Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(โอเรียนท์เอกซ์เพรส)
‪เมื่อสี่ปีก่อน นิกกับออดรีย์ สปิตซ์
‪ได้ไขปริศนาคดีฆาตกรรมวีไอพี ‪อันดับต้นๆ ของศตวรรษนี้
‪ตายแล้ว!
‪- ดึงออกมาดีไหม ‪- อย่า มีดมันยาวตั้งฟุตนึง
‪- งั้นเสียบคืนนะ ‪- อย่าเสียบคืน
‪เช่นเดียวกับคนอื่นที่โด่งดังชั่วข้ามคืน ‪นิกกับออดรีย์ลาออกจากงานทันที
‪และเอาเงินเก็บทั้งชีวิต ‪ไปทุ่มเปิดกิจการนักสืบเอกชน
‪- ค่ะ ‪- ขอตัวนะครับ
‪ค่ะ เชิญเลย
‪มาเคี้ยวมันฝรั่งกรอบกรุบๆ อะไรเอาตอนนี้
‪อย่ามา ผมต้องทนดูคุณกินค็อกเทลกุ้งตั้งสองตัว
‪เลิกทําฉันเสียสมาธิซะที ขอร้อง
‪เคราะห์ร้ายที่กิจการไม่ดีเท่าไร
‪พอถึงวัยนึงผู้ชายก็งี้แหละ ไม่ได้ผิดที่คุณเลย
‪อย่าเหมารวมสิ
‪- ไม่ได้เหมา แต่... ‪- อย่ามาพาลโกรธผมไปด้วย
‪ได้ข่าวว่าคุณนอกใจฉันเหรอรอน
‪ถามจริง อยู่กินกันมาตั้ง 25 ปี
‪ที่รัก...
‪ผมออกไปนอกบ้านคนเดียวบ่อยๆ ‪เพื่อเตรียมของขวัญวันครบรอบแต่งงานต่างหาก
‪- โอ๊ย น่ารักจังเลย ‪- มัน...
‪- มามะ ผมรักคุณนะ ‪- ขอโทษนะคะ
‪ขอแทรกนะคะคุณลูกค้า
‪ขอความกรุณาจ่ายบิลนี่นะ ‪แล้วเราจะเลิกเป็นก้างขวางคอละ
‪- บิลเหรอ นี่คิดเงินเหรอ ‪- ไม่จ่าย
‪- เราตกลงกันแล้ว... ‪- คุณหรอกที่มาจีบผม!
‪- ฉันปลอมตัว ‪- แค่แกล้งจีบ
‪ยิ่งฟังยิ่งขึ้น
‪กิจการรุ่งริ่งแบบนี้
‪นิกกับออดรีย์ก็ได้แค่อ้อนวอนขอปาฏิหาริย์...
‪รีบวิ่งเลยมึง!
‪ให้คนใกล้ชิดถูกฆ่าตาย
‪(ปริศนาฮันนีมูนอลวน 2)
‪ประสาทจะกิน
‪ที่รัก นี่
‪เปิดเสียงคลื่นทะเลหรืออะไรที่มันน่าฟังได้ไหม
‪เสียงวาฬช่วยให้ผมนอนหลับ
‪- คุณไม่ให้ผมกินยานอนหลับนี่ ‪- รู้ไหมว่าทําไม
‪จําครั้งสุดท้ายที่คุณกินยานอนหลับได้ไหม
‪คุณเดินละเมอเข้าไปในล็อบบี้
‪ใส่กางเกงในของฉัน แล้วรดน้ําโซฟา
‪ผมจําไม่ได้นะ
‪งั้นดูนี่ คนเฝ้าประตูถ่ายรูปไว้ ‪นี่ตั้งเป็นสกรีนเซฟเวอร์เลย
‪- นั่นมันคนอื่น ‪- แถอีก
‪ฟังนะที่รัก ถ้านอนไม่หลับ
‪งั้นเรามาอ่านหนังสือเรียนกันสักบทดีไหม
‪ผมอ่านไปสองสามหน้าแล้ว
‪ไอ้หมอนั่นมันมั่วนิ่ม
‪ที่รัก คนนี้เขาเขียนข้อสอบนะ
‪ข้อสอบที่ต้องทําเพื่อใบอนุญาตนักสืบ
‪ผมเคยเป็นตํารวจ
‪ไม่เห็นต้องมีกระดาษมารับประกันว่าผมเป็นงาน
‪ก็เป็นงานจริงๆ นี่
‪เราตกลงกันแล้ว ‪ว่ามันจะดีต่อกิจการเราถ้าเข้าคอร์สนี้
‪คิดว่ากิจการเราแย่เพราะงั้นเหรอ
‪ฉันแค่คิดว่าเราจะได้ลูกค้ามากขึ้น ‪ถ้ามีใบอนุญาตกันทั้งคู่
‪ทางเดียวที่จะได้ลูกค้ามากขึ้น ‪คือทําการตลาดเพิ่ม
‪การตลาดเหรอ อย่างนามบัตรไหมขัดฟันน่ะเหรอ
‪- ใช่ ‪- ให้ตายเถอะ
‪มันเรียกว่าการตลาดแบบก่อกวน
‪มันไม่ใช่ก่อกวน มันชวนสับสน ‪เราไม่ใช่หมอฟันนะ เรา...
‪ฉันตะโกนดังกว่าลําโพงได้ย่ะ
‪ที่รัก เถอะน่า
‪ก็ได้ ช่างมัน
‪ไม่อยากทํางานนี้แล้วหรือไง
‪อยากสิ ผมอยากทํา
‪ก็แค่เราคุยแต่เรื่องงานตลอดเวลา
‪รู้จักผัวเมียคู่ไหนที่ทํางานด้วยกัน ‪แล้วชอบขี้หน้ากันบ้างไหม
‪บิลลี่ ไอลิชกับฟินเนียส
‪นั่นมันพี่น้องกัน
‪ฟังนะที่รัก ฉันรู้ว่าเราไม่ได้ ‪วาดภาพไว้แบบนี้ตอนที่เข้าวงการ...
‪(มหาราชา)
‪เสียงบ้าอะไร
‪มือถือผมเอง
‪โย่ ราชา นมัสเต ว่าไงเพื่อนยาก
‪โย่! ทําไรอยู่เหรอนิกกี้นิก!
‪ตัดหญ้าอยู่หรือไง เสียงอะไรเนี่ย
‪โย่ ผมขี่เจ็ทสกีอยู่เว้ยเพื่อน
‪ขี่เจ็ทสกีแล้วคุยโทรศัพท์ไปด้วยเหรอ
‪โย่นิก เพื่อนยาก ไอ้สหายสุดซี้
‪มหาราชากําลังจะแต่งงานโว้ย!
‪อ้าว สุดยอดไปเลย
‪จะบอกออดรีย์นะ ‪ออดรีย์ เขากําลังจะแต่งงาน
‪- ว่าไงนะ ‪- ใช่
‪วิก ยินดีด้วยนะ เราดีใจด้วย
‪ขอบคุณ เธอคนนี้เป็นสาวปารีสสวยหยาดเยิ้ม
‪เมืองที่มีหอไอเฟลไรงี้ไง
‪ผมจะแต่งงานสุดสัปดาห์นี้ ‪บนเกาะส่วนตัวที่เพิ่งซื้อใหม่
‪คุณกับนิกมางานด้วย ผมจ่ายให้หมดเลย
‪ผมอยากเห็นพวกคุณสองคน ‪มาจัดหนักกันบนฟลอร์เต้นรํา
‪หมายถึงให้เต้นใช่ไหม
‪นี่เพื่อน ผมต้อง... ไอ้ฉิบหาย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ได้ยินที่บอกว่าจะจ่ายให้ทั้งหมดไหม
‪- เสาร์อาทิตย์นี้เราทํางาน ‪- ขอบอกเลย ผมอยากไปตากสมองมาก
‪จําครั้งก่อนที่เราไปตากสมองกันได้ไหม
‪จําได้ มีคนตายนิดหน่อย
‪ไม่นิดแล้ว เพียบเลย
‪ตายแค่ห้าคนนี่เยอะแล้วเหรอ
‪โอเค เดี๋ยว ขอเวลาคิดแป๊บ
‪- เธอกําลังจะยอม ‪- โอเค งั้น...
‪- กําลังจะแพ้ใจ ‪- เดี๋ยวสิ
‪ไม่ เชิญพูด
‪โอเค ฉันเห็นด้วย
‪เราสองคนได้พักสักหน่อยก็น่าจะดี
‪- พัก ‪- จากทุกอย่าง
‪- เลิกทํางานกันสักพัก ‪- ห้าม...
‪อย่างน้อยก็ช่วงเสาร์อาทิตย์นี้
‪ตลอดสุดสัปดาห์ ห้ามเรา...
‪เราอย่า... สมองเราต้องว่างเว้น ‪จากการทํางานบ้าง
‪- ห้ามแม้แต่คุยงาน ‪- ขนลุกซู่เลย
‪เพราะเราจะไปเที่ยวกันใช่ไหม
‪- ว้าว เป็นไงล่ะ ‪- คิดถูกมาก
‪ชอบวิวไหมครับ คุณกับคุณนายขี้ปิ๊ด
‪งี้นะ โทษที ขออภัย
‪เราชื่อนิกกับออดรีย์ สปิตซ์
‪แต่ใช่ วิวสวยมากค่ะ
‪ฟังเพลงไหมครับ คุณกับคุณนายขี้ปิ๊ด
‪นามสกุลสปิตซ์ ไม่ใช่ขี้ปิ๊ด
‪ครับ ผมมีเพลงของพิตบูล หรือเทย์เลอร์ ขี้ปิ๊ด
‪โอเค จะขี้ปิ๊ดให้ได้เลย
‪ตบท้ายว่า "ขี้ปิ๊ด" หมดทุกอย่างเลย ‪มาจากไหนเหรอ
‪ผมมาจากยุโรป
‪ขอทาย ขี้ปิ๊ดเซอร์แลนด์ใช่ไหม
‪ขอลงฮอหน่อย สุดยอด ขอบคุณ
‪เหลือเชื่อไปเลย ปลื้มน้ําตาจิไหล
‪- นี่เราตายแล้วขึ้นสวรรค์เหรอ อะไรกัน ‪- หรูจังเลย
‪นกฟลามิงโก้ใส่ผ้าอ้อมด้วย จะได้ไม่ขี้รดสนาม
‪โห
‪นิกกับออดรีย์!
‪ไง เพื่อนยาก มหาราชา
‪วีรบุรุษแห่งทะเลสาบโคโม
‪แล้วก็น้องสาว แล้วก็น้องชายคนละแม่
‪- ตายแล้ว ไงคะ ‪- ไง!
‪พระเจ้าช่วย ดูคุณสิ
‪นิกกับออดรีย์ ผมขอแนะนําให้รู้จัก ‪มาดมัวแซลคลอเด็ท โจเบิร์ท
‪ชูแบร์
‪ฉันออดรีย์ค่ะ ยินดีมากที่ได้รู้จัก
‪คุณสวยกว่าที่วิกรมบรรยายไว้ซะอีก
‪ตลกดี จุ๊บให้หมด
‪สี่เหรอ นึกว่าแค่สองที
‪แล้วก็นิก
‪- อยากเจอมานานแล้ว ‪- โอเค
‪ยินดีด้วยครับ ขอบคุณ
‪ขอบคุณมากครับ อืม ชอบจัง
‪- โอเค พอได้แล้ว ‪- ทําไม
‪โอเคนะ พอเลย
‪มาทางนี้ค่ะ
‪ขอบอกเลยว่าปารีสเป็นเมืองโปรดในโลกใบนี้
‪- ไปครั้งสุดท้ายเมื่อไรเหรอคะ ‪- อ้อ ที่จริงไม่เคยไปหรอก
‪แค่รู้จักจากในหนังกับรูปถ่าย แล้วก็...
‪ขอบคุณนะที่เชิญเรามางานแต่ง ‪ดีจังเลยที่มีที่ให้เราด้วย
‪- แน่นอนอยู่แล้ว ‪- เหลือเชื่อเลย
‪เรามีที่ว่างพอดีเพราะพ่อแม่เพิ่งตาย
‪อ้าว เสียใจด้วย
‪สลดจัง
‪เปล่า ล้อเล่นเฉยๆ
‪โอเค งั้นพ่อแม่จะมาใช่ไหม
‪ไม่ พ่อแม่ตายแล้ว ‪แต่ยังไงก็ไม่ได้จะมาแต่แรก
‪เพราะผมเกลียดพ่อแม่
‪- ตามนั้น โอเค ก็... ‪- โอเค
‪อ้าว ผู้พัน คุณก็รู้จักครอบครัวสปิตซ์นี่คะ
‪- ถามจริง ‪- ผู้พัน!
‪สหายผม
‪- ตายแล้ว ‪- ว้ายตาย แขนหายไปไหน
‪มันดูชัดเจนมากเลยเหรอ
‪ครั้งก่อนที่เจอกัน คุณยังมีแขนมากกว่านี้
‪ถ้าจําเป็นต้องแขนด้วน ขอเป็นข้างนี้ก็ดีแล้ว
‪เพราะไหนๆ มือซ้ายก็ด้วนอยู่แล้ว
‪ตอนนี้เวลาไปดูหนัง ‪ก็ไม่ต้องแย่งที่วางแขนกับคนข้างๆ
‪โย่ๆ แต่คุยเรื่องจริงจังหน่อย
‪ผู้พันไปขวางกระสุนที่ยิงมาทางผมที่มุมไบ
‪- ถามจริง ‪- มีคนยิงคุณเหรอ
‪ใช่ บางคนเขาไม่ชอบ ‪วิธีการทําธุรกิจของบริษัทผม
‪น่าเสียดายที่พอผู้พันบาดเจ็บ ‪เขาก็ปกป้องผมได้ไม่เต็มที่
‪เลยต้องไปจ้างหัวหน้าบอดี้การ์ดคนใหม่ คุณลูอี้
‪- ดูคนนี้ ‪- สวัสดีค่ะลูอี้
‪แล้วหมอนี่แขนครบ
‪"แขนครบ" ฮามาก
‪โอเค หวังว่าจะไม่เจออะไรในนั้นนะ
‪หวังว่านะ
‪ไม่อยากพูดงี้เลย
‪แต่ถ้าคุณกับผู้พันสู้กันขึ้นมา ผมพนันข้างผู้พัน
‪โดนแขนข้างดีกระหน่ํายับชัวร์
‪ไม่ขํา ไม่ชอบมุกเหรอ ผมแค่แหย่เล่น
‪- ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- ไป
‪ตามมาเลย
‪ไปแล้วคร้าบ
‪ไพเราะมาก
‪เดาว่าพวกคุณคงไม่เคย ‪ร่วมงานแต่งแบบอินเดียมาก่อน
‪ทําไมเดาแบบนั้นล่ะ
‪- งั้นเคยเหรอ ‪- ไม่
‪คืนนี้เป็นพิธีสังคีต มันเหมือนกับมื้อค่ําซ้อมงานจริง
‪เราวางแผนไว้ว่า ‪จะเปิดตัวเข้างานอย่างเซอร์ไพรส์
‪พวกคุณต้องชอบแน่นอน
‪ฉันต้องรับสายนี้ ‪ในวิลล่าน่าจะจัดเตรียมทุกอย่างไว้ให้แล้ว
‪ทําตัวตามสบายเลย
‪- แล้วเรา... ‪- บาย
‪- บาย ขอบคุณ ‪- ไม่จุ๊บอีกเหรอ ก็ได้
‪ตอนเจอกัน เธอทํางานที่ร้านขายนาฬิกา ‪ใกล้จัตุรัสลาปลาสวองด็อม
‪ไม่มีเงินสักแดงเดียว ‪รักแรกพบเลย เข้าใจไหม
‪เธอเติมเต็มผมแบบ...
‪- ด้วยความสุข ‪- ดีจัง
‪ผมเห็นความสุขนั้น ‪ในตัวพวกคุณสองคนเวลามองหน้ากัน
‪พวกคุณมีความสุขใช่ไหม
‪- เราเหรอ ถามได้ ‪- ถ้าไม่มีเธอ
‪ผมจะไม่มีความสุข ‪เมื่ออยู่กับเธอ ผมมีความสุขที่สุด
‪ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่อยาก... "หืม รักจังเลย!"
‪เธอตัดสินใจแทนผมทุกเรื่องเลย และผมโอเค
‪- เข้าไปสนุกในวิลล่ากันตามสบายนะ ‪- ขอบคุณมาก
‪ตามสบายเลย
‪โอเค งั้นเรา... บายเพื่อน
‪ลูอี้ ไปกันเถอะ
‪อกอีแป้น
‪ไอ้ชิบเป๋ง สุดติ่ง
‪ดูนี่สิ คุณพระคุณเจ้า
‪ดูนี่สิ ดู
‪ที่รัก ทีวีจอใหญ่เบ้อเริ่ม
‪อย่างหรู
‪มาดูสิ
‪เฮ้ย!
‪วิลล่าเปิดประทุนด้วยที่รัก
‪ยัดนี่ใส่ปากเลย
‪ชีสทําจากยูนิคอร์นเหรอ
‪ตายแล้วที่รัก กล่องของชําร่วย
‪ผมขอกินชีสอีกชิ้นนึงก่อน แล้วจะตามไป
‪อะไรเนี่ย ให้เราเหรอ
‪ต่างหู ของแพงใช่ไหม
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪- ได้ไอโฟนใหม่ด้วย ‪- ไม่จริง
‪- งานเรา เราแจกอะไรนะ ‪- รองเท้าแตะ
‪รองเท้าแตะกับยาแก้ปวดใช่มะ
‪- แอร์จอร์แดนรุ่นวินเทจ ไซซ์ผมด้วยเหรอ ‪- เว่อร์วังมาก
‪คงไม่สมเป็นกล่องของชําร่วย ‪จากมหาราชาถ้าไม่มีของเล่นสยิว
‪- คุณได้เจอดีแน่ ‪- รับปากแล้วนะ
‪อุ๊ย ชอบคําตอบจัง โอเค
‪- อะไร ‪- โอเค
‪เดี่ยวนะ เราเพิ่ง... นี่มันเมื่อกี้นี้เอง
‪- ปริ้นต์ใส่กรอบเร็วมาก ‪- น่าทึ่ง
‪ที่รัก มันเขียนว่านิกกับออดรีย์
‪ตายแล้ว รีบมาขึ้นเตียงเลย
‪มาแล้วครับที่รัก
‪มาแล้วๆ
‪ตายแล้ว โอ๊ย ที่รัก
‪- แย่แล้ว ‪- โอเค อะไร
‪เสื้อผ้าที่เอามาด้วย ‪เหมาะกับงานนี้หรือเปล่าก็ไม่รู้
‪- ขอดูก่อน ‪- ไปด้วยกัน
‪ไปเลย
‪- งุ้ยตายแล้ว ‪- โอเค ดี
‪ถูกใจคุณแน่เลย
‪เห็นนี่ไหม ชาตินี้ไม่เคยเห็นอะไร...
‪ที่รัก คุณหล่อมากเลย
‪- ผม... ‪- ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าใส่ชุดนั้นขึ้นด้วย
‪- ชุดคุณก็ทําผมอยากขึ้นเหมือนกัน ‪- ไป
‪บอกทีว่าจะเอากลับบ้านด้วย
‪พระเจ้าช่วย
‪- ไง ‪- เป็นไงบ้าง
‪ออดรีย์
‪- ผู้พัน ‪- ไงครับ
‪งามสะดุดตา
‪หล่อไปแล้วนะครับ
‪ตาดวงเดียวนี้มองแค่คุณ นิก
‪อย่าให้บอดอีกข้างล่ะ โอเค
‪ในสถานที่งดงามที่สุด ในค่ําคืนที่งดงามที่สุด
‪คุณน่าจะเป็นสิ่งที่งดงามที่สุดไปเลย
‪โห โอเค จะจูบให้ครบทุกนิ้วเลยเนอะ
‪ผมพลอดรักกับนารีมากว่าหมื่นคน
‪- แต่ไม่มีคนไหนงามพริ้งเท่าคุณ ‪- โอเค
‪ไหนๆ ก็พูดถึงเลขสูงชวนอึ้ง ‪นี่สามีฉัน แต่งงานกันมา 16 ปี
‪ผมพลอดรักกับนารีแค่คนเดียว ‪พังมากด้วย บอกไว้ให้รู้
‪ไอ้ชิบ... นี่คนนั้นนี่หว่า ‪ฟรานซิสโก้ เปเรสใช่ไหม
‪เขาเคยเป็นนักเล่นฟุตบอล
‪เขาเอาหัวโขกคนนึง คนนั้นโคม่าเลย
‪ผมรู้ ผมโหม่งเขาแรงมาก ‪จนกะพริบตาไม่ได้อีกเลย
‪ยังไงก็เถอะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ เราจะ...
‪แล้วคุณรู้จักมหาราชาได้ยังไงเหรอ
‪หลังผมเกษียณอาชีพฟุตบอล
‪พ่อเขาแต่งตั้งผมเป็นประธานกรรมการผู้บริหาร
‪บริษัทชิซวิกของเขา
‪แล้วผมก็ช่วยให้เขาได้ไปพบรัก ‪กับเจ้าสาวผมทองสุดสวยด้วย
‪แต่เจ้าสาวยังสู้นางคนนี้ไม่ได้เลย สุดๆ
‪- โอเค ‪- ว้าว โอเค
‪เดี๋ยวเจอกันนะ
‪จ่ายมาหมื่นดอลลาร์ ผมให้นอนกับเมียคืนนึง
‪ล้อเล่นโว้ยไอ้โรคจิต
‪ตักเยอะจังนะ
‪แถวบ้านอดอยากงั้นเหรอ
‪เปล่าค่ะ คือว่า ‪ปกติสามีฉันชอบมาจกของฉันกินน่ะ
‪เลยตักเผื่อเป็นนิสัย
‪แต่คุณพูดถูกเผง ไม่กินอันนี้ดีกว่า...
‪ไม่ อย่าวางคืนที่เดิมสิ
‪ไม่ได้จะวางคืนซะหน่อย
‪พวกอเมริกัน
‪สนใจไหม
‪ไม่เอาดีกว่า ขอบคุณนะคะ ไว้วันหลัง
‪แล้วนี่เป็นแขกฝั่งเจ้าสาวเหรอคะ
‪ไม่ใช่ ฉันไซร่า น้องเจ้าบ่าว
‪เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าวิกมีน้องสาวด้วย
‪ค่ะ
‪โต๊ะพวกนี้เตี้ยมาก
‪อ่านหนังสือเพราะไม่ชอบพวกงานแต่งแบบนี้เหรอ
‪เปล่า ก็แค่ฉันไม่ชอบผู้คน
‪โดยเฉพาะคนพวกนี้
‪ขอแค่คลอเด็ทกับพี่คุณสนุกก็ดีแล้ว
‪อืม ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ‪ว่าคนเราจะแต่งงานได้ยังไง
‪ผูกชีวิตไว้กับคนแค่คนเดียว คิดดูสิ
‪ไหนๆ ก็พูดถึงคนคนเดียวของฉัน นั่นเขา
‪นิก นี่ไซร่า
‪น้องสาวของวิก
‪- อยากจะ... ‪- ไม่
‪- ไม่เอาเหรอ ‪- เธอไม่เอา
‪- ผมนิก ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- ไซร่า
‪ผมรักพี่คุณมาก คนอะไรโคตรบ้าบิ่น
‪เอ็นดู
‪โอเค ถ้านี่ตั้งใจจะอ่อยฉันอยู่ ‪ขอบอกว่าไม่ได้ผล
‪ให้ตาย
‪นี่นิก ผมกําลังคิดถึงภรรยาสุดสวยของคุณ
‪ตานี่อีกละ
‪รู้จักกับฟรานซิสโก้แล้วสินะ
‪และคุณสองคนคงได้เจอกับ ‪น้องสาวน่ารังเกียจของวิกรมแล้ว
‪- เขาพูดว่ารังเขียดเหรอ ‪- รังเกียจ
‪เคาน์เตส คุณคงขายหน้ามากนะที่มาเห็นคลอเด็ท
‪ปิดจ็อบแต่งงานกับมหาราชาได้สําเร็จ
‪เคยสงสัยบ้างไหมว่าคุณเดินเกมผิดตรงไหน
‪เคยสงสัยบ้างไหมว่าชีวิตจะเป็นไง ‪ถ้าความสูงผ่านเกณฑ์นั่งรถไฟเหาะตีลังกาได้
‪คนนั้นเคาน์เตสเซคู
‪อดีตคู่หมั้นของวิก ‪แถมยังเป็นรูมเมทเก่าของคลอเด็ทสมัยมหาลัย
‪ยังเป็นเพื่อนกันอีกเหรอ นางหยาบคายมาก
‪ไม่ใช่แค่นั้น ได้เป็นเพื่อนเจ้าสาวด้วยจ้า
‪ไงนะ
‪หวังว่าทุกคนจะดูคลิปสอนกันแล้วนะ ‪เพราะว่าการเต้นจะเริ่ม ณ บัดนี้
‪- เต้นอะไร ‪- แกล้งไปเข้าห้องน้ําดีกว่า
‪- ผมไม่เต้น คุณเต้นไปนะ ‪- ไม่เห็นได้รับคลิป
‪เขาเอามาให้ที่ห้อง ผมลืมบอกคุณ
‪- เจริญ ‪- รักนะ
‪ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย ‪ขอเสียงปรบมือต้อนรับเจ้าสาว
‪มาด้วยกันสิ!
‪โอเค มานี่
‪สะบัดเลยที่รัก
‪ถึงเวลาแล้ว
‪ช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอย
‪เจ้าบ่าว วิกรม โกวินดัน!
‪บ้าไปแล้ว
‪พี่!
‪ให้ทุกคนถอยออกไป!
‪ถอยไป
‪วิก!
‪โอเค เอาละ
‪เขาตายหรือยัง
‪นี่ไม่ใช่เขา ไม่ใช่วิก
‪ขอบคุณพระเจ้า ก็แค่คุณลู
‪- ใครทําร้ายคุณ ‪- วิกอยู่ไหน
‪นี่ ใคร อะไร ตายแล้ว
‪วิกอยู่ไหน
‪- ใครทําร้ายคุณ ‪- ฝีมือใคร จําได้ไหม
‪ฝีมือ...
‪พูดออกมา อย่าเพิ่งตาย
‪- ตายแล้ว ‪- วิกอยู่ไหน
‪- เคลียร์ ‪- วิกอยู่ไหน
‪เร็วเข้า ไป
‪เคลียร์
‪นี่มันเรื่องเบนความสนใจ
‪- จากอะไร ‪- จากการหลบหนี
‪พูดเล่นหรือเปล่า หมายความว่าไง ‪ระบบสื่อสารใช้งานไม่ได้
‪ก็รีบซ่อมซะสิ
‪เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยถูกทําร้าย ‪รีบตามหมอมาโดยด่วน
‪โอเค
‪ช่วยด้วย!
‪โย่ ไปโกรธใครมาจากไหนเนี่ยไอ้บ่าว
‪- เพื่อนยาก ‪- นิก!
‪นิก!
‪แม่งโคตรห่วยแตกเลยว่ะ!
‪ล็อกดาวน์เกาะนี้ไว้
‪จนกว่ากล้องวงจรปิดจะกลับมาทํางานได้อีก
‪แขกทุกคนต้องอยู่แต่ในห้องพักของตน
‪ตายแล้ว เราต้องจัดการเรื่องนี้ก่อนเลย ‪ไม่งั้นหุ้นทิ้งดิ่งแน่
‪พี่ฉันอาจตายไปแล้ว ‪แต่คุณมัวแต่ห่วงเรื่องราคาหุ้นเนี่ยนะ
‪คิดว่านักลงทุนของเราจะตอบโต้ยังไง ‪เมื่อข่าวนี้หลุดออกไป
‪ยัยผู้ถือหุ้นส่วนน้อย
‪สะเหล่อเอาเงินไปบริจาคช่วยวาฬกับช่วยโลก
‪ไร้สาระสิ้นดี
‪ผู้พัน วิกอยู่ไหน
‪สามีฉันอยู่ไหน
‪เราจะหาเขาให้เจอ
‪มหาราชาถูกลักพาตัว
‪- ว่าไงนะ ‪- คุณพระช่วย
‪- พวกมันพาเขาไปไหน ‪- เขายังไม่ตาย
‪คนถือปืนกลจับเขาขึ้นเรือแล้วขับออกไป
‪- โจรลักพาตัวกี่คน ‪- หนึ่งคน
‪ซึ่งแปลว่าคู่หูของมันยังอยู่บนเกาะนี้
‪เดี๋ยวนะ รู้ได้ไงว่ามีกันสองคน
‪ก็ถ้าโจรลักพาตัวกําลังพาตัววิกไปขึ้นเรือ...
‪อ้อ แปลว่ามีโจรอีกคนที่จูงช้างมาที่เต็นท์
‪- ขอบคุณ ‪- บนเกาะนี้มีคน 400 คน
‪ผู้ต้องสงสัยเยอะมากนะ
‪เราจะตัดชอยส์ให้ละกันนะผู้พัน
‪คลอเด็ท มีกี่คนที่รู้ว่าพิธีนี้จะมีการใช้ช้าง
‪แค่คณะกรรมการ
‪ใช่ เราต้องเซ็นอนุมัติค่าขนส่งช้าง
‪งั้นก็แปลว่าพวกคุณทุกคน
‪ตั้งจะใจสื่ออะไร
‪ก็ชัดเจนอยู่นะว่าฉันจะสื่ออะไร
‪พวกคุณคนนึงสมรู้ร่วมคิดก่อเหตุฆาตกรรม
‪- เหลวไหล ‪- ผมไม่ใช่กรรมการ
‪งั้นเหรอ พวกคุณเกลียดพี่ฉัน
‪อะไร ไม่นะ ฉันรักวิก
‪อย่ามา
‪- เธอไม่ยกโทษให้ฉันซะที ‪- เรื่องอะไร
‪- ก็ที่แย่งคู่หมั้นเธอ ‪- โอ๊ยอย่าหลงตัวเอง
‪เราถูกครอบครัวจับคลุมถุงชนต่างหาก
‪เราตกลงแยกทางกันโดยดี ‪เธอกับเขาจะได้ "แต่งเพราะรักกัน"
‪เธออยากให้งานแต่งล่ม เลยลักพาตัวเขาไป
‪- อีจับผัวรวย... ‪- สาวๆ หยุด!
‪ใจเย็นๆ สิทุกคน
‪- เราทํางานนี้เป็นอาชีพนะ ‪- งานถนัด
‪- นี่ไม่ใช่แค่คดีทั่วไป ‪- ถูก
‪- แต่เจ็บจี๊ดถึงใจ ‪- ใช่ นี่วิก
‪- เขามีความหมายกับเรามาก ‪- เราจะสืบสาวหาตัวการ
‪- แน่นอน ‪- เราจะสืบสาวหาเหตุผล
‪ใช่
‪และเราจะช่วยวิกกลับมา
‪เรายินดีทําให้ในราคาเป็นกันเอง ‪แค่ 25 ล้านดอลลาร์
‪ยี่สิบห้าล้านเรียกเป็นกันเองเหรอ จะบ้าตาย
‪ถ้าต่อเหลือหมื่นเดียวก็เอา
‪บ้าไปแล้ว
‪ทําอะไรของคุณ
‪คิดว่าอะไรล่ะ ก็ขวางประตูไม่ให้ใครเข้ามาไง
‪ที่รัก เดี๋ยวก็เจ็บหลังหรอก
‪รู้ไหมอะไรจะทําให้เจ็บหลัง โดนมีดแทงหลังไง
‪ฆาตกรรู้ว่าเรารู้ทันมัน
‪เราเป็นรายต่อไปแน่ รับประกันได้
‪- เกิดอะไรขึ้นกับวิก ‪- คนรวยขนาดนั้นต้องโดนจับไปเรียกค่าไถ่
‪ทําร้ายเขาไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
‪โธ่เอ๊ย แบบนี้ไม่มีใคร ‪ชวนเราไปไหนอีกแล้วแน่เลย
‪ชีสนี่มันสารเสพติดชัดๆ หยุดไม่อยู่
‪นี่กินทั้ง... หั่นกินทีละชิ้นเหมือนคนมีอารยะ...
‪- ก็มีดมันอยู่ไหนไม่รู้ ‪- จะบ้าตาย
‪อะไร ปวดหัวเหรอ
‪- ใช่ ‪- ขอโทษนะ
‪- หลังเป็นไง ‪- เจ็บหลังจะแย่
‪- งั้นหยิบยาแก้ปวดให้ ‪- ขอบคุณ
‪- ผมจะเติมชีสใส่ท้องอีกหน่อย ‪- ที่รัก อย่ากินหมดก้อน
‪คุณก็รู้ว่ามันจะทําให้ท้องอืดทั้งคืน
‪ไม่หมดหรอก
‪อ้อ แล้วตอนอยู่ในเต็นท์ ‪ฉันถ่ายรูปเสื้อคลุมเปื้อนเลือดถูกเผาด้วย
‪มีคนพยายามกําจัดหลักฐาน
‪และฉันมั่นใจว่าคือคนจูงช้างชัวร์
‪ไหวพริบดีมากที่รัก
‪- ก็ทําเต็มที่ค่ะ เอ้า ‪- ครับ ขอบคุณ
‪- หนึ่ง สอง สาม สี่ ‪- โอเค
‪นี่ต้องยกของออกแล้วเหรอ
‪ถ้าเป็นฆาตกรล่ะ
‪- ฆาตกรที่ไหนเขาเคาะก่อน ‪- ถ้าเป็นแม่บ้านล่ะ
‪ไม่เป็นไรค่ะ ไม่อยากได้ผ้าขนหนูใหม่
‪อยากสิ ขอผ้าใหม่ด้วย วางไว้หน้าห้องครับ
‪เพิ่งมาถึงได้สิบนาทีก็จะเอาผ้าใหม่แล้วเหรอ
‪ก็เวลาอาบน้ําคุณใช้ผ้าที 30 ผืน
‪ขออภัย อย่างน้อยก็อาบน้ําเป็น
‪โอเค แทงใจดํา
‪ผมเอง ฟรานซิสโก้
‪ฟรานซิสโก้เหรอ
‪เดี๋ยว ถ้าเขาเป็นฆาตกรล่ะ
‪อย่างเดียวที่เขาอยากแทงคือ... ของคุณ
‪แรง
‪- เร็วเข้า ไม่มีเวลาแล้ว ‪- แป๊บนะฟรานซิสโก้
‪- รีบอยู่ค่ะ ‪- รู้แล้วว่าคุณกําลังรีบ
‪ขอโทษด้วย
‪- ไง ‪- ไง
‪คุณ
‪สุดสวย
‪ต่อหน้าต่อตา โอเค
‪ขวางไว้เหมือนเดิม โอเค ‪คุณบอกว่าเร่งด่วน มีอะไรให้ช่วย
‪- ผมมีข้อมูล ‪- อือ
‪ทุกคนคิดว่าคลอเด็ทอยากจับผัวรวย
‪แต่สิ่งที่ไม่ค่อยมีใครรู้คือ ‪เพื่อเป็นการป้องกันไว้ก่อน
‪ทางคณะกรรมให้เธอเซ็น ‪สัญญาก่อนสมรสที่แน่นหนามาก
‪งั้นแปลว่าถ้าวิกหย่ากับเธอ ก็ไม่ได้สักแดง
‪- ต้องแบกของออกอีกแล้วเหรอ ‪- เดี๋ยว ใครมา
‪คลอเด็ทค่ะ คุณต้องฟังที่ฉันพูดก่อน
‪โอเคแป๊บนะคะ เข้าไปแอบในตู้เสื้อผ้า
‪รอหน่อยนะ ขอหยิบชีสกินแป๊บ
‪โอเค เข้าไปแอบเลย
‪ไม่ ปล่อยฉัน... ไอ้ลามก
‪- มาแล้วครับคลอเด็ท ‪- โทษที แป๊บนะ
‪เร็วเข้าสิ
‪- สวัสดีค่ะคลอเด็ท ‪- สวัสดีครับ
‪ทุกคนคิดว่าฉันแต่งกับวิกเพื่อเงิน ‪โดยเฉพาะยัยเคาน์เตส
‪นางอิจฉาฉันตั้งแต่เราเจอกัน
‪- เหรอ ทําไมกันนะ ‪- พอจะรู้เหตุผล
‪แต่ยังไงนางก็เคยเป็นเพื่อนสนิทฉัน
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪- เข้าใจไหม ‪- ค่ะ
‪เราสนิทกันมาก
‪บางครั้งก็คิดถึงนางอ่ะ
‪โถ น่าสงสาร
‪ฉันแค่อยากรู้ว่าใครลักพาตัววิกไป
‪ทุกคนมีส่วนได้จากเรื่องนี้
‪- แย่มาก ‪- ฉันไว้ใจใครไม่ได้สักคน
‪- มีปืน ‪- ปืนเหรอ
‪ผู้พันผู้น่ารักแอบเคืองที่โดนลดตําแหน่งหลังมุมไบ
‪ไซร่าก็หิวแสงไม่เลิก
‪แล้ววิกเพิ่งไปล่วงรู้ความลับดํามืดของฟรานซิสโก้
‪- อะไร ‪- มีความลับเหรอ
‪- ฉิบหาย ‪- ตายแล้ว
‪- ไม่ต้องถึงขั้นนั้นหรอกมั้ง ‪- ไม่เป็นไร
‪ใครมาคะ
‪ไซร่า เปิดให้หน่อย
‪ได้ค่ะ แป๊บนะ
‪- ฉันต้องไปซ่อน ตู้เสื้อผ้า ‪- ไม่ได้!
‪- อย่าไปซ่อนในนั้นเลย มันมืด ‪- มา
‪- เมียผมขนของมาเยอะ ‪- แป๊บนะคะไซร่า
‪มาแล้ว รอเดี๋ยวนะ
‪โอเค ต้องเปิดทางก่อน
‪- ขอโทษจริงๆ เดี๋ยวเดียวนะ ‪- เรายกของเอามันส์
‪- ฉันรู้ว่าพวกคุณต้องไปสืบใคร ‪- ใคร
‪- คลอเด็ท ‪- คลอเด็ท
‪ฉันบอกพี่ว่ามันไม่ดีตั้งแต่เจอมันครั้งแรกแล้ว
‪มันน่าสงสัย หลงตัวเอง จอมบงการ
‪แล้วใส่ชุดแดงดูไร้ราคามาก...
‪ขอโทษที ขอโทษจริงๆ ที่ขัดจังหวะ ‪แต่ฉันคงเป็นเจ้าบ้านที่หยาบคาย
‪ถ้าไม่ชวนกินชีสเลิศหรูเลิศรสที่...
‪นิก ชีสไปไหนหมดแล้ว ก้อนตั้งใหญ่...
‪- ชีสหมดแล้ว ‪- ไปไหนหมด
‪ผมเอามาเก็บในท้อง
‪กินหมดทั้งก้อนนั่นน่ะนะ
‪บูลลี่ผมไปก็ไม่ทําให้ชีสมันกลับออกมาหรอก...
‪โทษที ไม่ได้จะเอาแต่ใจนะ...
‪โทษที รอเดี๋ยว เอางี้
‪ฉันจะรินเหล้าให้นะ จะได้หายเครียด
‪- นี่จ้ะคนดี ‪- ไม่อยากดื่ม
‪- ไม่เหรอ โอเค ‪- ไม่เอา
‪เอาอีกละ
‪- ใครมา ‪- ไม่รู้สิ
‪นัดใครมาเหรอ
‪เหมือนปาร์ตี้หลังงานเลย แห่มาเป็นสาย
‪เข้าไปซ่อนในห้องนอนไป เผื่อไว้ก่อน
‪- ซ่อนในนี้ก็ได้ ‪- ในนั้นไม่ได้
‪อย่าซ่อนในตู้เลย ใครๆ ก็เลือกตู้
‪- ในนี้อากาศร้อนเนอะ ‪- ผมก็ร้อน
‪- เข้าไปแอบไป ‪- โอเค กําลังมาเปิด
‪ถ้านั่นคือฆาตกรล่ะ
‪ถ้าเป็นฆาตกรก็ดีเหมือนกัน ‪จะได้หมดเวรหมดกรรม
‪เบื่อยกของเต็มที
‪ที่รัก ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย
‪ว่าไง อืม
‪ไง ดีใจที่ได้เจอ
‪มีไรเหรอ
‪ฉันรู้ว่าฝีมือใคร
‪ใคร
‪ฟรานซิสโก้
‪เขาถูกฟ้องร้องเรียกค่าเลี้ยงดูบุตรกว่า 85 คน
‪เราสงสัยว่าเขาแอบยักยอกเงินออกจากบริษัท
‪เพื่อเอาไปจ่ายค่าเลี้ยงลูกๆ ที่เขาไปไข่ทิ้งไว้
‪โกหก!
‪เรื่องลูกเยอะน่ะจริง
‪เป็นความจริง ผมแพร่พันธุ์ไปทั่วทุกสารทิศ
‪แต่ชีวิตนี้ไม่เคยขโมยอะไรเลย
‪- มาทําอะไรที่นี่ ‪- คําถามดีมาก
‪- ทุกคนมาทําอะไรกันที่นี่ ‪- ไซร่าก็อยู่
‪- ทุกคนอย่าขยับ ‪- โอ๊ยจะบ้าตาย
‪ไม่ได้ขยับ
‪ของฉัน
‪- รับสายไม่ทัน ‪- รับไม่ทันเหรอ
‪มีข้อความเสียง
‪มหาราชาอยู่กับเรา
‪ถ้าติดต่อเจ้าหน้าที่ตํารวจ มันตายแน่
‪เราจะแจ้งข้อเรียกร้องให้รู้เจ็ดโมงเช้า
‪ดัดเสียงอย่างฮา ต้องยกให้เขาเลย
‪พวกเราทุกคนควรอยู่ที่นี่ ใช่ไหมผู้พัน
‪เพราะพวกเราคนนึง ‪ร่วมมือกับโจรลักพาตัวอย่างแน่นอน
‪ใช่แล้ว แรงจูงใจ โอกาส
‪ใครสักคนในนี้
‪ชักจะบ้านหมุน
‪ที่รัก
‪งีบเหรอยาหยี ผมก็ง่วง งั้นเรา...
‪ห้ามใครออกไปไหนจนกว่าจะรู้ว่าใครทําอะไร
‪ดีใจที่ได้เจอทุกคนนะ ขอบคุณที่แวะมาหา
‪ชิบ อะไร
‪พระเจ้าช่วย นิก
‪- ว่าไง ‪- นิก
‪จ้ะ
‪นิก
‪นิกกี้ที่รัก ลุกสิ เราโดนวางยา
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ที่รัก ตายแล้ว เราหลับไป
‪- เหรอ ตอนนี้ก็ยังหลับอยู่ ‪- ที่รัก
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ฉัน...
‪- รีบลุกซะทีสินิก ‪- เออๆ ลุกแล้ว
‪ใครเป็นคนทํา
‪อะไรเนี่ย ชักจะอวดเก่งไปละ
‪- เร็วเข้า ‪- ไปแล้วครับที่รัก
‪- ลุก! ‪- ลุกแล้ว
‪- สงบสติอารมณ์ก่อนพูดอะไร ‪- ห้ามใครวางยาเราแล้วรอดตัวไปได้
‪- เราอาจไม่ได้โดนวางยา ‪- บ้าแล้ว ผิดกฎหมาย
‪เราอาจกินเยอะไป ก็เลยสลบ
‪นิก ออดรีย์ มาทันเวลาพอดี
‪- ทันเวลาอะไร ‪- อะไร
‪นักสืบตัวจริงมาถึงแล้ว
‪คอนเนอร์ มิลเลอร์
‪อดีตนักต่อรองตัวประกันหน่วยงานเอ็มไอซิกซ์
‪ขุ่นแม่ เชี่ยวชาญด้านคดีวีไอพี
‪เขาต่อรองให้พ่อค้ายา ‪ยอมคืนตัวลูกปธน.อุรุกวัย
‪- เขาเขียนหนังสือ ‪- เกี่ยวกับอะไร
‪ว่ายาปลูกผมใช้ไม่ได้กับทุกคนเสมอไปเหรอ
‪หนังสือไง หนังสือคอร์สนักสืบ
‪สวัสดี ได้ข่าวว่ามีคดีต้องคลี่คลาย
‪ผู้พัน ไม่เจอกันนานเลย
‪ฟรานซิสโก้ เปเรส
‪แฟนตัวยง
‪- อุ๊ย ‪- ไง
‪คุณมิลเลอร์ เราก็เป็นแฟนคลับคุณ
‪เราจะสรุปทุกอย่างให้คุณฟัง
‪ที่รู้อยู่แล้วตอนนี้คือ ‪งานนี้ทํากันอย่างน้อยสองคน
‪ผมเห็นคนแรกจับตัววิกหนีไปทางเรือ
‪ทิ้งคนที่สองไว้บนเกาะ
‪แล้วก็ขอบอกไว้ก่อนว่าเมื่อคืนเราโดนวางยา
‪คงไม่ได้โดนวางยาหรอก เราดื่มเหล้า...
‪- ครอบครัวสปิตซ์สินะ ‪- ใช่
‪ใช่แล้วค่ะ
‪ชื่อเสียงโด่งดังมากนะครับ
‪- ตามนั้น ‪- ขอบคุณ
‪- ดีใจที่ได้ยิน ‪- ไม่ใช่ในแง่ดีหรอก
‪โอเค
‪ตามที่เข้าใจ ครั้งก่อนที่คุณมีส่วนร่วมในคดีแบบนี้
‪ทุกคนตายหมด
‪มหาราชารอดมาได้อยู่นะ
‪แล้วตอนนี้เป็นไงล่ะ
‪- โดน ‪- อืม
‪ผู้พันยังอยู่ อย่างน้อยก็เกือบครบทั้งตัว ถือว่าดี
‪ฟังนะคะคุณมิลเลอร์ ฉันอ่านหนังสือของคุณ...
‪ผู้พัน ผมอยากดูคลิปกล้องวงจรปิดทั้งหมด
‪คลิปกล้องวงจรปิดถูกลบทิ้งจากเมนเฟรมหมด
‪ใช่ เพราะผู้ร้ายเป็นคนข้างในไง
‪มาดมัวแซลชูแบร์ เราขอมือถือคุณ ‪ไปวิเคราะห์เสียงจากข้อความ
‪- พร้อมให้ความร่วมมือเต็มที่ค่ะ ‪- มืออาชีพจริง ไม่ต้องสงสัย
‪พวกมันเข้าประเด็นเลย คุยแป๊บเดียว
‪เราเชื่อด้วยว่าคนในปลอมตัวเป็นคนเลี้ยงช้าง
‪อยากพูดถึงผู้ต้องสงสัยตอนนี้เลยไหมคุณสปิตซ์
‪- เอาสิ ‪- ได้
‪เอางี้นะ
‪สามีภรรยา คนนึงเกือบได้เป็น ‪นักสืบกรมตํารวจนิวยอร์ก
‪อีกคนเป็นช่างทําผมที่เข้าคอร์สออนไลน์
‪ทั้งสองเปิดบริษัทนักสืบเอกชน ‪ที่จวนจะล้มละลายเต็มที
‪และผมขอเดาว่ามันคงกําลังกระทบชีวิตคู่
‪ด้วยความจนตรอกอยากให้กิจการรุ่งริ่งมีเครดิต
‪จึงยอมรับคําเชื้อเชิญนาทีสุดท้าย ‪ให้มาร่วมงานแต่งอภิมหาเศรษฐี
‪แผนการจึงบังเกิด
‪หลังพวกเขามาถึงได้ 24 ชั่วโมง ‪ก็มีการลักพาตัววีไอพี
‪แบบที่จะได้รับความสนใจ ทําให้แจ้งเกิดได้
‪เหตุผลผมเป็นยังไงล่ะ เพื่อนนักสืบ
‪- เยี่ยมมาก ‪- งดงาม
‪ไม่จริงสักอย่าง แต่ผมชักจะคล้อยตาม ‪เพราะคําพูดคุณสวยมาก
‪- เกือบเชื่อเลย ‪- สําเนียงก็ชวนหลง
‪เตรียมแกะรอยแล้วค่ะ ‪เดี๋ยวคนร้ายก็น่าจะโทรมาแล้ว
‪ขอตัว ผมต้องไปทํางาน
‪- โอเค ฟังนะ ‪- ค่ะที่รัก
‪เราได้กินชีสชั้นดี ‪เราได้ไอโฟนมาฟรีๆ ผมแฮปปี้ดีแล้ว
‪พูดอะไร จะไปไหน ‪ไม่ได้ยินเหรอว่าเขากล่าวหาอะไรเรา
‪- ได้ยิน ‪- ไม่จริงสักอย่าง
‪เราต้องแสดงให้ทุกคนเห็น ‪ว่านิกกับออดรีย์ สปิตซ์มีดีอะไร
‪เขาเก่งจะตาย ไม่ต้องให้เราช่วยหรอก
‪- นิก ออดรีย์ ‪- อะไร
‪คนร้ายบอกว่าจะยอมคุยกับคนที่เขายิงเท่านั้น
‪เขาต้องให้เราช่วย ได้ อยากให้เราคุย
‪- ไป ‪- ไป
‪มาแล้ว
‪- อีกหนึ่งนาทีเขาจะโทรมาใหม่ ‪- โอเค
‪คุณต้องทําให้โจรใจเย็นและชวนคุยนานๆ
‪- เราต้องการ... ‪- 45 วินาที
‪- รู้แล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนะเฟ้ย ‪- เคยต่อรองส่งตัวประกันเหรอ
‪ผมแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ ‪ต้องต่อรองไปหมดทุกเรื่อง
‪ไหวน่ะ ขอบใจที่ห่วง
‪(เตรียมแกะรอย)
‪(สายเข้า)
‪งั้น 45 วินาที เริ่มตอนนี้
‪ว่าไง โจรลักพาตัว สบายดีไหม
‪นี่ใช่คนที่พยายามมาขวางฉันตอนหนีหรือเปล่า
‪ใช่แล้วคร้าบ คนที่คุณยิง
‪โชคดีที่ผมหลบทัน
‪บอกมาว่าต้องทําไง ‪ให้คุณยอมคืนวิกแต่โดยดี เราสนใจแค่นั้น
‪ถ้าอยากได้ตัวมหาราชาคืนไป ‪เราต้องการ 50 ล้านดอลลาร์
‪ไอ้ฉิบหาย ตั้ง 50 ล้านเลยเหรอ
‪(ขาดการเชื่อมต่อ)
‪ฟรานซิสโก้ นี่มันรายการทายราคาหรือไง ‪ตะโกนเลขออกมาดังไปไหม
‪แพงไปแล้ว แลกแค่คนเดียวเนี่ยนะ
‪เจริญ แกะรอยไม่ได้ละ ขอบใจ
‪- ผมผิดหรือไง ก็เขาตะโกนออกมา... ‪- ทําไมต้องมาตะคอกฉันด้วย
‪- ก็คุณมาว่าผม ‪- เปล่าซะหน่อย ฉันว่าเขา
‪หมอนั่นมันเมาหัวจะทิ่ม ‪ทําไมต้องมาลงที่ผมด้วย
‪นั่นไง กระทบชีวิตคู่เหมือนที่นักสืบบอกเลย
‪ขอโทษที อย่างน้อยเราก็ไม่ขึ้นคาน
‪ใช่ ใจเย็นๆ ชาวนิวยอร์กปกติเราคุยกันแบบนี้
‪ใจเย็นๆ กันก่อนได้ไหม
‪- ขออภัย ได้ค่ะ ‪- ใจเย็นแล้ว
‪เขาอยากได้เงิน โทรกลับแน่
‪- ใจเย็นๆ ‪- ใช่
‪- มาแล้ว โอเค ‪- งั้น...
‪- เริ่มเลย ‪- ผมเป็นน่ะ
‪เริ่มต้น 45 วินาทีอีกรอบ
‪เมื่อกี้ขอโทษด้วยนะ ตอนนี้ทุกคนกําลังเครียด
‪มีคนนึงเมาแอ๋ ก็งี้ทุกกลุ่มเพื่อนเนอะ
‪ขึ้นค่าไถ่เป็น 60 ล้าน
‪ทุกคนบอกว่า "โอเคนัมเบอร์วัน"
‪เอาเงิน 60 ล้านดอลลาร์ ‪เป็นแบงก์ที่แกะรอยไม่ได้
‪ไปที่อาร์กเดอทรียงฟ์ในปารีส ‪เวลาสองทุ่มคืนพรุ่งนี้
‪แล้วรอคําสั่งต่อไปจากมือถือเครื่องนี้
‪ฮัลโหล โทษทีที่เข้ามาแทรก
‪แต่เราต้องการหลักฐานที่ชัดเจน ‪ว่าตัวประกันยังมีชีวิตอยู่
‪พวกแกจะได้เห็นหลักฐาน ‪ว่าเขายังอยู่ก่อนแลกของ
‪- เจ๋ง ‪- ขอบคุณมากค่ะ
‪อาร์กเดอทรียงฟ์ สองทุ่ม ‪ไม่งั้นมหาราชาตาย
‪เครื่องดัดเสียงที่คุณใช้มันทําให้ฟังไม่ค่อยชัดเลย
‪- ที่ไหนนะ ‪- พูดซ้ําอีกทีได้ไหม ที่ไหนนะ
‪อาร์กเดอทรียงฟ์
‪จะทําเสียงให้ดู ผมได้ยินว่างี้...
‪- ได้ยินแบบนั้นเลย ‪- อาร์กเดอทรียงฟ์
‪โอเค ที่อาร์กติกทรีฮา
‪- เข้าใจแล้ว พูดว่างั้นใช่ไหม ‪- ตอนนี้ค่าไถ่เพิ่มเป็น 70 ล้าน
‪เจ็ดสิบล้านดอลลาร์ ‪ไม่งั้นมหาราชาตายอย่างทุรนทุราย
‪มูฮัมหมัด อาลีตายเหรอ
‪ประสาทจะแดก!
‪แกทําให้เราต้องเสียเงิน ‪เพิ่มอีก 20 ล้านโว้ยไอ้สมองกลวง
‪ฉันไม่อยากให้พวกควายนี่มาทํางานด้วย
‪เกรงว่าคนร้ายจะต้องการเขา ‪เราไม่มีทางเลือก
‪สําเร็จ เจอตําแหน่งแล้ว
‪จริงเหรอ
‪- เห็นไหม ทีมควายชนะอีกแล้ว ‪- ขอบคุณ
‪กลับลงทะเลได้ละมิลเลอร์ เราจัดการเอง
‪เราจะไปปารีส ทุกคนเก็บของ ‪เราจะออกไปในอีกหนึ่งชั่วโมง
‪ว้าว
‪เราไปเที่ยวชมเมือง ‪หลังจ่ายค่าไถ่เสร็จแล้วดีไหม
‪- ได้มะ ‪- ได้สิ
‪รู้อะไรไหม
‪พอได้วิกกลับมาแล้ว
‪เราไปให้คําสัญญาใจกันใหม่ที่สะพานกุญแจรักกัน
‪ได้เลย
‪ขอมือถือทั้งสองคนด้วย
‪- มือถือเหรอ ‪- ทําไม
‪เพราะมันโดนเจาะแล้ว
‪อ้อ ก็ได้
‪เดี๋ยวคืนใช่ไหม นี่ของใหม่แกะกล่อง
‪ได้มาฟรีๆ อยู่ในกล่องของชําร่วย
‪เขาให้มา เรา... ไม่อยากจะเชื่อว่าทํากันงี้เลย
‪- ไม่ได้มือถือคืนละ ‪- อุตส่าห์ถ่ายรูปช้างน้อยไว้ หมดกัน
‪อย่าหมกมุ่นกับโทรศัพท์จะดีกว่า
‪เครื่องเดียวที่สําคัญ ‪คือเครื่องที่คนร้ายจะโทรมาหา เอ้า
‪ผมติดเครื่องดักฟังทุกอย่างไว้แล้ว ‪พวกคุณคนนึงต้องติดอาวุธ
‪- นิก สปิตซ์ ยิงปืนแม่นไหม ‪- แม่น
‪แม่น บอกแล้วไงว่าเคยเป็นตํารวจ อะไร
‪ฉันว่าเอาปืนมาให้ฉันจะดีกว่ามั้ง
‪คุณเนี่ยนะ
‪- ทําไมต้อง... ‪- เรื่องความแม่น...
‪ทําไม ผมยิงแม่นจะตาย ‪ทําไมต้องมาพูดงี้ต่อหน้าเขาด้วย
‪เขาไม่ได้ยิน...
‪เหมือนถ้าผมพูดต่อหน้านางแบบว่าคุณใส่รัดทรง
‪เอาปืนมาให้ผมได้เลย เพราะผมยิงแม่น
‪อันที่จริงทุกคนในกรมเรียกผมว่า ‪"นิกกี้ปืนไว" ฉายาผม
‪พวกเด็กแก๊งชอบมาขอคําแนะนํา ‪ช่วงวันเสาร์อาทิตย์ เพราะผมแม่นมาก
‪ผมตอบ "ไม่ได้หรอก ฉันไม่อยากช่วยโจร"
‪คุณเอาปืนไป
‪ฉันถือปืนเอง แล้วก็มือถือ ‪ส่วนคุณเอาเงินไป
‪พอโจรโทรมา ‪ให้ทําตามกฎสามข้อของการจ่ายค่าไถ่
‪จากบทที่ 12 ในหนังสือผม
‪ทําได้ไหมออดรีย์ จําได้ไหมว่ามีอะไรบ้าง
‪ข้อที่หนึ่ง ทําตามคําสั่งที่มีเหตุผลทั้งหมด
‪- ใช่ ‪- ข้อที่สอง
‪อย่าส่งเงินค่าไถ่จนกว่าจะเห็นตัวคนถูกลักพาตัว
‪- ถูกต้อง ‪- และข้อที่สาม
‪อย่าตกลงไปสถานที่แห่งที่สองกับคนร้าย
‪สมบูรณ์แบบ
‪คุณทําได้แน่ ไปกันเลย
‪- โอเค ‪- สไตล์ "นิกกี้ปืนไว" ลุย!
‪- นิก คุณเอานี่ไป ‪- ผมจะถือ...
‪ไหนบอกมาซิ ใครที่ไหนเรียกคุณว่า "นิกกี้ปืนไว"
‪มีใครไม่เรียกที่ไหนล่ะ เรียกกันหมดทุกคน
‪ไม่เคยแบกกระเป๋าใส่เงินหนักเท่านี้มาก่อนเลย
‪ทําไมไม่โอนกันวะ กระเป๋านี่หนัก...
‪เจ็บมือจะตายแล้วเนี่ย
‪ถือสองมือดีกว่า จะดูแปลกไหม
‪- ไม่ มือคุณน่ารัก ‪- "น่ารัก" เหรอ พูดงี้แปลว่าไง
‪- มือคุณเล็กๆ น่ารัก ‪- บ้านคุณมือใหญ่เหมือนอุรังอุตัง
‪โตมาเลยคิดว่ามือเท่าใบลานมันปกติ
‪ไม่ได้ว่ามือคุณจุ๋มจิ๋มซะหน่อย
‪แค่บอกว่ามันรู้สึกแปลกๆ ‪เวลาไฮไฟฟ์คุณ เพราะมือเล็ก
‪นี่ก็มือไซซ์ปกติไหม
‪- ยายคุณถือบูลด็อกได้ด้วยมือเดียว ‪- อย่ามา
‪นี่เราต้องไปหาใคร
‪- มือถือดัง ‪- กําลังรับเนี่ย
‪โอเค เริ่มกันเลย
‪เริ่มการแกะรอย
‪สวัสดี บงชูร์มาดาม ‪หรือมาดมัวแซล หรือเมอซิเออร์ ว่าไง
‪นิก นี่ผมเอง!
‪ราชา เป็นไรไหม
‪เราเอาเงินมาแล้ว ‪แค่อยากรู้ว่าต้องเอาไปที่ไหน
‪บอกมา เราจะไปช่วยคุณทันที
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ได้ยินแล้วนะว่ามันยังมีชีวิต
‪ทีนี้ก็เอาเงินไปที่รถตู้ริมทางเท้า
‪ได้
‪- รถตู้ไหน ‪- รถตู้เหรอ
‪รถตู้คันไหน คันนั้นเหรอ
‪อย่าชี้สิวะไอ้โง่ เดินไปทางนั้นชิลๆ
‪โอเค ไปแล้ว
‪ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล มหาราชาตายแน่
‪อย่าฆ่าเขา เราจะไปหาแล้ว
‪เราต้องไปที่รถตู้
‪- คันนั้นเหรอ ‪- อย่าไปชี้สิ
‪เขาไม่ชอบให้ชี้ คันนั้น
‪ฉิบหาย
‪ขึ้นรถตู้
‪เราจะให้เงินคุณ แลกกับตัวมหาราชา
‪เขาอยู่ไม่ไกล
‪ขึ้นรถตู้
‪- อย่าขึ้นรถตู้นะ ‪- ชะตากรรม...
‪- เราไม่ได้ตกลงกันงี้นะ ‪- ข้อที่สาม อย่าขึ้นรถตู้
‪ขึ้นรถเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นกูยิงไส้แตกทั้งคู่
‪พาไปที่แถบชนบทแล้วเอาศพให้หมูกิน
‪- ก็ได้ๆ ขึ้นรถตู้กัน ‪- โอเค
‪โอเค ขอโทษ ขึ้นแล้วๆ
‪พวกอเมริกันสมองนิ่ม
‪- เอาเงินมาให้เรา ‪- ส่งเงินให้คุณ
‪- ได้เลย เงิน ‪- เอาเงินให้เขาซะสิ
‪- แป๊บนะ ‪- ผมมีนี่ด้วยนะ
‪เชี่ยไร
‪ผมเอามาด้วยเผื่อเสร็จงานเราอยากฉลอง
‪- เพี้ยนแล้วเหรอ ‪- เปลี่ยนแผน
‪เพราะงั้นผมจะใส่กุญแจมือตรงนี้ ‪แล้วอีกข้างล็อกตรงนี้
‪เราไปไหน กระเป๋าต้องไปด้วย
‪เข้าใจไหม ผมไม่รู้ว่ากุญ...
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- อะไร
‪- ฮัลโหล ‪- เน็ตหลุดเหรอ
‪เตรียมพร้อม
‪พาเราไปหามหาราชาเดี๋ยวนี้ ปลื้มไหมล่ะ
‪สับมือมันเลย
‪- สับมือเหรอ ‪- ไงนะ
‪- ใช่ ‪- ไม่! ขวาน!
‪- อย่า หากุญแจ ‪- ผมรู้ว่ากุญแจอยู่ไหน
‪- ดูในนี้ ‪- อย่า โป้ง
‪- หาไม่เจอ ‪- ล้วงกระเป๋าดูสิ
‪ปืนโธ่เว้ย หาไกกุญแจไม่เจอเลยจริงๆ
‪ที่รัก พูดอะไรของคุณ
‪ปืนไง ยิงไอ้ห่านี่ซะสิ!
‪ตายแล้ว!
‪ตายแล้ว ขอโทษจริงๆ
‪ไปขอโทษทําไม คุณฆ่าโจรลักพาตัว
‪ว้าย!
‪ยิงมันสิ
‪ยิงขาได้ไหม ฉันไม่อยากฆ่าใครแล้ว
‪มันต่างกันตรงไหน ยังไงคุณก็เป็นฆาตกรไปแล้ว
‪ฉันไม่อยากเป็นฆาตกรสังหารหมู่
‪- คว้าขวาน ‪- โอเค
‪อะไร
‪ว้ายตายแล้ว
‪ที่รัก คุณไม่ใช่แค่ฆาตกรสังหารหมู่
‪แต่เป็นฆาตกรขวาน
‪ที่รัก เขาขยับ
‪พระเจ้าช่วย เขาน่าจะไม่เป็นอะไร
‪คนกําลังจะตายก็กระตุกงี้แหละที่รัก
‪พระเจ้า
‪เท้าเขาเหยียบคันเร่ง
‪จับพวงมาลัยสิ!
‪ตายแล้ว
‪ยี้ น่าหยะแหยง ฉันโดนศพ
‪เป็นไงล่ะ คราวนี้ใครกันแน่ ‪ที่จะกลายเป็นอาหารหมู
‪นั่นมันคนที่ตายแล้ว นิก
‪แย่แล้ว ทุกคนหลบไป!
‪เชี่ย
‪ตั้งใจจะชนให้หมดทุกอย่างเลยหรือไง
‪- ประตูเปิด! ‪- ตายแล้ว คุณทําอะไรลงไป!
‪ตายแล้ว ที่รัก
‪พ่อแก้วแม่แก้ว!
‪ที่รัก ระวังเสา!
‪- อะไร! ‪- ข้างหน้ามีเสา!
‪ไม่ได้ยินเลย!
‪เกือบไปแล้ว
‪ช่างเถอะ
‪โอเคที่รัก
‪- บงชูร์ ‪- บงชูร์ ทุกคนโอเคไหม
‪โทษที ขอลงจากรถก่อน
‪ระวังนะ ตายแล้ว
‪- อกอีแป้น ‪- ทุกคนโอเคนะ
‪สวัสดีครับ มื้อเที่ยงอร่อยไหม
‪- อะไร ‪- อะไรนะ
‪ไม่นะ
‪- เดี๋ยว ว่าไงนะ ไม่ ‪- อะไร...
‪ผมไม่ได้หยิบมีดหั่นชีสซะหน่อย ผมหยิบชีส
‪หยิบมาทําไม กินชีสทําไม
‪ผมกินชีสเพราะผมเมาหญ้าไง ‪แล้วชีสมันอร่อย
‪มีดนั้นไม่เคยออกจากห้องเรา นิก
‪อาจมีคนหยิบออกมาก็ได้ ‪พวกมันอาจขโมยมีดมาเพื่อปลอมคลิปใส่ความเรา
‪มีดมีรอยนิ้วมือเราเต็มเลย
‪โกหกขี้ๆ ครับ
‪เราไม่ได้ทํานะคะ
‪โทรทัศน์มันตอแหล
‪เราทําเรื่องพวกนั้น...
‪เราบริสุทธิ์
‪ไม่ได้
‪ตรงข้ามกับโอเจ
‪เราไม่มีทางทําแบบนั้นหรอก ฉันสาบาน
‪- ไม่มีทาง ‪- สัญญาเลย
‪มันเป็นอุบัติเหตุ มันเกิดขึ้นได้
‪- ไง ‪- พระเจ้า
‪บอกแล้วไงว่าอย่าขึ้นรถตู้
‪- ก็เรา... ‪- ก็โจรมันมีปืน
‪- คุณก็มีปืน ‪- ใช่...
‪- ฉันใช้ปืนแล้ว ‪- เธอใช้ปืนเก่งด้วย
‪เห็นไหมว่าทีวีเขาป้ายสีเรายังไง
‪- คลิปนั้นถูกดัดแปลง ‪- ใช่
‪- ว่าแล้วว่าคุณต้องดูออก ‪- ขอบคุณที่ดูออก สมเป็นมือโปร
‪กระเป๋ายังอยู่ดีไหม
‪โอ้โหเฮ้ย เราลุยด้วยกันเนอะ
‪เจ๋งดี
‪หาเราเจอเร็วขนาดนี้ได้ไง
‪ก็มันมี 70 ล้านเหตุผล
‪- อ๋อ ‪- เอากระเป๋ามา กุญแจอยู่กับคุณไหม
‪กุญแจอะไร นี่มันกุญแจมือจุ๊กกรู๊
‪ดูนะ แค่นี้ก็ปลดได้แล้ว
‪โอเค พอพวกมันเห็นผมถือนี่ก็จะตามผมมา
‪- ครับ ‪- ผมจัดการไหวอยู่แล้ว
‪ไม่บอกก็รู้
‪พบกันที่แมเดอลีนเวลา 19 นาฬิกา
‪ได้เลย เราไปแน่
‪ก่อนหน้านี้ผมดูถูกกิจการคุณแรงไป
‪กระดูกเราอาจคนละเบอร์ ‪แต่เรามีแพชชั่นเหมือนกัน
‪ผมเข้าใจแล้ว ไชโย!
‪ผมผิดไปแล้ว พี่เขาโคตรเก๋า
‪ที่รัก
‪ถ้ามิลเลอร์เป็นโจรลักพาตัวล่ะ
‪แต่เขานัดเราไปเจอกัน ‪19 นาฬิกาที่แมเดอลีน...
‪รู้ แต่คนเลวชอบโกหก
‪ใช่ไหม แล้วเราเพิ่งยื่นเงินให้เขาไป 70 ล้าน
‪- ฉิบหาย คุณอาจพูดถูก ‪- แค่พูดเฉยๆ
‪ไม่ คุณคิดผิดถนัด
‪- ใครเนี่ย ‪- ไม่รู้เหมือนกัน โผล่มาจากไหน
‪- จะเดินฝ่าเพลิงเข้าไปเลยเหรอ ‪- เดินฝ่าเข้าไปเลย
‪หยิบกระเป๋าไปแล้ว
‪- ไม่ พระเจ้าช่วย ‪- ชิบ สับสนไปหมดแล้ว
‪- ไม่นะ คนนั้นใคร ‪- ใครน่ะ
‪หัวจะปวด
‪เอ็นอี-413-ดีเอเอ็น
‪ตํารวจยุโรปตามจับเราอีกแล้ว เผ่นกันเถอะ
‪- หยิบหมวกมาใส่ ‪- ฉันจะหยิบ... โอเค
‪- นี่อะไร... ‪- อะไร
‪เดอลาครัว หมอนั่นชอบเราจะตาย
‪เข้าใจคําว่า "โอเปร่า" โอเค ไป
‪- เซอร์ไพรส์ ‪- ออดรีย์กับนิก
‪- คุณวงแหวนบุหรี่ เป็นไง ‪- ได้รับการ์ดวันคริสต์มาสเราไหม
‪ผมสบายดี และได้รับแล้ว ‪ใส่เสื้อหนาวเหมือนกัน น่ารักดี
‪ไอเดียฉันเอง
‪นี่ เราอยากให้ช่วยนิดนึง
‪- อยากให้ช่วยเยอะเลย ‪- ใช่
‪- คุณถูกจับแล้ว ‪- ไม่
‪ฉันไม่เคยดูออกเลยว่าคุณเอาจริงหรือล้อเล่น
‪ดูจริงจังอยู่นะ จริงจังไหม
‪ข้อหาลักพาตัวมหาราชา
‪ฆ่าบอดี้การ์ดของเขา
‪ขโมยเงิน 70 ล้านดอลลาร์
‪- ขโมย... ‪- ทําลายอาคารสาธารณะหลายแห่ง
‪แล้วนี่แอบเข้ามาในโรงโอเปร่าด้วยใช่ไหม
‪- เราไม่ได้ทํานะ ‪- เราทําแค่ข้อสี่กับข้อหก
‪เราแค่ถูกใส่ร้าย
‪เรามีลางสังหรณ์ว่าใครเป็นคนทํา
‪ช่วยหาทะเบียนรถให้เราหน่อยสิ
‪ผมจะยินดีอย่างยิ่ง
‪แต่หลังจากนั้นผมต้องรายงานผู้บังคับบัญชาทันที
‪ไม่งั้นผมจะมีความผิดข้อหาช่วยเหลือโจร
‪เอางี้ เรามัดคุณไว้ก็ได้
‪คุณจะได้อ้างว่าโดนเราบังคับให้ช่วย
‪เดี๋ยว จะโทรหาใคร
‪ผมไม่ได้จะโทรหาใคร
‪ผมมีแอปที่ใช้ติดตามรถทะเบียนนั้นได้
‪- มีแอปแบบนั้นด้วยเหรอ ‪- อืม
‪โห เสร็จแล้วมีแอปชาแซมด้วยไหม
‪ผมอยากรู้ว่านี่เพลงอะไร
‪แอปบอกว่ารถบรรทุกจอดอยู่ ‪ข้างปราสาทที่ห่างไป 80 กิโลเมตร
‪อืม
‪ขอโทษที ช่วยเกาจมูกให้ทีสิ
‪เบาๆ หน่อย
‪- ขอบคุณ ‪- ว่าแต่มีรถให้ยืมไหมคะ
‪- กุญแจอยู่ในกระเป๋ากางเกง ‪- โอเค
‪อันนั้นบอกออดรีย์ด้วยเหรอ ‪ผมล้วงกระเป๋ากางเกงให้เอง
‪พูดไงได้ล่ะ รู้ว่าเสี่ยงก็ยังต้องขอลอง
‪โอเค นี่มันฝรั่งหรือกุญแจเนี่ย โอเคเจอละ
‪- เราจะดูแลรถเป็นอย่างดี ‪- นี่
‪ห้ามเอาอาหารเข้าไปกินในรถ
‪นี่ ผมว่ารถเดอลาครัวต้องโคตรเฟี้ยวแน่ๆ
‪(ตํารวจ)
‪(สารวัตรเดอลาครัว)
‪ขออภัย
‪บองซัวร์สารวัตร
‪- บองซัวร์ผู้พัน ‪- อองชองเต
‪ตํารวจตามจับคุณอยู่นะ
‪ไม่บอกก็รู้ ผู้พัน นี่ไม่ใช่ฝีมือเรานะ
‪ผมรู้ แต่อาวุธสังหารมีลายนิ้วมือพวกคุณเต็มเลย
‪แล้วยังมีคลิปคุณวิ่งถือมีดออกไปจากเต็นท์
‪- ใช่ ‪- บ้านสปิตซ์ออกทริปทีไร วายป่วงทุกที
‪เออนี่ มิลเลอร์ตายแล้ว และเงินก็โดนเอาไป
‪ดูเหมือนพวกคุณเอาไปน่ะสิ
‪มีแย่กว่านั้นอีก คนร้ายเพิ่งโทรมา
‪มันให้เวลาเราหาเงินไปให้ถึงแค่เที่ยงคืน
‪ไม่งั้นจะฆ่ามหาราชา
‪โอเคผู้พัน ช่วยยื้อเวลาให้เราทีได้ไหม
‪- ขอบคุณอย่างสูง ‪- ขอบคุณนะผู้พัน
‪โอ้แม่เจ้า
‪เข้าใจเลยเนอะว่าทําไมโจรถึงจะเอา 70 ล้าน
‪ค่าไฟคงแพง
‪ให้ตายสิ
‪โอเค คูน้ําน่าจะสักสามเมตรได้ไหม
‪ผมน่าจะโดดพ้นนะ
‪นิก สามเมตรมันสิบฟุตเลยนะ
‪สมัยม.ปลายผมทําสถิติวิ่งกระโดดไกล
‪ไม่ได้โม้นะ ‪แต่สมัยหนุ่มผมโดดได้ไกลกว่าคูนี่ซะอีก
‪- ใช่เหรอ ‪- ใช่
‪ได้ฉายาว่าอะไร "นิกกี้ขายาว" เหรอ
‪ล้อเลียนกันป่ะเนี่ย
‪ก็แค่บอกตรงๆ ว่าคุณโดดไม่พ้นหรอก
‪ผมไม่สะใจหรอกนะ ‪เวลาพิสูจน์ให้เห็นว่าคุณผิด แต่จะทํา
‪โอเคนะ
‪เออ จากมุมนั้นมันก็ดูไกลกว่าสามเมตรอยู่
‪- แย่จุง ‪- คิดว่าคุณอาจโดดได้ไหม
‪นี่จะมาให้ฉันโดดอีก
‪บองซัวร์
‪- เคาน์เตส ‪- เคาน์เตส
‪แปลกใจเหรอ
‪ก็ใช่ไง ไม่ได้ยินเราอุทาน ‪ว่า "เคาน์เตส" เหรอ
‪โธ่เว้ย
‪วิกอยู่ไหน
‪คงอยู่กับโจรลักพาตัว
‪โจร... งั้นคุณไม่ใช่โจรลักพาตัวเหรอ
‪ไม่ใช่ ฉันไม่มีทางทําแบบนั้นได้หรอก ‪วิกรมเป็นเพื่อนฉัน
‪เพื่อนอะไรกัน
‪คุณรักเขา
‪แสบจมูก
‪ฉันรักเงิน
‪พอฉันได้ยินว่ามือสมัครเล่นสองคนจะมาไขคดีนี้
‪ฉันก็ต้องเอามาให้ได้
‪ต้องเอามาให้ได้
‪- งั้นคุณไม่ได้เอามีดไปวาง ‪- หรือปลอมคลิป
‪หรือแอบวางยาเครื่องดื่มเราที่วิลล่า
‪ขุดมาทําไม ไม่เห็นเกี่ยวกันเลย
‪ไม่เกี่ยวที่ไหนกัน
‪- ไร้สาระ... ‪- พอแล้ว จะบ้าตาย
‪นี่ คนร้ายสองคนไม่เคยไปกันรอดหรอก
‪- ต้องมีคนนึงหักหลังอีกคนเสมอ ‪- พล็อตนี้มาแนวนี้ทุกที
‪- เราเคยเห็นมาแล้ว ‪- บ่อย
‪- เชื่อเรา ‪- เอาตัวเองรอดเถอะ
‪อิมานี่ รถหลบหนีของเราพร้อมยัง
‪- ค่ะ เคาน์เตส ‪- ดีมาก
‪- ไม่! ‪- อย่า
‪- ตายแล้ว ‪- บอกแล้วไงล่ะ
‪- แบบนี้ทุกคู่เลย ‪- ใช่
‪ถ้าโชคดี พวกคุณจะสําลักควันตายก่อนโดนไฟลน
‪ไม่นะ
‪อุ๊ย
‪อะไรกัน
‪หักหลังซ้อนหักหลังจ้า
‪เวรแล้วไง เราโดนโบ้ยความผิด ‪ที่ยัยสองคนนี้ตายด้วยแน่เลย
‪ไปกันเถอะ เราต้องรีบโดดหนี
‪ไป โดดเร็ว พร้อมกันนะ
‪- ตายแล้ว ‪- กลับไปๆ
‪ไปที่หน้าต่าง ไป
‪เชี่ย
‪- โธ่เว้ย ‪- เป็นไรไหม
‪- คุณล่ะ ‪- ต้องกลิ้งหนีนะ
‪ไม่ใช่ อีกทาง!
‪ให้ตาย คุณใหญ่ชะมัด
‪ตอนฮันนีมูนคุณก็พูดคํานี้ ‪แต่ขอตอบเหมือนเดิม เราต้องพยายามต่อ
‪พระเจ้า ที่รัก ฉันไม่รู้แล้วว่าจะกลิ้งไปไหนกัน
‪- ผมก็ไม่รู้ ‪- แย่แล้ว
‪ผมวางยาเราเองแหละ
‪ว่าไงนะ
‪ที่จริงคุณเป็นคนทํา แต่ความผิดผมเอง
‪ผมแอบเก็บยานอนหลับ ‪ไว้ในขวดยาแก้ปวดที่คุณใช้ แล้วผม...
‪บางครั้งผมเครียดมาก ‪ผมขอโทษ ผมผิดเอง
‪ไม่ต้องขอโทษหรอก ฉันสิที่ต้องขอโทษ
‪พักนี้ฉันวิจารณ์คุณไม่หยุด รู้สึกผิดมากเลย
‪- ขอโทษนะ ‪- ไม่เป็นไร ช่างมัน
‪ทั้งป้ายโฆษณากับนามบัตรไหมขัดฟัน
‪- นามบัตรไหมขัดฟัน ‪- ฉันรู้ ฉันไม่ได้คิด...
‪- ไม่ใช่ว่าไอเดียมันแย่นะ... ‪- นามบัตรมีใบมีด
‪ผมใช้มันตัดเทปได้ ในกระเป๋ามีใบนึง
‪- ตรงไหน ‪- กระเป๋าด้านหลัง
‪เดี๋ยวนะ ฉันหาอยู่
‪ช่วยผมที หยิบออกมา ล้วงหน่อย
‪- ลงไปอีก ขอร้องล่ะ ‪- เจอแล้ว
‪คุณพระช่วย ได้ยัง เราจะตัดเทปได้ไหม
‪- มันได้ผลไหม ‪- คิดว่านะ
‪ให้ตาย รักนะนามบัตรไหมขัดฟัน
‪รักมากเลย ขาดสิ เย่!
‪ใช่ ตัดที่เท้า
‪- ได้แล้ว ‪- โอเค ไปกันเร็ว
‪ไม่นะ
‪- จะทําอะไรน่ะ ‪- ตายแล้วๆ
‪เอานี่ไป ผมจะยิงหน้าต่าง
‪กรรม
‪ให้ตาย นี่มันปืนฝรั่งเศส
‪ที่รัก
‪- ไม่นะ ‪- อะไร
‪ไม่!
‪ที่รัก ฉันรักคุณ
‪ให้ตาย
‪- อะไรนะ ไม่ ‪- ไม่นะ ไม่ๆๆ
‪สัส
‪นิก
‪คราวนี้ผมขอขับนะ
‪ได้เลย
‪ถามจริง สุดจะบรรยาย ‪คุณได้ขับอีกแล้วอ่ะที่รัก
‪- ขอโทษนะ ‪- ไม่เป็นไร
‪ทุกท่านครับ
‪ผมสารวัตรโลรองต์ เดอลาครัว
‪เมื่อ 15 นาทีก่อน ตํารวจสากล ‪ได้เข้าควบคุมคดีนี้เป็นที่เรียบร้อย
‪และมอบหมายให้ผมเป็นผู้นําทีม
‪โอเค เราเข้าใจ ‪แต่ทําไมจู่ๆ ตํารวจสากลก็เข้ามายุ่งล่ะ
‪นี่เป็นอาชญากรรมที่โหดร้าย
‪มีการฆาตกรรมหลายศพ ลักพาตัว ‪ทําลายคาเฟ่เก่าแก่ที่สุดของปารีส
‪แถมยังมามัดแฟนคลับโอเปร่าหน้าตาดีอีก
‪ไอ้นี่
‪แต่ทําไมเราต้องเชื่อด้วยล่ะ ‪ว่าคุณจะตามหานิกกับออดรีย์ สปิตซ์เจอ
‪เพราะผมถือสายกับพวกเขาอยู่
‪- ฮัลโหล ไง ทุกคนอยู่ไหม ‪- ครับออดรีย์
‪ทุกคนยกเว้น...
‪เคาน์เตสกับลูกคู่น่าขนลุกใช่ไหม
‪คืนวิกรมมาเดี๋ยวนี้ พวกคนชั่ว
‪- ได้เงินไปแล้วนี่ ‪- เงินอยู่กับเราจริงๆ
‪แล้วถ้าอยากเห็นเงินนี่อีกก็ไปบอกให้คนร้าย
‪พามหาราชาไปที่ร้านอาหารจูลส์ เวิร์น
‪ไงนะ อะไรนะ
‪ร้านอาหารจูลส์ เวิร์น
‪ร้านจูลส์ เวิร์นเหรอ ‪อ๋อ เลอชู เวน
‪บนหอสังเกตการณ์ ‪ที่หอไอเฟลตอนเที่ยงคืน
‪ใช่
‪หมายความว่าไง พี่ไม่ได้อยู่กับเรา
‪- ตอแหล! ‪- เขาอยู่กับใครคนนึงในนั้นแน่นอน จบนะ
‪เพราะงั้นทําตามที่เมียผมสั่ง ‪เที่ยงคืน มหาราชาต้องมีชีวิต
‪และสารวัตร เราพยายามสตาร์ตรถคุณ
‪แต่มันไม่ติด เลยทิ้งไว้ที่นั่น
‪ว่าไงนะ
‪เราขโมยลัมโบร์กีนีมา จบงานนี้คุณเอาไปเลย
‪ก็ได้
‪(ปารีส-ออร์เลอ็อง)
‪โอ้แม่เจ้า สวยบาดใจ
‪แต่งตัวสวยหล่อกันทําไม
‪ก็ในเว็บบอกว่าร้านนี้ต้องแต่งตัวดี
‪เคยโดนร้านทาเวิร์นออนเดอะกรีนไล่ ‪เพราะใส่ขาสั้นเข้าไป
‪- แล้วนี่คนอื่นอยู่ไหน ‪- นั่นสิ
‪เราเหมาทั้งร้านหมดแล้ว จะได้ไม่มีใครมากวน
‪เข้าใจใช่ไหมว่าเรานัดเจอกันที่สาธารณะ
‪เพื่อให้มีสาธารณชนอยู่ด้วยน่ะ
‪- ไปเอาชุดหรูมาจากไหน ‪- ไปทําผมมาด้วยเหรอ
‪ฟังนะ เราไปเจอปัญหามา โอเคนะ
‪มันมีคูน้ํา แล้วเราก็... ‪ฉันไม่จําเป็นต้องมาอธิบายให้ใครฟัง
‪เราจะเป็นฝ่ายถาม ตามนั้นนะ
‪- เชิญถามเลย ‪- เรามาทวนรายชื่อผู้ต้องสงสัยกันดีกว่า
‪เตรียมฟังยาว
‪มาเริ่มกันที่ไซร่า โกวินดัน
‪ฉันเหรอ
‪ฉันปกป้องคุณนะ ที่จริงฉันชอบคุณมาก
‪รู้ แล้วเราก็ชอบคุณมาก ‪คุณใจดีกับเรามากเลย
‪เราแค่ต้องทําตามหน้าที่
‪ฉันเนี่ยนะลักพาตัวพี่แท้ๆ
‪- เธอขึ้นแล้ว ‪- เห็นแล้ว ก็ยืนอยู่ตรงหน้า
‪บ้าไปแล้วเหรอ
‪- มูฟออนเถอะ ออดรีย์ ไปต่อ ‪- คนต่อไป
‪อย่าเครียด ไซร่า
‪ฟรานซิสโก้ ประธานคณะกรรมการ
‪เมื่อมหาราชาไม่อยู่แล้ว ‪คุณก็ยักยอกทรัพย์ได้สบายใจเฉิบ
‪เพื่อเอาไปจ่ายค่าฟ้องร้อง ‪เรียกค่าเลี้ยงดูลูกทั้ง 2,000 คนของคุณ
‪เรามาปั๊มคนที่ 2,001 กันดีไหมล่ะครับ
‪ไปเล่นตรงนู้น ไอ้ลามกจกเปรต
‪คลอเด็ท โจแบร์
‪ชูแบร์
‪สาวหน้าร้านชาวปารีส ร้อนเงินอย่างแรง
‪ถ้าฉันอยากได้เงิน แค่แต่งกับเขาก็ได้ไหม
‪คณะกรรมการให้คุณเซ็น ‪สละสิทธิ์ไม่เอาสินสมรสน่ะสิ
‪แล้วผู้พันล่ะ เขามีแรงจูงใจอะไร
‪เขาอาจแค่เบื่อรับใช้พวกคนรวย ‪เพราะพวกคุณห่วยแตก
‪หรือผู้พันอาจต้องการเงินมากพอที่จะเอาไปซื้อ
‪แขนไบโอนิก
‪ผมดูราคามาแล้ว ที่จริงไม่ค่อยแพงเลย
‪- เท่าไรเหรอ ‪- สองสามหมื่นเหรียญ
‪ถูกขนาดนั้นเชียว งั้นผมน่าจะซื้อมามั่ง
‪คุณต้องตัดแขนทิ้งก่อนน่ะสิ
‪ผมไม่ได้พูดถึงแขน
‪เอาละ เราพูดถึงทุกคนครบแล้ว
‪ใครเป็นคนทํา
‪วิก
‪- เฮ้ย ‪- เดี๋ยว
‪คนร้ายเขาขอให้ผมเอาระเบิดโคตรเก๋ามาให้ดู
‪ตายแล้ว
‪แรงพอจะระเบิดทั้งตึกนี้เลยนะเพื่อน
‪เพราะงั้นฟัง เอาเงินไปใส่ในลิฟต์ ‪แล้วส่งขึ้นไปชั้นบนสุด
‪พอพวกเขานับเงินครบแล้ว พวกเขาจะส่ง...
‪เรียกว่าอะไรนะ ไอ้ที่มันใช้กดระเบิด
‪- รีโมตจุดชนวน ‪- ใช่ ไอ้นั่นแหละ
‪พวกเขาจะส่งมันลงมา แล้วเราก็เผ่นได้
‪ต้องรีบหน่อยนะ เพราะว่าแบบ...
‪แย่แล้วนิก
‪นิก เงิน รีบเอาไปใส่ในลิฟต์เร็ว
‪ไปเลย
‪- ไม่อ่ะ ‪- หมายความว่าไง
‪- คุณจะทําอะไร ‪- พวกมันไม่ระเบิดเขาหรอก
‪นิก นี่คุณใช้สัญชาตญาณล้วนๆ อยู่ไหม
‪- เชื่อผม ‪- นิก!
‪ไอ้น้อง
‪ไม่เป็นไร โลกสดใส มหาราชา
‪คนที่ทําแบบนี้ต้องได้รับการฝึกมาอย่างดี จริงไหม
‪เพราะมันฆ่าคุณลู บอดี้การ์ดชาติพยัคฆ์
‪มันนับถอยหลังอยู่นะพวก
‪ไม่ นิก
‪และเราก็รู้ว่าโจรลักพาตัวเจาะระบบเก่งขั้นเทพ
‪ถึงเข้าไปเอาคลิปออกมาดัดแปลงได้
‪ให้เขาไปสินิก
‪มันรู้ว่าคุณลูกับนิกอยู่ตรงไหน ‪ที่หลังเวทีในงานแต่ง
‪แล้วจับทั้งสองคนสลับที่กันบนหลังช้าง
‪- แต่ที่รัก... ‪- นิก ผมจะกระจุยแล้ว
‪เชี่ยวชาญซะขนาดนั้น...
‪ให้ตายเถอะนิก
‪หมอนี่ควรไปเขียนหนังสือนะ
‪พระเจ้า นิก!
‪"วิจัยนับพันครั้งเผยให้เห็นว่า ‪โจรลักพาตัวจะไม่กระทําการใด
‪ที่จะเป็นภัยต่อการได้รับค่าไถ่"
‪บทที่เก้า หัวข้อที่สาม ‪เขียนโดยคุณคอนเนอร์ มิลเลอร์
‪คุณอ่านหนังสือแล้ว
‪หมดทุกตัวอักษร อย่างห่วย
‪ชิมเหล้านี่สิ ละมุนลิ้น
‪ฉันใจหายใจคว่ําหมดเลย
‪เสียงอะไร
‪อะไร
‪น่าประทับใจมาก
‪ออกมาจากรถเอสยูวีก่อนมันระเบิดได้ไง
‪ฉันเปล่า
‪ฉันปีนเข้าไปในห้องกันระเบิด ‪ทําจากไทเทเนียมที่เบาะหลัง
‪ตายโชว์ เป็นวิธีที่ฉลาดล้ํา ‪ในการตัดชื่อตัวเองออกจากรายชื่อผู้ต้องสงสัย
‪ใช่ แต่ทุกอย่างไม่เป็นไป ‪ตามแผนการของแกใช่ไหมล่ะ
‪ลูกน้องแกหยิบกระเป๋ามา ‪อีกไม่กี่วินาทีก็จะหนีไปได้แล้วเชียว
‪แต่แล้วก็ตู้ม
‪แฟนเก่าจอมละโมบเข้ามามีเอี่ยว
‪เจ็ดสิบล้านดอลลาร์
‪เงินเยอะมากนะนั่น ต่อให้สําหรับเคาน์เตส
‪เธอเลยส่งอิมานี่ไปปล้นโจรอีกที
‪- ใครนะ ‪- อิมานี่
‪- ใครนะ ‪- อิมา... หางเครื่อง...
‪ของเคาน์เตส หัวเราะซิ
‪- ต้องทําด้วยเหรอ ‪- เอาเถอะน่า
‪จําได้กันละ
‪แล้วนางก็โผล่มา
‪ขโมยเงินค่าไถ่ไปจากแก
‪คงเจ็บน่าดู
‪ถ้าได้ตั้งใจอ่านหนังสือของฉันแล้วจริงๆ
‪จะจําได้ว่าการเปิดเผยตัวตน ‪ที่ก่อนหน้านี้เคยเป็นความลับของโจร
‪จะทําให้คนที่มีส่วนรู้เห็นในข้อมูลนั้นเสี่ยงไปด้วย
‪ซึ่งแปลว่า...
‪ฉันต้องฆ่าพวกแกทุกคนแล้ว
‪โธ่ถัง
‪แกรี่
‪แกเป็นใคร
‪ฉันซูซาน
‪- รู้จักคนนี้มะ ‪- ใครก็ไม่รู้
‪ฉันกับแกรี่เจอกันที่นี่เมื่อสิบปีก่อน ‪สมัยที่ฉันมาเรียนเมืองนอก
‪แล้วเราให้คํามั่นสัญญากันว่า ‪ถ้าเรายังรักกัน
‪และยังไม่พบรักใหม่
‪เราจะมาพบกัน ที่จุดกึ่งกลาง ‪บนหอคอยไอเฟลยามเที่ยงคืน คืนนี้
‪และฉันยังรักเขาหมดหัวใจ
‪ในนี้มีแกรี่ไหมคะ
‪เอามือลงไปเลยฟรานซิสโก้
‪- ว้ายตาย ‪- ระวัง!
‪เฮ้ย!
‪ชิบเป๋ง
‪เตรียมพร้อม
‪ขอบอกก่อนอําลาไป ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‪ปุ่มกดระเบิดยังอยู่กับมัน
‪ออดรีย์
‪พับผ่า
‪ไม่ได้ตั้งใจไว้แบบนี้เลย!
‪แกชอบตัดสินใจทําแต่เรื่องแย่ๆ ‪ไม่รู้จักจําเลยสินะ
‪นิก ไม่อยากเชื่อเลยว่าทําแบบนี้
‪เอาปืนผมไป
‪เดี๋ยว คุณต้องใช้กระสุน ในกระเป๋าผม
‪ให้กูล้วงอีกละ
‪- ใส่ไว้ซะลึกเลยนะ ‪- อันนั้นแหละ
‪ซูซาน ไปกดแผลของสารวัตรหน่อย
‪นี่มันเหมือนพวกการแสดงที่ผู้ชมมีส่วนร่วมเหรอ
‪ฉันดีใจนะที่แฟนตัวยงจะได้มาเห็นภาพนี้
‪ที่จริงนี่อยากถอนตัวไม่เป็นติ่งละ
‪น่าเสียดาย ‪เพราะฉันกําลังจะสอนบทเรียนสุดท้าย
‪วิธีระเบิดหอไอเฟลแล้วรอดตัวไปได้
‪ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะทํา
‪สิ่งเดียวที่ฉันเกลียดยิ่งกว่าพวกพยาน
‪คือพวกฝรั่งเศส
‪ถ้าประตูนั้นเปิดออก ‪ทุกคนในนั้นต้องตาย เข้าใจไหม
‪นิก ไม่นะ นิก!
‪นิก
‪(แกเป็นหนี้ไอโฟนเราสองเครื่อง ‪รักนะจุ๊บๆ จากนิกกี้ปืนไว)
‪ซิบติด
‪- แม่งเอาออกไปที รู้สึกตายง่ายมาก ‪- เสื้อกั๊กตัวนี้ไซซ์เอ็ม
‪พี่ใส่ไซซ์เอ็มไม่ได้ตั้งแต่อายุ 14 แล้ว
‪อย่ามาเหน็บได้ไหม ‪ขอร้อง แค่ถอดเสื้อก็พอ
‪ไม่เป็นไรนะคะ
‪ผมต้องการบุหรี่ไฟฟ้า
‪- ค่ะ ‪- อยู่ในกระเป๋า
‪- กระเป๋าขวา ‪- นี่เหรอ
‪- ไม่ใช่ ‪- อุ๊ย จับโดนจู๋
‪- อันนั้นแหละ ‪- เจอแล้วๆ
‪คนที่เพิ่งโดนยิงน่าจะไม่ควรสูบยา
‪แต่เต็มที่เลยนะ
‪บรุกลินมาแล้วจ้า
‪หยุดแล้ว
‪(ปลอดภัย)
‪(ทํางาน)
‪รีบถอดให้ไวเลย!
‪ถอยไป ไม่งั้นเงินร่วงแน่
‪ฉันไม่เชื่อ
‪โหม่งแรงแบบนั้นสมองคุณไม่ช้ําได้ไง
‪คนมันมีพรสวรรค์
‪มันจะไม่ได้กะพริบตาอีก
‪- นิก! ‪- มาแล้วครับสุดที่รัก!
‪งานนี้ขอฉายเดี่ยวนะ
‪อาจจะสมองช้ําเล็กน้อยอยู่นะ
‪- เอามันออกไป ‪- พวกเราจะโดนระเบิดหมด
‪ฉันไม่รู้จะทํายังไงดี
‪ไม่ต้องกลัวแล้วที่รัก
‪นิกกี้ปืนคู่มาแล้ว
‪ยิงโดนอะไรมั่งป่ะเนี่ย
‪ยิงโดนรีโมตระเบิดค่ะที่รัก
‪ดีเลย นั่นแหละที่อยากจะยิง
‪ว้าว
‪ยอดรัก
‪วงแหวน วงแหวนแห่งความรัก
‪ใช่ โอเค ตอนนี้เราจะใช้ปืน ‪ทําอย่างอื่นกันนะ ใช่ไหมพวก
‪เพื่อนๆ แกโดนอัดเละหมดแล้ว แกเป็นรายต่อไป
‪กล้าไหมล่ะ
‪โอเค
‪จะไปไหน ที่รัก!
‪ออดรีย์!
‪ที่รัก!
‪ไม่เป็นไรจ้ะที่รัก ‪ผมจะลงไปช่วยนะ เกาะไว้
‪กูคงอ่านข้ามบทสอนเตะแสกหน้า
‪โอ๊ยจะเป็นลม
‪มานี่
‪ได้เวลาโปรยเงินแล้วไอ้เวร
‪ไม่
‪ถึงซะทีสิ
‪เก็บพวกที่เหลือซะ
‪โอเค
‪- อะไรน่ะ ‪- เสียบรรยากาศหมด
‪นี่มิลเลอร์
‪สามีฉันพูดถูก หนังสือแกโคตรห่วย
‪เมียกูไม่เคยยิงพลาด
‪ขอโทษนะคะ
‪- มาพลาดอะไรเอาตอนนี้ ‪- ขอโทษนะที่รัก
‪โอ๊ยเชี่ย!
‪แม่งเล็งผมหรือมันกันแน่วะเนี่ย
‪ฉันเล็งมัน จริงๆ สาบาน
‪- บ้าเอ๊ย ‪- ยิงมันซะที
‪ยิงมันสิ
‪ที่รัก ฉันว่าฉันมาสุดสายละ เข้าใจไหมคะ
‪ตอนนี้ล้อฉันหมุนแรงมาก หมุนติ้วๆ...
‪พระเจ้า โอเค
‪ไม่เคยยิงพลาดงั้นเหรอ
‪จะให้ทุกคนเก่งเหมือนแกมันคงไม่ได้
‪เล่นให้สนุกนะมิลเลอร์
‪ไอ้ชิบเป๋ง
‪หมอบ หมอบเร็ว
‪- โอ้ ‪- โหด
‪ปารีสเพี้ยนจัง
‪- อันนี้ตายจริง ‪- ซี้แหงแก๋
‪มัน... ตายสนิท
‪คิดแผนการนั้นขึ้นมาได้ยังไง ทําได้ไง
‪- ไม่รู้เหมือนกัน ‪- ยอดอัจฉริยะ
‪มันปิ๊งขึ้นมาเอง คือว่าแบบ... ที่รักฉัน
‪อัพเลเวลไปแล้ว เป็นผมคิดแผนนั้นไม่ออกหรอก
‪ทําไปแบบงงๆ นี่กลัวมากเลย
‪- อะไร ‪- เราเป็นทีมแล้วนะ
‪ไม่ ไล่มันไปที
‪- อย่ามาแตะตัวเมียผม เมียไม่ชอบ ‪- ถอยไป ถอยไปซะ
‪คุณทําดีนะ แต่ถอยไป ‪ขอพื้นที่ส่วนตัว ขอบใจ
‪- ที่รัก ‪- ไม่เป็นไร ผมรักคุณนะครับ
‪ถ้าไม่นับเหตุการณ์นั้น คืนนี้ปารีสสวยดีนะ
‪ใช่
‪เย่ ว่าไง
‪- นิก ออดรีย์ ‪- พวกคุณทําสําเร็จอีกแล้ว
‪- วิก ฉันขอโทษเรื่องเงินนะคะ ‪- ใช่ ขอโทษ
‪ขอโทษจริงๆ ทิ้งเงินไปเยอะเลย
‪ฉันว่าชาวปารีสจะขอบคุณอย่างสุดซึ้ง
‪ไม่ต้องห่วงหรอก แค่เพื่อนฝูงผมไม่ตุยก็ดีแล้ว
‪ยกเว้นคุณลู
‪โธ่ จริงด้วยสิ
‪ลูไหนเหรอ
‪แย่แล้ว คุณโดนอะไรมา ทําไมเลือดออก
‪อ้อเปล่า ไม่ใช่เลือด สีเฮนนา
‪คงเลอะเพราะเรื่องวุ่นวายคืนนี้น่ะ
‪ขอบคุณพระเจ้า ใจกําลังบาง ‪คืนนี้ไม่อยากเห็นใครเจ็บแล้ว
‪ห้ามใครเลือดออกอีกนะ นึกว่าเลือดจริงๆ
‪เหนื่อยจังเลย พี่ล่ะ
‪อือ
‪บ่นพึมพําอะไร คุณบ่นพึมพําอีกแล้ว
‪ขอโทษที มันแค่ไม่มีเหตุผลเลย
‪ไซร่า ขอโทษนะ
‪เมื่อกี้บอกว่าทําเฮนนาเลอะ ‪เพราะเรื่องวุ่นวายคืนนี้เหรอ
‪ใช่ค่ะ
‪น่าสนใจนะ
‪น่าสนใจตรงไหนเหรอคะ
‪นั่นสิ น่าสนใจยังไง
‪ตอนที่เราเต้นระบําต้อนรับบ่าวสาว ‪ฉันไม่เห็นคุณเลยนะ
‪แล้วคุณก็โผล่มาหลังจากช้างเดินเข้ามาแล้ว
‪ใช่ ฉันไปหาอะไรดื่ม
‪แม่นาง ฉันเคยเป็นช่างทําผม ‪พอจะมีความรู้เรื่องสีย้อม
‪เวลาเฮนน่ามันแห้งแล้วน่ะ มันจะไม่เลอะ
‪ขออภัย นี่พูดเรื่องอะไรเหรอคะ
‪ที่ฉันเห็นบนเสื้อคนดูแลช้างมันไม่ใช่เลือด
‪มันคือเฮนน่า
‪ซึ่งเป็นเฮนน่าของคุณ ‪ที่ยังไม่ทันมีเวลาแห้งในคืนฆาตกรรม
‪ไอ้ชิบเป๋ง ฝีมือน้องสาว!
‪หักมุม!
‪ไม่เอาน่า ไร้สาระกันแล้ว ‪เราคุยกันแล้วไง
‪ฉันรักพี่ ทําไมฉันจะต้องอยาก...
‪อาจเพราะพ่อแม่ยกกิจการให้พี่
‪ทั้งที่คุณฉลาดกว่า
‪ส่วนเขาน่ะวันๆ ขี่เจ็ทสกี ‪อยากเป็นแร็ปเปอร์แต่ไร้ความสามารถ
‪ไม่ได้ว่านะ
‪เจ็บนิดนึง
‪เหตุผลเดียวกันกับ ‪ที่คุณพยายามฆ่าพี่ที่มุมไบใช่ไหม
‪แก!
‪แหม พ่อแม่ฉันพูดถูกอยู่อย่างนะ
‪ถ้าอยากให้อะไรได้ดั่งใจ ก็ต้องลงมือทําเอง
‪ไซร่า!
‪ไม่!
‪น่าสงสาร แขนยิ่งมีน้อยอยู่
‪อย่ามาเก๋าในเมืองฉัน
‪ใช่เลย แฟนข้าโว้ย!
‪- ขอบคุณค่ะที่รัก ‪- ผมจะ...
‪ว่าไง ไม่เป็นไรนะ
‪คุณทําดีมาก คุณเป็นบอดี้การ์ดเบอร์หนึ่งของผม
‪แล้วไม่ใช่แค่เพราะคนก่อนม่องเท่งนะ
‪หวังว่าโบนัสปีนี้จะเยอะๆ นะ
‪ได้เวลาซื้อแขนไบโอนิกแล้วเพื่อน เนอะ
‪- นะ ‪- เออ!
‪- คุณโอเค ‪- คุณพระ
‪- เป็นไงบ้างพ่อหนุ่ม ‪- เป็นไงบ้าง
‪- ผมโอเค ‪- โลรองต์เป็นคนที่พิเศษมาก ใช่ไหมคะ
‪แล้วคุณออกจากโรงพยาบาลเมื่อไร ‪เราจะไปดินเนอร์กันนะ
‪ปารีสร่ายมนตร์อีกครั้ง
‪หายไวๆ นะ
‪- โอเค ‪- ขอบคุณ
‪เราบอกเขาดีไหม
‪ทุกคน เราตัดสินใจแค่จดทะเบียนกัน
‪- ทางเลือกนั้นดีเสมอ ‪- เยี่ยมไปเลย
‪ดีแล้วล่ะ
‪อือ ไม่เชิญญาติหรอก ‪แต่ผมเป็นหนี้ชีวิตคุณสองคน
‪เราแค่ดีใจที่ทั้งคู่ไม่เป็นอะไร
‪แล้วขอบคุณจริงๆ ที่ให้เราได้ผจญภัยสนุก
‪ใช่
‪ครั้งที่เราจะไม่มีวันลืม
‪- ค่ะ ‪- งั้นถือว่าเจ๊ากันเนอะ บาย
‪บาย
‪- บ๊ายบาย ‪- ลาก่อน
‪เสียใจด้วยนะที่น้องคุณเป็นฆาตกรโรคจิต
‪ช่างมันเถอะ ยัยน้องขี้กากอยู่แล้ว
‪- ใช่แล้ว ‪- ใช่
‪- โอเค ‪- อยากกลับบ้านไม่ไหวแล้ว
‪- ผมก็เหมือนกัน ‪- อยากสุดๆ
‪เราต้องทําอย่างนึงก่อน
‪- เชื่อผม ‪- อะไร ก็ได้
‪- ไปดูผู้พันกัน ‪- โอเค
‪- เป็นไรไหม ‪- ผู้พัน
‪แขนนี้ไม่ต้องตัดทิ้งใช่ไหม
‪ล็อกแล้ว เรียบร้อย
‪ตอนนี้เราสองคนผูกชีวิต ‪ล็อกไว้ด้วยกันไปจนวันตาย
‪ฉันไม่อยากติดอยู่กับใครอื่นแล้ว
‪ผมก็เหมือนกันที่รัก คุณ...
‪- คุณขี้ปิ๊ด! ‪- อะไร
‪นิกกับออดรีย์ ขี้ปิ๊ด
‪- คนขับฮอเหรอ อะไร... ‪- มาทําอะไรที่นี่
‪รับมือถือไปสิ
‪ฮัลโหล
‪เราจะเจ๊ากันได้ไง เอาฮอผมไปได้เลย
‪ไปเที่ยวไหนก็ตามใจ ‪ไปฮันนีมูนกันอย่างที่คู่ควร แถมเงินให้ด้วย
‪- ไงนะ ‪- เงินเหรอ กระเป๋าใส่...
‪ถามจริง ตายแล้ว โอ้...
‪เงินแค่นี้น่าจะพอใช้นะ ขอบคุณ
‪แค่สิบล้าน อย่าใช้ที่เดียวหมดล่ะ
‪แต่ถ้าใช้หมด ก็เอากระเป๋าไปขายซะ
‪ราคาตั้งสามล้าน
‪- ทําจากหนังไดโนเสาร์ ‪- ขุ่นพระ
‪ไดโนเสาร์เหรอ เรารับไว้ไม่ได้หรอกน่า
‪ยอมก็ได้ รับไว้ก็ได้ ขอบคุณ
‪พวกคุณจัดหนักอย่าได้หยุดนะ มหาราชาไปละ
‪- อยากทําอะไรก่อนดี ‪- ฉันอยากจูบคุณ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪- ยาหยี ‪- หวานใจ
‪ฮันนีมูนที่เราคู่ควรเสมอมา
‪ใช่เลย
‪ในที่สุด
‪เหลือเชื่อเลยว่าเราโชคดีแค่ไหน
‪เครื่องดื่มอร่อยไหม
‪- อะไร... ‪- นี่จะล้อเล่นกันให้ขี้ปิ๊ดเหรอ
‪ส่งกระเป๋ามา
‪อะไร กระ...
‪- กระเป๋า เอามาเดี๋ยวนี้ ‪- จะเอานี่เหรอ
‪- ได้เลย ไม่มีปัญหา ‪- ให้ไปเลย
‪สําเนียงไปไหนแล้วล่ะ
‪กลับไปเจอร์ซีย์แล้ว
‪เรามาคุยกันดีๆ ก่อนไหม
‪ลาแล้วลาลับ ไอ้ขี้ปิ๊ด
‪- ตายแล้ว เขาไป... ‪- ฉิบหาย เฮ้ย...
‪คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล