Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Soñas cunha vida mellor?
Unha vida que estea fóra do teu alcance?
Aeon ofrece un programa de doazón de tempo
que recompensa xenerosamente cada ano de vida doado.
O método é moi pouco invasivo
e aplícase a diario nas nosas clínicas.
Fai hoxe unha proba de ADN.
Nós buscarémosche un receptor compatible.
BENJAMIN IDADE 39
Máis de 200 000 doantes xa deron anos de vida
e cumpriron os seus soños.
EVA IDADE 21
Porque en Aeon cremos que, cando doas tempo,
a vida recompénsate.
NKEIRU IDADE 18
Escolle os teus soños.
E lembra: a túa idade só te fai máis fermoso.
Doa tempo e comeza unha nova vida.
O teu tempo. A túa oportunidade. A túa escolla.
Doantes maiores de 18, con ADN compatible. O proceso leva 2-3 días.
Pode provocar xaqueca, fatiga, desorientación, malestar emocional.
Infórmate en aeon.de ou fala co xestor de doazóns.
Quince anos?
Eu pensara en tres ou quizais cinco.
Xa sei, Denys. É só unha oferta.
O diñeiro multiplícase con máis anos.
Se doas 15 anos da túa vida, obtés 700 000 euros.
É que acabo de facer os 18.
Todo isto é demasiado para min agora.
Señor Bondar, canto leva esperando pola visa?
Desde que naceu el?
Perdóeme a franqueza,
pero igual non chega alá.
Morrerá neste vertedoiro ou deportarano, e a Denys.
Pero con 700 000 euros, podes sacar toda a familia de aquí, legalmente.
Ese capital é suficiente para recibires a cidadanía.
Teu pai quere pór unha tenda?
Si.
Canto terías que traballar?
Non che chegarían 15 anos.
Eu tamén o fixen.
Debía ter a túa idade.
Eu doei cinco anos. Abondo para pagar a universidade.
Se queres unha vida mellor
para ti,
para a familia,
isto é coma se che tocase a lotaría.
Como lle explico isto á moza?
Casas con ela e sácala de aquí.
Ola. Íate chamar eu.
Escoita, aínda estás no Campo?
- Xa sabes o importante que é hoxe. - Erika, cálmate.
Fun á casa de Denys Bondar. A pouco máis estraga a súa oportunidade.
Max.
Axudo aos doantes ou vou a un cóctel de champaña?
Non te pases.
Apura, anda.
O MEU TEMPO É MEU
Ei, ti! Mamón!
Vai ao carallo!
CAMPUS AEON BERLÍN
Max, por fin.
Xa cho mandei.
Quince anos!
Non presumas tanto. Chegas tarde.
Destacou en particular unha persoa científica.
Coa optimización da compatibilidade de ADN.
O doutor Mortensen e o seu fantástico equipo
fixéronlles a vida máis doada aos nosos cazadoantes.
E agora un grande aplauso para o Empregado do Ano de Aeon.
Xestor de Doazóns do Ano:
Max Toma!
Parabéns, cabronazo. Pasa para o escenario.
Conseguiu pechar 276 anos,
e iso que o trimestre aínda non rematou.
Pero o que fai de Max un gañador é a súa empatía e sinceridade.
Os doantes asesorados por Max
case sempre estaban dispostos a volver a Aeon.
Parabéns.
E, agora, a muller que todos estabamos esperando.
A creadora das transferencias de tempo,
a directora executiva, Sophie Theissen!
Estamos moi orgullosos de todos vós.
Parabéns.
Grazas.
Wolfgang Amadeus Mozart.
Morreu aos 35 anos.
Cantos incomparables tesouros musicais
se nos perderon debido a unha morte prematura?
Imaxinemos por un momento que vivise ata os 80,
os 120,
ou mesmo os 150 anos.
Ou pensemos en Friedrich Schiller, Frida Kahlo,
Nelson Mandela, Marie Curie.
Cantas máis cousas farían?
Nun mundo onde xa non é a idade,
senón as persoas quen deciden o tempo que dedican á sociedade.
Por iso me comprace dicir que, desde hoxe,
incluiremos todos os gañadores presentes e futuros dos Premios Nobel
na base de datos de receptores.
No momento en que lles falo, as primeiras 15 persoas científicas
xa recibiron a súa doazón.
Agora estanse recuperando na Cronoclínica de Berlín.
Profesora.
É a hora da súa sesión.
Alí, os nosos doutores e terapeutas estanos preparando para a súa nova vida,
para continuaren as investigacións durante moitos anos máis.
Xunto con Aeon, ao servizo do progreso.
Financiado pola Fundación Lucy Theissen.
FUNDACIÓN LUCY THEISSEN
Sen présa.
Afágase ao que ve.
O seu corpo volve ser novo.
Está preciosa.
Non me sinto cómoda espíndome diante de vostede.
Sigo a ser a mesma persoa.
Ola.
Por favor, sente.
Profesora, vexo que o rexuvenecemento funcionou.
Xiramos o reloxo para atrás,
pero aínda non o damos parado para sempre.
Así que continuaremos investigando
ata que a idade e a morte xa non nos determinen a nós,
senón nós a elas.
O último gran paso cara á liberdade absoluta.
E non só para os 10 000 máis ricos,
senón para todas as persoas do planeta.
Como se sente?
Xa volvo andar.
Isto é incrible.
Executou os 15 pacientes.
Perdooulles a vida ao persoal e familiares.
Foi un atentado terrorista do Grupo Adam.
A policía xa lanzou unha operación de busca.
De momento sen éxito.
Adam xa reivindicou o atentado.
As doazóns de tempo crean un sistema que suspende o principio de igualdade.
Quen fai do tempo unha mercadoría
tamén fai da xente unha mercadoría.
Tratan os seres humanos coma o gando.
Iso fixeron os que morreron hoxe en Berlín.
Quen roube anos de vida doutros será executado por nós.
- Premios Nobel ou non. - Apaga.
Cazarémolos e traerémolos a…
Como puido pasar isto?
O tipo conseguiu un posto de enfermeiro hai meses.
Son Novak, o novo xefe de operacións de Berlín.
O seu predecesor xa recolleu a súa mesa.
Dezaseis anos na unidade antiterrorista da policía.
Investigarei a procedencia dos empregados alemáns
por se hai infiltrados.
Diso xa me ocupei eu. Cos empregados de todo o mundo.
Sería bo que a partir de agora estas cousas…
Estas cousas fixéronse sen min. Farei unha declaración.
Isto é superromántico,
pero o meu home vai vir xa.
De verdade?
- Disque é celoso. - Os homes pouco atractivos adoitan selo.
- Eu compenso con outras cousas. - Xa vexo.
Así que, Empregado do Ano!
Ata poderemos comprar unha casa onda o lago.
Toleaches. Aínda non rematamos de pagar este piso.
E que? Chamas ao asesor do banco e dános outro crédito.
Lévaste moi ben con el.
Cáiolle ben.
Imaxina, unha casa onda o lago.
Agora é o momento. Non imos esperar á xubilación.
É tamén para os fillos.
Os nosos fillos, dis?
Digo.
Non debiamos encargarnos diso primeiro?
A comida vai tardar outros sete minutos.
Dáche tempo.
Sé simpático con el.
Sempre o son.
Estades tolos! Elli!
Non tiñades que traer nada, cariño.
- O súper cadra de camiño, mamá. - Non hai tendas aquí?
Están pechando os cebadeiros, acabarán prohibindo a carne.
- Víñache ben para o colesterol. - Xa, xa.
Volveu fumar.
Pensa que non me decato.
E Rudi, que?
Delgado, en forma, non fumaba nin comía carne. Morreu igual.
- Infarto aos sesenta e pouco. - Vaia argumento, papá!
Non todos teñen xenes coma os teus.
Agora son os xenes.
Por que os pobres morren antes e os ricos se volven máis novos?
Iso tamén o decide a xenética?
Polo mesmo que os pobres teñen un nivel de vida mellor ca hai dez anos.
E se eu quixese volver ter 20 anos
para gozar do meu alto nivel de vida, poderíasmo conseguir?
Si, se atopas un doante compatible.
E canto lle tería que pagar?
Ah, esquecíame.
Custa máis do que gañas en toda a vida. Se tes un traballo honesto, claro.
Agora xa non se matan animais,
pero aos humanos esprémennos ata a última gota.
Moitos "espremidos" viven mellor agora.
Cambiaron o gueto
por Neukölln ou Prenzlauer Berg, con traballo e familia.
Se a xente só ten a súa xuventude, por que prohibirlles aproveitala?
Veña, abonda.
- Os dous. - Si, eu xa calo.
Stefan!
Non concordo.
Toda a súa vida pagou a seguridade social.
E agora ten que pagar os medicamentos.
Es médica, sabes que non se coida nada.
Que apande coas consecuencias.
En serio?
Por que sempre te pos do seu lado?
Eu estou do teu lado, sempre.
Xa o sabes.
Debías dicirllo a teu pai.
"O meu home non é un santo e Aeon non é Greenpeace exactamente.
Outros xestores foden os doantes, o meu home asegúralles un prezo xusto.
Parte o lombo a diario para pagar un crédito enorme
porque a súa muller gaña unha miseria nun hospital."
Terei que dicirlle todo iso a próxima vez?
Entón vou ter que anotalo.
Ou podías dicir só:
"Quéroo aínda que só sexa unha peciña do sistema capitalista."
Quéroo
aínda que só sexa unha peciña do sistema capitalista.
Eu tamén te quero.
Xa o sei.
Que é iso?
Merda, é o noso edificio.
Alto! Non poden pasar por aquí.
- Elli! - Atrás!
Vivimos aquí.
Merda.
Son só cousas, vale?
Farase cargo o seguro.
É a nosa casa.
O piso quedou totalmente destruído.
Segundo os datos do detector de incendios,
o incendio non o causaron defectos de instalación.
Sen dúbida provocouno unha chama.
Posiblemente unha candea.
Hostia!
Estou segura de que matei as candeas.
Por desgraza, o seguro é implacable. Considérase neglixencia.
Non van pagar nada.
E que imos facer?
Non podemos facer moito.
O banco esixirá o que falta da hipoteca.
A cantidade total.
Son case 2,5 millóns. Como imos pagar nós iso?
Metemos todo o diñeiro no piso.
Por desgraza, só vos queda o aval.
Que aval?
Non llo contaches?
O que?
Contarme o que?
Eu daquela puxera outro aval.
Son compatible.
Avalaches coa túa vida?
O asesor dixo que non había risco.
No peor dos casos, podiamos vender o piso.
Incrible, como se pode…?
E nin sequera mo contaches.
Eu quería o piso para nós.
Para a familia.
Imos solucionar isto como sexa.
Son compatible.
Iso xa o comprobei eu, Max.
Segundo Aeon, ninguén é compatible contigo.
- Eu xa doei. - Xa o sei.
Pero o receptor disque morreu hai pouco.
Elena é a única que pode doar.
Dous millóns e medio, iso son uns…
corenta.
Corenta anos.
Seguro que se pode facer algo.
Temo que non queda outra.
Elena Toma?
- Ten que acompañarnos. - Non fixo nada.
Atrás.
Hai unha orde xudicial contra vostede.
Sospeitamos que planea marchar do país.
Fomos ver a nosa avogada.
É unha medida preventiva. O compañeiro levaraa ao coche.
Veña.
Que?
Elli.
Arranxarémolo, vale?
Arranxarémolo. Atoparei a maneira.
Señora Theissen!
Lémbrase de min? Son Max Toma.
O Xestor de Doazóns do Ano.
Claro. Como estás?
Necesito un préstamo.
Dous millóns e medio. Xa sei que é moito, pero pódoo devolver.
O banco quérelle quitar 40 anos á miña muller.
Intentámolo todo para pagar, pero é…
É demasiado.
A doazón da túa muller estase executando legalmente, non?
Si, 40 anos.
A verdade é que vostede é a nosa última esperanza.
Mándame os documentos. Verei o que podo facer por ti.
Os nosos clientes deben sentirse 100 % seguros connosco.
Se non, o noso negocio está en risco.
Nós xa tomamos medidas.
No que ao noso negocio respecta,
vendemos un produto único no mundo.
O beneficio trimestral é excelente.
E vostede gastouno integramente en investigación e filantropía.
Falamos de perdas en dividendos por valor de 23 millóns de euros.
E iso só no último ano.
A investigación fixo desta empresa o que é hoxe.
Si, iso será certo, pero o método xa é case perfecto.
Perfecto?
Está o problema da compatibilidade de ADN entre doantes e receptores.
Gastamos demasiados recursos na busca de doantes compatibles.
Que algúns nunca atoparán.
Unha minoría cunha disposición xenética rara.
É xustificable investir tanto en investigación especulativa
só para cubrir ese nicho?
Aos accionistas preocúpalles que sexa demasiado parcial, señora Theissen.
Comparada contigo?
Estás preparado?
Prometeuno.
Sophie Theissen prometeu volver falar comigo.
Max.
Intentei collela no despacho todos os días durante semanas.
Benvidos a Aeon.
Luna Ackermann. Vimos ver unha paciente, Elena Toma.
Son a súa avogada.
A doazón é dentro de dúas horas. Non se permiten visitas antes.
Son da oficina central. É a miña muller.
Non hai visitas o día dunha doazón forzosa.
Ídeslle chupar 40 anos de vida e non podo nin vela?
Son as normas.
Síntoo moito.
As normas?
Van acabar coa súa vida, mamón!
- Déixama ver agora mesmo! - Así non imos a ningures.
Sempre dis o mesmo. Non sei que fas aquí!
Hostia!
- Max! - Ei, alto!
Non se mova!
Elena?
Elena!
Elena! Sólteme!
Só quero ver a miña muller! Sólteme!
Cálmese xa.
Ou vaille facer dano.
Ei, por favor! Non fai falta facer iso.
Só quería ver a muller, nada máis.
Por favor, sólteno..
Xa se vai calmar.
Por fin demos parado a crise climática.
Porque o 5 % máis rico investiu en tecnoloxía verde.
Porque a posibilidade de vivir neste mundo moito máis tempo
mudou a súa idea sobre a crise climática.
Ao mudarmos a nosa perspectiva sobre o mundo,
tamén mudamos o propio mundo.
A vostede, dona Elena Toma, Newmann de solteira, aquí denominada "a debedora",
ordenóuselle o embargo dos seus bens.
O embargo execútase sobre o activo de tempo da debedora.
Por decisión do tribunal, a cantidade será de 38 anos.
De acordo co artigo 863G do Código Civil,
a cantidade fixada será aboada aos acredores
tan pronto como Aeon finalice o procedemento.
A República Popular China hai moito que defende
a prohibición internacional de doazóns de tempo.
Cal é a súa opinión?
Non se pode impedir a innovación.
Pero pódese esixir que as tecnoloxías innovadoras
se usen responsablemente.
Non.
Paren, non me poden facer iso! Sóltenme!
Axuda!
Ten que axudarme!
Por favor!
Ten que axudarme, por favor!
Non podemos pagar nada mellor.
Xa empezou.
Ei, xa foi.
BOAS NOVAS DAS ALTAS ESFERAS. SAÚDOS, ERIKA
Se o entendo ben, é da propia Sophie Theissen.
Levo aquí dez anos e non sabe o meu nome.
Que di?
Parabéns polo ascenso.
Xerente de Doazóns.
- Tes o teu equipo… - Iso é todo?
Paréceche pouco? Agora gañas máis ca min.
Case mil máis ao mes, amais da bonificación de 35 000 euros.
Non vou traballar aquí un minuto máis.
- Ola. Todo preparado para a reunión? - Ola.
- Que tal? - Alégrome de verte.
Señora Theissen!
Está ocupada.
Coñéceme. Dixo…
Ei, vostede prometeu axudarme.
Cea atrás agora mesmo. Se non, o teu futuro aquí corre perigo.
Elli!
Non dá para máis.
Ei.
Solucionarémolo.
Eu non podo.
Mira para aí.
Que ridículo.
Eu quérote.
- Non importa… - Non importa a idade?
Que é isto?
É pena?
Que? Non.
Que é, logo? Sénteste culpable?
Toleaches ou que?
A túa vida segue.
O prezo pagueino eu, non ti.
- Non é culpa miña. - Déixame en paz.
Déixame en paz!
- Elli. - Déixame en paz.
Un día duro?
Axuda a relaxarse. Pareces moi triste.
Vai rañala.
É escusado ser un cabrón.
Demos parado a hemorraxia.
Estamos esperando polos resultados do hemograma.
Como se poden sacar 40 anos dun golpe? É moi irresponsable.
Non debeu saír da clínica tan axiña.
Tras unha operación tan seria e coa súa afección.
Que afección?
Elena tivo un aborto.
Por desgraza, pasa moito coas doazóns de tempo.
Estabas embarazada?
Non paga a pena.
Somos un para o outro, aínda que envellezas.
Max, isto non vai de canas ou engurras.
Queriamos ver medrar os fillos.
Coller os netos no colo un día.
E queriamos envellecer xuntos.
Os dous.
Agora eu xa envellecín soa.
Pero ti…
Ti aínda tes toda a vida por diante.
Miña Elli.
Non tes que entrar.
É reversible.
Sei quen é o receptor. Farei que llo devolvan.
Como? Non se fixo nada ilegal.
Así é como funciona o teu sistema.
Ao carallo o sistema.
Dáme dez…
Vale. Mamá ten de todo.
Grazas.
Éche mellor nin probalo.
- Afecta o crecemento. - Ha, ha. Queres algo, non?
Onde cha fixeron?
Esa cariña bonita de nena.
En Aeon non foi, desde logo.
Só quero un contacto.
Recibimos os 30 000 euros.
O doutor Berg espérate a semana que vén.
Tan pronto cruces a fronteira de Lituania,
falarás con el por un teléfono prepago sen rexistrar.
Despois daránseche as coordenadas da clínica,
que serán válidas durante seis horas.
Se non apareces, o noso acordo queda anulado.
Desde os atentados contra os Premios Nobel,
nunha clínica Aeon en Berlín hai unhas semanas,
Lilith, a líder do Grupo Adam,
está entre as persoas máis buscadas internacionalmente.
Descoñécese o seu paradoiro.
Porén, o noso reporteiro púxose en contacto con ela,
e ela concedeulle unha entrevista.
Vostede di que o terrorismo é exercer presión por outros medios.
Non é iso unha xustificación simplista da violencia?
Damos un toque de atención.
Se se rebelase máis xente contra as inxustizas graves,
grupos coma Adam non farían falta.
Afortunadamente, cada vez apóianos máis xente.
Escolta lista. Sophie Theissen sae do edificio.
Nos EUA, as condenas a prisión pódense redimir con doazóns de tempo.
Non é isto mellor ca manter delincuentes no cárcere durante anos
á conta dos contribuíntes?
O que Aeon está intentando coarnos aquí
como servizo público
é só unha privatización perversa do sistema xudicial.
Como afectará isto os veredictos futuros
cando se pode sacar beneficio de condenas longas a prisión?
Os coñecedores da Biblia asocian os nomes Lilith e Adam
co Deus iracundo do Vello Testamento.
Asume vostede ese papel?
Nós matamos todo receptor de tempo ata que remate este negocio sucio.
Así de simple.
O número de doazóns de tempo duplicouse desde o ano pasado,
a pesar das actividades terroristas.
E tampouco mo impediu a min.
Por iso está entre os primeiros da nosa lista.
CEMITERIO LAZARUS BERLÍN
- Esperen aquí. Quero estar soa. - Como queira.
Socorro!
Probablemente un ictus.
- Antecedentes? - Non constan.
Fixo a doazón hai só tres meses.
Non se decataron de que xa non ten 30.
Xa me encargo eu.
- O quirófano 2 está libre. - Vou eu.
Non fagas de máis, Elli.
A túa quenda case acabou, vale?
Elli.
- Temos que falar. Ven comigo. - Ai, Max.
- Escóitame. - Para que?
Déixao. Por favor.
Intenta aceptar a situación.
E se atopei unha maneira?
Confía en min.
Unha última vez.
SERVIZO DE CONVERSIÓN ELÉCTRICA DE COCHES
Toma. Pon isto.
Veña.
Esta é Sophie Theissen.
Esta muller roubouche 40 anos.
Ímolos recuperar.
Grazas. Débovos unha.
Cren que foi Adam?
Un sinal clarísimo.
E vostede? Vostede tamén o pensa?
Normalmente só fan execucións. O secuestro é novo.
Que máis teñen?
Tráfico ten un coche de Berlin Cars no cemiterio.
Por alí atrás.
Alugado cunha conta falsa ilocalizable.
Pero esa conta usouse antes, no Campo Tempelhof.
Comprobei a nosa base de datos.
Mire quen entrou nese campo xusto nese momento,
cunha tarxeta de Aeon.
Localice o seu teléfono.
Imposible. O noso Empregado do Ano non é parvo.
Pero, unha vez que temos unha cara,
pódese atopar a calquera.
É mellor do que pensaba.
Toleaches ou que?
É a única maneira.
Non tal.
Unha toleada.
Arranxei todo,
pero temos que marchar de Alemaña xa.
Metinche roupa na maleta. Tes que deixar aquí o teu teléfono.
Eu non participo. De ningunha maneira.
E, entón, que?
Seguimos así?
Matarse a traballar no hospital uns anos ata…
Que vas facer despois da operación?
Matar a Theissen?
Volvemos empezar.
- Lonxe de aquí. Onda o mar. - Non somos uns nenos.
Se nos cachan,
non só estará acabada a miña vida,
senón tamén a túa.
Xa.
Volvemos vernos.
Tes razón.
A nosa vida anterior rematou.
Vou eu ao cárcere por esta muller ou vés ti comigo?
Xa informamos á policía?
Para que?
Despexado!
Arriba!
Despexado!
Vale. Abaixo.
Volta á posición un.
Ímolos coller.
Menos tópicos. Levo nisto máis anos ca vostede.
Merda!
A túa nova vida.
Sorprendíchesme.
Sorprendinme a min mesmo.
Vale para todo agás aeroportos.
Erika?
En serio?
PORTO DE ROSTOCK
Se a policía soubese isto…
Pode levar tempo.
Café?
Sabe como coñeceu Max Toma a súa muller?
Tocoulle ser o xestor da súa doazón.
Pero, en vez de convencela para doar, namoráronse e casaron.
Que romántico!
Si. Ata que lles arde o piso e quedan atrapados pola débeda.
Xa sei que non falamos de terroristas,
senón de dúas persoas desesperadas.
Se fose Elena Toma, como se sentiría?
Quítanlle a vida e danlla a un millonario.
Por deixar unha candea acesa.
Ninguén a obrigou a avalar cos seus anos de vida un piso de luxo.
"O teu tempo. A túa oportunidade. A túa escolla."
Non serían os primeiros en caer niso.
Dálles dereito a secuestrar alguén?
A tomar a xustiza pola man?
E nós, que?
Software ilegal, operacións non oficiais.
A muller máis rica de Europa xoga con outras regras?
Nós coidamos da seguridade dos Theissen, non da paz mundial.
Se lle preocupa iso, por que traballa connosco?
Aí falou.
Sempre é polos cartos.
O café.
A boa compaña.
E vostede, que?
Comecei de escolta de Sophie Theissen hai máis de 30 anos.
Débolle moito.
Semella que máis do que parece a primeira vista.
Cronoloxicamente, teño 64.
Sophie Theissen necesita xente en quen confiar.
O tratamento de rexuvenecemento é un extra.
Polo menos así non molesta que a xefa sexa máis nova ca unha.
Sácame un peso de enriba.
Ei.
Resignárame á idea de que a miña vida rematara.
A nosa vida.
E agora vés ti
falarme de esperanza.
Amplíaa aí.
Manda carallo!
Hostia!
Non lle faremos…
Non a mataremos se está calada.
Xa o fas mellor ca papá.
Facémolo doutra maneira.
Emilia, mira que ben dorme.
Non vaias lonxe, Emilia.
Mamá, papá! Mirade as luces!
Ven aquí, cariño.
Señores pasaxeiros, axiña chegaremos a Klaipėda, Lituania.
Prégase aos pasaxeiros con destino a Klaipėda
que volvan aos coches…
Será por nós?
Merda, non o sei.
Por quen ía ser?
Temos os pasaportes.
Non servirá de nada se van con todo.
Acabouse, entón?
PORTO DE TRÁNSITO DE KLAIPĖDA LITUANIA
- Pasaporte, por favor. - Si.
Pasaporte.
Que leva atrás?
Baño. De Alemaña.
A que destino vai?
- Diríxome a Vilnius. - Imos botar un ollo.
Pase para aí.
Pasaporte, por favor.
Como abro isto?
Empuxa e xira á dereita.
Socorro!
Que é isto?
Que hai dentro?
Unha bañeira, paréceme.
Parécelle?
Dille que ti es só o chofer.
Só son o chofer.
Señor, teño que abrir esta caixa de todo.
Oíume vostede?
Hai algún problema?
O tipo está tenso.
Por que está tenso?
Vale, boa viaxe.
Oe.
Respira fondo.
Sorrí e di que non estás afeito a este estrés.
Non estou afeito a isto.
A que?
A que me apunten.
Cantas veces teño que dicircho?
Non apuntes coa arma á cara da xente.
Desculpe. Pode marchar.
De acordo.
Xa está, Emilia. Estádelo facendo ben, vale?
Podemos marchar?
Os teléfonos.
Teléfonos!
Síntoo moito.
Non quedaba outra.
Xa.
Cruzamos a fronteira.
A ver como vai ela. Ben non está.
Non podemos parar. Chamarán a policía.
Sairemos da estrada xeral.
E despois?
Agardar a que chame o doutor.
Que queren de min?
Só imos recuperar o que é noso. Logo marcha.
- Pidan o que queiran. Miña nai pagará. - Súa nai?
Sophie Theissen.
Vostede é Sophie Theissen.
Que? Eu son Marie Theissen, a súa filla.
Mente.
Miña nai non me expón en público, por cousas coma esta.
FILLA DE SOPHIE THEISSEN
Ves?
Esta é a filla de Theissen.
Morreu hai dez anos de proxeria.
Esa é miña irmá maior, Lucy.
Miña nai e eu sempre nos parecemos.
- Despois desa maldita doazón… - Cale!
Non tiña carné, carné de conducir, teléfono?
Si que tiña. No bolso.
Que quedou no cemiterio.
E ela ben o sabe.
- Unha actuación moi convincente. - Non, por favor!
Miña nai pagará o que sexa! É verdade, por favor!
Hai que asegurarse.
E como?
Chamar a Aeon e preguntar se é ela ou non?
Para que nos localicen?
Iso é o que ela quere.
Theissen diría o que fose para salvar o pelexo.
Estamos cumprindo o plan.
Que plan?
Por que non chamou o Dr. Berg?
E se te enganou e só che quería os cartos?
Canto aguantará ela aí deitada?
Está deshidratada e ten hipotermia.
Cómprenos un agocho.
Como non hai ninguén?
O turismo acabouse cando os estados bálticos saíron da UE.
Todo o hotel para nós.
Iso debe ser normal para Theissen.
É mellor ca o hotel de Toscana que reservaras daquela.
Doe moito.
- Non te confíes. - Non hai que ser cabróns.
Vostede vendeulle 40 anos a miña nai.
Non ande con voltas. Foi un embargo por débeda.
Que non te enrede.
Eu tamén estou contra as doazóns.
O que lle pasou a vostede pásalles a moitos.
E os refuxiados que desaparecen dos campos nas fronteiras da UE?
Algúns nenos ata os venden seus pais.
Non a Aeon, mais a clínicas ilegais do Bloque do Leste,
para que famosos e influencers rexuvenezan por poucos cartos.
Quéreme facer sentir culpable?
- A máis indicada. - Non.
Quero dicir que estou do mesmo lado ca vostedes.
Levo anos convencendo a miña nai…
Polo carallo!
Por favor, créanme. O que digo é…
Non.
Xa calo.
Ei!
- De que lado estás? - "De que lado" estou?
Fago isto por ti.
Por ti.
Nin sabemos se raptaches a quen debías.
Aínda que sexa a filla,
seguro que é compatible contigo.
Os familiares de primeiro grao adoitan ser compatibles. Podemos usala.
"Usala."
Ela pódello quitar a súa nai.
Que o arranxen entre elas. Non é problema noso.
As consecuencias do que facemos aquí si son problema noso.
Vale, deixámola marchar.
É só a túa vida. Ela ten a súa. Tamén quererá un neno.
Ti cambiaches.
Ti tamén.
Hai auga corrente aquí?
Queríame lavar.
Por favor.
Espere.
Grazas.
Ela quería axudar a Lucy.
Miña nai. Así empezou todo.
A investigación do envellecemento celular.
Fixo descubertas revolucionarias.
Pero non atopou ninguén compatible con Lucy a tempo.
Non.
Merda!
Diga. Quen é?
Kaya, tes que sacarme de…
Non.
Merda.
Socorro!
- Socorro! - Agarra iso!
Coas dúas mans.
Déixanos soas.
- Seguro? - Mira como está.
Hai novas do doutor ese?
E Theissen, que?
Quería lavarse e eu non quería ser un cabrón.
Home, claro.
Estás enfadada comigo?
Non.
Por que? Debía?
- Despois do que fixen por ti? - Por min?
Importábache pouco o que eu quería.
Xa, claro.
Non o fago por ti, por nós, polo fillo.
Non sei que queres de min.
Non ten cicatriz da operación.
Preocúpache iso?
A súa pel rexenérase co rexuvenecemento. É normal.
Elli, estanos manipulando aos dous,
facendo que é inocente.
Sabes que pensei cando a vin afundirse?
"Se morre, todo foi en van.
A miña única esperanza."
E, se é a persoa equivocada…
Se cadra nin quero sabelo.
Iso é o que me asusta moito.
Elli, ti si que es a persoa equivocada.
Ti non mereces isto.
Nós…
aínda temos toda a vida por diante.
Témolos.
- Démolos localizado. - Por fin.
Teléfono prepago con provedor dinámico. Leva tempo.
Seguen en Lituania, preto de Šklėriai, na fronteira con Belarús.
A 130 quilómetros.
Entón, podemos comezar xa.
Xa chegaron os reforzos.
Vamos!
E precisaremos helicópteros de combate?
Tranquilos.
Se tedes armas, agora é o momento.
- Debaixo da almofada. - Típico.
Quen sodes?
Aeon?
Ao contrario.
Perdoade a interrupción.
Hostia.
Que queredes?
Ei.
Non a matedes. Por favor.
Por que iamos matar a Marie Theissen?
E se os Toma non se asustan co noso exercitiño privado?
Vou sacar a Marie viva de alí, como sexa.
Entón, imos cavar tumbas hoxe? Na terra de ninguén lituana.
Cre que eu faría iso?
Pregúntome se eu o faría.
Se podería vivir coas pantasmas.
Non é doado.
Eu nunca quixen vivir máis.
Quería valer para o traballo.
A xuventude
parece moi tentadora, pero…
por si soa non fai a vida mellor nin máis feliz.
Só máis longa.
E chea de pantasmas?
Despois de tanto tempo no sector privado, unha esquece por que comezou.
Hai un truco.
Chámase áncora.
Sempre que teño dúbidas,
fago isto.
Lémbrame a razón pola que empecei.
A xustiza.
E vostede?
Por cartos?
Pola xuventude?
Sophie Theissen?
Viñemos liberar unha inocente.
Despois convídame a tomar algo.
Non se rende, eh?
Vale. Tomamos algo.
Cando isto remate.
Abaixo.
Xa está.
Por favor.
Sóltenme.
- Nunca recibín unha doazón. - Xa sei.
Pero isto vai alén de ti.
Á miña muller obrigárona a doar. As vítimas somos nós.
Coñezo o teu caso, Max.
Carreira modélica, traballo prestixioso, excelente salario,
Empregado do Ano.
Sempre sacaches proveito do sistema.
De repente, árdevos a casa.
Xusto cando Sophie Theissen necesita unha doazón.
E o teu propio receptor, Max, morre nun accidente de moto,
polo que Elena é a única doante que queda.
Demasiadas coincidencias tráxicas.
O que?
Que queres dicir?
Ti debías ser o xestor da doazón de Elena.
Non vos coñecestes así?
Sophie Theissen xa sabía que Elena era unha posible doante.
A única compatible que atopou.
Ti tiñas que convencer a Elena.
Pero casaches con ela.
Mala sorte para Sophie.
Como ía conseguir os anos de vida de Elena?
Quizais co piso que era demasiado caro para vós os dous?
O banco que aínda así vos deu o crédito?
Pero só se Elena o avalaba co seu tempo de vida.
Despois un incendiño
e caedes nunha situación financeira tan ruinosa
que ela puido quitarche o tempo de vida.
E agora vós queredes facer o mesmiño con esta rapaza.
A única Theissen con algo de conciencia.
Un erro. Enganeime de persoa.
Ai, si? Despois de pasar dous días con ela?
Ou non vos queriades decatar?
Vós non sodes mellores.
Matades xente inocente.
Inocente?
Ei!
Remata o que empezaches. Mátaa.
Que?
Estabas disposta a quitarlle 40 anos.
Xa decidiches hai tempo que a túa vida vale máis ca a súa.
Iso é vomitivo. Non o vou facer.
Para. Isto é de tolos.
Eu non fixen nada.
Xusto. Que fixeches para deter a túa nai?
Só hai unha bala. Nada de bromas.
A túa vida ou a súa.
Escolle.
Por favor.
Por favor! Non, por favor!
Por favor.
A maioría da xente faise pacifista cando a obrigan a apertar o gatillo.
Pero, se llelo arranxan doutores en batas brancas,
poucos teñen reparos.
Por iso Aeon ten tanto éxito e é tan perigoso.
Que?
O doutor Berg mandou a localización da clínica.
Válida durante seis horas.
Non vas poder ir a esa cita.
Sophie Theissen chegará axiña.
Vai querer falar contigo. Iso dixo a nosa fonte.
Tráea para dentro
sen os cans de garda.
Nós somos só o cebo.
Ides matar a Sophie Theissen.
Para convertela en mártir?
Non. Levarémola connosco,
se vós non cometedes erros.
Ven.
Ti podes.
Tómbate!
Ao chan, xa!
Marie Theissen está viva.
Se a min non me pasa nada, a ela tampouco.
Ao chan!
Quero falar con Sophie Theissen.
Con ninguén máis.
Sophie Theissen.
Se el a caga, que?
Plan B.
Sophie Theissen ou sae con nós ou non sae.
Judas encargarase diso.
A idade da miña muller vaille ben.
Señor Toma,
comprendo que sinta que a situación da súa muller é inxusta.
Desde o seu punto de vista, entendo por que o fixo.
A miña filla é inocente. Máis ca ninguén nesta situación.
Supoño que non lle quere facer mal a inocentes.
Só se me vexo obrigado.
Vale.
Podo pagar outra vez polos anos da súa muller.
Dez millóns.
É máis do que ninguén na súa posición esperaría.
Pode comezar unha nova vida.
Ao mellor ata atopa un doante.
Xa teño unha.
Son o Xestor de Doazóns do Ano.
Sei como van estas conversas.
Falas das vantaxes da doazón coma se fose un choiazo para eles.
Pero sabes que tes todas as de gañar.
Que tes todos os ases.
E os pobres coitados que tes en fronte
só teñen a súa vida.
Nós temos a súa filla. Vostede, 40 anos da miña muller.
Se nolos devolve, non precisamos nada de Marie.
Se non,
nós non perdemos nada. Vostede decide.
Como sei se Marie está viva e sa?
Ben non está.
Pero aínda está viva.
Pódeo comprobar vostede mesma.
Persoalmente.
Sophie Theissen non entra aí sen min.
No momento en que un terceiro cruce esa porta,
a miña muller dispara.
Chamamos por teléfono a Marie.
Diso nada.
Sei a quen me enfronto.
A xente sen escrúpulos, que provoca incendios e accidentes.
Esta operación farase á miña maneira.
Vale, entro eu aí.
Vale.
Non podo perder a Marie.
Outra pregunta, señor Toma.
Vostede quería falar con Sophie Theissen.
Como sabía que viría ela en persoa?
Di algo.
Idiota, di calquera cousa.
Sophie, é unha trampa.
Merda!
Dálle.
Sophie!
Mira que estea morta!
Fogo!
Elena!
Abaixo!
Max, tes…?
Ei, ti!
Non te movas!
Alto!
Déixeme ver a muller. Por favor.
Abaixen a cabeza e queden aquí.
Max!
Coidado!
Ei.
- Estás ben? - Ti estás ben?
- Estás ben? - Estou.
Espera.
Coidado. Veña.
Temos que marchar de aquí.
- Marie! - Vamos!
Vai indo.
Marie! Ven, vamos.
Ei, veña!
Ou queres morrer aquí? Veña.
Vamos! Rápido.
Por aí.
Veña.
Marcho.
Merda.
Ei!
Ei! Elena.
Vale.
Non é lonxe de aquí.
Case a matamos.
Ela dispararíame.
Xa sabemos que non é Sophie Theissen.
Pero tamén é compatible.
Pódello quitar a súa nai.
Súa nai morreu.
Marie non ten nada que ver. Se o facemos, somos coma eles.
Queres ser mellor ca eles?
Ou recuperarmos a nosa vida?
Queriamos ter fillos.
Non á conta de inocentes.
O noso fillo era inocente.
Theissen quitóunolo.
Theissen púxolle o lume á nosa casa,
mandou matar o teu receptor.
Farémolo público.
Recupero así os meus anos?
A quen llos quito?
Ten que haber alternativa a esta lei da selva.
Eu non a vexo.
Eu non podo continuar.
Levámola ao hospital.
Baixa.
En serio?
Baixa.
Elena, ti non es así.
Ei.
Baixa!
Baixa.
Non!
CAMPO DE REFUXIADOS
- Veña, dálle! - Rápido!
Vamos.
- Traemos os mortos tamén? - Si.
Eses van ao médico despois. Estes de momento esperan.
- A ver que di o xefe. - E a rapaza?
O médico vaivos ver agora.
Por fin.
Ola. Estás ben?
CAMPO DE REFUXIADOS DE ŠKLÈRIAI LITUANIA
Xa foi.
Fuches máis rápida ca o compañeiro.
Nunca foi compañeiro meu.
Hai algunha pista? Temos que atopalos canto antes.
Non é problema meu.
- Que quere dicir iso? - Non che cazo máis xente.
Nin che queimo máis casas.
Nin provoco máis accidentes de moto.
Marcho.
Coñecémonos de toda a vida.
A vida ten que acabar un día.
Ola, cariño.
Mamá.
Dixeron que ti serías compatible.
Estamos preto de acadar os nosos obxectivos.
Necesito toda a enerxía para iso.
Farei todo o que poida
para atoparche un doante.
É só cuestión de tempo.
Comprar a vida de alguén
é outra maneira de roubarlle a vida.
Agora seino. Eu formei parte dese sistema.
Mentres existan Aeon
e as transferencias ilegais,
continuará esta inxustiza.
O momento de loitar é agora.
Se non por nós,
polos nosos fillos.
Subtítulos: Manuel Puga Moruxa