayani natin!
Bayani? Si Snag lang 'yan, eh.
Traydor siya.
Alam ni Ada kung nasa'n si Matthew. Hanapin mo siya.
Ada!
Alam kong nandito ka.
Sabihin mo kung nasa'n si Matthew,
at ipapangako na walang mangyayaring masama sa 'yo.
Hanapin n'yo siya.
Sa 'yo yata 'to.
Talo na tayo, di ba?
Hindi. Hindi pa.
-Pakawalan n'yo kami. Lalamigin kami rito. -Hindi puwede.
-Plinano mo 'to lahat, 'no? -Hindi!
Kinupkop ka namin. Nakiusap pa 'ko kay Kleks na patuluyin ka.
-Sana pala nakinig ako kay Matthew. -Masaya 'ko rito.
-Kaya dinala mo mga Taong Lobo rito? -Matagal ko na silang kaibigan.
Pinakita ko lang sa kanila na astig ako. Nirerespeto na nila 'ko ngayon.
Pa'no namin sila mapapaalis?
Di mo kami puwedeng maging kaibigan kung isa ka sa kanila.
Sayang naman. Akala ko magkakasundo kayo, eh.
Halughugin n'yo 'yong bawat sulok.
Ikaw pala.
Alam kong sasabihin mo sa 'min kung nasa'n si Matthew.
Ang tanong, kailan?
Hanggang kailan mo matitiis
'yong paghihirap ng kaibigan mo?
Tama na!
Nasasaktan siya!
Pakawalan n'yo siya!
Tapusin na natin 'yong kuwento. Wag n'yo lang sasaktan 'yong mga bata.
Dalhin n'yo siya.
Mga residente ng Academy at iba pang fairy tales.
Lumayas na kayo!
Bumalik na kayo sa mundo n'yo.
At ikaw, Ada…
Tumakbo siya papunta sa lawa.
Albert!
Wag ka nang pumunta rito.
Tumigil ka.
Naligaw ako.
-No'ng nakita kong… -Wag kang gagalaw.
Kukunin kita diyan. Ililigtas kita.
Tulong!
Kumapit ka.
Kumapit ka sa bato. Sa paddle. O kaya akin na kamay mo.
Kamay mo.
Akin na kamay mo.
Albert!
Ikaw lang naging kaibigan ko.
Wag ka nang magsalita.
Gumalaw-galaw ka lang. Maninigas ka sa lamig.
-Salamat sa 'yo, di na 'ko freak. -Wag mong sabihin 'yan!
Aliwin mo sarili mo.
Kantahan mo ako.
Hindi ko kaya.
Kantahin mo 'yong kinanta mo no'ng unang beses kitang nakilala.
Sige na, Albert.
Sige na.
Pakiusap.
Isang makulimlim na araw
Isang aninong mapanglaw
Pinadilim ang masisiglang kulay
Tawagin mo ako, at gagaan pakiramdam ko
Ayaw kong maging mag-isa sa buhay
Ayos 'yan, kapit lang. May darating ding tulong.
Sa gabing walang bituin
Kadilimang malagim
Ninakaw mo 'yong saya ng buhay
Tawagin mo ako, at gagaan pakiramdam ko
Ayaw kong maging…
Mag-isa sa buhay
May nakikita akong mga barko
Sa ilalim ng karagatan
Mga perlas na nakatago
Parang anino ng nakaraan
Doon ako patungo
Kakahanap sa…
Albert! Wag!
Ikaw 'yong best friend ko.
Pinto na gawa sa ginto, lihim na lagusan
Mahiwagang oras, matapang na kabalyero
Gaya ng kuwento noong tayo'y inaalagaan
Mga gabing tayo'y ligtas at kalmado
Hindi. Hindi 'to matatapos nang ganito.
Susundan kita sa mundo ng istorya
Ibulong mo lang At ipipikita ko na ang aking mga mata
"Nakarating si Ada kuwarto ni Matthew.
Nakita niya 'yong libro at binasa niya.
Napansin niyang natapos 'yong kuwento
sa eksaktong punto kung nasaan na siya.
Nagulat si Ada."
Di pa tapos 'yong kuwento.
"Bigla siyang nakarinig ng nakakatakot na boses."
Umalis ka na sa Academy.
Kahit na anak mo 'ko at may kapangyarihan ako,
di ko naligtas 'yong Academy.
Hindi ko natapos 'yong fairy tale.
Mali si Kleks.
Pati kapaitbahay… Pati 'yong doktor.
Mali silang lahat.
Ako pala 'yong tama.
Hindi gagana 'yan sa totoong mundo.
Alam ko po.
Pangit po ng design.
Nawalan ako ng kaibigan. Nawalan ako ng papa.
Nawalan ako ng tito.
Ayun 'yong sinulat tungkol sa Academy, eh.
Di po. Di pa po tapos 'yong fairy tale.
Sinubukan kong tapusin pero di ko alam pa'no gamitin 'yong…
gano'n.
Hindi sa pagsulat nabubuo ang fairy tale.
Nabubuo na 'to sa isip pa lang ng author.
Tama na philosophy. Simpleng salita lang po.
Simpleng lang.
Ordinaryong babae lang ako na di gumana 'yong plano.
Ano pong…
masasabi ng doktor?
Doktor.
Ngayon, isa na lang akong ala-ala
Alingawngaw ng kabataan mo
Dating pinapangarap para sa bagong umaga
Ako 'yong naging daigdig mo
Kailan pinatay ni Matthey 'yong Hari ng mga Taong Lobo?
Matagal na panahon na.
May pag-asa pa. May kabutihan sa mga mata niya.
Nino?
Alam ko na kung pa'no tatapusin ang kuwento.
Aba, bumalik ka na sa Academy at isulat mo na.
Kailangan ko 'yong pindutan.
Pag nalampasan mo 'yong takot,
mahahanap mo 'yong sagot.
Anak ako ni Alex Contrary, ang Master ng Harmony.
'Yong sandaling isinasantabi natin 'yong "ako."
Pag nalampasan mo 'yong takot, mahahanap mo 'yong sagot.
Tapos maiisip natin, "Pa'no kung ako ikaw?"
Walang ibang ginawa kundi tumahol. Naririndi na ako sa kanya.
Sana manalo 'yong Mets.
Kaninong aso 'yon?
Kumilos kayo! Hirap tumambay rito. Tahol nang tahol 'yong aso.
-'Yong phone ko? -Ba't nasa daan ka?
Kainin mo 'yong kamay ko. Kakainin ng aso 'to pag nahulog.
Nagda-diet ako.
Baliw 'yang asong 'yan.
Nagagalit ka kasi galit sila sa 'yo.
Puwede tayong maging magkaibigan kung gusto mo.
'Yong pindutan.
Hi, Diego.
Si Ada 'to.
Hi, Ada! Kumusta?
"Tinawagan ni Diego 'yong ibang estudyante.
Nagdesisyon ang magkakaibigan na babalik sila
at ililigtas ang Academy."
Ako na susulat ng fairy tale ko.
Tama na kakabasa.
Wag na, Ada.
Walang pinanganak na masama.
Nagiging masama lang tayo dahil sa karanasan at desisyon natin.
Pa'no kayong matatanda kung wala kami?
Ada!
Ba't n'yo 'to hinayaan, Tito? Alam n'yo namang magdadala 'to ng pasakit.
Medyo komplikado kasi. Oo, alam kong mangyayari 'to, pero…
-Ako naman magsasalita. -Aba…
Natutunan ko na kapangyarihan ko saka empathy.
Pagiging kalmado 'yong lakas ko.
Mayro'n pa.
-Ano? -Pindutan.
-Pero… -Walang "pero," "kaya" lang.
Sasama ka ba sa pagligtas sa Academy o…
Oo. Nakumbinsi mo na 'ko.
Pakawalan mo na 'ko.
Alam mo?
Nagdesisyon na 'ko…
-Tawagin mo na 'kong Tito. -Matagal na po.
-Di ka naman nagpaalam. -Tulungan mo 'ko.
Hindi. Wag nating puwersahin.
Magic-in mo.
Sumama ka sa 'kin.
Magtiwala ka.
Wag!
Ikaw naman.
-Po? -Subukan mo.
-Hindi ko kaya. -Handa ka na.
Hindi pa!
Hindi pa pala.
Hindi!
Ayos 'yon.
Astig. Nakalipad ako. Normal lang 'yon.
Uulitin ko 'yon. Gagawin kong hobby. Pag-aaralan ko 'yon.
-Professor! -Halikayo.
-Professor! -Hello!
Lumipad ako. Nakalipad na 'ko.
Ano'ng plano, Tito?
Tito Prof.
Debate at botohan muna.
Kung patas 'yong bilang ng mga boto, o 'yong kakulangan ng 50% o kahit 25%
ng mga miyembro ng general assembly, ang magiging…
Bigyan ka sana ng lakas ng buwan.
-…academic title, ako 'yon. -Uy!
Nandaraya sila.
Magpa-cater din tayo. Sino'ng gusto ng apple pie?
-Ako! -Ako!
Di tayo mananalo. Imortal sila.
Pag nagiging normal, binibigyan sila ng lakas no'ng bruha gamit ang buwan.
Ito 'yong plano.
Kunin mo 'yong singsing niya.
Diego at Natasha. Takpan n'yo 'yong buwan ng ulap.
Maghiwa-hiwalay 'yong iba.
Ikalat n'yo sila. Di sila puwedeng magkakasama.
Eh, ikaw?
Ako?
Akong bahala sa hari.
Hoy!
Welcome sa fairy tale namin!
Wag kang mag-alala!
Bata…
Do'n kayo sa iba. Ako na sa kanya.
Sigurado 'kong gusto mong makita ng lahat 'yong pagkamatay mo.
Saan…
Sarap ng berries.
Teka nga! Kayo 'tong sumugod dito tapos ginulo n'yo 'yong pag-aaral
ng mga talentadong bata.
May isa pang ibon, oh.
Lilipad din pala siya.
Mali si Matthew, pero self-defense 'yon.
-Wag natin siyang hatulan. -Hatol? Papatayin na namin siya.
Ice cream na walang kape? Papatayin mo ba 'ko?
Patay agad? Patutulugin lang.
Naku po.
Akala ni Papa di marunong lumaban ang mga babae.
Alam mo ba?
Nagkakamali siya.
Pasalamat ka di ako marunong ng saw-in-half trick.
Eto, alam n'yo? Ano'ng tawag sa maingat na lobo?
Hindi gumagal-aw.
Trabaho 'to ng totoong warrior.
Ikaw pala si Ada.
Pinauwi na kita, pero eto ka na naman, pinipigilan ako.
Di ako titigil hangga't di n'yo pinapakawalan si Matthew.
-Pinatay niya lolo ko. -Pinagbayaran niya na 'yon.
Sa mundo ng mga lobo, batas ng paghihiganti 'yong mananaig.
'Yon ba 'yong opinyon mo? O no'ng matandang bruha?
Babalik na sa fairy tale nila 'yong mga lobo sa Academy.
Sabi ng pinuno nila,
"Tapos na tayo rito, mga kasama. Uwi na tayo."
Inuulit ko.
Mga kasama. Umuwi na tayo.
Hinihintay na tayo ng beach sa Little Mermaid.
Tanga, di ako 'yong nagsasalita! Nandito ako, oh!
Aparador ng mga sirang bagay.
Wala nang oras. Tara na.
Eh, ito?
Sino'ng nagsasabi ng, "Oh, oh, oh"?
Sino?
Santang naglalakad patalikod.
May bugtong ako. Maliit 'yong bird, malaki 'yong hawla.
-Mga Taong Lobo! Aalis na tayo ng Academy. -Si Matthew?
Boss namin 'yon. Ingat, bata.
Ako nang bahala.
Tutugtugan ako ng galing sa puso.
Nagawa natin! Tara na.
Matalino ka.
At masama ka.
Di mo 'ko kilala.
Namatay best friend ko dahil sa 'yo.
Albert 'yong pangalan niya.
Namatay siya sa pagtakas sa inyo.
-Pasensiya na sa nangyari sa kaibigan mo. -Pasensiya?
Eh, ba't hindi mo pakawalan si Matthew na kaibigan ko rin?
Kumalma ka, Ada.
Mga kapatid na ipinanganak sa dugo ng lobo.
-Kalma. Iisip tayo ng paraan. -Mangyayari na ang pinakahihintay natin.
-May papatay sa 'yo pag pinatay mo siya. -Tumahimik ka.
Pagbabayaran niya na 'yong ginawa niya sa kapatid ko.
May gaganti rin para kay Matthew. Gusto ba mo 'yon?
Kaugaliang pagbigyan 'yong huling hiling ng kriminal.
Kaso ang malas mo.
Sa ibang fairy tale kami galing.
Mapipigilan natin 'to. Alam ko nararamdaman mo.
Pa'no mo nalaman?
Tapusin mo 'yong sinimulan mo! Dali! Ikaw o siya!
Pinilit ka nilang maging malupit.
Di mo kailangang gawin 'to. Di ka gano'n.
Eto na ang paghihiganti!
Eto na ang hustisya! Ang kabayaran!
Hindi 'to kaba… kung anuman.
Kabaliwan 'to na hindi matatapos.
Nawalan ka ng lolo. Nawalan si Matthew ng magulang at buhay.
Nawala si Papa, nawala si Albert dahil sa kanya.
Paulit-ulit na lang ba 'to?
Kahit pabalikin n'yo na lang siya sa dati.
Pagbigyan n'yo siya bago siya mamatay.
Paano?
Pakawalan mo ako.
Prinsipe!
Tumabi ka!
Sabihin mo na, Prinsipe.
Gusto kong bumalik sa dati.
Akala ko…
mahaba pa 'yong buhay ko.
Nagbayad na siya.
Buong buhay siyang nagtago sa katawan ng iba.
Nabulag kayo sa paghihiganti.
Di sa inyong emosyon 'yon.
Sa kanya.
Binaha na kayo ng galit.
Pero hindi kayo gano'n.
Bakit ba tayo nag-aaway-away?
Bakit di na lang tayo maging bata?
Bumuo ng fairy tale, imagination, magpagalaw ng mga ulap?
Tayo lang makakatapos sa away na 'to.
Puwede tayong magpakatotoo.
Puwede tayong magpakabata.
Mga kapatid!
Hindi mapupunan ng kamatayan
'yong nawala sa 'tin.
Umuwi na tayo!
Para sa kapatid ko!
Pakawalan mo na sila.
Kung kailangan mo ng tulong ko,
pigain mo 'yan tapos sabihin mo pangalan ko.
Puwede kang magpaiwan. Hindi ka masama.
Ano'ng pangalan mo?
Vincent. Haring ipinanganak sa dugo ng lobo.
Naku po.
May upo.
Okay 'yon, ah.
-Ano na pong mangyayari? -Uuwi na kayo.
Aayusin ko 'yong Academy, tapos…
Tapos?
Alam mo…
Nagawa mo 'yong nagawa ng papa mo.
Tinapos mo 'yong digmaang puro pasakit. Niligtas mo 'yong inosente.
Ipagmamalaki ka ni Alex.
Mahal kita, Tito Prof.
Hi, Pa, 13th birthday ko po ngayon.
Wala akong plano. Bahala na.
Mas maganda ang fairy tale kundi mo alam 'yong ending.
Surprise!
HAPPY BIRTHDAY, ADA
Happy Birthday to you
Ako na po.
Albert?
Ada…
Ako…
KLEKS ACADEMY
Nagsalin ng subtitle: Faith Dela Cruz