Downloaded from YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΠΑΡΑΝΤΑΪΣ ΧΙΛΣ & ΡΙΒΕΡΝΤΕΪΛ ΣΑΝΤΑ ΦΕ, ΜΕΞΙΚΟ
Στην υγειά μας.
Ευχαριστώ.
Το εκτιμώ πολύ.
Συγχαρητήρια, Πάντσο.
Ποιος το περίμενε κάποιος με τόσο ταπεινή καταγωγή να φτάσει ως εδώ
και να γίνει γενικός διευθυντής της εταιρείας.
Στην υγειά μας!
- Καλή τύχη στη νέα σου θέση. - Στην υγειά μας.
Ευχαριστώ, κε Χάιμε. Το οφείλω σ' εσάς που με εμπιστευθήκατε.
Βλακείες! Το κέρδισες με την αξία σου.
Κρίμα που δεν ήρθαν οι δικοί σου μια τόσο σημαντική μέρα.
Θα ήθελα να τους γνωρίσω και να τους συγχαρώ προσωπικά.
Μάλλον δεν το θυμάστε,
μα σας είχα πει ότι έχουν πεθάνει κι ότι είμαι μοναχοπαίδι.
Έχω μόνο την αγαπημένη μου Μάρι και τα όμορφα παιδιά μου.
Δεν χρειάζεσαι κάτι άλλο.
Η γυναίκα σου είναι κουκλάρα.
Πέτυχες το λαχείο.
Χάρη σ' εκείνη, έχασες τους επαρχιώτικους τρόπους σου.
Σωστά, Μάρι;
Ευχαριστώ, κε Χάιμε.
Το φαγητό είναι έτοιμο.
- Περάστε στις θέσεις σας. - Παρακαλώ.
- Αγαπητέ, παρακαλώ. - Περάστε.
- Παρακαλώ. - Ευχαριστώ.
- Η πετσέτα σου. - Συγγνώμη, αγάπη μου.
Ευχαριστώ.
Καλή όρεξη. Πήραμε το καλύτερο κέτερινγκ.
Δοκιμάστε το φουά γκρα, κύριε. Και το χαμόν είναι εξαιρετικό.
- Περιμένουμε κάποιον; - Σελένα...
- Περιμένεις κάποιον; - Όχι.
Σας ζητούν δύο κύριοι στην πόρτα.
Λένε ότι είναι συγγενείς σας, αλλά είναι κακάσχημοι και βρομάνε.
Κάποιο λάθος θα έγινε.
Κύριε Χάιμε, δώστε μου δύο λεπτά να το λύσω.
- Έρχομαι. - Οι γείτονες θα είναι.
Δες εδώ, πατέρα.
Το ήξερα ότι το κάθαρμα είχε χεστεί στο χρήμα
και γι' αυτό μας ξέχασε.
Τους ξέρεις;
Ξέρεις αυτούς τους ρακένδυτους;
Αυτούς εδώ; Όχι, δεν τους ξέρω.
Για ακούστε με.
Είστε σε ιδιωτικό χώρο.
Κι αν δεν ξεκουμπιστείτε αμέσως, θα φωνάξω τα παιδιά να σας πετάξουν έξω.
Τους έστειλε ο Λόπες να μας τη χαλάσουν.
Ακούστε, ξιπασμένοι. Ο πρώτος που θα μιλήσει θα φάει σφαίρα!
Σου είπα ότι δεν τους λένε ξιπασμένους πια.
Έτσι τους έλεγαν παλιά.
Όπως λέει και ο πρόεδρος, τώρα είναι ματσωμένοι και συντηρητικοί.
Για μένα, είναι οι ίδιοι που εμπόδισαν την επανάσταση.
Μπαμπά! Παππού!
Δεν είναι καλή στιγμή.
Ας φύγουν οι καλεσμένοι και μετά θα πούμε ό,τι θέλετε.
Να πάνε να γαμηθούν οι καλεσμένοι.
Από εδώ θα φύγουν μόνο ανάσκελα! Κομμένες οι μαλακίες!
Μην πέφτουμε στην παγίδα της πόλωσης και της μισαλλοδοξίας
της κυβέρνησης των λαϊκιστών.
Αν θέλετε λεφτά, έχω πολλά.
Θα σας δώσω όσα θέλετε.
- Πάρτε τα λεφτά σας... - Ναι.
- ...κάντε τα ρολό... - Ναι.
...και χώστε τα στον κώλο σας.
Μπαμπά, ηρέμησε τον παππού. Σε εκλιπαρώ.
Θα μου καταστρέψετε τη ζωή!
Ναι, Παντσίτο;
Κοίτα πώς μας φέρθηκες, αχάριστο κάθαρμα.
Η οικογένεια θυσιάστηκε για σένα,
για να σπουδάσεις, και κοίτα πώς το ανταποδίδεις.
Είκοσι χρόνια αδιαφορείς. Μας εγκατέλειψες.
Και ζεις ζωή χαρισάμενη εις βάρος μας.
Ροσέντο, άσε τα αδερφίστικα.
Πάρ' τους όλους μέσα, κι όπως είπαμε.
Ναι, πατέρα. Πάμε.
Πάμε, ξανθούλα!
Εσύ θα μείνεις εδώ.
- Έλα εδώ. - Παντσίτο, έλα.
Πάμε.
- Όχι. - Πάμε.
Άντε, κουνήσου!
Λουπίτα!
Στον τοίχο.
Όχι!
Στον τοίχο.
Μπαμπά, παππού, ξέρω ότι ήμουν αχάριστος και κακός γιος,
αλλά υπόσχομαι ότι πλέον όλα θα αλλάξουν.
Ό,τι έχω θα είναι δικό σας. Δεν θα σας εγκαταλείψω ξανά.
Πολύ αργά πια, Πάντσο.
Έφτασε η ώρα της δικαιοσύνης της επανάστασης.
Πρώτα οι φτωχοί.
- Δέσ' του τα μάτια. - Φυσικά.
Όχι, σε παρακαλώ.
Πατέρα, σε ικετεύω.
Σκέψου τα παιδιά μου.
Πάντα ήσουν καλός μαζί μου.
Λυπάμαι, Πάντσο.
Δεν μας βοηθήσεις όταν μπορούσες.
Ήρθε οι ώρα να πληρώσεις για όλες σου τις μαλακίες.
Η μαμά και τα αδέρφια σου στέλνουν πολλά φιλιά.
Ευχαριστώ.
- Έτοιμος; - Ναι.
- Έτοιμοι! - Όχι.
Στοχεύσατε!
Πυρ!
Φραν!
Πάντσο!
Πάλι εφιάλτη έβλεπες;
Μάρι.
Δεν ξέρεις πόσο απαίσιο όνειρο είδα.
Πάλι με τους δικούς σου;
Ναι.
Σ' το έχω πει χίλιες φορές,
πρέπει να πας σε γιατρό ή σε ψυχίατρο.
Δεν είναι φυσιολογικό.
Άσε με να κοιμηθώ λίγο πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι σου.
Ναι, κι εγώ πρέπει να ξεκουραστώ,
γιατί θα είναι δύσκολη μέρα στο εργοστάσιο.
- Καλημέρα, αγάπη μου, παιδιά. - Καλημέρα, κύριε!
Έχω ραντεβού με τον κο Χάιμε. Άργησα.
- Να σας ετοιμάσω κάτι; - Μόνο έναν καφέ. Βιάζομαι.
Πώς είμαι;
Λίγο κουρασμένος, αλλά πανέμορφος.
- Πανέμορφος, μπαμπά! - Ευχαριστώ, πριγκίπισσά μου.
Γιατί φοράς αυτά τα παπούτσια με το κοστούμι;
Τα μαύρα Ferragamo που σου πήρα είναι πολύ καλύτερα.
Δεν προλαβαίνω να αλλάξω. Τι να σου πω;
Φτιάξε το πουκάμισο.
Εμπρός.
Ναι, οικία Ρέγιες εδώ.
Ποιος;
Ένα λεπτό, παρακαλώ.
Για σας είναι. Ο μπαμπάς σας.
Ο κος Ροσέντο. Είναι κάτι πολύ σημαντικό.
Όχι, πες του ότι έφυγα και δεν ξέρεις τι ώρα θα γυρίσω.
Λουπίτα, πολύ σημαντικό, μην του δώσεις το κινητό μου.
Άντε.
Κύριε Ροσέντο;
Ο κύριος πήγε στη δουλειά. Δεν ξέρει πότε θα γυρίσει.
Δεν έχω το κινητό του.
Ναι. Μην ανησυχείτε. Θα του το πω.
Φυσικά. Γεια σας.
Λέει ότι πρέπει να σας μιλήσει.
Κάτι έπαθε ο παππούς σας και πρέπει να τον πάρετε.
Η χειρότερη στιγμή. Αυτό μου έλειπε τώρα.
Ξέρεις τι σε θέλει;
Μάλλον θα θέλει λεφτά, αλλά δεν μπορώ να του μιλήσω σήμερα.
Εμένα θα μου άρεσε να του μιλήσω.
Κάποια άλλη μέρα.
- Τα λέμε μετά. - Γεια.
- Καλή σας ημέρα, κύριε. - Γεια!
Όπως έλεγα, είναι όλα βρόμικα, κι αυτός εδώ...
Ξέφυγε ένα σημείο.
- Το Α4; - Μια χαρά.
Τέλεια.
Αυτή η μηχανή είναι εκτός λειτουργίας;
Γιατί δεν την έφτιαξες;
- Εντάξει οι προμήθειες; - Κύριε Ρέγιες.
Ο πατέρας σας στη γραμμή 18.
- Κύριε Ρέγιες... - Ελάτε.
Ο πατέρας σας στη γραμμή 18.
Καλημέρα. Αν με ακούτε, σηκώστε το χέρι.
Ευχαριστώ.
Συνάδελφοι, όπως ξέρετε,
τα οικονομικά της χώρας και του εργοστασίου χειροτερεύουν.
Παρά τις προσπάθειες και τις θυσίες που κάναμε για να μη μας αγγίξει η κρίση,
καταφέραμε να επιβιώσουμε
χάρη στη γενναιοδωρία του κου Σαμπάολο.
Δυστυχώς, η κατάσταση είναι μη βιώσιμη.
Έχουμε δύο επιλογές
για να μην κλείσουμε.
Είτε θα μεταφέρουμε το εργοστάσιο και τις θυγατρικές στην Ασία
είτε θα κάνουμε μια δραστική,
αλλά αναγκαία μείωση προσωπικού.
Ζητώ την κατανόηση και την αλληλεγγύη σας προς τους συναδέλφους.
Ας σηκώσουν το χέρι όσοι θέλουν να φύγουν εθελοντικά με αποζημίωση.
Καλώς, εφόσον κανείς δεν δέχεται
τη γενναιόδωρη προσφορά της εταιρείας,
θα διαλέξω εγώ ποιοι θα απολυθούν.
Αλκάνταρα Τιμπούρσιο.
Μποχόρκες Ιγκνάσιο.
Κάρδενας Κουιτλάουακ.
Κύριε Ρέγιες.
Σας ζητάει πάλι ο πατέρας σας στη γραμμή 16.
Γαμώτο.
Κύριε Ρέγιες.
Σας ζητάει πάλι ο πατέρας σας στη γραμμή 16.
Σας παρακαλώ, συνάδερφοι.
Συγχαρητήρια, Πάντσο.
Χάρη σ' εσένα, η παραγωγή έχει σπάσει κάθε ρεκόρ.
Έχουμε τα μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους!
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Πόσους απέλυσες σήμερα;
Άλλους 40.
Ειλικρινά, δεν νομίζω ότι μπορούν να φύγουν κι άλλοι.
Πάντα υπάρχει τρόπος, Πάντσο.
Μόλις φτάσουν τα γερμανικά μηχανήματα,
θα μπορέσουμε να απολύσουμε το 10% αυτών των παρασίτων.
Άλλοι 180 υπάλληλοι στον δρόμο, κε Χάιμε;
Ελπίζω το συνδικάτο να μην απειλήσει με απεργία.
Αυτά τα κομμούνια του συνδικάτου να πάνε να γαμηθούν.
Φυσικά, ο λαϊκιστής πρόεδρός μας
λέει συνεχώς "Πρώτα οι φτωχοί",
κι αυτοί παίρνουν θάρρος και απαιτούν.
Ναι, Λίτσα.
Κύριε Σαμπάολο, συγγνώμη που ενοχλώ.
Είναι εδώ η γραμματέας του κου Ρέγιες και πρέπει να του μιλήσει επειγόντως.
Πες της να περάσει, Λίτσα.
Καλησπέρα, κύριε Χάιμε.
Συγγνώμη που σας ενοχλώ.
Κύριε Ρέγιες, όλο το πρωί καλούσε ο πατέρας σας.
Πρέπει να σας μιλήσει. Είπε ότι είναι θέμα ζωής και θανάτου.
Μην ανησυχείς. Τον ξέρω τον πατέρα μου. Κάποια βλακεία θα είναι.
Πες του ότι δεν είμαι εδώ.
Και την επόμενη φορά που θα είμαι με τον κο Σαμπάολο,
μη με διακόψεις ποτέ ξανά.
Φυσικά, κύριε.
Και πάλι, συγγνώμη για την ενόχληση.
Εμένα να με ενοχλείς όσο θέλεις, κούκλα μου.
Αλλά ίσως σου τις βρέξω ή σε ξαπλώσω στο γραφείο μου, κούκλα μου.
Μαλάκα.
- Πάντσο, την πηδάς αυτήν; - Όχι.
Η γραμματέας σου είναι κουκλάρα
και φαίνεται ότι θέλει ένα καλό γαμήσι.
Όχι, κύριε Χάιμε.
Ειδικά τώρα που σε κατηγορούν για σεξουαλική παρενόχληση για το τίποτα.
Στα αρχίδια μου οι μαλακίες με το #MeToo και τις πολιτικές κατά της παρενόχλησης.
Γι' αυτό είμαι αφεντικό, σωστά;
- Φυσικά. - Ωραία.
Τι συμβαίνει με την οικογένειά σου; Δεν είχες πει ότι είσαι ορφανός;
Όχι, μάλλον με μπερδεύετε με κάποιον άλλον.
Είμαι σίγουρος ότι δεν θα είναι κάτι σοβαρό.
Νομίζουν ότι είμαι πλούσιος
και κάθε τρεις και λίγο με πρήζουν για να πάρουν λεφτά.
Στείλ' τους στον διάολο. Το ίδιο παθαίνω με τους φτωχούς συγγενείς.
Να θυμάσαι αυτό που έλεγε ο πατέρας μου.
"Μακριά από τον ήλιο και την οικογένεια".
Τι λέγαμε πριν με διακόψει
το τσουλάκι η γραμματέας σου;
Ναι.
Έλεγα ότι έχω σιχαθεί αυτήν την κυβέρνηση
και τον λαϊκισμό τύπου Ετσεβερία.
Σύντομα ίσως πουλήσω το εργοστάσιο στους Αμερικανούς
ή το μεταφέρω στην Κίνα ή τη Σιγκαπούρη.
- Ζήτησα προϋπολογισμό. - Όχι, κύριε Χάιμε. Ούτε για αστείο. Δεν...
Πώς να το πω;
Δεν έχω αποπληρώσει το δάνειο του σπιτιού.
Μην ανησυχείς για αυτό.
Παρά τις αμφίβολες κοινωνικές καταβολές σου,
πλέον είσαι ένας από εμάς.
Αν συνεχίσεις να δουλεύεις έτσι, μάθεις αγγλικά και κινεζικά,
κάποια μέρα θα σε κάνω γενικό διευθυντή.
Γενικό διευθυντή;
- Σοβαρά το λέτε; - Φυσικά.
Θα αναλάβεις την αποθήκη και το εργοστάσιο στο Αγουασκαλιέντες.
Δες αν υπάρχουν κι άλλα παράσιτα να εξοντώσουμε!
Φυσικά, κε Χάιμε.
Σας αφήνω, κύριε.
Τι έγινε, Λουπίτα;
Πάλι ο πατέρας μου;
Αν ξαναπάρει, πες ότι δεν με βρίσκεις πουθενά.
Ναι, αυτό πες. Και πες στην κυρία ότι έρχομαι.
Καλά, όταν γυρίσει.
Γεια.
Καλησπέρα, κε Ρέγιες.
Θέλαμε να μιλήσουμε για τις απολύσεις.
Σιρίλο, λυπάμαι, έχω σημαντική σύσκεψη. Μιλάμε άλλη στιγμή.
Συγγνώμη, πρέπει να φύγω.
Νεόπλουτος τυχοδιώκτης.
Δεν θα μας ξεχάσει εύκολα. Έτσι;
Ναι!
ΜΑΛΑΚΑΣ
Μαλακισμένοι ζηλιάρηδες. Γι' αυτό είναι έτσι αυτή η χώρα.
Της δικιάς σου!
ΠΑΡΑΝΤΑΪΣ ΧΙΛΣ ΕΔΩ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
- Γύρισα. - Φραν.
Χαίρομαι που γύρισες, κοντεύω να τρελαθώ.
- Τι έγινε; - Ο πατέρας σου τηλεφωνεί συνεχώς. Έλεος.
Δεν σου είπε τι θέλει;
Κάτι για τον παππού σου, αλλά θα σου πει ο ίδιος.
- Πάλι καινούργιο φόρεμα; - Για τον γάμο της Παλόμα.
Ήταν σε έκπτωση. Δεν κρατήθηκα.
Σου πήρα μια γραβάτα και κάτι υπέροχα χρυσά μανικετόκουμπα Montblanc.
Σ' αρέσει; Είναι Dolce.
- Όχι, είναι πολύ όμορφο. - Δεν είναι;
Αγάπη μου, οι πιστωτικές είναι στο κόκκινο.
Ναι, το ξέρω.
- Τα παιδιά; - Τόνι; Κάτι;
Πείτε γεια στον μπαμπά.
Αν η γυναίκα δεν ξοδεύει, ο άντρας δεν πάει μπροστά.
Τι γίνεται, παιδιά; Πώς είστε;
Τι νέα; Γιατί δεν έχετε αλλάξει;
Πήρα δέκα στην Ιστορία!
Με επέλεξαν να παίξω τη Σταχτοπούτα.
Υπέροχα, γιατί κι εγώ σας έχω φοβερά νέα.
- Τι; - Όχι. Πηγαίνετε με τη Λουπίτα.
- Αλλάξτε για να φάμε. - Ναι.
- Πήρες πιο πολλές μέρες άδεια; - Υπομονή.
Ο κος Χάιμε με συνεχάρη
κι είπε ότι αν συνεχίσουμε έτσι
και μάθω καλά αγγλικά και κινεζικά, θα με κάνει γενικό διευθυντή.
Ίσως γίνω και συνέταιρος.
- Θα πάρεις κι αύξηση; - Φυσικά.
Τα διπλά. Όσα κι ο άχρηστος διευθυντής που έχει.
Συγχαρητήρια.
Χρειαζόμαστε άλλο αμάξι και τα παιδιά να αλλάξουν σχολείο.
Να είναι με πιο ευκατάστατα παιδιά.
Να μάθουν αγγλικά και γαλλικά. Και ξέρεις τι άλλο;
Ένα εξοχικό στην παραλία για τα Σαββατοκύριακα, σωστά;
Ναι!
Όταν γίνεις αφεντικό, θα μου πάρεις μοτοσικλέτα;
- Κι ένα πόνι σαν της Πάτι. - Σταθείτε.
Πριν τα ξοδέψετε όλα,
πρέπει πρώτα να εξοφλήσουμε το δάνειο του σπιτιού,
να ξεπληρώσουμε τα αυτοκίνητα,
και το πιο σημαντικό, Μαρία Ελένα,
πρέπει να εξοφλήσουμε τις πιστωτικές.
Μη μιλάς για λεφτά μπροστά στα παιδιά.
- Τι; - Μην είσαι ξενέρωτος.
Δεν είμαι ξενέρωτος, είμαι ρεαλιστής.
Δεν μπορούμε να ξοδεύουμε λες κι είμαστε πλούσιοι.
Τουλάχιστον, όχι πριν πάρω προαγωγή.
Με συγχωρείτε.
Λουπίτα, έλα εδώ.
Τι είναι αυτή η αηδία;
Αυτό που μου ζητήσατε.
- Σουφλέ με σπανάκι και τυριά. - Αυτό μοιάζει με τούβλο.
Σου είπα να με ρωτήσεις αν έχεις απορίες.
Μα λείπατε για ψώνια όλο το απόγευμα. Έκανα ό,τι μπορούσα.
Πάρ' το αυτό και φτιάξε μας σάντουιτς με γαλοπούλα.
Και για να μάθεις, θα φας όλο το σουφλέ.
- Εντάξει; - Ό,τι πείτε, κυρία.
- Ευχαριστούμε. - Νομίζει ότι είμαστε ίσα κι όμοια.
Δεν ξέρω γιατί ασχολείσαι.
Να πω ότι λείπετε, κύριε; Σίγουρα ο πατέρας σας θα είναι.
Όχι. Θα απαντήσω εγώ, Λουπίτα.
Νομίζει ότι είναι σαν κι εμάς.
- Γεια. - Γεια σου, γιε μου.
Πώς είσαι; Χαίρομαι που σ' ακούω.
Πώς τα πάτε εκεί;
Θα σου πω, γιε μου.
Ο παππούς σου ο Φρανσίσκο, ο Θεός να τον αναπαύσει,
πέθανε πριν λίγες μέρες.
Μη μου πεις ότι πέθανε ο παππούς! Πόσων χρονών ήταν;
- Λυπάμαι πολύ. - Προσπαθούσαμε να υπολογίσουμε.
Σίγουρα ήταν πάνω από 120. Αλλά κάνεις δεν ξέρει ακριβώς.
Χαιρετισμούς στη μαμά και στη γιαγιά Πασκουάλα.
- Και από τη Μάρι. - Θα δώσω, γιε μου.
Άκου, είναι πολύ σημαντικό να έρθεις στο Προσπεριδάδ.
Αυτό θα είναι κάπως δύσκολο.
Πνίγομαι στη δουλειά.
Το θέμα δεν είναι αν θέλεις ή αν μπορείς.
Πάντσο, κοίτα, το θέμα είναι ότι ο παππούς
ζήτησε ως τελευταία του επιθυμία να είσαι στην κηδεία του.
Επίσης, είπε στον συμβολαιογράφο να μην ανοίξει τη διαθήκη
αν δεν έρθεις εσύ.
Αν δεν έρθεις,
ίσως μας διώξουν από το σπίτι.
Θεέ μου. Όχι, μη μου λες τέτοια.
Είναι πολύ δύσκολο.
Ίσως τον Δεκέμβρη μπορέσω να έρθω. Τι λες;
Μη μας το κάνεις αυτό.
Ο παππούς έχει τρεις μέρες πεθαμένος. Άρχισε και μυρίζει.
Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Τι θέλεις να σου πω; Δεν μπορώ, τελεία και παύλα.
Ωραία! Αν δεν μπορείς, δεν μπορείς! Τι να κάνουμε;
Δεν μπορώ να σε αναγκάσω.
Εντάξει, δώσε χαιρετίσματα σε όλους εκεί.
Κι εσύ το ίδιο, Πάντσο.
Αλλά να σου πω ότι δεν εκπλήσσομαι καθόλου.
Πάντα ήσουν κακός γιος.
Εγωιστής, αχάριστος!
Ένας μαλάκας και μισός!
Έλα. Πάμε, Φιλεμόν.
Μου το έκλεισε.
Φραν.
Δεν είσαι δεμένος μαζί τους. Δεν περίμενα να ταραχτείς τόσο.
Άλλο η οικογένειά μου κι άλλο ο παππούς.
Ήμουν πάντα ο αγαπημένος του.
Με βοήθησε να φύγω από το χωριό και να πληρώσω τις σπουδές μου.
Αλήθεια; Ίσως πρέπει να πας να δεις την οικογένειά σου.
- Να δεις τι σου άφησε. - Τι να μου άφησε;
Ένα χωράφι στο πουθενά; Ένα μισογκρεμισμένο σπίτι;
Δυο γαϊδούρια, μια αγελάδα; Τίποτα αξίας.
Ίσως σου έγραψε το σπίτι κι έχει κάποια αξία.
Σίγουρα.
Αλλά σ' αυτό το σπίτι ζουν οι γονείς και τα αδέρφια μου.
Αν μου το έγραψε, δεν θα τους πετάξω έξω.
Εγώ θα ήθελα να πάω στο χωριό να γνωρίσω τους παππούδες.
Εγώ θέλω να φέρω ένα γαϊδουράκι και μια αγελάδα στο σπίτι μας!
Γλύκα δεν είναι;
Ναι.
Υπόσχομαι κάποια μέρα να σας πάω διακοπές στο Προσπεριδάδ,
για να τους γνωρίσετε και να δείτε πού μεγάλωσε ο μπαμπάς.
Θα δείτε πόσο όμορφα είναι εκεί.
Ξέρετε κάτι;
Πάμε για ύπνο. Έχουμε πρωινό ξύπνημα.
Ορίστε τα σάντουιτς. Δεν θέλετε;
- Ευχαριστώ. Ξεκουράσου. - Όχι, φά' τα ή πέτα τα.
Αλλά το σουφλέ θα το φας όλο, για να μάθεις. Καληνύχτα.
Άντε γαμήσου.
Ακολουθείτε τη χριστιανική πίστη;
Είμαι χριστιανός...
- Σε παρακαλώ, κλείσ' το. - Γιατί, αγάπη μου;
Έχω βαρεθεί να ξεφυτρώνει παντού.
Μισώ αυτό το ύφος μεσσία
και τους ατελείωτους λόγους για τον καλό λαό,
τα "Πρώτα οι φτωχοί"
και "Οι πλούσιοι να δώσουν στους φτωχούς".
...όπως ο Ιησούς.
Είναι μαχητής.
Το πιο σημαντικό...
Τώρα συγκρίνεται με τον Χριστό!
Με τα χάλια που έχει η χώρα, ίσως έχει κάποιο δίκιο.
Ούτε για αστείο. Όπως λένε οι φίλες μου από τη λέσχη,
είναι ένας λαϊκιστής δημαγωγός που θα καταστρέψει τη χώρα
και θα την κάνει Κούβα ή Βενεζουέλα.
"Κούβα ή Βενεζουέλα".
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις;
Μια μέρα να μιλήσεις με τον κο Χάιμε για τον πρόεδρο.
Αν ακούσεις αυτά που λέει, θα γίνει το ίνδαλμά σου.
Σίγουρα ο κος Χάιμε έχει δίκιο.
Καληνύχτα, κύριε Λαϊκιστή.
Καληνύχτα, κυρία Ματσωμένη.
Άκου, Φραν.
Είσαι απολύτως σίγουρος ότι δεν αξίζει να εξακριβώσεις
τι σου άφησε ο παππούς σου;
Ίσως υπάρχει κάτι αξίας και δεν το ξέρεις.
Αγάπη μου, είμαι απολύτως σίγουρος ότι δεν αξίζει.
Τα λέμε αύριο. Ξεκουράσου.
Γεια.
Πάντσο!
Πάντσο, έλα εδώ!
Δες τι βρήκα.
Κι άλλη, παππού;
Κι αυτή είναι τεράστια!
Πόσο αξίζει αυτή;
Πολλά λεφτά, παιδί μου.
Μην ξεχνάς ότι είναι μυστικό.
Να μείνει μεταξύ μας.
Στο τέλος, όταν θα φύγω,
όλα αυτά θα είναι δικά σου.
Φυσικά, παππού.
Μην ανησυχείς.
Και μην ξεχάσεις
ότι ο κόσμος είναι γεμάτος αρπακτικά
που περιμένουν τη στιγμή να μας κλέψουν!
Δεν το είπες σε κανέναν, έτσι;
Για τον θησαυρό.
Ή για το χρηματοκιβώτιο. Έτσι, Πάντσο;
Σε κανέναν. Ορκίζομαι.
Μα τον Θεό.
Δεν σε πιστεύω, κακομαθημένε ψευταράκο.
Σίγουρα το είπες στους γονείς και στα αδέρφια σου.
Πρέπει να σιγουρευτώ ότι θα κρατήσεις το στόμα σου κλειστό
για πάντα!
Φραν!
Πάλι έβλεπες εφιάλτη.
Πρέπει να πάμε στο Προσπεριδάδ.
Θα ήθελα να ζητήσω να λείψω
τρεις βδομάδες.
Τι εννοείς, Πάντσο;
Ούτε εγώ δεν παίρνω τόση άδεια.
Δεν είναι για διακοπές.
Υπάρχει σοβαρότατο οικογενειακό πρόβλημα
και θα πάω στο χωριό για να τακτοποιήσω κάποια χαρτιά.
Πάντσο, με απογοητεύεις.
Σε εμπιστεύτηκα κι αυτό είναι το αντάλλαγμα;
Επειδή σε συμπαθώ,
θα σου δώσω πέντε μέρες, ούτε μία παραπάνω.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε.
Μην ανησυχείτε, θα τα αφήσω όλα άψογα.
Θα είμαι εδώ την Πέμπτη για να παραλάβω τα μηχανήματα.
Μην αφήνεις τα πολλά για τα λίγα.
Σας ευχαριστώ.
Φτάνουμε τώρα, μπαμπά;
Πριν λίγο με ρώτησες πότε θα φτάσουμε και σου είπα ότι θέλουμε τρεις ώρες.
Κοιμήσου λίγο.
Το χωριό σου είναι πολύ μακριά.
Έπρεπε να πάμε με αεροπλάνο στο Ντουράνγκο και μετά να νοικιάσουμε αμάξι.
Σου το είπα εκατό φορές.
Από το Ντουράνγκο θα έπρεπε να περάσουμε τα βουνά
και θα κάναμε οκτώ ώρες.
Ναι; Και τώρα πόσες έχουμε κάνει;
Όλο και πλησιάζουμε. Έτσι δεν είναι;
Ναι!
Ωραία.
Μαμά. Πες μας την αλήθεια. Γιατί δεν έχεις γνωρίσει τους παππούδες;
Δεν ξέρω. Ρώτα τον πατέρα σου.
Γιατί, μπαμπά; Ντρέπεσαι για αυτούς;
Για να είμαι ειλικρινής, ούτε εγώ ξέρω.
Πρώτα τελείωσα τις σπουδές μου, μετά έπιασα δουλειά στο εργοστάσιο,
γνώρισα τη μαμά, παντρευτήκαμε,
γεννηθήκατε εσείς και πάντα για κάποιον λόγο
αναβάλλαμε συνεχώς το ταξίδι.
Τις προάλλες, η μαμά έλεγε στη θεία Τζάκι
ότι δεν πήγατε ποτέ επειδή οι παππούδες μου είναι χωριάτες
και σου ζητάνε πάντα λεφτά.
Καταλίνα!
- Έλεος. - Από πότε έχεις να έρθεις;
Αν δεν κάνω λάθος, πάνε 20 χρόνια από τότε που ήρθα στο Προσπεριδάδ.
Έχεις 20 χρόνια να δεις τους γονείς σου;
Σχεδόν δύο φορές τα χρόνια μου.
- Γάμησέ τα! - Τόνι!
Πόσες φορές είπα να μη λες κακές λέξεις;
Μην τολμήσεις να μιλήσεις έτσι στους παππούδες.
Δείτε. Φτάσαμε στην έξοδο.
- Ναι. - Τι ωραία!
Δηλαδή, φτάνουμε;
Όχι, απομένουν δυόμισι ώρες σε χωματόδρομο.
- Κοιμήσου λίγο. - Τους δίνεις τα σνακ τους;
Λουπίτα, δώσε ένα μαξιλάρι στην Κάτι να κοιμηθεί λίγο και δώσ' τους τα σνακ.
ΠΡΟΣΠΕΡΙΔΑΔ 48
Μη γεμίσετε το αμάξι ψίχουλα.
Ναι, μαμά.
Κοίτα τι ομορφιά!
Δύο ώρες έτσι;
- Να κλείσουμε τα παράθυρα; - Ναι.
- Άνοιξε τον κλιματισμό. - Όχι, θα μπει σκόνη.
Τι λες, Λουπίτα;
Σου θυμίζει τον τόπο σου;
Όχι, κύριε.
Με όλο τον σεβασμό,
το Σαν Πέδρο ντε λος Σαγουάρος είναι πιο όμορφο.
Κάνει πολλή ζέστη.
Ψήνομαι. Να πάρει.
Γαμώτο.
Να κουνήσουμε το γιούκα. Θα βοηθήσεις, Λουπίτα;
Ναι, κύριε.
Έλα.
- Πάω να βοηθήσω. - Θεέ μου.
Παιδιά, βγείτε κι εσείς από το αμάξι.
- Εντάξει. - Τεντωθείτε...
- Πιάσ' το από κει. Θα το μεταφέρουμε. - Ναι.
Για να δούμε.
- Είναι πολύ βαρύ. - Περίμενε.
- Είστε καλά; - Ναι.
- Πάμε. - Φραν.
- Τι συμβαίνει, αγάπη μου. - Φραν!
Όχι! Μαμά!
Καλησπέρα, παιδιά.
Είναι βαρύ το γιούκα;
Ναι, αλλά τα καταφέρνουμε.
Είστε πολύ τυχεροί.
Ο δρόμος είναι ερημικός
και πολύ επικίνδυνος, σωστά;
- Φρόνιμα, κυρία μου. - Ηρεμήστε.
Κύριοι, σας παρακαλώ. Ηρεμία.
Το ρολόι μου και το πορτοφόλι μου.
Πάρτε ό,τι θέλετε από το αμάξι.
Κάποια σχέση με τους Ρέγιες από το Προσπεριδάδ;
Είναι η οικογένειά μου.
Ανάθεμά σε, Πάντσο Ρέγιες.
Δεν με θυμάσαι;
Είμαι ο Φιλιμπέρτο Ρ. Αριάγα.
Ήμασταν μαζί σε όλο το δημοτικό.
Μπέτο;
Μαπάτσε δεν σε λέγαμε;
Ζητώ συγγνώμη.
Κάπως πρέπει να ζήσω κι εγώ. Πάρε.
Ναι, καταλαβαίνω.
- Ήρθες για τον παππού σου. - Ναι, σκέτη τραγωδία.
Τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου.
Ο Θεός να τον αναπαύσει.
Ευχαριστώ, Μπέτο.
Ναι.
Λυπάμαι, αδερφέ.
- Ευχαριστώ. - Θα μείνετε στο χωριό;
Να βρεθούμε να πιούμε κάτι και να τα πούμε.
Φυσικά, μετά χαράς.
- Έχεις όμορφη οικογένεια. - Ευχαριστώ.
- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.
- Θα ανοίξουμε τον δρόμο. - Ευχαριστώ.
Συγγνώμη που σας τρομάξαμε.
Γεια, παιδιά! Καλώς ήρθατε στο Προσπεριδάδ!
- Ευχαριστούμε. - Άντε!
Πάμε!
Έλα!
Πάμε.
Άντε!
Δείτε, παιδιά. Φτάσαμε στο Προσπεριδάδ.
- Ζήτω! - Ναι!
- Να βγάλουμε φωτογραφία; - Ναι!
Είναι απίστευτο.
Δεν έχω σήμα.
Ούτε εγώ έχω, και το κινητό μου είναι πιο καινούργιο.
Ούτε εγώ έχω. Αλλά ξέρετε κάτι;
Είμαι σίγουρος ότι θα είναι μια αξέχαστη εμπειρία.
- Μία για το Instagram. - Ναι.
Αλλά βγάλ' τη κάθετη.
- Να χρησιμοποιήσουμε Boomerang; - Φυσικά.
- Για τα στόρι μας. - Εντάξει.
Ένα, δύο... Πείτε ουίσκι.
Ουίσκι!
ΠΡΟΣΠΕΡΙΔΑΔ
Δεν είναι όπως έλεγες. Είναι χωριό-φάντασμα.
Μάλλον λόγω της ώρας. Θα κάνουν σιέστα τώρα.
Κοίτα εκεί, αγάπη μου.
- Εκεί μένει ο Μαπάτσε. - Μη μου τον θυμίζεις.
Γεια σας!
Όσοι δεν κοιμούνται δεν φαίνονται πολύ φιλικοί.
Άκου, μπαμπά.
Όλο το χωριό αυτό είναι;
Τόσο μικρό;
Και τόσο άθλιο;
Μπορεί να μην το πιστεύετε,
αλλά το Προσπεριδάδ ήταν το πιο πλούσιο χωριό στο Μεξικό.
Ο θρύλος λέει ότι στα βουνά του
υπήρχε τόσο χρυσάφι, που το έβρισκες στον δρόμο.
Σίγουρα.
Εγώ μόνο σκουπίδια και κουράδες σκύλων βλέπω.
Δείτε το γαϊδουράκι.
Κουράδες ανθρώπου;
- Μην κοιτάτε. - Όχι, παιδιά.
Παιδιά, σας παρακαλώ.
- Όχι. - Αηδία.
Κοιτάξτε, πόσο όμορφο!
Κοιτάξτε.
Δείτε, παιδιά.
Από τις πιο όμορφες παραδόσεις του Προσπεριδάδ.
Όταν πεθαίνει κάποιος,
τον περιφέρουν σε όλο το χωριό με πολύ παλιά, μα όμορφη μουσική
που λέγεται "Las Golondrinas".
Αν κρίνω από τα φέρετρα, μάλλον ήταν παιδιά σαν εσάς.
Πάντσο!
Βγάλε τον σκασμό!
- Τι; - Πάψε.
ΕΣΠΕΡΑΝΣΑ
Έφτασαν!
Πάμε να το πούμε στον παππού!
Παππού!
Γιαγιά!
Έφτασαν οι πλούσιοι θείοι!
ΟΡΥΧΕΙΟ ΕΣΠΕΡΑΝΣΑ
Μπαμπά, έφτασαν!
Έφτασαν!
Παππού! Γιαγιά!
Φραν, τι είναι εδώ;
Πάντσο Φρανσίσκο Ρέγιες!
Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!
Πατέρα μου αγαπημένε!
Χαίρομαι πολύ που ήρθες,
γιατί σε δυο χρόνια μπορεί να μη ζούμε πια.
Μητέρα.
Δόξα τω Θεώ, γιε μου!
Πάντσο.
- Γιε μου. - Από δω, η οικογένειά μου.
Αυτή είναι η γυναίκα μου η Μάρι
κι αυτά τα κουκλιά είναι τα παιδιά μου.
- Γεια σας. - Ο Τόνι και η Κάτι.
Λευκή για να βελτιωθεί η γενιά.
- Καλώς ήρθατε στο σπίτι σας, κυρία. - Ευχαριστώ, κε Ροσέντο.
Χαίρω πολύ, κυρία Ντολόρες.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Ελάτε.
- Να σας γνωρίσω την οικογένεια. - Πάντσο!
Αυτός είναι ο μεγάλος γιος μου.
Ροσέντο, όπως κι εγώ.
Παρότι είναι έτσι εύσωμος, τον λέμε όλοι Ροσεντίτο.
Τι κάνεις, Ροσεντίτο;
Μυρίζεις κοπριά. Από τότε που έφυγα έχεις να πλυθείς;
Άτιμε Πάντσο, ακόμα πειραχτήρι είσαι.
Τι; Συνεχίζεις τα ίδια;
Γουρούνι.
Αυτή η θεούσα
είναι η κόρη μου η Σοκόρο.
Η Θεία Πρόνοια έκανε το θαύμα της
για να σε ξαναδώ ζωντανό, Πάντσο μου.
Σοκόρο, βλέπω ότι τελικά δεν έγινες μοναχή.
Αυτός ο κουτσός, άχρηστος και πρώην δάσκαλος του χωριού
που κάνει τον ποιητή είναι ο άντρας της ο Κρους.
Ο ποιητής του Προσπεριδάδ.
- Μάτια καθαρά, γαλήνια και τεράστια. - Αρκετά.
Ο γιος μου ο Ιλάριο. Ο καλλιτέχνης της οικογένειας.
- Χαίρω πολύ. - Και η μικρή...
Πώς σε λένε είπαμε;
Πάνφιλα, κύριε Ροσέντο.
Πάλι το ξεχάσατε;
Πάνφιλα Λουσία Μαργαρίτα Πέρες Ερνάντες ντε Ρέγιες.
Στη διάθεσή σας.
Τι έγινε, Ιλάριο;
- Πώς είσαι; - Πάντσο.
Δεν μπορούσες να βρεις καμιά πιο μικρή, ρε άτιμε;
Τα πλεονεκτήματα του να είσαι ο πιο διάσημος καλλιτέχνης του χωριού.
Τι κάνεις, μικρή;
Αυτός που είναι σαν μαφιόζος είναι ο γιος μου ο Ρουφίνο.
Το μαύρο πρόβατο της οικογένειας.
Κι αυτή η ξεδιάντροπη βυζαρού
είναι αυτή που έχει τώρα, η Γκλόρια.
Γεια, γλύκα.
Χαίρω πολύ.
Δεν σε περίμενα τόσο όμορφη, νύφη.
Ευχαριστώ.
Ρουφίνο, δες πώς είσαι. Σαν έμπορος ναρκωτικών μοιάζεις.
Έλα τώρα, Πάντσο.
Η ζωή είναι άδικη.
Δεν είμαστε όλοι τυχεροί σαν εσένα.
Σ' αυτό το χωριό, κάνεις ό,τι μπορείς, όχι ό,τι θες.
Να σ' αγκαλιάσω!
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Έλα εδώ, κουνιάδε.
Έλα.
Είμαι η Γκλόρια Λόπες, η Κουλίτσι.
Πάντσο.
Καλώς ήρθες.
Στη διάθεσή σου.
Επίσης, νύφη μου.
Τώρα, πώς να εξηγήσω αυτό το μπέρδεμα;
Αυτή η κυρία
παλιά ήταν ο γιος μου ο Χασίντο.
Μια μέρα, ρεζίλεψε την οικογένεια,
αποφάσισε ότι δεν είναι άντρας και έγινε Χασίντα.
Καταλάβατε, έτσι;
Χαίρω πολύ. Λυπάμαι για τις τρέλες του πατέρα μου.
Ο Ροσέντο είναι κλασικός Μεξικανός φαλλοκράτης.
Πάντσο!
Δες τι όμορφος που έγινες, μικρέ.
Φαντάζομαι ότι έμεινες έκπληκτος, αλλά δεν είναι μεταδοτικό.
Χασίντο, κοίτα πώς έγινες.
Πάντα παράξενος ήσουν, από παιδί.
Χασίντα, παρότι σου φαίνεται δύσκολο.
Περίμενε. Να σου γνωρίσω τον άντρα μου.
- Λούπε! - Ναι.
Χαίρω πολύ.
Γουαδαλούπε Φλόρες, στη διάθεσή σου.
- Χαίρω πολύ. - Κυρία μου...
Χαίρω πολύ.
Αυτή είναι η κόρη μου η Μπαρτόλα.
Ο μόνη καλή στην οικογένεια.
Παρότι ομολογώ πως δεν βγήκε πολύ έξυπνη.
Έχει ήδη έξι παιδιά από έξι διαφορετικούς άντρες.
Ένας ήταν μαύρος, άλλος Κινέζος.
Και σαν να μην έφταναν αυτά,
γκαστρώθηκε από έναν Αμερικανό που δεν μιλάει ισπανικά.
Δεν χρειάζεται να μιλάς για να το κάνεις.
Για δες! Όταν έφυγα ήσουν μικρούλα.
Τώρα είσαι ολόκληρη γυναίκα!
Ποιος από όλους αυτούς είναι ο άντρας σου;
- Πάντσο! - Τι;
Μόλις ο Μπίλι έμαθε ότι είμαι έγκυος,
έφυγε χωρίς να πει αντίο!
- Αδερφή μου. - Τέλος πάντων.
Και από κει, Μπράιαν, Γιαροσλάβι, Ντουντίνκα, Ρίγκαν
και διάφορα άλλα που δεν ξέρω, αλλά είναι εγγόνια μου.
Λοιπόν, ακούστε με όλοι.
Αυτή είναι η λατρεμένη μου γυναίκα, η Μάρι,
κι αυτά είναι τα παιδιά μου, ο Τόνι και η Κάτι.
- Γεια. - Ναι;
Κι εκείνη είναι η Λουπίτα.
Μας βοηθάει στο σπίτι και ήρθε μαζί μας.
Η υπηρέτρια είναι;
Δεν τις λένε έτσι πια. Τις λένε οικιακές βοηθούς.
Την πηδάς, έτσι;
Έλα τώρα. Μη λες τέτοια, μπαμπά!
Εμένα δεν θα με χαιρετίσεις, Παντσίτο;
Ξέχασες τη γιαγιά σου; Αχάριστο τομάρι!
Γιαγιά Πασκουάλα!
Τι έκπληξη!
Φυσικά και είναι έκπληξη, τομάρι.
Νόμιζες ότι τα είχα κακαρώσει ήδη, έτσι;
Πώς σκέφτηκες τέτοιο πράγμα, γιαγιάκα;
Να σου γνωρίζω την οικογένειά μου. Η γυναίκα μου και τα παιδιά μου.
- Γεια. - Πολύ όμορφη οικογένεια.
Είσαι τυχερός που τα κουτσούβελα βγήκαν λευκά.
Αλλά και πάλι είσαι αχάριστος
που μας έχεις εγκαταλείψει τόσα χρόνια.
Έλα πιο κοντά.
Εγώ πιστεύω ότι αυτά δεν είναι δικά σου.
Πάντσο, πάμε στο δωμάτιό σας;
Θα είστε κουρασμένοι, πάμε.
Θα σε δω μετά. Χαίρομαι που είσαι ίδια, όπως σε θυμόμουν.
Πήγαινε, ματσωμένε.
Πάμε.
Ελπίζω εσύ κι η γυναίκα σου
να ντραπήκατε να έρθετε με άδεια χέρια.
Ελπίζω να μου φέρατε ένα ωραίο δώρο.
Ναι.
Κάτι μικρό από όλους μας.
Είναι Fendi.
Καλά.
Τώρα συνεννοηθήκαμε.
- Είσαι πολύ ωραία, μαμά. - Το ξέρω.
Πάμε.
Δεν θα δεις τον παππού σου πρώτα;
Να ξέρει ότι ήρθες. Έλα.
Τον ξαπλώσαμε σε αυτό το δωμάτιο.
Περάστε.
Κούκλο δεν τον έκαναν η μαμά και οι αδερφές σου;
Μυρίζει λίγο, μα έπρεπε να τηρήσουμε την τελευταία του επιθυμία.
Να είσαι εδώ στην κηδεία του.
Τώρα που ήρθες με την οικογένειά σου,
επιτέλους θα αναπαυθεί η ψυχή του.
Θα μπορέσετε να μείνετε μόνοι μαζί του και να προσευχηθείτε.
Φίλησέ τον, γιε μου!
Μην το αγγίζετε αυτό!
Κατεβείτε, σας παρακαλώ.
Μην το παίρνετε αυτό.
Ελάτε, πάμε στο δωμάτιό σας. Από δω.
Έλα, γιε μου.
Θα το σπάσετε! Μη!
Κατεβείτε, σας παρακαλώ!
Περάστε.
Ουστ! Βγείτε έξω!
Σας βάζουμε στο δωμάτιο του παππού.
Είναι το καλύτερο.
Δεν είναι ξενοδοχείο πολυτελείας,
αλλά το ετοιμάσαμε με πολλή αγάπη.
Τα σεντόνια είναι φρεσκοπλυμένα.
Και σαπούνι, πετσέτες
και καθαρό νεράκι για να φρεσκαριστείτε.
Σας αρέσει;
Για δυο βράδια δεν είναι άσχημο. Έτσι, αγάπη μου;
Μην ανησυχείτε για μας.
Μιας κι είστε κι οι δυο εδώ,
σας πήραμε κάτι.
Ελπίζω να σας αρέσει.
- Τι είναι; - Γραβάτα.
Είναι Hermès.
Γραβάτα!
Αυτό ακριβώς χρειαζόμουν.
Chanel No. 5.
Κλασικό.
- Αν δεν σας αρέσουν, η Μάρι θα τα αλλάξει. - Όχι. Ας πήγαινες να τα πάρεις εσύ.
Τακτοποιηθείτε. Πάμε, άντρα.
- Πάμε. - Ευχαριστούμε, μπαμπά.
Τι είναι αυτό;
- Ξεκουραστείτε. - Ευχαριστούμε.
Το πόδι του προπάππου.
Τι;
Πάντσο.
- Πάντσο, είδες... - Ξέχασα να σας πω!
Σε λίγο ετοιμάζουμε γιορτούλα για το καλωσόρισμα.
Θα γιορτάσουμε που ήρθατε.
Μη μας απογοητεύσετε.
Θα έρθουμε, μπαμπά. Ευχαριστούμε.
- Πάμε, γυναίκα. - Πάμε.
Δεν σκέφτεσαι να κοιμηθούμε εδώ, έτσι;
Είναι σιχαμερό και είναι το δωμάτιο του νεκρού παππού σου!
Το πόδι του! Αυτό είναι εφιάλτης!
Τι θέλεις να κάνουμε;
Να πάμε στο Hilton του Προσπεριδάδ;
Δεν άκουσες ότι μας ετοιμάζουν γιορτή;
Δεν μπορώ να προσβάλω έτσι την οικογένειά μου.
Ναι, αλλά είναι αχούρι!
Και μυρίζει φτώχεια!
Άκου, Μαρία Ελένα.
Έλεγα ότι οι δικοί μου είναι ταπεινοί κι έλεγες ότι δεν σε νοιάζει.
Και μην ξεχνάς ότι ξέρω πώς έβγαλαν λεφτά οι λευκοί τυχοδιώκτες γονείς σου.
Μη μου κάνεις την αριστοκράτισσα.
Έλα εδώ, αγάπη μου. Μην είσαι χαζούλα, μην κλαις.
Όλα θα πάνε καλά. Λίγες μέρες είναι. Σ' το υπόσχομαι.
Πάντσο, απλώς...
Συγγνώμη για όσα είπα για την οικογένειά σου,
αλλά αυτό είναι χειρότερο κι από εφιάλτη.
Μπαμπά, να σου πω κάτι; Αλλά δεν θα θυμώσεις.
- Τι έγινε; - Πρέπει να πάω τουαλέτα.
- Κι εγώ. - Το ένα ή το δύο;
- Κακά, ίσως και διάρροια. - Κι εγώ.
- Γρήγορα, ελάτε πριν να είναι αργά. - Κι εγώ.
Παιδιά,
πηγαίνετε από κει, διαλέξτε δέντρο,
κατεβάστε το παντελόνι και να προσέχετε τα ζουζούνια.
Θα φέρω χαρτί. Γρήγορα.
- Εδώ; - Ναι, εδώ. Άντε.
Πάντσο, μου λες ότι δεν υπάρχει τουαλέτα;
Υπάρχει εξωτερική, αλλά εδώ είναι καλύτερα.
Μιας κι είμαι εδώ...
Πώς είστε, παιδιά;
Καλά!
Ωραία.
Στην υγειά μας!
Χωριστήκαμε πριν καιρό
Αλλά έφτασε η ώρα να χάσω
Είχες πολύ δίκιο
Ακούω την καρδιά μου
Και πεθαίνω να γυρίσω πίσω
Πάμε, οικογένεια!
Να γυρίσω πίσω
Στην αγκαλιά σου ξανά
Θα έρθω όπου κι αν είσαι
Ξέρω πώς να χάνω
Θέλω να γυρίσω
Νύφη!
Να γυρίσω πίσω
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Πάντσο, καλώς ήρθες. Στην υγειά σου.
Ευχαριστώ, μπαμπά. Υγεία. Ευχαριστούμε για τη γιορτή.
Κάνατε τα πάντα. Ευχαριστούμε.
Στην υγειά μας!
Εσύ και η οικογένειά σου το αξίζετε και με το παραπάνω.
Χαιρόμαστε όλοι πάρα πολύ που είστε εδώ.
Περίμενε, Ιλάριο!
Περίμενε. Θέλω να πω δυο λόγια.
Παιδιά, ελάτε εδώ!
Έλα εδώ, μικρούλη!
Αγαπημένη μου οικογένεια,
σήμερα είναι πολύ ξεχωριστή μέρα για τη μητέρα σας και για μένα.
Είστε όλοι εδώ μαζί μας
και κυρίως είναι εδώ ο Πάντσο με την οικογένειά του.
Ξεπερνά κάθε όνειρό μου.
Μην το παρεξηγήσετε,
αλλά ο Πάντσο πάντα ήταν ο αγαπημένος μου.
Και αναμφίβολα,
είναι ο καλύτερος από όλους σας.
Στην υγεία σου, γιε μου.
Στην υγεία σου, Μάρι.
Και πάλι, καλώς ήρθατε στο Προσπεριδάδ.
Στην υγειά μας!
Τώρα, η σειρά σου, γιε μου. Έλα.
Όχι.
- Βγάλε λόγο! - Βγάλε λόγο!
Μίλα, μπαμπά!
Πρώτον, θέλω να σας ευχαριστήσω όλους που μας υποδεχτήκατε έτσι.
Μετά από τόσα χρόνια,
η οικογένειά μου κι εγώ χαιρόμαστε πολύ που είμαστε μαζί σας στο Προσπεριδάδ.
Για να μην πολυλογώ,
θα σας πω κάτι από την καρδιά μου.
Ειδικά στη μαμά και τον μπαμπά.
Ελπίζω να με συγχωρέσετε που δεν ήρθα νωρίτερα
και που σας εγκατέλειψα τόσο καιρό.
Συγγνώμη.
- Υγεία. - Πάντσο!
Όμως, θα μείνουμε μόνο λίγες μέρες.
Πρέπει να γυρίσουμε στην πρωτεύουσα το συντομότερο.
Μην ανησυχείς, γιε μου.
Θα τον θάψουμε αύριο πρωί πρωί.
Μετά, θα μαζευτούμε όλοι, και οι θείοι σου,
για να ανοίξουμε τη διαθήκη.
Μια χαρά.
Γιαγιά Πασκουάλα, πώς είναι ο θείος Ρεχίνο και ο θείος Αμπρόσιο;
Θα περίμενα να είναι νεκροί.
Δυστυχώς, αυτά τα δύο τομάρια αναπνέουν ακόμα το οξυγόνο μας.
Μπαμπά, θα ήθελα να τους είχες καλέσει για φαγητό.
Με τίποτα! Καλύτερα να πεθάνω παρά να πατήσουν αυτοί το πόδι τους εδώ.
Πάψε, Ροσέντο!
Να και η τσούλα η Ντολόρες
να υπερασπιστεί τον αγαπητικό της.
Πάψε! Πάντα βάζεις φιτίλια με τα ψέματά σου.
Γριά μάγισσα!
Να τη σέβεσαι τη μάνα μου, μωρή!
Όλα αυτά είναι αλήθεια.
Όλοι ξέρουν ότι πήγαινες σαν τσούλα με το κουμάσι τον Ρεχίνο.
Τσούλα να πεις τη μάνα σου, μαλάκα!
Σταθείτε!
- Ιλάριο! - Γαμώ τη μάνα σου!
Παίξτε κάτι, παιδιά!
Το τραγούδι σου!
Ξέρω πολύ καλά ότι έχω φύγει
Αλλά τη μέρα που θα πεθάνω
Ξέρω ότι θα κλάψεις
Θα κλαις και θα κλαις
Θα πεις ότι δεν μ' αγάπησες
Αλλά θα είσαι πολύ θλιμμένη
Κι έτσι θα μείνεις
Με λεφτά ή χωρίς λεφτά
Κάνω πάντα αυτό που θέλω
Και ο λόγος μου είναι νόμος
Έτοιμοι; Ένα , δύο... Έλα, Κάτι, ρίξ' του!
Πάμε!
Σάπισε στο ξύλο τον άθλιο Αμερικανό, να μάθει να σέβεται τους Μεξικανούς.
Έλα, Κάτι!
- Έτσι μπράβο, Κάτι. - Έτσι.
Όχι, άσ' το αυτό.
Δοκίμασε αυτό. Το ετοίμασα με αγάπη για σένα.
- Τι είναι, Ρουφίνο; - Το λένε νενεπίλ νορτένιο.
Το καλύτερο θα το βρεις στο Προσπεριδάδ.
Καίει πολύ;
Δοκίμασε. Αν δεν σου αρέσει, φτύσ' το.
Εμπιστεύσου με.
Πώς είναι;
- Είναι πεντανόστιμο! - Είναι.
Πώς το λένε;
Νενεπίλ νορτένιο.
Μετά θα σου κάνω και με αρνί.
Το ντόπιο κρέας είναι νόστιμο.
Άσε με να φέρω μια τεκίλα.
Πάντσο.
Τι έχει το νενεπίλ νορτένιο;
Φάε και μη ρωτάς.
Είναι πεντανόστιμο, το λάτρεψα.
Τι έχει;
Εντάξει, αλλά εγώ σε προειδοποίησα.
Είναι φτιαγμένο
με τα έντερα, το συκώτι, και το στομάχι γουρουνιού,
μαγειρεμένα με σάλτσα από καρύδια.
Τοπική σπεσιαλιτέ.
Πεντανόστιμο.
Νύφη μου!
Έφερα την τεκίλα. Έλα!
- Βάλε μου κι άλλη. - Φυσικά.
Θέλει κανείς;
Τι γίνεται, παιδιά; Κάντε ένα διάλειμμα.
Πάμε.
Πάμε να τους φέρουμε.
- Μην είστε ξινοί, ελάτε να χορέψουμε. - Νύφη.
Έλα να χορέψεις μαζί μας.
Δεν δέχομαι να αρνηθείς.
Πάμε.
Μπράβο!
Ας βγούμε μια οικογενειακή φωτογραφία!
- Κάτω από το ρολόι! - Περίμενε. Λείπει η γιαγιά.
Έλα, μαμά. Θα βγούμε φωτογραφία.
Δεν θέλω τέτοιες βλακείες!
- Θέλεις. - Έλα, γιαγιά!
Γαμώτο!
- Μη με τραβολογάς! - Κάντε χώρο για τη γιαγιά.
Τι είναι αυτό;
Πείτε "ουίσκι" με το τρία. Ένα, δύο, τρία!
Ουίσκι!
Πάντσο, περίμενε!
Πήγαινε να είσαι κι εσύ στη φωτογραφία.
- Ευχαριστώ, αδερφέ. Βγάλ' την κάθετη. - Αδερφή.
Με το τρία πείτε όλοι "ουίσκι".
Ουίσκι!
Με το τρία, παιδιά.
Ένα, δύο...
Ο Ροσεντίντο και η Λουπίτα φιλιούνται στο δέντρο!
Φύγετε!
Τα έχουν!
- Όχι. - Φύγετε από δω, κακομαθημένα!
Το καλύτερο πράγμα που έκανα
ήταν να αφήσω το χωριό και να πάω στην πρωτεύουσα.
Άκου, Πάντσο.
Είναι τόσο ωραία όσο λένε;
Αν μπορούσες να ξεφορτωθείς όλους τους μαλάκες,
η πόλη του Μεξικού θα ήταν το πιο όμορφο μέρος του κόσμου.
Κουνιάδε,
θα μου το δείξεις κάποια στιγμή;
Κοίτα...
Τι;
Μόλις δοθεί η ευκαιρία, θα σου τα δείξω όλα.
Γύρω γύρω
Μέχρι ο Ροσεντίτο να γίνει γαϊδούρι
Παιδιά, ώρα για ύπνο. Όλοι στα δωμάτιά σας.
Όχι!
Θα φέρω τη ζώνη, τότε. Και δεν κάνω πλάκα αυτήν τη φορά.
Γρήγορα!
Πάμε για ύπνο!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι.
Καληνύχτα, Ροσεντίτο.
Είναι λες κι εσείς...
- Μας λένε Ρέγιες. - Οι Ρέγιες τα κουνέλια.
Δηλαδή...
Πάμε κάπου πιο ήσυχα να τα πούμε; Τι λες;
- Μ' αρέσουν τα μυστικά. - Κι εμένα! Πάμε.
Ναι.
Καληνύχτα, με συγχωρείτε.
Αρκετά.
- Ξέρετε κάτι; - Τι;
- Αυτό και πάμε για ύπνο. - Όχι.
Μα, 15.000 πέσος για λίγο γουρούνι και μια γαλοπούλα με μπαχαρικά;
- Πανκράσιο, μη μου λες μαλακίες. - Κι ένα ψητό αρνί.
Τέσσερα κιλά νενεπίλ, τρία τσιγαρίδες, πέντε γουακαμόλε.
Κι ένα βαρέλι πούλκε,
είκοσι καφάσια μπίρες, δέκα μπουκάλια τεκίλα.
Και η τέντα και τα φωτάκια.
Και οι καρέκλες. Τι λες, Ροσέντο;
Κάτσε να δω αν θα τσοντάρουν τίποτα τα παιδιά μου.
Μπαμπά, συγγνώμη.
Να βάλουμε στον λογαριασμό και τα παιδιά;
Είπες ότι αυτό ήταν κερασμένο!
Μόνο τα τρία πρώτα τραγούδια.
Για τα άλλα 16, θέλουν λεφτά. Δες πώς έχουν θυμώσει.
Μόνο 7.000 πέσος είναι.
Θα δω τι μπορώ να κάνω.
Εντάξει, μπαμπά.
Έλα, γυναίκα.
Δες εδώ.
Ναι, χώσ' το.
Συγγνώμη που διακόπτω.
Να μιλήσουμε ένα λεπτό;
Φυσικά, μπαμπά.
- Καληνύχτα. Τα λέμε αύριο. - Φυσικά.
Τι έγινε;
Γιε μου, λυπόμαστε που σ' το ζητάμε, αλλά ενώ όλοι έδωσαν λεφτά,
δεν είναι αρκετά για να πληρώσουμε για τη γιορτή.
Φυσικά. Πόσα λείπουν;
Ποτά, φαγητό και μουσικοί, 25.000 πέσος.
Πόσα έχετε μαζέψει;
Αφού βάλαμε όλοι τις οικονομίες μας,
μας λείπουν ακόμα 10.500 πέσος.
Μπαμπά, ο κούκος αηδόνι κόστισε.
Για να δω.
Δώσ' μου αυτά.
Αν μείνει κάτι, θα σου το φέρω.
Πάμε, γυναίκα.
Καλά.
Έτσι.
- Τελευταίο. - Εντάξει.
Θέλω να σε ρωτήσω κάτι, νύφη.
Τα βυζιά κι ο κώλος είναι φυσικά ή έκανες πλαστική;
Υπερφυσικά.
Τα βυζιά,
ο κώλος,
τα μαλλιά.
Θα έκανα τα πάντα για να έχω τέτοιο σώμα.
- Κι εγώ. - Λούπε.
Ο αδερφός μου είπε ότι είσαι όμορφη,
αλλά δεν είπε πόσο, το κάθαρμα.
Εσύ είσαι κουκλάρα!
Φεύγω.
- Μη φεύγεις. - Ναι.
Με συγχωρείτε.
- Γεια. - Τελείωσε το γλέντι.
Καλή ξεκούραση.
Τέλος το γλέντι.
- Έχυσες την τεκίλα πάνω μου. - Άσχετοι.
Ένα ποτό κι ένα ποίημα.
Ένα ποίημα για όλους!
Γλυκιά πατρίδα!
Είσαι καλυμμένη με καλαμπόκι
Με ορυχεία Με το παλάτι του βασιλιά του χρυσού
Ερωδιοί σκίζουν τον αέρα
Πράσινα φώτα των παπαγάλων!
- Και μετά... - Άκου.
Πες στον μαλάκα τον άντρα σου να βγάλει τον σκασμό
και φέρε μου λίγο ψητό κρέας.
Θέλω να φάω τάκος.
Ναι, γιαγιά.
Σκέφτομαι πώς μιλούσαν οι γονείς σου.
Και οι χοντροί μαριάτσι!
Και μου την έπεφτε συνεχώς ο αδερφός σου ο Ρουφίνο.
Οι αδερφές σου νομίζουν ότι είμαι η πριγκίπισσα του Μονακό.
Για να δεις
ότι δεν είναι όλοι τυχεροί σαν κι εμάς.
Ξέρεις ποιος είναι ο πιο τυχερός σε όλο τον κόσμο;
Ποιος, αγάπη μου;
Εσύ.
- Το θέλεις; - Ναι, σε παρακαλώ.
Ήσυχα.
Θα ξυπνήσουν τα παιδιά. Γρήγορα.
Από εδώ.
Έτσι.
Έλα.
Ήσυχα.
- Πάντσο! - Τι;
Μας παρακολουθούν!
Τα μαλακισμένα.
Τρέξτε!
Μαλακισμένα.
Δεν θα αλλάξουν ποτέ.
Άντε γαμήσου!
Τι έγινε, Πάντσο;
Ποιος ήταν; Όχι.
Όχι, αγάπη μου,
τα ανίψια μου ήταν, είχε σκοτάδι.
- Εντάξει. - Μην ανησυχείς.
Πού είχαμε μείνει;
Θέλω να νιώσω τους μυς σου.
- Αυτούς τους μυς, Μάρι; - Ναι!
Τι ωραίο!
- Κάνε ησυχία, Πάντσο. - Εντάξει.
Μπαμπά, ξέρεις τι είναι η εκδίκηση του Μοντεζούμα;
Κάτι που παθαίνουν οι Αμερικανοί στο Μεξικό.
Γιατί ρωτάς;
Δεν είμαι Αμερικανός, αλλά νομίζω ότι με έπιασε.
Κι εμένα.
Να πάρει. Τρέξτε!
Έτσι. Πάμε.
Νομίζω ότι το έπαθα κι εγώ.
Αν είναι κορίτσι, θα το πούμε Σοκόρο σαν τη θεία του.
Αν είναι αγόρι, Χασίντο.
Τι είναι αυτό;
Η ζωή είναι άδικη, φίλε.
Γιατί το λες αυτό;
Πώς γίνεται ο Πάντσο να τα πάει τόσο καλά
κι εμείς γαμιόμαστε κάθε μέρα;
Απορώ τι να είπε η γυναίκα του Πάντσο για μας.
Εύκολο, ότι είμαστε άξεστοι ιθαγενείς χωρίς τρόπους.
Κι έχει δίκιο.
Αλήθεια είναι.
Αν κρίνω από το αμάξι, το ρολόι
και τα ρούχα τους, έχουν χεστεί στο χρήμα.
Φαντάσου σε τι παλάτι θα ζουν.
Και τα κοσμήματα της φαντασμένης.
Τα σκουλαρίκια, το ρολόι, το κολιέ, το βραχιόλι.
Εγώ που ξέρω απ' αυτά,
άνετα φορούσε 100.000 πέσος.
Και η μυρωδιά της, Γκλόρια. Ήταν γαλλικό άρωμα.
Ναι;
Αλλά αυτό δεν διώχνει τις αμαρτίες και τις βρομιές τους.
Χασίντο... Συγγνώμη. Χασίντα.
Πόσα πιστεύεις ότι έχει ο Πάντσο;
Έτσι, στο περίπου.
Δεν ξέρω, αλλά πολλά.
Ίσως ένα εκατομμύριο δολάρια;
Μην είσαι χαζή, γυναίκα!
Αν είχε ένα εκατομμύριο δολάρια,
θα ερχόταν σε ένα χωριό γεμάτο κλέφτες;
- Μη με χτυπάς. - Τι μας νοιάζει πόσα έχει;
Στο χέρι μας είναι να του πάρουμε μερικά.
Φυσικά.
- Γεια μας! - Ας πιούμε σ' αυτό, αδερφέ!
Κοίτα.
Θείε Αμπρόσιο!
Τι ωραία που σας ξαναβλέπω! Πώς είστε;
Καλά, παιδί μου.
Η σύζυγός μου η Μάρι και τα παιδιά μου.
Χαίρω πολύ.
- Χαίρω πολύ, πάτερ Αμπρόσιο. - Πολύ όμορφα παιδιά.
Ελπίζω να έχουν βαφτιστεί.
Εννοείται.
Ο Τόνι ετοιμάζεται για την Πρώτη Κοινωνία του.
Ακριβώς, μπαμπά.
Τι όμορφο χαμόγελο!
Επιτέλους, αποφάσισες να έρθεις, Πάντσο.
Χαίρομαι, γιατί με τόσα χρόνια απουσίας,
η ψυχή σου ήταν καταδικασμένη.
Αν δεν ερχόσουν στην κηδεία, θα πήγαινες στην Κόλαση.
Δεν θα αποχαιρετούσα τον παππού; Τον είχα σαν πατέρα.
Να αποχαιρετήσεις τον παππού...
Ήρθες στο Προσπεριδάδ
για να δεις τι σου άφησε, αλλά θα τα πούμε αυτά.
Πρέπει να βιαστούμε για την κηδεία,
γιατί τόσο που βρομάει το πτώμα, θα πλακώσουν τα όρνεα.
- Πάμε; - Ναι.
Θα κουβαλήσετε.
- Θα κουβαλήσουμε; - Τι;
Αυτό το...
- Καλημέρα σας. - Καλημέρα.
Παλιαδερφή.
Έτοιμοι;
Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του. Πάμε.
Σήμερα, μας μάζεψε εδώ ο Κύριος για να αποχαιρετήσουμε έναν μεγάλο άντρα.
Ο αγαπημένος μας Φρανσίσκο Ρέγιες
αναπαύεται εν ειρήνη
και είναι στον Παράδεισο, δίπλα στον Κύριο και Θεό μας.
Η ανάμνησή του και το παράδειγμά του θα ζουν στις καρδιές μας για πάντα.
Άνθρωπος ακέραιος,
γενναιόδωρος, δουλευταράς και τίμιος.
Καλός σύζυγος, αλλά καλύτερος πατέρας και παππούς.
Είθε η παρακαταθήκη του να είναι φως για όλους.
Ένας φάρος στον δρόμο μας...
Έλα τώρα, Αμπρόσιο.
Άσε τις μαλακίες και προχώρα.
Ο πατέρας σου ήταν πάντα ένα μίζερο τομάρι.
Τελείωνε γρήγορα, γιατί κάνει πολλή ζέστη.
Συγγνώμη, μαμά. Ας προσευχηθούμε.
Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά...
Έλα, μωρό μου.
Να πάρει και να σηκώσει.
Όλα τα είχαμε, αυτό μας έλειπε.
Το τελευταίο που μας έλειπε ήταν αυτός με την τσούλα του.
Για να του πω δυο λόγια!
Ηρέμησε, Ροσέντο!
Ο Φρανσίσκο ήταν και πατέρας του.
Μην κάνεις σκηνικό στην κηδεία.
Μαμά! Βαφτισιμιέ μου!
Πώς είστε, νονέ;
Με συγχωρείτε.
Συγγνώμη που δεν ήρθα νωρίτερα.
Δεν ξέρεις πόσο χάλια ήμουν όταν έμαθα το τραγικό νέο.
Έκλαψα πολύ για τον μπαμπά.
Άσε τα ψέματα, κυνικέ ξεδιάντροπε.
Ο πατέρας σου ήταν άρρωστος πολύ καιρό και πέθανε πριν τρεις μέρες.
Δεν ήρθες ποτέ να τον δεις ή να με συλλυπηθείς.
Μην είσαι υποκριτής.
Εσύ, η τσούλα σου και το έκτρωμα που έχεις για παιδί
προσευχηθείτε όπως όλοι
για να τελειώνουμε με αυτήν τη μαλακία
και να δούμε τη διαθήκη.
Ναι, μαμά. Συγγνώμη και πάλι.
Λυπάμαι πολύ, γιαγιά. Στενοχωρήθηκα με τον θάνατο του παππού.
Φύγε από μπροστά μου, αιμορροΐδα του πατέρα σου.
Ας συνεχίσουμε. Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς...
Καλησπέρα σε όλους σας.
Καλησπέρα.
Σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία του Φρανσίσκο,
θα διαβάσω
τη διαθήκη του.
Στην κοινότητα του Προσπεριδάδ,
ενώπιόν μου, ο Φρανσίσκο Ρέγιες Βάργκας,
δήλωσε γεννημένος Μεξικανός,
μεταλλωρύχος στο επάγγελμα
και δημότης της κοινότητας αυτής,
στην οποία και γεννήθηκε στις 21 Απριλίου του 1897.
Έχοντας σώας τας φρένας,
και ελπίζοντας ότι εκπληρώσατε την τελευταία του επιθυμία
να είναι όλη του η οικογένεια μαζί
σε αυτήν την ιερή περίσταση,
ορίζει τα εξής στη διαθήκη του.
Στα δισέγγονα, τα τρισέγγονα
και τους λοιπούς απογόνους των οποίων το όνομα αγνοεί,
αφήνει ένα νόμισμα των 20 πέσος στο καθένα,
ώστε αν τα εκμεταλλευτούν σωστά,
να ανοίξουν τον δρόμο τους στη ζωή.
- Μαλάκα! - Γιε μου!
- Μαλάκα! - Φύγε από δω!
Πέρνα έξω!
Έξω!
Στα αγαπημένα του εγγόνια
Ροσεντίτο, Ιλάριο,
Σοκόρο,
Ρουφίνο,
Χασίντο ή Χασίντα, όπως προτιμά να την αποκαλούν,
Ρεχινίτο και Μπαρτόλα,
αφήνει τον γάιδαρό του,
την αγελάδα του, τη γαλοπούλα του και τα τρία γουρούνια του,
να τα μοιραστούν όπως τους φωτίσει ο Θεός.
Στη νύφη του, την Ντολόρες Γκαρσία,
ευγνωμονώντας τη για μια αξέχαστη νύχτα πάθους,
αφήνει το πολύτιμο μετάλλιο της Παναγίας της Γουαδελούπης.
Στον γιο του Αμπρόσιο,
που ως καλός χριστιανός
και εκπρόσωπος του Κυρίου στη Γη,
δεν πιστεύει στην αξία των υλικών αγαθών,
αφήνει ένα Πάτερ Ημών
και τρία Χαίρε Μαρία.
Ανάθεμά σε, μπαμπά.
Στον γιο του, τον Ρεχίνο,
που είναι ο μόνος από τα παιδιά του που πέτυχε στη ζωή του
και εκπλήρωσε το όνειρό του να γίνει
ένας πολιτικός, κλέφτης και διεφθαρμένος που ρουφά το αίμα των άλλων,
αφήνει ένα μεταχειρισμένο, σημειωμένο αντίγραφο της Πραγματείας περί Ηθικής.
Από αυτά που μοίρασε η κυβέρνηση στο χωριό.
- Πάμε να φύγουμε. - Στον γιο του, τον Ροσέντο...
Έλα.
...που από τα τρίδυμα
είναι εκείνο που αποφάσισε να ακολουθήσει τα βήματά του
και να γίνει μεταλλωρύχος,
αφήνει την αξίνα του, το φτυάρι και το καρότσι,
για να μπορέσει να ακολουθήσει το γελοίο όνειρό του να βρει
φλέβα χρυσού στο παλιό χρυσωρυχείο Εσπεράνσα.
Στην επί πολλά έτη αγαπημένη του σύντροφο,
κυρία Πασκουάλα Βάργας Γκαρσία,
αφήνει άπλετη ευγνωμοσύνη
κι εύχεται η παραμονή της σε αυτόν τον κόσμο
να μην παραταθεί πολύ,
ώστε σύντομα να βρεθεί μαζί του.
Ανάθεμά σε, Φρανσίσκο Ρέγιες!
Μέχρι τη μέρα που πέθανες ήσουν ένα παλιοτόμαρο!
Μακάρι να λιώσεις στην κόλαση, μαλάκα!
Λοιπόν,
αν δεν άφησε τίποτα σ' εμάς,
σε ποιον άφησε το κάθαρμα το σπίτι κι όλα του τα υπάρχοντα;
Επιτρέψτε μου, κα Πασκουάλα.
Δεν τελείωσα ακόμα.
Τέλος, επιθυμεί
να ορίσει ως καθολικό κληρονόμο
της υπόλοιπης περιουσίας του,
του σπιτιού, του ορυχείου Εσπεράνσα
με τις στοές και τη γη που το περιβάλλει,
την κινητή και ακίνητη περιουσία που βρίσκονται σ' αυτά,
καθώς κι όσα σε όλη του τη ζωή
φυλούσε στο χρηματοκιβώτιό του,
και για τα οποία με έχει ορίσει επόπτη, εκτελεστή και διαχειριστή,
στον εγγονό του τον Φρανσίσκο,
που από όλους τους απογόνους του
ήταν ο μόνος που με δουλειά, προσπάθεια και αφοσίωση...
Τι στον διάολο;
Θα με συγχωρήσετε,
αλλά δεν πιστεύω λέξη από όσα μας διαβάσατε.
Πώς έκανε τέτοια μαλακία και τα άφησε όλα στον Πάντσο;
Είχε πάνω από 20 χρόνια να του μιλήσει!
Λυπάμαι, κύριε Ροσέντο.
Είναι η τελευταία του επιθυμία.
Μην κατηγορείτε εμένα,
εγώ απλώς μεταφέρω το μήνυμα.
Ακούστε, μαλάκες!
Αφήστε ήσυχο τον κο Τορίμπιο!
Γνωρίζοντας τι μαλάκας ήταν ο Φρανσίσκο, επιβεβαιώνω ότι η διαθήκη είναι γνήσια.
- Φυσικά. - Μας γαμούσε πάντα τη ζωή.
Το μόνο που απομένει
είναι να μας λυπηθεί ο Παντσίτο
και να μοιραστεί την κληρονομιά μαζί μας.
- Θέλεις κι άλλα φασόλια; - Όχι, Λόλα.
Αυτά τα φασόλια που μας μοιράζει το κράτος έχουν μαμούνια κι είναι σάπια.
Μετά, δεν σταματάω να αμολάω...
Εγώ θέλω λίγα, μαμά. Μου αρέσουν τα μαμούνια.
Κι εγώ θέλω, γιαγιά.
Λυπάμαι, αλλά δεν έμειναν άλλα.
Η γιαγιά έφαγε ό,τι είχε περισσέψει χτες.
Δεν κράτησες για την οικογένεια του Πάντσο;
Δεν τους κάλεσες να φάνε μαζί μας;
Τους κάλεσα, αλλά μετά την κηδεία,
κλειδώθηκαν στο δωμάτιο.
Και τι να τους δώσουμε; Σάπια φασόλια;
Μπαγιάτικες τορτίγιες;
Φαντάσου τα μούτρα της νύφης σου.
Αν σφάξουμε μια κότα ή ένα γουρούνι;
Τρελάθηκες;
Τα ζώα είναι δικά μου!
Τα κρατάω για τα 15α γενέθλια της γυναίκας μου.
Ανάθεμα την τύχη μου!
Μόνο σκύλος δεν μας κατούρησε!
Είπα χίλιες φορές να μην είσαι κλαψιάρης.
Φέρσου σαν άντρας!
Χρόνια τώρα τρώμε ό,τι έχουμε, αν έχουμε
και ποτέ δεν γκρίνιαζες σαν γριά.
Το ξέρω, αλλά ήλπιζα ότι ο μπαμπάς
θα μας άφηνε κάτι αξίας
που θα άλλαζε την τύχη μας.
Δεν άκουσες ότι ο παλιόγερος είχε χρηματοκιβώτιο;
Αλήθεια. Εγώ άκουσα να αναφέρει χρηματοκιβώτιο.
Κι εγώ το άκουσα.
Τι να έχει στο χρηματοκιβώτιο;
Κάτι πολύτιμο, σίγουρα.
Ποιος ξέρει τι θα έχει!
Μάλλον παλιά έγγραφα, φωτογραφίες.
Αλλά τίποτα αξίας.
Ο παλιόγερος θα ξόδεψε και την τελευταία δεκάρα
σε πουτάνες και γλέντια!
Θα το ξαναπώ. Μόνο σκύλος δεν μας κατούρησε!
Μου επιτρέπετε;
- Πέρνα, γιε μου! - Με συγχωρείτε.
- Τα παιδιά; - Κοιμούνται.
Έπαθαν ηλίαση στην τελετή.
Συγγνώμη, γιε μου, δεν έχουμε φαγητό,
αλλά να στείλω την Μπαρτόλα να φέρει ταμάλες.
Μην ανησυχείς.
Φάγαμε του σκασμού χτες.
Μας έχει πιάσει το στομάχι μας. Έτσι, Μάρι;
Σίγουρα, γιε μου;
Γιατί τα ταμάλες του Πάντσα είναι τα καλύτερα!
- Μας τα δίνει βερεσέ. - Μην ανησυχείς.
Ήρθαμε να σας πούμε
ότι το συζητήσαμε με τη Μάρι
και καταλαβαίνουμε πώς νιώθετε μετά τα σημερινά νέα.
Μας φαίνεται άδικη η μοιρασιά που έκανε ο παππούς Φρανσίσκο.
- Είναι άδικο. - Ηρεμήστε.
Παρότι μου αφήνει το σπίτι, το ορυχείο και τη γη,
τίποτα δεν θα αλλάξει, όλα θα μείνουν ως έχουν για σας.
Τι σας είπα;
Ο Πάντσο είναι ο καλύτερος γιος!
Μπράιαν, Ντουντίνκα, πηγαίνετε στον κο Πανκράσιο
και πείτε να μας φέρει κρέας και τεκίλα να το γιορτάσουμε!
Ιλάριο, φέρε τους φίλους σου! Θέλουμε μουσική!
- Αμέσως! - Πείτε του ότι θέλω ψητό!
Και τσιγαρίδες, αλλά χωρίς τρίχες.
Πάμε!
Φραν, νιώθω απαίσια.
Απλώς έχεις χανγκόβερ.
Μεγάλε, πρόσεχε!
Καλημέρα!
Καλημέρα.
- Καλημέρα, υπναράδες. Κοιμηθήκατε καλά; - Περίπου.
- Ο μπαμπάς και τα αδέρφια μου; - Πήγαν για δουλειές.
Θα έρθουν να σας πάρουν να πάτε στο χωριό.
Σας ετοιμάζω πεντανόστιμο πρωινό για να συνέλθετε.
Θα είστε χάλια μετά το μεθύσι.
Σας έκανα καυτερό πατσά
και τορτίγιες με τρία είδη τσίλι.
Συγγνώμη, κυρία Ντολόρες,
αλλά δεν νιώθω καλά.
Με συγχωρείτε.
Αγάπη μου, φάε κάτι για να στρώσει το στομάχι σου!
Στη μαντάμ δεν αρέσει το μεξικάνικο φαγητό;
Ψηλομύτα, ξινή και κλανιάρα.
Δεν είναι αυτό, γιαγιά.
Την πείραξε το φαγητό χτες. Ξερνούσε όλη νύχτα.
Να της φτιάξουμε ένα τσάι με επασότε, διαβολόχορτο...
Όχι, μην ασχολείσαι, μαμά.
- Καλημέρα, γιε μου! - Καλημέρα.
- Έτοιμος να πάμε για τις δουλειές σου; - Έτοιμος.
Γιε μου, συγγνώμη που το ζητάω,
αλλά μπορείς να μου δανείσεις λεφτά να πληρώσω την κα Κάτα
για το πρωινό και το μεσημεριανό;
Παντσίτο.
Θα μου δώσεις κάτι για την κρέμα για τις αιμορροΐδες
και τα τσιγάρα μου;
Πάρε.
Σ' ευχαριστώ.
Θα στα φυλάξω εγώ.
Όχι.
Γιε μου, σταμάτα λίγο στην άκρη.
- Εδώ; - Ναι, έλα μαζί μου.
Δες, γιε μου.
Τώρα, όλα αυτά είναι δικά σου.
Μέχρι πού φτάνει η γη μας;
- Βλέπεις το σπίτι; - Ναι.
Ξεκινάει από εδώ που είναι ο σταυρός
και τελειώνει εκεί που είναι τα βουνά.
Δεν σκεφτήκατε να σπείρετε κάτι
ή να πάρετε κάποιο κοπάδι;
Γιε μου, φαίνεται ότι ζεις στην πόλη.
Εδώ φυτρώνουν μόνο αγριόχορτα και κάκτοι.
Κι από ζώα έχει μαύρα φίδια, αράχνες
και δηλητηριώδεις σκορπιούς, σωστά;
Αν εσύ και τα αδέρφια μου δεν ήσασταν τεμπέληδες,
κάπως θα είχατε αξιοποιήσει τη γη.
Όλα είναι όπως όταν έφυγα.
Όχι, Πάντσο.
Δεν τεμπελιάζουμε, σωστά, Ροσεντίτο;
Δουλεύουμε από την αυγή ως τη δύση.
Για να το αποδείξουμε, σου έχουμε μια έκπληξη.
Το θυμάσαι το ορυχείο, έτσι;
Πώς να ξεχάσω τη στοά Ρεφούχιο;
Μεγάλωσα εδώ βοηθώντας τον παππού.
Θυμάμαι ότι σε έπαιρνε μαζί του κάθε Σάββατο.
Τώρα είναι δικό σου.
Ερχόμαστε εδώ κάθε τρεις μέρες.
Ελέγχουμε την κατάσταση, καθαρίζουμε, κάνουμε σχέδια.
Άνοιξε, γιε μου.
Λοιπόν, εδώ και πολύ καιρό,
ο παππούς Φρανσίσκο, ο Ροσεντίτο κι εγώ
σχεδιάζαμε να το ανοίξουμε ξανά.
Μπορεί να μην το πιστεύεις,
αλλά πίσω από αυτές τις πέτρες
υπάρχει η μεγαλύτερη φλέβα χρυσού του κόσμου.
- Σωστά, Ροσεντίτο; - Όπως τα λες!
Μην είσαι ονειροπόλος.
Απ' ό,τι έλεγε ο παππούς,
που ήξερε καλύτερα από όλους, ο χρυσός εξαντλήθηκε πριν πολλά χρόνια.
Όχι, γιε μου!
Μέχρι και οι Αμερικανοί και οι Καναδοί
έρχονται συνέχεια και ρίχνουν μια ματιά.
Σαν λευκά αρπακτικά!
Σαν εσένα, Πάντσο.
Τι μου λες, μπαμπά;
Από τότε που με θυμάμαι,
έχεις κολλήσει με αυτήν τη φαντασίωση.
Και δες! Είκοσι χρόνια μετά, με την τεμπελιά σας, δεν άλλαξε τίποτα.
Γιατί χρειαζόμουν συνέταιρο και λεφτά για να προχωρήσω.
Τώρα που είσαι πλούσιος κι ήρθες,
μπορούμε να το κάνουμε!
Άκου, μπαμπά, μην το πάρεις στραβά,
αλλά ήρθα για λίγες μέρες,
για την κηδεία και τα κληρονομικά.
Καλύτερα να βιαστώ
αν θέλω να τα τακτοποιήσω όλα.
Ας πάμε στο χωριό
να τα κανονίσω όλα με τον συμβολαιογράφο και τον νονό.
- Πάμε. - Πάμε.
Υποσχέσου μου ότι θα το σκεφτείς για το ορυχείο.
Σ' το ορκίζομαι. Θα γίνουμε εκατομμυριούχοι.
Υπόσχομαι ότι θα το σκεφτώ.
Ελάτε, πάμε.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΜΠΙΕΝΕΣΤΑΡ
Ευχήσου μου καλή τύχη.
Θα έρθω στην καντίνα να σου πω πώς πήγε.
Μην αφήσεις να σε ξεγελάσει ο Ρεχίνο.
Είναι κι ο πρώτος στις κομπίνες.
Πρόσεχε. Φύλα καλά το πορτοφόλι σου.
- Τα λέμε μετά. - Ναι.
Πριν αγοράσουμε την περιουσία των Ρέγιες,
πρέπει να βεβαιωθούμε ότι υπάρχει χρυσός σε αυτό το αχούρι.
Φυσικά, Άλεξ. Να προσέχεις πολύ και με τον δήμαρχο.
Κατάλαβα αμέσως ότι ο κος Ρέγιες είναι απατεώνας και πολύ άπληστος.
Σκέτος μαλάκας.
Ο ορισμός του ύπουλου Μεξικανού.
Καλημέρα.
Γεια σας.
Το γραφείο του δημάρχου Ρέγιες;
- Από δω. - Ευχαριστώ.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Καλημέρα.
Θα ήθελα να δω τον κο Ρέγιες.
Έχετε κλείσει ραντεβού;
Δυστυχώς όχι. Αλλά είμαι ανιψιός του
και ήλπιζα να καταφέρω να τον δω.
Είστε ο συγγενής του που ήρθε από την πρωτεύουσα;
Που κληρονόμησε όλη την περιουσία του κυρίου Φρανσίσκο;
Φρανσίσκο Ρέγιες. Χαίρω πολύ.
Τα νέα μαθαίνονται γρήγορα στο χωριό.
Κοιτάξτε.
Λυπάμαι, αλλά είναι πολύ δύσκολο.
Για σας,
θα ρωτήσω τον διοικητή Ρέγιες.
Εκείνος ξέρει το πρόγραμμά του.
Το εκτιμώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ.
Τι γίνεται, Ρεχινίτο;
Δεν με θυμάσαι;
Ο ξάδερφός σου ο Πάντσο είμαι!
Συγγνώμη που δεν σου μίλησα χτες.
Τι έγινε, Πάντσο;
Γύρισες για την κληρονομιά;
Πώς σκέφτηκες κάτι τέτοιο;
Ρεχινίτο, πιστεύεις ότι μπορεί να με δεχτεί ο νονός μου;
Πρώτον, δεν είμαι ο Ρεχινίτο.
Είμαι ο διοικητής Ρέγιες.
Ειλικρινά, ο δήμαρχος δεν μπορεί να σε δει χωρίς ραντεβού.
Εντάξει, διοικητή. Μπορείς να του πεις ότι είμαι εδώ;
Ήρθα να δω τα χαρτιά του σπιτιού.
Είναι αδύνατον.
Θα δω το πρόγραμμά του. Ίσως σε χώσω κάπου την άλλη βδομάδα.
Στο μεταξύ, κάθισε. Έχω πολλά να κάνω.
Ευχαριστώ πολύ.
Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει.
Πάρε αυτό να περάσει η ώρα σου. Θα περιμένεις πολλές ώρες.
Σ' ευχαριστώ, κούκλα μου, που με βοήθησες με τους Αμερικανούς.
Θα έρθω το βράδυ να εξασκήσω τα αγγλικά μου.
Γεια.
Αγαπημένο μου βαφτιστήρι! Πόσο χαίρομαι!
Κι εγώ, νονέ.
Τι έκανες καθισμένος εκεί;
Ήλπιζα να μπορέσω να σας δω.
Πώς σου φέρονται στο χωριό σου;
Πολύ καλά, νονέ. Αλλά ξέρετε πώς είναι στο Προσπεριδάδ.
Σου φέρθηκε άσχημα αυτός και δεν σε άφηνε να περάσεις;
Όχι, πώς σας ήρθε;
Βιάζομαι, επειδή έχω μόνο λίγες μέρες
για να τακτοποιήσω τα της κληρονομιάς.
Ρεχινίτο, για να το ξεκαθαρίσουμε!
Τον Πάντσο τον έχω σαν γιο μου και θα περνάει όποτε θέλει.
Κατάλαβες;
Φυσικά, μπαμπά!
Πόσες φορές σου έχω πει να μη με λες "μπαμπά" εδώ;
Θα με κατηγορήσουν για νεποτισμό. Φύγε από δω!
Να μη με ενοχλήσει κανείς. Έχω να μιλήσω με το βαφτιστήρι μου.
- Πέρνα μέσα. - Τα λέμε μετά, διοικητή.
Η μαφία της εξουσίας!
Μόνο τους Αμερικανούς εξυπηρετούν
και τους ματσωμένους με διασυνδέσεις.
Κάθισε, βαφτιστήρι μου.
Ευχαριστώ, νονέ.
Λοιπόν, πες μου. Τι έκανες στη ζωή σου;
Τι να σας πω;
Δυσκολεύτηκα λίγο όταν έφυγα για την πόλη του Μεξικού.
Ξέρετε, οι πρωτευουσιάνοι είναι κολλημένοι.
Μου φέρονταν λες κι ήμουν σκουπίδι.
Μετά όλα ηρέμησαν
όταν πήρα πτυχίο και βρήκα καλή δουλειά.
Παντρεύτηκα, έχω δύο υπέροχα παιδιά.
Και τώρα γύρισα στο Προσπεριδάδ.
Βλέπω ότι αλλάξατε κόμμα.
Παιδί μου.
Άλλαξαν οι εποχές.
Το PRI δεν υπηρετεί πια την πατρίδα.
Το κατέστρεψε η διαφθορά και η ατιμωρησία.
Μετά, πήγα στο PAN. Μία από τα ίδια, αλλά με θεοσεβούμενους υποκριτές.
Σήμερα, με τον πρόεδρό μας,
η χώρα ζει την τέταρτη μεταμόρφωσή της.
Είναι καλύτερη από ποτέ!
Και με έναν μαγικό τρόπο, έδωσε τέλος στη διαφθορά και την ατιμωρησία.
Αλλά σίγουρα εσύ ήρθες εδώ
για την κληρονομιά του παππού σου.
Ειλικρινά, ήρθα να σας χαιρετήσω
και να δω αν μπορείτε να με βοηθήσετε με τα χαρτιά του σπιτιού
και για να πάρω τα υπόλοιπα πράγματα.
Μην ανησυχείς. Χαρά μου να σε βοηθήσω.
Ευχαριστώ πολύ.
Για να αλλάξει η ιδιοκτησία και να τα πάρεις όλα στο όνομά σου,
πρέπει να τακτοποιήσεις τα χρέη, τους φόρους
και τους απλήρωτους λογαριασμούς.
Για πόσα χρήματα μιλάμε περίπου, νονέ;
Και είναι και οι τόκοι και οι προσαυξήσεις.
Η οικογένειά σου έχει χρόνια που δεν πληρώνει τίποτα.
Σου φαίνονται πολλά;
Πιστεύω ότι το σπίτι κι η γη δεν κοστίζουν τόσα.
Δεν γίνεται να τα βρούμε κάτω από το τραπέζι;
Φρανσίσκο, να πάρει!
Σου είπα ότι ο πρόεδρος έδωσε τέλος στη διαφθορά!
Δες και μόνος σου.
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΠΕΡΙ ΗΘΙΚΗΣ
Μην κάνεις τον χαζό. Φαίνεται ότι είσαι εκατομμυριούχος.
Αλλά, εντάξει.
Ξέρεις ότι πάντα ήσουν ο αγαπημένος μου ανιψιός.
Και γι' αυτό θα σε βοηθήσω.
Αλήθεια;
Πώς;
Θα σου δώσω δύο επιλογές.
Πείτε μου.
Η πρώτη είναι να τα ξεπληρώσεις όλα με τη μία
και να σου κόψω τους τόκους και τις προσαυξήσεις.
Και η άλλη;
- Να μου τα πουλήσεις. - Τι; Όλα;
- Σπίτι, ορυχείο και γη; - Όλα.
Τι θα απογίνει η οικογένειά μου;
Θα τους αφήσω να μένουν εκεί
μέχρι να πεθάνει η μάνα μου.
Μετά, αυτά τα παράσιτα που αποκαλείς οικογένεια
θα πρέπει να βρουν άκρη μόνα τους.
Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να τους κάνω κάτι τέτοιο.
Σκέψου το καλά.
Αυτό μπορώ να σου προσφέρω.
Ειλικρινά, με ενδιαφέρει πολύ να αγοράσω την περιουσία σου.
Αφήστε με να το σκεφτώ. Με έχετε στριμώξει για τα καλά.
Εντάξει, παιδί μου.
Αλλά αποφάσισε σύντομα, γιατί οι τόκοι ανεβαίνουν.
Τώρα, σου ζητώ συγγνώμη, αλλά όπως βλέπεις,
με καλεί η πατρίδα και ο λαός με περιμένει.
Καταλαβαίνω.
Κοιτάξτε.
Δες!
Δες αυτό το φόρεμα! Ωραίο δεν είναι;
Θα την πειράξει να το κρατήσω;
Δεν θα το καταλάβει, έχει άπειρα!
Πεθερά!
Δες!
Τα κοσμήματα της μαντάμ είναι τα καλά!
Αρκετά, χωριάτισσες κλέφτρες! Βάλτε τα όλα πίσω!
Βάλτε τα πίσω! Τολμάτε να με κλέβετε;
- Μωρή φτηνή τσούλα! - Το μουνί σου είναι φτηνό!
Τι είπες;
ΚΑΝΤΙΝΑ Ο ΑΕΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΔΙ
- Στην υγειά μας. - Υγεία.
Κάστουλο, φέρε ένα μπουκάλι και μπίρες για όλους. Κερνάει ο Πάντσο.
- Άκου. - Έλα, γιε μου.
Θα πληρώσεις και τα βερεσέ; Είναι πάνω από 3.000 πέσος ήδη.
Φυσικά.
Έλα, πάρε μια καρέκλα.
Κοιτάξτε, φίλοι μου.
Ο γιος μου ο Φρανσίσκο που αναφέρω συνεχώς.
Ο καλύτερος της οικογένειας Ρέγιες.
- Ευχαριστώ. Γεια σας. - Τον θυμάσαι;
Γνωριστήκαμε στο γραφείο του Ρεχίνο.
Ναι, εκεί σας είδα.
Δεν ήξερα ότι ήταν ο Πάντσο. Καλώς ήρθες.
Πώς πήγε με το κάθαρμα τον Ρεχίνο;
Δεν ξέρω.
Φαίνεται ότι τα ακίνητα έχουν πολλά χρέη.
Δεν θα περάσουν στα χέρια μου αν δεν ξεπληρωθούν.
Οι κλασικές μαλακίες του Ρεχίνο.
Έπρεπε να τον πληρώσεις για να κόψει τις μαλακίες.
Αυτό είναι το θέμα.
Δεν έχετε πληρώσει τίποτα τόσα χρόνια...
Θα τα πούμε μετά αυτά.
Έλεγα στους φίλους μου εδώ
ότι θα μου δανείσεις λεφτά για να ανοίξω πάλι το ορυχείο Εσπεράνσα.
Τον άκουσα να το λέει. Ορκίζομαι.
Συγχαρητήρια, Παντσίτο.
Ελπίζω να κάνεις πραγματικότητα το όνειρο του μπαμπά σου.
Ειλικρινά, Ροσέντο,
είσαι τυχερός που έχεις τόσο καλό γιο.
Όχι, μόνο καλός, φίλε μου,
και πάμπλουτος!
Αναμφίβολα, είναι ο καλύτερος από όλα τα παιδιά μου.
Σε ένα χωριό, στο τραπέζι μιας καντίνας,
ήταν έξι ή οκτώ άντρες...
Πάμε!
Έλα, γιε μου. Δώσε κάτι στον γαμπρό σου. Πλήρωσε τα παιδιά να πουν κάνα τραγούδι.
Φυσικά, μπαμπά.
Στην υγειά σας!
Γαμώτο, Πάντσο!
Δεν έχω σήμα.
Καταραμένο χωριό!
Καταραμένες κλέφτρες!
Δεν ξέρετε με ποια τα βάζετε! Μαλακισμένες!
Περίμενε να δεις τις γκομενάρες στο μαγαζί του γαμπρού μου.
- Γεια σου, Φλορσίτα. - Γεια.
Ο γαμπρός μου και η κυρία;
Είναι πάνω.
Μην ανησυχείτε. Πάρτε τα κορίτσια και θα τα βρείτε με το αφεντικό.
Εντάξει.
Έλα, μικρή μου. Έχω ρομαντική διάθεση.
Ακούστε, κορίτσια.
Φροντίστε τον γιο μου τον Πάντσο.
Να περάσει καλά.
Κατρίνα, να περάσει καλά, γιατί αυτός πληρώνει.
- Έτσι, γιε μου; - Ναι, μπαμπά.
Λοιπόν, Παντσίτο.
Ποια από τις δύο θέλεις;
Ή προτιμάς ένα τρίο;
Όχι, ευχαριστώ, κυρίες μου. Θα τους περιμένω εδώ.
Καθίστε, θα κεράσω μια τεκίλα όσο θα περιμένουμε.
Παντσίτο, πολύ ξενέρωτος βγήκες.
Είσαι σίγουρος ότι είσαι Ρέγιες;
Ναι, δυστυχώς.
Κάθισε.
Μανουέλα, φέρε μπίρες!
Όχι.
Μην κλαις, κούκλα μου.
Θα πρηστούν οι όμορφες ματάρες σου.
Είμαι σίγουρος ότι έγινε παρεξήγηση με τη γυναίκα μου.
Κανείς δεν μου έχει πει κάτι τόσο απαίσιο, Ρουφίνο.
Και ο Πάντσο έφυγε νωρίς το πρωί
και νομίζω ότι μας ξέχασε.
Έλα τώρα. Πιες λίγη τεκίλα ακόμα.
Πιες αυτό και ξέχνα τον Πάντσο.
Μάλλον πήγε στο χωριό, βρήκε κάποια πρώην και περνάει καλά.
Πιστεύεις ότι ο Πάντσο είναι ικανός να με κερατώσει;
Θεέ μου.
Δεν ξέρω αν ο αδερφός μου είναι ακόμα γόης,
αλλά όταν ήταν μικρός ο άτιμος,
δεν του γλίτωσε καμία στο χωριό.
Όχι!
Έλα εδώ.
Καμιά τους δεν ήταν τόσο όμορφη όσο εσύ.
Καμία δεν είχε τέτοιες ματάρες.
Ναι.
Ούτε είχε τέτοια κορμάρα σαν τη δική σου.
Αλήθεια, Ρουφίνο;
Με θεωρείς τόσο όμορφη;
Πιο όμορφη κι από άγγελο.
Όχι άγγελο.
Πιο όμορφη κι από την Παναγία.
Ρουφίνο.
Φυσικά, μπορώ να σας βρω δουλειά σε ένα κυριλέ κλαμπ στην πόλη.
Γαμώτο, άτιμη Χασίντα!
Σου είπα ότι οι πελάτες δεν θα φεύγουν χωρίς να πληρώσουν!
Μη με χτυπάς, Λούπε!
Μου είπε ότι πάει να κατουρήσει και έφυγε από το παράθυρο.
Μη μου λες μαλακίες!
Είσαι μια τσούλα που κουνιέται σ' όποιον να 'ναι!
Άντε!
Σταμάτα!
Είσαι καλά, αδερφέ;
Για άκουσέ με, Γουαδαλούπε.
Δεν μπορείς να φέρεσαι έτσι στον αδερφό μου.
Έτσι λες;
Ο ματσωμένος μάς βγήκε πολύ άντρας τελικά!
- Δεν θα τη γλιτώσεις έτσι. - Έλα, τότε!
Έχεις αρχίδια; Έλα! Γαβγίζεις μόνο ή δαγκώνεις κιόλας;
Αρκετά, Γουαδαλούπε.
Μη φέρεσαι έτσι.
Τι θα σκεφτεί ο Πάντσο; Ότι είμαστε ζώα;
Κοίτα.
Γιατί δεν βάζεις λίγη τεκίλα
να ηρεμήσουμε, να τσουγκρίσουμε και να τα πιούμε;
Εντάξει;
Καλά.
- Ευχαριστώ. - Συγγνώμη.
Αλλά αν δεν πατήσω πόδι,
η επιχείρηση θα γαμηθεί.
Όλα καλά, έληξε το θέμα.
- Γεια μας. - Γεια μας.
Γεια μας, κουνιάδε.
Εντάξει, λοιπόν.
Αλλά άκουσέ με,
για να μην έχουμε προβλήματα,
πρέπει να πληρώσεις για τα ποτά και τα κορίτσια των άλλων.
Ναι, φυσικά.
Τι έγινε, γιε μου; Όλα καλά;
Περνάς καλά;
Φυσικά, μπαμπά.
Φτάσαμε, γιε μου.
- Φτάσαμε. - Άνοιξε.
Βγες.
Έλα, γιε μου.
Θα πούμε στη μαμά σου
να μας φτιάξει κάτι να φάμε και θα κοιμηθούμε.
Έρχομαι σε λίγο. Πάω να δω τι κάνει η Μάρι και τα παιδιά.
Δεν τους είδα όλη μέρα.
Σου είπα να φέρεσαι σαν άντρας, όχι σαν γυναικούλα.
Έτσι τις κακομαθαίνετε.
Έρχομαι σε λίγο, μπαμπά.
Τα λέμε σε λίγο.
Καλά, Πάντσο.
Ποιος είναι;
Τι ρωτάς, αγάπη μου; Εγώ είμαι, ο άντρας σου ο Πάντσο.
- Άνοιξε, Μαρία Ελένα. - Έρχομαι.
Πάντσο!
- Τι το θες το παλούκι; - Πρέπει να φύγουμε αμέσως.
Δεν ξέρεις τι εφιαλτική μέρα πέρασα.
Κάθε μέρα μισώ πιο πολύ την οικογένειά σου.
Αγάπη μου, τι έγινε;
Η μαμά σου με δηλητηρίασε με κάτι βότανα κι ήμουν λιπόθυμη όλη μέρα.
Μετά ήρθαν οι νύφες και οι αδερφές σου
για να μας κλέψουν.
Πείραξαν όλα τα ρούχα και τα κοσμήματά μου και θύμωσα τόσο,
που πιάστηκα στα χέρια με αυτήν την τσούλα την Γκλόρια!
- Τσακώθηκες... - Πάντσο!
Θέλω να σου πω κάτι ακόμα,
αλλά δεν θέλω να το ακούσουν τα παιδιά.
Τι έγινε;
Μετά, ο αδερφός σου ο Ρουφίνο ήρθε στο δωμάτιο
και προσπάθησε να με βιάσει.
Αγάπη μου, νομίζω ότι έχεις πιει πολύ.
- Όχι. - Ναι.
Νομίζω ότι έχεις πιει πολύ.
Η οικογένειά μου δεν είναι πρότυπο,
αλλά να σε κλέβουν, να σε δηλητηριάζουν και να θέλουν να σε βιάσουν;
Συγγνώμη, αλλά δεν θα το έκαναν.
Όχι, μπαμπά! Η μαμά έχει δίκιο.
Τα ξαδέρφια μάς έκλεψαν και μας έσπασαν τα iPad.
Αλήθεια! Τα παλιόπαιδα έκοψαν το κεφάλι της Barbie μου.
Και δες εδώ.
Ξέσκισαν το αρκουδάκι μου.
Θεέ μου. Αυτό είναι χοντρό.
Πρέπει να τους μιλήσω σοβαρά.
Αυτό είναι ανεπίτρεπτο.
Η οικογένειά μου σας έχει σιχαθεί. Έχουν τρομάξει.
Πιστεύεις ότι κάποιος θα ήθελε να βλάψει την οικογένειά σου;
Χαιρόμαστε πολύ που είστε εδώ.
Έτσι δεν είναι;
- Ναι. - Φυσικά.
Ναι, μπαμπά, αλλά πιστεύω τη Μάρι και τα παιδιά μου.
Μάλλον είναι θέμα συνηθειών.
Η γυναίκα και τα παιδιά σου είναι πλουσιόπαιδα
και έχουν πολύ κακούς τρόπους!
Συγγνώμη;
Συγγνώμη που θα σ' το πω στα ίσια,
αλλά η γυναίκα σου έχει θέμα με το αλκοόλ.
Από τότε που ήρθε, δεν έπαψε να μπεκροπίνει.
Μαμά, είμαστε παντρεμένοι 15 χρόνια.
Τόσα χρόνια, δεν είχε μεθύσει ποτέ.
Να ξεκαθαρίσω κάτι.
Μόλις τακτοποιηθούν όλα με τον συμβολαιογράφο, γυρνάω στο Μεξικό.
Ακούσατε;
Κύριε Παντσίτο, ακούγεται παράξενο,
αλλά πριν φύγετε, θέλω να σας ζητήσω μια χάρη.
Πες μου, Πάνφιλα.
Ο Ιλάριο κι εγώ θέλουμε εσείς και η κυρία Μάρι
να βαφτίσετε το παιδί μας.
Είσαι τρελή, Πάνφιλα;
Ο Παντσίτο θα βαφτίσει τα δίδυμά μου.
Είστε και οι δύο τρελές.
Μίλησα με τον θείο Αμπρόσιο
και έκλεισα την εκκλησία για να βαφτίσει ο Πάντσο τα δικά μου.
Στρίγγλες! Μη μιλάτε έτσι στη γυναίκα μου!
Ο Πάντσο συμφώνησε να γίνει παραγωγός του δίσκου μου.
Πρώτα θα μου δανείσεις λεφτά για να πάρω αγελάδες.
Ξεχάστε το!
Χρειαζόμαστε κι άλλα κορίτσια για το πορνείο.
Θα μας δανείσει λεφτά ο Πάντσο.
Θα μου δανείσει λεφτά για φορτηγό κι ένα όπλο που να δουλεύει.
Είναι άχρηστο.
Τι στον διάολο;
Αν δεν ξέρετε να φέρεστε, ξεκουμπιστείτε από δω.
Ευχαριστώ.
Κάνετε σαν πεινασμένα αρπακτικά.
Ο Πάντσο μόνο εμένα θα βοηθήσει.
Για να ανοίξω το ορυχείο.
Μου το υποσχέθηκε. Έτσι;
- Μπαμπά... - Ανάθεμά σε, Παντσίτο.
Μην είσαι βλάκας.
Στείλ' τους όλους στον διάολο.
Αν ήσουν πιο έξυπνος,
θα έφευγες απόψε κιόλας.
Αλλιώς, πριν να το καταλάβεις,
όλα αυτά τα άθλια παράσιτα
θα σε αφήσουν ξεβράκωτο, βλάκα.
Μην της δίνεις σημασία, τα έχει χάσει.
Η γιαγιά έχει δίκιο.
Έκανα τεράστιο λάθος που γύρισα.
Φεύγω!
Περίμενε!
Στάσου!
Σας το είπα, ρε μαλάκες.
Θα σκοτώσουμε τη χήνα με τα χρυσά αυγά.
Επιτέλους, είμαστε στο σπίτι μας.
Δόξα τω Θεώ.
Νόμισα ότι δεν θα φύγουμε ποτέ από αυτό το καταραμένο χωριό.
Κι εγώ, αγάπη μου. Δεν θα ξαναπάμε στο Προσπεριδάδ.
Ούτε θα ξαναδούμε την άθλια οικογένειά μου.
Έκπληξη!
Τι έγινε, Πάντσο; Γιατί άργησες τόσο, γιε μου;
Ελπίζω να μην ενοχλούμε, αλλά βολευτήκαμε στο σπίτι
και σου μαγειρέψαμε φαγητό.
- Κάτσε. - Δόξα τω Θεώ που έφτασες καλά!
Βλέπεις, Παντσίτο;
Σου το είπα ότι δεν θα μας ξεφορτωθείς ποτέ!
Όχι αυτό!
- Φραν. - Τι; Όχι!
Ξύπνα.
Ήρθε ένα περιπολικό. Φοβάμαι να βγω έξω.
- Πήγαινε να δεις. - Εντάξει.
Θεέ μου.
Τι έγινε; Γιατί τόση φασαρία;
Συγγνώμη που σε ενοχλούμε τέτοια ώρα,
αλλά χρειαζόμαστε πραγματικά τη βοήθειά σου.
Τι έγινε;
Έπιασαν τον ηλίθιο τον Ρουφίνο να πουλάει ναρκωτικά στην πλατεία
και ο ξάδερφός σου ο Ρεχινίτο θέλει να τον μπουζουριάσει.
Το πρόβλημα είναι ότι είναι η έκτη φορά.
Ο ουρακοτάγκος θέλει να τον στείλει σε ομοσπονδιακή φυλακή.
Δεν θα βγει ούτε με όλο το χρυσάφι του κόσμου.
Αφήστε με να μιλήσω με τον Ρεχινίτο.
Έλεος πια.
Ο Θεός να σε ευλογεί, παιδί μου!
- Έρχομαι, αγάπη μου. - Κουνιάδε, σ' ευχαριστώ.
Είσαι πολύ καλός άνθρωπος.
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Καλησπέρα, διοικητή.
Τι κάνεις; Σου εξήγησαν οι γονείς σου τις μαλακίες του αδερφού σου;
Ναι. Γι' αυτό είμαι εδώ.
Για να δω αν μπορούμε να λύσουμε το θέμα αλλιώς.
Κοίτα, Πάντσο,
είναι πολύ σοβαρές οι κατηγορίες.
Δεν μπορώ να τον αφήσω για λιγότερα από 10.000 πέσος.
Αδερφέ μου αγαπημένε! Είσαι τόσο καλός!
Δώσ' του αυτά που ζητάει και υπόσχομαι να σε ξεπληρώσω.
Ρεχινίτο, έχω μόνο 3.000, οπότε εσύ κρίνεις.
Τα παίρνεις ή όχι.
Ανάθεμά σε, Πάντσο.
Εκμεταλλεύεσαι τη συγγένειά μας.
Άνοιξέ του.
Ευχαριστώ, αδερφέ.
Ειλικρινά, σ' ευχαριστώ. Είσαι ένας άγγελος.
Θα σου τα επιστρέψω όλα. Τα διπλά!
Πάμε, παιδιά!
Καλημέρα, υπναρά. Πώς και ξύπνησες τόσο αργά;
Τι εννοείς, μαμά;
Δεν με αφήσατε σε ησυχία όλη νύχτα.
Θέλεις να σου κάνω πρωινό;
Φρέσκα αυγά; Τορτίγιες με τσίλι;
Δεν θέλω τίποτα. Κι άκου με καλά, για να το πεις σε όλους.
Δεν θέλω τίποτα από σας κι ελπίζω να μη θέλετε ούτε εσείς από εμένα.
Μόλις βρω τον συμβολαιογράφο,
φεύγω οριστικά από δω, κατάλαβες;
Καλημέρα, γιε μου!
Μύγα τον τσίμπησε αυτόν;
Θα στραβοκοιμήθηκε.
Ξέρω πώς να του φτιάξω το κέφι.
Έλα μαζί μου.
Συγγνώμη, κουνιάδε! Τι ντροπή!
Δεν ήξερα ότι ήσουν εδώ.
Μην ανησυχείς. Σχεδόν τελείωσα.
Άκου, κουνιάδε.
Είμαστε πολύ ευγνώμονες για αυτό που έκανες χτες για μας.
Ο Ρουφίνο κι εγώ θέλουμε να σε ευχαριστήσουμε.
Μην ανησυχείς. Με λίγη τύχη, θα με ξεπληρώσετε κάποια μέρα.
Γιατί να περιμένεις;
Ο Ρουφίνο με έστειλε για προκαταβολή.
Θεέ μου.
Τι έγινε;
Να πάει να γαμηθεί. Γιατί όχι;
Έλα εδώ.
- Έλα. - Περίμενε.
Ναι.
Έτσι.
Μαλάκες.
- Πάντσο. - Τι έγινε, αγάπη μου;
Θα πας να βρεις τον συμβολαιογράφο; Περιμένουμε όλο το απόγευμα.
Αγάπη μου, πού να πάω να τον βρω;
Νυχτώνει. Ο δρόμος είναι επικίνδυνος.
Δεν θυμάσαι τον Μαπάτσε και τους άντρες του;
- Θα σε περιμένω εκεί. - Εντάξει.
Να τος.
Να τος. Έφτασε.
- Ήρθε το χρηματοκιβώτιο! - Βοήθησε με τις βαλίτσες, Λουπίτα.
Έφτασε το χρηματοκιβώτιο!
Λουπίτα.
Καλησπέρα, κύριε Ρέγιες.
Καλησπέρα σας. Χαίρομαι που ήρθατε επιτέλους.
Συγγνώμη που καθυστέρησα.
Για να είμαι ειλικρινής,
δεν είναι εύκολο να μετακινήσεις αυτό το τέρας.
- Είναι τεράστιο. - Ναι.
- Έχετε ταυτότητα; - Φυσικά.
Για να δω.
Τι θα κάνουμε;
- Τέλεια. - Ευχαριστώ.
Εκτός από το χρηματοκιβώτιο,
πρέπει να σας δώσω τους τίτλους ιδιοκτησίας
κι ένα γράμμα από τον παππού σας.
Ναι.
Πού να καθίσουμε για να ετοιμάσουμε τα χαρτιά;
- Μπορείτε να πάτε στην τραπεζαρία. - Όχι. Προτιμώ να είμαστε μόνοι.
- Από δω. - Κατεβάστε το χρηματοκιβώτιο!
Να τους προσέχεις.
Να το βάλουν στο δωμάτιό μας. Δεν χωράει στο αμάξι.
- Κάτι θα σκεφτούμε. - Ναι.
Από δω, κύριε.
Λοιπόν, κύριοι, ακολουθήστε εμένα.
Από δω.
Ευχαριστώ.
Φύγετε, παιδιά.
Ρουφίνο, Ιλάριο, Ροσέντο!
Να βάλουμε ένα χεράκι.
Άντρα, τι έχει μέσα τόσο μεγάλο χρηματοκιβώτιο;
Ποιος ξέρει; Αλλά δεν θα πεθάνω χωρίς να μάθω.
Φύγε από τη μέση! Δεν βοηθάς, Κρους!
Ίσως να το δέσουμε πάνω στο αυτοκίνητο.
- Θα βουλιάξει η οροφή. - Πιάστε το. Το αφήνω.
Πώς θα το πάρουμε;
Προσοχή με τις σανίδες!
Είναι στην άκρη.
Πάμε!
Ευχαριστώ, παιδιά.
- Να πάρω την πένα σας; - Ναι.
- Ορίστε ο φάκελος. - Ευχαριστώ.
- Και το γράμμα του παππού σας. - Ευχαριστώ πολύ.
- Η πένα σας. - Ναι.
Ελπίζω να μη με παρεξηγήσετε,
αλλά η εμπειρία μου λέει
να είστε πολύ προσεκτικός.
Δεν ξέρετε τι έχουν δει τα μάτια μου
ή τι είναι ικανοί να κάνουν κάποιοι για μια κληρονομιά.
- Να το έχετε υπόψη. - Ευχαριστώ πολύ.
Σας αφήνω.
- Με συγχωρείτε. - Περάστε.
- Παρακαλώ. - Περάστε.
Λουπίτα, μας αφήνεις λίγο μόνους;
- Μάλιστα. - Θες βοήθεια;
- Έλα, Πάντσο... - Συγγνώμη. Ευχαριστώ.
Δεν σταματάνε με τίποτα.
Κλείστε τα παράθυρα και να κοιτάτε αν πλησιάσει κάποιος.
Ναι, μπαμπά.
Προσέχετε καλά.
Ναι, μπαμπά.
"Αγαπημένε μου Πάντσο, αν διαβάζεις αυτό το γράμμα,
είμαι νεκρός και καίγομαι στην Κόλαση.
Αν το κάθαρμα ο Μπουενδία ακολούθησε τις οδηγίες μου,
η περιουσία μου είναι δική σου.
Αυτήν τη στιγμή θα είσαι μπροστά στο χρηματοκιβώτιο.
Θα σου δώσω οδηγίες για να το ανοίξεις.
Ακολούθησέ τες κατά γράμμα και ετοιμάσου για αυτό που θα δεις".
Με βοηθάς;
Για να δούμε.
Λοιπόν, αριστερά, 42.
Δεξιά, 84.
Αριστερά, 10.
Και δεξιά, 31.
Μόνο σκουπίδια.
- Δώσ' το. - Σκουπίδι.
Το πόδι του παππού.
- Θεέ μου. - Βρομάει.
Ο αναθεματισμένος γέρος.
Δώσ' τα μου αυτά.
- Πάντσο. - Σκουπίδια.
Το πιστόλι του παππού.
Πόσους να είχε σκοτώσει;
- Να το κρύψω. - Ναι.
Δώσ' το μου.
- Κοίτα, ρολόγια. - Ρολόγια.
Τα μετάλλιά του. Ίσως αξίζουν κάτι.
Πολύ βίντατζ.
Το ακούς αυτό, Μάρι;
Ανάθεμά σε, παππού!
Ήξερα ότι κάτι είχε, αλλά δεν περίμενα κάτι τέτοιο.
Μάρι!
Γρήγορα!
Πάντσο!
Είναι υπέροχο.
Ανάθεμά σε, παππού!
Είναι ό,τι πιο όμορφο έχω δει.
Πόσο πιστεύεις ότι αξίζουν όλα αυτά;
Μόνο τα νομίσματα, είκοσι εκατομμύρια πέσος.
Οι ράβδοι αξίζουν από ενάμισι εκατομμύριο.
Είμαστε πλούσιοι, Μάρι.
Τι πλούσιοι, Πάντσο; Είμαστε εκατομμυριούχοι!
Θεέ μου.
Θα ξεπληρώσουμε τα χρέη, θα αλλάξουμε σπίτι, αμάξι.
- Θα αλλάξουμε ζωή. - Κι όχι μόνο, αγάπη μου.
Θα αλλάξουμε κοινωνική τάξη!
Άντρα, τι κάνουν;
Έχουν τρελαθεί. Το χρηματοκιβώτιο ήταν γεμάτο χρυσάφι!
Το ξαναβάζουν στο χρηματοκιβώτιο.
Είμαστε πλούσιοι, μπαμπά;
Ναι, γιε μου! Είμαστε πλούσιοι!
Κοίτα πόσες ράβδοι υπάρχουν.
Σας είπα ότι είναι κάπου 20.
Και πολλές πέτρες του κιλού καθαρό χρυσάφι.
Και πολλά νομίσματα.
Τα νομίσματα φτάνουν για όλους μας;
Σίγουρα φτάνουν για όλους.
"Λοιπόν, αγαπημένε μου Πάντσο,
σου εύχομαι ό,τι καλύτερο στη ζωή σου
και ελπίζω να τιμάς πάντα το όνομα Ρέγιες.
Σ' αγαπώ πολύ, ο παππούς Φρανσίσκο.
Υστερόγραφο. Σε ένδειξη αγάπης κι ευγνωμοσύνης,
ελπίζω να μου κάνεις ένα όμορφο μαυσωλείο,
καλύτερο κι από του Μπενίτο Χουάρες.
Πρόσεχε πολύ τους συγγενείς σου".
- Βάλ' τα μέσα. Πάω να τους μιλήσω. - Ναι.
Έρχεται ο Πάντσο!
Φερθείτε φυσιολογικά. Αφήστε να μας το πει μόνος του.
- Γρήγορα, Σοκόρο. - Ναι.
Τι συμβαίνει;
Τι μούτρα είναι αυτά; Σας τσίμπησε μύγα;
Όχι, γιε μου. Συζητούσαμε.
Στενοχωριόμαστε πολύ με το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα.
Θέλουμε να σας ζητήσουμε συγγνώμη πριν φύγετε.
- Σωστά, παιδιά; - Ναι.
Μη μας κρατάς κακία, Πάντσο. Συγγνώμη.
Μην ανησυχείς, μπαμπά.
Ο χρόνος κι η απόσταση θα γιατρέψει τις πληγές.
Το μόνο που ήθελα να σας πω είναι ότι φεύγουμε αύριο το ξημέρωμα.
Μείνε λίγες μέρες ακόμα.
Δεν θα σε ενοχλήσουμε.
Λυπάμαι, μαμά, αλλά η απόφαση πάρθηκε.
Ειλικρινά, λυπάμαι που καταλήξαμε έτσι.
Η Μάρι και τα παιδιά στέλνουν φιλιά και σας ευχαριστούν για όσα κάνατε.
Από τα βάθη της καρδιάς μου, σας ευχαριστώ για όλα.
Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο.
- Γιε μου... - Άκου, Παντσίτο.
Για να μην πεθάνω με την απορία,
τι υπήρχε στο χρηματοκιβώτιο του παππού;
Ό,τι νόμιζες, γιαγιά.
Παλιά γράμματα, φωτογραφίες,
εσώρουχα, ένα σουτιέν, μπιχλιμπίδια...
Μην ανησυχείτε, όταν φύγω θα το αφήσω ανοιχτό,
μήπως σας ενδιαφέρει κάτι.
Εντάξει, μικρέ.
Καλό ταξίδι.
Ευχαριστώ, γιαγιά.
- Ο Θεός να σε έχει καλά. - Αντίο.
Αντίο, γιε μου.
- Αντίο, παιδιά! - Αντίο.
Ματσωμένος υποκριτής!
Άθλιος κι ελεεινός σαν τον παππού του!
Λοιπόν, παιδιά.
Τι; Θα καθίσουμε εδώ σαν βλάκες
να βλέπουμε τον Πάντσο να μας παίρνει τον χρυσό;
Όχι!
Ας του δείξουμε από τι είναι φτιαγμένοι οι Ρέγιες!
Ναι!
Κύριε Πάντσο! Ελάτε γρήγορα!
Καίγεται το αυτοκίνητό σας!
Ανοίξτε, κύριε!
- Ανοίξτε! - Έρχομαι!
- Τι έγινε; - Καίγεται το αμάξι.
- Τι; - Δεν ξέρω τι συνέβη.
Το αυτοκίνητο! Πάντσο!
Παιδιά, ελάτε εδώ.
Λουπίτα, είδες τι έγινε;
Όχι, κοιμόμουν στον αχυρώνα.
Ξαφνικά, τα ζώα άρχισαν να κάνουν σαν τρελά.
Μύρισα καπνό, βγήκα έξω τρέχοντας
και είδα το αμάξι σας να καίγεται.
Κι έτρεξα να σας το πω.
- Μου λες ψέματα; - Όχι, κύριε.
Κοίτα με στα μάτια!
Δεν λέω ψέματα, ορκίζομαι.
Καθάρματα!
Τώρα θα δουν ποιος είμαι! Θα τους βάλω όλους φυλακή!
Μάρι, πήγαινε από κει. Πάω να δω στο σπίτι.
- Πρόσεχε. - Εγωιστές χωριάτες!
Γαμώτο!
Βγείτε έξω. Πού είστε;
Ζηλιάρηδες χωριάτες!
- Δεν είναι κανείς εδώ, Πάντσο. - Κανείς!
Τα καθάρματα κρύβονται. Κάτι σχεδιάζουν.
- Αγάπη μου, έλα μαζί μου. - Εντάξει.
Λουπίτα, μείνε εδώ και πρόσεχε. Αν δεις κάτι παράξενο, φώναξέ με.
- Μάλιστα. - Αμέσως!
Θα γυρίσω αμέσως, αγάπη μου. Μη φοβάστε.
- Πάμε. - Να προσέχετε.
Ήταν φοβερή ιδέα να του κάψετε το αμάξι.
Αλλά εγώ σκέφτηκα
να απαγάγουμε τα παιδιά του Πάντσο και να ζητήσουμε τον θησαυρό ως λύτρα.
Θα αναλάβω εγώ τα παιδιά.
Μη λες βλακείες, Αμπρόσιο!
Αν απαγάγουμε τα εγγόνια μου, θα φανεί ότι το κάναμε εμείς.
Ήρθαμε σ' εσένα επειδή ξέρεις τη Βίβλο,
που έχει έναν σκασμό τρέλες για να πάρουμε ιδέες.
Αν τους δηλητηριάσουμε όπως ο Ελισαίος τα παιδιά του στον Ιορδάνη;
Αν τους κάψουμε σε σχάρα όπως τον Άγιο Λαυρέντιο;
Αν ρωτήσουμε τον Ρεχίνο; Ίσως έχει καμιά ιδέα.
Είσαι τρελή, Λόλα;
Αν ο Ρεχίνο μάθει ότι υπάρχει θησαυρός, θα βρει τρόπο να τον πάρει όλο.
Πρέπει να αποφασίσουμε σήμερα κιόλας.
Με τόση περιουσία, ο Πάντσο μπορεί να αγοράσει 100 αμάξια.
Πώς θα τα κουβαλήσουμε όλα αυτά ως το Μεξικό;
Ζυγίζουν έναν τόνο.
Δεν θα ρισκάρουμε να μπούμε σε λεωφορείο.
Αγάπη μου, δεν θα πάμε με λεωφορείο.
Πρέπει να κρύψουμε τον θησαυρό από αυτά τα αρπακτικά.
Και μετά;
Μετά, θα πάμε στο χωριό αύριο,
θα αγοράσουμε καινούργιο αμάξι,
θα πάρουμε τον χρυσό
και θα γυρίσουμε σπίτι.
Πού θα τον κρύψουμε χωρίς να μας δουν;
Μάρι...
Μάρι, τα έχω σχεδιάσει όλα.
Θα πάρω κι αυτό, μήπως χρειαστεί.
Λυπάμαι όποιον άτιμο συγγενή μου
σκεφτεί να κάνει κάτι.
Γιατί, όπως θα έκανε ο παππούς Φρανσίσκο,
θα του φυτέψω μια σφαίρα στο κεφάλι.
Πάμε.
Λουπίτα.
Κλείδωσε και μην ανοίξεις σε κανέναν μέχρι να γυρίσουμε.
- Μάλιστα. - Παιδιά, φρόνιμα. Να ακούτε τη Λουπίτα.
Πάμε.
Ό,τι και να γίνει, δεν θα ξανάρθουμε στο Προσπεριδάδ.
Κι αποκλείεται να ξαναδούμε την άθλια οικογένειά μου.
Αν τους κάψουμε τα πόδια όπως του Κουαουτέμοκ;
θα φανεί πολύ άσχημο αν τους σκοτώσουμε και τους θάψουμε πίσω από το σπίτι;
- Μην τους σκοτώσετε! - Ούτε για πλάκα, Ρουφίνο.
Έχουμε το ίδιο αίμα.
Αλίμονο σε όποιον τους αγγίξει.
Και τότε, τι θα κάνουμε;
Πραγματικά, είστε όλοι ηλίθιοι.
Αυτό λύνεται με τον παλιό τρόπο,
όπως στην Επανάσταση.
Εμείς είμαστε ο καλός λαός
κι είμαστε πολύ περισσότεροι από αυτούς τους ματσωμένους.
Πρέπει να μπούμε στο δωμάτιο του Πάντσο
και να πάρουμε το χρηματοκιβώτιο.
Αν μας καταλάβει,
θα πούμε ότι θέλαμε να δούμε τις φωτογραφίες του παππού,
επειδή μας λείπει πολύ.
Τι λέτε;
Μητέρα, είσαι μια αγία.
Μαμά.
Από εδώ ως το κούτσουρο είναι 27 βήματα
προς την κολόνα.
- Θα αφήσουμε εδώ το χρυσάφι; - Ναι.
Έτσι όπως είναι η κατάσταση,
καλύτερα να απομακρύνουμε τον πειρασμό.
Αν μας έκαψαν το αμάξι, φαντάσου τι άλλο θα κάνουν.
Πάμε.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Είστε καλά;
Τι έγινε εδώ, γαμώτο;
Με πυροβόλησε!
Τι έγινε;
Λούπε!
Με πυροβόλησε στο χέρι!
Λούπε;
Λούπε!
Σήκω, Λούπε.
Μαμά!
Είναι νεκρός.
Δολοφόνε!
Την κατάρα μου να έχεις, Πάντσο!
Σκότωσες τον Λούπε μου, κάθαρμα.
Δολοφόνε!
- Πάντσο. - Βοηθήστε τον.
Λούπε!
Να σε βοηθήσω, Σοκόρο!
Όλα θα πάνε καλά, αγάπη μου!
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ
Όλα θα πάνε καλά, αγάπη μου!
Όλα θα πάνε καλά!
Λυπάμαι, Πάντσο. Τη γάμησες.
Ούτε με όλα σου τα λεφτά δεν θα βγεις από δω.
Μπούκαραν στο δωμάτιό μου! Πυροβόλησα σε αυτοάμυνα.
Σου διάβασα τα δικαιώματά σου.
Ό,τι πεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου.
Θα σου πάρουμε κατάθεση.
Όχι!
Μία ακόμα.
Άσε με να δοκιμάσω εγώ.
Έτσι, μπαμπά.
Άντε.
Άντε, μπαμπά.
Είναι αδύνατον να ανοίξει.
Ελέγξατε μήπως είναι ανοιχτό;
Σας το είπα!
Υπάρχει κι άλλο πιστόλι;
Κανένα περίστροφο;
Τίποτα! Γαμώτο!
Το ήξερα ότι ο Πάντσο είναι πιο έξυπνος από μας.
Μας τιμωρεί ο Θεός.
Μας αξίζει, επειδή ήμασταν άπληστοι.
Θεέ μου. Τι τραγωδία!
Αν ο θησαυρός δεν είναι εδώ, πού τον έκρυψε ο Πάντσο;
Ποιος ξέρει, γυναίκα;
Μετά τα χθεσινά, δεν θα μας πει ποτέ.
Και τώρα;
Πάμε να συνοδεύσουμε τον Χασίντο.
Τη Χασίντα!
Θα του έδωσαν το πτώμα του άντρα του.
- Δεν πρέπει να είναι μόνος. Μόνη. - Ναι.
Ή μόνο;
- Πάμε. - Πάμε.
Καλά.
Μαμά, θα έρθεις στο νεκροταφείο;
Γιατί να πάω στην κηδεία του μαλάκα;
Κάθε εμπόδιο για καλό.
Μας έκανε μεγάλη χάρη ο Πάντσο
που σκότωσε αυτόν τον νταβατζή.
Ήταν χειρότερος κι από γονόρροια.
- Πρόσεχε τα παιδιά, τότε. - Εντάξει.
Καλύτερα να μη δουν αυτό το δράμα.
Αγκάλιασέ μου τη Χασίντα.
Ναι, μαμά.
Πάμε.
Ορκίζομαι ότι ήμουν σε αυτοάμυνα, νονέ.
Σε πιστεύω.
Το πρόβλημα είναι ότι ο φόνος
ακόμα κι αν υπάρχουν ελαφρυντικά,
διώκεται αυτεπάγγελτα.
Πόσο θα διαρκέσει η δίκη;
Παιδί μου, σε αυτό το χωριό,
περνάνε έξι ή οκτώ μήνες για να οριστεί δικάσιμος.
Κατάλαβα.
Αν κριθώ ένοχος, πόσα χρόνια θα φάω;
Εξαρτάται από τον δικαστή.
Αλλά η εμπειρία μου λέει
ότι θα φας τρία με πέντε χρόνια.
Τρία με πέντε χρόνια;
Κι αυτό, χωρίς τους άλλους τραυματίες.
Δεν θα πιστέψουν ότι ήταν ατύχημα.
Πέντε χρόνια; Σας παρακαλώ.
Σας εκλιπαρώ να με βοηθήσετε να βγω από δω.
- Βαφτισιμιέ, ξέρεις πόσο σ' αγαπάω. - Ναι.
Ευτυχώς, σε αυτήν τη χώρα,
δεν υπάρχει κάτι που δεν λύνεται με το χρήμα.
Πόσο υπολογίζεις ότι αξίζουν όσα σου άφησε ο παππούς;
Μαζί με το χρηματοκιβώτιο.
Μάθατε κι εσείς για τον θησαυρό του παππού;
Παιδί μου, σε αυτό το χωριό υπάρχουν κλέφτες,
αλλά όχι μυστικά.
Ξέρω ότι είναι ολόκληρη περιουσία.
Λοιπόν...
Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να πω.
Είναι πέτρες χρυσού, κάποια χρυσά νομίσματα.
Υπολογίζω ότι θα είναι
τρία, τέσσερα,
το πολύ πέντε εκατομμύρια.
Μόνο τόσα;
Νονέ.
Ορκίζομαι.
Σε πιστεύω.
Πες στη γυναίκα σου, που περιμένει έξω,
να μου τα φέρει αμέσως.
Στο μεταξύ, θα δω τι μπορώ να κάνω για να βγεις.
Όλο τον θησαυρό, νονέ;
Δεν είπατε ότι ο πρόεδρος έβαλε τέλος στη διαφθορά;
Βαφτιστήρι μου, με προσβάλλεις.
Δεν θα είναι για μένα!
Πολύ κόσμος δεν έχει συμβιβαστεί
με τη μεταμόρφωση της χώρας!
Πρέπει να δωροδοκήσω κόσμο.
Τον δικαστή, την εισαγγελία, το εισαγγελέα τον ίδιο.
Ίσως σου δανείσω κι από την τσέπη μου για να βγεις.
Συγγνώμη, νονέ.
Θα σας δώσω όλη την περιουσία,
αλλά πρέπει να με βοηθήσετε να βγω από δω.
Εντάξει, παιδί μου.
Πες στη γυναίκα σου να μου τα φέρει
κι εγώ θα ζητήσω χάρες για να σε βοηθήσω να βγεις.
Ευχαριστώ, νονέ.
Ο Θεός να σε ευλογεί.
Τον αφήνω σ' εσάς.
Γαμώτο!
Θα ανοίξω την πύλη.
Άντε. Έλα!
Κάνε κάτι.
Έτσι.
Πάντσο!
- Πάντσο. - Έχεις επισκέψεις.
Αγάπη μου!
- Πώς είσαι, αγάπη μου; - Αγάπη μου.
Χάλια, ανησυχώ, είμαι σε απόγνωση.
Τι να κάνουμε; Να προσλάβουμε έναν δικηγόρο;
Φαντάσου τι δικηγόρο θα βρούμε στο Προσπεριδάδ.
Άρα, ποιο είναι το σχέδιο;
Θα δώσω τον χρυσό στον θείο Ρεχίνο.
- Τι; - Ξέρω.
Δεν μ' αρέσει αυτό. Αν πάρει τον θησαυρό και δεν βγεις;
Δεν θα μείνω πέντε χρόνια σε αυτήν την τρύπα, Μάρι.
Πρέπει να το ρισκάρουμε.
Ελπίζω να έχεις δίκιο, γιατί ούτε εγώ θα μείνω εδώ τόσο.
Ξέρω.
- Πάρε το φτυάρι. - Ναι.
Και ξέθαψε τον θησαυρό.
Αλλά θα πάρεις μόνο ένα σακί.
Τα υπόλοιπα άφησέ τα.
Και είναι πολύ σημαντικό
να προσέχεις τα αρπακτικά της οικογένειάς μου.
Πάντσο!
Απαγορεύεται να λέτε μυστικά. Σταματήστε.
Τα παιδιά;
Έξω είναι. Περιμένουν με τη Λουπίτα.
Ήθελαν να έρθουν, αλλά δεν τα άφησαν. Εμένα μου έκαναν χάρη.
Λοιπόν...
- Κάνε ό,τι σου είπα. - Ναι.
Μην αργήσεις. Ίσως έτσι βγω αύριο.
- Ναι. - Ναι;
Σ' αγαπάω.
- Είναι καλό σχέδιο. - Ναι.
- Εντάξει. - Πρόσεχε.
- Μην αργήσεις! - Όχι.
Τι έγινε;
Ξέρεις πόσα χρόνια φυλακή θα ρίξουν
στον άθλιο εγγονό μου τον δολοφόνο;
Γριά μάγισσα!
Βοηθήστε με, παιδιά. Κι εσύ, Λουπίτα.
Θα πάρουμε μερικά πράγματα.
Μπράιαν!
Έλα εδώ.
Τι τρέχει, γιαγιά;
Πήγαινε να δεις τι θα κάνουν. Άντε.
Ελάτε μαζί μου.
...16, 17, 18, 19, 20,
21, 22, 23, 24,
25, 26, 27.
Προς την κολόνα.
Ελπίζω να είναι εδώ.
Λουπίτα, βοήθησέ με. Φέρε την αξίνα.
Μάλιστα.
Παιδιά, βρείτε κάτι να με βοηθήσετε.
Ναι, μαμά.
- Τι ψάχνουμε; - Μη ρωτάς.
- Μαμά! - Βοήθησέ με.
Λοιπόν, σκάψε.
Πάμε.
Έτσι.
Το χώμα είναι πολύ σκληρό.
Δοκίμασε με την αξίνα.
- Πάλι; - Ναι.
Είναι πολύ σκληρό.
Παιδιά, ελάτε.
Συνέχισε.
Βοηθήστε με να βρω κάτι.
Αν το βρούμε, θα σας δώσω από ένα δολάριο. Άντε!
Είναι πολύ σκληρό.
- Στάσου. - Σκάψε.
Κι εσύ.
Και λες ότι η μαντάμ τρελάθηκε
και ανοίγει τρύπες παντού;
Νομίζω ότι ψάχνει τον θησαυρό του θείου Πάντσο.
Τσακίσου να πας στο νεκροταφείο
να το πεις στον παππού σου.
Να μη σε ακούσει κανείς άλλος!
- Γρήγορα! - Ναι, γιαγιά.
Θείε.
Πρέπει να γίνει μάθημα για όλους σας αυτό που συνέβη.
Τα έργα του Κυρίου είναι ένα μυστήριο.
Όπως στα Σόδομα και τα Γόμορρα, ο Θεός τιμώρησε την απληστία σας.
Ας προσευχηθούμε.
Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία...
...ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου,
ελθέτω η βασιλεία Σου...
Αμπρόσιο, δεν θα πεις κάτι για τον νεκρό;
Θα πλέξω το εγκώμιο σε δαύτον;
Ποιος θα πληρώσει, Ροσέντο;
Να είστε ευγνώμονες που έχω καλή καρδιά και προσεύχομαι μαζί σας.
Λούπε!
Πάρε με μαζί σου, γαμώτο!
Κοπέλα μου!
Προσευχόμαστε, γαμώτο!
Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία...
Ψάχνουν τον θησαυρό. Γύρνα πίσω.
Τρέχα.
Ψάχνουν τον θησαυρό. Γύρνα πίσω.
- Πάτερ ημών... - Γυναίκα, ψάχνουν τον θησαυρό.
Ο θησαυρός.
- Τι έγινε, μαμά; - Ο θησαυρός.
Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ευλογημένη συ εν γυναιξί
και ευλογημένος ο καρπός της...
Και τώρα πού πήγαν όλοι;
Συγγνώμη για την οικογένειά μου,
αλλά μαθεύτηκε ότι η Μάρι ψάχνει τον θησαυρό
και πήγαν όλοι να δουν.
Αναπαύσου εν ειρήνη. Αμήν.
Έκανα ό,τι είχα να κάνω. Μείνε με τον άντρα σου.
Πάω στο σπίτι σου να αποτρέψω μια ακόμα τραγωδία.
- Θείε... - Ο Θεός να σε ευλογεί.
- Τα λέμε, Χασίντα. - Σοκόρο!
- Ο Θεός είναι μεγάλος! - Κορίτσια.
Μπαρτόλα, βοήθησέ με.
Περίμενε.
Ερχόμαστε.
Άντρα μου, έρχομαι σε λίγο.
Τους ξέρεις τι μαλάκες είναι. Αν δεν βιαστώ, δεν θα μου δώσουν τίποτα.
Ας κάνω τον σταυρό μου.
Περιμένετέ με!
Τι έγινε, Μάρι;
Να βοηθήσουμε;
Κύριε Ροσέντο,
θάψαμε εδώ τον θησαυρό, αλλά δεν τον βρίσκω πουθενά!
Αν δεν τον δώσουμε σήμερα στον Ρεχίνο,
ο Πάντσο δεν θα βγει από τη φυλακή.
Να πάρει.
Δεν σημαδέψατε το σημείο;
Ναι, αλλά δεν το βρίσκω!
Ήταν σκοτάδι και δεν ξέρω πού είναι.
Όλα φαίνονταν διαφορετικά. Τώρα έχω χαθεί.
Μην ανησυχείς, κόρη μου.
Θα βάλουμε όλοι ένα χεράκι και θα τον βρούμε αμέσως.
Λοιπόν, μαλάκες, πηγαίνετε να φέρετε φτυάρια, αξίνες,
καροτσάκια, ό,τι βρείτε, για να βοηθήσουμε τη νύφη!
- Ναι, μπαμπά. - Γρήγορα!
Άσε με να σε βοηθήσω.
Άσε να σε βοηθήσω. Ξεκουράσου.
- Ευχαριστώ. - Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι...
Μάρι.
Μάρι, αγάπη μου.
Γιατί άργησες τόσο;
Φραν, δεν ξέρεις τι εφιάλτη πέρασα για να βρω τον θησαυρό.
Αρχικά, δεν τον βρίσκαμε πουθενά.
Δόξα τω Θεώ, η οικογένειά σου βοήθησε και τελικά τον βρήκαμε.
Αλλά είσαι εδώ και θα τελειώσει ο εφιάλτης.
- Το ξέρω, αγάπη μου. - Για να δω.
Μάρι.
Πού είναι ο χρυσός; Αυτά είναι πέτρες.
Φραν.
Συγχώρεσέ με. Αλλά αποφάσισα τι θα κάνω με τον χρυσό.
Αυτό που ονειρευόμουν πάντα.
Σπίτια,
αυτοκίνητα, κοσμήματα,
γιοτ, ρούχα.
Μάρι, μη μου το κάνεις αυτό!
Συγγνώμη, αλλά μια τέτοια ευκαιρία
σου δίνεται μία φορά στη ζωή
κι αυτή είναι η δική μου.
Γεια.
Όχι, Μάρι.
Μη μου το κάνεις αυτό, Μάρι.
- Γεια. - Μάρι, μη μου το κάνεις αυτό!
Μάρι! Όχι!
Όχι!
Τι έγινε; Τι όνειρο έβλεπες και έσκουζες έτσι;
Τίποτα, αστυνόμε.
Μήπως έχετε νέα από τη γυναίκα μου ή από τους δικούς μου;
Όχι, τίποτα.
Ευχαριστώ.
Τι έγινε; Προς τι όλος αυτός ο χαμός;
Δεν τα 'μαθες;
Φαίνεται ότι ο γιος του Ροσέντο
έθαψε τεράστιο θησαυρό κάπου εδώ.
Όποιος τον βρει, θα πάρει τον μισό.
Κι αν τον βρει και δεν πει τίποτα;
Τότε, θα τον κρατήσει όλο.
- Ας ψάξουμε. - Έλα.
Να δούμε ποιος θα τον βρει πρώτος.
Για να δούμε.
- Πιο βαθιά. - Τι στο καλό;
Δεν σε πονούσε το χέρι;
Πιάσε δουλειά.
- Άντε. - Φύγε από δω.
Τι έγινε;
Βρήκατε τίποτα;
Τίποτα, κε Ροσέντο.
Με τόσους να σκάβουν όπου να 'ναι,
ίσως είναι χειρότερα.
- Το μέρος έγινε αγνώριστο. - Μην ανησυχείς.
Τους ξέρουμε όλους, είναι τίμιοι άνθρωποι.
Θα φροντίσω να μη σταματήσουμε μέχρι να βρούμε τον θησαυρό.
Μάρι, καλή μου, σου έφερα φαγητό και νερό.
Κι αν δεν τον βρούμε
κι ο Πάντσο μείνει πέντε χρόνια φυλακή;
Θεέ μου. Θα έχει απελπιστεί.
Τώρα θα βρω πού τον θάψαμε.
Τώρα αμέσως!
Κάποιο νέο από τη γυναίκα μου;
Τίποτα.
Ο πατέρας μου έχει θυμώσει.
Γιατί αργεί τόσο, γαμώτο;
Φήμες λένε ότι ο θησαυρός χάθηκε.
Δεν τον βρίσκουν.
Κι αν βοηθήσεις να βγω για να τον βρω εγώ;
Τρελάθηκες; Για να μη γυρίσεις ποτέ;
- Ξέχνα το! - Μπορείς να το πεις στον νονό μου;
Του το είπα και είπε
ότι αν σε 24 ώρες δεν βρεθεί ο θησαυρός,
θα πας σε πολιτειακή φυλακή.
Σε προειδοποιήσαμε.
Γαμώτο μου!
Τι μπορεί να συνέβη, γαμώτο;
Εδώ υπάρχει κάτι!
Για να δω, γιε μου.
Ροσέντο, φέρ' το εδώ.
Είναι το κρανίο του Φουλχένσιο.
Κοίτα.
Πώς το αναγνωρίζεις; Μπορεί να είναι οποιουδήποτε.
Κι αυτό εδώ;
Ήμουν εδώ όταν ο πατέρας σου του έδωσε τη χαριστική βολή.
Μυρίζει ακόμα σαν εκείνον.
Ποιος ήταν ο Φουλχένσιο; Γιατί τον σκότωσε ο μπαμπάς;
Ένας φιλαράκος που είχα.
Μια μέρα, μας έπιασε να τον κερατώνω
και του έριξε οκτώ σφαίρες,
αλλά αυτή εδώ ήταν η καλή.
Τι έγινε, Μάρι; Πού πας;
Είναι σκέτη τρέλα.
Δεν είχαμε σκάψει τόσο.
Ίσως δεν βρούμε ποτέ τον θησαυρό.
Να πάω να δω τον Πάντσο,
να του εξηγήσω την κατάσταση, και ίσως σκεφτούμε κάτι.
Μην ανησυχείς, κούκλα μου.
Να μη με λένε Ροσέντο Ρέγιες
αν δεν σκάψω μέχρι να βρω τον θησαυρό, και χίλια χρόνια να πάρει.
Πάμε, παιδιά.
Πάμε.
Ο καημένος.
Ξυπνάτε! Μόλις ξεκινήσαμε!
Πάμε, Ρουφίνο, Ιλάριο, Σοκόρο, Χασίντα!
Κι εσύ, Μπαρτόλα! Πιάστε δουλειά.
Έχουμε εξαντληθεί, μπαμπά!
Είμαι σε απόγνωση, Πάντσο.
Δεν μπορώ άλλο με την οικογένειά σου. Είναι ό,τι χειρότερο.
Πάρε τα παιδιά και γυρίστε στο Μεξικό.
Και να σε παρατήσω; Τι λες;
Θα είναι πιο εύκολο να γυρίσεις στο Μεξικό
και να δανειστούμε λεφτά, να βρούμε έναν καλό δικηγόρο.
Άλλωστε, πρέπει να μιλήσεις με τον κύριο Χάιμε.
Να του πεις τι συμβαίνει.
Το μόνο που μου λείπει είναι να χάσω τη δουλειά μου.
Πάντσο, δεν μπορώ να σε αφήσω εδώ.
Τα παιδιά δεν θα θέλουν να γυρίσουν χωρίς τον μπαμπά τους.
Λοιπόν, παιδιά,
τι προτιμάτε;
Να γυρίσετε στο Μεξικό με τη Λουπίτα και τη μαμά
ή να περιμένετε στους παππούδες να βγω από τη φυλακή;
Να γυρίσουμε τώρα, μπαμπά.
Δεν θέλω να μείνω σε αυτό το βρομερό χωριό.
- Βλέπεις; - Πάντσο, κάνε πίσω.
Θα ανοίξω να τους χαιρετήσεις.
Φτάνει τώρα.
Να θυμάστε ότι σας αγαπάω πολύ.
Να το θυμάσαι.
Ναι, το θυμάμαι.
Γεια.
Γεια σου, αγάπη μου.
Γεια.
Αποχαιρετήστε τον μπαμπά.
- Πείτε γεια. - Γεια.
- Γεια σου, μπαμπά. - Πάμε.
Αντίο, κε Ροσέντο και κα Ντολόρες. Δώστε χαιρετισμούς σε όλους.
Και, σας παρακαλώ, ποτέ μην εγκαταλείψετε τον Πάντσο μου.
Μην ανησυχείς, κόρη μου.
Λουπίτα, πάμε.
Κυρία, λυπάμαι, αλλά πώς σας φαίνεται;
Θα μείνω εδώ!
Μου έκανε πρόταση γάμου ο Ροσεντίτο κι είπα το ναι!
Το σκέφτηκες πολύ καλά;
Φυσικά.
Δηλαδή, θα γίνουμε συγγενείς;
- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ, νύφη.
Θα στείλουμε προσκλητήριο όταν θα ξέρουμε ημερομηνία γάμου.
- Καλό ταξίδι. - Αντίο, Κάτι.
Αντίο.
Αντίο, Τόνι. Να έρθετε να με δείτε. Να είστε φρόνιμοι.
Πάμε, παιδιά.
Ελάτε.
Ανεβείτε.
- Αντίο. - Άκου, μαμά.
- Η Λουπίτα θα είναι θεία μας; - Ναι;
Μην το λέτε ούτε για αστείο. Αλίμονό σας αν το πείτε πουθενά.
Ο Θεός να σας έχει καλά!
Βαφτισιμιέ μου, ειλικρινά,
λυπάμαι πολύ για αυτό που ζεις.
Μίλησα με τον δικαστή. Είπε ότι νηστικό αρκούδι δεν χορεύει.
Νονέ, είμαι πάνω από δέκα μέρες εδώ μέσα!
Η οικογένειά μου δεν παύει να ψάχνει για τον θησαυρό. Ακούστε...
Γιατί δεν με αφήνετε να βγω; Ορκίζομαι ότι ξέρω πού είναι.
Πολύ θα το ήθελα, βαφτισιμιέ!
Αλλά πάνε αυτές οι εποχές.
Αν ο δικαστής καταλάβει ότι είχες ειδική μεταχείριση ως συγγενής,
θα μας πάρει και τους δυο ο διάολος.
Σας εκλιπαρώ, νονέ.
Κοιτάξτε, ζητήστε μου ό,τι θέλετε.
Οτιδήποτε. Αλλά βοηθήστε να βγω από δω.
Είσαι σίγουρος, Πάντσο;
Οτιδήποτε, νονέ.
Προκειμένου να βγω από δω, πουλάω και την ψυχή μου στον διάολο.
Αστυνόμε.
Να περάσει ο συμβολαιογράφος. Και να φέρει όλα τα συμβόλαια.
Κοιτάξτε!
Γύρισε ο θείος Πάντσο!
Τον άφησαν ελεύθερο!
Παππού! Γιαγιά!
Άφησαν ελεύθερο τον θείο Πάντσο!
Πάντσο Φρανσίσκο Ρέγιες!
Πόσο χαίρομαι που είσαι ελεύθερος!
Πάντσο, πετσί και κόκαλο έμεινες!
- Να σου κάνω κάτι να φας; - Όχι, ευχαριστώ, μαμά.
Τι κάνεις εδώ; Δεν πήγες στο Μεξικό;
Όχι, κύριε.
Θα μείνω εδώ με τον αδερφό σας τον Ροσεντίτο.
Θα παντρευτούμε και περιμένουμε και παιδί.
Ο Θεός τους φτιάχνει, ο διάολος τους ενώνει.
Τι έγινε, Παντσίτο;
Σου έπεσε το σαπούνι στη στενή
ή κατάφερες να σώσεις την τιμή της οικογένειας;
Ανάθεμά σε, γιαγιά.
Άντε. Άτιμε ματσωμένε.
Έλα, βλάκα.
Παιδιά, ντυθείτε!
Πάρτε φτυάρια και αξίνες, και πάμε να βοηθήσουμε τον Πάντσο!
...23, 24, 25,
26, 27.
Βλέπετε, βλάκες;
Η νύφη μου είχε δίκιο. Εδώ είναι.
Πάρτε αξίνες, φτυάρια και ας τον βοηθήσουμε...
Προτιμώ να το κάνω μόνος μου.
Αν αρχίσουν να σκάβουν πάλι σαν τρελοί, δεν θα τον βρούμε ποτέ.
Αλλά δεν σε πειράζει να μείνουμε για παρέα, έτσι;
Για ψυχολογική υποστήριξη.
Καλησπέρα, γιαγιά.
Βρήκε ο Πάντσο τον θησαυρό;
Όχι, γιαγιά. Τίποτα ακόμα.
Εγώ λέω ότι το χρυσάφι χάθηκε για πάντα
κι αυτός ο κονομημένος βλάκας έχει χάσει τα μυαλά του.
Μην το λες αυτό, γιαγιά. Ο καημένος είχε ενθουσιαστεί.
Με τη βοήθεια του Θεού, θα τον βρει μια μέρα.
Ο Πάντσο πρέπει να τα παρατήσει όλα,
να πάει από κει που 'ρθε και να μας αφήσει ήσυχους.
Ήμασταν καλύτερα χωρίς αυτόν.
Μια ζωή στάζεις δηλητήριο.
Δεν φοβάσαι τον Θεό;
Τον Θεό να τον φοβάστε όλοι εσείς!
Αντί να δουλεύετε τίμια για να γλιτώσετε από τη μιζέρια σας,
κάνετε τους ζητιάνους για να δείτε αν θα σας πετάξει κάνα κόκαλο.
Πάμε, κορίτσια. Τα φασόλια δεν θα γίνουν μόνα τους.
"Πάμε, κορίτσια. Τα φασόλια δεν θα γίνουν μόνα τους".
Γιε μου, πήγε αργά.
Γιατί δεν πας να κοιμηθείς λίγο; Συνεχίζεις αύριο.
Όχι, μπαμπά.
Δεν φεύγω αν δεν βρω τον θησαυρό.
Έχω προαίσθημα ότι είμαι κοντά.
Πολύ κοντά.
Καλά, γιε μου.
Τα λέμε αύριο. Καλή σου τύχη.
Άντε.
ΕΣΠΕΡΑΝΣΑ
...σε περίπτωση που τον βρει.
Τι τραγωδία!
Θα προσευχηθούμε για εκείνον.
Γιε μου, σταμάτα πια!
Σε παρακαλώ!
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι πια.
Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία,
ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου.
Θεοτόκε Παρθένε, ελέησον ημάς τους αμαρτωλούς...
Κύριε, ανάπαυσε τον δούλο Σου
και χάρισέ του αιώνιο φως.
Είθε η ψυχή του Πάντσο
κι όσων είναι στο Καθαρτήριο να αναπαυθούν εν ειρήνη. Αμήν.
- Αμήν. - Αμπρόσιο.
Μήπως είναι υπερβολή να τον θεωρήσουμε νεκρό;
- Ο γιος μας ακόμα ζει. - Δεν είπαμε ότι είναι νεκρός.
Θεός φυλάξοι! Αλλά ο Πάντσο δαιμονίστηκε σαν τον Άγιο Αντώνιο.
Είναι στο χέρι μας να κάνουμε το παν για να σώσουμε την ψυχή του.
Ο γιατρός είπε ότι υπάρχει ελπίδα.
Ντολόρες, μετά από 20 μερόνυχτα
χωρίς τροφή και ύπνο,
ενώ έσκαβε αυτήν τη διαβολεμένη τρύπα,
και δέκα μέρες ξαπλωμένος εδώ σαν τον Άγιο Σίμωνα,
πιστεύεις ότι υπάρχει ελπίδα να σηκωθεί;
Και τα θαύματα, κάθαρμα;
Εσύ πρώτος θα έπρεπε να τα πιστεύεις.
Ροσέντο, μην είσαι χαζός.
Ο Θεός κάνει θαύματα για τους καλούς, και σ' αυτήν την οικογένεια,
με πολλή τύχη, ίσως κάποιο παιδί σωθεί από την Κόλαση.
Βούλωσε το στόμα σου, γρουσούζη.
Θεέ μου, τι τραγωδία!
Γιατί να το πάθουμε εμείς αυτό;
Θεούλη μου, σε παρακαλώ...
κάνε το θαύμα σου.
Φεύγω.
Σήμερα κιόλας, φεύγω από δω και πάω στην οικογένειά μου.
Θαύμα!
- Θαύμα! - Ευλογητός ο Θεός.
Χριστέ μου, προστάτευσέ τον.
- Γεια, αδερφέ. - Να 'σαι καλά.
Ευχαριστούμε για όλα, κε Παντσίτο. Είστε καλός άνθρωπος.
Χαιρετισμούς σε όλη την οικογένεια.
Μακάρι να σας δούμε στον γάμο.
Λυπάμαι που άφησα εσάς και την κυρία Μάρι.
Είπα στην αδερφή μου τη Χουανίτα να έρθει να σας βοηθήσει.
Μην ανησυχείς. Η Μάρι κι εγώ θα βρούμε την άκρη.
Ο Θεός να σε έχει καλά.
Πες στη Μάρι για το θαύμα, μήπως και πιστέψει.
"Θα επιστρέψουν τα μαύρα χελιδόνια..."
Πάντσο.
Αν ξανάρθεις ποτέ στο Προσπεριδάδ και νιώθεις θλιμμένος, πάρε με.
Αδερφέ μου αγαπημένε.
Καλή τύχη να έχεις. Εύχομαι να ξαναφτιάξεις τη ζωή σου.
Πάντσο.
Σ' ευχαριστώ που ξέκανες αυτόν τον αχρείο τον Λούπε.
Παντσίτο, μόνο αυτά βρήκα από τα πράγματά σου.
Σ' αγαπάω πολύ και θα μου λείψεις απίστευτα.
Φιλιά στα ανιψάκια μου.
Τώρα όντως φεύγω, γιαγιά.
Μάλλον χαίρεσαι που ξεφορτώθηκες την ανώτερη τάξη.
Κέρδισα μια μάχη,
αλλά όχι τον πόλεμο.
Μόνο για σήμερα,
ας κάνουμε ανακωχή και δώσ' μου ένα φιλί,
γιατί πια είμαι σίγουρη ότι δεν θα ιδωθούμε ξανά.
Αντίο, γιαγιά.
Ο Θεός να σ' έχει καλά.
Μη μας κρατάς κακία.
Γύρνα σύντομα κοντά μας.
Μην ανησυχείς, μαμά. Περασμένα, ξεχασμένα.
Αντίο, μπαμπά.
Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο.
Ελπίζω να με συγχωρήσεις και να μη μου κρατάς κακία.
Τι να σου συγχωρήσουμε;
Είναι ευλογία να έχουμε έναν τόσο καλό γιο.
Και υπόσχομαι, ακόμα κι αν πεθάνω προσπαθώντας,
δεν θα σταματήσω να ψάχνω τον θησαυρό σου.
Ακόμα κι αν πάρει όλη την αιωνιότητα και μία μέρα.
Και μία μέρα ακόμα!
Αντίο, μπαμπά.
- Αντίο, παιδιά! - Αντίο.
Αντίο, παιδιά.
Αντίο!
Αντίο.
Να 'σαι καλά, γιε μου.
Πάντσο.
Απύθμενη νοσταλγία πλημμυρίζει
Τη σκέψη μου
Βλέποντάς με τόσο μόνο και θλιμμένο
Σαν φύλλο στον άνεμο
Ήθελα να κλάψω
Ανάθεμά σε, παππού.
Πάντα θα αναρωτιέμαι αν όλα αυτά τα έκανες επίτηδες.
Ή αν καταστράφηκε η ζωή μας από καθαρή ατυχία.
Αλλά επειδή σε ξέρω καλά,
είμαι σίγουρος ότι τίποτα δεν ήταν τυχαίο.
Κι ότι όπου κι αν είσαι,
σίγουρα έχεις πεθάνει στα γέλια
βλέποντας πώς μας κατέστρεψες τη ζωή.
Για να τιμήσω τη μνήμη σου,
αντί για μαυσωλείο σαν του Χουάρες,
που τόσο ήθελες,
θα κάνω κάτι που θα σε κάνει περήφανο.
Κάτι που δεν θα ξεχάσεις ποτέ, παππού.
Τι έγινε, Πάντσο;
Φεύγεις χωρίς να πεις αντίο;
Ναι, νονέ, κι ελπίζω να είναι για πάντα.
Δεν βρήκες τίποτα, έτσι;
Όχι.
Κρίμα.
Αλλά χαίρομαι που ξεπέρασες αυτήν την τρέλα
και ξαναβρήκες τα λογικά σου.
Κοίτα.
Αντίγραφο του συμβολαίου επικυρωμένο από τον συμβολαιογράφο,
αν θέλεις να ρίξεις μια ματιά.
Δεν χρειάζεται, νονέ.
Σας ζητάω μόνο να μην είστε πολύ σκληρός με την οικογένειά μου.
Για ποιον με περνάς, Πάντσο;
Η Πασκουάλα είναι μάνα μου.
Ο πατέρας σου είναι αίμα μου και τα αδέρφια σου
αγαπημένα μου ανίψια.
- Τα λέμε, διοικητή. - Γεια σου, Πάντσο!
Φεύγω, λοιπόν. Να προσέχετε την οικογένειά μου.
Σου είπα να μην ανησυχείς για αυτό.
Προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι οι φτωχοί.
Ευτυχώς, η οικογένειά μας είναι στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Ανήκουν όλοι στον καλό, σοφό λαό.
Ο Θεός μαζί σου.
Ναι.
- Ακούστε, νονέ. - Τι;
Μην το πάρετε στραβά,
αλλά δεν ξέρω γιατί αυτή η κυβέρνηση μου θυμίζει τόσο τις προηγούμενες.
Κοίτα...
Αναθεματισμένε ματσωμένε.
Η πατρίδα θα τον βάλει στη θέση του.
Ρεχινίτο, πάμε να δούμε τους συγγενείς μου
και να τους πούμε να φύγουν αμέσως από το σπίτι.
- Ναι, μπαμπά. - Πάμε.
Γεια σου, μπαμπά.
Η μαμά λέει ότι το φαγητό είναι έτοιμο. Να σας περιμένουμε ή όχι;
Πάμε, γιε μου.
Πάλι τίποτα δεν βρήκατε;
Όχι.
Σίγουρα, αν συνεχίσουμε να σκάβουμε, κάποια μέρα θα βγούμε στην Κίνα.
Πάμε.
Προσεκτικά.
Άτιμοι τεμπέληδες, δεν είστε για τίποτα.
- Μπαμπά. - Γαμώτο.
Γεια σου, μαμά.
Μόνο αυτό έμεινε;
Τουλάχιστον, έφαγαν οι άλλοι. Για αύριο, δεν έχουμε ούτε φασόλια.
Κύριε Ροσέντο, αν θέλετε θα πάω να σας φέρω κανέναν κάκτο να φάτε.
Εντάξει, παιδί μου.
Χίλιες φορές ανάθεμά σε, Φρανσίσκο Ρέγιες!
Εσύ φταις για όλα αυτά.
Μακάρι να σαπίζεις στην Κόλαση
και σύντομα να έρθει να σε βρει αυτό το κουμάσι, ο εγγονός σου ο Πάντσο.
Αρκετά, μαμά.
Δεν έχει νόημα να κλαίμε.
Κύριε Ροσέντο, τρέξτε! Τώρα τη βάψαμε για τα καλά!
Γρήγορα! Θα μας πάρει όλους ο διάολος!
Έρχεται η αστυνομία.
Ο Ρεχίνο θα είναι, για να μας πετάξει έξω.
Μαμά, δώσ' μου το όπλο.
Το κάθαρμα.
Νονέ Ροσέντο!
Παραδώσου χωρίς να προβάλεις αντίσταση!
Πάμε, παιδιά, να αντιμετωπίσουμε το παλιοτόμαρο!
Παραδοθείτε χωρίς να προβάλετε αντίσταση!
Έχουμε δικαστική εντολή να φύγετε αμέσως από το σπίτι!
Είσαι ηλίθιος, βαφτισιμιέ μου.
Θα πρέπει να μας σκοτώσεις όλους για να πάρει το σπίτι ο πατέρας σου.
Νονέ, φύγετε από το σπίτι!
Αλλιώς θα πάρω άλλα μέτρα!
Επαναλαμβάνω, νονέ!
Φύγετε, αλλιώς θα κάνω χρήση αστυνομικής βίας!
Μην είσαι μαλάκας, Ροσέντο! Μη βάζεις σε κίνδυνο την οικογένειά σου.
Ή φεύγετε από το σπίτι αμέσως
ή στέλνω την αστυνομία και σας το γκρεμίζει.
- Άντε γαμήσου! - Όχι!
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Πάμε!
Προχωρήστε!
Οι καριόληδες.
Παλιομαλάκες!
Άσε με!
Φύγετε από δω, τομάρια!
Μαλάκες!
Ανάθεμά σε, κάθαρμα Ρεχίνο!
Ορκίζομαι στη μνήμη του μπαμπά ότι αυτό δεν θα μείνει έτσι.
Αργά ή γρήγορα, εσύ κι ο προδότης ο Πάντσο θα το πληρώσετε αυτό.
Έτσι, γιε μου.
Όλα αυτά είναι δικά μας τώρα.
Πάμε να πιάσουμε δουλειά.
Δόξα τω Θεώ!
Ο θησαυρός που έψαχνε ο δήμαρχος. Τον βρήκαμε.
Ήταν κάτω από τη μύτη μας, γαμώτο.
Θα ενημερώσω τον κύριο Ρέγιες.
Κύριε Ρέγιες.
Έχω καλά νέα. Ελάτε μαζί μου, παρακαλώ.
Βρήκαμε αυτό που ψάχνατε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε!
Το ήξερα ότι θα βρίσκαμε τον θησαυρό του Πάντσο.
Ο ανιψιός σας κόντεψε να τον βρει.
Μισό μέτρο πιο κει ήταν.
Κάποιοι είναι άτυχοι. Συμφωνείτε;
Φυσικά.
Αλλά έχω κι ένα ακόμα καλύτερο νέο.
Καλύτερο απ' αυτό; Αμφιβάλλω.
Κοιτάξτε τι θα έβρισκε παραλίγο ο ανιψιός σας ο Πάντσο.
Τη φλέβα χρυσού του ορυχείου Εσπεράνσα.
Ο αδερφός σας ο Ροσέντο είχε δίκιο τελικά.
Είμαι σίγουρος πως είναι από τις μεγαλύτερες που έχουν βρεθεί.
Δόξα τω Θεώ.
Ροσέντο, αγαπημένε μου Πάντσο.
Ο Θεός να σε έχει καλά!
Συγγνώμη, δήμαρχε.
Έχω κι ένα κακό νέο.
Τι; Πείτε μου.
Ξεχνάτε το συμβόλαιο που υπογράψαμε.
Όλα αυτά είναι δικά μας.
Όχι!
Εγώ δεν υπέγραψα τίποτα!
- Ο χρυσός είναι δικός μου. - Λυπούμαστε.
Λυπούμαστε πολύ, αλλά ο νόμος είναι νόμος.
- Όχι. - Υπογράψατε το συμβόλαιο.
Θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου!
Ο χρυσός είναι δικός μου!
Είναι δικός μου!
Γαμημένοι Μεξικανοί, όλοι τα ίδια σκατά.
Άλεξ, κάλεσε ασθενοφόρο.
Ο δήμαρχος μάλλον παθαίνει έμφραγμα.
Πόσο καιρό ακόμα θα είμαστε κλειδωμένοι εδώ μέσα;
Έχουν περάσει δύο μήνες, Ροσέντο.
Ποιος ξέρει, Λόλα.
Φαντάζομαι ότι ο Ρεχίνο κι ο Ρεχινίτο
μας ξέχασαν.
Μπορούμε να μείνουμε εδώ για πάντα.
Μην είστε κλαψιάρηδες.
Τουλάχιστον, εδώ τρώμε τρεις φορές τη μέρα.
Λοιπόν, οικογένεια.
Πάρτε τα πράγματά σας. Φεύγετε.
- Δόξα τω Θεώ. - Άκου!
Γιατί ο μαλάκας ο πατέρας σου μας είχε εδώ μέσα τόσο καιρό;
Νονέ, εμένα να με σέβεσαι
και μη μιλάς άσχημα για τον πατέρα μου.
Είναι στο νοσοκομείο κι είναι σοβαρά.
Είμαι ο προσωρινός δήμαρχος. Εγώ κάνω κουμάντο τώρα.
Φύγετε γρήγορα,
πριν νευριάσω και σας κρατήσω δυο μήνες ακόμα.
Όχι.
Τι έπαθες, Αμπρόσιο; Πού πήγε το ράσο;
Άκουσα πάλι τη φωνή του Κυρίου,
όπως όταν ήμουν παιδί.
Μου είπε "Η Ρωμαϊκή Εκκλησία έχει καταστραφεί".
Πάντα η Βίβλος είχε την απάντηση.
Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Σωτήρας μας.
Η Αποκάλυψη πλησιάζει.
Αδράξτε την ευκαιρία που σας δίνει ο νέος δήμαρχός μας
και βγείτε στο φως
πριν το μετανιώσει, αμαρτωλοί!
Βγείτε!
Το έχω ξαναπεί,
αυτή η οικογένεια είναι χειρότερη κι από την πανούκλα!
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΟΡΥΧΕΙΟ ΕΣΠΕΡΑΝΣΑ - ΗΠΑ - ΚΑΝΑΔΑΣ
ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Εδώ.
Δες μπαμπά. Είχες δίκιο.
Στο ορυχείο του παππού υπάρχει ένας σκασμός χρυσάφι.
Και τώρα τι θα κάνουμε, άντρα;
Καημένο Μεξικό.
Τόσο μακριά από τον Θεό και τόσο κοντά στις ΗΠΑ.
Ανάθεμά σε, Πάντσο Ρέγιες!
Μείναμε χωρίς σπίτι, χωρίς όνειρα, χωρίς ελπίδα.
Κι αυτό το κάθαρμα
ζει σαν βασιλιάς!
Φρανσίσκο Ρέγιες.
Σας καλεί ο διευθυντής.
Φρανσίσκο Ρέγιες.
Μπορώ να πάω;
Σας καλεί ο διευθυντής.
Περάστε!
Πέρνα, Πάντσο.
Καλησπέρα, κύριε.
Καλησπέρα, Νόρμα.
Τι έγινε; Η Νόρμα είπε ότι με ψάχνεις. Τι με θέλεις;
Πρώτον,
να σας ευχαριστήσω που με δεχτήκατε.
Επίσης, να σας πω ευχαριστώ που μπορώ να δουλεύω στο εργοστάσιο.
Μη με ευχαριστείς.
Να ευχαριστείς τη Νόρμα που μου έδωσε τον θησαυρό της
και με έπεισε να μη σε πετάξω στον δρόμο.
Ευχαριστώ πολύ, Νόρμα.
Αυτό ήταν όλο;
Όχι, θα ήθελα να σας ρωτήσω
αν θεωρείτε πιθανό να πάρω κάποια μέρα την παλιά μου θέση.
Πάντσο, μη μου λες μαλακίες εμένα.
Να δοξάζεις τον Θεό που δεν σε απέλυσα, όπως σου άξιζε.
Έκανες τη μαλακία να παρατήσεις τη δουλειά σου.
Σου άξιζε να σου κόψω τον κώλο.
Ευτυχώς, πούλησα την εταιρεία στους Αμερικανούς.
Αυτοί θα αποφασίσουν τι θα σε κάνουν.
Δεν μπορείτε να τους μιλήσετε για μένα;
Να τους μιλήσει η μάνα σου
ή ο κομμουνιστής πρόεδρος, που αγαπάνε τους φτωχούς σαν εσένα.
Ευτυχώς, φεύγω από τη χώρα πριν την καταστρέψει ο μαλάκας
ή την κάνει παραμάγαζο της Κούβας ή της Βενεζουέλας.
Αν τελείωσες, ξεκουμπίσου από δω!
Ούτε εγώ ούτε οι Αμερικανοί θα σε πληρώνουμε να κάθεσαι.
Ευχαριστώ για την ευκαιρία.
Σ' ευχαριστώ πολύ, Νόρμα.
Δεν χρειάζεται.
Θεέ μου!
Δεν φταίει το γουρούνι, αλλά αυτός που το ταΐζει.
Τι έγινε; Βλέπετε πού καταλήξατε;
Δεν το είχα πει;
- Ό,τι ανεβαίνει, κατεβαίνει. - Τι;
- Τι "τι";
- Της μάνας σου! - Της δικιάς σου!
ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΟΛΩΝ, ΠΡΩΤΑ ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ!
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΜΛΟ ΠΡΟΕΔΡΟΣ 2024-2030
Τι κάνετε; Γύρισα.
Ράντσο, ευτυχώς γύρισες.
Έπεσε το ταβάνι στο υπνοδωμάτιο και μπαίνουν νερά στο μπάνιο.
Πώς πήγε;
Καλούτσικα, αγάπη μου.
Ο κύριος Χάιμε με δέχτηκε,
αλλά ο βλάκας δεν μου έδωσε προαγωγή.
Καλά. Έτσι είναι η ζωή, αγάπη μου.
- Σου έχω μια έκπληξη. Έτσι, παιδιά; - Ναι.
Έκπληξη!
Τι έγινε, Πάντσο; Γιατί άργησες τόσο, γιε μου;
Ελπίζω να μη σε πειράζει που βολευτήκαμε,
γιατί θα μείνουμε εδώ!
- Όχι. - Δόξα τω Θεώ που έφτασες καλά.
Γεια μας, Πάντσο.
Πιες λίγη τεκίλα για να καλωσορίσεις την οικογένειά σου!
Είδες, Παντσίτο.
Σου το είπα ότι δεν θα μας ξεφορτωθείς ποτέ.
Μη μας σνομπάρεις, έλα να γιορτάσεις με την οικογένειά σου.
Για όλους εμάς, η αποτυχία σου είναι χαρά μας!
Ας πιούμε σ' αυτό! Και ζήτω το Μεξικό, γαμώτο!
Ζήτω το Μεξικό!
- Όχι! Η οικογένειά μου! - Πάντσο.
- Γαμώτο, Πάντσο! Ξύπνα. - Να πάρει.
Πάλι βλέπεις εφιάλτες;
Δεν ξέρεις τι απαίσιο όνειρο είδα. Το πιο τρομακτικό της ζωής μου.
Έχω βαρεθεί να σου το λέω.
Πρέπει να πας σε γιατρό. Δεν είναι φυσιολογικό.
Άσε τις μαλακίες
κι άσε με να κοιμηθώ, έχω τρελό χανγκόβερ.
Να πάρει.
Πάντσο, γαμώτο! Μην είσαι αναίσθητος!
Κάνεις τέτοιο χαμό, ενώ κοιμόμαστε όλοι.
Γαμώτο!
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα