Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(เชื่อว่ารัก)
‎ขับช้าๆ หน่อยสิพวก!
‎รับซะทีสิ ย่าจ๋า
‎(ย่าจ๋า)
‎ย่าคะ
‎ย่าอยู่ไหนเนี่ย
‎ย่าคะ
‎(อัยเซล แอร์เดนิซ)
‎ย่าคะ
‎ย่าจ๋าอยู่ไหนเนี่ย
‎- ย่า ‎- คุณย่าอัยเซลก็ไม่อยู่บ้านเหมือนกันเหรอ
‎ยายฉันบอกว่าหัวใจรู้สึกไม่ดี ‎และฉันติดต่อยายไม่ได้เลย
‎โดรุคใช่ไหม ถ้าฉันจำไม่ผิด
‎เธอจำผิดแล้วละ
‎อย่างน้อยเธอก็ลืมเก่งเหมือนเดิม
‎ฉันติดต่อย่าฉันไม่ได้
‎ตอนแรกก็โทรติดนะ แต่ตอนนี้มือถือย่าปิดไปแล้ว
‎ข้างบนปิดหมด
‎แต่บางทีบานนี้อาจเปิดอยู่
‎บานนี้ก็ปิดเหมือนกัน
‎- โทรติดนะ แต่เธอไม่รับสาย ‎- โทรศัพท์อยู่ในนั้น
‎ถ้าเป็นเพราะพวกเขารับสายไม่ได้ล่ะ
‎โอ้โห
‎ประตูฉันไปแล้ว
‎ทำอะไรกันน่ะ เด็กๆ
‎จับให้ดีๆ สิ
‎ทำตัวเป็นเด็กไปได้
‎มาบอกผมว่าหัวใจรู้สึกไม่ดี ‎แล้วไม่รับสายผมได้ไงครับยาย
‎หนูทิ้งงานที่ยุ่งมากมาเพื่อเจอเรื่องแบบนี้เนี่ยนะ
‎ว่าแต่ไปไหนกันมากันแน่คะ
‎- ไปทะเล ‎- ไปทะเล
‎มือถือย่าแบตหมดน่ะ
‎ส่วนยายก็ลืมมือถือไว้ที่นี่
‎จะไปรู้ได้ไงล่ะว่าแกจะมาทันที
‎แล้วยายคิดว่าผมจะทำไงเหรอ ‎อยากบอกผมไหม
‎- พอได้แล้วน่า ‎- ใช่
‎พวกเราไม่ใช่เด็กนะ
‎ยายโทรหาแกทีไร
‎แกก็บอกว่า "ผมอยู่ยุโรป"
‎หรือ "โทรศัพท์ไม่มีสัญญาณ ไว้โทรหานะ" ‎หรือ "ผมอยู่บนภูเขา อย่าโทรมา"
‎- ไม่เอาน่า ‎- เธอสองคนไม่เคยมีเวลาให้เราเลย
‎พวกเธอไม่มาหรอกถ้าไม่คิดว่าเรากำลังจะตาย
‎ผมวัดขนาดแล้วนะครับ แต่ติดตั้งวันนี้ไม่ได้
‎ได้จ้ะ พ่อหนุ่ม ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมอยู่ที่นี่
‎หมายความว่าไง ถ้านายไม่อยู่จะเป็นอะไรเหรอ
‎เธอไม่มีทางรู้หรอก
‎อาจจะมีพวกหัวขโมยหรือพวกชอบทุบกระจก
‎- อาจมีคนเข้ามายุ่ง ‎- งั้นเหรอ
‎นายไม่แก่เกินกว่า ‎จะเล่นเป็นอัศวินม้าขาวเหรอ หืม
‎ฉันโกรธแล้วนะ
‎โอ้โห จำได้ด้วยเหรอว่าฉันอายุเท่าไหร่
‎เราไปกันดีกว่า หลานยาย
‎มาไกลขนาดนี้ เขาคงเหนื่อยน่าดู
‎ถ้าพวกเธอรู้สึกไม่สบายใจ ก็ไปที่บ้านฉันได้นะ
‎ไปกันเถอะ
‎ผมคงทิ้งไอ้นี่ไว้ที่นี่เลย มันใช้ไม่ได้แล้ว
‎- ไปกันเถอะครับยาย ‎- ไปกันเถอะ
‎แค่เป็นรอยถลอกนิดเดียว ‎ฉันไม่ได้ทำมันพังซะหน่อย
‎ไอ้งั่ง
‎ย่าจ๋า ย่าโอเครึเปล่า
‎ย่าสบายดีสุดๆ ‎ดีกว่าเด็กอายุ 20 ส่วนใหญ่ด้วยซ้ำ
‎แต่หลานโอเคไหม
‎ทำไมต้องพังประตูย่าด้วย
‎ไม่มีกุญแจรึไง
‎หนูกำลังเดินทางไปทำงานแล้ววกกลับมาค่ะย่า
‎หนูไม่ได้นึกถึงกุญแจด้วยซ้ำ
‎หนูกลัวว่าจะเสียย่าไปอีกคน
‎ย่าจะอยู่ค้ำฟ้าเลย หลานรัก
‎ย่าจะไม่มีวันทิ้งหลานให้ต้องอยู่คนเดียวหรอก
‎ย่าคิดถึงหลานมากเลย
‎โอ้ หลานรักของย่า
‎ผมมาที่นี่ทำไมเหรอ
‎- อะไร ถามอะไรของแกเนี่ย ‎- ยาย!
‎ยายทำบอเร็คมะเขือม่วง
‎บอกผมมานะว่ายายต้องการอะไร
‎ต้องการหลานชายที่หายหัวไปเลยน่ะสิ
‎นี่มันหลายเดือนแล้วนะ ‎แกไม่โทรมาเลยด้วยซ้ำ
‎ไม่เอาน่า ยาย ‎ผมก็ให้อูลัชมาดูยายทุกอาทิตย์นะ
‎ช่วงนี้งานยุ่งมากน่ะ ‎ผมมีเรื่องต้องทำเยอะมาก
‎ยายไม่ได้หงุดหงิดเพราะเรื่องนี้หรอก ‎ต้องเป็นเรื่องอื่นแน่ๆ
‎ยายถูกทอดทิ้ง
‎ยายคิดว่าผมจะทิ้งยายได้ลงคอเหรอ
‎ยายคือราชินีของผมนะ
‎ผมคิดถึงยายมากเลย
‎มันแน่นอนอยู่แล้ว
‎เอาละ ฟังนะครับ
‎อย่าทำแบบนั้นอีก นะครับ
‎แค่โทรตามผม ผมจะมาหาไม่ว่าผมอยู่ที่ไหนก็ตาม
‎- ตกลงไหมครับ ‎- ตกลง
‎- หลานรัก ‎- แต่บอเร็คนี่ของโปรดผมเลย จริงๆ นะ
‎กินกันเถอะ กินให้อร่อยนะ
‎ย่าบอกว่าย่าไม่เป็นไร ‎แต่ฉันจะอยู่ที่นี่ช่วงสุดสัปดาห์
‎- ทางโน้นเป็นไงบ้าง ‎-พวกผู้ชายน่ะสิ
‎เครัมอยู่ในห้องทำงานคุณเซลินทั้งวันเลย
‎เขาอยากดูแลปกของเดือนหน้า
‎คุณเซลินดูเหมือนจะเห็นด้วยนะ
‎ฉันลางานวันเดียวไม่ได้เลยนะ ‎เขาคิดอะไรอยู่
‎นางแบบต่างชาติที่จะมาร่วมงานพิเศษที่นี่น่ะ
‎เธอทำงานร่วมกับแบรนด์ชุดชั้นในหรูอยู่
‎พวกเขามีคอลเลคชั่นนึง
‎ถ่ายแบบไปเรียบร้อยแล้ว เขาแค่ต้องสัมภาษณ์
‎จริงเหรอ ดูเป็นไงบ้าง
‎(บรรณาธิการ ‎ซาห์รา แอร์เดนิซ)
‎คือ… รูปก็สวยดีนะ
‎แต่ห่างไกลจากคำว่าสุนทรีย์
‎พวกมองโลกแง่ร้ายเหยียดเพศ
‎"เราแค่กำลังรอให้ช่างภาพกลับมาค่ะ คุณเซลิน"
‎ถ้าคุณเซลินรู้ว่าเธอโกหก
‎เขาจะได้ดูแลปกและเป็นหัวหน้าบ.ก.นะ
‎ฉันแค่พยายามซื้อเวลาน่ะ อาฮู
‎เราติดต่อตัวแทนของเขาไม่ได้ด้วยซ้ำนะ
‎เธอกำลังจะทำให้ฉันเป็นบ้านะ ‎หมอนั่นอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
‎ช่วยใจเย็นก่อนได้ไหม
‎บอกแล้วไงว่าฉันจะคิดหาทางให้
‎เอาละ รอรับโทรศัพท์ฉันละกันนะ แล้วคุยกัน
‎โอเค ฉันจะรอนะ
‎ไอ้ตะกวด
‎หลานทำงานหนักเกินไปแล้วนะ
‎ผ่อนคลายบ้างนะหลานเอ๊ย
‎ถ้าย่าจ๋ารู้ว่าหนูเจออะไรอยู่จะไม่พูดแบบนี้เลย
‎เอานี่ไปที่บ้านเซมิฮาสิ
‎นี่จานเธอน่ะ เราจะเอาจานเปล่าไปคืนไม่ได้
‎ทำไมต้องเป็นหนูด้วย
‎แล้วจะให้ย่าเอาไปเองเหรอ ‎ในเมื่อหลานสาวย่าก็อยู่ที่นี่
‎ชาวบ้านเขาจะคิดยังไง
‎เอาน่า คนสวย ไปเถอะนะ หลานรัก
‎เร็วเข้าสิ ไปได้แล้ว หลานรัก
‎- ก็ได้ค่ะ ‎- ไปเลย
‎เดนิซ ลงมาข้างล่างแป๊บนึงสิ
‎มีอะไรครับยาย
‎ซาห์ราเอาจานมาให้เรา ไปรับมาสิ
‎ผมไม่อยากเจอเรื่องน่ารำคาญ
‎มือยายเลอะแป้งอยู่ เธอมารอนานแล้วนะ
‎เร็วเข้า
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎อ้ะ
‎คิดอะไรอยู่เหรอ เดนิซ
‎ตกลงจำชื่อฉันได้ด้วย
‎ฉันว่าเธอไม่ได้เป็นคนทำขนมนี่แน่
‎จะสนทำไมว่าใครเป็นคนทำ
‎เพราะมันดี
‎บางและอร่อย
‎แปลว่าไม่มีทางที่เธอจะเป็นคนทำ
‎ฉันอยากให้พระเจ้าทำให้คนแบบนายสูญพันธุ์ไปซะ
‎ฝันไปเถอะ
‎ไอ้งั่ง ขอให้ติดคอ
‎ยังเหมือนเด็กอายุ 15 ไม่เปลี่ยนเลย
‎ต้องอย่างนี้สิ สุดยอดเลย
‎สมน้ำหน้า เครัม! สมน้ำหน้า สุดยอด!
‎สมน้ำหน้ามัน!
‎ย่า!
‎ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น
‎คราวนี้เขาทำอะไรหลานอีก
‎รู้ไหมว่าเขาทำอะไร
‎เขาพยายามขโมยงานสัมภาษณ์ขึ้นปกของหนู ‎แต่หลานสาวของย่าเอาอยู่
‎จำช่างภาพที่หนูเล่าให้ฟังได้ไหมคะ
‎เดนิซ ทูนาลึ
‎แต่การเรียกผลงานของเขาว่ารูปถ่ายธรรมดา ‎มันไม่ยุติธรรมเลย
‎มันคืองานศิลป์แท้ๆ
‎แต่นั่นแหละ เขาเคยได้รางวัล ‎อันทรงเกียรติระดับโลกมาด้วย
‎แล้วไงต่อ
‎แล้วเขาก็ปฏิเสธรางวัล
‎ย่าเชื่อไหมล่ะ
‎เขาเป็นคนแรกที่ปฏิเสธรางวัล ‎ที่มีการแจกมา 50 ปี
‎มันไร้สาระสิ้นดี
‎ทุกคนตามหาเขามาหลายเดือนแล้ว ‎แต่เขาหายไปกับสายลมเลย
‎- หมายความว่ายังไง ‎- เขาอยู่ไหนก็ไม่รู้ค่ะ
‎ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร
‎เราไม่รู้ชื่อเขา เราติดต่อเขาไม่ได้
‎ถ้าหนูแค่มีรูปถ่ายเขาสักรูปนะ…
‎หลานรัก หลานเคยได้ยิน ‎สิ่งที่เรียกว่าอินเทอร์เน็ตไหม
‎โอเคค่ะย่า
‎งั้นย่าลองค้นชื่อเขาแล้วบอกหนูทีนะคะ ‎ว่าเจอข้อมูลมากแค่ไหน
‎ถ้ายังติดต่อเขาไม่ได้ แล้วทำไมถึงได้ตื่นเต้นนัก
‎มีนิตยสารเล่มนึงในอังกฤษ ‎ที่อยากสัมภาษณ์เขา แต่เขาปฏิเสธค่ะ
‎หนูถามเพื่อนที่ทำงานที่นั่น ‎นางให้เบอร์โทรตัวแทนของเขามา
‎ถ้าเขาปฏิเสธข้อเสนอของหลานเหมือนกันล่ะ
‎เขาไม่ปฏิเสธหรอกค่ะ
‎เพราะการเลื่อนตำแหน่งของหนูขึ้นอยู่กับงานนี้
‎หนูจะต้องโน้มน้าวเขาให้ได้
‎(ตะกวด)
‎ต้องการอะไรแต่เช้าเหรอ เครัม
‎เธออยากบอกคุณเซลิน
‎ว่าเธอติดต่อช่างภาพชื่อดังของเราไม่ได้ ‎และเธอให้ทีมเธอโกหก
‎หรือเธอจะให้เกียรติฉันได้เลื่อนตำแหน่งแทนเธอ
‎ฉันจะไม่ยอมให้นายทำอะไรทั้งนั้น
‎ดังนั้นอย่าพูดเรื่องไร้สาระนี่
‎และรออ่านบทสัมภาษณ์ได้เลย
‎ยอมรับเถอะ ฉันชนะแล้ว ‎เตรียมตัวเป็นลูกน้องฉันได้แล้ว
‎ถ้าแบบนั้นฉันขอลาออกดีกว่า
‎(บรรณาธิการ ‎เครัม ซอยลู)
‎ทำไมล่ะ
‎ใครได้ดูแลหน้าปกก็ได้เลื่อนตำแหน่ง ‎ส่วนอีกคนต้องลาออกไป ตกลงไหม
‎- ตกลง ‎- ฉันจะมีความสุขกับชัยชนะครั้งนี้แน่
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ เกิดอะไรขึ้นคะ
‎แมวตัวนึงของฉันไม่ยอมลงมาน่ะ
‎เดนิซยังไม่ตื่นเลย
‎หยุดเลยค่ะ เดี๋ยวหนูช่วยเอง รอเดี๋ยวนะคะ
‎ระวังตัวด้วยนะ ที่รัก
‎ไอ้สันหลังยาวไร้ประโยชน์ เอาละ
‎- รอเดี๋ยว เดี๋ยวฉันจับให้ ‎- ไม่ต้องค่ะ หนูทำได้
‎ตายแล้ว ทำอะไรน่ะ
‎- ใจเย็นค่ะ ย่า ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎เดี๋ยว ระวังนะ
‎ถอยไป เซมิฮา
‎หนูไม่เป็นไรค่ะ ย่า
‎ไม่นะ
‎- บ้าเอ๊ย ‎- ให้ตายสิ เซมิฮา
‎- เดนิซยังไม่ตื่นอีกเหรอ ‎- ยังเลย ฉันจะทำอะไรได้
‎อย่าค่ะ ไม่ต้องตามเขาหรอก
‎- หนูจะโดด ช่วยเขยิบบันไดไปหน่อยนะคะ ‎- เดี๋ยว หลานรัก
‎ย่ายกไม่ไหว ย่าไม่มีแรง
‎- เดนิซ! ‎- ย่าคะ เดี๋ยวก่อน
‎อย่าเรียกเขาค่ะ หนูจะโดด ‎ไม่เป็นไรค่ะ ยายเซมิฮา
‎แค่เขยิบไปก็พอค่ะ หนูแค่จะโดด
‎- ไม่เอาน่า ‎- เดี๋ยวก่อน ซาห์รา
‎- มีอะไรครับ ‎- ช่วยด้วย เดนิซ แมวติดอยู่ตรงนั้น
‎นี่ปลุกผมมาเพราะเรื่องนี้เหรอครับ ยาย
‎แล้วเธอไปทำอะไรอยู่บนนั้น
‎อยากตกต้นไม้ต้นเดิมอีกรึไง
‎ฉันแค่คิดว่าถ้าฉันตกก็ดีกว่ายายเซมิฮาตกน่ะ
‎- เยี่ยม รอบคอบดีจริงๆ ‎- ไอ้บ้าไร้ความรับผิดชอบ
‎อย่ากวนประสาทฉันนะ ‎ไม่งั้นฉันจะทิ้งเธอไว้บนนั้นแหละ
‎ว่าแต่เธอปีนต้นไม้ทำไมเนี่ย
‎เธอมันเป็นพวกใส่ส้นสูง ‎เดินเฉิดฉายตามท้องถนนไม่ใช่เหรอ
‎เธอไม่ได้เกิดมาเพื่อทำแบบนี้
‎คิดว่าฉันต้องให้นายช่วยเหรอ หลบไปเลย
‎หลบไป ฉันจะโดด ‎ทำอย่างกับนายเป็นซูเปอร์ฮีโร่งั้นแหละ
‎- โอย… ‎- แย่แล้ว!
‎ฉัน… ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ
‎ฉันขอโทษจริงๆ ไหนดูซิ
‎อย่ามาแตะต้องฉัน
‎เธอก่อเรื่องมากพอแล้ว ‎ฉันไม่อยากให้มีเรื่องอะไรอีก
‎ไปทำแผลให้เขาไป
‎หนูว่ายายเซมิฮาทำแผลให้เขาแล้วละ
‎ถ้าหลานไป หลานก็จะได้ขอโทษด้วย
‎ไปเถอะ
‎(เซมิฮา แชนซอย)
‎ชาได้แล้วจ้ะ
‎เข้ามาสิ ที่รัก
‎อะไรเนี่ย…
‎หนู…
‎ย่าหนูฝากชุดปฐมพยาบาลมาให้ ‎แต่คุณยายคงจัดการแล้ว…
‎ฉันจะรับไว้นะ ขอบใจจ้ะ
‎หนูรู้จักรูปนี้
‎เหรอจ๊ะ เป็นรูปจาก ‎งานนิทรรศกาลแรกของเดนิซน่ะ
‎ฉันว่าหนูต้องจำได้อยู่แล้วละ
‎เดนิซถ่ายรูปเยอะมากตอนเด็กๆ
‎เขาชอบถ่ายรูป ก็เลยถ่ายมาเรื่อยๆ
‎- เดนิซ ทูนาลึ ‎- ใช่จ้ะ ทูนาลึ
‎แปลว่าช่างภาพที่ถ่ายภาพนี้ที่ชื่อเดนิซ ทูนาลึ
‎คือเดนิซ ทูนาลึเดียวกับหลานชายยายเหรอคะ
‎ใช่เลย คนเดียวกัน หลานชายฉันเอง
‎เดนิซ ทูนาลึ
‎อาฮู เดนิซ ทูนาลึอยู่ที่นี่ ‎และฉันเพิ่งทำเขาหัวแตก
‎อีกอย่าง ฉันจะต้องลาออกถ้าไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง
‎เพราะฉะนั้นทิ้งทุกอย่างแล้วมาที่นี่เลยนะ ‎ฉันจะเขียนไปบอกว่าต้องเอาอะไรมาบ้าง
‎นายกำลังบอกว่ามีผู้หญิงคนนึงโผล่มา
‎เอาหมวกกันน็อกสุดที่รักของนายไป ‎โยนใส่ประตูกระจกงั้นเหรอ
‎แล้วนายก็เก็บมันขึ้นมาแล้วยกให้เธอไป
‎นายยกหมวกกันน็อก ‎ที่นายไม่ยอมให้ฉันแตะต้องให้เธอ
‎แล้วเธอก็ทำนายหัวแตก
‎ฉันโคตรดีใจเลยที่เธอทำ เธอเจ๋งดีว่ะ
‎- ทั้งหมดนี้เป็นเพราะนาย ‎- อะไรนะ ฉันเหรอ
‎ทำไมอยู่ๆ นายถึงต้องไปเลสบอสตอนนี้ด้วย
‎- ขอน้ำเปล่าแก้วนึงครับ ‎- ไม่เห็นจะไม่ดีตรงไหน
‎ฉันดีใจที่นายมาที่นี่นะ ราชินีเซมิฮาคิดถึงนาย
‎แล้วรู้อะไรไหม ฉันว่าเธอพูดถูกนะ
‎บางครั้งอารมณ์ก็ครอบงำนาย
‎นายโมโหโดยไม่มีเหตุผล
‎ฉันมีเหตุผลที่จะโมโหเธอ
‎หมายความว่าไง
‎เดี๋ยวนะ ผู้หญิงคนนี้…
‎ฉันต้องขอเจอผู้หญิงคนนี้ซะหน่อยแล้ว
‎ดูนายสิ
‎ไม่รู้ว่าฉันควรจะดีใจหรือเสียใจดี
‎เรื่องมันซับซ้อนเนอะ
‎ฉันน่าจะรู้ทันทีที่เห็นรูปในงานนิทรรศการแล้ว
‎- เรือลำนั้น… ‎- ลำไหน
‎ลืมเรื่องเรือไปเถอะ
‎นั่นเป็นปัญหาของฉัน เราจะทำยังไงกันดี
‎ฉันรู้จักเดนิซดี เขาเจ้าคิดเจ้าแค้นมาก ‎เขาไม่ยกโทษให้ฉันหรอก
‎แต่มันก็ผ่านมาหลายปีแล้วนะ
‎ใช่มะ ฉันว่าเขาเปลี่ยนไปแล้วละ
‎คนเราไม่เปลี่ยนหรอก อาฮู
‎เราสัมภาษณ์ไม่ได้หรอกถ้าเขาไม่ยกโทษให้ฉัน
‎อรุณสวัสดิ์
‎- อรุณสวัสดิ์ ตื่นได้แล้ว ‎- อะไรเนี่ย
‎ตื่นๆ ไปกันเลย เร็วเข้า
‎ไม่เอาน่า ซาห์รา ‎นี่มันเช้าเกินไปสำหรับเราด้วยซ้ำนะ
‎ขออีกชั่วโมงนะ หนึ่งชั่วโมง
‎แค่ชั่วโมงเดียว
‎อย่าไร้สาระน่า ลุกขึ้น เราต้องไปซื้อของกัน
‎- เร็วเข้า ‎- ที่นี่สถานที่พักผ่อนนะ ที่รัก
‎ร้านค้าไม่เปิดเช้าขนาดนี้หรอก ‎เธอบ้าไปแล้วรึไง
‎ขออีกแค่ชั่วโมงเดียวนะ
‎ฮัลโหล
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎ฉบับไหนนะคะ
‎ได้ค่ะ ฉันจะไปตรวจดูเดี๋ยวนี้ ‎แล้วจะติดต่อกลับไปนะคะ
‎ขอบคุณมากค่ะ โชคดีนะคะ
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ ยายเซมิฮา
‎อรุณสวัสดิ์จ้ะ ที่รัก
‎หนูกำลังคิดว่า ‎เรามากินอาหารด้วยกันทุกคนเลยดีไหม
‎เราจะได้ผ่อนคลายความตึงเครียด ‎และหนูจะได้ขอโทษยายกับเขาอีกครั้ง
‎ถ้ายายกับเขาโอเคนะคะ
‎โอเคสิจ๊ะ ที่รัก
‎งั้นดีเลยค่ะ เยี่ยมเลย หนูไปดูย่าก่อนนะคะ
‎ระหว่างที่ไล่ตามงานปกเดือนสิงหาคม ‎เรากำลังจะทำงานเดือนกรกฎาคมพังแล้ว อาฮู
‎ทำไมไม่บอกฉันล่ะ บทสัมภาษณ์ของแมร์ต ‎ไม่มีปัญหา แต่เราต้องถ่ายแบบใหม่
‎อรุณสวัสดิ์เช่นกันจ้ะ
‎- อรุณสวัสดิ์ สาวๆ ‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎นี่เราเพิ่งย้ายออฟฟิศหลานมาที่นี่เหรอ
‎ใครคือแมร์ต เขาจะมาที่นี่ด้วยก็ได้นะ
‎คุณอัยเซลคะ ยังมีคนต้องทำปกของเดือนนี้ ‎ที่อิสตันบูลอยู่นะคะ
‎- หนูไปชงชาก่อนนะคะ ‎- เดี๋ยวฉันช่วยจ้ะ
‎ย่าจ๋า อรุณสวัสดิ์ค่ะ จะไปไหนคะ
‎- ไปช่วยไง ‎- ไม่ต้องค่ะ
‎หนูเชิญยายเซมิฮากับเดนิซมา
‎ระหว่างที่อาฮูกำลังชงชา
‎เรามาคุยกันดีกว่า ‎ว่าทำไมย่าถึงเอาแต่ดูอยู่เงียบๆ
‎ตลอดเวลาที่หนูเที่ยวตามหา ‎เดนิซ ทูนาลึไปทั่ว โอเคไหมคะ
‎บอกแล้วจะเป็นยังไงเหรอ
‎หลานก็จะไล่ตามเด็กนั่นอย่างกับซาตาน
‎หลานจะทำให้เขารำคาญ
‎ย่าเลยคิดว่าหลานสองคน ‎ควรจะปรับความเข้าใจกันก่อน
‎เป็นความคิดที่ดีมากเลยค่ะ
‎จริงๆ นะคะ แล้วนี่มันเป็นไป ‎ตามที่ย่าต้องการไหมคะ
‎ย่าไม่ได้บอกให้หลานไปทำเขาหัวแตกนะ
‎- ชาอยู่ไหนเหรอคะ คุณอัยเซล ‎- รอแป๊บนึงจ้ะ
‎เลิกกวนประสาทย่าได้แล้ว ให้ตายสิ
‎นี่จ้ะ ที่รัก
‎อยู่บนตู้ใบนั้นจ้ะ
‎ของขวัญฉันอยู่ไหน
‎ในตู้ห้องนั่งเล่น
‎นี่บอเร็คจ้ะ
‎โอเค
‎เดนิซอยู่ไหนล่ะ ยังไม่ตื่นเหรอ
‎เมื่อคืนเขาไม่ได้กลับบ้าน
‎อรุณสวัสดิ์ ไปดื่มกาแฟสิ
‎ทำไมฉันถึงได้ยินประโยคนี้จากนาย ‎แทนที่จะเป็นสาวสวยนะ
‎ยอมรับชะตากรรมของนายเถอะเพื่อน
‎เฮ้ย ลุกขึ้น
‎ไปกินอาหารเช้าที่บ้านราชินีเซมิฮากันเถอะ
‎ฉันไม่อยากทำให้วันของฉันห่วยแตก ‎ด้วยการดื่มกาแฟกับนาย
‎เพื่อน ยายคงกินอาหารเช้า ‎เสร็จไปหลายชั่วโมงแล้วละ
‎คนเรากินอาหารเช้าหลังจากตื่นนอน ‎จะกี่โมงไม่สำคัญหรอก
‎- ก็ไม่ต้องไปละกัน ตามใจเหอะ ‎- โอเค ก็ได้
‎อะไรเนี่ย…
‎คนไหนคือเดนิซ
‎คนที่กล้ามเนื้อยิ้มไม่ทำงานน่ะ
‎เขาน่ารักดีนะ
‎แต่รูปถ่ายของเขา ‎น่าประทับใจกว่าตัวเขาเยอะเลย
‎ทำไมคนที่จับภาพความรู้สึกอันแรงกล้า ‎ใส่ไว้ในรูปถ่ายได้
‎ถึงได้เป็นคนที่งี่เง่าที่สุดในโลกนะ
‎ทำไมเมื่อคืนถึงไม่แวะมาที่นี่กันล่ะ
‎เรากินอาหารเช้าสุดวิเศษกันในสวน ‎พวกเธอพลาดมากนะ
‎ก็หลานชายรมณ์บ่จอยของคุณน่ะสิ
‎ผมบอกเขาว่าราชินีเซมิฮาคงคิดถึงผม ‎แต่เขาดันอิจฉา
‎เขาโกรธผู้หญิงข้างบ้านด้วย ‎รมณ์บ่จอยสุดๆ
‎บอเร็คอร่อยมากเลยนะ
‎- กินสิ อูลัช เอาเลย ‎- เพื่อน ทำอะไรวะเนี่ย
‎เพื่อน…
‎ผมรักคุณนะครับ ‎ฉันจะไปกินบอเร็คในสนาม
‎- จะไปไหน เอามานะ ‎- ทำไมล่ะ ไม่ ฉันไม่ให้
‎- ปล่อยนะ ‎- เพื่อน ทำอะไรน่ะ
‎ทีนี้อยากไปไหนก็ไปเลย
‎สองคนนี้ไม่รู้จักโตกันจริงๆ
‎ผมได้ชิ้นใหญ่มา
‎ตกลงคุณกับเขาเป็นเพื่อนกันสมัยเด็กเหรอ
‎- ประมาณนั้น ‎- ประมาณว่าไม่ใช่
‎เราไม่เคยเป็นเพื่อนกัน
‎ที่จริงห่างไกลจากคำว่าเพื่อนมาก
‎พวกนายมีปัญหาอะไรกันเนี่ย
‎- กินให้อร่อยนะ ‎- เดนิซ
‎รอเดี๋ยว เดี๋ยวฉันมานะ
‎นี่อะไร
‎แทนหมวกกันน็อกใบเก่าของนาย
‎ไม่ใช่ว่าฉันเข้าใจหรอกนะ ‎ว่าทำไมนายไม่ใช้มันต่อ
‎แต่นั่นแหละ ถือเป็นการขอโทษละกัน
‎ฉันขอให้อาฮูเอาใบใหม่มา และนางก็เอามา
‎เวร
‎ฉันแค่… ฉัน…
‎ฉันโทรไปสั่งจากที่ร้านน่ะ
‎พวกเขาคงคิดว่าฉันเอามาใช้เอง
‎ขอโทษจริงๆ นะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‎ไม่ต้องขอโทษหรอก อาฮู ‎และคุณก็ไม่ได้ต้องซื้อมาให้ผมด้วย
‎ขอบคุณสำหรับน้ำใจนะ
‎คือ…
‎มันไม่ควรเป็นแบบนี้เลยจริงๆ
‎ที่จริงผมชอบสีนะ
‎ผมก็ชอบ แต่ใบเก่ามันมีความทรงจำน่ะ
‎แต่ผมรู้อยู่แล้วละ
‎ว่าคุณซาห์รา ‎เก่งเรื่องการทำลายความทรงจำดีๆ
‎เพราะฉะนั้นนี่ไม่ใช่ความผิดคุณเลย อาฮู
‎แต่ราชินีเซมิฮากำลังหากระถางต้นไม้อยู่พอดี
‎อันนี้จะเป็นกระถางได้ดีเลย ขอบคุณนะ
‎รมณ์บ่จอย
‎ถ้าเธออยากได้เครัมเป็นเจ้านาย ‎ก็บอกฉันมาดีๆ ก็ได้
‎เอาละ ฉันจะเริ่มปฏิบัติการม้าโทรจันแล้ว
‎ฉันกำลังพูดถึงอูลัชน่ะ ‎เขาจะเป็นม้าโทรจันของเรา
‎เขาจะบอกเราทุกอย่าง
‎เกี่ยวกับรสนิยม จุดอ่อน สิ่งที่เพื่อนเขาชอบทำ…
‎พูดง่ายๆ ก็คือกิจวัตรทั้งหมดของเขา
‎ฉันเข้าใจ แต่มันจะเกิดขึ้นได้ยังไง
‎แบบนี้ไง
‎(อูลัช คายา)
‎สวัสดีค่ะ ขอจินโทนิกสองที่ค่ะ
‎ขอโทษจริงๆ ฉันจำคุณไม่ได้
‎อูลัชใช่ไหม
‎คุณทำงานที่นี่เหรอ
‎ประมาณนั้น ผมแปลกใจนะที่เจอคุณที่นี่
‎เราแค่อยากพักน่ะค่ะ
‎ได้ยินมาว่าที่นี่สวยสุดแล้ว ‎พวกเราเลยอยากแวะมาดูหน่อย
‎ได้สิครับ แล้วหิวไหม อยากกินอะไร
‎อะไรก็ได้ค่ะ
‎จัดให้ ผมจะเอาค็อกเทลให้คุณก่อนละกัน
‎มีแผนอะไร
‎โอเค อีกแป๊บนึงอูลัชจะเดินมา ‎เราจะชวนเขานั่งที่โต๊ะเรา
‎เขาจะตกลง แล้วพอเดนิซโผล่มา ‎เขาก็จะต้องมานั่งกับเรา
‎- แล้วถ้าเขาไม่โผล่มาล่ะ ‎- เขาโผล่มาชัวร์
‎ว่าแต่ มีความคืบหน้า ‎เรื่องปกเดือนกรกฎาคมไหม
‎ก็เธอเล่นไม่ชอบอะไรเลย ‎จะไปคืบหน้าได้ยังไง
‎เราคิดอะไรใหม่ๆ ‎และไม่เหมือนใครตลอดไม่ได้หรอกนะ
‎คุณควรคิดให้ออกนะ กินให้อร่อยครับ
‎ผมขอร่วมวงหาไอเดียกับพวกคุณได้ไหม
‎ได้สิคะ นั่งเลย
‎เอาละ
‎พวกคุณคิดอะไรกันอยู่ ต้องการอะไรกัน
‎ผมเคยทำงานด้านโฆษณา คุณบอกผมได้นะ
‎หัวข้อคือแฟชั่นแบบยั่งยืนค่ะ
‎คนใหญ่คนโตคนนึงกำลังก้าวเข้าสู่วงการแฟชั่น ‎ที่รีไซเคิลได้และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
‎ทีมฉันกำลังเขียนเรื่องนี้อยู่
‎ตัวงานเขียนน่ะไม่มีปัญหา ‎แต่การถ่ายแบบน่ะหายนะเลย
‎เอาเป็นว่าเราทำให้คุณซาห์ราพอใจไม่ได้น่ะ
‎จริงด้วย ทำไมเราไม่ถ่ายแบบที่นี่กันล่ะ
‎ฉันว่าบรรยากาศที่นี่ ‎เป็นแบบที่เธอมองหาอยู่เลยนะ
‎คุณมองหาอะไรอยู่เหรอ
‎ฉันอยากให้มันสดใหม่เป็นธรรมชาติ
‎มีทั้งอดีตและอนาคตรวมกัน ‎เรียบง่ายแต่ก็ซับซ้อน
‎และสมจริง
‎ขอโทษนะครับ
‎เจ้านายครับ คุณเดนิซอยากได้ ‎หมวกกันน็อกของเขาครับ
‎ได้ ผมจะช่วยพวกคุณเอง
‎เฮ้ย เดนิซ มานี่สิ
‎พวกเขาตื๊อขอสัมภาษณ์ไม่ยอมหยุดเลยว่ะ
‎เอาหมวกกันน็อกมา
‎ไปเอาหมวกกันน็อกจากออฟฟิศฉันทั้งสองใบเลย
‎- สองใบเหรอ ‎- บาบาคาเล
‎ตอนพระอาทิตย์ตกสวยมาก
‎ที่นั่นมีเรือหาปลาสวยๆ และมีกำแพงกันคลื่นด้วย
‎วิวสวยมาก เดนิซพาคุณไปที่นั่นได้
‎ถ้าคุณไม่ชอบ เราจะหาตัวเลือกอื่นกัน
‎เกิดอะไรขึ้นวะเพื่อน
‎ขอโทษนะครับ มานี่แป๊บนึงสิ
‎อย่าทำตัวงี่เง่าน่ะพวก สุภาพหน่อย
‎เห็นไหม เป็นโอกาสที่ดีมาก
‎พูดจาภาษาเดียวกับเขา คว้าโอกาสไว้ ‎ทำอะไรบ้าๆ ทำอะไรสักอย่าง อะไรก็ได้
‎- จริงเหรอ ‎- จริงสิ
‎หวังว่าเขาจะไม่ฆ่าฉัน ‎ตอนที่เขารู้ว่าฉันอยากสัมภาษณ์เขานะ
‎จะเอาไหม
‎ขึ้นมาได้แล้ว
‎เราไปถึงสุดทางนั่นเลยได้ไหม
‎มันจะเป็นแบบนี้เหรอ
‎เราไม่ได้อายุ 15 กันแล้วนะ
‎มีริมหาดเงียบกว่านี้ที่นายพาฉันไปได้ไหม
‎ดี
‎ไม่เป็นไร
‎ให้ฉันจ่ายนะ
‎เป็นการเลี้ยงขอโทษ
‎สำหรับทุกอย่าง
‎เรามาลืมเรื่องเก่าๆ กันเถอะนะ
‎นี่ที่หลบภัยใหม่ของนายเหรอ
‎ทำไม เธอจะพรากมันไปจากฉันด้วยเหรอ
‎ฉันพยายามเรียนรู้จากความผิดพลาดอยู่น่ะ
‎แต่มันสวยมากนะ
‎การเดินทาง การสำรวจ…
‎เธอไม่มีเวลาให้เรื่องพวกนั้นหรอกใช่ไหม
‎ฉันรู้จักที่ที่สวยกว่านี้อีก
‎ได้ยินว่าเธอไม่เคยออกจากบ้านเลยเวลามาที่นี่
‎นายยังดูดาวและฝันอยู่ไหม
‎เธอยังสะสมหิน ‎จากสถานที่ที่เธออยากจดจำอยู่ไหม
‎นายจำได้ด้วย
‎เธอเป็นคนเดียวนะที่อ้างว่าลืม
‎บ้าไปแล้วรึไงวะเจ๊
‎ฉันไม่ได้บ้า
‎จะไปไหน
‎เอาจริงนะ…
‎เธอนี่เหลือเชื่อเลย
‎สุดยอด!
‎กุญแจรถฉันหายไปแล้ว
‎หมายความว่าไง กุญแจมอเตอร์ไซค์หายเหรอ
‎ไม่มีทางหาเจอหรอก
‎ได้ไงเนี่ย นายทำมันตกน้ำเหรอ
‎เออ! ฉันมันบ้า ฉันเลยโยนกุญแจลงน้ำซะเลย
‎แล้วใครใช้ให้นายเอากุญแจลงน้ำ…
‎ทีนี้จะทำยังไงกัน
‎เดิน
‎หมายความว่าไง
‎เดนิซ…
‎ขอสักครั้งเหอะ แค่ครั้งเดียวจริงๆ
‎ที่อยู่กับเธอแล้วไม่มีเรื่องสักครั้งได้ไหม
‎มันเป็นไปไม่ได้เลยรึไง
‎เธอต้องทำให้ฉันเจ็บตัวทุกครั้งเลยเหรอ
‎- ฟังนะ… ‎- ไม่ต้องมาพูดกับฉันเลย
‎ขอร้องละ อย่าเชียว ซาห์รา
‎เดนิซ แต่เอาจริงนะ…
‎เงียบไปเลย ไม่ต้องพูดเลย
‎เดนิซ…
‎เดนิซ ฉันขอโทษ
‎อย่าแม้แต่จะขอโทษเลย ซาห์รา
‎ฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ำ ‎ว่าครั้งนี้เธอขอโทษเรื่องอะไร
‎เธอขอโทษทีไรก็มีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นกับฉันทุกที
‎อย่ามาพูดกับฉันเลยดีกว่า
‎อย่าติดต่อฉัน
‎ทำเหมือนฉันไม่มีตัวตนไปเลย
‎ขอถามหน่อยนะ นายกับอาฮูนี่มันยังไงกัน
‎มีอะไร มันคืออะไร
‎อ้อ ในที่สุดนายก็ถามฉันตรงๆ ซะที
‎เธอสวยและนิสัยดี เราเข้ากันได้ดี
‎ทีนี้ฉันขอถามบ้างว่านายมีปัญหาอะไรกับซาห์รา
‎เธอเอาแน่เอานอนไม่ได้
‎ตอนเด็กๆ ก็เป็นแบบนี้แหละ
‎เธอทำเหมือนเธอมีสิทธิ์ ‎จะพูดอะไรก็ได้ จะทำอะไรก็ได้ตลอด
‎เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย
‎ต้องยกนิ้วให้เธอเลย
‎เพราะฉะนั้น เพื่อนยาก ‎ฉันไม่มีแรงจะรับมือกับหายนะอีกรอบ
‎นายอยากคบกับอาฮูก็คบไป ‎แต่อย่าเอาฉันไปยุ่งด้วย
‎เธอบอกว่าพวกเขาจะเริ่มชอบกันเอง ‎ถ้าเราไม่ไปยุ่งกับพวกเขา
‎แล้วเกิดอะไรขึ้น
‎ดูพวกเขาสิ
‎เดนิซออกไปตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่เลย
‎ทำไมซาห์ราต้องทำแบบนั้นด้วย
‎เธอไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
‎พวกเขาตามหากันมาตั้งหลายปี
‎สักวันพวกเขาจะต้องรู้ตัว ‎ไม่ทางใดก็ทางนึง แต่ยังไงล่ะ
‎- อันที่จริง… ‎- อันที่จริง…
‎- พูดสิ ‎- ฟังนะ
‎เรามาเล่นเกมกับพวกเขากันหน่อยดีไหม
‎สาบานได้ว่าฉันก็เพิ่งคิดแบบนั้นเลย ‎เป็นความคิดที่ดีมาก
‎โอเค ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันจะติดต่อกลับไปหาคุณทันทีเลย
‎โอเค ขอบคุณค่ะ โชคดีนะคะ
‎นึกว่าฉันจะไว้ใจทีมได้ซะอีก ‎ทำไมฉันถึงไว้ใจพวกเขานะ
‎ฉันอยู่ที่นี่ ทำงานหัวหมุนเพื่อปกเดือนหน้า
‎แต่ทีมฉันจัดการปกของเดือนนี้ยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ที่รัก จริงๆ แล้วเธอไม่ได้โกรธทีมหรอก
‎อย่าเหวี่ยงพวกเขาโดยไม่มีเหตุผลสิ
‎เล่ามาเถอะว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
‎มันไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญคือผลลัพธ์
‎และผลลัพธ์ก็คือ ‎คุณเดนิซสั่งห้ามฉันไม่ให้ติดต่อเขา
‎งั้นไปคุยกับอูลัชกันเถอะ ‎เขาอาจช่วยกล่อมเดนิซได้
‎เขาไม่มีวันทิ้งเพื่อนวัยเด็ก ‎เพื่อผู้หญิงที่เขาเพิ่งจูบเมื่อวานหรอก
‎แต่เขาชอบฉันจริงๆ นะ
‎แต่นั่นแหละ สถานที่สวยทุกที่เลยนะ
‎ถ้าเรารวมซากตึกและถนน ‎ในเมืองเก่าไว้ด้วยได้ก็จะยิ่งดีเลย
‎โอเค
‎งั้นเราไปดูสถานที่กันดีกว่า โอเคไหม
‎มันชัดเจนแล้วละว่าฉันโน้มน้าวเดนิซไม่ได้
‎อย่างน้อยก็มาทำฉบับสุดท้ายของเราให้ดีกันเถอะ
‎ไม่เอาน่า อย่าเป็นแบบนี้สิ
‎ฮึบหน่อย
‎เราต้องการสติปัญญาของเธอนะ
‎มาซะที ไปไหนกันมาเนี่ย ‎แต่ช่างเถอะ ตามยายมา
‎เรามาที่นี่กันทำไมเนี่ย ยาย
‎ช่วงนี้นักท่องเที่ยวเยอะมากนะครับ
‎ถ้าคุณอยากได้อะไร เราจัดหาให้ก็ได้
‎- ยายจะได้ไม่ต้องลำบากด้วย ‎- เลิกพูดและตามมาได้แล้ว
‎เราจะแวะไปขออนุญาตที่กระทรวงวัฒนธรรม ‎เพื่อนเธอที่นั่นจะช่วยเรา
‎ฉันส่งเสื้อผ้าไปแล้ว พวกเขาจะคุยกับแบรนด์
‎การขนส่งเรียบร้อยแล้ว ‎รวมๆ แล้วเราพร้อมแล้ว
‎แล้วเอเจนซี่ล่ะ
‎ส่วนใหญ่จัดการเสร็จแล้ว
‎แต่แมร์ตต้องโทรไปคุยกับช่างภาพ ‎ให้เขามาที่นี่
‎ฉันเกลียดพวกช่างภาพ
‎รอตรงนี้นะ แป๊บเดียว เดี๋ยวมา
‎ดูสิว่าใครมา
‎- ยินดีต้อนรับ เดนิซ ‎- ขอบคุณครับ
‎- ลมอะไรหอบมาเนี่ย ‎- แค่มาตามคำสั่งน่ะครับ
‎นึกว่านายกับเธอหลบหน้ากันซะอีก
‎เกิดอะไรขึ้น ดีกันแล้วเหรอ
‎เราไม่ได้เป็นศัตรูกันครับ
‎นาอิม ช่วยฉันหน่อยได้ไหม
‎รอสักครู่ครับ คุณนายเซมิฮา
‎- ฝากถือแป๊บนะ ‎- จะไปไหน
‎ถือไว้เถอะน่ะ ฉันต้องไปทำอะไรหน่อย ให้ตายสิ
‎จริงเหรอ นายจะไปทำอะไรกันแน่
‎โชคดีนะ
‎หวัดดี
‎ผมทักแชทไปหาคุณ แต่…
‎ไปเดินเล่นกันไหม
‎ฉันทำงานอยู่
‎ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ
‎ไม่มีอะไรที่ฉันจัดการไม่ได้
‎โชคดีนะครับ
‎ว่าไงคะ คุณผู้ชาย
‎ไม่มีอะไร แค่ชื่นชมความงามน่ะ
‎งั้นเหรอ
‎ฉันว่าฉันไม่ได้อนุญาตให้พวกคุณนั่งด้วยนะ แต่…
‎แต่การชื่นชมความงามเป็นเรื่องที่ดีเสมอ
‎และเราแค่อยากเห็นความงามใกล้ๆ น่ะ
‎ทำบ้าอะไรของแก
‎- คุณผู้หญิง เข้าใจผิด… ‎- อย่าเรียกฉัน "คุณผู้หญิง"
‎- ไม่นะ แยกพวกเขาที! ‎- คุณผู้หญิง…
‎- บอกว่าอย่าเรียกแบบนั้นไง ‎- หยุดเถอะครับ คุณผู้หญิง
‎ยังไม่น่วมพอรึไง ไอ้เวรตะไล
‎คอยดูนะ…
‎คิดว่าพวกแกลวนลามใครอยู่ คอยดูนะ ฉันจะ…
‎เธอทำอะไรอยู่น่ะ
‎- หยุด หยุดนะ ‎- พอได้แล้ว
‎- เร็วเข้า ‎- พอได้แล้ว
‎- คุณครับ หยุดเถอะ ‎- คอยดูนะ ฉันจะ…
‎- คอยดูนะ… อีกคนอยู่ไหน ‎- พอเถอะครับ มันจบแล้ว
‎ไป เร็วเข้า
‎- ไปเลย ‎- เดินไป
‎ไม่นะ
‎เราทำอะไรลงไปเนี่ย เซมิฮา
‎แต่ขอบใจมากเลยนะ ฉันพูดจริงๆ
‎ฉันไม่เคยติดคุกมาก่อน ‎แต่ได้มาสัมผัสประสบการณ์นี้เพราะเธอเลย
‎ฉันก็ไม่ได้มาอยู่ในนี้ทุกวันซะหน่อย
‎อีกอย่าง ถ้านายไม่โผล่มา ‎เราก็คงไม่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้หรอก
‎- ตกลงฉันผิดเหรอ ‎- ก็ใช่น่ะสิ
‎ถ้านายไม่ทำร้ายเขา
‎ฉันคงเป็นฝ่ายถูกตอนที่ตำรวจมาถึง
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎การช่วยเหลือเป็นอาชญากรรม ‎ไปซะแล้ว เจ๋งมาก
‎งั้นก็ไม่ต้องช่วยฉันสิ
‎ฉันขอให้นายช่วยเหรอ
‎ฉันหลบตาอย่างที่นายต้องการเลยด้วยซ้ำ
‎แต่นายทำอะไร
‎นายกระโจนเข้ามา
‎ฉันไม่ได้กระโจนเข้าไปนะ ‎เธอต่างหากที่อัดเขาจนน่วม
‎เธออัดเขาหนักมาก ‎ตำรวจแจ้งข้อหาทำร้ายร่างกายเลยนะ
‎อืม แต่ที่จริงฉันอัดทั้งสองคนเลยต่างหาก
‎คุณตำรวจครับ ขอร้องละ คุณก็รู้จักพวกเรา
‎ถ้าพวกเขาไม่ได้ล่วงเกินซาห์รา
‎เราคงไม่ยุ่งกับเรื่องแบบนี้
‎ทั้งคุณซาห์ราและคุณเดนิซไม่มีรอยขีดข่วนเลย
‎แต่สองคนนั้นน่วมเลยนะครับ
‎เข้ามา
‎(ตำรวจ)
‎เข้ามาสิ เข้ามา
‎ยายของเธอสั่งให้เราลวนลามเธอครับ ‎สาบานได้ว่าพวกเราบริสุทธิ์
‎เราบอกคุณนายอัยเซลแล้วว่า
‎มันจะไม่ดีนะ แต่เธอไม่ยอมฟังเลย
‎เราขอร้องพวกเธอแล้ว แต่พวกเธอไม่ยอมฟัง
‎พวกเธอบอกว่าสิ่งที่เราทำจะเป็นสิ่งที่ดี
‎คุณไม่รู้หรอกว่าคุณนายเซมิฮาเป็นยังไง
‎เธอดุมาก
‎เราก็เลยต้องทำครับ
‎เธอบอกว่ามันจะเป็นแค่การโต่เถียงกัน
‎เราไม่รู้เลยว่าซาห์ราคือเฉินหลงดีๆ นี่เอง
‎ดูเหมือนทุกอย่างจะชัดเจนแล้ว ‎เราจะปล่อยตัวเพื่อนคุณพรุ่งนี้
‎คุณไม่ต้องรอที่นี่หรอก กลับบ้านไปเถอะครับ
‎- ขอบคุณมากครับ ‎- แต่ระวังพวกคุณยายหน่อยแล้วกัน
‎อย่าให้พวกคุณต้องเดือดร้อนไปกว่านี้
‎ขอบคุณมากครับ โชคดีนะครับ สวัสดี
‎สองคนนั้นน่วมเลยเนอะ
‎โชคดีนะครับ ขอบคุณ
‎ดูเหมือนที่เราโดนซ้อมจะได้ผลนะ
‎เข้าไป
‎จะไปไหน เดินกลับไม่ไหวหรอก
‎ขึ้นรถสิ
‎- ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้พูดกับนาย ‎- ไม่ต้องพูดก็ได้
‎คิดซะว่านั่งรถเมล์
‎ขับช้าๆ หน่อยได้ไหม
‎ขี้ป๊อดจังนะ
‎ฉันบอกให้ช้าลงหน่อย ‎ช่วยขับช้าลงหน่อยได้ไหม
‎ขี้ขลาด
‎เสียงอะไรน่ะ มันคืออะไร ‎ปกติเหรอ มีอะไรรึเปล่า
‎เกิดอะไรขึ้น บอกมาสิ
‎เวลาเธออยู่ใกล้ๆ เคยมีอะไรปกติด้วยเหรอ
‎ฉันเคยไปทำอะไรให้นายเนี่ย
‎นายต้องการอะไรจากฉัน
‎จอดนะ
‎- บอกให้จอดไง ฉันจะลง ‎- เออๆ ก็ได้
‎สาบานได้เลยว่านายเป็นผู้ชาย ‎ที่หยาบคายที่สุด ไม่มีเหตุผลที่สุด
‎ดื้อที่สุด เห็นแก่ตัวที่สุด ‎ไม่เคารพคนอื่นที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ
‎นายมันโคตรอคติ
‎จนไม่พยายามจะเข้าใจคนอื่นเลยด้วยซ้ำ
‎นายมันคิดลบสุดๆ
‎นายมันคิดลบ
‎จนฉันทำอะไรดีๆ เวลาอยู่กับนายไม่ได้เลย
‎ฉันทำไม่ได้เลย
‎ฉันมันขี้ขลาด โอเคไหม ฉันกลัว
‎และฉันเกลียดมอเตอร์ไซค์
‎เพราะฉันเสียพ่อแม่ไปจากอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์
‎ฉันคงบอกนายไปแล้วละ ‎ถ้านายแค่ถามฉันว่าทำไมถึงกลัวนัก
‎แต่นายเลือกที่จะล้อฉันและขับให้เร็วขึ้นอีก
‎โอเคไหมล่ะ
‎สะใจรึยัง
‎ฉันอาจจะขี้ขลาด
‎แต่นายมันชั่ว
‎นายคิดว่าไง เราเป็นคู่หูที่เจ๋งมากเลย ว่าไหม
‎ตกลงว่าไง
‎เรากลับมาเป็นเพื่อนกันอีกได้ไหม
‎เราไม่เคยเป็นเพื่อนกัน ซาห์รา
‎และเราจะไม่มีวันเป็นเพื่อนกันได้
‎ฉันอยากรู้จัง
‎เธอบอกว่าเธอกลัวมอเตอร์ไซค์
‎แต่เธอไม่กลัวที่จะผลักผู้ชายตกน้ำกลางดึก
‎หรือทุบประตูกระจก
‎เธอกลัวมือเปื้อนเวลากินปลา
‎แต่เธอไม่กลัวที่จะซ้อมผู้ชายกลางถนน
‎คนไหนคือตัวจริงของเธอกันแน่
‎นายบอกว่าไม่มีอะไรปกติเวลาฉันอยู่ใกล้ๆ
‎แล้วอีกไม่ถึงห้านาที นายก็จูบฉัน
‎คนไหนคือตัวจริงของนายกันแน่
‎ทั้งคู่เลย
‎เหมือนทุกอย่างมันควบคุมไม่ได้เลย ‎เวลาที่ฉันอยู่ใกล้เธอ
‎ฉันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนกัน
‎ควบคุมไม่ได้เลย
‎ไม่เคยทำได้เลย
‎นั่นแหละสิ่งที่ฉันถนัด
‎การควบคุม
‎ตอนที่เราไปบาบาคาเลกัน
‎เป็นครั้งแรกที่ฉันซ้อนมอเตอร์ไซค์ ‎หลังจากเกิดอุบัติเหตุ
‎ฉันผลักนายตกน้ำ
‎เพราะอาฮูบอกให้ฉันทำสิ่งที่ไม่เคยทำ
‎ปกติฉันจะไม่โดดลงน้ำด้วยซ้ำถ้ามองไม่เห็นพื้นน้ำ
‎เรียกฉันว่าจอมควบคุมได้เลย
‎ส่วนเรื่องปลา
‎ฉันแค่ไม่ชอบความรู้สึกเวลาที่มือฉันมันน่ะ
‎ฉันไม่ชอบมาตั้งแต่เด็กแล้ว
‎เธอมีแฟนไหม
‎ไม่มี
‎ทำไมล่ะ
‎หมวกกันน็อกทำให้นายนึกถึงใครเหรอ
‎เธอ
‎หมายความว่าไง
‎ฉันซื้อมันมาให้เธอฤดูร้อนปีนั้น
‎คิดว่าเราจะขี่มอเตอร์ไซค์ไปไหนมาไหนด้วยกัน
‎แต่ฉันไม่เคยเอาให้เธอ
‎นั่นแปลว่า…
‎ของที่เป็นของฉัน สุดท้ายก็จะเป็นของฉันอยู่ดี
‎ทำไมต้องตกใจกันด้วยครับ
‎น่าจะรู้อยู่แล้วว่ามันจะเป็นแบบนี้
‎ยังไงพวกคุณก็ต้องรู้จักหลานตัวเองดีนะคะ
‎จริงๆ แล้วมันเป็นแผนการที่ดีมาก
‎พวกเขาทำให้เราต้องทำแบบนี้
‎พวกเขาหลบหน้ากันมาตั้งหลายปี
‎คิดว่าทำไมเดนิซถึงมาเยี่ยม ‎แต่วันธรรมดาล่ะ มันไร้สาระนะ
‎พวกคุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎มันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก ยอมแพ้เถอะครับ
‎มันไม่เกิดขึ้นหรอก
‎- อย่าบอกอะไรพวกเขานะ ‎- ชู่
‎เราไม่บอกหรอกถ้าพวกเขาไม่ได้รู้แล้ว
‎- หลานรัก ‎- ย่าจ๋า
‎- หลานยาย ‎- หลานรัก
‎ทำไมพวกเขาดูนิ่งจัง
‎มีบางอย่างเกิดขึ้น
‎ฉันมั่นใจว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นแน่ๆ
‎หลานรัก
‎หลานยาย
‎เธอปิดบังอะไรบางอย่างฉันอยู่
‎มันคืออะไร ฉันควรรู้อะไร
‎- รู้ว่าเธอบ้าน่ะสิ ‎- อย่าทำแบบนี้น่ะ ซาห์รา
‎เช่นอะไรล่ะ
‎แล้วการที่ฉันนอนตารางอยู่หนึ่งคืน ‎จะมีอะไรให้ปิดบังได้
‎ฉันว่าเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
‎อีกอย่าง ไม่มีอะไรเป็นไปตามแผนเลย ‎เราไม่ได้รับอนุญาตให้ถ่ายที่นี่
‎อูลัชจัดการให้แล้ว เราจะถ่ายกันวันจันทร์
‎- และทุกคนก็รู้ทุกอย่างแล้วด้วย ‎- อะไรนะ
‎หมายความว่าไง พวกเขารู้เหรอว่าฉันโดนจับ
‎พวกเขารู้ว่าช่างภาพชื่อดังของเรา
‎มีข้อเรียกร้องที่ค่อนข้างซับซ้อนต่างหาก
‎ตกลงจะสัมภาษณ์เมื่อไหร่
‎ก็…
‎ยังเร็วเกินไปที่จะพูดถึงเรื่องนั้น
‎ฉันไม่ได้บอกเขา
‎หรือพูดว่าบอกไม่ได้จะใช่กว่า
‎เพราะฉันไม่รู้จะบอกยังไง
‎แต่ฉันจะหาทางดู
‎โอเค เธอไปชงกาแฟเถอะ
‎โอเค
‎ติดคุกไม่ใช่เรื่องดีเลยใช่ไหมพวก
‎นายบอกว่ารู้จักคนเยอะ ‎แต่ก็ไม่เห็นจะช่วยเราออกมาได้เลย
‎พวกนายก็น่าจะคิดให้ดี ‎ก่อนจะไล่อัดคนกลางถนนนะ
‎ไง
‎- ไง ‎- ไง
‎ถามหน่อยสิ อาฮู ‎ซาห์ราก็ปวดแขนเหมือนกันรึเปล่า
‎ปวดแขนเหรอ ทำไมล่ะ
‎ผมแค่อยากรู้ว่าการนอนตาราง ‎ก็ดีสำหรับเธอเหมือนกันรึเปล่าน่ะ
‎เรื่องนั้นฉันไม่รู้นะ ‎แต่การชกต่อยก็มีข้อดีเหมือนกัน
‎อย่าเลยเพื่อน
‎ใจเย็นๆ นายเพิ่งออกมา อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย
‎ไอ้ตะกวดงี่เง่า
‎เธอคงคุยกับเครัมน่ะ ‎แต่ไม่เป็นไรหรอก พวกเขาเป็นแบบนี้ประจำ
‎ใครคือเครัม
‎ไอ้ตะกวดงี่เง่า ถ้าคุณรู้จักเขา คุณอัดเขาแน่
‎ฉันจะไปดูนางหน่อย
‎- เขาว่าไง ‎- เขามั่นมาก เขาทำอะไรบางอย่างอยู่
‎บ้าเอ๊ย ฉันทำพลาดไปรึเปล่า ซาห์รา
‎บางทีฉันไม่ควรบอกพวกเขาเรื่องเดนิซเลย
‎อย่าไร้สาระน่า
‎เราทำสิ่งที่พยายามมาหลายเดือนสำเร็จแล้วนะ
‎แต่ถ้าเครัมรู้
‎ต่อให้ฉันลาออกก็ยังไม่พอ
‎เขาจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้ฉันโดนไล่ออก
‎อาฮู เอางี้นะ ‎ตรวจสอบรายละเอียดทุกอย่างเลยนะ
‎อย่าพลาดอะไรแม้แต่นิดเดียว
‎ได้
‎ฉันจะตรวจสอบทุกอย่างให้
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎เรื่องงานเหรอ
‎ฉันรู้ว่าอะไรจะช่วยเธอได้ มาสิ
‎ไม่เอาน่า
‎ตอนนั้นฉันทำตัวไม่รู้จักโตเอง ‎ที่นี่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
‎ความทรงจำมันมัวหมองไปแล้ว
‎ทำไมนายถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
‎ฤดูร้อนปีนั้นนายไม่พูดกับฉันเลยสักคำ
‎นายไม่ยอมฟัง ไม่ยอมยกโทษให้กับเรื่องแค่…
‎แค่การที่
‎เธอรวบรวมคนงี่เง่าพวกนั้น ‎มาอยู่ในที่ที่พิเศษของเรา
‎และไปปาร์ตี้กับหนึ่งในคนพวกนั้น ‎โดยไม่นึกถึงเด็กผู้ชายที่ชอบเธอเลย
‎แค่นั้นอะนะ
‎เอาจริงดิ
‎- ข้อแรก ฉันไม่รู้ว่าเด็กผู้ชายคนนั้นชอบฉัน ‎- เธออาจจะรู้ก็ได้ถ้าตอนนั้นเธอมาคนเดียว
‎นายไม่ส่งสัญญาณอะไรเลย
‎เธอเป็นคนเดียวที่ไม่รู้ ซาห์รา ‎หรือเธอไม่อยากรู้ก็ไม่รู้
‎ฉันทำทุกอย่างเพื่อเรียกร้อง ‎ความสนใจจากนายต่างหาก
‎ไม่เห็นต้องทำเลย แค่เป็นตัวเองก็พอแล้ว ‎เห็นไหม ตอนนี้ก็พอแล้ว
‎ตอนนั้นฉันอายุ 15 นะ
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎เอาละ มัวแต่เถียงกันไป ‎ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก โอเคไหม
‎ฉันขอโทษ
‎ขอโทษทั้งนาย
‎และเด็กผู้ชายคนนั้น
‎ฤดูร้อนต่อมา ทำไมเธอไม่มา
‎พ่อแม่ฉันเสียปลายฤดูร้อนปีนั้น
‎มันเป็นวันครบรอบแต่งงานของพวกเขา
‎เราควรจะขับรถไปฉลองกันที่ไหนสักแห่ง
‎แต่ฉันอารมณ์ไม่ดี
‎พวกเขาเลยเอามอเตอร์ไซค์พ่อฉันไปแทน
‎จากนั้น…
‎จากนั้น
‎ก็ใช้เวลาสักพักเลยกว่าฉันจะดีขึ้น
‎ฉันไม่รู้เลย
‎แล้วพอฉันมาที่นี่อีกที นายก็ไม่อยู่
‎เราย้ายไปเยอรมนีฤดูหนาวปีนั้น
‎พวกเขาหย่ากันหลังจากนั้นประมาณสองปี
‎แม่ฉันย้ายไปอิตาลี
‎พ่อฉันแต่งงานใหม่
‎เราสามคนเลยต่างคนต่างอยู่
‎ได้ติดต่อกันบ้างไหม
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจไปหาพวกเขา ‎แต่ถ้าแวะไปอยู่แล้วก็เจอกัน
‎เสียใจด้วยนะ
‎ไม่ต้องหรอก เพราะฉันไม่ได้เสียใจ
‎แบบนี้ดีกว่าสำหรับทุกคน
‎รู้ไหม ฉันน่าจะรู้ว่าเป็นนาย
‎ก่อนที่ยายเซมิฮาจะบอกฉัน
‎ทันทีที่ฉันเห็นรูปนั้นในงานนิทรรศการ
‎มันทำให้ฉันประทับใจมาก
‎จนแทบจะดึงฉันเข้าไปในรูปเลย
‎แต่ฉันไม่เข้าใจ
‎ทำไมนายถึงปฏิเสธรางวัลแบบนั้นได้
‎ทำไมต้องหนีจากความสำเร็จครั้งใหญ่
‎ความสำเร็จคือเหตุผล ‎ที่คนเราทำงานตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอ
‎เธอรู้สึกยังไงเหรอ ‎ครั้งแรกที่เห็นรูปนั้นในงานนิทรรศการน่ะ
‎อธิบายยากนะ
‎แต่ฉัน…
‎ฉันเหมือนโดนมนตร์สะกด
‎เห็นไหม นั่นแหละรางวัลของฉัน
‎รูปที่ฉันถ่ายและตัดต่อ ‎ไม่ได้แค่จับภาพของช่วงเวลานั้นไว้
‎มันยังจับความรู้สึกของฉัน ความคิดของฉัน
‎อดีตของฉัน ความคาดหวังของฉันไว้
‎ทุกอย่างที่ทำให้ฉันเป็นฉัน
‎และฉัน…
‎ฉันแบ่งปันสิ่งเหล่านั้นให้ทุกคนที่ดูรูปพวกนั้น
‎ฉันสร้างความสัมพันธ์ขึ้นมา ความสัมพันธ์ที่พิเศษ
‎ความสัมพันธ์นั้นไม่ได้ถูกสร้างมา ‎เพื่อการแข่งขันหรือการเปรียบเทียบ
‎ความสัมพันธ์นั้นคือรางวัล
‎- นายโตที่นี่สินะ ‎- ประมาณนั้น
‎ที่นี่สวยจัง
‎ฉันมีอะไรอยากให้เธอดู
‎เปิดสิ
‎(โคซาน)
‎ฉันเก็บหินมาหนึ่งก้อนจากทุกที่ที่ฉันเคยไป
‎เก็บให้ฉันเหรอ
‎(ริโอ ทินโต)
‎อรุณสวัสดิ์
‎ทำอะไรอยู่เหรอ
‎สิ่งเดียวที่มหาวิทยาลัยสอนฉัน
‎อะไร นายเป็นสถาปนิกเหรอ
‎ก็ถ้าฉันเรียนจบ
‎ฉันก็เป็นสถาปนิกได้แน่นอน
‎แต่ฉันไม่เคยเป็นหรอก
‎แล้วทำโมเดลนี้ทำไม
‎บ้านใหม่เหรอ
‎มันเป็นบ้านเก่าน่ะ
‎ฉันวาดไว้สมัยเรียน
‎ฉันเคยคิดว่าฉันอาจจะอยู่ในบ้านแบบนั้น ‎ถ้าวันนึงฉันมีครอบครัว
‎แล้วฉันก็ทำมันเป็นงานอดิเรกมาตลอด
‎แล้วทำไมถึงยังไม่เสร็จล่ะ
‎ฉันไม่ได้รีบ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ดื่มให้อร่อยนะครับ
‎ฉันมีเรื่องอยากถามหน่อย
‎หรือพูดว่าฉันมีเรื่องที่ไม่เข้าใจจะถูกต้องกว่า
‎อะไรเหรอ
‎นายมีเรื่องราวทั้งหมดนี้ ความสำเร็จทั้งหมดนี้
‎สิ่งที่นายบรรลุเป้าหมาย ‎ความสามารถของนาย
‎ทำไมไม่ยอมให้คนทำความรู้จักนายล่ะ
‎- เธออยากรู้อะไรล่ะ ถามมาสิ ‎- ไม่ใช่แบบนั้น
‎นายเล่าให้ฉันฟังแล้วละ
‎แต่ไม่รู้สิ
‎นายไม่ให้สัมภาษณ์ ‎นายไม่ออกรายการวิทยุหรือทีวี
‎ก็มันเป็นเรื่องราวของฉันนี่
‎มันเป็นเรื่องส่วนตัว เป็นบาดแผลของฉัน
‎มันสมควรจะถูกเล่าให้คนที่พิเศษสำหรับฉันฟัง
‎ฉันว่าคนที่เหลือในโลกดูรูปที่ฉันถ่ายก็พอแล้ว
‎อีกอย่าง เรื่องราวทั้งหมด ‎ก็ถูกฝังอยู่ในรูปถ่ายพวกนั้นแล้ว
‎ก็น่าจะพอแล้ว
‎คำถามสุดท้าย
‎- จะถามละนะ ‎- เอาเลย
‎นายทำตัวลึกลับได้ยังไง ‎ทั้งที่ชื่อนายเป็นที่รู้จัก
‎การที่คนไม่รู้ว่านายเป็นใคร ‎เป็นการประชาสัมพันธ์ที่ดีมากนะ
‎ตราบใดที่เราไม่แวะไปงานนิทรรศการ ‎และบอกว่า "ผมถ่ายรูปนี้"
‎เราก็เป็นแค่ชื่อ
‎อีกอย่าง อย่าได้ดูถูกอูลัชเชียว
‎เขาเป็นอัจฉริยะด้านการตลาดตัวจริง
‎เขาน่าจะได้รางวัลเลยด้วย
‎นาย…
‎แด่เธอ
‎อะไรน่ะ เดี๋ยวสิ มันร้อนมากนะ
‎อร่อยจัง
‎อูลัช
‎มีอะไรรึเปล่า สาวๆ รุ่นใหญ่เป็นอะไรรึเปล่า
‎อะไรนะ
‎อาฮูอยากคุยกับเธอ
‎- นี่กี่โมงเนี่ย ‎- ตีสี่
‎ว่าไง อาฮู
‎อะไรนะ
‎มากันแล้ว
‎หมายความว่าไงที่บอกว่าเราไม่มีช่างภาพ แมร์ต
‎เราคอนเฟิร์มไปแล้วเมื่อสองวันก่อน แต่อยู่ๆ…
‎ผมก็รู้ตอนที่ไปรับเขานั่นแหละครับ คุณซาห์รา
‎เขาออกนอกเมืองไปถ่ายงานอื่น
‎เครัมใช่ไหม นี่เป็นฝีมือเขาใช่ไหม
‎ฉันจะถามทำไมนะ จะเป็นฝีมือใครได้อีก
‎ฉันว่าเราจะพิสูจน์ไม่ได้ด้วย ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎ไอ้ตะกวดงี่เง่า ฉันจะกระทืบกบาลมัน
‎เราต้องส่งต้นฉบับไปให้โรงพิมพ์ ‎แล้วนี่เรายังไม่ได้ถ่ายปกเลย
‎ทุกคน ไม่ต้องห่วงนะ ‎เพราะพวกคุณจะได้ถ่ายปกแน่นอน
‎ใจเย็นๆ
‎- หมายความว่าไง ‎- ฉันจะถ่ายให้เอง
‎ไม่
‎นายไม่จำเป็นต้องช่วยหรอก คือ…
‎ขอบใจมากเลยนะ แต่ไม่ต้องจริงๆ
‎อย่าคิดมาก เขาถ่ายอะไรให้ผมมาเยอะมากแล้ว
‎เขาชินแล้ว ไม่เป็นไรหรอก
‎ใช่เลย คุณอูลัชพูดถูก ‎สมัยนั้นเขาทำให้ฉันทรมานมาก
‎ไม่มีปัญหา ฉันทำได้
‎ฉันมีเงื่อนไขแค่ไม่กี่ข้อ
‎ข้อแรก ต้องไม่ลงชื่อฉัน
‎ข้อสอง ลดจำนวนทีมงานลง
‎ขอช่างแต่งหน้าคนเดียว ‎สไตลิสต์เสื้อผ้าคนเดียว ผู้กำกับแสงคนเดียว
‎- ให้พวกเขาเซ็นสัญญารักษาความลับด้วยนะ ‎- ได้เลย
‎ส่วนเราสองคนจะเซ็นสัญญาอีกฉบับ
‎เธอห้ามจูบฉันในกองถ่าย มันเสียสมาธิ
‎เราจะเริ่มถ่ายที่ซากปรักหักพังตอนพระอาทิตย์ขึ้น ‎พวกคุณรวบรวมทีมงานมานะ
‎ได้เลย
‎โล่งอกไปที
‎ดีมาก
‎โอเค เข้ามาใกล้อีกนิด
‎เหมาะกับเธอดีนะ
‎- อะไร ‎- เสื้อยืด สีนี้เหมาะกับเธอ
‎ฉันไม่เคยเห็นเดนิซทำงานมาก่อนเลย
‎แล้วเคยเห็นเขาทำอะไรเหรอ ‎เล่าให้ฉันฟังบ้างสิ
‎อาฮู
‎เธอต้องการอะไรเนี่ย
‎เธอคิดว่าไงซาห์รา ฉันอยากสัมภาษณ์นะ
‎- ได้คุยกับเขารึยัง ‎- ยังเลย
‎และจะไม่คุยด้วยเพราะเขาไม่อยากให้สัมภาษณ์ ‎ฉันเลิกคิดเรื่องนั้นไปแล้วละ
‎เลิกคิดหมายความว่าไง ‎รู้ไหมว่าเธอกำลังยอมแพ้เรื่องอะไร
‎รู้สิ ฉันรู้ดี
‎ข้อตกลงคือข้อตกลง
‎ฉันจะลาออก
‎ซาราห์ เธอไร้สาระใหญ่แล้วนะ
‎เธอพิเศษสำหรับเขามากพอที่เขาจะถ่ายแฟชั่นให้
‎แต่เธอสัมภาษณ์เขาไม่ได้เหรอ
‎เราไม่ได้จะลงชื่อเขาในงานนี้ อาฮู
‎จะไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นคนถ่าย
‎แต่การสัมภาษณ์มันไม่เหมือนกัน
‎ตอนนี้เธอกำลังเห็นแก่ตัวนะ
‎ฉันเห็นแก่ตัวเหรอ
‎รู้ตัวไหมว่าเธอกำลังขออะไรอยู่
‎รู้สิ รู้ดีเลยด้วย
‎ก็อย่างเช่น ฉันกำลังขอให้เธออย่ายอมแพ้เครัม
‎ฉันกำลังขอให้เธออย่าทิ้งเรา ทีมของเธอทั้งทีม
‎รู้ไหมว่าเธอกำลังเอาอะไรไปเสี่ยง ‎กับการตัดสินใจเล็กๆ ครั้งเดียวนี้ ซาห์รา
‎การหันหลังให้เพื่อนร่วมทีมของเธอ ‎มันง่ายขนาดนี้เลยเหรอ
‎อย่าเพิ่งคุยเรื่องนี้กันวันนี้เลยดีไหม ‎วันนี้เธอจะไม่เข้าใจฉันหรอก
‎วันนี้ฉันไม่เข้าใจเธอจริงๆ
‎มันคือเหตุผลที่เราเข้าหาเขาไม่ใช่เหรอ
‎ตอนนี้แหละเหมาะเลย มัวรออะไรอยู่
‎ฉันจะไม่หลอกใช้ผู้ชายที่ฉันรักเพราะเรื่องนี้ อาฮู
‎โอเค เธอไปทำสมองให้ปลอดโปร่งก่อนเถอะ ‎แล้วค่อยคุยกัน
‎- เป็นไงบ้าง ‎- เรียบร้อยดี
‎แล้วพวกเธอเป็นไงบ้าง
‎- มีอะไรรึเปล่า ‎- ไม่มี
‎ฉันเคยเซ็นสัญญาว่าจะไม่จูบนายรึเปล่านะ
‎แย่จัง
‎อันนี้ไม่อยู่ในสัญญา
‎เอาละ ทุกคนเข้าประจำที่
‎โอเค ผู้หญิงชุดสีชมพูต้องขยับไปทางขวาหน่อย
‎โอเค จับไว้แบบนี้
‎ใช่ จับไว้แบบนั้นแหละ ดี
‎โอเค
‎นั่นใคร
‎ฉิบหายแล้ว
‎เครัมมา ไอ้เวรนั่นมาแล้ว
‎- ใคร ‎- ไอ้คนชั้นต่ำน่ะ
‎เขาพนันกับคุณซาห์ราเกี่ยวกับการลาออก
‎ถ้าคุณรู้จักเขา คุณอัดเขาแน่
‎งั้นเหรอ งั้นฉันจะไปเจอเขาหน่อย
‎มาทำอะไรที่นี่
‎ฉันคิดว่าเธอคงจะทำอะไรหลายอย่าง ‎เพราะความทะเยอทะยาน
‎แต่การนอนกับเขาเพื่อบทสัมภาษณ์…
‎ระวังปากหน่อยนะ ไอ้เวร
‎- ขอร้องล่ะ ‎- เมื่อกี้พูดว่าไง
‎- ใจเย็น ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎เขารู้แผนการของเธอไหม ‎เขารู้ไหมว่าเขาถูกหลอกใช้
‎- ฉันจะฆ่าแก! ‎- ขอร้องล่ะ
‎เกิดอะไรขึ้น มีเรื่องอะไร
‎เดนิซ…
‎- มีอะไร ‎- ผมเครัมครับ
‎หวัดดีครับ
‎ผมเป็นบ.ก.ของอินเทนซ์เม็น
‎พวกคุณจะไม่ยอมเลิกยุ่งกับผมหรือไงเนี่ย ‎ผมปฏิเสธมาตลอดแล้วนะ
‎พอผมรู้ว่าคุณอยู่ที่อัสโซส
‎ผมก็คิดว่าคุณรับข้อเสนอ ‎ของคุณซาห์ราที่ขอสัมภาษณ์แล้ว
‎สัมภาษณ์อะไร
‎ฉันพูดผิดเหรอ
‎รอเดี๋ยวนะ เรื่อง…
‎เรื่องพนันอะไรนั่น
‎เกี่ยวกับการสัมภาษณ์เหรอ ทั้งหมดมัน…
‎เดี๋ยวนะ ทั้งหมดนี้เพื่อการสัมภาษณ์เหรอ
‎เดนิซ…
‎ขอคุยเป็นการส่วนตัวได้ไหม
‎มันก็แค่คำถามง่ายๆ เอง ซาห์รา
‎ทั้งหมดนี้ ทุกอย่างนี้ แค่เพื่อการสัมภาษณ์เหรอ
‎ไม่ใช่นะ
‎ตอนแรกก็ใช่
‎แต่ต่อมาไม่ใช่
‎เธอนี่เหลือเชื่อจริงๆ
‎พวกคุณจะมีบทสัมภาษณ์ไปลง ‎เพราะคุณซาห์รารู้ทุกอย่างอยู่แล้ว
‎เธอไม่ต้องการผมหรอก
‎พวกคุณไปเอารูปจากอูลัชได้
‎ยินดีด้วยนะ เธอชนะพนันแล้ว
‎เดนิซ…
‎- ยังไงเนี่ย ซาห์รา ‎- เดี๋ยวแกจะโดน
‎เดนิซ
‎เดนิซ รอก่อน
‎เดนิซ
‎หายไปไหนมาเนี่ย
‎อยู่ที่นี่แหละ
‎เธออาบน้ำครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เนี่ย
‎ทำอะไรอยู่
‎ฉันกำลังช่วยพวกเธอจากเครัม
‎นี่บทสัมภาษณ์ของเดนิซเหรอ ‎เธอทำจริงๆ เหรอ
‎เธอพูดถูก
‎ฉันไม่มีสิทธิ์หันหลังให้พวกเธอ
‎ฉันไม่สนเรื่องเลื่อนตำแหน่งหรอก ‎แต่ถ้าต้องทำแบบนี้เพื่อหยุดหมอนั่น…
‎แน่ใจเหรอว่าเธออยากเปิดเผยเรื่องของเดนิซ
‎เรื่องของเขาควรค่าแก่การบอกเล่า
‎ฉันเองก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้วนี่
‎เอารูปมาจากอูลัชให้เร็วที่สุดเลยนะ
‎ฉันจะลางาน
‎ทีมรู้ว่าต้องทำยังไง ‎อย่าโทรหาฉันถ้าไม่ใช่เรื่องด่วน
‎ยินดีด้วย ซาห์รา
‎- ยินดีด้วย คุณซาห์รา ‎- ยินดีด้วย
‎สุดยอด!
‎ยินดีด้วย คุณซาห์รา
‎(หัวหน้าบรรณาธิการ ‎ซาห์รา แอร์เดนิซ)
‎โอ้ ที่รัก
‎ยินดีด้วยนะ
‎ในที่สุด ยินดีด้วยนะ
‎(บรรณาธิการ ‎ซาห์รา แอร์เดนิซ)
‎(หัวหน้าบรรณาธิการ ‎ซาห์รา แอร์เดนิซ)
‎นี่ เจ้านาย
‎ช่วยเช็กอีเมลเพื่ออนุมัติงานเป็นครั้งแรก ‎ในฐานะเจ้านายหน่อยได้ไหม
‎(อินเทนซ์ ‎ทางเลือกหนึ่ง - ทางเลือกสอง)
‎(คุณไม่สามารถเปรียบเทียบศิลปะได้) ‎(ชายหัวรั้นผู้ลึกลับ)
‎(วันที่ 8 พ.ย. 2019 ‎ซานโตรินี - กรีซ)
‎(วันที่ 9 ส.ค. 2019 ‎ไนกา - เม็กซิโก)
‎(วันที่ 5 ส.ค. ‎อัสโซส)
‎(วันที่ 5 ส.ค. 2008 ‎อัสโซส)
‎เฮ้ย ตื่นได้แล้วพวก
‎ทำตัวให้สดใสหน่อย
‎อูลัช ฉันรับมือกับนายตอนนี้ไม่ไหว ‎จริงๆ นะ อย่ามายุ่งกับฉัน
‎เพื่อน ไม่เอาน่า ‎ฉันซื้อเบเกิลมา ฉันชงชาไว้
‎เลิกทำตัวเป็นคนเศร้า ใจสลาย ‎ใกล้ตายซะทีเหอะ
‎เร็วเข้า ไปอาบน้ำได้แล้ว
‎ให้ตายสิ
‎ทำไมถึงนอนข้างล่าง
‎ฉันขี้เกียจขึ้นไป
‎คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ ‎นายแค่ไม่อยากอยู่ในนั้นคนเดียวล่ะสิ
‎ทำไมนายไม่กลับบ้านไปวะ อูลัช ‎ถามจริงนะ
‎ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อชื่นชมหน้าบูดๆ ของนายหรอก
‎เอ้า ฉันมาเพราะนี่
‎บทสัมภาษณ์ของนาย
‎เอาไป อ่านมัน กิน ‎หาอะไรใส่ร่างนอกจากเหล้าซะมั่ง
‎นายกับอาฮูยังคบกันอยู่ไหม
‎เธอกลับมาอิสตันบูลแล้ว
‎ฉันคิดว่านายคงไปจากที่นี่พอหมดฤดูกาล
‎ฉันมีไอเดียบางอย่าง ไว้มาดูกัน
‎นี่ ฉันดีใจนะที่นายไม่ได้เป็นคนให้สัมภาษณ์
‎ไม่งั้นคงไม่ดีขนาดนี้หรอก
‎เธออธิบายอย่างเชี่ยวชาญว่านายเป็นใคร ‎เป็นคนยังไง
‎ฉันว่านายควรอ่านดูนะ
‎มันอาจจะช่วยให้นายโกรธถูกคน ‎แทนที่จะโกรธตัวเอง
‎พวกนายจะทะเลาะกัน จากนั้นก็ร่วมรักกัน
‎จากนั้นก็จะทะเลาะกันอีกและร่วมรักกันอีก ‎แล้วสุดท้ายพวกนายจะหาทางแก้ปัญหาได้เอง
‎(ชายหัวรั้นผู้ลึกลับ ‎เดนิซ ทูนาลึ)
‎"เขาเชื่อว่าทุกอย่างที่คนอยากรู้เกี่ยวกับเขา
‎ตัวตนของเขา อดีตของเขาและความฝันของเขา ‎อยู่ในผลงานของเขาแล้ว
‎และเชื่อว่าการที่เขาใช้ชีวิตแบบคนดัง
‎จะทำให้สายสัมพันธ์ที่เขาสร้างขึ้น ‎มีความสำคัญน้อยลง
‎นั่นคือเหตุผลที่เขาซ่อนตัว"
‎"ฉันไม่เห็นด้วยกับเขา แต่ฉันเคารพเขา
‎ฉันจึงจะไม่เปิดเผยใบหน้าเขา
‎ฉันจะเก็บผู้ชายที่ฉันตามหามาสองปี
‎เพื่อนวัยเด็กและคนรักของฉัน ‎ที่ฉันรู้จักมา 15 ปี ซ่อนไว้ในหัวใจฉัน"
‎แม้ความทรงจำดีๆ เกือบทั้งหมด ‎ในช่วงวัยรุ่นของฉันจะเกี่ยวข้องกับเขา
‎แต่ฉันก็หลงทางในความกังวลแบบผู้ใหญ่ของฉัน ‎และมองข้ามด้านที่บริสุทธิ์และเป็นจริงที่สุดไป
‎ฉันลืมไปว่าฉันเป็นใคร
‎ฉันพบว่าตัวเองอึ้งจนพูดไม่ออก ‎และเหมือนถูกมนตร์สะกด
‎เมื่อสองปีก่อนในงานนิทรรศการ ‎ที่ฉันได้เห็นรูปที่เขาถ่าย
‎เพราะมันทำให้ฉันจำสิ่งที่ลืมไปแล้วได้
‎ซาห์รา
‎- มีอะไร อาฮู ‎- ทำไมยังไม่แต่งตัวอีก
‎นี่งานเลี้ยงเลื่อนตำแหน่งของเธอนะ
‎ฉันไม่ไปหรอก
‎เธอทำตัวบ้าบอมากนะ ซาห์รา ‎เธอโอเคไหมเนี่ย
‎ฉันไม่โอเคเลย จบมะ ฉันไม่มีเหตุผลให้โอเค
‎ฉันไม่สนการฉลอง ‎หรือการเลื่อนตำแหน่งอะไรทั้งนั้น
‎พอได้แล้ว เธอต้องเลิก ‎หมดอาลัยตายอยากได้แล้ว ลุกขึ้น
‎- ลุกขึ้น เราจะไปงานเลี้ยงกัน ‎- ปล่อยฉันนะ
‎ฟังนะ ที่รัก
‎เธอต้องไปแต่งตัวนะ
‎แบบนี้ไม่สมกับเป็นเธอเลย ซาห์รา
‎สมสิ สมกับเป็นฉันสุดๆ แล้ว
‎ไม่เห็นรึไงว่าฉันเสียใจอยู่
‎ฉันไม่มีอารมณ์จะฉลองหรอก อย่ามายุ่งกับฉัน
‎เพราะอย่างนั้นแหละ เราถึงจะไปงานเลี้ยงกัน
‎เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศไง
‎น่านะ ให้พวกเราได้ช่วยเธอนะ
‎ทุกคนเป็นห่วงเธอมากนะ
‎อย่าขังตัวเองอยู่ในนี้เลย
‎เธอกับอูลัชจะเป็นยังไงกันเหรอ
‎ฉันไม่รู้ เรายังไม่ได้คุยกันเลย ‎เราจะปล่อยไปตามโชคชะตา
‎- ฉันทำร้ายความสัมพันธ์ของเธอด้วย ‎- อย่าไร้สาระน่า
‎เราไม่เป็นไรเลย
‎เขาเป็นคนแนะนำร้านนี้ ‎เขาเจ๋งมาก เขารู้จักทุกที่เลย
‎ทุกท่านคะ
‎ฉันอยากดื่มให้กับการเลื่อนตำแหน่งของซาห์ราค่ะ
‎- ยินดีด้วย ‎- แด่พวกคุณทุกคน
‎ฉันว่าถึงตาฉันตอบโต้บทความแล้ว
‎นายจะเปิดเผยตัวเอง ‎เพียงเพื่อจะตอบโต้ฉันเหรอ
‎นึกว่าฉันซ่อนตัวอยู่ในใจเธอซะอีก ‎ที่นั่นไม่มีใครหาฉันเจอหรอก
‎และฉันไม่กลัวที่จะเป็นคนสมบูรณ์แบบเหมือนเธอ
‎ถ้าเป็นแบบนั้น
‎นายหนีไปทำไมล่ะ
‎ทำไมถึงไม่ฟังฉัน
‎ทำไมถึงไม่เชื่อว่าฉันรักนาย
‎นี่คือการสารภาพรักเหรอ
‎บทความที่พานายมาที่นี่ต่างหาก ‎คือการสารภาพรัก
‎ที่ฉันพูดอยู่คือคำถาม
‎งั้นฉันก็ควรตอบ
‎ในที่สุดมันก็เกิดขึ้น
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล