Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ผมไม่ได้หลงรักเขา
ผมรู้ว่าทุกคนคิดแบบนั้น
แต่ไม่ใช่เลย
ผมรักเขา แหงอยู่แล้ว
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่รักฟีลิกซ์
นั่นแหละส่วนหนึ่งของปัญหา
ทุกคนรักเขา ทุกคนอยากอยู่ใกล้ๆ เขา
มันทําให้เขาเหนื่อย
ผู้คนตามวอแวเขาไม่เลิก
โดยเฉพาะพวกสาวๆ
ให้ตายสิ
พวกสาวๆ
ก็น่าอายอยู่นะที่ทุกคนมาพะเน้าพะนอเขา
เพราะงั้นเขาถึงชอบผมมากละมั้ง
ผมปกป้องเขา
ผมซื่อตรงกับเขา
ผมเข้าใจเขา
ผมรักเขา
ผม... รักเขา
แต่ผมหลงรักเขาหรือเปล่าน่ะเหรอ
หนูรําคาญแม่จริงๆ นะ น่าหงุดหงิดชะมัด
ได้มาจากอินเดียน่ะ
มีผ้าพันคอซะด้วย
เฮ่ แจ็กเกตเท่นี่
- แล้วเนกไทอีก - เห่ยชะมัด
ตายแล้ว
ยินดีต้อนรับนักศึกษาปีการศึกษา 2006
ลึกซึ้งทีเดียวนะ
เจ๋งเป็นบ้า
ตรงนี้ว่างไหม
ขอนั่งนะ
ฉันไมเคิล เกวีย์
- โอลิเวอร์ - โอลิเวอร์อะไร
โอลิเวอร์ ควิก
งั้นนายก็ไม่มีใครคบเหมือนกันสินะ โอลิเวอร์ ควิก
ก็ทุกคนนั่นแหละ เพิ่งคืนแรกเองนี่
มองรอบตัวนายสิ
มีแค่ฉันกับนาย เพื่อน
กับสาวที่เป็นโรคกลัวที่ชุมชน แต่เธออยู่ในห้อง แหงอยู่แล้ว
อ่านอะไรอยู่เหรอ
ฉันอ่านคณิตศาสตร์
ฉันเป็นอัจฉริยะ ฉันไม่ชอบคณิตศาสตร์ด้วยซ้ํา
ฉันคิดในใจเอาได้เลย ได้ทุกอย่าง
- บอกโจทย์มาสิ - ไม่ละ ไม่ต้องหรอก
- เร็วเข้า - ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อนายนะ
- เถอะน่า ถามมา - ไม่ ฉันเชื่อ...
งั้นก็บอกโจทย์มาสิวะ
สี่ร้อยยี่สิบสามคูณเจ็ดสิบแปด
สามหมื่นสองพันเก้าร้อยเก้าสิบสี่
คิดว่าออกซ์ฟอร์ดเป็นยังไงบ้างล่ะ
ก็ดีนะครับ ขอบคุณ
เธอมาไกลไหม จากบ้านน่ะ
เพรสคอตครับ
- ที่ไหนนะ - เพรสคอต
เมอร์ซีย์ไซด์น่ะ
ไม่เคยไป
ไม่เคยไปน่ะ
เพรสคอต
อ่านหนังสือแนะนํา ช่วงหน้าร้อนไปถึงไหนแล้ว
ก็โอเคมั้งครับ
- ผมอ่านหมดแล้ว - ทั้งหมดเลยเหรอ
- ห้าสิบเล่มเลยนะ จะบ้าเหรอ - ผมนึกว่าเราควร...
มีไบเบิลฉบับพระเจ้าเจมส์ด้วยนะ
เธออ่านไบเบิลตลอดหน้าร้อนเลยเนี่ยนะ
ไม่จําเป็นต้องอ่านก็ได้
- ครูยังอ่านได้ไม่ถึงครึ่งในนั้นเลย - ขอโทษครับ
รู้ไหมว่าเขาหายไปไหน สาย 20 นาทีแล้วนะ
เอาละ งั้นเราเริ่มกันเลยก็แล้วกัน
ขอโทษครับ ขอโทษที่มาสาย ขอโทษที่มาสายครับ
ขอโทษจริงๆ ผมหลงทางน่ะ
หวัดดี ยินดีที่ได้รู้จัก ขอโทษนะ
เธอคือฟาร์ลีห์...
สตาร์ท ใช่ไหม
ดีใจที่เธอมาจนได้นะ
เธอเป็นญาติ กับเฟรดริก้า สตาร์ทหรือเปล่า
- แม่ผมเอง - ไม่จริง
ครูรู้จักเขาตอนครูอายุเท่าเธอ ตอนเราทั้งคู่เรียนที่นี่
ตอนที่เขายังชื่อเฟรดริก้า แคตตัน ก่อนที่เขาจะไปอเมริกา
ไม่จริงน่า
ให้ตายสิ ไว้ผมจะบอกแม่นะ
แม่ต้องตื่นเต้นแน่ที่เพื่อนแม่สอนพิเศษให้ผม
ไม่ ไม่ใช่... เพื่อน
เป็น... คนที่แอบปลื้มมากกว่า
ใช่ จากที่ไกลๆ
ไม่แน่ใจว่าเราเคยคุยกันนะ
ไม่ ไม่ต้องพูดถึงครูหรอก
งั้นเริ่มกันเลยไหมครับ
"จี.เค. เชสเตอร์ตันคงกล่าวไว้
"คําโกหกอันอุกอาจวู่วามนี้
"และฉะนั้นจึงพูดได้ว่า โครงสร้างของบทกวี
"เช่น ลาส ดัชเชส ของบราวนิงก์ นั้นดูราวกับว่ามันมีชีวิต"
โอเค ใช่ ดีมาก
มีอะไรน่าคิดหลายอย่างนะ น่าสนใจมาก
"และฉะนั้น..."
โทษที แค่ "ฉะนั้น" น่ะ
คํานี้ตลกดี
- ทําไมเหรอ - ไม่รู้สิ
เราไม่เคยใช้คํานี้กันในชีวิตจริงใช่ไหมล่ะ
ออกจะเป็นคําฟุ่มเฟือย ว่าไหม
- ไม่ ไม่เชิงหรอก - ไม่
นายไม่คิดแบบนั้น นายใช้คํานี้ตั้งเจ็ดรอบ
- เปล่านะ ฉันไม่ได้... - นายใช้สิ ฉันนับไว้
เกรงว่าเขาจะพูดถูกนะ โอลิเวอร์
งั้นนายจะวิจารณ์รูปแบบของเรียงความฉัน แทนที่จะเป็นเนื้อหางั้นเหรอ
นั่นออกจะ...
- ออกจะอะไร - มักง่าย
มันมีเหตุผลสุดๆ ให้ถกเรื่องสํานวนของการโต้แย้ง
- ไม่ใช่เรื่องที่เราโต้แย้ง แต่เป็นวิธี - พูดเข้าท่า
ใช่ โดยเฉพาะถ้านายยังไม่ได้ อ่านบทกวีมาจริงๆ
จะตั้งตารอฟังเรียงความของนายนะ
โอลิเวอร์
ฉันซื้อขนมมาให้
ขอบใจ
รู้ไหมว่าคืนนี้มีปาร์ตี้คริสต์มาสของวิทยาลัย
ม.ด.ช. ทั้งนายกับฉัน
ไม่ได้รับเชิญ
ฉันแน่ใจว่าใครก็ไปได้
ไม่ ต้องได้รับเชิญเท่านั้น ในกล่องรับจดหมายของนายมีไหม
- ยังไม่ได้ดู - ฉันดูแล้ว นายไม่ได้
ไอ้พวกขี้แพ้เอ๊ย
- อย่างกับเราอยากไปงั้นแหละ - ใช่
ใครจะไปอยากคุยกับ ไอ้หัวกลวงเฮงซวยพวกนั้น
- ใช่ - เนอะ
- เราสนุกกันเองได้ใช่ไหม - ใช่
- จะกินหรือเปล่า - ไม่ นายเอาไปเถอะ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่ รถยางแบนน่ะ
- โชคร้ายจัง - ใช่
ฉันพยายามซ่อมอยู่
แล้วดันมาแบน เอาตอนที่ฉันไปติวสายแล้วสิบนาที
โคตรซวย
- ที่ไหนเหรอ - ถนนอิฟฟ์ลีย์
เวรกรรม
ใช่ ฉันซวยเพราะโดดติว เมื่ออาทิตย์ก่อนไปแล้วด้วย
เอางี้ ฉันไม่ได้จะไปธุระที่ไหน แค่จะไปคืนหนังสือที่ห้องสมุด
เอาจักรยานฉันไปสิ
ไม่ๆ ไม่ได้หรอก ดูเหมือนฝนจะตกนะ ฉันไม่อยาก...
ไม่มีปัญหาหรอก จริงๆ นะ
ไว้ฉันค่อยไปเอาคืนจากนายทีหลัง
- นายเรียนที่เดียวกับฉัน - งั้นเหรอ
ใช่
โห โคตรใจดีเลย ให้จริงๆ เหรอ
โห นายใจดีมากเลย ขอบคุณนะ
แน่ใจนะ เข็นกลับวิทยาลัยไกลทีเดียวนะ
อยากให้ฉันเอาจักรยานนายกลับไปเหรอ
ไม่ใช่ๆ โทษที ฉันนึกว่านาย...
ฉันเข็นมันกลับวิทยาลัยให้ได้ ไม่ไกลขนาดนั้น
ขอบใจนะ โทษที ฉันไม่รู้ชื่อนาย
- ฉันฟีลิกซ์ - โอลิเวอร์
- โอลิเวอร์เหรอ โอลิเวอร์ - ใช่
โอลิเวอร์ ฉันรักนาย
ฉันรัก...
ฉันรักนาย ฉันรักนาย จริงๆ นะ
ขอบคุณมากเลย เพื่อน
ใจดีโคตรๆ นายช่วยชีวิตฉันเอาไว้เลย จริงๆ นะ
ขอบใจ ฉันจะจอดจักรยานนายไว้ ในโรงเก็บจักรยานนะ
- ได้ ตกลง - เอาละ ขอบใจ ออลลี่
เจมสันจ้องนมแม่นั่นตลอดเวลา
ไม่สนเลยว่าเธอท่องสูตรคูณยังแทบไม่ได้
สูตรคูณเองนะ โอลิเวอร์
ลาออกไปเรียน ประวัติศาสตร์ศิลปะแม่งเลยเถอะ
โอลิเวอร์
- ไงนะ - ไม่ค่อยตั้งใจฟังเท่าไหร่สินะ
โทษที
พ่อแก้วแม่แก้ว
ฉันจะไปฉี่ ฝากสั่งเบียร์ให้ฉันอีกแก้วด้วย
- ได้ๆ - ขอบใจ
นี่ครับ
- ขออีกแก้วครับ - ได้
อยู่นั่นไง ออลลี่ โอลิเวอร์
มานี่สิ เพื่อน
เฮ้ย มานี่มา
ทางนี้ ใช่ มานี่สิ
ไม่นะ
ว่าไง เพื่อน
หวัดดี
หมอนี่ไง ฮีโร่ของฉัน
ฉันกําลังบอกทุกคนว่าเมื่อวานนายช่วยฉันไว้
น่ารักจัง
- ขอบคุณ - น่ารักจัง
นั่งสิ ฉันต้องเลี้ยงเหล้านาย ตรงนี้เลย เขยิบหน่อย
โทษที นายมากับเพื่อนเหรอ
เปล่า พวกเขาเพิ่งกลับไปน่ะ
- นายไม่เชื่อแน่ - นายเรียนวิทยาลัยไหน
เขาจอดเลยจริงๆ
- ที่เดียวกับนาย - อ๋อ
นายเรียนอะไร
ช็อต!
- เดี๋ยวๆ เยเกอร์บอมบ์ - เย่
- เยเกอร์บอมบ์ - ใช่
- ตานายจ่ายแล้ว พวก - ฉันควรเข้านอนแล้ว
เดี๋ยวสิ ไม่นะ ไม่ๆ
ไม่ นายชักดาบตอนถึงตานายจ่ายไม่ได้
- ฉันเปล่านะ - ดูเหมือนนายจะชิ่งนี่
ไม่เอาน่า
โอเคๆ
- ฟาร์ลีห์ - อะไร
- เห็นใจเขาหน่อย พวก - อะไรล่ะ
ค่าเหล้าแพงฉิบหายแน่ๆ
กฎของผับ ฟีลิกซ์
ตาผมจ่าย แต่ผม...
ผมกลับไปขอเงินพวกเขาไม่ได้
- ไม่ใช่ปัญหาฉัน - ขอร้องเถอะ
ขอจ่ายพรุ่งนี้ได้ไหม
โทษที เพื่อน ที่มีอยู่นี่ยังไม่พอเลย
นะครับ ผมจะเอาเงินมาให้พรุ่งนี้
ไม่ได้
- นะครับ ผม... - ให้ตายสิวะ
คิดว่านายอาจจะอยากให้ช่วย
และนายทําเงินตกพื้นไว้ตรงเท้านาย
ฉันกะจะฉกไว้ แต่คิดว่าทําสิ่งที่ถูกต้องดีกว่า
ขอบใจ
ไว้ฉันจ่ายคืนพรุ่งนี้นะ
ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร เพื่อน
ขอบใจนะ ออลลี่
- ขอบใจ ออลลี่ ตายแล้ว - ออลลี่
ออลลี่!
ออลลี่...
รู้ไหม ฟาร์ลีห์โตมากับเราเลยนะ
ไม่ยักรู้ว่านายกับฟาร์ลีห์เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน
ใช่ อาฉัน แม่ของฟาร์ลีห์หนีไปอเมริกา
ตอนอายุ 19 เพื่อหนีจาก "ชาวอังกฤษเลือดเย็น"
- บุหรี่ไหม - ฉันไม่สูบ
อาเฟรดแต่งงานกับคนบ้า ที่ผลาญเงินอาจนเกลี้ยง
กับเงินของพ่ออีกก้อนโตด้วย จนในที่สุดพ่อต้องเลิกส่งเงินให้อา
- อย่างกับนิยายของอีฟลิน วอห์ - ใช่
ตัวละครหลายตัวของวอห์ อิงจากครอบครัวฉัน
ใช่ เขาหมกมุ่นกับบ้านเราสุดๆ
พ่อรู้สึกผิดกับเรื่องทั้งหมด
จนตัดสินใจจะส่งเสียฟาร์ลีห์จนเรียนจบ
- ฟาร์ลีห์โชคดีนะ - ไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลยน่ะสิ
เขาถูกไล่ออกจากแทบทุกโรงเรียน
เพราะบ๊วบให้พวกครู
- แล้วนายล่ะ - ฉันไม่เคยบ๊วบครูคนไหน
ไม่ นายยังไม่เคย
- ดีเจชาโดว์เชียวนะ - หมอนั่นแม่งโคตรกาก
พวกโรคจิตในโรงเรียนประจํานี่
เขาสอนอะไรนายบ้างน่ะ
- ภาษาละติน โปโลน้ํา กับการทารุณเด็ก - นั่นสินะ
น่ารักจัง
หนูน้อยฟีลิกซ์
ฉันไม่มีรูปสมัยเด็กเลย
ก็ไม่ค่อยมีอะไรให้เล่าเท่าไหร่
ไม่เอาน่า นายอยู่ใน โครงการคุ้มครองพยานหรือไงวะ
ให้ตายสิ พวก นายมีพี่น้องไหม
พ่อแม่นายเป็นยังไง
ไม่มีพี่น้อง
- ส่วนพ่อแม่ฉัน... - อะไร
- ไม่ค่อยได้เจอพวกเขาน่ะ - ทําไม
ก็แค่... พวกเขา...
- พวกเขามีปัญหา - อะไร
ประเภทไหน... หมายความว่าไง "ปัญหา"
สุขภาพจิตกับยาเสพติดอะไรพวกนั้น
- พ่อแบบว่าค้ายาน่ะ - ค้ายาเหรอ
ฟังดูแย่จัง จริงๆ นะ
- ใช่ - มันแย่มากไหม
ฟังนะ มันลําบาก
ใช่
ช่างหัวพวกนั้นสิ
นายโคตรเป็นแรงบันดาลใจเลย เพื่อน จริงๆ นะ
- ขอบใจ - เจ๋งมาก
ทีนี้ก็จิ้มเลือกอินเดียหรือแอนนาเบล แล้วหิ้วกลับบ้านไปสักคนที
เพราะพวกเธอดูเซ็งสุดๆ
จ้ําจี้มะเขือเปราะ กระเทาะหน้าแว่น
เยี่ยมเยี่ยม มองมอง นกขุนทองร้องวู้
ไชโย โห่ฮิ้ว
อะไรวะ พวก ฉันเต๊าะแม่นั่นมาเป็นชั่วโมงแล้วนะเว้ย
อย่างน้อยได้คนชักว่าวให้ก็ยังดี
ฉันรู้ เราก็อยากได้ คนชักว่าวให้ทั้งนั้นแหละ
ไปหายศมาติดชื่อ กับซื้อปราสาทใหญ่ๆ สักหลังสิวะ
โอลิเวอร์ ควิก
นายดูเปลี่ยนไปนะ
งั้นเหรอ
เดี๋ยวเขาก็เบื่อนาย
ว่าไงนะ
ไอ้ขี้สอพลอ
โอลิเวอร์ไปด้วยได้ไหม
- ที่รัก - อะไร
ไม่รู้สิ เขาแค่เฉิ่มๆ นิดหน่อย
เขาคุยไม่เก่งเลย ฉันจะให้เขานั่งข้างใครล่ะ
ไม่รู้สิ เพื่อนสวยๆ สักคนของเธอมั้ง
โทษทีนะ ฟีลิกซ์
ไม่มีใครอยากนั่งข้างอีตาโอลิเวอร์หรอก
ทําไมล่ะ
เพราะเขาเป็นนักเรียนทุน ที่ซื้อเสื้อผ้าจากออกซ์แฟม
แรงเป็นบ้า
จะแรงไปไหนเนี่ย
- เธอหัวสูงชะมัด - โทษที
ร้อนฉิบหาย
ฉันรู้
กลิ่นอะไรน่ะ
ไม่รู้สิ
ไม่นะ ไม่ๆ
อะไร นายพูดเรื่องอะไร
น่าขยะแขยงออก ฟีลิกซ์ เอาละ
- ไม่เป็นไร - ฉันจะเก็บกวาด
มีแต่คนรวยๆ ที่ทําตัวโสโครกแบบนี้ได้
- หุบปาก - มีพิซซ่าอยู่บนพื้นด้วยนะ
- เพื่อน พอเลย ไว้ฉันเก็บทีหลัง - ไม่ นายไม่เก็บหรอก
นายแม่งไม่เก็บแน่ๆ
- นายไม่มีวันเก็บ - ฉันจะเก็บสิ
ไม่ นายไม่เก็บ
ออลลี่ ฉันจะเก็บ ก็บอกไงว่าจะเก็บทีหลัง
พอซะทีสิวะ ฉันไม่ใช่เด็กนะโว้ย ฉันทําเองได้
ฉันแค่... ฉันแค่...
ฉันแค่ร้อน ห้องพวกนี้โคตรอบอ้าวเลย
คนที่นี่อยากให้เราเป็นฮีทสโตรกตาย
มากกว่าแม่งจะยอมเจาะผนังไม้
แล้วติดแอร์
- เครียดเรื่องสอบเหรอ - ฉันไม่ได้เครียดเรื่องสอบ โอลิเวอร์
นายทําให้ฉันโคตร...
ฉันต้องแก้รายงาน ไว้ค่อยเจอกันทีหลังนะ
ไว้ไปคิงส์อาร์มส์กันไหม
ก็ได้ บางทีนะ ไว้จะแชตไปนะ
โอเค ได้เลย
ไง
ฉันแค่มาดูว่าฟีลิกซ์อยู่หรือเปล่า
เรานัดเจอกัน
พวกนั้นไปผับกันน่ะ
โอเค
เขาไม่ได้บอก
อินเดียไปด้วยหรือเปล่า
ไป
- ขอโทษนะ - โอ๊ย ไม่ต้องเลย
ช่างเถอะ
มีเหล้าไหม
อยากให้ฉันมีเหล้าไหมล่ะ
คิดว่าเขาจะหึงหรือเปล่า
เอาจริงๆ นะ
ฉันว่าเขาไม่รับรู้เลยด้วยซ้ํา
หวัดดีครับแม่
ออลลี่ เกิดอะไรขึ้น
นี่ มานี่มา
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
หัวฟาดพื้นทางเท้า
คงเมาละมั้ง ตามประสาพ่อ
- ให้ตายสิวะ - หรือไม่ก็เมายา
ฉัน...
- ฉันเสียใจด้วย ออลลี่ - ฉันแค่ช็อกน่ะ
แม่นายโอเคไหม
แม่พูดจาไม่รู้เรื่องเลย
ซึ่งก็... ค่อนข้างปกติสําหรับแม่
พวกครูต้องยอมให้นายขาดสอบนะ นายเข้าสอบสภาพนี้ไม่ได้หรอก
- นายต้องกลับบ้าน - ไม่
ฉันขาดสอบไม่ได้
- นายขาดสอบได้สิวะ - ไม่ได้หรอก
ไม่ได้
ฉันไม่เหมือนนาย ฟีลิกซ์
ฉันมีอยู่แค่นี้
- ไง โอลิเวอร์ - ไง
- ทักซิโดสวยนี่ - ขอบใจ
ว้าว เช่ามาใช่ไหม
- ใช่ - เออ
แขนเสื้อยาวเกินไป
ต้องดูแขนเสื้อเสมอนะ
แต่ก็ไม่เลวเลย
นายเกือบจะผ่านแล้ว
ผ่านอะไร
ไม่รู้สิ
เป็นมนุษย์จริงๆ ได้ละมั้ง
- ไง เพื่อน - ไง
ออลลี่
- ว่าไง เพื่อน - ไง
มาเร็ว ตามฉันมา
เฮ้ย เดี๋ยวสิ เดี๋ยวๆ
เราจะไปไหนกัน
เราจะพลาดงานเต้นรํานะ ฟีลิกซ์
มาเร็ว
เกิดอะไรขึ้น ฟีลิกซ์
ฉันคิดอยู่ว่าจะทํายังไง...
คือพักหลังนี้นายเจอแต่เรื่องแย่ๆ
นายกล้าหาญมากกับทุกสิ่งทุกอย่าง
ฟีลิกซ์ ไม่เอาน่า
ในครอบครัวฉัน เรามีธรรมเนียมนี้อยู่
เวลาที่ใครตาย เราจะเขียนชื่อเขาลงบนก้อนหิน
แล้วเราก็โยนหินลงในแม่น้ํา
ปู่ทวดฉันเป็นคนเริ่ม ตอนที่ลูกชายเขาตายในสงคราม
ถึงตอนนี้ฉันเคยทําให้หมาฉันเท่านั้น
ไม่รู้สิ ก็แค่... มันช่วยได้นิดหน่อยนะ
พอตอนนี้รู้สึกโคตรงี่เง่าเลย
ไม่นะ ไม่งี่เง่าหรอก
ขอบใจนะ
มันมีความหมายบ้างใช่ไหม
แล้วฉันต้องทํายังไง
ไม่รู้สินะ นายอาจจะพูดอะไรสักนิดมั้ง
หรือเราจะยืนสงบนิ่งกันตรงนี้สักครู่ก็ได้
แล้วนายก็แค่โยนมันลงไป
ดูท่าไม่ดีแฮะ
เวรกรรม
พ่อ
นายจะกลับบ้านหรือเปล่า
เอาจริงๆ นะ
ฉันคงไม่มีวันกลับบ้านอีกเลย
แล้วแม่นายล่ะ
รู้ไหมว่าครั้งแรกที่ฉันได้คลําในลําคอแม่
ฉันอายุแปดขวบ
พ่อบอกฉันว่า
ฉันต้องแหย่นิ้วลงไปเพื่อทําให้แม่อาเจียน
ไม่งั้น...
แม่จะตายแบบหลับไม่ตื่น
งั้น "บ้าน" ในความหมายของฉัน ก็ไม่เหมือนกับนายหรอก ฟีลิกซ์
ความโสโครก ความสกปรกของที่นั่น ฉันทนไม่ได้
ไม่ได้จริงๆ
งั้นกลับบ้านไปกับฉันสิ
ไปที่ซอลต์เบิร์น
- ไม่ - ไปเถอะ
- เดี๋ยวรบกวนเกินไป - รบกวนกับผีสิวะ
นายจะช่วยให้ฉันไม่เสียสติ จริงๆ นะ
- ฉันคงรู้สึกประหลาด - ไม่หรอกน่า
บางทีแม่ก็พาคนอื่นมาพักที่บ้านเป็นเดือนๆ
แล้วเอางี้ไหม ถ้านายเบื่อเรา นายก็กลับไปได้
ฉันสัญญา
และผมก็เชื่อเขา
ซอลต์เบิร์น
คุณควิก
คุณมาถึงก่อนกําหนด
ผมขึ้นรถไฟเที่ยวเร็วขึ้นน่ะ
คราวหน้ากรุณาแจ้งเราด้วย
ประตูยังไม่เปิดครับ
ไม่เป็นไร...
เราส่งคนออกไปรับคุณ
- ขอโทษที - ไม่เป็นไรครับ
ตามผมมา
โอ้โฮ
สุดยอดเลย
ว้าว น่าทึ่งสุดๆ
ทิ้งกระเป๋าไว้ที่นี่เลยครับ เดี๋ยวจะมีคนมายกไปให้
ออลลี่ ขอบคุณพระเจ้าที่นายมาแล้ว
ดันแคน ฉันจะพาเขาไปที่ห้องเอง
โอลิเวอร์ ไม่ต้องกลัวดันแคนนักหรอก
ดันแคน เลิกทําตัวน่ากลัว ต่อหน้าเพื่อนฉันได้แล้ว
- ผมจะพยายาม ฟีลิกซ์ - มาเร็ว พวก
- มาเถอะ - เขาน่ากลัวนะ
ไม่หรอก เขาแค่แปลกน่ะ
โอเค
งั้น...
บันไดสีแดง
ฉันเผลอแต๊ะอั๋งญาติฉันตรงนี้
ตู้ของพระเจ้าเฮนรี่ที่เจ็ด
ผีคุณยาย
หวัดดีครับ คุณยาย
ห้องสีเขียว สวน ภาพวาดอุบาทว์ๆ ของรูเบนส์
เปียโนพังๆ
ห้องสีฟ้า
มันสีฟ้าน่ะ
และห้องนอนของกษัตริย์
ที่จริงบนเตียงยังมีอสุจิ ของพระเจ้าเฮนรี่ที่แปดติดอยู่เลย
นี่คือเฉลียงยาว
ญาติที่ตายแล้ว ญาติๆ ที่ตายแล้ว
ตุ๊กตาหมีตัวเก่าของพ่อ
รวมบทละครของเชคสเปียร์ กับเขาวงกต
นั่นแหละ เราแค่เข้าไปทางนี้
โอเค
ห้องฉัน
นายจะพักห้องข้างๆ
ห้องน้ํา
ว่าแต่เราจะใช้ห้องน้ําร่วมกันนะ หวังว่านายจะไม่รังเกียจ
ไม่งั้นนายต้องถ่อไปไกลลิบ อีกฟากนึงของบ้าน
ห้องแต่งตัว
และ...
ห้องของนาย
โอ้โฮ
ฉันดีใจที่นายมา เพื่อน
เอาละ ฉันจะปล่อยให้นายพักผ่อนนะ
แค่เรื่องเดียว
แม่เป็นโรคกลัวหนวดเครา ฉันเลยเตรียมมีดโกนไว้ให้นายในห้องน้ํา
- ไงนะ - เออ ไม่รู้สิ
แม่คิดว่ามันไม่ถูกสุขลักษณะ เพราะอะไรสักอย่างเกี่ยวกับคุณตา
งี่เง่าชะมัด ฉันโดนห้ามใส่ต่างหู เวลาอยู่ที่นี่ด้วยซ้ํา
- มีอะไรที่ฉันควรรู้อีกไหม - ไม่ แค่เป็นตัวของตัวเองก็พอ
พวกเขาจะรักนาย ที่นี่ผ่อนคลายมาก ฉันสัญญา
เราจะอยู่ในห้องสมุดนะ
ห้องสมุดเหรอ
คณะละครแคตตัน
ให้ตายสิ
ในลิเวอร์พูลคงไม่มีสถานบําบัด
ไม่ ฉันว่าไม่มีหรอก
สงสัยทุกคนคงเหลวแหลกกันหมดละมั้ง
- ลิเวอร์พูลอยู่ที่ไหน - น่าจะอยู่ติดทะเลนะ
ที่รักคะ ลิเวอร์พูลอยู่ที่ไหน
ทางเหนือ
- ทางเหนือ - ใช่
มันชื่อเพรสคอต
อาจจะเป็นสลัมเสื่อมโทรมก็ได้
แบบตึกที่คนบุกรุกเข้าไปอยู่
พ่อแม่เขาค้ายากันทั้งคู่
แถมแม่เขาก็ติดเหล้าด้วย
เด็กได้รับผลกระทบได้จริงๆ นะ ส่งผลกับจิตใจ
เมาตั้งแต่คลอดออกมาเลย
จริงเหรอที่ว่า เขาต้องแหย่นิ้วลงในคอแม่เขา
- ฟาร์ลีห์ นั่นเรื่องส่วนตัวนะ - ก็นายบอกเรา
ให้เก็บเป็นความลับ
แย่จัง ลูกรัก นึกออกไหมถ้าต้องช่วยแม่แบบนั้น
ตอนนั้นแม่เขาป่วย ตอนเขาราวๆ แปดขวบ
ฉันว่าเรื่องพรรค์นั้นคงเกิดขึ้นบ่อย เวลาที่เรายากจน
เราทําให้เขามีความสุขสุดๆ กันเถอะ
โชคดีละกัน เขายิ้มยากจะตาย
ฟาร์ลีห์คิดว่าเขาน่าเกลียด ทําไมถึงเป็นเพื่อนกับเขาล่ะ
จนกรอบ หน้าตาก็ไม่ดี แถมพ่อแม่ก็ติดยา
- ไม่เข้าใจเลยว่า... - และเขามาแล้ว
- เราพูดถึงนายกันอยู่พอดี - อย่าเหลวไหลน่า
ฟาร์ลีห์ เธอกุเรื่องเลวร้ายอะไรอย่างนี้
ไม่ใช่อยู่แล้วสิ
สวัสดีจ้ะ โอลิเวอร์ที่รัก
ตาสวยมากเลย
- น่าทึ่งจริงๆ - บอกแล้วว่าเขาไม่ได้ขี้เหร่
แต่ลูกรัก ลูกก็ชมทุกคนนั่นแหละ ไว้ใจได้ซะที่ไหน
โอลิเวอร์ ฉันเองก็อัปลักษณ์ชวนสยอง
ตั้งแต่สมัยเด็กๆ เลย ไม่รู้ว่าทําไมนะ
- อาจเพราะแม่เป็นคนห่วยแตกไง - อย่าใจร้ายนักสิ
เวเนเชียได้เจอเธอหรือยังจ๊ะ
ตายแล้ว แกเป็นลมตายแน่
แกนอนพาดเฟอร์นิเจอร์ทั่วบ้านมาทั้งวัน
- หวังว่าเธอจะบังเอิญเจอแกเข้าน่ะ - ซะที่ไหน
พอเถอะน่า สงสารเขาหน่อย เขาเพิ่งมาถึงเองนะ
โอลิเวอร์ ยินดีจริงๆ ที่ได้เจอเธอในที่สุด
- เดินทางโอเคไหม - ครับ ขอบคุณครับท่าน
ตายจริง อย่าเรียก "ท่าน" ไม่จ้ะ ที่นี่เราไม่ทําอะไรแบบนั้น
มาเร็ว มานั่งข้างฉันสิ
นี่พาเมล่า เพื่อนรักของฉันที่พักอยู่กับเรา
ว่าไงจ๊ะ
พาเมล่า เธอจ๋า ช่วยไปตามหาแอนนี่ แล้วถามเรื่องชาให้หน่อยได้ไหม
ได้สิ
ได้จ้ะ แอนนี่คนไหนนะ
เดี๋ยวก็หาเจอ ที่รัก แอนนี่ไง
- เดี๋ยวเธอก็รู้ - โอเค เดี๋ยวฉันก็รู้
- ห้องครัว - ห้องครัว
ห้องครัว แอนนี่อยู่ในห้องครัว
โอเค
- รีบไปสิ - ได้จ้ะ
น่าสงสารพาเมล่า เขาพักอยู่ที่นี่ระหว่างกลับมาตั้งตัวใหม่น่ะ
ปีนี้เขาเจอเรื่องลําบากมามาก แย่สุดๆ
แต่โอลิเวอร์ เธอก็ด้วยนี่นา
พระเจ้า ฉันเสียใจด้วยจริงๆ ที่ได้ยินเรื่องพ่อของเธอ
ช่างน่าเศร้าเหลือเกิน
ฉันเสียเพื่อนไปหลายคนเพราะยาเสพติด
เพื่อนรักมากมายหลายคน
เกรงว่านั่นก็เป็น ต้นตอปัญหาของพาเมล่าด้วย
และเป็นเรื่องเดียวของนางที่น่าสนใจ
ฟาร์ลีห์
ที่จริงเขาค่อนข้างน่าเบื่อนะ แต่เขาสวยมากเลย
ต้องยอมรับนะ เขาสวยมาก
แต่มันกลับเป็นคําสาปมาตลอด พวกผู้ชายน่ะนะ เธอคงไม่เชื่อแน่
คนล่าสุดเป็นเศรษฐีรัสเซียเส็งเคร็งสักคน
หน้าตาอัปลักษณ์ชั่วร้าย แน่สิ
และเขาก็หลบอยู่ที่นี่เป็นเดือนๆ เพื่อซ่อนตัวจากหมอนั่น
ยังไงก็เถอะ อย่าพูดถึงเรื่องนั้นกันเลย
ที่รัก เล่าเรื่องแม่ของเธอหน่อยสิจ๊ะ เขาเป็นยังไงบ้าง
- ยังดื่มอยู่หรือเปล่า - พอซะที
- ช่างเขาเถอะ - เสียมารยาทนะ
ฉันไม่ตกใจอะไรทั้งนั้น โอลิเวอร์
ไม่มีเลย เล่ามาให้หมดเถอะ
พับผ่าสิวะ
พระเจ้า ออลลี่ ฉันขอโทษ ที่แม่ถามอะไรหยาบคายเยอะแยะแบบนี้
อย่าถือสาเลยนะ
มีคนเอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋าฉัน
เออว่ะ ฉันน่าจะบอกนายว่าคนที่นี่ทําแบบนั้น
พวกสาวใช้ต้องรายงานแม่
หวังว่านายไม่ได้เอาอะไรน่าอายมานะ
แค่กางเกงในเก่าๆ
ไม่ พวกนั้นชินแล้ว ไม่ต้องห่วง
ดันแคนต้องตื่นเต้นแน่ๆ
นายคงไม่ว่าอะไรนะ ฉันให้คนแขวนสูทออกงานแบบดั้งเดิมไว้ให้
ที่นี่เราแต่งตัวทางการกินมื้อค่ํากัน ก็เลยอยากให้นายมีชุดใส่
แต่งตัวทางการกินมื้อค่ําเหรอ
ใช่ แบบว่าชุดทักซิโดน่ะ
ฉันน่าจะเอามาสักชุด
ไม่หรอก อย่าเหลวไหลน่า ฉันมีชุดสํารอง ไม่งั้นคงเสียเปล่า
แต่นายมีกระดุมข้อมือไหม
ไม่มี
ไม่เป็นไร เราจัดการได้ ฉันจะหามาให้นายนะ
ฉันดีใจจริงๆ ที่นายมา ออล
ฉันเสียใจที่อะไรๆ มัน... โบราณแบบนี้
ไม่หรอก มันเยี่ยมมากเลย
ไม่รู้สิ
เราเจอกันที่สถานบําบัด
ตอนแรกเขาก็น่ารักมาก แต่แล้ว
หุ้นส่วนธุรกิจของเขาทุกคน ก็เริ่มทยอยร่วงตกตึก
- เข้าใจไหม - ครับ โชคดีนะที่หนีพ้น
ฉันก็ว่างั้น
แค่เขาพูดภาษารัสเซียตลอดเวลา และมันฟังดูโรแมนติกมากเลย
และฉันไม่รู้ภาษารัสเซียคําว่า "อีตัว"
ฉันเลยคิดว่ามันฟังดูเหมือนบทกวีที่ไพเราะ
พ่อพูดเสมอว่า ฉันจะไปลงเอยอยู่ก้นแม่น้ําเทมส์
ตอนนี้ก็ยังโอเคดีอยู่นี่
ฉันไม่รู้ว่าจะทํายังไงถ้าไม่มีเอลส์เพธ
- เขาช่วยฉันไว้จริงๆ - อย่าพล่ามมากนัก พาเมล่า
เธอก็รู้ว่าเรายินดี ให้เธออยู่ที่นี่ไม่ว่าจะนานแค่ไหน
ตลอดไปเลยเหรอ
ไม่จ้ะ ฉันว่าฉันเจอที่อยู่แล้วนะ
- เก่งมากเลย ที่รัก - ดีแล้ว
ลูกพี่ลูกน้องฉันมีแฟลตอยู่
นั่นจะเหมาะกับเธอมากเลย แฟลตเล็กๆ สวยๆ
มันเป็นห้องเช่ามากกว่าน่ะ...
ฉันชอบอยู่ห้องเช่าสมัยสาวๆ มีอิสระมากเลยที่ได้อยู่ในห้องเดียว
ไม่ต้องเก็บกวาดอะไรมาก
แต่พอเธอไปแล้วคงแย่มาก ฉันจะทําใจได้ยังไงเนี่ย
ฉันอยู่ต่ออีกหน่อยก็ได้นะ
- ไม่ - ไม่จ้ะ ที่รัก ไม่
เธอคงเบื่อเราและอยากไปหา ที่ทางของตัวเองแทบแย่แล้ว
ฉันเข้าใจดีจ้ะ
- ไง - ให้ตายสิ ตกใจหมด
โทษที ฉันแค่...
นึกว่าเธอเดินละเมอน่ะ
เปล่า ฉันแค่อยากดูพระจันทร์
เกือบเต็มดวงแล้ว
รู้ไหมว่าแปลว่าอะไร
ไม่รู้
เรากําลังจะเสียสติกันหมดไง
โทษที เธอคงหนาวแน่ๆ
ฉันเลือดเย็นน่ะ
เราเลือดเย็นกันทุกคน ไม่สังเกตเหรอ
เธอไม่ได้เลือดเย็น
ครอบครัวเธอใจดีกับฉันมาก
ปากหวานจัง
มิน่าฟีลิกซ์ถึงชอบนายนัก
นายช่าง...
ช่างอะไร
ไม่รู้สิ
จริงใจ
ฉันว่าฉันชอบนาย มากกว่าคนจากปีที่แล้วอีกนะ
ฝันดีจ้ะ
- อะไร... - มื้อเช้าพร้อมแล้วค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์จ้ะ
- หลับสบายไหม พวก - สบายสิ
หวัดดีครับ
โอลิเวอร์ กินมื้อเช้าสิ
ขอมื้อเช้าแบบอังกฤษ ครบชุดด้วยได้ไหมครับ
มื้อเช้าอยู่ที่โต๊ะด้านข้างจ้ะ ที่รัก บริการตัวเองเลย
อยากได้ไข่แบบไหนครับ
- ไม่เป็นไรครับ ผมไปหยิบเองได้ถ้า... - ยกเว้นไข่
มีคนทําไข่มาให้นาย
ถูกต้อง
อย่างอื่นที่เหลืออยู่ที่โต๊ะด้านข้าง
ขอไข่ดาว ไข่แดงไม่สุกครับ
ออลลี่ เรากําลังพูดถึง ชีวประวัติของเชลลีย์กันอยู่
เชลลีย์ไหน เชลลีย์น้องสาวเบลินดาเหรอ
หรือเพอร์ซีย์ บิชเช เชลลีย์ ที่เป็นกวีน่ะ
กวีโรแมนติก
รู้เรื่องผีฝาแฝดของเชลลีย์หรือเปล่า
ผีฝาแฝดของเขาเหรอ
แม่บ้านของเขา ทําความสะอาดห้องห้องนึงอยู่
ตอนที่เชลลีย์เดินผ่านหน้าต่าง แล้วโบกมือให้เธอ
เธอก็เลยโบกมือตอบ ก่อนจะนึกได้ว่าเชลลีย์อยู่ที่อิตาลี
และเธออยู่ที่ชั้นบนสุด
วี หยุดนะ พอเลย ฉันนอนไม่หลับแน่ ฉันไม่...
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เขาก็จมน้ําตาย
แม่ขนลุกเลยนะเนี่ย
- ดูสิ พาเมล่า - ไม่นะ
- ได้ยินว่าเขาซั่มน้องสาวตัวเอง - ให้ตายสิ
ฉันว่านั่นไบรอนนะ
จะว่าไป
เอลลี่ ได้ข่าวไหมจ๊ะ เอดาหนีตามทอม ไพรเออร์ไปแล้ว
- จ้ะ เธอบอกแล้ว แน่อยู่แล้วสิ - ขอบคุณครับ
สามีนางร้ายจะตาย
คิดว่างั้นเหรอ ฉันว่าเขาไม่แย่ขนาดนั้น
ก็คงไม่ละมั้ง
ทุกอย่างโอเคไหม ออลลี่
โอเคสิ ก็แค่...
ไข่เหลวน่ะ...
มันทําให้ฉันคลื่นไส้นิดหน่อย
ขอโทษครับ
ขอโทษด้วย
ขอโทษครับ
เราอยู่ทางนี้ ออลลี่
- ว่าไง พวก - ไง
ห้ามใส่กางเกงว่ายน้ําเข้ามาในทุ่ง
แหม ดูสิ
อย่ายุ่งกับเขาน่ะ
นายเด็ดว่ะ
ผิดคาดชะมัด
ระวังดอกธิสเซิลนะพวก
มีดอกธิสเซิลเต็มไปหมด นี่ฤดูของมันน่ะ
นายว่าแฮร์รี่ เฮอร์ไมโอนี่ กับรอนเคยซั่มสามกันไหม
อะไรนะ
- แหงอยู่แล้วสิวะ - นายว่าพวกนั้นเอากันเองเหรอ
คงพลาดโอกาสแน่ถ้าไม่เอากัน
ฉิบหาย
โอ๊ยตายแล้ว
- ทําไมเธอเปียกล่ะ - เพราะขึ้นมาจากบ่อน้ําไง
ไปตายห่าเลย
- นี่อะไรน่ะ - จานพาลิสซี่จ้ะ
เบอร์นาร์ด พาลิสซี่ นักทําเครื่องปั้นดินเผา ชาวอูเกอโนต์จากศตวรรษที่ 16 น่ะเหรอ
ใช่ เธอรู้จักพวกนั้นเหรอ
ซอลต์เบิร์น
ผมชอบผลงานเขามาตลอด
แต่ไม่เคยเห็นของจริงกับตาเลย
พิลึกจัง
หยุดนะ
เราได้แต้ม
ดื่มเลย
เขาวงกตแห่งซอลต์เบิร์น
ให้ช่วยอะไรไหมครับ
ผม... ขอโทษที
ไม่เป็นไรครับ
มีคนมากมายหลงทางในซอลต์เบิร์น
เอาละ
ราตรีสวัสดิ์ พวก
โอลิเวอร์จ๊ะ
ตรงต่อเวลาดีจริงๆ
- น่าสงสารวีนะ พวกหนุ่มๆ เผ่นแน่บเลย - ทําไมครับ
ก็แกทอดร่างให้พวกเขาฟรีๆ แกไม่เคยพอเรื่องทางเพศ
เป็นมาตั้งแต่อายุ 14
แม่ฉันพูดเสมอเลย
รักความเจ็บปวดตั้งแต่เกิด
- แล้วยังเรื่องอาหารอีก - เรื่องอะไรครับ
แบบว่า "ล้วงคออ้วก" ไงจ๊ะ
เรานึกว่าพอโตแล้วแกก็คงหาย เลิกอาเจียนน่ะ
ผมไม่รู้เลย
ก็นั่นแหละ ไม่ได้ช่วยเลยด้วยซ้ํา เสียเวลาเปล่าๆ ปลี้ๆ
จริงๆ นะ แต่ถ้าแกเจอหนุ่มที่ใช่ หรือสาวที่ใช่ ฉันไม่สนหรอก ใครก็ได้
ฉันเคยเป็นเลสเบี้ยนอยู่พักนึงนะ
แต่สุดท้ายมันก็แฉะเกินไปสําหรับฉัน ผู้ชายสิทั้งดีทั้งแห้ง
คงไม่ง่ายแน่สําหรับเวเนเชีย
ที่มีคุณเป็นแม่
- ทําไมล่ะ - เพราะนั่นแหละ
เพราะอะไร
เพราะคุณโคตรสวยเลยน่ะสิ
คุณว่าคืนนี้พาเมล่าจะสวมชุดอะไร
อะไรนะ พาเมล่าไม่อยู่จ้ะ
- เขา... - เขาไปแล้ว
เจมส์คิดว่าไล่เขาออกไป แบบเงียบๆ เมื่อเช้านี้จะดีกว่าน่ะ
บอกใบ้จนไม่รู้จะใบ้ยังไงแล้ว
ครับ เขาดูเคว้งคว้างนิดหน่อย
เข้าใจพูดนะจ๊ะ แม่นั่นน่ะกาฝากชัดๆ
ตัวทํางานกร่อยที่สุดในโลก
ดูจากภายนอกก็บอกได้ยากมากเลย เพราะเขามีสไตล์สุดๆ
ใครๆ คงคิดว่าเขาเป็นตัวจี๊ด
แต่ข้างในกลวงเปล่าไม่มีอะไรเลย
ฉันรู้ว่าเขาเจอเรื่องเลวร้าย ในสองสามปีที่ผ่านมา
แต่บอกตามตรง เขาก็พล่ามไม่หยุด
ถ้าทั้งหมดนั่นเป็นเรื่องจริงนะ
หมายความว่าไง
ผมไม่น่าพูดแบบนั้น
ไม่จ้ะ พูดต่อเถอะ
ไม่ครับ ไม่รู้สิ ก็แค่...
เรื่องของเขา บางทีก็ไม่สอดคล้องกันน่ะ
ผมนึกว่าคุณก็สังเกตซะอีก
จ้ะ ฉันสังเกต แน่นอนสิ
ชอบทําตัวน่าสงสาร
ชอบพูดให้คนฟังรู้สึกแย่
อะไรพวกนั้น
ใช่จ้ะ
ใช่เลย
ตายจริง เมื่อตอนบ่ายฉันรู้สึกผิดแทบแย่
แต่เธอพูดถูกที่สุด
เขามีความร้ายกาจบางอย่างอยู่จริงๆ
ใช่
ค่อยยังชั่วที่เธอช่วยบอก โอลิเวอร์ เธอช่างสังเกตจริงๆ
นายเข้าข้างตัวเองเกินไปนะ
และเธอก็สวมชุดนอนซีทรู อยู่ใต้หน้าต่างห้องฉัน
ก็นี่บ้านฉัน ฉันจะไปที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ
ก็ได้
และเธออยากสวมชุดนอนซีทรู
อยู่ใต้หน้าต่างห้องฉัน
ฉันไม่ทันคิดเรื่องนั้นจริงๆ
งั้นแค่รักความเจ็บปวดสินะ
เธอไม่กินอะไรเลย
ฉันกินสิ
แต่เธอก็อ้วกออกหมด
เธอสวยมากนะ เวเนเชีย
เธอต้องดูแลตัวเอง
ดังนั้นพรุ่งนี้
เธอจะกิน
แล้วจากนั้น เธอจะนั่งอยู่ที่โต๊ะ
เข้าใจไหม
เข้าใจ
ดี
ฉันกินเธอได้เลย
ออลลี่
ไม่ควรทําตอนช่วงนี้ของเดือนน่ะ
เธอคิดว่าฉันกังวลเรื่องอะไรเหรอ
เพราะเธอโชคดีนะที่ฉันเป็นแวมไพร์
เธอมีอะไรเปื้อนอยู่ตรงนั้น
เจ้าเด็กโง่เอ๊ย
ใช่ แฟนสาวน่ารําคาญสุดๆ
ไม่เคยจําชื่อคนท้วมๆ ได้เลย เขาทํางานอะไรนะ
เขาเป็นหมอในปารีส ฉันจําชื่อเขาไม่ได้
แต่เขาจะให้ยาผง แบบที่ชงผสมน้ําน่ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์
- หลับสบายไหม - ไม่ ไม่สบายเท่าไหร่
คืนพรุ่งนี้มีแขกกินมื้อค่ํา 30 คนนะ
- พวกสต็อปฟอร์ด-แซควิลล์มาไม่ได้ - โธ่ น่าเสียดายจัง
โอ๊ย ผมลืมเรื่องมื้อค่ําไปเลย
เดี๋ยว ใครจะมากินมื้อค่ํานะ
- พวกเฮนรี่ - ไม่เอานะ
- พวกเฮนรี่คือใคร - เพื่อนพ่อน่ะ
ทุกคนชื่อเฮนรี่
ไม่ใช่ทุกคน แค่ส่วนใหญ่
- ต้องสนุกแน่ - ต้องถูกเฮนรี่ลวนลามแน่
แม่ก็รู้ว่าคนไหน
งั้นแม่จะให้ลูกนั่งข้างโอลิเวอร์ เขาลวนลามลูกแทนได้
โอลิเวอร์ ฉันว่าจะบอกพอดี เราน่าจะทําอะไรสนุกๆ ในวันเกิดเธอนะ
จัดปาร์ตี้จริงจังเลย
ไม่มีพวกเฮนรี่ ทําอะไรสนุกจริงๆ
คิดว่าไงคะ ที่รัก
ถ้าโอลิเวอร์อยากจัด ผมว่าเป็นความคิดที่เข้าท่ามาก
ผมว่าโอลิเวอร์ดูเหมือน อยากกระโดดออกจากหน้าต่างมากกว่า
- ปาร์ตี้แบบไหนครับ - ไม่รู้สิจ๊ะ แล้วแต่ที่เธอชอบเลย
คิดว่าไงจ๊ะ แขกสักร้อยคนดีไหม
- ร้อยคนเหรอ - หรือสองร้อย
งานแบบนี้สุดท้ายก็มีคนมาถึงสองร้อยทุกที
เชิญใครก็ได้ตามใจเลย
- เพื่อนๆ เธอทุกคน - เพื่อนที่ไหน
แต่งชุดแฟนซีด้วยดีไหม
ดีค่ะ
ผมใส่ชุดเกราะได้นะ เอลส์เพธ
ไอเดียเด็ดมากค่ะ ที่รัก
มีธีมด้วยก็ได้นะ เอาเรื่อง ฝันในคืนกลางฤดูร้อน ดีไหม
- เยี่ยมมาก - เชิญพวกเทพธิดายั่วเยมาได้เลย
ไง
นี่
ฟีลิกซ์
- ทุกอย่างโอเคดีหรือเปล่า - เออ ทําไม
นายดูหงุดหงิดอะไรสักอย่าง
- ฉันไม่ได้หงุดหงิดอะไรทั้งนั้น - โอเค
มันแค่ไม่เข้าท่านิดหน่อยเท่านั้นแหละ
- อะไรไม่เข้าท่า - นายคิดว่าอะไรล่ะ
ที่ไปกิ๊กกับเวเนเชียไง ออลลี่
ทําไมถึงคิดว่าฉันกิ๊กกับเวเนเชียล่ะ
ฟาร์ลีห์เห็นพวกนายน่ะสิ โคตรอี๋เลย เพื่อน
นายเป็นเพื่อนฉัน นายควรจะอยู่ที่นี่กับฉันสิ
ฟังนะ ฉันไม่อยากทําให้เวเนเชียขายหน้า
หมายความว่าไง
ฉันเห็นเธออยู่นอกบ้าน ก็เลยลงไปดูว่าเธอโอเคดีไหม
ฉันว่าเธอเข้าใจอะไรผิด
เพราะเธอพยายามจะจูบฉัน
แล้วฉันก็ดันเธอออกอย่างสุภาพ
ฟาร์ลีห์บอกว่าพวกนาย แทบจะสวบกันอยู่แล้ว
แล้วนายเชื่อเขาเหรอ
ฉันกับเวเนเชียเนี่ยนะ
ไม่เอาน่า
- ทําไมถึงไม่บอกฉันล่ะ - ฉันแค่...
ฉันคิดว่าไม่บอกจะดีกว่า
เธอเมาแอ๋ คงจําอะไรไม่ได้
เธอน่าขายหน้าชะมัด
ไอ้เวรฟาร์ลีห์ก็ชอบก่อเรื่องฉิบหาย
ต้องมีใครสักคนสร้างความบันเทิงให้เรานี่
เออ
เราถึงรักเขาไง
ค่อยยังชั่ว
นึกว่าจะเจอเรื่องแบบเอ็ดดี้อีกซะแล้ว
- เอ็ดดี้เหรอ - เอ็ดดี้เคยเป็นเพื่อนซี้ฉันที่โรงเรียน
แล้วเขาก็มาพักกับเรา
เขาแบบว่า...
เริ่มมีใจให้เวเนเชีย
แล้วไม่รู้สิ ทุกอย่างกระอักกระอ่วนไปหมด
มันทําลายมิตรภาพของเราน่ะ
ฉันนึกไม่ออกเลย
- นายต้องหนักแน่นกับเธอนะ - ฉันโทรไปปฏิเสธแม่ไม่ได้ ฟีลิกซ์
ฉันรู้น่า ฉันรู้ นายบอกแล้ว ฉันรู้ ฉันเข้าใจ
- ไม่ นายไม่เข้าใจ มันน่าขายหน้า - มันยากมาก
โทษที แต่มันเฮงซวยนิดหน่อย
นายจะจัดปาร์ตี้ ที่มีแขก 200 คนให้โอลิเวอร์
ทั้งที่แม่ฉันอยู่แบบซอมซ่อ
- เธอไม่ได้อยู่แบบซอมซ่อสักหน่อย - แม่ไม่มีเงินจ่ายค่าน้ําค่าไฟ เดี๋ยวก็ได้อยู่
โอเคนะ กับสภาพแม่ตอนนี้ เดี๋ยวได้อยู่แน่ๆ
นั่นแหละสาเหตุ ที่พ่อกังวลเรื่องการช่วยเธอ
เขาไม่อยากให้ท้ายเธอ เขาอยากให้เธอพึ่งพาตัวเองได้
เออ แหงสิ
- ฟาร์ลีห์ - นายก็รู้ว่ามันดูเป็นยังไง
ใช่ไหม
ทําให้ฉันต้องมาขอพึ่งเงินนาย
นายอยากพูดอะไร
ฉันว่านายรู้ว่าฉันอยากพูดอะไร ฟีลิกซ์
ไปถามเลียมกับโจชัวดูสิ
เลียมกับโจชัวคือใครวะ
คนรับใช้นายไง
นั่นมัน...
- เกินไปนะ ฟาร์ลีห์ ให้ตายสิ - โอเค
- นายอยากโยงไปเรื่องนั้นงั้นเหรอ - เยี่ยม
โยงไปเรื่องสีผิวเนี่ยนะ
อะไรกันวะ เราคือครอบครัวของนายนะ
เราแทบไม่สังเกตว่านายแตกต่าง หรืออะไรแบบนั้น
ฉันไม่เคยรู้ชื่อคนรับใช้ของเรา
พวกคนรับใช้ลาออกกันบ่อยจะตาย
- แน่สิ - และจะบอกให้นะ
พ่อฉันมีน้ําใจกว่าคนส่วนใหญ่
มากเลยด้วย
แต่ว่า...
บางทีเราก็ทําทุกอย่างเท่าที่จะทําได้แล้ว
พ่อเธอไม่รู้อะไรเลย
- รู้ได้ไงว่าใครคือพ่อเธอ - ใครๆ ก็รู้
ฟีลิกซ์เตือนนายให้ถอยงั้นสิ
ผมรู้ แต่คุณรู้ได้ไงน่ะ
บางทีเราแค่ต้องระวังตัวกว่านี้อีกหน่อย
ไม่ละ ขอบใจ
ก็แค่น่าผิดหวังเป็นบ้า
นายก็แค่ของเล่นอีกชิ้นของเขา
เธอโกรธ
ไม่ ไม่ต้องห่วง ฉันชินแล้ว จริงๆ นะ
เขาไม่เคยชอบแบ่งของเล่นกับใคร
ขอบคุณครับ
แม้แต่ชิ้นที่เขาไม่อยากเล่นด้วยแล้ว
หวัดดีจ้ะ ลูกชายสุดหล่อของเธอเป็นไงบ้าง
เวเนเชีย
- ฉันก่อน คุณอยู่ทางซ้ายของฉัน - ขอโทษครับ
แน่นอน
แล้วคุณรู้จักพวกแคตตันมานานแค่ไหนแล้ว
นานโขแล้วจ้ะ ตั้งแต่ชาติก่อนเลย
- แล้วคุณ... - สามีฉันเป็นลูกทูนหัวของเจมส์
คุณแต่งงานมานานแค่ไหนแล้วครับ แต่งงานมานานหรือยัง
จ้ะ
ดีจัง
ทําไมล่ะ
ทําไมถึงดี
ตานั่นงี่เง่าจะตาย
มาจากก้นทะเล
- คุณมีลูกไหมครับ - มีจ้ะ
สองคน ไม่สิ สาม ลูกชายสามคน
- ต้องวุ่นแน่ - ไม่จ้ะ พวกเขาอยู่ที่โรงเรียน
นั่นแหละข้อดีของโรงเรียน เราแทบไม่ต้องเจอพวกเขาเลย
- ที่ไหน... - เฮน ที่รักคะ ช่วยฉันที
เธอมีรูก้นสองรู
ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าแม่นั่นเป็นอีตัว
ให้ฉันคุยเอง
ให้ฝนตกมา...
คาราโอเกะ
- ให้ฉันคุยเอง - เร็วเข้า
- สาวน้อยสวมแอปเปิลบอททอมยีนส์ - ยีนส์
- รองเท้าบูตขนสัตว์ - ขนสัตว์
คนทั้งคลับพากันจ้องเธอ
- เธอออกไปเต้น - เธอออกไปเต้น
พอรู้ตัวอีกที
เธอก็ย่อลง ย่อลง ย่อลง...
เอาละ ช่างแม่ง ฉันจะไปหาเหล้าดื่ม
ฉันด้วย
- รีบอคแบบสายคาด - แบบสายคาด
เธอกลับหลังหันแล้วฟาดก้นสะบึมนั่น...
อึ๊บ ฆ่า หรือแต่งงาน
ริชาร์ดที่สาม
เฮนรี่ที่เจ็ด หรือเฮนรี่ที่แปด
ฉันคงอึ๊บริชาร์ดที่สาม
เขาไม่มั่นใจในตัวเอง จนเขาต้องตั้งใจเต็มที่แน่ๆ เนอะ
หรือนายจะอึ๊บฉันก็ได้
ทําไมถึงบอกฟีลิกซ์เรื่องฉันกับเวเนเชียล่ะ
ก็ฉันไม่คิดว่าเขาจะต่อต้านขนาดนั้น
นายคิดสิ
ใช่ ฉันคิด
รู้ไหม...
ถ้านายอยากคุยกับใคร นายคุยกับฉันได้นะ ฟาร์ลีห์
หมายความว่าไง
ฉันรู้ว่าบ้านนายกําลังลําบาก
ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้น
เวลาที่อะไรๆ ช่างไม่แน่นอน...
มันน่ากลัว
และโดดเดี่ยว
และต้องแปลกฉิบหายแน่ๆ ที่ต้องขอทุกอย่างจากพวกเขา
- และฉันรู้ว่านายโคตรเกลียดฉัน - ฉัน...
ฉันไม่ได้เกลียดนาย
แต่ถ้านายอยากให้ฉัน คุยกับพวกเขาดูว่าจะมี...
ถ้าฉันช่วยอะไรได้บ้าง
แค่ขอมาเลย
โอเค
เอาละ ฉันว่าฉันจะไป ช่วยให้เขาพ้นทุกข์ซะที
โอเค
เก่งมาก เฮนรี่ เยี่ยมมากเลย
ทุกคน ขอเสียงปรบมือให้เฮนรี่หน่อย
โอเค ได้เวลาสนุกขึ้นอีกนิดแล้ว
โอเค เรามีคนที่นี่ ที่เป็นนักร้องที่มีพรสวรรค์มาก
เขาคือเพื่อนซี้ของนายกับฉัน
โอลิเวอร์ ควิก
- โอลิเวอร์ - เร็วเข้า ลุกขึ้น
- ไม่ๆ - มาๆ ไม่ต้องอายน่า
ฉันไม่รู้จักเพลงนี้ด้วยซ้ํา
เนื้อเพลงอยู่บนจอ โอลิเวอร์ นั่นแหละส่วนที่ดีที่สุด
เธอ!
เธอจับฉันแต่งตัว ฉันคือหุ่นเชิดของเธอ
เธอซื้อของให้ฉัน ฉันชอบมาก
เธอหาอาหารให้ฉัน ฉันต้องกิน
เธอมอบความรักให้ฉัน ฉันหิวโหย
และมองดูเราสองคนด้วยความเห็นใจ
กับทุกอย่างที่เราเห็น
ฉันไม่เคยต้องการสิ่งใด มันง่ายดาย
เธอซื้อทุกอย่างที่ฉันต้องการ
แต่ดูความหวังของฉัน
ดูความฝันของฉัน
เงินที่เราใช้จ่ายไป
ฉันรักเธอ เธอจ่ายค่าเช่าบ้านให้ฉัน
ฉันรักเธอ เธอจ่ายค่าเช่าบ้านให้ฉัน...
- บอกพวกเขาเลย - ฟาร์ลีห์
อะไร
นี่ก็เพลงของนายด้วยนะ ฟาร์ลีห์ มาร้องให้จบสิ
ขอมาก็จัดให้
เธอพาฉันไปร้านอาหารแถวบรอดเวย์
เพื่อให้ฉันเห็นว่าเธอเป็น...
นายทําบ้าอะไรวะ
คิดว่าฉันทําอะไรอยู่ล่ะ
ฉันว่านายเข้าห้องผิดแล้ว
งั้นเหรอ
จากนี้ไปนายจะทําตัวดีๆ หรือเปล่า ฟาร์ลีห์
ไม่
นายจะทําตัวดีๆ ไหม
ไม่
อย่าให้ฉันต้องถามอีกนะ
พูดสิ
ฉันจะทําตัวดีๆ
นายจะทําบ้าอะไร...
- ผมไม่ทําแบบนี้หรอก - นี่มันแย่มากนะ
ผมจะทําแบบนี้ไปทําไม
- ฉันไม่รู้ - สาบานได้ นี่ต้องเป็นเรื่องผิดพลาด
มีการเข้าใจผิดกันสักอย่าง ผมแน่ใจ...
วี มีเรื่องบ้าบออะไร
ฟาร์ลีห์น่ะ
- เกิดอะไรขึ้น - เขาพยายามฉกของ
เธอพูดเรื่องอะไร
- เดินไป - ฉันทําอะไรไม่ได้
เขาโคตรโง่เลยน่ะสิ
- เดินไป - นะครับ
ฉิบหาย
อุกอาจมากเลยนะ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
เขาส่งอีเมลไปที่ซัทเทบีส์ บอกว่าเขาได้จานพาลิสซี่มา
ไอ้โง่เอ๊ย เขาต้องรู้สิว่า พ่อเคยเรียนที่เดียวกับประธานบริษัท
เนรคุณชัดๆ
พ่อแม่คงยอมให้ทุกอย่างตามที่เขาขอ
ก็นะ เห็นๆ อยู่ว่าเขาขอจนเบื่อแล้ว
เหลวไหล เขาเคยตัวยิ่งกว่าเราซะอีก
ไม่เอาน่า วี เธอต้องยอมรับนะ มันออกจะน่าหดหู่
ที่เขาต้องอ้อนวอนขอเงินจากพวกเขา
- รันทดตายแหละ - เออๆ ก็ได้
- เขาโคตรโง่สุดๆ ที่... - นี่ๆ
โอลิเวอร์ อย่าพูดถึงเรื่องนั้นนะ
แล้วถ้าพ่อแม่นายพูดถึงเขาล่ะ
- ไม่หรอก - วันนี้อากาศสดใสจริงๆ
ไม่เคยเจอหน้าร้อนที่ร้อนขนาดนี้มาก่อน
- ระอุเลย - ร้อนกว่าปีที่แล้วอีกนะเนี่ย
ไม่คิดจะเป็นไปได้ แต่ก็เป็นไปแล้วอีกจนได้
ดูเหมือนจะร้อนกว่าบาร์เบโดสเชียวนะ
- บาร์เบโดส - ฉันเชื่อค่ะ ที่รัก
จริงๆ นะ ฉันว่านี่ร้อนสุดๆ ในชีวิตฉันเลย
ผมต้องไปคุมให้โรเบิร์ต คอยดูแลดอกไฮเดรนเยีย
ฉลาดมากค่ะ ที่รัก
ดีจริง
ดีเหลือเกิน
เพลงนี้ ไม่ได้ยินเพลงนี้มาเป็นชาติเลย
แม่เคยขลุกอยู่กับพวกเขา สมัยที่แม่เป็นนางแบบ
วงบริตป็อป เบลอ โอเอซิส
ปาร์ตี้สนุกสุดเหวี่ยง
แล้วเพลง คอมมอน พีเพิล ก็ออกมา
ทุกคนคิดว่าเพลงนั้นพูดถึงแม่
ซึ่งมันทั้งน่าอายและเหลวไหลสิ้นดี
แม่แทบจะไม่รู้จักจาร์วิสเลยนะ
- ไงนะ - เธอมาจากกรีซนะ
เธอกระหายความรู้ ไม่มีทางหมายถึงแม่หรอก
แม่ไม่เคยอยากรู้อะไรเลย
ให้ตาย อยากให้เราไม่ต้องไปลอนดอนจัง
- ไม่ยักรู้ว่าแม่จะไปลอนดอน - งานศพพาเมล่าจ้ะ
พาเมล่าตายแล้วเหรอ
ใช่
เขายอมทําทุกอย่างเพื่อให้คนสนใจ
อรุณสวัสดิ์ เจ้าของวันเกิด
แต่งตัวซะ เราจะไปนั่งรถเล่น
ไปไหน
เซอร์ไพรส์น่ะ ใส่ชุดที่ดูดีนะ
และฉันทนมองไม่ได้
แทบจะบ้าตาย...
อีกไกลแค่ไหน
ไม่ไกลแล้ว
บอกฉันทีว่านาย... ฟีลิกซ์ ฉัน...
เพรสคอต
- ฟังฉันก่อนนะ - ไม่ๆ นายทําอะไรลงไป
นายทําอะไรลงไป
แม่นายโทรมาเมื่ออาทิตย์ก่อน
นายทิ้งมือถือไว้ในห้องน้ํา ฉันเลยคิดว่า... ฉันเลยรับสายน่ะ
นายไม่รับสายแม่มาหลายอาทิตย์แล้ว
ฉันคิดว่าฉันอาจจะช่วยได้
แล้วตอนคุยโทรศัพท์ เธอก็... เสียงเธอดูไม่เมานะ เพื่อน
เธอไม่รู้ว่านายอยู่ที่ไหน เธออยากส่งการ์ดวันเกิดให้นาย
กลับรถเถอะ ฟีลิกซ์ นายพาฉันไปที่นั่นไม่ได้
ออลลี่ เธอเป็นแม่นายนะ เธอคือครอบครัวนาย
- เธอเป็นคนเดียวที่นาย... - นายไม่เข้าใจ ไม่เลย
ขอร้องนะ ฉันขอร้อง อย่าไปเลยนะ
ฉันไม่ยอมรับคําปฏิเสธ โทษที
นายต้องแก้ไขเรื่องนี้ เพื่อน
ดูสิ นั่นไงป้าย "ถนนเชอร์ชิล" นั่นแหละ
ร้อยสามสิบแปด
ที่นี่เหรอ
ที่นี่สวยออก เพื่อน ดูสิ เธอกลับเนื้อกลับตัวแล้วชัดๆ
บ้านสวยจัง
ไปกันเถอะ
ขอฉันเข้าไปคนเดียวเถอะนะ
ฉันจะไม่ทิ้งนาย เพื่อน เราจะไปด้วยกัน
ออกไปตกปลา
โอลิเวอร์
ขอบคุณสวรรค์ ลูกยังไม่ตาย
แม่จําลูกไม่ได้เลย
สุขสันต์วันเกิดจ้ะ ลูกรัก
เธอคือฟีลิกซ์สินะ ดีใจที่ได้เจอนะจ๊ะ
พ่อของลูกอยู่ในสวนจ้ะ
- พ่อเขาเหรอ - จ้ะ
เขาเดินงุ่นง่านทั้งเช้าเลย เขาตื่นเต้นมาก
เข้ามาสิ เข้ามา
เจฟ
นั่นคือที่มิโคนอส เราไปกันทุกปี
ตอนนี้เลิกไปแล้วละ เพราะลูกๆ โตกันหมดแล้ว
ลูกๆ เหรอ
- นายบอกฉันว่านายเป็นลูกคนเดียว - เปล่า
ฉันพูดถึงพวกพี่สาวอยู่ตลอด
จริงสิ ฉันคงลืมไป
ฉันไม่แปลกใจนะถ้าเขาไม่พูดถึง
เขาอยากเป็นลูกคนเดียวมาตลอด ชอบปลีกวิเวกไปอยู่คนเดียว
ผมแน่ใจครับ ใช่ๆ แน่ใจเลย
ที่โรงเรียนไม่รู้ว่าจะทํายังไงกับเขา เพราะเขาฉลาดมาก
ฉันว่าเพราะอย่างนั้น เขาถึงหาเพื่อนได้ยาก
คนอื่นๆ ขี้อิจฉาน่ะ
แล้วตอนนี้
เขาก็เป็นนักเรียนทุน อันดับหนึ่งที่ออกซ์ฟอร์ด
นักเรียนทุนอันดับหนึ่งเหรอ
พระเจ้า เขาถ่อมตัวจัง ผมไม่รู้เลยนะเนี่ย
เราทําใจยากมากที่ไม่ได้เจอเขา
ใช่ แต่คงต้องมีความกดดันมากแน่ๆ
- ใช่ แน่นอนอยู่แล้ว - ครับ ผมนึกไม่ออกเลย
ทํางานทั้งวันทั้งคืน แล้วยิ่งกว่านั้น
- เขาก็มีสหภาพ มีคณะละคร - ใช่ คณะละคร
- ทีมพายเรือ - ทีมพายเรือเหรอ
- จ้ะ - ผมต้องไปแล้ว
- หมายความว่าไง - ผมปวดไมเกรนหนักมาก
ไปนอนพักที่ชั้นบนดีไหมจ๊ะ ลูกรัก
แม่จัดเตียงไว้ให้ลูกเผื่อลูกจะอยากอยู่ต่อ
เราต้องกลับแล้ว
เราต้องกลับไปงานปาร์ตี้ของผม
แม่เขาทํามื้อเที่ยงให้ลูกตลอดทั้งเช้า
- ไม่เป็นไรหรอก - เป็นสิ
- ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าเขาไม่สบาย
- ไม่โอเคนะ - ไม่เป็นไรค่ะ
- ก็แค่สปาเก็ตตี้โบโลเนส - กับเค้กด้วย
- ไม่เป็นไร - เราอยู่ต่อได้ครับ
เราอยากอยู่ต่อ
ออลลี่ ไปกินยาหรืออะไรสักอย่าง ให้ตายสิ
ผมชอบสปาเก็ตตี้โบโลเนส
ฟีลิกซ์ ฟังนะ
ฟีลิกซ์ ได้โปรด ขอฉันอธิบาย...
ฉันว่านายควรกลับบ้าน หลังปาร์ตี้ของนายจบแล้ว
ยกเลิกงานไม่ทันแล้ว ยังไงก็ใกล้หมดหน้าร้อนแล้วด้วย
ฉันว่าเราจะจัดปาร์ตี้ให้นายคืนนี้ แล้ว...
ฉันจะส่งนายกลับออกซ์ฟอร์ด
แต่เรายังเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม
เดี๋ยวเราก็ขําเรื่องนี้กัน
ฉันไม่รู้ว่าทําไมถึงพูดแบบนั้น ไม่น่าพูดโง่ๆ...
มันพิลึกฉิบหายเลยน่ะสิ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าจะเริ่มตรงไหน
นายแม่งขี้โกหก ออลลี่
ทําไมต้องโกหกด้วย
ฉันแค่อยากเป็นเพื่อนนาย
- ฟังนะ แค่ผ่านคืนนี้ไปให้ได้ก่อน - อย่าบอกครอบครัวนายได้ไหม
ไม่บอกอยู่แล้ว ให้ตายสิวะ แค่นี้ก็แย่พอแล้ว
- ดันแคน - ครับ
กล้วยไม้จ้ะ
หวัดดีค่ะ
นั่นลูกสาวของจอร์จ
ตายจริง เขาเหมือนแม่ไม่มีผิด
เห็นฟีลิกซ์หรือเปล่า
ไม่เห็น
- แถวไหนเยอะสุด - ไม่รู้สิ
ฟีลิกซ์ ขอคุยด้วยแป๊บนึงได้ไหม
- นายเมินฉันตลอดไปไม่ได้หรอก - ฉันพยายามได้
ฟีลิกซ์ เราต้องคุยกันนะ
- ฟีลิกซ์ เถอะน่า - ฟังนะ ฉันพูดดีๆ แล้ว
ช่วยไสหัวไปแล้วไปกวนคนอื่นได้ไหม
นั่นมันอะไรน่ะ
- สวัสดี ฟาร์ลีห์ - รู้ได้ไงว่าเป็นฉัน
แหวนซิกเนตน่ะ
นายสังเกตเห็นทุกอย่างเลยใช่ไหมเนี่ย
พวกเขาเห็นนายหรือยัง
ยังเลย
พวกนั้นได้สติแตกแน่
ไม่หรอก
พวกเขาเชิญฉันมา
โอ้โฮ
โห ดูหน้านายสิ
พวกเขาเชิญนายมาไม่ได้หรอก
โอลิเวอร์ นายไม่มีทางเข้าใจ
ที่นี่...
ไม่ใช่ที่สําหรับนาย
มันก็แค่ความฝัน
มันคือเรื่องเล่าที่นายจะเล่า ให้ลูกๆ อ้วนๆ ฟังจนเบื่อตอนคริสต์มาส
หน้าร้อนแสนวิเศษแบบหนุ่มน้อย ที่ได้ชักว่าวให้กันบนกองฟาง
ครั้งหนึ่งในชีวิตของโอลิเวอร์
นายจะเหนี่ยวรั้งมันไว้ เพ้อหามัน และน้ําแตกกับจินตนาการนั้น
และนายจะสงสัยว่า นายจะมีวันได้มันคืนมาได้ยังไง
แต่นายจะไม่ได้คืนมา
เพราะหน้าร้อนของนายจบแล้ว
ดังนั้น นาย...
นาย...
ก็ขึ้นรถไฟ
ไปโรงงานตุ๊กตาน่าขนลุกที่ไหนก็ช่าง ที่ผลิตบรรดาโอลิเวอร์ออกมา
ส่วนฉันก็ได้กลับมาที่นี่
นี่ไม่ใช่ความฝันสําหรับฉัน
นี่คือบ้านของฉัน
ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะได้กลับมาเสมอ
ครั้งหน้าพยายามให้มากกว่านี้นะ ที่รัก
เวร จําชื่อเขาไม่ได้ว่ะ
- ฟีลิกซ์ - พับผ่าสิวะ
- มาทําบ้าอะไรที่นี่ - ฉันต้องคุยกับนาย
- แอบสอดแนมเรางั้นเหรอ - เปล่านะ
- รู้ไหม นายสองคนแม่งโคตรอุบาทว์ - ล้อกันเล่นหรือไงเนี่ย
ให้ตายสิ
นายเป็นเชี่ยอะไรวะ โอลิเวอร์
- อย่ามายุ่งกับฉันนะโว้ย - ไม่ เราต้องคุยกัน
- ไม่ได้ จะบ้าเหรอ - นายทิ้งฉันไปเฉยๆ ไม่ได้
ไปให้พ้นนะเว้ย
แม่งเอ๊ย
ฟังนะ ฉันให้สิ่งที่นายต้องการแล้ว
เหมือนคนอื่นๆ
ใครๆ ก็เสแสร้งเพื่อฟีลิกซ์
ฉันขอโทษถ้าการแสดงของฉันไม่ดีพอ
ฉันว่า...
ฉันว่านายต้องไปหาหมอ โอเคนะ
- พูดจริงๆ - ไม่ ฉันไม่ต้องไป
ฉันแค่อยากให้นายเข้าใจว่า ฉันโคตรรักนายมากแค่ไหน
นายเป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉันเคยมี ฟีลิกซ์
ฟังนะ สิ่งที่ฉันทํา
ไม่ได้พิสูจน์เหรอว่า จริงๆ แล้วฉันเป็นเพื่อนที่ดีแค่ไหน
จริงๆ แล้วฉันรู้จักนายดีแค่ไหน
ฉันยังเป็นคนเดิมนะ
ใช่ ฉันยังเป็นคนเดิม
ฉันไม่รู้ว่านายเป็นอะไร
แต่ฉันรู้ว่า
นายแม่งน่ากลัวฉิบหาย
ฉันจะอ้วก
แม่งเอ๊ย
ให้ตายสิ
- ดีขึ้นไหม - หุบปาก
ฉันคิดว่านายควรไปนอนนะ
ฉันไม่สนแล้วว่านายจะคิดยังไง
แม่งเอ๊ย
ฟีลิกซ์
- ฟีลิกซ์ - ฟีลิกซ์
ฟีลิกซ์
คุณไม่ต้องให้บอกใช่ไหม
คุณรู้อยู่แล้ว
คุณแค่รอวันถึงฆาต อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
แค่เดินตรงไปหาจุดจบ
โดยที่รู้ดีว่าพื้นดิน...
จะถล่มลงไปได้ทุกเมื่อ
มันคือจุดจบของทุกสิ่งทุกอย่าง
ลูกรัก ลูกจ๋า
ลูกรักของพ่อ
ช่วยฉันอุ้มเขาที
เราต้องพาเขาไปข้างใน ทําให้เขาอุ่น
แค่ต้องทําให้เขาอุ่นขึ้น
ฟีลิกซ์ ลูกรัก
เสื้อกันหนาวลูกอยู่ไหน
เร็วเข้าสิ มาช่วยที
ผมว่าเราอุ้มเขาไปไม่ได้หรอก เจมส์ ผมว่า...
- ผมว่าตํารวจ... - ใช่
ใช่ มาเถอะค่ะ ที่รัก
ใกล้ถึงมื้อเที่ยงแล้ว
จ้ะ
- มีอะไร ดันแคน - ตํารวจน่ะครับ ท่านผู้หญิง
พวกเขามีปัญหา
ปัญหาแบบไหน
พวกเขาหลงทางในเขาวงกต
แล้วไง
ขอผมส่งคนสวนสักคน ไปช่วยพวกเขาได้ไหมครับ
ก็ได้
โอลิเวอร์จ๊ะ เล่าเรื่องเมื่อคืนให้เราฟังสิ
- เมื่อคืนเหรอครับ - เธอสนุกหรือเปล่า
ครับ มันยอดเยี่ยมมาก
- ขอบคุณครับ - ดีจ้ะ
- ฉันว่างานเลิศมากเลยใช่ไหมคะ ที่รัก - ใช่จ้ะ เยี่ยมมาก
- ใช่ บ้านดูดีมากเลยใช่ไหม - สวยมาก
และเค้กนั่นก็...
เธอชอบไหมจ๊ะ
สุดท้ายฉันก็ไม่ได้กินเค้กเลย ต้องเป็นแบบนั้นทุกทีใช่ไหม
สุดท้ายเราก็มัวแต่วิ่งวุ่นไปมา จนพลาดช่วงสําคัญของปาร์ตี้
มีอะไรอีก
ขออนุญาตปิดม่านได้ไหมครับ
เจ้าหน้าที่ชันสูตรอยู่ด้านนอก และอาจจะต้องเดินผ่านหน้าต่าง
ได้ ขอบคุณ ปิดม่านเลย
ปกติผมไม่ชอบเค้กช็อกโกแลต
จ้ะ มันหวานเลี่ยนไปใช่ไหม
แต่เค้กเมื่อคืนเนื้อเบามาก
จ้ะ ลินน์ทําเค้กเก่งมาตลอด
ใช่ น่าจะเพราะมือเย็นน่ะ ต้องเป็นคนมือเย็น
ผมเคยได้ยินมา เนยจะได้ไม่ละลาย
แต่ฉันว่านั่นใช้กับการทําขนมอบมากกว่า...
ดันแคน ปิดม่านซะที ให้ตายสิ
ครับท่าน ผมพยายามอยู่ครับ ผมปิดไม่ได้...
ขออภัยด้วยครับ
คุณพระช่วย
ผมขอตัวนะครับ
ไม่ เรายังกินมื้อเที่ยงไม่เสร็จ
อาหารชืดหมดแล้ว
ลุงอยากให้ผมกิน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ
- เราจะทําอะไรได้อีกล่ะจ๊ะ - อะไรก็ได้ อะไรก็ได้...
ฟาร์ลีห์ เงียบซะทีได้ไหม
นั่งลงแล้วกินพายไปซะ กินๆ ไป
กินไปแล้วหุบปากซะ
กินพายไปซะ
แกไม่ใช่คนเดียวที่นี่ที่มีความรู้สึกนะ
พวกเราไม่ต้องการ ความรู้สึกของพวกอเมริกันแบบแก
ผมว่าอร่อยดีนะครับ
นายยังทําบ้าอะไรอยู่ที่นี่วะ
ไม่มีใครคิดว่ามันประหลาดเลยเหรอ
ไม่มีใครคิดว่าแปลกเลยเหรอ
ฉันจะไม่ว่าคนอื่นหรอกนะถ้าฉันเป็นนาย
- ว่าไงนะ - หยุดทีเถอะ
- เขาพูดอะไรน่ะ - ผมไม่รู้
ที่ฉันจะพูดก็คือฉันคงรู้สึกผิดเหมือนกัน
- รู้สึกผิดเหรอ - ถ้าฉันเป็นคนสับโคเคน
ในคืนที่มีคนตาย
ไอ้เชี่ยเอ๊ย
นั่นไม่ใช่คําปฏิเสธ
จริงเหรอ
- ค้นห้องฟาร์ลีห์ - ครับท่าน
อย่านะ
ออกไป!
ไม่ครับ เดี๋ยวก่อน
- เกิดอะไรขึ้นน่ะ - เอลส์เพธ
- อย่าบังอาจมองเธอนะ
ออกไป
ฉันจะไม่บอกเรื่องนี้กับตํารวจ
ฉันช่วยแกได้แค่นั้น ไม่มากไปกว่านั้น
ไม่มีอีกแล้ว
ฟีลิกซ์
ไว้ไปเจอกันที่บ้านนะ โอลิเวอร์
ฟีลิกซ์
- ผู้แทนบาทหลวงทําได้ดีนะ - ค่ะ
ดีว่าพ่อเขาเยอะเลย
เขาก็ใช้ได้ แค่หัวโบราณไปหน่อย
หัวโบราณสุดขีด
จําพิธีศีลจุ่มของฟีลิกซ์ได้ไหม
"คุณใช้ชื่อริเวอร์เป็นชื่อกลางไม่ได้นะ" จําได้ไหม
ผมจําได้ว่าคุณด่าเขายับเลย
ไม่สําคัญแล้วละ
เขาชื่อกลางว่าอะไรก็ไม่สําคัญแล้ว
- ที่รัก - เขาพูดถูก
"ริเวอร์" งี่เง่าทีเดียว
แต่เราคงไม่ได้เลือกชื่อให้ลูกของเรา
โดยที่คิดว่าสักวันหนึ่ง เราจะต้องคิดว่ามันจะดูเป็นยังไง...
เมื่อสลักอยู่บน...
หินหน้าหลุมศพ
- เลือกแบบอักษร... - คุณเลือกแบบอักษรอะไร
ไทม์ส นิว โรมัน
บนหินท้องถิ่น
- น่าจะดูดีนะ - ครับ
เลือกได้ดีครับ ดูหนักแน่นดี
ผมไปดีกว่า
เธอไม่ได้จะไปไหนใช่ไหมจ๊ะ โอลิเวอร์
ผมแค่จะขึ้นไปชั้นบน
แต่เธอจะไม่ทิ้งเราไปใช่ไหม
จะไม่ไปจากซอลต์เบิร์นใช่ไหม
ขอโทษที
ความสุภาพของนายมันช่าง...
น่าหงุดหงิด รู้ตัวไหม
- ขอโทษนะ - ขอโทษอยู่เสมอ
ผงะหนีอยู่เสมอ อย่างกับไอ้พวก...
บ่าวไพร่
ฉันเห็นนาย
สะอื้นอยู่ในโบสถ์ที่งานศพ
ฉันมองนายร้องไห้คร่ําครวญ แล้วฉันก็แค่...
ฉันสงสารนายมากเลย
สงสารจริงๆ
จากนั้นฉันก็จําได้
แล้วฉันก็เริ่มหัวเราะ
ฉันแค่...
ฉันหยุดหัวเราะไม่ได้เพราะ...
ฉันจําได้ว่า
นายเพิ่งรู้จักเขาแค่...
หกเดือนได้ไหม
นายแทบไม่รู้จักเขาเลย ออลลี่
นายไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขา
กับเรา
กับที่นี่
ไม่เกี่ยวอะไรเลย
นายเป็นแค่คนแปลกหน้า
- ดึกมากแล้ว - แต่นายก็อยู่ที่นี่
ท่ามกลางเรื่องทั้งหมด
คนแปลกหน้าที่โคตรไม่น่าไว้ใจ
ฉันจะเข้านอนแล้ว
ออลลี่
รู้ไหมว่าพ่อเริ่มเรียกนายว่าอะไร
"สไปเดอร์แมน"
- จริงเหรอ - เพราะนายเอาแต่
เดินลับๆ ล่อๆ ไปทั่ว
คอยชักใยแมงมุมของนาย
ใยของโอลิเวอร์
- ราตรีสวัสดิ์ ดื่มน้ําบ้างนะ - นี่ ออลลี่
อย่าโกรธเลยน่า
ฉันว่านายไม่ใช่แมงมุมหรอก
ฉันว่านายคือผีเสื้อกลางคืน
ฉันพูดถูกใช่ไหม
เงียบขรึม
ไม่มีพิษภัย
ถูกดึงดูดเข้าหาของแวววาว
บินพุ่งชนหน้าต่าง
กระเสือกกระสนอยากเข้ามาให้ได้
ตอนนี้นายก็ทําได้แล้ว
นายเจาะรู
ทําลายทุกสิ่งทุกอย่าง
นายจะกัดกินเราจากภายใน
- เธอดื่มมากเกินไปแล้ว - ใช่
นั่นอาฟเตอร์เชฟของเขาเหรอ
นายมันโคตรโรคจิต
ฉันแน่ใจว่า นายใส่กางเกงในของเขาด้วยใช่ไหม
นายมันคนไร้ค่าน่าขยะแขยง
คุณพระช่วย นายเขมือบกินเขาจนเกลี้ยง
แล้วยังเลียจานตามด้วย
มันทําให้เธอใจสลาย
เธอพูดเองเลย
เธออยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา
เวเนเชีย
ขอบคุณที่มาพบฉันนะ
ทุกอย่างโอเคดีไหมครับ
เธอตั้งใจจะอยู่กับเรานานแค่ไหน
เพราะเอลส์เพธไม่ยอมให้เธอไป
ผมยินดีอยู่ต่อนานเท่าที่เขาต้องการครับ
เธอมีน้ําใจมาก
แต่ฉันว่านั่นไม่น่าเป็นเรื่องดี สําหรับเขา หรือเรา
ฉันว่าถึงเวลาให้เธอกลับบ้านแล้ว โอลิเวอร์
ไปเงียบๆ คืนนี้
เพื่อให้เขาเครียดน้อยที่สุด ฉันหวังว่าเธอจะเข้าใจ
ผมจะไปทันทีถ้าไปได้เลยครับ
ผมแค่คิดว่าผมทิ้งเธอไปไม่ได้ในสภาพนี้
ก็นะ...
ครอบครัวเราควรได้โศกเศร้า อย่างมีความเป็นส่วนตัว
ผมเข้าใจครับ ผมเห็นด้วย
แต่ผมแค่คิดว่าผมควรอยู่ต่อ แค่ช่วงนี้เท่านั้น
ผมอยากทําสิ่งที่ถูกต้องเพื่อเขา
เธอจะไม่ไปเหรอ
ผมไม่รู้ว่าจะไปได้ยังไง
คุณทําอะไรน่ะ
เท่าไหร่
อะไรนะครับ
เพื่อให้เธอไปและไม่กลับมาอีก ยอมตัดขาดการติดต่อกับภรรยาฉัน
- ทําไมล่ะ - เพราะเราต้องทําใจเดินหน้าต่อไป
ฉันรู้ว่าเธอใช้ชีวิต ในสถานการณ์ที่ค่อนข้างยากลําบาก
แต่นี่จะเป็นการเริ่มต้นใหม่สําหรับเธอด้วย
คุณทําแบบนี้ทําไม
เท่าไหร่
ขอบคุณค่ะ
ข่าวมรณกรรม เซอร์เจมส์ แคตตัน
โอลิเวอร์
- โอลิเวอร์ - เอลส์เพธ
ตายจริง
ออลลี่
เธอหล่อเหลาอะไรอย่างนี้
ไม่อยากเชื่อเลย พระเจ้า
เธอโตเป็นหนุ่มแล้ว เธอ... แน่สิว่าเธอโตแล้ว
แน่นอน ฉันนี่งี่เง่าจัง ใช่สิ
เธอโตแล้ว
ขอโทษจ้ะ ตอนนี้ฉันไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอยน่ะ
ผมอ่านข่าวเรื่องเซอร์เจมส์
ผมเสียใจด้วยอย่างสุดซึ้งครับ
ในแง่นึง ฉันก็แปลกใจนะ ที่เขารออยู่นานขนาดนี้
รู้ไหม
แต่ก็ยังน่าตกใจมากอยู่ดี
ครับ
แปลกจังที่ได้เจอเธอ
ที่จริงฉันเพิ่งซื้อแฟลตเล็กๆ แถวนี้
บังเอิญจัง
จู่ๆ ซอลต์เบิร์นก็ดูใหญ่โต และห่างไกลเหลือเกิน
ซอลต์เบิร์นเป็นยังไงบ้างครับ ดันแคนยังอยู่ที่นั่นหรือเปล่า
จ้ะ เขายังอยู่ที่นั่น
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม เหมือนกับตอนที่เธอไปไม่มีผิด
ผมดีใจครับ
ออลลี่ ฉันไม่ชอบวิธีที่เจมส์ปฏิบัติกับเธอ
และตอนนั้นฉันก็อยากพูดอะไรบ้าง
มันผ่านมานานแล้วครับ
ไม่จ้ะ แต่มันไม่นานสําหรับฉัน
ฉันนึกถึงเรื่องนั้นบ่อยมาก และ...
เธอต้องจําไว้นะว่า ตอนนั้นเขาสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น
และเขา...
เธอยกโทษให้เขาใช่ไหม เธอเข้าใจใช่ไหมจ๊ะ
แน่นอนครับ
เธอมีความสุขหรือเปล่า
ไม่เชิงครับ
คุณล่ะ
ไม่เชิงจ้ะ
กาแฟนมร้อนค่ะ
งั้น...
ไว้ไปพักที่นั่นสิจ๊ะ
ที่ซอลต์เบิร์นน่ะ
ทางปลอดโปร่งแล้วใช่ไหมล่ะ
ผมบอกได้ตามตรงว่า สองสามเดือนที่ผ่านมา
เป็นช่วงที่ผมมีความสุขที่สุดในชีวิต
แค่น่าเสียดายที่คุณป่วยหนักขนาดนี้
แต่ถือเป็นอภิสิทธิ์ที่ได้ดูแลคุณนะครับ
เช่นเดียวกับที่จะเป็นอภิสิทธิ์ ที่ได้ดูแลซอลต์เบิร์น
ขอบคุณนะครับที่ไว้ใจผม
ผมสัญญาว่าจะดูแลบ้านหลังนี้ เหมือนที่ฟีลิกซ์คงจะได้ดูแล
สุดท้ายเราก็ทําสําเร็จใช่ไหม
สักทางหนึ่ง
ขอบคุณพระเจ้า
และหลังจากอุบัติเหตุที่แสนเลวร้ายพวกนั้น
แต่ว่า...
อุบัติเหตุเคยมีอยู่จริงๆ เหรอ เอลส์เพธ
ไม่รู้สินะ
อุบัติเหตุมีไว้สําหรับคนแบบคุณ
แต่สําหรับพวกเราที่เหลือก็มีแต่งาน
และต่างจากคุณ
ผมรู้วิธีทํางานจริงๆ
ได้โปรด ผมไม่มีเงินเลย
ขอจ่ายพรุ่งนี้ได้ไหม
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
เขาส่งอีเมลไปที่ซัทเทบีส์ บอกว่าเขาได้จานพาลิสซี่มา
ที่จริงฉันเพิ่งซื้อแฟลตเล็กๆ แถวนี้
โอลิเวอร์
ผมไม่ได้หลงรักเขา
ผมรู้ว่าทุกคนคิดแบบนั้น
แต่ไม่ใช่เลย
ผมรักเขา
ผมรักเขา ให้ตายสิ ผมรักเขาเป็นบ้า
แต่บางครั้ง...
ผมก็...
ผมเกลียดเขา
ฟีลิกซ์
ผมเกลียดเขา
ใช่ ผมเกลียดเขา
ผมเกลียดพวกคุณทุกคน
และคุณก็ทําให้มันง่ายมากเลย
มีแต่คนปรนเปรอจนได้ใจ ไม่รู้จักระวังตัว
ไม่เคยเจอนักล่าตามธรรมชาติ
ก็นะ...
เกือบจะไม่เคย
คําบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิภาพร หมู่ศิริเลิศ