Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MY NAME IS MO'NIQUE
- Mo'Nique çılgın. - Para, dürüstlükten önemli.
Mo'Nique bir efsane.
- Birçok kez köprüleri attı. - Profesyonel!
- Helal ona. - Günün Şapşalı.
Zor biri.
Mo'Nique mi efsane?
Birçok kez köprüleri attı.
- Dengesiz. - Günün Şapşalı.
Kariyeri bitti.
Cesaret verdiğiniz için sağ olun.
Başlayalım.
Yavrum be!
Hadi yavrum!
Bebeğim!
Atlanta, Georgia!
Yavrum!
Pozitif enerjinizi hissediyorum.
Yavrum!
Başardık yavrum!
Başardık!
Mo'Nique!
Bu sahneye çıktım işte, değil mi?
Sizi şunu söyleyeyim.
Şu an ağlamamak için kendimi zor tutuyorum.
Çok minnettar olduğumu ifade etmeliyim.
Çok müteşekkirim.
Yanımda olan herkese teşekkür etmek istiyorum ulan!
Desteğini gösteren herkese teşekkür etmek istiyorum ulan!
Bu akşam bilet alan her siyahiye teşekkür etmek istiyorum.
Şu beyaza da.
Herkese teşekkür etmek istiyorum!
Bu akşam gösteri bittiğinde kim olduğumu anlayacaksınız.
Bu akşam gösteri bittiğinde neden böyle davrandığımı anlayacaksınız.
Bu akşam gösteri bitince "Canım, şimdi anladım" diyeceksiniz.
İnsanlar beni aşağılarken
benimle ilgili anlamadıkları şeyleri, benimle ilgili bilmedikleri şeyleri,
bana neden lakaplar taktıklarını,
benimle ilgili zırvalarını anlayacaksınız.
"Mo'Nique, seninle ilgili söylenenlere nasıl katlanıyorsun?" diyorlardı.
"Bir kulağından girip diğerinden çıkıyor."
Benimle ilgili bilmedikleri şu...
Adımı lekeleyeceği için
bunu canlı yayında, sahnede söyleyeceğim hiç aklıma gelmezdi.
Benimle ilgili bilmedikleri şu...
Özel eğitim almış birine bakıyorsunuz.
Ne olduğunu göreceksiniz.
Özel eğitimin ne olduğunu göreceksiniz.
Özel eğitim almış biri nasıl olur hepiniz göreceksiniz.
Anlamanızı istiyorum. "Yapma ya."
Evet, işte o benim!
Yedinci sınıftan dokuzuncu sınıfa kadar bana akla gelebilecek her lakabı taktılar.
Özel eğitim alan birisi.
Dediğimi duydunuz mu?
Özel diyorum.
Eğitim diyorum.
Katmerli yahu. Özel diyorum!
Eğitim diyorum!
Özel eğitim.
Birini yargılayacaksanız neyle karşı karşıya olduğunuzu anlayın.
Ortaokulda yedinci sınıftan dokuzuncu sınıfa kadar
özel eğitim almış birine bakıyorsunuz.
Size en baştan bir şey diyeyim de araştırmanıza gerek kalmasın.
Bunun bir hata olduğuna inanıyorum.
Bunun bir hata olduğuna inanıyorum çünkü eve hiç mektup gelmedi.
Veli toplantısı falan olmadı.
Eğitim kurulu konuşması falan olmadı.
Oraya gittiğimde...
Ortaokula gittiğimde üzerimde yeni kıyafetler vardı.
İyi giyinmiştim. Chic marka kotum vardı.
Beyaz tişörtüm ve ona uygun beyaz ayakkabım vardı.
Yedinci sınıfa hazırdım.
Hangi sınıfta olacağıma dair...
...eve yazı gelmediğini fark ettim.
"Bu yıl özel geçecek" dedim.
"Eve yazı bile yollamadılar. Okulda öğreneceğim. Bu çok özel."
Orada adınız yazılı oluyor.
Hangi sınıfa gideceğiniz lanet bir tahtada yazılı oluyor.
Adınız yazılı oluyor. Sınıflarını haykıran çocuklar vardı.
O lanet tahtaya baktım.
"Tahtana bakayım. Tahtanda ne yazıyor?"
Bilgilerim bir zarfın içindeydi.
Anladınız mı? Bilgilerim bir zarfın içindeydi.
Bir gariplik olduğunu anlamıştım ama hep iyimser biri olmuşumdur.
Hep bardağın yarısı dolu, derim.
Bilgilerimin zarfta olduğunu görünce hemen şöyle dedim.
"Amanın! Çok özel bir şey olacak!"
"Bilgilerimi zarfa koymuşlar!"
Zarfımı açtığımda...
Birisi "Ne yazıyor?" diye sordu.
"Söyleyeyim.
B217 yazıyor."
Tamam mı?
"B'nin karşılığı 'Bilmiş' olmalı" dedim.
"Buranın en bilmişi benim.
217. sınıfa gidiyorum."
"Ortaokulun ikinci katındayım.
Özel olmayan öğrencileri ikinci kata almıyorlar."
"B217'deyim!"
217 numaralı sınıfa gittiğimde B harfini göremedim
ama "Olsun. Yine de 217'deyim" dedim.
Üzerimde yeni kıyafetlerimle gururlu bir şekilde sınıfa girdim.
Sınıftaki öğretmene belgemi verdim çünkü "Sen kimsin?" diye sordu.
"Monique Imes'ım" dedim.
"Belgemde adını göremiyorum" dedi.
"Elimde bu belge var" dedim.
Belgeyi eline alınca hafiften kıkırdayarak güldü.
Niye kıkırdadığını anlamadım ama "Boş ver şunu. Bilmişim" dedim.
"Boş ver şunu!"
Kıkırdayarak güldü. Hayır, dedi.
"Bu 217 değil" dedi.
"Seninki birinci katta, arka tarafta."
B harfi bas git anlamındaydı.
Bas git arkaya der gibiydi.
B217 sınıfını bulunca
içeri girdim.
Kafasında kask olan birini gördüm.
Çene desteği de vardı.
"Amanın" dedim.
Sonra iyimserlikle şöyle dedim.
"Belki de bu onun moda anlayışıdır. Sonuçta ortaokuldayız.
Bu kaskla milleti etkilemek isteyebilir."
Kafasında kask vardı.
Yerime oturunca köşede beyaz bir çocuk gördüm.
Tutkala bulanmıştı.
Elini tutkala bulamıştı.
Eğlenmeyi severim.
Eğlenmeye bayılırım.
Ona destek oldum.
O tutkalın kurumasını izledim.
Tutkal iyice eline dolandı.
O an Minik Timmy'ye bakıyordum.
Resmen sihirbaza dönüştü.
Şu hâldeydi...
Sonra şöyle dedi...
"Amanın, özel eğitim sınıfındayım" dedim.
"Lanet olası özel eğitim sınıfındayım!"
Hapı yuttuğumu mu sanıyorsunuz?
Bunun olumlu bir yanını gördüm
çünkü tahtaya bakınca ne öğreteceklerini gördüm.
"Ana renkler, ikincil renkler."
"Onur belgesi geliyor!"
Orada şunu öğrendim.
Annem okuma yazma bilmiyormuş.
Çok fenasınız.
Annemin okuma yazma bilmemesine güldünüz.
Hepiniz çok fenasınız.
Aramızda böyle bir konuşma geçmedi.
Oturup bunu tartışmadık.
Gözlem yoluyla oldu.
Akademik olarak sınıfın en zekisi olmayabilirdim
çünkü özel eğitim sınıfındaydım.
Sorun değil.
Farklı bir durum olduğunu anladım çünkü çok iyi bir gözlemciydim.
Etrafımı izlerdim.
Öğretmenden bir mektup aldım.
Adi herif eve bir not yolladı.
Notta şöyle yazıyordu. "Monique çok konuşuyor."
Yeni bir şey değildi yani. Kendimi bildim bileli çok konuşurum.
"Çok konuşuyor ve dikkat dağıtıyor.
Bir kez daha yaparsa velisini çağıracağız."
Lanet olası notu okudum.
Notu eve götürdüm.
Benim bir huyum vardır. Dürüstümdür.
Dürüstümdür.
Yanlış yaptıysam dürüst davranırım. "Bu işi batırdım" derim.
Eve giderken çok gergindim çünkü anneme bu mektubu verecektim.
Beyaz bir herif çok konuştuğumu yazmıştı.
Bir tek o değil, annem de demişti.
Bu yüzden ailem hâlâ beni sevmiyor.
Tamam mı?
Eve vardım ve mektubu anneme verdim.
Mektubu açtı.
Şunu söylemeliyim.
Bunu sahnede anlatacağımı söylediğimde kocam şöyle dedi...
- Ne dedi? - Söyleyeceğim şimdi.
"Annenin okuma yazma bilmediğini söyleme.
Ağır kaçar."
Kocamı 10'uncu sınıftan beri, 14 yaşından beri tanıyorum.
Hayatımda tanıdığım en nazik kişilerden biridir.
Ona bakıp şöyle dedim...
"Böyle bir şey diyeceğini biliyordum.
Seni 10'uncu sınıftan beri tanıyorum
ama sen de beni 10'uncu sınıftan beri tanıyorsun.
Okumasına bir engel yoktu.
Okuma yazma bilmiyor."
Anneme mektubu verdim.
Tepkisini bekliyordum.
Şöyle demesini bekliyordum. "Çeneni kapatmanı söylemedim mi?"
Böyle bir tepki bekliyordum.
Mektuba baktı.
Bana baktı.
Bana baktığında gülümsedim.
Bozuntuya vermedim. Mektupta ne yazdığını bilmiyordum.
Tekrar mektuba baktı. Sonra bana bakıp "Nikki, çok güzel" dedi.
"Okuma yazma bilmediğini söylemiştim."
Annem okuma yazma bilmiyordu yahu!
Yargılamıyorum. Durum bu!
Okuma yazma bilmiyordu.
Ona ipucu olsun diye The Electric Company'yi açtım.
"Kahve altı, kahvaltı."
Özel eğitimde ırkçılık olmadığını düşünürsünüz.
Herkes özel addedildiği için
özel eğitimde ayrımcılık olmadığını düşünürsünüz.
Yetenek anlamında özel değil, özel ihtiyaçları olan kişi anlamında.
Hepimiz hapı yutanlar listesindeydik.
Her birimiz umutsuz vaka olarak görülüyorduk.
Her birimiz ilaç kullanıyorduk.
Bana ilaç vermediler gerçi.
Bay McKinney diye bir öğretmenim vardı.
Bay McKinney beyazdı.
Aşırı beyazdı.
Beyazlar "Aşırı beyaz ne?" diye bakıyor.
Siyahileri sevmeyenler yani.
Aşırı beyaz.
Yedinci sınıftaydım.
Bu dünyaya nasıl bir ruhla geldiğimi anlamalısınız.
Böyle bir ruhla geldim. Çatışmayı ben başlatmadım.
Mücadeleci bir ruhla geldim.
"Haksızlık varsa mücadele ederim" ruhu.
Böyle bir ruhla dünyaya geldim, tamam mı?
Bir gün sınıfta oturuyorduk.
Bay McKinney ayağa kalkıp "Dinleyin" dedi.
"Adını okuduklarım sınıfın sağına geçsin.
Adını okumadıklarım sınıfın soluna geçsin."
Bu tek yönlük görev tam 20 dakikamızı aldı.
Çok eğleniyordum. "Hangi taraf?"
Tamam mı?
Herkes yerini alınca
tüm beyazların sağ tarafta yer aldığını,
tüm siyahilerin de sol tarafta yer aldığını fark ettim.
Beyaz çocuklara şöyle dedi.
"Hepiniz boyama kitabı, kelime bulmacaları ve oyuncak yapıları alacaksınız.
Bu projeleri yapabilirsiniz."
Sonra gelip önümüzde durdu.
"Buradaki gruba gelince...
Adi herif böyle dedi. "Bu gruba gelince..."
Malcolm X "Sıra sizde" demiş.
"...buradaki gruba gelince, size doğru dil bilgisini öğreteceğim."
Elimi kaldırdım.
Bay McKinney "Evet, Monikew?" dedi.
Benim adım bu değildi.
Elimi havada tuttum.
Sonra o beyaz herif bana bakıp "Evet, Monique" dedi.
"Ofise gitmeliyim."
"Niye ofise gidiyorsun?" "Babamı aramak için."
"Niye babanı arayacaksın?"
"Bu sınıfta ayrım yaptığınızı söylemek için.
Beyaz çocuklar orada, siyahi çocuklar burada.
Kalkmış bize konuşma öğreteceksiniz. Minik Timmy de bir kâse tutkal yedi."
Beyaz herif şöyle dercesine bana baktı.
"Keşke şu an şapkamı takabilsem..."
Bana bakmaya devam etti.
Atalarımız şöyle demiş. "O adiye kilitlen ve gözünü ondan ayırma.
Gözünü kırpma sakın."
Sonra "Herkes yerine geçsin" dedi.
Doğrusu budur işte.
Beyaz herif benden hoşlanmadı
ama her gün yüzümü görsün diye hep öne oturdum.
Çok sinsi biri olduğunu biliyordum.
Buna göz yumamazdım.
Haddini aştığını görüyorsam her seferinde sana kafa tutarım.
Yedinci sınıftaydım.
Çok güzel insanlarla tanıştım.
Açık konuşayım.
Özel saydığımız güzel insanlarla tanıştım.
Çok güzel insanlardı.
Hikâyeleri ve geçmişleri çok zengindi.
O sınıfta otururken
o insanların güzelliği beni hayrete düşürürdü.
En öne otururdum.
İki zorba kızın yanında otururdum.
Zorbalara dayanamadığımı bilirsiniz.
Bu iki zorba kız
arkadaki kasklı kızla ilgili kötü konuşurdu.
Arkadaki kasklı kız da kimseyi rahatsız etmezdi.
Arkadaş canlısıydı ve şöyle konuşurdu.
İçeri girdiğimde şöyle yapardı. Ben de böyle yapardım.
İşte böyle iletişim kurardık. Çok güzeldi.
Niye kask taktığını hiç sormadım.
O da hiçbir şey söylemedi. İyi geçinirdik.
Bu iki zorba kız kasklı kızla çatmak istedi.
Ben öyle davranmam.
Tüm hafta kötü konuştular.
Kask ve çene desteği takan kıza ne yapacaklarını anlattılar.
"Hayır canım. Buna izin vermem" dedim.
Bu işe dâhil olacağım.
Perşembe günü bu kızlarla yüzleşmeye gittim.
Hepimiz özeliz sonuçta.
Tamam mı?
Kavga etmeye hazırdım.
Asıl kıza şöyle dedim...
Bir asıl kız var, bir de yancı kız var.
İki zorba var ama kızlardan biri lider.
Yancı kız lider zorbanın dediği her şeye tamam der.
Bu durum beni çok kızdırırdı.
Perşembe günü okuldan çıkmaya hazırlanıyorduk.
Tavırlarına müsamaha etmeyeceğimi onlara gösterecektim.
Kaskı yüzünden ona çatacaklarını kasklı kıza söyleyecektim.
Karşılarına dikildim.
Şöyle dedim.
"Bakın. Kaskı var diye ona çatacağınızı yarın ona söyleyeceğim."
Bu sözlerimin ardından o kızın gözünü korkuttuğunu sandım.
Bana bakıp
"Seni şişko, zihinsel engelli sürtük. Çekil git yoksa..." dedi.
"Beklediğim cevap bu değildi" dedim.
"Bu kız çok özel!"
Anladınız işte.
Bu iki zorbanın Doğu Baltimore'lu olduğunu bilmiyordum.
Doğu Baltimore'lu herkes kavga etmeyi iyi bilir.
Tepinerek kavga ederler. Yerde tepinerek kavga ederler.
Geri dönüp Elizabeth'e şöyle dedim.
"Dinle Elizabeth.
Bu iki zorba tüm hafta seninle ilgili kötü konuştu.
Buraya geldiklerinde ilk önce Oletha'yı devir.
Önce onu dövmelisin.
Buraya gelip kaskınla ilgili bir şey derse
ona şöyle bak...
Sonra kaskını iyice geriye atarak ağzının ortasına yapıştır.
Ağzının ortasına olabildiğince sert vur ve dişlerini dök.
Kasklı kız bana bakıp şöyle dedi...
"Ne oluyor?" dedim.
Duraksayıp ona baktım. "Senden çok etkilendim canım" dedim.
"Çıkardığın seslerden çok etkilendim canım."
Bay McKinney şöyle dedi...
"Elizabeth, gülmeyi kes."
"Bu kız böyle mi gülüyor?" dedim.
"Amanın, çok eğleneceğiz."
O günden
bu güne,
Elizabeth ve ben hâlâ çok iyi arkadaşız.
İşler burada güzelleşiyor.
Elizabeth kaskı kafasındayken konuşamazdı.
Konuşamazdı,
bizim bildiğimiz gibi kahkaha atamazdı.
Ama kaskını çıkardığında
şu an bizim konuştuğumuz gibi düzgün konuşurdu.
Sadece boynunu kontrol edemiyordu.
Dokuzunca sınıfta beni tuvalete çağırdığı gün onur duydum
çünkü yollarımız ayrılıyordu.
Arkadaşlığımız sona erecekti
çünkü küçük olduğumuz için ailelerimiz bizi buluşmaya götürmezdi.
Dokuzuncu sınıfta beni tuvalete çağırdı.
"Bana biraz izin ver" dercesine bir hareket yaptı.
Sonra da çene desteğini çıkardı.
Ardından kaskını çıkardı.
"Monique" dedi.
"Ne var?" dedim.
O zaman gülmekten karnımıza ağrılar girdi.
"Kask olmadan da konuşabiliyorum" dedi.
Bakın...
Ben gerçekten
siyahi mahallesinde büyüdüm.
Bunu anlamanızı istiyorum.
Baltimore, Maryland'de siyahi mahallesinde büyüdüm.
Beni siyahiler büyüttü.
Siyahi mahallesinde bir numaralı kural şudur.
Sana bulaşmayana bulaşmazsın
çünkü kime bulaştığını bilmediğinden zarar görebilirsin.
Siyahi mahallesinde işler böyledir.
Nereden geldiğimi anlamanız için söyledim.
Siyahi mahallesinden geliyorum.
Kavgaya hazırlanırken benim de kavga edeceğimi bilmezlerdi.
Kongo'lu olduğumu bilmezlerdi.
Ben bir gorilim.
Bakın...
Donald dayım vardı.
Donald dayım inanılmaz ve müthiş biriydi.
Donald dayım çok koyu tenliydi.
Çok da eş cinseldi.
30'lar ve 40'larda dünyaya gelmişseniz ve çok koyu tenli ve eş cinselseniz
aklınıza bile gelmeyecek saldırılarla karşı karşıya kalırsınız
çünkü çok koyu tenli ve eş cinselseniz kendi aileniz bile sizi istemez.
Donald dayımı dışlamalarını izledim.
Aynı evde yaşamalarına rağmen onu uzaklaştırmalarını izledim.
Dayım beni çok eğlendirirdi
çünkü annem her cuma annesinin evine kart oynamaya giderdi.
Kumarbaz olduklarını söylüyorsam bu sözüme inanın.
Fena kumarbazdılar.
Keşlerin, kumarbazların, alkoliklerin ve kadın satıcılarının arasında büyüdüm.
Teyzem bunu hiç kabul etmez ama sigortacıya kadın sattığını biliyorum
çünkü o herif üst kata çıkardı.
"Ne tür bir sigorta satıyorsun yahu?"
Bana bakıp "Kiralama" derdi. Peki o zaman.
Ben bunlarla büyüdüm işte.
Yemek masasının etrafında toplanırlardı.
Masanın tam ortasında para olurdu.
Pitty Pat, Tonk, Pokeno oyunları.
Kumar oynanabilecek her şeyi oynarlardı.
Herkes meteliksizdi.
Yani olmayan parayla kumar oynarlardı.
Annelerini ve çocuklarını ortaya koyarlardı.
Bunu ilk gördüğümde gecenin sonunda şöyle diyecekler sandım.
"Tamam, herkes bölüşsün. Paranızı alın. Çok eğlendik."
"Sen kaybettin" derlerdi.
Donald dayım her cuma bara giderdi.
Her cuma aynı kişilerden dayak yerdi.
Üç kişi her cuma onu döver, parasını alır ve onu sarhoş hâlde eve yollardı.
Bardaki adamların saygı duyduğum bir yanı vardı.
Dövüp her şeyini almazlardı.
Gece boyunca içip taksiyle dönebilmelerini sağlayacak kadar
parasını alırlardı.
Saygılı sarhoşlardı.
Onu fena benzetip beş kuruşsuz yollamazlardı.
Her cuma eve berbat hâlde gelirdi.
Yemek odasında sandalyemde otururdum, onlar da iskambil oynardı.
Ön kapıdan mutfağa doğru yürürdü.
Pek mesafe yoktu. Ön kapı...
...ve mutfak.
Arada kalan yer de yemek odasıydı.
Mutfağa geçer ve bir sosis çıkarırdı. Paketten tek bir sosis çıkarırdı.
Paketten bir sosis çıkarıp çatala takardı.
Sosisi kızartmak için tavaya koymazdı.
Çatala takar, ocağı açar,
ve çatala taktığı sosisi ateşin üzerinde tutardı.
"Göster hadi" derdim.
"Bu sahnenin her anına bayılıyorum."
Sonra da onu barda döven kişilere söverdi.
"Gelecek cuma hepinizin canına okuyacağım.
Yanlış adama çattınız. Benim adım Donald. Öttürürüm.
Canınıza okurum. Herkesin canına okurum."
"Evet, Donald dayı. Canlarına oku." derdim.
Tabii eğlenirken içimden söylerdim.
Sonra büyükannem dedi ki "Donald, bu saçmalıktan bıktım.
Bu lafı onlara deseydin
her cuma canına okumazlardı ve paran da cebinde kalırdı! Kes sesini."
Donald dayım mutfaktan çıktı.
Kendine geldi ve büyükannemin tepesinde dikildi.
Yani annesinin tepesinde dikildi.
"Anne, aletimi öpebilirsin" dedi.
Benim tepkim de öyle oldu.
Ama çok eğleniyordum.
Lee Daniels, beni dinle.
O gece "Aletim olsaydı emdirirdim" demiştim.
O lafı Donald dayım şerefine dedim.
Donald dayıma "Hâlâ evdesin yahu" dedim.
Evet yavrum.
Donald dayım böyle işte. Lee, Donald dayım böyle işte.
Beni büyütenler güçlü siyahi kadınlardı diyorsam
bana kulak verin.
Beni güçlü siyahi kadınlar büyüttü.
İnanılmaz ve inkâr edilemez bir güç söz konusu. Böyle bir güçten bahsediyorum.
Beni güçlü siyahi kadınlar büyüttü.
Çok güçlü,
çok münasebetsiz,
çok sefil,
çok sert,
çok sinirli ve çok akıllıydılar.
Tüm bu özelliklere sahiptiler. Çok güçlülerdi.
Ta ki yanılana dek.
Küçük bir kız olarak bunları görünce
nasıl bir kadın oldum sanıyorsunuz?
Bir erkek için nasıl bir kadın oldum sanıyorsunuz?
Öz güvenli bir kadın mı arıyorsunuz?
Öz güvenli bir kadın nedir diye sözlüğe bakarsanız
orada benim resmimi görürsünüz.
Çünkü ben böyle yetiştirildim.
Babam şöyle derdi. "Parayı kazanan kuralları koyar."
Ben hep para kazanan biri oldum.
O yüzden kuralları hep ben koydum.
Bu konuşarak olmadı.
İlişkideki enerji sayesinde oldu.
Konuşmayla işi çözerdim.
"21.00'de buluşuyor muyuz?"
"Araba seni 15.00'te alacak."
Her şey anlaşılırdı.
Böyle biriydim.
Bu yüzden üç evliliğim oldu.
Öyle ses çıkarma. Beni yargılama. Öyle yapma.
Öyle yapma.
Üç evliliğim oldu.
Bu da sonuncusu.
Aslında ilki diyebilirim
çünkü bir siyahi adamın eşi olarak ilk kez yerimi biliyorum.
Çoğumuz bilmiyor.
Öğrenmem gerekti. Yargılamıyorum.
Yerimi öğrenmem gerekti çünkü kendimi üstün görürdüm.
Üstünlüğümü vurgulardım.
Üstünlüğümü rafa kaldırmamı hatırlıyorum.
Dün gibi hatırlıyorum çünkü öz güvenli kadın havasında uyandım.
Uyandım ve ipleri ele aldım.
The Parkers'ın son sezonuydu.
Popüler bir dizinin yıldızlarındandım.
- Öyleydin. - Hadi ama.
Hadi ama.
Biz Parker'larız
Evet yavrum!
Uyandım.
İşim saat 08.00'de başlıyordu.
Saat 06.00'da kalktım.
Duşumu aldım.
İçeri girip bir süre çocuklarımla oynadım.
Dönüp kocamı öptüm.
Şöyle dedim. "Setten dönünce görüşürüz kocacığım."
"Harika bir gün geçir" dedi.
Lüks, üstü açılır, iki koltuklu Mercedes-Benz'ime bindim.
Araba için iri olabilirim ama umursamadım.
Zar zor sığıyordum.
Nasıl bir yoğunluk olduğunu anlamanız için
sete vardığımda işlerin nasıl yürüdüğünü anlatayım.
Sete vardığımda adım yazılı olan bir park yeri vardı.
Daha arabayı park etmeden biri kapımı açardı
ve arabamdaki her şeyi alıp soyunma odama taşırdı.
Soyunma odama dek bana eşlik ederlerdi.
Sonra başka biri soyunma odama gelip kapımı çalardı.
Saçımı ve makyajımı yapmaya götürürdü.
Saçım ve makyajım yapıldıktan sonra başka biri "Kıyafet için hazırız" derdi.
Kıyafetimi seçtikten sonra sahneye çıkar ve harika bir karakteri canlandırırdım.
Bana o dönem hayat güzel değil diyemezdiniz
çünkü hayalini kurduğum her şeyi orada yaşıyordum.
Saat 17.00 civarı eve giderdik.
Sette bazı yapımcıların küçük kristal bibloları olurdu.
Küçük kristal biblolar.
Adileri takip ederseniz böyle olur. Ben öyle değilim.
Ben bir çantaya 10 bin dolar vermem.
Ayaklarım ağrısın diye,
ayak parmaklarım birbirine geçtiği için iki gün sızlanayım diye
kırmızı tabanlı o pahalı ayakkabılardan almam.
Böyle yapacak biri değilim. Basit biriyim.
Değil mi?
Kristal bibloları vardı yahu!
Bana baskı yaptıklarını düşündüm.
"Beverly Center'a gidip bu kristal biblodan almalısın.
Çok güzel, değil mi?"
İlgimi çekmiyordu
ama yapımcılarda var diye gidip kristal bir biblo almam gerekiyordu.
Böylece diğer herkes gibi "Bakın, kristal biblo aldım" diyecektim.
Tamam mı?
Arabama atladım.
Beverly Center'a gittim. Dükkân oradaydı.
Kocamı arayıp şöyle dedim.
"Beverly Center'a uğrayıp eve geçeceğim. Biblo dükkânına uğramalıyım."
"İyi eğlenceler. Acele etme. Gelince görüşürüz."
Arabama binince bir esrarlı sigara çıkardım.
Anlayın diye bir şey söyleyeyim.
Esrar içtiğimi biliyorsunuz, değil mi?
Tanrı'nın lütfu.
İsa tarafından emredildi
Tamam mı?
En iyi malı almıştım. Torbacıdan alınan mala bakmam.
Tedavi özellikli mallara bakarım.
Esrar yasal olmadan önce tedavi özellikli mallardan alırdım.
Malım en iyisiydi.
Marihuana doktoruna gittiğimde "Sorun ne Mo'Nique?" derdi.
"Sorun her şey."
"En iyisinden ver. Her şey beni rahatsız ediyor."
Bana verdiği şey müthişti
Bir fırt aldım, söndürdüm ve gizli bölmeme koydum
çünkü arabayı oradaki valeye bırakacaktım.
Beverly Center'daki vale konusunda dersimi almıştım.
Esrarlı sigaranızı kül tablasında bırakırsanız
oradaki valeler içip bitirir.
Arabanızı getirdiklerinde şöyledirler.
"Kafam bir milyon!"
O yüzden valenin yanına giderken sigaramı özel bölmeye sakladım.
Arabadan inip biblo dükkânına gittim.
Dükkân kristal biblolarla doluydu.
Dükkânda sadece ben ve orada çalışan beyaz satıcı kadın vardı.
İçeri girdiğimde hoş geldin demedi.
Bu tabii ki hemen bir sorun oldu.
"Merhaba. Hoş geldiniz" demeliydi.
"Boş ver şunu. Kristal bibloyu alacağım
çünkü tüm yapımcılarda bundan var.
Bu kadına haddini bildirmeliyim."
Oraya gittiğimde ufak, kristal su aygırlarını gördüm.
Bence su aygırı ormandaki en seksi hayvandır.
Su aygırının nasıl yürüdüğünü gördünüz mü?
O hayvan her yürüyüşünde "Gel de al hadi" der.
"Ben hazırım."
Kocam bana "O su aygırını getir" dediğinde "Gel de al hadi" dedim.
Çok güzel.
Fiyatına baktım.
Fiyatı 525 dolardı.
O şey şu kadardı.
"Mo'Nique, sakin ol. Tepki verme" dedim.
"Popüler bir dizinin yıldızısın.
525 dolarlık kristal bir bibloya gücün yeter."
Kasaya gittim.
Beyaz kadın hesap çıkardı.
Benimle hiç göz teması kurmadı.
O biblo için hesap çıkartıp "5.025" dolar dedi.
"Pardon. Ne dediniz?"
"Gücünün yetmeyeceğini biliyordum siyahi" dermiş gibi tekrar etti.
"Beş bin 25 dolar" dedi.
Ona şey olmadığımı göstermeliydim... O kadının adı neydi?
A Different World'den Whitley Gilbert gücünün yettiğini ispatlamıştı.
Canın cehenneme. Hayır, kalsın. İyi günler. O şeyi yerine koy.
Eve gidiyordum.
Sigaramı içiyordum.
Bendeki marihuana
insanı azdıran türdendi.
Beni dinleyin.
Hepiniz coştunuz.
Aşama aşama
azgınlığınızı artırıyor.
İçer içmez hemen azmıyorsunuz. Yavaşça artıyor.
Stratejik olarak
tüttürdüm
çünkü eve gittiğimi biliyordum.
Tamam mı?
Eve vardığımda o içgüdü kendini gösterdi.
Kendini gösteriverdi.
Eve vardığımda 10 üzerinden yediydim.
Henüz "Gel de al hadi" düzeyinde değildim.
"Vay canına" düzeyindeydim. Anlıyor musunuz?
O noktadaydım.
Eve vardığımda saat 19.00 civarıydı.
İlk iş yukarı çıkıp kocama merhaba dedim.
Yaptığım ilk şey buydu.
Merdivenlerden çıkıp kocama merhaba dedim.
Diğer herkesten önce geliyordu.
Büyükannem uzun zaman önce şöyle demişti.
"Evine gittiğinde ilk görmek istediğin kocandır.
Kocan eve geldiğinde ilk görmek istediğin odur."
Bu kurala uyup yukarı çıktım.
Kocama merhaba dedim.
Sonra gidip çocuklara merhaba dedim.
Sonra aşağı inip çalışanlara merhaba dedim.
Doğru duydunuz. Çalışanlara.
Sonra tekrar yukarı çıkıp çocuklarla biraz daha oynadım.
Sonra aşağı, ardından yukarı.
Sid'le konuştum. Sonra aşağı indim, ardından yukarı çıktım.
20 dakika sonra da 10. seviyeyi yaşadım.
Zirveye vardım.
Mercimeği fırına verme vakti gelmişti.
Bu cici kız iyice tahrik olmuştu.
Kedicik miyavlıyordu
Bir şey diyor, haykırıyordu
Yatak odasına geçip kapıyı kapattım.
En seksi pozisyona geçtim.
Sağ kalça kaldırılır.
Tamam mı?
Ağız da yeterince açılır.
Aleti köküne dek ağza alacak kadar değil, sadece ağza alacak kadar.
Derin nefes alınır. Çok değil, biraz.
Kocam bana bakıp "Canım, ne yapıyorsun?" dedi.
"Senin için seksi oldum işte."
"Yanıma gel
ve bu lolipopu yala."
"Hayır, kalsın" dedi.
"Bu çok yanlış bir cevap.
Patron benim, unuttun mu?
Bu ev benim. Bu arabalar benim. Para benim, unuttun mu?"
Kendi kendime "Aklını mı kaçırdın?" diyordum.
"Tekrar sorup durumu düzeltmesi için ona bir şans daha vereyim."
Tekrar pozisyonuma döndüm.
"Yanıma gelmeni
ve bu lolipopu yalamanı istiyorum."
"Herhâlde tam anlatamadım.
'Hayır, kalsın' dedim."
"Şimdi incindim işte çünkü iki kez yanlış cevap verdin.
Sinirlenmeye başlıyorum. Senin derdin ne?
Ben bir aşağı bir yukarı giderken bir şey mi oldu?
Biri falan mı aradı? Senin derdin ne?"
"Bir derdim falan yok" dedi.
"Bu lolipopu yalamayı reddettiğine göre, bir derdin olmalı."
"Kesinlikle bir derdim yok ama bunu bir konuşalım.
Evden saat 07.00'de çıktın.
Sete gidip saat 17.00'ye kadar çalıştın.
Sonra da Beverly Center'a gittin.
Sonra eve geldin.
"Yukarı çıktın, aşağı indin, yukarı çıktın, aşağı indin.
Şimdi lolipopu yalamamı mı istiyorsun? Hayır, kalsın canım."
"Siyahi aşkı budur" dedim.
"Her istediğimde yalamalısın. Bana hayır dememelisin.
Şimdi incindim. Üzgün hâlde çıkmaya hazırım."
"Bak ne diyeceğim Mo'Nique" dedi.
"Boş ver. Kıçını kaldır da buraya gel."
Kendi kendime "Aynen öyle" dedim.
"Tavrını düzeltmelisin."
Birçok erkek
Onun karşısına geçip dikildim.
Erkeksi bir şekilde...
Bunu ailemdeki kadınlardan öğrendim.
Böyle bir tavır takınmak gerekir.
Sonra elini tuttum.
Elini vajinamın üstüne koydum.
Lolipopla oynamaya başladım.
"Evet, işte böyle!" diyordum.
Elini çektiğimde
lolipopu yalamaya hazırlandığını anladım.
Anlamadığım şey şuydu.
Lolipopuma koyduğu elini alıp burnumun dibine getirdi.
"Ne oluyor lan?" dedim.
"Ne oluyor lan? Travma yaşamamı mı istiyorsun?
Bu da neydi?"
"İşte lolipopun bu" dedi.
Yıkılmıştım. Tam anlamıyla yıkılmıştım.
Anlıyor musunuz?
O anda ne söylenebilir ki?
Hiçbir şey söylenemez. Tek kelime edemezsiniz.
Vajinan geçen hafta kokuyordu, dese
"Siktir git. O geçen haftaydı" dersiniz ama bu, anlık bir şeydi.
Üstünlüğü bıraktım.
Üstünlüğü rafa kaldırdım.
Bunu öğrenmem gerekti
çünkü genç bir kızken bana hijyen konusu öğretilmedi.
Annemle hiç şöyle bir muhabbetim olmadı.
"Kendine dikkat et.
Büyüdüğünde günde tek duş yetmeyecek.
Sabah ve akşam duşa girmen gerekecek.
"Ağustos ayıysa
sabah, öğleden sonra, branç vakti, akşam, yatmadan önce ve gece duşa gir.
Götünü defalarca yıka."
Kimse bana bunları anlatmadı.
Büyükannem hariç.
Babamın annesi yani.
Büyükannem Mimi her şeyimdi.
Boyu şu kadardı.
Küçük bir insan olmaktan sadece birkaç santim uzaktaydı.
Boyu bu kadardı, çok koyu tenliydi.
Bu konuda çok güçlük yaşadı.
"Mo'Nique, ödülüm sensin" derdi.
Birinin size böyle dediğini düşünsenize.
"Ödülüm sensin."
Büyükannemin söylediği her şeye inandım
çünkü yanlış bir şey söylemeyeceğinden çok emindim.
Ne zaman beni yanına oturtup bir şeyler öğretse
sözlerinden ders çıkarırdım.
13 yaşındaydım... Bunu hiç unutmayacağım.
13 yaşındaydım. Büyükannem beni odasına çağırdı.
"Nikki" dedi.
"Efendim."
"Otur."
"Peki efendim."
"Beni dinle.
Asla ağzına penis alma.
Alırsan patlar."
"Amanın" dedim.
"Asla ağzıma penis almayacağım. Penisin patlamasını istemem."
"Aferin" dedi.
"Asla ağzına penis alma."
"Ağza penis almayla ilgili yaptığımız son konuşma bu oldu."
"Sakın yapma."
13 yaşımdan 22 yaşıma dek,
hiç ağzıma penis almadım.
22 yaşımda bir adamın penisini ağzıma almamın tek sebebi
kibar birisi olmasıydı.
Kibar birisiydi.
Kalbi tertemiz birisiydi.
Randevumuz vardı. Pazar günüydü.
Çok güzeldi.
Küçük bir parka gittik, limanda dolaştık.
Beni evine davet edince "Geri dönerim" dedim.
Geri döndük. Bir kadeh şarap içtik.
Sohbet ettik, güzel vakit geçirdik.
Sonra bana bakıp "Mo'Nique?" dedi.
"Evet?" dedim.
"Penisimi ağzına alır mısın?"
"Elbette penisini ağzıma alırım."
Çok güzel bir konuşma, değil mi? Nasıl yaptığımızı gördünüz mü?
Sonra ona "Sana bir şey diyeyim" dedim.
"Daha önce hiç ağzıma almadım."
"Mo'Nique, merak etme" dedi.
Aletimi nasıl emeceğini öğreteceğim."
"Ne kadar düşünceli" dedim.
"Sıradan birininkini değil, aletini emmeyi öğretecek."
"Aletimi nasıl emeceğini öğreteceğim."
"Vay canına. Çok güzel ya."
"Dinle" dedi.
"Aletimi ağzına sokunca
çuf çuf tren gibi emmeye başla."
Hani tren başta istasyondan kalkar ya?
Yavaşça ayrılır.
Yani yavaş emeceksin."
"Şimdi tren hızlanacak. Hızlanmalısın."
"Şimdi tam gaz!"
"Çuf çuf" dedi.
Büyükannemin sözünü hatırladım. "Penis ağzında patlar."
Herifin penisini çok fena ısırdım.
Herif kafama öyle bir vurdu ki kanepeden düştüm.
17 saniyeliğine bayıldım.
Kendime geldiğimde
o herifin yüzüne bakıp "Hapse gireceksin" dedim.
"Bana saldırdığın için hapse gireceksin!
Mahalleyi hava uçurmaya çalışıyordun.
Bunu yapmana izin vermem!
Mahalleyi kurtaracağım!"
"Şimdi polisi arıyorum.
Hapsi boylayacaksın.
Kafamın hâline bak yahu! Hapse giriyorsun!"
Polis geldiğinde ikimiz de çıplaktık.
Dairesinde çıplak hâldeydik.
22 yaşındaydım.
22 yaşında diri memelerim olduğunu sanıyordum
ama 54 yaşımdaki hâlinden farksızlardı.
Memelerim hiç düzgün değildi. Goril memeleri gibiydi.
Sarkıklardı.
Orada çıplak hâldeydim.
İki polis geldi.
Bir beyaz, biri siyahiydi.
Geldiler. İlk önce beyaz polis konuştu.
"Beyaz polis patron. Hapse gireceksin" dedim.
Beyaz polis "Ne oldu hanımefendi?" dedi.
"Efendim, kafama yandan vurdu" dedim.
"Başım dönüyor.
Tutuklanmasını istiyorum!
Hapsi boyla!"
Beyaz polis şöyle dedi.
"Efendim, arkanızı dönüp ellerinizi arkada birleştirin."
"İşte bu! Hapsi boyla!" dedim.
Ta ki siyahi polis işe burnunu sokana dek.
Beyaz polise "Dur bakalım" dedi.
"Onu tutuklama" dedi. "Patron siyahi polismiş" dedim.
Siyahi polis ne olduğunu bana sormadı.
Ne olduğunu o lanet herife sordu.
"Efendim, ne olduğunu açıklayın."
"Sağ ol kardeşim" dedi.
"Bu durumda kardeş tabirini kullanıyorlar" dedim.
"Efendim, aletimi emiyordu.
"Amanın" dedim.
Utanç verici bir durum, değil mi?
"Canımı yaktı. Böyle söylemene gerek yok."
Sonra herkes bana mahallenin aşüftesi gibi baktı.
Sonra kardeşi şöyle dedi. "Pardon, ne dedin?"
"Aletimi emiyordu" dedim.
"Tren garından kalkan bir tren gibi ona aletimi emmeyi öğretiyordum.
'Aletimi ağzına soktuğumda tren kalkıyor gibi emeceksin' dedim."
Sonra siyahi polisin o herifle tren taklidi yaptığını gördüm.
"Bu herif de birine aletini nasıl emeceğini öğretmiş" dedim.
"Siktir!"
Açıklamasını bitirdikten sonra iki polis memuruna bakıp şöyle dedim.
"Bakın, bu herif bir terörist.
Bu herif terörist. Bomba yüklü. Onu içeri tıkın!"
Ondan sonra iş ciddileşti. "Bombalar, patlayıcılar nerede?" dediler.
"Penisinde" dedim.
"Penisi bomba dolu!"
"Bomba dolu!
Mahalleyi havaya uçuracak. Herkesi kurtardım. Ben bir kahramanım!
Yakalayın onu!"
Siyahi polis telsizi eline alıp "Burada SBK var" dedi.
SBK'nin açılımı bilmiyordum. Kafamda yorumladım.
Ereksiyon bozukluğu herhâlde dedim.
"Durum öyle değil efendim. Penisinde bomba var.
Bizi havaya uçuracak."
"Çabuk olun. SBK vakası!" dedi.
SBK için bir görevli gelince
"Sorunlu Bir Kişi" anlamına geldiğini öğrenmiş oldum.
"Kimmiş o?" dedim.
Bana deli gömleği giydirip
beni psikiyatri koğuşuna götürdüklerinde
üzerimde iç çamaşırı yoktu.
Sadece deli gömleğim vardı. Kıçım ortadaydı.
72 saat boyunca beni orada tutup değerlendirme yaptılar.
Yan taraftaki kadın "Sen niye buradasın?" diye sordu.
"Mahalleyi kurtardım."
"O herifin aleti patlamaya hazırdı. Onu ısırdım."
"Ben de bu yüzden buradayım. Büyükannem de bana aynısını anlattı."
Oradan çıkar çıkmaz doğruca büyükannemin evine gittim.
"Mimi" dedim.
"Ağzıma penis alırsam
patlayacağını söyledin."
Büyükannem güldü.
"Nikki, bir gün anlayacaksın" dedi.
O sırada Tina amcam gelip "Ben bu yüzden lezbiyenim" dedi.
Evet, böyle dedi. Ben bunlarla büyüdüm.
Ben bunlarla büyüdüm.
Bunlarla büyüdüm işte. Büyükannem muhteşem biriydi diyorsam...
Tamam mı?
Bu kadın beni el üstünde tutardı.
Ben yatana dek başımda dururdu.
Gece 3.00'te uyanıp "Mimi, karnım aç" dediğimde
büyükannem kalkıp üç tavuk kanat kızartırdı.
Patates püresi yapardı. Buzdolabından değildi. Taze yapardı.
Biraz taze fasulye ve beyaz ekmek koyardı.
Bu yüzden şişmanım. Beni iyi beslerdi.
Sonra beni yukarı çıkarıp yatırırdı.
Ben uyuyana dek başımda beklerdi.
Uyandığımda hâlâ orada bekliyor olurdu.
Onun gözünde her şeyi bendim.
Üstelik büyükannemin bir kızı vardı.
Ama biz kızına Tina amca diyorduk.
Bazılarınızın kafası karıştı. "Ne diyor bu?" dercesine baktınız.
Tina amcam şu an burada olsa karşınızda gerçek bir adam var sanırdınız.
Kocaman sakalı vardı.
Memelerini bastıran şeyler giyerdi.
Aleti varmış gibi görünsün diye donuna bir şeyler sıkıştırırdı.
Erkek kıyafetleri, erkek ayakkabısı giyerdi.
Tina amcam her yönüyle bir erkekti.
LGBTQ toplumundakilerin beni dinlemesini istiyorum.
Buradaki istediği benliği yaşayacak kadar özgür olan herkese saygı duyuyorum.
"Ne düşündüğünü, ne dediğini umursamıyorum.
İstediğim kişi olurum" diyenlere saygı duyuyorum.
Her zaman eleştiren kişilerin aynı zamanda meraklı olduğunu,
bu konuda tecrübe yaşamak istediklerini lütfen unutmayın.
Çok güzel domalırlar. Bu yüzden kızıp gücenmeyin.
Sadece ilişkiye girmek istediklerini aklınızda tutun.
Büyükannem bu durumu anlayamadı.
Kızının eş cinsel olmasını anlayamadı.
Onu sadece gizlice severdi.
Onu herkesin içinde sevmezdi
çünkü kilise büyükannemi çok bozdu.
Toplumumuzdaki kilise sanki çok uç bir şeymiş gibi
bizi kötü etkiler ve aileleri parçalar.
Bunu "İsa adına" yaparlar.
Güzel büyükannemin başına da bu geldi.
Eş cinsel bir kızı olduğunu anlayamadı.
Dışarı çıktıklarında onları izlerdim.
Tina amcamın her yaptığı büyükannemi kızdırırdı.
"Niye böyle soluyorsun?" "Ne oluyor? Nefesini mi tutsun?" derdim.
"Öyle solursa eş cinselliği gider mi?"
Tina amcam
bana karşı çok dürüsttü.
Küçük bir kız olduğumdan yargılamayacağımı bilirdi.
Yargılamayı bilmezdim.
Tavırların nasıl olması gerektiği bilirdim
ve Tina amcam bana karşı çok iyiydi.
Küçük bir kızdım.
Noel'deydik. Yedi yaşındaydım.
Bütün yetişkinler yemek odasındaydı. Bense mutfaktaydım.
Çocuklar oturma odasında oyuncaklarıyla oynuyordu.
Ben niye mutfaktaydım acaba?
Ben öyleydim de ondan. Turta, kurabiye ve pastalar yüzünden.
Mutfaktaydım
Tamam mı?
Tina amcam mutfağa gelip "Nikki" dedi.
"Efendim?"
"Ben bir lezbiyenim" dedi.
"Ben de" dedim.
Çok güzel dediği için öyle dedim. "Ben de! Öyleyim."
Sonra "Hayır" dedi.
"Erkeksi bir lezbiyenim."
"Ben de! Ben de erkeksi lezbiyenim."
"Nikki, ben kadınlarla yatıyorum" dedi.
"Peki" dedim.
Ben de öyle diyecek değildim. Öyle bir şey yoktu.
İkisinin sürekli çekişmesini izledim.
Öylesine çekiştiler ki büyükannem bu dünyadan ayrıldı.
Bir ortak nokta bulamadılar
çünkü kızını fiyasko olarak görüyordu.
Eş cinsel bir çocuk doğurmuştu.
Kilise onu öyle bozdu ki kızının bir günah olduğuna inandı.
Ona öyle davrandı.
Çocukken yaşadığım o kafa karışıklığını bir düşünün.
Büyükannemin gözünde ben onun her şeyiydim.
Ama böyle doğdu diye
kızı Tina'yı kollarına alıp ona sarılamazdı.
Sürekli çekişmelerini izledim.
Çekişmelerini izledim.
Büyükannem vefat edince Tina amcam evsiz bir ayyaş oldu
çünkü annesinin onu neden gerektiği gibi sevmediğini
bir türlü anlayamadı.
Büyükannem...
Büyükannem vefat edince kendimi korkak hissettim...
...çünkü büyükanneme
torununun aslında kim olduğunu hiç söyleyemedim
çünkü gizlice sevilmek istemiyordum.
Bana tapmasına tapıyordum.
Bir dükkâna girdiğimizde beni bir dergi kapağında görse
torunu olduğumu, onun ödülü olduğumu
o dükkândaki herkesin bilmesini sağlardı.
Bu yüzden gizli düşüncelerimi büyükanneme söyleyemedim.
Fantezilerimi anlatamadım...
...çünkü beni gizlice sevmesini,
fiyasko olduğunu düşünerek bu dünyadan göçmesini istemedim.
Gizli düşüncelerimi
ona söyleseydim...
...fiyasko olduğunu düşünerek bu dünyadan göç ederdi.
Biliyorum. Hepiniz bana bakıp "Dur bakalım" diyorsunuz.
"Sen lezbiyen misin?"
Hayır, değilim ama onları destekliyorum.
Bunu ona söyleyemedim.
Sır tutmak ne kadar zordur, biliyor musunuz?
Sırlar kanser yapar.
Bazılarınızın sırları var. "Lütfen bana bakma" diyorsunuz.
"Ağzımı bir açarsam hepsi patır patır dökülür. Sırlar!"
Ama böyle doğduğunuzda
bu konuda elinizden bir şey gelmez.
Hiçbir şey gelmez.
Lütfen anlamaya çalışın. Denedim.
Beni dinleyin. Sevişerek bunu değiştirmeye çalıştım.
Sevişerek değişmeye çalıştım
çünkü hastalıklı veya sorunluymuşum gibi davranmalarını istemedim.
Bu yüzden olabildiğince çok erkekle yattım.
Tam bir aşüfte değildim
ama üçte bir aşüfteydim.
Çeyrek aşüfteydim.
Nikki Parker "Selam Profesör Oglevee" derdi.
Dünyada birçok erkek vardı.
Bunu sır olarak saklayıp kimseye anlatmayacağıma dair söz verdim.
Bunu mezara götürecektim...
...çünkü ailemin hasta dediği böyle kişilere nasıl davrandığını gördüm.
Bizi bunun bir hastalık olduğuna inandırmak istediler.
Tamam mı?
Bir gece bu arzu kontrol edilemez bir hâl aldı.
Yatakta uyuyordum.
O dürtü omzuma dokundu sanki.
"Vajina, vajina."
Yatakta yatıyordum. Çok korktum çünkü üçüncü kocam yanımdaydı.
Anlıyor musunuz?
Bu üçüncü kocam.
Bu kocam...
...beni en kötü anlarımda sanki en iyi anlarımdaymış gibi sevdi.
Bu kocam...
...bana bu dünyada kimsenin yaşatmadığı hisleri yaşatıyor.
Böyle bir koca işte.
Bazıları neden ona baba dediğimi soruyor.
Sebebini söyleyeyim. Beni yetiştiriyor da ondan.
Kocama niye baba dediğimi söyleyeyim.
Babamın vermeyi bilmediği veya vermeyi umursamadığı her şeyi
bana veriyor.
Bu yüzden kocama baba diyorum.
Bir siyahi erkek tüm yanlışlarınızı düzeltiyorsa...
O gece yatakta yatıyordum ve çok korktum.
Çok korktum.
"Kabul ettiğim şey bu değildi" diyordum.
O, seni kabul etti. Seninle başka bir kadını değil.
Bu durumda ne yaparsınız?
Sizi sizden daha iyi tanıyan biriyle yatakta yatarken
o anda ne yaparsınız?
Zira bu kişi çocukken size kendinden daha çok önem vermiş biri.
O yatakta yatarken vicdan muhasebesi yapıyordum.
Zihinsel, fiziksel ve ruhsal olarak beni rahatsız ediyordu
çünkü nasıl biri olarak doğduğumu kimseye söyleyemiyordum.
Onu uykusundan uyandırdım. Çok korkuyordum.
"Sana söylediğimde lütfen beni bırakma" dedim.
"Bu beni mahveder ama beni tanıdığın için sana söylemeliyim.
Bir terslik varsa anlarsın. Yıllardır bir terslik var."
Bir ünlü, yıldız olduğum için bunu sakladım.
Güzel yanlarımla bunu sakladım.
Ama o gece maskenin düşmesi gerekiyordu.
Onu uyandırdım.
"Baba, sana bir şey diyeceğim" dedim.
"Anne, sorun ne?" dedi.
"Bir sırrım var" dedim.
"Sırrımı anlattığımda beni bırakmayacağına söz ver" dedim.
"Söyleyeceğin hiçbir şey seni bırakmama yol açmaz Mo'Nique" dedi.
"Tamam" dedim.
"Anlatayım.
"Baba" dedim. "Dur bakalım" dedi.
"Birini falan mı öldürdün?"
"Hayır, kimseyi öldürmedim" dedim.
"Tamam, devam et" dedi.
"Baba" dedim.
Kalbim küt küt atıyordu çünkü ilk kez birine itiraf edecektim.
"Baba" dedim.
"Başka bir kadınla ilişki yaşamak istiyorum."
Bana çok güzel,
çok sabırlı, çok sevgi dolu bakarak
"Ben de istiyorum" dedi.
"O kadını bulursan birlikte beceririz" dedi.
"Bunca yıldır senin derdin bu muydu?
Vajina harikadır" dedi.
"Ciddi misin?" dedim. "Git, kendine bir vajina bul" dedi.
Sonra kendi kendime "Bunu fantezi olarak saklamalıyım" dedim.
"Kendimi bildiğim için fantezi olarak saklamalıyım.
LGBTQ toplumunda beni konuşurlar."
Eşitlik için mücadele ediyor ama eşitliği vermeye razı değil" derler.
Beni yaladıktan sonra işin biter.
"Kahve falan ister misin?"
"Hayır efendim."
"Vajinana şey yapmaz mısın... Hayır!"
"Mo'Nique, ben sana yaptım. Çok sağ ol!"
"Çok naziksin."
"Çok akıllısın."
"Çok önemlisin."
Bana soruyorlar.
Devam etmeyi
nasıl başarıyorsun?
"Devam etmeyi nasıl başarıyorsun?"
Şişman, küçük bir siyahi kız olarak dünyaya gelince
tek istediğiniz tasdik ve kabul görmedir.
Tek istediğiniz budur.
Herkesin sizi kabul etmesini istersiniz.
Kabul görmek için de her şeyi yaparsınız.
Kabul görmek için savaşırsınız.
Yaşlandıkça şöyle düşünmeye başladım.
"Durumu kabullenip kendinle barışık ol."
Bu yüzden babamın alkolik olmasını
ve ailesini umursamamasını kabullendim.
Annemin kumarbaz olmasını,
her şeyin üzerine kumar oynamasını kabullendim.
En büyük ağabeyimin tacizci olduğunu kabullendim.
Diğer ağabeyimin benim adıma belge imzalayıp
itibarımı mahvetmesini kabullendim.
Bunu yargılamıyorum. Durum bu.
Böylece kabullenemediğim şeyleri kabullenmeyi başardım.
"Sen Dave Chappelle değilsin.
Sen Amy Schumer değilsin.
Sen Chris Rock değilsin" dediğinizde hepiniz haklıydınız
çünkü benim adım Mo'Nique.
SENİ SEVİYORUM MO'NIQUE
Mo'Nique!
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi