Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝ ΜΠΖΕΧΦΑ
ΡΑΧΝΤΑΡ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΑΓΡΙΟΛΥΚΩΝ
Αρχοντά μου,
εντόπισα τον δολοφόνο
που προκάλεσε τόσο πόνο στην οικογένειά μας.
Χρόνια πριν, πήρε τη μορφή πουλιού
και κρύφτηκε στο παραμύθι για την Ακαδημία του κυρίου Κλεκς.
Θα τον πιάσουμε, άρχοντά μου.
Και θα τον τιμωρήσουμε όπως του αξίζει.
Κανείς δεν θα ξαναμπεί ποτέ στον δρόμο μας.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΛΙΤΛ ΠΟΛΑΝΤ
Άκρη, μικρέ!
Λέγομαι Άντα Αντιρρησία.
Τόφαλε.
Τελείωνε. Φύγε από τη μέση.
Αρχίζουμε.
Μπαμπά.
Σήμερα κλείνω τα 12.
Θα σου δείξω τι μου αρέσει πολύ.
Μου αρέσει
ένα καλό σχέδιο.
ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΤΙ ΠΗΡΑ!
Σου το λέω.
Έχω σχεδιάσει την τέλεια μέρα.
Τρώω γλυκά μόνο μία φορά τον χρόνο…
για να μη γίνω διαβητική στα 40.
Τώρα θα δω τι κάνουν οι φίλοι μου.
Δεν ξέρουν ότι ξέρω ότι θα έρθουν στο πάρτι έκπληξη.
Τα λέμε μετά!
Κι όπως κάθε χρόνο, θα τα γιορτάσουμε στον χώρο δύναμής μας.
Εδώ μου έμαθες τα πάντα.
Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ.
Το μυαλό μου έτρεχε αλλού.
ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΤΕΠΑ
Μείνε.
Θα επιστρέψει.
Πάντα επιστρέφουμε.
Ολέ!
ΙΑΠΩΝΙΑ ΚΟΜΠΕ
ΒΡΑΖΙΛΙΑ ΣΑΟ ΠΑΟΛΟ
Μην κάθεσαι.
Μιλάω στην κυρία Ντιλέφσκα στην Αρχιτεκτονική.
Γιατί τοποθετούν στα σπίτια αποτρεπτικές αιχμές για πουλιά;
Επειδή οι κουτσουλιές κάνουν ζημιά στους εξωτερικούς τοίχους.
Δεν θα το πετύχω ποτέ.
Αλήθεια; Έχετε δει ποτέ κουτσουλιές
να χαλάνε εξωτερικούς τοίχους;
Θα έπρεπε να ζυγίζουν 50 κιλά.
Θα βελτιωθώ στην προσγείωση.
Και τότε εκείνη λέει "Δεν ξέρω, δεν έχω πάει Παρίσι".
Κίκο, σε επέλεξαν ανάμεσα σε εκατομμύρια.
Ο κύριος Κλεκς
διέκρινε σ' εσένα δυνατότητες και πάθος.
Θα ανθίσεις ανάμεσα στα πιο χαρισματικά παιδιά στον κόσμο.
Φτιάξε βαλίτσες.
Πάμε, φίλε μου!
Ρε! Πολύ κουλ αυτό, φίλε!
-Κουλ. -Κουλ!
Πάμε πουλί!
Είναι ο κόσμος των πουλιών!
Όλα είναι έτοιμα. Θα μπω και θα φωνάξουν "Έκπληξη!"
Θα παριστάνω την έκπ…
-Γεια σου, Άντα. -Γεια.
Ευχαριστώ.
Πάλι ο σκύλος κλείνει την είσοδο.
Χρόνια σου πολλά, Άντα.
Ελπίζω να σου αρέσει το δώρο σου.
Τι είναι;
Μια μέρα θα σου δείξω.
Ευχαριστώ.
-Αντίο. -Αντίο.
Γεια.
Ήρθα. Μπορείτε να βγείτε.
Πού είστε;
Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΜΦΙΛΙΩΝΕΙ ΤΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ
Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΛΕΚΣ
ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑ
-Δεν θα το πιστέψεις. -Ξέρω τι έγινε.
Μίλησα με διπλωμάτη του Εκουαδόρ.
Βρήκε ίχνη στη Γουατεμάλα.
-Άντα… -Σταμάτα να ψάχνεις, μαμά!
Άντα…
-Ξέχασα τα γενέθλιά σου, συγγνώμη. -Δεν τήρησες το σχέδιο.
Ο μπαμπάς έφυγε.
Μα εγώ είμαι ακόμα εδώ.
Θα επανορθώσω, σ' το υπόσχομαι.
Αλήθεια.
Άκου…
Σκέτη βαρβαρότητα!
Σωστά.
Τέλος ξενάγησης…
Πρίγκιπα Ματέουζ.
Με εντολή του βασιλιά, γύρνα στο βασίλειο.
Θα δικαστείς σε δικαστήριο αγριόλυκων.
Πίσω, γυναίκα.
Ετοιμάσου να πεθάνεις.
Είμαι φυσιολογικός άνθρωπος, όχι πουλί.
Τι γίνεται εδώ;
Κυρία;
Χρειαζόμαστε ενισχύσεις. Ενισχύσεις!
Βλέπεις, μπαμπά;
Όπου κι αν είσαι…
ελπίζω μια μέρα να δεις το βίντεό μου.
Και να γυρίσεις.
Βάλ' το δίπλα στο κρεβάτι σου. Το ίδιο θα κάνω κι εγώ.
Θα δω όλα τα όνειρά σου.
Όταν βλέπεις κακό όνειρο,
θα τρίβω τον καθρέφτη, κι ο εφιάλτης θα εξαφανίζεται.
Θα σε καθοδηγεί.
Σώσε τον κόσμο, μπαμπά. Κι εγώ είμαι εδώ.
Τα έχω σχεδιάσει όλα.
Ποιος θα σβήνει τους εφιάλτες;
Άλλο ήταν το σχέδιο.
Με συγχωρείτε!
Συγγνώμη, σενιόρα.
Ανοίγετε λίγο;
Γεια.
Μπορώ να πάω στην τουαλέτα σας;
Ποιος είσαι, φίλε;
Ξέρεις τι ζορίζει ένα πουλί;
Η τουαλέτα.
Για τους ανθρώπους είναι εύκολο.
Για τα πουλιά είναι πρόβλημα.
Δεν ξέρουμε καν πότε…
Εδώ δες. Μιλάω σε έναν νεοσσό.
Εκεί που πάμε να πετάξουμε, ξαφνικά…
Ακριβώς!
Τελείως κριντζ! Άκουσέ με.
Συγγνώμη!
Ναι;
Συγγνώμη, δεν συστήθηκα.
Με λένε Ματέουζ, κι είμαι πουλί.
Πουλί;
Μάλιστα.
Ήρθα να σε προσκαλέσω
στην Ακαδημία Κλεκς.
Έφτασε η ώρα, Άντα.
Αμάν!
Βιβλία τρία θα πάρεις, αν στο παραμύθι με βάλεις.
Ευχαρίστως, αλλά είναι μόνο για παιδιά.
Αν θες…
Μπορώ να σε λέω αρχηγό;
Υποθέτω.
Δεν το πιστεύω.
Την κάνω.
Σε νιώθω, αδερφέ.
Τι φοβάσαι; Η Ακαδημία κατατάσσεται μεταξύ των καλύτερων…
στον κόσμο των παραμυθιών.
-Δεν υπάρχει αυτό. -Περίμενε!
Σίγουρα, αφού τα παιδιά έχουν λιγότερη φαντασία,
αλλά η Ακαδημία είναι υπαρκτή.
Κι ο ρόλος σου σ' αυτήν είναι σημαντικός.
Πρώτον, δεν πιστεύω στη φαντασία. Δεύτερον, δεν αλλάζω σχολείο.
-Κατέβα από το αμάξι! -Φύγε!
Διευθυντής είναι ο Αμβρόσιος Κλεκς. Υπέροχος καθηγητής και φίλος μου.
Κι αδερφός του μπαμπά σου.
-Δεν έχει αδερφό. -Σ' αυτόν τον κόσμο.
Αν ο μπαμπάς δεν είχε φαντασία, δεν θα 'χε πάει στην άλλη άκρη της Γης.
Θα 'χε μείνει μαζί μου και…
Τι είναι η Ακαδημία Κλεκς;
Νόμιζα ότι είχα χρόνο.
Ήρθε ο Ματέουζ; Το πουλί;
Ένας τρελός που περνιέται για πουλί.
Ο μπαμπάς σου κι εγώ σπουδάσαμε εκεί.
Εκεί ερωτευτήκαμε.
Μαμά, δεν γράφεις παραμύθι τώρα.
Πες μου την αλήθεια.
Είσαι…
Είσαι η κόρη του Μεγάλου Μαγίστρου Άλεξ Αντιρρησία.
Διαθέτεις μια μεγάλη δύναμη μέσα σου, κι η Ακαδημία σε καλεί.
Μια ζωή δίπλα σε τρελούς.
Πώς να είμαι καλά όταν όλοι έχουν τρελαθεί;
Θέλω να ακολουθήσω ένα σχέδιο. Όχι παραμύθια. Μεγάλωσα.
Μπορείς να αποφεύγεις την αλήθεια για σένα και την Ακαδημία,
όπως αποφεύγεις τον σκύλο.
Αυτόν που είναι στην είσοδο.
Τι;
-Τι ξέρετε για την Ακαδημία; -Αντιμετώπισε τη μοίρα σου.
Δεν υπάρχει Ακαδημία.
Ο μπαμπάς δεν ήταν Μάγιστρος. Ήταν… κανονικός μπαμπάς.
Είστε κάτι άλλο εκτός από γείτονάς μου; Τι έπαθαν με την Ακ…
Η δύναμή σου…
θα πάρει σάρκα κι οστά στην Ακαδημία.
Τότε θα μπορέσεις να διαλευκάνεις το μυστήριο της εξαφάνισής του.
Του μπαμπά;
Τι θα επιλέξεις, Άντα;
Τον κόσμο που γνωρίζεις;
Ή την περιπέτεια της ζωής σου;
Να πάρω τη μαμά μου;
Γιατί διάλεξες
αυτό το μέρος;
Είναι προσωπικό.
Εντάξει. Δεν θα γίνω αδιάκριτος.
Άκου πώς πάει.
Ως παιδί, μεταφέρεσαι από την Ακαδημία στον αληθινό κόσμο όποτε θες.
-Αρκεί να πεις το ξόρκι. -Το ξόρκι;
Ναι, καλά.
Οι ενήλικες παραμένουν μόνο για 24 ώρες.
Αν ξεπεράσουν το όριο, μένουν για πάντα στον αληθινό κόσμο.
Γι' αυτό δεν μπορώ να έρθω.
Δεν μπορείς να μεταφέρεις επικίνδυνα εργαλεία
και φαγητό.
Η μεταφορά ζώων…
απαγορεύεται αυστηρά.
Άντα Αντιρρησία.
Ώρα να αφήσεις τη φωλιά.
Να θυμάσαι.
Το παραμύθι έχει την απάντηση.
Προσδεθείτε και επαναλάβετε.
Όταν λουλούδια φάω πολλά…
Ο Σεπτέμβριος γίνεται Μάιος μέσα σε λίγη ώρα.
Τσουκνίδες με τσιμπούν άσχημα…
-Και τώρα νιώθω θλίψη. -Θλίψη.
Συγκεντρώστε την αγέλη.
Το κερί δεν λιώνει!
Μπαμπά! Τα καταφέραμε!
Αν πιάνει εδώ, να το επαναλάβουμε στην Ιθάκη!
Γεια, είμαι η Κίκο.
Νατάσα, γεια σου.
Γεια, μιλάω! Εδώ είμαι!
Μαθητές της σχολής φαντασίας, μαζευτείτε, παρακαλώ.
Πιείτε από το Σιντριβάνι της Βαβέλ και θα μιλάτε την ίδια γλώσσα.
Εμπρός, πιείτε.
Βουτήξτε τα ράμφη σας.
Το φεγγάρι κολυμπά
Και η λίμνη το ρωτά
"Στο νερό ποιος κολυμπάει
Και συνέχεια με τρυπάει;"
Γεια, με λένε Κίκο.
Μιλάω κι άλλες γλώσσες.
Σε καταλαβαίνω. Εσύ εμένα;
Είμαι ο Μπάταρ.
Το φεγγάρι αμέσως λέει
Σαν χρυσόψαρο που πλέει…
Τι είπε το τραπέζι στο κουτάλι;
Κι όντως ο ψαράς το πιάνει Και…
Τίποτα. Τα τραπέζια δεν μιλάνε.
Και το πρωινό του κάνει
"Και συνέχεια με τρυπάει;"
Ζίτα, αστέρι στα σαχλά αστεία.
Λοιπόν. Ξεκινάμε.
Καλώς ορίσατε στην Ακαδημία Κλεκς!
Το πουλί μιλάει!
Ως άνθρωπος, το έχω υπό έλεγχο.
Ως πουλί, ας πούμε,
πάω παντού.
Στο παραμύθι μπείτε Τα πρόβατα για δείτε
Χορεύουν στα τραπέζια Κουνιούνται και τα δέντρα.
Μια μουσική για πάντα
Χωρίς ρυθμό η μπάντα
Αυτή σε συνεπαίρνει
Και την καρδιά ευφραίνει
Στην Ακαδημία, οι πιο δημιουργικές ιδέες
υλοποιούνται σαν πεταλούδες,
και με αυτήν τη μορφή πετούν στον αληθινό κόσμο
για να τους εμπνεύσουν όλους!
Και σαν πουλί μιλάω Σαν φίδι περπατάω
Τη δύναμή σου νιώσε
Ρυθμό μαζί μου δώσε!
"Αδύνατον" αν είπες Μάλλον καλά δεν είδες
Τα ζώα που πετάνε
Είναι η μεγαλύτερη συλλογή παραμυθιών στον κόσμο!
Κάποια από αυτά τα βιβλία είναι μοναδικά στον κόσμο.
Παιδιά που τραγουδάνε
Με τούβλα χτίζω γνώση
Ο νους μου θα ψηλώσει
Δύναμη που ανεβαίνει
Κι η φαντασία βγαίνει
Της μουσικής τα λόγια
Κουνούν όλα τα πόδια
Τα πουλιά μιλάνε.
Αποκλείεται.
Αποκλείεται!
Θα σε πιάσω!
Πλοία κι αν βλέπω
Κι αν βουλιάζουν
Πέρλα στην άβυσσο ακριβή
Κι όπως περνάω
Κύκλοι που λάμπουν
Στο παρελθόν μου έχουν χαθεί
Εδώ είναι μια χαρά.
Κι έτσι εμφανίζονται σύννεφα καταιγίδας.
-Το είδες; -Ναι.
Ούτε σχέδια ούτε έλεγχο
Εδώ θα ανακαλύψεις τον δικό σου ρόλο
Το Κλεκς είναι εδώ
Περίμενε κι ετοιμάσου.
Αρχίζουμε.
Το μαγείρευε όλο το βράδυ
Και το έφαγε με χαρά το πρωί
Ένα μούρο.
Ο Ματέουζ πρέπει να φτάσει σε τρία, δύο, ένα!
Εδώ μέσα, ένα πουλί τραγουδά
Διδάσκει, χορεύει, κάνει τα πάντα
Αν θέλει κουλούρα περνά
Μα σίγουρα αφήνει κουτσουλιά
Μην κοροϊδεύεις κάτι που δεν ελέγχω.
Έλα τώρα, μη μου θυμώνεις.
Θεέ μου! Βοήθεια!
Τι ταξίδι.
Δεν μπορείτε να αυγατίσετε τα μούρα;
Να είμαι πάντα άνθρωπος;
-Ναι. -Θα τα έτρωγα με ρέγουλα.
-Τα κόβω όποτε θέλω. -Οι καινούριοι;
Έχουμε πολλή δουλειά.
Δηλαδή, έχουν.
-Ξεχώρισες κάποιους; -Ίσως.
Μπορείτε να δείτε και μόνος σας, καθηγητή. Βγείτε, μιλήστε, γνωρίστε τους.
Γιατί τα κόλπα;
Μου αρέσει μια εντυπωσιακή είσοδος.
-Διαφορετικές ώρες της μέρας ταυτόχρονα. -Πρωτόγνωρο.
Ιπτάμενα νησιά.
Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί.
Επιτρέπεται;
Ωραίο παπιγιόν.
Παπιγιόν είναι η πεταλούδα στα γαλλικά.
Άντα.
Κι εσύ είσαι…
Ο Άλμπερτ.
Αυτά είναι φακιδόμετρα.
Όταν γεννιόμαστε, ο καθένας μας έχει 50 φακίδες.
Όταν χαθεί και η τελευταία, γινόμαστε ενήλικες χωρίς φαντασία.
Ό,τι χειρότερο.
Αλλά όταν φτάσουμε τις εκατό,
είμαστε για πάντα άνθρωποι με μεγάλη φαντασία.
Εμπρός, φυσήξτε το.
Μη φοβάστε.
Θα αρχίσετε να βλέπετε τα ψηφία.
-Σαράντα εννιά και μισό! -40!
Πενήντα!
Αυτή είναι η Οκτάβια.
Ένα πολυλειτουργικό ρομπότ που δημιούργησε ο Φίλιπ Ράκβελ.
Ένας εξαιρετικός απόφοιτος της Ακαδημίας.
Ξουτ. Φύγε, ξουτ.
Κυρίες και κύριοι!
Σας παρουσιάζω
το Κλεκς!
Ο καθηγητής.
Τον αγαπώ.
Αποκλείεται!
Να μιλήσουμε σοβαρά.
Ή και όχι σοβαρά.
-Δεν ξέρω. -Βλέπεις;
Έτσι λες αστεία.
Θεωρία…
της φαντασίας.
Ανοίξτε τα βιβλία στη σελίδα 12.
Δεν έχετε βιβλία
επειδή δεν υπάρχουν βιβλία για το θέμα.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο ξόρκι στον κόσμο;
Το άμπρα κατάμπρα;
-Ξέρω! -Ήμουν σίγουρος.
-Χόκους πόκους; -Το ξέρω!
-Εξπέκτο πατρόνουμ; -Μα το ξέρω!
Δεν ρωτάω εσένα. Το ξέρω ότι το ξέρεις.
Ξέρω ότι το ξέρω.
Το μεγαλύτερο ξόρκι στον κόσμο είναι…
τι θα γινόταν αν;
Το 'ξερα.
Όταν αναρωτιόμαστε "Τι θα γινόταν αν", συμβαίνει μαγεία.
Γινόμαστε δημιουργοί, παραμυθάδες.
Πρέπει να είσαι η Άντα Αντιρρησία. Η κόρη της Άννας και του Άλεξ, σωστά;
Πες μου, Άντα, τι θα γινόταν αν το Κλεκς
είχε τρία χέρια;
-Ή τι θα γινόταν αν ο Ματέουζ ήταν… -Όχι πάλι!
Ρολόι;
Τι θα γινόταν αν δεν υπήρχε ταβάνι;
Αν δεν είχαμε φαντασία;
Εδώ. Άντα Αντιρρησία.
Πώς είναι δυνατόν; Όλοι έχουν φαντασία.
Ξαναπροσπάθησε.
Φαντάσου κάτι.
Κλείσε τα μάτια.
Φαντάσου ό,τι σκέφτεσαι.
Απίστευτο.
Δεν είναι κακό να φαντάζεστε κάτι άσχημο.
Χαϊδέψτε το κεφαλάκι σας γι' αυτό. Συγχαρείτε τον εαυτό σας.
Είσαι ψεύτρα.
Έχεις μεγάλη φαντασία. Αλλιώς δεν θα εμφανιζόταν το τέρας.
Ώρα για φαγητό.
Τι σε τρώει;
Συγγνώμη;
Τι σε απασχολεί;
Γιατί έχω λίγες φακίδες;
-Σημαίνει ότι είμαι ενήλικη; -Σχεδόν.
Μεγαλώνεις απότομα όταν συμβεί κάτι θλιβερό.
-Έτσι χάνεται η φαντασία. -Ο πατέρας μου αγνοείται.
Η μαμά μου με ξεχνάει.
Τέλος πάντων. Τι νόημα έχει η φαντασία;
Τη χρειαζόμαστε.
Απλώς πρέπει να…
πάρει μπρος.
Μα δεν μπορώ.
Χρειάζομαι σχέδιο για όλα.
Δεν νομίζω ότι με συμπαθεί ο κος Κλεκς.
Του έκανε κάτι ο μπαμπάς μου;
Έχει θυμώσει για κάτι;
Ο κος Κλεκς…
μου δίνει έναν καρπό από τον θάμνο μεταστοιχείωσης.
Όταν τον τρώω, γίνομαι σχεδόν άνθρωπος.
Μα μετά από λίγες ώρες…
γίνεται αυτό.
Γι' αυτό πρέπει να το ανανεώνω.
Δεν πρέπει να τρως έναν τη μέρα;
Επισήμως, ναι.
Μια χαρά είσαι και ως πουλί.
Τελείωσα.
Κι αυτά;
-Βάλ' τα στο πλυντήριο πιάτων. -Έχετε;
Και στεγνωτήριο.
Θείε…
Σε λίγο ξεκινάμε.
Μάθημα καμουφλάζ.
Το μάθημα τελείωσε.
Μάθημα αρμονίας.
Αρμονία. Χωρίς αρμονία δεν δημιουργείς τίποτα.
Δεν μπορείς να εφεύρεις τίποτα.
Τα κάνει όλα πιο εύκολα.
Καλά δεν τα λέω, Άντα Αντιρρησία;
Όλοι όρθιοι.
Καθίστε.
Σηκωθείτε.
Εντάξει. Κλείστε τα μάτια.
Οι αναπνοές θα μας βοηθήσουν.
Και ένα…
Εστιάστε στην εισπνοή από τη μύτη.
Και δύο…
Νιώστε το.
Τρία…
Τώρα, θυμηθείτε κάτι ωραίο.
Κάτι αξιόλογο.
Κάτι σημαντικό.
Ωχ, να πάρει.
Κατεβάστε με!
Δεν είναι αστείο.
Αυτό δεν το περίμενα.
Όλα καλά, Κίκο.
Είμαι η κόρη του Άλεξ Αντιρρησία.
Άντα. Είμαστε έτοιμοι.
Τρία, δύο, ένα…
-Πιο έντονα! -Άντα!
-Άντα… -Απλώς παίζαμε.
Το ξέρω. Δεν ήταν αυτό το σχέδιο.
Χρησιμοποιείς τις ικανότητές σου μόνο υπό την επίβλεψη του καθηγητή Κλεκς.
Η περιφρόνηση θα…
Τιμωρηθεί.
Μπήκες στην Ακαδημία χωρίς άδεια.
Ωχ, να πάρει.
-Έπεσε από τον ουρανό. -Είναι περισσότερο λύκος ή άνθρωπος;
-Τη βγάλαμε Αγρίμι. -Μήπως βαμπίρ;
Αυτά καίγονται στον ήλιο.
-Μπορεί να μείνει; -Έχει κάνει τα εμβόλιά της;
Αγρίμι…
Μπορεί να μείνει.
Ναι!
Αν έχει ψύλλους;
Είμαστε έτοιμοι.
Πλησιάζει η ώρα.
Τι κάνουμε σήμερα;
Επιδόρπιο; Ανοησία.
Χαζομάρα.
Ανούσιο.
Μάθημα εξάλειψης του "αλλά".
Αφαιρούμε τη λέξη "αλλά" και την αντικαθιστούμε με τη λέξη "άρα".
Τι ονειρεύεστε;
Θα ήθελα να μιλάω στα ζώα, αλλά δεν θέλουν να μου μιλούν.
Θα ήθελα να μιλάω στα ζώα, άρα θα μάθω να τα παρατηρώ πρώτα.
-Θα μάθω τι να προσέχω. Πρέπει να… -Γεια!
-Πρώτα πρέπει να μάθω να τα ακούω. -Γεια!
Τι χαμπάρια;
Δεν μου λες τι έχεις πάθει;
Ρωτάς μόνο όταν υπάρχουν παιδιά κοντά.
Θα ήθελα να γίνω μάγος, αλλά κάνω συνέχεια γκάφες.
Θα ήθελα να γίνω μάγος,
άρα θα εξασκηθώ με όλη μου τη δύναμη.
Θέλω να γίνω ο καλύτερος παίκτης ράγκμπι, αλλά…
Αλλά…
Θέλω να γίνω ο καλύτερος παίκτης ράγκμπι, άρα αρχίζω προπόνηση.
Μάθημα ριμικής.
Πάμε την πρώτη πρόταση. Στα Νησιά της Μπεργαμότα… Κίκο!
-Δεν υπάρχουν. -Επόμενος!
Νησιά της Μπεργαμότα, να ο γάτος με την μπότα.
Μπράβο! Προσοχή, επόμενη.
Μουλάρια στα σχολεία…
-Και κουβαλούν βιβλία; -Έχουμε το πρώτο στιχάκι μας!
Νησιά της Μπεργαμότα Να ο γάτος με την μπότα
Ακολουθήστε με!
Μουλάρια στα σχολεία Και κουβαλούν βιβλία…
Πλάκα κάνεις.
Χαλάρωσε.
Δεν βιαζόμαστε.
-Οι κότες στα κοτέτσια… -Κάνουν χρυσά αβγουλάκια;
-Τα μήλα βγαίνουν κόκκινα… -Από την μπανανιά μας!
Οι κότες στα κοτέτσια Κάνουν χρυσά αβγουλάκια
Τα μήλα βγαίνουν κόκκινα Από την μπανανιά μας
-Πρέπει να φύγω. -Τι;
Δεν είμαι για αυτά.
-Μια φάλαινα μεγάλη… -Διαβάζει μ' ένα κιάλι!
Κι ο σολομός με κάλτσα…
Σε ντοματένια σάλτσα!
Μια φάλαινα μεγάλη Διαβάζει μ' ένα κιάλι
Κι ο σολομός με κάλτσα Σε ντοματένια σάλτσα…
Και βέβαια είσαι γι' αυτό.
-Αλλά… -Όχι "αλλά", μόνο "άρα".
Ακολουθήστε με!
Ποντίκια τραγουδούνε…
Τυράκι για να βρούνε
Μιλάνε μ' ένα βλέμμα!
Αυτό είναι όλο ψέμα.
Ποντίκια τραγουδούνε Τυράκι για να βρούνε!
Μιλάνε μ' ένα βλέμμα
Αυτό είναι όλο ψέμα. Σωστά;
Καθίστε, παρακαλώ!
Μπήκες, άρα έχεις δυνατότητες.
Όπως όλα τα παιδιά εδώ.
Γεύση κι όσφρηση είναι στον νου, άρα κι η φαντασία.
Ωστόσο, η γεύση του φαγητού δεν προέρχεται από το ίδιο.
Προέρχεται από το χρώμα.
-Τι; -Ορίστε.
Λοιπόν;
Εμπρός. Τολμήστε.
Νιώστε το χρώμα. Ακούστε τη γεύση!
Τέλειο!
Ακριβώς.
Συγχαρητήρια. Αυτό είναι.
Η σειρά σας. Ξέρετε τι να κάνετε. Ξέρετε τους κανόνες.
Πολύ ωραία. Συνεχίστε έτσι.
Ωραίο μάθημα!
Εσύ τώρα.
Κοιτάξτε! Αμάν!
Έχουμε ένα μήλο.
Κλείσε τα μάτια. Συγκεντρώσου.
Πολύ καλό.
-Εγώ το έκανα αυτό; -Πολύ καλά!
Προσοχή!
Όλοι μαζί, κοιτάξτε πάνω!
Τι χαμπάρια, γιατρέ;
Καληνύχτα, κόσμε.
Δεν επιτρέπεται να το κάνεις αυτό.
"Δεν είμαι πουλί.
Είμαι πρίγκιπας.
Τα ταξίδια ήταν πάντα το πάθος μου.
Έβγαινα κρυφά τα βράδια να εξερευνήσω τα παραμυθένια δάση,
κάτι που δεν δεχόταν ο πατέρας μου. Φοβόταν.
Τώρα ξέρω γιατί.
Δεν είχα επιλογή.
Δεν το ήθελα.
Με μαχαίρωσε στην κοιλιά με ένα κοφτερό νύχι.
Οι γιατροί που κάλεσε ο πατέρας δεν κατάφεραν τίποτα.
Και τότε έφτασε εκείνος.
Ο γιατρός Πάι Χι Βο. Ένιωσα μέσα μου μια δύναμη".
Πυροβόλησες τον βασιλιά των Αγριόλυκων.
Πρέπει να ξέρεις ότι οι Αγριόλυκοι είναι τρομερά εκδικητικοί.
Γι' αυτό σου δίνω το καπέλο του Μπογκντ Χαν.
Αν κινδυνεύσει η ζωή σου…
"…φόρεσέ το και θα μεταμορφωθείς σε όποιον επιθυμείς".
Μόλις περάσει ο κίνδυνος, τράβα το κουμπί.
"Θα γίνεις…"
…πάλι ο εαυτός σου.
"Οι Αγριόλυκοι μπήκαν στο παλάτι. Κατάλαβα ότι το κουμπί έλειπε.
Ίσως αν έψαχνα λίγο. Μα δεν μπορούσα να περιμένω.
Φόρεσα το καπέλο κι είπα…"
Θέλω να γίνω πουλί.
Έγινα…
αυτό που είμαι τώρα.
Συγγνώμη. Απλώς ήμουν περίεργη να μάθω…
Γράφω βουτώντας το ράμφος στο μελάνι. Γι' αυτό τα γράμματα είναι από τελείες.
Χρόνια ψάχνω το κουμπί μου, μήπως ξαναγίνω άνθρωπος.
Οι Αγριόλυκοι ξέρουν πού είμαι.
Κι έρχονται.
Και θα είναι αδίστακτοι.
Να το πούμε στον καθηγητή.
Κάποιο σχέδιο θα έχει.
Ο καθηγητής ξέρει.
Ήξερες ότι οι Αγριόλυκοι ήθελαν να επιτεθούν.
Κι έφερες όλα τα παιδιά εδώ;
Ίσως να είναι καλύτερα να παραδοθείς και…
-Τότε η ιστορία θα μείνει μισή. -Ποια;
Υπάρχει σπουδαία αρμονία μέσα σου.
Μπορεί να σώσει την Ακαδημία.
Άντα, εσύ είσαι…
η απάντηση στις απορίες μας.
Όχι. Μάλλον με μπερδεύεις με κάποια άλλη.
Είμαστε έτοιμοι, άρχοντά μου.
Πώς θα μπούμε εκεί;
Θα περιμένουμε πρόσκληση.
Ντιέγκο, δούλεψε το σημείο σου.
Κίκο, σκόρπισε τα σύννεφα. Είναι μόνο υδρατμοί.
Καθηγητή, δεν πιάνει.
Ξανά. Τα σύννεφα είναι σαν το άγχος.
-Αργά ή γρήγορα φεύγουν. -Έχω ένα αστείο.
Όχι!
Ο Ματέουζ έριξε κουτσουλιά.
Ήταν καλό.
Η Ακαδημία σε συμπαθεί.
Θείε Καθηγητή.
Αυτό ήταν του μπαμπά σου.
Τι μπορούσε…
Τι μπορεί…
να κάνει ο μπαμπάς;
Μπορεί να…
συμφιλιώσει ανθρώπους που έχουν μαλώσει.
Τέχνη της αρμονίας και της ενσυναίσθησης.
Ενσυναίσθηση;
Η ικανότητα…
να κατανοήσεις σκέψεις και συναισθήματα τρίτων.
Η στιγμή όπου το "εγώ" εξαφανίζεται
και σκέφτεσαι…
"Τι θα ένιωθα στη θέση σου;"
Αγρίμι;
Τι λένε οι άλλοι για σένα;
Ότι μυρίζω, ότι έχω ψύλλους, ότι είμαι ύποπτη.
Έλλειψη ενσυναίσθησης.
Κι εσύ τι βλέπεις;
Είσαι εδώ μόνη σου.
Χωρίς μαμά.
Χωρίς μπαμπά.
Ξέρω πώς νιώθεις.
Λένε ότι θα γίνεις κακιά, μα έχεις καλή καρδιά.
Είσαι μεταξύ φίλων. Δεν θα χαθείς.
Αυτό είναι ενσυναίσθηση.
Φόρεσέ τα.
Αγρίμι, μην τρως μυρμήγκια. Άντε να διώξεις σύννεφα.
Χειροκρότα.
Πώς ξαναγίνομαι όπως πριν;
Πώς επανέρχομαι;
Χειροκρότησε ξανά!
Καθηγητή.
Έλα να δεις.
-Μπήκαν λύκοι! -Ηρεμήστε.
Κυρίες και κύριοι, όχι όλοι μαζί! Ηρεμήστε!
Δεν σου το είπα;
Ευχαριστώ.
Αλαντίν, τι έγινε;
-Τι έγινε; -Λύκοι. Παντού. Δηλαδή… άνθρωποι.
Μήπως λυκάνθρωποι;
Υπάρχουν σε κάθε παραμύθι εκτός από της Ακαδημίας.
Δεν ξέρουν πώς να μπουν.
…σταμάτησε να γράφει…
Όταν ήρθες στην Ακαδημία…
Δεν ήξερα πώς να αντιδράσω.
-Επειδή είσαι ίδια ο πατέρας σου. -Μα γιατί εγώ;
Γιατί είμαι η απάντηση σε όλες τις απειλές;
Γιατί αυτό γράφει το παραμύθι.
-Αλλά… -Δεν έχει αλλά.
Άρα.
Άρα, τι γράφει το παραμύθι;
Όχι άλλα μυστικά. Οι χαρακτήρες του παραμυθιού… ήταν τρομοκρατημένοι.
-Ενίοτε, κάτι τελειώνει… -Όχι. Δεν χρειάζεται.
Ζεστό κακάο από το Αγρίμι.
-Είσαι περισσότερο άνθρωπος ή ελάφι; -Δεν ξέρω.
Είσαι περισσότερο άνθρωπος ή λύκος;
Φέρτε κουβέρτες.
Κάτι ακόμα.
Κι εσύ κι αυτή μπορείτε να γίνετε ό,τι θέλετε.
Αυτιά, δόντια, ή και κέρατα δεν ορίζουν το μέλλον μας.
-Να ακολουθήσουμε το Αγρίμι. -Γιατί;
Μου φάνηκε κάπως περίεργη.
Στην Κοιλάδα των Πορτών Παραμυθιών.
Δεν θα με αφήσεις να πάω μόνη;
-Οι λύκοι την έβαψαν. -Κι αν παγιδευτούμε εμείς;
-Μόνο λύκοι πιάνονται σε αυτές. -Πού το ξέρουν οι παγίδες;
Άλμπερτ! Έλα!
Γεια. Μήπως είδες ένα τριχωτό κοριτσάκι;
Όχι.
Αλλά είδα καμιά ντουζίνα…
Αγριόλυκους.
Μια δαγκωνιά;
Δεν νομίζω.
Είδες ένα αξιολάτρευτο τριχωτό κορίτσι;
Όχι.
Είδατε ένα λευκό κουνέλι;
Μπήκε εκεί μέσα.
Πάμε.
-Δεν θα παγώσεις; -Όχι.
Έχω λίγα σπίρτα ακόμα.
Άλμπερτ.
Μικρή προδότρια.
Πρίγκιπα, ξεκινάμε.
Άλμπερτ.
Άλμπερτ!
Είναι το δωμάτιό μου, έχει πράγματα και μυστικά δικά μου,
και δεν επιτρέπεται να μπει κανείς.
Πού είναι ο πρίγκιπας Ματέουζ;
Άρες μάρες κουκουνάρες. Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Σε ρωτάω.
Πού είναι ο πρίγκιπας Ματέουζ;
Δεν τον ξέρω.
-Μίλα! -Δεν έχει περάσει κανένας τέτοιος!
Τον βρίσκουμε,
του κόβουμε το κεφάλι,
και γυρνάμε πίσω.
Έξω από την Ακαδημία!
Σ' εσένα μιλούσα, γυναίκα. Τη σατανική λύκαινα χωρίς φαντασία.
Έξω από την Ακαδημία!
Δεν θυμάσαι τον παππού σου.
Εγώ θυμάμαι καλά τον θάνατο του αδερφού μου.
Θέλω να νιώσω τη μυρωδιά της εκδίκησης!
Και θέλω όλη η Ακαδημία να πνιγεί στη δυσωδία της!
Εγώ δεν καταλαβαίνω.
Αδελφοί κι αδελφές μας,
γεννημένοι από αίμα λύκου!
Ποιος μας έφερε εδώ;
Ποιος τρύπωσε στην Ακαδημία κι άνοιξε την πόρτα στη νίκη μας;
Αυτή είναι η ηρωίδα μας!
-Ποια ηρωίδα; Αυτό είναι το Αγρίμι. -Προδότρια.
Η Άντα Αντιρρησία ξέρει πού είναι ο Ματέουζ.
Άντα Αντιρρησία!
Ξέρω ότι είσαι εδώ.
Πες μας πού είναι ο Ματέουζ,
και σου υπόσχομαι να μη σε βλάψω.
Βρείτε την.
Είναι δικό σου.
Δεν υπάρχει ελπίδα;
Όχι. Υπάρχει ελπίδα.
-Λύσε μας, θα αρπάξουμε καμιά πούντα. -Δεν μπορώ.
-Τα είχες σχεδιάσει όλα; -Όχι!
Εγώ έπεισα τον Κλεκς να μείνεις στην Ακαδημία.
-Κακώς δεν άκουσα τον Ματέουζ. -Μ' αρέσει εδώ.
-Γι' αυτό έφερες τους Αγριόλυκους εδώ; -Είναι φίλοι μου από παλιά.
Τους έδειξα πόσο κουλ είμαι. Είδες πόσο με σέβονται;
-Πώς θα τους διώξουμε; -Δεν μπορείς να είσαι φίλη με όλους μας.
Κρίμα. Νόμιζα ότι μπορούσατε να τα βρείτε.
Ψάξτε παντού.
Ώστε εσύ είσαι.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα προδώσεις τον Ματέουζ.
Αλλά πότε θα το κάνεις.
Πόση ώρα θα παρακολουθείς
τη φίλη σου να υποφέρει;
Σταμάτα!
Την πονάς!
Άφησέ την!
Ας τελειώσει το παραμύθι. Μα μην πειράξετε τα παιδιά.
Πάρτε τον.
Κάτοικοι της Ακαδημίας κι άλλων παραμυθιών.
Φύγετε!
Γυρίστε στον κόσμο σας.
Κι εσύ, Άντα…
Έτρεξε προς τη λίμνη.
Άλμπερτ!
Μην πλησιάζεις.
Σταμάτα.
Χάθηκα.
-Κι όταν είδα ότι… -Μην κουνιέσαι.
Θα σε βγάλω.
Θα το κάνω.
Βοήθεια!
Πιάσου από κάτι.
Κάνε κουπί. Ή δώσε μου το χέρι σου.
Το χέρι σου.
Δώσε μου το.
Άλμπερτ!
Ήσουν η μόνη μου φίλη.
Όχι, μη μιλάς.
Μη μιλάς. Κουνήσου. Να μην παγώσεις.
-Χάρη σ' εσένα, δεν ήμουν πια φρικιό. -Πάψε!
Κάνε κάτι.
Τραγούδησέ μου.
Δεν μπορώ.
Πες αυτό που έλεγες στην Ακαδημία.
Όταν γνωριστήκαμε.
Άλμπερτ, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Μια μέρα γκρι
Σκιά γερή
Που κρύβει όλα τα χρώματα
Για έλα λίγο πιο κοντά
Και μόνος μου δεν θα 'μαι πια
Ναι. Πολύ καλά. Κουράγιο. Κάποιος θα μας βρει.
Ο ουρανός τρομακτικός
Μου παίρνει
Όλη τη χαρά
Το όνομά μου πες αν θες
Και μόνος μου δεν θα 'μαι…
Πια
Πλοία κι αν βλέπω
Κι αν βουλιάζουν
Πέρλα στην άβυσσο ακριβή
Κι όπως περνάω
Κύκλοι που λάμπουν
Στο παρελθόν μου…
Άλμπερτ! Όχι!
Ήσουν ο καλύτερός μου φίλος.
Δρόμους περνάω από χρυσάφι
Και σαν ιππότης θα ζήσω πια
Στις ιστορίες που 'χω ακούσει
Ποτέ δεν πόνεσε η καρδιά
Το παραμύθι δεν μπορεί να τελειώσει έτσι.
Πάρε με μαζί σου στο παραμύθι
Αγκαλιά να με κρατάς
Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΛΕΚΣ
"Η Άντα έφτασε στην κάμαρη του Ματέουζ.
Άρχισε να διαβάζει το βιβλίο.
Παρατήρησε ότι το παραμύθι
τελειώνει ακριβώς στο σημείο που είναι τώρα η Άντα.
Αυτό την εξέπληξε".
Το παραμύθι ακόμα γράφεται.
"Ξάφνου, η Άντα άκουσε μια απειλητική φωνή".
Φύγε από την Ακαδημία.
Αν κι είμαι κόρη σου, και διαθέτω κάποιες δυνάμεις,
δεν έσωσα την Ακαδημία.
Δεν ολοκλήρωσα το παραμύθι. Ο Κλεκς έκανε λάθος.
Όπως κι ο γείτονάς μας, ο γιατρός.
Όλοι είχαν άδικο.
Κι εγώ είχα δίκιο εξαρχής.
Δεν πιάνουν στον αληθινό κόσμο.
Το ξέρω.
Ελαττωματικά.
Έχασα τον φίλο μου.
Έχασα τον μπαμπά.
Έχασα τον θείο μου.
Αυτό ήταν γραμμένο στο παραμύθι για την Ακαδημία.
Όχι. Το παραμύθι δεν είναι τελειωμένο.
Δεν κατάφερα να το γράψω εγώ. Δεν ήξερα να χρησιμοποιώ…
αυτό.
Το παραμύθι δεν δημιουργείται την ώρα που γράφεται.
Πρώτα παίρνει ζωή στο μυαλό του συγγραφέα.
Όχι άλλες φιλοσοφίες. Με απλά λόγια.
Αυτό χρειάζομαι.
Είμαι ένα κορίτσι με ένα σχέδιο που απέτυχε.
Τι θα…
έλεγε ο γιατρός;
Γιατρέ.
Εγώ
Είμαι μια ανάμνηση
Ενός παιδιού
Η χαρά
Και δες
Που
Ονειρεύεσαι
Τον κόσμο μου ξανά
Πότε σκότωσε ο Ματέουζ τον βασιλιά;
Πριν πολλά χρόνια.
Έχουμε ελπίδα. Είδα καλοσύνη στα μάτια του.
Ποιανού;
Ξέρω πώς τελειώνει το παραμύθι.
Τότε, πρέπει να γυρίσεις στην Ακαδημία για να το γράψεις.
Χρειάζομαι το κουμπί.
Αν ξεπεράσεις τη φοβία σου,
θα βρεις την απάντηση.
Είμαι η κόρη του Άλεξ Αντιρρησία, Μαγίστρου της Αρμονίας.
Η στιγμή όπου το "εγώ" εξαφανίζεται.
Αν ξεπεράσεις τη φοβία σου, θα βρεις την απάντηση.
Και σκέφτεσαι "Τι θα ένιωθα στη θέση σου;"
Όλη μέρα γαβγίζει. Δεν το αντέχω άλλο.
Ελπίζω να κερδίσουν οι Μετς.
Τίνος σκύλος είναι;
Κάνε κάτι! Δεν υποφέρεται. Συνέχεια γαβγίζει!
-Το κινητό μου; -Γιατί είσαι στη μέση;
Φάε. Αν πέσει, θα το αρπάξει ο σκύλος.
Κάνω δίαιτα…
Τρελό σκυλί.
Θυμώνεις επειδή όλοι είναι θυμωμένοι μαζί σου.
Μπορείς να γίνεις φίλος μου αν το θες.
Το κουμπί.
Ντιέγκο, γεια.
Εδώ Άντα.
Γεια σου, Άντα. Τι κάνεις;
"Ο Ντιέγκο ήρθε σε επαφή με τους μαθητές.
Οι φίλοι αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω
και να σώσουν την Ακαδημία".
Θα γράψω το δικό μου παραμύθι.
Αντίο διάβασμα.
Μη, Άντα.
Κανείς δεν γεννιέται κακός.
Οι συνθήκες και οι αποφάσεις μας φταίνε.
Τι θα κάνατε χωρίς εμάς;
Άντα!
Γιατί το άφησες να συμβεί; Ήξερες ότι θα προκαλούσε δυστυχία.
Καλά τα λες εσύ. Άλλο να το ξέρεις, αλλά η ζωή…
-Σιωπή. Μιλάω. -Μην…
Έμαθα να χρησιμοποιώ τη δύναμή μου.
Την εσωτερική μου ηρεμία.
Τι άλλο έχω;
-Τι; -Το κουμπί.
-Αλλά… -Όχι "αλλά", μόνο "άρα".
Ή θα έρθεις να σώσουμε την Ακαδημία ή…
Εντάξει. Με έπεισες.
Βγάλε με από δω.
Και ξέρεις κάτι;
Αποφάσισα…
-Μπορείς να με λες θείο. -Αυτό κάνω ήδη.
-Χωρίς την άδειά μου. -Βοήθησέ με.
Όχι.
Όχι με βία.
Με δύναμη.
Έλα μαζί μου.
Εμπιστεύσου με.
Όχι!
Σειρά σου.
-Τι; -Δοκίμασε.
-Όχι, δεν μπορώ. -Είσαι έτοιμη.
Όχι!
Δεν είναι.
Όχι!
Καλά ήταν.
Κουλ. Πετούσα. Απολύτως φυσιολογικό.
Θα το ξανακάνω μια μέρα. Ίσως σαν χόμπι. Θα ασχοληθώ.
-Καθηγητή! -Ελάτε δω.
-Καθηγητή! -Γεια!
Πετούσα.
Πριν από λίγο.
Το σχέδιο, θείε;
Θείος Καθηγητής.
Πρώτα θα ψηφίσουμε.
Σε περίπτωση ισοψηφίας, ή αποχή του 50% ή και του 25%
των μελών της γενικής συνέλευσης, η αποφασιστική ψήφος…
Είθε το φεγγάρι να σου δίνει δύναμη.
…αυτός είμαι εγώ.
Ακούστε!
Κάνουν ζαβολιά.
Να έχουμε και κέτερινγκ. Ποιος θέλει μηλόπιτα;
-Εγώ! -Εγώ!
Οι Αγριόλυκοι είναι αθάνατοι.
Το σεληνόφως τούς δυναμώνει.
Ακούστε το σχέδιο.
Θείε. Πάρε το δαχτυλίδι της.
Ντιέγκο και Νατάσα. Προκαλέστε συννεφιά.
Οι υπόλοιποι, σκορπιστείτε.
Να μην είναι σε επαφή μεταξύ τους.
Κι εσύ;
Κι εγώ…
αναλαμβάνω τον βασιλιά.
Ψιτ!
Καλώς ήλθατε στο παραμύθι μας!
Όλα καλά!
Μικρή…
Αυτήν την αναλαμβάνω εγώ.
Σίγουρα θέλεις η εκτέλεσή σου να είναι ορατή κι από την τελευταία σειρά.
Πού…
Ωραία μούρα.
Με συγχωρείτε! Μπουκάρατε στην Ακαδημία και διακόψατε την εκπαίδευση
πολλών ταλαντούχων παιδιών.
Κι άλλο πουλάκι.
Τελικά πέταξε εδώ.
Ο Ματέουζ έκανε λάθος, σε αυτοάμυνα.
-Δεν πρέπει να τον κρίνουμε τώρα. -Μας αρκεί η εκτέλεση.
Παγωτό χωρίς καφέ; Θες να με σκοτώσεις;
Μου αρκεί να πέσεις ξερή.
Ωχ, να πάρει.
Ούτε ο μπαμπάς πίστευε ότι τα κορίτσια πολεμούν.
Και ξέρεις κάτι;
Έκανε λάθος.
Να χαίρεσαι που δεν σε κόβω στα δύο.
Πώς λένε την αντιοξειδωτική ουσία της ντομάτας;
Λυκοπένιο.
Είναι καθήκον μιας πολεμίστριας.
Είσαι η Άντα.
Σε έστειλα πίσω, αλλά εσύ…
προσπαθείς να με σταματήσεις.
Θα σταματήσω όταν αφήσεις τον Ματέουζ.
-Σκότωσε τον παππού μου. -Και το πλήρωσε.
Στον κόσμο των λύκων…
επικρατεί η εκδίκηση.
Αυτό το λες εσύ;
Ή η στρίγγλα;
Οι Αγριόλυκοι επιστρέφουν στο παραμύθι τους.
Η αρχηγός τους είπε
"Τελειώσαμε εδώ, Αγριόλυκοι. Γυρνάμε πίσω".
Επαναλαμβάνω.
Αγριόλυκοι. Εγκαταλείπουμε την Ακαδημία.
Η παραλία της Μικρής Γοργόνας περιμένει.
Βλάκες, δεν μιλάω εγώ!
Εγώ είμαι εδώ!
Το εργαστήρι άρρωστων αντικειμένων.
Δεν έχουμε χρόνο. Έλα.
Τι λες γι' αυτό;
Ποιος λέει "Ωχ, ωχ, ωχ";
Ποιος;
Ο Άγιος Βασίλης ανάποδα.
Λύσε τον γρίφο για να βγεις. Μεγάλο κλουβί, μικρό πουλί.
-Αγριόλυκοι. Εγκαταλείπουμε την Ακαδημία. -Ο Ματέουζ;
Η γριά. Να προσέχεις, μικρή.
Τον αναλαμβάνω εγώ.
Παίζω από τα βάθη της ψυχής μου.
Επιτυχία! Πάμε.
Είσαι
πολύ έξυπνη.
Εσύ είσαι φρικτός.
Δεν με ξέρεις.
Έχασα τον φίλο μου εξαιτίας σου.
Τον έλεγαν Άλμπερτ.
Για να ξεφύγει από την αγέλη σας.
Λυπάμαι για τον φίλο σου.
Λυπάσαι;
Δεν λυπάσαι τον Ματέουζ. Κι αυτός είναι φίλος μου.
Ψυχραιμία, Άντα.
Αδελφές κι αδελφοί που γεννηθήκατε από αίμα λύκου.
Κάτι θα σκεφτούμε.
Η στιγμή που περιμέναμε έφτασε επιτέλους.
-Θα γίνεις κι εσύ δολοφόνος. -Σιωπή.
Επιτέλους θα πάρουμε εκδίκηση
για το κακό που έκανε στον αδερφό μου.
Θέλεις να σας εκδικηθούν για τον Ματέουζ;
Θα πραγματοποιούσαμε την τελευταία επιθυμία σου.
Αλλά σου έχω κακά μαντάτα.
Είμαστε από άλλο παραμύθι.
Να το σταματήσουμε. Ξέρω πώς νιώθεις.
Πώς γίνεται αυτό;
Τελείωνε αυτό που άρχισες!
Έλα! Ή εσύ ή αυτός!
Σε ανάγκασαν να γίνεις έτσι.
Μην το κάνεις. Εσύ δεν είσαι έτσι.
Η ώρα της εκδίκησης έφτασε!
Η ώρα της δικαιοσύνης έφτασε. Εξιλέωση!
Αυτό δεν είναι εξιλ… κάτι.
Είναι άλλη μια παράλογη τρέλα δίχως τέλος.
Έχασες τον παππού σου. Ο Ματέουζ έχασε τους γονείς του.
Δεν έχω μπαμπά. Ο Άλμπερτ πέθανε εξαιτίας της.
Θες να συνεχιστεί αυτό;
Τουλάχιστον να γίνει ο Ματέουζ άνθρωπος.
Είναι η τελευταία του επιθυμία.
Πώς;
Λύσε με.
Πρίγκιπα!
Πίσω!
Πες το, πρίγκιπα.
Θέλω να ξαναγίνω όπως πριν.
Νόμιζα…
ότι είχα όλη τη ζωή μπροστά μου.
Πλήρωσε το τίμημα.
Μια ζωή κρυβόταν από σας σε ξένο σώμα.
Σας τυφλώνει η εκδίκηση.
Άλλος σας παρέσυρε.
Αυτή φταίει.
Το μίσος σάς δηλητηριάζει.
Μα εσείς δεν είστε έτσι.
Γιατί πολεμάμε μεταξύ μας;
Ας είμαστε μόνο παιδιά.
Να δημιουργούμε παραμύθια, να μετακινούμε σύννεφα.
Μόνο εμείς θα σταματήσουμε τον πόλεμο.
Ας γίνουμε ο εαυτός μας.
Ας γίνουμε παιδιά.
Αδελφοί κι αδελφές μου!
Ένας θάνατος δεν καλύπτει το κενό
που άφησε ένας άλλος θάνατος!
Αποχωρούμε!
Για τον αδερφό μου!
Λύστε τους.
Αν χρειαστείς τη βοήθειά μου,
σφίξ' το και πες το όνομά μου.
Μείνε αν θες.
Δεν είσαι κακιά.
Πώς σε λένε;
Βίνσεντ.
Βασιλιάς από αίμα λύκου.
Ωχ, να πάρει.
Σέλινο να φέρει.
Καλό.
Και τώρα τι;
Θα γυρίσετε στα σπίτια σας…
θα ξαναστήσω την Ακαδημία και…
Και μετά;
Ξέρεις…
Έκανες ό,τι κι ο πατέρας σου.
Έβαλες τέλος σε έναν πόλεμο.
Έσωσες τους αθώους.
Ο Άλεξ θα ήταν περήφανος.
Σ' αγαπώ, Θείε Καθηγητή.
Μπαμπά. Σήμερα κλείνω τα 13.
Δεν έχω σχεδιάσει τίποτα. Ό,τι γίνει.
Ας μην ξέρω το τέλος του παραμυθιού.
Έκπληξη!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΝΤΑ
Να ζήσεις και χρόνια πολλά Μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά
Ανοίγω εγώ.
Άλμπερτ;
Άντα…
Εγώ…
Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΛΕΚΣ
Υποτιτλισμός: Αριστέα Μετζητάκου