Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hoe gaat het?
Kijk ons eens. We zijn er allemaal.
We zijn er allemaal. Wat leuk.
Jeetje.
Waar zou je liever zijn dan in het Vivian Beaumont Theater...
...in het Lincoln Center, een van de Lincoln-centra in het Lincoln Center.
Gefeliciteerd met 't vinden van de juiste.
Leuk dat jullie er zijn.
M'n vorige programma 'The New One' deed ik 15 straten verderop.
Jij kent het.
Jij ook.
En dit programma heet 'The Old Man...
...and the Pool'.
In 2017 had ik m'n jaarlijkse controle.
Niet leuk, want ik heb pre-existente aandoeningen...
...die ik 'aandoeningen' noem omdat alles existent is.
Als dat zo is, is alles 'pre'...
...tenzij het gebeurde op weg naar de afspraak.
Dus als ik die checklist krijg...
...omcirkel ik alles en streep dan 'zwanger' door.
Maar...
Ik ben nu 44.
De spullen in de spreekkamer waarvan ik dacht dat ze decoratief waren...
...blijken functioneel zijn. Ik zal jullie een voorbeeld geven.
Ik moest van dokter Walsh in een buis blazen.
Voor een longtest. Daar zit een bal in en dat simuleert een kaars uitblazen.
Ik noem het de verjaardagstaarttest.
Zo weet je hoeveel verjaardagstaarten je nog krijgt.
Min of meer, weet je. Dus ik deed dat. Zo van...
Hij kijkt naar het scherm en zegt: 'Doe het maar.'
En... Precies, ik had het al gedaan.
Dus ik zeg dat ik het al gedaan had. Hij zegt: 'Doe het nog een keer.'
Dus ik deed het nog een keer. Zo van...
Dokter Walsh slaat tegen het scherm of het een kapotte tv uit de jaren 80 is...
...en dan doet hij het voor.
Hij zegt: 'Misschien moet je meer zo doen.'
En ik dacht: ik weet niet veel over ademhalen...
...maar ik weet vrij zeker dat het niet uit je schouders komt.
En...
Hij pakt er een stoel bij en zegt: 'Ik weet 't niet, Mike.
Als ik dat apparaat moet geloven...
...zou ik zeggen dat je een hartaanval hebt...
...op dit moment.'
Toen raakte ik in paniek, want ik dacht: als ik dacht dat ik 'n hartaanval had...
...zou ik naar de eerste hulp gaan of hem bellen.
Dus ik zei:
'Heb ik een hartaanval?'
Hij zei: 'Ik denk het niet.'
Ik zei: 'Ik wil graag een iets concreter antwoord.'
Hij zei: 'Ik stuur je naar een cardioloog voor een second opinion.'
Die term vind ik zorgelijk.
Ik dacht dat de eerste analyse op feiten gebaseerd was.
Ik wist niet dat we er maar een slag naar sloegen.
Als we onze mening gaan geven...
...wil ik graag zeggen dat ik niet graag op papier zit.
Dan voel ik me altijd net een kip.
En je zou de formulieren uit de wachtkamer best kunnen digitaliseren.
Ik had die al een paar keer eerder ingevuld.
Dat zijn meningen.
Dus ik stap in de bus...
...een soort langzame ambulance met haltes.
Ook weer een mening.
En dan ontmoet ik m'n nieuwe cardioloog.
Wil iemand raden wat ze wilde dat ik deed?
Blazen. - Weer in 'n buis blazen.
Ik zei: 'Mijn resultaat was hartaanval.'
En ze zei: 'Wauw. Dat is wel een heel lage score.
Zitten hartaandoeningen in de familie?'
'M'n vader kreeg op z'n 56e een hartaanval...
...en zijn vader ook op z'n 56e.
Dus ik was van plan dat jaar vrij te houden.
Een Airbnb bij het ziekenhuis nemen en m'n schema flexibel houden.
Dat wordt een heftig jaar voor me. En...
Ze zei: 'Op basis daarvan raad ik je aan vijf dagen per week cardio te doen.'
Ik zei: 'Niemand doet vijf dagen per week cardio.'
Ze zei: 'Heel veel mensen doen dat.'
Ik zei: 'Profsporters doen dat volgens mij niet eens.'
Ze zei: 'Profsporters doen dat zeker weten.'
We hebben daar 45 minuten over gebakkeleid.
Toen gaven we het maar op. Ik was bezweet en buiten adem.
Ik had een beetje honger. Dat heb ik altijd. En...
Ze zei: 'Deed je als kind niet aan sport?'
'Ja, voetbal, maar daarbij kon ik onopgemerkt blijven.'
Snap je? Dan zeiden ze:
'Daar is Mike.' 'Nee, Mike is in het bos.' Snap je? En...
En in de derde klas ging ik worstelen...
...wat een grote fout was, legden m'n teamgenoten me uit.
Omdat je niet onopgemerkt kunt blijven tijdens het worstelen.
Je moet echt worstelen, of in mijn geval, geworsteld worden...
...door gespierde jongemannen...
...wiens kruis ik onvermijdelijk in m'n gezicht gedrukt kreeg...
...alsof ze een overwinningsdans deden...
...terwijl ik een damesbadpak aanheb...
...die zij een singlet noemen. Maar dat bouwde karakter.
Namelijk dat van een badmeester uit de jaren 20.
Ik haatte de worsteltraining meer dan wat ook...
...vanwege al dat opdrukken...
...en al op jonge leeftijd verloor ik de wilskracht...
...om me op te drukken. Ik neem die eerste houding aan...
...en denk: dit voelt fijn.
Dit is een goede nieuwe lighouding.
Dan leun ik een beetje op m'n hand en denk: deze handen zijn zo zacht.
Kussens van de natuur. Echt.
We drukten ons op en worstelden dan met elkaar.
Ik zat in de gewichtsklasse tot 69 kilo.
Op basis van m'n niveau koppelden ze me aan een worstelaar van 46 kilo.
Ik weet niet of je veel mensen van 46 kilo kent.
Die zijn vrij klein.
Het is net als worstelen met je eigen baby.
En die magische baby pinde me elke keer meerdere malen vast.
Alsof je een presse-papier zag worden vastgepind door papier.
Ik was vreselijk. Ik was zo slecht. Ik mocht niet meedoen aan wedstrijden.
Maar ik reisde wel met het team mee en als er tijd was na de wedstrijden...
...mocht ons B-team tegen hun B-team worstelen.
Als dat gebeurde, paste ik een geheime strategie toe...
...om zo snel mogelijk vastgepind te worden...
...zodat dat deel van m'n leven voorbij was.
En die strategie liep mis...
...toen ik een tegenstander tegenkwam die dezelfde strategie had, dus...
We waren wel een tijdje bezig.
We gaven elkaar een teken, van: 'Je mag me vastpinnen.'
Snap je? 'Hier is m'n knie. Hier is m'n hoofd.'
'Ik druk me niet op. M'n handen zijn kussens.'
'Ik weet het.'
Het was een patstelling. Er zijn drie startposities in het schoolworstelen.
Er is 'ik rijd tegen jou op' en 'jij rijdt tegen mij op'...
...en 'wie rijdt er tegen wie op'.
En dat is neutraal Grieks-Romeins.
Want de Grieken stelden de vraag: 'Wie rijdt er tegen wie op?'
En de Romeinen zeiden:
'Iedereen'. En...
Ik ben geen historicus, maar...
Ik neem de 'ik rij tegen jou op'-houding aan.
De scheidsrechter fluit.
En ik kan het nog steeds niet bevatten...
...maar ik pin hem vast. Ik kan 't niet geloven.
Hij ook niet.
M'n teamgenoten waren stomverbaasd en kwamen van de bank.
Ze riepen: 'Mike. Klemmen.'
Wat in het worstelen 'klemmen' betekent.
Dus ik klem.
En opeens zit de mat onder het bloed.
Ik weet het.
Hoe denk je dat ik me voelde? Ik dacht: ik heb hem vermoord. Weet je?
Ik moet de rest van m'n leven op de vlucht.
Birbiglia, de Worstelbandiet.
Eén pin, één dode.
Kon zich niet opdrukken. Vermoordde iemand met z'n blote handen.
Hij noemde ze kussens van de natuur.
Ik besef dat m'n eigen bloed uit m'n neus op de mat stroomt.
Zonder gewond te zijn.
Alleen uit nervositeit omdat ik een keer kan winnen.
M'n lichaam zegt: 'Wat nu?'
'Ga bloeden. We kijken morgen wel verder.'
De scheids fluit. 'Bloed op de mat.'
Ja, duidelijk.
De bloedjongen komt eraan met een lap.
Hij ruimt het op en rent weg.
M'n teamgenoten houden m'n neus dicht. 'Mike, ga terug.
Doe wat je net deed.'
Die dwazen dachten dat ik wist...
...wat ik had gedaan.
Ik ga erheen en neem de 'ik rijd tegen jou op' aan.
De scheids fluit en ik word meteen vastgepind.
Ik zou nooit weer bijna een worstelwedstrijd winnen.
Daarom sta ik nu hier.
In dit theater. Daarom zijn we allemaal hier.
In zekere zin.
Ik legde dat uit aan m'n cardioloog.
In grote lijnen.
Ik zei: 'Ik denk niet dat ik vijf dagen per week cardio kan doen.'
Ze zei: 'En zwemmen? Hou je van zwemmen?'
Toen ik vijf was...
...nam m'n moeder me mee naar het zwembad van de YMCA...
...en ik had er een hekel aan. Het was nat.
Zweetlucht. Zoals vroeger, als een vriend je onder z'n gips liet ruiken.
Precies. Alsof die geur...
...een gebouw was. Weet je?
En dat iemand daar water met te veel chloor erin had rondgespoten.
Ze gebruikten daar niet de juiste hoeveelheid chloor.
Ze deden maar wat, denk ik.
Een of andere streber daar zei vast:
'Eén deel water, twee delen chloor.'
Zij van: 'Janice, nee.'
Zij: 'Ik doe gewoon m'n werk.'
Ik weet niet wat voor gruwelijke misdaad ze verdoezelen...
...maar ik denk dat daar iets is gebeurd.
Een maffiamoord midden in de nacht.
Van die maffiosi: 'Graven we een greppel...
...of brengen we het lijk naar het zwembad van de YMCA?
Ik heb een gezinslidmaatschap. Een gastenpas voor het lijk.
We gooien het in het zwembad. Het is binnen zes uur opgelost.'
Het is gewoon echt heel veel chloor.
Het is zo veel chloor.
Omdat er zo veel urine is. Ik bedoel, dat...
Ik zeg het niet graag...
...maar ik heb het opgezocht en het ziet er niet best uit op internet.
Ik las een wetenschappelijke analyse van een zwembad van 750.000 liter...
...en daaruit bleek dat er 75 liter...
Ja, ik weet het.
Dit moeten jullie weten.
Vijfenzeventig liter pure urine...
En dat is te veel, vind ik. Ik bedoel...
Toch? Procentueel gezien...
Procentueel gezien valt het wel mee, maar stel je eens voor...
Dat is 'n hele benzinetank.
Dat is een Ford F-150 vol urine.
Daar rijd je helemaal mee naar Pittsburgh.
De christenen die de Young Men's Christian Association runnen...
...weten best dat er een urineprobleem is.
Daarom hangen er overal bordjes...
...bij de Y, waarop ze je smeken om niet te plassen...
...in het zwembad. 'Alsjeblieft.
Plas niet in het zwembad.'
Er kon net zo goed staan: 'Waar kun je 't best plassen?'
'Het zwembad.'
Ik ben geobsedeerd door die bordjes daar, want zo weet je precies wat er gebeurd is.
Er is er een: 'Glad als het nat is.'
Daar is een kind keihard op de tegels gevallen.
Een badmeester schreef in paniek:
'Glad als...'
'Als' zie je niet vaak op zulke bordjes.
Bijzinnen worden niet vaak gebruikt als beknoptheid de voorkeur heeft.
'Glad als het nat is.'
Zeg dan gewoon 'glad'.
Het is daar meestal nat. Ik bedoel...
Er was ook een bordje: 'Douchen alvorens het zwembad in te gaan.'
Dat was volgens mij op één man gericht. Snap je?
Op de eerste versie stond vast: 'Greg...'
Het bordje dat het meest genegeerd werd in mijn jeugd bij de Y...
...hing in de kleedkamer en daar stond op: 'Blijf altijd netjes bedekt.'
Dat was nooit zo.
Toen ik vijf was, nam m'n moeder me mee...
...naar de kleedkamer en ik had nog nooit een vagina gezien.
En toen zag ik ineens honderd vagina's.
Toen ik zes was, stuurde ze me naar de herenkleedkamer.
Het enige wat nog schokkender is...
...dan honderd vagina's zijn honderd penissen...
...op ooghoogte, en...
Het waren volwassen penissen. Een verrassend cruciaal detail...
...want ik had maar een zesjarige penis...
...en ik zag die volwassen penissen en dacht: o, nee.
Dit wordt een zwaar leven.
En toen keek ik of ik kinderpenissen zag...
Ruk dit niet uit z'n verband.
We kunnen zo een carrière kapotmaken met een paar toetsaanslagen, maar...
Ik herinner me die kleedkamer nog zo goed...
...want toen ik een jaar of zeven was, was er een oude man...
...die daar kwam, de oudste man die ik ooit gezien had.
Hij was iets van 120 of 130.
En hij zat daar op die bank in de kleedkamer...
...helemaal naakt. Hij was niet netjes bedekt.
Hij kon de hele dag in het zwembad geplast hebben.
En die oude man masseerde z'n testikels met babypoeder.
Let even op. Jullie moeten weten...
Weet dat ik dit niet zomaar zeg.
Ik probeer een jeugdherinnering over te brengen...
...omdat het me grappig lijkt als die ook deel uitmaakt van jullie herinneringen.
Wat echt opviel aan die oude man...
...was dat hij er de tijd voor nam.
Als een pitcher met een harszakje. Zo veel geduld.
Zo veel poeder.
Ik weet niet of het de combinatie was...
...van chloor en urine of de jungle van genitaliën op ooghoogte...
...of die man van 175...
...die probeerde de wrijving tussen z'n balzak en dijbeen te verzachten...
...maar ik weet dat ik dacht: ik kom nooit meer terug...
...naar het zwembad van de YMCA.
Ik leg dit uit aan m'n cardioloog.
Het was inmiddels donker.
We roosterden marshmallows boven een brandende archiefkast.
Ik zei: 'Ik wil niet in detail treden, maar ik hou niet van zwemmen.'
Ze zei: 'Denk er nog eens over na.
Het is heel goed op jouw leeftijd. Goed voor de longcapaciteit.'
Ik zeg: 'Ik zie het niet gebeuren.'
Ze zegt: 'Woon je in de buurt van een YMCA-zwembad?'
Ik zei: 'Ik woon vlak bij die in Brooklyn, maar ik zie mezelf daar niet heen gaan.'
Ze zei: 'Het lijkt me het beste als je wel gaat.'
Ik zei: 'Ik denk niet dat ik ga doen wat het beste is.'
In de metro terug naar Brooklyn voelde ik me kortademig.
Dat gebeurt als ik stress heb.
Ik heb dat al m'n hele leven. Dan voelt het alsof ik...
...niet op adem kan komen als ik me zorgen maak.
Soms denk ik dan dat ik ga flauwvallen.
Ik had het al toen ik klein was.
Ik weet nog dat ik bij m'n vader in de auto zat en kortademig werd...
...en hij keek naar me en zei: 'Waarom adem je zo?'
Het helpt altijd heel goed...
...als je het fysiek zwaar hebt...
...dat iemand dan tegen je tekeergaat tot het voorbij is
Dat gaat je later geen parten spelen.
Maar ik had er dus last van in de metro op weg naar huis...
...en dacht aan m'n vader en opa.
M'n opa werkte in de metrotunnels in New York.
Hij was elektricien.
In de jaren 30 bliezen ze daar dynamiet op en dan gingen de elektriciens erin.
Zij kwamen die pikdonkere tunnels verlichten.
Heel gevaarlijk werk. En daarna...
...werkte hij bij 'n kruidenier.
Op een dag kwam een van z'n klanten binnen: 'Hoe gaat het, Joe?'
En hij viel dood neer op de toonbank.
Dat is treurig.
Maar het is ook wel een grappige reactie.
In zekere zin was hij de eerste komiek van de familie.
Dat is buitengewoon veel toewijding.
Maar ik denk vaak aan hem, want heb hem nooit gekend.
Ik woon hier en heb m'n opa nooit gekend. Heel jammer.
Toen ik 19 was en studeerde, belde m'n moeder op een dag.
En ze zei: 'Papa is in elkaar gezakt in de woonkamer.'
Ze had het alarmnummer gebeld.
Ze brachten hem naar het ziekenhuis en...
Ik zei toen tegen m'n kamergenoot, Danny...
Soms denk je dat het wel gaat tot je datzelfde nieuws aan een ander vertelt.
Halverwege barstte ik in tranen uit.
In de auto van 'n vriend reed ik 640 kilometer naar Boston.
M'n vader lag daar. Ze hadden hem gered met een spoedoperatie.
Er zat een stent in een van z'n kransslagaders.
Hij zag er slecht uit en lag aan allerlei apparaten en draden.
Je kunt niet kiezen wat je je herinnert, maar twee dingen herinner ik me wel.
Ten eerste dat ik hem voor 't eerst als mens zag.
En ten tweede dat ik niet tegen hem zei dat ik van hem hield.
Ik wilde het wel.
We zijn geen 'ik hou van je'-gezin.
Wij zeggen:
'Hou je taai.'
Daar mag je om lachen, want dat is niet hetzelfde.
Helemaal niet. Het lijkt niet eens op elkaar.
Het is een raar alternatief, want 'houden van' komt er niet aan te pas.
Ten tweede is het een passief-agressief bevel.
Zo van: 'Je moet iets voor me doen. Hou je taai.' Weet je?
Ik heb geprobeerd dat te veranderen.
Op Moederdag belde ik m'n moeder. Ik zei: 'Mam.
Ik waardeer je echt.'
Toen was het even stil. En toen zei ze: 'Dag, hoor.'
Dus ik stapte uit en liep naar m'n appartement...
...waar ik woon met m'n vrouw Jenny en dochter Oona, die toen drie was.
Leuke leeftijd, maar als je zo'n jong kind hebt...
...weet je dat je woning eruitziet als een rave bij de bakker.
Overal glitter, gloeistaafjes en bellenblaas.
En iedereen zegt: 'Heb je water?'
Allerlei knutselprojecten.
We schilderen op de muren omdat we toch huren.
Er zijn dinosaurussen en mensen.
Het is net een creationismemuseum.
Die dag maakten Jenny en Oona kralenarmbanden.
Ik kreeg deze van Oona. Ze zei: 'Pap, er staat "gekkie".
Zodat je niet vergeet gek te doen." En ik dacht: godzijdank.
Iedereen moet daaraan herinnerd worden.
Jenny neemt me apart. Ze zegt: 'Mo.' Ze noemt me Mo.
Ik haar Clo. Ik weet niet waarom.
Ze zegt: 'Mo, hoe ging het bij de dokter?'
Ik zeg: 'Volgens de longtest had ik een hartaanval...
...en de dokter dacht niet dat dat zo was, dus...
Wel oké? Ik weet het niet.'
Dus ze maakt zich zorgen en daarom maak ik me zorgen.
Net een paniek-improvisatiegroep.
Zo van... Ik begin met zorgen maken.
Zij borduurt daarop voort met wat twijfels.
Ik sluit de scène af met neurose...
...en soms hebben we dan seks en dat is erg leuk, maar...
Die avond las ik Oona voor uit een boek over pinguïns.
En als ik bij Oona ben, smelten m'n zorgen echt weg...
...want ze is gek, zoals op de armband staat.
Ze zegt: 'Pap, je hebt gele tanden.'
Ik zeg: 'Ja. Daar denk ik liever niet over na.'
En...
Ze pakt haar kattenpop Miauw-miauw.
En die zegt: 'Dat zijn de geelste tanden...
...die ik ooit heb gezien.'
Ik probeer niet te lachen, want ze is zo grappig...
...maar wil niet dat ze een insult comic wordt.
Of een buikspreker, dus...
Dus probeer ik gekker te doen dan Oona.
Ik verzin een pinguïngrap: 'Wat zegt de pinguïn als ze honger heeft?'
Ze zegt: 'Wat?' Ik zeg: 'Waggel we eten?'
Voel je niet gedwongen om te lachen.
Die is niet voor jullie.
Ik schrijf grappen voor jullie en grappen voor m'n dochter.
Wat je moet weten voor het verhaal...
...is dat ze helemaal platlag. Weet je...
Oona zei: 'Waggel we eten.'
Kinderen zijn dol op woordspelingen en alle peuters hebben een Boston-accent.
Weet je... Ze zeggen: 'Ik ben moe.'
In Boston zeggen peuters: 'Ik ben verdomde moe.'
We lezen in het pinguïnboek...
...en ik zeg: 'Mama komt zo je haar borstelen.'
Ze zegt: 'Ze is jouw moeder niet.
Ze is mijn moeder.'
Ik zeg: 'Dat zegt m'n therapeut ook steeds.'
Die vinden jullie leuk. Zij niet.
Iedereen krijgt z'n eigen grappen. Dat is leuk.
Daar zit wel wat in.
Dat we in onze partner zoeken naar de ouder die het strengst voor ons was.
Maar ook weer niet.
Ik ben met m'n vader getrouwd omdat hij van me houdt.
Soms vraag ik me af waarom, want ik ben een stoute jongen.
We lezen het pinguïnboek en Jenny komt Oona's haar borstelen.
Ze zegt: 'Ruik je dat?'
En ik zei: 'Welk ding precies?'
Ze zegt: 'Schimmel.'
Ik zeg: 'Dat ruik ik niet, want ik ben opgegroeid in Massachusetts...
...en die hele staat bestaat uit schimmel.'
Maar ze maakt zich zorgen. 'Oona kan hier niet slapen tot dit is opgelost.'
Ik zeg: 'Oké. Tot het opgelost is, slaap ik in haar bed...
...en zij in ons bed.' En zodat ik me beter voelde...
...gingen Jenny en Oona me 'de Schimmelman' noemen.
Dus die avond ligt de Schimmelman...
...alleen in het naar schimmel ruikende bed van z'n dochter...
...en ik schrijf in m'n dagboek.
Ik doe dat om de zoveel tijd...
...want als je opschrijft waar je verdrietig of boos over bent...
...ga je je leven als een verhaal zien. En dan kun je soms uitzoomen...
...en zorgen dat de hoofdpersoon betere beslissingen neemt.
Ik schreef: 'M'n vader kreeg op z'n 56e een hartaanval.
Zijn vader ook op z'n 56e en vandaag besefte ik...
...dat als ik 56 ben...
...Oona 19 is.'
ALS IK 56 BEN, IS OONA 19
's Ochtends werd ik wakker...
...en liep ik naar de YMCA in Brooklyn.
Ik kon het zo vinden.
Ik volgde de chloorlucht, liep naar de zwembalie...
...en vroeg naar de zwembaddirecteur.
Ze stelden me voor aan een vrouw die Vanessa heette...
...en ik zei: 'Vanessa, ik wil graag op zwemles als dat kan.'
Ze zei: 'Dan moet ik eerst je niveau bepalen.'
Ik zei: 'Niet nodig.
Je kunt nul of -20 opschrijven.
Drenkeling. Dood. Wat het laagste is.'
Ze zei: 'Ik moet het echt zelf zien.'
Ik zei: 'Is dat een fetisj?
Want ik kan het hier droog nadoen.'
Ik trek in de kleedkamer m'n zwembroek aan.
Ik draag geen Speedo. Eerder een 'speedloos'.
Opgefrommeld en altijd vochtig, zelfs vers uit de droger.
Dus ik loop in m'n speedloos naar het zwembad.
Vanessa zegt meteen: 'Waar is je badmuts?'
Ik zeg: 'Die heb ik niet.' Ze zegt: 'Dat is verplicht...
...tenzij je helemaal kaal bent.'
Ik zeg: 'Die nadruk op "helemaal" bevalt me niet.'
Ik ben niet kaal.
Ik heb vier plukjes die een haar-Voltron vormen...
...die op m'n hoofd gedrapeerd ligt.
Zo is het al sinds m'n 15e. Toen ik op school zat...
...zei m'n haar: 'Het is stressen hier.
We laten wat lokken gaan.'
Vanessa zegt: 'Ik heb er wel een extra.'
Ze haalt een minuscule badmuts uit haar tas en geeft die aan mij.
Hij is veel kleiner dan m'n hoofd.
Ik heb een bedrieglijk groot hoofd.
Toen ik klein was, noemden de pestkoppen me 'Mike Bigheadlia'.
Dus ik trek die kleine badmuts...
...over een deel van m'n 'bigheadlia'...
...en Vanessa wijst naar het zwembad.
Ze zegt: 'Spring in de lesbaan en laat zien wat je kan.'
Ik heb al vastgesteld dat ik helemaal niks kan.
Ik heb geen repertoire.
Maar ik spring erin en ik ga er volledig voor...
Ik weet vrij zeker dat ik naar de bodem zwom.
Het lijkt op wat er gebeurt als je een blender in een zwembad gooit.
Ik blendeer het water...
...tot een chloorsmoothie en...
...de lesbaan is ook de wandelbaan.
Terwijl ik blendeer...
...lopen er agressieve oudere wandelaars langs me heen.
Eentje probeerde m'n hoofd onder water te drukken.
Het is heel druk.
Alleen in New York heb je verkeer in het zwembad.
Ik zei: 'Vanessa.
Is het hier altijd zo druk?'
'Nee. Het is lente. Iedereen maakt zich klaar voor de zomer.'
Ik zeg: 'O, ze willen ook zo'n lijf.'
Dat was een grap.
Niet een voor op het podium.
Ik zou hem nooit vertellen in het Vivian Beaumont Theater.
Het was meer bedoeld als gevatte opmerking...
...om een persoonlijke band te scheppen tussen mij en m'n nieuwe zwemlerares.
Maar zij hoorde me niet.
Ze zei: 'Wat?' Ik zei: 'Niks.'
Ze zei: 'Mike, ik hoor je niet. Je moet schreeuwen.'
Ik zei: 'Vanessa.
Ze willen ook zo'n lijf...
...als ik heb.'
Een grap die uit z'n verband is gerukt...
...zonder het juiste ritme of komische timing...
...is vaak gewoon een krankzinnige bewering...
...want alle 200 leden van de zwembadgemeenschap...
...draaiden tegelijkertijd hun hoofd om uit nieuwsgierigheid...
...naar het lijf...
...dat hoorde bij deze flamboyante, zelfverzekerde stem...
Ik heb geen zwemmerslijf. Ik heb het lijf van een drenkeling.
Het zie er altijd uit of ik verdrink...
...zelfs als ik niet in het water lig. Zonder shirt en droog...
...vragen ze nog: 'Gaat het?'
M'n lichaam lijkt op zo'n lijk dat je uit de rivier vist, dus...
Dus ik blendeer 90 seconden lang water...
...tot ik denk dat ik doodga.
Dan sta ik op. Het is anderhalve meter diep.
Ik klim het zwembad uit...
...ik droog me af met 15 of 20 van die kleine YMCA-handdoekjes.
Eén onder elke voet, want Vanessa legt uit...
...dat er schimmel in de plassen zit.
Ik denk: het is hier levensgevaarlijk. Ik moet hier weg.
Ik probeer cardio te doen, maar krijg sporen binnen.
Ik loop naar de zwembalie.
Ik zeg: 'Je hebt m'n niveau kunnen bepalen.
Kan ik een zwemles boeken?'
Ze zegt: 'Ik denk niet dat ik daar tijd voor heb.'
Dat betekent dat ik auditie had gedaan voor een zwemles...
...en de rol niet kreeg.
Vanessa vindt het zielig. 'Luister, Mike.
Als je woensdag om acht uur langskomt, kan ik je 20 minuten lesgeven.
Maar ik zou je aanraden om vijf dagen per week alleen te gaan zwemmen.'
Ik zei: 'Niemand zwemt vijf dagen per week.'
Ze zegt: 'Heel veel mensen doen dat.'
Ik zeg: 'Michael Phelps doet dat niet eens.'
Ze zegt: 'Michael Phelps doet dat zeker weten.'
We bakkeleien daar 45 minuten over.
We worden het niet eens.
Ik ging één dag per week zwemmen.
Ik ging ervoor. Ik heb m'n eigen badmuts gekocht.
Een zwembril met levenslange garantie dat hij nooit goed zal passen.
Slippers voor de schimmelplassen en een slot voor m'n kluisje.
Een tas met een vak voor natte badspullen en verse groenten.
Elke woensdag ging ik zwemmen.
Dan ging ik naar een sapzaak op de hoek en haalde ik een paardenemmer vol sap.
Ik dacht: dit is wie ik nu ben. Ik zwem. Ik drink sap.
De sapgeneratie. Ik ben sappig. Ik moet zo'n broek kopen...
...met 'Juicy' op de kont. Zo ben ik nu.
Mensen beginnen het te begrijpen.
Wat ik het leukst vind aan zwemmen is dat hoe slecht je ook bent...
...als je onder water bent...
...en je je afzet tegen de muur...
...je je die eerste momenten...
...een ontdekkingsreiziger onder water voelt.
Of iemand die goed kan zwemmen.
Dan drijft je lichaam naar boven...
...want je lichaam heeft een neutraal drijfvermogen.
In het zwembad zijn er geen telefoons, geen e-mails, geen agenda's.
Eigenlijk bestaat de tijd niet.
Soms voelt alles in het leven zo zwaar.
Maar in het water is het zo licht.
Soms is er zo veel herrie, maar onder water is het zo stil.
Soms hoor je jezelf denken.
Ik weet nog dat ik dacht: ik heb zo'n geluk...
...dat ik leef.
Zes maanden lang zwom ik één dag per week.
Maar op een dag was er een enorme stortbui in Brooklyn.
Het regende zelfs in onze keuken.
Ik weet niet of je keukens kent, maar het weer is daar meestal vrij mild.
Het regent bijna...
Het regent bijna nooit in keukens, dus...
...we waren verontrust en belden een vriendin die in de bouw werkt:
'Is het gevaarlijk om hier te wonen?'
Het is een gebouw van honderd jaar oud.
Ze gaat het dak op.
'Er zitten gaten in het dak en aan de zijkant.'
Ze loopt Oona's slaapkamer binnen. 'Dat is misschien schimmel.'
Het bleek zwarte schimmel te zijn, wat gevaarlijk is.
Dat veroorzaakt astma en allerlei problemen. Ze zeiden:
'Ik zou hier meteen weggaan tot dit is opgelost.'
Dus we gingen in een Airbnb zitten, waar je trouwens geen ontbijt krijgt.
Wat een van de letters is.
Het is een zeer misleidend acroniem.
Of je naar een AA-bijeenkomst gaat...
...en ze zeggen: 'We livestreamen dit.' En jij:
'Ik had gehoord dat dit privé was.'
En zij: 'Neem een borrel. We gaan eens even lekker roddelen.'
Ik had die Airbnb gevonden. Ik heb een obsessieve persoonlijkheid.
Als je niemand kent die zo is, moet je weten dat het erg sexy is.
Je man verdwijnt zeven uur lang in een Airbnb-konijnenhol...
...en eet vervolgens 'n doos crackers leeg.
Dan denk je: 'Daar wil ik seks mee.'
Dat is wat obsessief betekent.
Maar deze woning was niet goed.
Hij leek niet op de foto's. Het was alsof ze 'n lens gebruikt hadden...
...waarmee ze een ander appartement fotograferen...
Er was geen thermostaat.
Er was hitte, maar je kon niet aangeven hoeveel hitte jou een goed idee leek...
...als je niet dood wilde.
Om drie uur 's nachts was het 32 graden.
Ik weet het, 32 graden.
Dus Jenny, Oona en ik zijn klaarwakker.
Ik dwaal door het gebouw om te kijken of ik de temperatuur kan aanpassen.
Rond vier uur 's nachts vind ik een thermostaat achter in de lobby...
...maar die zit op slot achter plexiglas.
Ik had nog nooit zoiets gedaan.
Ik heb het plexiglas stukgeslagen.
Ik zette de thermostaat op nul...
...en redde het leven van m'n gezin.
Maar ik vertel dit verhaal omdat ik me de volgende ochtend versliep...
...en voor het eerst niet naar zwemles ging.
En de week daarna ging ik weer niet...
...omdat het zo leuk was om die keer daarvoor niet te gaan.
Toen stopte ik met zwemmen.
Ik denk hier vaak over na, in het algemeen:
waarom stoppen we met iets waarvan we weten dat het zou moeten?
Ikzelf vind wat me op korte termijn in leven houdt belangrijker...
...dan wat me op lange termijn in leven houdt.
Want als ik op korte termijn doodga, ben ik op lange termijn zeker dood.
Ik stop met zwemmen.
Maar ik had nog wel de eetlust van een zwemmer.
Ik at dus nogal wat. En ik dronk sap.
Ik ging weer op controle en ik moest op de weegschaal gaan staan...
...wat nog steeds zo'n ouderwets telraam is.
'Je weegt geen 500 kilo. Ook geen nul kilo.
Je weegt geen 440 kilo. Ook geen 10 kilo.
Je weegt geen 300 kilo. Ook geen 26 kilo.
Je weegt geen 186 kilo. Ook geen 53 kilo.'
Ik zeg: 'Hoe laat is het?'
'Het is geen twee uur. Het is geen zes uur.
Niet kwart over twee. Niet kwart voor vijf.'
Dokter Walsh maakte zich grote zorgen.
Hij zei: 'Je bent flink aangekomen.'
Ik zei: 'Wat raar, want ik heb gezwommen...
...en sap gedronken.'
Hij nam bloed bij me af...
...en ik bij hem, want het voelde als een logeerpartijtje.
Hij belt me een week later. Ik was in een hotel in Columbus, Ohio.
'Ik heb de uitslag en je slechte cholesterol is slecht.'
Ik zeg: 'Logisch.' Hij: 'Je goede cholesterol is slecht.'
Ik zei: 'Niemand is perfect.'
Hij zei: 'Je hebt diabetes type 2.'
Toen hij dat zei, voelde ik me weer kortademig.
Ik heb dat een paar keer heel erg gehad.
Toen ik 20 was, reed ik naar huis voor de kerst.
Ik stopte om te plassen en er zat bloed in m'n plas.
Het was zo raar. Het bloed spatte in het water als vuurwerk uit elkaar.
Ik was zo bezorgd. Ik reed snel naar huis en maakte m'n ouders wakker.
M'n pa is arts, m'n ma verpleegster. Die weten dat bloedvuurwerk foute boel is.
M'n vader brengt me 's ochtends naar een bevriende uroloog.
De uroloog vraagt me m'n broek uit te doen en onderzoekt me.
Ik opper m'n eigen theorieën, want dokters vinden het leuk...
...als je het doktersbezoek als een soort samenwerking benadert.
Ik zei tegen hem, en ik kan dit niet ongedaan maken:
'Is het mogelijk dat het bloed...
...komt doordat ik te vaak masturbeer?'
Dat zei ik dus.
Hardop.
Tegen m'n vaders vriend.
Dus...
Op basis van zijn reactie...
...denk ik dat als er een urologie-drinkspel bestaat...
...dat misschien de winnende zin is, want...
...die vraag deed hem helemaal niks. 'Nee, dat is het niet.'
Toen sloeg hij een glas whisky achterover achter z'n bureau en...
Hij zei: 'Ik maak me wel zorgen.
Je moet morgen naar het ziekenhuis voor een cystoscopie.' Geen idee wat dat was.
Dan steken ze een camera in je penis om in je blaas te kijken.
Je denkt: Mike, een camera past niet...
...in een penis.' Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.
Het goede nieuws: het kan. Het slechte nieuws: hetzelfde.
De volgende ochtend sta ik om half zes op...
...m'n moeder brengt me naar het ziekenhuis en...
Ik lig te rillen. Ik lig daar in zo'n schort op een operatiebed.
Het infuus gaat erin en ik val in slaap.
Ik moet zeggen, zelfs rillend en onder de medicijnen in 't ziekenhuis...
...kan ik een dutje wel waarderen.
Terwijl ik daar lig...
...vindt de uroloog iets met de camera...
...en besluit dat eruit te halen.
Terwijl ik bijkom, legt de uroloog uit...
...dat ze iets hebben gevonden wat kanker zou kunnen zijn.
Over een paar dagen zouden ze het weten.
Dus van 22 december 1999...
...tot 27 december 1999 verwachtte ik het ergste.
Ik dacht: ik ga dood.
Ik ging naar m'n slaapkamer bij m'n ouders thuis...
...en ik was weer kortademig...
...maar op een manier die ik nog nooit had meegemaakt.
Ik praatte er met niemand over.
Niet met m'n ouders, niet met vrienden.
Ik ben iemand die veel praat. Ik heb jullie hierheen laten komen.
Maar toen ik dacht dat ik doodging...
...werd ik daar stil van.
Een paar dagen later werd duidelijk dat 't kanker was.
Een kwaadaardige tumor in m'n blaas, maar we waren er vroeg bij.
Ik hoefde geen chemokuur of bestraling omdat het een anomalie kon zijn.
Misschien is dat zo, want ik ga regelmatig op controle en het is niet teruggekomen.
Maar als ik hoor dat ik diabetes heb, denk ik terug aan dat moment.
Kanker en diabetes zijn anders...
...maar het zijn allebei comorbiditeiten en comorbiditeiten werken soms samen...
...om één morbiditeit te vormen. Weet je?
Kanker speelt af naar diabetes. Diabetes naar hartziekte.
Punt. En ze geven elkaar een high-five.
En dan ben ik dood.
En als dokter Walsh me vertelt dat ik diabetes heb...
...loop ik net van m'n hotelkamer naar de receptie van het hotel...
...om een pizza op te halen die ik had besteld.
En... Daar ben ik niet trots op.
Ik heb slechte gewoonten.
Om te beginnen, is dit m'n werk.
Ik doe dit meestal in steden waar ik niet woon.
Ik kom hier staan. Ik krijg trek als ik hierheen loop.
Soms ook hier.
Ik glijd van dat ding af.
Ik doe of ik worstel.
Ik kom om elf uur 's avonds terug in m'n hotel en gezond eten...
...gaat vroeg naar bed.
Gezond eten zegt: 'Ik ga slapen. Ik moet morgen voedingsstoffen uitdelen.'
Ongezond eten zegt: 'Ik blijf wel op.
Ik zag een magnetron op de hoek. Ik ga kijken wat daar gebeurt.'
En pizza blijft de hele nacht op. Pizza feest graag, en ik ben dol op pizza.
Mijn probleem met pizza is dat als ik een pizza zie...
...ik hem alleen als één portie kan zien.
En meestal zijn ze bedoeld voor een groep mensen...
...en ik voel me aangetrokken. Het is bijna seksueel.
Ik zou geen seks hebben met een pizza...
...maar als ik alleen een pizza opeet, zeg ik dat niet tegen m'n vrouw.
Snap je? Ik bedoel...
Ik ben zo dol op pizza dat ik opgewonden word als ik 'plaza' zie.
Want het woord 'pizza' is best spannend.
Er zitten pizzapunten in.
Elke Z bevat twee pizzapunten.
De A is een pizzapunt. Vijf pizzapunten in één woord.
Dat is een niet vaak gebruikte stijlfiguur die ik heb uitgevonden...
...'onomatopizza'. Dus...
Dokter Walsh raadde me wat dingen aan.
Hij zei: 'Ik wil je een statine geven voor je cholesterol en diabetesmedicatie.'
Ik zei: 'Ik doe het liever zonder medicatie, want ik ben ook arts en...'
Ik zei: 'Ik wil zelf afvallen en kijken of ik de diabetes kan terugdraaien.'
Hij zei: 'Ik ben gewoon niet optimistisch.'
Het moet heel drastisch zijn. Dan mag je geen suiker, friet.'
Toen begon ik te denken aan suikerfriet, wat technisch gezien geen eten is.
Maar dat zou wel kunnen.
Een mooie combinatie van ingrediënten. Het lied schrijft zichzelf.
suikerfriet, suik-suikerfriet suikerfriet in m'n ogen
De dokter zegt: 'Luister je wel?'
Ik zei: 'Natuurlijk luister ik naar jou...
...maar ook naar het lied dat ik in m'n hoofd heb geschreven.
Over groenten.'
Het leek me niet het moment om over suikerfriet te beginnen.
De volgende dag was ik thuis. Oona had haar eerste zwemles.
Na de les gingen de volwassenen het ondiepe in met de kinderen.
Oona zegt: 'Pap, laten we onder water praten.'
Ik zeg: 'Oké.'
Onder water hoor ik alleen maar:
Ze zegt: 'Wat zei ik?'
Ik zeg: 'Geen idee.'
Ze zegt: 'Ik hou van je, papa.'
Ik zeg: 'Ik ook van jou, Oona.'
Die avond liggen we in bed met een boek over de dagen van de week.
Als ze een woord niet weet, zegt ze 'n ander woord.
En ze zei: 'De dagen van ons.'
Ik dacht: dat is beter.
Toen ze in slaap gevallen was...
...werd ik kortademig toen ik dacht aan de diabetesdiagnose.
Ik sloeg m'n dagboek open. Ik pakte een pen en schreef:
'Ik denk dat ik binnenkort doodga.'
IK DENK DAT IK BINNENKORT DOODGA
De volgende dag had m'n vader weer een hartaanval gehad. Maar het ging wel.
Hij werd er goed in.
Hij was in het ziekenhuis en voelde het aankomen...
...en hij liep naar de eerste hulp van: 'Hé.'
Ik weet niet precies wat hij zei...
...maar het is als een brandweerman in een kazerne: 'Ik sta in brand.
We weten wat we moeten doen.' En...
Ik zei: 'Mam, zal ik komen?' Ze zei: 'Nee, het gaat wel...
...en je komt volgende week met kerst.'
Een week later breng ik Jenny en Oona naar huis voor kerst.
Familiebijeenkomsten zijn altijd een beetje lastig.
Jenny is introvert en ik extravert.
Een extravert iemand krijgt energie van anderen...
...en een introvert iemand mag jou niet.
Of...
Of misschien wel, maar ik moet uitleggen waarom we weggaan, en...
Het was kerst en Jenny is Joods, dus ik moet 't altijd uitleggen: 'Er is een man...'
Hij werd geboren in een stal. Er kwamen koningen langs, wijze mannen.
Ze waren Joods. Het hadden de Weismanns kunnen zijn.
Er zijn koningen, de Weissmans, iedereen is er.
Ze kvetchen en kvellen. Ik weet niet waarom. Het is God niet.
En ik weet er zeker niet alles van.
Hoewel ik wel steeds meer interesse kreeg in Jezus...
...en dat is waarom jullie hier vanavond zijn.
Er ligt een pamflet onder jullie stoel...
Kerst bij mijn familie is niet eens zo heel erg gelovig.
Het thema is eigenlijk Parmezaanse kip.
We eten er zo veel van.
En dat jaar was het een beladen onderwerp.
M'n vader had een hartaanval gehad en we aten hetzelfde.
Parmezaanse kip, ziti en knoflookbrood.
Eigenlijk allemaal hetzelfde eten in verschillende vormen.
M'n vader zegt 'Michael.'
Geef me de Parmezaanse kip eens.'
M'n vader had net een hartaanval gehad...
...maar hij had ook al een portie Parmezaanse kip gehad.
Ik hou het vast, maar geef het niet door...
...want het voelt alsof ik een schaal pistolen vasthoud.
De spanning is te snijden en ik zeg: 'Vince.'
We noemen hem Vince. Ik zeg: 'Vince...
...dat was genoeg Parmezaanse kip.'
Dat is een verwijderde scène uit The Godfather.
En...
Vince reageerde perfect.
Hij zegt: 'Michael.
Ik wil met je praten over je diabetes type 2.'
Ik zeg: 'Nee, ik ben ermee bezig. Ik probeer beter te eten, net als jij.'
Toen zei m'n broer Joe: 'Mike, ik zou een testament opstellen.'
Ik dacht: hoe zijn we hier beland?
Je moet wel heel hecht met iemand zijn...
...als jij zegt dat je ziek bent en zij daarop reageren met:
'Ik wil wel wat van je spullen hebben.'
Die avond nemen we afscheid van m'n ouders en ik ben altijd bang...
...dat als ik afscheid neem van m'n vader dat dat voor altijd kan zijn.
Ik zei: 'Mam, pap.
Hou jullie taai.'
Ik weet niet waarom het zo moeilijk is om te zeggen dat ik van ze hou, maar...
...het is zo.
Soms komen we wel in de buurt.
Een tijd geleden belde ik m'n moeder na de dood van een vriend.
'Mam, wat erg van John Harding.'
Ze zei: 'We hadden geluk, want vorige week...
...wist hij dat hij doodging, dus konden we zeggen dat we van hem hielden.'
Ik dacht dat ik de code gekraakt had.
Misschien hoef je alleen te weten wanneer je ongeveer doodgaat.
Je hebt een letterlijke deadline nodig.
Ik dacht erover na toen ik die avond laat naar huis reed.
Oona lag achterin te slapen.
En ik zei tegen m'n vrouw: 'Clo...
...moeten we een testament opstellen?'
Ze reageert niet. Dit hebben we niet gemeen.
Als iemand mij iets vraagt...
...voel ik een sociale verantwoordelijkheid om te antwoorden...
...en dat heeft zij niet.
Ik bedoel, ze ghostte me waar ik bij zat. Dus...
Ik nam het heft in eigen handen.
Ik belde 'n advocaat gespecialiseerd in erfrecht. Ik noem hem Ad.
En Jenny en ik zitten met Ad aan tafel en het wordt meteen serieus.
'Wat gebeurt er als Mike wordt aangereden door een bus?'
Ik zeg: 'Dan krijgt Jen het geld, denk ik.'
'Wat gebeurt er als jij en Jen door dezelfde bus worden aangereden?'
Ik zei: 'Dan krijgt Oona het geld?
Hij zei: 'Wie zorgt er voor Oona?'
Ik zei: 'De buschauffeur?'
En toen was het zo'n veertig minuten stil.
Je kunt aangereden worden door een bus. Dat is geen raar scenario.
Een paar jaar geleden zat ik in een Uber in New York.
De bestuurder rijdt de Manhattan Bridge op en raakt een voetganger.
Het ging wel, maar ze sloeg hard tegen de grond...
...en sprong overeind.
Ze zei: 'Het gaat wel.'
Want New Yorkers zijn veerkrachtig...
...en vaak dronken, maar...
Maar ik schrok me kapot. Ik dacht meteen: één ster.
Weet je wel? Ik...
Je kunt op allerlei manieren doodgaan.
Ik las over een vrouw die doodging toen een kokosnoot...
...op haar hoofd viel. Een klassiek geval van:
'Die had ze niet zien aankomen.' En...
Mijn vraag is... Sorry als je iemand kent die zo is doodgegaan.
Maar eet je die kokosnoot op? Want hij is duidelijk rijp.
Ik las iets over een man die doodging...
...tijdens een wedstrijdje kakkerlakken eten.
Precies. Waar in Florida was dat?
In Deerfield Beach. Maakt niet uit. Het gaat erom...
We zitten met Ad aan tafel en vullen de 'doodsvragenlijst' in.
De eerste vragen waren makkelijk. Naam. 'Oké.'
E-mail. 'Kom maar op.'
Trouwdag. 'Dat kunnen we opzoeken.' Weet je, en...
Ad zegt:
'Ik ga nu...
...maar ik laat die doodsvragenlijst op tafel liggen.
Geef die over een paar dagen ingevuld terug en dan zijn we klaar.
Die vragenlijst ligt een week en dan een maand op tafel.
En dan drie jaar.
Zo erg zien Jenny en ik ertegen op.
Maar het moet wel. Oona was toen zes.
Toen ik zes was, stierven m'n grootouders.
De Challenger ontplofte. Dat gebeurde...
In de jaren 80 was dat was live op tv op school.
De leraar kwam met de tv binnen:
'Vandaag gaan zeven dappere astronauten de ruimte in.'
Of eigenlijk...
...gaan we The Sound of Music kijken.
En wij waren zes. Zo van:
'Waar zijn ze gebleven?'
Het was 'n katholieke school en de leraar zei:
'Ze zijn op een mooiere plek.' Ik: 'Beter dan de ruimte? Ik weet niet.'
Als er iemand doodging, zeiden ze dat. 'Ze zijn op 'n mooiere plek.'
Daar kon ik altijd troost uit putten, tot ik merkte dat die mensen...
...er niet zo zeker van waren als ik dacht.
Toen ik 21 was, ging een van onze beste vrienden dood.
Mr Napels. Hij was als een tweede vader. Hij was bij elke Parmezaanse kerst.
Hij was...
Elk jaar gingen m'n ouders op vakantie.
Dan logeerden Joe en ik bij Mr Napels. Geweldig.
Dat was de leukste week van 't jaar, want hij was zo leuk en grappig.
Hij was de eerste in mijn leven die volwassen grappen met me maakte.
Hij was een beetje rijk. Als je aanbelde, was het niet 'ding-dong', maar...
En wij: 'Deze gast is rijk.
Zo geef je geld uit.
Zorg dat je een goede deurbel hebt.'
Op z'n 58e kwam Mr Napels plotseling te overlijden.
Het was verschrikkelijk.
Hij weet nog dat hij in de kerk opgebaard lag. Hij was gebalsemd.
Ik had nog nooit een gebalsemd lichaam gezien.
Ik dacht: is dat een goed idee?
Een laatste gezichtsbehandeling?
Kunnen we het daar even over hebben?
Dat ziet er niet goed uit, toch?
Ze zijn opgeblazen en...
Als je dan toch iets wil doen, zet iemand dan op.
'Zo triest van Mr Naples. Maar hij vangt die bal wel.'
Weet je wel? Iets met een beetje pit.
Nog een laatste overwinning.
Toen gingen we naar 't huis van een vriend en begon iedereen te drinken.
Ik weet het nog goed, want m'n ouders drinken niet echt.
Maar twee uur later zaten ze nog steeds te drinken.
Een uur later waren m'n ouders dronken. Ik had ze nog nooit zo gezien.
Ze praatten met consumptie en zaten te lallen.
Toen besefte ik dat niemand goed met de dood kan omgaan.
Ons testament is nog steeds niet af...
...maar ik heb nu wel 'n voedingsdeskundige, wat niet hetzelfde is.
Maar het is wel positief.
Als er zelf niet een hebt, mis je niet veel.
Ze weten dezelfde dingen als wij. Het is...
Denk aan je meest irritante vriend...
...en stel je voor dat je die moet betalen.
Ze zei: 'Weet je wat gezond is? Groenten.'
Ik: 'Dat heb ik gehoord, ja.
Van iedereen. Heb je met iedereen gepraat?'
Ze was wel bemoedigend. Ze heet Christina.
Ze wilde meteen details.
'Hoe zacht is je ontlasting?'
Ik zei: 'Ik heb geen vergelijkingsmateriaal.
Zachter dan een hond, harder dan een duif?'
Ik bedoel, welke schaal wil je daarvoor gebruiken?
Moesten we dat bijhouden? Heb ik die vergadering gemist?'
Het is eng als iemand 't precies weet.
Zo van: 'Heel zacht.' Dan doe je...
'Heb je bestaande aandoeningen?'
'Ik had blaaskanker. Ik heb diabetes type 2.
Ik eet suikerfriet.'
'En hoe zit het met slapen?' Ik zei: 'Nou...'
Dat is een verhaal apart.
Als je lacht, weet je het antwoord wel.
Daar heb ik het eerder over gehad.
En als je niet lacht, is de korte versie...
...dat ik een ernstige slaapwandelstoornis heb.
Het werd zo erg dat ik op m'n 25e...
...door het raam van een La Quinta Inn in Walla Walla, Washington sprong.
En met 'door' bedoel ik door het glas.
Ik belandde op de eerste hulp met glas in m'n benen.
Ik kreeg de diagnose remslaapgedragsstoornis.
Als ik naar bed ga, neem ik een pil...
...en slaap ik in een slaapzak die tot aan m'n nek zit.
En ik heb wanten aan, zodat ik die slaapzak niet open kan maken.
De lange versie is...
Goed, ik weet het niet.
Ik heb het 'uit het raam springen' zwaar te pakken, maar...
Christina stelde me een goede vraag: 'Wanneer slaap je het best?'
Ik zei: 'Als ik lees.' Want als ik lees, zeggen m'n hersenen:
'Wij zijn weg.' Snap je?
'Ik dacht dat dit verfilmd was. Ik had geen idee waar ik aan begon.'
Maar daarom ging ik elke avond lezen...
...maar wat dan er gebeurde, was dat ik lezend in slaap viel...
...en m'n lamp nog aan stond.
Ik heb nu een app op m'n telefoon, WeMo.
Heel eenvoudig. Je zet een timer op 15 of 20 minuten...
...en dan gaat je lamp uit of wat dan ook.
Ik stel dat in, kruip in m'n slaapzak...
...neem m'n pil in en ga helemaal op in het boek.
Ik val in slaap en terwijl ik slaap, gaat die lamp uit...
Maar op een avond viel ik niet in slaap.
Ik had m'n WeMo ingesteld.
Ik kruip in m'n slaapzak, neem m'n pil in.
Ik ga op in de personages en het verhaal...
...en net als het heel spannend wordt...
Het was bijna alsof ik m'n eigen dood ervoer.
Ik denk dat WeMo zichzelf kan aanprijzen...
...als een soort doodssimulator.
Ze kunnen het WeDie nomen.
Of WeNoMo.
Dus nu...
Ik heb een voedingsdeskundige. Ik doe WeNoMo.
Ik hou m'n ontlasting in de gaten.
Het deed me denken aan een citaat dat me altijd is bijgebleven.
De grote muzikant Warren Zevon wist dat hij terminale longkanker had.
Heel triest, en ik zag hoe David Letterman hem interviewde.
Letterman zei:
'Kun je ons iets leren over het leven en de dood nu je dit zo meemaakt?'
En Warren Zevon zei:
'Geniet van elk broodje.'
Toen ik een voedingsdeskundige had...
...begon ik van elk broodje te genieten. Als ik at, at ik.
Ik at nog wel pizza, maar geen hele.
Gewoon één of twee puntjes En zo genoot ik er meer van.
Ik dronk de nectar van de goden, maar niet meteen de hele kruik.
Een jaar later ging ik weer op controle en nam dokter Walsh m'n bloed af.
Ik kwam een paar dagen later terug en hij zei: 'Weet je, Mike.
Het verbaast me, maar je hebt je diabetes type 2 teruggedraaid.
Maar ik wil dat je in deze buis blaast.'
Dus ik deed dat. Hij zei: 'Doe het nog eens.' Ik weer...
Hij zei: 'Kom eens kijken.' Hij liet z'n scherm zien.
'Als mensen van jouw leeftijd...
...die normaal ademhalen in die buis blazen...
...loopt de lijn zo.
En als mensen ademhalingsproblemen hebben...
...ziet het er meer zo uit.
En als jij het doet...
...ziet het er zo uit.'
Hij zei: 'Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Want op korte termijn kunnen we weinig doen.
Je bent naar de cardioloog geweest...
...maar op de lange termijn, gezien je blaaskanker en diabetes...
...is het gewoon niet ideaal.'
M'n dokter had nog nooit zo bezorgd geklonken...
...zonder dat hij een plan had.
Die avond lig ik in bed met Oona die al slaapt en ben ik weer kortademig.
Maar nu denk ik eraan dat ik altijd aan m'n ademhaling zal denken.
Zoals ik al sinds m'n 20e aan de kleur van het water denk als ik plas.
En al vanaf m'n 25e ben ik voor ik in slaap val, bang dat ik me zal bezeren.
Ik pak m'n dagboek en sla het open.
Ik pak m'n pen.
Ik kan niks schrijven.
Die ochtend word ik wakker...
...loop ik naar de YMCA en begin vijf dagen per week te zwemmen.
Je denkt: 'Niemand zwemt vijf dagen per week.'
Ik zwem vijf dagen per week.
Je denkt: 'Michael Phelps doet dat niet eens.'
Echt, Michael Phelps en ik...
...zwemmen afzonderlijk, op hetzelfde niveau, vijf dagen per week.
Ik heb een boek over ademhalen.
Het heet Breath. Een simpel begin.
En ik begon m'n adem steeds langer in te houden...
...zoals yoga-instructeurs en pestkoppen je dat leren.
En ik werd daar steeds beter in.
Soms oefende ik onder water bij de Y.
En op een dag zwem ik onder water...
...twee derde van de baan.
Als ik bovenkom, zie ik 'n bord dat ik nooit had opgemerkt.
Daarop staat: 'Adem inhouden verboden.'
Dat vond ik zo raar. Ik zeg: 'Vanessa.
Wat betekent dat? "Adem inhouden verboden."'
Ze zei: 'Afgelopen zomer waren er twee mannen...
...die om de beurt hun adem inhielden als wedstrijdje...
...en eentje ging toen dood.'
Wacht even.
We lachen om veel dingen vanavond, maar op dit moment is het gepast...
...om even stil te zijn voor de man die stierf terwijl hij z'n adem inhield.
Oké, we stoppen even.
Ik wil geen specifieke mensen aanwijzen, maar kan de zaalverlichting even aan?
Meneer.
Meneer, we zijn hier ergens mee bezig.
We houden 'n moment stilte voor een man...
...die dood is omdat hij z'n adem inhield in het zwembad.
En u bent met iets heel anders bezig.
Meneer, een beetje respect, graag...
...voor die man die dood is...
...omdat hij z'n adem inhield...
Oké, jij helpt ook niet.
Weet je wie er nu niet lacht?
Een man die dood is omdat hij z'n adem inhield in het zwembad.
We doen even een harde reset.
Want jullie bedoelen het goed.
Als we als groep samenkomen en ons concentreren, lukt het wel.
Even diep ademhalen.
Niet te lang. Als we één ding geleerd hebben...
...van deze man is het wel dat je moet oppassen met de tijdsduur...
...als je je adem inhoudt.
Herhaal even wat ik zeg.
We houden een moment van stilte. - Bedankt.
Voor de man die dood is. - Voor de man die dood is.
Omdat hij z'n adem inhield. - Omdat hij z'n adem inhield.
In het zwembad van de YMCA. - In het zwembad van de YMCA.
Als ons dat gelukt is.
Een moment van stilte.
Worden we beloond. - Worden we beloond.
Met een grappig feitje over z'n dood.
Na z'n dood was z'n lichaam binnen zes uur opgelost.
Het punt is...
Het punt is dat als ik dat zwembad uit kom...
...en dat bordje zie...
...ik me afdroog en m'n badmuts afdoe.
Ik loop de kleedkamer in.
Ik trek m'n zwembroek uit.
Ik zit daar op die bank...
...en ik moet denken aan de oude man van toen ik klein was.
Voor het eerst in m'n leven dacht ik: misschien wist hij iets wat ik niet wist.
Hij was zo oud.
Hij leefde al heel lang en had goed voor zichzelf gezorgd.
Hij zwom.
Hij had 'n gevoelige huid.
Ik lachte hem toen uit, maar misschien lag de weg naar m'n volwassenheid...
...in de aderen van de testikels van deze man.
Die oude man is dood en wij zijn allemaal die oude man.
Als we geluk hebben.
We kunnen ook de man zijn die z'n adem inhield...
...of de vrouw die 'n kokosnoot op haar kop kreeg.
Iedereen kan terminale kanker krijgen.
We hebben alleen dit moment samen in het Vivian Beaumont Theater.
Dit zijn de dagen van ons. En ik wil m'n ouders ver...
MET BIJZONDERE DANK AAN JENNY + OONA