Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Śpiewa i pisze teksty.
Debiutowy album sprzedał się w nakładzie 10 milionów egzemplarzy.
Sprzedał ponad milion biletów na koncerty.
Od pubów i klubów po sceny muzyczne
i tłumy na festiwalach w zaledwie kilka lat.
Dokonał tego, wciąż pozostając sobą.
Powitajcie na scenie Lewisa Capaldiego.
W życiu nie czułem się tak niepewnie jak teraz.
Przez sukces pierwszego albumu
stałem się niepewny i bardziej świadomy swoich umiejętności.
Często o tym myślisz?
Tak. Nawet teraz.
Jesteś niespokojny. Ciężko się na to patrzy.
Tak to już jest.
- Właśnie nie. - Tak.
Co mam zrobić?
Widać, że cierpisz.
Czuję, że ścigam się z czasem,
żeby uratować swoje zdrowie psychiczne.
4 LATA WCZEŚNIEJ
Jaki mamy dzisiaj dzień?
Czwartek, 26 grudnia 2018 roku.
W tym dniu zostałem celebrytą.
Tak sławny, że mam własny sracz.
Inni też korzystają.
Drogie panie!
Ktoś pisze, że wyglądam zajebiście.
No raczej, stary. Dziękuję.
No raczej, kurwa.
Od teraz będę się wspinał po celebryckiej drabinie.
Wystartuję z listy C.
Liczę, że dobrze się bawicie. Miło was widzieć.
Potem wskoczę na listę B…
- Nie wiem, kto to jest. - Oby to oglądał.
Czuję, jakbym cię znał. Jesteś wszędzie.
…a potem na listę A…
Nie ma się gdzie ukryć.
Jestem jebanym celebrytą.
Numer jeden w jebanej Ameryce.
Właź!
Debiutuje w amerykańskiej telewizji…
- Wspaniały… - …Lewis Capaldi!
Ale supergwiazda!
Kluby. Tak.
Przyjęcia.
Będę nosił odzież z najwyższej półki.
Leży jak ulał.
Będę się stołował w najlepszych restauracjach i miastach.
Co za widok.
A po wszystkim położę się na dnie…
Cień człowieka, którym kiedyś byłem.
Ale jeszcze powstanę.
Warto? Zobacz, jak się czujesz.
LEWIS CAPALDI: CO U MNIE
PO 15 MILIARDACH WYŚWIETLEŃ I WYPRZEDANYCH WYSTĘPACH W 36 KRAJACH
GLOBALNA PANDEMIA ZMUSZA LEWISA DO POWROTU DO DOMU…
GDZIE ZACZYNA PRACE NAD DRUGIM ALBUMEM
WHITBURN, SZKOCJA
SIERPIEŃ 2020
Grammy i Whitburn dzieli dosłownie wszystko.
Miasteczko naszpikowane pubami.
I to tyle.
Nigdy nie sądziłem,
że zostanę w rodzinnym mieście.
Ale w sumie to nie takie złe.
To zupełne przeciwieństwo całego tego gówna.
Prostota jest tak wyjątkowa. Rozumiesz?
Trzeba docenić to piękno
codziennego życia.
RYBA I FRYTKI
Uwielbiam to, że jestem Szkotem.
I że ludzie mają swój żargon.
- To dla ciebie. - Dzięki.
Twardo stąpają po ziemi.
Patrzcie państwo.
Ludzie żyją na zasadzie:
„Spróbujmy, pewnie się nie uda,
ale zabawa będzie przednia”.
Rozumiesz?
Dowiedziałem się, jak bardzo kocham to, skąd pochodzę.
Czuję się jak w domu. Nic się nie zmieniło.
Miłe uczucie.
Wiadomo, ale chyba wybrałem złą karierę, skoro tak czuję.
Anonimowość nie jest mi dobrze znana.
U optyka siedzi kobieta.
Siedzi u optyka i widzi nas z daleka.
Wizyta nie ma sensu.
Jest wyleczona.
A teraz wyjrzyj przez okno.
Jeśli widzisz Lewisa Capaldiego, to okulary działają.
Dziękuję.
Widzisz?
Dzień dobry.
NIE MA TO JAK W DOMU
To nie The Osbournes.
Rany boskie!
- Halo? - Kto tam?
To ja, Lewis Capaldi, brzydal.
- Co się dzieje? - Nic, kurwa, Greg.
Chciałem ci powiedzieć, jak stoimy z kampanią Airplay,
nad którą tyle pracowałeś.
Teraz „Before You Go” jest na pierwszym miejscu.
Najdłuższa podróż do podium
w historii Billboard Airplay Chart.
Ja pierdzielę.
Tak samo jak Mediabase Airplay Chart.
Bardzo dziękuję, Greg.
I, Lewis, skończ z tymi wolnymi smutasami.
To nas przerasta.
Na następnej płycie będą szybsze.
Na razie. Wielkie dzięki.
- Na razie. - Pa.
No i proszę. Ja pierdzielę.
Globalna pandemia jest w pierwszej trójce dziwnych rzeczy,
które wydarzyły się przez ostatnie trzy lata.
Dziękuję za wszystko, co dla mnie zrobiliście
w ostatnim czasie.
Mam niesamowite życie.
Bardzo dziękuję za wasz wkład.
Zobacz, jaka kolejka.
Nie wyjeżdżałem z miasta.
Poleciałem do Ameryki,
bo moja muzyka tam zawędrowała.
W ostatnich dwóch latach ludzie byli dla mnie mili.
Ale to zbieg okoliczności.
A za ścianą dyskoteka.
Lewis!
Tworzenie pierwszego albumu, trasa,
nagrywanie albumu…
Nie nagraj mi fiuta.
Marzenia się spełniły na tyle,
na ile to możliwe.
Po sukcesie pierwszego albumu padały pytania,
czy da się to powtórzyć.
ZAŚPIEWAMY?
Napięcie ciągle ci towarzyszy.
Tylko przez chwilę możesz być na szczycie.
Czas ucieka.
Całe życie na pierwszy album,
a potem pół roku do roku na stworzenie drugiego.
Siedzę w szopie rodziców.
Tutaj głównie tworzę drugi album.
Nie tego się spodziewałem.
Jak nagrywamy i wszystko idzie dobrze,
to zaraz mam tak: „Nie podoba mi się to.
Idę zwalić gruchę”.
Rozumiesz?
To się wydaje…
To coś znacznie prostszego.
Nie walić gruchę. Mieszkam u rodziców.
W takiej sytuacji nie warto się masturbować.
ZAZNACZ W KALENDARZU 05-07-2022
RODOS, GRECJA
Opróżnij zmywarkę.
- Ostatnio opróżniłem. - Wiem.
- To nie wolontariat. - Sam się zgłosiłem.
Sam z siebie to zrobiłem.
U nas trzeba.
To wszystko bardzo niepojęte.
Jakbym oglądała jakiś film.
Bardzo dziwne.
Chodzi po domu w slipkach…
MAMA
…i mówi, że potrzebuje czystą bieliznę.
- Często to robisz. - No weź.
To dla wszystkich,
a ty pchasz swój widelec.
Czasem wydaje się, że dorósł, a czasem widać,
jaki jest jeszcze niedojrzały.
Musisz dzwonić do mamy,
żeby cię odebrała od przypadkowej dziewczyny?
To akurat można przemilczeć.
Dobrze, że to wspomniałaś.
Mały Luigi. Ma złote serce.
Jest autentyczny. Miły dzieciak.
Nie napusza się.
Czemu udajesz, że gotujesz?
- Zawsze tak robię. - Tak, mamo?
- Jasne. - Nie.
Nie chcę, żeby to go zmieniło. To nie byłoby nic dobrego.
Nie byłoby warto,
gdyby się zmienił i przestał przypominać siebie.
Frank jest trochę smutny.
- Czemu go zabierasz? - Mama tego chce.
- Nie. - Tak.
- „Zabieraj tę pizdę z domu”. - To o mnie tak mówi.
Nie, ciebie nazywa „chujkiem”.
Czyli masz to po mnie.
Kolega po fachu powiedział mi, że sława nie zmienia ciebie,
ale twoich bliskich.
Tata o mnie mówi, jak z kimś rozmawia.
„Mój syn na pełno followersów”.
„Wiesz, kim jestem?”
Wykorzystywałem to, żeby dostać, co chcę.
- Często tak robisz. - Nie tak często jak kiedyś.
Złagodniałem.
Przyzwyczajam się.
Nie wychodzi mu.
I trochę…
Nie dostałeś zniżki na jacuzzi?
Dostałbym zniżkę, gdybyś siedział obok niego.
Nie tylko zniżkę, ale i saunę za darmo.
Usiadłbyś obok?
Jacuzzi nazywa się „Lewis”.
No proszę…
Musisz jedynie posadzić cztery litery obok jacuzzi.
Nie, nie zrobiłbyś tego.
Właśnie.
Fryz na czeskiego piłkarza.
Staje się popularny.
To jest cudo.
Ja pierdzielę.
- Siódmy cud świata. - Jezu.
Tutaj jesteś noworodkiem. Zobacz.
Nie widzę.
Urodziłem się w szpitalu Rottenrow w Glasgow
siódmego października 1996 roku.
W tym roku minie 25 lat.
Bezproblemowa ciąża.
Szybko wyskoczyłem.
Pytałem mamę.
Już miała trójkę dzieci.
No tak, tata miał mieć wazektomię.
Ciach.
Ci, co nie wiedzą,
to przecięcie nasieniowodów.
Nadal ma się wytrysk?
Mama na to: „Po co wazektomia? Jestem w ciąży”.
Ze mną.
Dostałem odtwarzacz.
BRAT
Trójka jakby za mało.
SIOSTRA
BRAT
I pojawił się Lewis.
Rodzina w komplecie.
LEWIS − LAT 5
O mój Boże.
- Co to, Lewis? - Co to jest?
- Nowa gitara. - Warren, najstarszy brat.
Będziemy wymiatać!
To on wkręcił mnie w muzykę.
Chciał grać na gitarze i ja też.
Możesz użyć stroiciela.
Lewis chodził do pokoju,
ćwiczył godzinami i schodził.
Szliśmy do kuchni, a on pokazywał, czego się nauczył.
LEWIS − LAT 11
Kiedy śpiewał, musieliśmy być cicho.
Pewnie słychać nas w tle,
jak przechodziliśmy obok.
Nazywam się Lewis Capaldi.
Jak byłem młodszy, pierwszą widownią byli rodzice.
Mam wiele miłych wspomnień,
kiedy grałem piosenki tylko na gitarze.
Teraz kiedy skończę coś pisać,
wysyłam im na WhatsAppie albo…
Robię tak do dzisiaj.
ODTWÓRZ
Witajcie. Tu Gap Unplugged.
- Jak leci, Lewis? - Dobrze.
Najmłodszy uczestnik w historii Gap.
- Ile masz lat? - 12.
Ile lat grasz na gitarze?
Trzy.
Kiedy zaczniesz występować w Szkocji?
W każdej chwili.
Nie gram na scenie.
Byłem tylko kierowcą. Cieszyłem się, że mogłem jechać.
Tata zabierał mnie na wszystkie występy.
Do Glasgow, Edynburga.
Pukał do drzwi.
„Mój syn śpiewa”. „Zajebiście”. I tym podobne.
Miał 12 albo 13 lat. Kłamaliśmy na temat jego wieku.
Następny występ w Garage Attic w Glasgow.
Pojawiałem się. Ktoś po prostu…
Dwa głośniki na stojakach.
Malutka konsoleta.
Brzmiałem okropnie.
O tak: „Jestem Lewis Capaldi”.
Tak słychać było przez głośnik.
„Lewis Capaldi, a piosenka to…” Jakaś tam.
LEWIS − LAT 18
W tamtym miejscu wszyscy tylko gadali.
Nikt cię nie słuchał. Nikt nawet nie spojrzał.
Mogły słuchać nas dwie osoby.
Występowałem tak przez lata.
Grałem w zasranych pubach i każdy miał to w nosie.
W Szkocji jest teraz 19.10.
Zrobię nagranie. Będzie fajnie.
Głównie piszę przy pianinie
i sprawdzam po kolei pomysły.
Wgrywam na iPada.
Wszystko trzymam razem i potem odsłuchuję.
Kiedy przychodzi do nagrywania, wybieram te najlepsze.
Oznaczyłem je jako „super”,
bo taka jest moja muzyka.
W filmach dokumentalnych ludzie mówią:
„Nagrałem piosenkę”. Puszczają trzeszczące dźwięki,
a potem przewijają film rok do przodu.
Ja liczę, że dobrze pójdzie.
W filmach przeskakują w czasie,
tłum szaleje
i śpiewa właśnie tę piosenkę.
Fajnie by było, gdyby tak się stało.
Jeśli piosenka odniesie sukces,
przeskoczymy w czasie za trzy, dwa, jeden…
Wciąż tu jestem.
Żadnej się nie udało. Dziękuję.
Fajnie, że wróciłeś do grania.
- Witaj w domu. - Dzięki.
- Zawsze się wraca. - Fajnie.
Naprawdę.
Drugi numer jeden w Ameryce?
- Tak. - Świetnie.
Jesteś wiarygodny.
- Masz jakiś pomysł? - Parę, tak.
To był…
- Ten. - Nie wszystko rozumiem.
Trochę tu mamroczę.
Lubię tę zwrotkę, trochę jakby…
Wyjaśnić jest mi ciężko
Tak dobrze się znam z tą udręką
- Od tego można zacząć. - Tak.
Przychodzi i odchodzi
I na koniec zostawia mnie
Mam tu jeszcze fragment.
Podoba mi się to „tak dobrze się znam z tą udręką”.
- Płynnie. - Tak.
Bo to tylko mojego serca bicie
Poczekaj do końca skrycie
Jeśli poczekasz Jeśli powiesz mi
Powiesz, że mnie zostawisz
- Dobre? - Tak.
Fajnie wyszło.
…więcej dać
Tak.
Nie mam nic do stracenia
Kurwa.
Jeśli zrobię to, żeby…
Jeśli słowa piosenki wzbudzają uczucia,
warto się tego trzymać.
Nieważne, czy to wesoła, czy smutna piosenka.
Jeśli wywołuje jakieś emocje lub coś we mnie porusza,
trzymam się tego.
Nic więcej dać nie mogę
Poszedłem na dno
Raczej nie dam już rady
Super.
Kurde, ciężko wejść w tę tonację.
Nie byłem poetą. Nie miałem pamiętnika.
Nadal nie mam. W ogóle nie czytam.
Wiem, że to niedobrze. Mógłbym,
ale nie umiem się skupić.
Umiem się skupić, kiedy gram piosenki na scenie.
Ten przypływ energii to najlepsze uczucie.
Przez
Co?
Wal się
Zacząłem pisać piosenki, żeby grać je na żywo.
Do ostatniego albumu
pierwsze, co dołączyliśmy, to piosenkę „Bruises”.
Nie sądziliśmy, że będzie aż takim hitem.
King Tut's w styczniu 2017 roku.
Miałem zagrać nowe piosenki
i również „Bruises”.
I potem poszło w świat.
Widać jego uśmiech, kiedy ludzie też śpiewają.
Wiedzieliśmy, że to jego powołanie.
Chyba to znacie.
Spotify dało piosenkę na pierwsze miejsce w New Music Friday.
I był na nią szał.
Playlista Radio 1 na następny tydzień.
Tu jest moje imię.
Paddy.
Ja pierdzielę.
To moja sypialnia. Uwielbiam to duże miasto.
„Jestem zahipnotyzowana”.
„Piękny głos i przystojny chłopak”.
No raczej!
„Cechy charakterystyczne”. Może oczy…
Pucołowate policzki.
CECHY CHARAKTERYSTYCZNE PUCOŁOWATE POLICZKI
Kiedy spotykasz ludzi,
bardziej interesuje ich muzyka czy twój Instagram?
Ludzie podchodzą do mnie na ulicy:
„Uwielbiam twój profil na Insta”. A ja: „Jestem też muzykiem”.
WSCHODZĄCA GWIAZDA − UROCZY @SPOTIFY
Nie wiedziałem, w co się pakuję,
wrzucając te filmiki.
Teraz robię kupę.
Wczoraj poszedłem na imprezę.
Ludzie zaczęli wyciągać telefony.
Czemu tak ich interesuje, co robimy?
Potem sobie przypomniałem, że jestem sławny.
Dawaj.
Moi przyjaciele są jeszcze z lat szkolnych.
Michael jest grabarzem.
Conor dekarzem i DJ-em.
A Niall rekrutuje na studia.
Dec Duff coś tam spawa i jest inżynierem.
Nie wiem, co robi inżynier, dlatego powiedziałem, że spawa.
Aiden Halliday gra na pianinie i jest reżyserem muzycznym.
Aidan Beattie gra na basie.
Dwóch z nich jedzie ze mną na jednym wózku.
Pokaż zegarek.
Mówi się o byciu przyziemnym,
twardo stąpającym po ziemi,
a bardzo często nie czujesz gruntu pod nogami.
Ale relacja z przyjaciółmi jest najważniejsza.
Żebyś nie zmienił się w za dużego chujka.
Pewnie zdajesz sobie sprawę, że wszystko można kupić.
Nie ma w tym nic złego.
Drink za darmo.
Właśnie. Nie stoisz w kolejce.
- Tak to jest. - Zero kolejek.
Tak naprawdę chcesz zapytać,
czy Niall się zmienił, odkąd stałem się sławny.
Odpowiedź brzmi: na 100%.
- Dzięki, stary. - Dzięki.
Picie podczas kolacji i pisanie piosenki.
- Na to się zanosi? - Tak.
- Ano. - To lager?
Czasem cydr.
„Finchy, lager…”
„Różne drinki na różne okazje”.
Musisz powalić na kolana.
- Super. - Tak.
Jestem zawodowcem, więc pewnie powalę.
Jak chcesz.
AUTOR PIOSENEK
- Linijka po linijce. - Dawaj.
Lecimy.
Rozumiesz?
Raz, dwa, trzy!
Za cicho.
- Damy czadu. - Trochę rock and rolla.
Halo?
- Jak leci? - Dobrze. U ciebie?
Całkiem spoko.
Myślę o ramach czasowych.
MENADŻER
Praktycznie rzecz biorąc, chcemy,
żeby piosenka wyszła na początku nowego roku.
Jasne.
Jak myślisz, ile czasu zajmie napisanie jej?
Musimy zrobić więcej…
Może pojedziemy nagrywać do Londynu?
Kiedy tylko chcesz.
Jest już gość z pizzą?
- Udało się. - Zaraz odjedzie.
Tak!
Jeśli chcesz pizzę, wystarczy, to bardzo ważne,
że jesteś sławny.
Proste.
LONDYN
Jakbym grał w EastEnders.
Dziwne, że tego nie czujesz.
Co chcesz dzisiaj robić?
Pytanie za milion dolarów.
Pytanie do smutasa.
Możesz wybrać ze 120 smutnych piosenek.
- Tak. - Stu dwudziestu jeden.
Właśnie.
Czy płaczę co wieczór?
Trochę dołujące zaczynać refren
od „czy płaczę co wieczór?”.
- Wszystko dobrze? - Słuchałeś pierwszą płytę?
Możesz przejąć stery.
Miałem święty spokój przy pierwszej płycie.
Czasem byłem kłębkiem nerwów,
bo nie wiedziałem, jak nagrać album.
A wystarczy napisać piosenki i je wypuścić.
Lewis, co zaśpiewasz?
Nie wiem
Kręci mi się w głowie.
Przykro mi, że źle się czujesz.
Nie czuję, że umiem pisać piosenki.
Odkąd odniosłem sukces, zrobiło się jeszcze gorzej.
„Someone You Loved” było hitem.
To był właśnie punkt zwrotny.
Stałem się sławny.
Sześć tygodni na szczycie.
Wyświetlono ponad miliard razy.
- Hit „Someone You Loved”. - „Someone You Loved”.
- Lewis… - Mój przyjaciel, Lewis Capaldi.
Ulubieniec Ameryki!
Nagroda Piosenki Roku trafia do…
Lewisa Capaldiego!
PIOSENKA ROKU
Siemano.
Witajcie.
Nazywam się Lewis.
Bardzo za to dziękuję.
Powszechnie uważa się,
że piosenka jest o mojej byłej dziewczynie,
którą możecie oglądać w Love Island, ale…
Ale jest o mojej babci,
która niestety zmarła kilka lat temu.
Mam nadzieję, że ITV nie skontaktuje się z nią,
żeby wystąpiła w programie randkowym.
No ale bardzo dziękuję.
To był najlepszy rok w moim życiu.
Dziękuję wam i wytwórni.
Dziękuję rodzicom, że się kochają.
I dziękuję babci, że…
umarła? Wybaczcie.
Do zobaczenia, pa. Bardzo dziękuję.
Dzisiaj wielka impreza z okazji Brit Awards.
Będzie niesamowicie.
Czułem, że muszę wydać trochę grosza
i kupić nową parę vansów.
Ostatnim razem wygrałem kilka nagród.
Wystąpiłem też na scenie, a tym razem…
tylko tam będę.
Trochę smutno.
Ciekawe, co zaśpiewa Elton John.
Wysłał mi miłego e-maila. Mówiłem o tym?
Piłem piwo z Edem Sheeranem.
Opowiadałem mu o swoim syndromie oszusta.
A Elton wysłał e-maila: „Drogi Lewisie,
wczoraj rozmawiałem z Edem o tobie.
Mówił, że czujesz się jak oszust.
Bzdura!”. Drukowanymi literami.
„Jesteś autentyczny.
Twój album jest wciąż na szczycie,
a to dopiero twój pierwszy!” Też drukowanymi.
„Piszesz piękne piosenki, które docierają do ludzi.
Jesteś wspaniałym piosenkarzem.
Zabawnym i oryginalnym. Mówię poważnie.
Przestań tak myśleć, bo przyjadę do Suffolk
i przerobię cię na homo.
Dużo miłości, Elton”.
Miło się czyta takie rzeczy,
ale i tak czuję się trochę jak oszust.
Chyba nigdy nie przestanę myśleć,
po co tu w ogóle jestem.
Dzisiaj się zastanawiam, co tu robię.
Właśnie tak.
Syndrom oszusta można poczuć w każdej chwili.
Przenika każdą decyzję i wszystko, co robisz.
Niepojęte było dla mnie,
że ludzie przychodzą mnie posłuchać.
Podoba mi się to, że ludzie słuchają mojej muzyki.
Ale nie rozumiem, czemu chcą mnie oglądać.
Mimo to jestem im dozgonnie wdzięczny.
Mogę im dziękować bez końca…
Kocham was, ale nie rozumiem.
To właśnie próbuję powiedzieć.
Po prostu nie rozumiem.
Sam nie wiem.
GLASGOW, SZKOCJA
Marnuję niemal cały swój czas
Czuję, że zapadam się jeszcze bardziej
Umiem stwarzać pozory
Pozory
Że niby czujesz się lepiej niż naprawdę?
Gdybym zawsze dobrze się bawił
Zapadam się jeszcze bardziej
Umiem stwarzać pozory
Wszystko i nic nie jest na swoim miejscu
Jestem…
Jestem aktorem.
Jestem aktorem…
Fajne.
AUTOR PIOSENEK
- „Udaję”. - Fajne. Podoba mi się.
Ukrywam prawdziwą twarz i widzisz kogoś silniejszego.
AUTOR PIOSENEK
- Pokazujesz prawdziwe oblicze. - Tak.
Udaję, cóż mogę rzec?
Oszust urodzony
Powiedz mi, kim mam być
- Fajne to „oszust urodzony”. - Tak.
Słowa Capaldiego.
Na pewno.
Gnojki z mojej szkoły, mieszczuchy.
Mają już mężów i żony. Byliśmy z tego samego rocznika.
Ich dzieci chodzą do mojej starej szkoły.
Pamiętam, jak miałem z 25 lat
i myślałem, że mam karierę.
- „Wiem, co robię”. - Ja o tym nie myślałem.
Liczyłem, że wybiorę sobie karierę.
A to nie takie proste.
- Nadal nie wybrałeś. - Cel zawsze się zmienia.
Nigdy z niczego się nie cieszysz, bo jest coś nowego…
Zawsze patrzysz przed siebie,
a nie na to, czego już dokonałeś.
Do dupy.
- Tak. - To tyle?
Mam jeszcze jedną, ale też do dupy.
Nie należy do najlepszych.
Nie.
To, co wcześniej napisałeś,
było o wiele lepsze.
To moje zdanie. W końcu się na tym znam.
- Podoba mi się ta… - Wiesz co?
Otworzyłaś puszkę Pandory.
Mówiąc, że nie…
Nigdy nie byli muzykalni.
Słucham?
- Nie mam talentu do muzyki. - Nie, ale…
- Zaczynasz się irytować. - Nieprawda.
Kiedyś pytałeś mnie o zdanie.
- Mówiłem, co myślę. - Nie.
Nie trzeba talentu, żeby wiedzieć, czy coś lubisz.
Wcale tak nie twierdzę. Co to za taktyka obronna?
Zabawne, bo jak zaczynałem grać piosenki,
były tylko dobre i złe.
A teraz mówicie, że zmienilibyście słowa.
Co ja tam, kurwa, wiem?
Słuszna uwaga.
Ale czy pokazujesz prawdziwego siebie?
- Dobre pytanie. - Nie?
Nigdy nie wiadomo.
ROZMOWA Z UK LABEL
- Dzień dobry! - Lewis, jak idzie pisanie?
Z kim pracujesz?
Dochodzimy do momentu, kiedy trzeba zacząć miksować
i pracować z ludźmi.
Tak, idzie trochę za wolno.
Powiem wprost. Wolno idzie.
Zobaczymy.
Jak jest do dupy, to trudno. Wy macie zrobić z tego hit.
Jakieś występy na żywo?
Masz ustalone daty na koncerty?
Panuje tu dość podły nastrój.
Pisanie wydaje się bezsensowne,
jeśli nie ma się celu,
jeśli nie wiemy, czy gdzieś wystąpię.
Tak teraz czuję.
Oby niedługo znieśli restrykcje.
- Buziaki! - Do zobaczenia!
Pa.
Chyba myśleli, że usłyszą jakąś muzykę.
Ja pierdzielę.
Dawaj.
Aż chce się znaleźć trampolinę
i siłować się z kolegami.
Stare, dobre czasy.
Trzymam tu gumki
zaraz przy kartach z zapaśnikami.
Rodzice się przeprowadzają, więc wynoszę swoje rzeczy.
Mieszkali tu przez 15 lat, więc jest ciężko.
BIBLIA
Kurwa.
Już tu nie mieszkam, więc trudno.
Przychodziłem tu pić z kumplami.
Na ścianie nie było żadnych platyn,
kiedy przychodziłem i próbowałem pisać piosenki.
Dziwne, że na przestrzeni lat
zapełniłem ścianę platyną.
„Someone You Loved” zacząłem pisać…
tu.
Tu ją napisałem.
To ważne pomieszczenie.
Czasem o tym myślę,
kiedy przypomina mi się szkoła.
Nie wiedziałem, że w taki sposób
potoczy się moje życie.
Istne szaleństwo.
Szaleństwo.
Ta była pierwsza.
Dostałem od menadżera za EP.
Warte tyle, co półtora miliona sprzedanych egzemplarzy.
Na pewno to zmyślił.
Czuję, że dorastam i się starzeję.
To jest do dupy.
Utrata rodzinnego domu, w którym się dorastało,
to też dziwne uczucie.
Nie wiem, ale kiedy o tym myślę,
czuję się dziwnie.
Skręca mnie w żołądku.
Wyprowadzka stąd
wydaje się
ostatnią rzeczą w moim życiu, której już nie ma.
Jak bezpieczna przystań.
To, że mnie tu nie ma, jest dziwne.
Coś się skończyło.
Ten dom należy do kogoś innego.
Super.
Gotowe.
Ktoś tu przyjdzie i to posprząta.
Zapłacę im.
Super.
GLASGOW, SZKOCJA
„Boże, jaki on normalny. Wiesza…”
„Patrzcie, wiesza własne ubrania”.
Rzadko sprawdzam, czy czyste.
Zrób zbliżenie.
Chyba są czyste.
Robię na boku coś innego.
Z mojego punktu widzenia jestem dokładnie w tym samym miejscu,
co trzy lata temu,
bo w tym czasie w ogóle nie dojrzałem.
Połóż tu.
Zamieszkam z Niallem.
Nigdy wcześniej z nikim nie mieszkałem.
Odpadła połowa Brit.
Reszta kolegów
żyje na kocią łapę.
Ja nikogo nie mam,
więc potrzebowałem kogoś, kto sprowadzi mnie na ziemię.
Coraz ciężej mi utrzymywać kontakt
z rodziną.
Przejrzałeś piosenki?
Nie.
Napisałeś 54 piosenki.
- Chyba więcej. - To są całe piosenki.
MENADŻER
REŻYSER MUZYCZNY
I co?
Przebój w takiej postaci?
Co to za pytanie?
Te pytania potrzebują odpowiedzi.
Nie wpada w ucho jak „Someone You Loved”.
Posłuchamy „How This Ends”?
Dawaj.
Podoba mi się.
Refren będzie niesamowity.
To nie jest singiel.
- Świetna piosenka. - Naprawdę dobra.
- Pełna emocji. - Tak.
- Wzruszy ludzi. - Tak.
I o to w tym chodzi.
- Jasne. - Co jeszcze mamy?
Może „Haven't You Ever Been In Love Before?”?
Dawaj.
Zapytała
Nigdy nie byłeś zakochany?
Co o niej myślimy?
Nigdy nie byłeś zakochany?
To trochę jak…
Przyzwyczaiłem się Że mnie kochałaś
No i co?
Właśnie o tym mówię. To dobrze, nie?
- Tak. - Super.
Ludzie uwielbiają podobnie brzmiące klimaty.
Co myślisz, Aiden?
Ludzie chcą czegoś ekscytującego.
Tak?
A może chcą tego samego, ale trochę ulepszonego?
Jakie to ma znaczenie, jeśli piosenka jest świetna?
Może nie ma.
Dlatego…
- Zagwozdka. - Tak.
- Wrzód na dupie. - Wszystko na to postawiłem.
Wiem, że ty też, ale jak to zjebię…
Przecież ja się pod tym podpisuję.
Ach, to masz na myśli.
Każdy pokłada w tym nadzieje,
więc tym bardziej, jeśli zjebię…
Nadal będę prowadził interes.
Mówi, że wszystko na to postawił,
jakby mnie tu nie było.
Nazwisko Lewis Capaldi jest na wszystkim.
Mamy przebój?
Nie wiem.
Dobre jak „Someone You Loved” i „Before You Go”?
Jest sens wypuszczać coś gorszego?
Wtedy możesz nic nie wypuścić.
Jasne, że czuć presję.
Ty musisz dobrze tym pokierować.
I tego się obawiam.
Ty martw się tym, a ja pisaniem.
Wypuszczamy.
- Cudnie. - Narka.
Czadowo. Idę napisać drugie „Someone You Loved”.
- Cześć. - Przyjechałeś?
Wypuść psy do ogrodu.
Siedzisz w innym pokoju?
Młodzieńcza miłość.
Widać, jak rodzice się kochają.
Lewis, nie.
Dwa salony.
Żeby nie musieli razem siedzieć.
Nie mogę tam wchodzić.
Cześć.
- Cześć. - Szybki, co nie?
Masz drgawki.
Mam. Codziennie.
Myślałem, że się leczysz.
- Co mogłoby… - Kręgarz.
- Nie pomoże mi. - A co pomoże?
- Nic, kurwa. - Tik zostanie?
Wygoogluj „tiki nerwowe”.
Wzruszanie ramion jest najczęstszym.
- Jak się tego pozbyć? - Nie wiem.
Naprawdę.
Pogarsza się, jak stoję w korku.
- Też tak masz, jak trenujesz? - Tak.
- Na treningu? - Kiedy jestem zmęczony
i coś się dzieje, pogarsza się.
- Mam przestać trenować? - Nie.
Trening to wywołuje, więc powinienem.
- Masz o tym nie wspominać. - Czemu?
Czemu mam o tym nie wspominać?
Bo robisz z tego wielkie halo.
Będziesz udawał, że tego nie ma?
I nic nie zrobisz?
- Tak? - Coś zrobię.
- Co? - Mam tak tylko czasem.
Życie, brachu.
Przyzwyczaj się.
Jak o tym wspominasz, jest tylko gorzej.
Wiemy, że tak robi, więc nie patrz.
Nie umiem nie patrzeć.
Bo chcesz mu to wypominać i pogarszać sprawę?
Będzie tylko gorzej.
Bo zbliża się
do zakończenia nagrań.
Sama nie wiem.
Ciąży na nim większa presja, niż sądziliśmy.
Będzie się martwił,
że nie spełni oczekiwań ludzi.
I że wszystkich zawiedzie.
Ale niewiele można zrobić.
Uważasz, że się nie przejmuje.
Większość spraw cię nie rusza,
- ale to nieprawda. - Jakich?
- Wydajesz się być… - Album wychodzi.
…niewzruszony.
Zawsze można powiedzieć, że mu się powiodło.
Ja tak uważam.
No cóż…
Mogą być.
Kupiłem nowe buty. Dzisiaj powinny przyjść.
Lecę do Los Angeles, Miasta Aniołów,
żeby napisać sporo piosenek.
Fajnie.
Chciałbym wrócić
z bardzo dobrymi piosenkami.
Tworzenie ze wspaniałymi ludźmi,
którzy wcześniej nie pomagali,
bo nie byliśmy tak sławni.
Denerwuję się, bo mam drgawki
i trochę panikuję, więc…
Przeszło mi przez myśl, że będę tam zupełnie sam.
Boże.
Załatwione.
Spakowany.
Samolot wystartuje i będziemy w LA.
To będzie następne.
Dobre uczucie.
Wyczekiwanie czuć w powietrzu.
LA.
To jest to.
Tak można żyć.
Moje notatki z jogi.
„Pies z głową w dole. Wojownik 1”.
„Pozycja trójkąta. Pozycja kąta”.
„Poprawia trawienie, metabolizm, krążenie krwi i popęd”.
Będzie ze mnie niezłe ruchadło.
Pracowaliście nad czymś?
Nagrałem z Danem piosenkę do EP.
Usłyszałem „Bruises” i pomyślałem,
że musimy nawiązać współpracę.
„Nie wiem, kto to, ale piosenka jest mega”.
- Bardzo dobra. - Tak.
Masz zaplanowane występy?
Festiwale i trasy są już zarezerwowane. Zobaczymy, jak pójdzie.
Podoba mi się, ale sama myśl o tym
trochę mnie zniechęca, wiecie?
Przez COVID czy przez…
To moja najdłuższa przerwa między występami.
Człowiek tak się czuje do pierwszego występu,
a potem radość cię rozpiera.
Oby. Ale tak, będzie dobrze.
Nie mogę się doczekać,
ale album zaprząta mi myśli.
- Rozumiesz? - Tak.
OLIVIA '20 − JULIA SIERPIEŃ '21
- Podoba mi się. - Tak.
Końcówka nie będzie…
Na końcu można improwizować.
Tak, ale podoba mi się…
Powiedz mi coś dobrego…
Tak.
Nie wiem, czy „Good News” jest dość dobre…
Nie wiem.
Ja zmieniłbym kolejność.
- Zmieniłbyś? - Dałbym na sam koniec.
To byłoby na końcu,
ale słowa musiałyby być…
Jakoś nie przekonuje mnie to.
Zastanawia mnie wątek emocjonalny
w „Good News”.
Zdecydowanie.
Twoje piosenki wyróżniają się tym,
że są przepełnione emocjami.
Musimy to jakoś odtworzyć.
Tak.
Ale to też mnie nie przekonuje.
Piszę piosenki przy pianinie i nienawidzę siebie godzinami.
To bardzo trudne, a ja nie umiem pisać piosenek.
Tiki się pogarszają, kiedy siadam do pianina.
Odczuwam ból.
Mam płytki oddech…
Bolą mnie plecy, jak muszę to robić.
Co mnie trochę
przeraża.
Muszę się zastanowić, co zrobić.
SPORO TEGO SYROPU NA KASZEL
W Spotify nazywają cię Lulu.
- Zaczęło się ode mnie. - No cóż.
Dostałeś od nich tablicę za „Before You Go”.
- Wysłali ci? - Tak.
Spotify wysłało mi e-maila:
„Mamy tablicę pamiątkową dla Lulu”.
Powinni byli użyć nazwiska.
Wysłałam Ryanowi z dopiskiem:
„Przeze mnie nazywają go Lulu, ale mi to nie przeszkadza”.
Możemy coś posłuchać?
- Nie mogę grać. - Jeszcze nie skończyliśmy.
Ma rację…
- Nie da się zaprzeczyć. - Tak. Dziękuję.
Musimy pomyśleć nad moim powrotem.
- Nie chcę tylko wypuścić piosenki. - Poczekamy na moment.
Co robiłeś poza pisaniem piosenek?
Nic.
Fajnie wyrwać się z wyspy?
- Jest dziwnie. - Tak?
Trochę nierealnie.
Dostałem tików nerwowych.
- Często tak mam. - Od zawsze.
- Czuję, że… - No dzięki.
- Jest gorzej. - To część osobowości.
Muszę się tym zająć.
To od duszenia czegoś w sobie?
Nie, to stan lękowy, ale nie wiem od czego.
Jak to wyleczę, to będzie okej.
- Chodzisz na terapię? - Nie.
Ja chodzę od roku. Odmieniła mnie.
Warto kogoś poszukać, z kim będziesz miał kontakt.
Pewnie.
MARZEC 2020 ROKU − 18 MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
OSTATNIE DNI TRASY W WIELKIEJ BRYTANII
Możecie potwierdzić, że będą fajerwerki?
- Tak. - Za 10 sekund?
- Dobra, odpalam. - Dostaliśmy sygnał.
Wystrzeliły za szybko.
Trzeba je zgrać czasowo.
Nie wydaje się taka duża.
Dobry występ.
Nic nie pamiętam, tak się bałem.
Oby dzisiaj też był dobry.
Może być?
Dobra.
Widać było przez całą trasę,
że każdy występ był dla niego ciężki.
A na Wembley miał kryzys.
SSE ARENA
BILETY WYPRZEDANE
Ja pierdolę.
Wybaczcie. Muszę na chwilę przestać.
Plecy mnie napierdalają.
I przestał śpiewać.
Pobiegłem schodami.
Widownia ucichła.
Krzyczałem: „Dawaj, Luigi! Dasz radę”.
Serce mi pękło.
Widziałem go. Było naprawdę źle.
Tiki wymknęły się spod kontroli.
Były naprawdę okropne.
Zacząłem myśleć
o presji, jaka na mnie ciąży,
bo sporo było na szali.
To już nie były jakieś tam pioseneczki.
Ludzie na mnie polegali.
Czy w ogóle warto?
Jeśli tak się czuje?
Za rok, jeśli wszystko się ułoży,
sukces będzie większy tak samo jak presja.
Człowiek zastanawia się, jak on sobie…
Jak on sobie z tym poradzi?
Cześć.
Co słychać?
- Nic. Co u ciebie? - Też nic.
- Z kim chciałbyś pisać piosenki? - Mam wolne we czwartek i piątek.
Wróciłbym do domu.
Możesz powiedzieć,
że popracujesz tu miesiąc,
dwa, trzy albo rok.
A ja już wróciłbym do domu.
Jutro pogadamy.
- Spoczko. - Kocham. Pa.
Myśl, że mogę nie dać rady,
nawiedza mnie przez ostatnie parę tygodni.
Coraz bardziej. Może to przez to,
że nie chcę pisać piosenek.
Tracę wiarę we własne możliwości,
mimo że osiągnęliśmy niesamowite wyniki.
To przez to, że myślę,
że nie umiem napisać nic dobrego.
Lećmy do LA, gdzie mogę pisać z najlepszymi.
Może coś wyczarują.
Ale to tak nie działa.
Czasem myślę, że album powali na kolana,
a czasem myślę: „Kurwa, to jest…”.
„Czeka mnie jeszcze sporo pracy”.
Tak.
Sam nie wiem.
Wiem w ogóle, co lubię?
Dobra.
Wkładamy sporo pracy w to, żeby album był bardziej spójnym
dorobkiem artystycznym,
i byłoby miło, gdyby ludzie tak to odebrali.
Czy pokazujesz prawdziwego siebie?
Czuję, że ścigam się z czasem,
żeby uratować swoje zdrowie psychiczne.
Jak telefon dzwoni o określonej porze, wiem, z czym jest problem.
Jak dostaję ataku paniki, czuję, że wariuję.
Zupełnie odcięty od rzeczywistości.
Nie mogę oddychać. Powietrze nie dociera.
Okropne.
Kręci mi się w głowie, coś się tam dzieje
i zaczynam się pocić.
Całe ciało zachowuje się jak barki.
Dostaje konwulsji.
I muszę pogodzić się z tym,
że już zawsze tak będzie. To mój permanentny tryb.
Myślę sobie: „Kurwa, taki już jestem”.
Czuję, że zostanie tak na zawsze albo zwyczajnie umrę.
Serce mu wali jak młot.
Czasem czuje, że traci wzrok.
Puls mu skacze.
Czuje…
Czuje, że umiera, bo mówił mi to.
To nie jest Lewis.
Panikuje tak, że nie może oddychać.
Mama jest spokojna, pomaga mu oddychać, mówi do niego
czasem z siedem godzin.
To pomaga,
ale to nie to samo, co być przy nim fizycznie.
Jeśli coś się stanie, nikt mu nie pomoże.
To dla niego ogromna zmiana.
Wiesz, że będziesz lekko przytłoczony,
więc powinieneś wrzucić na luz.
Nic ci nie będzie.
Lewis jest hipochondrykiem,
więc zawsze myśli, że zbliża się katastrofa
albo że ma guza mózgu.
Całą podstawówkę mówił mi,
że ma guza mózgu.
Mam hipochondrię.
Mam obsesję na tym punkcie.
Jak coś mi jest, czuję, że umieram.
Terapeutka zapytała mnie,
czy może mieć to związek z tym,
że babcia i ciocia umarły,
kiedy miałem trzy i cztery lata,
w rocznym odstępie.
I jestem otoczony śmiercią.
Dociera do ciebie, że ludzie umierają.
Co to?
Lewis, ty na pewno dostaniesz Game Boya.
Pat była siostrą Carol.
Popełniła samobójstwo.
Byłem tam i sporo widziałem.
Byliśmy na dworze, kiedy tata ją znalazł.
Czuję się winna, że temu nie zaradziłam.
Ale od tego myślenia idzie zwariować,
więc trzeba sobie powiedzieć,
że ludzi się nie powstrzyma.
Rozumiesz? Można spróbować pomóc.
Dać im swoje wsparcie.
Ale jeśli sami nie chcą sobie pomóc, niewiele można zrobić.
Bo jeśli nie przestanę myśleć…
Nadal mam poczucie winy.
Czuję, że…
Muszę przerwać.
Co się stało?
Mówiłam o Pat.
Upadłem przy drodze
Jak każdy
Nienawidzę cię
Ale tylko sobie to wmawiałem
Każdą chwilę
Wymieniam na inną
Bo już cię nie ma
I słyszę słowa Które chciałem powiedzieć
„Before You Go” jest o mojej cioci.
Tak jak ja to widziałem.
Ale nie rozmawiałem z mamą, jak się musiała czuć,
słysząc tę piosenkę.
Przepraszam.
Siostra długo miała problemy.
Sama nie wiem.
To był ciężki okres, ale piosenka uchwyciła
całą jego esencję.
Pytania, które Carol codziennie sobie zadawała.
Mogłem powiedzieć coś Co powstrzymałoby cierpienie?
Dobija mnie to Że czułaś się bezwartościowa
Więc
Zanim odejdziesz
Czasem ludzie mają po 40 lat, a w rodzinie nikt nie umiera.
Do mojej podświadomości przenika myśl,
że nasz czas na Ziemi jest ograniczony.
To napędza moje stany lękowe, kiedy myślę o zdrowiu i śmiertelności.
Zanim odejdziesz
Czy byłoby lepiej
Gdybym bardziej się otworzył?
Chyba nigdy się nie dowiemy
Wiesz
Zanim odejdziesz
Mogłem powiedzieć coś
Co przyśpieszyłoby bicie serca?
Gdybym wiedział Pokonałabyś trudności
Więc
Zastanawiam, skąd on to bierze?
Takie głębokie słowa, które wplata w piosenkę.
Widzi człowieka i jego mrok.
Rozumie to i potrafi wyrazić słowami.
Zanim odejdziesz
Ludzie są skomplikowani.
Duszą w sobie różne rzeczy.
Taki jest Lewis.
Nie jest żartownisiem, za którego wszyscy go mają.
I tu mamy konflikt interesów.
Bo ten mrok otacza radosnego chłopaka
i objawia się tikami nerwowymi,
stanami lękowymi, którymi jest otoczony.
Tak.
Ale przez to dużo rozmyślam o tym,
jak mam sobie poradzić
z moim synem.
Witajcie.
Śpiewa i pisze teksty. Debiutowy album
sprzedał się w nakładzie 10 milionów egzemplarzy.
Sprzedał ponad milion biletów na koncerty.
Od pubów i klubów po sceny muzyczne
i tłumy na festiwalach w zaledwie kilka lat.
Dokonał tego, wciąż pozostając sobą.
Powitajcie na scenie Lewisa Capaldiego.
Jak leci?
Gorąco mi.
Jak życie?
Żyję z dnia na dzień i czekam na śmierć.
Rozumiesz?
Oczekiwania są ogromne.
Przez sukces pierwszego albumu stałem się niepewny
i bardziej świadomy swoich umiejętności.
Jak piosenka odniesie sukces, jestem szczęśliwy.
„Nagrajmy dobry album”. „Dobra, następny”.
„Nagrajmy kolejny dobry singiel”.
„Jasna sprawa”.
A potem: „Nagrajmy kolejny album, oby też się sprzedał”.
Presja wisi w powietrzu.
W życiu nie czułem się tak niepewnie jak teraz.
Często o tym myślisz?
Tak. Nawet teraz.
Panie i panowie, bardzo dziękuję. Brawa dla Lewisa Capaldiego.
Dziękuję.
- Wszystko gra? - Było mi gorąco.
- I byłeś niespokojny. - Jakoś…
Dobrze wypadłeś, ale męczyłeś się.
Ciężko się na to patrzy.
Tak to już jest.
- Właśnie nie. - Tak.
- Nie możesz… - Co mam zrobić?
Widać, że cierpisz.
RODZINA LEWISA POSTANOWIŁA ODŁOŻYĆ PISANIE I NAGRYWANIE ALBUMU
I SKUPIĆ SIĘ NA JEGO ZDROWIU
4 MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Ale dobrze.
Super. Do roboty.
Szmat czasu. Jak się czujesz?
Wywracasz świat do góry nogami.
Zmieniasz życie. Sporo ludzi zna samych siebie.
To przez śpiewanie piosenek.
Dla mnie to zupełnie normalna reakcja.
Jeśli znajdziesz się w tej sytuacji, doświadczysz czegoś takiego,
zwłaszcza jeśli jesteś dość niespokojną osobą.
A ja taką byłem.
Nigdy nie czułem przez coś presji,
ale teraz tak mam.
Muszę się z tym uporać.
Lewis.
Tak!
Co byś chciał, Lewis?
Jak był młodszy, dużo mrugał.
Myślałam, że za dużo siedzi przed telewizorem
i ogląda.
Czasem wydawał taki dźwięk.
A potem mu przeszło.
Robił tak, jak miał z sześć lat, a potem wszystko wróciło.
Tiki wymknęły się spod kontroli.
Nie mogę na to patrzeć.
Potem zaczęły padać różne komentarze.
„Bierze kokainę albo inne prochy”.
W końcu musieliśmy się określić
i dowiedzieć się, co się dzieje.
Drgawki wymknęły się spod kontroli. Nie wiedziałem, co to jest.
Potem rozpoznali u mnie syndrom Tourette'a.
Teraz to wszystko ma sens.
Dowiedziałem się tydzień temu.
Wiesz, ilu ludziom już powiedziałem?
Wariactwo. Ludzie myślą, że się chwalę.
Ale dobrze jest powiedzieć,
dlaczego tak się zachowuję.
Rozumiesz? Wiem, że nie umieram.
Przedstawili plan leczenia.
Co za ulga.
- Zapraszam. Usiądź. - Bardzo dziękuję.
Powiedzieli mi,
że jeśli uda mi się obniżyć stan niepokoju
na tyle, na ile potrafię,
tiki nerwowe czy drgawki
nie będą tak częste.
Do tyłu. Podkurcz palce.
- Trochę wyżej. - Jezu.
TERAPEUTA
Jezus na krzyżu.
Widać różnicę między mięśniami po obu stronach.
Są na to specjalne zabiegi.
Odchyl szyję do tyłu.
Jest terapia, która może zmienić tiki.
- Dwa, jeden. Świetnie. - Fajnie.
Weź pięć pełnych oddechów, jak najwięcej powietrza.
Znalezienie terapeuty jest bardzo męczące.
Jedna dała mi zadanie domowe,
co oznaczało więcej stanów lękowych.
Odrabiałem je pod jej domem
przed sesją, co było okropne.
Brałem tabletki, które mi nie pomagały.
Przez nie w ogóle mi nie stawał.
Przepraszam.
A musiałem je brać przez sześć tygodni.
Chodź tu.
Wiem, co robić, żeby wyzdrowieć.
To mój obowiązek.
Nikt nie pstryknie palcami i załatwione.
Wiem, że mogę.
Wiem, że potrafię.
- Ładny sprzęt. - Tak, bardzo.
- Dziękuję. - Dzięki.
Kurwa.
- Tak. - Klasa.
Uzależnieni od Pelotonu.
Po ćwiczeniach dobrze się czujesz, tyle że pot się leje.
Czuję, że dzień nie był zmarnowany.
Od zeszłego tygodnia ćwiczę tak na poważnie.
Schudłem jakieś sześć kilogramów, a potem przytyłem
niecałe trzy, więc i tak trzy mniej.
Jedna pani przygotowuje mi posiłki,
ale szkoda, że nie ma tego więcej.
Ciągle dodaje… Nie lubię sera. A ona ciągle go dodaje.
To wygląda ohydnie.
Chcesz spróbować?
Wczoraj zjadłem McDonalda…
- Tak wyszło. - Ale ćwiczyłeś?
Wczoraj ćwiczyłem dwa razy.
Rano i wieczorem.
Ale chyba nie o to w tym chodzi.
Tak się nie robi,
a potem mówi: „Ćwiczyłem dwa razy, to zjem Maka”.
Ale…
Miałem małego kaca, więc Maka jadłem dwa razy.
Dwa razy wczoraj jadłem.
Wyśmienity.
Wyczekiwana przerwa.
Proszę bardzo.
Kurczak masala z nerkowcami, których nie lubię,
w niecałe dwie minuty.
Chodzę do terapeutki, która jest świetna.
Rozmawiam z nią raz w tygodniu.
Wykonuję ćwiczenia, nawet jak dobrze się czuję,
a nie czekam, żeby poczuć się źle.
Są dni, kiedy bardzo mnie to wkurza.
Ale przez większość czasu da się to opanować.
Pracuję nad piosenką „Forget Me”. Podoba mi się.
Wszystko robię
z bardziej przemyślanym podejściem,
a nie że zmieniam coś, bo tak wypada.
Myślę o piosence
i czego może potrzebować.
Damy czadu.
Szkoda, że nie wyglądam tak fajnie.
Jak chłopiec zeskakujący z krzesła.
Kurwa.
- Chwała Lewisowi! - To jest…
Co się dzieje?
Bierzmy się do pracy.
AUTOR PIOSENEK
Zaśpiewam słowa do „Forget Me”.
Witam
- Wszystko gra? - Zaczynajmy.
Dniem i nocą cierpię
Minęły dwa lata, a wciąż o tobie myślę
Wciąż żyję nadzieją
Mogą mnie zmieszać z błotem
Nie robi mnie to
Wciąż żyjesz nadzieją
„Forget Me” to zabawny sposób na powrót.
Piosenka ze słowami:
„Nie chcę wiedzieć, że umiesz o mnie zapomnieć”
dla kogoś, kto zniknął ze sceny na trzy lata,
przemawia do mojego ego.
Nie jestem gotów, żebyś o mnie zapomniała
- Ja pierdolę! - Udało mu się.
Zajebista piosenka.
- Tak. - Bardzo dobra.
- Wokal brzmi zajebiście. - Bardzo mnie to cieszy.
AUTOR PIOSENEK
Bardzo zależy mi na muzyce.
Na niewielu rzeczach zależy mi tak bardzo, żeby czuć taką presję.
Jeśli sam wywierasz na siebie presję,
tylko ty możesz przestać.
Dodam melodię, która jest zupełnie inna.
Nikt nie pomyśli, że to ty.
Myślę, że doda taki element
zaskoczenia, co będzie fajne.
Zdecydowanie.
„Forget Me” będzie pierwszym utworem.
Nagranie tej piosenki zrzuciło ze mnie wielki ciężar.
To coś znakomitego.
W NAGRODĘ ZA MILIARD WYŚWIETLEŃ
Nie mogę myśleć, że ktoś rozwiąże moje problemy
i nagra za mnie album.
Muszę wziąć odpowiedzialność.
Może być.
Witam.
Dajesz.
Dwa takty wystarczą czy chcesz więcej?
Źle!
Sporo nagrywamy scen, kiedy zajmuję się praniem.
Bingo!
Co słychać?
Zaśpiewam z wami.
Ciężki dzień.
Jestem Lewis.
Dziękuję za przybycie.
Jestem dumny z albumu. Dla mnie jest zajebisty.
Zmniejsza stres.
Zajebiście dziękuję.
To dla mnie wiele znaczy i brzmi zajebiście.
Trasa w USA prawie ogarnięta.
Trzeba podejść do tego mądrze
i nie robić za dużo występów.
Na pewno nie cztery z rzędu.
Nawet jak masz dwa występy, to zrobimy potem dwa dni przerwy.
Jeśli znowu się za to zabieramy,
to tym razem porządnie.
Pracuj w takim tempie jak teraz.
Dwa tygodnie pracy i wolne.
Wydaje się spoko.
Dobra robota. Widzimy się później.
Z wami też.
- Znakomite. - Tak, dobre.
Czy to…
Nigdy nie byłeś zakochany?
Bardzo chwytliwa melodia.
- Refren dobrze brzmi. - Najlepiej!
Mimo że łamie serce.
To będzie dobry album.
Jesteśmy dobrze przygotowani.
Ostatnie dwa lata były dość chaotyczne.
Album trochę to odzwierciedla, co może wyjść na plus.
Słucham go i jestem zadowolony.
- Wrócił. - Wróciłem.
Lewis Capaldi wrócił.
Tak na serio… To jest to?
- Wróciłeś? - Tak.
Chcę spojrzeć na to z dystansu.
Wróciłeś z nową muzyką. Pierwszy album wyszedł w 2019 roku.
- Prawda. - Dawno temu.
- Tak. - Sporo się wydarzyło.
Wybuchła pandemia i wojna,
a mimo to „Lewis Capaldi wypuścił utwór”.
To chyba najgorsze, co można powiedzieć publiczności.
Ale fajnie jest wrócić.
Wyczekiwaliśmy tego.
Pierwszy album miał najwyższy wskaźnik sprzedaży
w 2019 i 2020 roku.
- Denerwuję się. - Czemu?
Bo…
Powiedziałeś, że czekaliście.
Sporo pozytywów leci w twoją stronę.
- Tak. - Wciśnij spację.
Podziałało?
Michael!
Start.
To zły znak.
Start.
- Start. - Dawaj!
NIE CHCĘ WIEDZIEĆ, ŻE UMIESZ O MNIE ZAPOMNIEĆ
Najlepiej sprzedający się artysta w ostatnich latach.
- Dobrze. - Nie, że dobrze.
- Niedobrze? - Toczy się wojna.
Wiem.
- Lewis Capaldi. - Tak.
To Capital Breakfast Show.
Jestem Lewis, a to Roman Kemp, Sonny Jay i Sian Welby.
Jak leci? Dzień dobry.
Dzień dobry.
W stylu Kurta Cobaina. Moda lat 90.
Dasz radę zmieścić?
- Dam radę co? - Zmieścić?
Usłyszałem „popieścić”.
Szok.
A teraz czas…
Zaraz się dowiemy, kto jest numerem jeden.
Kibicujemy Capaldiemu.
Tak!
Mamy nowy kawałek na liście.
David Guetta i Bebe Rexha rywalizują z nowym utworem
Lewisa Capaldiego „Forget Me”.
Gratulacje, Lewis, jesteś pierwszy!
Tak!
Lewis wjechał z „Forget Me” od razu na pierwsze miejsce.
Gratulacje.
Dziękuję.
…nocą cierpię Minęły dwa lata, a wciąż o tobie myślę
Brawo. Dzięki.
Dzięki.
Nie chcę wiedzieć
Że umiesz o mnie zapomnieć
Powrót smoka.
Witaminki.
Witamina D, 250 mcg.
Proszę.
I B12.
- Dajesz. - Nieźle.
B12 pomaga w transporcie tlenu.
Świetnie.
- Postawi cię na nogi. - Pięknie.
02 ARENA
PIERWSZY WYSTĘP LEWISA PO TRZECH LATACH
Ciężko mi wyobrazić sobie powrót na scenę.
Kiedyś robiłem to codziennie, a teraz ciężko w to uwierzyć.
Czuję, jakbym zaczynał od nowa.
Ale duża.
Dam sobie radę z czymś tak wielkim?
Urosło to do większych rozmiarów
i innym ludziom na tym zależy.
Presja jest ogromna.
Martw się o trzeci.
- Stres mnie zżera. - Jak drugi jest do dupy…
Kolejnego nie sprzeda.
Mam się iść przebrać?
- Mam się przebrać? - Tak.
Kurwa.
Cholera. Następny.
- Jak leci? - Wszystko gra?
Stresuję się.
Nieprawda.
- To dokument o tobie? - Tak.
- Kamery… - Nazywa się Oto ja.
Tak?
Jeżdżę skuterem w O2.
Teraz jestem na fali. Mam tyle energii.
Jakbym poczuł ogromną ulgę.
Postępujemy jak trzeba, żebym dał sobie radę
ze wszystkim.
PODPISZ SIĘ NA BIUŚCIE − DZIĘKUJĘ
Zespół na scenę.
Gotowi? Trzy, dwa, jeden.
Pięknie.
Nadal widzimy w nim Lewisa.
Jest też jego druga wersja, która wchodzi na scenę
i śpiewa dla tysięcy ludzi.
Jeśli daje sobie radę
nawet z tym, z czym się zmaga,
stanie się jeszcze silniejszy.
Jestem z niego dumna.
Oby to dodawało mu energii,
aż kogoś znajdzie.
Jestem z niego dumny.
Dla mnie
jego zdrowie jest najważniejsze.
Będę miał na niego oko, mimo że tego nie chce.
Zacząłem pisać piosenki, żeby grać je na żywo.
Chciałbym podążać tą ścieżką kariery,
aż osiągnę wiek…
Nie dożyję wieku Micka Jaggera,
ale chcę, żeby bliscy byli ze mnie dumni
i ja sam też.
Wychodzę na scenę do 50 000 ludzi.
Dobrze mi z tym.
LEWIS CAPALDI: CO U MNIE
JEŚLI ZNASZ KOGOŚ, KTO MA PROBLEMY ZE ZDROWIEM PSYCHICZNYM,
DOSTĘPNE INFORMACJE ZNAJDZIESZ NA WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Joanna Kazimierczak