Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Welke cineast had vijf kaskrakers
in de laatste vier jaar?
Spielberg? Tarantino?
Scorsese?
Nee.
Dit record staat op naam van Tyler Perry.
Als iemand zegt: 'Ik heb de volgende Tyler Perry',
vraag ik: 'Tourt hij 280 tot 300 dagen om zijn publiek te leren kennen?
'Anders heb je niet de volgende Tyler Perry.'
Maak hem niet kleiner dan hij is.
Hij is namelijk geen zwarte man
die zomaar geluk gehad heeft en nu rijk is.
We groeiden op in de 3rd Ward in New Orleans.
Bij de Magnolia Projects.
Er was veel criminaliteit.
Inbraken, overvallen, drugs, junkies, dealers.
Kun je geloven dat je zeven jaar geleden dakloos was?
Hij is acteur, schrijver, regisseur, producent.
Een entertainmentmagnaat.
Tyler Perry Studios. Je hebt de grootste studio in de VS.
-Dat heb ik gehoord, ja. -Het land.
Geef hem een planeet.
Je hebt geen idee hoe het is
om iets te kopen van het leger.
Twintig films, meer dan 20 toneelstukken,
negen tv-series, New York Times bestseller.
Ongelooflijk.
Hij produceert vooral films voor een zwart publiek,
maar de zwarte gemeenschap heeft
steeds meer kritiek op zijn werk.
Je kunt niet verwachten dat iedereen hem leuk vindt,
omdat hij zwart is en zich omhoog heeft gewerkt in Hollywood.
De onderliggende verhalen en de plots die hij gebruikt,
de stereotypen, daar heb ik problemen mee.
Weet je wat het is?
Het kon Tyler Perry geen zak schelen wat mensen van hem vonden.
Hij diende zijn publiek.
Het is nooit makkelijk om een pionier te zijn.
Hij gebruikt steeds weer dezelfde formule.
Wat wil hij verwerken via zijn films?
Dat kan hij beter doen via therapie.
Het is een vreselijke boodschap.
Het is filmische drank voor de massa.
Als je een cultuur vertegenwoordigt,
heb je een verantwoordelijkheid en soms bijna een last.
Waarom werk je zo hard?
Waarom werk ik zo hard?
Tyler heeft de reikwijdte van tv als geen ander vergroot.
In zijn laatste film ging hij te ver.
De succesvolste Afro-Amerikaanse cineast ooit.
Als het Hollywood bereikt,
wordt het een probleem.
Hij was absoluut een outsider.
Het is onmisbaar.
Het talent
en de macht
van Tyler Perry.
Je hebt veel bereikt.
Wat wil je nu nog bereiken?
Mijn complimenten.
Je bent de zus van een miljardair.
God is goed. Kijk uit.
Oké, baby.
Oké, lieverd. Ik spreek je snel. Dag.
TYLERS NEEF (ZOON VAN TANTE JERRY)
Mijn nicht Melva. Tylers zus.
Vroeger noemden we hem 'Junior'.
'Alles oké, Junior? Junior.'
Nu is het 'Tyler' en niet 'Emmitt'.
Dat is zijn geboortenaam. Emmitt Perry jr.
Hij veranderde het in Tyler Perry.
En met goed recht, want hij had geen relatie met zijn pa.
Jarenlang niet.
Daarom wilde hij niet Emmitt junior zijn.
Moet je luisteren.
Dit is wat ik ervan vind.
Het trauma is te groot. De wond is te diep.
Je snijdt iemand. De wond geneest en dan
rijt je de wond open.
Telkens als hij gewond raakte, reet hij de wond open.
De wond kan niet genezen.
Nooit meer.
Er waren veel beroemdheden aanwezig afgelopen zaterdagavond in Atlanta
om de opening te vieren van Tyler Perry Studios.
De studio, 133 hectaren, bevindt zich op het terrein
van de voormalige landmachtbasis Fort McPherson in zuidwest Atlanta.
Tyler heeft ook 12 sound stages,
vernoemd naar baanbrekende zwarte artiesten,
waaronder Oprah Winfrey, Will Smith en Halle Berry.
TYLER PERRY STUDIOS OPENING - OKTOBER 2019
Hoe voel je je?
Ik voel me opgewonden,
kalm,
klaar, dankbaar, gezegend en hoopvol.
Klaar om te gaan.
Ik probeer kalm te blijven. Je weet hoe ik ben.
Ik probeer om het
te laten gebeuren en in het moment te leven.
Dat joch onder je veranda?
Had hij dit ooit kunnen bedenken?
Moet dat echt nu?
Geen sprake van, vriend.
-Ik moet... -Geen sprake van.
Bel Gayle King of Oprah Winfrey maar.
Geen sprake van.
Ik doe het niet.
Oké.
Dan maar dit weekend.
Ik moet door dit moment heen.
Ik mag er niet boven zweven.
Want dat doe ik.
Ik heb de neiging om boven de dingen te zweven.
Dat komt door mijn jeugd.
Door het misbruik, de pijn. Je probeert erdoorheen te komen.
Ik ben erachter gekomen dat ik dat met alles doe.
Zelfs als ik gelukkig ben.
Dan wordt het te heftig.
Ik wil erboven zweven.
Vanavond, en elke dag en elk moment,
zeg ik tegen mezelf: 'Kalmeer.
'Je bent oké. Je bent veilig.
'Het is een emotie, een gevoel.
'Het is goed. Maak je geen zorgen.
'Het is liefde. Het is geluk.'
Ze zeggen dat de beste wijn van arme grond komt.
En als je aan de beste wijnen denkt,
moeten de druiven zich door stenen en takken heen wurmen,
en allerlei omwegen, om uit de grond te komen.
Dat is de beste manier om Tylers jeugd te beschrijven.
Hij heeft als kind vreselijke dingen meegemaakt
en die hebben hem gevormd.
Dat heeft geleid tot zijn personages
en zijn fantasie,
want je keert naar binnen.
Daarom vind ik het logisch
dat hij geworden is wie hij is.
Dat hij zo volhardend en onvermoeibaar is.
Door alles wat hij heeft meegemaakt.
Hij moest door die grond breken.
Het leven in New Orleans is zwaar.
Het is overleven en de stad is gevaarlijk.
De schietpartijen, de overvallen, het bendegeweld.
Het was levensgevaarlijk.
Er was veel criminaliteit.
Het was de moordhoofdstad van de wereld.
De schietpartijen nemen toe in New Orleans.
De criminaliteit stijgt...
Het aantal moorden stijgt...
Ik weet niet wat witte mensen denken.
Dat leid ik enkel af van de toestand van hun instituten.
Hij zei dat sterven makkelijk is.
Leven is pas zwaar.
Hij deed niets.
De agenten in de winkel schoten op hem.
Ik moest gaan staan. Ik weigerde.
'Zodat je me kunt doden?'
Statistisch haal je je 21ste verjaardag misschien niet.
Als je 21 wordt, overtref je verwachtingen.
Je hebt de duivel en de statistieken verslagen.
Alleen de geschiksten overleven hier.
Als je je huis verlaat, kom je misschien niet terug.
Ik draai me om. Zie je dat gebouw?
Dat was voor de armen. Hier woonden we.
Twee huizen verder woonden tante Maxine, Tyler Perry, Yulanda, Emmbre en Melva.
Zij woonden twee huizen verder. We lopen erheen.
Dit is het ouderlijk huis van Tyler.
Achterin had hij een clubhuis gebouwd.
We verstopten ons onder het huis
voor oom Emmitt.
In de straat waar hij woonde
en waar zijn verleden terugkeerde.
Hier ben ik opgegroeid.
Ik ben hier in geen jaren geweest.
Hij nam ons mee naar zijn schuilplaats
waar hij zich verstopte voor zijn vader.
Dat was mijn schuilplaats, mijn veilige plekje.
Kwam je hier als het je te veel werd?
Ja. Ik bracht hier de hele dag door.
Ik had soms medelijden met Tyler omdat hij het zo zwaar had.
Veel zwaarder dan wij.
Het had niet zo hoeven zijn.
Ik weet niet wat Gods boodschap voor hem was.
Misschien is die overgekomen, omdat hij succes heeft.
Hij is met veel dingen bezig
en hij zorgt voor veel mensen die hij zegent.
Maar hoe kan hij 's nachts slapen met zo'n jeugd?
Tylers vader was een harde man.
Een no-nonsense type.
Hij lachte niet veel, vond niets grappigs.
Hij was een sterke, hardwerkende man.
Maar hij was verbolgen en een eenling.
Hard, weet je?
Nauwelijks onderwijs, van het platteland.
Hij leidde door hard te werken.
Hij werkte tot 15.00 uur, was om 15.30 uur thuis.
Daar op de hoek zit een winkel
waar hij kratten bier kocht.
Hij dronk dagelijks.
Als we zijn pick-up zagen, wisten we genoeg.
Hij sprong eruit met een krat met 24 flessen bier.
Hij dronk ze allemaal leeg
en ging dan tekeer.
En voor junior... Voor Tyler. Sorry.
Tyler sloeg hij altijd het hardst.
Toen we jong waren, ranselde hij Tyler een keer keihard af.
Z'n rug zat onder het bloed.
Hij rende het huis uit. Hij was jong.
Hij rende het huis uit naar ons toe.
Onze moeder vroeg wie dat had gedaan.
Hij had enorme striemen op zijn rug.
Ze waren zo lang, en zo dik en opgezet.
Dat is mijn neefje. Hij was nog maar een kind.
TANTE JERRY MAXINE'S ZUS
Hij was zeven of acht jaar.
Wij waren haar alles. Haar nichtjes, neefjes, haar kinderen.
Ze was een leeuwin.
Ze beschermde ons.
Dus als er een beer kwam, vocht ze met de beer.
Er knapte iets.
Ik pakte het pistool.
Mama sleurden ons allemaal mee.
In ons ondergoed.
Onze witte onderbroeken en we huilden.
Hij zat te drinken op de veranda.
Ik vroeg waarom hij hem had afgeranseld.
Ik moest me erbuiten houden.
Dat was een foutje.
Ze richtte haar pistool. M'n pa sloeg het weg.
Dat was doodeng. Ik keek naar mijn moeder en dacht: Jezus.
Mijn moeder wilde oom Emmitt doodschieten.
Hij liet haar met rust.
Hij luisterde.
Zelfs als hij dronken was, luisterde hij.
Hij herinnerde zich het pistool.
Ik ben niet trots op dat moment, maar het was zo kwetsend.
Ik tolereer het niet, want ik sloeg mijn kinderen ook,
maar mijn zoons kunnen je vertellen dat ik ze nooit zo heb afgeranseld.
Nee.
Hoe kun je als je van je kids houdt?
Hoe kun je? Hoe laat je hart dat toe?
Dat begrijp ik niet, maar het is niet aan mij om het te begrijpen.
Ik hoorde gisteravond pas van de producenten
het verhaal
dat je zo hard bent geslagen dat je bewusteloos raakte.
Ik herinner me dat ik me vasthield aan een hek.
Mijn handen zaten onder het bloed terwijl hij me sloeg.
-En ik hield... -Wauw.
Ik hield me zo stevig vast.
Ik was zo enorm boos.
Ik zag mezelf wegvluchten.
Ik kon dat jongetje...
Dat jongetje wilde niet terugkomen.
Ik kon niet naar mezelf terugkeren.
Het werd zo erg dat je als jongetje je polsen doorsneed.
Ja.
Ik was suïcidaal.
Ik dacht: wat heeft het leven voor zin?
Omdat ik als kind zo'n enorm trauma had,
kon ik in mijn gedachten ruimtes creëren die echt waren.
Terwijl er dingen gebeurden, wat dan ook,
mijn vader die schreeuwde
of als ik werd mishandeld of misbruikt,
ging ik in mijn gedachten ergens anders heen.
Een van mijn veilige plekken was een tuin.
Ik zag vogels, bomen en velden.
Ik hoorde mensen praten.
Ik zag hun huizen, hun auto's
en het stopcontact op de muur
en wat erin zat.
De stoom van de koffie.
Dat zag ik allemaal in mijn hoofd.
De wereld was zo helder, prachtig en duidelijk.
De plek die ik beschouwde als veilig en vreedzaam bestond echt,
en daar ging ik heen.
Ik wilde niet weg.
Ik wilde niet terugkeren naar mezelf toen het trauma voorbij was.
Mijn verscherpte zintuigen stuurden me naar die momenten.
Als kind werd hij gemarteld
en hij wist dat hij in zijn fantasie kon wegvluchten,
zonder gek te worden.
Want zoveel kinderen die net zo zijn mishandeld als hij,
vooral door een vaderfiguur,
hebben een persoonlijkheidsstoornis en zijn verschillende personen.
Niet alleen in hun fantasie, maar ook wat hun persoonlijkheid betreft
WERELDWIJDE MEDIALEIDER
om de martelingen en de pijn te kunnen verdragen.
Om te kunnen verdragen dat je niet weet wanneer het komt,
en hoe erg het zal zijn, je weet alleen dat het erg wordt.
Hij begrijpt mensen
omdat hij het zelf heeft meegemaakt.
Daarom kan hij praten met mensen die zijn mishandeld
of die gebukt gaan onder het leven
als kinderen of als volwassenen.
Hij is iemand
die zijn pijn heeft omgezet in macht.
Hij zou niet zijn wie hij is, hij zou niet de rijkdom hebben,
de beroemdheid, het talent verhalen te vertellen
op de manier waarop hij vooral
de Afro-Amerikaanse gemeenschap weet te raken,
als hij die pijn niet had ervaren.
Mensen vragen hoe ik 20 scripts kan schrijven in twee weken.
Ik kan bij die plek komen,
die wereld zien, die stemmen horen en dan stroomt het uit me.
Sommigen vinden het raar of vreemd,
maar ik heb toegang tot een plek
die ik gecreëerd heb als kind als redmiddel en die nu zorgt
dat ik me in dit wereldje staande kan houden.
Alles valt dus wederom op zijn plek en alles draagt toe aan het goede.
Een dagboek bijhouden, was reinigend voor hem.
Hij leerde het van Oprah.
In het begin had het altijd over haar.
JEUGDVRIEND/COMPONIST
Hij zou haar op een dag ontmoeten.
'Op een dag ontmoet ik Oprah.
'Op een dag zijn we vrienden.
'Ooit heb ik mijn eigen tv-programma.'
De aflevering waarin ze zei dat je
dingen moest noteren, was een inspiratie.
TYLERS PUBLICITEITSAGENT
Daardoor leerde hij helen
en daar zijn de eerste verhalen ontstaan.
Ik vind het geweldig dat iemand tegen wie hij opkeek
en die waarschijnlijk ongrijpbaar leek
nu een van zijn vertrouwelingen is.
Maar hij vertelde ook over de manier waarop ze zaken deed.
Ik zag hem weglopen bij grote tv-zenders
omdat ze niet luisterden.
Hij had een bepaalde formule.
Die gaat terug naar zijn geloof en wat God hem zei.
'Dit is de taak die ik je geef.
'Blijf standvastig en gefocust.'
En dat heeft hij gedaan.
Je bent een briljante visionair.
Je belichaamt de Afro-Amerikaanse droom.
Ik voel me zeer vereerd
dat ik de 2019 BET Ultimate Icon Award mag uitreiken
aan mijn goede vriend, Mr Tyler Perry.
Ik moest aan mijn moeder denken.
Toen ik vijf was,
nam ze me mee de buurt in.
Op vrijdagavond kaartte ze soms met een stel vrouwen.
Ze hadden slechts de middelbare school doorlopen,
maar ze waren slim.
Sterke zwarte vrouwen.
Ze hadden geweldige verhalen.
Ik zat er als kleuter op de vloer
spelend met mijn auto's terwijl ze hun mannen bespraken,
hun relaties en hun pijn.
Als iemand verdriet had, werd er een grap gemaakt
en lachten ze.
Ik volgde eigenlijk een masterclass.
Eenmaal thuis sloeg mijn vader mijn moeder
en deed en zei van alles.
Hij vertrok en ik kwam binnen en imiteerde die vrouwen,
en ze moest lachen.
Dat was een kracht die ik niet begreep.
Mijn eerste tien films gingen onbewust over haar.
Ze moest weten dat ze meetelde.
Dat zwarte vrouwen meetellen.
Je bent speciaal, krachtig, geweldig.
Toen ik Tyler of 'Junior' kreeg, zoals ik hem noemde, Emmitt Perry jr.,
was hij tien jaar mijn enige zoon, dus natuurlijk verwende ik hem enorm.
Ik deed hem drie, vier keer per dag in bad.
Ik trok hem een kruippakje aan.
Hij zag er zo schattig uit.
En hij groeide op tot een heel lief kind.
TYLERS MOEDER
Hij was heel lief.
Emmitt jr...
Er was een verschil.
Tyler heeft iets van beiden.
Hij heeft de nederigheid, liefde, gratie en rust van zijn moeder.
Maar hij heeft de werkmentaliteit van zijn vader.
Hij is alleen niet zo'n klootzak.
Geen disrespect voor mijn oom,
maar hij was een zak.
Een echte zak.
Als hij de documentaire ziet, confronteer ik hem.
Want nu ben ik volwassen. Maar hij was een klootzak.
Als je jong bent, is er de Grote Boze Wolf.
Maar als je ouder bent, confronteer je hem.
Dat heeft Tyler gedaan.
Hij zei: 'Je loopt niet meer over me heen.
'Je stapt niet meer op me.'
Ik denk aan mijn moeder
en aan mijn moderne mening over haar
en dat ze bij hem is gebleven.
Maar haar moeder stierf toen ze 13 was.
Hij trouwde met haar toen ze 17 was.
Ze wist niets over de wereld.
Niets over het leven.
Haar enige steun, het enige wat ze wist, was:
als hij de rekeningen betaalt, heb je een goede vent.
Daarom bleef ze bij hem.
We trouwden in 1963.
We verhuisden naar New Orleans.
Oké.
Ik kreeg Yulanda en meteen daarna Melva.
Ik was niet al te slim. Ik raakte gewoon zwanger.
Jong en dom.
Ze kreeg mijn zussen toen ze 18 en 19 jaar en mij op haar 24ste en voilà.
Ze was een zwarte vrouw in Louisiana met drie kinderen.
Wat deed ze?
Wat deed ze om ons te kunnen onderhouden?
Wat deed ze?
Ze bleef.
Daar veroordeel ik haar niet voor,
want ze is zelf door een hel gegaan
om te overleven en de vrede te bewaren.
Bovendien hield ze van hem.
Ik weet niet hoe en waarom, maar dat weet ik.
Ze hield van hem tot haar dood.
Ze hield alles binnen.
Ze toonde geen emotie, liet haar verdriet nooit zien.
Ze lachte altijd, ze wilde de lieve vrede bewaren
en dat mijn vader gelukkig was.
Ik moest hem begroeten, maar dat wilde ik niet.
Als hij binnenkwam, ging ik.
Ik vroeg ooit of hij m'n vader was.
Ik snapte niet dat deze man naar me kon kijken
en me met zoveel passie kon haten.
Hij was zo boos.
De intimiderende factor ervan...
De intense haat.
Kom, vermoeide mensen
Er zitten vanavond getuigen in de zaal
Hoe ging ik ermee om?
Luister,
God gaf me op zijn minst
een moeder die me meenam naar de kerk, die bad en geloofde.
Ik weet dat Hij het is
Ik werd Tylers pastor.
BISSCHOP PAUL MORTON TYLERS PASTOR
Het was alsof God ons had samengebracht vanwege zijn pijn.
BAPTISTENKERK ST. STEPHEN
De saamhorigheid en het geloof
hebben me door mijn donkerste periodes gesleept
toen ik volwassen werd,
en probeerde te begrijpen wie ik was
en wat ik wilde worden.
Alles was verweven met de kerk.
BAPTISTENKERK ST. STEPHEN
Als je christen bent, vooral in het zwarte Zuiden,
draait je leven vooral om de kerk.
Als je de kunsten wilde ontdekken, want Reagan had ze wegbezuinigd
moest dat via de kerk.
Het buurttheater hield de kunsten gaande voor kids
die er op school geen toegang meer toe hadden.
Ik groeide op in New Orleans en ging naar dezelfde kerk als Tyler,
de baptistenkerk St. Stephen.
Een baptistenkerk met een gospelkoor in New Orleans.
Die kerk was destijds de place to be.
Alle christenen gingen erheen.
Mensen uit allerlei lagen gingen daar naar de kerk.
Het was de kerk voor de hele stad.
Ik was muzikant, toetsenist van de laatste keus,
zoals ik altijd zei.
Tyler zong in het koor.
Naar St. Stephen gaan betekende iets.
En in het koor zingen betekende nog meer.
Mijn opa aan moederskant was dominee,
mijn overgrootvader was dominee net als zijn vader.
We vinden tot aan de slavernij dominees aan haar kant.
De kerk, het geloof, God zit in mijn bloed.
In mijn DNA.
Hij is altijd
een leider geweest.
Er zijn veel mensen die dit verhaal niet kennen,
maar toen Tyler een tiener was,
wilde hij dominee worden.
Ik zat op het seminarie, studeerde en leerde meer over de Bijbel.
Ik moest mijn eerste preek geven.
In onze parochie geef je eerst een proefpreek.
Je moet nederig zijn. Je moet...
Het is een plechtige situatie. Je staat daar:
'Ik heb met je gedeeld wat je moet gaan zeggen.
'Zeg het maar.'
Mijn tante Thelma was er, mijn moeder was er.
Iedereen was trots omdat ik mijn eerste preek zou houden.
'Noah deed alles zoals de Heer het hem had opgedragen.'
Ik was daar voor hem.
Hij stond op, bedankte mij en de kerk
en zei: 'Luister, allemaal eens...'
De mensen barsten in lachen uit.
Ik zei: 'Zoiets hoort niet.
'Dit is serieus.
'Je moet slagen voor je test.'
Meneer Noach, u zei dat het zou gaan regenen.'
Toen het voorbij was, ging hij staan en zei, in bijzijn van iedereen:
'Als God je roept, kwalificeert Hij je,
'maar soms ben je niet gekwalificeerd.'
Ik kapte hem meteen af.
'Nee, je bent bestemd voor iets anders.'
In bijzijn van mijn tante en de rest.
Ik was er kapot van.
Terwijl ik erachter probeer te komen
wat ik moest doen met dit ding,
deze roeping,
hoorde ik een stem die zei:
'Ik geef je een groter publiek.'
Ik wist destijds niet wat dat was en hoe ik er moest komen
en dat was het frusterendste
aan mijn prille carrière.
Ik had een vader die me uitschold
en zei dat ik nooit iets zal bereiken.
Hij schold me elke dag uit.
Ik had nooit kunnen bedenken dat mensen mij willen zien
of dat ze me respecteren als acteur.
Tel daarbij op dat witte mensen alles bepaalden,
dus ik dacht dat zoiets niet mogelijk was.
Ik herinner me dat ik bij het koor zat,
en dat ik zong over de dieren in de ark en over Noach.
Ik herinner me nog dat ik daar stond.
Dit was mijn grote moment,
want ik had twee regels tekst.
-We willen regen. -Wacht, zuster.
Ik wil weten waarom je dat grote ding bouwt.
Stopt God er soms zijn schoenen in?
Aangezien je van alles twee meeneemt,
heb ik twee luchtverfrissers voor je.
Hij kon zich goed in mensen inleven.
We willen regen.
Laat het regenen.
Dat was zijn drijfveer.
-Laat het regenen -Regen
Laat het op me neer regenen
Regen, regen, regen
Laat het op me neer regenen
Regen, regen, regen
REGISSEUR/SCHRIJVER/PRODUCENT
Moet je horen.
New Orleans stond niet echt achter Tyler.
Hij moest er weg.
Hij houdt van deze stad.
Echt waar.
Maar de stad heeft Tyler Perry niet voortgebracht.
Snap je?
Dat heeft Atlanta gedaan.
In de jaren 90 vond er migratie plaats.
Alle zwarten verhuisden naar Atlanta.
Ik was 20 en pakte al mijn spullen in,
niets dus, in mijn Hyundai en reed naar Atlanta.
HET ZWARTE MEKKA VAN HET ZUIDEN
Door de verhuizing naar Atlanta begreep ik wat ik kon zijn.
DE NIEUWE ZWARTE MIDDENKLASSE
Ik zag zwarten floreren.
Dat was niet het geval in New Orleans.
Daar was niets dan drugs, bendes, verkrachtingen, moorden
en om vanuit die situatie naar Atlanta te verhuizen
waar de drugsdealers
werden vervangen door zwarte dokters en advocaten,
waar mensen in de buurt meer hadden dan ze nodig hadden
en vonden dat ze het verdienden.
Dat voelde als het Beloofde Land.
In deze stad klopt een hart dat zwarten laat floreren.
Dat was een openbaring voor me.
Ik verdiende dit ook,
omdat ik net zo goed was als een ander.
Ik kwam hierheen voor wat toen Freaknik werd genoemd,
ofwel de krokusvakantie,
maar toen ik zag hoe goed mensen het hadden, besloot ik er te blijven.
Overal om me heen zag ik hoop.
Daar staan deze stad en staat voor mij voor.
Ik werkte overal waar ik kon en spaarde genoeg
om een schouwburg te huren voor mijn eerste toneelstuk.
Ik verhuisde jaren erna naar Atlanta.
Hij kwam naar me toe na een kerkdienst
en zei: 'Ken je me nog?'
'Ja, ik ken je nog.'
'Ik voer het toneelstuk I Know I've Been Changed op.'
'Dat is toch dat toneelstuk dat is geflopt?'
'We hebben het opgepakt, maar ik zoek een muzikaal leider.'
Ik had een locatie afgehuurd voor het toneelstuk,
omdat ik dacht dat mensen zouden komen.
We repeteerden de voorstelling.
De zaal had 200 stoelen.
Ik checkte dagelijks de kaartverkoop.
'Er is één kaartje verkocht.'
Nog twee weken te gaan.
'Er zijn vier kaartjes verkocht.'
'Oké.'
Waarom dacht ik
dat mensen zouden komen
tijdens het weekend van 4 juli?
Vanavond zijn aanwezig de toneelschrijver
en de geweldige cast
om ons een inkijk te geven
in wat wij hebben meegemaakt in ons leven.
Sommigen hebben veel meegemaakt...
LAATSTE AKTE I KNOW I'VE BEEN CHANGED
Het gaat over overlevers van misbruik
en het effect daarvan op hun leven.
Het is een persoonlijk en herkenbaar verhaal.
HOOGLERAAR FILM
Als je kijkt
hoeveel slachtoffers er zijn van seksueel misbruik...
Er wordt niet veel over gesproken,
maar veel mensen krijgen ermee te maken.
Als je eindigt met een positieve boodschap,
kun je dit trauma een positieve draai geven,
en dat gaf Perry's toneelstuk een positief uitgangspunt.
Ik herinner me dit.
En dat is de rode draad in zijn werk.
Er zaten 30 mensen in de zaal
en ik had er 1200 verwacht.
Dat was een lastig moment en een zware les.
Een van de 30 aanwezigen zei:
'Dit is goed. Ik investeer erin.'
Ik dacht: serieus?
Als ik de verlichting doe, bespaar ik geld.
Oké.
Ik kan zelf snoep verkopen tijdens de pauze.
Ik heb ook nog tijd voor mijn outfit,
het snoep en de verlichting.
En ik kan zelf rijden. Alles om geld te besparen.
We waren zo arm dat we onze hamburger deelden.
We aten allebei de helft.
We aten een handjevol friet
en praatten over zijn grootste dromen.
We deelden een burger en hij zegt dat hij ooit rijk wordt.
Hij zei: 'Dit zijn leerervaringen.
'Geen mislukkingen.'
Hij was positief.
Hij geloofde hierin en wilde zijn boodschap overbrengen.
Daarom ging hij door.
Ik had baantjes tussen mijn optredens in.
Ik ging naar mijn werkgever en zei
dat ik vrij wilde om een toneelstuk op te voeren.
Mijn moeder had een busje gehuurd om de cast te vervoeren.
Dat was m'n slechtste optreden ooit.
Ik heb er nog nachtmerries over.
Ik laadde alles in het busje en reed naar Spartanburg.
Uitgerekend dat weekend was er een orkaan voorspeld.
Ik trad toch op.
Er was niemand. Ik reed terug.
Ik vloog zowat door de regen.
Ik reed in een bus vol spullen
en ik trapte flink op het gaspedaal, want ik was zo boos op God.
'Ik moest dit doen van U.
'Ik hoorde een stem.
'Wat is dit?
'Als ik een optreden heb, laat U me in de steek.'
Het gebeurde steeds opnieuw. Ik dacht: wat doe ik?
En ik reed keihard.
De dood liet me koud.
Elke keer dat je opnieuw wilt beginnen, is er een storm.
Een storm kondigt aan dat je de huidige situatie bent ontgroeid.
Mijn moeder horen zeggen dat het stuk een flop was,
brak me, want ze was de enige die achter me stond.
Weer thuis zei ik dat niet genoeg geld had verdiend om het busje te betalen.
Dat was het.
'Hoezo heb je niet genoeg verdiend?'
Ze ging door het lint.
'Geef het op. Je zult het nooit redden.'
Ik vergeet het nooit. Ik was in tranen.
Ze stond voor me terwijl ik zat, want ze rookte.
'Hoe moet ik in godsnaam die $300 afbetalen,
'omdat jij zo'n klote...'
En ze stond maar te roken.
Ik zat op de bank terwijl ze door het lint ging
en de tranen biggelden over mijn wangen
en ze rookte maar door en tijdens haar scheldpartij
besefte ze dat ik zweeg.
Ze draaide zich om en zag me huilen.
Toen werd zij emotioneel.
'Lieverd, het spijt me, maar ik wil zo graag dat je werk hebt.'
Terug in Atlanta werd ik uit huis gezet.
Ik belandde op straat.
Na zeven jaar op te treden zonder succes
was het tijd voor een andere baan.
Ik zei: 'Dit was het. Ik kap ermee.'
Ik werd gebeld door een promotor die zei
dat ik eenmalig mocht optreden in House of Blues.
Ik zei dat ik er klaar mee was.
Ik dacht erover na en ik hoorde een stem
die zei: 'Doe het.'
Ik was inmiddels dakloos geweest.
Dat wilde ik niet meer.
Ik wist dat dit geld gegarandeerd is,
maar die stem was zo duidelijk.
Ik zei dat dat ik ontslag nam.
We gaan optreden.
Ik dacht dat 't hetzelfde liedje zou zijn.
Ik wilde gewoon optreden.
Voor het optreden zat ik in de kleedkamer.
Ik zei: 'God, ik heb het gehad.'
Ik was 28 en ik zei: 'Zo kan ik niet doorgaan.
'Dit is mijn taak en U leidt me steeds hierheen.
'Maar ik hoor niets van U als ik in de penarie zit.
'Als ik mijn rekeningen niet kan betalen.
'Als ik mijn vrienden
'vraag om geld zodat ik kan eten.'
Maar als God je iets vertelt
en je voelt het in je hart, dan doe je wat God je opdraagt.
Daarom zei ik: 'Ik doe dit niet meer, God.
'Ik hoorde een stem vanbinnen zeggen: "Ik ben God.
"Ik bepaal wanneer het over is, jij niet.'"
Ik keek uit het raam en zag een enorme rij staan
in de kou om binnen te komen bij The Tabernacle, House of Blues.
Het optreden begon en de zaal zat stampvol.
Alle grappen en oneliners sloegen aan.
Het publiek genoot en kon niet blijven zitten.
Na de voorstelling kreeg ik een staande ovatie.
Het stof dwarrelde letterlijk naar beneden
door het lawaai in de zaal.
Dat is het moment waarop mijn leven veranderde.
Ik werd gebeld door een promotor
die me wilde boeken voor het Fox Theater.
4500 zitplaatsen. Alle optredens waren uitverkocht.
Dat was het begin van iets waarop ik niet was voorbereid,
vanwege de negativiteit in mijn leven.
Mensen die zeiden dat ik nooit iets zou bereiken.
Niemand zei wat ik kon bereiken.
Plotseling had ik voor het eerst succes.
Het optreden was groter en beter.
Alles was nieuw.
Het is overdreven.
Ik ga een ander stuk doen
genaamd I Can Do Bad All By Myself.
Speel jij daarin mee?
Ja.
Ik speel een vrouw van 68, Madea.
Een vrouw van 68?
Ik wilde het personage van Madea klein spelen.
Snel het podium op, mensen laten lachen en weer het podium af.
Ik ben je niets verschuldigd.
Hij was begonnen met Daddy Joe in I Know I've Been Changed.
Daarna vertolkte hij Madea.
Ons eerste optreden was in Chicago.
Een andere actrice zou Madea spelen in het toneelstuk.
We verkochten kaartjes vanwege haar,
maar ze kwam niet.
Mensen kwamen voor haar, maar ze was er niet.
Dat was eng.
Ik moest Madea's tekst opzeggen en de hare.
Het publiek snapte er niets van.
Wat is er aan de hand?
Ik zei tegen hem: 'Het voelt alsof we de Super Bowl hebben verloren.'
Ik waardeer jullie geduld,
want dit was niet makkelijk.
Het is zwaar geweest.
Het was zwaar voor ons.
Na al dat succes, toch weer een flop.
Als je aan jouw seizoen begint, maakt het niet uit wat er gebeurt.
Met wie of wat dan ook.
Niemand houdt je tegen om te bereiken wat je...
Je hebt 't verdiend.
Er is niemand die je dit kan afnemen.
Ik bedank God elke ochtend.
Hij belde me heel vroeg.
Hij zei: 'Sta op.'
'Oké.'
'We lossen het op.'
Hij werkte aan het script,
we repeteerden en sleutelden aan de muziek.
En die woensdagavond...
De première was dinsdag.
Die woensdagavond kwam hij op als Madea en er werd hier en daar gelachen.
Hallo?
Meid, hoe is het met je?
We sleutelden verder en de dag erna lachten er meer mensen.
Hoe zie ik er vandaag uit?
-U ziet er ook mooi uit, mevrouw. -Dank je.
Aan het einde van het weekend
zat de zaal vol en lag iedereen dubbel.
Hij had het stuk volledig omgegooid.
Madea was de ster geworden.
Het was te gek.
We zijn blij met Madea.
Complimenten, Madea.
Ik heb genoten.
Ik vond het geweldig.
We komen nog heel vaak terug.
Madea is een groots personage dat je over jezelf kan vertellen.
EGOT-ACTEUR
Ze vertelt je over jezelf, drinkt je onder de tafel en vloekt je stijf.
En stopt je onder.
Het is iets zuidelijks, een koosnaam.
De Afro-Amerikaanse gemeenschap,
vooral in het Zuiden, is matriarchaal.
Dikke mama's zijn bij ons de baas.
Je kunt zijn wie je maar wilt zijn.
De Black Panthers kunnen niet bestaan zonder vrouwen.
Als je zwart bent en uit het Zuiden komt, ken je Madea.
Honderd procent.
Ze kan je tante zijn, je moeder, je oma of je zus.
Je kent iemand die enigszins bekend is met de Bijbel.
Ze heeft 'm niet gelezen,
maar zegt dat je van Jezus van je neef moet houden.
'Jezus zei niet...' 'Wat heb ik gezegd?'
Zei ik niet dat je niet...
Ik vind het briljant.
Je kent je neef die verslaafd is aan drugs
en je kent je neven die bij een tante moesten wonen.
Je kent neven die niet gestudeerd hebben
en zelfstandig werden,
omdat je tante ze in huis heeft genomen.
Kom overdag langs.
-Niet 's avonds laat. -Madea, alsjeblieft.
Kom verder.
Wie is dat?
-Ik ben het beu dat mensen... -Kop dicht, ik regel het.
De voorstelling kreeg succes,
en ik trok van stad naar stad
en zag bijna alleen zwarte mensen
in de volle zalen.
Binnen de kortste keren trad hij 300 keer per jaar op, voor 30.000 mensen per week.
Zijn voorstelling trok volle zalen
langs het zogenaamde Chitlin' Circuit.
Er is een rijke traditie van gospeltheater
en een rijke traditie van het Chitlin' Circuit,
een geschiedenis van zwart theater en performance.
Het was een geweldig tournee.
Josephine Baker, Billie Holiday, Ella Fitzgerald
en vele anderen die niet mochten optreden in witte zaken,
en daarom langs goedkope cafeetjes tourden
met gebraden kip en chitlins.
Ze trokken door het land en werden zo beroemd in hun eigen kringen
dat ze zichzelf konden onderhouden.
Stel je het Chitlin' Circuit voor.
Voor mij is het oprecht en echt
en het was geniaal van hem.
Hij staat op hun schouders.
Een gigant op gigantische schouders.
Kunnen jullie dat herhalen? Goed zo.
Nog een keer.
Ik tourde van 1998 tot 2004.
Ik trad meer dan 300 keer per jaar op.
Van de ene kust naar de andere en voor social media.
Na afloop gaf ik
mensen mijn websiteadres.
Ze wisten niet wat dat was.
Een paar miljoen volgers volgden me op mijn website,
zodat ik een e-mail kon sturen en zalen uitverkopen
overal, voor we reclame hadden gemaakt.
Wat Perry deed en wat hij nog steeds doet,
is zijn eigen projecten zelf financieren
en zelf het financieel risico nemen.
Het was een mooie gedachte
dat we er voor elkaar waren,
want toen ik ging touren
sprak niemand over de dingen
waarmee onze gemeenschap te maken had,
zoals seksueel misbruik, verkrachting en drugsverslaving.
Dat wilde ik op een humoristische manier verpakken,
zodat je zo hard lacht dat je je prettig voelt.
Aan het einde neem ik 20 minuten
om te bespreken wat ons dwars zit
en hoe we elkaar helpen.
Wat moet ik nu doen?
Je leven weer oppakken.
Je mag best even in de put zitten
en huilen, als het maar niet te lang duurt.
Sta op en pak je leven weer op.
Het verschil tussen een voorstelling van Perry
en traditioneel theater of Broadway
is dat het een ander publiek aanspreekt.
Ik nam mijn moeder vroeger mee naar Broadway
en daar genoot ik van.
Ze zei tegen me: 'Ik ga graag naar een Broadwayshow,
'maar ik ga het liefst naar een show van Tyler Perry.'
Ik vroeg haar waarom.
Ze zei: 'Daar voel ik me veilig.'
Tyler Perry, we houden van je.
-Ze vinden het te gek. -We houden van Madea.
Sommige mensen zien Madea als een verlengstuk
van het dikmaakpak en optredens van dragqueens,
die zwarte mannelijke performers ontmant.
Dat is prachtig.
Ik kan niet wachten tot Sherman me oma maakt.
Eddie Murphy en Martin Lawrence doen dit.
Maar wat het doet, is genuanceerder en gecompliceerder.
Het is geen spot.
Maar respectvol belichamen.
Madea?
Als Tyler Perry de producent, de regisseur is,
niet in drag, het middelpunt van zijn merk is,
dan staat Madea pal naast hem.
Dit personage staat centraal in zijn werk
en in de publieke interactie met z'n werk.
Op het niveau van de fans,
omdat Madea kenmerkend is
voor hetgeen waartoe mensen worden aangetrokken
in hun waardering voor Tyler Perry, en in de kritiek.
Madea vormt daarin ook het middelpunt.
Madea is dus belangrijk.
Ze is belangrijk voor Perry's merk.
En in New Orleans, Mr Tyler Perry.
En Tyler Perry is het middelpunt van zijn wereld.
Hij is de zon, de maan,
hij is het universum, hij is God zelf.
De Drie-eenheid.
Dat is hij voor zijn werk.
Daardoor draait het dus om hem.
Als ik dat zeg,
wil ik veranderen hoe we dit moeten zien.
De representatiepolitiek is problematisch voor vrouwen.
Maar als we de vermomming nog iets verder wegnemen,
gaat het om Tyler Perry en dus om het patriarchaat.
Het zwart patriarchaat.
Het giftige zwarte patriarchaat.
Het masculinisme.
Om de manier dat zwarte mannen niet
en nog steeds niets snappen van de ervaringen van zwarte vrouwen,
zelfs niet van dichtbij.
We moeten op onze hoede zijn.
Je staat zo dicht op die ervaringen,
zo dicht op de trauma's, maar toch zie je ze niet.
Je snapt het nog steeds niet.
Een man speelt het personage,
maar deze man begrijpt deze vrouw en vrouwen zoals zij zo goed.
Als man valideert hij veel gevoelens die vrouwen hebben.
De zwarte vrouw is een belangrijke culturele stem in onze gemeenschap,
omdat het leiderschap in de gemeenschap het beste weergeeft.
We trekken een zwarte man een jurk aan van een zwarte vrouw
en empoweren hem met het vermogen
om de ultieme overlever te worden
om het lichaam van het zwarte vrouwelijke slachtoffer te empoweren.
Dat zijn abstracte dingen.
Geen ervan gaat over menselijkheid.
Ze gaan niet over het naar elkaar kijken.
Het is dus niet Diary of a Mad Black Woman,
of een boze zwarte vrouw,
maar het dagboek van een stroman.
Ik kan alleen voor mezelf spreken.
Ik ben een soort dichter en als zodanig
ben ik verantwoordelijk voor mijn eigen mening
over de mensen die me voortbrengen en de mensen die na mij komen.
...begrijp waarom mijn oma, mijn moeder,
mijn tantes er gek op zijn,
net als mijn familie in het Zuiden,
maar ik krimp ineen als ik het zie.
In zijn laatste film ging hij te ver.
Daarin zag ik misogynische neigingen
en ik weet niet wat hij moet verwerken.
Dat kan hij beter doen via therapie.
Het valt me op dat entertainers en artiesten
een pijnlijk verleden hebben
en zijn mishandeld.
Jamie Foxx moest zijn jurk uittrekken,
maar Tyler Perry is miljardair en draagt er nog steeds een.
Waarom protesteert Black Lives Matter niet
dat er weer een zwarte man is
die zich verkleedt als vrouw om er geld mee te verdienen?
TRANNY'S ZOALS TYLER BRANDEN IN DE HEL
Ga de wereld in en spreek de slechte mensen aan.
Ik moest het evangelie verkondigen.
Verkondig het evangelie, wijs de zonde af en toon berouw.
Jezus Christus...
Jij doet de dingen op je eigen manier,
je weet wat je wil en dat werkt voor je.
Volgens mij boeit het je niet.
-Dat klopt. -Hoe doe je dat?
Ik vergeet nooit wat Nina Simone zei.
'Je maakt alles op wat je hebt
'als je iedereen geeft wat hij wil.'
Mijn moeder leerde me hoe belangrijk ik was.
Ze zei: 'Laat je niets wijsmaken.
'Je kent jezelf en je afkomst.'
Ik zag haar verhalen, haar strijd
en ik vertel mijn verhalen.
Daarom zijn ze succesvol.
Mensen herkennen zich in deze verhalen.
Wat de critici ook zeggen.
'Ik begrijp dit niet.'
Het boeit me niet, want ik heb het tegen ons.
Daarom kijken wekelijks miljoenen mensen naar mijn ser
Daarom blijven de mensen komen en worden mijn films hits.
Ik maak verbinding met ons.
Snap je?
WELKOM BIJ DE TYLER PERRY STUDIOS
Bedankt, Tyler Perry.
Geen dank, Kenya Barris. Voor- en achternaam?
Het was een speciaal moment.
Ja.
In 2003 lag er een stapel banden in mijn kantoor
en een briefje waarop stond: 'Dit is het werk van Tyler Perry.
'Hij zou graag een film willen maken.'
Interessant.
Ik belde de afdeling home entertainment
met de vraag of ze Tyler Perry kende.
'Hij heeft heel veel gedaan op video.'
'Nooit van gehoord.'
'Kun je mensen bellen en vragen
'of iemand in dit wereldje hem kent?
'Hoe kan het zijn dat wij deze productieve man niet kennen.'
Ik werd teruggebeld. Niemand kende hem.
Ondertussen ging ik af en toe om de tafel met een diversiteitscommissie
om te bespreken welke films zij interessant vonden
en wie er interessant was.
Ik opende de vergadering met de vraag of iemand Tyler Perry kende.
Alle zwarte mensen staken hun hand op.
Geen witte mensen.
Hier is iets aan de hand.
Je noemde Lionsgate.
Was er iemand die onbevooroordeeld was en open stond voor je?
Ja. Mike Paseornek.
Hij was degene die met me in zee wilde.
Ik zei dat we Tyler wilden ontmoeten.
Ik ben in LA voor mijn eerste film geweest.
Hij is net af en ik ben er zo blij mee.
Ik wil dat jullie hem zien.
Dit is Diary of a Mad Black Woman, de film.
Het wordt geweldig...
Toen Diary of a Mad Black Woman uitkwam in 2005
kenden de critici hem niet.
-Wie ben je? -Wie ben jij?
Dit was een willekeurige bioscoopfilm.
Er was geen reclame voor meegemaakt,
de screeners hadden hem nog niet gezien.
Ze kenden de film niet,
dus ze dachten dat hij niet veel zou voorstellen.
'Hij brengt een paar honderd dollar per scherm op en dat is het dan.'
Maar toen ze de winst zagen,
wisten ze dat de film veel groter was en een groter publiek verdiende.
Toen Tyler bij Lionsgate kwam,
kende niemand het ruimteschip dat in de voortuin was geland.
Maar toen het vertrok wisten ze dat wel.
De impact was enorm.
Bizar dat Diary of a Mad Black Woman
de nummer 1-film was in Amerika op 25 maart 2005
en op 25 maart 2022
was A Madea Homecoming de best bekeken film via streaming.
Hé, deze...staat in de fik.
Zeventien jaar later is het nog steeds de kaskraker
en is de première nog steeds een succes.
Brown, doe je de klep dicht terwijl ze dit doen?
Het komt voort uit zijn relatie met zijn publiek.
Wacht, Madea.
Robert Ebert schreef een vernietigende recensie over zijn eerste film.
Nadat de film uitkwam,
kreeg hij enorm veel e-mails en berichten
dat hij het mis had.
Het volk had gesproken.
Hij zei: 'Ik schrijf een andere recensie.'
Maar het mooie
aan Tyler is dat hij alle regels brak.
Tijdens het eerste gesprek met de studio werd hem gezegd
dat zwarten geen films zien.
Ze hadden alles mis wat Tyler betrof.
Een monster zoals Hollywood moet zichzelf beschermen
en dat doet het onder andere door kritiek te uiten.
Maar Tyler bleef succes boeken.
Zijn debuut als een kassucces choqueerden critici,
maar niet de cineast en ster
die beweert dat Hollywood het publiek negeert
dat naar zijn film komt.
Het was een lange reis...
-Het was onverwacht. -Ja.
Perry maakte de film voor vijf miljoen dollar.
Hij bracht tien keer meer geld in het laatje.
Perry weigerde te spelen volgens de regels in Hollywood.
Hij eiste creatieve controle over zijn projecten.
De vrijdag dat de film uitkwam, waren we de nummer één.
Ik moest de auto stilzetten.
In maart 2004 gaf Tyler me zijn script voor Diary.
Die zomer namen we hem op.
In februari was het de nummer één-film.
Iedereen had het erover
toen zijn film binnenkwam op nummer één.
Dat was onverwacht.
TYLERS PUBLICITEITSAGENT
De filmindustrie doet aan tracking.
Met behulp van gegevens en onderzoek
wordt de opbrengst voor dat weekend voorspeld.
Ze hadden het verkeerd ingeschat.
Ze wisten niet wat het was.
Iedereen was erdoor verrast en dat vond ik fantastisch.
DAGBOEK VAN EEN HIT
De grote studio's luisteren
en houden deze schrijver-producent in de gaten.
Wat er gebeurde na het succes van Diary of a Mad Black Woman
was dat ze probeerden te herleiden
wie Tyler Perry is
en hoe hij publiek wist te lokken naar zijn film
waarvan wij nog nooit hadden gehoord.
Het was belangrijk dat mensen wisten wie hij was.
Hij was niet iemand die bekend was in de wandelgangen.
Het beeld dat men van Tyler Perry had, was dat hij een outsider was.
Mensen omarmden of begrepen zijn economische waarde niet helemaal.
Bepaalde mensen wel.
Ik wist dat het een zenuw raakte
en een zekere mate van begrip aanboorde en voedde
die de reguliere media niet eens zouden kunnen begrijpen.
Je hebt het tegen een publiek dat te weinig is gezien en gehoord
en in sommige gevallen, helemaal niet, vooral wat het theater betreft.
Het is dus erg lastig voor de reguliere mainstream media
om te begrijpen wat zich daar afspeelt,
zeker als je onbekend bent met de zwarte kerk.
Als je niet bent opgegroeid in marginale buurten,
weet je niet wat zich daar afspeelt.
Zijn talent om te communiceren met het publiek,
dat alles voor hem is,
en tegen het publiek te zeggen:
'Ik hoor je, ik zie je, ik begrijp je, ik ken je.
'Ik til je verhalen naar een hoger niveau.'
Dat deed hij net zo goed als een ander.
Witte mensen vergeten vaak dat er een industrie bestaat,
en altijd heeft bestaan, van ons.
Mensen willen entertainment en ze gaan erheen.
Zij negeerden die mensen, maar hij niet.
Tien dollar per kaartje levert uiteindelijk een smak geld op.
Tyler Perry maakt de verwachtingen waar.
Madea's Family Reunion, het vervolg op Perry's hit
Diary of a Mad Black Woman bracht meer dan $30 miljoen op
in domineerde het afgelopen weekend.
De film bracht dit weekend $30,5 miljoen op.
...en bleef dit weekend de nummer één-film.
Een artiest mag uiteraard zijn artistieke droom volgen,
maar er is tegenwoordig ook heel veel nonsens te zien.
We hebben het nu over Tyler Perry.
Nee, ik bedoel... Luister...
Is dat misschien wat zwart Amerika wil zien?
Je stemt op dat waar je zelf beter van wordt.
Je stemt met je tijd, als je voor de kijkbuis zit.
Hij heeft een enorm publiek en Tyler is heel slim.
REGISSEUR / CINEAST
De kerkbussen arriveren en zitten stampvol.
Hij heeft zijn eigen jet gekocht.
Dat betekent dat je rijk bent.
Ik vind deze beeldtaal verontrustend.
Vind je het teleurstellend
als regisseur en Afro-Amerikaan...
Ik geloof niet dat Tyler Perry
de creatieve zwarte marktplaats betrad om de zwarte gemeenschap te redden.
Als dat wel het geval zou zijn,
zou hij volledig voorbereid zijn gekomen.
Dat deed hij niet.
Ik heb geen enkel bewijs.
Maar dat betekent niet dat ik geen gelijk heb.
Het betekent enkel dat ik geen bewijs zie
dat hij de creatieve marktplaats volledig voorbereid betrad
met de intentie om echt iets nobels
en waardevols te geven aan een zwarte en bruine gemeenschap.
Dat geloof ik niet.
Het is pijnlijker als het van je eigen gemeenschap komt.
Maar zijn eigen gemeenschap
heeft hem wel gebracht waar hij nu is.
Het zijn slechts een paar individuen.
Maar wij houden ook van hen.
Het lastigste aan het succes was niet de strijd met Hollywood.
Het waren de zwarte mensen.
Er is een bepaalde klasse zwarten die neerkijkt op wat Tyler Perry doet.
Toen ik in het verleden dook
en zag wat wij zwarte mensen
elkaar hebben aangedaan, was dat interessant.
Amos 'N' Andy waren de eerste Afro-Amerikanen op televisie.
En de NAACP boycotte... Dat was de eerste boycot op televisie.
Het programma werd in 1953 van de televisie gehaald
en je zag pas een zwarte cast op televisie aan het eind van de jaren 60.
The NAACP boycotte The Color Purple,
vanwege de manier waarop zwarte mannen werden afgebeeld
en Alice Walker, een zwarte vrouw, die dit had geschreven.
Daarom demonstreerden ze bij de Oscars.
Hughes noemde Zora Neale Hurston 'Een nieuwe versie van een zwarte',
omdat ze een zuidelijk accent had en in dat dialect schreef.
Ik leerde dus al heel vroeg
dat het oké is, dat het zo gaat.
Je kunt nog zo'n goede bedoelingen hebben,
en nog zoveel mensen helpen met hun ellende en verdriet,
het enige wat bepaalde critici interesseert
is of het kunst is of niet.
Wat ik niet wil en kan doen, is veranderen wat en wie ik ben,
wat mijn roeping is en hoe ik het doe, omdat iemand...
Omdat sommige critici het niet als kunst zien.
Het publiek is er.
Hij besteedde aandacht aan een publiek
dat genegeerd werd en zei: 'Kom naar ons.'
Hij zei: 'Nee, ik ben hier bij jullie.'
'We lachen om de dingen waar we om lachen
'als de familie samen is.
'We maken dingen openbaar waar wij blij van worden.'
Als je witte comedy bekijkt...
Zij mogen de belachelijkste dingen doen
en dragen niet de last dat ze de Ieren slecht afschilderen.
'Door jullie lijken de Schotten...
'De Britten lijken...
Mel Brooks dacht niet na over zijn cultuur.
Hij wilde grappig zijn.
Als het anekdotes gebruikte waarover hij de controle had,
was het toegestaan.
En Mr Perry deed hetzelfde.
Op geniale wijze.
Moment, mensen
Ik ben nog niet passé
Toen ik die Aston Martin kocht Dachten jullie: die is gehuurd
Ik ben een opschepper Net als Popeye met zijn spinazie
Double M, dat is mijn team Rozay is kapitein, ik de luitenant
Als ik een miljoen contant op zak heb Doe ik alsof ik blut ben
Mijn nieuwe Lambo Rijdt niet zo als mijn Ghost
Ik rijd rond in de stad Met mijn handen om mijn toast
Ze zien me liever dood En ik moet naar huis
Te gek.
Goedemorgen, mensen.
Ik ken niemand met zoveel succes.
Laten we eens kijken naar belangrijke regisseurs en acteurs.
Zij hebben geen 19 of 20 films gemaakt
waar het publiek steeds weer heen gaat.
Dit is historisch.
Tyler had een enthousiaste fanbase opgebouwd
die kwam opdagen, wat hem een voorsprong gaf op de rest.
Wat hij heeft gedaan, in tegenstelling tot anderen,
is dat hij overstapte naar film en tv, en er de controle over had.
Het belangrijkste in de entertainmentindustrie
is eigendomsrecht.
Dat je iets in handen hebt dat je rechten geeft.
Tyler wilde die rechten hebben voordat hij überhaupt iets te zeggen had.
Het eigendomsrecht was vanaf het begin
het allerbelangrijkste voor Tyler, naast het creatieve,
omdat het hem volledige controle gaf.
VOORMALIG AGENT, WME
Eigendomsrecht opgeven is geen optie.
Als ik het schrijf, produceer en eraan werk, blijf jij eraf.
Jay-Z zingt:
'Jullie zwarten nemen voorschotten aan, maar wij nemen risico's.'
Dat resoneerde, want ik wilde nooit iemand zijn
die moet wachten voordat hij wordt betaald
of hoort: 'Maak iets voor je eigen mensen.'
Ik ga er verder niet op in,
maar het is zo vaak voorgekomen dat mensen twijfelden aan zijn verhalen en
hoe hij ze vertelde, en hij zei:
'Laat me mijn markt aanboren.
'Vertel mij niet wat mijn markt is.'
Ze wilden hem altijd opmerkingen of kritiek geven,
tot ze zich realiseerden dat hij echt wist waar hij het over had.
Opzij.
En dat is echt zo.
Ik ben niet boos als je geen eigenaar wilt zijn.
Als je die verantwoording niet wilt.
Want je werkt je uit de naad als je de eigenaar bent.
Er was niemand die harder werkte dan ik.
Niemand werkte harder dan ik.
James Brown zou me respecteren.
Ik weet nog dat ik verhalen hoorde
toen hij zijn eerste tv-serie pitchte bij directeuren in Hollywood.
Ze hadden opmerkingen voor hem. 'We kopen een paar afleveringen.'
'Wat? Nee, dat is niet wat ik wil.'
Daar knapten zij op af, waardoor Tyler ook niet meer wilde.
OPRICHTER AREU BROS. STUDIOS
Ik denk dat hij daardoor dacht: hoe kan ik dit zelf?
Omdat Tyler is wie hij is, revolutioneerde hij het hele model
en creëerde hij een nieuwe manier om televisie te verkopen.
In dat wereldje maakte je een pilot.
Als die het groene licht kreeg, hoopte je op 12 tot 20 afleveringen.
En daarna nog eens 20.
Je wilde 100 afleveringen vanwege de syndicatie,
want dan bleef het geld heel lang binnenstromen.
Hij had succes op de televisie.
Zijn originele serie was baanbrekend
en onderdeel van de 10-90-formule.
We betalen voor tien shows.
Bij een bepaald marktaandeel koopt de zender er nog 90.
Daarmee was je verzekerd van syndicatie.
Een geweldige zakelijke deal.
Dat had hij bedacht en het was geniaal.
Ik wist dat de traditionele studio's hier nooit voor zouden gaan.
Je had een kleinschalig syndicatiebedrijf nodig
dat risico's wilde nemen, en nog belangrijker,
dat Tyler creatieve vrijheid zou geven.
Tyler was de eigenaar, ook zo geniaal.
De race was begonnen.
Wat ook nog niet eerder was gedaan,
maar dit is het mooie aan samenwerken met Tyler...
Tyler was bereid de tien afleveringen zelf te produceren.
Ik probeer de eerste tien klaar te maken voor TBS.
Daarmee was hij eigenaar en had hij creatieve controle,
en als het zou werken, zou hij ook de financiële controle hebben.
Daarom trok hij zijn portemonnee en stopte er zijn eigen geld in.
Toen nam ik de tien afleveringen op van House of Payne.
We zouden twee weken nemen.
We zouden 10 shows testen
en daarna de volgende stap evalueren.
Tyler Perry neemt risico's, dus waarom proberen we het niet?
Ze werden uitgezonden.
Ze waren een enorm succes.
De kijkcijfers waren beter dan voor de andere show. Daar schrokken ze van.
Ze zeiden: 'Wat nu?'
Ze wilden nog eens 17 afleveringen.
Iemand wilde er 26.
'Ik wil 100 afleveringen vanwege de syndicatie.'
Mark ging terug naar TBS en ze kochten 90 afleveringen.
Daar komt het 10-90-model vandaan.
Dat was nog nooit eerder gebeurd.
Een pilot van tien afleveringen die hij zelf financierde,
wat waarschijnlijk al het geld was dat hij destijds had.
Maar dit was Tyler die weer in zichzelf investeerde.
Hij investeerde weer in mensen, in het publiek
en hij wist dat hij alles op alles zette.
Tyler nam een risico met televisie en dat wierp vruchten af.
Ze dachten: we geven hem een paar afleveringen,
maar het werd de succesvolste serie op kabeltelevisie.
En natuurlijk wilden ze er meer dan 100.
Daarom bedacht Tyler Meet the Browns.
Ik weet nog dat ik zo jaloers was,
omdat hij... Ik was inmiddels CEO van BET
VOORMALIG CEO, BET
en opeens had Turner twee shows van Tyler Perry
die meteen een succes waren.
Hij heeft me gered bij OWN.
Hij zei: 'Ik kan een hitshow voor je schrijven.'
Have and Have Nots was al heel lang een succes.
Ik zei tegen hem: 'Het is net als As The World Turns.'
Will Packer zou er niet zijn, Ava DuVernay zou er niet zijn,
Greenleaf zou er niet zijn
als Tyler zijn hulp niet had aangeboden.
We wilden een deal met hem sluiten,
voordat hij naar OWN ging.
De deal met Viacom kwam 12 jaar
nadat we het er voor het eerst over hadden.
Sommige mensen bij Viacom dachten dat zijn carrière zou stranden.
Dat bleek niet zo te zijn.
En hij bleef maar nieuwe ideeën bedenken.
Ik wist wat ik moet doen bij dit soort bedrijven.
Qua carrière bevond ik me op het hoogtepunt
en ik kan zeggen dat ik dankbaar ben
voor wat ik moest doen om zo ver te komen.
Hoe gaat het met je?
Het is DJ Khaled.
We doen een wide shot. Hoelang op Myles? Ga naar achteren.
Zwarte mensen worden over het algemeen ondergewaardeerd.
HOOFDREDACTEUR, OPRAH DAILY
Hier was Tyler Perry, die de ene hit na de andere scoorde,
maar dat werd niet gerespecteerd in Hollywood.
Maar iedereen respecteert geld.
Toen mensen de Tyler Perry Studios zagen,
dachten ze voor het eerst: wat doet hij ook alweer?
Ze kenden zijn naam en ze kenden zijn werk misschien,
maar ze keken naar zijn studio,
en konden het talent en de macht van Tyler Perry niet ontkennen.
Ik heb veel studio's gehad waarvan ik dacht dat ze hét waren.
De eerste stond in Hoke Street.
Hij was 278 of 370 vierkante meter
en ik dacht: dit wordt mijn studio.
We hadden het over Diary of a Mad Black Woman.
De producenten vonden de ruimte te klein.
'Hier kunnen we geen film opnemen.'
'Wat bedoel je?'
Want het was mijn eerste keer.
Ik kocht een groter gebouw.
Er waren niet genoeg parkeerplekken.
De buren klaagden elke dag
en ik forceerde het
en dacht: deze plek is het.
'Dit wordt het. Dit is het.'
Want ik wilde alleen dingen doen
die ik kon betalen.
Maar als je hogerop wilt,
betaal je soms voor waar je heen gaat
en niet voor waar je je nu bevindt.
Die boodschap was glashelder.
Dit kun je niet fout doen.
De verhuizing van daar naar Greenbriar...
Die avond vergeet ik nooit, want mijn advocaat
wist dat ik problemen had.
'Bekijk het gebouw in Greenbriar.'
Ik stond voor de hekken en bad erover.
Ik keek naar de hekken. Ze waren volgeplakt met Bijbelspreuken.
Mijn favoriete is Psalmen 91.
Ik zei: 'Als dit geen teken is, wat dan?'
Ik ben opgegroeid met het idee van vastgoed.
Als kind had ik niks. En als ik een gebouw kan bezitten
en alles erin, de lichten, het geluid, de camera's,
als ik dat allemaal heb, dan weet ik dat
het nu nog niets oplevert,
maar als alles klaar is
zal het de moeite waard zijn.
En daar zijn we nu.
Hij geloofde in de filmindustrie van Atlanta,
als een van de eersten.
Toen ik werd ingezworen op 4 januari 2010
EX-BURGEMEESTER ATLANTA
zette de entertainmentindustrie in Atlanta en Georgia
zo'n 350 miljoen dollar om
en werkten er 7000 tot 9000 mensen in.
Toen ik vertrok op 2 januari 2018
bracht de industrie 9,5 miljard dollar op
en werkten er meer dan 34.000 mensen.
Het middelpunt van die energie
begon met Tyler Perry en Tyler Perry Studios.
Telkens als je een film ziet met dat perziklogo
hebben we dat te danken aan Tyler.
De opening van Tyler Perry Studios
werd bezocht door sterren waarvan zelfs Tyler onder de indruk was.
Ik ben zo blij dat Sidney Poitier er is
en Cicely Tyson en Oprah is onderweg.
Ik vind het zo gaaf dat... Ruby Dee, serieus?
Hank Aaron. Mensen die de weg voor me hebben geplaveid.
Hij is vastberaden, solide. Hij is niet nep.
Je voelt hoe echt hij is.
Een jonge Afro-Amerikaan vertrok uit New Orleans met heel weinig
BURGERRECHTENACTIVIST
en volgde zijn droom hier deze stad.
Je moet erin geloven.
Hij had echt niets.
Een krachtig Amerikaans verhaal.
In een magisch moment op het einde
begeleidde Tyler de legendarische Oscar-winnaar op de rode loper.
Er is een moment waarop
Sidney Poitier zijn soundstage wil openen,
en hij is tranen en in de verte klinkt vuurwerk.
We wijzen naar elkaar en hij zegt: 'Jij.'
Ik zei: 'Nee, jij.'
Dames en heren, graag een groot applaus
terwijl Sidney Poitier zijn soundstage opent.
Hij komt naar ons toe.
Oprah omhelst hem en vraagt: 'Wat dacht je toen je daar stond?'
Hij zei: 'Ik dacht aan MGM,
'waar ik en de schoenpoetser de enige zwarten waren die daar mochten komen.'
En nu zien deze zwarte man en alle zwarte mensen dit moment.
Je moet het wel over rassen hebben
als het gaat over de ontneming van rechten
en waartegen we moesten strijden.
Het was fenomenaal om hem te eren en hem dat moment te geven.
Te midden van dit succes
was mijn moeder stervende.
Mijn moeder zat in een rolstoel en ze was blind.
Ik leunde naar haar toe.
Ik leunde naar haar toe en vroeg of ze in orde was.
'Ja, alles is even prachtig.'
'Hoe weet je dat?'
Ze zei: 'Dat voel ik.'
'Dat voel ik.' Ze kon het voelen.
Dit is een fantastisch, ongelooflijk, prachtig moment.
Ik kijk hier rond...
Ik zie mijn moeder naar me kijken.
Zie je wat je zoon gedaan heeft?
Het feit dat zij dat moment meemaakte
van haar kind, met wie ze samen zoveel had meegemaakt,
dat was goed.
Heel goed. Dat was een goede avond.
Ik herinner me dat Mama van Boyz II Men op de radio was.
Ze reed ergens heen.
Ze belde me en dat maakte me bang,
want toen ze ziek werd,
kon ik mijn telefoon niet uitzetten.
Hij bleef dag en nacht aan met het belsignaal.
Ze huilde hysterisch.
Ik dacht: ik moet erheen.
Ik vroeg wat er was.
Ze bedankte me.
'Als jij niet was doorgegaan,
'zelfs toen ik zei dat je moest stoppen, had ik geen medicijnen kunnen betalen.'
Toen ze stierf...
Ik wist niet hoe ik eruit moest komen.
Alles was dof. Het voelde alsof er iets ontbrak.
Alles. Niets deed ertoe.
En dat duurde
MAXINE HEEFT GISTEREN HAAR LAATSTE TRAAN GEHUILD
heel lang.
Tyler was erbij toen ze stierf.
Al haar kinderen waren er.
Het was moeilijk, want ze was m'n baby.
Ze was mijn meisje.
Ik liep de kamer uit.
Ik heb twee, drie dagen gehuild.
Ik heb maar van één ding spijt.
Mijn moeder op haar sterfbed.
Ik ging, want ik moest iets doen in Atlanta
en ze keek naar me.
Ik zei: 'Ik moet gaan.' Ze zweeg.
Ze bleef me maar aanstaren.
En ik voelde...
Ze zei: 'Ik ben zo moe.'
Ik zei: 'Het is oké.'
Ik ging de spirituele dingen doen.
'God gaat goede...'
Ik probeerde haar af te leiden.
Ze zei: 'Oké, lieverd.'
Ik zou willen dat ik bij haar had gezeten
om te horen wat ze wilde zeggen,
in plaats van aan mezelf te denken op het moment dat ze stierf.
Haar tegen me laten zeggen wat ze wilde zeggen.
Dat spijt me.
Ik wil tegen je zeggen hoeveel het voor me betekent,
hoe dankbaar ik ben, hoe gezegend jij bent,
hoe gezegend ik ben met zo'n zoon.
Zoveel kinderen zouden na hun succes niet aan hun ouders denken.
Het is geweldig dat hij dit allemaal voor me doet.
Je geeft je ouders bloemen als ze leven.
Ik heb alles al gehad.
Ik was jong toen ze dit verhaal vertelde.
Ik heb het gefilmd.
We kwamen terug van het platteland.
Zij reed.
Er kwam een Jaguar voorbij.
Ze zei: 'Wat een mooie auto.'
Ik zei: 'Wat een mooie auto.'
'Wat, mama?'
Ik zat omhoog om te zien wat ze bedoelde.
Ze zei: 'Die auto.'
-'Wat is dat voor auto?' -'Een Jaguar.'
Hij zei: 'Weet je wat?
'Als ik groot ben, koop ik een Jaguar voor je.
'En een huis.'
Ik zei: 'Oké, lieverd. Oké.'
Ze zei: 'Oké, lieverd. Oké.'
Ik trad op tijdens Moederdag in New Orleans.
Ik gaf haar de autosleutels op de bühne
voor het publiek.
Dat was een belangrijk moment.
Ze huilde. Het was prachtig.
Dank je.
Hoe voelde je je toen?
Goed.
Ik wist dat ik het juiste had gehad.
Omdat ik als jongetje gezien had wat ze meemaakte,
wilde ik alles doen wat ik kon
om te zorgen dat ze geen pijn had.
Dat ze genoeg geld had om weg te gaan bij deze man.
Dat was mijn wens.
Maar hoe rijk ik ook was,
ik kon nooit zorgen dat ze genoeg had.
Toen ze stierf, ging ik vanbinnen dood.
Ik dacht: wat moet ik nu?
Als ik geen contracten en opdrachten zou hebben,
zou 2009 het einde zijn geweest,
want er was niets waarvoor ik
uit bed wilde komen.
Ik begon flink te drinken.
En dat duurde een aantal jaar.
Ik geniet van Mardi Gras.
Wacht eventjes.
De feestdagen betekenden niks zonder haar.
Niemand betekende iets zonder haar.
Alles veranderde toen Aman geboren werd.
Wat betekende dat?
Wat betekent kerst voor hem?
Hij is net na Thanksgiving geboren,
wat betekenen Kerstmis en Nieuwjaar?
Zijn blijdschap zien,
gaf het leven een nieuwe betekenis, een doel. De cirkel was rond.
Ja?
Toen Gelila zwanger was, bad ik: 'God, geef hem het beste van mij.
'En laat het slechtste van mij begraven worden met me.'
Ik wilde alleen het beste van mij in zijn DNA.
Ik zei ooit dat ik van hem hield.
Hij was vier, vierenhalf.
Ik zei het tien keer.
'Waarom zeg je dat steeds?'
Ik wilde dat hij wist hoe dat klonk,
hoe dat voelde, als je vader dat zegt.
Iemand die van je houdt en je knuffelt,
zodat je weet dat je speciaal, sterk en krachtig bent.
-Leeft je vader nog? -Ja.
Hoe is jullie relatie?
We praten weinig, maar ik zorg voor hem.
Ik zorg dat hij alles heeft.
Voel je dat hij van je hield?
Dat heb ik nooit gevoeld.
Ik voelde heel sterk dat er iets was,
maar ik wist niet wat.
Toen ik 30 was zei mijn moeder dat hij dacht dat ik zijn kind niet was.
-Dus... -Echt?
Dat was weer iets wat ik niet wist en wat veel problemen veroorzaakte.
Jullie kijken boos. Had de dokter slecht nieuws?
Met hem gaat het goed.
Vraag het haar.
Madea, wie is mijn papa?
-Dat is je papa. -Ik kom erachter.
Dana vertel je wat je wilt weten. Bel haar.
-Wie is Dana? -Ja, wie is Dana?
Ze zijn dom. Weet je niet wie Dana is?
Ze gebruiken Dana al jaren om te zien
wie je ouders zijn.
-Dana. -DNA.
DNA. Dat is Dana.
Jezus, wat ben je dom.
We deden een test. De uitslag kwam terug.
Hij is mijn vader niet.
Ik was opgelucht.
Ik was opgelucht omdat in mijn beleving
een vader zijn kind zoiets niet aandoet.
NA VERSCHILLENDE CONTACTPOGINGEN MET EMMITT PERRY SR.,
REISDE DE CREW AF NAAR LOUISIANA OM HEM RECHTSTREEKS TE BENADEREN.
We moeten hier rechts.
Oom Emmitt.
-Dat was ik, oom Emmitt. -Dat kan me niets schelen.
Het spijt me, lieverd.
Spijt? Rot een eind op.
Oom Emmitt.
Wegwezen.
Ik kom langs om...
Ik hou alles wat je doet in de gaten. Oprotten.
Ik heb je gebeld. Ik wil weten hoe het met je gaat.
Rot een eind op.
Wist je dat ik het was?
-Ja, maar jij... -Dat bedoel ik.
Ik wil met de pa praten.
Meer niet.
Ik bedoelde er niets mee.
Waarom doe je zo?
Heb je me gehoord?
Heb je me gehoord, oom Emmitt?
Oom Emmitt?
Heeft hij sorry gezegd?
Nee.
-Nee. -Zou je dat willen?
Ik weet niet of dat nu nog zin heeft.
Ik heb hem vergeven toen ik jonger was
en dat veranderde mijn leven.
Mensen realiseren zich namelijk vaak niet of snappen niet
dat hun ouders ook een verhaal hebben.
Wat er in jouw leven gebeurde vanwege hen...
Je moet hun verhaal weten, zodat je het kunt begrijpen.
Ik kwam erachter dat hij, zijn zus en broer
gevonden zijn door een witte man in Louisiana, in een greppel.
Hij was twee jaar oud.
Hij werd naar de 14-jarige Mae gebracht die hem opvoedde.
Haar vader was aan bed gekluisterd. Hij was oud en een slaaf.
Ze sloeg de kinderen omdat ze anders niet wist hoe ze ze moest opvoeden.
Ze deed ze in 'n aardappelzak,
hing ze in een boom en sloeg ze.
Dat is zijn achtergrond. Dus...
Hij is mishandeld.
Zijn hele leven.
Dat hielp me om hem te begrijpen,
waardoor ik hem makkelijker kon vergeven.
Dat is heel moeilijk.
Ja, maar het moet.
Want ik ben erachter gekomen
dat als je niet vergeeft en je zoiets binnen houdt,
het je leven op een negatieve manier beïnvloedt.
De meeste mensen die je iets aandoen,
hebben nergens last van en jij houdt eraan vast.
Het kan gaan etteren in je lichaam
en je ziek maken.
Daarom is vergiffenis zo belangrijk.
-Steun je hem? -Absoluut. Honderd procent.
Vroeger was hij geen goede vader,
maar hij zorgde voor ons en werkte keihard.
Mijn werkmentaliteit heb ik van hem.
Moment, ik moet me concentreren.
Zijn werkmentaliteit...
Ik snap nog steeds niet hoe hij zo snel kan werken.
Ik heb nooit voor hem gewerkt, maar ik hoor dat hij streng is.
We gaan filmen.
Ik hoor dat Tyler Perry veel van zijn mensen vraagt.
Maar dit weet ik ook.
Wat hij van een ander eist,
eist hij van zichzelf.
Zet je pet niet achterstevoren.
Draai hem om. Geintje.
Ik begon als productieassistent.
Hij had nog nooit eerder aan een film gewerkt.
Hij stroomlijnde alles.
Ik wil alles zien.
Hou de antennes dichtbij.
Ik ben zover.
Hij werd niet begrepen.
Geef me meer energie.
Stop met draaien, mensen.
Oprah wil me spreken.
Neem je dat in vier dagen op?
Ja, één aflevering per dag.
Wat?
Dat is ongebruikelijk.
Voor iedereen.
Je moest klaarstaan. Er waren geen pauzes.
Soms 4000 pagina's content per jaar.
Zestig, 80, 90 afleveringen, twee of drie films.
Die Tyler zelf schrijft.
Mensen vragen me hoe ik zo snel kan filmen.
Als ik op de set kom en een acteur zie acteren,
zie ik alle cuts in mijn hoofd.
Ik film en doe alles.
Ik weet precies waar ik de camera wil hebben.
Na het licht, ben ik er klaar voor.
Je moet het proces vertrouwen.
Ik word omringd door een goed team.
Goed zo, het staat erop.
Niemand doet wat wij doen.
Hij doet wat niemand kan.
Pas toen ik zag hoe een film werd gemaakt,
begreep ik hoeveel geld er werd verspild.
Miljoenen dollars aan verkeerde keuzes.
Daar kunnen we een land mee voeden.
Je staat duimen te draaien
en zegt: 'Wat als we...'
Waar heb je het over?
Dat had je allang moeten weten.
Zoiets duld ik niet.
Je staat op de set, tijd is geld.
Zoiets moet je bedenken voor het geld is uitgegeven.
Zo denk ik erover.
Tyler krijgt in één dag meer voor elkaar
dan de meesten in ons leven.
Ik sprak Tyler buiten het kantoor.
Hij fluisterde in de telefoon.
We bespraken wat we dinsdag gaan filmen.
Ik vroeg hem waar hij was. Hij moest gaan.
Toen hoorde ik de stem van Madea en hij liep het podium op.
Hij vergaderde met me vanuit de coulissen.
Wie kan er zo multitasken?
Dat is wat Tyler doet.
Ik vertel mensen altijd dat deze trein blijft rijden.
Je stapt in of je wordt overreden.
De vraag is: stap je in?
Of laat je jezelf overrijden?
Er zal altijd kritiek zijn op zijn nalatenschap.
Iedereen heeft een mening en een stem.
Er is goede en slechte kritiek.
Dat houdt nooit op, maar hij houdt ook nooit op.
Ben je iemand die wraak neemt of vergeeft?
Ik vergeef je, maar belazer me niet.
Sommige van de grootste sterren hebben hun roem
te danken aan Tyler Perry.
Dat is niet niks.
Ik kreeg van alle kanten te horen hoe ik me moest gedragen.
'Hij is vreselijk...' Ik hou mijn doel voor ogen.
Mediatycoon Tyler Perry is een van Hollywoods grootste spelers.
Welke cineast had vijf kaskrakers
in de laatste 4 jaar?
Dit record staat op naam van Perry.
Dit wordt goed.
Het icoon is de mastermind
achter tientallen films, toneelstukken en tv-series.
Forbes noemde hem de op twee na rijkste zwarte ster,
met een jaarwinst van 125 miljoen.
Tyler Perry's film brachten meer dan 400 miljoen dollar op
in de afgelopen 5 jaar.
873 miljoen wereldwijd.
...A Madea Christmas.
Tyler maakte de ene hit na de andere.
Ooit moesten de mensen wakker worden.
Tyler Perry is uniek.
Als je zaken met hem doet,
gaat dat compleet anders.
Ik blijf teruggaan naar de conversatie
aan het begin van corona.
Mediamagnaat Tyler Perry haalde het nieuws
toen hij aankondigde dat hij weer ging filmen.
Er werken 360 mensen aan deze series
die voor hun gezinnen zorgen en werk nodig hebben.
Ik kon niet wachten op een plan. Ik moest iets doen.
Tyler gelooft.
Misschien is het zijn geloof of zijn verleden,
maar zijn kracht is dat hij in zichzelf gelooft.
Hij motiveert mensen. Mij ook.
Tyler Perry, de bekroonde acteur, schrijver, producent, regisseur en auteur,
is een bonafide studiomagnaat en dat verhaal is nog niet uit.
Ik heb mijn studio gebouwd
in de armste zwarte buurt in Atlanta,
zodat kinderen konden zien dat zij ook kunnen bereiken
wat een zwarte man kan.
Die studio was ooit een legerbasis voor de Confederatie.
Er liepen dus confederale soldaten rond
die bedachten hoe ze 3,9 miljoen zwarten in slavernij konden houden.
Nu is dat land van één zwarte.
Ik hou van jullie. Bedankt.
Wat is dit? Wat zien we hier?
Dit is Fort McPherson, wat Tyler Perry Studios wordt.
De nieuwe Tyler Perry Studio.
De nieuwe Tyler...
De ultieme Tyler Perry Studio.
Hoe spannend vind je dat?
Heel spannend.
Het is overweldigend.
Ik denk dat hier iets magisch gaat gebeuren, dus ik ben superblij.
Je hebt geen idee hoe het voelt om iets te kopen
van het leger.
Dingen die je moet doen bij een normale vastgoedtransactie...
Het leger zegt gewoon: 'Doe het.'
Ik was burgemeester toen dit leegstond.
Als je bedenkt dat dit fort onbewoond was.
Die situatie had helemaal verkeerd kunnen aflopen
en een hele gemeenschap met arbeiders kunnen vernietigen.
Door wat hij heeft gedaan met Fort McPherson,
een investering van één miljard in een legerbasis,
kan de stad er de vruchten van plukken,
want alle vastgoed in de buurt is in waarde gestegen.
En zo blijft hij maar geven.
Het signaal dat deze faciliteit geeft aan de filmindustrie,
de kwaliteit van relaties die hij meebrengt naar deze campus,
deze legerbasis is in de juiste handen.
Welkom op onze eerste draaidag in de Tyler Perry Studios.
Je weet niet wat het voor me betekende
om de sleutels over te dragen aan een zwarte man.
Er waren veel beroemdheden aanwezig afgelopen zaterdagavond in Atlanta
TYLER PERRY STUDIOS OPENING - OKTOBER 2019
om de opening te vieren van Tyler Perry Studios.
De studio, 133 hectaren, bevindt zich op het terrein
van de voormalige landmachtbasis Fort McPherson in zuidwest Atlanta.
Tyler Perry is de succesvolste Afro-Amerikaanse cineast ooit.
-Is dit voor mij? -Ja.
We houden van je en we zijn trots op je. Ik wil niet huilen.
Dank je.
Prachtig. Ik draag ze vanavond.
Ik gooi dit lintje voor je weg.
Deze manchetknopen zijn heel speciaal.
Ze zijn heel speciaal. Ik doe ze nooit weg.
-Dat is voor jou, papa. -Dank je.
Je mag ze houden, en je mag de kaart en de foto houden.
Er staat: 'Ik hou van je, papa.'
Dank je, lieverd.
Krijg ik een knuffel?
Heerlijk.
Voor mensen van kleur lijkt Tyler een Disney-personage.
Wat het verhaal van Tyler zo bijzonder maakt,
is dat hij creatief en zakelijk is.
Dat zie je niet vaak.
Ik wist meteen dat hij de juiste persoon was
om Fort McPherson te beheren.
Mijn man, George Lucas, deed hetzelfde.
Hij creëerde een studio buiten het systeem om.
Daardoor snap ik waartegen Tyler moest vechten.
George deed het als witte man en het was enorm lastig.
En Tyler deed het als zwarte man.
Kijk in de spiegel
en wees eerlijk tegen jezelf.
Voor Mr Perry en zijn studio moest je naar witte mensen.
Hij heeft een plek geschapen waar ik kan doen wat ik wil
en hij is het bewijs dat het mogelijk is.
De opening was geweldig.
Het was een zwarte reünie.
Colin Kaepernick, Cicely Tyson, Jay-Z, Beyoncé.
We hadden het gevoel dat we het hebben verdiend.
Vanavond was monumentaal,
niet alleen voor Tyler Perry, maar voor iedereen in Atlanta.
-Superfans. We zijn fans. -We willen sterren zien.
Dit is ongelooflijk.
Vooral omdat hij in Atlanta is.
Dit zijn burgerrechten. Dit is een beweging, dit is alles.
Sta op, Tyler Perry. Sta op.
Je naam is nu verbonden aan Tyler Perry Studios.
Hoe voelt dat?
Nooit gedacht dat een zwarte man zo'n studio kon hebben.
Tyler is gedrevener dan de meesten van ons.
Dat klopt.
Vanavond draait om inspiratie.
Hoeveel mensen dromen groter door mij?
Als dat gebeurt, zit mijn taak erop.
Dank je.
Dit is monumentaal. Dit is uniek.
Het is een prachtig zwart iets.
Het is belangrijk voor de zwarte cultuur
en de cultuur.
Tyler Perry zei: 'Ik wil je geld niet.
'Ik wil je studio's niet.'
Hij deed het op zijn manier.
-Haal adem. -Het gaat wel.
Laat me het volgende moment doorkomen.
Ben je zover?
Heel erg bedankt.
Ik ben geniepig en ik wil kijken.
Ik heb vandaag rondgekeken.
-God zegene je, man. -Ja, toch?
Geweldig.
Het is machtig als mensen ons zo samen zien.
Ja.
Kom, man.
We gaan naar binnen.
Dit is zwarte excellentie.
Dat is zo cool.
Ik heb verhalen voor je.
Alles goed?
Jij in je smoking.
Met onze vlinderdasjes.
Je ziet er goed uit.
Loop je met me mee?
Hoe gaat het?
Staat Tyler naast me?
Ik heb nog iets.
Hoe gaat het ermee?
We gaan beginnen.
Ik kwam bij de studio aan en er stond: 'Tyler Perry Studios.'
Ik dacht: wacht eens.
En toen realiseerde ik me
dat ik de eerste zwarte eigenaar
van een filmstudio had ontmoet.
Niet van zomaar een studio.
Een studio die groter is
dan alle studio's in Hollywood.
Hij zei: 'Ik vernoem een soundstage naar je.'
De Whoopi Goldberg Sound Stage.
Ik wil niet gemeen doen, maar zoiets gebeurt niet in Los Angeles.
Dat ben ik niet voor hen.
Maar ik begreep erdoor dat als ik morgen sterf,
de filmindustrie in goede handen is.
Ik wil iedereen bedanken
dat ze bij dit historisch moment waren.
Vierhonderd jaar dit jaar.
Dit jaar is een jubileumjaar.
Dat dit moment gebeurt,
dat het gebeurt voor mij, had ik me nooit kunnen voorstellen.
Iedereen heeft een lot.
Iedereen heeft voorouders en mensen die voor ons baden.
Mensen die van alles meemaakten, zodat wij hier kunnen staan.
Denk hierover na.
Waarom ben je hier?
Waar is dit moment voor?
Niet alleen om te feesten.
Het gaat om de droom dat we hier allemaal mogen staan
en dat we allemaal gelijk zijn.
Dit is Amerika.
Het lot van mensen is verweven met je droom.
Jongelui, het gebeurt niet meteen.
Wees niet boos als het niet gebeurd is als je 20 bent,
of als je 25 bent,
of toen je dacht dat het zou gebeuren.
Dat betekent niet dat het niet gaat gebeuren.
Je ziet Tyler nu, maar je zag hem toen niet.
Tyler is 50 jaar oud.
Grootheid heeft tijd nodig.
Je bereikt het niet meteen.
Maar als je de storm en de aanval
en de beproevingen, wind en golven trotseert,
gebeurt er iets goeds.
God opent een geweldige deur
en iemand hoort je of ziet je eindelijk
en zij openen een deur voor jou.
BISSCHOP T.D. JAKES
Ik wil Tyler Perry bedanken dat hij niet stopte bij zijn eigen deur,
maar jouw deur is ons platform.
Je hebt een deur geopend, zodat mensen die onzichtbaar waren
erdoorheen kunnen en een kans krijgen. Dat verdient een applaus.
Dat verdient geroep, dat verdient overtroffen te worden.
Daar moet je God voor danken.
Jij dreef op hetgeen waarin mensen verdronken
en als je nooit succes had, roep dan, want je hebt het overleefd.
Je moet eerst overleven voordat je succes kunt hebben.
Alles wat er fout ging in je leven,
is wat alles goed maakte in je leven.
Ik...
De...
Ik...
Het enige wat ik wil,
wat Gelila en ik willen is een goed, geweldig, mooi mens grootbrengen
die ongelooflijk is,
God eert...
Ik realiseer me dat ik 11 jaar geleden daar zat toen we dit deden.
Ik was bij mijn moeder, die in 2009 overleed
en nu ben ik hier met hem en...
De cirkel is weer rond.
Ik ben vergeten wat ik wil zeggen.
Maar bedankt allemaal.
God beschermde Tyler en zei: 'Zwijg, wees stil.
'Ik ben er voor je. Ik bescherm je.'
Daardoor overleefde hij alles
en is hij waar hij vandaag is,
want om al die pijn en dat lijden en die chaos te overleven,
moet God je met iets belonen.
Maak hem niet kleiner.
Hij is namelijk geen zwarte man
die zomaar geluk gehad heeft en nu rijk is.
Om een kans te zien en die te grijpen,
en een groep mensen te bereiken
en daar een toekomstig miljardenbedrijf van te maken,
daar streeft iedereen naar.
Dit is een belangrijk verhaal,
want mensen moeten weten hoe hard hij werkt
en hoe moeilijk het is om de kansen te creëren
die de wereld nu eindelijk begint in te zien.
Vergeet niet dat het publiek bepaalt.
Niet de critici.
Niet een stel intellectuelen.
Het publiek bepaalt of iets goed of slecht is.
Ik daag iedereen uit
om hetzelfde te bereiken als deze man.
Bedankt allemaal voor jullie inzet.
Ik ben ontroerd, ik ben geïnspireerd.
Ik hoop vurig dat jullie erop zitten.
Mensen die me al lang kennen, weten wat ik bedoel.
Want er komt een golf aan.
Degenen die erop zitten, doen geweldige dingen.
Met of zonder mij.
Hopelijk zit je erop en eer je hem.
Hopelijk besef je hoe teer hij is en hoe vluchtig.
Hoe het als stof zo kan verdwijnen.
Hopelijk zie je dat.
Want het is zo puur en speciaal.
Het is alleen maar God.
Er zijn mensen aanwezig die zo enorm veel talent hebben.
Ze zijn geweldig in wat ze doen.
Maar er gebeuren dingen in hun leven,
en als ze hun pijn zouden kunnen linken met hun geschenk,
zou dat geschenk veranderen in iets
waardoor het de brug wordt, zodat zij
en anderen kunnen oversteken.
Iedereen maakt dingen mee.
Hij maakte dingen mee die hem kapot hadden kunnen maken.
Geestelijk kunnen knakken, zodat hij onder een brug
in een doos zou wonen en van de planeet zou verdwijnen
door wat hij meegemaakt had.
Maar dat deed hij niet.
Hij was veerkrachtig.
Hij deed het tegenovergestelde.
Hij vocht tegen de demonen en negatievelingen,
de haters, de mensen die tegen hem waren.
Die zeiden: 'Jij wordt niets.'
'Ik moet iets worden.'
En hij werd iets.
Waarom werk je zo hard?
Waarom ik zo hard werk?
Omdat ik wil dat jij een goede toekomst hebt.
Ik wil dat wij een goed leven hebben.
Zodat we kunnen reizen en lol maken en anderen kunnen helpen.
Vind je dat geen goed idee?
-Oké. -En je bent mijn held.
Ben ik je held?
Jij bent mijn held.
-Bedankt. Ik hou van je. -Ik van jou.
Altijd bezig met het volgende.
Je leeft nu, maar denkt vooruit.
Je denkt na over de volgende stap,
maar je leeft nu.
Je bent niet ontevreden,
maar je hebt altijd het gevoel dat je nog iets moet doen.
Ik wel, tenminste.
Dit is leeg en ik ben klaar.
Kun je in de camera kijken
en zeggen wie je bent?
Waarom?
Weet je niet wie ik ben?
Dat weet ik, maar ik wil weten wie jij denkt te zijn.
Ben je een regisseur?
Wat definieert je?
'Ik ben Tyler Perry en ik ben een vader.'
Zeg wat je wilt.
Ik ben Tyler Perry en ik ben Maxine's baby.
MAXINE EN TY
TER NAGEDACHTENIS AAN WILLIE MAXINE PERRY
Ondertiteld door: Judith IJpelaar
Creatief Supervisor Xander Purcell