Downloaded from YTS.MX
Cześć, mamo.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jak się masz?
Dopiero wstałam.
Poszliśmy wieczorem do kina z Danielem.
To ten, który przeszedł na islam.
Nie wiem.
On z pewnością traktuje to poważnie.
Wczoraj...
poprosił mnie o rękę!
Czy w obliczu Boga bierzesz sobie Daniela za męża?
Tak.
Czy w obliczu Boga bierzesz sobie Alexandrę za żonę?
Przed Bogiem biorę sobie Alexandrę za żonę.
Pobłogosław im, Boże, zdrowiem i szczęściem.
Niechaj z Twej woli dostąpią wspólnie raju.
Amen! Życzę wam szczęścia i gromady dzieci.
I już, po ślubie!
Mam ci ją oddać?
Pościła każdego dnia bez wyjątku.
- Kiedy? - W ramadanie.
- Pościłaś na darmo. - Tak myślałam.
Twój gest nie miał mocy.
Jeśli nie jesteś muzułmanką,
post się nie liczy.
Bóg pragnie od ciebie tylko tego, byś powiedziała:
Nie ma Boga prócz Allaha, a Mahomet jest jego prorokiem.
- Póki tego nie zrobisz... - Nic się nie liczy?
...będziesz jak zagubiona.
Diabli cię pożrą!
FILM DANIELA I ALEXANDRY BARNUTICH
Nigdy nie zetknęłam się z językiem arabskim.
Kiedy usłyszałam, jak się modlisz i recytujesz Koran,
nie rozumiałam, co się dzieje.
Raz miałeś oczy otwarte, raz nie.
Biłeś pokłony.
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Nie miałam pojęcia, że tak wygląda muzułmańska modlitwa.
Myślałaś o tym, że mogę mieć więcej żon?
Trudne pytanie!
MÓJ MĄŻ MUZUŁMANIN
Daniel nas podsłuchuje.
Chciałabym lepiej zrozumieć przyczyny,
dla których wprowadzono obowiązek noszenia hidżabu
i spytać, czy nadal służy tym samym celom.
Dlaczego muzułmanka ma nosić hidżab?
Jeśli chodzi o zakrywanie włosów,
jest ono z zasady obowiązkowe.
Niemniej...
w praktyce codziennej
występują zróżnicowania w zależności od sytuacji,
od kontekstu i otoczenia.
Na przykład w Europie
hidżab wygląda inaczej niż w krajach muzułmańskich.
Dopuszczalne są pewne niewielkie różnice.
W niektórych zawodach nie wolno nosić hidżabu w pracy.
Przykładasz do czoła i naciągasz.
Właśnie tak.
A teraz do góry.
U szczytu spinasz.
O tak?
Dziwnie się czuję!
Przymierz. Wyglądasz pięknie.
Chusta na głowę to nie wszystko.
Należy też nosić przyzwoity strój, nie nazbyt obcisły.
Trzeba być uosobieniem skromności.
Tego samego oczekuje się od mężczyzn.
Wyglądasz, jakbyś była blondynką.
Śliczna chusta.
Ładnie?
Jakbym była świętą!
Mam poczucie, że nie wolno mi zrobić niczego złego.
Czyń tylko dobro.
Nie da się.
W hidżabie też można być piękną i pogodną.
Jakaś ty śliczna!
Ponoć żeby być dobrą żoną, trzeba umieć przyrządzać sarmale.
- Gotowałaś je wcześniej? - Tak.
- Naprawdę? - Owszem.
Kiedy?
Raz, jak byłam dzieckiem.
Kochanie, to twoje pierwsze sarmale dla mnie.
Posmakują ci.
Jestem z ciebie dumny!
Bez sarmale nie ma Bożego Narodzenia!
Jeśli zechcesz, będę je przyrządzać częściej.
Nie obchodzę Bożego Narodzenia, więc każda okazja będzie dobra.
Zatem pozwalasz mi gotować je od czasu do czasu.
- Zapamiętaj. - Co?
Na pewno nie zapomnę. Stoję przy tym już cały dzień.
Kiedy tak myślę
o tym całym islamie
i o obowiązkach muzułmańskich...
mam wątpliwości.
Nie wiem, czy zdołam się w pełni dostosować.
To wszystko jest dla mnie nowe. Nie wiem, czy mi się spodoba.
Najbardziej się obawiam,
czy zdołamy utrzymać...
dobre relacje z moimi rodzicami.
Skąd te wątpliwości?
Z przeszłości.
Jak to?
Już napotykałem na trudności.
Nie spełniałem ich oczekiwań.
Nie myśl o tym.
Dobrze.
Tym razem będzie inaczej.
Inszallah!
Nie martw się.
Nie umalowałam się. Nałożyłam tylko korektor pod oczy.
To wszystko.
Jednak widać.
Brak makijażu czy brak worków pod oczami?
Ciut widać.
A co widzisz?
Że jesteś piękna.
- Co mam piękne? - Wszystko.
Prawe czy lewe oko?
To bez sensu!
Dlaczego w Mekce pości się 12 godzin na dobę,
a w Europie, w krajach skandynawskich,
aż 18 czy 19 godzin na dobę?
Nie możemy robić jak Arabowie?
Sześć godzin to duża różnica.
Pośćmy tak, jak poszczą w Mekce.
Nie chcę postępować wbrew regułom,
ale też nie chcę popaść w taki stan, jakbym był warzywem.
Czy lepszy jest post ścisły, który pozbawia cię sił,
czy lżejszy, który pozwala zachować produktywność?
To zależy od słońca. Nie mogę sam stanowić praw wiary.
Kiedy się dobrze wyśpisz,
głowę masz pełną świeżych myśli,
a twój umysł...
Umysł...
Jak to powiedzieć?
Nadal sądzisz, że zachowacie dobre relacje?
To przykre, że nie mogę porozumieć się z rodzicami.
Przecież to dlatego, że wciąż z nimi mieszkasz.
Nie rozumiesz?
To normalne. Nie czytałeś Koranu?
Trzeba uniezależnić się od rodziców.
Czy Koran nakazuje ci mieszkać z rodzicami do 40-tki?
- Nie. - Właśnie!
Dopóki tu mieszkamy, Danielu, będą problemy, mówiłam ci.
Prosiłam, żebyśmy się stąd wyprowadzili.
Wiedzieliśmy, czym to grozi.
Co pozwoliło ci myśleć, że w naszym wypadku będzie inaczej?
Powinieneś to zrobić dla dobra rodziców.
Skoro nie potrafią zaakceptować twojej partnerki,
nie powinieneś mieszkać z nimi pod jednym dachem.
Zresztą gdy byłeś kawalerem, też mieli pretensje.
Problem tkwi w tobie, nie we mnie.
To prawda.
Nigdy ich nie uraziłam ani nie byłam im nieposłuszna.
Zawsze traktowałam ich z należnym szacunkiem.
O nic się nie kłóciłam.
W niczym im nie uchybiłam.
Starałam się wyzbyć wszelkich uprzedzeń.
Schowałam dumę do kieszeni.
Ale ty się z nimi kłócisz, a oni dają popalić mnie.
Kiedy, idąc przed siebie, uderzasz głową w mur,
a potem znów i znów, i znów,
czy nie warto zmienić kierunku?
A może ta droga jest zamknięta?
Wyprowadzimy się, kiedy to tylko będzie możliwe.
Wiedziałem o tym wszystkim.
Byłem naiwny.
Bądź spokojna.
Kocham cię.
Przypilnuj, żeby kury nie uciekły.
- Zrób, jak kazałam. - Dobrze.
Nakop chrzanu.
Nie pakuj mi tylu jajek.
- Mam dużo. - Zachowaj dla siebie.
Kury będą się niedługo pierzyć.
- Zostaw sobie. - Ale jeszcze się nie pierzą.
Znoszą dużo jajek.
- Myślałam, że ty już w ciąży! - Jak Bóg da.
Nie ma pośpiechu.
Babciu, a po co mamy mieć dzieci?
Żeby miała wnuki.
Nie mówcie tak!
Co wy?
On tylko pyta.
- Po co? - Według ciebie.
- Bez dzieci biada! - Dlaczego?
Bo nic po tobie nie zostaje!
Można pozostawić wiedzę.
- Niby jak? - Choćby w książce.
Ty tak nie mów, Danielu!
Czy wy wiecie, jak się kocha swoje dzieci?
Będę przeszczęśliwa, jeśli będziecie mieli dwójkę.
A może wolałbym napisać książkę?
Bez dzieci nieszczęście!
Ludzie mają po troje, czworo.
I co? Przymusu nie ma.
- Nie chcesz mieć dzieci? - Nie teraz.
- Ty też nie? - Ja chcę.
- Na pewno? - Tak.
Co najmniej dwoje.
Dwójkę?
Córkę i syna.
- Chcę ich jeszcze poniańczyć! - Dobrze.
Stawiasz mi warunki.
Chcesz mieć dzieci,
ale tylko jeśli zagwarantuję, że nie będę jeździł po świecie.
Czy nie chciałeś tego samego?
Ciągle stawiasz jakieś warunki.
Uzgodniliśmy je wspólnie.
- Chciałeś dokładnie tego, co ja. - I chcę.
Ale nie mogę przysiąc, że nigdy stąd nie wyjadę.
Nikt cię nie zmusza.
Chodzi o to, byś miał stałą pracę i nie musiał za nią jeździć.
Ile mogła by bez szkody dla nas trwać taka rozłąka?
- To zależy. - Od zlecenia?
To ma być normalne?
Osiem wyjazdów po dwa tygodnie w roku?
To będzie w porządku? I my mamy mieć dziecko?
Nie chodzi o to, że coś ci utrudniam,
ale o to, czy będziesz miał czas dla dziecka.
Stawiam warunki?
Bo chcę mieć rodzinę w całości? No przepraszam!
Powiedz, jak ty to widzisz.
Nawróciłem się w Rumunii,
ale islam zrozumiałem dopiero po wyjeździe.
Rozumiem.
Zobaczyłem rodziny, które są silnie ze sobą zżyte.
Mają też wiele dzieci.
Dwudziestoosobowa rodzina przy wspólnym stole w ramadanie
to fajny widok.
Wiedziałem, że nie obchodzę już Bożego Narodzenia ani Wielkanocy,
a święta są przecież bardzo ważne,
bo to czas wolny,
w którym spotykamy się z rodziną.
Moi bliscy też to wiedzieli.
Czułem się obcy w swoim własnym kraju.
To był jeden z pierwszych skutków mojej zmiany wiary.
Powstała między nami bariera, przepaść.
Rodzina uznała, że jestem dla niej stracony.
To wtedy rozpoczął się proces separacji między nami,
która dziś jest już głęboka.
Jak wasze zdrowie?
Dobrze, a jak twoja rodzina?
U nas wszystko dobrze.
Tęsknimy.
Przyjedziemy z wizytą zimą, jak Bóg da.
Zdążymy jeszcze porozmawiać.
Znowu?
Chciałam ci o czymś powiedzieć.
Wyjeżdżam do ciepłych krajów!
Nie na zawsze, mamo.
Daniel chce mi pokazać Jordanię,
różne ciekawe miejsca.
Ludzie są bardzo mili.
W Jordanii miałem wiele przyjemnych przeżyć.
Zanim w regionie wybuchły wojny, ten kraj był zupełnie inny.
Pierwszy raz byłem tu jeszcze przed konfliktem w Syrii.
Wtedy było lepiej,
o wiele taniej.
Ludzie byli bardziej uprzejmi i otwarci.
Ile jest stąd do Syrii?
Sto kilometrów.
- Tu nie spadają przypadkiem bomby? - Zdarza się.
Cieszę się, że tu jesteśmy.
W Jordanii zawsze dobrze się czuję.
Oby wojna nigdy tu nie dotarła.
Nadzieja to za mało.
- Nawet nie chcę o tym myśleć. - Nic nie zrobisz.
Jednak trzeba brać pod uwagę, że to może się stać.
Nie wiesz tego.
Ale nie mów, że nigdy nie będzie tu wojny,
skoro walki toczą się o rzut kamieniem stąd.
"Panie nasz!
Wyślij im proroka z nich samych,
który będzie przekazywał im Twoje znaki,
nauczał ich Pisma i mądrości,
oraz oczyszczał".
Tak, oczyszczał.
"Ty jesteś przecież Potężny, Mądry!".
Kochanie?
Witaj w Jordanii.
Zostaw tę kamerę.
Tu w ogóle nie śmierdzi gazem, wcale nie jest zimno
i ani trochę brudno.
Bawmy się!
- Zimno ci? - Tylko w nogi.
Włóż drugie spodnie.
- Przeszkadza ci chusta? - Zbyt ciasno ją wiążę.
Inne kobiety noszą ją luźną.
Nie wiem, jak to robią.
Nauczysz się.
Widzę, że zawijają tylko jeden skraj.
Wszystkie tak.
Jak się tu czujesz w chuście?
Normalnie.
Tutaj czułabym się dziwnie bez niej.
Ten pobyt jest dla ciebie motywujący?
Bardzo.
Tutaj, gdy widzę kobietę bez chusty, dwa razy się za nią oglądam.
Bo jak to możliwe?
Polecił mi jęzor wołowy.
Kawa to qahwa .
Qahwati to jej kawa.
A qahwatuke to jego kawa.
"Prowadź tych, którzy zasłużyli na Twój gniew,
i nie tych, którzy błądzą".
Amen.
"Proroku, oto twój Pan powiedział do aniołów:
Ja stworzyłem człowieka z suchej gliny,
z uformowanego mułu".
Wierzę, że każda kobieta zasługuje na mężczyznę.
Czemu na niego zasługuje?
Czy on jest jak kawałek ciasta, który można wziąć?
Nie, to mężczyzna daje kobiecie.
I może obdarzać ich wiele naraz.
Prorok miał 13 kobiet.
- Nie jednocześnie. - Ależ tak!
Prorok Mahomet miał 13 żon.
Dla wszystkich był dobry
i wszystkie je kochał.
To możliwe.
Bóg stworzył mężczyznę, żeby kochał cztery kobiety.
Takim właśnie go uczynił.
Każda kobieta winna to wiedzieć.
W tej kwestii nie ma żadnej dyskusji.
Mógłbyś kochać cztery kobiety?
Tak!
Mówiłam!
Dlaczego tak jest?
Wszyscy mężczyźni tak mają?
Kto mówi, że wszyscy?
Nasi ojcowie i wujowie
nie kochali nikogo innego
prócz naszych matek.
A dlaczego?
Ponieważ nasze matki były czułe, dobre i miłe
dla swoich mężów.
Być może nie umiała...
Nie wiedziała, jak się z nim obchodzić.
Nie zostałyśmy stworzone, by kochać czterech mężczyzn?
Nie!
Nie mogłabyś kochać czterech, prawda?
Nawet jednego trudno!
Ale tak jest dobrze.
Lubię odgłosy miasta.
Tego mi właśnie najbardziej brakowało.
Wezwań do modlitwy?
Tak.
Pokój niech będzie z wami i łaska Allacha.
Przebacz mi, Panie...
Nie rozumiem.
Czujesz się brzydka?
Hidżab służy tylko zakrywaniu urody kobiety,
by nie przyciągała uwagi innych mężczyzn,
i niczemu innemu.
To nieprawda ani nie powód, by czuć się brzydką.
"Kochanie, noś hidżab,
by skryć się przed wzrokiem innych mężczyzn"?
Właśnie.
- Przecież to logiczne. - Oczywiście.
Mnie nie wydajesz się brzydka z chustą na głowie.
To dobrze.
Nigdy tak o tobie nie myślę.
Jak się czujesz?
Wspaniale!
Co mam powiedzieć?
Skoro nie chcesz mieć dzieci tu, w Jordanii,
dlaczego nie wyjedziemy?
Właśnie o tym rozmawiamy.
Ponoć ci się tu podoba.
Tak, na razie.
Zresztą nie mam wyjścia.
Możemy wyjechać, dokąd chcemy.
Powiedz mi, jaki mamy wybór.
Zamiast tu siedzieć w chłodzie pokryta opryszczką od stóp do głów,
wolę wrócić do domu i mieć spokój.
Nie mów, że chcesz tu zostać.
Tego nie mówię, ale nie chcę wracać do domu.
- Musimy wrócić do kraju. - Tylko chwilowo.
- Wcale nie! - Więc czemu?
Choćby dlatego, że tęsknię za rodziną.
Muszę wkrótce wrócić ze względu na kontrakty.
Myślisz, że mi tu dobrze, w tej norze?
Innego mieszkania nie mamy.
Ciesz się, że mamy siebie nawzajem.
- Cieszę się. - I ja też.
Przytul się.
Nie chcesz?
Skończyłaś? Jeszcze nie?
Możesz już zabrać.
Resztę pokroję w ręku.
Żaden problem.
Ci, którzy decydują się na edukację domową, zwykle uczą dzieci sami.
Te ciągłe podróże z miejsca na miejsce...
Zaczęło się w Rumunii przed 10 laty.
W 2009 roku.
Zmieniłem wiarę i pościłem przez swój pierwszy ramadan.
Właściwie od połowy.
Po drugim ramadanie miałem już poczucie...
wyobcowania w tamtym kraju.
Dlaczego?
Wszyscy przyjaciele mówili mi, że zwariowałem.
Rodzina też była całkowicie przeciwna moim pomysłom.
Bała się, że ktoś mi zrobi pranie mózgu
i zostanę terrorystą.
Takie jest w Rumunii wyobrażenie o islamie.
Ale zdecydowałem się.
Zapragnąłem studiować Koran.
Więc przyjechaliśmy do Jordanii.
Poznałem tu bardzo różne...
doktryny i poglądy na tariqa ,
poczynając od salafitów i sufich.
Jeśli mogłem się czegoś gdziekolwiek nauczyć o islamie,
szedłem tam.
Nie wolno osądzać
ani mówić, że ktoś pójdzie do piekła, bo się od nas różni.
Kim...
Kimże jesteśmy, by osądzać innych?
Oczywiście.
Filmuj ich, nie mnie!
Ich też mam.
Fajnie tu.
Super, prawda?
- Kto by pomyślał? - Nie spodziewałam się.
To miejsce przechodzi najśmielsze oczekiwania.
I to w wielu aspektach.
Nie pytaj, czemu noszę hidżab. Nie mam pojęcia.
Jak się w nim czujesz?
Jak brzydula.
- Czemu więc go zakładasz? - Nie wiem.
Czasem lubię swój wygląd, a czasem nie.
Ale nie dlatego go noszę.
Czy piękno nie płynie z duszy?
Tak, mimo to wciąż nie wiem, dlaczego noszę hidżab.
Może to wynika z szacunku do mieszkańców tych krajów?
Co to był za śpiew?
Zbudził mnie i miałam potem koszmary.
- Mnie się podobał. - To nienormalne!
Nie wszyscy chcą słuchać o północy śpiewów w samym środku miasta.
Dla mnie to nie jest normalne.
Powinieneś znać czas modlitwy bez tych rozsadzających uszy śpiewów.
One tworzą atmosferę. Ludziom to pomaga.
Tak pomaga, że wszędzie dookoła wojna!
Tyle mają z tej swojej wiary.
W jakim sposób to pomaga temu krajowi i jego mieszkańcom?
Pół świata wojuje.
Codziennie się zmieniam.
Wszyscy się zmieniają.
Ja też.
To normalne. Zmiana jest podstawą rozwoju.
Ile kilogramów wynosi limit?
Osiem.
Wieki cię nie widzieliśmy, nasza cudzoziemko!
Zapomniałaś o swoim ojcu i matce.
Ja musiałem chodzić.
Kto cię zmuszał? Bóg?
Rodzina posyłała mnie do cerkwi, choć byłem niewierzący.
Więc masz zaległości do nadrobienia.
Ten rozdział nie jest zamknięty.
Dziś wierzę w Boga, ale popom nie wierzę.
A kto im wierzy?
Tak się rodzą konflikty.
Znaczy jak?
Każdy forsuje swój punkt widzenia.
Rozmowy o wierze są bez sensu.
Każdy kurczowo trzyma się swego
i za wszelką cenę broni swoich przekonań.
Bo każdy ma własny pogląd.
Dlatego lepiej nie wspominać o religii.
Nieprawda.
Zdarza nam się z przyjaciółmi rozprawiać o niej do rana.
Zadajemy sobie pytanie: Dlaczego Bóg jest taki a taki?
Nigdy nie dochodzimy do zgody.
- Bo ten temat jest... - Tabu!
Wiara jest dana na całe życie, jest nam przyrodzona.
Nie da się tego uniknąć, Pan Bóg świadkiem.
I już zszedłeś na religię!
Niech Bóg zlituje się nad niewierzącymi!
Ależ ja wierzę...
Tak nie może być!
Dlaczego dostałem rozcieńczone wino?
Co to jest?
Wino z wodą.
A o co prosiłem?
- O czerwone z wodą. - O białe bez wody!
Robisz mi na przekór!
Dla nas Jedyny znaczy Jedyny.
Nie może być zarazem na ziemi i w niebie,
ciałem i duchem.
Właśnie, Bóg to Bóg, a Syn Boży to Syn Boży!
Z szacunku nie zamierzam wdawać się w polemikę.
Jesteś kulturalny i wykształcony. Spróbuj mnie przekonać.
Nie nastawiaj się przeciwko mnie.
Postaraj się wyjaśnić kwestię.
Wysuń argumenty, które wykażą, że jestem w błędzie.
A właściwie, że myli się cerkiew prawosławna,
nie ja osobiście.
Po tym, jak przez lata byłem chrześcijaninem
i kształciłem się w tym duchu...
Byłeś wyznawcą prawosławia.
Traktuję chrześcijaństwo jak jedność.
Prawosławni, katolicy, baptyści, zielonoświątkowcy...
Wszyscy, którzy wierzą w Jezusa, obchodzą Boże Narodzenie i Wielkanoc,
są chrześcijanami.
Modlą się rano, w południe i wieczorem?
Pięć razy dziennie, obowiązkowo.
Nie chodzą do pracy?
Koran naucza, że praca jest ważna i nie wolno być leniwym.
Należy znaleźć równowagę, robić przerwy na modlitwę.
10 minut modlitwy i do pracy.
Nie modlą się przez cały dzień.
Przecież mają rodziny na utrzymaniu.
Jasne.
Masz za swoje! Mówiłam ci, siedź w domu.
Sam jesteś sobie winien...
Wesołych Świąt!
Dziękuję.
"Alif, lam, mim.
Księga ta z całą pewnością
jest wskazaniem drogi prostej dla bogobojnych.
Dla tych, którzy wierzą w to, co niewidzialne...".
Ale duże!
Masz biurko.
Teraz mogę pracować.
- Do roboty! - Alhamdulillah.
- Po zasłużonej przerwie. - Może kawka?
Pokaż do kamery.
W porządku?
Mnie utrzyma, ale czy ciebie też?
Jako dzieciak zeskakiwałem stąd.
Już nie jesteś dzieckiem. Daj kamerę.
Schodź!
No!
Mam to wynieść?
- Do stajni? - Połóż tam.
To idę.
Ona jej się nie podoba.
Mówi, że powinieneś znaleźć sobie milszą dziewczynę.
Najchętniej naraiłaby ci 24-letnią córkę swojej znajomej.
Uważa, że Alexandra jest leniwa.
To nieprawda, babciu.
Do mojej poprzedniej żony też miała pretensje.
Zawsze to samo.
Sama wiesz.
- Mówi, że to Cyganka. - Nieprawda.
Ona tak uważa.
Powiedziała też...
Dobra, dość się nagadałam!
"Chwała Bogu, Panu światów,
Miłosiernemu, Miłościwemu,
Władcy Dnia Sądu!".
Nie będziemy szczęśliwi, póki twoi rodzice nas nie zaaprobują.
Mówiłam ci tysiąc razy!
Co chcesz powiedzieć?
Opuściłeś nas, Danielu! Pewnie jesteś z siebie dumny?
Powiedz jej wprost, że nie chcę jej więcej widzieć!
Porzuć ją!
Jak to?
Zostaw ją! Rozwiedź się!
Ona jest chora!
Odeślij ją do jej cygańskiej matki!
To nie jest kobieta dla ciebie!
Dlaczego mówisz, że to Cyganka?
Bo tak jest!
- Skąd wiesz? - Wszyscy wiedzą!
Cały Kluż mówi, że to Cyganka.
Chora Cyganicha, która nie może mieć dzieci!
Niech wraca do swoich!
Zapamiętaj moje słowa! Jeśli się z nią nie rozwiedziesz,
nie dostaniesz w spadku złamanego grosza!
Zatrzymajcie swoje bogactwa.
Chcę mieć rumuńskie wnuki, nie cygańskie!
Ona wszystko przepisze na siebie, a ty zostaniesz z niczym!
Rozwiedź się, słyszysz?
Co mam na to powiedzieć?
Bardzo ciekawe.
Słyszysz mnie?
Halo?
Tobie jest przykro, a przez to mnie również.
Nasze życie to nieustanna walka.
Ja nie jestem szczęśliwa, ty też nie i twoja rodzina także.
Ciągle tylko kłopoty.
Nie wiem, jak długo jeszcze to wytrzymam.
A ty nadal uważasz, że to nasza wina!
Skoro tak, powiedz wreszcie, na czym ona niby polega.
Powiedz, co robię źle, żebym mogła to zmienić.
Jeśli coś nie działa, trzeba to naprawić.
Mówisz, że wszyscy jesteśmy winni i bierzesz na przeczekanie.
Ale jeśli naprawdę sądzisz, że wina jest po naszej stronie,
spróbujmy coś na to poradzić!
Co mówiłeś?
Że spokój i cierpliwość są najlepszą receptą na problemy.
- Na jakie? - Wszystkie.
Jak to się ma do naszej rozmowy?
Jeśli mamy coś zmienić...
Zastanówmy się przez chwilę.
Jaka jest różnica
między byciem winnym a byciem niewinnym?
Żadna.
Dobranoc.
- Odpowiedz. - Już powiedziałam wszystko.
Skończyłam.
To może...
Sam nie wiem.
Nie mam już sił. To bezcelowe.
Alex!
Jak się masz?
Nie zejdziesz?
"Nie idźmy spać pokłóceni?".
Wiedziałeś, że jestem zła!
I co zrobiłeś?
Wyciągnąłeś rękę na zgodę?
Próbowałeś?
Zajebiście!
Uraziło mnie, że się gniewasz.
Ty się poczułeś urażony?!
Do czego zmierzasz?
Jak to do czego?!
Musimy raz na zawsze wyjaśnić tę sprawę.
Czemu służą nasze dyskusje?
Chcę, żebyś zrozumiał!
Żebyśmy nie musieli babrać się w tym gównie dzień w dzień!
Czy tak trudno zrozumieć ukochaną kobietę?
Kiedy prosi cię o pocieszenie?
Wystarczyłby nawet mały całus, nic więcej!
Skoro już ją zdenerwowałeś, przynajmniej przytul!
Ile razy mam ci tłumaczyć?!
Jesteś z siebie dumny, gdy leżę jak szmata rzucona w kąt?!
Po tym wszystkim, co się wczoraj stało?!
Twoja duma cię paraliżuje!
A całą winę zrzucasz na mnie!
I na co nam to wszystko?!
Chyba wynosisz się na dłużej,
skoro pakujesz wszystkie swoje herbaty?
Musiałaś opróżnić całą lodówkę i spiżarkę?
Bez obaw. Zostawiłam ci dość jedzenia.
Czyli nieprędko cię tu zobaczę?
- Śmieci same się nie wyrzucą. - Co?
- Co mówiłaś? - Że nie zdołałeś wynieść śmieci.
Zrobię to, nie martw się. Poradzę sobie.
Sporo już dziś posprzątałem.
Może nie zauważyłaś.
- Teraz możesz robić, co chcesz. - Tak było i dotąd.
Jeszcze znajdę czas na wyniesienie śmieci.
- Co znowu? - To także mój dom.
- Więc w nim mieszkaj! - Mogę wychodzić i wracać, gdy chcę.
Czyżby?
Jak mam to rozumieć? Co zamierzasz?
- Jeszcze się zastanawiam. - Ach, tak?
A co, następnym razem mnie nie wpuścisz?
Może i nie.
Przyjadę z kimś, żeby zabrać swoje rzeczy.
Nie przeszkodzę ci, nie bój się.
Nawet jeśli mamy się rozstać, nie upadniemy tak nisko.
Mam nadzieję.
Czy to koniec, Alexandro?
To dość ryzykowny krok.
Propozycja, by zerwać z nimi wszelkie kontakty,
uderza także w wasz związek
i obciąża cię poczuciem winy za porzucenie rodziców.
- Ale tego chce Alexandra! - Nie!
Chcę tylko usłyszeć, że mnie kochasz!
Nigdy nie powiedziałeś matce, że kochasz swoją żonę.
To nie padło z twoich ust!
Sytuacja jest trudna.
Współczuję ci, Danielu.
Jesteś między młotem a kowadłem.
Cokolwiek zrobisz, ktoś zostanie skrzywdzony.
Mam tego dość.
W niedzielę zobaczyłem,
jak bardzo Alexandra jest pełna bólu i złości,
jak bardzo ją ta sprawa dręczy...
Naprawdę już nie wiem, co robić.
Jesteś wolnym człowiekiem.
Nie tkwisz w zamknięciu.
Nie jesteś już więźniem.
Masz swobodę.
Ceną wolności jest odpowiedzialność.
Człowiek wolny odpowiada za to, czy czyni ze swoją wolnością.
Miłość rodzicielska może ograniczać naszą swobodę kształtowania związku.
Dlatego musisz wyznaczyć granicę.
Jesteś dorosły.
Nawet jeśli matce trudno to przyjąć.
Dla niej na zawsze pozostaniesz dzieckiem, jej synkiem.
To matczyne myślenie.
Musisz jej powiedzieć tak: "Jestem mężczyzną.
Jestem w związku z kobietą, którą kocham.
Uszanuj ją, proszę, dla mojego dobra".
Rozumiesz?
Zdecyduj, proszę, co będzie najlepsze dla mnie i żony
i czy nadal będziemy dobrym małżeństwem.
Jeśli możemy być szczęśliwi razem,
pobłogosław nam,
abyśmy byli przykładem dla innych.
"Obdarz nas żonami i potomstwem
i pozwól nam prowadzić bogobojnych!”.
Jeśli to możliwe,
wyprostuj ścieżkę naszego małżeństwa.
Pomóż nam przezwyciężyć trudności
i odnaleźć drogę do porozumienia i zgody.
Jeśli zaś nie...
wskaż nam, co będzie dla nas najlepsze,
spraw, by rozłąka przebiegła łatwo,
i wspieraj nas w dalszym życiu.
Amen.
Nie ma Boga prócz Niego.
On nie ma sobie równych.
Jemu chwała i błogosławieństwo.
On daje życie i daje śmierć.
Odpowiadam na Twoje wezwanie, Boże.
Zaprawdę Twoje i tylko Twoje jest królestwo.
Nie masz sobie równych.
Bardzo się cieszę, kochanie. Alhamdulillah!
Mam przekonanie, że czegoś nas to nauczyło.
Jak się czujesz?
Spotkamy się za kilka dni. Stęskniłem się.
Bardzo bym chciał, żebyś ujrzała te miejsca wraz ze mną.
Naprawdę.
Kochanie...
życzę ci dobrego dnia.
Trzymaj się.
Jak dobrze rozpocząć ten dzień z tobą!
Tak...
Tak że z Bogiem!
Porozmawiamy po moim powrocie.
Jestem szczęśliwy, że stało się tak, jak się stało.
Niechaj Allah ułoży nam życie. On wie najlepiej.
Kocham cię.
Bardzo.
Będę się modlił za nas
i za wszystkich.
Kochanie!
Chcę do ciebie, nie do kamery!
Tęskniłem.
- Kocham cię. - Ja ciebie też!
Bardzo się stęskniłem.
Jakbym cię nie widziała wieki!
Do twarzy ci.
Podoba ci się?
Cieszę się.
- Wyglądasz pięknie. - Dziękuję.
Zróbmy sobie zdjęcie, skoro przywiozłaś kamerę.
- Teraz ty jesteś moją rodziną. - Naprawdę?
Cieszę się.
A co do reszty krewnych, to się zobaczy.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
- Selfie! - Tylko poprawię...
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski
Fragmenty Koranu według wydania Muzułmańskiego Zw. Religijnego w RP