Downloaded from YTS.MX
Sessiz olun.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Çekim bir, başla.
Greg, klaketlere bakar mısın?
Zamanında geldim, değil mi? Tam zamanında geldim.
Khani'yle randevularıma olmasa da bugün vaktinde geldim.
Matt'le tanışma uygulaması Hinge'de tanıştık.
Sağa kaydırdım. Öncesinde 58 kez hayır demiştim.
Sörf yaparken bir fotoğrafı vardı.
Eğlenceli birini bulmak istedim. Seyahat edip maceraya atılacaktık.
Önceliğim buydu.
Nasıl biri, anlayamamıştım.
Her fotoğraf çok farklıydı.
Matt'in profilindeki bir cevapta
"Hayat tarzımı takdir edecek birini arıyorum" yazıyordu.
Adam hayat arkadaşı arıyor, kesinlikle bana göre değil.
Bir şans vermek istedim. Eğlence arıyordum, ciddi bir şey değil.
Ama neyse, deneyelim dedim.
Sonunda "Eşleştiniz" dedi.
Sonra bir şey demem gerekiyordu.
"Selam güzellik." Gülen yüz, işte bu kadar.
Bizi neyin beklediğini bilmiyordum
ama eşleşmiştik, konuşuyorduk.
Artık randevuya çıkacaktık galiba.
Çıkalım tabii.
BİRİNCİ RANDEVU GUPSHUP
Tanrım, Hint yemeği. İlk buluşma için çok cesurca.
İçki söyledik.
Yemeğinin, kokteyllerin fotoğrafını çekiyordu.
İçmeye başladım. "Hayır! Çok güzel içki.
Fotoğrafını çek" dedi. "Tamam" dedim.
"Bu adam her şeyi belgeliyor. Buyur" oldum.
Çok kolaydı, seyahatlerimizden, ailelerimizden bahsettik
ve çok zahmetsizdi. Uyumluyduk.
Orada kalacağımızı düşündüğümden çok daha uzun süre kaldık.
Sanırım 1.00'de çıktık.
Gitmeliydik.
Gerçekten mi? Yanaktan öpücük mü? "Görüşürüz" dedi, bitti.
Yürüyerek eve gittim,
"Harika bir ilk buluşmaydı. Ona mesaj atacağım" dedim.
YANAĞA ÖPÜCÜKTEN FAZLASINI BEKLİYORDUM!
Bu kız ne istediğini biliyor.
Seksi bir şey. "Öp beni ya" diyor.
O ZAMAN İKİNCİ RANDEVUYA ÇIKIYORUZ?
İKİNCİ RANDEVU KICK AXE
Bira içip balta atacağız. Güzel, evet.
AL BALTAYI, GİT GERİYE
Ben, Matt ve en eski arkadaşlarından Mike vardı.
(EN İYİ ARKADAŞ)
Fazlalık gibi hissetmem. Arkadaşlarla takılıyoruz.
Ama biraz komikti. Belki onun planı da buydu.
"Asyalı arkadaşı getireyim de Asyalı kızın hoşuna gitsin.
Bak Khani, Asyalı arkadaşlarım var."
Şerefe!
Hinge'de çıktığım sıradan randevulardan sonra
"Bu daha unutulmaz" oldum.
Her şey doğru yönde ilerliyor gibiydi.
"İlk randevu tesadüfi değildi" dedirtti.
"Bu randevuda da beni öpmeyecek."
"Görüşürüz." Hadi eve. "Tamam, neyse" olacaktım. Ama...
Matt sonunda beni öptü.
Sonunda yani.
Güzel bir öpücüktü.
E... ÜÇÜNCÜ RANDEVU??
Üçüncü randevuda işler bir anda ciddileşti.
UÇAKLAR UCUZ, BİR YERE GİDELİM
NE KADAR UCUZ?
KOSTA RİKA 200 DOLAR
PEKİ MADEM!
İşler bir anda ciddiye bindi.
KOSTA RİKA'YA GİDİYORUZ PASAPORT BİLGİLERİN NE?
Ciddi misin?
Üçüncü randevu, Kosta Rika?
Tamam. Gidelim be.
Risk alıp evet dedim.
Her şeyi akışına bıraktım, ne olacak, görecektik.
Arkadaşlarımla mesajlaşıyordum.
ÖLECEKSİN! SENİ ÖLDÜRECEK
GÜVENDE DEĞİLSİN AKLINDAN NE GEÇİYOR?
Katilmiş, takip edermiş gibi bir izlenim vermiyordu.
En iyi arkadaşım Liz çok iyi tavsiye verir.
"Gidecek misin?" dedim. "Biletleri aldı" dedi.
"Gitmen gerektiğini göstermez!" dedim.
KHANI'NİN KONUMU
Khani'ye konumunu açtırdım. Asla kapatmamasını söyledim.
Mottosu hep "Hızlı yaşa, güzel öl" olmuştur.
"Biraz daha uzun yaşayıp kâfi olarak ölsen?" dedim ben de.
KHANI'YLE ÜÇÜNCE BULUŞMAYA GİDİYORUZ... KOSTA RİKA'YA
"Ne dersin? Çılgınca, değil mi?" dedi.
"Evet, öyle" dedim.
RANDEVUDA SEYAHATE ÇIKMA HABERLERİ GÖRDÜN MÜ? GİTME
Koronavirüsünün ilk aşamalarındaydık
ve ben bu salgını bir sorun olarak görmüyordum.
"YOLO" kafasındaydı. Ben de "Olmaz" dedim.
"Dünyaya bir kez geliyoruz. En kötü ne olabilir ki?"
BİTMEYEN ÜÇÜNCÜ BULUŞMA
SALI 17 MART 2020
KENNEDY HAVALİMANI
Gerçekten gidiyorum. YOLO.
Geldik. Havalimanı bomboş.
Normalde çektiğim gezi vlog'ları gibi çekiyordum.
Matt her zaman kendini videoya çeker.
Duramaz yani.
Bugünün ne getireceğini görmek üzereyim.
Orada olmamasını bekliyordum denebilir.
Pek düşünmemeye çalışıyordum.
Oturup düşünsem muhtemelen vazgeçerdim.
Gideceğimi iş yerime söylemedim. Onlar fark etmeden gidip dönecektim.
Annemi aradım. Son ana kadar söylememiştim çünkü o beni gitmemeye ikna ederdi bence.
"Tamam. Şaşırmadım. Seni durduramam" dedi.
"Endişeli miyim? Evet.
Ama gideceksen umarım eğlenirsin" dedi.
"Tamam. Annem tamam dedi. En iyi arkadaşım tamam dedi."
Ama babama söylemedim.
Hadi bakalım, kader anı.
BURADA MISIN?
EVET, KAPIDAYIM
Erken gelmişti. Benden önce gelmişti. Hazırdı.
- Yolcular bu kadar. - Bu kadar mı?
- Yolcular bu kadar. - Hepimiz buradayız.
Matt neredeyse her şeyi filme aldı.
Öldür beni!
Şuna bak.
- Yardım ister misin? - Hayır.
Çok kararlı.
Uçak dopdolu.
Siz birkaç cesur ruha geldiğiniz için teşekkür ederiz.
Şunlar içinizi rahatlatabilir.
Ekipten hiç kimsede şu koronavirüs yok,
bu da iyi bir haber.
Diğer iyi haber ise uçakta tuvalet kâğıdı olması.
Bu da sizi mutlu eder.
Ne düşünüyorsun Khani?
- Kararından pişman mısın? - Sikeyim.
Hep maceraya atılsam, rahatlık bölgemden çıkmaya çalışsam da
çok mu ileri gittim?
"Üçüncü buluşmada kızla gidilir mi? Çok ters mi gidecek?
"Şansım ne zaman tükenecek?" diye sordum kendime.
JOHN F. KENNEDY ULUSLARARASI HAVALİMANI
Geldik.
Zar zor. Hepsi eğlencenin bir parçası.
Nihayet otele vardık.
Randevunun başlangıcı ama yorgunuz, geç oldu, bütün gün yolculuk yaptık.
O an kafama dank etti.
"A, odada birlikte yatacağız."
"Bu gece bir hamle yapayım mı?" Bir ilk olacak.
Aynı hava yoktu.
Her zamanki kadar dokunma ve flörtleşme yoktu.
"Ben kendi tarafımda uyuyacağım.
Sen de kendi tarafında uyu."
Tuhaflık olursa ben giderim. "Görüşürüz, bir daha seninle konuşmam."
Yani "Ben kendi başımın çaresine bakarım."
Umarım önümüzdeki birkaç gün iyi geçer.
1. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 4
- Anahtarı aldın mı? - Sí.
Pekâlâ. Keşfe çıkma zamanı.
Hâlâ telefonu mu dinliyorsun?
Evet. Sayılır.
Sayılır mı?
Heyecanlı mı?
Hayır.
Tuhaf anlar yaşadık tabii.
- Yine. - Of, benim...
Yine oturamadın. Her yerin moraracak.
Video çekiyorum ama.
- Sonra izleriz. - Bu ondan mı var?
Evet, kamera var, gülümse.
Kıçını salla.
Matt'in bu kadar çekim yapması iyi olmadı.
Influencer mısın Matt?
Hayır.
Bir gün.
Perfecto.
O zamanlar influencer'larla çalışıyordum. Çok gıcıklardı.
Yapmayacağım bir şey vardıysa o da influencer'ımsı biriyle çıkmaktı.
Anca Kosta Rika'da öğrendim. "Bu adam vlogger olmaya çalışıyor."
Influencer'lardan nefret ettiğimi söyledim.
- Ne yapıyorsun? - Vamanos.
Ne yapıyorsun?
Tabii takılacağız ama önce Kosta Rika'da içerik çekeceğim.
Bu fırsattan istifade edip, YouTube'a yükleyip takipçi bulacağım.
1. VLOG - FİLM MATT
Adım Matt Robertson ve statükoyu takip etmekten bıktım.
Bu macera, seyahat ve yeni deneyimlerle dolu
yeni hayatımın başlangıcı.
Hatalar yapacağım.
Anılar yaratacağım.
Hayatımı film yapacağım.
Bunu görsem onunla ilk randevuya çıkmazdım.
Hayatının tanıtım fragmanı beni hiç şaşırtmadı.
Film Matt!
Evet, eğlenceli bir takma isim.
"Hayatı film yap." Abone ol! Bu adamı sevdim.
Salud.
İçtikçe ikimiz de daha da rahatladık.
Ne denir? "Sosyal kayganlaştırıcı." Öyle diyebiliriz.
Enerjimiz yerine geldi ve flörtleşmeye başladık.
Hadi.
İşte o zaman çok rahat olmaya başladı.
Sevgimizi göstermeye başladık.
Uno mas?
Ortam harikaydı. Bu beni çok mutlu etti.
"Acaba hakkımda ne düşünüyor?" diye düşünmedim bile.
Eğlenceli bir tatil diye düşündüm.
Kendimi özgür hissetmeyi çok istiyordum.
İlişkilerimin çoğu kötü bir izlenim bırakmıştı.
Onlardan çok param varsa, onlardan çok hırslıysam,
onlardan çok arkadaşım varsa adamı güvensiz yapardı
ve bu yüzden çıkışırlardı.
Hep saklanmam gerekirdi, kendim olamazdım.
Bu beni çok tüketti ve yeni bir ilişki için hiç acelem yoktu.
Bakacak kimse olmadan
yalnız zaman geçirdiğim için heyecanlıydım.
Ben biriyle çıkmayı ve ciddi bir ilişkiyi
daha sonra yapacağım bir şey olarak gördüm hep.
Çok dışarı çıkardım, sert içki ve gece hayatında çalışırdım.
Bu yüzden de bir barda, kulüpte, sektör etkinliğinde tanıştığım
insanlarla çıkmak kolaydı.
Instagram kızları.
Anlatabildim mi?
Uzun süre kötü bir ilişkide olduğumdan gidip eğlenmek istiyordum sadece.
İkimiz de değişmek istemiyorduk.
Başlamak için mükemmel bir tatildi.
4. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 1
Sanırım dördüncü günde
işler ciddileşmeye başladı.
Herkese günaydın.
Bugün yine zip line yapmayı deneyeceğiz.
Dün olmadı, geç kaldık.
Uyuyakalmışız.
İki saatlik farka hâlâ alışamadık.
Ve biraz fazla eğleniyoruz galiba.
Topuzum harika görünüyor.
- Merhaba Khani. - Merhaba.
Çok sıkı. Bu kadar sıkı olması şart mı? Aman dikkat!
Dikkatli ol. Evet. Gördün mü?
- Daha sıkı olsun. - Hayır!
- Korkuyor musun Khani? - Hayır, sen? Yüksekten korkan sensin.
Yüksekten korkmuyorum.
İlk kez zip line yapıyorum, hadi bakalım.
- Arkana yaslan. - Yaslanıyorum!
Daha fazla.
Boynunu bu tarafa çevirirsen öne doğru bakarsın.
Bu taraf mı? Tamam.
Geliyorum!
Khani beni yelliyor. Hizmete bakın.
- Uçuş iptal edilmiş. - Hayır.
"Seyahatinizle ilgili önemli bilgi.
İptal edildi."
Bu gerçek değil. Gerçekten iptal etmediler.
Ne düşünüyorlar? Eve gitmeliyiz.
4. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: BİLİNMİYOR
Her şey iyi gidiyor.
Artık aramızdaki bağ beni pek endişelendirmiyordu.
İçki ve sahil için daha fazla vakit olacaktı.
E Khani...
Burada seninle kaldım.
Benimle kaldın.
- Şanslısın. - Öyle mi?
Bilmiyorum.
- Göreceğiz. - Evet.
Zaman gösterecek.
Matt'le kalınca "Yanımda o olacak" oldum.
Daha az yalnız kalacaktım.
Bekâr olmaktan gayet memnunum.
Çok erken. Bir erkek istemiyorum.
Ama artık başka seçeneğim yok.
Flaş haber. Evde kalın.
Koronavirüs salgını yayılırken dört eyalet valisinden gelen emir bu.
2020 karantinası başladı.
Hastaneye akın başlayacak, biliyoruz.
ABD'nin Meksika ve Kanada sınırları lüzumsuz yolculuğa kapatılacak.
Uçak bu yüzden iptal edildi. İnsanlar gelip gidemiyor.
İşler ciddileşmeye başlıyor.
Dördüncü seviye seyahat uyarısı, hiçbir yere uçuş yok.
Burada sandığımdan uzun süre kalabilirim.
Günaydın millet.
Eve dönmeyeceğim iyice dank etmeye başladı.
Neler olacağını bilmeden
yabancı bir ülkede olmak korkutucu.
Sahile inecektim. Polis geldi.
Memlekette yaşananlar günbegün daha da ciddileşti.
Az risk taşıyan bireyler...
Şu an New York'ta olmak kötü gibi.
"Doğru olanı yaptın. İyi seçim" diyerek kendimi teselli ettim.
"Kosta Rika'dasın. Burada koronavirüs yok."
Dünya yüzme şampiyonası.
Bugünkü yarışma...
Ne denir ona? Kelebek stili yüzme.
- Onu yapamam... Kurbağalama. - Kurbağa...
ANNE, HÂL HATIR SORAYIM DEDİM
COVID ÜNİTESİNDE NASIL GİDİYOR?
KIZIM, BEN HARİKAYIM... BENİ MERAK ETME!
Annem hemşire
ve hastanesinde COVID hastalarının tedavisine atanmıştı.
Endişelendim.
"Anne, güvende olacak mısın? Ne yapacaksın?"
Ön saflarda çalışanlar, hemşireler, ne kadar yorgun oldukları hakkında
hikâyeler duyuyor insan.
Çok uzakta olduğumdan, gerekirse eve gidemeyeceğimden
kendimi biraz aciz hissettim.
Babamdan burada bir erkekle olduğumu sakladığım için de suçluluk duyuyordum.
Kendini korumak için yalan söylüyor.
"Bilmeseler de olur" diyor.
İtiraf edeyim, çocukken kompulsif olarak yalan söylerdim
çünkü ebeveynlerimden saklayacak çok şeyim vardı.
Çok katıydılar.
Annen evde ona izin vermez.
Evde kedi, köpek sevmiyor.
Üniversitede bana taşınma sebebi babasının onu evden kovmasıydı.
Ondan sonra "Dikkatli olalım" demeye başladı.
Babama bazı şeyleri söylememek daha iyi.
Annem, "Kosta Rika'da olduğunu belki de söylemelisin" dedi.
BABA, BU ARADA BEN KOSTA RİKA'DAYIM
PAJ (BABA) NE?? KİMİNLE?
İŞTEN ARKADAŞLARLA
İş arkadaşlarımlayım deyince "Tamam, bu yalanı yazdım" oldum.
"Tamamdır."
"Delirmişsin" der sandım. Ama "İyi, New York'tan git.
Güvenli değil. Her şeyin merkezi.
Akıllıca bir karar vermişsin" dedi. Çok şaşırtıcı.
"Babama göre akıllıca bir karar mı verdim?" oldum.
Bazen olay olduktan sonra söylemek daha iyi.
Mike iş yerinin burada olduğunu bilip bilmediğini sordu.
Mike kelime oyunlarını sever. "Gitti Khani'ler" dedi.
- Güzelmiş. - Evet.
Onun kadar katı yetiştirilmedim.
Çok şanslıydım, beni destekleyen ebeveynlerim,
ailem, arkadaşlarım, büyükanne ve babam, akrabalarımla büyüdüm
ve bence sahip olduğum güven ve hayata bakışın sebebi de bu.
- Verdiğin rom duruyor. - Kalsın. Sonra içeriz.
- Cin ve tonik içelim. - Hiç açmadım...
O noktada onlarla olamadığımı düşünmemek için çok uğraştım.
Her şeyden uzakta gibiydik.
Biz buradaydık,
birlikte bir film izliyorduk sanki.
9. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: BİLİNMİYOR
N'aber millet? Ben Film Matt.
Az önce üzücü bir haber aldım.
Dedemin huzurevinde birinin korona testi pozitif çıkmış.
Sanırım karantinaya girdiler ve...
Umarım her şey yolundadır ve dedem güvendedir.
Beni izlemeye devam edin ve güvende kalın.
Matt endişeliydi, biliyordum ama aldırış etmiyordu,
"Evet ya. İyidir o" falan diyordu.
Fazla savunmasız görünmek istemedi.
Bence ikimiz de böyle yapıyorduk.
İkimiz de gardımızı düşürmek istemedik.
"Ne zaman döneceğiz?" diye düşünüyordum.
Hâlâ uçak da yoktu.
Sonra, "Tamam, beraber burada kaldık" oldu.
"Bunu çözmemiz lazım."
Uzun bir süre, çok iyi tanımadığım bir kızla kalmıştım.
Birkaç günü dert ediyordum
ama bir hafta olmuştu.
Giyecek kıyafetler, konuşacak yeni konular bitiyordu.
Bu dinamik değişsin istedim, yaklaşımımı değiştirmeliydim.
Matt suyun üstünde bir korsan gemisi gördü.
Eskiden turist çeken popüler bir gemi gibi duruyordu
ama bakımsızdı.
Ayarladım, korsan gemisinde randevuya çıkacaktık.
"Sahil kapalı. Gidemeyiz" dedim.
"Her zaman bir yol bulunur" dedi.
Siyah İnci'ye yaklaşıyoruz.
Kaderimin tamamlanacağını biliyordum. Beklediğim an bu.
Biz... Ah!
Kaptan Jack Sparrow'un daha iyi günleri olmuştu.
Balığımı tuttum, bakın.
- Buradan atlayabiliriz! - Öyle mi? Kalastan mı atlayacağız?
Yaşadığım tüm ilişkilerde fikir bulan bendim,
o yüzden yeni ve heyecanlıydı.
Zamanlama mükemmeldi. Güneş batıyordu, güzel görünüyordu.
Okyanusa atlayacaktık.
Atlamak üzereyiz.
Perla Negra.
Bir, iki, üç.
Evet, biraz düşündüm.
Bizim için dönüm noktasının başlangıcı oydu denebilir.
11. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 21
Otelde mümkün olduğunca kalırdık muhtemelen
ama "Kapatıyoruz, gitmeniz lazım" dediler.
Sonunda dönüş uçağı bulmuştuk.
Ama üç hafta sonra kalkacaktı.
O zamana kadar bir Airbnb'de kalacaktık.
Mecburen birlikte kalacak olmaktan memnun değildim
ama bunu atlatmak için Matt'le aynı görüşte olmalıydık.
- Geldik. - Geldik.
Casa Divina.
Montezuma'daki Airbnb'de
hâlimize acıyan hoş bir hanımefendi bizimle harika bir anlaşma yaptı.
Burada kaldık. Burası evimiz olacak.
N'aber millet? Bugün 11. gün.
11. GÜN
Yok, 12. gün.
12. GÜN
Kosta Rika'da nasıl hayatta kalınacağını bulmaya çalışıyorum.
Montezuma'ya vardığımızda ne zaman çıkılacağına dair kurallar vardı.
Sadece hastaneye, eczaneye ya da markete gitmek için çıkılabiliyordu.
Yiyip içip birlikte takılmak başka,
aynı evde birlikte yaşamak başka.
Bunları sterilize edelim mi?
Bilmem. Bence gerek yok.
YİYECEKLERİ YERLEŞTİRMEMİZİ FİLME ÇEKİYOR...
CİDDİ MİSİN?
"Ne düşüneceğimi bilmiyorum.
Her şeyi kaydediyor" dedi.
"Tuvalette görüntülerimiz olabilir."
Khani'nin Mutfağı.
7/24 beraber olunan bu gibi durumlarda
başka biri gibi davranmak için neredeyse hiç sebep yok.
Todo bien.
Kıyameti atlatmaya hazırız.
"Film Matt" adından anlaşılmalıydı.
Hayatı film yani.
Arkadaşımız bizi görmeye gelmiş.
Selam dostum.
Hayır, yok bir şey. Bak.
Yemek.
İşte böyle.
Spike, Montezuma'da yaşayan iguanaydı.
Bak, arkadaşız.
Hadi ama dostum. Anlaştık sanıyordum.
Orası daha mı güvenli?
Orada yaşıyor. Evi.
Sıfıra bir.
Sıra sende.
Hiç bilemiyorum.
Bir erkekle çıkmaya başlayınca en güzel giysileri giymek istersin.
"Olamaz. Terden sırılsıklam olmuş hâlimi gördü.
Makyajsız hâlimi gördü" oldum.
İyi görünmeye çalışmanın anlamı yok çünkü işe yaramayacak.
Ne görüyorsa o. Eğleniyoruz.
"Bu hâlâ bir kaçamak" diyordum.
"Eğlenceli bir adam, unutulmaz bir deneyim.
Böyle bir durumun içine düştük
ama umarım bu bir ilişki değildir."
Bu arada...
Yoga yapıyor.
Alo?
İşim diğer her şeyden önce gelir.
Matt'in kendi programı var. Ben dokuzdan altıya çalışıyorum.
O süre boyunca çalışmamız gerek ve işimi kaybedemezdim.
Ne yapıyorsun?
O ülkede, o adama bel bağlamış hâlde kalmak istemedim.
"İleride ilişkiye dönüşebilir" diye düşünmedim.
"Bu havayı devam ettirmeliyim" diyordum.
Devam ettirecektim ama nereye gidecek, bilmiyordum.
Yorgun.
Bir şey öldür.
Karantinada olduğumuzdan hiçbir şey yapamıyorduk,
ben de günleri aktivitelerle doldururdum.
"Sihir dersi alıyoruz. Şimdi tango dersi alıyoruz."
Gün içinde bir sürü mini randevuya çıkardık.
Akşamları farklı yemekler yapardık.
Her akşam farklı bir mutfak.
Kalamar, ton balığı, toros.
Khani'yi tanıyıp ne kadar harika olduğunu görmek için
harika bir fırsattı.
Samimi, ilgili, düşünceli.
Kusursuzdu.
En güzel kumsal tamamen bizim.
Sahil barmeni.
Limonlu çay.
Burayı nüdist kolonisine çevirdik.
İlk kez cankurtaran standında sevişiyorum.
Aman tanrım!
O konuyu geçiştirmeye çalışıyordum.
Aramızdaki elektrik gitgide artıyordu.
Bir tutku vardı...
...ve çok fazla harika seks.
Kesinlikle elektrik vardı. Mecburen birlikte kalınca
içip sevişmekten başka yapacak pek bir şey olmadığından...
La policia gidiyor.
Selam verip vedalaştılar.
Khani memelerini gösterdi.
Her şey iyiydi.
İşimizi yapıyorduk. Güneşleniyorduk.
Ama orada bu kadar kalmayı beklemiyordum
ve doğum kontrol haplarım bitti.
Eczane bulup önerilerini sorayım dedim.
Hapımı da götürdüm. "Buna benzer bir şey var mı?" dedim.
"Bu var. Bayağı benziyor" dediler.
Markayı Google'da aratıp bakayım dedim.
Bir basın açıklaması gördüm, "Bu markaları kullanıyorsan dikkatli ol.
Karaborsada satıldı ve bazı haplar sahte.
Bu doğum kontrolü kullanıp gebe kalanlar oldu."
"Bu hiç iyi değil" dedim.
Ben benimkini eczaneden aldığımdan
gerçek olduğunu, bir şey olmayacağını umdum.
Neden arkadaşını davet ettin?
Spike.
Spike gidiyor.
- Ne yapacağını şaşırdı! - Çok aptalsın!
Spike. Spike ya!
Spike çok aptal. Spike kör.
Aptal değil!
Ne ters gidebilir ki?
Topuzunu kesmek istedim ama vazgeçtim.
- Şurada bir şey oldu. - Fark etmediysen sorun yok.
Sanki orada...
...kesim iyi olmadı gibi.
Orayı tıraş ederken kıpırdadın.
Sanmıyorum. Şurada bir boşluk var.
Hey!
Yatağı korumaya çalışıyorum!
Montezuma'da bir sürü böcek vardı.
Bir sürü börtü böcek, yaratık vardı.
Şuraya baksana.
Bu nereden çıktı?
Bilmiyorum ama çok var.
Şu örümceğin büyüklüğüne bak.
- İşte oldu. - Aman tanrım! Yaşıyor! Olamaz!
Bu ne böyle?
Öldü! Sürtük.
- Khani, nasılsın? - Kaşınıyorum.
- Taşınıyormuş. - "Kaşınıyorum!"
Ha, kaşınıyormuş.
Olay sadece onu görmek ya da korkutucu olması değil.
Vücudum böcek ısırığı doluydu.
- Bunlar yeni mi? - Evet.
Şu hâline bak. Mahvolmuşsun.
Cildim kabarıyor, kaşınıyorum.
Acı çekiyordu. Fiziksel acı.
Her gün, "Bugün ne olacak?"
ya da "Bunu atlatmak için ne yapmam gerekecek?" diyordum.
20. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 12
Cumartesi sabahı. Hiç pankek yapmadım.
Ama burada yemektir, temizliktir pek yapmadım.
Ben de pankek yaparak hafta sonuna güzel başlayacağım.
Biraz koyayım. Ne kadar, bilmiyorum.
Benimkine damla çikolata koy.
Bana ne yapacağımı söyleme.
Rica ettim. Senin gibi talep etmedim.
Bugün birçok çeşit pankek olacak.
Olamaz. Sanki biraz...
Yağ koydun mu?
Hayır, söylemedin.
Sözde yapışmayan tava.
Bir erkekle yaşarken, ki daha önce de yaşamıştım,
eski alışkanlıklarıma dönüyordum gibi geldi,
o yüzden de biraz şeydim...
Erkeği hep kendimden üstün tutma alışkanlığına dönmek istemiyorum.
İlişkideyken kendimi kaybediyorum.
İhtiyaçlarımı önemsemeyip
beni ezip geçmelerine izin veriyorum.
Bunu da hiç istemiyordum.
Üç haftadır bir kişiyle buradayım,
birlikte uzun bir süre geçirdik.
Çok iyi tanımadığınız biriyse,
şey,
biraz yorucu olabiliyor. İnsan bıkabiliyor.
Yakın zamanda...
...evliliğe hazır değilim, o kesin.
Normal bir ilişki gibi de değil.
Çünkü normal ilişkide gidip istediğini yapabilirsin ve...
Ama bu durumda
yurt dışında karantinada
biriyle 24 saat geçiriyorum.
Ebeveynlerim Vietnam'dan böyle yaşamam için kaçmadı!
Elektrik kesintileriyle aran nasıl?
İyi değil. Tam da yataktan hamam böceği almak üzereydim.
Stres yaratan şeyler, olaylar var.
Birimiz o gün iyi hissetmeyebilir ya da daralmış olabilir
ama bu kişiyle ilişkide olmamana rağmen onunla dertleşecek misin?
Tuhaftı.
Çocuklar, müjdemi isterim! Evden çıkıyoruz! Keşfetme zamanı.
Nihayet!
Nihayet Khani hazır.
Nih... Hey!
Hazırlanman bütün günü aldı.
- Şeyini camdan dışarı atarım. - Şeyimi atma.
Cabuya Adası'na gidiyoruz.
Burası ünlü bir ada
çünkü Kosta Rika'da perili bir ada.
- Gitmek ne kadar sürüyor? - 40 dakika.
40 dakika mı? Yasak saatini geçireceğiz.
Yüzmek için güzel yer.
Aman tanrım!
Ne oluyor be?
Bu hiç iyi değil.
Ne oluyor?
Açamıyorum.
Kapıyı açtırmıyor.
Bir şey yok. Biraz iteceğiz sadece.
Niye kapıyı açtırmıyor?
Camdan mı çıksam?
Bilmiyorum.
Matt! Aman tanrım.
Saniyeler içinde araba batabilir,
içeri su girebilir veya biz devrilebilirdik.
Bir de Khani inerse
ağırlık değişir de ben batarım diye korkuyordum.
Ha siktir.
Ne kadar kötü?
Tekerlek yere değmiyor... Evet.
Çok kötü.
Vay canına!
Sağ salim dışarı çıkınca da "Bu pahalıya patlayacak" diye düşündüm.
Pekâlâ...
Bunlar için yeterince güçlü değilim.
Buradan nasıl çıkacağız? Hava kararıyor.
Arabayı lagünden çıkarmalıyız.
Yoldan geçen bir araba gördük.
Durdurduk.
Bir baktık,
tüm köy geldi. Bir düzine insan vardı.
Bunu uydurmuyorum.
Halat bulduk.
Birinin kamyoneti vardı, ona bağladı.
Arabayı çıkarmak için ekip çalışması gerekti.
Kosta Rikalılar böyle insanlar.
Hep yardım etmeye hazırlar.
Güzel günler.
Güneşlenmek için güzel bir gün.
Biz de Cóbano'da tamircideyiz.
Asyalı sürücüler kötü değil. O kötü.
SALI, 14 NİSAN - 29. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 3
Elit Üye hattını aradığınız için teşekkürler.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Uçağım artık seyahatlerimde görünmüyor.
Evet, gördüğüm kadarıyla 2 Haziran'a kadar uygun rota yok.
O rota 2 Haziran'da açılacak.
Peki.
2 Haziran Salı yani.
Güncel seyahat programını içeren onay e-postaları gönderiliyor,
az sonra gelecektir.
Tamam. Çok teşekkürler.
- Bize dua edin. - Evet.
- Sorun değil, teşekkürler. İyi günler. - Teşekkürler. Hoşça kalın.
Esprimi anlamadı.
29. GÜN
Tarihteki en uzun üçüncü buluşma...
DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 48
...çok daha fazla uzadı.
"Yeter bu kadar. Eve gitmek istiyorum." falan oldum.
Ama dünya karantinada ve böyle bir seçenek yok.
Ne zaman ayrılacağız, ayrılacak mıyız, işler nasıl değişecek bilmiyordum.
Biraz çekilmezdi, yani...
30. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 47
Khani bugün sert konuşuyor millet.
30. günü, 30 shot yaparak kutluyoruz.
30 için 30.
30 gündür yurt dışındayız, 30 shot. Öyle yani.
28 kaldı.
Artık vlog'um olmadığını fark ettim.
Bu görüntülerden de anlaşılıyor,
gösteri yapmıyorum.
"Maceraya çıkalım" demiyorum.
Yine içki içiyoruz. Saat sabahın 11'i.
Bu daha ne kadar sürecek?
İnsan içine dönüp soru sormaya başlıyor.
"Hayattan beklentin ne? Ne olacak?"
Ve bazı duvarlar inmeye başladı.
Merhaba.
Ben Khani, Kosta Rika'dan bildiriyorum.
Bunu atlatacak mıyım, bilmiyorum.
Ama öğreneceğiz.
Mesela buraya gideriz,
sonra şuraya, sonrada şuraya bir yere.
Matt birçok şeyi halletmeyi seven biriydi.
Bir şeyi tamir etmemiz ya da bir yere gitmemiz gerekirse
plana ilk girişen o olurdu.
Bu özelliğini fark etmeye ve takdir etmeye başladım.
Eski, pek iyi olmayan ilişkilerini duyunca
ona böyle davrandıklarına inanamadım.
İçimden, "Bok etmesen iyi olur.
Kızı kaybeden götlerin yaptıklarını telafi et" diyordum.
Pekâlâ, Casa Divina bu kadardı.
Harika bir tatildi.
Böyle devam edecekse
niye başka yerler bulmuyoruz?
Böyle bir âdet oldu.
Tüm Airbnb'lere gönderdiğim mesajı kopyala yapıştır yapardım,
kalacağımız gün sayısını günceller,
iyi bir fiyat vermelerini umardım.
Diğer güzel Hinge randevularını anlatmıştın.
- Sen ilktin! - Evet, tabii. Seni öpmedim.
Hoşuna gitmedi.
Şöyle düşünmeni istedim: "Hah.
Ne yanlış yaptım?"
Sorun bende değil, sendeydi!
İyi haber, sonunda geldik. İlginç bir ev.
Girişte hayvan mezarlığı var.
Kakao ve Açerola, huzur içinde yatın.
Bir tane daha var. "Papaya." A, hayır! Bunlar bitki, bitkilerin isimleri.
- Tuvalet burada. - Pekâlâ.
Burada işeyip sıçmamı mı göreceksin yani?
Ormana doğru.
Orman mı? Kampa gidiyoruz.
OSA YARIMADASI
Ormanın karanlığında Matt ateş yakıp yemek yapmak istedi.
Khani'nin pek hoşuna gitmedi.
Yani...
Evet.
Şu Asyalı çömelmesine bakın.
Birbirimizle hayatta kalmaya çalışırken aramızdaki güven doğal olarak oluştu.
İkimizin de her şeyi akışına bırakması, rahat ve maceraperest olması
işe yaradı.
İçgüdüsel davrandık.
Ne yaptığımızı bilmiyorduk ama adapte olduk.
Şu birkaç hafta içinde "Bu sadece bir tatil"den
"Bu kıza âşık olmaya başlıyorum"a geçtim.
Ve o hisle savaşmaya çalıştım.
Eski ben "Hayır" dedi,
"Bekâr kalmalısın. Bunu yapma."
Sıra sende dostum.
Yalnız mı kalacaksın, arkadaşlarınla mı oynayacaksın?
Omzumda melekle şeytan vardı sanki.
Onlar bir çift, bunlar bir çift.
Vay canına.
OSA YARIMADASI
PAJ (BABA) NASILSINIZ?
İYİYİZ! SIRADAKİ EVİN YANINDA VOLKAN VAR!
UMARIM DİKKATLİSİNİZDİR!
DİKKATLİYİZ!
Ebeveynlerim mesaj atardı.
"Her yere birlikte gidin, grup olarak kalın" falan.
Ama evet, hiç şüphelenmedi.
HASTANEDE DURUM NASIL?
HİÇ KORKUYOR MUSUN?
Annem hiç endişelenmemizi istemedi.
"Sorun yok. Yardım ettiğim için mutluyum" falan dedi.
Olumlu bakışı beni de biraz rahatlattı.
Yeni evimize geldik.
Köpek de var!
Khani yeni bir köpek buldu bile.
45. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 26
Yeni uyandım. Nihayet iyi bir uyku çektim.
Harika volkanı görme umuduyla perdeyi açtım.
Ama hayır, sadece bulutlar var. Tamamen kapalı, volkan yok.
Biraz üzüldüm. Umarım hava açılır.
Ama atlar var.
La Fortuna. Doğum kontrol hapı kullanırken regl olmam gereken hafta o zamandı.
Ama gelmiyordu ve o zamana kadar son 14, 15 yıldır hep düzenliydi.
"Hep salı günleri gelir" diyordum. Salı oldu ama gelmedi.
Birkaç gün geçti ve...
Umarım sorunlu doğum kontrol haplarından birini almamışımdır.
"Birkaç gün gecikti, biraz zaman ver" diyordum.
Dur, göster.
Çok stresli bir durumdu.
Niye normal zamanında gelmediğini açıklamaya çalışıyordum.
Emin olmadan çok stres yapmak istemiyordum
ama ikimiz de çocuk istemiyorduk.
Matt hep beni rahat hissettirmek için uğraştı.
Bana hep içki getirirdi.
Fark edeceğini düşünmediğim şeyleri fark ederdi.
Destekleyici olmaya, ihtiyaçlarımı öngörmeye çalışıyordu.
Bu benim için yeni bir deneyimdi.
Bana çok destek oldu ve aynısını benim için yapmaya çalıştı.
Fena değil.
Genel olarak.
Ben makarna yiyeceğim.
Fazla düşünmemeye çalışıyordum
ama "Eve dönmeliyiz. Başka bir ülkede çocuk doğuramam"
diye düşünüyordum.
Devam edecek dünya.
- Bana âşık oldun mu? - Ben de aynı şeyi diyecektim.
Artık âşık olmuyorum.
Âşık olmuyorum. Duygularım yok.
Hissiz bir robotsun.
Aynen öyle.
Mazide kaldı.
MIKE ARANIYOR...
Michael?
Ne haber Mateo?
Merhaba Callie.
Merhaba Matt amca.
Nasılsın?
İyiyim, Kosta Rika'da mahsur kalmanı kıskandım.
Evet, burada mahsurum.
Margarita yapmak için Zoom'dan aramaya başladılar.
Yetişkinlerle eğlenceli vakit geçirmek bana iyi geldi.
Çünkü o zaman ben boşanma sürecindeydim.
O da bunları yaşıyordu.
Bence insanlarla yakınsan ve bir sorunları varsa
seni hep ararlar, benim de konuşacak vaktim vardı.
O noktada Matt, Liz'le konuşmak istedi. "Ben de bir arkadaşınla tanışayım."
Seninle tanışmak istiyor. Bu Elizabeth.
- Selam, Elizabeth. - Kız arkadaşım.
- Selam! - Nasılsın?
İyiyim, sen nasılsın?
Benimle konuşmak istediğini duyunca şey dedim...
"Banal davranıp duymak istediklerimi mi söyleyeceksin?"
Biraz şaşırdım.
"O da benim kadar çılgın olabilir" dedim.
Kesinlikle öyle. Bence tam adamını buldun.
Aslında Khani'yi tanımakla ilgileniyormuş gibi göründü.
Ve onun kötü yanlarını sevdi. Anlatabiliyor muyum?
Arkadaşına değer verdiklerini böyle anlıyorsun.
New York'a ne zaman döneceğimizi bilmiyorum.
Bunun nasıl olacağını yani.
Galiba... Dur.
Yüzüne kapattım sanacak. Tekrar ara.
Ne yapacağız?
MATT DEDEM NASIL?
ANNEM - İDARE EDİYOR, KARANTİNADAN ŞİKÂYETÇİ
ONU SUÇLAYAMAM!
EVE GELECEK MİSİN?
2 HAZİRAN UÇAĞI DURUYOR AMA ERKEN DÖNMEYE ÇALIŞIYORUM
YAKINDA AÇILIR, PES ETME!
DEDENİ MERAK ETME
Dedemle hep yakın olmuşumdur.
Bunu tek başına yaşadığını düşünmek zordu.
İnsan biraz aciz hissediyor, elinden bir şey gelmiyor.
Tek yapabileceğin aramak ya da FaceTime'la görüşmek.
Ve ne diyeceksin ki?
Orada olmakla aynı şey değil.
Evde olmak güzel olurdu.
Pekâlâ, karantina bitmedi.
Ama her şeyin normal olduğu bir 24 saat olacak.
24 saatte ne yaparsın?
Bara giderim,
tırnaklarımı yaptırırım.
Matt'i tanıdıkça
"Onunla ilişkide olmak isterim" demeye başladım.
Ama kendime ihanet ediyorum diye kendimle savaş veriyordum bir yandan.
Matt'te son ilişkimdeki tehlike sinyalleri yoktu.
Onunlayken çok rahat ediyordum.
Beni olduğum gibi kabul etti,
yapmak istediklerim için kendimi kötü hissettirmedi.
Bence bu yüzden kendim olabildim
ve ondan bir şey saklamadım.
Ben de
Khani Kuaför'de saçım yeni kesilmediyse
saçımı kestirirdim.
Bir ilişkinin geçmişte yaşadığım kötü ilişkiler gibi olmasının
şart olmadığını fark ettim.
- Masaj. - Evet, ben de masaj yaptırırım.
Böyle olabilirdi.
- Ne yapıyorsun? - Macera zamanı!
Volkan, kaplıca, şelale, göle gidiyoruz!
Pekâlâ.
"Kışın bilmem ne, bilmem ne, öngörülemez bilmem ne." Yaz mevsimindeyiz.
"Yabani hayvan." Evet, çok var.
- Tuvaleti kullanmak ister misin? - Hayır.
Bara girmek ister misin?
Nehri duyabiliyorum.
Köpek var.
Bir tur rehberi bulduk.
Ve üç köpek.
Seyahatin büyük kısmında bir şey hissettiyse bile
yüzünden hiçbir şey okunmuyordu.
"Neyse ne" gibiydi. Ben de "İmkânsız.
Ben hissediyorum. O da bir şey hissediyordur" dedim.
Geldik.
Selam dostum.
Sonrasında ne olacağını hiç konuşmadık.
Ben de kafamda, "Peki.
Konuyu açmıyor, belki de kendi yolumuza gideceğiz" dedim.
Gardımı indirmek istemedim.
Sonunda aşağı yuvarlanmak için bu dağı tırmanmayacağım.
Pura vida.
Muhtemelen ikimiz de bunu düşünüyorduk ama kimse konuyu açmıyordu,
mecbur kalıncaya dek konuşmayacaktık.
Manzaraya bak.
Hey!
Bu bir süre devam etti.
Bence zaman ve yaşanan her şey o duvarları indirdi
ve savaşma kabiliyetimi yıprattı.
İşte o zaman artık sadece "ben" değil, "biz" olmaya başladı.
Hayatta kaldık.
12 metrelik şelale. Çok iyi atladık.
GoPro'yu aldın, değil mi?
Of ya!
Siktir! Un momento, GoPro'yu unuttum.
52. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 17
Günaydın bayanlar ve baylar. Khani'nin Hindistan cevizi var.
Dört çeker modundayız.
Medeniyete ulaşmak için iki saatimiz var.
- Sarsıntılı bir yolculuk olacak. - Tüm yolculuk gibi sarsıntılı olacak.
San José'ye döndüğümüzde nihayet regl oldum.
"Kriz önlendi" oldum.
Normal hâlimize dönebilirdik.
Kosta Rika doğum kontrol hapı son anda işe yaradı.
Başımıza gelenlerden sonra nihayet iyi bir haber almıştık.
Rahat bir nefes aldım.
Orada neler oluyor?
N'aber millet? Benim adım Matt.
Altı haftadır Kosta Rika'da karantinadayım.
Durun.
N'aber millet? Benim adım Matt.
Altı haftadır Kosta Rika'da karantinadayım.
Ama durun. En çılgın olay bu değil.
Millet, bu Khani.
Kosta Rika'daki en güzel kız.
- Ne tatlı dilli. - Bakın. Nereye gidiyorsun?
Size ne dedi, bilmiyorum ama beni buraya hapsetti.
Bana spor yaptırıyor, yemek yaptırıyor.
Yardım edin! Biri bana âşık olmadan yardım etsin.
Hey!
Birincisi, bence karıştırdın.
Ben sana âşık olmayacağım. Belki sen bana olursun.
- Ben âşık olmam. - Evet, tabii!
Bence ikimiz de iyi vakit geçirdik.
Tartışılır.
Khani'yi tanıtan vlog'u yayınlamam
"Burada bir adım atacağız. Burada paylaşıyorum" dedim.
VİDEOYU YÜKLE
VİDEO YÜKLENİYOR
Bugün kızlar günü.
Khani'nin burada kız arkadaşı olmadığından
yedek benim.
Güzel kirpiklerimle yeniden bir kadın oldum.
Sakal gitti.
- Yine bebek gibi oldu. - El guapo.
Sanki dışımızdan söylemeden bir bütün ve bir çift gibiydik.
Ne renk istiyorsun? Ben hepsini severim.
- Khani aç ve sinirli. - Hayır, değilim!
Bu bir açlık acil durumu.
- Bugün ne yapıyoruz Khani? - Dövme yaptırıyoruz.
Khani kaburgasına "pura vida" dövmesi yaptırıyor
ama bugün deodorant sıkmayı unuttu.
Adını yazdırıyor değildim.
Burada birlikte harcadığımız zamanı anmak içindi.
"Saf yaşam" demek. Hayatın tadını çıkarmak,
dolu dolu yaşamak demek ve Kosta Rika'da da öyle yaptık.
Sonunda bir iguana eklemeye karar verdim.
Spike burada olacak.
Hâlâ burada, sonsuza dek benimle alay edecek.
Pura vida.
- Beni kör ediyorsun! - Kızmaya başladın mı?
Hayır. O sevimli surata nasıl kızabilirim?
Hadi yemek yiyelim.
Şiddet çözüm değil.
Çok korkaksın!
58. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 11
Khani'nin vlog'unu paylaştığımda kaç kişinin göreceğini bilmiyordum.
Beni takip eden bir kız vlog'u görüp "Paylaşabilir miyim?" dedi.
PAYLAŞ
İlk röportajlardan biri People Magazine idi.
Böylece herkes öğrenmiş oldu.
ÜÇÜNCÜ BULUŞMADA KOSTA RİKA'YA GİDEN ÇİFT KORONAVİRÜS YÜZÜNDEN MAHSUR KALDI
Ondan sonra sürekli röportaj yaptık.
Matt Robertson ve Khani Le, Kosta Rika'da mahsur kaldı.
İlişkilerini hiç paylaşmayan bir adamken
sevgilisi olduğunu tüm dünyanın öğrendiği bir adama dönüştüm.
İlk röportajlarımızdan birinde
röportajı yapan kişi "Sevgili misiniz?" diye sordu.
Matt de "Evet, öyleyiz" dedi.
Ben de içimden "Öyle miyiz?" dedim.
Matt bunu dememiş gibi dolaşıyordu ortalıkta.
Senden bıktım!
Neden?
Özel hayatımı tüm dünyanın görmesi de pek hoşuma gitmiyordu.
Kuzenlerim görmeye başladı, teyzelerim anneme mesaj atmaya başladı.
Khani'nin yalanları ortaya çıkıyordu, evet.
Patronumun duyacağını bildiğimden onunla görüşme ayarladım.
"Son birkaç ayda nerede olduğumla ilgili haberler çıkabilir.
Aslında bir adamla Kosta Rika'dayım."
Çok komik buldular. "Şükürler olsun" dedim.
Babamın görebileceğinden
endişe etmeye başladım sonra.
Ama yine de ona söyleyemedim.
KADIN, BULUŞMADA ADAMLA MAHSUR KALDI
Gerginim!
- Neden? Bunu yaptık. - Bebeğim.
- Tamam. Jeremy şunu sormuş. - Ne?
Yeterince konuşmuyorsun.
Baştan başlıyoruz.
Röportajları sevmedim. Matt'in bu yönünü de.
Tüm bunları yapmaktaki amacının ne olduğunu merak ettim.
"Ya döndüğümüzde
herkes kendi yoluna gider ve biterse?" diye düşünmeye başladım.
Birlikte kalmaları için biraz baskı vardı bence.
Birçok kişi onları destekliyordu
ve bunun romantik bir hikâye olmasını istiyordu.
Khani bazen "Ya öyle değilse? Kimseyi üzmek istemiyorum" derdi.
"Öyle düşünme. Kendin için yapmalısın" dedim.
Biriyle olmak istiyorsan kendin istediğin için ol.
- Khani'nin basına çözümü... - Hey!
...kılık değiştirmek.
Ona aldığım şapkayı taktı.
Kimse gerçek beni görmeyecek.
İmza, fotoğraf yok lütfen.
Matt derdi ki, "Tüm bu olanları ben kaldırabilirim.
Bunun için yaratılmışım."
Ama Khani bunu bilerek girmedi bu işe bence.
- Hepsi Khani için. - Hepsi benim için değil.
Bu tabaktakini ve sandviçin yarısını benim,
bunlar da onun.
Hey, daha fazlası geliyor.
Tam bir canavar.
Herkes haber için mesaj atıyordu.
Grup sohbetinde kardeşim...
CHIVES (KARDEŞ) PEOPLE'DA HABERİ OKUDUM.
KIMPLE (KARDEŞ) HAHAHA
CHIVES (KARDEŞ) YANLIŞ GRUP
MAJ (ANNE)
Annem gülen yüz attı. Ailemin sorunu ne böyle?
- Bakayım. - Durumu iyileştirmiyorlar.
Şimdi sorun şu ki bu beş kişiden biri babası
ve burada olduğumu bilmiyor.
Khani'nin babası, iyi biri olduğumu bilmeni istiyorum.
Khani'yi örümceklere karşı çok iyi savunuyorum.
Böceklere karşı pek savunamıyorum.
Bir sürü böcek ısırığı var. Ama elimden geleni yapıyorum.
- Ve... - İyi biri baba.
...fazla kızmayın
Khani'ye.
- Sizi gerçekten... - Annem sakal sevmez.
- korumak istedi. Sevmez mi? - Evet.
Siktir, şimdi de...
Merhaba Khani'nin annesi. Ben iyi biriyim.
Sakalım eskisinden çok daha iyi...
Yeni dövmeme bakın, Spike var.
- Dövme sevmezler. - O zaman bakmayın.
İşler kötüye gidiyor.
69. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 9
Buenos dias!
Bu ne için?
- Uçağımız iptal edilmiş. - Gördüm.
Biliyor muydun? Tahmin ettim.
Az kalsın eve gidecekken gitmediğimiz çok oldu.
Ne yapacağız?
Artık eğlenceli değil. Eve gidelim.
- Bunu sen planladın. - Hayır, diğer tek...
Onları arayıp iptal etmelerini istedin, değil mi?
Çok eğleniyorsun.
Diğer tek elçilik uçağı yarın kalkacak.
Üç koltuk kalmış.
O noktada, elçilikten hükûmet destekli uçaklar
olacağını duyurdular.
Bu uçağa binmeliydik.
Biz de dişimizi sıkıp eve dönmek için binlerce dolar harcadık.
Bu gerçekti.
Onaylandı. Hâlâ telefonumda.
Amerika'ya dönelim.
Son bir evimiz var. Umarım.
Bize şans dileyin.
MAJ (ANNE) - KİMİNLE OLDUĞUNU BABANA SÖYLE
KHANI TAMAM
Annem dedi ki, "Öğrenecek. Kendisinin öğrenmesindense senden duysun."
"Bir süredir çıktığınızı söyle. Yeni tanıştığınızı söyleme..."
Yine mi yalan söyleyeceksin?
Yine yalan söyleyeceksin.
Evet ama bu, kızmasın diye söyleyeceğim daha küçük bir yalan.
Haberleri okuyacak. Onlar da mı yalan diyeceksin?
Evet.
Ebeveynlerine hiç yalan söylemedin mi?
Evet ama her konuda değil.
Sen ise hayatın hakkında yalan söylüyor gibisin.
Öyle denebilir.
- Bana da söyleyecek misin? - Dedim ya.
- Ne? - Sana yalan söylemem.
Bunu söylerken neden gülüyorsun?
Bilmiyorum.
Babam beni çok kısıtlıyor, ben de hayatımı yaşamak için yalan söylüyorum.
- Seni kısıtlamazsam... - Evet.
İstediğim şeyleri yapmama engel olmaya çalışırsan o zaman yalan söylerim.
Pekâlâ.
Kusacak mısın? Niye?
Babamla konuşmayı sevmiyorum.
O telefon görüşmesi yüzünden biraz kaygılıydı
ve bu bir süredir ertelediği bir şeydi.
Ne kadar güzel görünüyorsun.
Biliyorum. Keşke BuzzFeed'de de bu kadar iyi olsaydım.
İğrenç.
Git buradan!
Alo.
Selam baba.
Selam! N'aber?
Orada ne var ne yok?
Pek bir şey yok.
Uçak iptal oldu deme sakın.
Pek sayılmaz. Ama...
Olamaz. Ne oldu peki?
Hani buraya arkadaşlarla geldim ya?
O arkadaşlardan biri bir süredir görüştüğüm biri.
Dur. Bir erkek mi?
Evet.
Hepimiz kızız dedin sanıyordum.
Hayır, sadece arkadaş dedim.
Tamam, bu hiç hoş değil.
Biri hikâyemizi öğrenmiş ve çok beğenmiş,
şimdi de hikâyemiz haberlere çıkıyor.
Bu yüzden çok ilgi görüyoruz.
Dediklerine çok dikkat et.
Baba moduna girip bana nutuk çekmeye başladı.
"Söylediklerin sonsuza dek internette kalacak.
Dikkatli ol."
Ben de, "Tamam, bu nutku atlatalım hadi.
Erkek olayını boş verelim, belki hatırlamaz" oldum.
Bir de bir erkekle olduğunu bize hiç söylemedin.
İki aydır bir erkekle birliktesin.
- Bu... - Evet.
Evet, bu hiç hoş değil Khani.
Adamın kim olduğunu, nasıl biri olduğunu bile bilmiyoruz.
Eminim sen kendin bir karara varmışsındır
ama yani...
Bu uzun bir süre.
Bu kadar uzun olmasını beklemiyorduk.
Hem onunla yalnız değilim.
- Tamam mı? - Tamam.
Annene söyledin mi?
Bundan sonra onu arayacağım.
Eminim annen fotoğrafını falan görmek ister.
- Evet, önden mesaj atarım. - Tamam.
Tamam.
Tamam, seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Görüşürüz.
Tamam, görüşürüz.
Babamın tepkisinin daha...
Daha sert bir tepki bekliyordum, kararlarımı eleştirmesini.
Ama bana bir yetişkin gibi davrandı ve neden yalan söylediğimi sorgulattı.
Babama açılmak benim için yeni bir deneyimdi.
Pekâlâ.
Ne olduğunu anlat.
- Nasıl geçti? - Nutuk çekti.
Ne hakkında?
"Basında ne dediğine dikkat eti.
Sana nasıl zarar vereceğini bilemezsin" falan dedi.
Benim hakkımda ne dedi?
"Oraya bir erkekle mi gittin? Hiç hoş değil" dedi.
İçim rahatlamadı
çünkü artık aklında bu vardı.
"Ya girip bakarsa?" diye düşündüm.
Beni biraz daha strese soktu.
78. GÜN DÖNÜŞE KALAN GÜN SAYISI: 1
Bugün son günümüz.
Evet, Kosta Rika'daki son günümüz.
Nasıl hissediyorsun?
Eve gitmeye hazırım.
Öyle mi?
"Teksas'a gitmeye hazırım!" diyorsun.
Kosta Rika'daki son birkaç gün Khani mesafeliydi.
Tuhaftı. Gideceğimiz için miydi?
Bir şey mi yapmıştım? Ne olduğunu anlamadım.
- Ne yapacaksın Khani Kharnitas? - Check-in yapacağım!
- Ne için? - Eve dönüş uçağımız için.
78. günde check-in yapıyoruz. Normalde bu noktaya gelemiyoruz.
Babam bir haber gönderdi. Büyük harflerle "İnternet asla unutmaz".
Sen de unutma.
Seni asla unutmam.
Şimdi soru şu...
Düşünüyordum da...
Nasıl kayıtsızca sorabilirim?
Ne düşünüyorsun?
Ne bileyim. Sence bu seyahatte hiç değiştin mi?
Yoksa aynı mısın?
Bence aynıyım.
- Hayır ama... - Kişisel olarak mı?
- Evet. - Birey olarak.
Seyahatte hiç değişmedin mi? Yeni hiçbir şey yapmadın mı?
Savunmasız olmayı sevmediğimi söylemiştim.
Tamam, mesela bu var.
Bence bu seyahatte daha savunmasız oldun.
- Beni zorladın. - Zorlamadım.
- Rahatsız edici bir pozisyona zorladın. - Savunmasız olmayı sen seçtin.
Bence başlangıçta ikimizin de gardı...
...çok yüksekti.
Terliyorum.
Gardını indirmeye başladığını ne zaman hissettin?
Gerçekte kim olduğunu gördün.
Senin gardın duruyor mu?
Önce ben sordum.
Gardını indirmeye ne zaman başladın?
Son zamanlarda tekrar yükseldi bence.
O ne demek? Gardını ne zaman tekrar yükselttin?
Dikkatli olmak istiyorum, o kadar.
Çok karamsarsın.
- Anın tadını çıkar. - Umutlanmayacağım.
Umutlanma, sadece anın tadını çıkar.
Deniyorum.
Geleceği çok düşünmediğini söylemiştin.
Düşünmüyorum! Ama herkes bize,
"Şimdi ne olacak? Ne yapacaksınız?
Dönünce ne olacak?" diye soruyor. Bilmiyorum!
Kimse bilmiyor.
Benim sevgili olduğumuzu söylememin
aklından geçenlerin çoğunu yarattığını biliyorum.
Sanki yeniden başladık, gardlar tekrar yükseldi
çünkü aptalca bir şey yaptım.
Nihayet oradan ayrılabildiğimiz zaman acı tatlı bir andı.
Bir tatilden fazlasıydı, asla unutmayacağım bir şeydi.
Eve gidip tüm bunlar olmamış gibi davranmaya hazır değildim.
Hoşça kal Kosta Rika.
Bu manzarayı özleyeceğim. Millet, gidiyoruz. İnanamıyorum.
Zamanında sayılırım, inanamıyorum.
Uçak kalkarsa üç ayın ardından Estados Unidos'a dönüyoruz.
Kalkacak, tamam mı?
"Röportajlar yüzünden zor duruma mı düştük?" diye düşündüm.
"Bu adamla mı kaldım? Döndüğümüzde ne yapacağız?"
Sonrasında ne olacağını konuşmamıştık.
Ya kendi yolumuza gidersek?
Khani bana kızgın çünkü havalimanında bizi tanıyorlar.
- Tanınmak istemiyorum. - Bize gelip iyi dileklerde bulunuyorlar.
Sen Kosta Rika'da ünlüsün.
- Bir imza alabilir miyim? - Sus be.
- Yardım ister misin? - Hayır!
Sana ihtiyacım yok!
Beni istiyorsun.
Uçaktayız.
Bizimle olmanız bir zevk.
Houston'a durmadan gideceğiz, yol üç saat 27 dakika.
Hoş geldiniz.
Geldik!
Gümrükten geçersek seni tanımıyorum.
- Hey! - Baş belasısın.
Sensin o.
DIŞ HATLAR GELİŞ
İÇERİ GELİN!
Patates salatası var!
- Burası çok güzel kokuyor. - Evet.
Bırak onu.
Bana ne sordun?
"Yıl dönümümüz ne zaman?" dedim.
İlk buluşma mı, sevgililik mi?
Sevgililik.
- Ben... - Ver şunu.
Yıl dönümümüz ne zaman?
Bana sormadın bile.
Neyi?
- Sevgilim olur musun diye mi? - Evet.
İyi. Sevgilim olur musun?
Hayır!
Bunu bilerek yaptın.
- Sevgilim olur musun? - Dur!
Sevgilim olur musun?
Tamam!
Bu kabul edilebilir bir cevap değil.
Evet.
Matthew Thomas Robertson.
Sevgilimsin.
Evet dedi. Artık bir çiftiz.
"Bu adamı sevdiğimi biliyorum" dediğim bir an olmadı.
Yaşadıklarımızın, yaptıklarının, bana hissettiklerinin sonucuydu.
Sevginin hep orada olduğunu anladım.
Matt ve Khani döndükten bir ay sonra birlikte eve çıktı.
Taşınma günü. İlk kutular.
Başıma gelen en büyük şey şuydu.
Eskiden paylaşım yapıp beğeni almak çok önemliydi
ama şimdi Khani'yle aramdaki bağ bunu tamamlıyor.
Artık internette herkesle bağ kurma ihtiyacım yok
çünkü bu bağ, önemli olan tek bağ.
Matt ve Khani birbirlerinin aileleriyle tanışmak için ülkenin diğer ucuna gitti.
İşte köprü! Köprüyü geçince Maine'deyiz.
Maine'de ıstakoz yemeği.
Khani aileyle tanıştı.
Yeni bir sevgilisi var. Gabe, selam ver!
Selam!
Selam Bob.
- Selam Bob. - Nasılsın?
- Seni görmek güzel. - Seni de.
Bu tam olarak ne?
Ördek yumurtası diyebiliriz.
Tamam, yeter. Şimdi soy.
Sonra da...
- Tadı nasıl? - Göründüğünden iyi.
Bilemiyorum.
Zirveye kadar yarışalım Bay Le.
8 ay sonrasında ilk yıl dönümlerini kutladılar.
Onunlayken çok rahatım.
Hiçbir şeyi kontrol etmeye çalışmıyor, kendim olabiliyorum.
Ona yalan söylemek zorunda hissetmiyorum.
Aşktan umudu kesen, tekrar âşık olmak istemeyen biriyken
yine de böyle hissedip "İyi insanlar varmış" diyebiliyorum.
Banks adında bir köpekleri var.
İşte minik meleğimiz Banks.
Khani'nin favorisi.
Sıralamada daha yukarıdaydım ama sonra Banks geldi.
O bir numara. Banks'in dövmesini yaptıracağız.
Matt'in topuzu duruyor, şimdilik.
İşte beklediği gün. Hadi bakalım.
Kestim!
Güle güle!
Matt ve Khani hâlâ en uzun üçüncü buluşmada.
Ben sana âşık olmayacağım.
Evet, tabii!
Alt yazı çevirmeni: Yasemin Memiş