Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MOJE PAPIEROWE DZIEWCZYNKI
W ROLACH GŁÓWNYCH
Pan Primo Bottacìn.
Panie Bottacìn...
egzamin panu nie poszedł.
Nie postarał się pan. Pana gramatyka...
pożal się Boże.
Rozumiem pana zdenerwowanie.
CHRZEŚCIJAŃSKA DEMOKRACJA!!!
Wszyscy się denerwują.
Mam dla pana jedno pytanie.
Proszę o precyzyjną odpowiedź.
Proszę wymienić pierwszy artykuł włoskiej Konstytucji.
Śmiało.
Włochy.
Są.
Republiką.
Demokratyczną.
Opartą.
Opartą na...
Nie mów za niego!
Opartą na...
pracy.
Brawo, Bottacìn. O to chodziło!
Wystarczy?
Dziękuję!
Ludovico Mazza.
Cud, ojcze. Zdarzył się cud.
Bóg opiekuje się swymi owieczkami.
Zsyła im oświecenie.
Nie zapomnij pisać i daj znać, gdybyś czegoś potrzebowała.
Przenoszą się do Treviso, nie za ocean.
Niech cię uściskam, Primo.
Dziękuję, ojcze.
Mamo.
Tato.
Coś ty sobie myślał?
Co cię podkusiło, żeby zdawać egzamin!
Naprawdę chcesz być listonoszem?
Czemu chcesz wyjechać?
Żegnaj, tato.
Powodzenia, wariacie.
Uważaj na siebie i dzieciaka w mieście.
Najbardziej cieszy się Tiberio.
Skończył gimnazjum i będzie się uczył księgowości.
Chłopcze, zawierzaj psom, nie ludziom.
I porządnie się ucz.
Leć już.
Młodych ciągnie do miasta.
Marzą im się mieszkania, auta i telewizory. Co nas czeka?
Rok 1978 był dla mojej rodziny wyjątkowy.
Nasze życie uległo zmianie.
Zaczęło się od podróży do Treviso.
Nie trząsłem się z zimna w nocy, nie wychodziłem do wychodka,
nie musiałem wstawać o szóstej rano do szkoły.
Jednak w nadchodzących miesiącach wszelkie te przeszłe niedogodności
zacząłem wspominać z nostalgią, uczuciem, którego wcześniej nie odczuwałem.
Wiedziałem, że tamto życie już nie wróci.
Sio!
I jak?
Nowy, wspaniały świat.
Chodźmy jeść.
Przygotowałam coś nowego i współczesnego...
panierowane pierożki.
Kwestia przyzwyczajenia.
Mundur na jutro gotowy?
Tak.
W kinie byłem dwa razy w życiu, a teraz mieszkałem naprzeciw kina.
Uroki życia w mieście.
Anno! Moja koszula!
Gotowa.
Daj tacie.
- Proszę. - Zawołaj mamę.
- Chodź! - Po co?
Pomóż mi.
Niech to!
Zaparz kawę.
Nie jest gotowa? Spóźnię się pierwszego dnia do pracy!
Nie moja wina.
A czyja?
Twoja. Nawet butów sam nie zawiążesz.
Tato.
Kanapka, rękawiczki i szal w razie zimna.
Mnie nigdy nie jest zimno.
Dziękuję.
Idę.
Uważaj na siebie.
No to w drogę.
Z drogi!
Ostrożnie!
Poczta.
- Dzień dobry. - Dobry, pani Bottacìn.
Jestem panią!
RUCH OPORU
Panie Pavan.
Mandat. Przykro mi.
Chodźmy.
- Wyrzucasz? - Nie.
Zatrzymaj.
Ma pan dziś zamknięte?
Tak, mamy remont.
Musimy iść z duchem czasu.
Dziś wszyscy siedzą przed telewizorami.
Kiedyś mieliśmy kolejki nawet na bajki.
Odkąd zmarła żona... ona znała się na kinie.
Pani chłopak?
Tak.
Przywitaj się.
Dzień dobry.
Nieśmiały.
Ile ma lat?
- Czternaście. - Tak jak mój. Czego się uczy?
Księgowości. Zaczyna w poniedziałek.
Dopiero przyjechaliśmy.
Mój też księgowość. Poznam was.
- Giacomo! - Słyszałeś? Nowy kolega.
Zwykle tu się kręci.
Giacomo też nie ma wielu znajomych.
Nie jest nieśmiały, ale...
Chodź tu!
Poznacie się innym razem.
Wrócimy, jak się otworzycie. Do widzenia.
Pożegnaj się.
Do widzenia.
Giacomo!
Gdzie byłeś?
Przesuwałem pudła. Mogę zdjąć muszkę?
Pudła? Ale żeś wymyślił...
- Mamo? - Tak?
Mogę zdjąć muszkę?
Wyglądasz elegancko.
Idź, bo się spóźnisz.
Pa, kochanie.
Mamusia przyprowadziła?
Ale cudak!
Wszyscy do klas!
Ogłuchliście? Szybciej!
Tak?
Pomyłka. List do pana Claudia Giordaniego.
To ja.
Proszę.
Powiedz ojcu, żeby uregulował rachunek.
Przekażę.
To syn Brusòna od kina?
Nie mają łatwo.
Biedak stracił żonę, a teraz plajtuje.
Ludzie nie wychodzą nocami.
Wolimy z mężem oglądać telewizor.
Mamy kolorowy, aż 99 kanałów!
My też od dawna mamy kolorowy.
I nawet magnetowid! Na co komu kino?
A pani, pani Bottacìn?
My mamy dalej czarno-biały.
Nie psuje tak bardzo wzroku.
Podobno kolorowe są niebezpieczne.
Mógłby poznawać dzieci z dobrych rodzin. Z wyższych klas.
No i kochasz muzykę.
Tak.
Zaśpiewaj tacie żołnierską pieśń.
Kapitan...
tejże kompanii.
Jest ranny i bliski śmierci.
Pięknie, prawda?
Nie.
Dlaczego? Córka kapitana chodzi do szkoły muzycznej.
Bo to dziewczyna.
Nie chcę, żeby mój syn śpiewał i malował się szminką!
Pojęcia nie masz, co widuję na co dzień.
Marnujesz jego talent.
Nie mówię o jego talencie, tylko o...
Ciszej tam! To nie wieś!
Masz rację, że musi czymś się zająć.
Niech to będzie sport. Normalny.
Tenis?
Rugby!
Co?
Podobno ksiądz zbiera drużynę. Podpytam.
Może być?
Nie miałem pojęcia o rugby, ale lepsze to niż śpiewanie.
Ale nie rozumiałem,
dlaczego w mieście trzeba było cały czas czymś się zajmować.
Rodzice byli ciągle podenerwowani.
Rugby to nie sport.
To nie gra, lecz filozofia życia.
Odwaga, lojalność, poświęcenie,
oto cechy prawdziwego mężczyzny.
Nie uznaję narzekania.
Ani uciekania.
Przyszliście tu jako dzieciaki.
Ja was zamienię w wojowników, paladynów owalnej piłki!
Ojciec Marcello nie był zły, ale nie zachowywał się jak ksiądz.
Raczej jak miks Tiger Jacka i Szalonego Konia.
Był naszym trenerem, prezydentem, masażystą i przywódcą duchowym.
Podobno uczył kiedyś rugby Boliwijczyków.
Co ja zrobię z wagą piórkową?
Podobno zostawił tam żonę i syna,
ale nikt nie miał dowodów.
Bardzo dobrze.
Znalezienie mi miejsca zajęło ojcu Marcello dobry miesiąc.
To był dla mnie trudny okres, pełen wyrzeczeń.
Trzymaj kolana ugięte.
Nie rozumiałem popularności miejskiego życia.
99 KANAŁÓW W KOLORZE!
Aż do pewnego grudniowego dnia.
Ubierz się.
Mam niespodziankę.
Co?
Bilety do kina. Znów je otwierają!
Ubieraj się.
Skończyliśmy.
Ratujecie mi życie.
Co do zapłaty...
Spokojnie, niedługo zaczniesz zarabiać.
Oby.
Panie Bastiano! Gratulacje otwarcia!
O Boże...
Ciemno tu.
Gdzie dałam bilety?
Pani Bottacìn!
Widzicie? Przyzwoitość umarła na ołtarzu pieniądza.
Wstyd.
Brusòn, nie masz szans przetrwać.
Nie płaci dwa miesiące. Mam dość.
Jego noga więcej tu nie postanie!
Krzyknęłam: "Wstyd! Powiem o wszystkim mężowi!".
Zrobił się blady jak ściana.
Dobrej nocy.
Jeśli natkniesz się na syna właściciela kina,
udawaj, że go nie znasz!
Dobrze.
Co jego syn ma do tego?
W szkole mogą się burzyć.
Nonsens!
Biedak był na skraju bankructwa, więc zmienił biznes.
Wielka mi rzecz!
Chwali się tym plugastwem!
Sąsiedzi zamierzają go zwalczyć.
Żona kapitana mówi nawet o rozprawie sądowej,
a ona się zna.
Kapitan ledwo mówi po włosku.
Mają kolorowy telewizor i 99 kanałów,
a my czarno-biały jak żebracy.
Nie porównuj nas z innymi.
Chcesz?
Nie palisz.
Też jestem typem samotnika,
a większość tutejszych uczniów to debile.
Te filmy... w kinie twojego taty...
- Pornosy. - Co?
Tak się nazywają.
Filmy o facetach i babkach...
Rozumiesz?
Dlatego wszyscy się wściekają. Ludzie to świnie.
Tata to zrobił, żeby nie zbankrutować. Co z tego?
Teraz brak biletów.
Cześć, dziewczyny.
Fajne, co?
Ciota?
Kto?
Serio nic nie wiesz!
Cioty to faceci, którzy nie lubią dziewczyn.
Ja lubię.
Chcesz z nami zagrać? Zapytam trenera.
Nie, jestem anarchistą.
To znaczy?
Brat mówi, że anarchiści lubią być sami.
To cześć.
Bottacìn, w końcu!
Panie Giordani?
Poczta.
Mogę...
wejść?
Drzwi były otwarte. Poczta.
Wszystko dobrze?
Proszę zostawić i wyjść.
Polecony, musi pan podpisać.
Co gnoje panu zrobili? Musi pan jechać do szpitala.
Przemyjemy panu twarz w łazience.
Chcę umrzeć.
Najpierw mycie, potem umieranie.
Ma pan coś do odkażania i bandaże?
Nieźle panu wlali.
Ich żony coś podejrzewają, więc wyładowują się na mnie.
Jakbym nie była człowiekiem.
Inni w ogóle się mną brzydzą.
A pan? Co pan o mnie myśli?
Proszę pani...
Gdy mieszkałem na wsi, był tam kogut, który chciał wysiadywać jaja.
Nie można mu było wybić tego z głowy.
Taka natura.
Co pan zrobił?
Ukręciliśmy mu łeb.
Czas na mnie.
Umie pan grać?
Nie.
Pavan, dwója.
Bottacìn, czwórka.
Bardzo dobrze liczysz.
Brusòn, jak zwykle bania. Nie umiesz się skupić.
Chcę się w końcu zobaczyć z twoim ojcem!
Równania są łatwe.
Pomóc ci odrabiać prace domowe?
Nie. Mam inne rzeczy na głowie.
- Marzysz o dziewczynach? - Co?
O dziewczynach!
Ja mam na ich punkcie prawdziwą obsesję!
Musisz się skupić, jak mówiła nauczycielka.
Mam gdzieś głupią babę!
Muszę lecieć.
Idź odrabiać zadanie.
Nie myśl, że jesteś ode mnie lepszy albo inny.
Ciota!
Giacomo miał rację. Nie byłem inny.
Boże, nie chcę umierać!
Proszę!
Najlepsza jest Gertruda, dramatyczna, duchowa, zmysłowa.
Arcydzieło w arcydziele Manzoniego.
Tak oto autor przekazuje słowami jej pragnienia.
"Lica jej były...
blade i delikatne...
niczym dłutem rzeźbione...
i takoż stopniowo przekształcające się w...
jej usta...".
Bottacìn, co ci jest? Jesteś chory?
Co z tobą?
Ze mną? Nic.
Znowu Tex...
Mam coś lepszego.
Jak nas złapią, mamy przewalone.
Zwinąłem bratu. Wyszedł na przepustkę.
- Co to? - Przyjemności. Chowaj!
Cześć, dziewczyny.
Cześć.
Jak szkoła?
Nic nowego.
Kolegujesz się z kujonem?
To Tiberio.
- Czemu się śmieją? - Dziewczyny tak zawsze.
To Jenny, Daria, Monia i...
Marika.
To mój kolega. Do jutra.
Laski to dziwki.
Weź. Brat ma dużo.
Ładna ta Marika, co?
Wydawała się poirytowana.
Bo jej się spodobałeś!
Nie znam jej.
To się nazywa "od pierwszego wejrzenia".
Ogarnij się!
Życie to nie tylko matematyka i rugby.
Kino radziło sobie coraz lepiej, mimo że nikt nie chciał się przyznać,
że chodzi na filmy.
Witam profesora!
Pan inspektor!
Myślałem, że to teatr.
Ja też!
Przyjechałem aż z Wenecji.
Skoro już tu jesteśmy...
To podobno kino o sztuce.
Ma ponoć piękną obsadę.
Do zobaczenia w piątek na spotkaniu.
Pozdrowienia dla małżonki.
Dziękuję.
Pana gazeta.
Zarabiam mało, ale uczciwie.
Święte słowa.
Wstyd!
Dzień dobry!
Proszę kotlety.
Z toskańskiej Chianiny.
Ile?
Zapłacisz pod koniec miesiąca. Pozdrowienia dla ojca.
Do widzenia.
Dzień dobry.
Cześć, Giacomo.
Dziecko nosi tyle pieniędzy.
Ojciec zarabia fortunę na sprośnych filmach.
Porno się sprzedaje.
Pana wino, panie Brusòn.
Dziękuję.
Jaki tam bankrut! Ma nowego Mercedesa.
Podjął ryzyko i wygrał.
Domagałaś się jego linczu!
Nie jeździ gruchotem.
Nowy tłumik sporo kosztował.
Musimy zacisnąć pasa.
Inni robią fortuny, a my zaciskamy pasa.
Co pan Brown zostawił w domu?
Dlaczego trzeba go ubezpieczyć?
Co zrobił pan Brown?
Co...
Co robisz?
Nic.
Ćwiczę na mecz.
W pokoju?
Uczysz się angielskiego?
Tak.
Dobrze. Powiedz coś.
Kto otrzyma tytoń i co z nim zrobi?
Idealnie!
Cześć, kochanie. Wrócę o piątej.
Cześć.
Spojrzałem w lustro, żegnając się z dzieckiem, które miałem właśnie zabić.
Jak w "Texie" powiedział wódz Apaczów:
"Zabić wroga jest łatwo, ale tylko wojownik potrafi zabić przyjaciela".
Bottacìn, ależ z ciebie fajtłapa!
Niewiarygodne. Jeszcze raz!
Przegraliście trzy mecze z rzędu.
Co mam z wami zrobić?
Jak wykrzesać w was pasję?
Musicie oddać się grze.
Pokazać, na co was stać. Inaczej nic nie osiągniemy.
Do domów.
Coście tacy zmęczeni? Narkotyki?
Wiem, co was męczy.
Trzy razy od piątku to nie tak źle.
Trzy razy dziennie.
Boże jedyny! Dziecko, nigdy nie urośniesz!
Codziennie do piątku trzydzieści "Ojcze nasz".
Rozgrzeszam cię.
Piękny uśmiech, nie przestawaj.
Rozepnij koszulę.
Pogrzało cię? Powiem twojemu ojcu.
Po co tak się unosić?
Schyl się.
Zepsuta.
- I co? - Nie wiesz, gdzie jesteśmy?
I jak?
Słuchaj, jakby mieli astmę.
Usiądźmy.
Cześć, ciociu.
Kupiłaś mi coś na urodziny?
W końcu się pojawiła.
Czas nauczyć cię czegoś o miłości.
Film się nagle zmienił. Moje życie też.
Była naga i śmiała się... do mnie.
Zrozumiałem, że to jest właśnie "miłość".
I jak?
- Piękne oczy. - Piękne cycki!
Podoba ci się?
Dzięki, ciociu.
Nazywała się Milly D’Italia.
Nie zrobiła kariery w porno.
Odeszła z branży...
ale uwierzcie mi, obejrzałem jej wszystkie filmy.
Ignorują nas, więc idziemy strajkować.
Strajkować?
Brak pracy i brak zarobków.
Przeprowadziliśmy się tu, żeby głodować?
Związek mówi, że wywalczymy podwyżkę.
Związek? Matko Boska, Primo jest komunistą.
Te pieniądze nam się należą.
Chcesz wszystko zepsuć.
Ledwo wiążemy koniec z końcem, a ten chce się bawić w rewolucjonistę!
Ledwo wyrabiamy, bo za mało zarabiam!
Mam dość.
- Przestań, na miłość boską! - Ciszej!
Przestań!
Zakochałem się w tej dziewczynie.
W jej włosach, ciele, twarzy,
oczach, oddechu.
Chciałem dowiedzieć się o niej wszystkiego,
co tylko możliwe.
Nie umiałem nie myśleć o Milly.
Byłem niezmordowany w mojej obsesji.
Co widział po drodze? Co wtedy zrobił?
Co robimy każdego dnia?
Dość już tej Milly, czas na naukę!
Co widział po drodze? Co robimy każdego dnia?
Pewnego dnia znalazłem w gazecie jej adres.
" Niebieskooka, piękna Milly.
Odkąd pojawiłaś się w moim życiu, nie mogę przestać o tobie marzyć.
Jesteś ósmym cudem świata.
Rozświetlasz mnie tak, jak słońce rozświetla noc".
Nic nie je.
Co się stało? Powiedz mamie.
Przestań się obżerać, tylko zajmij synem.
Jedz.
Dzień dobry.
Proszę.
"Drogi Tiberio Bottacìn, dziękuję ci za piękny list.
Widzę, że jesteś zdeterminowanym i pełnym pasji młodzieńcem.
Takich właśnie lubię.
Przesyłam ci buziaki
i załączam druk,
który da ci 15% zniżki na mój kalendarz.
W ten sposób zawsze będę przy tobie".
Milly wiedziała, że istnieję. Nic więcej się nie liczyło.
Bottacìn...
dwója z minusem.
Przestałeś się starać.
Brusòn. Nie chcę wiedzieć, jak ci się udało.
Piątka.
Bottacìn, co się z tobą dzieje?
Jeśli nie siłą, to spróbuj walczyć czymś innym.
Na boisku nie ma miejsca na lenistwo!
Trafisz na ławkę.
Dzień dobry, chłopcy.
Cześć, Tiberio.
Odrobiłeś pracę domową?
Nic się nie stało.
Cześć, Tiberio.
Cześć...
- Marika. - Wiedziałem.
Wybierasz się... w sobotę na festyn?
Tak, z drużyną rugby.
Marika, idziesz czy nie?
Muszę iść.
Cześć.
Skup się.
Ach, wieża!
Primo... tęsknisz za wsią?
Myślałem, że tu będzie inaczej. Trochę jest...
ale tak naprawdę nie jest.
Tu też chyba nie pasuję.
Jestem... jak to się mówi?
Odmieńcem, jak ty. Bez urazy.
Słyszałam gorsze określenia.
Patrz.
Zły ruch.
Trudna gra.
Wiem.
Chodź!
Wyjdę na głupca.
Nieważne.
Ojcze, czas rozpocząć bingo.
Niech jeszcze potańczą. Dobrze się bawią.
- Cześć. - Cześć.
Jak leci?
Jesteś z drużyną?
Tak.
Fajnie tu.
Zaraz będzie bingo.
- O czym myślisz? - O niczym.
Chciałbym... ale nie mogę.
Co takiego?
Chciałbym coś zrobić, ale...
Zrób to.
To mój pierwszy raz. Chodź.
Myślałam, że mnie nie lubisz.
O czym ty mówisz?
To mój pierwszy raz. Oby było dobrze.
Będzie.
Cofnij się trochę. Dzięki.
W niedzielę Valentina nalegała,
żebym poznała pewnego mężczyznę.
Nie wiedziałam, co mam robić.
Tylko nie zemdlej. Jeszcze praca domowa.
Przymknij się.
Czułam się niepewnie.
Nie chodzę do takich miejsc.
Ale widząc ekscytację Valentiny, sama się nakręciłam.
Zakazany owoc.
Chowaj się.
Nie korzystałem z nich od dziesięciu lat.
Zrobimy z nich kolejny rząd.
Zepsuła się kłódka do drzwi na dach.
Założymy nową. Niczym się nie przejmuj.
Ale bzdura.
Nowa kłódka to koszmar.
Nie będę mógł oglądać mojej Milly...
patrzeć jej w oczy i się do niej uśmiechać.
Żebyś widział własną twarz. Rozchmurz się.
Co ty wiesz o miłości?
Co mam zrobić, żeby ją zobaczyć?
Ej, też mam uczucia i marzenia,
ale nie udaję zrozpaczonego estetyka.
Znajdę ci rozwiązanie.
Mówi się "estety".
Nieważne, mądralo.
Gdzie idziesz?
Uczyć się.
Samemu.
Znajdziesz rozwiązanie bez estetyka.
Znowu? Sama szukasz kłopotów!
Źle ze mną.
Długo płaczesz?
Zapomnij o nim. Czemu mnie nie słuchasz?
Lepiej?
Jesteś piękny... piękna.
Śpieszysz się do domu?
Nie, robię nadgodziny.
Dobrze.
Wygrałeś?
Prawie.
Co to za smutek? Wsiadaj.
- Nowy? - Za dobre stopnie.
Rok się nie skończył.
Fajny prezent za marne oceny.
Starczy, że zdałem do kolejnej klasy. Myślał, że nie dam rady.
Kto?
Ojciec. Chcesz się przejechać?
Nie umiem.
Dalej o niej myślisz?
Tak.
Jak możesz kochać osobę, której nigdy nie poznasz?
Nie mogę zagłuszyć głosu serca.
Jeśli nie możesz jej dotknąć, to nie miłość, tylko zauroczenie.
Zgadnij kto.
Poznałem głos.
Co tu robisz?
Jestem z Giacomo. A ty?
Rodzice mają tu dom.
Kocham morze zimą.
Można w nim zapisywać swoje sekrety.
Co?
Powiedzmy, że kochasz kogoś, kto nie zauważa twojego uczucia.
Co byś zrobił na miejscu zakochanej osoby?
Jeśli to miłość, w końcu zauważy.
Kochasz kogoś?
- Tak. - Kogoś z klasy?
Nie, trudno to wyjaśnić.
A ty kogoś kochasz?
Tak, ale mnie nie zauważa. Jakbym była niewidzialna.
Jeśli nie jest idiotą, w końcu zauważy.
To się okaże.
Śledziłaś nas?
Jedziemy.
Cześć.
Będę na ciebie czekać, Tiberio Bottacìn.
Marzenia goreją...
powiedz...
że to nie... płonna nadzieja...
powiedz, że będziesz dla mnie.
Zrobione.
Nie trzeba było nikomu płacić.
Byle działał.
Podłącz.
A teraz kup nowy, kolorowy!
Wiesz, ile taki kosztuje?
Po co bierzesz tyle nadgodzin?
Sto dwadzieścia.
Pięćdziesiąt tysięcy.
Dobranoc panu.
Dobranoc, panowie. Do następnego.
Cześć, tato.
Co tu robisz? Jest późno!
Miałeś tu nie przychodzić!
- Przepraszam... - Marsz do domu.
Skoro już jestem...
Dobrze. Pierwszy i ostatni raz.
Cieszę się, że dobrze się uczysz.
Tato...?
Tak?
Co mama by o tym myślała?
O czym?
O tych filmach.
Cieszyłaby się?
O co ci chodzi?
Nie ma większej różnicy między tymi filmami
a kinem artystycznym.
Wszystko zawsze rozbija się o pieniądze.
Ludzie lubią gadać, ale szanują tylko tych z pieniędzmi.
Na benzynę.
Dzięki, tato.
Maryjo, Ty wiesz, czym jest prawdziwa miłość.
Pomóż mi spotkać Milly, proszę.
Daj mi znak.
Masz też kryzys duchowy?
Spadaj!
Co to?
Rozwiązanie problemu. Bilety do klubu w Jesolo.
Wiesz, kto będzie gościem specjalnym?
Patrz.
Skąd je masz?
Się chce, się ma.
Dziękuję.
Dla ciebie.
Oszalałeś?
Dostaniesz się do Casablanki.
Zrób sobie tę operację i przestań marudzić.
Zagrajmy.
Cześć, tato.
Cześć, kochanie.
Zepsute.
Co się dzieje?
Mama ma pracę.
Podnieś.
Kolacja gotowa, zjedz w salonie. Musimy skończyć.
Przytrzymaj.
Dobrze.
Możemy porozmawiać?
Tak.
Przytrzymaj.
- Połączenie na koszt rozmówcy. - Dobrze.
Cześć, kochanie. Jak się masz?
- Możesz rozmawiać? - Tak.
Cały czas czekamy. Wiesz coś?
Niestety.
Będzie dobrze.
Czekam na wieści od biskupa. To zawsze trwa.
Podobał ci się rysunek, który wysłaliśmy?
Tak. CZEŚĆ, TATO
Muszę kończyć. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Do zobaczenia.
Nadjeżdżamy!
Chodź.
Włóż szluga do ust, zgrywaj twardziela i nas puszczą.
Spokojnie.
Spadajcie, dzieciaki!
Co się stało?
Kurwa... benzyna.
Milly to gwiazda. Na pewno gdzieś ją wyhaczysz.
Nieważne.
Gdzie idziesz? Pomóż mi!
Może Giacomo miał rację z tym zadurzeniem
Ćwiczy od dwóch godzin. Niezły jest.
Jest pogubiony.
Starałem się o niej nie myśleć.
- Co słychać? - Dobrze, ojcze.
Problemy w domu czy szkole?
Zacząłem się przykładać. Skończę za pół godziny.
Ani minuty więcej.
Ojcze? Jeśli ktoś myśli ciągle o drugiej osobie,
czy ta osoba to czuje, nawet jeśli jest daleko?
Jeżeli mowa o miłości, jest to możliwe.
Dystans fizyczny to sprawa drugorzędna.
Dziękuję.
Nie miałem szans.
Im bardziej chciałem o niej zapomnieć, tym bardziej mnie kusiła.
Co jest? Nie umiecie złapać piłki?
Mam dość waszego olewactwa!
Uspokój się albo dostaniesz łomot.
Dość tego. Bottacìn, co się dzieje? Jesteś spięty.
To ma być zabawa, a nie wojna.
- Rozumiesz? - Tak.
Idą.
Kogo widzę.
Uczą się księgowości.
Idziemy na spacer?
- Jasne. - Cześć.
- To jej chłopak? - Młodszy kuzyn.
Uczyłem się z nim rok temu, niezły idiota.
Śpiewam dziś w Saint Vincent.
Przystojniak. Piękna.
Tak sądzisz?
Pewnie. Chodź grać.
Primo...
kochasz żonę?
Znowu intelektualne pytania.
Umiałbyś... zakochać się w innej?
Kocham żonę.
Nawet jeśli ciągle marudzi, jak ty.
Grajmy.
Odwrotnie.
Zawsze mi się mylą.
Za miesiąc wyjeżdżam.
Na operację.
Tak szybko?
Etykieta.
Cześć, tato.
Cześć, kochanie.
Tak.
Trzymaj.
Chodźcie, tędy.
Primo! Tiberio!
Przyjechał!
Już jest!
Tiberio!
Primo!
Ostrożnie. Nie zniszczcie.
Dziękuję. Możecie zabrać stary?
Daj im napiwek.
Nie wierzę!
A nie mówiłam?
Rozumiem mandat, ale żeby od razu zamykać?
Trzydzieści dni szybko zleci.
Pan raczy żartować!
Proszę podać nazwisko donosiciela.
To nie była jedna osoba.
Co moje rachunki mają wspólnego z dobrymi obyczajami?
Pan dobrze wiesz, jak to działa w małych miasteczkach,
szczególnie tych na północy.
Koniec przedstawienia, ludzie.
Sami tego chcieliście.
Zdrajcy.
Hipokryci.
Cześć, Tiberio!
Co się dzieje? Czemu nie byłeś w szkole?
Rzuciłem. Dranie wlepili nam grzywnę i zawiesili licencję.
Znowu się otworzycie i będzie dobrze.
Twój tata się nie podda.
Tak, otworzymy się... w Padwie.
Gdzie?
Tu nas nie chcą.
Zawsze były tłumy.
Chcą nas, ale nie chcą.
Poważnie?
Przykro mi.
Było fajnie.
Wrócisz?
Dzięki.
Spadaj, cioto.
Zostawiłem drzwi na dachu otwarte.
Będziesz miał kino za darmo, jak ktoś je otworzy.
Król.
Szach mat. Gratuluję.
Zaszachowałem cię!
Dałaś mi wygrać?
Wygrałeś sam.
Słyszałaś? Wygrałem sam!
Gratuluję, ale musimy jechać.
Dla ciebie.
Dziękuję!
Czarny król na białe...
...a biały na czarne.
Powodzenia.
Jadę.
Cześć, Evelina.
Cześć.
Zakochałaś się?
Czułam się przy nim czysta.
Jak przy nikim innym.
Co się stało?
Czemu pytasz?
Jesteś smutny.
Anno... mogę cię nauczyć trudnej gry?
W karty graj z kolegami w barze.
Co to?
Szachownica.
Małe figurki.
Figury.
Pokażę ci, jak nimi ruszać.
Gra wynagradza trudy.
Pamiętaj, żeby myśleć strategicznie.
Wybierz.
Zaczynasz.
Jak to się nazywa?
Szach mat.
Zagramy jeszcze raz?
TEREN ZAMKNIĘTY
Miałeś nic nie brać.
Pamiątka.
Dzień dobry!
Gdzie się wybierasz?
Wyjeżdżamy stąd.
Nie będzie już kina?
Będzie, ale gdzie indziej. Tu nie było na nie miejsca.
Nie z takimi ludźmi.
Zakradali się do środka,
a potem bawili się w prawienie morałów.
Giacomo wyjechał, a do nas dotarły straszne wieści.
Dziadek Alcide zmarł na zawał serca.
Serce psa tego nie wytrzymało.
Nigdy jeszcze nie zmarła tak bliska mi osoba.
Piękny dzień.
Tato by docenił.
Wszystko się zmieniało. Odchodzili bliscy mi ludzie.
Przychodzi taki moment, że trzeba stawić czoła przeszkodom.
Ściągać buty, nie chcę widzieć błota.
Zdążyłem zapomnieć o Milly, ale nagle wszystko wróciło.
Bottacìn, nie czas na czytanie.
Milly D’Italia została aresztowana.
Prawie umarłem. Patrzyła na mnie.
Prosiła o pomoc.
Mamo, tato...
mogę jechać na rekolekcje?
Dwa dni z ojcem Marcello.
Oczywiście.
Dobranoc.
Dobrej nocy.
Kochany chłopak.
Twój syn jest aniołem.
Byle nie został księdzem.
Pilnuj pieniędzy.
Wiem. Idź już.
Gdzie idziesz?
Do Milly.
RZYM
Może papierosy?
Dasz biedakowi sto lirów?
Papierosy? Może zegarek?
Przepraszam. Jak można kogoś odwiedzić?
Matkę?
Przyjaciółkę.
Kogo?
Ile masz lat? Nieletni nie mają wstępu.
Spływaj, to nie miejsce dla ciebie.
Wracaj do domu.
Proszę.
Polecony do księdza.
Z telekomunikacji.
Trzysta tysięcy.
Połączenie międzynarodowe.
Szkoda, że Tiberio nie pojechał z nami w góry.
Gdy powiedział, że jedzie do babci,
pomyślałem, że rośnie nam dobry chrześcijanin.
Do babci?
Na wieś.
Chrześcijanin... dziękuję.
Zabiję go.
Była tak blisko. Taka, jaką sobie wyobrażałem.
Wystarczyło słowo.
Gest. Uśmiech. Mogłem porozmawiać z Milly...
ale siedziałem cicho.
Wystarczyło mi kilka ukradkowych spojrzeń
Przyglądałem się osobie, która myślała, że jest sama,
nie zdając sobie sprawy, że dla mnie była wszystkim.
Proszę pani!
Papierosy.
Dzięki.
Kolacja gotowa.
Musisz być głodny.
Tata nie jadł, czekał, aż wrócisz.
Moi wrażliwi mężczyźni.
Chodźcie, jedzenie czeka.
Nie sądziłem, że jest tak późno.
- Ile się spóźniłem? - Trzydzieści minut.
Przyszedł list od biskupa.
Wszystko dobrze, ojcze?
Tak.
Musimy iść...
W końcu się udało.
Patrzcie na buty.
Powstańcie.
- Gramy? - Tak.
Zeszłej nocy w Operze Paryskiej Claude Jourdan
dała prawdziwy popis.
Zostaw.
Dobry jest. Dobra.
Tak.
Chłopcy, to nasz ostatni wspólny mecz.
Będziecie mieli nowego trenera.
Ale to nieważne, bo wszystko, czego uczymy się w rugby,
zostaje w nas na zawsze.
Nie liczy się wynik końcowy, lecz fakt,
że na boisku każdy dał z siebie wszystko.
To się nie tyczy tylko sportu, ale także życia.
Przegraliśmy pierwszą połowę, ale teraz wracajcie na boisko
i dajcie im popalić!
Przyłóżcie się chłopaki. Spróbujmy dogonić wynik.
W dupę se wsadź to gonienie.
Młyn.
Gramy!
Grajmy siłą.
Podaniami.
Oszalałeś?
Skoro Francuzi mogą, to my też.
Odbiło ci.
Damy radę.
W końcu znalazłem swoje miejsce.
Świetnie!
Niezły jest.
To mój chłopak. Brawo!
Proszę.
Mogę?
Bottacìn?
Chciałem się pożegnać.
Miło mi, Tiberio.
Mogę o coś zapytać?
Dlaczego ludzie, których kochamy, zawsze odchodzą?
Cóż, jedni odchodzą, inni się pojawiają,
ale najważniejsze osoby zawsze będą przy tobie.
Ojciec odchodzi.
Do ludzi, dla których jestem ważny.
A oni dla mnie.
Też dla kogoś jesteś ważny.
Żebym to ja wiedział.
Twoja dziewczyna?
Nie, leżało na ziemi. Co tu robisz?
- Szukałam cię. - Dlaczego?
Co jest?
Kocham cię od dawna...
ale cię nie obchodzę.
Też mi się podobasz, ale...
Chcę się z tobą kochać!
Tu i teraz?
Nie, głupku.
To gdzie?
Nie mam pojęcia.
Ja wiem.
MOJE PAPIEROWE DZIEWCZYNKI
WERSJA POLSKA NA ZLECENIE MAX
WERSJA POLSKA NA ZLECENIE HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Dariusz Kuźma