Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nasa Scottish Provident cycle ako sa Crickley.
Kakausapin ko ang mga pito at walong taong gulang.
Ang una kong kakausapin ay si Mark Turton.
Kumusta ang season para sa 'yo?
Ayos naman.
Pero may ilang bagsak ako.
Nandito naman si Joseph Dooley.
Wala pa siyang anim na taon. Joseph, ano'ng…
Pitong taon na ako.
Pitong taon ka na?
Heto naman ang talagang mabilis.
Siya si Mark Cavendish.
Kasali si Mark sa Scottish Provident Challenge '96.
Kumusta kaya ang tindig mo, Mark?
-Ayos naman. -Sige.
Kumusta ka?
Ayos naman. Mas nagalingan ko kaysa sa inakala ko.
-Nanalo ka ba, o ikalawa ka? -Hindi, malayo ako riyan.
Nanalo si Christian.
Sige, kasali si Mark sa Challenge '96.
Salamat. Patutuluyin na sila sa laro,
magsisimula na, at iyan na ang unang linya.
21 anyos na world champion.
Si Mark Cavendish, pinakabatang British rider na nanalo sa Tour de France.
Siya ang pinakamabilis sa mundo ngayon.
Hindi maikukumpara kaninuman.
Iyan si Missile.
70 km/h, grabeng sprint.
Nagtagumpay siya.
Hindi maikukumpara sa sinumang siklistang British.
Ika-25 na panalo.
Siya ang ikatlo sa may pinakamaraming panalo
sa Tour de France.
Mula sa perpeksiyon, saan ka patungo?
Grabe ang pagpapamukha niya sa lahat.
Buwisit.
Live ba ito?
-Oo. -Pasensiya.
Diskuwalipikado na sa sprint si Cavendish.
Alam mo ang boses sa isip mong
nagsasabing, "Di ko dapat ginawa 'yon."
Bagsak si Mark Cavendish.
Mark, kumusta ka?
Ang daming tanong tungkol kay Mark Cavendish.
Di na siya gaya ng dati.
Mas mahirap ang pinagdaraanan, mas lalong ayaw niyang makipag-usap.
Tama na sa cycling at magbagong-buhay na.
Huwag kang maging mula sa pinakamahusay sa mundo…
tungo sa wala.
Sa maraming taon…
…makina ako ng pagkapanalo.
Ang Missile ng Isle Man, Mark Cavendish.
Kung walang Tour de France, walang cycling.
Bago pa man ako sumali sa Tour de France,
nahuhumaling na ako rito.
Ang mga nagbibisikletang ito na malalayo ang binabaybay
sa tatlong linggo ng Hulyo.
Nakakaadik. Ito ay…
delikado, pero masaya.
Napakasaya.
Meron kaming 21 indibidwal na yugto
na umaabot sa 3,500 kilometro.
Pag nanalo sa isang yugto ng Tour de France,
magbabago ang karera nila.
Di lang ang taon nila, kundi buong karera.
Isang yugto lang.
Sa puntong ito,
sampung taon nang lumalaban.
Nanalo na ako sa 26 yugto.
Heto ang isa sa superstar international sprinters,
Mark Cavendish!
Isang ganap na sirko.
Patayan.
Astig. Tapos na.
Ginagawa kong adventure para sa mga bata.
Nang nakilala ko si Mark, modelo ako,
at sabi ng photographer noon,
"Alam mo bang mahusay siyang siklista?"
Ako naman, "Ang husay."
Di pa ako nakanood ng bike race.
Nakakalitong sport ang pagbibisikleta.
Pero napagtanto ko kung gaano kalaking parte ito ng buhay ni Mark.
Kaya kung gusto kong maintindihan si Mark, gayundin ako sa pagbibisikleta.
May tunnel vision dapat.
Di dapat pakinggan ang mga ingay,
lahat ng istorbo, at magpokus sa kailangan mo.
Narito ang teammate na si Bernie Eisel
na kasama halos buong karera.
Nasa kamay na ng iba ang buhay mo.
Magtiwala kang ibibigay nila lahat ng kaya nila.
Kita ang emosyon nila, at kabado raw siya,
kaya dapat hindi ako kabahan.
Para kaming mag-asawa.
Magkasama kami mga 180 araw kada taon sa kuwarto ng hotel.
Bernie Eisel.
Ang pinakaguwapo
sa kasaysayan
ng pagbibisikleta.
Mas nagkikita pa kami kaysa mga asawa namin.
BERNIE EISEL DATING PRO CYCLIST
Bernie?
Tingin mo, bangon na?
Malapit na ang karera.
3,535 kilometro sa pagitan ng peloton at Paris sa final.
Sprinter si Cav.
May athletics pa, may marathon runner na.
May 100-metro na sprinter.
Kailangan iyong gawin ni Cav nang higit tatlo't kalahating linggo.
Iyan ang 180 pinakamahuhusay na siklista sa mundo.
Lahat ay nasa kakaibang lebel.
May bumagsak.
Bagsak si Contador.
Contador, sugatan at nagkapasa-pasa.
Matindi ang pressure. Lahat ay kabado. May mga bumagsak.
Ginagalingan ng lahat.
Lahat ay gusto ng tsansa sa yellow jersey.
Sinusuot ng lider ng karera ang yellow jersey.
Bihira lang sa sprinter na makakuha nito.
Di ako nakapag-yellow jersey sa Tour de France.
'Yon lang ang di ko nagawa.
Pagkakataon ko na ngayon.
Baka magkaproblema rito si Mark Cavendish.
Buwisit!
Paggiling ng ulo pagdaan sa motorbike.
Hanap ang team car para makapagpalit.
Problema para sa Dimension Data.
Sana'y makabalik si Cavendish sa podium
bilang kampeon.
Trabaho kong panatilihin si Cav
sa ligtas sa peloton sa buong karera.
Dapat siyang protektahan.
Protektahan sa hangin.
Siguruhing walang magpapabagsak sa kanya.
Ilagay siya sa harap, paabutin ng 180 metro.
Ang kailangan lang niyang gawi'y yumuko
at mag-sprint nang mabilis hanggang finish line.
Napakabilis. Lagpas isang kilometro na sila.
At may matindi at mahabang pataas na daan.
Pero penomenal ang bilis namin.
Malapit na sa sprint finish si Cav, 65 km/h ang bilis.
May bumagsak sa likod!
Nasa sentro na,
si Peter Sagan. Gusto niya rin ng sandali.
Wala saanman si Mark.
At ang maririnig lang sa komentaryo ay "Kittel, Kittel, Peter Sagan."
Nasa linya na si Peter Sagan!
Peter Sagan, world champion!
Parating na ako,
parating na'ng linya,
naramdaman ko si Kittel…
Biglang sumulpot si Cavendish.
Ang Manx Missile!
Ayos! Nakuha niya!
Nakuha niya ang yellow jersey! Tagumpay siya!
Wow, Mark Cavendish! Ang galing mo!
Tanda kong lahat kami'y humihiyaw at si Frey ay naiiyak
at napakalakas ng hiyawan
at ikinatakot niya 'yon.
-Mahusay. -Ayos, Cavendish!
Mahusay!
Ang galing mo, mate. Mahusay.
Nasa kanya na naman ang atensiyon ng mundo, Mark Cavendish.
Karapat-dapat.
Si Mark Cavendish na nagsusuot ng yellow jersey.
Bihirang sprinters ang nagsusuot niyan.
Isa itong bihirang oportunidad para kay Mark.
Napakasaya niya.
Di pa niya napapanalunan ang jersey na ito,
at suot na niya ngayon.
Kahanga-hanga.
Ito ang pinaka-iconic na damit sa sport.
Nagkaroon na ako ng lahat, maliban dito.
Inilapit nito si Cavendish
sa pagkakatalo kay Eddy Merckx, may all-time record ng mga panalo.
Bigla na lang napaisip ang lahat,
"Matatalo ba ni Mark ang record ni Eddy Merckx?"
Ika-28 na panalo para kay Mark Cavendish.
Di ako makapaniwala!
Ang mahusay na si Eddy Merckx, isa siyang alamat.
Ang matalo ang makasaysayang record ni Eddy Merckx
ay di namin lubos maisip.
Iyan na si Cavendish!
Ika-29 panalo. Malapit na kay Merckx.
Ang tungkol sa record ni Eddy Merckx,
di ako ang nagsimula. Hindi ako.
Bigla na lang, pinapangarap ko na.
Apat na stage wins ngayong taon.
Babalik ba si Cavendish sa 2017
at tatalunin ang record?
Buwisit.
Lagi na lang si Merckx ang pinag-uusapan.
Dapat matalo si Merckx.
Naku naman.
Tatalunin ko lahat, kahit sino.
-Good luck. -Mahusay.
Oorasan mo, o ako na?
Oo.
Dapat lagi akong may gawaing
pampaabala ng kamay, talaga.
Tingin ko, 1 minute 20 ang record ko.
Pag di ko nagawa bago magdalawang minuto, dismayado ako.
Oo, humaling na humaling siya sa maraming bagay.
Iyan na, nai-stress na.
Kailangan ng kontrol.
Kontrol sa isip.
Iyan, tigil.
Para takutin siya, hahayaan ko lang ang platera.
Nakabukas lang.
1 MINUTO 51 SEGUNDO! (MEDYO PALPAK ANG LIVE NA PAG-OORAS…)
Maghintay lang na sumabog siya.
Lahat, perpekto dapat. Ganyan siya magtrabaho.
Ganyan siya naging
pinakamahusay na sprinter.
Isa talaga 'yan sa mga aspektong
magdadala sa 'yo sa taas.
Pero mawawasak ka rin.
Dahil sa grabeng pressure na bubuuin mo sa loob mo.
Binuo ang team sa paligid ko.
Ramdam ang pressure.
Isang panalo sa isang yugto'y maglalapit
sa all-time record ni Eddy Merckx sa Tour de France.
Nasa 30 si Mark. Nasa 34 si Merckx.
Napakaingay.
May mga helicopter.
Mga motorbike.
Maraming tao.
May riders na nagsisigawan.
Napakaingay at kailangan mong magpokus.
Narito na ang karera,
pero nasaan si Mark Cavendish?
May dalawa o tatlong rider sa harap.
Iharap siya at mag-sprint.
400 metro na lang. Iyan si Sagan, binibilisan.
Si Cavendish na mas umuusad sa kanan.
Natamaan ang harang!
Matinding pagsalpok para kay Mark Cavendish.
At mukhang sinadya.
Sa bus, nakita ko ang sugatan…
…at kita ko ang replay at paano…
siya sumulpot sa harap at paanong nanalo sana si Mark.
Ba't tatama sa harang ang isa?
Nasa 70 km/h kasi.
Siguradong
panalo siya kung di siya sumalpok.
100% na maipapanalo ko 'yon.
100%.
Bigla kang magagalit.
Nag-post ako sa unang pagkakataon, parang,
"Napakarahas. Tingnan natin ang gagawin ng UCI."
PHILIPPE MARIËN PUNONG HURADO
Ididiskuwalipika si Peter Sagan sa Tour de France
dahil sa paglalagay sa peligro sa mga kasama niya.
Di ako sang-ayon sa kanila
dahil tingin ko, wala akong ginawang masama.
Mark, kumusta ka?
Diskuwalipikado sa Tour si Peter Sagan, ano'ng masasabi mo?
Unang beses kong narinig.
Ewan. Bahala na ang hurado.
Medyo nalilito ako sa siko.
Gusto ko siyang makausap tungkol do'n.
Salamat, Mark.
Wala na sa Tour ang pinakamahusay na sprinter,
at world champion.
Nakakagalit.
MGA TAHI SA DALIRI
Muntik mawalan ng daliri.
Nagkabutas sa may balikat ko.
Di ayos si Mark.
Nahirapan talaga siya matapos ang pagsalpok.
Para akong may jet lag.
Pagod. Laging pagod.
Uupo siya at tulog agad sa isang segundo.
Aakyat siya sa hagdan at makakatulog.
Sabi ko…
sa doktor, "May mali."
"Kailangan ko ng blood test."
At nag-text ang doktor ng team,
"Cav, may Epstein-Barr ka."
Sabi ko, "Anong Epstein-Barr?"
Karaniwan pala 'yon sa endurance athletes.
Nagdudulot ng malalang pagod.
Magiging lagi nang pagod.
Wala gamot para rito.
Pahinga lang.
Kalahating season mawawala.
Anim na linggong walang bisikleta.
Pero gusto kong makipagkarera.
Handa siya sa Sanremo?
Di man maayos ang lagay,
may magagawa pa rin siya dahil sa talento niya.
Nanonood ako kasama ng mga bata.
50K na lang, nandiyan pa rin.
20K na lang, nandiyan pa.
Iniisip ko, "Baka kaya niya ito."
Magandang oportunidad para kay Mark Cavendish.
May pagsalpok!
May Dimension Data rider doon, sa kanan.
Bagsak si Mark Cavendish sa likod.
Tumama siya sa dilaw.
Sabi ng mga bata, "Ayos ba siya?"
Dinala ko sila sa kabila,
at pagbalik ko, nasa lapag pa rin siya.
Sa kanan, iyan si Mark Cavendish.
-Diyos ko. -Naku!
Ang lala niyan.
Isang bagay 'yan na di natin kailangang makita.
-Diyos ko. Oo. -Sana ayos lang siya.
Marami na akong nasaksihang pagsalpok ni Mark at matagal siya
bago makabangon.
Mukha siyang takot,
at sabi niya, "Namamahid ang mga binti ko."
Oo, nakakatakot 'yon.
Nakakatakot talaga.
Ang sakit ng sakong ko.
Ang sakit ng tuhod ko.
Ang sakit ng balakang.
Hindi ako makalakad.
Kakaiba ang pagsalpok
dahil nag-Sanremo na nang maraming ulit si Mark noon.
Alam niyang daraanan niya 'yon.
Hindi ko maintindihan.
Di ko maarok kung pa'no siya tatama sa harang.
Isa na namang matinding pagsalpok ni Mark Cavendish.
Mahirap ipaliwanag ang pagsalpok…
LANCE ARMSTRONG DATING PRO CYCLIST
…at ang pagkakapinsala.
Para siyang nasa Olympics.
Perpekto para sa 'kin.
Perpekto.
Ibinalita ng media.
Biglang matanda na siya
at mahina na ang reaction time niya,
at dapat na siyang tumigil.
HUMIHINA NA SI MARK CAVENDISH
Magkakarepustasyon ka ba
na laging bumabagsak, na nilalayuan?
Oo, talaga.
MARK CAVENDISH, DI TIYAK ANG KINABUKASAN
"Huwag makisabay sa kanya."
Iniisip ko, "Tumigil nga."
"Di mo alam ang gagawin."
Sampung taon ang nakaraan, sabi ng mga tao, tapos na ako.
Sampung taon.
Siya at ang media ay nagtratuhan nang
may pantay na lebel ng poot.
Pakiramdam niya, gusto nila siyang magkamali.
Kasalanan mo ba, Mark?
-Ang alin? -Ang pagsalpok.
Ba't mo kinukuha ang tape recorder ko?
Kasalanan, na talo ako?
Oo, kasalanan ko.
Wala siyang media training.
Sigurado kang malusog ka at kaya ang Tour?
100% mo bang masasabing walang ginagawa sa asawa mo ang mga ito?
Maiisip na may pagkasalbahe siya.
Ally! Puwedeng pakilayo siya?
Tabi.
Narito kami.
Karapatan kong magka-chip sa balikat.
Napakalala.
Ginamit ko 'yan para manalo ng anuman.
Bata pa lang ako, meron na ako nito't gusto kong maging world champion.
Sino'ng mananalo ng 2011 Championship?
Dapat mapagtagumpayan ni Cavendish.
Ibigay ang lahat ng makakaya.
Ganyan ako.
Manalo o matalo.
Si Cavendish sa isang banda, si Greipel sa kabila.
At si Cavendish, uupo ba siya sa trono?
Ang husay!
Si Mark Cavendish ang World Road Race Champion!
Perpektong resulta!
Nagawa ko.
World Champion.
Lagi akong dapat lumaban.
Pinapatunayan ko ang sarili,
kailangang lumaban.
May ipinanganak si Casper.
At ang saya niyon.
Lagi niyang kailangang umalis pagkatapos naming magkaanak.
Tanda kong nakaupo ako sa kusina kasama si Casper, at aalis siya.
Parang ilang araw pa lang si Casper.
Isang linggo pa lang yata. At umiiyak nang umalis siya.
Tatlong araw pa lang si Casper, umalis ako.
Mag-isa ako hanggang sa Tour de France.
Mas nag-ensayo ako.
Mas napagod ako.
Di ako humuhusay. Di tumataas ang mga numero ko.
Kaya para makabawi, dapat gumaan ako.
Maraming beses ko siyang nakitang payat.
Pero medyo iba ito.
Mas kumakaunti ang kain ko, parang di ko…
Hindi na ako kumain.
Tumigil na ako sa pagkain.
Ang nakakaadik, iyong…
pagbawas ng timbang. Mabilis kong nakita ang pagbawas sa timbang ko.
At iyon ang unang pag-iging nakita ko
sa lahat, sa matagal na panahon.
Naghapunan kami ng kaibigan.
Kaunti ang nakain ko, pero gusto kong…
Alam mo na…
Para kang…
At maglalaway ka at sa bibig mo,
basa ang pakiramdam, at alam mong ang tanging paraan
ay iyong magkasakit ka.
DALAWANG TAON MULA SA HULING PANALO SA TOUR DE FRANCE
Ang daming tanong ng mga manonood tungkol kay Mark Cavendish.
Nakakaduda ang porma niya.
Nandito si Cavendish nang may…
Epstein-Barr, matinding pagod,
at iniisip nating matatalo ang record ni Eddy,
na di mangyayari.
Pamamahala sa team, media,
riders, teammates,
lahat ay, "Sige, sapat ba ang ginagawa niya?"
"Gutom na gutom pa ba siya?"
Matindi ang pressure sa karera,
at ang pagkakaroon ng sponsors at katuwang sa paligid
ay malaking responsibilidad.
Lahat ay gusto kang magtagumpay.
Gusto ng sponsors na maibalik ang puhunan.
At may 70 kataong nakaangkla ro'n ang trabaho, alam mo 'yon?
Sinubukan ni Mark Scavendish na umabot sa 34 yugto,
at matalo si Eddy Merckx.
May isang lider na estratehiya't base lahat kay Mark.
Naniniwala talaga silang makukuha ni Manx Missile ang ika-31 panalo.
Di maayos ang lagay ng mga bagay, pero nagsikap ako.
Kailangang magbunga ang sikap, alam mo na.
Galaw na!
Hindi. Sige lang!
Isara ang espasyo!
Ano nang ginagawa niya?
Sipa!
Wala na. Tanggal na.
Walang mga binti sa ngayon si Mark Cavendish.
Di na gaya ng dati ang mga binti niya.
Umurong si Cav.
Ang Mark Cavendish pitong taon ang nakararaan ay di uurong.
Baka masabi pa niyang, "Babanggain ko ang pader."
Wala siyang pakialam noon, pero meron na.
Di ko alam ang mali ro'n. Buwisit!
Hindi, huwag mong igalaw.
Parang natakot siya.
Tingin ko, dumating at nawala na ang panahon niya.
Mahal ko si Mark Cavendish, mabuting kaibigan.
Wala siya sa wisyo o mentalidad para dito.
Ito ang pinakamalalang season.
Limang karera lang ang naipanalo.
Sa petsang ito sa nagdaang taon, 20 na.
Noon, palubog na barko kami.
Kahit ako, sabi ko, "Cav, alam nating isa ka pa rin sa mga pinakamabilis,
pero sa porma mo, sa katawan mo ngayon, di mo
mararating ang finish line."
Nagpatawag ng meeting noon.
Sinimulan ni Doug na,
"Lagot na ako sa mga sponsor."
"Ang layo namin do'n, at di ito maganda."
At para akong, "Doug, lahat ng sinasabi mo,
ikaw ang pumirma sa kontrata."
"Huwag mong ipasa."
"Ginagawa natin ang kaya."
At ayaw niyang naririnig iyan.
At sumakay siya sa bus.
Nagpatawag ka ng meeting.
Mga pagtatalo…
Naging toxic na ro'n.
Maikli 'yon, pero brutal.
At puno ng matataas na pag-akyat.
Nakakatakot sa sprinters na hirap umusad.
Sprinter si Cav.
Ayaw niyang umaakyat.
Umakyat kami sa bundok.
Araw-araw akong nagdusa.
Walang lakas.
Iyan siya, si Mark Cavendish, sa likod ng karera.
At nanganganib matanggal ngayon.
Bawat yugto'y may time cut.
Ang ma-miss ang time cut,
tingin ko, iyan ang pinakakinatatakutan ni Cav.
Matatanggal siya sa Tour.
Sa buong karera ko, di pa ako natatanggal sa Tour de France.
Di pa ako nagahol sa oras.
Binigay ko lahat makasali lang.
Iniwan ko ang tatlong araw kong anak.
Alam ko ang isinakripisyo niya.
Alam kong pareho kaming umiyak nang umalis siya noon.
Sinumang rider na wala pa sa finish line ay di na abot sa time cut-off.
At nasa kalsada pa si Mark Cavendish.
Di ako tumigil, alam mo na,
at di ko intensiyon.
Gusto ko lang matapos.
Nagpapakita si Mark Cavendish ng tapang
at integridad sa pagsisikap.
Kababalik ni Cav sa linya isang oras ang nagdaan.
-Naku. -Oo, ang hirap niyan.
-Ang lungkot. Suwertihin sana siya. -Mahusay, pero…
Pag bagsak ang chips…
Rock bottom ba ito?
Oo.
Mukha nga.
Buwisit.
Kung iisipin,
maiisip mong nababawasan ang abilidad ng katawan ng tao
sa edad na ano, 30, 35?
Baka minalas, o baka oras na.
Ang pinakamasakit sa kanya sa pagpalya, sa akin din…
bawat panalo, mga mahihirap,
matinding yugtong naipanalo niya'y limot na.
2012 HULING YUGTO
Isang espesyal na araw.
Tumataas na ang balahibo ko.
Nag-aapoy ang mata ko noon. Apoy.
Si Bradley Wiggins, kampeon sa Tour de France, ay patungo
sa huling yugto ng Champs-Élysées.
Wala nang mas iinam pa.
Kami ni Bradley Wiggins,
para kaming magkapatid.
Baka pinakamahusay na rider sa mundo.
Pinakamalakas na sprinter sa mundo. Mga British.
Napakaastig.
Sige lang at ariin ang mundo.
Isang kilometro na lang.
Mananalo kami sa Paris nang maestilo.
Isang team effort!
Perpektong aksiyon mula kay Cavendish at ito ang simula!
Kanya talaga ang lugar.
Tingnan ang lamang!
Walang makakahabol dito.
Apat na panalo sa apat na taon! Heto na!
Napakagandang araw.
Nauna sa akin si Bradley
ng British team.
Panalo sa Tour de France.
Iyan ang pinakamasayang araw ko.
Walang duda.
MANATILING PINAKAMABILIS
MAGING PINAKAMAHUSAY
Paano ko nagawa ang lahat?
Ensayo nang ensayo. Di kumakain.
Mag-isa ako sa bootcamp mode.
Medyo malungkot.
Sa puntong 'yon, tingin ko, desperado siya.
Medyo iritable siya sa 'kin dahil di ko naintindihan.
Hindi ka puwedeng maging pinakamahusay sa mundo
at maging isang di kaya ang…
Paano? Paano nangyari 'yon?
Nagtalo kami nang walang rason.
Masyado kaming…
nawawala sa gitna ng lahat ng nangyayari.
Tila, bangungot ang makasama ako…
Naayos sana ni Peta 'yon, kuha mo?
Kaya naman niya.
Wala siya…
sa sarili noong sandaling iyon.
Nababaliw na ba ako?
Ano bang problema ko?
Tinawagan ko ang dating team doctor.
Pag may mali…
…galit na galit siya't gusto niyang itama.
Pero noon, nasaktan siya.
Nagdurusa siya.
At ang makitang nagdurusa si Mark ay kakaiba.
May gastro exams ako.
Mga sikolohikal ding pagsusuri.
May tests din sa isip. Mga reaction test.
Blood tests din.
Ayon sa blood results, may impeksiyon sa katawan niya.
Epstein-Barr virus ang tawag.
Malaking isyu kay Mark.
Nandoon pa rin.
Sabi, "Di ka dapat nagkakarera."
"Dapat tumigil ka na agad."
Pag nakipagkarera ka pa nang may Epstein-Barr,
lalo kang lalala, hanggang di ka na maka-recover
at kahit pagsali sa Tour de France ay di na kaya.
Mababa ang resulta ng mga sikolohikal na tests.
Oo, may clinical depression daw ako.
Malapit ko nang masabing,
"Sa ospital dapat ang pasyenteng ito."
Di ko naisip na ako'y…
may sakit sa pag-iisip.
Mahirap dahil…
si Mark ay di tipong
naniniwala sa ideya ng depresyon.
Si Mark ay parang,
"Maging mas malakas ka lang kaysa riyan."
O, alam mo na, ayusin ang sarili.
Di ko alam kung mawawala ang depresyon niya
nang walang tigil sa pagbisikleta.
Ang pagrekomendang tumigil sa pagbibisikleta't iwan ang pressure
at magbagong-buhay.
Pag may di maayos, nawawala sa sarili si Mark.
Si Helge ay pinagkakatiwalaan ko.
Sabi ni Helge, "Huwag kang sumuko."
"Kumapit lang dahil nandiyan pa siya,
sa ilalim ng lahat ng ito."
"Huwag ka lang sumuko."
"Di niya sadya ang maraming sinasabi."
"Alam kong di madali para sa 'yo."
"Pero…
manalig lang tayong malalampasan natin ang lahat ng ito,
ang taong kilala mo ay nariyan pa."
Welcome sa mga bagong bisita ng South Africa,
at welcome sa team building at planning camp ng 2019.
May Aussie rito ngayon, kaya David, gusto mong pumarito?
Bale, isa itong kudeta para sa 'tin
dahil madalas na di pinapansin ang sports psychology at athlete welfare.
Kaya nakatutuwang nandito si David ngayong linggo para makipagtrabaho sa inyo.
Madalas, tinatawagan ako…
kapag nagkaloko-loko na.
Nagkakilala kami sa training camp sa Cape Town.
Napakamalas ng 2018 nila.
At naghahanap sila ng klase ng performance enhancement.
May estratehiya ngayong taon, ang "Better together."
Iniisip ko, "Paloob at pataas"
at sabi ng iba,
"Kinabukasan ang ipinaglalaban."
Masyadong kritikal kay Cav ang head coach noon.
Di kita kay Cav ang gawi ng marquee rider no'n.
Kitang wala siya sa tamang porma.
May programang gamit ng mga siklistang
nagpapakitang nasa mababang lebel ang ginagawa niya.
Aalisin ba namin siya? Hindi aalisin?
Paano ba ito malalampasan?
Di siya nagti-training.
May mga pagsisinungaling sa training niya.
Pati sa pagkain niya.
Di maganda ang resulta niyan.
Naisip ng team management, "Sige, isang matandang rider na sikat noon
at ginamit natin para makakuha ng sponsors,
pero ngayong matanda na siya, di na siya mabilis."
Magkano ang ibinabayad dito?
At ano ba ang ginagawa niya? Bakasyon ba?
Ano lang siya, alam mo na…
Nananamantala ba?
Sa simula ng season, di siya mahusay,
mas mababa sa inakala.
Maraming nagtatanong sa mga gawain ni Mark Cavendish.
Wala sa dalawa o tatlong front groups na nakikita ngayon.
Laglag na si Mark Cavendish.
Tinawagan ni Rolf at sabi, "Tapos na si Cav, tapos na siya."
"Sinasabi niya 'yan sa lahat…"
"Nakikipagkamay siya at tapos na raw siya."
"Huling kita sa kanya."
Pag lagi kang nabubuhay rito sa mundo ng yaman at kasikatan
at pagiging mahirap maabot, at…
nasa rurok ng laban,
tingin ko, napakahirap niyan para sa tao.
Lagi kaming magkausap ni Peta noon
sa isang panahon.
Dahil laging iyan ang nagliligtas kay Mark.
Alam mo na, pag-uwi sa pamilya.
Mahirap maarok kung paano siya nagagalit
o naiirita sa isang bagay.
Di ko kilala ang katauhang ito.
Pero katabi ko siya matulog.
Ipinagluluto ko siya, naglilinis ako,
tinitiyak na mabuti siya. Sinusubukang ayusin siya.
Parang, "Kung di mo ako laging iniiwang mag-isa,
baka wala tayo rito."
Ang ingay sa bahay kaya tiyak na wala siya sa bahay.
Dapat wala kami sa bahay.
Wala akong anuman, ayaw ko ng anuman, hindi…
gumagawa ng anuman, manhid na.
Ano lang…
Ang lungkot lang, alam mo 'yon.
Ang pakiramdam na wala kang halaga.
At takot akong sumobra sa hanggahan
at di na makabalik ulit.
Tatawagan ko si Helge at,
"Ewan kung nasaan siya't ano'ng gagawin."
At napagtanto ng lahat na may maling-mali talaga sa kanya.
Nawalan ako ng motibasyon.
Na maging tao, maging ama.
Maging kaibigan, asawa, parang…
Tingin ko, malaki ang tsansang masaktan mo ang sarili mo,
o kahit magpatiwakal.
Nagkasundo kami ni Mark.
Sabi ko, "Bago ka gumawa ng anuman…
tawagan mo ako."
Sa paglalakad sa maliit na Isle of Man airport,
at paghahanap kay Mark Cavendish,
may magandang binibining nagsabing, "Ikaw ba si David?"
"Oo." At nanay 'yon ni Mark.
At sabi ko, "Nasaan si Mark?"
Di ako naging tagahanga ng sports pyschologists.
Parang hinuhusgahan ako ng psychologists.
Di ako magkukrus ng braso sa harap mo?
Ano'ng gagawin sa kamay mo?
Binabasa nila ako.
Nakarating ako sa pinto sa harap,
at narinig ko, "Pasensiya, Ma, nasa banyo ako!"
At, oo, tumatae si Cav
dahil… medyo lasing siya.
Higit sa medyo.
Naisip kong aksaya 'yon sa oras.
Parang, "Sige, ano ba ang ipinunta ko rito?
Naisip ko lang,
"Di gumagana sa 'kin," alam mo?
Siniguro kong di lalala ang lagay niya
na tipong ipapaospital na siya.
Nag-aalala kang sasaktan niya ang sarili?
Oo.
Kaya, oo.
Si Peta ay talagang nag-aalala sa asawa.
"Wala nang halaga ang buhay ko?" "Wala na."
Naiintindihan mo ba kung gaano nag-aalala sina Peta, Rolf,
at lahat sa 'yo?
Hindi, di ko alam.
Hindi.
Masyado akong nilamon ng awa sa sarili at nawalan ng pakialam sa ibang…
nag-aalala.
Kinailangan ko ang mga kaibigan.
Di nila kilala si Cav.
Wala silang pakialam kung saan ang laban. Siya lang.
At, oo, mahal ko kung sino siya.
Halos buong buhay kong kilala si Cav.
Dati'y binibisita niya ako sa bahay ko sa Onchan.
PETER KENNAUGH DATING PRO CYCLIST
Nagpaparke kami.
At nagbibisikleta pa.
Kalog si Pete noon…
At…
mabait, at mahal ko siya.
Bata pa lang siya, mahal ko na.
Siya ang tipong may ugaling
mahirap maintindihan.
Lagi siyang bukas
sa mga nadarama at kung sino siya.
Mukha maayos siya, pero ako rin, mukhang maayos
noong mga panahong hindi ako ayos, kaya…
Mga panalo sa karera ng mga siklista ang identidad ni Cav.
'Yon ang pagkatao niya. Ang nagpapagising sa kanya.
Ano ang buhay na wala 'yon, alam mo 'yon?
Lagi siyang masaya pag nasa bisikleta, mag-isa.
Sampung araw akong sumakay sa scooter kasabay niya.
At di ako nagsalita hangga't di siya nagsasalita.
Pinag-usapan namin ang dating isyu sa pagkain
at mga pressure sa buhay.
Ano'ng di makontrol sa buhay niya
na kinokontrol niya sa pamamagitan ng pagkain?
Perfectionist siya,
at may sariling paraan ng paggawa.
Maraming magiging masaya sa pagkatao nila
at di ramdam na may kailangan silang patunayan sa iba, alam mo 'yon?
Saan galing 'yan?
At tumigil kami sa munting bukid.
Sabi niya, "Alam mo ito?" 'Ka ko, "Hindi."
Sabi, "Dito ako unang lumaban sa mga siklista."
MAY KARERA
Sabi, "Dinadala ako rito dati ng ama ko't nagbibisikleta ako."
Sabi pa, "Dito nagsimula."
At alam ko. Parang, "Sagot kita."
Emosyonal talaga ang nanay ko.
Lahat ay nababalot ng emosyon. Lahat.
Napakalohikal ng tatay ko.
Parehong mas sukdulan kaysa sa 'kin.
At naghiwalay sila.
Sampung taon ako.
Oo, hindi 'yon madali.
Noong naghiwalay sila,
nagbisikleta na ako.
Bumalik siya sa batang Cav, iyong walong taong batang
nagbibisikleta para makalimutan ang mga bagay.
Ngayon, heto na ang napakabilis na lalaki.
At siya si Mark Cavendish.
Mark, tingin mo, kumusta ang porma mo?
-Ayos naman. -Sige.
Kumusta ka mamayang gabi?
Ayos lang. Mas mahusay kaysa inakala ko.
-Nanalo ka o ikalawa? -Hindi, malayo ako riyan.
Mabilis akong magbisikleta.
Kasali si Mark sa Scottish Provident Challenge '96.
Noong bata ako, dapat lagi akong pinakamahusay.
Pag magaling ka sa isang bagay, gusto mong maging mas magaling.
At pag mas magaling ka na,
gusto mo, mas magaling pa.
Tumitindi, di ba?
Gusto ko lang na makalabas.
Walang estruktura ang training, pero may layon.
Alam mo?
Nalaman niyang
wala sa karera ng bisikleta ang saya niya.
Ang saya niya'y nasa pagbibisikleta.
At ang bisikletang iyan ay…
ang kalayaan.
Galit talaga siya sa namamahala,
at sabi niya, "Uy, Siri, sino si Doug Ryder?"
At tugon ni Siri, "Di ko siya kilala."
Tatawa siya. Maiisip niyang kakaiba.
At sasabihin niya, "Uy, Siri, sino si Mark Cavendish?"
Meron tayo ng mga sesyong ito para maintindihan ninyo ang isa't isa.
TATLONG TAON MULA SA HULING PANALO SA TOUR DE FRANCE
Matuto sa isa't isa
dahil maraming batang siklista ang wala sa mga klasiko, matagal na.
Ukol ito sa pinakakonektado…
DOUG RYDER MAY-ARI, TEAM DIMENSION DATA
…sa lahat ng aspekto.
Bumalik si Mark sa team,
at malinaw na ngayon na bagong simula ito.
Alam mo, ba't di natin itodo,
babalik ako sa Tour de France, at…
at mananalo.
Ibalik natin sa sprinting.
Ibalik siya sa pokus at kung sa'n siya magaling.
Sa Dimension Data, may polisiyang
huli nang pipiliin ang Tour de France team.
Tiningnan namin ang listahan ng sasali't hindi.
Malinaw na paghahati sa grupo
ng Mark supporters at hindi Mark supporters.
Mga tatlong oras o higit pa tumagal ang tawag.
Iyon pa rin, hanggang ngayon,
ang isa sa mga pinakawirdong tawag na kaugnay sa 'kin.
Tungkol sa pagsali ni Mark Cavendish sa Tour de France
o ng ibang siklista.
Pinakamagandang tsansa natin si Mark Cavendish,
at puwedeng gusto o ayaw ng mga tao.
At puwede mong sabihin ang anuman,
pero 'yon ang mainam.
Huwag sabihing masyado na siyang matanda, hindi.
Huwag sabihing wala na siyang talento. Di 'yon nawawala.
Bukas si Doug Ryder sa tingin nilang dapat niyang gawin.
Kaya nasa bundok ako, at…
at nag-ring ang phone ko.
"Anong di ako kasali sa Tour de France?"
Naguguluhan ako.
Galit ako no'n.
Lagi akong kasali sa Tour de France.
Walong pangalan ang tinawag ko,
at kasali si Mark,
at siyempre, puwedeng di sumang-ayon ang may-ari sa team,
at gano'n nga.
May mga senyales ng tensiyon sa team,
na di niya binanggit.
Sa huli, desisyon ito ng team.
Di lang ako ang nagdedesisyon sa seleksiyon.
Kaya tingin ko, katapusan na 'yan
para kay Mark at sa Dimension Data, at sa 'kin na rin.
At nagka-lockdown.
Isama ang mga bata at tumakbo.
Ayos talaga. Maraming salamat.
Magkakasama kami sa bahay
at ito ang pinakamatagal na magkakasama kami sa loob,
sampung linggo, na tila di gano'n katagal.
Iyon ang pinakamatagal na nakasama ko si Peta, pati mga bata.
Gumawa ako ng munting indoor trainer
na may pambatang bisikleta para kasama si Casper.
Pakiramdam ko, makakahinga kami ulit.
Baba at taas
-Pataas, pataas, pataas ang hagdan -Taas, taas, taas
May tinik kami sa dibdib at umasa lang.
Huwag siyang payagan.
Baka kaya ko pa nang dalawang taon pa.
Baka kaya pa nang sampung taon.
Baka nakaya ko sa isang buwan.
Di ko alam.
Maligayang bati
Ito na ang pinakahihintay namin.
Ngayon na talaga.
Ang nasa bahay lahat, kakaiba sa nakaraan.
Gustong-gusto ko.
Totoo.
Pumirma sa bagong team si Mark Cavendish, sa Bahrain McLaren.
Maraming umaasa sa pagbabago sa kapalaran niya.
Nasa cycling na ang McLaren.
Pinakanakasasabik na proyekto sa maraming taon.
APAT NA TAON MULA SA HULING PANALO SA TOUR DE FRANCE
Unang karera mula nang nag-lockdown.
Di ako maka-sprint.
Kahit mga nangangarap
ay wala nang pag-asang siya'y magiging Mark Cavendish na gaya dati.
Labing anim na taon ko na itong ginagawa. Marunong akong mag-sprint.
Di ako maka-sprint. Di ko magawa.
Lahat ay nagtatanong, "Ba't ginagawa niya pa rin?"
"Ba't nakikipagkarera pa siya?"
"Wala na siya ro'n." "Di na siya mananalo sa karera."
Iyan si Mark Cavendish, tinatanggal ang numero niya,
numero 21, mula sa bike at inilagay sa bulsa sa likod.
Ano'ng saysay niyon?
Nakikita kong emosyonal ka.
Baka huling karera ko na ito.
Kaya ako'y medyo…
Tingin mo, huling karera mo na ito?
Baka, oo.
Ang telepono ko'y biglang "Ding, ding, ding, ding."
At naisip ko, "Diyos ko."
Parang milyong katao ang nagpadala
ng clip na umiiyak si Mark.
Mahal ko si Mark, at nawawasak ang puso ko.
Bale, di ko makita't
tinawagan ko siya.
Patrick Lefevere, dating amo sa Quick-Step,
nagsabing mag-send ako ng CV.
Listahan ko ng 160 panalo sa karera.
Pag may di okey,
at naging bukas-palad ka,
walang kinalaman iyon sa pagiging negosyante.
Mas sentimental 'yon.
Sabi niya, "Oo,
may isa akong spot pero walang budget."
Tinanong ko siya, "Sige, paano pag may sponsor?"
Buong puso ko siyang tinanggap, at di niya sinuklian.
At sabi ng lahat, baliw ako at tinanggap ko siya.
Di maipaliliwanag lahat sa buhay.
Ba't mahal mo ang isang babae at di ang iba?
Na-assign ako sa bagong coach.
Si Vasi.
Puwede ko bang sabihing sikat siya sa pagkasalbahe?
O babawasan ko?
Ayos na 'yan.
-Puwede 'yon, oo? -Oo.
Palasigaw siya, at walang respeto sa iba.
Di lang sa mga kalaban niya, kundi sa sariling kakampi.
Sumisigaw siya pag may mali.
Oo, para akong… Lahat ay tila,
"Parating si Mark Cavendish."
"Magiging sakit sa ulo 'yan."
Oo. Iyan ang unang naisip.
Sakit sa ulo.
Napakadiretsahan niya magsalita.
Sasabihin ko agad, "Mark, malas na araw."
"Wala kang silbi. Di ka magaling."
"Kaya dapat mas magsikap."
Gustong-gusto ko ang taong ito.
Sabi ng mga kilalang coach, di na siya mananalo ulit.
Gawin na natin.
Patunayang mali sila.
Ikatlong choice bilang sprinter si Mark Cavendish.
Ako ang magiging dulo.
Pero ibig sabihin din,
wala sa akin ang responsibilidad ng team, alam mo 'yon.
Sabi ni Vasi, "Pumunta ka sa Greece…
at mag-bootcamp ka."
Mahahaba ang nilakbay at inakyat namin sa Athens.
Mga pag-akyat na dating training rides ko.
May dedikasyon siya.
Buhay na buhay ang pagpidal.
May Epstein-Barr si Mark.
Mahirap ang training, pero kaya niya.
Ipinagluto siya ng asawa ko ng espesyal na Greek food.
Kalaro niya ang mga bata.
Napakaespesyal talaga niyan.
Napakaemosyonal niya,
super-melodramatiko, alam mo?
Mahusay siya. Ano lang…
Wala sa manggas niya ang puso niya…
Hawak niya lang sa harap.
Lahat, mas mabuti.
Nariyan ang numero,
mas mabilis ang sprinting kaysa noon,
mas mabilis na pag-akyat.
Para siyang 20 taong lalaking gutom sa unang panalo sa buhay niya.
Mas magsisikap ako.
Pero, ang husay ko, alam mo.
Mala-Rocky Balboa.
Rocky Balboa na nagsasanay para matalo si Drago.
Bagsak na bagsak siya,
sa sahig, nagsusuka.
Sabi, "Vasi, namumuhi ako."
'Ka ko, "Salamat."
"Espesyal 'yan."
"Kung namumuhi ka matapos ang sesyon, ayos."
"Salamat."
LIMANG TAON MULA NANG HULING PANALO SA TOUR DE FRANCE
Sige, Daddy! Sige, Daddy!
Gusto niya lang manalo
para makita siya ng mga anak na nananalo ulit.
May 300 pa, may lima pa ako.
Parang, "Di masyadong mahusay. Nawawalan na siya ng bilis."
Na-lock out na ni Mark Cavendish.
Kumanan ako sa huli, kaunti na lang.
Kinabahan ako.
Nasa ikalima, ikaanim na puwesto siya. Tumitiyempo siya.
Mula sa kanan ang hangin,
at malalagpasan ko si Philipsen.
Palapit na ako.
Kung kakaliwa ako,
mas matindi dahil akin na ang slipstream.
Sige lang, Mark.
Nakasingit siya, nagawa niya!
Nagawa ni Mark Cavendish! Unang panalo mula 2018!
Kumusta 'yon? Ang saya niya.
Napakasaya ko.
Mahusay na laban.
Pagbati sa 'yo.
Nararapat ang higit pa sa iyo.
Nararapat talaga.
May magandang bagay para sa naghihintay.
At matagal na paghihintay 'yon.
Wow. Nagawa niya.
Nagbalik ang kampeon.
Matagal kong di naramdaman 'yan.
Pinatunayan niya ang sarili.
Nagtagumpay kami.
At ang husay namin.
Tour of Turkey lang 'yon.
Mahalaga ang bawat karera, pero
alam kong di Tour de France.
Walang pag-asa.
Walang pag-asang makasali siya sa Tour.
Ibinigay sa kanya ang dapat bilang pinakamahusay na sprinter,
pagkakataong makasali
sa team na mahal at nirerespeto siya.
Di 'yon para manalo sa Tour de France.
Sinabi ni Patrick Lefevere na di siya isasali sa Tour,
at ewan kung ano'ng kahulugan niyan para kay Mark Cavendish.
CAVENDISH, DI NAPILI PARA SA TOUR DE FRANCE
Nanghina ako noon.
Sa pagbibisikleta, di mo alam ang mangyayari.
Maraming pagbagsak, maraming di inaasahang pangyayari.
Kaya sabi ko, "Magpokus tayo sa Tour de France,
alam namang di mo magagawa,
pero maghanda lang na tila kaya mo ang Tour de France."
Sabi, "Basta pa-Italy ka."
"Di mo alam ang mangyayari."
Walang pag-asa.
Walang pag-asang makasali siya sa Tour.
Tinawagan ako ni Peta, sabi, "Vasi, baliw ka na ba?"
"Palalayuin na naman siya sa pamilya niya nang walang rason?"
"Di siya kasali sa Tour, kay Sam Bennett 'yon."
Para kaming, "Ang dami nating pahinga ngayon,
magiging ayos ito."
Oo, lalayo kami't
magsasama ulit at maglalaan ng oras sa isa't isa.
Sabi ko, "Peta, hayaan mo siya."
Nagbisikleta ako nang napakahaba.
At nang nakapasok ako, tinawagan ako ng Head Sports Director.
Hello?
Nabalian si Sam Bennett.
Mahabang diskusyon, kung paano kami darating sa Tour de France.
Para akong 50-50, talagang duda ako kay Mark Cavendish.
"Gusto ko si Mark." "Oo, pero baliw ka."
Sabi ko, "Gusto ko si Mark."
At siyempre, sa huli, ako ang amo.
Halos di makapagsalita.
Nagulat ako.
Maganda ang kutob ko no'n.
Di maipaliwanag.
Ramdam mo ang ambisyon, na gusto talagang makipagkarera.
Ang mga kampeon, handang magpagod
para ipakita sa mundong, "Di pa ako tapos."
LIMANG TAON MULA NANG HULING PANALO SA TOUR DE FRANCE
Binuo ko ang buong karera ko sa larong ito.
Walang nagbago sa pagsasaya lang dito.
Napakasaya ko para sa kanya.
Kung paano siya nakabalik sa karera, sa minahal niya.
Sa simula ng season, walang nakaisip
na kasali si Mark Cavendish sa Tour.
Walang duda ro'n.
Hindi siya makatapos ng karera sa huling tatlong taon.
Higit sa pangarap ang maparito.
Huling pagtawag.
May tiwala ako sa sarili, gayumpaman, di ako makapaniwala.
Buong buhay nang kampeon si Cav.
Naging ka-team ko siya. Gano'n katagal.
Ipinakikita ang edad niya.
Si Cavendish ay 36 na.
Tingin ko, di mangyayari. Magandang kuwento sana.
Mga taong ganito talaga.
Ang kuwento ng…
nawalang anak
na may pagkakataong makabalik
sa pinakamalaking teatro sa mundo ng sport.
Pag di ako nanalo sa Tour de France,
di yata ako kasali sa Tour.
Tama, boss, ano?
Ibig kong sabihin…
Lahat ay ayos sa 'kin dahil binayaran ko siya ng mani.
Kaya, sino ako para manghingi ng resulta at mani ang bayad ko?
At sabi ko, "Di talaga patas ito, ano'ng nangyayari."
"Nandito ka sa Tour de France na may mababang kita,
pero may bonus para sa bawat linggong umiiral ka.
"May bonus sa bawat maipanalong stage."
Kabado ako no'n.
Iba 'yon sa iba sa pagbibisikleta.
At iba talaga ang lebel.
Ilang taon akong nawala, kaya di ko alam ang aasahan.
Alam kong malakas siya't kaya niya.
Alam ko'ng matindi ang hirap niya araw-araw.
Pero kampeon at mandirigma si Mark.
Mananalo siya para sa mga anak.
Di siya nakitang nanalo ni Casper.
Lahat ng anak ko, nasa bahay.
Nasa harap kami ng TV.
Kaya mo ito.
Masaya't sabik ang mga bata.
Pero anuman ang nangyari,
umalis man siya matapos ang isang linggo,
kahit wala siyang naipanalo, kahit ano, hindi importante
dahil babalik naman siya sa karera.
Iyan na ang Tour de France at nagsisimula ang mga atake.
Laban na.
Mala-fairytale na pagbabalik para kay Mark Cavendish.
Laban!
Ang bilis ng pangyayari.
Dito, ginagalingan ng lahat.
Ang Tour de France,
pero mas pinaigting kaysa noong mga nagdaang taon.
Naaalala kong iniisip ko noon,
"Ano'ng ginawa ko rito?"
"Naku."
Bagsak sa likod.
At tingin ko, maramihang pagbagsak.
Abalang-abala ngayon
dahil may bumagsak sa likod ng peloton.
Isa na namang bagsak.
Matinding pagbagsak sa likod! Patayan!
Talagang nakakagulat.
Ito ang ayaw nating mangyari
sa simula ng Tour de France.
Nakakaloko rito.
Isa na naman! Bagsak si Sagan!
Mga matinding pagbagsak na nakaaapekto sa karera.
Maraming siklistang sugatan dito.
Suwerte ko lang na di ako bumagsak gaya ng iba.
Itong karera.
Laging usapin ang peligro sa unang linggo ng Tour.
Gabi-gabi, ang mga ito'y
nagdarasal na maging maayos sila sa unang linggo.
Mas bumibilis sila.
Bilis na di pa natin nakita noon.
MARK CAVENDISH KABADO AKO NGAYON…
Bihirang makita 'yan.
Di madalas makita ang kahinaang 'yan.
Nakikipagkarera sa pinakamabibilis na sprinters.
Karamihan sa kanila'y bata pa, at,
mukhang di niya matatalo.
Huling panalo ko sa Tour, sa Fougères.
Pinag-usapan namin ng teammates,
at sabi, "Ang pinakamahalaga ay makapasok sa huling right-hander
malapit sa harap."
"Ilagay ako ro'n at ako ang bahala."
Kay Cavendish ako.
Niloloko mo ba ako?
Ilang beses ka bumagsak.
At apektado ang buhay mo.
Hindi, Quick-Step, hindi.
Hindi talaga.
Tingnan natin.
Di lang maraming gamit ang napinsala,
kundi pati mga katawan sa pelotong ito.
Di pa ako nakakita ng gano'n karaming nakabenda.
Isa pang nakita ko ay si Mark Cavendish, tumigil.
May ginawa siya sa handlebar o cleats.
Problema 'yan kay Mark Cavendish.
Sige lang, Daddy!
Nagkaproblema. May mekanikal na isyu at napaurong.
At parang, "Buwisit."
Nagka-breakaway.
Huwag magulat na mawawala itong rider
sa kalsada at magbibigay ng problema sa peloton.
Ang breakaway ay kapag humiwalay sa pangunahing peloton ang rider
at mag-isang nangunguna sa karera.
Pagsubok ito sa buhay niya.
Mahigpit ang laban. Posible pa rin ang pagkapanalo.
At may grupong may 100 riders sa likod mo
na hinahabol ka.
Tinitingnan ko ang oras, ineestima,
at iniisip ko, "Huli na sila."
"Kailangan ng matinding hatak para manguna."
Ma, di ko alam…
Nakaberde si Julian, at tanda kong mauuna na siya
at tuloy lang.
Nagpipidal nang panalo lang ang nasa isip.
Nasa burn seat si Mark Cavendish, sa ngayon.
Nasaan siya? Oo.
Kakaibang gabi para kay Brent van Moer. Kaya ba?
Hinahabol nila siya. Parating na sila!
Nasa gitna ng lahat si Mark. Blocked in na si Daddy.
Tingnan ninyo. 350 metro na lang!
Malalampasan ba siya? Ang tindi!
Naku, naikahon siya.
Nasa kalagitnaan siya.
Sige lang!
-Sige! -Sige lang!
Iyan na si Mark Cavendish!
Heto si Mark Cavendish!
Gawin na natin!
Malapit na siya.
Diyos ko.
Magagawa ni Mark Cavendish.
Nagawa niya!
Nagawa ni Daddy!
Ayos!
Nagawa niya!
Di kapani-paniwala
sa maraming aspekto!
Nagawa niya!
Lahat ng pinagdaanan namin sa nagdaang taon,
iyong di pagsuko, ang paniniwala,
ay biglang naging sulit.
Gusto ko lang makita ang mga anak ko.
Iyan lang ang gusto ko.
Maibahagi lang ito sa kanila.
Grabe, Mark. Napakabilis mo.
Para sa 'kin, iyan ang grabeng pagbabalik.
Emosyonal pa rin ako ngayon dahil…
hindi talaga kapani-paniwala,
iyong nangyari noon.
At ipinagmamalaki ko 'yon.
Ang maging parte nito.
Mahirap ang umupo lang at, "Nagawa ba…"
"Tila di ko nakita ang nakita ko."
Nagulat ako.
Pero ipinagmamalaki ko siya
at ang saya ko.
Makita lang ang pinagdaanan.
Pagdududa sa sarili, matinding depresyon.
Ayaw kong nagkakamali,
pero ngayon, masaya akong nagkamali ako.
Parang fairytale.
Ang mawala sa landas, sinukuan ng lahat.
Parang panaginip.
Ano'ng ginagawa mo sa 'kin?
Muntik maging atake sa puso.
At ang pagsugal niya.
Salamat.
Nagpapasalamat ka sa nagawa mo.
At ang manalo siya.
Salamat sa tiwala, sa pagpapasaya sa 'kin.
Buong taon akong masaya na naman.
Di naniniwala ang mga tao sa milagro, at ako rin.
Pero nagawa namin, at sa iba, bahala na.
Nagbalik na si Cav.
Ngayon, ika-34 na panalo niya,
tatlo na lang bago ang tala ni Eddy Merckx.
Talagang napakasaya ko para sa kanya.
Nakapuwesto si Cavendish.
Nangunguna si Daddy.
Sige lang!
Kaya mo 'yan.
Miss ko na siya.
Itinaas ni Mark Cavendish ang dalawang kamao.
Dude…
wala akong masabi.
Mark, ika-32 panalo mo na.
Alam mo na ang itatanong ko.
-Huwag mong sabihin ang pangalan. -Huwag.
Wala akong iniisip na anuman.
Alam niyang kaya niyang talunin lahat.
Oo, pag nanalo siya, di na tumitigil.
Perpektong posisyon ni Cavendish para sa ika-33 panalo.
Kailan niya paiinitin?
Sa kanya ang linya!
Tatlumpu't tatlo. Eddy, nanonood ka ba?
Di kita tinanong.
Salamat. Grabe.
Daddy, Daddy!
Makikita ba si Mark Cavendish na matatalo si Eddy Merckx?
Si Cavendish, ang Manx Missile, mapapantayan ba si Merckx?
Nagawa niya!
34 na panalo!
Nakagawa tayo ng kasaysayan!
Di kapani-paniwala.
Ngayon, napantayan niya ang record.
Di ko akalaing mangyayari ito.
Nagduda ako sa kanya.
At tapos na ako.
Tapos na ako sa pag-bash kay Mark Cavendish, pangako.
Oo. Ano lang…
Naiyak ako. Ang saya.
Ang saya lang na napagtagumpayan niya.
Grabe 'yon. Talagang grabe.
Isang bagay na napag-usapan namin noong lugmok kami.
Malayo na ang narating niya.
Oo.
Ang mawasak ka't muling mabuo ang sarili,
tingin ko, dahil doon, siya'y
nakaalala kung ba't niya isinasakripisyo ang mga bagay.
Mark, puwedeng magtanong?
Ano'ng pakiramdam ng maging kapantay ni Eddy Merckx?
May bahid ng pagkatao ko
ang ginagawa ko sa karera ko, totoo.
Dahil do'n, napagtanto kong
di lang akin ang panalo.
Sana alam ko 'yon no'n.
Kaya kong umulit sa simula ng karera ko nang alam 'yan.
Ganito talaga dapat lagi.
Ipinagmamalaki ka namin, Daddy.
Kagila-gilalas
na 34 anyos siya,
dumating sa Paris, at nakikipagkarera pa,
at iyan ang araw niya para magka-record?
Di 'yan mapepeke.
-Di 'yan mapepeke. -Oo.
2021 HULING YUGTO
Ayos ka lang?
-Hi. -Puwede kay Daddy ito?
-Tingnan niyo! -Hello!
Hello, Dad!
Hi, Dad!
Daddy, niregaluhan mo ako.
Hello.
Daddy, dala mo ang bagong berdeng jersey?
Daddy, ano ang ingay na 'yon?
Makikipagkarera si Daddy. Makikita natin sa dulo.
-Mahal kita! -Good luck!
Nandito na tayo, malapit na sa 1 km na bandera.
Ito ang Champs-Élysées.
Pinakamagandang dulo ng anumang karera sa mundo.
Ang suwerteng kong kasama ko ro'n
si Mark Cavendish, ikalima ngayon.
Nakakamangha talaga.
Huling transmission ko na ito.
Mahal ko ang sport na ito.
Balik na commentary team. At sige lang, Mark!
Tatlong linggo ng karera sa France, at dito natatapos.
700 metro na lang!
Malapit na sa Champs-Élysées.
Nakikipaglaban para sa espasyo si Cavendish.
Nakakahon na si Cavendish.
Naagaw ni Bernal. Kabiguan para kay Cavendish.
Nahuhuli si Mark Cavendish,
pero puwedeng ikasaya niya ang tatlong linggo sa France.
Pagpantay kay Merckx at pagkuha sa berdeng jersey,
isang dekada bago niya huling nakuha.
Wala pang nakagagawa niyan.
Walang sasapat na numero.
Akin ang pinakamapagmahal na pamilya…
Ayos ka lang, mate?
Iyan lang, perpekto na ang buhay ko.
Daddy, nanalo ka ba?
Daddy!
-Daddy! -Teka muna.
Ano'ng ginagawa mo?
-Daddy? -Casper, hayaan mo muna siya.
Ipagpapatuloy ko ang pagsisikap na manalo hangga't kaya.
Magandang umaga mula Austria kasama si Bernie Eisel.
Tagapagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos