Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hoi.
Dat is het toilet.
Hoi. -Hé, hoe gaat het?
Goed.
Trek je je sokken en schoenen uit? -Dat doe ik altijd.
Lekker, hè?
Oké, ik ben er klaar voor.
Duimen omhoog. -Heel goed.
Goed, Otto. -Ja.
Je moet wat tekst opzeggen voor het begin van de film.
Ja. -Toch?
Voor aan het begin van de documentaire.
Als uitleg van wie je bent.
Wie ik ben. -En waar de documentaire over gaat.
Dus... -En wat m'n personage is.
Jouw personage ben jij in de documentaire.
Dat klopt. -Maar dat kunnen we uitdiepen.
Zullen we de tekst lezen en hem dan eventueel veranderen?
Wil je ervoor gaan? -Ik kan het zelf proberen.
Ik ben Otto Baxter.
Ik ben door anderen gefilmd sinds ik een baby was.
Ik ben vaker op tv geweest dan ik kan tellen.
Hallo, kom binnen.
Ik ben een beetje extravert.
Ik ben heel grappig.
Ik ben soms heel brutaal.
Mag ik een dans, schat?
De laatste documentaire werd gemaakt...
door mijn vrienden Pete en Bruce, toen ik eenentwintig was.
Het ging over mijn eerste poging tot seks.
Die was verdomd goed. -Verdomd goed.
Die documentaires probeerden me te begrijpen.
Maar dat is niet echt gelukt.
Nu ik ouder word...
...zijn Pete en Bruce echt irritant.
Ik weet niet of dat er staat.
'Pete en Bruce moeten me goed begrijpen.'
Nu ik ouder word...
moeten Pete en Bruce me goed begrijpen.
Want ze zijn een groot deel van mijn leven.
Als het erop aankomt, moeten we je helpen beslissen.
Ik ga ervoor.
Je gaat ervoor met ons? -Ja.
Als we je helpen keuzes te maken over je leven...
dan moeten we begrijpen wat je echt van je leven vindt.
Vervelen we je, Otto?
Ik ben dol op films.
Ik praat er graag over met Pete en Bruce.
Ze vroegen me een stuk over mijn leven te schrijven en regisseren.
Mijn verhaal, verteld door mij.
Een film maken is een grote uitdaging.
Doe je je werk voor anderen...
voor wat mensen over je zeggen, of doe je het voor jezelf?
De zwakbegaafden zijn meestal niet in staat om veel te leren.
Academisch gesproken.
Lezen kan langzaam gaan en veeleisend zijn.
We moeten realistische doelen stellen.
Die niet te hoog zijn voor het individu.
Ik maak films over wat ik wil zijn.
Ik kan m'n leven en fantasie in films laten zien.
De productie van 'The Puppet Asylum, een horrorbiografie', is afgerond.
'Victorian London', geschreven en geregisseerd door Otto Baxter.
De sterren zijn Paul Kay, MyAnna Buring, Dexter Fletcher...
en Adeel Akhtar.
Otto zei: ik ben de eerste schrijver en regisseur met het syndroom van Down...
die zo'n film maakt, maar hopelijk niet de laatste.
Als ze denken dat zwakbegaafden überhaupt nuttig werk kunnen doen...
moeten ze aan eenvoudige handelingen denken.
Taken die bijna geen oordeel of besluitvorming vereisen.
Iedereen die ooit een film heeft mogen regisseren...
weet dat het lijkt op het schrijven van 'Oorlog en vrede' in een botsauto...
in een pretpark.
Als het je eindelijk lukt...
dan zijn er weinig geneugten zo groot.
Hallo, allemaal.
Ga zitten en geniet van 'The Puppet Asylum'.
VIJF JAAR EERDER
Hallo, met Otto Baxter.
Laat een bericht achter na de piep. Piep.
Otto, met Bruce.
Pete en ik zijn om elf uur bij je.
Dat is vroeg, hopelijk ben je wakker.
We staan te popelen om te beginnen.
Bedenk hoe je film eruit moet zien.
En hoe je je verhaal wil vertellen.
Heel spannend. We zien je straks.
Oké, bedankt.
Hij ligt vast nog in bed.
Mijn hemel.
Angstaanjagend.
Je bent een soort irritante wesp.
Oké.
Stel je voor dat je in een film speelt. Je zet de toon voor ons.
Dat hoort, want je schrijft en regisseert.
Ik ben regisseur. -Ja.
Ik zeg wat jullie moeten doen. -Blijf bij het onderwerp.
Hou je mond en maak een broodje bacon.
Zo zal dit dus gaan.
Bij het onderwerp blijven. -Niet afdwalen.
Zullen we wat brainstormen?
Kun je gedenkwaardige momenten opnoemen?
Van je geboortedag tot vandaag.
Wat is je eerste herinnering?
Ik werd opgehaald van school.
Echt? -Ja.
Hoe oud was je?
Ik denk dat ik negentien of zestien was.
Je eerste herinnering is van toen je zestien was?
Ik denk dat ik twee was. -Twee, oké.
Ik denk dat school een goede...
Sinds we je kennen, vermijd je...
om met ons over moeilijke dingen in je leven te praten.
Is dat waar? -Dat klopt.
Vaak praatten we over films en muziek en meisjes.
Jullie praten over meisjes. -Ja, topvijf- of toptien-lijstjes.
Maar nu kunnen we praten over de uitdagingen in je leven.
Begrepen.
OTTO'S LEVENSVERHALEN + VAKKEN
Het verhaal van m'n leven.
Sodeknetter.
Adam Ward?
Dat ben ik.
Heette je zo toen je geboren werd? -Ja.
Leuke foto's, Otto.
'Dit is Otto en z'n moeder Alex.'
Ze heeft me weggegeven.
Waarom kon ze niet voor je zorgen?
Ik heb het syndroom van Down.
Daar is Lucy.
M'n echte moeder is Lucy.
Zij wilde me. Ze kwam me redden.
'Bedankt dat je mijn zoon een kans op een toekomst geeft.'
Ik woonde met mijn moeder Lucy, mijn oudere broer James...
en mijn twee jongere broers, Titus en Raffie.
Ze woonden in een krom huisje in Oxfordshire.
Dat kromme huisje is leuk. Hebben je broers ook Down?
Ja. Ze hebben allemaal het syndroom van Down.
Waarom heeft Lucy je geadopteerd? -Geen idee.
Ze adopteerde vier kinderen, toch? -Dat klopt.
Zorgen voor een gehandicapt kind...
kan intimiderend zijn, dus je bent niet zomaar iemand als je...
een gehandicapt kind adopteert.
Lucy Baxter heeft ze niet zomaar geadopteerd.
Ze zorgt in haar eentje voor ze.
Naast het feit dat ze jong, mooi en single is...
is Lucy Baxter de moeder van twee geadopteerde kinderen.
Ze hebben allebei het syndroom van Down, maar Lucy wilde het zo.
Als je deze kinderen adopteert, vooral als baby's...
om ze goed en normaal op te voeden, is zo spannend...
want alles is mogelijk. Wie weet wat er gebeurt?
Wie weet hoe ze worden?
Je hebt een vies gezicht, hè?
De mensen om me heen waren verrast.
M'n moeder probeerde me om te praten.
En m'n oma zei:
'Geen man kijkt je ooit nog aan als je een kind adopteert...
met het syndroom van Down.' Dat vond ik interessant.
Maar het speelde al een tijdje.
Ik wilde mensen ontvoeren...
uit het ziekenhuis waar ik vrijwilligerswerk deed.
Ik was zeventien.
Ik zat op de kunstacademie. Iemand vroeg me voor een kunstgroepje...
voor de bewoners van het Royal Earlswood Hospital.
Ik vond het heerlijk om bij die mensen te zijn.
Ik heb er vijfentwintig jaar gezeten.
Ze waren heel belangrijk voor me.
Ik hoorde bij een groep jonge vrijwilligers.
We wilden meer voor ze doen.
We probeerden geen medelijden met ze te hebben.
We genoten van hun gezelschap en hadden altijd lol met ze.
Je wil geen liefdadigheid krijgen, zeker niet als kind.
Je verwacht vrienden die je mogen en graag bij je zijn.
Ik was dol op mensen met het syndroom van Down.
Op mijn zeventiende, voordat ik naar dit ziekenhuis ging...
kende ik niemand met Down. Het was als een ander ras.
Het was een andere...
Je ging gewoon niet met ze om.
We doen een programma over mongolenkinderen.
Wat zijn uw gedachten?
Ik vind ze een beetje eng.
Ik ben altijd bang voor ze geweest. -Ze zien er afstandelijk uit.
Ze zien er leeg uit. -Dat is het.
Ze hebben geen concentratie.
Vind je dat ze naar normale scholen moeten?
Nee. -Het gaat me om hun uiterlijk.
Je bent op je hoede en weet niet hoe ze te behandelen.
Je behandelt ze niet met de intelligentie die ze verdienen.
Wie ben jij? -Dit ben ik.
Ik haat ze allemaal.
Mensen wisten niet hoe heerlijk en geweldig...
en uniek en getalenteerd ze zijn. Ze wisten het gewoon niet.
Dus ik greep elke kans aan om mijn zoons op tv te laten komen.
En in tijdschriftartikelen en zo.
Dat was het punt, aan de mensen laten zien...
hoe geweldig ze zijn.
Dat proces hebben Bruce en ik doorgemaakt, toch?
Ja. -We kwamen hier voor ons werk.
Ja. -We maakten een betaalde documentaire.
Maar wat we kregen, was een andere ervaring.
Het was leuk om tijd door te brengen met Otto.
Hij werd een vriend van ons.
Je bakt er niks van.
Wegwezen. Slecht spel.
Wanneer zijn jullie geboren? -Ik in 1983.
In 1974. -Die van mij is anders.
Ja. En die van jou? -Uit 1897.
Uit 1897. -Uit 1897.
Vandaar die grijze baard.
Het jaar na de Backstreet Boys.
Dit soort muziek. -Ze waren geweldig, hè?
Het was de beste Victoriaanse boyband.
We beginnen met de scène waar je moeder vastgebonden is?
Ja. Dat is Alex. -Dat is Alex.
Waarom is dat belangrijk?
Ik denk dat ze echt gek is.
Dus je wil dat ze er gestoord uitziet.
Of dat ze zich overdreven gedraagt.
Je wil dat ze echt tekeergaat en...
Zoals Regan, het meisje in 'The Exorcist'.
We hebben een patiënt, een dokter en een verpleegster nodig.
We zijn nu aan het casten.
We hebben een dokter nodig. -Een dokter.
En een verpleegster. -Ja.
Ze moeten er dreigend uitzien.
'Het doet geen pijn. Toch wel, heel veel.'
Als het hoofdje eruit komt, horen we de baby dan huilen?
Ja.
Hij zal overal littekens hebben.
Z'n ogen zijn net een golfbal. -Ogen als golfballen?
Waarom wil je dat dit een horrorscène wordt...
en jij als monster geboren bent?
Mensen noemen me altijd monster.
Op je oogleden. Doe je ogen dicht.
Ik heb iets.
Ja.
Hoe rommeliger, hoe beter.
Steek die erin, kijk.
Hier kunnen we je geboortescène filmen.
Best mooi.
Ziet hij zichzelf als iemand die diep van binnen...
gevreesd moet worden?
Het was een moeilijke reis voor Otto.
Het is een paradox.
Sommige mensen snappen je en sommige mensen helemaal niet.
Wat vond je er leuk aan? -Ik vond de grote explosies leuk.
Je houdt van explosies. Duur.
Mijn hemel. -O, jeetje.
We geven hem een nieuwe huid.
Hij doet me denken aan Oliver Cromwell.
Aan Oliver Cromwell?
Dat is je vreemdste associatie tot nu toe.
Het bevalt me wel.
Ik weet niet eens hoe Oliver Cromwell eruitziet.
Hij stuit altijd op problemen.
Triest genoeg is het heel willekeurig.
Hij weet niet wanneer het gebeurt.
Dat is doodeng.
We hebben ook een paar zombies nodig.
Want dit zijn gewone mensen die met anderen kunnen omgaan.
Alleen niet met hem.
James wil graag tomaten. -Waarom staren mensen naar ons?
Doen ze dat? -Waarom staren ze altijd?
Deze kant op. Otto moet iets pakken.
Waarom word je boos als ze staren?
Ik word boos.
Is dat zo?
Weet je waarom ze staren? -Nee.
Omdat je het syndroom van Down hebt.
Dat klopt.
Als je ergens enthousiast over raakt...
Dan doe je... -Dat doe ik altijd.
En iedereen plaagt je ermee, hè?
Ja.
Ken je nog iemand die dat doet?
Nee. -Dat hoort bij het syndroom van Down.
Kijk, nu doe je het.
Dat klopt.
Otto, als ik met jou in de bus zat en ineens zo...
Je zou er raar uitzien.
Snap je waarom mensen naar je kijken?
Ja. -Ja?
OPNAMEDAG ÉÉN: OTTO'S GEBOORTE
Welke kant op? -We gaan helemaal naar de set.
Ik heb geen idee wat er van de film gaat worden.
Misschien is het gekkenwerk en is er geen rode draad.
Maar hij denkt heel diep na over dingen.
Dus de betekenis komt er vast wel uit.
Goedemorgen.
Hé. Hoe gaat het? -Hallo, alles goed?
Ja. -Heb je er zin in?
Een van m'n favoriete scènes.
Dit wordt de eerste keer dat we hem echt begrijpen.
Wat er in z'n hoofd omgaat. Wat hij van dingen vindt.
Dat wordt fascinerend.
Ik kan niet wachten.
Hoe is het met de acteurs?
Goed, Otto. En met jou?
Hij heeft gisteren twee runners bevolen...
Echt? -op leven en dood te vechten.
Jullie twee, vechten tot de dood.
Je wil in dit vak verder.
Ik ben komiek.
De gemaskerde wrekers.
Je ziet de baby zo. -Ja.
Je wordt helemaal gek. -Ja.
Ik wil niet voor deze baby zorgen, hij heeft Downsyndroom.
Laten we hem weggeven.
Ik wil hem niet weggeven.
We dwingen je.
Maar dat is Alex. -Ja.
Dat is mijn andere moeder, Alex.
Mijn vader heet Martin. -Martin.
Ze hebben me geen cadeau of kaart gestuurd.
Nooit? -Helemaal nooit.
Ze hebben me verlaten. Ze vinden me waardeloos.
Pech voor hen, hè? -Ja.
In het script heb je haar...
heel bang gemaakt. -Mijn wraak.
Maar ze is gewoon te bang om om te gaan met...
Om te gaan met... -Met de baby.
En zij ziet die baby als een monster...
en weet niet wat ze ermee moet. -Ja.
Ik ben zo blij dit te doen. Dit wordt leuk.
-Zeker.
Kijk eens. Het is perfect.
Mooie spetters.
De muren. -Geweldig.
Dat is best mooi.
Geen zorgen, lieverd. Dit doet geen pijn.
Dan kom je dichtbij en denk ik: nee, niet bij mij.
Maak je geen zorgen. Dit doet niet een beetje pijn.
Dit gaat heel veel pijn doen.
Geweldig.
Dat is best goed, hè? -Ik ben dol op die scène.
Ook al zeg je het zelf.
We staan hier al in het licht.
Zullen we haar vanuit deze hoek onthullen?
Het gezicht van de dokter? -Ja.
Een boos gezicht. -Oké.
Het grijpen en het spelen met de spullen.
En dat doe je allemaal om haar...
nerveuzer te maken? -Ze voelt zich ongemakkelijk.
Ongemakkelijk, ja. -Speel met de spullen.
En je kunt om haar heen hangen.
Oké. Ik pak de messen en leg ze terug.
Ik zoek de juiste... -Ja, de juiste afdeling.
Stilte, graag. Haal dat eens weg.
Klaar.
Oké, actie.
Verdomme. Haal dat ding eruit.
Verdomme.
Cut.
Otto.
Geef me een kusje. -Ik wil je niet kussen.
Ik wil je echt niet kussen. Goed, we gaan verder.
We moeten dit soort dingen doen. E-mails sturen...
om mensen over te halen om mee te doen.
Dat gaan we vaak doen. -Haal die saladezin er maar uit.
Die haal ik weg. Mag dat?
Bruce smaakt naar salade. Z'n billen smaken naar salade.
En Pete met z'n worstenneus?
Ik vraag me af of dat... -Dat is prima.
Dat kan ook in de prullenbak? -Ja.
Juist. Dat ziet er al beter uit.
'Hoe gaat het, Alex?' -'Hoe gaat het met jou?'
Nu komen we ergens. 'Hoe gaat het, Alex?'
'Ik heb je tien jaar niet gezien.'
-Ja.
Wil je haar vertellen over de film?
Hoe zou je die omschrijven? -We maken een drama-horrorfilm.
Over je levensverhaal. -Over m'n levensverhaal.
Je wil je levensverhaal onderzoeken en dat doe je...
door de mensen te spreken die belangrijk waren.
Door ze te filmen.
Weet je jullie laatste ontmoeting nog? -Ja.
Waar was dat? -In Reigate, in Surrey.
Bij jou thuis? -Ja.
Hallo. -Alex?
Hallo, mam. -Hallo.
Je hebt vaste beelden van iemand met het syndroom van Down.
Misschien is het onwetendheid van mijn kant...
maar we hebben allemaal beelden van wat we denken dat Down is.
Ik wel. -Kijk.
Het is mijn moeder. -Ja.
Ik dacht dat je groter zou zijn dan ik. -Nu wel.
En dan kijk je naar het beeld en denk je: zou ik dat aankunnen?
Een rolstoel voortduwen, iemand voeren en verschonen.
Elke dag.
Iedereen heeft andere antwoorden, andere redenen.
Maar ons antwoord was nee. Daar kunnen we niet mee omgaan.
Ik hou van m'n moeder.
Leid je me rond? -Ja.
Ik wil je slaapkamer zien. -Die is boven.
Wat ben je netjes.
Dat is m'n scheetding.
Je scheetding? -Druk erop.
Met een normaal kind, als ik dat mag zeggen...
dan hoop je dat ze een vriend of vriendin vinden...
en dat ze trouwen en een gezin stichten. Dat is de levenscyclus.
Maar mensen met het Downsyndroom leunen vaak op hun ouders.
Veel aardige ouderen zorgen nog altijd voor ze.
Dat zou ik niet kunnen.
Dat ben jij. -Ik ben knapper geworden.
Hij heeft foto's aan de muur van m'n familie en van mij.
Dat vond ik erg emotioneel.
Sorry, mag ik? -Oké, mam.
Je vraagt je af hoe het geweest zou zijn.
Ik voel me wel een beetje schuldig.
Ik hou niet van dat woord.
Alsof ik iets verkeerd heb gedaan.
En dat vind ik niet.
Maar als Otto me omhelst en zegt: 'Mama Alex is er.
En ik hou van haar, ik heb haar gemist.' Dan voel ik een steek...
van verdriet.
Want het was niet Otto's keuze.
Dat was de keuze van m'n man en mij.
'Dit wint...' Laat me. 'Wint.'
'Je kunt me e-mailen...
op dit adres.'
'Hoop snel van je te horen'?
'Dag, Alex.'
'PS. Ik hou van je, mam.'
Wil je dat erin? Hou je van haar?
Natuurlijk.
Want ze maakt geen deel uit van je leven, toch?
Hou je van haar zoals een zoon van zijn moeder houdt?
Ja. -Echt?
Ja.
Kinderen komen ter wereld en verwachten champagne en feest.
En als een kind als Otto ter wereld komt, is het een begrafenis.
Zoals de moeder van een van m'n kinderen zei:
'Ik denk niet dat ik ooit naar hem had kunnen lachen.'
Ik probeerde de ouders niet de schuld te geven.
Ik zei dat ik dacht dat de ouders bang waren.
En ik denk dat mensen bang zijn.
Misschien dacht Otto door dat woord 'bang':
ik ben iets wat gevreesd moet worden.
En cut.
Dat was geweldig.
Mogen we een nummer doen over het monster?
Ze is een prachtig monster.
Wauw. Het idee van een lied is leuk.
'Misschien wil ik hem er niet bij, dan...'
'Laten we hem ergens begraven waar hij niet gevonden wordt.'
'Hij is een prachtig monster. Hij mag niet dood.'
'Laten we hem begraven waar hij niet te vinden is.'
'Hij is een prachtig monster.'
'Hij is een monster, een groteske clown.'
'Hij is maar een baby, maar ik wil hem niet in de buurt.'
'Dan sturen we hem naar...
de speeltuin van de duivel.' -De speeltuin van de duivel?
'Hij is een monster, een groteske clown.'
'Hij is nog maar een baby, maar ik wil hem hier niet.'
Ziet er goed uit. -Ja, hè?
Als zij bewegen, gaan wij deze kant op.
Geluid.
'Hij is een prachtig monster. Hij mag niet dood.'
Het verbaast me om hem tussen al die mensen te zien.
Dat is heel goed voor z'n zelfvertrouwen.
Mensen nemen hem serieus.
Soms vangt hij op wat ik voel, maar hem echt laten zijn...
wie hij is, dat betekent heel veel.
'Stuur hem dan naar de speeltuin van de duivel.'
En cut.
Dat was het. -Dat was het.
Het was me een genoegen. Heel erg bedankt.
Dat was zo mooi. Wat een traktatie.
Goed gedaan.
Prachtig. Ik kan niet wachten het te zien. Je was een geweldige regisseur.
Hallo, dit is de beroemde regisseur.
Kan ik je helpen of zo? Biep.
Otto, met Pete.
Ik heb slecht nieuws.
Het lijkt erop dat we niet genoeg geld krijgen van de fondsen...
om nu door te gaan.
Niet alles is verloren.
We proberen elders geld vandaan te halen.
Ik wilde het je meteen laten weten.
Toen ik klaar was met de geboortescène...
werd mijn producent Daisy moe van deze idioten.
Nee, er staat: 'Ik probeerde overal geld te vinden.'
Dat andere was misschien ook waar, maar ja.
Het voelde als een sterk begin.
Jij begon sterk, met die geboortescène.
Een heel sterk begin.
En toen kwam alles tot stilstand.
Ik heb echt m'n best gedaan, Otto.
Iedereen zei nee.
Maar op jouw Otto Baxter-manier herpakte je je.
Dat klopt. -Ja.
Zullen we over je tijd als dragqueen hebben?
Ja. -Of zullen we verdergaan?
Laten we erover praten. -Oké.
Goed dan.
Dit is m'n drag-museum.
Best goed, hè? -Dat ben jij met Greyson Perry.
Nee, niet doen.
Ben jij verkozen tot Alternatieve Miss Wilderness?
Ja.
Het is spannend en cool om te winnen.
Een opblaasbaar kroontje.
Doe je er veel mee? -Eigenlijk wel, ja.
Echt? -Ja.
Ik ben aantrekkingskracht.
Ik weet dat je...
Je staat in de schijnwerpers. Je hebt vast oneerbare voorstellen gehad.
Ja.
Liep het goed af?
Bedankt.
Oké.
Zullen we verdergaan met de film?
Ja.
Peter Baard. -Peter Baard?
Nou, hij is niet gegroeid. Ik scheer me...
vaker dan normaal. -Echt?
Ik heb besloten dat 2020 een jaar zonder baard wordt.
Ik vraag me wel af wat ik met m'n haar moet.
Hoi, jongen. -Hoi, Daisy.
Hallo, Daisy. -Hallo.
Dit klinkt als een privégesprek.
Nee.
Hoi, Keira. -Hallo, hoe gaat het?
Alles goed, lieverd? -Ja.
'Alles goed, lieverd?' Alles goed, schat?
Denk je dat het Stephanie is? -Ja.
Ja, het is Stephanie.
Ik heb m'n verloofde verteld dat ik nu met jou werk.
Ja. Hoe is het met Stephanie?
Goed. Ze doet de hele tijd heel bazig.
Hé. Mowgli, ga van je papa af.
Mowgli?
Eerlijk gezegd vond ik de lockdown niet zo erg.
Het hield me niet tegen om m'n droom te schrijven.
Je droom of je drama? -Drama.
Je drama is je droom. -Dat klopt.
Wat deed je tijdens de lockdown?
PlayStation spelen? -Ja.
Porno? -Ja.
Eten? -Ja.
Masturberen. -Oké.
De volgende is wat serieuzer, Otto.
Prima, ik hou van serieus. -Ik weet niet of je dit leuk vond.
Rond die tijd gebeurde er nog iets.
Iets heel ergs.
M'n biologische moeder is overleden.
Ik wacht maar op het interval. Het is heel dichtbij.
Om de hoek.
Ze is overleden.
Helemaal weg.
Onze Vader, die in de hemel zijt... -Ik was op haar begrafenis.
Uw koninkrijk kome, Uw wil geschiede.
Ik zei niks.
Ik huilde alleen maar.
De laatste keer dat ik je sprak over je moeder...
voor ik hoorde dat ze dood was, was je erg boos op haar.
In de scènes die we eerder filmden.
Ja.
Toen we de geboortescène schreven, leek je nogal boos.
Dat was ik ook.
Ze hebben me nooit een kaart gestuurd.
Of een verjaardagscadeau.
Ze waren me vergeten.
Ben je niet meer boos nu ze dood is?
Nee.
Ik voel me schuldig.
Heel schuldig.
Lag dit in je loft? -Ja.
Dat was de handdoek die je bij je had.
En dit was een sneeuwpak, met deze laarsjes.
M'n dekentje.
'Hou je rug recht en wees een man, mijn zoon.
En God zegene je.' -Van wie is het?
Wie denk je?
Het is Lucy.
Niet waar. Het is van Alex.
Dit is van Alex. -Je moeder.
Dit is van Alex.
Dit is de beschermheilige van de reizigers.
Je kreeg het op de dag dat je hier kwam, op oudejaarsavond.
Toen heb ik je opgehaald.
Denk je nu anders over ze?
Nu je weer weet dat ze je dat cadeau heeft gegeven?
Ja.
Hoe bedoel je?
Ik ben er kapot van.
Echt kapot.
Je kreeg nooit een verjaardags- of kerstcadeau.
Soms denken ouders...
bij adopties...
de biologische ouders dan...
die denken dat de geboortedag niet iets is...
om te vieren, omdat ze hun familie verloren.
Dit was de belangrijkste dag, ja.
Toen je bij mij kwam wonen, stuurde je moeder je deze beste wensen.
Die moet je waarschijnlijk altijd bij je dragen.
Ja?
Om je te beschermen.
Je woont hier je hele leven en je hebt drie broers.
Ja. -Ja?
En twee van hen hebben cadeaus gekregen...
voor hun verjaardag en kerst, van hun familie.
Elke verjaardag en kerst, jarenlang.
En dat heb je gezien.
En je hebt niets gezegd.
En dat is heel triest voor jou, Otto.
Waarom zei je niets?
Te pijnlijk.
Nee.
Daisy doet me denken aan Claudia Winkleman.
Claudia Winkleman.
Ze heeft niet echt een pony, hè?
En ze is minder oranje.
Dat vind ik ook.
We moeten uitleggen dat na... hoe lang?
Vier jaar? -Vier jaar.
Vier jaar lang gaf niemand er iets om, niemand gaf geld...
niemand vond het een goed idee dat jij regisseert, maar dat is veranderd.
We hebben wat geschreven. Wat vind je?
Ja.
Hier.
In de vier jaar na de eerste filmdag...
was de wereld een beetje veranderd.
Het publiek wilde verhalen horen over gehandicapten...
verteld door gehandicapten.
Ik was gewild.
Lang negeerden producenten gehandicapte schrijvers.
Subsidiegevers hebben hun te weinig kansen gegeven.
We geven talenten met een beperking geen ruimte.
En als we dat wel doen, waarderen we hun verhalen niet.
Tv heeft mensen met een beperking volledig teleurgesteld.
Dat moet veranderen.
We hebben het geld...
om mijn film te maken.
2022
Hoi.
Goedemorgen, baas. -Hoi. Ik draag deze.
Hoe gaat het, Otto? -'Gezocht. Dood of levend.'
Een nummer van Bon Jovi. -Ik hou van Bon Jovi.
Ik ken het. -Ik hield van Bon Jovi.
En ik heb z'n muziek.
OPNAMEDAG TWEE: OTTO'S ADOPTIE
De volgende scène gaat over jouw adoptie.
Je wil hem laten afspelen in de 'speelplaats van de duivel'.
Er staan veel mensen in de rij.
Een bord met: 'Neem freaks mee'.
'Neem freaks mee'?
Is het een freakshow?
Ja.
De speelplaats van de duivel.
Ja, dit gaat werken.
De speelplaats van de duivel. -Ja.
Deze locatie is typisch iets voor Otto.
Brengen ze deze monsterbaby daarheen?
Ga je daarheen? -Ja.
Wat gebeurt er dan met je?
Tot de duivel me komt halen.
De demonenmeester.
Maar degene die je ontvoert, is Lucy.
Dat is Lucy, hè?
'Ik ben hier om je te redden.'
Zegt ze dat? -Ja.
'Ik ben hier.' -Kind.
'Ik ben hier.' -'Ik kom je redden van de duivel.'
O, ja.
Wat is je betere kant? -Allebei goed.
Ik weet niet wat die van mij is. -Draai je maar om.
Oké. -Ik zie je kont.
O, ja. Oké.
Lucy, gespeeld door Rebecca Callard.
Hallo.
Otto, kijk recht in camera.
Je kon het met haar vinden. -Dat is fijn.
En er is een jongen van vijf of zes.
Hij speelt je broer James.
Dat zijn de drie mensen in de scène.
Lucy zal naar je kijken...
We kunnen m'n broer niet gebruiken.
Je broer is nu veertig, dus...
Hij kan die rol niet spelen.
En z'n baard is zo lang.
Wie speelt James?
Ben jij ook acteur, Mikey? -Ja.
We zijn blij dat je er bent. -Ik weet het.
Hoe oud is hij?
Hoe oud ben jij? -Tien.
Tien.
Twee cijfers. Leuk T-shirt.
Daar gaat hij. Kijk eens aan.
Ik vind deze film leuk.
Vond je het leuk vandaag? -Ja.
Je vindt Rebecca leuk. -Zeker.
Alles goed, Bruce? -Ja, Otto.
Hoe zie ik eruit? -Top.
Mooi.
Laat je gezicht eens zien, Bruce.
De make-up moet er nog op.
Wel mooi haar, hè? -Een nieuwe Bryan Adams.
Wie is die dellerige vrouw? -M'n moeder.
We gaan een take doen. -Ja.
Ja.
Figuranten, meld je.
Hebben jullie er zin in? -Ja.
En de crew achterin, zijn jullie er klaar voor?
Ja.
Iedereen, kom op. Zijn jullie klaar?
Ja.
Stilte voor de repetitie.
Ik ben zover. -Repetitie.
Op de achtergrond en... -En actie.
Actie.
Dames en heren...
Adam woog maar twee kilo bij z'n geboorte en heeft het syndroom van Down.
Hij verliet het ziekenhuis na 'n maand.
Hij is het tweede kind in het huwelijk van z'n ouders.
Ze voelen zich niet in staat om zich aan Adam te binden.
Nee, hij is m'n monsterbaby.
En cut.
Het staat erop.
Ik hoop dat z'n adoptieouders hem zullen liefhebben.
Jij wordt mijn monsterkind.
Ik noem je Otto.
'Ik noem je Satan.' -Stop.
Otto, Satan, dat is hetzelfde. -Het betekent hetzelfde.
Hij heeft een enge naam voor een baby. -Otto.
Hé.
Daar gaan we.
Ik had nog niet veel baby's met het syndroom van Down ontmoet.
Ik zei: 'Is hij niet lief en prachtig. en geweldig?'
Nog een paar, kijk me recht aan.
En toen kwam alles goed.
Ik had het geluk dat ik hem mee naar huis mocht nemen.
Maar de volgende dag lag hij te slapen in een box.
Ik ging in de woonkamer liggen.
Het was helemaal stil.
En ik dacht: wat doe ik met andermans baby?
Het was heel vreemd.
Toen ik James kreeg, was het anders.
Hij was al echt een kind.
Ik zorgde voor kinderen en was aan ze gewend.
Maar ik dacht: wat moet ik met dit kind?
Dit kind hoort niet bij mij.
Het is niet natuurlijk, het klopt niet.
Dus ja, er was een soort van verdriet.
Ik dacht: wat doe ik met dit kind?
Ik dacht niet dat ik moeder zou worden.
Ik wilde gewoon iemand redden en een goed leven geven.
Otto heeft me m'n rol als moeder geleerd.
Van wie is deze kamer?
Van Titus. -Ja.
James kan die krijgen. -Gezondheid.
Ik wilde echt dat mijn zoons opgroeiden in de mainstream.
Otto begon bij de gewone speelgroep.
Toen ging hij naar de kleuterschool, en dat was prima.
Toen moest hij naar de middelbare school.
Daar was sprake van discriminatie.
Al zijn vrienden kregen lekker een plekje.
Maar Otto werd geweigerd.
Het duurde twee jaar om hem er weer op te krijgen.
Otto heeft dus twee jaar van z'n opleiding gemist.
Even afkloppen.
REUBEN REUTER 'OTTO DE TIENER'
Moet ik hem daar laten zitten?
Otto ging naar een school, maar de problemen hielden aan.
Er was een hele norse directrice.
Zij wilde Otto niet op haar school hebben.
Probeer ze een voor een bang te maken.
Oké.
Het was erg benauwend voor die arme Otto.
Als je zegt: 'Arm kleine monsterjongen'...
dan moet je op de tafel slaan.
Oké.
Blij, Otto? -Ja.
Nog eentje?
Klaar.
Achtergrond?
Als je zover bent. -Actie.
Arm monsterjongetje.
Het licht is aan, maar er is niemand thuis.
Het zit zo, walgelijke kleine idioot.
Los deze vergelijking op en ik laat je gaan.
En cut. -Cut.
Zullen we het over dit personage hebben?
Hij blijft terugkomen, hè?
Hoe zit het met hem?
Mysterieuze rook.
Ik zal eerlijk zijn.
Ik begrijp dat meester-gedoe niet.
Zullen we beginnen met onze...
Kom op, Pete, doe mee.
Het is een goed concept, maar ik begrijp het niet.
Als concept.
Waar staat de meester voor?
Hij domineert me.
Je houdt er niet van als mensen zeggen wat je moet doen.
Nee.
De meester verdient z'n eigen pagina.
Dat moeten we onderzoeken.
De meester heeft goede kanten.
Juist, de meester.
Hoe beschrijven we de meester?
Wij gaan hem niet beschrijven, Otto.
Dat doe ik.
Hij draagt hetzelfde als op die foto.
Hij is een soort Victoriaanse heer.
Hij is een Victoriaanse heer.
Oké.
Hij draagt niet deze laarzen...
maar zwartgelakte schoenen met een gouden gesp.
Ja. -Met een schedel.
Een gouden gesp met een schedel? -Ja.
Vertegenwoordigt de meester iedereen...
die je als een kind heeft behandeld?
Ja.
Alle slechteriken in je leven stoppen we in dat personage.
Ja.
En actie.
Pardon, meneer McManus.
U bent meneer McManus niet.
Het is de meester. -En cut.
Cut. -Dat was geweldig.
Geweldig, Paul.
Verschijnt hij ineens of praat hij terwijl hij overeind komt?
Ja.
Sorry, jongens.
Dat is leuk. -Ja?
En dan de dialoog? -Ja.
En wat ga ik dan doen?
Jamie is een oude vriend van me, uit Reigate.
Hij is gebaseerd op een echt persoon.
Ja.
Eindelijk.
Meneer J. -Hallo, Otto, hoe gaat het?
Lang niet gezien.
Herinner je je eerste gesprek met Jamie?
Weet je nog wat... -Swaffelen.
O, prima, oké.
Dat deed hij bij mij.
Wat is swaffelen?
Ik denk niet...
Ik zat op de grond tv te kijken.
Hij pakte z'n piemel en mepte ermee op m'n oor.
Zag je hem toen voor het eerst? -Ja.
Dat was het eerste wat hij deed? -Ja.
Dat zette de toon voor de relatie.
Weet je dat nog?
Getikt. -Ja.
Dus... -Mannenborsten.
'Hij heeft Kenny vermoord. Klootzak.'
Jeetje, moet je dat zien.
Ik weet niet wat jij hiervan vindt.
Voor deze film ziet Otto je als een buikspreekpop.
Zoiets, maar dan met rood haar.
Ja. -Hij is een ondeugend personage.
Iets als... -Chucky.
Of 'Jack the lad'. -Iets daartussen.
Ja. -Ja.
Wat is je topvijf aan herinneringen aan Otto?
Die keer met de sneeuwbal en de buschauffeur.
Hij liet het raam open en ik...
Wat deed hij toen hij geraakt werd? -Hij werd in z'n gezicht geraakt.
Het was een goed schot. Hij kwam eraan.
De bus reed? -Zeker.
Gevaarlijk.
Otto deed zo.
Hij deed dit.
En de chauffeur remde en tierde wat en reed weg.
Alleen voor hem.
Vrienden maken is het belangrijkste.
Naar school gaan betekende omgaan met andere mensen
En levensvaardigheden leren.
Het was geweldig om Otto als tiener zo te zien.
Dat hij zo'n hechte band kon hebben.
Hallo, allemaal.
Dat was een periode van echte vrijheid voor hem.
Wat is dit, Otto?
Een disco fever-shirt.
Een meisje dat aan z'n shirt trekt. -Een meisje dat trekt.
Toen je 'm vroeg wat-ie deed...
zei hij niets over naar het strand gaan.
Hij praatte alleen over trekkende meisjes.
Dus het is erg belangrijk.
Zeker voor jongens van zestien, toch?
Je eerste stap is een meisje vragen: 'wil je dansen?'
En de tweede stap, na de dans...
na één dans en één muziekstuk...
...dan laat je haar vijf of tien minuten zitten.
Dan ga je wat drinken...
...of naar de speelhal. Vijf of tien minuten lang.
En dan vraag je haar om nog 'n dans.
Ik zeg: 'Mag ik met je dansen, schat?'
Het is een geweldige relatie.
Ik had nooit verwacht dat Otto zo'n langdurige relatie zou hebben.
Het is fantastisch.
Het bewijst wie hij is geworden.
Jeetje, wie zijn deze mooie dames?
Ik ben de geluksvogel. -Ja.
Dus je bent getrouwd. -Ja.
We kenden elkaar van school.
Weet je nog de laatste keer?
M'n vader pleegde zelfmoord, weet je nog?
Wat heeft hij gedaan? -Zelfmoord gepleegd.
Ja. -Niet best, hè?
Weet je nog dat ik een beetje ontspoorde?
En ik had een drankprobleem. -O, ja?
Toch wel. -Biertjes.
Ja, veel bier.
Ik kwam haar tegen bij het drinken.
We raakten aan de praat. -O, ja?
Van het een komt het ander, zoals gewoonlijk.
Ja. -En toen... hallo.
Hallo, dag lief hondje.
Ze heeft m'n leven veranderd en me de keuze gegeven...
Als ik wilde dat dit serieus was...
Moest ik kiezen tussen haar en de drank.
Zonder haar was ik nu nergens.
Jamie heeft iemand gevonden van wie hij houdt.
Ja. -En hij is getrouwd.
Zou je dat leuk vinden? -Ja.
Heb je veel vriendinnen gehad? -Behoorlijk wat.
Hallo.
Noem er een paar.
Sarah Marquis. -Ja.
Ik had haar vroeger.
Lydia Fitzhoward.
Het is moeilijk voor Otto om een relatie te hebben.
De mensen die hij leuk vindt, hebben vaak overbezorgde gezinnen.
Of zijn afhankelijk van verzorgers.
Het is een droevig mijnenveld.
Nog een afscheidskus en knuffel.
Kom, Lyds. Dag, Otto. Bedankt voor de uitnodiging.
Jij ook.
Voor mensen zijn de gewone behoeftes het belangrijkst.
Maar als je een leerstoornis hebt...
worden die opgeofferd voor die paar speciale behoeften.
Zo heb ik m'n kinderen niet opgevoed.
Hoi, ik ben Bruce. We kennen elkaar niet.
Nee, dat klopt. Hallo. -Ik ben Pete. Aangenaam.
We zijn vrienden. -Dit is Reuben.
Hallo, Reuben. -Hallo.
Aangenaam.
Ik heb veel over je gehoord.
O, dank je. -Ja.
Ben jij Otto's vriendin? -Nee, verloofde.
Het spijt me.
Verloofde, ja. -Ja.
In het echt. -Ja, in het echt.
Vind je het leuk? -Ja.
Hou op. -Nee, hou jij op.
Hou op. -Hou zelf op.
Hij is onhandig met vrouwen, een beetje als een tiener.
Hij wil vrouwen versieren, maar weet niet hoe.
Hij heeft nog geen relaties kunnen opbouwen.
Wat je daar deed. -Vertel jij het.
Toch best romantisch voor hem.
Dat is een van de problemen.
Hij denkt dat hij James Bond is. En dat er, als hij iets leuks zegt...
iemand zich aan hem overgeeft.
Dan doen we deze hier. -Prima.
AUDITIES VOOR 'MOOIE VROUW'
Waar staat deze rol voor, of is het gewoon een mooie vrouw?
Gewoon een mooie vrouw.
Weet je het zeker? -Ja.
Dit is Pete. -Hoi, Pete.
In deze scène in de pub deinst ze voor je terug.
Of voor de monsterbaby.
Ja. -Wat bedoel je daarmee?
Ze noemden me een monster. Blijf uit z'n buurt.
Doen meisjes dat ook in het echt? -Meestal wel.
Echt? -En in je privéleven.
Hebben meisjes dat echt gedaan?
Ja.
Als je het met ze probeerde en..
Ja.
Wat zeiden ze? -'Hou op. Ga weg, Downser.'
Het is een grote eer. Mag ik je een drankje aanbieden?
Ze deinst terug.
Ga weg.
Je geflirt werkt niet.
Je bent...
Je bent 'n monster.
Ik ben hier. -Mooi.
Je lijkt echt op Amanda Holden.
Ik help je. -Ja.
Draaien.
Je doet het heel goed. -Dank je.
Misschien trakteer ik je op een drankje. -Op het eindfeest.
Ja. -Kijk aan.
Misschien doen we dat.
Klaar?
Ja. -Zeg jij actie?
Actie. -Actie.
Waar is m'n regisseursvriendin?
Voorzichtig.
Waar leidt dat heen?
Nee, we mogen niet... -Otto.
Denk je dat dit 'n hobbelpaard is?
Hoe voel je je? -Prima.
Ja?
Heeft Daisy met je gepraat? -Ja.
Ja?
Niet te veel flirten. -Ja.
Weet je nog wat ik eerder zei? -Ja.
Je mag mensen niet sexy noemen, oké?
Ja. -Ja?
Maar we...
Ja. -Ja?
Is dat goed?
Je wil dat iedereen zich op z'n gemak voelt.
Dat ze met je kunnen praten.
En dat je niet... -Dan op het eindfeest.
Ook niet op het eindfeest. -Ja.
De mensen met wie we werken...
gaan niet... -'Je behoort Jezus toe.'
Nee, Otto, ik meen het.
De mensen op de set...
de mannen en de vrouwen, daar mogen we geen relatie mee hebben.
Omdat ze collega's zijn.
Het is een werksituatie.
Mensen vinden het ongemakkelijk als je suggereert...
dat ze je vriendin zijn, of zoiets.
Iedereen die voor je werkt moet zich goed voelen.
Voel je je misselijk?
Of ik misselijk ben? -Ja.
Ik voel me oké. Waarom denk je dat?
En jij? -Nee, ik niet.
Nu, in deze kamer.
Oké, maar we vinden dus...
dat je het heel goed doet met de regie. Het is briljant, toch?
Alles is prima. -En nu...
is het beter als je niet steeds flirt.
Je bedoelt het goed.
Maar niet iedereen vindt het leuk.
Ja. -Ja?
Cool.
Boks?
Oké, daar gaan we. -We gaan weer films maken.
Kom op. Lekker filmen.
Drink je thee maar op. -Thee.
Stop, alsjeblieft. -Hou op.
Gedraag je.
Je ziet er prachtig uit. -Dat is mijn taak.
Jullie zijn allebei prachtig.
We zouden ons altijd zo moeten kleden.
Heel glamoureus. -Ja, madame.
Geen zorgen, ik zorg voor haar. -Dat weet ik.
Je bent heel bijzonder. -Dank je.
Het is een genoegen.
Hoe gaat het vandaag? -Ja.
Gaat het goed? -Ik kijk ernaar uit.
Ja. -Jij en ik in de laatste scène.
In deze laatste scène, dat klopt.
Met andere kleren aan.
Gaat alles volgens schema vandaag? -Ja.
O, mooi.
Ik kijk ernaar uit je te zien in de laatste scène.
Ja.
Jij en ik.
En alle andere mensen, toch?
Ja.
Ik moet regisseren. -Tot straks.
Geen sekspraat, oké?
Daar voelen mensen zich ongemakkelijk bij.
We zijn gewoon vrienden.
Meer niet.
En cut.
En actie.
O, nee. Zeg iets.
Ik hou van je.
Kom op.
Hou op met janken, ettertje. Nu ben je van mij.
Ik beloof je een leven vol ellende.
Sorry dat ik je moeder heb vermoord, maar daar word je hard van.
Lucy is dood. -Ja.
Wat gebeurt er met jou?
Misschien ga ik wel naar Transsylvanië.
In de film zou het interessant zijn om te zien wat je echt vindt.
Over hoe het zou zijn als Lucy er niet meer was.
Ze willen dat ik naar het gekkenhuis ga.
Je denkt dat ze liever hebben dat je...
naar een inrichting gaat voor mensen met het syndroom van Down?
Ja. Ik word erg achterdochtig.
Denk je dat mensen beslissingen nemen...
over jouw leven, zonder dat jij erbij betrokken wordt?
Ja.
Maak je je daar zorgen om? -Ja.
Denk je dat mensen beslissingen nemen...
over je leven zonder dat jij daarbij betrokken wordt.
Een honkbalknuppel.
Ik wel.
Ze zouden je in een ondersteunende woning plaatsen.
Een huis dat vier mensen delen.
Ze hebben elk een slaapkamer en delen de zitkamer.
En een keuken.
Veel mensen om je heen zeiden dat het niet kon.
We hebben ons aangemeld.
Om er zeker van te zijn dat er mensen zouden zijn...
die belangrijker waren dan maatschappelijk werkers.
Dus als je smoorverliefd bent op een meisje...
en met haar wil verhuizen...
en de sociale dienst zegt: 'Nee, dat mag niet'...
dan konden wij zeggen: 'Jawel.'
De rechtbank heeft je waarnemers toegekend.
Waarnemers?
Er zijn er twee in deze kamer. -Pete en Bruce.
Bijna.
Bedankt voor jullie komst.
Het is fijn dat m'n zoons zulke goede vrienden hebben.
Ik heb dit gisteravond gemaakt.
Dat ben ik.
En dit is het eerste wat elke ouder zegt...
als ze een kind met Down ter wereld brengen:
'Wat gebeurt er als ik er niet meer ben?'
En ik dacht: 'Ik ga er gewoon niet naar kijken.
Ik heb geen interesse.'
Daarom is het nu wel een schok.
Ik heb er totaal niet over nagedacht.
En nu ben ik honderdvijftig.
En het gaat gebeuren.
Maar goed.
Ik heb het er met opzet niet over gehad.
Niet over planning of persoonlijke budgetten.
Dus ik maakte me nu zorgen.
Om dit huis anders te laten zijn...
als ik er niet meer ben, moeten we een klimaat scheppen...
dat compleet anders is.
Weet je welke rol we hebben als jouw waarnemers, Otto?
Ja.
Weet je wat dat betekent? -Nee.
Als het erop aankomt, helpen we je met belangrijke beslissingen.
Over de rest van je leven.
Waar je woont, welke hulp je krijgt als het niet goed gaat.
Ja.
Want op een dag is Lucy er niet meer.
Nee.
Met z'n drieën nemen we die beslissingen.
Het is een grote verantwoordelijkheid je te helpen met beslissingen nemen.
Over waar je woont, en zo.
Ik leg mijn lot in jullie handen.
In onze handen? -Ja.
Voor die schrijfsessie...
waarin je zei dat als Lucy zou sterven, de staat je misschien weg zou sturen.
En je in een gekkenhuis zou stoppen. Dat zei je.
Ja.
En dat wil je echt niet.
Je wil in je huis blijven. -Ja.
Ja?
Dat had je nooit eerder tegen ons gezegd.
Nu weet ik dat als er iets met Lucy gebeurt...
je in je huis mag blijven. -Ja.
Die belangrijke beslissingen over je leven...
waarin je niet gekend wordt, dat kunnen we in deze scène kwijt.
En dit gekkenhuis vertegenwoordigt de plek waarvan de maatschappelijk werkers zeiden:
'Otto zou niet in dat huis moeten wonen, maar in...'
In het gekkenhuis. -Zo noemde je het, ja.
Gek.
En actie.
Ik moet echt terugvechten.
Vind je dat moeilijk? -Behoorlijk.
Ze snappen het nooit.
Diep van binnen ken je de waarheid.
Ik heb jouw soort bestudeerd.
Jij, mijn vriend, bent speciaal.
Wat vinden mensen van je?
Arm, dom, klein monster. -Precies.
Die baby was een slecht idee.
Je moet hem door de plee spoelen.
We kunnen nooit voor dat klotekind zorgen.
Hij is niet van deze wereld. -Ik weet niet wat ik moet doen.
Je hebt je keuze gemaakt.
Wie is er hier een lelijke klootzak?
Huil dan.
Ik zal je warm houden als een kind.
Want als kind vorm je geen bedreiging voor me.
Macht, controle.
Macht. Dat zijn woorden... -Controle.
Controle.
Dat zijn de einddoelen van het personage?
Daar gaat het uiteindelijk om? -Ja.
Jij wordt mijn monsterkind.
Ik noem je Otto.
Het licht is aan, maar er is niemand thuis.
Je biologische ouders zijn je verjaardag vergeten.
Je lichaam veroudert maar je zult nooit volwassen worden.
Otto veranderde in de man die hij moest worden.
Prima. -Dat is ook goed voor mij.
Wat vinden mensen nu van je?
Ik neem de regie.
Klaar.
Ik ben best zenuwachtig. -Huilen, verdomme.
Die baby was een heel slecht plan.
Wie is er hier een lelijke klootzak?
Ik ben nu de meester.
Hoe voelde dat? -Geweldig.
Het is een bevestiging van wie hij is.
Een volledige bevestiging van wie hij is als persoon.
Het voelt verdomd goed.
En een acceptatie.
De eerste in zijn leven.
Voor Otto is het een catharsis.
Ik heb je nog nooit zo enthousiast gezien.
Als een echte worstelaar.
Waarom was je zo blij?
Ging het om het slaan, of om de macht?
De macht.
THE PUPPET ASYLUM
Hallo, allemaal.
Ga lekker zitten en geniet van 'The Puppet Asylum'.
Ja, dat is prachtig. Bedankt, meneer Fazant.
Hallo. Ik had je niet gezien.
Heb je zin in een glas absint, of in een cocktail?
Maak het je gemakkelijk.
Ik heb een eng verhaal over een monster...
dat vecht om meester te worden van z'n eigen lot.
Ik hoop dat het heel veel mensen hoop geeft.
Er zijn nog heel veel Otto's.
Dit is Mary Campbell.
Ze was een heel goede vriendin.
Ik zag haar bij 'n clubje.
Ik nam haar mee naar haar afdeling.
Ik zag hoe ze leefde.
Verpleegsters in witte jassen zorgden voor haar.
Ik had een auto, ik had vrienden, ik ging...
op buitenlandse vakanties. Ik ging skiën...
en kreeg een vriendje. De wereld ging voor me open.
Haar wereld bleef zo klein.
Ze had geen keuzes te maken.
Ze werd verzorgd als een jong kind.
Mijn moeder zei:
'Wat heeft het voor zin om mensen slechts in leven te houden?'
'Vermoord ze dan maar, want wat heeft het voor zin?'
Kijk nou. Wat kun je hier doen?
Otto is een rolmodel geworden.
Omdat hij net zo makkelijk die persoon had kunnen zijn.
Het zijn de omstandigheden die het verschil maken...
tussen hem hier en Otto.
Al deze mensen...
al deze mensen hadden...
allerlei andere dingen kunnen doen.
Als ze de kans hadden gekregen.
Je zei ooit dat mensen naar je kijken en denken dat je een idioot bent.
Als ze je film hebben gezien...
en zien hoe goed je regisseert...
Zien hoe het met me is.
Als ze dat zien, wat zou je hopen dat ze denken?
Ik wil dat mensen zeggen:
'We kunnen hem inhuren als stripper.
We kunnen hem uitnodigen.'
Dus dit is een visitekaartje voor je stripcarrière?
Ja.
OTTO WERKT AAN Z'N VOLGENDE FILM
EEN KERSTHORRORFILM GETITELD 'SATAN CLAUS'
OTTO VINDT OOK DAT JE ZIJN FILM MOET KIJKEN.
'THE PUPPET ASYLUM'
'DIE IS VEEL BETER DAN DEZE WAARDELOZE DOCUMENTAIRE.'
Ondertiteling: Daniel Vos