Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
บนดาวมาเธอร์เวิลด์ ราชานับพัน ปกครองสืบต่อกันมาโดยไม่มีผู้ใดท้าทาย
แต่ในความกระหายอํานาจของสายเลือดราชวงศ์
พวกเขาใช้ทรัพยากรทุกอย่างบนดาวของตนจนสิ้น
อาณาจักรนํากองทัพ ตบเท้าเข้าสู่อวกาศอันกว้างใหญ่
พิชิตทุกสิ่งที่ขวางทาง
ความรุ่งโรจน์ของมาเธอร์เวิลด์ ดูจะไม่มีที่สิ้นสุด
จนกระทั่งคมมีดของผู้ลอบสังหารไร้สัตย์ ได้ปลงพระชนม์พระราชาและราชินี
สายเลือดสืบทอดสูญสิ้นตลอดกาล
ท่ามกลางความโกลาหล หลังจากองค์ราชาสิ้นพระชนม์
ดาวเคราะห์น้อยใหญ่อันไกลห่าง ที่เคยพ่ายแพ้มาเธอร์เวิลด์
ก็เริ่มกระซิบกระซาบวางแผนการปฏิวัติ
สมาชิกสภาสูงนามบาลิซาเรียส ใช้โอกาสนี้ยึดอํานาจ
ประกาศตนเป็นอุปราช
เพื่อแสดงแสนยานุภาพ เขาส่งผู้บัญชาการที่โหดเหี้ยมที่สุดของเขา
ไปยังดาวเคราะห์ห่างไกล ที่อยู่ภายใต้การปกครองของมาเธอร์เวิลด์
เพื่อค้นหาและบดขยี้ โดยไร้ความปรานี
เหล่าผู้ที่เรียกตนเองว่ากบฏ
(บุตรแห่งเปลวไฟ)
(ภาค 1)
คอร่า
ข้านึกว่าเจ้าเสร็จแล้ว
ทุกคนอยู่ที่ลองเฮาส์
- อีกไม่กี่แถวก็จะเสร็จแล้ว - ก็ได้
โอเค
เดนถามว่าเจ้าอยู่ไหน
เขากับน้องชายจับกวางเอลก์หิมะตัวใหญ่ได้ ตัวผู้
เขาอยากให้เจ้าเห็นก่อนจะควักเครื่องใน
เขาถามหาข้าทําไม
ก็แบบว่า เพราะเขา...
ข้าแค่คิดว่า...
เจ้าคิด
เดินไป
นานแล้วนะที่เราไม่ได้กินเนื้อสดๆ ลืมไปแล้วว่ามันอร่อยเพียงใด
เดนบอกว่าพวกเขาเห็นฝูงกวางฤดูร้อนกลับมา
เดินทางแค่สามวันก็เจอแล้ว
- เขาถามหาเจ้า - ข้ารู้แล้ว
และใช่ น่าประทับใจมาก
อย่างไหนล่ะ สัตว์นี้เหรอ
หรือว่า...
หรือคนล่ามัน
ไง
คนของข้า
ในฐานะหัวหน้าชุมชน ข้ามีหน้าที่
เตือนเจ้าว่าเหล่าทวยเทพแห่งการเก็บเกี่ยว ต้องการของบรรณาการ
ใช่
ของถวาย
แต่เราต่างก็รู้ว่าสะโพกที่เบียดกันแนบชิด
กับเสียงครางลั่นด้วยความพึงพอใจต่างหาก ที่เรียกให้ต้นกล้างอกขึ้นมา
ใช่
ฉะนั้นจงร่วมรักกันคืนนี้
เพื่อการเก็บเกี่ยว เพื่ออาหารที่เรากิน
- ใช่ - ใช่
เพื่อเหล่าทวยเทพ
เรามาฟังเพลงกัน
เพลงที่จะทําให้เราเกิดอารมณ์
เดนเป็นคนดี
ท่านควรนอนแล้ว
เขาล่าสัตว์เก่งที่สุดในบรรดาพวกเรา
และเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์
เจ้าคิดถึงความสัมพันธ์ที่ถาวรกว่านี้บ้างหรือเปล่า
ข้ารู้ว่าเขาคล้อยตามกับความคิดนี้
เขาถามข้าเอง
ระหว่างเรา มันง่าย
มันต้องเป็นอะไรมากกว่านั้นเหรอ
ก็แค่...
นั่นจะเป็นก้าวสุดท้ายของเจ้า ที่จะได้เป็นสมาชิกของชุมชนนี้เต็มตัว
ข้าบอกเลย ตอนนี้นี่คือบ้าน
ข้าก็อยากให้เป็นเช่นนั้น
รู้ไหม
ตลอดสองฤดูกาลที่ข้าอยู่ที่นี่ ข้าได้รับความสุข
ที่ข้าไม่คู่ควร
แต่เข้าใจไว้นะ ข้าคือบุตรีแห่งสงคราม
การจะรักและถูกรักอย่างแท้จริง ข้า...
ข้าไม่รู้ว่าข้าสามารถทําทั้งสองอย่างได้หรือไม่
ความคิดเรื่องความรัก เรื่องครอบครัว ถูกกําจัดไปจากความคิดข้าแล้ว
ข้าถูกสอนมาว่าความรักคือความอ่อนแอ
และข้า...
ข้าไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนไปได้ยังไง
ท่านควรพักผ่อนได้แล้วนะ
อืม
เมื่อคืนข้าสังเกตเห็นเจ้าออกไปก่อน
เจ้าเหนื่อยเหรอ
ใช่แล้ว ข้าคิดจะเข้านอนแต่หัวค่ํา
ข้านึกว่าเจ้ากําลังทําหน้าที่ของเจ้า เพื่อการเก็บเกี่ยว
เพราะขณะที่ข้าเดินกลับ ข้าผ่านบ้านของเดน
และได้ยินเสียงแบบนั้นจริงๆ
แซม ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร
ข้าว่าเจ้ารู้
เจ้าว่าพวกมันต้องการอะไร
ทุกอย่าง
ข้าไม่สนว่าอาจจะได้ประโยชน์อะไร
ยานรบมาวนเวียนเหนือแผ่นดินเรา ไม่ใช่เรื่องดีแน่
เจ้าก็แบบนี้ทุกที ปฏิกิริยาแรกคือกลัวก่อนเสมอ
มาเธอร์เวิลด์กระเป๋าตุง
ข้าแค่จะบอกว่าเราอาจได้ราคาที่ดีขึ้น
จากเพื่อนของเราที่อยู่ในวงโคจรต่ํา
ดีกว่าต้องตกลงกับพวกกดราคาในโพรวิเดนซ์
ขายธัญพืชให้ใครก็ไม่รู้
อย่าทําท่าเหมือนเราไม่รู้ ว่าเจ้าขายธัญพืชส่วนเกินของเรา
ให้ฝ่ายศัตรูของยานนั้น
อยากรู้นักว่าพวกนั้นจะว่ายังไง ถ้ารู้ว่าธัญพืชส่วนเกินเมื่อปีที่แล้วหายไปไหน
ข้าไม่ใช่นักปฏิวัติ
พวกเขาให้ราคาดีที่สุด ข้าไม่สนอุดมการณ์พวกเขาหรอก
เห็นๆ อยู่
ซินดรี ข้าไม่ได้เข้าข้างใคร นอกจากชุมชนนี้
ข้าภักดีกับที่นี่ที่เดียว
และข้าว่าเราควรเริ่มจากไมตรีจิต ไม่ใช่ความกลัว
ว่าเราคือคู่ค้าของพวกเขา ไม่ใช่คู่แค้น ถูกต้องไหม
เจ้าพูดว่า "คู่ค้า" เหรอ กุนนาร์
ใช่แล้ว มีปัญหาเหรอ
ยานนั้นไม่ใช่ตัวแทนความรุ่งเรือง
เป้าหมายของมันคือทําลาย ปราบ จับคนเป็นทาส
พวกมันไม่รู้จักการเป็นคู่ค้าหรอก
มันขออะไรก็ให้มันไป
แต่อย่าแพร่งพรายว่าผืนดินนี้อุดมสมบูรณ์แค่ไหน
และหวังว่าพวกมันจะไปก่อนสืบรู้
ว่ากุนนาร์ขายธัญพืชปีที่แล้วให้ใคร
- นั่นสินะ - ข้าฟังความพอแล้ว
เราจะไม่แพร่งพรายอะไร
ชัดเจนไหม
พวกมันมาแล้ว
มาแล้ว
สวัสดี ข้าคือซินดรี บิดาหมู่บ้านนี้
ยินดีต้อนรับ
ข้าคือพลเรือเอกแอตติคัส โนเบิล
ตัวแทนผู้จงรักภักดีของราชาผู้ถูกสังหาร
ขอต้อนรับสู่อ้อมกอดอันอบอุ่นของพระองค์
เชิญครับ บิดา เล่าเรื่องหมู่บ้านอันสวยงามนี้ให้ฟังที
เดินไปที่ลองเฮาส์กับข้าสิ
เราจะดื่มเบียร์สักถ้วย และข้าจะเล่าเรื่องชีวิตที่นี่ให้ฟัง
ฟังดูเข้าท่า เชิญนําทางเลย
ที่นี่เราใช้ชีวิตเรียบง่าย
และเราภูมิใจในความรักที่เรามีต่อชุมชน
และการต้องทํางานหนักเพื่อความอยู่รอด
คนของท่านดูแข็งแรงและอ้วนท้วน
ในฐานะผู้นํา ความสมบูรณ์นั้น ส่วนใหญ่ต้องยกความชอบให้ท่าน
ไม่หรอก เราเป็นชุมชน ความชอบไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่ง
ในยามดีมีสุข ความชอบเป็นของร่วมกัน
แต่ในยามอาหารขาดแคลน ท่านก็รู้ว่าความรับผิดชอบจะตกไปที่ใคร
ภาระของผู้นําละมั้ง
งั้นท่าน... ท่านเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นพ่อ
ความจําเป็นที่ต้องเลี้ยงดูลูกๆ ถูกไหม
ข้าหวังว่าแผ่นดินของท่านและชาวเวลท์
อาจช่วยเราได้ ขณะที่เราตามหา กลุ่มกบฏเล็กๆ ที่หลบซ่อนอยู่ในระบบนี้
ซึ่งผู้บัญชาการข้า ท่านอุปราชบาลิซาเรียส สั่งให้ข้าตามหาและนําตัวมาลงโทษ
เราเป็นเพียงชาวไร่ผู้ต่ําต้อย
ห่างไกลจากเรื่องการเมือง ของมาเธอร์เวิลด์ยิ่งนัก
แต่ท่านก็รับใช้ได้
กบฏที่เราตามหาโจมตีคลังเสบียงของเรา
นําโดยผู้หญิงที่ชื่อ เดฟร่า บลัดแอ็กซ์ และน้องชายชื่อแดเรียน
เราต้องจับพวกเขาได้แน่
เพียงแต่มันใช้เวลานานกว่าที่คาด
และบอกตามตรง เสบียงเราร่อยหรอ
และอย่างที่ท่านรู้หรืออาจจะเคยได้ยิน กองทัพเดินด้วยท้อง
ข้ากําลังคิดว่าเราควรเป็นคู่ค้ากัน โดยท่านส่งเสบียงอาหารให้เรา
แน่นอนว่าอะไรก็ได้ที่ท่านจะแบ่งให้ได้
แล้วท่านจะได้รับการชดเชย...
เอาเป็นว่าสามเท่าของมูลค่าตลาดก็แล้วกัน
ด้วยเงินมหาศาลนั้น ท่านจะสามารถ ซื้อเครื่องเก็บเกี่ยวและหุ่นยนต์มากมาย
และไม่ต้องทํางานยากๆ นี้ด้วยมือ
เราเชื่อว่าการทํางานด้วยมือ ทําให้เราผูกพันกับแผ่นดิน
และยกย่องทุ่งนาอันศักดิ์สิทธิ์นี้ ที่มอบชีวิตแก่เรา
แต่ท่านจะสบายใจถ้าได้รู้ว่าท่านมีบทบาทล้ําค่า
ในภารกิจสําคัญ ในการถอนรากถอนโคนศัตรูของมาเธอร์เวิลด์
- เป็นข้อเสนอที่ดีมาก - ใช่
เพียงแต่เราไม่มีอาหารเหลือเฟือให้
ผืนดินนี้เต็มไปด้วยหิน
แทบไม่ให้ธัญพืชเพียงพอที่จะเลี้ยงพวกเรา
ข้าขอโทษจริงๆ เราต้องขอปฏิเสธข้อเสนอ
แต่เราซาบซึ้งที่มีผู้ปกป้อง ผู้เมตตาและทรงอํานาจมาหาเรา
ไม่มีเหลือเหรอ
ไม่มีเลยเหรอ
แต่ผืนดินของท่านดูอุดมสมบูรณ์
ทุ่งนาดูใหญ่เกินกว่าความต้องการของประชากร
แน่นอน ข้าเข้าใจว่ามันอาจดูเป็นเช่นนั้น
แต่ขนาดของการเพาะปลูก คือหลักฐานว่าดินไม่ดี
และฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ ก็ยิ่งทําให้ฤดูกาลเพาะปลูกสั้นลงไปอีก
งั้นเราไปดื่มเบียร์กันเลยไหม
ขอโทษที
เพียงแต่...
ดูคนที่สวยงามเหล่านี้สิ
ข้านึกไม่ถึงว่าผิวพรรณที่เปล่งปลั่งเหล่านี้ ได้รับการบํารุงจากพื้นที่อันแห้งแล้ง
ไหน... ในบรรดาพวกท่าน ใครเป็นคนดูแลการเก็บเกี่ยว
ต้องมีใครสักคนที่ปลูกพืชเก่งกว่าคนอื่น
มีไหม
มีครับ
ข้าเอง
ดี
ใช่ ข้าดูแลการเก็บเกี่ยว
ถ้าคนเหล่านี้ไว้ใจเจ้า ข้าก็ไว้ใจเจ้า
ข้าแค่อยากทําความเข้าใจ ว่าข้าคิดผิดเกี่ยวกับผลผลิตที่นี่ได้ยังไงเท่านั้นเอง
คือว่า...
ซินดรี บิดาที่เรารัก คอยดูแลความเป็นอยู่ของหมู่บ้านเราเสมอ
และยืนกรานให้เราสํารองเสบียงไว้ เผื่อเกิดภาวะขาดแคลนหรือภัยแล้ง
ซึ่งอย่างที่ท่านรู้ นั่นเป็นความรับผิดชอบของผู้นํา
แต่สองสามฤดูกาลที่ผ่านมา เราโชคดี
เรามีเสบียงมากเกินกว่าเราจะเก็บได้
ฉะนั้นก็อาจจะมี
ความเป็นไปได้ที่เราจะแบ่งปันให้เล็กน้อย
ขึ้นอยู่กับว่าท่านต้องการมากแค่ไหน
ดี
อืม มีเสบียงเก็บไว้เป็นเรื่องฉลาดเสมอ จริงไหม ท่านบิดา
ใช่
แต่ข้างงนะ
อยากรู้ว่าทําไมท่านถึงบอกว่า ผืนดินนี้แทบไม่ให้ผลิตผลเพียงพอ
ที่จะเลี้ยงคนของท่าน
- ดูจะไม่จริงเลย - ไม่ เดี๋ยวก่อน
ท่านนายพล ไม่มีใครพยายามหลอกท่าน
ซินดรีก็แค่ชอบกักตุนเสบียงอาหาร มากกว่าข้าเท่านั้นเอง
แต่เราต่างก็ตื่นเต้นที่อาจจะได้เป็นคู่ค้า
เพียงแต่ขอให้มองความจริง ว่าเรามอบให้ได้แค่ไหน
ท่านบิดา คนนี้เป็นใครกันแน่
- ข้า... - เขาเป็นคนไม่สําคัญ
ข้าได้รับมอบอํานาจจากคนของข้า ให้พูดแทนพวกเขา
ชายผู้นี้ไม่มีอํานาจอะไรที่นี่
ท่านอย่าไปสนใจเขาดีกว่า
แหม... แตกแยก
ไม่ใช่ชุมชนที่สงบสุขอย่างแรกเห็น
ท่านบิดา ข้าขออนุญาต
ให้คําแนะนําแก่ท่าน ในการรับมือกับคนในปกครองที่ต้องรู้จักที่ต่ําที่สูง
ข้าพบว่าคนเราอาจลืมไปว่าอะไรสําคัญ และบางครั้งต้องได้รับการเตือนเบาๆ
ว่าคนที่มีอํานาจจัดการกับคนที่ไม่มีอํานาจยังไง
ท่านนายพล
ซินดรี...
ได้โปรด
- ไม่ ข้า... ข้าไม่ได้จะ... - ไม่เป็นไร
ข้า...
ข้าจะแสดงให้ดูว่าข้าหมายถึงอะไร
ได้โปรด
ท่านนายพล
ไม่ หยุด
ไม่
ท่านทําอะไรลงไป
ข้าจะได้ธัญพืชของข้าเมื่อไหร่
ข้าไม่...
ข้าพูดว่า บอกมา ไอ้คู่ค้า เมื่อไหร่ข้าจะได้ธัญพืช
- เก้า... เก้าสัปดาห์ - ดีมาก
ข้าจะกลับมาในสิบสัปดาห์
เตรียมไว้หนึ่งหมื่นบุชเชลสําหรับยานข้า
หมื่นสอง... เราผลิตธัญพืชได้ ไม่ถึงหมื่นสองบุชเชลด้วยซ้ํา
เราจะอดตายกันหมด
ข้าไม่เข้าใจว่าท่านต้องการอะไร
ง่ายออก
ข้าต้องการทุกอย่าง
เอาละ ฟังให้ดี
ขนอุปกรณ์ทั้งหมดไปที่อาคารหินหลังใหญ่นั่น
น่าจะเหมาะกับเราชั่วคราว
มาร์คัส มาช่วยข้าไล่ชาวบ้าน ออกจากบ้านใหม่ของเรา
เข้าใจไหม
ครับ หัวหน้า
ได้เลย
สวัสดี ทุกคน
ข้าคือเจซี-1435 จากกองกําลังจักรกล
ผู้พิทักษ์ขององค์ราชา
ไม่ใช่สิ ของราชาผู้ถูกสังหาร
ข้ารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับใช้
ข้าพลทหารอาริส
เราจะย้ายของไปยังอาคารนั้น ถ้าเจ้าไม่รังเกียจที่จะช่วย
ขอบคุณ พลทหารอาริส
คําสั่งนั้นไม่ละเมิดระเบียบของข้า
ข้ากําลังพูดกับเจ้า ไอ้เฒ่าสกปรก มาตรงนี้
รออะไรล่ะ ออกไปสิ
ขอบใจ
แล้วนี่มองหาพระแสงอะไร
ข้าขอโทษ ข้าแค่รอว่าท่านต้องการน้ําเพิ่มหรือไม่
น้ําเพิ่มเหรอ
แบบนี้แหละที่ข้าชอบ
อายุยังน้อย ยังพอมีแรงขัดขืน
หัวหน้า
ดูสิ พวกเขาทิ้งจิมมี่ไว้ให้เรา
จิมมี่เชียวนะ
ไม่ยักรู้ว่าเรายังมีจิมมี่เหลืออยู่
ระวังด้วยนะ พื้นขรุขระไปจนถึงสะพาน
ขอบคุณ พลทหารอาริส แต่ข้าเชื่อว่าข้าจัดการได้
เดี๋ยวนี้พวกมันไม่สู้แล้ว หัวหน้า
หมายความว่าไง ไม่สู้แล้ว
มันถูกโปรแกรมมา
เมื่อราชาถูกฆ่าตายแล้ว
พวกมันก็วางอาวุธแล้วไม่ยอมสู้อีกเลย
คอยดูนะ ไม่ว่าข้าจะทําอะไร มันก็ไม่สู้กลับ
เฮ้ย
ระวังของนั่นเว้ย ไอ้หุ่นโง่
เดี๋ยวได้กลายเป็นเศษเหล็ก ไอ้โง่ ได้ยินไหม
แกไม่ได้ยินสินะ
เฮ้ย หยุด
อยากโดนยิงแทนมันรึไง
ข้าสังหารเจ้าตอนนี้เลยยังได้ และจะไม่มีใครสนด้วย
- ว่าไหม - พอได้แล้ว
ว่าไงล่ะ อยากตายไหม
เอายังไง
เอาเลย
ข้าบอกให้พอ
ขนลังพวกนี้เข้าไปในบ้านเดี๋ยวนี้ พลทหาร
ครับ หัวหน้า
เครื่องรวนหรือเปล่า
ไม่ครับ
ลุกขึ้นมา ไปที่แม่น้ํา ล้างเนื้อล้างตัวซะ
ที่เหลือ เลิกมองได้แล้ว
กลับไปทํางานสิวะไอ้พวกส้นตีน
รวมถึงเจ้าด้วย มาร์คัส
ไหวนะ
- ต้องไปแล้ว - อืม
ขอโทษค่ะ
ขอบคุณ ช่างมีเมตตา
- เจ้าเป็นทหารเหรอ - นานมาแล้ว
ขอนั่งด้วยคนนะ ข้าชื่อแซม
เชิญ
ถามหน่อย แซม เจ้ารู้จักเรื่องราวของราชาผู้ถูกสังหาร
กับเจ้าหญิงอิซซ่า ธิดาผู้เลอโฉมหรือไม่
ข้าไม่รู้
เจ้าทําให้ข้านึกถึงนาง
ตามตํานาน นางถูกเรียกว่า จอกกาลิกส์หรือพระผู้ไถ่
นางคือเด็กผู้กอบกู้
ก่อนนางประสูติ
ข้าและพี่น้องของข้าสาบานว่าจะอุทิศตน
อุทิศทุกอย่างที่อยู่ใต้ผิวโลหะนี้
เพื่อต่อสู้ในนามของนาง
ฉะนั้นเมื่อเราได้ยินข่าวในสนามรบอันห่างไกล
ว่านางถือกําเนิดมาพร้อมเลือดเนื้อ ในโลกของเราแล้ว ตามคําพยากรณ์
ข้าก็รู้สึกถึงความอบอุ่น สําหรับจักรวาลเป็นอย่างมาก
และเชื่อเหลือเกินว่านางจะเป็นผู้ส่องแสงนําทาง เข้าสู่ยุคใหม่แห่งสันติภาพและความเอื้ออาทร
และพาเรากลับบ้าน
นางวิเศษมาก
ใช่ นางยิ่งกว่าวิเศษเสียอีก
ในวันราชาภิเษกของนาง
นาง พร้อมราชาและราชินีที่เคารพของเรา
ถูกพวกที่พระองค์ไว้ใจที่สุด ปลงพระชนม์อย่างเลือดเย็น
ข้าเกรงว่าเราสูญเสียเกียรติของเราไปบ้างแล้ว ตั้งแต่การทรยศครั้งนั้น
ข้ากลัวว่าความเอื้ออาทร ความเมตตา
ความปีติใจของเรา
ได้ตายไปกับธิดาน้อยของเราแล้ว
ข้าว่ามันอยู่ในตัวท่าน
นี่เป็นความผิดของเจ้า กุนนาร์!
ข้าไม่รู้นี่ว่ามันจะฆ่าพวกเขา
ไม่สําคัญหรอก ตอนนี้เขาตายแล้ว
เราจะทํายังไงเรื่องทหารในยุ้งฉาง เดี๋ยวมันก็ต้องยึดบ้านอีกหลังแน่
- ข้าไม่รู้ - หยุดทีเถอะ
เรารวบรวมธัญพืช แล้ววิงวอนขอความเมตตาดีไหม
- ใช่ - เราทําตัวเราให้มีค่ามากต่อพวกเขา
จนพวกเขาไม่อาจฆ่าเราได้ พวกเขาจะต้องมีเรา
- ใช่ - เขาพูดถูก
การเพาะปลูก นั่นคือทักษะที่เราทําได้ ทักษะที่พวกเขาทําไม่ได้
ถ้าเราแสดงให้เห็นว่าเราเก่งแค่ไหน พวกเขาก็จําเป็นต้องไว้ชีวิตเรา
- ใช่ - ใช่ๆ
- เห็นด้วยไหม เราใช้งานต่อสู้ - ใช่
- เห็นด้วย
- เราใช้งานต่อสู้ ใช่ไหม - ใช่
- ใช่
งั้นตกลงตามนี้
- เราแสดงให้พวกนั้นเห็นว่าเรามีค่าแค่ไหน - ตกลง
และเมื่อเราทําตามข้อตกลงแล้ว
พวกนั้นก็ต้องทบทวน ว่าจะเหลืออาหารไว้ให้เรามากแค่ไหน
- ใช่ - ใช่
เราจะขอร้องทหารในยุ้งฉาง ให้เห็นแก่เพื่อนมนุษย์
- ใช่ พวกเขาต้องให้ - ดี
อ้อ... จะหนีสินะ
นึกว่าเจ้าหนีปัญหามาพอแล้วเสียอีก
ท่านได้ยินพวกเขาแล้วนี่ สติฟั่นเฟือนกันไปหมด
คิดว่าทหารพวกนั้นจะเมตตา แม้หลังจากสิ่งที่พวกมันทํากับซินดรี
ต่อหน้าต่อตาพวกเขา
ตอนที่ข้าไปเจอเจ้าในซากยานนั้น
ข้าคิดจะทิ้งเจ้าไว้
ข้ากลัวว่าเจ้าอาจนําปัญหามาให้เรา
แต่ข้าเสียใจสักนิดไหมที่พาเจ้าเข้ามาในชีวิตเรา
ไม่เลย
เจ้ากลายเป็นส่วนหนึ่งของเรา
แต่ตอนนี้เจ้าจะหนีไป ในยามที่เราต้องการเจ้ามากที่สุด
ในเวลาที่คนของเจ้าต้องการเจ้า
ข้าทําไม่ได้
ไม่ทําซะมากกว่า
ที่นี่ตกเป็นของพวกมันไปแล้ว
แต่ถ้ามีทางเปลี่ยนแปลงล่ะ
แล้วถ้าเราสู้ล่ะ ไม่ใช่แค่เรา แต่คนอื่นด้วย
- ใครจะมาสู้ที่นี่ - คนอื่นๆ
คนอื่นๆ ที่มีเหตุผลให้เกลียด ทุกอย่างที่เป็นมาเธอร์เวิลด์
คอร่า เจ้ารู้จักจักรวาลนี้ดีกว่าข้า
ถ้าเจ้าหานักรบที่โนเบิลกําลังตามหาได้ล่ะ
คนนอกกฎหมายที่จะต่อสู้เคียงข้างเรา
ถ้าข้าหานักรบที่จะสู้เพื่อเวลท์เจอ ข้าจะทําให้คนในหมู่บ้านมีความหวัง
ถ้าพวกเขามีความหวัง พวกเขาก็จะสู้และแพ้แน่นอน
ข้าจะไม่พาใครไปตาย
และข้าก็จะไม่ทิ้งชีวิตตัวเองไปเปล่าๆ เหมือนพวกท่านที่เหลือ
ดูนี่นะ
นี่ เด็กส่งน้ํา
- มานี่ซิ - มีอะไร
ต้องการน้ําเพิ่มเหรอ
แค่... น้ํานิดหน่อย
หยุดนะ
ไม่งั้นจะทําไม
ช่วยด้วย
ใครก็ได้ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
- หุบปาก - ปล่อยข้า
- ช่วยด้วย - หุบปาก
ไม่ ได้โปรด
- หุบปาก - ใครก็ได้ช่วยด้วย ช่วยข้าที
- ช่วยด้วย ปล่อยข้านะ - หุบปาก
ปล่อยข้า
อย่า!
ได้เลย คิดจะช่วยยังไง
ข้าจะมัดเจ้าไว้กับเสา บังคับให้เจ้าดูทุกวัน
ขณะที่นางเปลี่ยนจากสาวชาวไร่เป็นอีตัว
มาร์คัส ลูกน้องคนสนิทของข้า...
ที่พูดมาเนี่ยก็น่าสนุกดีนะ
แต่เจ้าจะไม่ทําอะไรทั้งนั้น
จนกว่าข้าจะปู้ยี่ปู้ยํานังหนูนี่ก่อน
แล้วค่อยถึงตาเจ้า
แล้วทุกคนค่อยย่ํายีนาง
ปล่อยนางนะ
หยุด!
หยุด
ของหวาน เหมาะเลย
ไปจับนางมา
ได้โปรด
ข้าจะฆ่านาง
ต้องการอย่างงั้นเหรอ
ดูสิว่าใครมาร่วมวง
ฆ่านางซะ ฆ่ามันทั้งคู่
รออะไรอยู่ล่ะ ข้าสั่งเจ้าไปแล้วนะ
ฆ่านัง...
เราจะต้องสู้
คอร่า เจ้าอาจต้องใช้นี่
ข้าเจอมันตรงที่ยานตก
ข้านึกว่าหายไปแล้ว
วัฒนธรรมของเราไม่เหมาะกับอาวุธแบบนี้
ข้าเกรงว่ามันจะเป็นอันตรายได้
ท่านพูดถูก
ขอบคุณ
เจ้าจะไปไหน
มีคนคนหนึ่ง นายพลที่มีชื่อว่าไททัส
เคยเป็นวีรบุรุษของอาณาจักร
ผู้ปลุกใจให้กองทัพของตน หันไปต่อต้านกองทัพของมาเธอร์เวิลด์
ล่าสุดข้าได้ข่าวว่าเขายังอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ถ้าข้าหาเขาเจอและหาไพร่พลให้เขานําทัพได้...
กุนนาร์
ปีที่แล้วในโพรวิเดนซ์ เจ้าขายธัญพืชให้พวกกบฏ
ใช่ ข้าพบชายคนหนึ่ง ที่แนะนําให้ข้ารู้จักกลุ่มกบฏ
พี่น้องบลัดแอ็กซ์
- เขายังรู้ไหมว่าจะหาพวกเขาเจอได้ยังไง - น่าจะรู้
งั้นพาข้าไปหาเขาได้ไหม
ได้สิ
เฮ้ย เอายูรากิมาอีกตัว
นายพลกับกองทัพงั้นรึ
เราอาจมีโอกาสรอด
ระวังตัวด้วยนะ
ขอให้เดินทางปลอดภัย... ทั้งคู่
เจ้าเคยเป็นทหารของมาเธอร์เวิลด์สินะ
ต่อสู้เพื่ออาณาจักรเหรอ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้
ยศสูงเลยล่ะสิ
ถูกล่าตัวฐานละทิ้งกองทัพใช่ไหม
ใช่ และเรื่องอื่นด้วย
โอเค
มีอะไรจะถามอีกไหม
พวกนั้นจะไม่ฆ่าเราเฉยๆ ใช่ไหม
ข้าเข้าใจนะ ฆ่าซินดรีเป็นตัวอย่าง
เพื่อให้เราเชื่อฟัง
แต่เราเป็นแค่ชาวไร่ เราไม่มีพิษภัย
เจ้ารู้ได้ยังไงว่าพวกมันจะบดขยี้เรา
ตอนที่พวกมันมาโลกของข้าครั้งแรก ข้าอายุเก้าขวบ
พวกมันไม่เคยขออะไร
ไม่มีการตกลงอะไร
มีแต่ความกระสันที่จะทําลายล้าง
ผู้บัญชาการกองทัพของมาเธอร์เวิลด์ คือนายพลหนุ่มที่ชื่อบาลิซาเรียส
ผู้หลงใหลชื่นชอบการทําศึกสงคราม
คนของโลกข้าตั้งรับอย่างกล้าหาญ
แต่มันกลับยิ่งทําให้นายพลหนุ่มเดือดดาล
และไปกระตุกหนวด ให้เขาระบายโทสะนั้นกับผู้บริสุทธิ์
ข้าได้เผชิญหน้ากับบาลิซาเรียส
ผู้ชอบบัญชาการกองทัพ
ไม่ใช่จากหอบัญชาการในยานของเขา
แต่ในสนามรบ
บาลิซาเรียสฆ่าทุกคนในครอบครัวข้า และพาข้าไปกับเขา
ข้าไม่รู้ว่าทําไมเขาไว้ชีวิตข้า
ในบรรดาคนนับร้อยนับพันคน ที่ตายด้วยน้ํามือเขา
ทําไมเขาจึงเลือกข้าให้มีชีวิตต่อไป
คงเห็นบางอย่างในตัวข้า
คนที่เจ็บปวดแบบเดียวกับเขา
พวกเขาตั้งชื่อข้าว่าอาร์เธเลส
เริ่มฝึกข้าและสอนประวัติศาสตร์ มาเธอร์เวิลด์ให้ข้า
ตลอดห้าปี ข้าใช้ชีวิตอยู่บนยานนั้นกับทหารของมัน
ซึ่งเป็นครอบครัวเดียวของข้า
ไม่สอนความอ่อนโยน
มีแต่สอนความกระด้างของสงคราม
เขามักพาข้าไปทําภารกิจทางการทูต
และข้าคือลูกของเขา
ข้าคือลูกบุญธรรมของเขา ข้าคือลูกศิษย์
ข้าคือพวกเดียวกับเขา
ลูกสาวของผู้บัญชาการผู้ทรงเกียรติยศ
สหายของราชาและราชวงศ์
ใช้ชีวิตของอภิสิทธิ์ชน
แต่ไม่ว่าสถานะทางสังคมของข้าเป็นเช่นไร ข้าถูกคาดหวังให้ทําตามหน้าที่
ต่อสู้เพื่อมาเธอร์เวิลด์
ในโรงเรียนฝึกทหาร พวกเขาส่งเสริมให้เราหาคนรัก
คนที่เราจะปกป้องด้วยชีวิต
เมื่อการเมืองของการขยายดินแดน เริ่มรู้สึกไกลตัวเกินไป
และเหตุผลที่จะพิชิตดินแดน สลายไปในสนามรบอันป่าเถื่อนเลือดเย็น
เร็วเข้า ไปกัน เร็วๆ
เมื่อข้าอายุ 18 ข้าได้รับแต่งตั้ง เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพหนึ่ง
ข้ารบเพื่อราชาที่อยู่ห่างไกลออกไปหลายโลก
ภายใต้ธงของคนที่ฆ่าทุกคนในครอบครัวข้า
และทําลายดาวของข้า
พวกมันฝึกข้า
ทําลายข้า และสร้างข้าขึ้นใหม่ ให้คิดเหมือนพวกมัน
ข้าเล่าให้เจ้าฟัง เพื่อที่เจ้าจะได้รู้ว่าข้าเป็นใคร
เจ้าถามว่าข้ารู้ได้ยังไงว่าพวกมันจะบดขยี้เจ้า
เพราะถ้าเป็นข้าก็จะทําแบบนั้น
(เมืองท่าโพรวิเดนซ์ เวลท์)
พวกฮอว์คชอวส์
นักล่าหัว ทํางานให้จักรวรรดิ
เดี๋ยวนะ
ไม่นะ
คนนี้แหละ คนที่เรามาตามหา
คนที่แนะนําให้ข้ารู้จักพวกบลัดแอ็กซ์
พวกบลัดแอ็กซ์บอกวิธีติดต่ออื่นอีกไหม
ไม่ พวกเขาบอกว่า พวกเขากบดานอยู่บนดาวที่ชื่อชาราน
- ได้รับการปกป้องโดยราชาชื่อเลวีติกา - เลวีติกา
ตามมา
คาร์บอสต์
ข้าว่านะ ทางดีที่สุดที่เราจะหาพวกบลัดแอ็กซ์เจอ
ก็คือติดต่อชาวเลวีติกา
แบบนั้นเราอาจถูกเปิดโปง
เราต้องหานายพลไททัสก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องกบฏของเจ้า
นี่เจ้าของของเจ้ารึ
ไปซะ เขาไม่ได้มีไว้ขาย
ทุกอย่างในนี้มีไว้ขาย ว่าไง เท่าไหร่
- ข้ามีห้องอยู่ข้างบน... - ไม่
และผ้าปูก็ค่อนข้างสะอาดนะ
เป็นข้อเสนอที่ดีมาก แต่ข้าไม่คิดว่า...
รับรองได้ ก่อนรุ่งเช้า
เจ้าจะติดใจจนต้องร้องขอจะเอาอีก
ข้าบอกให้ไปไง
เอาน่า แม่
ปล่อยให้เขามาเล่นเถอะน่า
แกต้องไปซะ
ฟังให้ดี นังขี้อิจฉา...
ทีนี้แกฟังให้ดี ข้าบอกแล้ว แกต้องไปซะ
ข้าต้องการข้อมูล
มีใครในนี้เคยได้ยินชื่อนายพลไททัส หรือรู้ไหมว่าเขาน่าจะอยู่ที่ไหน
รู้จักสิ นายพลไททัส
บ้าระห่ํา สั่งให้ลูกน้องตัวเอง หันไปต่อสู้กองทัพมาเธอร์เวิลด์
ในศึกสงครามที่ซาราวู
รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
ล่าสุดที่ได้ยินมา เขารบอยู่ในโคลีเซียมที่พอลลักซ์
เป็นข้า ข้าจะระวังตัว สาวน้อย
นักล่าหัวคนก่อนที่ไปตามหาเขา ถูกตัดหัวเสียบประจาน
หน้าทางเข้าโคลีเซียม
แทนคําเตือนว่าอย่าไปยุ่งกับเขา
สรุปเขาอยู่ที่ดาวพอลลักซ์
- นั่นแผนของเจ้าเหรอ - นั่นแผนของข้า
อะไร
เราคงต้องหายานพาเราไปพอลลักซ์แล้วสิ
เจ้าเริ่มตามทันแล้วนี่
เฮ้ย นังตัวดี
แกน่าจะฆ่าข้าเมื่อมีโอกาส
ตอนนี้แกจะต้องตาย
ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้งเดียว กลับหลังหันแล้วออกไปซะ
แกจะให้โอกาสพวกเราทุกคนเหรอ
ฆ่ามัน
น่าประทับใจนะเนี่ย
พวกฮอว์คชอวส์ที่จ่ายเงินให้เจ้า ทํางานให้มาเธอร์เวิลด์รึเปล่า
- ข้าไม่ชอบนักล่าหัว - ข้าไม่ได้ถาม
และขอบอกให้ชัดๆ นะ ข้าก็ไม่ชอบนักล่าหัว
งั้นเจ้าก็เป็นมือปืนรับจ้าง
เปล่า ไม่ใช่แนวข้า
ข้าเป็นพวกรอฉวยโอกาสมากกว่า
ฮีโร่ตัวจริงสินะ
เดี๋ยว
ฟังนะ ข้าได้ยินเจ้าพูดในนั้น
เจ้าอยากจะไปพอลลักซ์
ข้าช่วยเจ้าได้
ขอให้เข้าใจ เราเป็นแค่ชาวไร่ธรรมดา
เรากําลังรวบรวมทหารมาต่อกรกับมาเธอร์เวิลด์
เราพอมีเงินบ้าง แต่อย่าคิดจะรวยกับงานนี้
อืม ข้าเข้าใจ
ก็จ่ายข้าตามที่เจ้าเห็นสมควร
หาทหารไปต่อกรมาเธอร์เวิลด์สินะ
อ้อ ข้าชื่อไค
มาเถอะ ยานข้าอยู่ที่ท่าจอด
เอาละ ตั้งเส้นทางไปพอลลักซ์
ข้าต้องแวะนูวอดีก่อน
มีเจ้าของฟาร์มคนหนึ่งที่นั่น
เขามีคนงานคนหนึ่งที่อาจเหมาะกับเจ้า
เขาคุ้มค่ากับเวลาของเราไหม
เพราะเราไม่อาจเสียเวลาได้เลย
ข้าว่าเจ้าจะชอบเขา
เจ้าเคยไปดาวอื่นไหม
ไม่
เจ้าทําอะไรที่ไร่
ข้าดูแลการเก็บเกี่ยว การเพาะปลูก แยกเมล็ดพันธุ์ และคอยดูว่า...
แจ่มนะ แต่หาอะไรเกาะก็ดี
เข้ามา
แคสเซียส เจ้านี่เอง ดี
เราได้รับข้อความจากพวกฮอว์คชอวส์
พวกเขาต้องการนัดพบเรา
ดูเหมือนว่าพวกเขาได้จับสัตว์ตัวหนึ่ง
ที่มีข้อมูลสําคัญเกี่ยวกับพวกกบฏ
เดฟร่า บลัดแอ็กซ์กับน้องชายของนาง
บลัดแอ็กซ์เหรอ
เอ่อ ก็...
เยี่ยมมากเลย แคสเซียส
แจ้งข้าเมื่อพวกเขามาถึงนะ
- ได้ครับ - นี่
(ฟรอนเทียร์โฮมสเต็ด นูวอดี)
แหม ไอ้สารเลวจากซาลโดรันนี่เอง
- อะไรพาเจ้ามาถึงที่นี่ล่ะ - คิดถึงใบหน้ายิ้มแย้มของเจ้าไง
ยังล่ามไอ้หมอนั่นไว้หลังบ้านอยู่หรือเปล่า
ทารัคน่ะเหรอ ใช่ เขาทํางานชดใช้หนี้ข้าอยู่
อีก 20 กว่าฤดูกาลก็คงใช้หมด
จะรู้ไปทําไม
เราขอคุยกับเขาได้ไหม
เจ้าอาจจะได้ประโยชน์นะ
ถ้าจะทําเงินได้ งั้นก็...
เฮ้ย
เฮ้ย ทารัค
คนพวกนี้อยากคุยกับเจ้า
- ทําไมเจ้าถึงถูกล่ามโซ่ - ทําผิดพลาดมาเยอะ
แต่ถ้าเจ้ามาที่นี่เพื่อกล่าวหา ว่าข้ากระทําผิดต่อมาเธอร์เวิลด์ละก็
ข้าทําผิดจริง ชําระความกับเขาได้
ไม่ นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เรามา
เรามาจากหมู่บ้านเล็กๆ และต้องการจ้างนักสู้
เพื่อฝึกเราและปกป้องเรา จากกองทัพมาเธอร์เวิลด์
- ข้าเกลียดอาณาจักรนั้น - โอเค
ใครๆ ก็รู้
และข้ายินดีจะสู้กับพวกเจ้า
แต่... ข้ามีหนี้
และข้าต้องชดใช้
เขาติดหนี้เจ้าเท่าไหร่
สามแสนดาแรมส์น่าจะครอบคลุม ความลําบากที่ข้าประสบ
บ้าน่า
เราไม่มีเงินมากขนาดนั้น
ไม่มีเงิน
อืม ข้าชอบพนันซะด้วย
เอาละสิ
เดิมพันอะไร
ถ้าทารัคปราบพยศไอ้ตัวที่อยู่ตรงนั้นได้ ข้าก็ล้างหนี้ให้หมด
แต่ถ้าเขาขี่มันไม่ได้
พวกเจ้าทุกคนต้องถูกล่ามโซ่
นั่นคือข้อตกลง
จับให้แน่นกว่านี้
ระวังหางมัน
เจ้าขี่มันได้ไหม
อืม... ขี่ได้
ดึงมันแรงๆ
อย่าให้มันสู้แบบนั้น
ปล่อยเชือก
มันจะขย้ําเจ้าน่ะสิ
ปล่อยเชือกแล้วออกไปซะ เดี๋ยวนี้
ตามใจ ปล่อยเชือก
ข้าจะไม่ทําร้ายเจ้า
เจ้าจากบ้านมาไกล ข้าก็เช่นกัน
เจ้ากับข้า
เราหัวอกเดียวกัน
เราเคยถูกทําร้าย
ถูกหักหลัง... เราถูกทรยศ
เราต่างรู้จักความกลัว
แต่ความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา
คือความกลัวตัวเราเอง
อย่างนั้น
เรามาแสดงให้พวกเขาเห็นกันว่าเราไม่กลัว
เรามาแสดงให้พวกเขาเห็นกัน ว่าเราเป็นมากกว่าพันธนาการที่ผูกมัดเรา
เย็นไว้ ไปกันเลย
อยู่นั่น
ใช่
ไม่เป็นไรนะ
ฮิคแมน ข้าทําตามที่เจ้าขอแล้ว
เจ้าไม่ติดหนี้ข้าแล้ว
ดูแลมันดีๆ ล่ะ
ไป ออกไป
เฮ้ย
ไม่
เฮ้ย
ไม่
ต้องอย่างนั้น
ทารัค ไปกันเร็ว
คนนี้ดี เจ้ารู้จักใครอีกระหว่างทางไหม
ข้าอาจจะพอรู้จักสองสามคน
(ดาวขุดเหมืองโคบอลต์ แด็กกัส)
สรุปว่างานอะไร
เราเป็นตัวแทนหมู่บ้าน บนดวงจันทร์เล็กๆ ที่ชื่อเวลท์
หมู่บ้านนี้กําลังจะถูก กองทัพมาเธอร์เวิลด์ทําลายจนสิ้นซาก
เรามาตามหานักรบ
ไปร่วมต่อสู้เพื่อปกป้องพวกเขา
ดูจากชื่อเสียงของเจ้า
เราคิดว่าเจ้าอาจสนใจงานนี้
- เนเมซิส ได้โปรด - จับนางไว้
ช่วยนางด้วย ได้โปรด
ถอยไป
ข้าแค่ต้องการคุย เท่านั้นเอง
จริงอยู่ว่าข้าเป็นทุกข์
แต่ข้าไม่ได้โง่
ข้ารู้ว่าเจ้ามาที่นี่ทําไม เจ้าต้องการเด็กคนนี้
ใช่แล้ว
เจ้าเอาเด็กคนนี้ไปไม่ได้
เด็กคนนี้เป็นของข้า
นางมีแม่ที่รอนางอยู่
แม่ที่คิดถึงนาง
ทําไมข้าต้องไปสนใจ ความเจ็บปวดของแม่คนนั้นด้วย
ในเมื่อไม่มีใครสนความเจ็บปวดของข้า
ที่นี่เคยเป็นบ้านของข้าก่อนพวกมันมา
สูดอากาศดูสิ
มันทําให้ร่างกายข้าเป็นพิษ
ทําให้ไข่ของข้าอ่อนแอ และตอนนี้ลูกๆ ข้าไม่ออกจากไข่
ข้าควรได้รับความยุติธรรม
ข้าเข้าใจ
แต่นี่ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้อง
ความยุติธรรมกับการแก้แค้นนั้นแตกต่างกัน
งั้นเหรอ
ข้าว่าไม่หรอก
ข้าเข้าใจความเจ็บปวดของคนเป็นแม่
ข้าเข้าใจความโดดเดี่ยวของความเจ็บปวดนั้น
แต่เจ้าทําร้ายเด็กคนนี้ไม่ได้
ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าทํา
ข้าเชื่อเจ้า แต่เข้าใจไว้นะ
ข้าจะฆ่าเด็กคนนี้
และจะฆ่าไปเรื่อยๆ จนกว่าแม่ทุกคนจะร้องไห้เสียใจ
ที่มายังเหมืองของแด็กกัส
เวรละ
มาเร็ว
ไปกันเร็ว
มา ถอยไปก่อน
มานี่
ว้าว นั่นมัน...
สุดยอดมาก
อย่าได้ยินดีกับเรื่องนี้
มันไม่มีเกียรติอะไรเลย
อาจเป็นเจ้าคนไหนก็ได้ที่ตายตรงนี้
ในที่โสโครกของโลกที่ถูกลืม
เพียงเพื่อการแก้แค้น
จงจดจําคํานั้นให้ดี
เมื่อกี้เจ้าทําดีมาก ที่ช่วยเด็ก
- ข้าแค่อยากช่วย - ใช่ แต่ใช่ว่าทุกคนจะคิดทํา
แต่เจ้าก็ทํา
ที่หมู่บ้านเรา เจ้าช่วยแซมโดยไม่ลังเล
ความเมตตาเป็นคุณธรรม ที่ควรค่าแก่การแลกด้วยชีวิต
ข้าเชื่อเช่นนั้น
ข้าเคยไม่เชื่อ
บอกแล้วไงว่าข้าเคยต่อสู้บนดาวมานับไม่ถ้วน
คําร่ําลือเรื่องชัยชนะของข้า แพร่ไปถึงหูพ่อบุญธรรมของข้า...
และราชา
ผลจากการรับใช้อย่างจงรักภักดี
ทําให้ข้าได้เลื่อนตําแหน่ง เป็นองครักษ์ระดับสูงของราชวงศ์
พ่อข้าเป็นคนจัดการเรื่องการแต่งตั้ง
ข้าน่าจะรู้ว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น
ข้าได้รับเกียรติ
ให้เป็นองครักษ์เจ้าหญิงอิซซ่า
เจ้าหญิงได้พระนามตามราชินีโบราณ ราชินีอิซซ่า
ผู้มอบชีวิต
ในตํานานเก่าแก่ของราชินีนี้
กล่าวว่าพระองค์มีพลังมอบชีวิต
มันดูเป็นแค่ตํานานหรือคําเปรียบเปรย
ที่แต่งขึ้นเพื่อตอบสนองคน ในยุคของสงครามและการพิชิตดินแดน
แต่เรื่องราวนั้นไปติดตรึงอยู่ในใจประชาชน
และเชื่อกันว่าเจ้าหญิง เจ้าหญิงของข้า อาจมีพลังเดียวกันนั้น
มีมากกว่าหนึ่งครั้ง ที่ข้าเห็นสิ่งที่ข้า... ไม่อาจอธิบายได้
สิ่งที่ทําให้ข้าคิดว่าพระองค์แตกต่าง
พิเศษ
ครั้งหนึ่งราชาตรัสกับข้าว่า...
เมื่อเจ้าหญิงได้เป็นราชินี
ข้าเชื่อว่านางจะนํามาซึ่ง ความเอื้ออาทรที่ข้าสูญเสียไป
หลังจากทําสงครามหนักมาตลอดหลายปีนี้
"มันจะเป็นรุ่งอรุณของสิ่งที่ดีกว่า"
- ข้าว่ามิตรภาพของเจ้าทําให้นางปลอดภัยขึ้น - "ว่ามิตรภาพของเราทําให้นางปลอดภัยขึ้น"
ข้าเชื่อมั่นในตัวองค์หญิง
ในความเมตตา
ข้าเชื่อว่าพระองค์สามารถช่วยเราได้
(สังเวียนต่อสู้แคสเตอร์ ดวงจันทร์ของพอลลักซ์)
นายพลไททัสผู้ยิ่งใหญ่
ขอบคุณ
โอเค
แน่ใจนะว่าคิดดีแล้ว
พาเขาไปล้างเนื้อล้างตัวให้สร่างเมากัน
- โอเค ก็ได้ - มาเร็ว
- เอ้า เร็วเข้า - พยุงเขาขึ้น
- มาเร็ว - ปล่อยข้า
พวกเจ้าคิดจะทําอะไร
พอแล้ว ขอบคุณ
ท่านบัญชาการหน่วยรบตะวันออก ให้ราชาองค์ก่อนใช่ไหม
ท่านไม่ใช่นายพลไททัส ผู้เป็นตํานานเหรอ
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพล่ามเรื่องอะไร
ทําไมต้องมายุ่งกับข้า
เพราะข้าหวังใจว่า อดีตนายพลคนนั้นยังอยู่ตรงหน้าข้า
เจ้าต้องการอะไรจากข้า
คนของข้าตายเพราะข้ายอมแพ้
ข้าเบื่อที่จะใช้ชีวิตในฝันร้ายเดิมซ้ําๆ ทุกวัน
ทีนี้ก็ขอเถอะ ไปซะ ปล่อยให้ข้าตายอย่างสงบ
ข้าว่าท่านไม่ได้ถูกลิขิตมาให้ตายที่นี่...
ท่านนายพล
เลิกเรียกข้าแบบนั้น
ข้าไม่มียศถาบรรดาศักดิ์
ข้ามีข้อเสนอมาให้ท่าน
เพื่อให้ท่านมีโอกาสไถ่บาป
- ข้ามันเกินเยียวยาแล้ว - ข้าไม่มีเวลามาสมเพช
แล้วคนตายทั้งหลายที่ท่านเคยบัญชาการล่ะ
พวกเขาล่ะ
ถ้าไม่ไถ่บาป
งั้นแก้แค้นเป็นไง
นี่คือคนที่รู้ว่าพวกกบฏอยู่ไหนเหรอ
ใช่ครับ
เอ้า ว่ามาสิ
เจ้าจะปล่อยข้าไปไหม ถ้าข้าบอกสิ่งที่ข้ารู้
ข้าจะปล่อยเจ้าเป็นอิสระ ข้าสัญญา
ข้าไม่เห็นเดฟร่า บลัดแอ็กซ์มาหนึ่งฤดูกาลเต็มๆ
แต่ในเวลานั้นพวกเขาอยู่ที่ดาวชาราน ภายใต้การคุ้มครองของกษัตริย์ที่ชื่อ...
เลวีติกา
ว่าไป
นี่คือเมื่อนานมาแล้ว แต่พวกเขายังอยู่ที่นั่นแน่ๆ
ไปคุยกับเขา
คุยกับเลวีติกา
ข้าคุยแน่
ขอบใจ
ข้านึกว่าเราตกลงกันแล้ว
ใช่ เราตกลงกันแล้ว
เจ้าได้เป็นอิสระ
ผ่าสมองมันออกมาดูซิว่ายังมีข้อมูลอื่นอีกไหม
แล้วเราจะไปเข้าเฝ้าราชาเลวีติกา
ครับ ท่านนายพล ข้าจะตั้งเส้นทางไปชาราน
ลงมือ
(ดาวบ้านเกิดของราชาเลวีติกา ชาราน)
ขอบคุณที่อดทน
ข้ารับรองได้ว่า...
เดฟร่าทราบแล้วว่าเจ้าอยู่ที่นี่
จะตัดสินใจเร็วๆ นี้ว่าจะพบเจ้าเมื่อไหร่
ขอบคุณ เลวีติกา ราชาผู้ทรงเกียรติ
เราจะรอให้พวกเขามา
ดูสิ
ชาวไร่ ทําไมเจ้าถึงติดต่อเรา จากยานไร้ชื่อไร้ธงลํานี้เล่า
ข้านึกว่าเราไว้ใจกันอยู่บ้าง หลังจากการเจอกันคราวก่อน
เราซื้อธัญพืชจากเจ้า เพื่อเลี้ยงปากท้องนักรบของเรา
อย่าเอาธุรกิจด้านการค้าของเจ้า มาปนกับการปฏิวัติของเรา
ข้าเข้าใจ
การที่เจ้ามาที่นี่ทําให้เราทุกคน และผู้อุปการะเราต้องเสี่ยงมาก
แต่เราไม่ต้องการธัญพืชของเจ้าแล้ว
ความเมตตาของราชาเลวีติกา มากเกินพอที่จะดูแลเราแล้ว
ฉะนั้นข้าขอแนะนําให้เจ้าไปเดี๋ยวนี้
เราไม่ได้มาขายธัญพืช
เดรดนอตมาเยือนหมู่บ้านของกุนนาร์
และขู่จะทําลายล้างหมู่บ้าน
ข้าได้หานักรบเหล่านี้มา
และรับปากว่าจะพาพวกเขา กลับไปปกป้องพวกชาวไร่
- แต่เราไม่มีเวลาแล้ว - อะไร
คนไม่กี่คน จะสู้กับเดรดนอตเหรอ
เราจึงมาที่นี่ไง พวกเจ้ามีทั้งคนและยาน
ถ้ามีพวกเจ้า เราจะตั้งรับได้อย่างแข็งแกร่ง
แน่นอนว่าเราสามารถจ่ายพวกเจ้า ด้วยธัญพืชส่วนเกิน
เรามีเพียงเท่านั้น
กองทัพข้าสู้กับยานเนตรราชันรึ
ไปตายชัดๆ
นักสู้ไม่กี่สิบคนทําลายยานนั้นไม่ได้หรอก
ยานนั้นกับทหารบนนั้นทําลายล้างโลกมานักต่อนัก
ข้าขอโทษ แต่มันเป็นไปไม่ได้
ชายคนนี้ไม่ใช่นักปฏิวัติ
เขาเป็นแค่ชาวไร่ธรรมดาๆ คนหนึ่ง
แต่จะค้าขายหรือไม่
คนของเขาใช้มือเปล่าๆ ปลูกพืชพันธุ์ที่เลี้ยงปากท้องเจ้า
พวกเจ้าทุกคน
และเพราะการค้าขายครั้งนั้น
ตอนนี้หมู่บ้านของพวกเขา จึงถูกนายพลโนเบิลข่มขู่
เพราะต้องการไล่ล่ากลุ่มกบฏของเจ้า
เข้าใจละ
ข้าจะไป
ขอบคุณ
น้องข้า ขอคุยด้วยหน่อย
ชัยชนะของเรา ซึ่งมีไม่กี่ครั้ง ล้วนต้องใช้กลยุทธ์
เราสู้กับยานเนตรราชันในที่โล่งไม่ได้
ถ้าชาวไร่คนนี้หาเราเจอได้ อีกไม่นานโนเบิลก็คงหาเราเจอ
และข้าจะไม่ยอม ให้อีกโลกหนึ่งต้องล่มสลายในนามของเรา
แล้วผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาเจ้าล่ะ
ชีวิตเป็นของพวกเขา
คนเหล่านี้ พวกเขามาหาเรา
เพราะไม่รู้จะหันไปพึ่งใครอีก
พวกเขามา...
ขอให้เราช่วย
เพื่อสู้กับเดรดนอตของมาเธอร์เวิลด์
นั่นคือหลักการของเราไม่ใช่รึ
พวกเขาเป็นอย่างที่เราเคยเป็นไม่ใช่รึ
ถ้าเราไม่ช่วยชาวไร่ที่ลุกขึ้นสู้ เพื่อปกป้องบ้านเกิดตัวเอง
งั้นการปฏิวัตินี้ก็ไร้ความหมาย
ข้าจะไม่บังคับใคร
พวกเจ้าคนไหนเต็มใจจะตายเพื่อสิ่งที่เรายึดมั่น
ดีกว่าหลบซ่อนอยู่เบื้องหลังมัน
มิลิอัส
ทําไมข้าถึงไม่แปลกใจ
ไม่งั้นใครจะคอยดูแล ให้ท่านกลับมาในสภาพครบ 32 ล่ะ
ไปขอบคุณเลวีติกาและออกไปจากดาวนี้
พี่ จนกว่าเราจะพบกันใหม่
แบบนี้อาจมีสิทธิ์รอดก็ได้นะ
ทําไมเขาถึงตกลงจะช่วยเจ้า
บลัดแอ็กซ์น่ะเหรอ เจ้าคิดว่าพวกเขาไม่ควรช่วยรึ
มันดูคิดสั้นไปหน่อย
ข้าหมายถึง เขาลดทอนความสําคัญของ...
คําอะไรก็ได้ที่เจ้าอยากเรียก...
การต่อต้าน การกบฏ
เพื่ออะไร คอร่า
โอกาสที่จะถูกเดรดนอตทําลายจนสิ้นซากรึ
ความรู้สึกผิด เป็นสิ่งที่ทรงพลัง
อ้อ ความรู้สึกผิด จุดอ่อนของเกียรตินี่เอง
ข้าว่าข้าเคยมีมันนะ
เกียรติน่ะ
เชื่อไหมล่ะ
เรื่องจริง
คิดดูสิ
ข้าคงขโมยได้อีกสิบ มากสุดสิบห้าฤดูกาล ก่อนจะไปลูบคมผิดคน
น่าจะโดนไอ้เลวหัวรั้นสักคนแทงจนตาย ระหว่างซัดกันในบาร์
ยังไงซะก็เป็นความผิดเจ้า
ทําให้ข้าอยากเป็นคนมีเกียรติ
ถ้าเจ้ามีกําลังคนต่อต้านมากกว่านี้
ก็คงไม่ต้องมาตื๊อให้ข้าเข้าร่วมหรอก
เจ้าเต็มใจจะต่อสู้กับพวกเราเหรอ
ก็เห็นเจ้าอ้อนวอน
ไค เราไม่ได้อ้อนวอน
งั้นก็เพราะเจ้าขอ
ถ้าเจ้าจะอนุญาต
ว้าว
ติดอยู่อย่างหนึ่ง
ของที่อยู่ในคลังเก็บ
คนซื้อรอข้าอยู่ที่กอนดิวอล
ไม่ใช่คนที่จะอดทนรอ
น่าจะดีกว่าถ้าข้าตัดขาดกับชีวิตโจร
ก่อนเราไปหาเรื่องพวกเดรดนอต
อีกอย่าง เจ้าพูดเองว่าเจ้าต้องการข้า
- ข้าไม่ได้พูด - ข้าว่าเจ้าพูด
ข้าจะตั้งเส้นทาง และบอกให้พวกเขารู้ว่าเรากําลังไป
ตายละ แปลว่าข้าเป็นคนดีไหมเนี่ย
ข้าขอร้อง...
ได้โปรด
ข้าบอกความจริงไปหมดแล้ว
ไม่มีอะไรแล้ว
ความจริงก็คือ
เจ้าเลี้ยงดูปูเสื่อพวกมัน ศัตรูฉกาจของมาเธอร์เวิลด์
เจ้ารักษาแผลให้มัน ซ่อมยานที่เสียของมัน
ทั้งหมดเพราะเห็นแก่คุณธรรมและความเอื้อเฟื้อ
อารยธรรมของเราดํารงอยู่ และรุ่งเรืองมาเป็นหมื่นปี
เพราะยึดถือเกียรติและความเอื้อเฟื้อ เป็นหลักการที่มีค่าสูงสุด
ใช่ ใช่ เกียรติและความเอื้อเฟื้อ
เจ้าเห็นนั่นไหม
ยานนั้นมีชื่อว่ายานเนตรราชัน
ตั้งขึ้นเพื่อยกย่องพ่อหลวงที่ถูกปลงพระชนม์
ฉะนั้น
เรื่องเกียรติ ข้าเข้าใจ
แต่เรื่องเอื้อเฟื้อ ข้าไม่
ราชาของเราแสดงความเอื้อเฟื้อ แก่คนดาวอื่นอย่างเจ้า
แต่กลับถูกสังหารเพราะความเอื้อเฟื้อ
เราจึงตั้งชื่อยานเพื่อเตือนใจเรา ถึงอํานาจในสายพระเนตรอันเมตตานั้น
ที่สูญสิ้นไปเพราะความเอื้อเฟื้อ
และเพื่อระลึกว่า ถ้าเป็นประสงค์ของพระเจ้า ที่สายพระเนตรนั้นควรทอดลงมาที่เรา
แม้เพียงครู่เดียว
มันก็อาจเปลี่ยนชีวิตเจ้าไปตลอดกาล
วันนี้สายพระเนตรมองมาที่เจ้า
เราได้รับคําสั่งให้โจมตีได้
ยืนยัน
มีโอกาสก็ยิงเลย
ท่านครับ เราได้รับข้อความ จากฮอว์คชอวส์ของเราคนหนึ่ง
พวกเขาเกือบถึงตัวพวกบลัดแอ็กซ์แล้ว
ในที่สุดก็มีข่าวดีบ้าง
เตรียมยิงไฮเปอร์ลอนช์
ข้าจะไปเก็บซากหมาทรยศด้วยตัวเอง
แล้วยานเนตรราชันล่ะครับ
ทันทีที่เจ้าทําลายดาวนี้ราบคาบแล้ว
เราจะมาเจอกัน หาตําแหน่งที่แน่นอนของกบฏที่เหลือ
และทําลายพวกมันให้สิ้นซาก
ได้ครับ
(ท่าการค้าเถื่อน กอนดิวอล)
ข้าค่อนข้างมั่นใจ ไคบอกว่าเป็นลังพวกนี้
- ตรงนี้มีหนึ่งลัง - โอเค
อืม ขนเฉพาะลังสีเทา
- ทําสัญลักษณ์ไว้หมดแล้ว - ก็ได้
แล้วอย่าเปิดดูข้างในล่ะ ข้าไม่อยากให้เจ้าหมดศรัทธาข้า
เอาตรงไหนดี
- มีที่ว่างอยู่ข้างหลังสะพาน - ได้
ขนไปวางอีกฝั่งของสะพาน
เอาละ ขนของออก แล้วไปจากดาวหดหู่นี้กัน
ข้าจะดีใจที่ได้ละทิ้งชีวิตนี้
ดี
แค่อยากให้แน่ใจว่าลังนี้อยู่ในบัญชีสําแดง
นักบิน
เมื่อเจ้าผูกยานแล้ว ไปหาเชื้อเพลิงมาด้วย
ส่วนเจ้าสองคน คอยเฝ้าข้างบนไว้ให้ดี
สถานการณ์เป็นยังไง
ทุกอย่างพร้อมแล้ว
- เอาละ ลงมือกันเถอะ - ได้
เตรียมพร้อม
มีอะไรแปลกๆ
คุกเข่า
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาทําตัวเป็นพระเอก
ตั้งแต่เมื่อไหร่
บนเวลท์ ที่โพรวิเดนซ์ ตั้งแต่ได้ยินเรื่องของเจ้า
เลยคิดว่าด้วยอุดมการณ์การต่อต้านของเจ้า ข้าอาจล่าหัวคนได้สองสามคน
ทารัคเป็นต้น
ดาวของเขาตกเป็นทาสแล้ว
แล้วก็เนเมซิส
ทุกคนในครอบครัวนางถูกฆ่าตาย
แต่นายพลไททัส
เจ้ารู้บ้างหรือเปล่าว่าเขาคนเดียวมีค่าแค่ไหน
พวกนี้พร้อมฉวยโอกาส
ที่จะได้แก้แค้นอาณาจักร แม้เพียงสักนิดอยู่แล้ว
แม้จะได้รับค่าตอบแทนเป็นธัญพืชเพียงถุงเดียว
แล้วก็เจ้า คอร่า
หรือข้าควรเรียกเจ้าว่าอาร์เธเลส
รางวัลที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาทุกคน
เจ้ารู้ไหมว่ามาเธอร์เวิลด์ทําอะไรดาวของข้า
พวกมันไม่เพียงทําลาย
พวกมันทรมานชาย หญิง และเด็กทุกคน
ทิ้งให้หายใจรวยริน ขณะถูกพวกมันเผาเป็นจุณจากวงโคจรต่ํา
รู้ไหมว่านั่นสอนอะไรข้า
อย่าได้เข้าข้างฝ่ายผิดของประวัติศาสตร์
เจ้าคิดว่าเราอยู่ผิดฝ่ายงั้นเหรอ
ไม่ใช่
เจ้าเลือกเข้าข้างฝ่าย ที่ไม่มีค่าให้จารึกในประวัติศาสตร์ด้วยซ้ํา
ไหนบอกว่าอยากมีเกียรติไง
ก็มันหายไปแล้วนี่
ไอ้สารเลว
เรามีใครบ้างล่ะเนี่ย
ใครกันล่ะ
ผู้บัญชาการบลัดแอ็กซ์
ผู้นําการก่อกบฏนี้
ที่ยานเนตรราชันถูกส่งมาจับ ถึงกาแล็กซีที่ห่างไกลความเจริญ
แค่เขาคนเดียวก็จะทําให้ข้า ได้ตําแหน่งในสภาสูงแน่ๆ
ข้าคงบกพร่องถ้าไม่ได้เอ่ยว่า เรากําลังอยู่ต่อหน้าราชวงศ์
ทารัค เดซิมัส
หรือข้าควรเรียกว่าเจ้าชายทารัคสินะ
นายพลไททัส
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร
การกระทําของเขา ในศึกสงครามที่ซาราวูทําให้เขาเป็นที่รู้จัก
ชาวไร่
ชาวไร่ที่ทะเยอทะยาน
ข้าภูมิใจในตัวเองที่ไม่เคยประหลาดใจ
แต่ข้าประหลาดใจจนได้
ข้าเข้าใจว่าพวกที่เหลือมาที่นี่ทําไม
ยกเว้นเจ้า
เจ้าคาดหวังจะได้อะไร จากการขัดขืนที่... อ่อนด้อยเช่นนี้
บอกข้าซิ
อ้อ ใช่
นักดาบในตํานานซึ่งเป็นที่รู้จักในนามเนเมซิส
ลอบสังหารเจ้าหน้าที่ระดับสูง ของจักรวรรดิ 16 คน
และองครักษ์ของพวกเขา
ตามล่าเพียงเพื่อล้างแค้นให้ลูกที่ถูกฆ่า
แน่นอน
ข้าว่าข้าเห็นบางอย่างในตัวเจ้า
ที่หมู่บ้านโสโครกนั่น
ที่นั่น ท่ามกลางชาวบ้านธรรมดาๆ
คือนักโทษหลบหนี ที่เป็นที่ต้องการตัวมากที่สุดทั่วจักรวาล
นักรบผู้ตีตรา อาร์เธเลส
รู้ไหมว่าจริงๆ แล้ว เจ้าได้ทําอะไรให้ข้า อาร์เธเลส
ที่มาคลุกคลีกับคนพวกนี้น่ะ
เมื่อข้าวางศพพวกเจ้าแทบเท้าท่านอุปราช
ข้าก็จะเป็นวีรบุรุษแห่งอาณาจักร
คนจะแต่งเพลงสรรเสริญความกล้าหาญของข้า
พูดเหมือนข้าไม่ได้ลงแรงอยู่คนเดียวเนอะ
เราเริ่มเดินทางกันได้แล้ว
ทําให้เป็นอัมพาตก่อนแล้วค่อยขนไป เผื่อใครนึกสนุกอยากขัดขืน
ลุกขึ้นมา ข้ามีงานให้เจ้าทํา
ฟังนะ... ก็ได้ๆ
ทําตัวดีๆ อย่างน้อยเจ้าก็อาจได้มีชีวิตกลับไป
เจ้ามันโรคจิต
ส่วนเจ้ามันขี้ขลาด
เจ้าแค่ต้องเหนี่ยวไก
ข้าจะไม่ทํา
เจ้าต้องทํา
เจ้าทําได้ แค่เหนี่ยวไก
ข้ารู้ว่าเจ้าตกหลุมรักนาง
คอร่า
กุนนาร์
ข้าขอโทษ
เจ้าทําได้
นักบิน ประจํายาน
ปล่อยยาน เราต้องไปแล้ว
ไม่!
วิเศษไปเลย
พวกเขาสละชีวิตเพื่อเรา
พวกเขายึดมั่นในอุดมการณ์
ไม่มีอะไรควรค่าแก่การสละชีวิตไปกว่านี้แล้ว
และข้าน่าจะตายไปพร้อมกับพวกเขา
ข้าพอจะเข้าใจ
เรื่องความรู้สึกผิดที่รอดชีวิต ในขณะที่คนที่เจ้าสาบานจะร่วมต่อสู้กลับตายก่อน
ยกย่องพวกเขา
ด้วยทุกอย่างที่เจ้าทําได้จากนี้ไป
เก็บพวกเขาไว้ในใจ
ศึกนี้เป็นการถีบหน้ามาเธอร์เวิลด์ สิ่งที่เราทําวันนี้
อาชญากร คนธรรมดา ยืนหยัดต่อสู้เครื่องจักรสงคราม
การกระทําแข็งขืนเล็กๆ นี้ ได้มอบเสียงแก่ผู้ไม่มีโอกาสเรียกร้อง
นี่ไม่ใช่แค่นายทหารสารเลว กับลูกน้องมันที่ตายไป
มันคือจุดเริ่มต้นของบางสิ่ง
ทีนี้พวกนั้นจะทํายังไงต่อ
ลูกเรือของยานจักรวรรดิไม่กล้าหาญอะไร
หลังจากนายพลตาย ระเบียบปฏิบัติบังคับให้ต้องนํายานกลับ
ดีเลย
เราจะยังได้รับค่าจ้างใช่ไหม
ตกลงกันแล้ว
เราจะจ่ายที่เวลท์
ข้าต้องขอบคุณเจ้า กุนนาร์ รู้ไหม ข้าไม่เคยไว้ใจนักบินคนนั้นเลย
เราทุกคนต้องขอบคุณเขา
เขาช่วยชีวิตพวกเรา
ข้าสงสัยนะ
สิ่งที่นักล่าหัวที่ตายไปแล้วคนนั้นพูด เป็นเรื่องจริงไหม
ว่าเจ้าคืออาร์เธเลสน่ะ
ไคเป็นคนหลอกลวงและหัวขโมย ที่เกือบเอาท่านไปขายแลกเงิน
อยากรู้อะไรอีกไหม ท่านนายพล
อย่าเรียกข้าว่านายพล
นี่ เห็นกันไหม
ตรงนั้น
นั่นหมู่บ้านของเรา
บ้าน
ข้าไม่เคยเรียกที่ไหนว่าบ้านมาก่อน
แทบจะน่าเสียดาย ที่เจ้าฆ่าไอ้โนเบิลสารเลวไปแล้ว
เราอดต่อสู้เลย
ที่นี่งดงามจนเหมาะเป็นที่ตายจริงๆ
นั่นน่ะสิ
ไปกันเถอะ
เตรียมพร้อมส่งจิตเขาไป
บาลิซาเรียสรออยู่
ท่านครับ เราควรทําให้เขาอาการคงที่ก่อนไหม
ไม่ เราจะไม่ปล่อยให้ท่านอุปราชรอ
นิวโรลิงก์
ลิงก์พร้อมแล้ว
การเชื่อมต่อเสร็จสมบูรณ์
สัญญาณแรง
ส่งเขาไป
นายท่าน
บาลิซาเรียส
ข้าเจอนางแล้ว
ข้าเจออาร์เธเลสแล้ว
นักรบผู้ตีตรา
- แน่ใจนะว่าใช่นาง - แน่ใจครับ
นางอยู่กับนายพลไททัสผู้อัปยศ และแดเรียน บลัดแอ็กซ์
เราจวนจะจับพวกเขาได้แล้ว
บอกมาซิ ท่านนายพล
เจ้าคิดว่านี่ถือเป็นข่าวดีเหรอ
ที่อาร์เธเลส ลูกสาวข้า
หนึ่งในนักรบที่อันตรายที่สุดและมีเกียรติที่สุด
ในประวัติศาสตร์ความขัดแย้งทางทหาร เป็นส่วนหนึ่งของการกบฏที่กําลังเติบโต
ข้าควรจะดีใจรึ
ที่นางไปผนึกกําลังกับนายพลไททัส ผู้บัญชาการสนามรบที่ชาญฉลาด
ท่านครับ นางอยู่ใกล้แค่เอื้อม
อนุญาตให้ข้านําหัวนางมาให้ท่าน
บอกตามตรง ข้าเกรงว่า หัวที่มีสิทธิ์ขาดที่สุดน่าจะเป็นหัวของเจ้ามากกว่า
เจ้าจะต้องบดขยี้กลุ่มกบฏนี้ ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว เข้าใจไหม
จากนั้นเจ้าจะจับเป็นลูกสาวข้า
และพาลูกรักของข้ากลับมาให้ข้า
เพื่อที่ข้าจะได้ตรึงกางเขนนางต่อหน้าสภาสูง
ถ้าเจ้าพานางกลับมาไม่ได้
คนที่จะถูกประหารต่อหน้าธารกํานัล
จนทําให้สมาชิกสภาสูงทุกคนหนาวสันหลัง
และคนที่จะส่งเสียงร้องโหยหวน กึกก้องทั่วหอประชุมหินอ่อน
ก็คือเจ้า
เขากลับมาได้หรือเปล่า
ข้าไม่รู้
ไม่มีชีพจรหรือคลื่นสมองเลย
ใช้ทุกอย่างที่มีกระตุ้น
(จบภาค 1)
คําบรรยายโดย สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช