Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Palaging may krimen sa Mumbai.
Hindi nawawala iyon.
Noong dekada '90,
nakikipaglaban ang underworld para makontrol ang Mumbai
at napakabayolente nila.
May mag-asawang pumunta sa pulisya.
Sabi nila, "Sir, itinali kami sa bahay namin kagabi
at tinutukan kami ng baril ng dalawang gangster, ninakawan kami at umalis na."
Marami nang kaso ang naisampa ng pulisya laban sa mga gangster na ito,
mula sa pagpatay hanggang panggagahasa, pagnanakaw, lahat na.
Mga mamamatay-tao sila.
Isang araw, bigla kaming nakatanggap ng tawag.
May pinapalayas ang mga ito sa isang bahay…
nang puwersahan.
Pagdating namin doon,
pinaputukan kami ng isa.
Ang isa pa, inilabas ang armas niya…
at inatake ang constable.
Binaril ko sila pareho, tigtatatlong bala.
Idineklara silang patay.
Iyon ang unang engkuwentro ko.
Tatlong gangster ang pinagbabaril ng pulisya sa Bombay.
Higit 40 gangsters na ang pinatumba ng pulis-Bombay sa nakaraang dalawang buwan.
Kilalanin ang mga pulis, bayani at tagapagligtas.
Tinawag ako ng media na "Pinakamabilis na baril sa West."
Sino'ng nanghahabol? Hinahabol mo siya?
-Huwag, sir! -Tayo!
Kailangang mawala sila sa lipunan.
Kilalanin ang mga espesyalista, mga bayani na sentro ng Bollywood films.
Sabi ng mga tao, mas sikat pa kayo sa mga artistang gumanap sa inyo.
-Dirty Harrys ng Mumbai… -Unipormadong kriminal.
Pulis-Mumbai na si Pradeep Sharma, kinasuhan ng kidnapping at pagpatay.
Pagkatapos pumatay ng 112 tao, ito ang natanggap ko.
Di ako taga-Mumbai.
Nang maglibot ako, kakaiba ang lahat.
Mabilis ang buhay sa Mumbai.
Ang pinakamahirap para sa hindi taga-Mumbai,
pagpapawisan ka talaga rito.
May alinsangan
at, siyempre, krimen.
Nang una akong sumali sa pulisya,
hindi natuwa ang tatay ko.
Sabi niya, "Doon ka sa magandang buhay. Magpropesor ka."
Gayunpaman,
hindi sana makulay ang buhay ko.
Wala akong kilala sa Mumbai.
Wala akong mga kaibigan o mga kamag-anak sa Mumbai.
Kaya 24 oras ako sa istasyon ng pulis.
Tumira ako sa bachelor's quarter ng pulisya.
Napakaraming karahasan sa buhay ang pulis na gaya ko.
Masaklap na trabaho ito.
Pero kung tinanggap mo iyon, kailangan mo iyong gawin.
Ang mga pelikulang nakabase sa Bombay, palaging may gangster at masasamang tao
dahil kami ang organized crime capital ng bansa.
Para sa isang kriminal, perpekto ang siyudad na 'to.
Walang nag-uusisa.
Walang magtatanong kung saan ka galing,
kung saan ka papunta.
Walang magtuturo sa 'yo rito. Hahayaan ka nila.
Dumami ang organisadong krimen noong dekada '80, lalo noong dekada '90.
Nagbago ang kalakaran
nang mapatay sa siyudad ang ilang mga karaniwang tao.
Kaso ito ng organisadong krimen. Seryosong insidente.
Nabaril siya. Nabalitaan ko sa anak niya.
Pinuna ang state government
sa di sapat nitong pagkontrol sa underworld.
Kahit ano, ginagawa ng mga gangster.
Nakakatakas sila roon.
Takot iyon.
Totoong takot.
Lumakas sila nang sobra kaya naging mas malakas pa sila sa pulis.
PULISYA, HINDI NAPUKSA ANG MGA GANG
Napakaraming mga kriminal.
Di tago ang mga pagpatay.
Walang ligtas.
Wala kaming magawa.
Kahit makulong ang pumatay ng isang tao,
magpipiyansa sila at lalaya nang tatlong buwan.
Ayoko no'n, pero ano'ng magagawa ko?
Ang pamamaril ng isang pulis gamit ang revolver
ay labas sa usapan.
Wala na sa kontrol ang underworld.
Nagtatakbuhan ang mga pulis na parang manok.
Kaya doon ako nagpasyang huhulihin ko sila.
Nang magsimula akong pag-aralan ang mga gawain ng mga gang,
ang pinakapokus ko ay si Dawood Ibrahim.
Do'n talaga siya.
May gang si Dawood, ang D-Company.
Napakakaunti lang ng nakakaalam ng ginagawa ni Dawood.
Kaya nag-alaga kami ng mga impormante.
Isa sa kanila ang tumawag sa amin
at nagsabing dalawang gangsters ni Dawood ang nangho-hostage sa isang negosyante,
at armado sila.
Dumating kami at pinarusahan sila, tapos in-interrogate na namin sila.
Sa interrogation, binigyan nila kami ng maraming impormasyon
tungkol sa gang ni Dawood.
Napakalawak ng operasyon ng organisasyong ito.
Parang malaking conglomerate ang D-Company.
Masasabi ko, sa kahit anong panahon,
na may 25,000 na kataong pinapasahod ang D-Company.
Malaking industriya iyon.
May hawak ito sa halos lahat, mula sa pag-smuggle ng ginto…
pilak, electronics, droga, kontrabandong alak, sugal.
Napakamakapangyarihan ni Dawood.
Para siyang hari, at gusto kong lumakas noon sa Bombay.
Kaya sumali ako sa kompanya.
Negosyante ang turing ni Dawood sa sarili.
Pero nanguna talaga siya dahil pinaligpit niya ang mga tutol sa kanya.
MGA KALABAN NI DAWOOD, PINAGBABARIL SA PANULAT NG STAFF
Mag-uutos siya ng pagpatay.
Gusto niyang tapusin iyon sa loob ng 10 o 20 bala,
tapos, katatakutan siya ng mga tao.
Sa takot na iyon siya nabubuhay.
'Ika nga, nasa baril ang kapangyarihan.
Malakas silang mangikil.
Linggo-linggo, mangunguha ng pera ang D-Company sa mga tindahan doon.
Lahat, dapat magbayad ng lingguhang renta
para tuloy ang negosyo at walang maninira ng tindahan mo.
Sinumang kumikita,
doktor ka man o film star o construction worker,
kailangan mong magbayad sa kanila para mabuhay.
Sila ang di opisyal na mafia at magbabayad ka.
Pag hindi, sa susunod na linggo, boom. Wala ka na.
NAGHAHARI ANG MAFIA
Walang puso si Dawood at ang kanyang mga tauhan.
Napakamapanganib nila.
Karamihan sa smuggled na droga sa India, kanila.
Gold smuggling at prostitusyon…
DAWOOD, KASABWAT SA ILEGAL NA MGA BUILDING
organisadong negosyo, korapsiyon sa cricket, kahit Bollywood.
Noong '90s, tinatayang 500 crores mula sa underworld
ang napupunta sa mga pelikula.
KONEKSIYON SA PAGPEPELIKULA MAFIA ANG NAGTATAKDA
Matindi iyon at totoo iyon.
NANGANGANIB ANG BOMBAY
Hindi lang hawak ng D-Company ang iba't ibang pie,
pag-aari nila ang buong pie shop.
DONGRI LUGAR NI DAWOOD
Ngayon, nagkakagulo na kay Dawood.
Nakilala ko siya simula 1974, sa una niyang pagnanakaw.
Lagi ko siyang nakikita dati.
Malapit kong kaibigan ang nakababata niyang kapatid na si Anees.
Hindi sila ipinanganak na mayaman.
Galing sila sa hirap.
Sa simula, wala silang mga kotse, taxi ang gamit nila.
Isang araw, may tip sa kalabang nasa National Bar.
Pumunta siya roon para mag-beer.
Pinutol nila ang mga daliri at ugat niya.
Nakilala si Dawood bilang "Terror."
Kilala siyang "Terror."
Kapag may pinatay sa Bombay, titingin lang ang tao at aalis na.
Dahil pag lumapit sila, lagot sila.
Nananakot ng mga tao ang mga gangster ni Dawood.
Di sila pupunta sa pulis, at hindi iyon nababantayan.
Nagpasya akong dapat mahuli ang mga 'to,
anuman ang mangyari.
Noong panahong iyon, 32 istasyon ang hawak ko.
Pinili ko ang mga pulis base sa reputasyon nila.
Gusto ko ng mga pulis na matitikas,
na dama kong may tapang na kumalaban ng bala sa bala.
Pag bumaril ka ng kriminal,
hinahanda mo ang sarili mo sa kasong kriminal.
Hinahanda mo ang sarili mo sa resbak ng mga miyembro ng gang.
Kaya walang gustong tumanggap ng hamon.
Para sa akin, ang paghabol sa mga gangster ni Dawood
ang magpapatunay na umaaksiyon ang pulisya
at magdadala ng takot sa underworld.
isa sa mga ganster na hanap ko ay si Dilip Buwa.
Siya ang pinakawalang takot sa mga gang member ni Dawood.
Sa dating Mumbai,
bumaril at pumatay ng pulis si Dilip Buwa.
At literal niyang sinipa ang bangkay.
Kaya naghanap-hanap kami.
At isa sa mga impormante ko ang lumapit at napakalihim niya.
Ako lang ang kinakausap.
May Sea Rock Hotel noon.
Nag-park kami sa carpark, tahimik siyang umupo sa likod.
Sinabi niyang nakipagsanib si Dilip Buwa kay Maya Dolas,
isang gangster na nakatakas sa pulisya…
at nagsimula sila ng malawakang pangingikil.
Sina Maya Dolas at Dilip Buwa ay parehong mga gangster
na nakapagtala na ng higit 40 hanggang 45 na pagpatay.
Sabi ng impormante ko, "Alam ko kung nasaan sila."
LOKHANDWALA NOBYEMBRE 1991
"Sa ngayon, kumakain at umiinom sila sa Lokhandwala,
at armado sila."
"Bilisan n'yo, dahil kapag natapos sila, aalis na sila."
Inatasan ko ang 200 pulis na ikurdon ang lugar.
Nakatanggap kami ng impormasyon
na ilan sa mga pumapatay sa gang ni Dawood
na sina Dilip Buwa at Maya Dolas at ilan sa mga alagad nila,
ay armado ng mga AK-47.
At nagtatago sila sa flat ng isang Rajwani sa building na ito.
Noong Nobyembre 16, isinagawa nina Khan
ang pinakamalaking operasyon sa kasaysayan ng Bombay Police.
Naroon ang Newstrack
at sinundan ang buong operasyon, bala sa bala.
Ito ang eksklusibong report ni Minty Tejpal
sa barilan noong Sabado.
Lokhandwala, Bombay. Minty Tejpal, nag-uulat para sa Newstrack.
Nagtatrabaho ako sa Newstrack.
Pulitika at terorismo ang sinusundan ko.
Kaya lahat ng istorya ko, barilan at patayan.
Sa puntong ito, iba ang ipinunta ko sa Bombay.
May feature ako kay Pooja Bedi.
At noong tanghalian, may usap-usapan ang mga crew.
Dama mo kapag may nangyayari,
tapos, may naririnig akong maraming tunog ng sirena
at ano iyon?
Tapos, narinig ko sa telepono,
ang hindi maipagkakailang ratrat ng AK-47.
Narinig ko iyon sa Punjab. Pinaputok ko kasama ng army.
Tumawag agad ako,
sabi ko kay Pooja, "Magpa-pack up ako at titingnan ito."
Bawal ang AK-47 sa Bombay. Ayos lang ang pistol.
Pero 'yong ratrat ng AK-47, dinig ko.
Sabi ko, "Kakaiba 'to."
May taxi na pumayag na dalhin ako mula Juhu hanggang Lokhandwala.
Sabi ko, "Dali, dali!"
Sumisigaw ako at alam kong may nangyayari.
Lumiko kami at nakarating sa complex.
NOBYEMBRE 16 LOKHANDWALA, BOMBAY
Tanda ko, pagpasok namin, hinabol kami ng mga pulis at sinabing,
"Bawal ang media. Mapanganib."
Bantayan n'yo iyon. Wag kayong tumayo lang… hawak sa riple.
Parang magtatapon sila ng bomba… baka malaking problema 'to.
Sa isang operasyon sa publiko,
na mayroong maraming tao,
ang pinakamalalang mangyayari ay may mamatay na sibilyan.
Walang habas magpaputok ng AK-47 ang mga gangster.
Dito kayo sa side na 'to.
Dito kayo o manganganib ang buhay n'yo.
Di kami pinapayagan ng mga pulis.
Wag kayo rito.
Kaya umikot ako at nakarating dito, sa likod nila mismo.
Nasa ilalim ako ng building, at kumukuha na.
Nasa gitna tayo ng barilan.
Bilis! Kunin mo ang sasakyan!
Sabi ng bata ni Khan, "Hindi ka dapat naparito."
"Huwag kang gagalaw dito, kundi baka mabaril ka."
Ganoon kasimple.
Mayabang si Maya Dolas, napakaarogante.
Ang totoo, ginigigil niya ang pulisya, "Sige, arestuhin n'yo kami."
"Maya-maya, magpipiyansa kami at aalis na."
Kaya sabi ko, "Sige. Labanan na 'to. Hulihin natin sila."
Pero kabilaan ang paputok namin.
Lokhandwala ito, nasa residential complex.
Nakipagbarilan ang gangsters na may AK-47 sa mga pulis sa liwanag.
Kabaliwan.
Ilan ang nasa loob? Dalawa, tatlo, apat…
Walang may alam. Pati pulis, nanghuhula.
Noong 5:15 ng gabi, iyon na ang huling bugso ng putukan.
Habang papalapit kami sa building,
may nakita kaming bangkay sa lupa.
Sa apat na oras na operasyon, higit 500 pulis,
1,400 na bala ang ipinutok.
Pitong gangsters ang patay, sina Maya Dolas, Dilip Buwa at lima pa.
Walang taong gustong pumatay ng isa pang tao.
Labag iyon sa itinuro sa 'yo mula pagkabata.
Paggalang sa buhay. Subalit
'yong mga binaril ko,
di lang sila bumaril ng mga inosente,
pati ng mga pulis.
Ako ang namuno sa isang grupo, na pumasok sa pinto.
May dala akong baril.
Kasado na iyon.
Sabi ko, "Wag kayong gagalaw at sumuko na kayo."
Nang matapos ang babala, si Dilip Buwa,
bumangon agad siya at pinaputukan ako.
Kapag may nakaharap akong kriminal, tapos, may baril siya,
kung di niya ibababa ang baril, babarilin ko siya.
Kailangang gawin iyon ng pulis, kung gusto niya pang mabuhay.
Narito ako ngayon sa Lokhandwala sa mismong lokasyon ng putukan.
Malakas ang nakuha naming publicity.
Hepe A.A. Khan.
Unang beses na naganap ang ganito na nakita sa TV.
Ang ipinakita ng barilang iyon sa mga tao, sa mga mamamayan,
ay kayang lumaban ng pulis.
Tumaas talaga ang tingin sa mga pulis.
Gusto nilang makitang patay ang gangsters.
PITONG GANGSTERS, PATAY SA PAMAMARIL
Tinatawag na "engkuwentro" ang ganito.
ENGKUWENTRO
Tapos, nagpadala ng positibong mensahe ang pulisya sa publiko.
Na mabuti ang ginawa ng pulisya. Ganito dapat.
Dapat patayin ang ganoong kriminal.
Masarap sa pakiramdam.
Gumanda ang imahen ng pulisya.
Determinado akong kumilos,
lumabas at magtrabaho, maghatid ng hustisya sa mga tao.
Masigasig kaming naghabol ng gangsters.
Dapat magamit ang baril,
dahil moral responsibility iyon ng pulis.
Noong una akong humawak ng revolver, nagpapawis ang mga palad ko.
Pero sabik na sabik ako.
Inilapit ako sa Crime Branch noong 1992.
Sa Crime Branch nagsimula ang pakikipagsapalaran ko.
May impormante ako sa bawat squatter's area sa Mumbai.
Pag may barilan, tatawagan nila ako,
"Sir, may barilan."
"Mabilisang balita" ang tawag namin.
Ang nais namin, maaresto sila.
Pero kapag may papatay sa 'yo,
di mo sila sasalubungin ng bulaklak, hindi ba?
Binigyan kami ng baril ng pamahalaan.
Di iyon basta panabit sa baywang. Ginagamit iyon pag kailangan.
HIGIT PANG MGA GANGSTER, PATAY SA MGA 'ENGKUWENTRO'
Naging bahagi ako ng ilang operasyon.
Papausbong na crime journalist ako noon.
Kami ng ibang mga reporter gaya ko,
suportado ang mga pulis na nagpasimula ng mga engkuwentro.
HINAHARAP NILA ANG KAMATAYAN SA NGALAN NG TUNGKULIN
Tingin ko, walang takot sa batas ang mga gangster.
Ang alam lang nilang lengguwahe, bala sa bala.
Nang katagpuin ko si Pradeep Sharma, maingat siya sa akin.
Ayaw niyang makipag-usap sa akin.
Ipinaliwanag ko sa kanyang wala akong agenda.
Wala akong gagawin laban sa kanya.
Naghahanap lang ako ng front page ng diyaryo ko.
Tapos, nakipag-usap na siya.
Naging insensitive na si Pradeep Sharma.
Para sa kanya, walang mali roon.
'Yong una, ibang karanasan iyon.
Ang unang engkuwentro ni Pradeep Sharma,
kung saan nagpaputok siya sa galit,
dahil may dalawang taong nagpapahirap at nagpapalayas sa babae sa bahay nito.
Hindi siya sigurado kung tama ang ginawa niya.
Ang unang engkuwentro ko,
nagmamadali ako.
Planado sanang operasyon iyon.
Nagdala dapat ako ng mas marami.
Nagpaputok ako para isalba ang sarili ko.
Nang dumating ang pamilya nila, nalungkot ako.
Sabi ko, "Ano'ng ginawa ko?"
Pero kung iisiping aksidente, natanggap ko na rin.
Galing ako sa pamilyang Brahmin.
Galing ako sa maykayang pamilya.
Itinuro sa aming ang Diyos lang ang may karapatang bumuhay,
gayundin sa kamatayan.
Walang kontrol sa ganito ang mga tao.
Ito ang values na kinalakhan ko.
Walang pulis ang natutuwang pumatay ng kriminal.
Ito ang trabahong pinili mo. Gawin mo.
Halo ang nararamdaman ko pag nakakakita ng gangster.
Karamihan, walang pagsisisi. Isports ang pagpatay sa kanila.
Pero meron ding ibang nagpapakalasing kapag papatay
dahil di nila masikmura ang amoy at itsura ng dugo.
Pagkatapos, magsisisi sila. At panghihinayang.
Pero may metikulosong paraan ang underworld
sa pagkuha ng mga alagad.
Parang brainwashing.
May mga scout sila sa bawat kanto.
Target nila ang mga lalaki sa mahihirap na pamilya
na gustong makaraos.
May mga dropout sa school at kolehiyo.
Mabababa ang kumpiyansa sa sarili.
Ang gagawin ng scout, bibigyan ng trabaho ang potensiyal na recruit.
Pupurihin niya ang recruit para magkaroon ng kumpiyansa.
Madarama niyang mahalaga siya.
Sa underworld, "bhai" ang tawagan nila,
ibig sabihin, "kapatid."
Lumilikha iyon ng pakiramdam ng kapatiran at pakikilahok.
Na wala sa buhay ng mga taong ito.
Magaling ang pagkakagawa sa recruitment.
Bakit "organisadong krimen" ang tawag?
Inisip ng lahat na sumali sa D-Company.
Lahat, lahat, lahat.
Pero ang tawag na "gangster"
ay di namin maintindihan.
Sinusubukan lang nilang mabuhay.
Nang patayin ng pulisya ang mga tao ni Dawood,
'yong kaibahan ng hustisya at kawalang-hustisya,
magulo.
Pagkatapos no'n, inakala ng mga taong magkakaroon ng reaksiyon.
Hindi siya 'yong tipo ng taong hahayaan ang mga nangyari.
Pero pumuntang Dubai si Dawood.
Mas madaling magnegosyo mula sa Dubai.
Ginto ang pinakabenta niya.
Tone-tonelada kung bumili.
At may maganda siyang koneksiyon sa pag-smuggle ng ginto mula Dubai pa-India.
Nasa 25% ang profit margin.
Makikita ko siya paminsan-minsan.
Big deal ang makausap siya.
Hindi siya malalapitan ng mga karaniwang tao.
Wala siyang pakialam sa mga pulis noon
dahil ligtas siya.
Ligtas ang mga mahahalagang tinyente niya.
Ang mga alagad lang ang pinapatay.
Babayaran niya sila kada buwan.
At kapag namatay sila, nakatulong siguro iyon sa gastos niya.
Pero pagkatapos ng mga riot noong 1992 at ang reaksiyon ng pulis,
nagbago ang kilos niya.
DISYEMBRE 1992
Laganap ang karahasan sa India buong araw.
May namamato, nanununog ng bus, at nang-aatake sa mga istasyon ng pulis.
Ibinalita ko iyon.
Nakakatakot sila. Nakakatakot.
At nakita mo kung ano ang kayang gawin ng mga tao.
Napakarami nating kasamaa't lason sa loob natin,
hindi kapani-paniwala.
May mga insidente kung saan lumabas ang lason nang malawakan.
Nagsimula ito sa bayan ng Ayodhya sa Uttar Pradesh,
kung saan sinunog ang isang mosqueng Muslim.
Pagkatapos no'n, naglaban ang mga Hindu at mga Muslim sa bansa.
Bayolente iyon. Napakadugo at bayolente.
Nag-aaway ang magkakapitbahay.
Paghihinalaan mo lahat.
Mapagkakatiwalaan ba ang pulis?
Sobrang gulo ng mga riot noong 1992-1993.
Bombay ang pinakakawawa.
Nasa 900 katao ang namatay.
Karamihan sa pagkamatay, isinisi sa pulisya.
Inakusahan silang mapagmalabis,
ng paggamit ng dahas laban sa mga karaniwang mamamayan.
Ang mga gawaing ito ng pulisya,
at napakarami nila,
ang nagpalayong muli sa pulisya at sa masa.
Nagsimulang maghinala ang publiko sa pulisya.
Lumabas ka lang sa kalsada, babarilin ka na nila.
Umalis kami ng Bombay sa takot sa pulis.
Ang ugat ng takot namin ay ang pulisya.
Naging istrikto ang pulisya.
Pero kung di iyon aaksiyonan, lumawak siguro ang mga riot.
Marami kaming inaresto,
maraming ipinakulong.
Marami ang binabaston.
Takot ang mga tao sa pulisya.
Pag nakita nila ang pulis, tatakbo sila.
Sa mga naunang riot, di nakialam ang underworld.
Pero Muslim si Dawood.
At sinasabi ng mga tao,
"Malaking bhai ka sa Dubai."
Tinatawagan siya ng mga tao at sinasabing,
"Ang mga kasama mo, mga kaibigan,
minamaltrato sila rito at wala ka man lang magawa?"
"Maghiganti ka."
"Bakit di ka gumanti?"
Alam ko, nagsuplay ang D-Company ng armas sa nagra-riot.
Ang resulta, yumanig sa buong siyudad.
MGA RIOT, KUMALAT
Hindi na makontrol ang mga riot.
Palawak nang palawak.
Walang interes sa riot ang publiko.
Ang mga kontra sa bansa lang ang mga nagra-riot.
Tingin mo, may papel ang D-Company at ang mga gangster sa mga riot?
100%. Pinalala ni Dawood ang mga riot.
Gusto niya ng gulo.
KATAKOT-TAKOT NA DAMI NG TAO, KONTRALADO NA ANG BOMBAY
45 KATAO, PATAY HABANG PATULOY ANG KARAHASAN SA BOMBAY
Habang may riot,
natagpuan namin ang ilan sa mga kriminal ni Dawood, naglilipat ng armas.
Pero isang hydra na maraming ulo si Dawood.
Kapag pumutol ka ng isang ulo, naroon pa rin ang iba.
Gusto naming makahuli nang malawakan.
DALAWANG LINGGO PAGKATAPOS NG MGA RIOT
May international airport sa Andheri.
Ang mga ilegal na gawain doon ay binabantayan ni Shrikant Desai.
Shrikant Mama ang tawag namin sa kanya.
Isa siya sa mga matataas sa kompanya.
Hindi siya aktuwal na pumapatay ng tao.
Kontralado dati ni Shrikant ang smuggling routes sa airport.
Sa air cargo.
At marami silang kinita roon.
Si Shrikant Mama,
napakalakas at makapangyarihan niya.
Isa siya sa mga kilalang tao sa Mumbai noong '90s.
Isa siya sa kanila.
Kasama ko si Vijay Salaskar.
Nasa istasyon kami ng pulis.
May tumawag sa aming impormante.
"Pumupunta rito si Shrikant."
Pumunta kami ng team ko roon para arestuhin siya.
Nang mapagtanto niyang nakorner na siya ng pulisya,
nagpaputok siya.
Pinatumba namin siya.
Pagkakalat ng balita ng pagkamatay niya, sinundan iyon ng katahimikan.
Walang nag-akalang mamamatay siya.
Pagkatapos ng kamatayan ni Shrikant,
gumuho ang air cargo section ng D-Company.
Naapektuhan si Dawood, at galit siya
dahil dito at para sa mga Muslim na namatay sa riots.
Gusto niyang magbigay ng mensahe,
pero ang lawak at bigat no'n
ang nagdala sa kanya sa ibang lebel.
Bago matapos ang trading sa Bombay Stock Exchange…
Pinasabog ng mga bomba ang Stock Exchange ng Bombay.
Ang bomba ay nakalagay sa sasakyan sa basement parking
at pumatay ng 70 katao.
Nakaupo ako sa Mumbai Crime Branch noon.
Pagkatapos, dumating ang impormasyon sa iba pang lugar.
Isang bomba ang sumabog sa bus stop
sa tapat ng Century Bazaar shopping center.
Ang iba pang target ay mga bangko at hotel.
Sa kabuuan, 12 bomba ang pinasabog sa siyudad.
Nilagay sa mga sasakyan.
Ang pinakamalalang pag-atake sa India.
Biglang kinabahan ang pulisya.
Ano'ng nangyayari?
Niyanig ang siyudad ng 12 pagsabog.
Ang mga pagsabog noong 1993,
malagim na krimen iyon, seryosong krimen.
Puno ang pangunahing ospital ng siyudad.
Ang eksenang ito, puno ng kaguluhan.
Ang bilang ng patay ay lagpas 250 na.
Ngunit ipinangangambang mas tumaas pa ang bilang na ito.
HIGIT 205 ANG PATAY
Nakakatakot.
Para sa amin, parang katumbas na iyon ng 9/11.
Ang pagkakatuklas sa mga granadang ito ang unang hakbang ng pulisya.
Ang mga pangunahing suspek,
tumakas sa Dubai na may iniwang bakas ng ebidensiya.
Inakusahan si Dawood na may pakana ng pagsabog.
Ang mga insidenteng nagsimula noong Disyembre 6 sa Ayodhya
ay sumabog at naging matinding pagpapakita ng terorismo.
Para sa akin, labag sa kaluluwa ng bansa ang pag-atakeng iyon.
Ayon kay Mr. Rao, Punong Ministro,
puso ng ekonomiya ng India ang tinarget ng mga ito.
Di kami makapaniwala noong una.
Pero kinalaunan, habang lumalabas ang mga ebidensiya, nakagigimbal iyon.
Wala akong kinalaman sa mga pagsabog.
Kaunti lang ang mga lihim sa loob ng D-Company,
pero ito ang isa sa mga tagong-tago.
Dahil sa pag-aresto ng pulis,
nakilala ang underworld mafia sa Bombay.
Bago iyon, walang nakaisip na ang pagsabog sa Mumbai
ay gawa ng mga gang o mga terorista.
Bagong-bago iyon sa India.
Gusto nilang magpatuloy ang kaguluhan
ara maipagpatuloy nila ang malalagim nilang gawain.
Ang sindikato ni Dawood,
nakakatakot sila.
Wala silang pag-ibig sa bayan.
Nilabas na ang Forbes list ng mga pinakamakapangyarihan.
Kasama ng mga pinakamaimpluwensiyang lider ay ang underworld don
at most wanted ng India na si Dawood Ibrahim,
nilarawan bilang boss ng Mumbai organized crime syndicate,
ang D-Company.
TERORISMO - PANGINGIKIL - NARCOTICS LUMALAKI ANG IMPERYO NI DAWOOD IBRAHIM
Pagkatapos ng 1993, binansagan siyang terorista.
Terror, naging terorista.
Walang taong mababasa mo ang hinaharap.
Hindi siya nagsimula sa planong, "Sa taong 1993, magpapasabog ako."
Hindi siya nag-isip nang gayon, pero palaki nang palaki ang sitwasyon.
PAGSABOG, DI MATATAWARAN ANG LAKI
Pagkatapos ng mga pagsabog, nagsimula ang pasisiyasat.
Mula sa mga imbestigasyon, napag-alamang sa Dubai pinlano ang pagbomba.
Dawit si Dawood sa paglapag ng consignments.
Paglapag ng gamit sa pagsabog. Paglapag ng RDX explosives.
Nagalit ang gobyerno.
Nagalit ang pulisya.
Parang pakikidigma sa estado.
Na-pressure ang mga boss namin na asikasuhin ito.
Isipin n'yo na lang na pagkaraan ng pagsabog,
itinatag ang special squad ng Crime Branch.
Kabilang dito ang encounter specialist officers,
at binigyan sila ng carte blanche, ganap na kapangyarihan.
Sabi ni Police Commissioner R.D. Tyagi, "Gusto ko ng mga engkuwentro."
Lumikha ng takot ang pulisya nang may pagpayag ng nakatataas.
"Bakit kayo may revolver?"
"Kailangan ng aksiyon."
Alam namin ang gusto nila.
Nang magprotesta ang ilang pulis laban sa pagpatay sa mga engkuwentro,
galit na galit si R.D. Tyagi.
Sabi niya, "Alam ko ito bilang komisyoner."
"Di mo tuturuan ang ama mong bumayo."
Binago ng pagsabog sa Mumbai ang lahat.
Nakabibingi ang sigaw ng publiko.
Open season iyon.
Bukas ang mga patayan. Boom. Gawin mo na.
Nagsimulang maghanap ang pulisya ng Mumbai.
Pipigilan ng pulis ang mga gawaing gang sa kahit anong paraan.
Fear psychology iyon.
-Huwag, sir! -Tayo!
Kung matatakot nila ang publiko, matatakot din namin sila.
Di nahihiya ang pulisya sa taktika nila.
Baril muna, mamaya na ang tanong.
Walang linggong walang engkuwentro.
Higit 40 hinihinalang gangsters ang patay sa pamamaril ng Bombay police
nitong nakaraang dalawang buwan.
Ang squad sa engkuwentro ay tila may opisyal na layunin.
Lahat, gustong mapatay si Dawood,
at mas nagaganyak silang habulin ang mga gangster niya.
Naisip ko, "May nangyayari na sa wakas."
Di kami magbabahagi ng impormasyon sa isa't isa
dahil may labanang propesyunal doon.
Hinihimok namin silang sumuko.
Pero imbes na sumuko, nagsimula silang paputukan ang pulisya.
Kapag may bumabaril sa 'yo,
wala ka nang oras para isipin kung kamay o paa ang binabaril mo.
Tinuruan kaming dapat epektibo ang pagbaril namin.
Tatlong gangsters ang pinatumba ng pulis dito
sa central business district ng Bombay.
Kahit sino, puwede nilang arestuhin, patayin sa engkuwentro.
Sila ang mga encounter specialist ng Mumbai, unipormadong sharpshooters.
Napakapositibo ng reaksiyon ng media.
Nagpatumba ako ng 16 tigasing kriminal.
Nakaapat na engkuwentro ako sa isang araw.
78 GANGSTERS, PATAY SA LOOB NG 3 TAON: ANG MGA ENGKUWENTRO SA SIYUDAD
Pagkatapos ng 1993, nilikha ang mga squad, at binigyan sila ng kapangyarihan.
Tumutol na ako noon sa senior officers.
Sabi ko, di tayo puwedeng bumaril ng kriminal dahil lang gusto natin.
Ang layunin ng bawat pulis, maaresto ang taong iyon at bigyan siya
ng hustisya.
Itong mga walang habas na pagpatay,
masama sa pakiramdam.
Sabi ko, "Ayoko nang magpatuloy."
At nagpasya akong boluntaryong mag-retire.
Iniisip ko pa ring di siya dapat nag-resign.
May ikinabagabag siguro siya
kaya siya nagbitiw.
Mahusay na pulis.
May mga di sila pagkakaunawaan ng mga nakatataas, kaya umalis siya.
Nang nakabase ako sa Thane,
sa dalawa't kalahating taon, naka-22 at 23 engkuwentro ako.
Ang media, TV, mga tagapagtaguyod ng human rights, korte,
mga politiko, at mga bureaucrat…
Walang tumutol.
Ilang buwan pa lang akong wala sa India
nang mabasa ko ang tungkol doon.
ENGKUWENTRO
At 'yong bansag na "pulis engkuwentro," natagalan akong isipin iyon.
"Ano 'yong pulis engkuwentro? Maraming miting?"
LABAN NG MUMBAI SA MOST WANTED NG INDIA
54 - BILANG NG ENGKUWENTRONG KINASANGKUTAN NI ANGRE
Tanda ko, binibilang pa iyon ng mga diyaryo.
Ravindra Angre, 52 engkuwentro.
Vijay Salaskar, 48 engkuwentro.
"May 42 ang isang 'to. Ito, 58."
Walumpu't limang engkuwentro.
Walumpu't tatlong engkuwentro.
Ang kakaiba roon,
laging armado ng AK-47 ang mga gangster,
at pistol lang ang sa pulis.
Pero hindi nadadali ang mga pulis.
Paano makakatira ng 87 ang isang tao nang di natatamaan?
Kakaiba iyon sa akin.
MABIBILIS NA BARIL
Ang isa pang nakaiintriga, 'yong pagkukuwento roon.
UNDERWORLD, NAGTAGO-TAGO DAHIL SA CRACK TEAM
Kamangha-mangha ang coverage sa diyaryo.
May mali rito.
Ang mga pulis engkuwentro na halos maging bayani na sa mito,
may Bollywood films na nakasentro sa kanila.
Ilan na ang personal mong napatay ngayon?
Dalawa, lima, sampu?
Higit 50 na ang napatay ko.
Parang naging rock star na ang mga ito.
Sikat sila.
Kinukumusta sa kalsada, nakakasama ang mga artista.
Masaya iyon, siyempre,
ang malagay sa diyaryo, kapanayamin sa TV.
Tawag ng media, "Pinakamabilis na baril sa West."
PINAKAMABILIS NA BARIL SA WEST
'Yong pagturing sa aming bayani, media ang nagpasimula no'n.
Bakit kasalanan namin?
Noong 1996-1997, masasabi kong si Pradeep Sharma ay mababa ang loob.
Pradeep Sharma, Bombay Police inspector?
Ako nga po.
Pero lumabas ang ego.
Sabi nila, mas sikat ka pa sa superstars na gumaganap sa 'yo.
Oo, sabi nga ng ilang tao.
Gusto nila 'yong sila 'yong bida.
Bilang pulis, inaaresto namin sila.
Pero alam nilang mahigpit ang hinaharap nilang batas.
Kapag naaresto sila, di sila lalabas nang walo hanggang sampung taon.
Kaya para takutin ang pulis o iligtas ang sarili,
papaputukan nila kami. At gaganti kami.
Uhaw si Pradeep Sharma sa paghabol sa mga kriminal
at pagpatay sa mga engkuwentro.
Kapag may engkuwentro sila,
pupunta ako roon para gawan iyon ng kuwento.
Lalapit ako sa kanila dati at makikipag-usap.
Kapag mahusay kang makinig, kapag nakuha mo ang loob nila,
dahil lang hinayaan mo silang magsalita,
makikita mo kung paano sila magkuwento,
magsasabi sila ng saloobin at mga lihim sa 'yo,
na magiging front page mo.
Kalaban nila ang isa't isa,
nagpapataasan ng bilang ng patay.
"80 napatay ko." "90 ang akin." "100 napatay ko."
Lumalaki ang ulo nila.
Parang 'yon na lang ang tanging tagumpay
na ipinagmamalaki nila.
Ang huling bilang mo, Pradeep, ay 92…
92 ang puntos mo, at 78 ka, tama?
-O parang ganoon. -Oo.
Para palang Sachin Tendulkar-Sehwag o Yuvraj-Kaif na samahan.
Sino'ng naghahabol? Hinahabol mo siya?
-Hindi, magkasama kami. -Magkasama kayo?
Basta pumapatay ng mga kriminal
para makabuo ng rekord,
o makapagsabing, "Oo, marami akong ambag sa mga pagkamatay sa engkuwentro,"
sobrang… nakakasuka no'n para sa akin.
Sa pagtatapos ng dekada '90, parang war zone na ang Mumbai.
Pero di tumigil ang squad ng engkuwentro.
Lehitimo ang tingin doon ng lahat.
Na-justify na iyon.
KAILANGAN BA NG ENGKUWENTRO PARA MASUGPO ANG TERORISMO?
Matinding aksiyon ang kailangan sa ganito.
Ito ang nangyayari.
Pero unti-unti, nagsimula ang human rights activists na kuwestiyonin ang kultura.
Kinukuwestiyon ko ang pulisya hinggil sa mabilis na pagpatay.
LISENSIYA PARA PUMATAY?
Mas gusto kong mahatulan siyang guilty.
Noong 2003, nasa 1,200 gangsters na ang napatay sa engkuwentro.
Kapag sinabi mong ang pagsabog ng 1993 ang pinakamalaking pagpatay sa Mumbai,
limang beses na mas marami ang 1,200 gangsters kaysa sa pagsabog.
Siyempre, mga kriminal ang mga ito't di ko sila pinapanigan,
pero may mga pamilya sila,
mga taong may asawa, anak, ina,
ama, na nagkaroon sana ng tsansang magbago.
Tapos, napasok sa usapan ang terminong "pekeng engkuwentro."
KONTROBERSIYA SA MGA PEKENG ENGKUWENTRO
Puwedeng kunwari lang ang engkuwentro.
May serye ng anekdotang
kinuha ng pulisya ang mga kriminal sa mga bahay nila,
at dinala kung saan, kinuwestiyon, at binaril.
Nangunguna sa most wanted ng Mumbai Police,
nahuli na rin sa wakas si Sada Mama Pawle.
Gumanti ang pulisya at pinatay ito roon mismo.
Gawa-gawa ito ng media.
Alam ng publiko
kung sino'ng peke at totoo.
Naka-54 engkuwentro ako.
Wala akong mga alegasyon sa akin kahit isang engkuwentro.
Malinis ang mga engkuwentro ko.
Bakit sisisihin ang pulis? Nagtrabaho kami.
Naging mas mapanganib ang siyudad.
Usap-usapang
ilan sa mga kaibigan ko, kinuha kung saan,
at pinagbababaril sila.
Sabi ng mga tao, "Target ka na."
"Labas ang pangalan mo."
"Mabibiktima ka rin ng engkuwentro, ng planadong engkuwentro."
Nagulat ka ba sa bilang ng taong naiipit sa engkuwentro?
Oo…
Nagulat ako.
Pero sabi ng mga tao, oo, mas pro-active force na iyon ngayon.
Natakot ako kay Pradeep Sharma.
May nakapagsabi sa aking pinupuntirya niya ako.
Marami siyang impormante sa underworld.
Mga taong, para maiwasang maengkuwentro,
sasabihin nilang, "Wag mo akong patayin,
heto ang impormasyon."
Kaya nagpasya akong ayaw ko na roon.
Hindi sapat sa panganib na dala sa akin.
Naisip kong baka mas ligtas para sa akin ang umalis sa siyudad.
Kaya noong Nobyembre 2003,
alas-singko ng umaga, nagmaneho ako patungong Goa.
Takot na takot ako.
Sinusundan kaya ako?
Naka-tap ba ang phones ko?
Di ko alam. Baka sa susunod na check post,
may naghihintay sa akin para iligpit ako.
Maraming napatay sa mga engkuwentro.
At alam mo ang ginawa nila?
Iniwan nila ang mga ilegal na gawain at sumuko sa pulisya
dahil sa takot sa engkuwentro.
Isa itong .38 na revolver. Panlaban ko sa mga kriminal.
Tapos, kumalat ang takot.
Ito ay AK-56 na rifle.
Ano'ng nagbago para kay Dawood? Nagsara ang mga daan.
Alam nilang ang pagkausap sa terorista ay ikamamalas nila.
Walang kumakausap.
Karamihan sa mga boss ng D-Company, nagsitakas.
Nagtago na talaga si Dawood.
Gusto mo na lang iligtas ang buhay mo.
Gumamit ako ng pekeng pangalan.
Wala akong kinausap.
Ang pamilya ko, kapatid ko, tatay ko…
Lahat.
Mag-isa lang ako.
Mga 10 taon akong nagtago.
Sinubukang umiwas na matarget ng isang engkuwentro.
Nagkabarilan malapit sa Deonar Crematorium
sa North-East Mumbai kanina.
Nasa 60 hinihinalang gangster ang napatay sa engkuwentro
laban sa Mumbai Police nitong nakaraang 8 buwan.
Malaki ang epekto ng organized crime sa Bombay.
Mga dalawang barilan ang nangyayari kada linggo sa lansangan
dahil sa gangsters.
Pero sa umpisa ng 2000s, naging dalawa kada buwan na lang.
Malaki ang nagawa ng mga pulis engkuwentro.
At ang inisip ko noon,
"Dapat makilala ko sila."
Wala pa akong mga kontak noon.
Pero nagtanong-tanong ako,
ay may isang partikular na journalist sa Bombay,
si Hussain Zaidi na isang crime reporter,
na kilala ang lahat.
Alam mo, nasa speed dial niya sila.
Natutuwa siya sa pulis engkuwentro.
Sabi niya, "Ang mga ganitong pulis,
sa pelikula lang kita."
Ipakilala ko raw siya sa isang taong magkukuwento
o makakapanayam namin.
Sabi ko, "Si Pradeep Sharma."
Numero unong pulis engkwentro ng India.
Ang totoo, malapit na siyang maging pinakaimpluwensiyal sa siglo.
Alam mo 'yong pupunta ka sa isang panayam
at susubukan mong bilangin ang mga tanong
at mag-iingat ka, magdadahan-dahan ka,
at hahayaan ang taong dalhin ka kung saan sa halip na komprontahin sila…
at di ko na ginawa iyon.
Ekstraordinaryo iyon.
Kapanayam ko si Pradeep, at sa kasunod na kuwarto,
may mga lalaking nakakadena, binubugbog nang walang habas.
Alam mo 'yon, baka patayin nila ang dalawa.
Tumahimik lang ako at inobserbahan iyon.
Walang nagsulat ng
"Pinapatay ng mga pulis ang mga nasa lansangan."
Walang ganoon.
Siguro medyo umaasa akong may kung anong paliwanag.
Pero doon ko lang napagtantong,
"Tama, pinapatay lang nila ang mga ito
at hindi nag-iiwan ng ebidensiya."
At sinabi niya talaga iyon sa akin.
Dinala ni Hussain Zaidi si Alex Perry.
Panayam umano para sa magasin.
Sabi ko, "Sige."
Kinausap ko siya na parang ganito.
Di ko alam kung gaano kahalaga ang TIME Magazine.
Mga basura sila.
Kailangan silang linisin sa lipunan.
Ilang beses kaming nag-usap, bukas siya. Tapat siya.
Alam ng lahat na nangyayari ito. Sang-ayon ang lahat.
Sino'ng magrereklamo?
At minsan, tinitingnan ko siya't iniisip,
"Alam mo bang may araw ng paghuhukom?"
Talagang kinatutuwaan niya ang karakter niya.
Akala niya, nagseserbisyo siya sa komunidad.
At tingin ko, iniisip ng lahat na ligtas sila sa parusa.
MATATAWAG NA DIRTY HARRY NG INDIA,
MAHILIG SI INSPECTOR PRADEEP SHARMA SA PAMATAY NA ONE-LINERS.
Noong 2003, di ko alam ang halaga ng TIME Magazine.
Di ko pa iyon nababasa.
MARAMING GANGSTER ANG NILIGPIT
PRADEEP SHARMA BILANG NG PATAY: 87
"Kapag may pinatay kami, Diyos na kami sa biktima niya."
"Basura ang mga kriminal at ako ang tagalinis."
Parang kay Icarus, ano?
Masyadong matayog ang lipad.
May mangyayaring paglagapak.
Si Pradeep Sharma ang unang pulis engkuwentro
na tinanggal sa active duty.
Unang senior encounter man na si Pradeep Sharma, sisibakin.
Inaresto siya at limang iba pa kagabi
para sa pekeng engkuwentro ng hinihinalang gangster sa Mumbai.
Sana di na ako nakipagpanayam.
Biglang kinuwestiyon ng mga tao ang nangyayari.
Masaya ang lahat na may nangyayari.
Bakit kukuwestiyonin?
Siyempre, sumama ang loob ko.
Nagbago ang daloy ng media.
Tinalo ko ang kalaban ng lipunan.
Pagkatapos no'n, ikukulong nila ako.
Mr. Pradeep!
Initsapuwera ng parehong puwersa na tiningala siya sa kanyang serbisyo.
Para sa maraming pulis, wakas na ito ng isang era.
Nang lumabas ang artikulo sa TIME, nagulo na ang lahat…
PULIS ENGKUWENTRO NA ANG MINAMANMANAN
di lang para kay Pradeep Sharma, sa iba rin.
'NILULUTAS' NG MGA PULIS ANG MGA KASO SA PAGPAPATUMBA SA MGA AKUSADO
Lahat, sinisiyasat ang mga kilos ng mga pulis engkuwentro.
ANG INTENSIYON, SHOOT-TO-KILL
Mga unipormadong kriminal.
-Iniisip mo iyon. -Unipormadong kriminal.
Dahil para sa kahit sinong may ganap na kalayaan
para pumatay, sino'ng maliligtas?
DAHIL SA ENGKUWENTRO, PUPULISIN ANG MGA PULIS
Patong-patong ang kaso laban sa pulis engkuwentro ng Mumbai…
PALITAN NG PAPEL
Dumating ang maraming alegasyon ng korapsiyon.
Ayon sa builder na si Ganesh Wagh, pinagbantaan siya
ng pulis engkuwentrong si Ravindra Angre.
Kinasuhan ako ng pangingikil.
Inaresto ako't kinulong nang ilang taon.
Alam ng lahat sa Thane na di totoo ang mga alegasyon.
ANGRE ACQUITTED - NAGSASAKDAL, WALANG SAPAT NA EBIDENSYA
Ang iba, naghihintay na may mahanap para mabitag nila ako.
Kapag sumikat ang junior, matutuwa ba ang superior?
May inggitan kahit saan.
Di lang si Angre ang bumagsak.
2004: SACHIN VAZE, ARESTADO PARA SA PAGKAMATAY NI KHWAJA YUNUS SA KUSTODIYA
Binabantayan ngayon si Praful Bhosle.
Binibisita kami ng mga editor. Nilalagay sa editorials.
Nasa front page kami ng balita.
DATING POSTER BOYS, NASA MALING PANIG NA SILA NG BATAS
Dating pinagmamalaki ng Mumbai Police.
Sila ang mga bumaril sa gangsters sa mga engkuwentro
at nagdala ng takot sa underworld.
Pagkatapos ng nagawa mo,
mga terorista at taga-underworld na pinatay mo,
na nagpayapa sa Mumbai,
di ba masakit na iniimbestigahan ka nang ganito?
Siyempre, masakit.
Ano'ng pakiramdam? Gusto naming malaman.
Pagkatapos pumatay ng 112 tao, ito ang gantimpala ko.
Para sa akin, di kaiga-igaya ang pagpatay ng ibang tao.
Bilang mga pulis, dapat iwasan namin iyon.
Hindi makatao ang mga gawaing ito.
Kaya kaunting panahon lang bago may kumontra
sa pulisya dahil dito.
WALA NANG TOP GANGSTERS NA NAIWAN SA SIYUDAD: PULISYA
Sa panahong 'to, ang mga boss ng D-Company
ay nasa labas na ng India.
Pinili ako para sa deputation sa Ministry of External Affairs.
Hawak ko ang mga imbestigasyon abroad at mga extradition.
Kilalang miyembro ng Dawood gang si Abu Salem.
Sangkot sa pangingikil.
Sa industriya ng Bollywood,
nasa 50 kakaibang kaso sa bansa ang laban sa kanya.
Pati ang papel niya sa pagpatay kay Gulshan Kumar.
Multimillionaire si Gulshan Kumar.
Para sa mga Indian, halos alamat na si Kumar.
Sa kita niya sa Hindi film music,
nagpatayo siya ng templo malapit…
Pinalibutan si Gulshan Kumar
at binaril nang malapitan habang palabas siya sa templo.
Wanted si Abu Salem sa kaso ng pagpatay kay Gulshan Kumar,
at wanted siya sa pagpapasabog sa Bombay.
High-profile convict si Abu Salem…
Isa mga may pakana ng pagpapasabog sa Bombay noong 1993.
Doon ako nagpasyang
hahabulin ko at huhulihin ko ang taong 'to.
May mga balita noong siya ay nasa US, Canada,
o sa Gulf countries, naglilibot gamit ang pekeng IDs.
Magbabago ng numero't lokasyon ang mga kriminal.
Nagoyo nila ang sistema.
Pero may mga sirang barrier ang information technology.
Nag-forward ng emails sa amin ang Interpol headquarters.
Sabi sa email, pupunta siya sa Norway at tutuloy sa Canada.
Tinumbok namin ang pinagmulan no'n.
Noong gabi, nalaman naming
galing sa Portugal ang email.
Sa lugar ng Martim Moniz sa kalsadang ito, Rua Da Palma,
kung saan maraming nakatirang Indiyano.
Ang pink building na nakikita n'yo ngayon
ay ang Rua Da Palma 284.
Noong ika-18, pababa sa building na ito si Abu Salem
at sa tapat lang malapit sa gate kung saan naghihintay ang pulisya.
Sa Portugal, sinasabi ng saligang batas na walang mae-extradite
kung puwede ang death penalty.
NAIS IPA-DEPORT SI ABU SALEM
Nang sumunod na araw, tinawagan ako ng legal advisor sa CBI.
Sabi niya, "Ano na?"
"Paano natin sasabihing di puwede ang death penalty?"
"At seryosong krimen ng terorismo at pagpatay iyon."
Sabi ko, "Sir, magpasya tayo."
"Ang bottom line, ibabalik ba namin o hindi."
"Kung ibabalik namin siya, wala kaming pagpipilian
kundi ang assurance na 'to."
Sa wakas, pumayag siya.
UTOS NG KORTE, EXTRADITION NI ABU SALEM
KORTE, TUMANGGAP NG MGA KASO LABAN KAY SALEM
Gangster na si Abu Salem,
dadalhin sa India para litisin.
Maaaring makatakas sa death penalty si Abu Salem
dahil ang extradition niya sa Portugal
ay di bibigyan ng kapital na parusa.
Ang ma-extradite ang isang kilalang terorista,
masaya kaming lahat.
Samahan mo ako, Divyesh.
Isa sa mga may pakana ng pagpapasabog sa Bombay noong 1993, si Abu Salem…
ay habambuhay na ikukulong.
Hinatulan ng guilty si Abu Salem sa kaso ng TADA…
ABU SALEM, HABAMBUHAY NA IKUKULONG PARA SA PAGPAPASABOG NOONG 1993
pakikipagsabwatan, pagpatay, pagpuslit ng armas at iba pa.
May pressure sa pulisya na magparusa,
pero trabaho ng hudikatura iyon.
-Abu bhai! -Abu bhai!
Ikukulong si Abu Salem, tingin ko, mensahe iyong
nag-iiba ang mga lipunan.
Di mo kailangan ng engkuwentro.
May ibang paraan.
Ibinigay ang death penalty
sa daan-daang gangsters sa mga lansangan ng Bombay ng
mga pulis engkuwentro.
Pero may mas maayos sanang paraan para sa mga namatay at sa mga pulis.
May gusto kang sabihin?
Sino'ng magpapasya kung gangster ito o hindi?
Wala kang karapatang patayin siya. Di siya dapat patayin.
Ilitis mo siya, isakdal mo siya, ipakulong mo.
Inaresto si Pradeep Sharma para sa pekeng engkuwentro noong 2006.
Napatay si Lakhan Bhaiya ng pulis sa engkuwentro…
Ang kontrobersiyal na pulis ng Mumbai, si Pradeep Sharma,
ay kinasuhan ng kidnapping at killing in cold blood.
Poster boy si Sharma ng Mumbai Police.
Sangkot siya sa 107 engkuwentro sa 14 taon ng pagseserbisyo.
Kulungan ang preso.
Wala kang kalayaan gaya sa labas.
Pinalibutan ako ng mga inaresto ko.
Lahat ng mga nakakulong na taga-gang, kasama mo roon.
Nakakulong kayo sa saradong lugar.
Inaresto't ikinulong si Pradeep Sharma para sa kanyang
diumano'y papel sa pekeng engkuwentro kay Ramnarayan Gupta,
o mas kilala bilang Lakhan Bhaiya.
At pagkatapos ng pagpatay,
lumapit sa Bombay High Court ang kapatid,
sinasabing walang habas na pinatay si Bhaiya.
Ang nakakatawa, sa 110 o 112 na pinatay ko, walang kumuwestiyon sa akin.
Pero sa taong di ko pinatay, na-frame ako.
DUNGIS NA NAMAN SA PULISYA
Isa pang dating sikat na pulis
ang dumepensa kay Pradeep Sharma,
si Sachin Vaze, ang pumatay umano kay Khwaja Yunus
sa pekeng engkuwentro. Paliwanag niya,
"Iyon ang tamang paraan ng paghawak sa mga kriminal."
Peke man ang engkuwentro o hindi, nakita natin ang resulta.
Ibig mo bang sabihin, kapag pinatay ang masamang tao, ayos lang?
Bakit hindi?
Natural na ikinalungkot kong nakulong siya.
Mga 25 taon na kaming magkakilala.
Nang makilala ko siya, nasa 30 minuto kaming nagkakasama.
Tahimik lang kami.
Hindi siya nagsasalita.
Aniya, "Hussain, wala ako sa engkuwentrong ito."
"Na-frame up ako."
Naniwala ka roon?
Bakit ganyan ang tanong mo?
May pangkat ng pulis na kumuha kay Lakhan Bhaiya mula Vashi sa Navi Mumbai.
Pero naganap umano ang engkuwentro sa kanya
sa parehong araw sa gitna ng siyudad
sa Versova Link Road malapit sa Nana Nani Park makalipas ang ilang oras.
Ang natuklasan ng inquiry,
pinatay nang malapitan si Lakhan Bhaiya.
Hindi ako kasali sa engkuwentrong iyon.
Lahat ng sangkot, nakatanggap ng award.
Binigay nila ang mga pangalan nila. Wala ang akin doon.
Kung naroon ako, binigay ko ang pangalan ko.
Nanguna sana ako sa team.
Suma total, 13 pulis ang nakasuhan.
Marami sa kanila, pinaniniwalaang nagtrabaho para kay Sharma
o hawak ni Sharma.
Kung ano-anong sinasabi ng mga artikulo.
ANG 'ENGKUWENTRO' NOONG 2006 AY PAGPATAY SA KUSTODIYA: PROBE
ALAS SA ENGKUWENTRO,
WALANG HABAS NA NAMARIL NG HINIHINALANG KRIMINAL
Wala akong masabi.
CHARGE SHEET LABAN KAY SHARMA
Bilang tao, ano'ng naramdaman mo roon?
Basta, may pinatay na kriminal.
Hindi santo ang namatay.
Natural na sumama ang loob mo, pero…
May isa pang aspekto rito.
Anila, kinuha ng pulis sina Anil Bheda kasama ni Lakhan Bhaiya.
Siya ang star witness. Siya lang ang testigo.
Nawala siya noong Marso 2011,
anim na araw bago siya dapat mag-depose sa korte.
PRIME WITNESS NI LAKHAN BHAIYA SA PEKENG ENGKUWENTRO, NAWAWALA
Nawala si Anil Bheda bago siya tumestigo.
Siya lang ang tanging testigo.
Malinaw na ilalabas sana ni Anil Bheda ang katotohanan.
Natagpuan nila ang naaagnas niyang bangkay sa New Bombay.
NAG-IISANG TESTIGO, PATAY ANI MGA PULIS SA HIGH COURT
Sa huli, pinalaya si Pradeep Sharma,
dahil walang ebidensiya.
Sa kaso ni Lakhan Bhaiya,
na-acquit na si Pradeep Sharma.
Na-acquit ang pulis engkuwentro
na si Pradeep Sharma sa kaso ng engkuwentro kay Bhaiya.
Maraming pumunta sa korte para marinig ang hatol.
Ilan sa kanila, mga pulis at abogado.
Lahat sila, nagulat sa hatol.
Sabi niya, "Hussain, di nga ako ang gumawa nito,
at tinanggap na ng korte na di ko ginawa iyon."
Tatlo't kalahating taon akong pinarusahan sa krimeng hindi ko ginawa.
Pero may isang kalidad ang isang matinding pulis.
Di siya nagpapatalo.
Gaano mo man ibaba ang isang pulis,
lagi siyang babalik sa taas.
Nang arestuhin si Pradeep Sharma,
natanggal ang bigat sa underworld.
Parang may kasiyahan.
Kilalang pulis na si Pradeep Sharma,
ibinalik sa pulisya kamakailan
pagkatapos ibasura ang kaso laban sa kanya.
LAGI SILANG IPINAPAKITANG KURAP AT WALANG KAKAYAHAN
Nang malaman naming pinakawalan si Pradeep Sharma,
natakot ang marami.
Akala ko, iba na ang ihip ng hangin para sa mga pulis engkuwentro.
Pero bigla siyang nagbalik.
Naroon talaga ang takot.
Tuwang-tuwa ako.
Tuwang-tuwa akong wala na ako roon.
Dahil walang may alam na mangyayari iyon.
Paglabas ko, walang gustong mahanay sa akin
dahil sa kontrobersiya.
Pagkatapos no'n, nilagay ako sa distrito ng Thane.
Alam naming may extortion ring si Iqbal Kaskar doon.
Kapatid ni Dawood Ibrahim si Iqbal.
Para sa gaya ni Iqbal, na malaki ang papel sa sindikato.
Nagplano ang team namin.
Kailangan ng iba't ibang taktika.
May pito o walong guwardiya sa baba.
Kung may pulis na pupunta sa taas,
tatawag sila o magpapatunog ng bell
para maalerto siya at tatakas siya sa iskinita.
Pinatumba namin sila.
Hinuli namin at umakyat kami.
Babaeng pulis na nakasibilyan ang pumasok.
Ang sabi, "May babae ritong naka-headscarf."
Pagbukas ng pinto, pumasok na kami.
Kumakain si Iqbal ng biryani habang nanonood ng TV.
Sabi ko, "Iqbal, tara na."
Aniya, "Sir, tapusin ko muna pagkain ko?"
Sabi ko, "Sige, tapos, tara na."
Iyon lang ang usapan namin.
Matagumpay na kuwento para sa pulisya sa Thane.
Pulis engkuwentrong si Pradeep Sharma, nahuli si Iqbal Kaskar,
kapatid ni Dawood Ibrahim.
Ang kapatid ni Dawood Ibrahim na si Iqbal Kaskar, ikinulong sa Mumbai…
Palabas iyon. Malinaw na palabas iyon.
Ang in charge sa imbestigasyon ay ang pulis engkuwentrong si Pradeep Sharma,
na kamakaila'y ibinalik sa pulisya
matapos ma-acquit sa kaso ng pekeng engkuwentro.
Dumating ang media, nagkuhaan ng litrato, nangyari ang lahat.
Kasama natin si Pradeep Sharma.
Sir, ikuwento n'yo ang tungkol sa malaking operasyon.
Di gaanong mahalaga si Iqbal Kaskar.
Kapatid lang siya ni Dawood,
pero di siya bigatin ng malaking negosyo.
Maganda sa front page ang apelyidong Kaskar.
Tingin ko, kaya lang iyon ginawa ni Pradeep Sharma ay
para ipakita sa mga taong, "Uy, nagbago na ako."
Nakagawa na ako ng mas malalaking operasyon kaysa rito.
Pero ang pumunta roon at arestuhin siya nang walang kahit anong protesta
ay malaking tagumpay na.
Bilang ang taong may 100 engkuwentro sa kanyang pangalan,
tila oportunidad ang pagkakahuli kay Iqbal Kaskar
upang magpakita ng kaunting repormasyon
ng pulis na binago ng panahon.
Walang gustong masangkot sa terminong "engkuwentro."
Nakalutas kami ng iba't ibang kaso, nakahuli ng mga kriminal,
libo-libong kriminal.
Malaking dagok ito sa Dawood Ibrahim gang.
Namumuhay sa takot si Dawood.
Wala nang binabagabag ngayon.
Bago gumawa ng kung ano, mga 25 beses na mag-iisip.
Tahimik na ang mga baril ngayon.
Marami sa gangsters ng Bombay, patay na, nagtatago, o nakakulong.
Gusto kong isiping sa pagpatay sa ilang tao,
nagawa kong supilin ang takot.
Nagawa kong bigyan ang mga tao ng normal na buhay.
Pagkatapos, ang nangyari sa mga pulis engkuwentro na ito,
ginawa nila iyon nang may motibo.
Sa kasamaang-palad, ngayon, kapag may nagsabi ng "engkuwentro,"
titindig ang balahibo na tila kriminal iyon.
Pero ikinagagalak kong sabihing
wala ni isa sa mga engkuwentro ko
ang isinagawa nang patago o sa kalaliman ng gabi.
Ang pagpatay sa tao, ano pa man ang kaso, ay di madali.
Pero kung sasabihin mo sa sarili
na para iyon sa ikabubuti ng publiko, makakaya mo.
Oo, ipinagmamalaki kong nagdala ako ng kapayapaan sa tao.
Ang katauhan ko bilang Ravindra Angre
ay mula sa lahat ng engkuwentro ko para sa pulisya.
Pero ang mga politiko at nakatataas, itatapon ka pagkatapos kang gamitin.
Itatapon ka nila sa tabi.
Ano'ng magagawa mo?
Nalulungkot ka roon?
Nagagalit ako.
Duwag lang ang nalulungkot.
Nagagalit ako.
Kapag mataas ang krimen, may kalayaan ang mga pulis.
Pero kapag kontrolado na iyon,
di na kailangan ang mga pulis engkuwentro.
Kaya tinatanggal sila sa sistema.
Walang magkukuwento nang prangka gaya ko.
Ibig kong sabihin, walang pulis
ang gustong mapahamak sa nakatataas.
NOONG 2021, INARESTO AT KINASUHAN SI PRADEEP SHARMA
KAUGNAY NG DI UMANO'Y PAGPATAY SA ISANG NEGOSYANTE SA MUMBAI.
SA NGAYON, 2022, NAKAKULONG SIYA AT NAGHIHINTAY NG PAGLILITIS.
SUMALI SA CONGRESS PARTY SI RAVINDRA ANGRE NOONG 2018.
NAIS NIYANG MAGING POLITIKO.
PAGKARETIRO, NAGTATAG NG PRIVATE SECURITY BUSINESS SI A.A. KHAN.
SUMAKABILANG-BUHAY SIYA NOONG ENERO 2022, SA EDAD NA 81.
LUMABAS MULA SA PAGTATAGO SI SHYAM KISHORE NOONG 2015.
SUMUKO SIYA AT IKINULONG NANG DALAWANG TAON.
NAGTATAGO PA RIN SI DAWOOD IBRAHIM.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio