Downloaded from YTS.MX
‪เงียบหน่อยครับ
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪เทคหนึ่ง เริ่ม
‪(คานี)
‪เกร็ก คุณช่วยเช็กตําแหน่งให้อีกทีได้ไหม
‪ผมมาตรงเวลาใช่ไหม ผมมาตรงเวลาเป๊ะ
‪(แมตต์)
‪ตอนเดตกับคานีไม่ตรงเวลา ‪แต่วันนี้มาตรงนะ
‪แมตต์กับฉันพบกันผ่านแอปหาคู่ชื่อฮินจ์
‪ผมปัดขวา ทําลายสถิติปัดทิ้งไป 58 คนติดต่อกัน
‪เธอลงรูปตอนกําลังโต้คลื่น
‪ผมอยากเจอกับคนสนุกๆ ‪เราจะได้ไปเที่ยวและผจญภัยกัน
‪นั่นคือสิ่งสําคัญที่สุดของผม
‪ฉันดูไม่ออกว่าเขาเป็นคนแบบไหน
‪แต่ละรูปมันดูต่างกันมาก
‪แต่มันมีคําตอบนึงในโปรไฟล์ของแมตต์
‪เขาบอกว่า "ผมมองหาคู่ชีวิต ‪ที่จะมาเติมเต็มชีวิตผมได้"
‪ผู้ชายคนนี้มองหาคู่ชีวิต ไม่ใช่สําหรับฉันเลย
‪ฉันอยากจะลองเปิดใจ ‪แค่สนุกๆ ไม่อยากคบจริงจัง
‪แต่ก็ลองดูแล้วกัน
‪สุดท้ายมันก็แจ้งว่า "โอ้ แมตช์กันแล้ว"
‪แล้วผมก็คิดว่าต้องพูดอะไรหน่อย
‪"สวัสดีครับคนสวย" หน้ายิ้มแล้วก็แค่นั้น
‪ผมไม่เคยจินตนาการเลยว่า ‪ต่อไปเราต้องเจอกับอะไร
‪แต่เราก็แมตช์กัน เราได้คุยกัน
‪สงสัยก็ต้องไปเดตกันต่อแล้ว
‪เอาเลยสิ
‪(เดตแรก กัปชัป)
‪พระเจ้า อาหารอินเดีย ‪เป็นเดตแรกที่กล้าไม่เบานะ
‪เราสั่งเครื่องดื่มกัน
‪เขาถ่ายรูปอาหาร ค็อกเทลตัวเอง
‪พอฉันเริ่มดื่ม "ไม่นะ! แก้วมันสวยออก"
‪"ต้องถ่ายรูปก่อนสิ" ฉันก็แบบ "โอเค"
‪"หมอนี่จะบันทึกทุกอย่างสินะ ตามสบาย"
‪มันราบรื่นมาก ‪เราคุยถึงการท่องเที่ยวและครอบครัว
‪และมันไม่ต้องพยายามเลย เราเข้ากันได้
‪สุดท้ายเราก็เดตกันนานกว่าที่คิดเอาไว้เยอะมาก
‪ผมว่าเราออกจากร้านตอนตีหนึ่งนะ
‪เราต้องกลับแล้ว
‪จริงเหรอ ที่แก้มเนี่ยนะ ‪โอเค แบบ "ไว้เจอกันนะ"
‪แล้วฉันก็เดินกลับบ้านแบบ
‪"นั่นเป็นเดตแรกที่ดีมากเลยนะ ‪รู้อะไรไหม ฉันจะแชตหาเขา"
‪สาวคนนี้รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
‪มันเซ็กซี่ดีนะครับ เธอแบบ "จูบฉันสิเว้ย"
‪(แมตต์: งั้นต้องมีเดตสองแล้วสิ)
‪(เดตสอง ปาขวาน)
‪เราจะดื่มเบียร์และปาขวานกัน เจ๋งระเบิด
‪(ยกขวานนั่นขึ้นมา)
‪มีฉันกับแมตต์และก็เพื่อนซี้เขา ไมค์
‪(ไมค์ เพื่อนสนิท)
‪ผมไม่รู้สึกเป็นก้างขวางคอเลย ‪เหมือนแค่มาเที่ยวกันในกลุ่มเพื่อน
‪มันตลกดีนะครับ บางทีนั่นอาจจะเป็นแผนเขา
‪"พาเพื่อนเอเชียไปด้วยดีกว่า ‪สาวเอเชียจะได้ปลื้ม"
‪"ดูสิคานี ผมมีเพื่อนเอเชียด้วยนะ"
‪ชน!
‪หลังจากเคยเดตกับคนอื่นๆ ในฮินจ์แล้วไม่เวิร์ก
‪ฉันก็คิดว่า "นี่มันน่าจดจํามากเลยนะ"
‪ทุกอย่างดูจะเป็นไปในทิศทางที่ดี
‪แบบที่ว่า "เดตแรกนั่นไม่ได้ฟลุ๊คแฮะ"
‪"เดตนี้เขาก็คงจะไม่จูบฉันอีกแน่เลย"
‪"ไว้เจอกันนะ" กลับบ้าน ‪แบบ "โอเค ช่างเหอะ" แต่ว่า...
‪ในที่สุดแมตต์ก็จูบฉัน
‪ซะทีน่ะค่ะ
‪เป็นจูบที่ดี
‪(แมตต์: งั้น... ไปเดตที่สามกันไหม)
‪ในเดตครั้งที่สาม ‪เรายกระดับความจริงจังไปสุดขั้วเลยค่ะ
‪(ตั๋วเครื่องบินถูก เราน่าจะไปไหนด้วยกัน)
‪(คานี: ถูกแค่ไหน)
‪(ไปคอสตาริกาแค่ 200 เหรียญ)
‪(โห งั้นเอาเลย!)
‪มันมาถึงจุดที่ผมคิดว่าเราไม่ได้ล้อเล่นแล้ว
‪(แมตต์: งั้นตกลงเป็นคอสตาริกานะ ‪ขอข้อมูลพาสปอร์ตทีสิ)
‪เอาจริงเหรอ
‪เดตครั้งที่สาม ไปคอสตาริกาไหม
‪โอเค เอาก็เอา
‪ฉันตกลงไปโดยไม่ทันคิดหน้าคิดหลัง
‪แล้วก็ตามน้ําไปน่ะค่ะ รอดูว่าจะเป็นไงต่อ
‪แล้วฉันก็แชตหาเพื่อนๆ
‪(แกตายแน่! หมอนี่จะฆ่าแก)
‪(ไม่ปลอดภัยนะ)
‪(นี่คิดบ้าอะไรอยู่ ‪โลกกําลังจะชัตดาวน์แล้ว)
‪ไม่ ฉันไม่รู้สึกว่าเขาดูเป็นฆาตกร ‪หรือพวกสตอล์กเกอร์เลย
‪แล้วเพื่อนซี่ฉัน ลิซ ‪เธอเป็นคนที่ให้คําแนะนําดีๆ เสมอ
‪ฉันบอกว่า "งั้นแกจะไปเหรอ" ‪แล้วเธอก็บอกว่า "เขาซื้อตั๋วแล้ว"
‪ฉันก็แบบ "ก็ไม่ได้หมายความว่าแกต้องไปปะ!"
‪ฉันย้ําให้คานีเปิดตําแหน่งเอาไว้
‪บอกว่าห้ามปิดเด็ดขาด
‪คติประจําใจเธอคือ ‪"ใช้ชีวิตเต็มที่ ขอตายสวยๆ พอ"
‪ฉันแบบ "บางทีแกน่าจะมีชีวิตยืนยาวขึ้น ‪แล้วตายหน้าตาพอดูได้ไหม"
‪เขาถามผมว่า "นายว่าไง มันบ้าเนอะ"
‪ผมบอก "เออ บ้าสิ"
‪(พวก อย่าไปเดตต่างประเทศสิ ‪ไม่ได้ดูข่าวเหรอ อย่าไปนะ)
‪มันเป็นช่วงแรกๆ ของโควิดครับ
‪และผมก็ไม่สนใจว่า ‪โรคระบาดนี้มันจะน่ากังวลอะไร
‪เขาคือ "ชีวิตมีหนเดียว ใช้ซะ"
‪ผม "ชีวิตมีหนเดียว ใช้ให้ดี"
‪"ชีวิตมีหนเดียว ใช้ซะ ‪มันจะเลวร้ายได้สักแค่ไหนกันเชียว"
‪(เดตที่สาม ยาวที่สุด)
‪(วันอังคารที่ 17 มีนาคม 2020)
‪(สนามบินเคนเนดี)
‪เอาจริงแล้วนะ ชีวิตมีหนเดียว
‪เอาละ เรามาแล้ว สนามบินร้างสุดๆ
‪ผมถ่ายเหมือนที่ทําทุกที เป็นวล็อกท่องเที่ยว
‪แมตต์เป็นคนชอบถ่ายวล็อกตลอดเวลา
‪เขาหยุดไม่ได้
‪จะได้เห็นแล้วว่าจะเป็นยังไง
‪ผมแอบกึ่งคาดหวังว่าเธอจะไม่มา
‪ฉันพยายามไม่คิดอะไรมาก
‪แบบถ้าฉันคิดใคร่ครวญมากไป
‪ฉันคงล้มเลิก
‪เพราะฉันไม่ได้บอกที่ทํางานเลย
‪แค่กะว่าจะแวบไปโดยไม่แจ้ง
‪ฉันโทรหาแม่ ไม่ได้บอกแม่ก่อนจนจะไปจริงๆ
‪เพราะรู้สึกว่าแม่คงเกลี้ยกล่อมให้ฉันเปลี่ยนใจ
‪แม่ก็แบบ "โอเค ไม่แปลกใจเลย ‪แม่คงห้ามลูกไม่ได้"
‪"แม่ห่วงไหม ห่วงสิ"
‪"แต่ถ้าไปแล้ว ‪แม่ก็หวังว่าลูกจะเที่ยวให้สนุกนะ"
‪"โอเค แม่โอเคแล้ว เพื่อนซี้ก็โอเคแล้ว"
‪แต่ฉันไม่ได้บอกพ่อ
‪(เดลต้า ช่องบริการพิเศษ)
‪เอาละนะ ช่วงเวลาแห่งความจริง
‪(แมตต์: คุณมาหรือยัง)
‪(คานี: อยู่ที่เกตแล้ว)
‪เธอมาถึงเร็วมาก ก่อนผมอีก ‪พร้อมจะไปเที่ยวแล้ว
‪- ทั้งไฟลต์มีแค่นี้แหละ ‪- แค่นี้เหรอ
‪- ทั้งไฟลต์มีแค่นี้ ‪- มาครบแล้ว
‪แมตต์ถ่ายคลิปทุกอย่างเอาไว้
‪ให้ตายสิ!
‪ดูสิเนี่ย
‪- นี่ ให้ช่วยไหม ‪- ไม่เป็นไร
‪มุ่งมั่นมาก
‪เต็มเครื่องเลย
‪ขอขอบคุณทุกท่านที่เลือกเดินทางกับเรา ‪ผู้กล้าหาญเพียงไม่กี่ท่าน
‪เพื่อให้คุณสบายใจขึ้น
‪ลูกเรือของเราไม่มีใครติดโควิด
‪เท่ากับเป็นข่าวดีนะครับ
‪ข่าวดีอีกอย่าง ‪คือเรามีทิชชูบนเที่ยวบินนี้ด้วยครับ
‪คุณคงจะยินดีที่ได้ทราบ
‪คิดว่าไง คานี
‪- เริ่มเสียใจที่มาหรือยัง ‪- ให้ตายสิ
‪ถึงแม้ผมจะเป็นพวก "ไปผจญภัยซะ ‪ผลักดันตัวเองให้ออกจากคอมฟอร์ตโซน"
‪แต่นี่มันเกินไปไหมนะ
‪"นี่เราจะพาเธอไปเดตครั้งที่สาม ‪ที่เมืองนอกเหรอ มันจะเลวร้ายหรือเปล่า"
‪ผมถามตัวเองว่า "โชคเราจะหมดเมื่อไหร่"
‪(ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี)
‪(ท่าอากาศยานนานาชาติลิเบอเรีย ‪คอสตาริกา)
‪เรามาถึงแล้ว
‪แบบทุลักทุเล นั่นแหละความสนุก
‪ในที่สุดก็ไปถึงโรงแรม ‪นี่คือจุดเริ่มต้นของการเดต
‪แต่เราเหนื่อยกันมาก มันดึกแล้ว ‪เราเดินทางมาทั้งวัน
‪ฉันไม่ทันฉุกคิดเลย ‪จนกระทั่งถึง ณ ขณะนั้น
‪"โอ้ เราต้องนอนด้วยกันในห้องนี้"
‪"คืนนี้ผมควรรุกดีไหม" ‪นั่นจะเป็นครั้งแรกของเรา
‪บรรยากาศมันไม่เหมือนกัน
‪เราไม่ได้จู๋จี๋หนุงหนิงกันมากนัก
‪"ฉันจะนอนฝั่งนี้"
‪"คุณก็นอนฝั่งนั้นนะ"
‪ถ้ามีอะไรแปลกๆ ล่ะก็ ฉันเผ่นแน่ ‪"ไว้เจอกัน ขอไม่คุยด้วยอีกเลยดีกว่า"
‪แล้วก็แบบ "ฉันจะหาทางดูแลตัวเองได้"
‪ผมหวังว่าวันถัดๆ ไปทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี
‪(วันที่ 1 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 4)
‪- เอากุญแจมานะ ‪- ครับ
‪เอาละ ได้เวลาออกไปตะลุยแล้ว
‪ยังฟังประชุมอยู่เหรอ
‪อือ ไม่ได้ตั้งใจฟังน่ะ
‪ไม่ตั้งใจเหรอ
‪มันสนุกไหม
‪ไม่เลย
‪เรามีช่วงเวลาที่ชวนกระอักกระอ่วนอยู่
‪- เอาอีกละ ‪- โธ่
‪นั่งเก้าอี้ไม่ได้อีกแล้วสิเนี่ย
‪คุณได้มีรอยช้ําทั่วตัวแน่
‪ผมถ่ายวิดีโออยู่นะ
‪- เก็บไว้ดูทีหลัง ‪- ที่ถ่ายตรงนั้นน่ะเหรอ
‪ใช่ กล้องถ่ายอยู่นะ ยิ้มหน่อย
‪ส่ายก้นหน่อย
‪ยิ่งแมตต์ชอบถ่ายคลิปแบบนั้นก็ยิ่งแย่ไปใหญ่
‪คุณเป็นอินฟลูเอนเซอร์เหรอ แมตต์
‪เปล่า
‪อยากเป็นอยู่
‪เพอร์เฟกต์
‪ในตอนนั้นฉันเคยทํางานกับอินฟลูเอนเซอร์มา ‪และให้ตายเหอะ มันน่ารําคาญมาก!
‪ถ้าจะมีเรื่องไหนที่ฉันอี๋สุดๆ
‪ก็คงเป็น "ฉันไม่อยากเดต ‪กับพวกมนุษย์อินฟลูเอนเซอร์"
‪ฉันไม่รู้จนมาถึงคอสตาริกาแล้ว ‪"หมอนี่อยากเป็นวล็อกเกอร์"
‪แล้วฉันก็บอกเขาว่า ‪ฉันเกลียดอินฟลูเอนเซอร์แค่ไหน
‪- ทําอะไรน่ะ ‪- เอาละนะ
‪จะชงอะไรเหรอ
‪เราเที่ยวกัน ‪แต่ผมก็จะได้คอนเทนต์เจ๋งๆ ในคอสตาริกาด้วย
‪ผมใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้
‪อัปลงยูทูบ ได้ผู้ติดตามเพิ่ม
‪(วล็อกหนึ่ง: มูฟวี่แมตต์)
‪ผมชื่อแมตต์ โรเบิร์ตสัน ‪และผมเลิกเดินตามกรอบสถานะแล้ว
‪นี่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ผม ‪ที่เต็มไปด้วยการผจญภัย
‪ท่องเที่ยว และประสบการณ์ใหม่ๆ
‪ผมจะทําผิดพลาด
‪สร้างความทรงจํา
‪ผมจะทําให้ชีวิตเป็นเหมือนหนัง
‪ถ้าฉันเห็นนี่ก่อน ‪คงไม่มีทางไปเดตแรกกับเขาแน่
‪ทําไมผมถึงไม่แปลกใจกับ ‪คลิปโปรโมตชีวิตเขาเลยนะเนี่ย
‪มูฟวี่แมตต์!
‪อืม ชื่อเก๋ดีค่ะ
‪"ทําให้ชีวิตเป็นเหมือนหนัง" ‪ติดตามเลย! ผมชอบหมอนี่นะ
‪ชนแก้ว
‪ยิ่งเราดื่มกันมากเข้า ‪เราก็ยิ่งสบายใจกันมากขึ้น
‪มันเรียกว่าอะไรนะ "น้ําเข้าสังคม" เหรอ ‪ใช่ค่ะ จะเรียนยังงั้นก็ได้
‪เราได้พลังงานเดิมๆ นั่นกลับมา
‪และเริ่มอี๋อ๋อกัน
‪ไม่เอาน่า
‪และมันก็เริ่มผ่อนคลายและเป็นกันเองขึ้น
‪เราเริ่มแสดงความรักกันมากขึ้น
‪อีกไหมครับ
‪บรรยากาศดีมาก ผมมีความสุขมาก
‪ฉันไม่ได้คิดเลยว่า ‪"พระเจ้า เขาคิดยังไงกับฉันนะ"
‪คิดแค่ว่าเป็นการมาเที่ยวสนุกๆ
‪ฉันแค่อยากจะเป็นอิสระมากๆ
‪หลายความสัมพันธ์ที่ผ่านมา ‪ทิ้งความรู้สึกแย่ๆ ไว้ให้ฉัน
‪ถ้าฉันทําเงินได้มากกว่า ‪ถ้าฉันทะเยอะทะยานกว่า
‪มีเพื่อนมากกว่า มันจะทําให้ผู้ชายไม่มั่นใจ
‪แล้วพวกเขาก็จะโมโหขึ้นมา
‪ฉันต้องปิดกั้นตัวเองไว้ ไม่สามารถเป็นตัวเองได้
‪มันทําให้ฉันเหนื่อยมากเลยล่ะค่ะ
‪ฉันเลยไม่อยากรีบกลับไปมีแฟนอีก
‪ฉันแค่ตื่นเต้นที่ได้ใช้เวลากับตัวเองบ้าง
‪ไม่ต้องดูแลใครทั้งนั้น
‪สําหรับผมแล้ว ‪ผมมองว่าการเดตและการคบหาดูใจ
‪เป็นเรื่องที่ผมเก็บไว้ทําในอนาคตมาเสมอ
‪ผมเที่ยวเยอะมาก ‪ทํางานเกี่ยวกับแอลกอฮอล์และชีวิตกลางคืน
‪และเพราะอย่างนั้น ผมเลยเดต
‪กับคนที่เจอตามบาร์ คลับ หรืองานสังคมได้ง่าย
‪สาวๆ ในไอจี
‪แบบนั้นน่ะครับ
‪หลังจากติดอยู่ในความสัมพันธ์แย่ๆ มานาน
‪ฉันเลยแค่อยากจะออกไปเที่ยวหาความสนุก
‪เราทั้งคู่ไม่คิดจะเปลี่ยนสไตล์ตัวเอง
‪มันเริ่มต้นมาเป็นการพักผ่อนที่เพอร์เฟกต์เลย
‪(วันที่ 4 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 1)
‪ผมว่าน่าจะสักวันที่สี่มั้งครับ
‪ที่ทุกอย่างเริ่มชัดเจนขึ้นมา
‪อรุณสวัสดิ์ทุกคน
‪วันนี้เราจะลองไปเล่นซิปไลน์กันอีกครั้ง
‪เมื่อวานเราพลาดเพราะไปช้าเกินไป
‪นอนตื่นสายไปหน่อย
‪เวลาต่างกันสองชั่วโมง ยังปรับตัวไม่ได้น่ะครับ
‪และคงจะสนุกเกินเบอร์ไปนิดด้วยแหละ
‪ผมมวยดูดีเวอร์
‪- สวัสดีคานี ‪- สวัสดี
‪ดูแน่นดีนะครับ ‪ต้องแน่นขนาดนั้นเลยเหรอ ระวังนะ!
‪ระวังด้วย ใช่ เห็นไหม
‪- ไม่ เอาให้แน่นกว่านี้อีก ‪- ไม่นะ
‪กลัวเหรอ คานี
‪ไม่ คุณล่ะ คุณต่างหากที่กลัวความสูง
‪ผมไม่กลัวความสูงนะ
‪ซิปไลน์ครั้งแรกมาแล้วครับผม
‪- เอนหลังไว้ ‪- เอนแล้ว!
‪เอนหลังให้มากขึ้นอีก
‪เอียงคอมาทางนี้นะครับ จะได้พุ่งไปข้างหน้าได้
‪ทางนี้เหรอคะ โอเค
‪มาเร็วจี๋เลยจ้า!
‪คานีเป็นเด็กโบกพัดของผม บริการดีชะมัด
‪- เที่ยวบินโดนยกเลิกแล้ว ‪- ไม่นะ
‪"ข้อมูลฉุกเฉินเกี่ยวกับการเดินทางของคุณ"
‪"ยกเลิก"
‪ไม่จริงอะ พวกเขายกเลิกไม่ได้หรอก
‪คิดอะไรกันเนี่ย เราต้องกลับบ้านนะ
‪(วันที่ 4 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: ไม่ทราบ)
‪ทุกอย่างกําลังไปได้สวย
‪ณ จุดนั้นผมไม่ได้กังวลเรื่องบรรยากาศ
‪และสายสัมพันธ์เลย
‪มีเวลาดื่มกันมากขึ้น ทะเลก็สวย เจ๋งออก
‪อืม คานี...
‪ติดแหง็กอยู่กับคุณแล้ว
‪ติดแหง็กอยู่กับผมแล้วละ
‪- โชคดีจัง ‪- จริงเหรอ
‪ไม่รู้สิ
‪- เดี๋ยวก็รู้ ‪- ใช่
‪เดี๋ยวก็รู้เอง
‪การติดอยู่ที่นั่นกับแมตต์ ‪ฉันแบบ "เขาเบียดเบียนเวลาส่วนตัวฉัน"
‪ฉันให้เวลากับตัวเอง
‪ฉันสบายใจกับการเป็นโสด
‪มันเร็วไป ฉันยังไม่อยากมีแฟน
‪แต่ตอนนี้ฉันไม่มีทางเลือก
‪ข่าวด่วนค่ะ ขอให้ทุกท่านอยู่บ้าน
‪นั่นเป็นคําสั่งของทางการจากสี่รัฐในค่ําคืนนี้
‪เมื่อการแพร่ระบาดของไวรัสโคโรน่า ‪ยังกระจายต่อเนื่อง
‪กําลังจะเกิดการชัตดาวน์ครั้งใหญ่ในปี 2020
‪อีกไม่นานจะเกิดเหตุการณ์ผู้ป่วยล้นโรงพยาบาล
‪ชายแดนสหรัฐฯ ไปเม็กซิโกและแคนาดา ‪จะปิดการเดินทางที่ไม่จําเป็น
‪เพราะยังงั้นเที่ยวบินเลยถูกยกเลิก
‪ตอนนี้คนเดินทางเข้าออกไม่ได้
‪เรื่องมันเริ่มรุนแรงแล้ว
‪ข้อแนะนําในการเดินทางระดับสี่ ‪ไม่มีเที่ยวบินทั้งขาเข้าและขาออก
‪อาจได้อยู่ที่นี่นานกว่าที่คิดไว้
‪อรุณสวัสดิ์ทุกคน
‪เรื่องมันเริ่มจริงจังละ ผมน่าจะไม่ได้กลับบ้าน
‪การติดอยู่ในต่างประเทศมันน่ากลัวอยู่แล้ว
‪ไม่รู้ว่าที่นี่มันจะวุ่นวายแค่ไหน
‪กําลังจะเดินไปชายหาด แต่ก็มีตํารวจโผล่มา
‪แล้วที่อเมริกาก็ดูจะเคร่งเครียดขึ้นทุกๆ วัน
‪คนที่มีความเสี่ยงต่ํากว่า...
‪นิวยอร์กดูเป็นที่ที่แย่ที่สุดในตอนนี้เลย
‪ผมเลยพยายามปลอบใจตัวเอง ‪"ทําถูกแล้วเรา ตัดสินใจได้ดี"
‪"เราอยู่คอสตาริกา ที่นี่ไม่โควิด"
‪ว่ายน้ําชิงแชมป์โลก
‪การแข่งขันในวันนี้...
‪มันเรียกท่าอะไรนะ ท่าผีเสื้อ
‪- ฉันว่ายท่าผีเสื้อไม่เป็น ท่ากบ ‪- ท่ากบ
‪(คานี: แม่คะ หนูถามหน่อย)
‪(แม่ทํางานในแผนกโควิดเป็นยังไงบ้าง)
‪(แม่: ไงจ๊ะลูกรัก แม่สบายดี... ‪ไม่ต้องห่วงแม่นะ)
‪แม่ฉันเป็นพยาบาลค่ะ
‪และแม่ก็ถูกส่งตัว ‪ไปช่วยรักษาผู้ป่วยโควิดในโรงพยาบาล
‪ฉันก็เลยเป็นห่วงค่ะ
‪"แม่ แม่จะปลอดภัยไหม แม่จะทําอะไรบ้าง"
‪คุณได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับบุคลากรด่านหน้า
‪ทั้งพยาบาลและอะไรต่างๆ ‪ว่าพวกเขาเหนื่อยกันมาก
‪และการอยู่ห่างไกลแบบนี้ ฉันก็แอบรู้สึกจนใจ
‪ว่าตัวเองบินกลับไปบ้านไม่ได้ ‪ต่อให้มีเรื่องจําเป็น
‪และฉันก็แอบรู้สึกผิดที่ไม่ได้เปิดเผยกับพ่อ
‪ว่าฉันอยู่ที่นี่กับผู้ชาย
‪เธอโกหกเพื่อปกป้องตัวเอง
‪แบบ "ไม่ต้องให้พ่อแม่รู้หรอก"
‪ฉันยอมรับว่าตั้งแต่เด็กจนโตมา ‪ฉันเป็นโรคชอบโกหก
‪เพราะฉันมีเรื่องให้ปิดบังพ่อแม่เยอะมาก
‪พ่อแม่ฉันเป็นคนเข้มงวด
‪แม่เขาไม่ยอมให้เอาเข้าบ้านหรอก
‪เขาไม่ชอบให้มีหมาแมวในบ้าน
‪ตอนที่เธอย้ายมาอยู่กับฉันสมัยมหาลัย ‪ก็เพราะพ่อเธอไล่ออกจากบ้าน
‪มันก็เลยแบบ "โอเค ระวังหน่อยก็ดีนะ"
‪กับพ่อฉันเนี่ย ‪เรื่องบางเรื่องไม่บอกเลยจะดีกว่า
‪แม่ฉันบอกว่า ‪"ลูกต้องบอกพ่อนะว่าอยู่คอสตาริกา"
‪(คานี: พ่อ คือหนูอยู่คอสตาริกานะ)
‪(พ่อ: อะไรนะ กับใคร)
‪(เพื่อนๆ ที่ทํางาน)
‪แล้วเธอก็บอกว่าเธออยู่กับเพื่อนร่วมงาน ‪ฉันก็แบบ "โอเค จะช่วยจํานะ"
‪"ติ๊ก"
‪ฉันนึกว่าเขาจะบอกว่า "ลูกบ้าไปแล้ว" ‪แต่พ่อกลับบอกว่า "ดีแล้ว อย่าอยู่นิวยอร์ก"
‪"ที่นั่นไม่ปลอดภัยนะ ‪เป็นศูนย์กลางโรคระบาดเลย"
‪"ตัดสินใจได้ดีมาก" ซึ่งน่าแปลกใจทีเดียวค่ะ
‪ฉันแบบ "พ่อคิดว่าฉันตัดสินใจได้ดีเหรอ"
‪บางครั้งค่อยเล่าให้เขาฟังหลังจบเรื่องมันก็ดีกว่า
‪ไมค์ถามว่าที่ทํางานคุณรู้ไหมว่าคุณอยู่นี่น่ะ
‪ไมค์ชอบเล่นมุกมาก
‪เขาบอกว่า "งานคานีทําคาที่มาก"
‪- มุกเด็ดนะ ‪- ใช่
‪ผมไม่ได้ถูกเลี้ยงมาอย่างเข้มงวดเหมือนเธอ
‪แต่ผมโชคดีมากที่มีพ่อแม่ที่สนับสนุนมากๆ
‪ครอบครัว เพื่อนๆ ปู่ยาตายาย บรรดาญาติพี่น้อง
‪จนผมคิดว่าพอมองย้อนไปแล้ว ‪นั่นทําให้ผมมั่นใจ
‪และมีมุมมองต่อชีวิตในแบบทุกวันนี้
‪- พ่อมีเหล้ารัมที่ลูกให้มาอยู่นะ ‪- ไม่เป็นไร ไว้ค่อยดื่มทีหลังก็ได้
‪- ผมขอจินโทนิคดีกว่า ‪- พ่อยังไม่เคยเปิดเลย...
‪ณ ตอนนั้น
‪ผมพยายามอย่างมากที่จะไม่คิดถึงความจริงที่ว่า
‪ผมไปอยู่กับพวกเขาไม่ได้
‪เราแค่รู้สึกว่าอยุ่ห่างไกลจากทุกสิ่ง
‪เหมือนอยู่ตรงนี้
‪เฝ้าดูหนังเรื่องนี้เกิดขึ้นมาด้วยกันแค่สองคน
‪(วันที่ 9 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: ไม่ทราบ)
‪ว่าไงครับทุกคน นี่คือมูฟวี่แมตต์
‪เพิ่งได้ข่าวที่น่าตกใจว่ามีคนตรวจพบว่าเป็นโควิด
‪ในบ้านพักคนชราของปู่ผม
‪เดาว่าพวกเขาคงจะล็อกดาวน์เต็มรูปแบบและ...
‪หวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย ‪และปู่ผมจะปลอดภัยนะครับ
‪คอยติดตามและดูแลตัวเองด้วย
‪ฉันรู้ว่าแมตต์กังวล แต่เขาทํากลบเกลื่อนไป
‪แบบ "อืม ท่านไม่เป็นไรหรอก"
‪เขาไม่อยากให้ตัวเองดูอ่อนแอ
‪ฉันว่าเราทั้งคู่ทําแบบนั้นนะคะ
‪ในตอนนั้นเราทั้งคู่ยังระวังตัวอยู่
‪ผมคิดว่า "เราจะได้กลับบ้านเมื่อไหร่"
‪แล้วมันก็ยังไม่มีเที่ยวบินเลย
‪แล้วมันก็แบบ "โอเค เราติดอยู่ที่นี่ด้วยกันแล้ว"
‪"เราต้องหาทางรอดนะ"
‪ตอนนี้ผมอยู่กับผู้หญิงที่ผมไม่ได้รู้จักดีนัก
‪เป็นระยะเวลานานออกไป ‪ผมแอบกังวลว่ามันจะประมาณสองสามวัน
‪ตอนนี้เราอยู่มานานเป็นอาทิตย์
‪เริ่มไม่มีเสื้อผ้าจะใส่ เริ่มไม่มีเรื่องใหม่ๆ ให้คุย
‪ผมอยากเปลี่ยนบรรยากาศ ‪เลยต้องเปลี่ยนวิธีหน่อย
‪แมตต์เห็นเรือโจรสลัดลอยผ่านไป
‪มันดูเหมือนจะเคยเป็นจุดท่องเที่ยวที่เคยฮิตนะ
‪คงเคยสภาพดีกว่านี้
‪ผมจัดการอะไรเรียบร้อย ‪เราจะไปเดตกันบนเรือโจรสลัด
‪ฉันแบบ "ชายหาดมันปิดนะ เราไปไม่ได้หรอก"
‪เขาบอกว่า "ทุกอย่างมีหนทางเสมอ"
‪ขึ้นมาบนเรือแบล็คเพิร์ลแล้ว
‪ผมรู้ว่าสักวันฝันผมจะกลายเป็นจริง
‪นี่คือช่วงเวลาที่ผมเฝ้ารอ
‪เรา... โอ้!
‪กัปตันแจ็ค สแปร์โรว์เคยมียุคทองอยู่นะ
‪ได้ปลามาด้วย ดูสิครับ
‪- นี่ เราโดดลงไปตรงนี้ได้นะ! ‪- เหรอ จะโดดไม้กระดานเหรอ
‪ตอนฉันคบกับแฟนคนก่อนๆ มา
‪ฉันต้องเป็นคนคิดไอเดียเสมอ
‪นี่เลยรู้สึกแปลกใหม่และน่าตื่นเต้นดีค่ะ
‪มันเป็นจังหวะที่เหมาะมากเลย ‪พระอาทิตย์กําลังตกดิน สวยจัง
‪เราจะกระโดดลงทะเลกัน
‪เรากําลังจะกระโดดแล้วครับ
‪แบล็คเพิร์ล
‪หนึ่ง สอง สาม
‪ใช่ ผมแอบคิดนิดหน่อย
‪ฉันว่านั่นคือจุดเริ่มต้นที่เราเริ่มจริงจังขึ้นค่ะ
‪(วันที่ 11 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 21)
‪เราอยากจะอยู่ที่โรงแรมนานที่สุดเท่าที่จะทําได้
‪แต่พวกเขาบอกว่า ‪"เราจะปิดโรงแรมแล้ว คุณต้องออกจากที่พัก"
‪ในที่สุดเราก็ได้เที่ยวบินกลับบ้าน
‪แต่ยังอีกสามสัปดาห์ถึงจะได้บิน
‪เราเลยวางแผนจะไปพักกัน ‪ที่แอร์บีเอ็นบีรอไปก่อน
‪ฉันไม่ได้ตื่นเต้น ‪กับสถานการณ์ที่บังคับให้เราอยู่ด้วยกันนี้เลย
‪แต่รู้สึกเหมือนว่าแมตต์กับฉัน ‪จะต้องเข้าใจเรื่องนี้ให้ตรงกันก่อน
‪- เรามาถึงแล้ว ‪- ถึงแล้ว
‪คาซ่า ดีวิน่า
‪แอร์บีเอ็นบีที่มอนเตซูมานั่น
‪คุณผู้หญิงเจ้าของที่พักสงสารเรา ‪เลยลดราคาให้พิเศษ
‪เราติดอยู่ที่นี่ นี่จะเป็นบ้านของเรา
‪ว่าไงครับทุกคน วันนี้วันที่ 11
‪(วันที่ 11)
‪เดี๋ยวนะ ไม่ใช่สิ วันที่ 12 แล้ว
‪(วันที่ 12)
‪กําลังพยายามหาทางเอาตัวรอดในคอสตาริกาอยู่
‪ตอนที่เราไปถึงมอนเตซูมา กฎระบุไว้แล้ว
‪ว่าเราออกจากบ้านได้วันไหนบ้าง
‪เราได้รับอนุญาตให้ออกจากที่พัก
‪เพื่อไปโรงพยาบาล ร้านขายยา ‪และร้านของชําเท่านั้น
‪การได้กินดื่มและเที่ยวเล่นด้วยกันมันก็เรื่องนึง
‪แต่ตอนนี้มันเหมือนเราย้ายมาอยู่ด้วยกันแล้ว
‪เราควรฆ่าเชื้อของพวกนี้ด้วยไหม
‪ไม่รู้สิ ไม่เป็นไรหรอกมั้ง
‪(เขาถ่ายคลิปตอนเราเก็บของชําเข้าตู้ด้วย...)
‪(ลิซ: ถามจริง)
‪เธอแบบว่า "ฉันไม่รู้ว่าควรคิดยังไงดี"
‪"เขาถ่ายทุกอย่างเลย"
‪"น่าจะมีคลิปตอนเข้าห้องน้ําด้วยมั้ง"
‪ครัวของคานี
‪ในสถานการณ์แบบนี้ ‪ที่คุณต้องอยู่ด้วยกัน 24 ชั่วโมง
‪แทบไม่มีแรงจูงใจ ‪ที่จะพยายามเป็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวเองเลย
‪ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
‪พร้อมจะรับมือวันสิ้นโลก
‪ดูจากชื่อ "มูฟวี่แมตต์" ก็ไม่น่าแปลกใจนะคะ
‪ก็ชีวิตเขาเป็นหนังนี่
‪ดูสิ มีเพื่อนมาเยี่ยมเราด้วย
‪ไงพวก
‪ไม่ ไม่เป็นไรนะ ดูสิ
‪ของกิน
‪นั่นไงล่ะ
‪สไปค์เป็นอิกัวน่าที่อยู่ในมอนเตซูมา
‪เห็นไหม เป็นเพื่อนกันละนะ
‪ไม่เอาน่าพวก นึกว่าเราเข้าใจกันแล้วซะอีก
‪อยู่ข้างล่างนั่นรู้สึกปลอดภัยกว่าเหรอ
‪มันอยู่ที่นั่นเอง นั่นบ้านมัน
‪ลองหนึ่ง วืดหมด
‪ตาคุณละ
‪ฉันขี่ไม่เป็นนะ
‪เวลาคุณเจอผู้ชายเป็นครั้งแรก
‪คุณอยากจะแต่งตัวให้สวยที่สุด
‪ฉันแบบ "ไม่นะ เขาเห็นฉันตัวท่วมเหงื่อแล้ว"
‪"เขาเห็นฉันหน้าสดแล้ว"
‪ไม่มีประโยชน์ที่จะทําตัวสวยต่อไป ‪เพราะมันไม่ได้ผลแล้ว
‪เขาได้เห็นตามจริง เราแค่สนุกด้วยกัน
‪ฉันยังคิดว่า "นี่แค่ประเดี๋ยวประด๋าว"
‪"หนุ่มคนนี้สนุกดี นี่เป็นประสบการณ์น่าจดจํา"
‪"เป็นแค่สถานการณ์ที่เราบังเอิญมาพบ
‪แต่ฉันหวังว่าเราจะไม่ได้คบกันจริงจัง"
‪ในขณะที่...
‪กําลังเล่นโยคะอยู่
‪ฮัลโหล
‪ฉันให้ความสําคัญกับงานเหนือสิ่งอื่นใด
‪แมตต์จัดตารางเอง ฉันทํางาน 9 โมงเช้า ‪ถึง 6 โมงเย็นอย่างเข้มงวด
‪เราต้องทํางานตลอดช่วงเวลานั้น ‪และฉันจะเสี่ยงตกงานไม่ได้
‪ทําอะไรน่ะ
‪ฉันไม่อยากอยู่ในจุดที่ ‪ตัวเองมาติดอยู่ในประเทศนี้
‪แล้วต้องพึ่งพาผู้ชายคนนี้
‪ผมไม่ได้คิดว่า "อนาคต เราอาจจะคบกันได้นะ"
‪มันเหมือนกับว่า ‪"ต้องรักษาบรรยากาศนี้ต่อไป" มากกว่า
‪ผมอยากให้มันเดินหน้าต่อไป แต่ไม่รู้ว่าไปไหน
‪มันเหนื่อยละ
‪ขอดูอะไรฮาๆ หน่อย
‪การถูกกักตัวแค่สองคน ‪มันเหมือนเราทําอะไรไม่ได้เลย
‪ผมเลยพยายามอัดกิจกรรมแน่นทั้งวัน
‪"เราเรียนมายากล ‪ตอนนี้ก็กําลังเรียนเต้นแทงโก้"
‪เหมือนมีเดตยิบย่อยตลอดทั้งวัน
‪สุดท้ายเราก็ทําอาหารเย็นต่างๆ กันทุกวัน
‪ทุกคืนก็เป็นอาหารคนละประเทศไป
‪ปลาหมึก ทูน่า เนื้อวัว
‪มันเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ทําความรู้จักคานี
‪และค้นพบว่าเธอน่าทึ่งแค่ไหน
‪จริงใจ เอาใจใส่ สนใจผู้อื่น
‪นี่คือสมบูรณ์พร้อมเลย
‪เราได้ครองชายหาดที่สวยที่สุดเลย
‪บาร์เทนเดอร์ริมหาด
‪ชามะนาว
‪เราเลยทําให้ที่นี่กลายเป็นอาณานิคมเปลือย
‪มีเซ็กซ์บนแท่นไลฟ์การ์ดครั้งแรก
‪พระเจ้าช่วย
‪ฉันกะว่าจะเนียนข้ามเรื่องนั้นไปนะ
‪เคมีเรามันรุนแรงขึ้น
‪มีความเร่าร้อนและ...
‪เซ็กซ์ที่ยอดเยี่ยมเยอะมาก
‪ใช่ค่ะ มันประกายปิ๊งปั๊งกัน ‪เวลาที่คุณติดแหง็กกับใครสักคน
‪มันไม่มีอะไรให้ทํามากนัก ‪นอกจากดื่มเหล้าและเอากัน ก็เลย...
‪ตํารวจไปนู่นแล้วครับ
‪พวกเขาสวัสดีและก็บอกลาไป
‪คานีเพิ่งเปิดนมให้ตํารวจดู
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪งานก็เสร็จลุล่วง อากาศก็ดี
‪แต่เราไม่ได้คิดว่าจะอยู่ที่นั่นนานแบบนั้น
‪ยาคุมฉันใกล้จะหมด
‪ฉันเลยต้องไปหาร้านขายยา ‪และดูว่าพวกเขาจะแนะนํายาอะไรได้บ้าง
‪ฉันเอากล่องยาเดิมไปด้วย ‪แบบว่า "มีอะไรทํานองนี้ไหมคะ"
‪พวกเขาบอกว่า ‪"เรามียี่ห้อนี้ เหมือนกันเลยแหละ"
‪ฉันก็ลองกูเกิลยี่ห้อนั้นดูว่ามันเป็นยังไง
‪และก็มีประกาศว่า "ถ้าคุณใช้ยายี่ห้อนี้ ‪ให้ระวังให้ดีด้วย"
‪"นี่เป็นยาที่ขายในตลาดมืด ‪และบางเม็ดก็เป็นยาปลอม"
‪"มีรายงานว่ามีคนตั้งครรภ์ ‪จากการใช้ยาคุมนี้"
‪ฉันแบบ "ไม่ดีแล้ว"
‪แต่ฉันก็หวังว่าฉันซื้อมาจากร้านขายยา
‪มันน่าจะเป็นของแท้และไม่มีอะไรตามมานะคะ
‪ทําไมถึงชวนเพื่อนมาด้วยเนี่ย
‪สไปค์
‪เอาละ สไปค์จะออกไปแล้ว
‪- มันไม่รู้ว่าต้องทํายังไง ‪- โง่ชะมัดเลย!
‪สไปค์ โธ่สไปค์!
‪สไปค์โง่มากเลย สไปค์ตาบอด
‪มันไม่ได้โง่นะ!
‪จะมีอะไรพลาดได้ล่ะเนอะ
‪ฉันอยากตัดผมมวยเขาออกมากๆ ‪แต่เกินตาขาวขึ้นมา
‪- ตรงนี้มีเรื่องเกิดขึ้นครับ ‪- ถ้าไม่เห็นก็แปลว่าไม่เป็นไรไง
‪มันไม่รู้สึกว่า...
‪เป็นการตัดผมที่ดีเลย
‪ฉันว่าคุณแอบขยับตัวตอนนั้นไง
‪ผมว่าผมไม่ได้ขยับนะ ‪แต่ตรงนี้มันแอบแหว่งนิดๆ
‪นี่!
‪ฉันพยายามปกป้องที่นอนอยู่!
‪มอนเตซูมามีแมลงเยอะมากค่ะ
‪มีแมลงและสิ่งมีชีวิตมากมาย
‪ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪มันมาจากไหนกันเนี่ย
‪ไม่รู้สิ แต่มีเยอะเลย
‪ลองดูขนาดของมันซะก่อน
‪- นั่นแหละ ‪- พระเจ้า! มันยังไม่ตาย!
‪ไม่เอานะ!
‪อะไรวะนั่น
‪ตายซะ นังชั่ว!
‪- คานี รู้สึกยังไงบ้าง ‪- คันยุบยิบ
‪- เธอรู้สึกหงุดหงิด ‪- "คันยุบยิบ!"
‪อ๋อ เธอรู้สึกคันยุบยิบ
‪ไม่ใช่แค่เพราะภาพที่เห็น ‪หรือ "อุ๊ย นี่มันน่ากลัวนะ" แล้วครับ
‪ฉันมีตุ่มแมลงกัดทั่วไปหมดทั้งตัว
‪- นั่นตุ่มใหม่เหรอ ‪- ใช่
‪ดูคุณสิ เละเทะไปหมดเลย
‪ตัวฉันบวมไปหมด และก็คันมากๆ
‪คือเธอเจ็บปวดมากจริงๆ แบบเจ็บปวดทางกาย
‪ทุกๆ วันฉันแบบ "โอเค วันนี้จะเจออะไรอีก"
‪หรือ "ต้องทํายังไงถึงจะผ่านมันไปได้นะ"
‪(วันที่ 20 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 12)
‪เช้าวันเสาร์ ผมไม่เคยทําแพนเค้กมาก่อน
‪แต่ผมว่าผมไม่ค่อยได้
‪ทําอาหาร ทําความสะอาด ‪หรืออะไรพวกนั้นเท่าไรที่นี่
‪ผมเลยจะเริ่มต้นสัปดาห์นี้อย่างสวยงาม ‪ด้วยการทําแพนเค้ก
‪เอาละ สงสัยผมต้องใส่ในนี้ ‪แต่ไม่รู้ต้องใส่เยอะแค่ไหน
‪ใส่ช็อกโกแลตชิปให้ฉันด้วยนะ
‪อย่ามาสั่งนะ
‪ฉันขอ ไม่ได้สั่งแบบคุณหรอก
‪วันนี้จะมีแพนเค้กหลายแบบเลย
‪อุ๊ย มันดู...
‪คุณใส่น้ํามันหรือยัง
‪เปล่า ไม่เห็นบอกกันเลย
‪มันควรจะไม่ติดกระทะสิ
‪การอยู่กับผู้ชาย ซึ่งฉันเคยผ่านมาก่อน
‪มันรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปเจอรูปแบบเดิมๆ
‪ซึ่งทําให้ฉันแอบ...
‪ฉันไม่อยากกลับไปเป็นแบบเดิมอีก
‪แบบที่ให้ความสําคัญกับผู้ชายก่อนตัวเอง
‪เวลาคบกับใครฉันจะทุ่มสุดตัว
‪ฉันไม่สนความต้องการของตัวเอง
‪และปล่อยให้พวกเขา ‪หยามความเป็นตัวฉันในทุกมุม
‪เป็นอะไรที่ฉันไม่อยากเจอเลยค่ะ
‪พอเราอยู่กับคนคนนึงเป็นเวลาสามสัปดาห์ที่นี่
‪เราใช้เวลาด้วยกันเยอะมาก
‪แถมเป็นคนที่เราไม่ได้รู้จักดีมากนัก
‪คือ
‪มันอาจจะเริ่มน่าเบื่อ คุณอาจจะเซ็งๆ
‪ไม่พร้อมที่จะ...
‪แต่งงานเร็วๆ นี้แน่ นั่นของแน่เลยละ
‪มันไม่เหมือนความสัมพันธ์ปกติ
‪เพราะในความสัมพันธ์ปกติ ‪คุณจะออกไปทําอะไรตามใจตัวเองได้...
‪แต่ในกรณีนี้ เราถูกขัง
‪ถูกกักตัวในต่างประเทศ
‪ใช้เวลา 24 ชั่วโมงต่อวันกับคนอื่น
‪พ่อแม่ฉันไม่ได้อพยพจากเวียดนาม ‪เพื่อให้ฉันเจออะไรแบบนี้นะ
‪ไฟดับแบบนี้เป็นยังไงบ้าง
‪ไม่ดีเลย ฉันกําลังไล่แมลงสาบออกจากเตียง
‪มันมีความกดดันและอะไรต่างๆ
‪ที่เราคนใดคนนึงอาจรู้สึกไม่ค่อยดีในวันนั้น ‪หรือรู้สึกทําตัวไม่ถูก
‪แต่คุณไม่ได้เป็นแฟนกับเขา
‪คุณจะปรึกษาเขาได้ไหม
‪มันแปลกมาก
‪ทุกคน มีข่าวน่าทึ่งมาบอก ‪เราจะออกจากบ้านแล้ว! ได้เวลาสํารวจ
‪ในที่สุด!
‪ในที่สุดคานีก็พร้อม
‪ใน... นี่!
‪แค่ต้องใช้เวลาเพื่อเตรียมตัวทั้งวัน
‪- เดี๋ยวจะโยนของคุณทิ้งหน้าต่างเลยนะ ‪- อย่าโยนของผมนะ
‪เอาละ เรากําลังไปเกาะคาบูยา
‪เป็นเกาะที่ดังมากๆ
‪เพราะมันเป็นเกาะผีสิงในคอสตาริกา
‪- ใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะถึง ‪- สี่สิบนาที
‪สี่สิบนาทีเหรอ กลับไม่ทันเคอร์ฟิวแน่
‪น่าลงไปว่ายน้ํานะ
‪พระเจ้าช่วย!
‪อะไรวะ
‪ไม่ดีเลย
‪อะไรวะ
‪ไม่ได้อะ
‪ฉันเปิดประตูไม่ออก
‪เราไม่เป็นไร แค่ต้อง... ออกแรงหน่อย
‪ทําไมมันเปิดไม่ได้เนี่ย
‪ให้ฉันปีนออกทางหน้าต่างไหม
‪ไม่รู้สิ
‪แมตต์ พระเจ้าช่วย!
‪อาจใช้เวลาไม่กี่วินาที
‪ก่อนที่เจ้านี่จะจมลงไปหรือน้ําอาจจะทะลักเข้ามา
‪หรือรถอาจจะคว่ําได้
‪และผมก็กังวลตอนที่เธอออกไป
‪บางทีนี่อาจจะทําให้น้ําหนักมันเสียสมดุล ‪แล้วผมจะจมลงไป
‪- ให้ตายสิ ‪- มันแย่แค่ไหน
‪คือล้อมันไม่ได้แตะ... ใช่
‪มันแย่มากอะ
‪โอ้ว้าว!
‪พอเราออกมาได้ปลอดภัยแล้ว ‪ผมก็คิดว่า "ต้องเสียตังค์อื้อแน่"
‪เอาละ งั้น...
‪ฉันไม่แข็งแรงพอจะทําอะไรแบบนี้นะ
‪เราจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง มันเริ่มมืดแล้ว
‪เราแค่ต้องลองเอารถออกจากบึง
‪เราเจอรถแล่นผ่านมา
‪และก็โบกมือเรียก
‪ก่อนที่คุณจะรู้ตัว
‪ทั้งหมู่บ้านก็ออกมาช่วย มีคนเป็นโหลๆ เลยครับ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลยครับ
‪เรามีเชือก
‪มีคนที่มีรถกระบะ และเขาก็ช่วยพ่วงรถให้
‪ต้องใช้ทีมเวิร์กอย่างมากที่จะดึงรถนี่ขึ้นมา
‪เป็นพลังแห่งคอสตาริกาน่ะค่ะ
‪พวกเขาเต็มใจช่วย เต็มใจให้ความร่วมมือเสมอ
‪เป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ ครับ
‪เป็นวันที่เหมาะจะรับแดด
‪ในอู่ซ่อมรถที่โคบาโน่นี่นะครับ
‪คนเอเชียไม่ได้ขับรถแย่นะคะ เขาต่างหาก
‪(วันอังคาร 14 เมษายน - วันที่ 29 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 3)
‪ขอบคุณที่ติดต่อเรา อีลีตเมมเบอร์
‪ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ช่วยคะ
‪เที่ยวบินที่ผมจองไว้มันไม่ขึ้นโชว์แล้วน่ะครับ
‪ค่ะ เท่าที่ฉันดูนี่เหมือนว่าเที่ยวบินที่มีตอนนี้
‪เร็วที่สุดคือ 2 มิถุนายนค่ะ
‪ตอนนั้นเราถึงจะเปิดเส้นทางการบินอีกครั้ง
‪โอเคครับ
‪นั่นคือวันอังคารที่ 2 มิถุนายน
‪อีเมลยืนยันการเดินทางที่อัปเดตใหม่
‪ถูกส่งไปแล้ว คุณน่าจะได้รับในอีกสักครู่นะคะ
‪ครับผม ขอบคุณมากครับ
‪- ภาวนาให้เราทีค่ะ ‪- ใช่
‪- ไม่มีปัญหา ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪- โชคดีนะคะ ‪- ลาก่อนครับ
‪เธอไม่เก็ตมุกฉันอะ
‪(วันที่ 29)
‪เดตที่สามที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์...
‪(จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 48)
‪ยังยาวต่อไปได้อีก
‪มันเหมือนกับว่า "โอเค พอซะที"
‪"ฉันอยากกลับบ้านแล้ว"
‪แต่โลกเขาชัตดาวน์กันหมด ‪และเราไม่มีทางเลือก
‪ผมไม่รู้ว่าเราจะออกไปได้เมื่อไหร่ ‪และถึงเราจะออกไปได้
‪ก็ไม่รู้ว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปยังไงบ้าง
‪มันเกินจะทนนิดหน่อย
‪(วันที่ 30 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 47)
‪คานีกําลังมาสายโหดครับ
‪และเรากําลังฉลองวันที่ 30 ‪ด้วยการดื่ม 30 เป๊กครับ
‪สามสิบแด่สามสิบ
‪อยู่ต่างประเทศมา 30 วัน เหล้า 30 เป๊ก ‪เราจะเอาแบบนี้แหละ
‪เหลืออีก 28 เป๊ก
‪และผมก็รู้ตัวว่านี่ไม่ใช่วล็อกของผมแล้ว
‪และผมว่ามันสะท้อนให้เห็นในฟุตเทจที่ถ่ายไว้
‪ว่าผมไม่ได้โลดแล่นเลย
‪ผมไม่ได้ "ออกไปผจญภัยกัน"
‪เรากินเหล้าติดอยู่ในบ้าน ‪และนี่เพิ่ง 11 โมงเองนะครับ
‪จะเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหนนะ
‪คุณเริ่มมองลึกเข้าไปในใจ ‪แล้วถามคําถามกับตัวเอง
‪"เราต้องการอะไรจากชีวิต ‪มันจะเป็นยังไงต่อ"
‪แล้วก็เริ่มก่อกําแพงขึ้นมาในใจ
‪สวัสดีค่ะ
‪คานีรายงานจากคอสตาริกา
‪ฉันไม่รู้ว่าจะรอดไปได้ไหม
‪แต่เดี๋ยวเราจะได้รู้กันค่ะ
‪งั้นเราก็ไป... นี่ได้
‪ทางนี้ แล้วก็ลงไปข้างล่างแถวๆ นี้
‪การอยู่กับแมตต์ ‪คือเขาเป็นคนที่จัดการอะไรต่างๆ เยอะมาก
‪เขาจะเป็นคนแรกที่เริ่มวางแผนเสมอ
‪ถ้าเราต้องซ่อมอะไรหรือไปไหน
‪ฉันเริ่มสังเกตเห็นว่านั่นคือข้อดีของเขา ‪และซาบซึ้งกับมันค่ะ
‪การได้ยินเรื่องความสัมพันธ์ครั้งก่อนๆ ของเธอ ‪ที่ไม่ค่อยดีนัก
‪ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ‪จะมีใครทําแบบนั้นกับเธอได้
‪ในใจผมคิดว่า "อย่าทําพังนะเว้ยพวก"
‪"นายต้องชดเชยสิ่งที่พวกเวรนั่นพลาดไป"
‪เอาละ จบแล้วสําหรับ คาซ่า ดีวิน่า
‪เป็นการพักที่วิเศษมาก
‪ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
‪ทําไมเราไปลองไปพักที่อื่นดูบ้างล่ะ
‪มันกลายเป็นรูปแบบ ‪ที่ผมคัดลอกและวางข้อความลูกโซ่นี่
‪แล้วส่งไปให้บรรดาแอร์บีเอ็นบี
‪อัปเดตจํานวนวันที่เราติดอยู่ที่นี่
‪หวังว่าพวกเขาจะสงสารเราและลดราคาให้
‪จําได้ว่าคุณเล่าเรื่องการเดตจากแอปฮินจ์ ‪คนก่อนๆ ที่น่าทึ่งให้ฟัง
‪- คุณคือคนแรก! ‪- ใช่ๆ ที่ไม่จูบคุณ
‪(ทรีเฮาส์)
‪คุณไม่ชอบ
‪ผมว่าผมคงทําคุณคิดแบบ "หือ"
‪"ฉันทําอะไรผิด"
‪ฉันไม่ได้คิดว่าตัวเองทําอะไรผิดนะ คุณนั่นแหละ!
‪ข่าวดีครับ ‪ในที่สุดเราก็มาถึงแล้ว น่าสนใจดีนะ
‪มีสุสานสัตว์เลี้ยงเล็กๆ ตอนเราเดินเข้าไป
‪โกโก้และอาเซโรลา ขอไปสู่สุคตินะ
‪มีอีกตัวแฮะ "มะละกอ" ไม่นะ!
‪นี่มันต้นไม้ ป้ายชื่อต้นไม้
‪- นี่คือห้องน้ํา ‪- โอเค
‪คุณจะเห็นฉันอึฉี่ตรงนี้หรือยังไง
‪มุ่งหน้าไปที่ป่า
‪ป่าเหรอ เราจะไปตั้งแคมป์กัน
‪(คาบสมุทรโอซา)
‪เราออกไปในป่ามืดสนิท ‪แมตต์อยากจุดไฟและทําอาหาร
‪ผมไม่คิดว่าคานีถูกใจเท่าไรนะ
‪มันแบบ...
‪ค่ะ
‪ดูเขานั่งยองๆ สิทุกคน
‪ฉันรู้สึกว่าความเชื่อใจระหว่างเรา ‪มันก่อตัวขึ้นเองโดยธรรมชาติ
‪จากการพยายามเอาตัวรอดไปด้วยกัน
‪การที่เราเป็นคนตามน้ํา เป็นคนชิลๆ
‪เป็นคนชอบผจญภัย ทําให้มันเวิร์กน่ะครับ
‪เราเพิ่งรู้สึกได้
‪เราไม่รู้ว่ากําลังทําอะไรอยู่ ‪แต่เราปรับตัวได้
‪ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ ‪ผมเริ่มจาก "แค่มาเที่ยว"
‪เป็น "เริ่มตกหลุมรักสาวคนนี้แล้วสิ"
‪และพยายามต่อสู้กับความรู้สึกนั้น
‪สู้กับตัวเองที่แบบ "ไม่นะ"
‪"นายต้องเป็นโสดต่อไป อย่ามีแฟนนะ"
‪ตาแกแล้วพวก
‪แกจะอยู่ตัวเดียวหรือจะไปเล่นกับเพื่อนๆ
‪เหมือนมีปีศาจกับนางฟ้าอยู่บนบ่า
‪นั่นคู่นึงและนั่นก็อีกคู่นึง
‪โอ้ว้าว
‪(คาบสมุทรโอซา)
‪(ลาฟอร์ตูนา)
‪(พ่อ: พวกลูกเป็นยังไงบ้าง)
‪(คานี: สบายดีค่ะ! ‪ที่พักต่อไปอยู่ติดภูเขาไฟเลย!)
‪(หวังว่าจะระวังตัวกันนะ)
‪(แน่นอนค่ะ)
‪พ่อแม่ฉันจะถามไถ่
‪ว่า "ต้องไปไหนมาไหนเป็นกลุ่มเสมอนะ
‪อยู่เป็นกลุ่มก้อนไว้" น่ะค่ะ
‪แต่ใช่ เขาไม่สงสัยอะไรเลย
‪(คานี: ที่โรงพยาบาลเป็นไงบ้างคะ)
‪(กลัวไหมเนี่ย)
‪(แม่: แม่สบายดี ไม่ต้องห่วง)
‪แม่ฉันไม่ชอบทําให้เราเป็นห่วง
‪แม่จะแบบ "ไม่เป็นไร ‪แม่ตื่นเต้นที่ได้ช่วยคนนะ"
‪ความคิดแง่บวกของแม่ในเหตุการณ์แบบนี้ ‪ทําให้ฉันใจเย็นลงบ้าง
‪เรามาถึงบ้านใหม่แล้ว
‪โอ้ มีหมาน้อยด้วย!
‪คานีเจอหมาตัวใหม่แล้ว
‪(วันที่ 45 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 26)
‪เพิ่งตื่นครับ ในที่สุดก็ได้นอนหลับสบาย
‪เปิดม่านแล้วหวังว่า ‪จะได้เห็นภูเขาไฟสวยสดงดงาม
‪แต่ไม่เลย มีแต่เมฆ ‪เมฆครึ้มไปหมด ไม่เห็นภูเขาไฟเลย
‪ผิดหวังนิดหน่อย หวังว่าฟ้าจะโปร่งขึ้นนะ
‪แต่มีม้าตรงนั้นด้วย
‪ลาฟอร์ตูนา นั่นคือสัปดาห์ที่ฉันควรจะ...
‪มีประจําเดือนมาตามที่กินยาคุม
‪แต่มันไม่มา ‪และประจําเดือนฉันมาตรงเสมอ...
‪มานาน 14 ถึง 15 ปีแล้วนะคะ
‪ฉันแบบ "เมนส์มาตอนวันอังคารเสมอนะ" ‪แล้วพอวันอังคารแล้ว มันก็ยังไม่มา
‪ผ่านไปสองสามวันและ...
‪ฉันหวังว่าจะไม่ได้ยาคุมห่วยๆ มา
‪แบบ "แค่มาช้าไปสองสามวัน ‪ให้เวลามันหน่อยน่า"
‪ไหน ขอดูหน่อย
‪มันเป็นสถานการณ์ที่ตึงเครียดมาก
‪ฉันแค่พยายามหาเหตุผล ‪ว่าทําไมมันถึงไม่มาตามปกติ
‪ฉันไม่อยากเครียดเรื่องนี้มาก ‪จนกว่าจะแน่ใจแล้ว
‪แต่เราทั้งคู่ยังไม่อยากมีลูก
‪แมตต์เขาพยายามทําให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเสมอ
‪เขาคอยเอาเหล้ามาให้ฉันตลอด
‪เป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันไม่คิดว่าเขาจะสนใจ
‪เขาพยายามสนับสนุนฉัน ‪และสนใจว่าฉันต้องการอะไร
‪และนั่นเป็นประสบการณ์ใหม่สําหรับฉันเลยค่ะ
‪เธอคอยสนับสนุนผมอย่างดี ‪และพยายามทําแบบเดียวกันนั้นให้ผมเสมอ
‪ก็ไม่แย่ปะ
‪โดยรวมๆ นะ
‪ฉันจะไปกินพาสต้า
‪ฉันพยายามไม่คิดถึงมันมากนัก
‪แต่ในใจลึกๆ ก็ "เราต้องกลับบ้านนะ"
‪"เราจะมีลูกที่ประเทศอื่นไม่ได้"
‪ไว้ติดตามต่อนะชาวโลก
‪- ตกหลุมรักฉันหรือยัง ‪- ผมก็กําลังจะพูดเหมือนกันเลย
‪ฉันไม่ตกหลุมรักแล้ว
‪ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น ตายด้านแล้ว
‪คุณเป็นหุ่นยนต์ไร้ความรู้สึก
‪ใช่เลย
‪มันผ่านไปแล้ว
‪(โทรหาไมค์...)
‪ไมเคิล
‪มีอะไรเหรอ มาเตโอ
‪สวัสดีแคลลี่
‪สวัสดีค่ะ ลุงแมตต์
‪เป็นไงบ้าง
‪ก็ดีค่ะ หนูอิจฉาจังที่ลุงไปติดอยู่ในคอสตาริกา
‪ใช่ๆ ลุงมาติดอยู่ที่นี่อะ
‪พวกเขาเริ่มโทรซูมมาหาผมเพื่อทํามาร์การิต้า
‪และมันดีสําหรับผม
‪ที่ได้มีช่วงเวลาดีๆ ของผู้ใหญ่บ้าง
‪เพราะตอนนั้นผมกําลังอยู่ในขั้นตอนการหย่า
‪และเขาก็เจอเรื่องทั้งหมดนี้อยู่
‪ถ้าคุณสนิทกับใครสักคนมากๆ ‪และพวกเขากําลังเจอปัญหาอยู่
‪พวกเขาจะโทรหาคุณตลอดเวลา ‪และผมก็พร้อมจะคุยด้วย
‪ณ จุดนั้นแมตต์ก็อยากคุยกับลิซบ้าง
‪"ขอผมเจอเพื่อนคุณบ้างสิ"
‪เขาอยากเจอแกแน่ะ นี่อลิซาเบธค่ะ
‪- สวัสดี อลิซาเบธ ‪- เพื่อนสาวฉัน
‪- สวัสดี ‪- เป็นไงบ้างครับ
‪สบายดีค่ะ แล้วคุณล่ะ
‪พอได้ยินว่าเขาอยากคุยกับฉัน ฉันก็แบบ...
‪"เขาจะทําตัวปากหวาน ‪และพูดแต่เรื่องที่ฉันอยากฟังไหมนะ"
‪ผมแอบแปลกใจนะ
‪ผมแบบ "เธออาจจะเพี้ยนพอๆ กันกับผมก็ได้"
‪เพี้ยนชัวร์ค่ะ ฉันว่าคุณเจอเนื้อคู่ละ
‪เขาดูจะสนใจทําความรู้จักเธอมากๆ
‪และเขาชอบข้อเสียในตัวเธอด้วยนะคะ
‪นั่นมันทําให้คุณรู้ว่า ‪พวกเขาสนใจเพื่อนเราจริงๆ
‪ผมแค่ไม่รู้ว่าพอเรากลับไปนิวยอร์กแล้ว ‪รายละเอียดมันจะเป็นยังไง
‪แล้วมันจะ... เป็นยังไงบ้างแล้ว
‪โอ๊ะ ผมว่าคุณ... เดี๋ยวนะ
‪โอ๊ย เธอต้องคิดว่าผมวางสายใส่แน่เลย ‪รีบโทรกลับไปเร็ว
‪เราจะทํายังไงดี
‪(แมตต์: ปู่เป็นยังไงบ้างครับ)
‪(แม่: กําลังอดทนอยู่ โมโหเรื่องล็อคดาวน์)
‪(ไม่แปลกหรอก)
‪(ลูกจะกลับหรือยัง)
‪(ยังเป็นวันที่ 2 มิ.ย. ‪แต่พยายามจะกลับให้เร็วกว่านั้น)
‪(เดี๋ยวก็เปิดประเทศ อย่ายอมแพ้นะลูก!)
‪(ไม่ต้องห่วงเรื่องปู่นะ ‪เราจะรีบไปเยี่ยมทันทีที่ไปได้)
‪ผมสนิทกับปู่มาเสมอครับ
‪แค่คิดว่าเขากําลังเจอเรื่องนี้ตามลําพัง ‪มันลําบากใจมาก
‪คุณรู้สึกจนใจที่ทําอะไรไม่ได้เลย
‪คุณทําได้แค่โทรหรือเฟซไทม์ไป
‪แล้วคุณจะพูดอะไรล่ะ
‪มันไม่เหมือนกับการไปเยี่ยมจริงๆ
‪ตอนนี้ผมเลยอยากกลับบ้านมากๆ
‪เอาละ การกักตัวยังไม่จบ
‪แต่คุณได้รับอนุญาตให้ใช้ชีวิตปกติได้ 24 ชั่วโมง
‪คุณจะทําอะไรใน 24 ชั่วโมง
‪ไปบาร์
‪ไปทําเล็บ
‪พอฉันได้รู้จักแมตต์ ฉันก็...
‪"มีแฟนเป็นคนนี้ก็ไม่แย่นะ"
‪แต่บางส่วนก็แอบเถียงกันในใจ
‪เหมือนฉันทรยศตัวเอง
‪แมตต์ไม่ได้มีสัญญาณเตือน ‪แบบที่ฉันเจอมากับแฟนคนก่อน
‪เขาทําให้ฉันสบายใจที่ได้อยู่กับเขา
‪เขายอมรับฉันในแบบที่ฉันเป็น
‪ไม่เคยทําให้ฉันรู้สึกผิดที่ทําในสิ่งที่ฉันอยากทํา
‪และนั่นทําให้ฉันรู้สึกว่าได้เป็นตัวเองจริงๆ
‪และไม่อยากปิดบังอะไรเขา
‪สําหรับผมนะ
‪สมมติว่าถ้าผมไม่ได้เพิ่งไปตัดผมหล่อระเบิด
‪ที่คานีซาลอนมา
‪ผมคงไปตัดผม
‪ฉันเริ่มรู้ตัวว่าความสัมพันธ์นั้น
‪ไม่จําเป็นต้องเลวร้าย ‪เหมือนที่ฉันเคยเจอมาในอดีต
‪- ไปนวด ‪- ใช่ ผมก็จะไปนวดด้วย
‪อาจเป็นแบบนี้ก็ได้
‪- ทําอะไรน่ะ ‪- ได้เวลาผจญภัยแล้ว!
‪ไปที่ภูเขาไฟ น้ําพุร้อน น้ําตก ทะเลสาบ
‪เอาละ
‪"ในช่วงฤดูหนาวหลีกเลี่ยงนู่นนี่นั่น ‪สิ่งที่คาดเดาไม่ได้สักอย่าง" แต่นี่มันหน้าร้อน
‪"สัตว์ป่า" ใช่ มันมีเยอะเลย
‪- อยากใช้ห้องน้ําไหม ‪- ให้ตาย ไม่เอาอะ
‪อยากแวะบาร์หน่อยไหม
‪ได้ยินเสียงแม่น้ําแล้วนะ
‪มีหมาตัวหนึ่ง
‪เราเจอไกด์ทัวร์แล้ว
‪และหมาสามตัว
‪ในหลายๆ ครั้งที่เราไปเที่ยวกัน ‪ถึงแม้จะมีความรู้สึกปะทุขึ้น
‪เธอก็ชอบทําหน้าตายเหมือนไม่รู้สึกอะไร
‪"ช่างเหอะ" ผมแบบ "ไม่มีทางน่า"
‪"ผมรู้สึกแบบนี้ เธอต้องรู้สึกบ้างแหละ"
‪เรามาถึงแล้ว
‪ไงพวก
‪เราไม่เคยคุยกันจริงจังว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไง
‪ในหัวฉันแอบคิดว่า "โอเค"
‪"เขาไม่เอ่ยขึ้นมา ‪บางทีเราคงต้องแยกย้ายกันไปแหละ"
‪ฉันไม่อยากประมาท
‪ฉันจะไม่ปีนขึ้นไปบนเขากับคุณ ‪แล้วสุดท้ายก็ร่วงลงมา
‪พูราวิดา
‪เราทั้งคู่คงคิดแบบนั้น แต่ไม่มีใครเอ่ยปาก
‪เราเลยไม่ได้พูดถึงมันจนถึงเวลาจริงๆ
‪วิวสวยจัง
‪นี่!
‪เรื่องนี้ดําเนินไปสักพัก
‪เวลาและทุกอย่างที่เกิดขึ้น ‪ผมรู้สึกเหมือนทําลายกําแพงพวกนั้นแล้ว
‪และล้มเลิกที่จะขัดขืนต่อไป
‪ตอนนั้นผมก็แบบ "โอเค" ‪มันเริ่มเป็น "เรา" ไม่ใช่แค่ "ผม" แล้วสิ
‪เรารอดมาได้
‪น้ําตกสูง 40 ฟุต โดดลงมาแบบเท่สุดๆ
‪โกโปรอยู่กับคุณใช่ไหม
‪ให้ตายสิ!
‪แม่ง! เดี๋ยวนะครับ ผมลืมโกโปร
‪(วันที่ 52 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 17)
‪อรุณสวัสดิ์ครับทุกท่าน ‪คานีกําลังกินมะพร้าวอยู่
‪เราอยู่ในโหมดขับเคลื่อนสี่ล้อ
‪เรามีเวลาสองชั่วโมงเพื่อไปสู่ความศิวิไลซ์
‪มันต้องทุลักทุเลแน่ๆ
‪มันต้องทุลักทุเลแน่นอน ตลอดทางเลย
‪พอเรากลับมาถึงซานโฮเซ ประจําเดือนฉันก็มา
‪ฉันแบบ "ช่วงวิกฤตจบแล้ว"
‪เรากลับไปทําตามตารางปกติได้
‪ไอ้ยาคุมคอสตาริกานั่นทํางานได้ในนาทีสุดท้าย
‪หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเรา ในที่สุดก็มีข่าวดี
‪มันโล่งอกสุดๆ เลยค่ะ
‪เกิดอะไรขึ้นตรงนั้นน่ะ
‪ว่าไงทุกคน ผมแมตต์ครับ
‪ผมกักตัวในคอสตาริกามาหกสัปดาห์แล้ว
‪รอก่อน
‪ว่าไงทุกคน ผมแมตต์ครับ
‪ผมกักตัวในคอสตาริกามาหกสัปดาห์แล้ว
‪แต่รอเดี๋ยวก่อน ‪นั่นยังไม่ใช่ส่วนที่บ้าที่สุดนะ
‪ทุกคนครับ นี่คือคานี
‪ผู้หญิงที่สวยที่สุดในคอสตาริกา
‪- ปากหวานจริงๆ ‪- ดูเธอสิ จะไปไหนเนี่ย
‪ฉันไม่รู้ว่าเขาบอกอะไรพวกคุณนะ ‪แต่เขาขังฉันไว้ที่นี่มาเดือนกว่า
‪บังคับให้ฉันออกกําลังกาย ทําอาหาร
‪ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยฉันที ‪ก่อนที่เขาจะตกหลุมรักฉัน
‪นี่!
‪อย่างแรกเลยผมว่าคุณบิดเบือนข้อความนะ
‪ผมจะไม่ตกหลุมรักคุณ แต่ถ้ากลับกันก็ไม่แน่
‪- ผมไม่รู้สึกรู้สาหรอก ‪- ใช่สิ!
‪ผมว่าเรามีช่วงเวลาดีๆ ที่นี่
‪ขอเถียง
‪พอผมโพสต์วิดีโอวล็อกแนะนําตัวคานี
‪นั่นคือวิธีการบอกของผมว่า
‪"เรากําลังจะก้าวไปยังขั้นต่อไป ‪ผมจะบอกทุกคนแล้ว"
‪(กําลังอัปโหลดวิดีโอ)
‪วันของสาวๆ
‪และในเมื่อคานีไม่มีเพื่อนสาวที่นี่
‪ผมเลยมาเป็นตัวแทน
‪ฉันกลับมาเป็นผู้หญิงอีกครั้ง ‪ด้วยขนตาสวยๆ นี้
‪ผมเสียเคราไปแล้ว
‪- เขาดูเหมือนเด็กอีกครั้งแล้ว ‪- หล่อเหลา
‪มันเหมือนว่า "เอาละ เราเป็นคู่กัน ‪โดยไม่ต้องพูดอะไรมากมาย"
‪คุณอยากได้สีอะไร ผมชอบหมดทุกสีนะ
‪- คานีกําลังโมโหหิว ‪- เปล่าซะหน่อย!
‪นี่คือเหตุโมโหหิวฉุกเฉิน
‪- วันนี้เราจะทําอะไรกัน คานี ‪- เราจะไปสักกัน
‪คานีจะสักตรงซี่โครงด้วยคําว่า "พูราวิดา"
‪แต่วันนี้เธอลืมฉีดสเปรย์ดับกลิ่นมา
‪มันไม่ใช่ชื่อของเขาซะหน่อย
‪มันแค่เป็นที่ระลึกถึงช่วงเวลาที่เรามีร่วมกันที่นี่
‪มันแปลว่า "ชีวิตเรียบง่าย" ดื่มด่ํากับมัน
‪ใช้ชีวิตให้เต็มที่ ‪นั่นคือสิ่งที่เราทํากันในคอสตาริกา
‪ตอนท้ายผมตัดสินใจเติมอิกัวน่าไปด้วย
‪สไปค์จะอยู่ตรงนี้
‪ตอนนี้เขาจะอยู่ล้อผมไปตลอดกาล
‪พูราวิดา
‪(พูราวิดา)
‪- คุณทําฉันตาบอดแล้ว ‪- โกรธหรือยัง
‪ไม่ น่ารักยังงี้จะโกรธลงได้ไง
‪ไปกินข้าวกัน
‪ความรุนแรงไม่ใช่คําตอบนะครับ
‪ขี้กลัวจริงๆ เลย
‪(วันที่ 58 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 11)
‪พอผมโพสต์วล็อกเกี่ยวกับคานี
‪ผมไม่คิดเลยว่าจะมีคนเห็นมันเยอะแค่ไหน
‪มีผู้หญิงคนนึงที่เห็นมัน ‪แล้วก็แบบ "ขอแชร์ต่อได้ไหม"
‪(แชร์)
‪(- กักตัวในคอสตาริกาเหรอ เยส ‪- น่ารักจัง)
‪นิตยสารพีเพิล ‪เป็นหนึ่งในบทสัมภาษณ์แรกๆ ของเรา
‪(จะติดต่อพวกเขาได้ยังไงคะ)
‪นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของพายุหมุนที่ทําให้ทุกคนได้รู้
‪(คู่รักไปเดตครั้งที่สามกันที่คอสตาริกา ‪แต่โควิคระบาดจนติดอยู่ที่นั่น)
‪จากนั้นก็มีการสัมภาษณ์ครั้งแล้วครั้งเล่า
‪แมตต์ โรเบิร์ตสันและคานี เล ‪ติดอยู่ในคอสตาริกา
‪ผมเปลี่ยนจากคนที่ไม่ค่อยบอกใคร ‪แม้แต่กับความสัมพันธ์ผิวเผิน
‪มาเป็นตอนนี้ที่ทั้งโลกจะรู้ว่า ‪ผมมีแฟนที่ผมทึกทักเอาเองฝ่ายเดียว
‪หนึ่งในการสัมภาษณ์แรกๆ ของเรา
‪คนสัมภาษณ์ถามว่า ‪"พวกคุณเป็นแฟนกันหรือเปล่า"
‪และแมตต์ก็แบบว่า "ใช่ครับ"
‪ในหัวฉันก็คิดว่า "อ้าว เป็นเหรอ"
‪แมตต์เดินไปมาเหมือนไม่ได้พูดด้วยซ้ํา
‪เบื่อหน้าคุณแล้ว!
‪ทําไมล่ะ
‪บอกตามตรงฉันไม่ชอบที่ชีวิตส่วนตัว
‪ถูกเปิดเผยให้คนทั้งโลกรู้
‪ญาติฉันเริ่มเห็นข่าว ป้าๆ ฉันแชตหาแม่
‪(ชาวนิวยอร์กพบรักแท้ ‪ระหว่างติดอยู่ในคอสตาริกาเพราะโควิด)
‪เรื่องที่คานีโกหกไว้เริ่มก่อปัญหาแล้ว
‪ฉันรู้ว่าฉันต้องติดต่อที่ทํางาน ‪ก็เลยนัดโทรหาเจ้านาย
‪"คือแค่อยากจะแจ้งคุณว่า ‪เดี๋ยวคุณอาจจะได้ทราบ
‪ว่าตลอดสองสามเดือนที่ผ่านมานี้ ‪ฉันอยู่ที่ไหนน่ะค่ะ"
‪"ที่จริงแล้วฉันอยู่ที่คอสตาริกากับผู้ชาย"
‪และพวกเขาก็มองว่ามันตลกมากๆ ‪"ขอบคุณพระเจ้า"
‪และฉันก็เริ่มกังวลว่า
‪พ่อฉันอาจจะได้เห็นมันไปแล้ว
‪แต่ฉันยังไม่กล้าบอกเขา
‪(หญิงสาวติดเกาะกับชายหนุ่ม ‪ในคอสตาริกาตอนไปเดตที่สามสุดเร้าใจ)
‪ฉันเครียดมากเลย!
‪- ทําไม เราเพิ่งทําแบบนี้ไปเอง ‪- ที่รัก
‪- เอาละ เจเรมี่ถามมาว่า... ‪- อะไร
‪คุณพูดน้อยเกินไป
‪เริ่มใหม่!
‪ฉันเกลียดการสัมภาษณ์ ‪ฉันไม่ชอบด้านนี้ของแมตต์เลย
‪ฉันเริ่มสงสัยว่าเขามีแรงจูงใจอะไรหรือเปล่า
‪เริ่มคิดว่า "ถ้าเกิดว่าเรากลับไป...
‪แล้วสุดท้ายเราแยกย้ายและจบกันแค่นั้นล่ะ"
‪ฉันคิดว่าพวกเขาอาจรู้สึกกดดันให้คบกันต่อ
‪มีคนเชียร์คู่พวกเขาเยอะมาก
‪และอยากให้เป็นเรื่องราวความรักแสนโรแมนติก
‪คานีคงจะบอกว่า "แล้วถ้าไม่ใช่ล่ะ"
‪"ฉันไม่อยากทําให้ใครผิดหวัง"
‪ฉันบอกว่า "แกคิดแบบนั้นไม่ได้นะ ‪แกต้องทําเพื่อตัวแกเอง"
‪ถ้าคุณจะอยู่กับใครสักคน ‪ก็ให้เป็นเพราะคุณอยากจะอยู่กับเขา
‪- คานีกําลังรับมือกับความสนใจ... ‪- นี่!
‪ด้วยการแฝงตัวครับ
‪เธอใส่หมวกเบสบอลที่ผมซื้อให้
‪จะไม่มีใครได้เห็นตัวจริงของฉัน
‪ห้ามขอลายเซ็น ห้ามถ่ายรูปนะครับ
‪แมตต์จะบอกว่า ‪"เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นแล้ว ฉันรับมือได้...
‪ฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้"
‪แต่คานีเนี่ย ผมว่าเธอไม่ได้พร้อมเจออะไรแบบนี้
‪- ทั้งหมดเป็นของคานี ‪- ไม่ใช่ทั้งหมดซะหน่อย
‪ผมกินจานเล็กๆ นี่กับแซนด์วิชครึ่งนึง
‪ส่วนเธอกินหมดนี่
‪ยังมาไม่ครบนะ
‪เธอเป็นปีศาจ
‪ทุกคนแชตหาฉันเรื่องนี้
‪แล้วน้องฉันก็ส่งเข้ามาในกรุ๊ปแชตว่า
‪(ไชฟ์ - น้องสาว: ‪เพิ่งอ่านเรื่องพี่ในพีเพิลมา)
‪(คิมเพิล - น้องสาว: ฮาจัด)
‪(ไชฟ์ - น้องสาว: อุ๊ย ส่งผิดห้อง)
‪(แม่)
‪ตอนนี้แม่ฉันก็ส่งหน้ายิ้มอีก ‪เกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวฉันเนี่ย
‪- ขอดูหน่อย ‪- พวกเขาไม่ช่วยกันเลยอะ
‪แล้วปัญหาก็คือหนึ่งในห้าคนนั้นคือพ่อเธอ
‪ที่ไม่รู้ว่าผมอยู่นี่ด้วย
‪พ่อคานีครับ ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมเป็นคนดีนะ
‪ผมดูแลคานีด้วยการปกป้องเธอจากแมงมุม
‪ส่วนแมลงนี่ไม่ค่อยได้เท่าไร
‪เธอโดนแมลงกัดเยอะมาก แต่ผมทําเต็มที่ละนะ
‪- และ... ‪- เขาเป็นคนดีค่ะ พ่อ
‪อย่าโกรธคานี
‪มากนะครับ
‪- เธอแค่อยากปกป้องคุณ... ‪- แม่ฉันเกลียดคนมีเครา
‪- จากความจริง แม่คุณเกลียดเคราเหรอ ‪- ใช่
‪เวรละ ทีนี้ผม...
‪ดีครับ แม่คานี
‪ผมเป็นคนดีครับ
‪เคราผมดูดีขึ้นกว่าเดิมมากแล้ว ดังนั้น...
‪ดูรอยสักใหม่ผมสิครับ รูปสไปค์
‪- พวกเขาเกลียดรอยสัก ‪- งั้นก็อย่าดูนะครับ
‪ทุกอย่างแย่ลงเรื่อยๆ เลย
‪(วันที่ 69 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 9)
‪อรุณสวัสดิ์!
‪อะไรเนี่ย
‪เที่ยวบินเราถูกยกเลิก
‪เห็นแล้ว
‪รู้แล้วเหรอ ว่างั้นแหละ
‪เราเฉียดจะได้กลับบ้านหลายครั้งมาก ‪แต่ก็ชวดทุกครั้ง
‪เราจะทํายังไงดี
‪มันไม่สนุกแล้ว กลับบ้านกันเถอะนะ
‪คุณวางแผนไว้สินะ
‪ไม่ อันอื่น...
‪คุณโทรไปขอให้พวกเขายกเลิกใช่ไหม
‪สนุกจนติดใจล่ะสิ
‪เที่ยวบินเดียวของสถานทูตจะบินออกพรุ่งนี้
‪เหลืออีกสามที่
‪ณ จุดนี้พวกเขาจะประกาศผ่านทางสถานทูต
‪ว่าพวกเขามีเที่ยวบินที่ทางการสนับสนุนเงินให้
‪เราแค่อยากนั่งเครื่องกลับบ้าน ‪ยอมกัดฟันไป
‪และจ่ายเงินหลายพันดอลลาร์เพื่อกลับบ้าน
‪รอบนี้ดูใช่มากๆ
‪มันได้รับการยืนยัน นี่ยังอยู่ในมือถือเลยครับ
‪กลับไปอเมริกากันเถอะ
‪(ซานโฮเซ)
‪ที่พักที่สุดท้ายแล้ว หวังว่านะ
‪อวยพรให้เราด้วย
‪(แม่: ลูกต้องบอกพ่อนะว่าอยู่กับใคร)
‪(คานี: ก็ได้)
‪แม่ฉันบอกว่า "เดี๋ยวพ่อก็ต้องรู้ ‪ให้เขารู้จากปากลูกดีกว่า
‪ให้เขาไปรู้เองนะ"
‪"บอกว่าคบกันมาสักพักแล้ว ‪อย่าไปบอกว่าเพิ่งเจอ..."
‪จะโกหกพ่ออีกแล้วเหรอ
‪คุณจะโกหกพ่ออีกแล้ว
‪ใช่ แต่โกหกน้อยลงหน่อย
‪ให้เขายอมรับได้มากขึ้นอีกนิด
‪แต่เขาก็จะได้อ่านข่าวนะ ‪คุณจะบอกพ่อว่าข่าวมันโกหกเหรอ
‪ใช่
‪คุณไม่เคยโกหกพ่อแม่เลยเหรอ
‪ก็เคย แต่ไม่ได้โกหกทุกเรื่อง
‪นี่มันเหมือนคุณโกหกมาทั้งชีวิตเลยนะ
‪ก็ประมาณนั้น
‪- นี่คุณจะโกหกผมด้วยไหม ‪- บอกแล้วไง
‪- อะไร ‪- ฉันไม่มีทางโกหกคุณหรอก
‪พูดแล้วหัวเราะไปด้วยคือยังไงเนี่ย
‪ไม่รู้สิ
‪แค่เพราะพ่อฉันเข้มงวดมาก ‪ฉันเลยโกหกเพื่อให้มีอิสระมากขึ้น
‪- งั้นถ้าผมไม่เข้มงวดกับคุณ... ‪- ใช่
‪ถ้าคุณห้ามไม่ให้ฉันทําอะไรที่อยากทํา ‪ฉันก็จะเริ่มโกหกคุณ
‪ก็ได้
‪จะอ้วกเลยเหรอ ทําไมล่ะ
‪ฉันไม่ชอบคุยกับพ่อเลย
‪ผมรู้ว่าเธอกังวลที่ต้องไปคุยกับพ่อ
‪และเป็นเรื่องที่เธอพยายามผัดมาสักพักแล้ว
‪ดูสิว่าคุณสวยแค่ไหน
‪ฉันรู้ อยากให้ตอนถ่ายลงบัซฟีดดูดีเท่านี้จัง
‪อี๋
‪ออกไปเลยนะ!
‪ฮัลโหล
‪ดีค่ะ พ่อ
‪ไง เป็นยังไงบ้าง
‪ทางนั้นเป็นไงบ้างคะ
‪ไม่มีอะไรมาก
‪อย่าบอกนะว่าเที่ยวบินถูกยกเลิกอีกแล้วน่ะ
‪ไม่เชิงค่ะ แต่ว่า...
‪ตายละ มีเรื่องอะไรล่ะเนี่ย
‪พ่อรู้ใช่ไหมว่าหนูอยู่ที่นี่กับเพื่อนๆ
‪อืม
‪คือมีเพื่อนคนนึงเป็นคนที่หนูคบๆ อยู่
‪เดี๋ยวนะ ผู้ชายเหรอ
‪ใช่
‪นึกว่าลูกบอกว่ามีแต่ผู้หญิงซะอีก
‪เปล่านะ หนูแค่บอกว่าเป็นเพื่อนๆ
‪โอเค ไม่ดีเลยนะ
‪มีคนมารู้เรื่องของเรา
‪และชอบมันมาก
‪และตอนนี้ก็กลายเป็นข่าวไปทั่วแล้ว
‪และเราก็กําลังเป็นจุดสนใจเลย
‪ลูกต้องระวังคําพูดให้มากๆ นะ
‪เขาเข้าโหมดคุณพ่อและสั่งสอนฉันทันที
‪"ไม่ว่าจะพูดอะไรไป มันจะอยู่ในเน็ตไปตลอด"
‪"ลูกต้องระวังให้ดี"
‪ฉันก็แบบ "โอเค ‪เรามาทนฟังพ่อบ่นให้จบกันเถอะ"
‪"ซุกเรื่องผู้ชายเอาไว้ก่อน ‪บางทีพ่ออาจจะลืมๆ ไป"
‪แล้วอีกเรื่องนะ ลูกไม่เคยบอกเลยว่าอยู่กับผู้ชาย
‪ลูกอยู่กับผู้ชายตั้งสองเดือนนะ ให้ตาย
‪- มันไม่... ‪- ค่ะ
‪ใช่ มันไม่ดีเลยนะ คานี
‪เราไม่รู้ด้วยซ้ําว่าเขาเป็นใคร ‪หรือเป็นคนแบบไหนกันน่ะ
‪พ่อรู้ว่าลูกตัดสินใจอะไรเองได้
‪แต่ว่านะ...
‪นั่นมันนานมากเลยนะ
‪ค่ะ คือเราก็ไม่คิดว่ามันจะนานขนาดนี้
‪และหนูก็ไม่ได้อยู่กับเขาสองคนนะ
‪- โอเค ‪- ค่ะ
‪นี่บอกแม่หรือยัง
‪ไว้หนูโทรหาแม่ต่อค่ะ
‪พ่อว่าแม่ต้องขอดูรูปเขาแน่ๆ
‪- ใช่ หนูจะส่งข้อความไปบอกก่อน ‪- โอเค
‪โอเค
‪ค่ะ รักนะ
‪โอเค รักลูกเหมือนกัน
‪บาย
‪โอเค บาย
‪ฉันนึกว่าพ่อจะแสดงท่าที...
‪อาจจะรุนแรงกว่านี้ ว่าเรื่องการตัดสินใจของฉัน
‪แต่เขาปฏิบัติกับฉันแบบผู้ใหญ่
‪และทําให้ฉันสงสัยว่าตัวเองโกหกทําไม
‪มันแปลกใหม่สําหรับฉันมากน่ะค่ะ ‪การเปิดใจคุยกับพ่อ
‪เอาละ
‪บอกทีสิว่าเกิดอะไรขึ้น
‪- เป็นยังไงบ้าง ‪- โดนบ่นหูชาเลย
‪เหรอ ว่าไงบ้าง
‪ก็ประมาณว่า "ระวังคําพูดที่บอกสื่อให้ดีๆ นะ"
‪"ไม่รู้หรอกว่ามันจะกลับมาทําร้ายเราเมื่อไหร่"
‪แล้วเขาว่ายังไงเรื่อง... ผมน่ะ
‪พ่อบอกว่า "นี่ลูกอยู่กับผู้ชายเหรอ ‪ไม่ดีเลยนะ"
‪ฉันไม่ได้รู้สึกโล่งใจ
‪เพราะฉันรู้ว่าตอนนี้พ่อรู้แล้ว
‪แบบ "ถ้าเกิดพ่อไปเสิร์ชดูล่ะ" และ...
‪ค่ะ มันยิ่งทําให้ฉันเครียดกว่าเดิม
‪(วันที่ 78 ‪จํานวนวันจนกว่าจะได้กลับ: 1)
‪วันสุดท้ายของเราแล้ว
‪ใช่แล้ว วันสุดท้ายในคอสตาริกา
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪พร้อมจะกลับบ้านแล้ว
‪เหรอ
‪แปลว่า "พร้อมจะกลับเท็กซัสแล้ว"
‪สองสามวันสุดท้ายในคอสตาริกา ‪คานีทําตัวห่างเหิน
‪มันแปลกมาก เพราะเรากําลังจะกลับเหรอ
‪หรือผมทําอะไรผิดไป ผมไม่รู้เลยว่าต้องทํายังไง
‪- คุณจะทําอะไร คานี คาร์นิทัส ‪- เช็กอิน!
‪- เช็กอินอะไร ‪- เที่ยวบินกลับบ้าน
‪วันที่ 78 เรากําลังเช็กอินแล้ว ‪ปกติเราไม่เคยมาถึงจุดนี้นะ
‪พ่อฉันส่งบทความเรื่อง ‪"อินเทอร์เน็ตไม่เคยลืม" มาแบบตัวพิมพ์ใหญ่ล้วน
‪คุณก็ห้ามลืมนะ
‪ผมไม่มีวันลืมคุณแน่
‪งั้นคําถามก็คือ...
‪ผมแอบสงสัยว่า...
‪จะพูดยังไงให้ดูสบายๆ ดีนะ
‪คุณสงสัยอะไร
‪ไม่รู้สิ คุณว่าในทริปนี้คุณเปลี่ยนแปลงไปบ้างไหม
‪หรือว่าเหมือนเดิม
‪ฉันว่าฉันเหมือนเดิมนะ
‪- ไม่ แต่ว่า... ‪- ตัวฉันนี่น่ะเหรอ
‪- ใช่ ‪- ในฐานะคนคนนึงเหรอ
‪ตลอดทริปนี้คุณไม่เปลี่ยนไปเลยเหรอ ‪ไม่ได้ทําอะไรใหม่ๆ เลยเหรอ
‪ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ชอบทําตัวอ่อนแอ
‪นั่นก็เรื่องหนึ่ง
‪ผมรู้สึกว่าคุณปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอ ‪ในการเดินทางครั้งนี้นะ
‪- คุณบังคับฉัน ‪- ผมไม่ได้บังคับคุณนะ
‪- ให้อยู่ในฐานะที่อ่อนแอ ‪- คุณเลือกที่จะอ่อนแอ
‪ผมว่าในตอนแรกๆ เราต้องระวังตัว
‪มากเลย
‪ฉันเหงื่อท่วมเลย
‪เมื่อไหร่ที่คุณรู้สึกว่าคุณเริ่มระวังตัวน้อยลงบ้าง
‪ให้เห็นตัวจริงของคุณ
‪แล้วคุณยังระวังตัวอยู่ไหม
‪ผมเป็นคนถามนะ
‪คุณเริ่มระวังตัวน้อยลงเมื่อไหร่
‪รู้สึกเหมือนฉันเพิ่งกลับมาระวังตัวเร็วๆ นี้
‪หมายความว่ายังไง ‪คุณกลับมาระวังตัวอีกเมื่อไหร่
‪ฉันแค่อยากระวังน่ะ
‪คุณมองโลกในแง่ลบจัง
‪- แค่สนุกกับช่วงเวลานี้ก็พอ ‪- ฉันไม่อยากคาดหวังไง
‪อย่าไปคาดหวัง แค่สนุกกับช่วงเวลานี้ก็พอ
‪ก็พยายามอยู่
‪คุณบอกว่าคุณไม่คิดถึงอนาคตไง
‪ก็ไม่แหละ แต่มีแต่คนถามไง
‪"ต่อไปจะเป็นยังไง ตอนนี้เธอจะทํายังไงต่อ"
‪"พอกลับไปแล้วจะเป็นยังไง" ฉันไม่รู้!
‪ไม่มีใครรู้หรอก
‪หลังจากที่ผมทึกทักไปเองว่าเราเป็นแฟนกัน
‪ผมรู้ว่าผมทําให้เธอคิดมากไปหมด
‪เหมือนเป็นการเริ่มใหม่ว่า ‪"ตอนนี้กลับมาระวังตัวแล้ว"
‪เพราะผมทําเรื่องโง่ๆ ไป
‪ตอนที่เราจะได้กลับไปจริงๆ ‪มันทั้งสุขปนเศร้ามากเลยค่ะ
‪มันเป็นมากกว่าการมาเที่ยว ‪เป็นสิ่งที่ฉันจะไม่มีวันลืม
‪ฉันยังไม่พร้อมที่จะกลับบ้าน ‪และทําเหมือนว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้เกิดขึ้น
‪ลาก่อนคอสตาริกา
‪จะต้องคิดถึงวิวนี้แน่ ‪ทุกคนเราจะไปกันแล้ว ไม่อยากเชื่อเลย
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมจะแอบตรงเวลานิดนึง
‪ถ้าเที่ยวบินนี้ขึ้นบินจริง ‪เราจะได้กลับไปอเมริกาในรอบสามเดือน
‪มันต้องบินแน่ โอเคนะ
‪ฉันคิดว่า "ที่เราให้สัมภาษณ์ไปนี่ ‪มันถลําลึกเกินไปไหม"
‪แล้วก็ "นี่ฉันติดอยู่กับผู้ชายคนนี้เหรอ ‪กลับไปแล้วจะทํายังไงต่อ"
‪เราไม่เคยคุยกันเรื่องหลังจากนี้เลย
‪ถ้าเราแยกทางกันไปเฉยๆ ล่ะ
‪คานีหงุดหงิดผม
‪เพราะมีคนที่สนามบินจําเราได้
‪ฉันไม่อยากให้มีคนจําได้นี่
‪เดินมาอวยพรให้เราโชคดี
‪คุณเป็นคนดังที่คอสตาริกาแล้วนะ
‪- ขอลายเซ็นหน่อยครับ ‪- หุบปากเลย
‪- อยากให้ช่วยไหม ‪- ไม่
‪ฉันไม่ต้องการคุณ
‪คุณแค่ต้องการผมเหอะ
‪อยู่บนเครื่องแล้ว
‪ยินดีที่คุณเดินทางกับเรานะครับ
‪เที่ยวบินตรงไปฮิวสตัน ‪ใช้เวลาเดินทาง 3 ชั่วโมง 27 นาที
‪ยินดีต้อนรับครับ
‪(ซานโฮเซ)
‪(ฮิวสตัน เท็กซัส)
‪มาถึงแล้ว!
‪ถ้าเราผ่านตม.ไปได้นะ แต่กับคุณนี่ไม่รู้สิ
‪- นี่ ‪- คุณแย่แน่ๆ
‪คุณต่างหาก
‪(ขาเข้าระหว่างประเทศ)
‪(สโมคเฮาส์)
‪(ทานในร้าน - ห่อกลับบ้าน ‪เชิญเข้ามา!)
‪พวกเขามีสลัดมันฝรั่งด้วย!
‪- ในนี้กลิ่นหอมจัง ‪- ใช่
‪วางลงเลย
‪เมื่อกี้คุณถามอะไรผมนะ
‪ฉันบอกว่า "วันครบรอบเราคือเมื่อไหร่นะ"
‪เดตแรกหรือตอนเป็นแฟน
‪ตอนเป็นแฟน
‪- ผม... ‪- ส่งมานี่
‪วันครบรอบของเราคือเมื่อไหร่
‪คุณไม่ได้ขอฉันด้วยซ้ํา
‪อะไร
‪- ขอคุณเป็นแฟนน่ะเหรอ ‪- ใช่
‪ก็ได้ เป็นแฟนกันไหม
‪ไม่!
‪เธอจงใจทําครับ
‪- เป็นแฟนกันไหม ‪- หยุดนะ!
‪เป็นแฟนกันไหม
‪ก็ได้!
‪ตอบแบบนั้นไม่ได้นะ
‪ค่ะ
‪แมตธิว โทมัส โรเบิร์ตสัน
‪คุณเป็นแฟนฉัน
‪เธอตอบตกลง ตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้ว
‪มันไม่ใช่ช่วงเวลาที่ฉันคิดว่า "ฉันรู้ว่าฉันรักเขา"
‪มันเป็นจุดสูงสุดของทุกอย่างที่เราผ่านมาด้วยกัน
‪ทุกอย่างที่เขาทํา ‪ความรู้สึกโดยรวมที่เขาทําให้ฉันรู้สึก
‪มันเป็นแค่การตระหนักว่ามันเป็นแบบนั้นมาตลอด
‪(แมตต์กับคานีย้ายมาอยู่ด้วยกัน ‪หลังจากกลับมาบ้านได้หนึ่งเดือน)
‪วันย้ายบ้านครับทุกคน สองสามกล่องแรก
‪ผมว่าเรื่องใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้น
‪สิ่งที่ก่อนหน้านั้นมันเคยสําคัญมากๆ
‪อย่างการโพสต์คลิป ‪และรู้สึกสารโดปามีนหลั่งจากยอดไลก์
‪ตอนนี้เหมือนผมได้มันทดแทน ‪จากสายสัมพันธ์ระหว่างผมกับคานี
‪ผมไม่ต้องพยายามสานสัมพันธ์ ‪กับทุกคนในเน็ตแล้ว
‪เพราะสายสัมพันธ์นี้ตรงนี้ตอนนี้ ‪คือสิ่งเดียวที่สําคัญครับ
‪(แมตต์กับคานีขับรถข้ามประเทศ ‪ไปพบพ่อแม่ของกันและกัน)
‪นั่นไงสะพาน ‪ข้ามสะพานนั่นไปเราก็อยู่ในเมนแล้ว
‪(ยินดีต้อนรับสู่บ้านเรา ‪คานี แมตต์)
‪มื้อค่ําล็อบสเตอร์ในเมน
‪คานีได้เจอครอบครัว
‪แล้วเธอก็ได้แฟนใหม่แล้ว ‪เก้บ ทักทายหน่อยสิ
‪สวัสดีฮะ
‪ไงบ็อบ
‪- ไงคะบ็อบ ‪- เป็นไงบ้าง
‪- ดีใจที่ได้เจอนะ ‪- ดีใจที่ได้เจอนะ
‪(ทางหลวงอินเตอร์สเตต 90 ตะวันตก ‪ซีแอตเทิล)
‪นี่มันคืออะไรนะครับ
‪มันก็เอ่อ... ไข่เป็ดน่ะ
‪โอเค ทีนี้ก็ปอกเปลือก
‪แล้วก็...
‪- รสชาติเป็นยังไง ‪- ดีกว่าที่เห็นนะครับ
‪ไม่รู้สิ
‪เอาละ ผมจะแข่งปีนเขากับคุณนะครับ คุณเล
‪(แปดเดือนหลังจากนั้น ‪พวกเขาก็ฉลองครบรอบหนึ่งปี)
‪เขาทําให้ฉันรู้สึกสบายใจที่ได้อยู่กับเขา
‪เขาไม่พยายามควบคุมอะไร ‪และปล่อยให้ฉันเป็นตัวเอง
‪ฉันไม่เคยรู้สึกว่าต้องโกหกเขา
‪โดยเฉพาะกับคนที่เลิกหวังจะมีรักแล้ว
‪และไม่อยากจะมีความรักครั้งใหม่ด้วย
‪ยังรู้สึกแบบนี้ได้ มันแบบ "โอ้!"
‪"โลกนี้ยังมีคนดีๆ อยู่นะ"
‪(พวกเขาเลี้ยงหมาด้วยกันชื่อแบงค์ส)
‪นี่คือนางฟ้าตัวน้อยๆ ของเรา แบงค์ส
‪คนโปรดของคานี
‪ผมเคยอยู่อันดับสูงกว่านี้ ‪แล้วแบงค์สก็โผล่มา
‪มันคือเบอร์หนึ่ง ‪รอยสักต่อไปของเราจะเป็นคําว่าแบงค์ส
‪(แมตต์ยังไว้ผมมวยอยู่... ในตอนนี้)
‪และนี่คือวันที่เธอรอคอย เอาละนะ
‪มันไปแล้ว!
‪บ๊ายบาย
‪(แมตต์กับคานียังออกเดตที่สามที่ยาวที่สุดอยู่)
‪ผมจะไม่ตกหลุมรักคุณ
‪ใช่สิ!
‪คําบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร