Downloaded from YTS.MX
Το Κέιπ Κοντ είναι δημοφιλές θέρετρο στη Νέα Αγγλία.
Αλλά κοντά στην ακτή καταφθάνουν όλο και περισσότεροι λευκοί καρχαρίες,
Official YIFY movies site: YTS.MX
κυνηγώντας με τρόπους που δεν γνωρίζαμε.
Πιθανή επίθεση καρχαρία ανοιχτά του Κέιπ Κοντ.
Κολυμβητής δέχτηκε επίθεση και διακομίστηκε.
Με νέα επιστημονικά στοιχεία και αναπάντεχες ανακαλύψεις...
Αυτά τα ζώα κινούνται απίστευτα γρήγορα.
οι επιστήμονες ελπίζουν να προβλέψουν τη συμπεριφορά τους...
Έχω μαρκάρει καρχαρίες έξι μέτρα από την ακτογραμμή.
για να κρατήσουν τον κόσμο ασφαλή.
Στο βορειοανατολικό άκρο των ΗΠΑ,
το ακρωτήριο Κέιπ Κοντ, στη Μασαχουσέτη, είναι γεμάτο παραλιακές πόλεις.
Το καλοκαίρι είναι περίοδος αιχμής τόσο για τουρίστες...
όσο και για καρχαρίες.
Οι λευκοί καρχαρίες μεταναστεύουν εδώ
για να κυνηγήσουν τον αυξανόμενο πληθυσμό φώκιας.
Ακριβώς δίπλα σε πόλεις και σε παραλίες.
Με πέντε επιθέσεις μέσα σε δέκα χρόνια, μία εξ αυτών θανάσιμη,
πρέπει να ξέρουμε πότε είναι ασφαλές να μπει κάποιος στο νερό.
Οι λευκοί καρχαρίες επιστρέφουν μαζικά.
Οι πληθυσμοί φώκιας έχουν αποκατασταθεί, αλλά έχουμε ένα πρόβλημα.
Παρεμβάλλονται με τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
Ως γονιός, ανησυχώ όταν βλέπω την κόρη μου να μπαίνει στο νερό,
γιατί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα
να έχει καρχαρίες εκεί που κολυμπάει.
Για να μειώσουν τον κίνδυνο επίθεσης,
οι επιστήμονες Γκρεγκ Σκόμαλ και Μέγκαν Ουίντον,
της Υπηρεσίας Προστασίας Καρχαριών Ατλαντικού,
θέλουν να γίνει η δραστηριότητα των καρχαριών προβλέψιμη.
Θέλουμε να μπορούμε να συμβουλεύουμε καλύτερα
δημόσιους φορείς,
ΔΡ ΓΚΡΕΓΚ ΣΚΟΜΑΛ ΙΧΘΥΟΛΟΓΟΣ
κολυμβητές και κοινό
για το πού είναι πιο πιθανό να βρίσκονται αυτά τα ζώα,
και πότε και πού ίσως κυνηγούν φώκιες.
Για να υπολογίσουν πού μπορεί να βρίσκεται ένας καρχαρίας και πότε, μαρκάρουν,
παρακολουθούν και βιντεοσκοπούν τους καρχαρίες σε όλο το ακρωτήρι.
Ένα μεγάλο ερώτημα πάνω στο οποίο δουλεύουμε από το 2014
ΜΕΓΚΑΝ ΟΥΙΝΤΟΝ ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ
είναι πόσοι λευκοί καρχαρίες φθάνουν ετησίως.
Αν υπολογίσουν τον συνολικό αριθμό των λευκών καρχαριών στο Κέιπ Κοντ,
θα είναι μια επιστημονική πρωτιά.
Κάθε φορά που βγαίνουμε με το σκάφος, βλέπουμε νέους καρχαρίες.
Θέλουν επίσης να μάθουν πώς οι καρχαρίες χρησιμοποιούν τον ιδιαίτερο βυθό εδώ
για να κυνηγήσουν φώκιες,
μελετώντας μεταξύ άλλων τις στιγμές πριν την επίθεση.
Αλλά πρώτα, πρέπει να βρουν έναν καρχαρία.
-Εδώ, στα δεξιά, Τζον. -Καλώς, τον είδαμε, Γουέιν.
Οι πιλότοι τούς εντοπίζουν σχετικά εύκολα.
Δεξιά και πάνω τώρα.
Ο πυθμένας είναι καλυμμένος με λευκή άμμο που κάνει καλή αντίθεση
με τις σκούρες γκρι ράχες των ζώων.
Από κάτω μου τώρα.
Ο Γουέιν οδηγεί το ερευνητικό σκάφος προς τον καρχαρία.
Καμιά διακοσαριά μέτρα.
-Τον πλησιάζουμε κάπως ύπουλα. -Εκεί είναι!
Και μετά τον τραβάμε βίντεο με μια κάμερα GoPro.
Κοίτα εδώ ένα ψάρι! Μας περιεργάζεται!
Αν κολυμπάει δίπλα μας στο σωστό βάθος, θα τον μαρκάρει.
Έλα, καλό μου!
Ωραία. Αυτό πήγε τέλεια.
Κάνοντάς το αυτό, συλλέγουμε κάθε λογής πληροφορίες,
πού είδαμε το ζώο, τη θερμοκρασία του νερού,
σε τι βάθος ήταν, πόσο μεγάλο είναι το ζώο.
Και αυτό το κάνουμε ξανά και ξανά μέσα στη μέρα.
Βιντεοσκοπούν καρχαρίες με κάθε λογής σχήμα, μέγεθος και προσωπικότητα.
Ήρθε καταπάνω στην κάμερα!
Είναι σίγουρα ξαναμμένος. Αυτοί οι μικροί είναι συνήθως ζόρικοι.
Γυρνάει στο σκάφος, για να δούμε!
Είναι γεμάτος γρατζουνιές φώκιας, έδωσε σίγουρα μάχες!
Οι πιο νεαροί και μικροί καρχαρίες, όπως αυτός, είναι συνήθως άπειροι κυνηγοί.
Δεν είναι τόσο καλοί κυνηγοί, ακονίζουν τις δεξιότητές τους.
Οι φώκιες είναι μεγάλα ζώα.
Είναι και οι ίδιες επιδέξιοι θηρευτές.
Έχουν μεγάλα νύχια και δόντια.
Οπότε, αν ο καρχαρίας δεν την ξεκάνει με ένα χτύπημα,
εκείνη θα αντεπιτεθεί.
Το λέμε "εξάνθημα φώκιας". Το ρύγχος είναι όλο γρατζουνιές.
Και κάποιοι από αυτούς, ειδικά οι πιο μικροί καρχαρίες,
που ακόμα δεν έχουν μάθει πώς να εξολοθρεύουν μια φώκια,
έχουν πολλά και μεγάλα σημάδια από γρατζουνιές φώκιας.
Κάθε μαρκάρισμα βοηθά στην καταγραφή και την παρακολούθηση των καρχαριών.
Τον πέτυχα!
Μια χαρά μαρκάρισμα!
Για δείτε!
Είναι από πίσω μας!
Αμάν, χτύπησε το... Μας κοπάνησε!
Δεν μας γουστάρει.
Το υποψιάστηκα ότι αυτός εδώ θέλει να μας εμβολίσει!
Νόμιζα ότι θα έφευγε στα ανοιχτά, γιατί άρχισε να επιταχύνει,
και μετά έκανε μεταβολή
και εμβόλισε το σκάφος!
Το καταλάβαμε εξ αρχής ότι ήταν ξαναμμένος.
Είναι σε υπερδιέγερση για εύρεση τροφής,
και αυτοί είναι οι καρχαρίες που με ανησυχούν όταν κάποιος σέρφερ, δύτης
ή κολυμβητής έρχεται εδώ έξω.
Απίστευτο.
Η έρευνά τους δείχνει ότι πληθυσμός αυξάνεται ολοένα,
αλλά πόσοι καρχαρίες υπάρχουν εδώ;
Από το 2014, κάναμε εντατική μελέτη του πληθυσμού, βγαίνοντας με το σκάφος
δύο φορές την εβδομάδα, τραβώντας βίντεο στον βυθό και
φτιάξαμε ένα αρχείο των λευκών καρχαριών του Κέιπ Κοντ.
Τώρα αξιοποιούμε αυτές τις πληροφορίες
για να υπολογίσουμε τον αριθμό του πληθυσμού.
Έχουν καταγράψει εκατοντάδες,
αλλά πιστεύουν ότι συνολικά υπάρχουν εκατοντάδες παραπάνω.
είκοσι πέντε χρόνια πριν, αν κάποιος έλεγε,
ότι θα υπάρχουν πολλοί λευκοί καρχαρίες που τρώνε φώκιες
κι ότι εγώ θα τους καταγράφω, θα τον αποκαλούσα τρελό.
Όμως, έχουμε καταγράψει παραπάνω από 250 λευκούς καρχαρίες την τελευταία δεκαετία,
πράγμα όντως απίστευτο,
όμως, βασικά, ένα φυσικό οικοσύστημα που αποκαθίσταται.
Ο λόγος; Οι φώκιες.
Πριν το 1970, οι ψαράδες έβλεπαν τις φώκιες ως απειλή και τις σκότωναν.
Ο πληθυσμός τους αποδεκατίστηκε.
Και χωρίς μια σταθερή πηγή τροφής, οι καρχαρίες έφυγαν.
Επί σειρά γενεών, οι φώκιες ήταν λιγοστές και οι λευκοί καρχαρίες σπάνιοι.
Αλλά, το 1972 οι φώκιες ανακηρύχθηκαν προστατευόμενο είδος
βάσει του νόμου προστασίας θαλάσσιων θηλαστικών.
Υπολογίζεται ότι πλέον ζουν έως και 50 χιλιάδες φώκιες στο Κέιπ Κοντ.
Ο αριθμός τους έχει ανακάμψει.
Το ίδιο και των καρχαριών.
Υπάρχει ένα εκπληκτικό φυσικό οικοσύστημα,
με έναν θηρευτή, τον λευκό καρχαρία, και ένα θήραμα, τις φώκιες.
Έπειτα, υπάρχουν οι τουρίστες
που παρεμβάλλονται μεταξύ θηρευτή-θηράματος.
Και συνειδητοποιήσαμε ότι είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη τη δημόσια ασφάλεια.
Κι έτσι, τα τελευταία χρόνια, αρχίσαμε να εξετάζουμε εντατικά
τη θηρευτική συμπεριφορά του λευκού καρχαρία.
Παγκοσμίως, οι λευκοί καρχαρίες αιφνιδιάζουν το θήραμά.
Εκτοξεύονται από τα βάθη με τέτοια δύναμη που πηδάνε στον αέρα.
Αλλά όχι στο Κέιπ Κοντ.
Εδώ, οι παραλίες περιβάλλονται από ρηχές προσαμμώσεις.
Χωρίς το πλεονέκτημα του βάθους, είναι δύσκολο να αιφνιδιάσουν τις φώκιες.
Πρέπει να κυνηγήσουν πιο έξυπνα.
Η αποστολή του Γκρεγκ και της Μέγκαν είναι να ανακαλύψουν το πώς.
Η στρατηγική του λευκού καρχαρία είναι να στήνει ενέδρα.
Οι φώκιες μένουν κολλητά στην ακτή.
Ξέρουν ότι αν μείνουν στα ρηχά, οι καρχαρίες δεν πλησιάζουν.
Κι έτσι, οι καρχαρίες όντως
παλεύουν να κυνηγήσουν στα ρηχά.
Παρατηρώντας τους εδώ στην ακτή,
απλώς κόβουν βόλτες στην ακτογραμμή,
περιμένοντας μια φώκια να ξανοιχτεί από λάθος της.
Στην παραλία δεν υπάρχει κίνδυνος, αλλά οι φώκιες τρώνε ψάρια.
Έτσι, αφήνουν αναγκαστικά την ασφάλεια της ακτής.
Για τους καρχαρίες, κάθε φώκια που μπαίνει στο νερό είναι ένα πιθανό πλούσιο γεύμα.
Για να επιβιώσει, ο λευκός καρχαρίας πρέπει να τρώει 18 κιλά λίπος ανά βδομάδα.
Και θα ρισκάρει τα πάντα για να το βρει.
Σε αυτά τα ρηχά νερά, ένας θηλυκός καρχαρίας σκότωσε μια φώκια,
αλλά η μάχη δεν τελείωσε εδώ.
Τα κύματα ξεβράζουν το κουφάρι στην ακτή, όπου δεν μπορεί να το φτάσει.
Αλλά ο θηλυκός καρχαρίας παραμένει κοντά.
Ξεπερνά τα όριά της προσπαθώντας να φτάσει τη φώκια σε νερό βάθους λίγων εκατοστών!
Αν δεν τα καταφέρει, θα δαπανήσει πολύτιμη ενέργεια.
Είναι σε ρηχά νερά.
Βλέπεις το ραχιαίο πτερύγιό της να εξέχει από το νερό καθώς πλησιάζει.
Αλλά είναι πολύ μακριά.
Μια κηλίδα αίματος από τη φώκια έχει προσελκύσει κι άλλους καρχαρίες,
τώρα είναι η τελευταία ευκαιρία για το μεγάλο θηλυκό.
Ένα γεύμα τόσο πλούσιο σε λιπαρά και πρωτεΐνη αξίζει τον κόπο και το ρίσκο.
Η φώκια είναι τέλειο γεύμα για τον λευκό καρχαρία.
Δεν είναι το μόνο που τρώνε.
Αλλά μία φώκια αντιστοιχεί σε εκατοντάδες ή χιλιάδες ψάρια από άποψη ενέργειας.
Όμως το πιάσιμο μιας φώκιας είναι δύσκολο και 8 στις 10 προσπάθειες αποτυγχάνουν.
Όπως και να έχει, η επιστροφή των αρπακτικών καρχαριών
σε ένα τόσο δημοφιλές θέρετρο, μπορεί να κρύβει κινδύνους.
Ο Γκρεγκ και η Μέγκαν θέλουν να κατανοήσουν καλύτερα τους καρχαρίες.
Μας ενδιαφέρει η συμπεριφορά
και το πώς αποφασίζουν για το σημείο
και τον χρόνο που θα επιτεθούν σε μια φώκια.
Αλλά το να δει κάποιος τη στιγμή της επίθεσης
είναι κάτι πολύ ασυνήθιστο, και η βιντεοσκόπησή της ακόμα πιο σπάνια.
Έτσι, βοήθησαν να αναπτυχθεί
μια κάμερα νέας τεχνολογίας που δεν έχει χρησιμοποιηθεί στο Κέιπ Κοντ.
Για πρώτη φορά, αυτοί οι πομποδέκτες καταγράφουν
τη συμπεριφορά του καρχαρία από την καρδιά της δράσης.
Έχει ενσωματωμένο σύστημα κάμερας.
Έτσι, μπορεί να καταγράψει οτιδήποτε κάνει ο καρχαρίας.
Στην ουσία, ο θεατής θα έχει θέα από την πλάτη του καρχαρία
για μερικές μέρες
και θα βλέπει τη συμπεριφορά του.
Το ζώο θα επιδείξει διάφορες συμπεριφορές,
τις οποίες θα καταγράφουμε, όχι απλά κάθε ώρα ή λεπτό, αλλά κάθε δευτερόλεπτο.
Εδώ, στα δεξιά, Τζον. Αρκετά βαθιά.
Ο πομποδέκτης περιέχει τη συσκευή που έχει κάθε smartphone, η οποία
καταγράφει τη δραστηριότητα. Έχει ένα τρισδιάστατο επιταχυνσιόμετρο
που καταγράφει 20 φορές το δευτερόλεπτο
τις κινήσεις και τη συμπεριφορά του ζώου.
-Ωραίο ψάρι. -Είναι μεγάλο, πολύ όμορφο.
Δεν βλέπω πομποδέκτη.
Είναι ο Κέρβι Σλοθ!
Ένας λευκός καρχαρίας 3,5 μέτρων.
Ίσως κάποιος σκεφτεί ότι δεν είναι πολύ επιστημονικό να τους δίνουμε ονόματα.
Αλλά αυτό μάς βοηθάει να θυμόμαστε κάθε ζώο ξεχωριστά.
Λέμε "Α, είναι ο Κέρβι Σλοθ".
Πολλοί νομίζουν ότι οι καρχαρίες είναι ίδιοι.
Αλλά έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και αποχρώσεις στο σώμα τους
και έτσι τους αναγνωρίζουμε από την επιφάνεια.
-Δυσκολεύει το πράγμα, βγήκαν οι μαγνήτες; -Ναι!
Πάμε να το κάνουμε.
Κινείται λίγο αριστερά, Τζον.
Ο πομποδέκτης πρέπει να τοποθετηθεί τέλεια
ώστε η κάμερα να καταγράφει τις κινήσεις του Κέρβι Σλοθ.
Πιο σιγά.
Του αρέσει να ανεβαίνει, θα τον πετύχουμε μετά.
Το κάνουν αυτό κάποιες φορές. Παρατηρήσαμε από τους πομποδέκτες
ότι ανεβοκατεβαίνουν, κάνοντας κάτι σαν κυματοειδή βουτιά.
Αυτός πρέπει να ανέβει τώρα προς τα πάνω για να τον μαρκάρουμε!
Έλα, ανέβα, πάμε.
Μπράβο, φαίνεται τέλειο!
-Ναι! -Γιούπι!
Τώρα, η ομάδα απλώς θα περιμένει να δει τι θα κάνει ο Κέρβι Σλοθ.
Να 'τος!
Εκεί πέρα είναι!
Ο μπαγάσας κυνηγά κοντά στην ακτή.
Ένας από τους καρχαρίες που μόλις του βάλαμε πομποδέκτη,
ο Κέρβι Σλοθ, κοντοζυγώνει κάποιες φώκιες πολύ κοντά στην ακτή.
-Κάνει αυτό ακριβώς που θέλουμε. -Ακριβώς.
Σκοπός της έρευνας είναι να προσδιορίσει
τέτοιες συμπεριφορές και να μάθουμε πώς κυνηγούν
φώκιες στα νερά γύρω από τις παραλίες μας εδώ.
Θέλουμε να μάθουμε πότε, πού και πώς οι λευκοί καρχαρίες
επιτίθενται στη λεία τους, τις φώκιες.
Αν βρούμε μοτίβα συμπεριφοράς, θα είμαστε σε θέση
να προβλέψουμε πού είναι πιθανό να βρίσκονται αυτά τα ζώα
σε σχέση με τις ανθρώπινες δραστηριότητες και τον τρόπο εύρεσης τροφής τους.
Και θα το πετύχουμε με αυτό.
Σε μερικές μέρες, ο πομποδέκτης θα αποσπαστεί από τον καρχαρία.
Αν ο Γκρεγκ και η Μέγκαν εντοπίσουν το ραδιοσήμα του πομποδέκτη,
θα ανακτήσουν τα πολύτιμα δεδομένα του.
Και, πιθανόν, λεπτομερές υλικό βίντεο από μια επίθεση.
-Εντάξει, τον είδαμε αυτόν, Γουέιν. -Εντάξει, δεξιά και πάνω.
Γίνεται όταν έχει πλημμυρίδα ή άμπωτη; Τη μέρα ή τη νύχτα;
Αξιοποιούμε διάφορα εργαλεία για να κατανοήσουμε
ποιες περιβαλλοντικές συνθήκες οδηγούν σε αυτό το φυσικό συμβάν.
Επέστρεψα, πάω στα δεξιά τώρα.
Οι μεγαλύτερες πιθανότητες να δεις καρχαρία είναι από ψηλά.
Κατ' εμέ, ο αριθμός καρχαριών
ΓΟΥΕΪΝ ΝΤΕΪΒΙΣ ΠΙΛΟΤΟΣ
που βλέπω είναι πολύ μεγαλύτερος απ' ό,τι βλέπει ο μέσος άνθρωπος.
Γιατί, η στερεοτυπική εικόνα ενός λευκού καρχαρία
με το πτερύγιο να σχίζει το νερό,
όπως στα Σαγόνια του Καρχαρία, δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ.
Είναι όλοι στον βυθό. Για αυτό κάνω ό,τι κάνω.
Και ο μόνος τρόπος να βρεις καρχαρία είναι με το αεροπλάνο.
Έχω δει πολλές φορές φώκιες να ξεφεύγουν παρά τρίχα από καρχαρία.
Αλλά, τις περισσότερες φορές, οι φώκιες είναι σε εγρήγορση και ευκίνητες.
Εδώ, η φώκια πηδάει αστραπιαία στο πλάι και κάνει κύκλο 180 ή 270 μοιρών.
Πηγαίνει πίσω από τον καρχαρία, στην ουρά του, όπου είναι ασφαλής.
Ακόμα και από τέτοιο ύψος, ο Γουέιν βλέπει απόπειρες θήρευσης
μόνο δύο-τρεις φορές τον χρόνο.
Αλλά δεν είναι το μόνο που βλέπει.
Ο κόσμος στην παραλία δεν ξέρει ότι είναι εκεί.
Κολυμπούν δίπλα στους κολυμβητές, δίπλα στους σέρφερ.
Οι επικίνδυνες επαφές με κόσμο είναι σπάνιες.
Αλλά πρέπει να προσέχεις πολύ.
Ο τουρισμός είναι η βάση της οικονομίας του ακρωτηρίου.
Το καλοκαίρι, ο πληθυσμός εδώ υπερδιπλασιάζεται,
το ίδιο και ο αριθμός των λουόμενων.
Είναι επίσης περίοδος αιχμής για τους καρχαρίες.
Την τελευταία δεκαετία, στο Κέιπ Κοντ σημειώθηκαν πέντε επιθέσεις σε ανθρώπους.
Η πιο πρόσφατη, το 2018, ήταν θανάσιμη.
Το θύμα διακομίστηκε και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Αλλά οι περισσότεροι λουόμενοι,
τουρίστες και ντόπιοι, δεν έχουν αλλάξει τις κολυμβητικές τους συνήθειες.
Οι ντόπιοι ανησυχούν για τον αντίκτυπο στον τουρισμό.
Αλλά οι τουρίστες, όπως και οι λευκοί καρχαρίες, συνεχίζουν να πληθαίνουν.
Η ύπαρξη καρχαριών τόσο κοντά στην ακτή έχει γίνει τουριστική ατραξιόν.
Οι φώκιες προσελκύουν κι αυτές το δικό τους κοινό.
Με περισσότερο κόσμο στο νερό,
η κατανόηση του τρόπου που κυνηγούν οι καρχαρίες,
είναι πιο σημαντική από ποτέ.
Ο οικολόγος θαλάσσιου τοπίου, Μπράιαν Λεγκέρ, από το Κέντρο Παράκτιων Μελετών,
εργάζεται με τους Γκρεγκ και Μέγκαν στην πρόβλεψη συμπεριφοράς καρχαριών.
Μια χαρά.
Και έχει κάνει μια σημαντική ανακάλυψη.
Παρακολουθεί τις κινήσεις των καρχαριών στον πυθμένα και στις προσαμμώσεις
σε μια κλίμακα που δεν έχει ξαναγίνει εδώ.
Μέχρι σήμερα,
κατανοούσαμε πώς οι καρχαρίες
ΜΠΡΑΪΑΝ ΛΕΓΚΕΡ ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ
κινούνται από παραλία σε παραλία, μίλια μακριά.
Αλλά όσον αφορά τους λουόμενους, αυτό δεν με βοηθά να δω
πού είναι ο καρχαρίας σε σχέση με αυτούς.
Χρειαζόμαστε έναν τρόπο μελέτης αυτών των ζώων σε μια κλίμακα
πιο λεπτομερή, για να δούμε πώς χρησιμοποιούν τα αβαθή
και τις αύλακες, τα κύματα και τα ρεύματα.
Το πρώτο βήμα του Μπράιαν ήταν μια έρευνα με σόναρ, που έδειχνε περιοχές του βυθού.
Δημιούργησε τους πιο λεπτομερείς χάρτες του θαλάσσιου υπεδάφους του ακρωτηρίου.
Βάσει αυτών ανακάλυψε έναν τρόπο να παρατηρεί τις κινήσεις
των καρχαριών σε μια κλίμακα στιγμή προς στιγμή.
Εδώ έχουμε χιλιάδες μεμονωμένες τοποθεσίες
από περίπου 60 διαφορετικούς καρχαρίες που ήταν παρόντες
κάθε δύο ώρες, καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2021.
Κάθε κόκκινη κουκκίδα δείχνει πού έχει βρεθεί καρχαρίας.
Και αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι
στις ρηχές αυτές περιοχές βρίσκεται τον περισσότερο καιρό κάποιος καρχαρίας.
Η συμπεριφορά των καρχαριών σε μία τοποθεσία ξεχωρίζει.
Μια εστία καρχαριών με μεγαλύτερη δραστηριότητα από κάθε άλλη,
σε ένα σημείο όπου κοπάδια από φώκιες βγαίνουν στην ξηρά.
Στην αύλακα.
Ένα μέρος όπου τα ρεύματα δημιουργούν δύο προσαμμώσεις με μια τάφρο στη μέση.
Η άμμος κινείται κατά μήκος του ακρωτηρίου σχηματίζοντας δύο παράλληλες προσαμμώσεις
μία δίπλα στην ακτή και μία λίγο πιο έξω,
με μια βαθιά αύλακα στη μέση.
Οι καρχαρίες διασχίζουν αυτή την περιοχή δίπλα στην εσωτερική προσάμμωση
κινούμενοι στον πυθμένα προς τη φωλιά των φωκιών.
Μια ύπουλη επίθεση, χρησιμοποιώντας την αύλακα για βάθος,
την προσάμμωση για κάλυψη και το θολό πράσινο νερό για καμουφλάζ.
Δεν κάνουν πράγματα στην τύχη.
Οι καρχαρίες ακολουθούν τον πυθμένα της θάλασσας
και προσαρμόζονται στο περιβάλλον, για να κυνηγήσουν φώκιες.
Είναι μια μοναδική στρατηγική που δεν βλέπουμε αλλού στον κόσμο.
Επιδεικνύουν μια διαφορετική συμπεριφορά
από αυτές που έχουμε δει σε άλλες εστίες καρχαριών ανά τον κόσμο.
Σημαντικές νέες πληροφορίες για τη Μέγκαν και τον Γκρεγκ.
Το Κέιπ Κοντ είναι ίσως το πιο δύσκολο μέρος στον κόσμο για τον λευκό καρχαρία
όσον αφορά το κυνήγι φώκιας.
Πρέπει να βρει έναν τρόπο να ελίσσεται στα ρηχά νερά,
πώς να στήνει ενέδρα στο θήραμά του.
Οπότε, πρέπει να είναι πολύ μεθοδικός.
Συνήθως θεωρούμε ότι τα ψάρια δεν χρειάζεται να μάθουν, αλλά δεν ισχύει.
Έχουν τις γνωστικές ικανότητες για να προσαρμόζονται βάσει εμπειριών.
Και θα σας πω το εξής,
κάθε φορά που ένας καρχαρίας βάζει στόχο να σκοτώσει κάτι,
δαπανά τεράστια ποσά ενέργειας.
Και αν δεν ανταμειφθεί ενεργειακά,
με ένα πλούσιο γεύμα στο τέλος, τότε είναι σπατάλη ενέργειας.
Αν αυτό γίνεται συχνά, δεν θα επιβιώσει.
Ακόμα κι ένας έμπειρος καρχαρίας δεν θα ορμήσει αν δεν είναι σίγουρος
ότι μπορεί να αιφνιδιάσει και να σκοτώσει τη φώκια.
Όσοι καταφέρνουν να τραφούν εδώ, έχουν βρει το κόλπο.
Θέλουν να τρέφονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Θέλουμε να ανακαλύψουμε πώς το καταφέρνουν.
Νέες τεχνολογίες, όπως ο πομποδέκτης στον Κέρβι Σλοθ, μπορεί να δώσουν στοιχεία
για τις σημαντικές στιγμές πριν την επίθεση.
Έχουμε μόλις αρχίσει να ξετυλίγουμε το κουβάρι.
Έχουν περάσει δύο μέρες, και ο πομποδέκτης του Κέρβι Σλοθ βγαίνει στην επιφάνεια.
Η Μέγκαν εντοπίζει το ραδιοσήμα του για να τον περισυλλέξει.
Το βίντεο μπορεί να ρίξει φως στο πώς κυνηγούν οι καρχαρίες στο Κέιπ Κοντ.
Οι πομποδέκτες έχουν κάμερα.
Είναι σαν να καβαλάς τη ράχη του καρχαρία,
κι έτσι μπορείς να δεις ακριβώς τι κάνει το ζώο.
Είναι απίθανο. Μπορείς να δεις πόσο ρηχά βρίσκεται.
Βλέπεις επιφάνεια του νερού και πυθμένα.
Να 'το!
Κάτι κυνηγά.
Είναι εντυπωσιακό το πόσο γρήγορα επιταχύνουν αυτά τα ζώα.
Είναι τόσο δυνατά. Δεν αυξήσαμε την ταχύτητα του βίντεο.
Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες βλέπουν
μια επίθεση από την οπτική του καρχαρία.
Θα φάει ο Κέρβι Σλοθ ή θα μείνει νηστικός;
Αν, λοιπόν, δούμε τον Κέρβι Σλοθ σε αργή κίνηση,
μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τι είναι αυτό που κάνει.
Είναι απίστευτο πόσο γρήγορα κινούνται αυτά τα ζώα,
αλλά βλέπετε ακριβώς τι κάνει.
Εντοπίζει κάτι στο οπτικό του πεδίο και μετά ξανακοιτάζει καλύτερα.
Να 'το! Ξαναγύρισε να κοιτάξει.
Και βλέπετε πόσο γρήγορα ορμάει.
Είναι μια σκιά εκεί που μετά βίας ξεχωρίζει.
Βασικά, είναι μια φώκια.
Βλέπουμε το ραχιαίο πτερύγιο να σχίζει την επιφάνεια.
Εδώ βλέπουμε μια μεγάλη αναταραχή στο νερό
και αυτό εκεί, αυτή η γκρίζα κουκκίδα, είναι μια φώκια.
Βλέπουμε πόσο γρήγορα κολυμπάει, κλωτσάει το νερό,
ξέρει ότι την καταδιώκει ένας λευκός καρχαρίας.
Αλλά τελικά ξεφεύγει.
Οπότε, αυτή η απόπειρα θήρευσης απέτυχε.
Αλλά μάθαμε πολλά από την αλληλεπίδραση.
Ο Κέρβι Σλοθ φτάνει τόσο κοντά στη φώκια σε κάποια φάση
που σχεδόν αναρωτιέσαι "Μα πώς του ξέφυγε;"
Αλλά οι φώκιες είναι και αυτές εκπληκτικά ζώα.
Γίνονται πολύ ευέλικτες, μόλις καταλάβουν ότι ένας καρχαρίες τις ζυγώνει.
Πολλές φορές καταφέρνουν να ξεφύγουν.
Μέσα από αυτά τα βίντεο,
όχι μόνο καταλάβαμε καλύτερα τη θηρευτική συμπεριφορά,
αλλά είδαμε πόσο σκληρά προσπαθούν για να καταφέρουν
να τραφούν με φώκιες στα ανοιχτά του Κέιπ Κοντ.
Κάποιοι ντόπιοι πιστεύουν ότι οι καρχαρίες και οι φώκιες δεν ανήκουν εδώ.
Μεγάλωσα στο Κέιπ Κοντ. Είμαι επαγγελματίας ψαράς 21 χρόνια.
Όταν ήμουν παιδί, σπάνια βλέπαμε φώκιες.
Τώρα έχουμε πρόβλημα, έχουν υπεραυξηθεί
και αποδεκατίζουν τον πληθυσμό των ψαριών
ΝΙΚ ΜΟΥΤΟ ΑΛΙΕΑΣ
και καταστρέφουν το εύθραυστο οικοσύστημά μας εδώ.
Το ψάρεμα είναι μέρος της κουλτούρας
του Κέιπ Κοντ (Ακρωτήριο του Βακαλάου) που άλλοτε έβριθε από βακαλάους.
Οι φθίνοντες πληθυσμοί ψαριών, λόγω της υπεραλίευσης επί δεκαετίες
καθιστούν πιο δύσκολο τον βιοπορισμό των ψαράδων.
Πολλοί κατηγορούν τις φώκιες.
Σε τελική ανάλυση, οι φώκιες εδώ έχουν άμεση
επίδραση στα καθαρά μου κέρδη, στον βιοπορισμό τον δικό μου,
της οικογένειάς μου, στην επιχείρησή μου, και αυτό με πλήττει.
Οι τόσες φώκιες εδώ προσέλκυσαν λευκούς καρχαρίες.
Και πλέον είναι επικίνδυνο να μπεις στο νερό.
Αν η κόρη μου μπει στη θάλασσα,
υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να πεθάνει.
Πολλοί θεωρούν τους καρχαρίες και τις φώκιες ένα πρόσφατο φαινόμενο.
Αλλά οι αυτόχθονες της φυλής Μάσπι Γουαμπανόαγκ
ζούσαν αρμονικά με τις φώκιες και τους καρχαρίες για αιώνες.
Αυτά τα νερά μάς τρέφουν εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Ο πολιτισμός μας ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με τις φώκιες.
Λένε ότι οι φώκιες και οι καρχαρίες είναι κάτι νέο.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΟΥΙΝΤΕΝ ΑΥΤΟΧΘΩΝ
Αυτό δεν συμφωνεί με τα ιστορικά αρχεία
και ούτε με τις προφορικές μαρτυρίες της φυλής μας.
Οι φώκιες και οι καρχαρίες επιστρέφουν. Η Μητέρα Φύση έχει τεράστια δύναμη.
Το ότι η άγρια ζωή επιστρέφει σημαίνει
ότι τα ζώα αυτά έχουν τους πόρους να τραφούν
Όλα είναι αλληλεξαρτώμενα.
Αυτό πιστεύουμε σαν φυλή, ότι κάθε πλάσμα έχει δικαίωμα στη ζωή.
Έτσι, πρέπει να του δείχνουμε σεβασμό.
Έρχονται εδώ συγκεκριμένες εποχές,
όπως ακριβώς αφήνουμε τους τουρίστες να έρχονται...
και να κατακλύζουν τους δρόμους και να αναστατώνουν τους ντόπιους.
Με αυτούς έχουμε υπομονή.
Οπότε, πρέπει όλοι να δείχνουμε υπομονή
σε όλα τα πλάσματα, τους καρχαρίες, τις φώκιες, όλα.
Οι γκρίζες φώκιες είναι οι πιο κοινές φώκιες στο Κέιπ Κοντ.
Φτάνουν τα τρία μέτρα μήκος και ζυγίζουν σχεδόν 400 κιλά.
Στην ξηρά είναι αδέξιες. Αλλά στο νερό είναι άριστες κολυμβήτριες.
Είναι περίεργες και παιχνιδιάρες.
Και τα νερά γύρω από το ακρωτήρι
είναι πλούσια σε ψάρια και οστρακόδερμα που λατρεύουν να τρώνε.
Είναι ένας παράδεισος για τις γκρίζες φώκιες, όλο τον χρόνο.
Αλλά κάθε φορά που μπαίνουν στο νερό, είναι ευάλωτες.
Μια αναμέτρηση με καρχαρία άφησε σοβαρά τραύματα σε αυτήν τη φώκια.
Αν και οι φώκιες έχουν μοναδικές ικανότητες επούλωσης,
η επόμενη φορά που θα μπει στο νερό μπορεί να είναι και η τελευταία.
Η γκρίζα φώκια πρέπει να τρώει κάθε μέρα έως το 6% του βάρους της για να επιβιώσει.
Άρα δεν υπάρχει χρόνος για ανάρρωση.
Πρέπει να μπει στο νερό για να τραφεί.
Η επίθεση που της προκάλεσε το φούσκωμα ίσως αποδειχθεί θανάσιμη.
Καθώς δεν μπορεί να βουτήξει, δεν μπορεί να φάει.
Είναι μια εύκολη λεία που δεν πέρασε απαρατήρητη.
Αλλά ο καρχαρίας δεν επιτίθεται!
Είναι αδιανόητο με βάση την αντίληψή μας για αυτά τα ζώα.
Μα αυτά δεν είναι μεγάλα, πορωμένα αρπακτικά;
Κάποιοι τις θεωρούν άμυαλες μηχανές που απλά τρώνε.
Μήπως αντί για άμυαλοι δολοφόνοι, είναι επιλεκτικοί καλοφαγάδες;
Τα πράγματα είναι διαφορετικά από την τηλεόραση και τις ταινίες.
Οπότε, αυτό μου έκανε τρομερή εντύπωση.
Είναι ένα ερώτημα για την επόμενη περίοδο καρχαριών.
Προς το τέλος του καλοκαιριού, οι λευκοί καρχαρίες μεταναστεύουν
νότια μέχρι τη Φλόριντα για να αποφύγουν το κρύο.
Τον χειμώνα, το έρημο τοπίο του Κέιπ Κοντ έχει μια απόκοσμη ομορφιά.
Το χιόνι πέφτει πάνω στα άδεια εξοχικά.
Αλλά για τις γκρίζες φώκιες, αυτή είναι η πιο σημαντική εποχή του χρόνου.
Είναι εδώ για να μεγαλώσουν τα μικρά τους.
Έπειτα από 11 μήνες, οι θηλυκές γκρίζες φώκιες γεννούν ένα και μόνο μωρό.
Όταν γεννιέται, το μωρό ζυγίζει περίπου 15 κιλά, αλλά τις επόμενες 3 εβδομάδες,
πίνοντας το θρεπτικό γάλα της μητέρας του, παίρνει περίπου 1,5 κιλό τη μέρα.
Για το διάστημα αυτό, μόνη δουλειά της μητέρας είναι να φροντίζει το μωρό.
Δεν αφήνει το μικρό της, ούτε για να τραφεί.
Είναι μια ευάλωτη περίοδος τόσο για τη μητέρα όσο και για το μωρό.
Έτσι, εγκαθίστανται σε αυτή την απομονωμένη παραλία
στο άκρο του ακρωτηρίου, για τον χειμώνα.
Η βιολόγος δρ Άντρεα Μπογκομόλνι παρακολουθεί τον ρόλο τους στο περιβάλλον.
Ορισμένοι έχουν εσφαλμένες αντιλήψεις
για τις γκρίζες φώκιες, ειδικά εδώ.
Μία είναι ότι τρώνε όλα τα ψάρια, όχι μόνο ορισμένα.
ΔΡ ΑΝΤΡΕΑ ΜΠΟΓΚΟΜΟΛΝΙ ΒΙΟΛΟΓΟΣ
Κάτι το οποίο δεν ισχύει.
Τρώνε ό,τι υπάρχει σε αφθονία.
Η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από μικρά ψαράκια.
Μελέτες δείχνουν ότι το άζωτο στα περιττώματα της φώκιας
λειτουργεί ως λίπασμα για το γρασίδι της παραλίας, βοηθώντας
στη σταθεροποίηση των αμμόλοφων και στην προστασία από θαλασσοταραχές.
Το άζωτο που περιέχουν τα περιττώματα της φώκιας
είναι ευεργετικό για το γρασίδι της παραλίας.
Επομένως, τα οικοσυστήματα μπορεί να αλλάζουν με τρόπους
που δεν περιμέναμε καθώς αυτά τα ζώα επιστρέφουν στο περιβάλλον τους.
Είναι συναρπαστικό.
Την άνοιξη, μητέρες και τα μικρά τους επιστρέφουν στη θάλασσα για τροφή.
Επιστρέφουν και οι καρχαρίες. Και είναι πεινασμένοι.
Έπειτα από ένα μακρύ ταξίδι, πρέπει να αναπληρώσουν τα αποθέματα λίπους τους.
Κι ένα πρόσφατα σκοτωμένο θήραμα που επιπλέει στα ρηχά
είναι μια ευκαιρία που αυτό το μεγάλο αρσενικό δεν μπορεί να χάσει.
Αλλά σε βάθος μόλις 60 εκατοστών, είναι ρίσκο.
Είναι επικίνδυνο. O καρχαρίας είναι τεράστιος.
Πιθανόν ζυγίζει παραπάνω από 450 κιλά.
Στα μεγάλα ψάρια δεν αρέσουν τα ρηχά νερά, ειδικά αν υπάρχουν
ρεύματα ή κύματα που τα σπρώχνουν ακόμα πιο έξω.
Μπορεί να καταλήξουν στην αμμουδιά πάρα πολύ εύκολα.
Ένα ρίσκο που ο καρχαρίας παίρνει
και θα πιάσει αυτήν τη φώκια πάση θυσία,
ακόμα και στα ρηχά.
Δεν είναι καλό μέρος για μεγάλα ψάρια. Ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται
ότι ο καρχαρίας δεν έχει "όπισθεν", μπορεί να πάει μόνο προς τα εμπρός.
Ένα και μόνο κύμα μπορεί να τον παρασύρει σε σημείο-παγίδα.
Δεν μπορούν να πάνε πίσω. Έτσι, αν ο καρχαρίας βρεθεί στην άμμο,
θα πρέπει να στριφογυρίσει, να κυλιστεί και να παλέψει για να ξεφύγει.
Και μερικές φορές δεν τα καταφέρνουν και πεθαίνουν.
Κυνηγώντας εκεί που σκάει το κύμα, ο καρχαρίας έχει σχεδόν βγει από το νερό!
Κάτι τέτοιο βιντεοσκοπείται για πρώτη φορά.
Χτυπώντας τη δυνατή ουρά του, ο καρχαρίας καταφέρνει να βρεθεί πάλι στο νερό.
Σέρνει τη φώκια έξω από την επικίνδυνη περιοχή.
Επιτέλους, μπορεί να φάει!
Η αναταραχή δεν πέρασε απαρατήρητη.
Δύο ακόμα καρχαρίες πλησιάζουν, το οποίο είναι σπάνιο θέαμα.
Οι λευκοί καρχαρίες θεωρούνται μοναχικά ζώα.
Είναι κάτι πρωτόγνωρο να βλέπουμε πολλούς καρχαρίες σε μία λεία.
Μόλις ο κυρίαρχος καρχαρίας φύγει, έρχεται ο δεύτερος μεγαλύτερος σε μέγεθος,
ίσως για μια γρήγορη δαγκωνιά, προτού επιστρέψει ο άλλος καρχαρίας.
Σπάνια έχει καταγραφεί να τρέφονται πολλοί καρχαρίες συνεργατικά.
Πρώτη φορά το βλέπουμε να συμβαίνει στο Κέιπ Κοντ.
Αναπάντεχα νέα στοιχεία δείχνουν ότι είναι πιο κοινωνικοί από ό,τι φανταζόμασταν.
Οι άνθρωποι θεωρούν τους λευκούς καρχαρίες κάπως μοναχικούς
και όχι απαραίτητα τα πιο έξυπνα ζώα.
Πιστεύουν ότι είναι σαν μύτες που κολυμπούν,
ότι το μόνο που κάνουν είναι να ψάχνουν το επόμενό τους γεύμα,
αλλά υπάρχουν περίπλοκες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις
που οι επιστήμονες τώρα αρχίζουν να κατανοούν.
Αυτοί οι τρεις καρχαρίες είναι σαν να δίνουν σειρά
ο ένας στον άλλον καθώς τρέφονται, σαν κάποιου είδους χορογραφία.
Με αφήνει πραγματικά άναυδη.
Δεν τσακώνονται, δεν υπάρχει ανταγωνισμός,
το οποίο είναι πραγματικά απίστευτο.
Δεν έχουμε ξαναδεί αυτό το είδος συμπεριφοράς στο Κέιπ Κοντ.
Και αυτό το μεγάλο αρσενικό μπορεί να είναι ένας καρχαρίας που ξέρουν.
Νομίζω ότι μπορούμε να αναγνωρίσουμε
τον πιο μεγάλο καρχαρία από τους τρεις.
Αυτός ο καρχαρίας ήταν τόσο κοντά στην παραλία,
ώστε είδαμε καθαρά κάποια από τα σημάδια του και το ραχιαίο πτερύγιο,
το οποίο είναι μοναδικό σε κάθε ζώο.
Είναι ό,τι το δακτυλικό αποτύπωμα για τον άνθρωπο.
Μπορέσαμε να διακρίνουμε σημάδια στην ουρά,
υπήρχαν ξεκάθαρες εγκοπές.
Τώρα που έχω δει αυτό το βίντεο, είμαι απόλυτα σίγουρη
ότι αυτός ο καρχαρίας είναι ο Κέρβι Σλοθ.
Ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2014.
-Βγήκαν οι μαγνήτες; -Ναι!
Το ακόμα πιο φοβερό είναι ότι του βάλαμε πομποδέκτη με κάμερα πέρυσι το καλοκαίρι.
Τον είδαμε να κυνηγά μια φώκια,
το οποίο ήταν απίστευτο θέαμα, αλλά εν τέλει απέτυχε.
Αλλά όχι φέτος.
Το κυνήγι φώκιας στις ακτές του Κέιπ Κοντ είναι δύσκολο.
Το ότι έρχεται εδώ κάθε χρόνο είναι μια καλή ένδειξη
ότι έχει βρει τον τρόπο να κυνηγά φώκιες με επιτυχία σε αυτή την περιοχή.
Μαθαίνει χρόνο με τον χρόνο!
Έμαθε πώς να πλοηγείται σε αυτό το περιβάλλον,
το οποίο είναι κάτι το συναρπαστικό.
Ο Κέρβι Σλοθ είναι ένας από τους πολλούς καρχαρίες που επιστρέφουν κάθε χρόνο.
Ποτέ δεν υπολογίστηκε ο πληθυσμός καρχαριών στον ΒΔ Ατλαντικό.
Είναι από τους πιο μυστηριώδεις πληθυσμούς λευκών καρχαριών στον πλανήτη.
Το έναυσμα για να αρχίσουμε αυτή την καταγραφή
δεν ήταν μόνο να ταυτοποιήσουμε μεμονωμένα ζώα.
Το έναυσμα ήταν να υπολογίσουμε πόσοι περίπου
λευκοί καρχαρίες κατέφθαναν στο Κέιπ Κοντ.
Τώρα, για πρώτη φορά, η Μέγκαν και ο Γκρεγκ ξέρουν τον αριθμό των καρχαριών.
Και είναι πολύ μεγαλύτερος από τον αναμενόμενο.
Είμαστε σε θέση να υπολογίσουμε ότι από 800 έως 900 καρχαρίες
επισκέφτηκαν τα νερά του Κέιπ Κοντ μέσα σε μια πενταετία,
το οποίο είναι απλά απίστευτο.
Περίπου 900 λευκοί καρχαρίες επισκέπτονται τις παραλίες του Κέιπ Κοντ,
καθιστώντας το μία από τις περιοχές με τον μεγαλύτερο
και πιθανώς πυκνότερο πληθυσμό λευκών καρχαριών στον κόσμο.
Η έρευνα του Γκρεγκ, της Μέγκαν και του Μπράιαν
αποκαλύπτει ότι αυτοί οι καρχαρίες είναι πιο έξυπνοι,
πιο κοινωνικοί
και πιο επιλεκτικοί
και ότι βρίσκονται εδώ σε μεγαλύτερους αριθμούς από ό,τι ξέραμε.
Αλλά πώς μπορούν αυτές οι πληροφορίες να συμβάλλουν στην ασφάλεια μας;
Αυτή είναι μια πολύ δημοφιλής παραλία,
αναμφίβολα μία από τις πιο δημοφιλείς στο Κέιπ Κοντ,
αλλά έχω μαρκάρει καρχαρίες κυριολεκτικά έξι μέτρα από την ακτογραμμή.
Κι έτσι, η έρευνα που διεξάγουμε τώρα μελετά
πού κυνηγούν οι καρχαρίες, πώς κυνηγούν
και πώς αυτό σχετίζεται με το περιβάλλον,
για να βρούμε μοτίβα που θα επιτρέψουν την πρόβλεψη.
Σαν ένα δελτίο καιρού για τη δραστηριότητα των καρχαριών.
Όταν υπάρχουν υγιείς πληθυσμοί καρχαριών,
υγιείς πληθυσμοί φωκιών και αυτή η σχέση θηρευτή-θηράματος
που συμβαίνει εδώ,
αυτό είναι καλό.
Βλέπουμε την αποκατάσταση ενός φυσικού οικοσυστήματος.
Οι προσπάθειες διατήρησης απέδωσαν καρπούς, και αυτό θέλουμε.
Θέλουμε ένα ισορροπημένο θαλάσσιο οικοσύστημα.
Κάτι τέτοιο θα επέτρεπε στα άγρια ζώα να συνεχίσουν
να ευημερούν ακόμα και σε μέρη πυκνοκατοικημένα από ανθρώπους.
Συλλέγουμε πληροφορίες
που ελπίζουμε να σώσουν ζωές στο μέλλον, αλλά να θυμάστε:
Είναι καλό το ότι υπάρχουν καρχαρίες εδώ.
[Ράνια Αϊβατζίδου]