Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ang singer-songwriter
na bumenta ng sampung milyong kopya ang unang album.
Nakapagbenta ng higit sa isang milyong tiket
at mula sa pub patungong mga club at sa mga arena
at mga festival crowd sa loob lang ng ilang taon.
At nagawa niya nang 'di nagbabago ang sarili.
Kaya salubungin natin, si Lewis Capaldi.
Parang ngayon lang na-insecure buong buhay ko.
Ang tagumpay no'ng nauna, nagpatindi
sa insecure ko, medyo naiilang ako sa kakayanan ko.
Lagi mo bang iniisip 'yon?
Oo, totoo. Iniisip ko 'yon ngayon.
Nag-aalala ka talaga. Nahihirapan akong panoorin ka.
Isa sa mga 'to.
-Pero hindi. -Ito 'yon.
-Ano'ng magagawa? -Oo.
Pero hirap ka dahil doon.
Para akong nakikipag-unahan sa orasan
para maayos ang mental na kalusugan ko.
4 TAON NANG NAKAKARAAN
Ano'ng petsa ngayon, ano'ng petsa?
26 na, Huwebes, 26 ng December, 2018.
Ang araw na naging sikat ako.
Sikat na meron na akong private na shitter.
Na pinapagamit ko sa iba.
Hello, ladies!
Sabi nito, "Ang cool niya."
Siguro nga. Salamat.
Siguro nga talaga.
Mula ngayon, aangat ako sa hagdan ng mga sikat.
Sisimula kong, natural, sa C-list.
Sana nasisiyahan kayo. Masaya akong narito.
Sigurado, aangat din ako sa mga B…
-Di ko siya kilala. -Sana nanonood siya.
Parang kilala kita. Nakikita kita kung saan saan.
…tapos sa mga A…
Walang nang pagtataguan.
Sikat ako.
Numero uno sa malupit na Amerika.
Pasok!
At lalabas sa unang pagkakataon sa US…
-Ang malupit… -…Lewis Capaldi!
Grabeng superstar!
Clubs. Oo, mga 'tol.
Mga party.
Magsusuot ako ng magarbong kadamitan.
Sakto, parang guwantes.
Kakain ako sa pinakasikat na mga restaurant, sa pinakasikat na mga lungsod.
Ganda ng view.
At pagtapos ng lahat, hihiga ako sa loob ng yungib…
anino ng dating ako.
Pero babangon ako. Babangon ako.
Ayos lang ba? Iparamdam sa 'yo ito?
PAGTAPOS NG 15 BILYONG GLOBAL STREAMS AT SOLD OUT NA SHOW SA 36 NA BANSA,
NAPILITANG UMUWI SI LEWIS DAHIL SA GLOBAL PANDEMIC…
PARA ISULAT ANG IKALAWA NIYANG ALBUM
AGOSTO 2020
Wala nang lalayo pa sa Grammys kumpara sa Whitburn.
Maliit na bayan, maraming pub,
'Yon lang.
Tinging ko sa akin
hindi ako titira sa bayan.
Pero alam mo, 'di 'yon… Di na rin masama.
Parang kabaliktaran 'yon ng, lahat ng kabaliwang ito.
Ang simple ay kamangha-mangha. Alam mo 'yon?
May makikita ka sa gandang 'yon
sa, parang, araw-araw.
Gusto kong isa akong Scottish.
At gusto ko ang tono ng mga tao.
-Ikaw 'yon. -Salamat.
Gusto ko ang isipan ng mga realista.
Tingnan mo 'yon.
Lahat nananatiling parang nasa,
"Subukan natin ito kahit sumablay tayo,
pero matutuwa naman tayo."
Alam mo 'yon?
Napagtanto kong gusto ko talaga ang pinanggalingan ko.
Parang tahanan ko ito, at pare-parehas ang lahat palagi.
Ang sarap sa pakiramdam.
Kasi, kita naman, medyo maling career ang pinili ko, nagkamali ako.
Ang 'di pagkakakilanlan ay isang bagay na 'di ako pamilyar.
May babae ro'n sa may optician na tumuturo.
Nakikita niya tayo nang ganito kalayo kahit nasa optician siya.
Wala siya dapat doon.
Magaling ka na.
'Yon ang pagsubok, tingin sa bintana,
kapag nakita mo si Lewis Capaldi, maayos ang salamin.
Salamat.
Ayan. Kita mo.
Hello.
Hindi ito The Osbournes.
Grabe!
-Hello? -Sino 'to?
Ako ito, si Lewis Capaldi, 'yong pangit.
-Kumusta ba? -Naku, Greg.
Okey. Gusto kong malaman mo ang sitwasyon ng US Airplay campaign
na tinatrabaho mo ngayon.
Kaya, ang "Before You Go," ngayon ay matibay sa number one na posisyon.
Pinakamatagal ito sa number one
sa kasaysayan ng Billboard Airplay chart.
Grabe.
At pati sa Mediabase Airplay Chart.
Maraming salamat, Greg.
At Lewis, tigilan mo na ang mababagal at malungkot na kanta.
Sobrang hirap kasi.
Bibilisan ko para sa susunod na album, totoo.
Sige. Salamat, pare.
-Sige, paalam. -Sige. Paalam.
Ayun na. Grabe.
Ang global pandemic ay pangatlo lang sa kakaibang bagay
na nangyari sa akin sa nakaraang tatlong taon.
Maraming salamat sa lahat ng ginawa n'yo
nitong mga nakaraan.
Masaya ang buhay ko,
kaya maraming salamat sa ginawa ninyo.
Tingnan mo gaano kahaba.
Di pa ako umaalis sa amin.
Ang unang beses ko sa Amerika
ay dahil sa musika ko.
Sa nagdaang dalawang taon, sobrang bait ng mga tao sa akin.
Pero nagkataon lang 'yon.
Nagpapatakbo ng disco sa kabila.
Lewis!
Sa unang album, 'yong touring album,
ang pag-record…
Huwag lang ang titi ko.
Tingin ko, ito 'yong natupad na pangarap
na makukuha mo.
Pero oras na maganda ang unang album,
sasabihin, "Kaya niya ba ulit?"
Kaya laging may gano'ng kaba.
Puwedeng sikat ka lang sa, isang taon.
Tumatakbo ang oras.
Ibigay ang buhay para sa unang album
tapos isang taon o anim na buwan para sa pangalawa.
Nasa bahay ako ng mga magulang ko.
Dito ko ginawa ang karamihan sa pangalawang album.
Di ganito ang inaasahan ko sa pangalawang album.
Kapag nagre-record tayo, ayos ang lahat,
sasabihin ko, "Sige, maayos ang lahat."
"Salsal muna ako."
Alam mo? Parang…
Parang masyadong…
Talagang sobrang simple lang nito.
Baka hindi salsal, kasama ko magulang ko.
Delikado 'yon para magsalsal ako.
LOKASYON: RHODES GREECE
Di mo nilinis ang dishwasher.
-Ginawa ko kahapon. -Alam ko.
-Di ka nagkukusa. -Ginawa ko, nagkusa ako.
Ginawa ko sa sarili ko.
Sinisimulan mo.
Parang kakaiba lang.
Para kang nanonood ng pelikula o ano man.
Sobrang kakaiba.
Umiikot pa ring walang salawal.
CAROL CAPALDI INA
"…walang malinis na panloob, bilihan mo ako."
-Hindi mo. -Sige na.
Kinakain 'yan
at dinidikit mo ang tinidor mo.
Minsan parang mature na siya, tapos minsan parang,
"Bata ka pa talaga."
Ngayon tawagan mo ang ina mo
para sunduin ka galing sa one-night stand mo?
Di na 'yan dapat ikuwento.
Buti't nasabi mo nga.
Si munting Lewis ay mabait.
Bukas ang kalooban niya, mabait siya.
Walang ere o kaartehan sa kanya.
Bakit nagpapanggap kang nagluluto?
-Lagi naman ito. -Talaga ba, Ma?
-Oo naman. -Hindi.
Ayaw kong magbago siya rito. Tingin mo masama talaga 'yon.
Hindi maganda,
kung magbago siya sa kung sino siya ngayon.
Malungkot si Frank, hindi ba?
-Nagulat akong kukunin mo siya. -Gusto ni mama.
-Hindi. -Gusto niya.
-"Ilabas mo ang buwisit na 'yan." -Ako ang tinutukoy niya.
Hindi, sabi niya, "asungot," kapag ikaw ang tinutukoy niya.
Kaya sa akin mo pala nakuha?
Sabi sa akin ng kaibigan kong musikero na 'di ka babaguhin ng kasikatan,
magbabago ang nasa paligid mo.
Binabanggit ako ni papa lagi sa telepono,
sabi niya, "Maraming follower sa Instagram ang anak ko."
"Kilala mo ba ako?"
Kapangyarihan ko 'yon para sa gusto ko.
-Sinasabi mo sa mga tao. -Pero 'di tulad ng ginawa ko.
Nagparaya na ako.
Nasasanay na ako ngayon.
Masama 'yon.
Alam ko… At sabi ko,
wala ka bang diskuwento para sa hot tub?
Wala, makakakuha sana ako kung nasa tabi ka no'n.
Hindi lang diskuwento, may libre ring sauna.
Uupo ka ba sa tabi no'n?
At ang pangalan ng hot tub ay "Lewis."
Ayan na, kaya…
At ang gusto ko lang ay ibakat mo ang puwit mo sa tabi ng hot tub.
Hindi mo gagawin 'yon.
Ayan na.
Maganda ang gupit, siyete.
Sumikat nang husto 'yan.
Mas maganda.
Grabe.
-Ito ang mas maganda. -Diyos ko.
Sobrang bata pa nito, tingnan mo.
Di ako puwede.
Pinanganak ako sa Rottenrow Hospital, Glasgow,
no'ng ika-7 ng Oktubre, 1996.
Dalawampu't limang taon na ngayon.
Sa lahat, madali lang.
Diretso, walang problema.
Tinanong ko si mama.
May tatlo na siyang anak.
Oo, naman. Magpapa-vasectomy na ang papa ko.
Ang gupit.
Para sa 'di nakakaalam,
ang vasectomy ay pagpapagupit ng ugat.
Lalabasan ka pa ba?
Sabi ni mama, "'Huwag na vasectomy, buntis ako."
Ako 'yon.
Bagong CD player ko.
ANTHONY CAPALDI KAPATID
Medyo iba ang tatlo.
KAPATID
WARREN CAPALDI KAPATID
Dumating si Lewis.
Kumpleto ang pamilya.
Diyos ko.
-Ano 'yan, Lewis? -Ano 'yan?
-Bagong gitara. -Pinakamatanda si Warren.
Magra-rock tayo!
Siya ang taong tumulak sa akin sa musika.
Gusto niyang maggitara, gusto ko rin.
Magagamit mo ang bagong tuner diyan?
Laging nasa kuwarto si Lewis,
matagal nagsasanay tapos bababa.
Matutuwa kami, pupuntang kusina, sabi, "Natutunan ko."
Dahan-dahan kami kapag kumakanta siya.
Maririnig niyo kami sa background
na nadadaanan siya palagi.
Ako si Lewis Capaldi.
no'ng bata ako, sila ang una, mga magulang.
Marami akong alaala,
na tinutugtugan sila ng gitara lang.
At ngayon may mga kanta na akong natapos,
Pinapadala ko sa WhatsApp…
Oo, ginagawa ko pa rin 'yon ngayon.
Ito ang The Gap Unplugged.
-Lewis, kumusta ka? -Mabuti.
Pinakabatang bisita namin sa The Gap.
-Ilang taon ka na? -12.
Gaano katagal ka nang nagigitara?
Mula siyam.
Kailangan ka sa tingin mo handang tumugtog sa Scotland?
Kahit kailan.
Di ako aktibo masyado.
Drayber lang ako, masyang sumama sa biyahe.
Dinadala ako noon ng papa ko sa mga gig.
Dinala ako sa Glasgow, Edinburgh.
Mangatok.
"Singer ang anak ko," sabi nila, "Buwisit," mga gano'n.
Siguro may 12 o 13 siya. Tinago namin ang edad niya.
Sa susunod, sa The Garage Attic sa Glasgow kami.
Tutugtog ako. Literal na 'yong tao ay mapapa…
Dalawang speaker sa istante.
Maliit na mixing board.
At masama ang tunog ko.
Sabi ko, "Ako si Lewis Capaldi,"
kasi 'yon ang tunog ko sa speaker.
"Lewis Capaldi, at ang kanta ay," kahit ano.
'Yong lugar, parang, nag-uusap ang lahat.
Walang nakikinig sa 'yo. Walang lumilingon sa 'yo.
Siguro may dalawang tao.
Gagawin ko 'yon ng ilang taon pa.
At tutugtog sa mga lintik na pub na walang pakialam.
Sampung minuto matapos ang seven., p.m., sa Scotland.
At may session ako, at maganda ito.
Ang pagsulat ko, ay uupo ako rito sa piano…
Sa piano tapos may maiisip na mga ideya.
Ilalagay ko sa iPad ko.
Tapos iniipon ko tapos pakikinggan ko lahat.
At pagdating sa session, pipiliin ko ang mga ilalabas ko.
Bale, tingnan mo, nilagay ko lang "cool,"
kasi kita namang gano'n ang musika ko.
Sa mga dokumentaryo, kung nasaan ang mga tao,
"May kanta ako," tapos pangit na version sa kanila
tapos matapos ang isang taon?
sabi ko, "sana maganda."
Tapos, alam mo, sa dokumentaryo kung saan tumalon
at nababaliw ang crowd,
kinakanta nila ang kanta at sikat na ito.
Ayos kung isa ro'n ang maging gano'n.
Kapag gano'n ang isa sa mga 'to,
tatalon tayo ro'n sa tatlo, dalawa, isa…
Narito pa rin.
Nandito pa rin.
Buti't naggitara ka na ulit, pare.
-Welcome home. -Salamat, kapatid.
-Lagi kang nabalik. -Buti't bumalik ka.
Totoo, oo.
Pangalawang number one sa Amerika?
-Oo. -Oo, ayos 'yon.
Tama, totoo ka na ngayon.
-May ideya ka ba? -Mayroong ilan, oo.
Parang…
-Ito. -Di ako pipili ng mga salita.
Oo, sige, parang, ungol ko lang.
Gusto ko 'yan, ganyan ako, verse ko, parang…
Di ko maipaliwanag
Itong pamilyar na sakit
Oo.
Dumarating umaalis
At iniiwan akong mag-isa sa huli.
At may isa pa ako rito.
Gusto ko 'yan, "Itong pamilyar na sakit," astig.
-Maganda ang daloy. -Oo.
Dahil tibok lang 'to ng puso ko
Ganito lang hanggang sa huli
Kapag naghintay ka Kapag sinabi mo sa kin, sabihin mo
Sabihin mong iiwan mo ulit ako
-Ayos? Oo. -Oo.
Ayos, astig.
…mas may ibibigay
Oo.
Wala nang mawawala sa akin
Lintik.
Dahil 'pag ginawa ko lahat para lang…
Kapag may naramdaman ako sa kanta,
malamang magandang sundan ito,
masayang kanta man o malungkot o kahit ano.
Kapag nagdulot ng emosyon na may tinamaan sa akin,
'yon ang dapat sundan.
At wala na akong maibibigay
Kasama ng lumulubog na barko
Di ko na yata makakayanan
Astig.
Huwag na, ang hirap ipasok sa tono.
Hindi ako makata. Wala akong journal.
Wala pa rin. Di ako nagbabasa.
Di astig, sana nagbasa ako,
pero 'di ko ito hilig.
Hilig kong tumugtog sa stage para sa mga tao.
Wala nang hihigit sa kagalkaan, alam mo ba 'yon?
Sa paglipas
Ano?
Nagsulat ako ng mga kanta para makatugtog nang live.
Sa huling album,
una naming nilabas ang kantang "Bruises."
Di namin inisip na sisikat 'yon.
January, 2017, sa Kint Tut.
Kumanta ako ng ilang bagong kanta.
"Bruises" 'yong kanta.
Tapos naging viral.
At kita mong ngumiti siya no'ng kumanta ang madla.
Alam naming 'yon ang gagawin niya sa buhay niya.
Siguro narinig n'yo na ito.
Kinuha ito ng Spotify at number one ito sa New Music Friday
tapos, sumikat na.
Ito ang Radio 1 playlist sa susunod na linggo.
'Yan ang pangalan ko.
Paddy.
Grabe.
Ito ang kuwarto ko. Gusto ko ang siyudad.
"Nahumaling ako"
"Ang ganda ng boses at poging bata."
Ayos!
"Kakaiba ang anyo." Siguro mata ko…
Mataba ang pisngi ko.
KAKAIBA ANG ANYO MATABA ANG PISNGI
Kapag nakikilala ka,
interesado ba sila sa musika mo o sa Instagram?
Lumalapit ang mga tao sa akin at sinasabing,
"Gusto ko ang Instagram mo pare," sabi ko, "singer din ako."
Di ko talaga alam ang pinapasok ko
sa mga video na 'yon.
Ako 'yan dumudumi.
Umalis ako kagabi, para lang sumayaw o ano.
Naglabas ng phone ang mga tao.
Bakit sila interesado sa ginagawa namin?
Tapos naalala ko, dahil 'yon sa sikat ako.
Tara, tara.
Ang mga nakakasama ko ngayon ay mga kaibigan ko sa eskuwela.
Si Michael na gravedigger.
Conor, adik na naging DJ,
at si Niall na student recruitment officer.
Si Dec Duff na sa welding, parang siyang engineer.
Di ko alam ang ginagawa ng engineer, kaya sabi ko welding na lang.
Si Aiden Halliday na nagpi-piano sa akin ay musical director.
Si Aidan Beattie ang bassist sa banda ko.
Dalawa sa kanila ay nakisakay lang sa akin.
Patingin ng relo.
Kung pagpapakumbaba ang paguusapan,
'yong paa mo sa lupa lang
kung 'di mo alam kung nasaan ang lupa sa lahat ng oras.
Pero mahalaga pagkakaibigan.
Maganda para siguruhing 'di ka maging gago.
Napansin kong napagtanto mong puwede mong bayaran lahat.
Di 'yon masama.
Libreng inom.
Oo, libreng inom. At pagsingit sa pila.
-'Yon talaga 'yon. -Ayos, walang pila. Walang pila.
Ang gusto mong itanong, Joe,
"kung nagbago si Niall mula no'ng sumikat ako?"
Ang sagot ay malaking, oo.
-Salamat, pare. -Salamat, pare.
Malalasing sa dinner tapos susulat,
-'Yon ba ng trip natin? -Oo.
-Lager ba 'yan?
Minsan cider.
"Finchy, lager…"
"Iba't ibang inumin sa iba't ibang gusto."
Di mo ba dapat gandahan?
-Ayos. -Oo nga.
Propesyonal ako, kaya makukuha ko 'yon sa una agad.
Bahala ka, pare.
-Linya linya na lang. -Halika na.
Simula na.
Alam mo 'yon?
Isa, dalawa, tatlo!
Baba, pare.
-Simula na. -Medyo rock and roll, 'yon ang rule ko.
Hello?
-Kumusta ka? -Mabuti. Kumusta ka?
Ayos lang.
Iniisip ko ang timeline.
BOSES NI RYAN WALTER MANAGER
Sa totoo lang, gusto naming, alam mo,
may kantang nasa taas sa susunod na taon.
Oo naman.
At 'yong mismong pagsulat, ano'ng tingin mo, kailan?
-Alam mo? -Oo, kailangan pa ng…
Dapat ba tayong mag-mad blitz ng cuts sa London?
Sige, kahit kailan, kung kailan mo gusto. Parang…
Nasa lalaki ang pizza ko?
-Umabot. -Dali, sasara na!
-Ayos! -Ayos!
Kung gusto mo ng pizza, ang dapat lang
ay sikat ka.
Madali lang.
Para akong nasa EastEnders.
Nakakailang. Mararamdaman mo sa sakit.
Ano'ng gusto mong gawin ngayon?
'Yan ang mahalagang tanong.
Mahalagang, malungkot na tanong.
May 120 na pagpipiliang kanta.
-Oo. -121.
'Yon lang 'yon.
Gabi-gabi ba ako umiiyak?
Ang lungkot para sa simula ng chorus,
"Gabi-gabi ba ako umiiyak?"
-Ayos ka lang ba? Talaga? -Napakinggan mo ang una?
Masaya akong lokohin mo.
Ang maganda, iniwan ka ro'n sa una.
Oo. Minsan, medyo nakakawindang
kasi, parang 'di ko alam gumawa ng album.
Pero 'yon pala, magsusulat ka lang at ilalabas ang kanta.
Uy, Lewis, gusto mong kumanta?
Di ko alam
Medyo nahihilo ako.
Pasensiya't nahihirapan ka.
Wala akong kumpiyansa bilang songwriter.
At parang mas lumala pa no'ng sumikat ako.
Ang "Someone You Loved" ay talagang sumikat.
Kung may turning point man, 'yon na 'yon.
Biglang umangat lahat.
Anim na linggo na.
Isang bilyong ulit nang na-stream.
-Smash hit single, "Someone You Loved." -"Someone You Loved."
-Lewis… -Kaibigan ko, Lewis Capaldi.
Mahal ng America!
Ang award para sa Song of the Year ay kay…
Lewis Capaldi!
KANTA NG TAON
Hello.
Ako si Lewis.
Sobrang salamat… Maraming salamat dito.
Taliwas sa pinaniniwalaan,
akala nila, para ito sa ex ko,
na makikita n'yo na ngayon gabi-gabi sa Love Island, pero…
Pero tungkol ito sa lola ko
na sa kasamaang-palad, yumao na ilang taon ang nakalipas.
At dasal ko sa Diyos na 'di siya tawagan ng ITV
para masali sa dating show sa TV.
Pero, oo, maraming salamat,
ito ang pinakamasayang taon ng buhay ko.
Salamat sa inyo, sa label.
Salamat sa nanay at tatay ko, sa pagtatalik
at oo, salamat sa lola ko para sa…
pagkamatay? Hindi.
Paalam sa inyo. Bye-bye. Maraming salamat. Salamat.
Celebrity bash ngayon sa BRIT Awards.
Masaya ito.
Kita naman, kinailangan kong gumastos
para bumili ng Vans.
Nanalo ako no'ng nakaraan, masaya 'yon.
Kumanta ako no'ng nakaraan at ngayon nandoon lang…
ako, literal.
Nakakalungkot.
Iniisip ko ang kakantahin ni Elton John.
Pinadalahan ako ng email. Nasabi ko ba?
Kainuman ko ng beer si Ed Sheeran.
Kinukuwento ko ang imposter syndrome ko.
May email si Elton, sabi, "Dear Lewis,
kausap ko si Ed kahapon at pinagusapan ka namin."
"Pakiramdam mo raw ay impostor ka."
"Kalokohan!" Malalaking letra.
"Tunay kang naiiba."
"Sikat ang album mo sa buong mundo."
"At unang album mo 'yon!" Malalaking letra rin.
"Magaganda ang kanta mo na dama ng milyon."
"Magaling sa live, magaling ka."
"Nakakatawa ka rin at orihinal. Totoo ito."
"Tama na, pakiusap, o pupunta akong Suffolk
at ilalabas ang kabaklaan mo."
"Nagmamahal, Elton."
Hindi, ang sarap marinig nito,
pero kita naman, parang impostor pa rin ako.
Tingin ko 'di ito mawawala,
'yong parang, "Di ako dapat nandito."
Pupunta ako ngayon, "Ano bang ginagawa ko?"
Sigurado.
Imposter syndrome, tingin ko makukuha mo 'yon.
Na lumalabas sa desisyon mo at mga ginagawa mo.
Parang taga-labas lagi,
ang mga dumarating para mapanood akong kumanta.
Gusto ko na may paki sila at nakikinig sa kanta ko.
Di ko lang makuha, 'di ko makuha ba't sila nanonood,
pero nagpapasalamat ako at…
'di iyon sapat, 'di ko lang…
Mahal ko kayo, pero 'di ko maiintindihan.
'Yon ang sinasabi ko sa mga nasa bahay.
Oo, 'di ko lang makuha.
Oo, hindi. Hindi ko alam.
Sinayang ko ang halos kalahati ng oras ko
Parang nalalaglag ako Nang malalim pa
Alam kong magaling akong magpanggap
Magpanggap
Ano? Parang mas magaling ka kaysa sa totoo, parang gano'n?
Kung palagi akong nasisiyahan
Parang mas nalalaglag pa ako
Alam kong magaling akong magpanggap
Parang lahat at mali lahat
Isa lang akong…
Isa akong aktor.
Isa lang akong aktor…
Astig 'yon.
-"Mapagpanggap ako." -Astig. Oo. Gusto ko 'yon.
Tinatago ko ang sarili ko, para makita n'yo na malakas ako.
-Pinipinta mo kung sino ako. -Oo.
Ako ang nagpapanggap, ano'ng masasabi ko?
Binubo para manloko
Sabihin mo kung sino ang gusto mo
-Astig, "Binuo para manloko." -Oo.
Liriko ni Capaldi 'yon.
Sige. 'Yon na 'yon.
Mga loko sa eskuwela, sabi, maliit na bayan.
Marami akong kilalang kasal na, na kaedad ko sa eskuwela,
na may mga anak na sa dati kong eskuwela.
Naalala ko, parang 25 ako no'ng sinasabi ko,
"May gamit ako, may career set ako."
-"Alam ko no'ng 25 ako." -Di ko naisip 'yan.
Gusto mong malaman ang gagawin noon.
At 'di 'yon basta madali.
-Di mo parin alam ngayon. -Nagbabago ang goalpost.
Di ka natutuwa sa isang bagay kasi, "Buwisit ang susunod…"
'Yong parang lagi kang umaasa
at 'di lumilingon sa mga nagawa mo na.
Ang sagwa.
-Oo. -Yon na. Tapos na?
May isa pa, pero masagwa.
Di ko sasabihing isa ito sa mas maganda mo.
Hindi.
Tingin ko, 'yong mga isinulat mo noon,
mas maganda ang pagkakasulat.
Gano'n, sa propesyonal kong opinyon.
-Gusto ko 'yong-- -Siya nga pala--
Ginawa mo itong mas mahirap.
Hindi ka naman… 'di ko alam…
Hindi nila… Walang musika sa buhay nila.
Ano 'yon?
-Di ko sinasabing mamusika ako. -Hindi, pero--
-Mukhang naiinis ka. -Hindi. 'Di ako naiinis.
Dati, sinasabi mo sa akin ang opinyon mo.
-Binibigay ko. -Pero… Hindi.
Di kailangang mamusika para magkagusto sa kanta.
Di ko sinasabing kailangan. Napapadepensa ka.
Ang sinasabi ko, nakakatawa na, no'ng una kong kinanta 'yon,
"Ang ganda. Ang pangit."
Ngayon naging, "Ang liriko papalitan ko 'yon."
Ano'ng alam ko? Ano bang alam ko?
Magandang punto.
Pero tunay na Lewis ba 'yong kanta?
-Maganda 'yan, Ma. -Hindi?
Hindi mo malalaman.
TAWAG NG UK LABEL
-Hi! Hello! -Lewis, kumusta ang pagsusulat?
Sinong katrabaho mo?
Nasa oras ng pag-mix na kami
at mas marami nang kasama.
Oo, medyo mabagal.
Magsasabi kami ng totoo.
Mabagal, 'di ba?
Makinig ka, kapag masagwa, masagwa, trabaho n'yong ibenta ito.
May balita ka na sa live?
May gig ba, at kailan ang mga iyon?
Lahat ay nababahala.
Nagsusulat ka, pero walang patutunguan,
"Para saan pa ako nagsusulat
kung 'di natin alam na tutugtog tayo?"
Parang gano'n ngayon,
pero tingin ko, sana, magbukas na ulit lahat.
-Mahal kita. -Paalam!
Paalam.
Tingin ko akala nila makakarinig sila ng tugtog.
Grabe.
Tara na.
Mapapahanap ako ng trampoline kung saan
at isusuplex ko ang tropa.
Parang noon.
Naktago ang condom ko,
katabi ng WWE trading cards ko.
Lilipat na ang mga magulang ko, kaya nilalabas ko na nag gamit ko.
Labinlimang taon sila rito, kaya ang hirap.
Buwisit.
Wala na ako rito, kaya ano naman?
Nagpupunta kami rito ng mga tropa at nagpapakalasing.
At walang plaque sa pader
no'ng parating ako kahit nagsusulat ako ng kanta
at oo, kakaiba 'yon, at sa mga taon,
pupunuin ko 'yan ng plaque.
"Someone You Loved," Sinimulan kong isulat…
dito.
Dito isinulat.
Oo. Malaking kuwarto.
Naiisip ko pa rin minsan
na bumabalik sa eskuwela at parang,
"Di ko alam na magiging
landas ito na tatahakin,
at grabe ito…"
"Grabe."
Una kong nakuha.
Bigay ng manager ko para sa unang mga EP ko.
Siguradong ito ang katumbas ng nabentang 1.5 milyon
at siguradong sinabi niya lang 'yon.
Ang pagtanda, na parang adult ako.
Ang pangit.
At malayo sa kinalakihan mong…
Kakaiba rin 'yon.
Di ko alam bakit, pero pag inisip ko,
iba ang pakiramdam ko.
Sumasakit ang tiyan ko.
Ang pag-alis dito,
ay parang isa sa huling
bagay sa buhay ko noon na wala na.
Parang pampigil na bagay.
At sa pagkawala nito, medyo iba ang pakiramdam.
Sigurado ito.
Bahay na ng iba 'to ngayon.
Astig.
Tapos na.
Sige, may pupunta para itapon naman ito.
Babayaran ko na lang siya.
Astig.
"Diyos ko. Normal siya. Sinuot ang…"
"Tingnan mo, nagsasampay ng kanyang."
Di ako sumisinghot para umamoy.
Mataas talaga ang tsansa mo.
Tingin ko malinis 'yon.
May ginagawa akong iba
at sa personal na opinyon ko, malamang ay nandito ako
kung nasaan ako noon,
dahil 'di ako tumanda sa nakaraang tatlong taon.
Ilagay rito.
Kasama ko si Niall.
Wala pa akong nakasama noon.
Nalaglag ang kalahati ng BRIT.
At ang ibang tropa,
ay masayang kasama ang minamahal nila.
At hindi ako, kaya,
kailangan ko ng kakalma sa akin sandali.
Ang tahanan ay pahirap nang pahirap
na maabot.
Tiningnan mo ang listahan?
Hindi.
Limampu't apat na kanta ang isinulat mo.
-Parang mas marami pa ro'n. -Puno ito ng mga kanta.
Ano sa tingin mo?
Hit single ba ito, sa tingin mo?
Grabeng tanong, Ryan.
Ewan ko, pero 'yon ang mga tanong. Kaya 'yon ang dapat nating sagutin.
Hindi siya parang sing ganda ng "Someone You Loved."
Oo. Pakinggan natin ang "How This Ends"?
Sige.
Oo, gusto ko 'to.
Magiging maganda ito.
Hindi ito single.
-Ang ganda ng kantang 'to. -Sobrang ganda.
-At emosyonal siya. -Oo, talaga.
-Iiyak dito ang mga tao. -Oo.
Na siyang layunin natin.
-Siyempre. -Ano pa?
Sunod ang "Haven't You Ever Been In Love Before?"
Sige.
At sabi niya ito
"Hindi ka pa ba nagmamahal?"
At ano'ng tingin natin do'n?
"Hindi ka pa ba nagmamahal?"
Sigruo… Parang,
Medyo nasasanay na ako bilang mahal mo
At ano?
'Yon ang sinasabi ko. Sinisigurado ko lang. Kaya maganda?
-Maganda. -Oo. Astig.
Di sa nagmamarunong, gusto ng mga tao ang magkakatunog.
Ano sa tingin mo, Aiden?
Gusto ng tao na bumalik nang excited.
Talaga?
Gusto ba nila ng parehas, na mas maganda, o gano'n lang?
Kasi, maganda ang kanta. Mahalaga pa ba 'yon?
Baka hindi.
Kaya tayo narito.
-Grabe. Sakit. -Oo.
-Nakakainis 'yon. -Binuhos ko lahat dito.
Alam ko, ikaw rin, pero 'pag nagkamali--
Sinasabi mo 'yan na parang 'di akin ito.
Binabanggit mo na binuhos.
Sitwasyon ito na binuhos natin ang lahat,
kaya mas parang, kung magkamali ako…
Gagawin ko pa rin ang live business.
Sabi niya, "Binuhos niya lahat dito,"
na parang wala ako rito.
At hindi ako si Lewis Capaldi, na nakataya ang pangalan.
May magandang single ba?
Di ko alam.
Tulad ba ng "Someone You Loved" at "Before You Go"?
Dapat bang ang single na 'di "Someone You Loved"?
Tapos hindi ka na maglalabas ulit ng kanta.
Siyempre nakakakaba.
May pressure na ayusin ito.
Na kinatatakot ko.
Okey, sige, alalahanin mo 'yan at akin ang akin.
Sige na.
-Ayos. -Paalam, 'tol.
Ayos, kakanta muna ako ng "Someone You Loved" para sa 'yo.
-Hello. -Kakarating mo lang?
Palabasin ang mga aso sa hardin.
Magkaiba ng kuwarto, ano?
Pangarap ng kabataan.
Talagang nagmamahalan sila.
Tama ka na, Lewis.
Dalawang salas.
Para walang oras na magkasama sila.
Bawal sa kuwarto niya.
Hello.
-Hello. -Ang bilis, 'di ba?
Nanginginig ka ulit.
Oo. Araw-araw ito, bawat araw ng buhay ko.
Akala ko aasikasuhin mo 'yan.
-Ano bang-- -Chiropractor.
-'Di 'to sa chiropractor. -Ano pala?
-Naku. -Hahayaan mo lang 'yan?
I-google mo ang "anxious twitches."
Nasa taas ang pag-angat ng balikat.
-At paano mo aalisin ito? -Malay ko.
Ano pa ba?
Kuha ko, sa trapiko,sumusumpong ito.
-Ganyan ba sa training mo? -Oo.
-Nakukuha mo? -Kapag pagod talaga ako
at malaking bagay, sumasama siya.
-Tigilan na ang training? -Hindi.
Kasi 'yon ay… Nagsisimula ro'n.
-Di mo dapat banggitin 'yon. -Paano?
Bakit 'di ko dapat banggitin?
Dahil nabibigyang pansin.
Kaya nagpanggap kang wala 'yan?
At ayaw mong ayusin?
-Oo? -Aayusin ko na.
-Paano mo inaayos? -Pawala-wala naman 'to.
Parte 'to ng buhay, 'tol.
Masanay ka na.
Tama na. Pinapalala mo kapag binabanggit mo.
Alam nating ginagawa niya, kaya tama na.
Ewan ko kung kaya ko.
Bakit? Para mapansin ka, palalain mo?
Lalala naman ito.
Kasi palapit nang palapit
na 'to sa katapusan.
Hindi ko alam.
Tingin ko, higit ang pressure sa kanya kaysa sa akala natin.
Mag-aalala siya
na hindi 'yon sing ganda ng inaashan ng mga tao.
At mabibigo niya ang lahat, siguro.
Pero nagawa mo ang kaya mo.
Alam ko tingin mo kalmado siya.
Tignin namin medyo kalmado ka sa lahat ng bagay,
-pero hindi. -Ano'ng bagay?
-Nagpapanggap ka… -Malapit na ang album.
…na kalmado ka.
Siguro sabihin na lang, "Maganda ang pinakita niya."
Masasabi ko 'yon.
Buweno…
Ayos na 'yan.
Bumili akong bagong sapatos, na parating na yata.
Pupunta ako ng Los Angeles, City of Angels,
para magsulat nang marami.
Na nakakatuwa.
Ang gusto ko, bumalik nang may,
album na may magagandang kanta.
Magsulat kasama sila
na 'di ko nakasama sa unang album,
kasi 'di kami matagumpay.
Nakakakaba rin kasi nanginginig ako
at natataranta minsan, kaya parang…
Naisip ko talaga 'yon na magiging mag-isa ako ro'n.
Diyos ko.
Grabe 'yan.
Nakaimpake na.
Tapos parang eroplanong… Tapos LA na.
'Yon na ang susunod.
Maganda ito.
Puno ng pag-asa ang hangin.
LA.
Heto na.
Ito ang buhay.
Ito ang yoga ko. Ang yoga notes.
"Down Dog. Warrior One."
"Triangle, twisted triangke. Side angle."
"Pampaganda ng digestion, metabolismo, dugo at gana sa sex."
Magiging love machine ako oras na matapos ito.
May nagawa na kayo?
Gumawa kami ni Dan ng kanta sa unang EP ko.
Noong marinig ko ang "Bruises," parang,
"Gusto ko siyang makasama."
"Di ko kilala ito, pero maganda ang kanta."
-Ang ganda. -Oo.
May mga shows kang nakapila?
May mga pista, mga tour, tingnan natin ang kalalabasan.
Gusto ko 'yon, pero… Parang nakakatakot na,
kapag inisip mo, alam mo 'yon?
Dahil sa COVID, o dahil…
Ito ang pinakamahabang wala akong live show.
Gano'n hanggang sa una mo, nasa stage ka,
sasabihin mo, "Sobrang saya ko."
Sana nga, pero oo. Maganda ito.
Natutuwa ako, pero,
'di maalis sa isip ko ang album,
-alam mo 'yon? -Alam ko naman.
-Gusto ko 'yan. -Oo.
Kasi sa dulo magiging…
Puwede ang kahit ano sa dulo.
Oo, pero gusto kasi…
Balitaan mo ako sa…
-Oo. -OO.
Di ko alam na maganda… Ang "Good News" ba ay sapat na--
Di ko alam.
Di ko ilalagay 'yan sa pinaglagyan natin.
-Di mo ilalagay ro'n? -Ilalagay ko 'yan sa dulo.
Tapos magiging siya 'yong bagay sa dulo,
pero dapat… At ang liriko ay…
Ayaw ko rin sa konsepto na 'yon.
Inaalam ko pa ang emosyonal na anggulo
sa "Good News".
Oo, tama.
Kasi 'yon ang maganda sa mga kanta mo,
para silang, lagi silang emosyonal.
Parang, paano gawing gano'n ang salitang 'yon.
Oo.
At, ayaw ko rin no'n.
Sa pagsusulat ko, nasa piano akong ilang oras at naiinis ako.
Parang ang hirap nito at bano ako sa pagsusulat ng kanta.
Ang panginginig ko ay lumalala kapag nasa piano ako.
Sa pisikal, masakit.
At nahihirapan akong huminga at parang…
Ang sakit ng likod ko kapag ginagawa ito.
Na medyo
nakakatakot.
Inaayos ko pa lang ang gagawin ko.
ANG DAMING COUGH SYRUP NIYAN
Tawag sa 'yo sa Spotify ay Lulu.
-Pasensiya, sinimulan ko. -Ayon.
Nakakuha ka raw ng plaque ng bilyon sa "Before You Go."
-Natanggap mo 'yon? -Oo.
Nag-email ang Spotify at sabi,
"Heto na ang plaque ng bilyon ni Lulu."
Dapat nilagay nila sa pangalan.
Pinasa ko kay Ryan, "Pasensiya,
buong team tinatawag siyang Lulu, at ayos lang sa akin."
Puwedeng parinig?
-Di puwede ngayon. -Ginagawa ko pa.
-At tama siya na-- -Hoy!
-Di maitatanggi. -Oo. Salamat.
Puwede nating pag-usapan, kung paano bumalik?
-Ayaw ko lang maglabas ng kanta. -Hindi. Dapat maganda.
Ano'ng nagawa mo, bukod sa pagsusulat bago rito?
Wala.
Masarap umalis sa isla o hindi?
-Kakaiba lang. -Talaga?
Puro siya, hindi totoo.
Nanginginig na ako. Wala ito noon.
-Laging ganito. -Lagi naman.
-Parang-- -Salamat sa inyo.
-Mas malala na. -Parte ng pagkatao.
Kailangan kong ayusin ito.
Tingin mo dahil ba sa naiipong enerhiya?
Tingin ko, kaba ito, pero 'di ko alam saan galing.
'Pag nagamot ito, ayos na ako, pero…
-May therepist ka ba? -Wala.
Isang taon na ako. Nagbago ang buhay ko.
Tingin ko magandang humanap ng matatagalan mo--
Oo. Sigurado.
MARCH 2020 18 BUWAN ANG LUMIPAS
HULING MGA ARAW NG UK TOUR
Lilinawin ko lang, sisimulan na ang pyro?
-Oo… -Cue ng 10?
-Okey, simula na. -Nawala ang cue numbers.
Napaaga ito.
Mapat masakto natin ito.
Di kalakihan, 'di ba?
Gandang gig kagabi.
Wala akong maalala kasi takot na takot ako.
Pero sana magandang gig kagabi.
Okey lang ba 'to?
Tama.
Sa buong arena tour, siya lang ang makikita mo.
Basta may gig siya, nahihirapan siya.
Tapos lumabas lahat sa Wembley.
Grabe.
Pasensiya, magpapahinga lang ako saglit, ayos lang ba? Pasensiya na.
Sobrang sakit ng likod ko.
At biglang… Huminto siya.
Kumaripas ako, tumakbo sa hagdan.
At ako'y… Tumahimik ang madla.
Sumisigaw ako, "Luigi! Sige! Sigelang, sige lang."
Nawawasak… Ang puso ko.
Pero kita mo siya. At 'yon… ay… masama…
Grabe na ang panginginig.
At ang sama. At sobrang sama na.
Sinimulan kong isipin ito, alam mo,
ang pressure sa mga bagay-bagay ay,
"Naku, may problema na ngayon."
Imbes na kalokohang kanta lang ang kinakanta ko.
May mga nakadepende sa akin.
Sapat ba ito?
Ang maramdamang ito?
Sa susunod na taon, kung maayos lahat,
magiging mas malaki, kaya mas mahirap
at iisipin ko, "Paano niya…"
"Paano niya lalampasan ito?"
Hello.
Kumusta?
-Grabe. Kumusta ka? -Grabe.
-Sino'ng gusto mo makasamang magsulat? -Pahinga ako sa Huwebes at Biyernes.
Uuwi na ako.
Puwede tumigil at sabihing,
"Kaya ko isnag buwan,
dalawang buwan, tatlo, isang taon man.
Ngayon pa lang, "Gusto ko na umuwi,"
Kakausapin talaga kita bukas.
-Sige. -Mahal kita. Paalam.
Di ko naisip na mabigo,
isang bagay na iniisip ko sa nagdaang linggo.
Sobra. Di ko alam kung dahil do'n
kaya ayaw kong magsulat.
Ang kumpiyanda ko at abilidad ay bumaba na ngayon,
sa kabila ng nagawa naming maganda nito lang.
Galing pa rin sa parang…
"Di ako makakasulat ng maganda."
"Tara sa LA kung nasaan ang magagaling ng mga writer at producer."
"At baka may parang mahika o ano pa man."
Di 'yon basta gano'n lang.
Minsan, iniisip ko, "Handa na ang album na ito, sisikat ito,"
at may araw na, "Buwisit, ito'y…"
"Malayo ako sa layunin ko." Kaya…
Oo.
Di ako sigurado.
Alam ko ba ang busto ko?
Ngayon na.
Parang pinagtutunan natin ang paggawa ng magandang album…
na isang likha,
na magiging maganda sa pandinig ng mga tao.
Ang tunay na Lewis ba ang nasa musika?
Para akong nakikipag-unahan sa orasan
para maayos ang mental na kalusugan ko.
Kapag tumunog ang telepono, alam ko na ang problema.
Kapag natataranta ako, para akong mababaliw.
DI konektado sa realidad.
Di ako makahinga. Wala akong nadaramang paghinga.
Grabe.
Nahihilo ako, parang may nangyayari sa ulo ko
at nagpapawis ako.
Natutulad sa balikat ko ang katawan ko.
Prang kombulsyon.
Ang inaalala ko ay ang parang,
"Ganito na lagi ako. Ito na ako. Naka-perma-mode."
At oo, sabi ko, "Naku, ako'y… Heto na."
Parang gano'n ako habang buhay o mamamatay na ako.
Ang bilis ng tibok ng puso niya.
Pakiramdam niya nawawalan na siya ng paningin.
Mabilis ang pulso.
Siya ay…
Para siyang mamamatay. Sabi, "Mamamatay na ako."
Hindi 'yon si Lewis.
Natataranta hanggang 'di makahinga.
At kalmado siya, tinutulungan siyang huminga, parnag,
ilang oras, pitong oras.
Nakakatulong 'yon,
'di sing ganda ng may kasama ka sa tabi mo.
Kapag may nangyari sa 'yo, walang tutulong sa 'yo.
Malaking pagbabago ito sa kanya.
Iniisip mo lang na masosobrahan ka paminsa-minsan,
kaya subukan mo at magpahinga.
Ayos ka lang.
Pero dahil nag-aalala siya sa kalusugan,
Iniisip ni Lewis na may masamang nangyayari,
na baka may tumor siya o anupaman.
Sabi, buong kabataan niya
ay may tumor siya.
Matagal na akong may hypochondria,
Nahumaling ako sa, "Buwisit!"
Na parang may mali sa akin, parang, "Naku, mamamatay ako."
Lumapit ako sa therapist,
"Di mo ba iniisip na may kinalaman 'yon
sa lolo at tita mo
na namatay no'ng tatlo at apat ka pa lang,
sa loob ng isang taon na maikli ang pagitan?
"Napapaligiran ka nito,"
Hinaharap mo na agad ito, "Namamatay ang tao."
Ano 'yon?
Lewis, halata namang magkaka-Game Boy ka.
Kapatid ni Carol si Pat.
Nagpakamatay siya.
Naroon ako, marami akong nakita.
Nasa labas kami ng flat no'ng umakyat si papa't nakita siya.
Nakakakonsensiyang 'di mo napigilan 'yon.
Tingin ko, mababaliw ka sa bagay na 'yon,
kailangan mong mag-isip,
"Hindi mo mapipigilan ang isang tao sa paggawa ng isang bagay."
Alam mo 'yon? Puwede kang tumulong.
Ibigay lahat ng suporta.
Pero kung 'di nila gusto, wala kang magagawa.
Kapag ikaw ay 'di nag-iisip, tumitigil, o…
Nakokonsensiya pa rin ako.
Pakiramdam ko na…
Dapat tumigil na ako.
Ano'ng nangyari?
Iniisip ko si Pat.
Nalaglag ako sa kalye
Tulad ng iba
Galit ako sa 'yo
Pero niloloko ko ang sarili ko
Bawat sandali
Pinapalitan ko
Kasi wala na sila
Naririnig ko ang Dapat ko sabihin
Tungkol sa tita ko ang "Before You Go".
Sinasabi ko ito bilang tagapagmasid.
Pero hindi ko, nabanggit ang dapat maramdaman niya
sa pagkarinig ng tugtog.
Pasensiya na.
Matagal nang may problema ang kapatid ko, kaya…
Di ko alam.
Ang hirap lang, pero nakuha ng kanta
ang pakiramdam, alam mo 'yon?
Parang mga tanong na tinanong ni Carol sa sarili niya araw-araw.
May dapat ba akong sinabi Para tumigil na ang sakit?
Ang sakit na iniisip mong Wala kang halaga
Kaya
Bago ka umalis
Aabot sa 40 ang tao pero 'di mapapansin ang pagkamatay.
Kaya tingin ko sa likod ng isip ko ay ang bagay na
ang oras natin ay may katapusan.
Dumadagdag 'yon sa inaalala ko sa kalusugan ko at buhay.
Bago ka umalis
Magiging maayos ba tayo
Kung nagpakumbaba ako?
Siguro, 'di natin masasabi
Alam mo, alam mo
Bago ka umalis
May dapat ba akong sinabi
Para bumiti ang nararamdaman mo?
Kung alam ko lang na May unos kang pinagdadaanan
Kaya
Tingin mo, "Saan ito nanggagaling?"
Ang malalalim, at makahulugang mga salita na nilalagay sa kanta?
Ang pagkatao, kadiliman,
naiintindihan niya, at sinasabi niya.
Bago ka umalis
Tingin ko, lahat ay komplikado.
May mga bagay silang itinatago,
at gano'n si Lewis.
Hindi siya ang komedyanteng nakikita natin.
At posibleng naroon din ang problema,
dahil dinadalaw ng kadiliman ang masayang tao
at lumalabas sa nginig,
ang kaba at ibang mga bagay na nakapalibot sa kanya.
Oo.
Pero napapaisip talaga ako ro'n
kung paano ko nairaos ang
pag-alaga sa anak ko.
Hello sa inyo.
Ang singer-songwriter na ang debut album
ay bumenta ng sampung milyong kopya
Nakapagbenta ng higit sa isang milyong tiket
at mula sa pub patungong mga club at sa mga arena
at festival crowds sa loob lang ng ilang taon.
At nagawa niya nang 'di nagbabago ang sarili.
Kaya palakpakan natin si Lewis Capaldi.
Kumusta ka?
Mabuti naman.
Ayos ang buhay?
Nabubuhay lang bago ang katapusan ko.
Alam mo 'yon?
Malaki ang inaasahan.
Ang tagumpay no'ng nauna ay nakakailang
at inaalala ko ang sarili ko sa mga abilidad ko.
Kapag may kanta akong maganda, sasabihin, "Ayos!"
"Gawa tayo ng magandang album." "Oo. Sige, astig, sunod."
"Gawa tayo ng magandang single."
"Ayos, astig."
Tapos, "Gawa tayo ng album, sana maganda."
Paikot-ikot lang. Ang paghihirap na ito.
Tingin ko naging insecure ako sa buhay ko ngayon.
Lagi mong iniisip 'yan?
Oo, totoo, iniisip ko ito ngayon.
Maraming salamat sa inyo, palakpakan si Lewis Capaldi!
Ayos. Salamat.
-Ayos ka lang? -Ang init ko.
-Kabado ka rin. -Ano lang--
Magaling ka, pero kita namang mahirap.
Nahirapan akong panoorin ka.
Ano lang, parang ganito.
-Hindi. -Ganito.
-Di puwedeng basta… -Ano'ng gagawin?
Pero nahihirapan ka dahil diyan.
NAGPASYANG ITIGIL ANG PAGSUSULAT NG ALBUM ANG PAMILYA AT TEAM NI LEWIS
PARA PAGTUUNAN ANG MENTAL NA KALUSUGAN
4 BUWAN ANG LUMIPAS
Ayos 'yan.
Okey. Astig, tara na.
Matagal na rin. Kumusta ka?
Ang pagsabing babaliktarin ang mundo,
magbabago ang buhay mo, alam ng mga buwisit 'yon.
Para sa pagkanta ng mga kanta.
Para sa akin, parang normal na reaksyon para rito.
Kapag nasa ganitong sitwasyon ka, magkakaroon ka ng ganito,
alo na kapag kabado kang tao,
na siguro gano'n nga ako.
Di ko pa naranasang may pumilit sa akin gumawa,
parang, buong-buo, pero narito na tayo ngayon.
Kailangan ko lang itong harapin.
Lewis.
Ayos!
Ano'ng gusto mo?
no'ng bata pa siya, kumikindat-kindat siya.
Akala ko dahil matagal siya sa harap ng TV,
na nakatitig.
Minsan ginagawa niya itong tunog.
Pero nawala 'yon.
Nangyari 'yon no'ng lima o anim siya, tapos bumalik.
Ang panginginig. Walang kontrol.
Kapag nakiktia ko, masakit.
Nakikinig siya sa sinasabi ng lahat.
"O, nagco-cocaine siya o kung ano man. Tapos droga."
At do'n kami nagdesisyong sabihin na,
"Dapat nating malaman ang nangyayari rito."
Di na makontrol ang panginginig, 'di ko alam kung ano ito noon.
Nalaman ko nang mayroon akong Tourette's.
Tama, malinaw na ngayon, kapag inaalala ko.
Sabi, may Tourette's daw ako.
Alam mo, ilang tao na ang sinabihan ko?
Grabe. Tingin nila, nagyayabang ako.
Pero ayos lang parang, "May ganito pala ako."
"Ito ang nangyari."
Alam mo 'yon? Kung 'di ko alam… 'Di ako mamamatay.
May plano sila kung paano ito gamutin.
Kaya buti na lang.
-Pasok. Maupo kayo. -Maraming salamat.
Ang sabi nila ay,
"Tingin ko bababaan mo lang ang pag-aalala mo
nang kaya mo,
makakakita ka ng pag-unlad sa mga tic
o panginignig na ganyan."
Hanggang likod. Pasok ang paa.
-Itaas mo pa. -Diyos ko.
Hesus sa krus.
Makikita mo ang pinagiba ng muscle na ito sa kabila.
May therapy para dito na puwedeng ibigay.
Tumingala ka.
May therapy na babaguhin ang tic mo.
-Dalawa, isa. Ayos. -Ayos.
Limang hima kapag lubos na hangin ang gusto mo.
Kukuha ako ng therapist. Mahirap ngang humanap no'n.
Binigyan ako ng gagawin,
"Nagdaragdag ka ng aalalahanin ko."
Ginagawa ko nga 'yon sa kotse ko sa bahay niya
bago ako pumasok, sabi ko, "Ang sama nito."
Umiinom ako ng gamot, Sertraline, walang tulong
pero 'di na ako tinitigasan.
Pasensiya na.
At anim na linggo akong nagtae, kaya ayos.
Sige, halika.
Alam ko ang gagawin para gumaling ka.
Kailangan ko itong gawin.
Hindi naman ito pipitik lang, tapos gagaling na.
At alam kong kaya ko ito.
Kaya ko ito.
-Maganda ito. -Oo, maganda.
-Ayos, pare. Salamat. -Salamat.
Buwisit.
-Ayos. -Class.
Adik na kami ngayon sa Peloton.
Gawin mo, sasarap ang pakiramdam mo, pawis na pawis ka,
parang may nagagawa ako sa walang kuwentang araw.
No'ng nakaraang linggo lang talaga ako nag-ehersisyo.
Para bang nag-iba ang timbang ko, at ngayon,
bumalik ako sa six pounds, nabawasan ng kalahati ang timbang.
Pinagluluto ako ng babaeng ito, na masarap
pero, sana madagdagan pa.
Nilalagyan niya… Ayaw ko ng keso. Nilalagyan niya ng keso.
Mukhang nakakadiri ito.
Titikman ko ba?
Kahapon McDonald's ang kinain ko…
-Kinain namin. -Pero nag-work out ka?
Oo, dalawang beses kahapon.
Isa sa umaga, isa sa gabi.
Tingin ko, 'di 'yon… Di 'yon ang punto.
Tingin ko 'di dapat,
tapos, "Nag-ehersisyo ako dalawang beses kaya McDo."
Pero…
May hangover ako, kaya dalawang McDonald's.
Sige. Dalawang McDonald's kahapon.
Masarap.
Parang break din.
Ayan.
Chicken masala na may kasoy na 'di ko gusto
sa loob ng dalawang minuto.
May therapist na ako, at magaling siya.
Kada linggo ko siya kinakausap ngayon.
Kumikilos ako kahit mabuti ang nadarama ko,
kaysa maghintay lang at mawalan ng gana.
May mga araw pa ring masakit siya.
Pero madalas, kinakaya ko na siya.
Isinusulat ko ang kantang "Forget Me," na gustong-gusto ko.
Parang ang lahat ay medyo naging
kalmado lang kaysa sa,
"Babaguhin natin ito para lang mabago,"
at mas iniisip na ang kanta
at ang kailangan nito.
Tara na.
Sana mas astig ako sa paggawa no'n.
Para akong bata na tumatalon sa high chair.
Buwisit.
-Puriin si Lewis Capaldi -Ito ang…
Ano'ng mayroon dito?
Sige, simula na tayo.
Ako ang kakanta sa "Forget Me."
-Ayos ka lang? -Gawin na natin.
Masakit ang araw at mahaba ang gabi
Dalawang taon, at nariyan ka pa rin
Kumakapit pa rin ako
Pabagsakin ang pangalan ko
Parang 'di masakit
Kumakapit ka pa rin
Parang nakakatawang pagbabalik ang "Forget Me."
Iniisip ko ang lirikong,
"Di ako handang malaman kaya mo akong kalimutan."
Para sa isang taong umalis nang tatlong taon at nawala,
parang medyo ego ko ito.
Di pa ako handang limutin mo Limutin mo, limutin…
-Grabe! -Nagawa niya.
Ang sarap pakinggan nito.
-Oo. -Sobrang ganda.
-Maganda ang pagkakanta. -Natutuwa ako.
Mahalaga sa akin ang musika.
Isa sa mahahalagang bagay sa akin na tinutulak ko ang sarili ko.
Kung ikaw ang tumutulak sa sarili mo,
ikaw lang din ang… makakapigil.
Gusto kong gumawa ng kantang naiiba, parang gano'n,
na walang makakaisip na ikaw 'yon.
Tingin ko magpaparang,
"Ano, si Lewis 'yon?" Na napakaastig.
Totoo.
Tingin ko, "Forget Me" ang unang single.
Natanggalan ako ng pasanin sa pagkatapos no'n.
Mabuti ito, at maganda, sosyal.
SPOTIFY PAGKILALA SA 1,000,000,000 NA STREAM
Iniisip kong hawak ng iba ang sagot sa problema,
at 'di ko maiaasa sa iba ang pagbuo ng album ko.
Dapat kong akuin ito.
Oo. Ayos na.
Hello.
Go.
Ayos na ang dalawang bar o dagdagan pa?
Mali!
Tingin ko parang paglalaba ang pagkakuha nito.
Bingo!
Hello. Kumusta ka?
Pupunta ako't makikikanta sa 'yo.
Nakakapagod ito.
Hello. Ako si Lewis.
Maraming salamat sa pagpunta ninyo.
Pinagmamalaki ko ang album. Tingin ko maganda ito.
Nakakawala ito ng pagod.
Maraming salamat.
Sa totoo lang, mahalaga ito, sobrang ganda, kaya…
Matatapos na ang US tour.
Dapat maging maingat kami
para 'di dumami ang mga show.
Huwag naman apat na magkakasunod,
kahit dalawang magkasunod, dapat dalawang araw na pahinga pagtapos.
Kung gagawin natin ito, uulitin natin
at gagawin nang tama.
Tama ang kilos mo ngayon,
dalawang linggong trabaho at pahinga.
Ang sarap.
Ayos, mahusay. Mamaya naman.
At ikaw.
-Ang galing no'n. -Oo, maganda nga.
Ano lang…
Di ka pa ba nagmahal noon?
Ang pinakamagandang linya.
-Feel-good na chorus ito. -Sobra!
Kahit na hiwalayan, "up" pa rin siya.
Magandang album siguro ito.
Pero pakiramdam ko… 'di tama ang posisyon natin.
Sa nagdaang dalawang taon, wala tayo sa ayos.
'Yong makita 'yon sa album kahit papaano ay maganda.
Pinakikinggan ko ang album at sai ko, "Gusto ko 'to."
-Nagbalik na siya. -Nagbalik ako.
Si Lewis Capaldi ulit.
Pero totoo na… Heto na 'yon?
-Bumalik ka na? -Oo.
Pero lilinawin ko lang ang mangyayari.
Nagbalik kang may bagong kanta. May 2019 ang una mong album.
-Oo. -Matagal na 'yon.
-Mahabang panahon. -Maraming nangyari.
Nagka-pandemic, digmaan.
Pero, "Naglabas pa rin ng album si Lewis Capaldi."
Malamang ang pinakamasamang bagay na sabihin sa publikong British.
Pero ang sarap bumalik.
Inaabangan nga ito.
Ang unang album mo ang pinakamabenta sa UK
no'ng 2019 at 2020.
-Kinakabahan ko. -Bakit?
Kasi…
Sinabi mong inaabangan ito.
Pero maraming nagmamahal sa 'yo.
-Oo. -Tama, spacebar na.
Gumana ba?
-Michael! -Michael!
Launch.
Malas 'yan.
Launch.
-Launch. -Sige na.
Isa sa pinakasikat na artists sa mga nagdaang taon, Lewis Capaldi.
-Ayos. -Hindi pala ayos.
-Hindi ayos? -May digmaan ngayon, Jonathan.
Alam ko.
-Lewis Capaldi. -Oo.
Ang Capital Breakfast Show,
Lewis, kasama si Roman Kemp, Sonny Jay at Sian Welby
Kumusta kayo? Magandang umaga.
Magandang umaga.
Parang kay Kurt Cobain ito. 'Yong 90's grunge.
Gusto mo ng kuwarto?
-Ano? -Kuwarto?
Akala ko sabi mo rim.
Sabi ko, "Grabe."
Ang oras ay…
Aalamin kung sino'ng numero uno ngayon,
sana si Capaldi.
Oo, tayo, ayos!
May bago nang numero uno sa opisyal na chart.
David Guetta featuring bebe Rexha kalaban si Lewis Capaldi
sa bagong single na, "Forget Me."
Binabati kita, Lewis, number one ka.
Ayos!
Lewis, diretso ang "Forget me", binabati kita, number one ka
sa "Forget Me."
Salamat, kapatid.
…mahaba ang gabi Dalawang taon na, narito ka pa rin
Ayun. Salamat sa inyo.
-Cheers! -Cheers!
Di pa ako handa
Na malamang lilimutin mo ako
Nagbalik na tayo.
Bitamina muna.
Vitamin D-2 10,000 IUs.
Nandito lang.
At B12.
-Sige, gawin mo na. -Ayos.
Ang B12 ang nagpapakalat ng oxygen.
Sige.
-Mas gaganahan ka. -Ayos.
ANG 02 ARENA
ANG UNANG SOLO SHOW NI LEWIS SA LOOB NG 3 TAON
Ngayon, nahirirapan akong makabalik sa stage.
Ginagawa ko ito noon araw-araw, Di ako makapaniwala ro'n.
Ang pakiramdam na ito… parang nagsisimula ka ulit.
Malaki ito.
Lalabanan ko ba ang bigat ng mga bagay?
Naging mas malaking bagay na ito
at mahalaga ito sa ibang tao.
Nag-aalala ako.
Isipin mo 'yong pangatlo.
-Nakakakaba. -Kung mali ang pangalawa…
Di na siya makakabenta.
Okey. Dapat ba akong magpalit?
-Magpapalit ba ako? -Oo.
Naku.
Naku. Isa nanaman.
-Hello. -Hello.
-Kumusta ka? -Ayos lang?
Kabado ako.
Di ka kabado.
-Dokumentaryo mo ito? -Oo.
-Kapag ang kamera-- -Ito ay This is Me.
Talaga ba?
Sasakay ako sa scooter sa The O2.
Ginagalingan ko ang pagkanta, marami akong lakas.
Para akong naginhawaan.
Ginagawa namin ang mga tama para umabot ako sa
kaya ko na ang lahat.
PIRMAHAN MO ANG DEDE KO SALAMAT
Banda sa stage.
Okey. Handa na. Tatlo, dalawa, isa.
Maganda.
Si Lewis pa rins siya.
At may isa pang Lewis na tumatayo sa stage
at kumakanta sa libo-libong mga tao.
Kasi, kung kinaya niya ito,
kahit ang mga bagay na nahihirapan siya
ay palalakasin din siya.
Pinagmamalaki ko siya.
Sana sapat ito hanggang mahanap niya
ang para sa kanya.
Natutuwa. Pinagmamalaki ko siya.
Kung ako ang tatanungin,
mahalaga ang kalusugan niya sa akin higit sa iba pa.
Ang bantayan siya, kahit ayaw niya.
Nagsulat lang naman ako ng kanta para tumugtog nang live.
Gusto kong maging career ko ito
na kaya ko hanggang, alam mo…
Kasi, 'di ako mabubuhay sa edad ni Mick Jagger,
pero gusto kong ipagmalaki ako ng mga tao sa paligid ko
at sa sarili ko rin.
Ang pagharap sa 50,000 na tao sa stage.
Ang sarap.
KUNG MAY KILALA KAYONG NAHAHARAP SA HAMON NG MENTAL HEALTH
MAKIKITA ANG IMPORMASYON AT KAILANGAN SA WANNATALKABOUTIT.COM
Tagapagsalin ng Subtitle: YobRivera