Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ona âşık değildim.
Herkes öyle sanıyordu.
Ama değildim.
Onu sevdim. Tabii ki.
Felix'i sevmemek imkânsızdı.
Ve bu sorunun bir parçasıydı.
Herkes onu severdi. Herkes onun etrafında olmak isterdi.
Bu onu tüketirdi.
İnsanlar onu rahat bırakmazdı.
Özellikle kızlar.
Tanrım.
Kızlar.
Utanç vericiydi gerçekten. Herkes ona pervaneydi.
Dürüst olmak gerekirse bu yüzden beni çok sevdi.
Onu korudum.
Ona karşı dürüsttüm.
Onu anladım.
Onu sevdim.
Ben onu sevdim.
Peki ona âşık mıydım?
Gerçekten sinirimi bozuyorsun. Çok can sıkıcı.
Hindistan'dan aldım.
Atkısı var.
Ceket havalıymış.
- Ya kravatı? - Çok banal.
Tanrım.
2006 SINIFI HOŞ GELDİNİZ
Aslında çok şiirselmiş.
Çok havalı.
Burası boş mu?
Oturabilir miyim?
Ben Michael Gavey.
- Oliver. - Oliver ne?
Oliver Quick.
Sen de mi tek tabancasın Oliver Quick?
Herkes öyle değil mi? Bu daha ilk gece.
Etrafına bak.
Bir tek ikimiz öyleyiz.
Bir de agorafobisi olan kız ama elbette o da odasında.
Ne okuyorsun?
Ben matematik.
Dâhiyim. Matematiğe de aslında bayılmam.
Tüm işlemleri kafadan yapabiliyorum.
- Bir şey sor. - Hayır, gerek yok.
- Hadi. - Sana inanmıyor değilim.
- Lütfen. Hadi. - İnanıyorum.
Bana bir soru sor lan!
423 çarpı 78?
32.994.
Oxford'u nasıl buldun?
İyi. Evet, güzel. Teşekkürler.
Uzaktan mı geldin? Memleketin neresi?
Prescot.
- Neresi? - Prescot.
Merseyside'da?
Hiç gitmedim.
Prescot.
Yaz okuma listesinde ne durumdasın?
Evet. Fena değil.
- Hepsini okudum. - Hepsini mi?
- 50 kitap var. Delirdin mi? - Sanmıştım ki biz...
Kral James İncili bile var!
Yazını İncil okuyarak mı geçirdin?
Okuma listesi isteğe bağlı.
- Ben o kitapların yarısını bile okumadım. - Üzgünüm.
Nerede olduğunu biliyor musun? 20 dakika gecikti.
Pekâlâ, o hâlde başlasak iyi olur.
Çok affedersiniz. Üzgünüm, geç kaldım!
Çok affedersiniz. Tamamen kayboldum.
Selam, memnun oldum. Üzgünüm.
Sen Farleigh
Start'sın sanırım.
Sonunda bize katılman güzel.
Frederica Start'ın akrabası olma ihtimalin var mı?
- O benim annem. - Yapma!
Onu senin yaşındayken tanırdım. İkimiz de buradayken.
Amerika'ya gitmeden önce Frederica Catton'ken.
Hadi canım!
Tanrım. Ona söylerim.
Bir arkadaşının hocam olmasına çok sevinir.
Hayır, arkadaş değildik.
Daha çok hayranıydım.
Evet. Uzaktan.
Konuştuğumuzdan bile emin değilim.
Hayır, benden hiç bahsetme.
Başlayalım mı?
"G.K. Chesterton'da vardı.
Muazzam bir yalanlar sarmalı.
Nitekim dizenin biçemi için
Browning'in 'Son Düşes' şiirindeki gibi hayat dolu denebilir."
Tamam, evet. Çok iyi.
Üzerine düşünülecek çok şey var. İlgi çekici.
"Nitekim..."
Affedersin, "nitekim".
Komik bir kelime.
- Neden? - Bilmiyorum.
Günlük hayatta kullanmıyoruz, değil mi?
Biraz ağdalı değil mi sence?
- Hayır, pek sayılmaz. - Hayır.
Sence değil. Yedi kere kullandın.
- Hayır, ben... - Evet, öyle. Saydım.
Seni yakaladı Oliver.
Yani denememin içeriği yerine üslubuna mı takıldın?
Bu biraz...
- Biraz ne? - Tembellik.
Bir argümanın retoriğini tartışmak gayet mantıklı.
- Neyi değil, nasıl tartıştığın önemli. - Haklı.
Evet, özellikle de şiirleri okumadıysan.
Denemeni dört gözle bekliyorum.
Oliver.
Oliver!
Sana Crunchie aldım.
Teşekkürler.
Akşam okul Noel partisi var, biliyor muydun?
Ben ve sen DD olduk.
Davetli değiliz yani.
Eminim herkes gidebilir.
Hayır. Sadece davetiyeyleymiş. Posta kutuna baktın mı?
- Henüz bakmadım. - Ben baktım. Yoktu.
Lanet olası ezikler.
- Gitmek istiyormuşuz gibi. - Evet.
Sanki o mallarla konuşmak istiyoruz!
- Doğru. - Hayır.
- Kendi eğlencemizi yaratırız, değil mi? - Evet.
- Yiyecek misin? - Hayır, alabilirsin.
İyi misin?
Evet. Lastiğim patladı.
- Şansa bak. - Evet.
Tamir etmeye çalışıyordum.
Gerçi şimdiden derse 10 dakika geç kaldım.
Siktir.
- Nerede? - Iffley Yolu'nda.
Tüh.
Evet. Geçen hafta ektiğim için zaten başım dertte.
Bak, ben bir yere yetişmeyeceğim, bunları kütüphaneye geri götürüyorum.
Bisikletimi al.
Hayır, alamam. Yani... Yağmur yağacak gibi, seni...
Gerçekten önemli değil.
Sonra senden alırım.
- Aynı okuldayız. - Öyle mi?
Evet.
Vay be, çok naziksin. Ciddi misin?
Çok naziksin, sağ ol.
Emin misin? Bunu okula geri götürmek yorucu olur.
Seninkini geri mi götüreyim?
Hayır. Özür dilerim, sandım ki...
Demek istediğim, geri götürürüm. O kadar uzak değil.
Sağ ol. Adını bilmiyorum, üzgünüm.
- Ben Felix. - Oliver.
- Oliver mı? Oliver. - Evet.
Oliver, seni seviyorum.
Seviyorum...
Seni seviyorum! Seviyorum seni. Cidden.
Çok teşekkürler dostum!
Çok naziksin, kurtarıcısın. Gerçekten.
Sağ ol. Pekâlâ. Bisiklet kulübesine bırakırım.
- Tamam. - Pekâlâ. Sağ ol Ollie!
Jameson kızın göğüslerine bakıp duruyor,
çarpım tablosunu doğru düzgün bilmemesini bile umursamıyor.
Çarpım tablosu Oliver!
Git sanat tarihi oku güzelim.
Oliver?
- Evet? - Sohbetine doyum olmuyor.
Özür dilerim.
Vay canına!
İşemeye gidiyorum. Bana bir bira daha al.
- Tamam. - Sağ ol.
Buyurun.
- Bir tane daha. - Tamam.
İşte orada! Ollie! Oliver!
Gel buraya dostum.
Hey! Buraya gel.
Buraya gel. Evet! Buraya gel.
Olamaz.
Selam dostum.
Selam.
Bu benim kahramanım işte.
Dün beni kurtardığını anlatıyordum.
Çok şirin!
- Sağ ol. - Şirin!
Otur. Sana içki borçluyum. Bize katıl, olur mu?
Pardon, arkadaşınla mısın?
Hayır. Az önce gittiler.
- İnanılmaz. - Hangi okuldasın?
Öylece durdu...
- Sizinkinde. - Peki.
Ne okuyorsun?
Shot, shot!
- Dur, dur. Jägerbomb! - Evet!
- Jägerbomb! - Evet.
- Sıra sende dostum. - Gidip yatmam lazım.
Dur, hayır, hayır!
Sıra sendeyken tüyemezsin.
- Tüymüyorum. - Öyle görünüyor.
Hadi ama.
Tamam, tamam.
Tamam.
- Farleigh. - Ne?
- Onu rahat bırak dostum. - Ne?
İçkiler ona servete mal olacak.
Pub kuralı bu Felix.
Sıra bende, yapamam...
Geri dönüp onlardan para isteyemem.
- Bana ne? - Rica ediyorum.
Yarın ödeyebilir miyim?
Üzgünüm dostum. Bu para çok az.
Lütfen, parayı yarın getiririm.
Hayır.
- Lütfen, ben... - Yeter ama.
Belki yardım gerekir dedim.
Bunu yere düşürmüşsün.
Araklayacaktım ama doğru olanı yapmak istedim.
Teşekkür ederim.
Yarın geri ödeyeceğim.
Neden bahsettiğini anlamadım.
Teşekkürler Ollie!
- Teşekkürler Ollie. Tanrım. - Ollie!
Ollie, Ollie!
Ollie! Ollie...
Farleigh bizimle büyüdü.
Kuzen olduğunuzu bilmiyordum.
Evet, halam, yani Farleigh'in annesi 19 yaşındayken
"soğuk İngilizlerden" kurtulmak için Amerika'ya kaçmış.
- Sigara? - Ben sigara içmem.
Fred halam bir manyakla evlenmiş, adam onun parasını yemiş.
Babamın da çok parasını yiyince sonunda babam halama parayı kesmiş.
- Evelyn Waugh romanı gibi. - Evet.
Waugh'nun birçok karakteri aileme dayanır.
Evet, bizim eve çok takıntılıydı.
Babam kendini o kadar suçlu hissetti ki
Farleigh'in eğitim masraflarını karşılamaya karar verdi.
- Şanslı Farleigh. - Ona pek de faydası dokunmadı.
Öğretmenleriyle yattığı için
her okuldan kovuldu.
- Peki ya sen? - Ben hiçbiriyle yatmadım.
Henüz yatmadın.
- Lanet olası DJ Shadow. - Herif berbat dostum.
Bütün bu yatılı okul psikopatları
sana ne öğretiyor?
- Latince, su topu ve çocuk istismarı. - Aynen.
Çok şirin.
Bebek Felix.
Hiç çocukluk fotoğrafım yok.
Şey, anlatacak pek bir şey yok.
Hadi ama. Tanık korumada filan mısın?
Hayret bir şey dostum. Senin... Kardeşlerin var mı?
Anne baban nasıl?
Kardeşlerim yok.
- Annemle babam da... - Ne?
- Onları pek görmüyorum. - Neden?
Sadece... Onlar...
- Sorunları var. - Ne?
Ne tür bir... Sorunlar derken?
Ruh sağlığı ve bağımlılık gibi şeyler.
- Babam torbacı falandı. - Torbacı mı?
Çok kötü olmalı. Gerçekten.
- Evet. - Öyle miydi? Çok mu kötüydü?
Bak, bunlar... Zor işler.
Evet.
Siktir et onları.
Cidden benim için bir ilham kaynağısın.
- Sağ ol. - Çok iyi.
Şimdi India ya da Annabel'den birini seçip eve atar mısın?
Çünkü bezmiş gibi görünüyorlar.
O piti piti.
Karamela sepeti. Terazi, lastik, jimnastik.
Sen çıktın.
Ne oluyor lan? Bir saattir tavlamaya çalışıyordum.
Elle yapmasına razıydım.
Biliyorum. Hepimiz ona razıyız lan.
Sen de bir ünvan ve hayvan gibi bir kale edin.
Oliver Quick.
Farklı görünüyorsun.
Öyle mi?
Senden sıkılacak.
Pardon?
Yalaka.
Oliver da gelsin mi?
- Bebeğim. - Ne?
Bilmiyorum, o biraz tuhaf biri.
Sohbet bile edemiyor, kimin yanına oturtacağım?
Güzel bir arkadaşının yanına.
Üzgünüm Felix.
Kimse Oliver'la oturmak istemez.
Neden?
Çünkü hayır kurumundan giyinen burslu bir çocuk.
Acımasızsın.
Çok acımasızsın.
- Feci züppesin. - Üzgünüm.
Hava aşırı sıcak.
Biliyorum.
Bu koku da ne?
Bilmiyorum.
Hayır, hayır.
Ne? Neden bahsediyorsun?
Burası iğrenç Felix.
- Sorun yok. - Temizlerim.
Anca zenginlerin pis olma lüksü var.
- Siktir git. - Yerde pizza var.
- Bırak. Sonra yaparım. - Yapmazsın dostum.
Hayatta yapmazsın.
- Asla yapmazsın. - Yaparım.
Yapmazsın.
Ollie, sonra yaparım dedim.
Dursana be! Çocuk değilim. Kendim yaparım.
Ben sadece...
Sıcakladım. Bu odalar kavruluyor.
Lanet olası ahşap paneller
bozulmasın diye klima takmıyorlar,
kalpten gitmemize razılar.
- Sınavlar için stres mi yapıyorsun? - Alakası yok Oliver.
Senin yüzünden kafayı...
Biraz ders çalışmam lazım. Sonra görüşürüz, tamam mı?
Kings Arms'da mı?
Evet, olabilir. Mesaj atarım, tamam mı?
Tamam. Tabii.
Selam.
Felix'e bakmaya geldim.
Buluşacaktık.
Evet, hepsi pub'da.
Tamam.
Bunu söylememişti.
India orada mıydı?
Evet.
- Üzgünüm. - Tanrım. Üzülme.
Her neyse.
Sende alkol var mı?
Alkolüm olmasını ister miydin?
Sence kıskanır mıydı?
Dürüst olayım mı?
Bence sikine bile takmaz.
Merhaba anne.
Ollie, ne oldu?
İçeri gel.
Nasıl olmuş?
Başını kaldırıma çarpmış.
Babamı tanıyorsam muhtemelen sarhoştur.
- Ha siktir. - Ya da kafası dumanlıdır.
Ben...
- Çok üzgünüm Ollie. - Tam bir şok oldu.
Annen iyi mi?
Tamamen dağılmıştı.
Bu da onun için normal bir şey.
Sınavlarını ertelerler. Girecek durumda değilsin.
- Eve gitmelisin. - Hayır.
Sınavları kaçıramam.
- Tabii ki kaçırabilirsin ya! - Kaçıramam.
Hayır.
Senin gibi değilim Felix.
Başka bir şeyim yok.
- Selam Oliver. - Selam.
- Smokini beğendim. - Sağ ol.
Vay be. Kiralık, değil mi?
- Evet. - Evet.
Evet, kolları çok uzun.
Kolları kontrol etmelisin.
Yine de fena değil.
Neredeyse yutturacaksın.
Neyi?
Bilmem.
Gerçek bir çocuk olduğunu.
- Selam dostum. - Selam.
Ollie!
- Selam dostum! - Selam.
Hadi. Beni takip et.
Hey. Dur, bekle!
Nereye gidiyoruz?
Baloyu kaçıracağız Felix.
Hadi.
Ne oluyor Felix?
Düşündüm de, ben belki...
Çok boktan zamanlar geçiriyorsun.
Her şeyi metanetle göğüsledin.
Felix, hadi ama.
Ailemde bir gelenek vardır.
Biri ölünce adını bir taşa yazıp
nehre atarız.
Büyük büyükbabam oğlu savaşta ölünce bunu başlatmış.
Sadece köpeğim için yapmıştım.
Bilemiyorum, yardımı oldu. Biraz.
Şimdi biraz aptalca geliyor.
Hayır. Aptalca değil.
Sağ ol.
Hiç yoktan iyidir.
Ne yapacağım?
Bilmem ki. Bir şeyler söyleyebilirsin
ya da bir süre sessizce burada durabiliriz.
Sonra da... Atarsın işte.
İyiye işaret değil.
Siktir.
BABA
Eve gidecek misin?
Dürüst olayım mı?
Bir daha eve gideceğimi sanmam.
Ya annen?
Annemin gırtlağına ilk ne zaman elimi soktum dersin?
Sekiz yaşındayken.
Babam
onu kusturmak için sokmamı söyledi,
aksi takdirde
uykusunda ölürmüş.
Yani senin ev anlayışınla benimki aynı değil Felix.
O pisliğe, dağınıklığa katlanamam.
Yapamam.
Benimle eve gelmeye ne dersin?
Saltburn'e gel.
- Hayır. - Evet.
- Çok zahmet olur. - Hadi lan oradan!
Akıl sağlığımı korurum.
- Tuhaf hissederim. - Hissetmezsin.
Annemin misafirleri bazen aylarca kalıyor.
Ayrıca bizden bıkarsan gidebilirsin.
Söz.
Ve ona inandım.
Saltburn.
Bay Quick.
Erken geldiniz.
Bir önceki trene bindim.
Bir dahakine haber verin.
Kapılar açılmamıştı.
Sorun değil...
Sizi alması için birini yolladık.
- Üzgünüm. - Önemli değil.
Beni takip edin.
Vay canına.
İnanılmaz.
Vay. Tek kelimeyle "vay".
Valizinizi bırakın. Biri alır.
Ollie! Tanrı'ya şükür geldin!
Duncan, odasını gösteririm.
Oliver, Duncan'dan korkmamaya çalış.
Duncan, arkadaşlarımın önünde korkunç olma.
- Denerim Felix. - Gel dostum.
- Hadi. - Çok korkunç biri.
İyidir. Sadece tuhaf biri.
Pekâlâ.
Şimdi...
Kırmızı merdiven.
Burada kazara kuzenimi parmakladım.
VII. Henry'nin dolabı.
Ninemin hayaleti.
Merhaba nine.
Yeşil oda, bahçe, birkaç çirkin Rubens tablosu.
Bozuk piyano.
Mavi oda.
Mavi renk.
Ve kralın yatak odası.
Hatta yatakta hâlâ VIII. Henry'nin atmığı var.
Burası uzun galeri.
Ölü akraba, ölü akrabalar.
Babamın eski ayıcığı.
Shakespeare'in Folyo'su ve labirent.
Evet. Buradan geçiyoruz.
Pekâlâ!
Benim odam.
Sen yan odada kalacaksın.
Banyo.
Bu arada banyoyu paylaşacağız, umarım sorun olmaz.
Yoksa evin diğer ucuna, uzağa gitmen gerekecekti.
Giyinme odası.
Ve
senin odan!
Vay canına.
Gelmene sevindim dostum.
Seni yalnız bırakayım.
Tek bir şey var.
Annemin sakala, kirli sakala alerjisi var. Banyoya bir jilet bıraktım.
- Ne? - Bilemiyorum.
Hijyenik bulmuyor. Babasıyla alakalı bir şey.
Saçmalık. Burada küpe takmama bile izin yok.
- Bilmem gereken başka bir şey var mı? - Hayır. Kendin ol.
Seni sevecekler. Ortam rahat, inan bana.
Kütüphanedeyiz.
Kütüphanede mi?
CATTON OYUNCULARI
Tanrım.
Liverpool'da rehabilitasyon yoktur.
Evet, olduğunu sanmıyorum.
İnsanlar eriyip gidiyor olmalı.
- Liverpool nerede? - Sanırım sahilde.
Canım, Liverpool nerede?
Kuzeyde.
- Kuzeyde. - Evet.
Adı Prescot.
Berbat bir varoş herhâlde.
Bir tür gecekondu mahallesi.
Anne babası da torbacıymış.
Tanrım! Annesi alkolikmiş.
Bebekler çok etkilenebiliyor. Travma.
Alkolik doğuyorlar.
Annesinin gırtlağına parmaklarını sokmuş mu gerçekten?
- Farleigh, bunlar özel. - Bize sen anlattın.
Sır olarak.
Bu korkunç. Bana yaptığını düşünsene.
Annesi hastaymış. O sekiz yaşlarındayken.
Fakir olunca bu biraz sık yaşanıyor sanırım.
Ona harika vakit geçirtelim.
İyi şanslar. Pek gülümsemiyor.
Farleigh onu korkunç buluyor. Niye arkadaşsınız?
Çok fakir, çekici değil ve ailesi bağımlı.
- Anlamıyorum... - Ve işte geldi.
- Senden bahsediyorduk. - Saçmalama.
Farleigh, berbat şeyler uyduruyorsun.
Konuşmuyorduk.
Oliver, merhaba tatlım.
Gözlerin ne kadar güzel.
- Muhteşem. - Tipsiz olmadığını söylemiştim.
Ama sen herkese nazik yaklaşırsın. Sözüne güvenilmez.
Oliver, çirkinliğe karşı muazzam bir tiksinti duyarım.
Küçücük yaştan beri. Neden bilmem.
- Berbat bir insan olduğundandır. - Acımasız olma.
Venetia seni gördü mü?
Tanrım, bayılacak.
Bütün gün evde bir şeylerin üzerine yayıldı.
- Belki ona rastlarsın diye. - Alakası yok.
Kesin şunu. Zavallı çocuk yeni geldi.
Oliver, nihayet tanışmak çok güzel.
- Yolculuk iyi miydi? - Sağ olun efendim.
Tanrım, "efendim" demek yok. Hayır. Buna tahammül edemeyiz.
Gel. Yanıma otur.
Bu sevgili dostum Pamela, bizimle kalıyor.
Merhaba.
Pamela, Annie'yi bulup çay getirmesini söyler misin?
Tabii.
Tabii. Annie hangisiydi?
Bulursun canım. Annie.
- Halledersin. - Tamam, hallederim.
- Mutfak. - Mutfak.
Mutfak, mutfaktaki Annie.
Tamam.
- Git hadi. - Tamam.
Zavallı Pamela. Toparlanana kadar bizde kalıyor.
Bu yıl berbat günler geçirdi. Korkunç.
Ama sen de öyle Oliver.
Baban için çok üzüldüm.
Anlatılamayacak kadar trajik.
Bağımlılıktan çok dostumu kaybettim.
Çok sevdiğim bir sürü dostumu.
Zavallı Pamela'nın sorununun kökeni de bu.
Tek ilginç yanı da bu.
Farleigh!
Gerçekten sıkıcı biri ama çok güzel.
İtiraf etmek lazım, çok güzel.
Ama bu başına bela oldu. Erkekler konusunda. İnanamazsın.
Sonuncusu korkunç bir Rus milyarderdi.
Tabii ki çirkin ötesiydi.
Ondan saklanmak için buraya sığındı, aylardır kalıyor.
Neyse, bundan söz etmeyelim.
Canım, annenden bahset. Ne durumda?
- Hâlâ içiyor mu? - Kes!
- Ona aldırma. - Kabalık bu.
Hiçbir şeye şaşırmam.
Hiçbir şeye. Her şeyi anlat.
Ha siktir.
Ollie, annemin kaba soruları için çok üzgünüm.
Üstüne alınma.
Biri bavulumu boşaltmış.
Evet, burada öyle yaptıklarını söylemeyi unuttum.
Hizmetçiler anneme anlatır,
umarım fena bir şey getirmemişsindir.
Sadece eski donlarımı. Tanrım.
Hayır, buna alışkınlar. Merak etme.
Duncan bayılacak.
Umarım sakıncası yoktur. Sana klasik bir yemek ceketi ayarlattım.
Akşam yemeklerinde giyiniriz, gafil avlanmanı istemedim.
Giyinmek mi?
Evet. Resmî kıyafet gibi.
Bilsem getirirdim.
Hayır, saçmalama. Bende yedek var. Gerek yok.
Kol düğmen var mı peki?
Hayır.
Sorun değil, hallederiz. Sana veririm.
Gelmene çok sevindim Ol.
Her şey bu kadar eski usul olduğu için üzgünüm.
Hayır, harika.
Bilmiyorum.
Rehabilitasyonda tanışmıştık.
Başlarda çok kibardı ama sonra
tüm iş ortakları pencereden düşmeye başladı.
- Öyle işte. - Anladım. Kurtulmanız şans.
Sanırım öyle.
Ama hep Rusça konuşuyordu ve çok romantik geliyordu.
Rusça "orospu" ne demek bilmiyorum,
kulağıma hoş bir şiir gibi geldi.
Babam, Thames'in dibini boylayacağımı söylerdi.
Şimdilik iyisiniz.
Elspeth olmasa ne yapardım bilmiyorum.
- Beni kurtardı. - Şunu söyleyip durma Pamela.
Seni dilediğin kadar ağırlamaktan memnunuz.
Sonsuza kadar mı?
Hayır, sanırım bir yer buldum.
- Aferin canım. - Güzel!
Kuzenimin dairesi var.
Tam sana göre. Güzel, küçük bir daire.
Daha çok stüdyo daire gibi.
Yirmilerimde oturdum, bayıldım. Tek odada yaşamak çok rahat.
Temizlik derdi azalıyor.
Ama sen gidince çok kötü olacak. Nasıl alışacağım?
Biraz daha kalabilirim aslında.
- Hayır. - Hayır canım! Hayır.
Bizden kurtulup ev bulmaya can atıyorsundur.
Gayet iyi anlıyorum.
- Selam. - Siktir, beni korkuttun.
Üzgünüm. Ben...
Uyurgezer sandım seni.
Hayır. Ay'a bakmak istedim.
Neredeyse dolunay.
Anlamını bilir misin?
Hayır.
Hepimiz çıldırmak üzereyiz.
Affedersin, eminim üşüyorsundur.
Ben soğukkanlıyım.
Hepimiz soğukkanlıyız, fark etmedin mi?
Soğukkanlı değilsin.
Ailen bana karşı çok iyi.
Ne tatlı.
Felix'in seni neden bu kadar sevdiğini anladım.
Sen çok...
Çok ne?
Bilmiyorum.
Sahicisin.
Seni geçen seneki çocuktan daha çok sevdim.
İyi geceler.
- Ne... - Kahvaltı hazır.
- Günaydın. - Günaydın.
Günaydın.
- İyi uyudun mu dostum? - Evet.
Merhaba.
Oliver, kahvaltı et.
Ben de tam İngiliz kahvaltısı alabilir miyim?
Kahvaltılıklar kenarda canım. Kendin alabilirsin.
Yumurtanız nasıl olsun?
- Onu da kendim... - Yumurtayı değil.
Yumurta sana özel yapılır.
Aynen öyle!
Diğer her şey kenarda.
Yağda. Az pişmiş lütfen.
Shelley biyografisinden konuşuyorduk.
Belinda'nın kardeşi Shelley mi?
Percy Bysshe Shelley. Şair olan.
Romantik Dönem şairi.
Shelley'nin gizemli ikizini biliyor musunuz?
Gizemli ikizi mi?
Kâhyası bir odayı temizliyormuş,
Shelley pencerenin önünden geçerken ona el sallamış.
O da el sallamış ama sonra Shelley'nin İtalya'da olduğunu hatırlamış.
Ayrıca üst kattaymış.
Vee, kes şunu! Uyuyamayacağım.
Shelley akabinde boğulmuş.
Tüylerim ürperdi.
- Bak Pamela. - Olamaz.
- Kız kardeşini becermiş. - Tanrı aşkına!
O Byron'dı sanırım.
Bu arada
Ellie, Ada'nın Tom Prior'la kaçtığını duydun mu?
- Kaçmıştır tabii. - Teşekkürler.
Kocası korkunçtu.
Öyle mi diyorsun? Bana o kadar kötü gelmedi.
Herhâlde.
Sorun mu var Ollie?
Hayır. Sadece...
Cıvık yumurta...
Midemi bulandırıyor.
Özür dilerim.
Çok özür dilerim.
Özür dilerim.
Buradayız Ollie.
- Selam dostum. - Selam.
Tarlada mayo yasak.
Vay vay vay.
Rahat bırak onu.
Ne mutlu sana.
Bu ne sürpriz.
Deve dikenine dikkat.
Her yerde deve dikeni var. Tam mevsimi.
Sizce Harry, Hermione ve Ron üçlü yapmış mıdır?
Ne?
- Hiç şüphesiz. - Düzüşmüşlerdir diyorsun.
Yapmadılarsa büyük fırsat kaçırmışlardır.
Siktir!
Tanrım!
- Neden ıslak? - Çünkü kuyudaydı.
Siktir!
- Bunlar da ne? - Palissy tabakları.
Bernard Palissy mi? 16. yüzyıl Huguenot seramik ustası.
Evet. Biliyor musun?
Hep beğenmişimdir
ama gerçek hayatta hiç görmemiştim.
Bu çok tuhaf.
Dur!
Sayı bizim!
İç.
SALTBURN LABİRENTİ
Yardımcı olayım.
Ben... Özür dilerim.
Sorun değil.
Birçok kişi Saltburn'de kaybolur.
Pekâlâ.
İyi geceler dostum.
Oliver, hayatım.
Tam vaktinde.
- Zavallı Vee. Oğlanları kaçırıp duruyor. - Neden?
Hemen yatıp kalkıyor. Seks konusunda kontrolsüz.
14 yaşından beri öyle.
Annem hep derdi.
Doğuştan mazoşist.
- Bir de yiyecek olayı var. - Ne olayı?
Yediğini kusuyor işte.
Büyüdükçe geçer sanmıştık.
Bilmiyordum.
Aynen öyle! İşe bile yaramıyor. Zaman kaybı.
Belki doğru erkeği bulursa düzelir. Ya da kızı, fark etmez. Ne olursa.
Bir ara lezbiyendim.
Bana göre fazla ıslaktı. Erkekler gayet kuru ve hoş.
Senin gibi bir anneye sahip olmak
Venetia için zordur.
- Neden? - İşte.
İşte ne?
Çünkü feci güzelsin.
Sence Pamela bu gece ne giyecek?
Ne? Pamela burada değil.
- Yoksa... - Gitti.
James sabah onu olaysız şekilde göndermek iyi olur diye düşündü.
Hep ima ettik ama anlamadı.
Evet, yolunu kaybetmiş gibiydi.
Çok hesaplı. Sülük gibi yapışıyor.
Hep keyif kaçırıyor.
Bakınca anlamak da zor, çok klas görünüyor!
Eğlenceli sanırsın.
Ama içi bomboş.
Birkaç yıldır korkunç günler geçirmiş
ama durmadan da anlatılmaz ki.
Hepsi doğruysa tabii.
O da ne demek?
Bunu söylememeliydim.
Hayır. Devam et.
Hayır. Bilmiyorum. Sadece...
Hikâyeleri bazen biraz tutarsız görünüyordu.
Sen de fark etmişsindir.
Evet, fark ettim. Kesinlikle!
Kendine acıması.
Duygu sömürüsü.
Bilirsin işte.
Evet.
Evet!
Tanrım! Bugün suçluluk hissediyordum
ama haklısın.
Oldukça fesat bir tarafı vardı.
Evet.
İyi ki buradasın Oliver. Sezgilerin çok güçlü.
Haddini aşıyorsun.
Sen de transparan bir gecelikle penceremin önünde duruyorsun.
Burası benim evim. İstediğim yere giderim.
Tamam.
Demek transparan bir gecelikle penceremin önünde
durmak istiyorsun.
Bunu gerçekten düşünmedim.
Sadece mazoşistsin yani.
Hiçbir şey yemiyorsun.
Hayır, yiyorum.
Midende tutmuyorsun.
Çok güzelsin Venetia.
Kendine dikkat etmelisin.
Yarın
yemek yiyeceksin.
Ve masadan ayrılmayacaksın.
Anlıyor musun?
Evet.
Güzel.
Ben de seni yiyebilirim.
Ollie,
âdet dönemimdeyim.
Bunu sorun edeceğimi mi sanıyorsun?
Çünkü şansına, ben bir vampirim.
Buranda bir şey kalmış.
Seni aptal çocuk.
Evet, çok gıcık bir kız arkadaş.
Tombul olanın adını hep unutuyorum. Neydi?
Paris'te doktor. Adını hatırlayamıyorum.
Ama suyla karıştırılan takviyeler veriyor.
- Günaydın. - Günaydın.
- İyi uyudun mu? - Pek değil.
Yarın akşam yemekte 30 kişiyiz.
- Stopford-Sackville iptal etti. - Yazık olmuş.
O lanet olası yemeği unutmuşum.
Yemeğe kim geliyordu?
- Henry'ler. - Hayır, lütfen olmasın.
- Onlar kim? - Babamın arkadaşları.
Hepsinin adı Henry.
Hepsinin değil. Çoğunun.
- Eğlenceli olur. - Henry taciz edecek.
Hangisi, biliyorsun.
Oliver'ın yanına oturursun. Seni o taciz eder.
Oliver, doğum günün için eğlenceli bir şey yapalım diyecektim.
Güzel bir parti.
Henry'lersiz. Gerçek bir eğlence.
Ne dersin canım?
Oliver da isterse bence şahane bir fikir.
Oliver kendini pencereden atmayı yeğler gibi bakıyor.
- Nasıl bir parti? - Bilmem, nasıl istersen.
Ne dersin? 100 kişi olur mu?
- 100 mü? - Ya da 200.
Zaten böyle şeylerde hep 200'e kadar çıkar.
İstediğini çağır.
- Tüm arkadaşlarını. - Hangi arkadaşlar?
Giyinip kuşanalım mı?
Evet!
Zırhımı giyebilirim Elspeth.
İyi fikir canım.
Bir tema belirleyebiliriz. Bir Yaz Gecesi Rüyası?
- Harika. - Gelsin kaşar periler.
Selam.
Hey.
Felix.
- Her şey yolunda mı? - Evet. Neden?
Bir şeye sinir olmuş gibisin.
- Hiçbir şeye sinir olmadım. - Tamam.
Biraz ayıp oluyor, hepsi bu.
- Ne ayıp oluyor? - Sence?
Venetia'yla takılman.
Takıldığımızı nereden çıkardın?
Farleigh sizi görmüş. Mide bulandırıcı dostum.
Arkadaşım olarak benimle vakit geçirmelisin.
Venetia'yı utandırmak istemedim.
O da ne demek?
Onu aşağıda gördüm ve iyi olup olmadığını sormaya gittim.
Sanırım o da yanlış anladı çünkü...
Beni öpmeye çalıştı.
Ben de kibarca reddettim.
Farleigh resmen yiyiştiğinizi söyledi.
Sen de inandın mı?
Ben ve Venetia mı?
Yapma.
- Neden bana söylemedin? - Ben...
Söylemek uygun olmaz dedim.
Sarhoştu. Muhtemelen hatırlamıyordur.
Bu kız utanç verici.
Farleigh de ara bozucu bir göt.
Birinin bizi eğlendirmesi lazım.
Doğru.
Onu bu yüzden seviyoruz.
Tanrı'ya şükür.
Eddie olayı tekrarlanacak sandım.
- Eddie mi? - Evet, en iyi arkadaşımdı.
Bizde kalmaya geldi.
Ve...
Venetia'dan hoşlanmaya başladı.
Sonra her şey çok tuhaflaştı.
Arkadaşlığımız bozuldu.
Tahmin edemiyorum.
- Ona karşı net ol. - Onu arayıp hayır diyemem Felix.
Biliyorum. Söyledin, biliyorum. Anlıyorum.
- Anlamıyorsun. Aşağılayıcı. - Çok zor.
Pardon ama boktan bir durum.
Oliver'a şaşaalı parti veriyorsunuz,
annem sefalet içinde.
- Hiç de değil. - Fatura ödeyemiyor, sonu sefalet olacak.
Böyle giderse öyle olacak.
O yüzden babam yardım etmeye sıcak bakmıyor.
Rahata alışmasın, birine bağımlı olmasın istiyor.
Hadi oradan.
- Farleigh. - Bu nasıl görünüyor, farkındasın.
Değil mi?
Beni senden para dilenmek zorunda bırakmak.
Ne ima ediyorsun?
Ne ima ettiğimi biliyorsun Felix.
Liam ve Joshua'ya sorsana.
Liam ve Joshua da kim?
Uşakların.
Bu...
- Ayıp oluyor Farleigh. Tanrım. - Peki.
- Konuyu buna mı getiriyorsun? - Harika.
Irka mı bağlıyorsun?
Nasıl lan? Biz senin aileniz.
Farklı olduğunun falan farkında bile değiliz.
Hiçbir uşağımızın ismini bilmem.
Uşaklar değişip durur.
- Tabii ki. - Bu arada
babam çoğu insandan daha cömert davrandı.
Hem de çok.
Ama...
Belki... Belki de elimizden geleni yaptık.
Babası bilmiyor elbette.
- Babası kim, nereden biliyorsun? - Herkes biliyor.
Felix seni uyardı mı?
Sen nereden biliyorsun?
Belki de daha dikkatli olmalıyız.
Sağ ol, almayayım.
Büyük hayal kırıklığı.
Sen de oyuncaklarından birisin.
Kızdın.
Hayır, merak etme, buna alışkınım.
Oyuncak paylaşmayı hiç sevmez.
Teşekkürler.
Artık oynamak istemediklerini bile.
Selam. Yakışıklı oğlun nasıl?
Venetia.
Venetia...
- Önce ben. Solumdasın. - Pardon.
Elbette.
Catton'ları ne kadardır tanıyorsun?
Yıllardır. Çok uzun yıllardır.
- Peki nasıl... - Kocam, James'in vaftiz oğlu.
Ne zamandır evlisiniz? Uzun zamandır mı?
Evet.
Ne güzel.
Neden?
Neden güzel olsun ki?
Adam aptalın teki.
Okyanus tabanından.
- Çocuğunuz var mı? - Evet.
İki. Hayır, üç. Üç erkek.
- Yorucudur. - Hayır, okuldalar.
Okulun olayı bu, onları görmek zorunda değilsin.
- Nerede... - Hen, canım. Kurtar beni.
İki göt deliği vardı.
Fahişe olduğunu nereden bilebilirdim?
Bırak ben konuşayım
Yağsın yağmur
- Bırak ben konuşayım - Hadi
- Kızın kotu yapışmış üstüne - Üstüne
- Botlarında tüyler - Tüyler
Bütün kulüp ona bakıyor
- Çıktı dans pistine - Çıktı dans pistine
Sonra bir anda
Manita kıvırttı da kıvırttı
Sikerler. Bir şey içmeye gidiyorum.
Ben de.
- ...Reebok'lar cırt cırtlı - Cırt cırtlı
Döndü arkasını Poposuna şaplağı bastı...
Düzüş, postala, evlen.
III. Richard mı
VII. Henry mi VIII. Henry mi?
Sanırım III. Richard'la düzüşürdüm.
Kendine güveni az diye fazla çabalardı, değil mi?
Ya da benimle düzüşürsün.
Neden Felix'e benimle Venetia'dan bahsettin?
Öyle kötü tepki vereceğini düşünmedim.
Evet, düşündün.
Evet, düşündüm.
Bu arada...
Biriyle konuşmak istersen benimle konuşabilirsin Farleigh.
Nasıl yani?
Evde zor günler geçirdiğinin farkındayım.
O hissi bilirim.
Durumların belirsiz olması
korkutucudur.
Yalnız hissettirir.
Her şeyi onlardan istemek de acayip tuhaf olmalı.
- Benden nefret ediyorsun. - Ben...
Nefret etmiyorum.
Ama onlarla konuşup sormamı istersen...
Bir şekilde yardımım olacaksa
istemen yeterli.
Tamam.
Gidip acısına bir son vereyim.
Tamam.
Aferin Henry! Harikaydı!
Millet, Henry için bir alkış.
Pekâlâ. Şimdi biraz hareketlenelim.
Aramızda çok yetenekli bir şarkıcı var.
En yakın arkadaşın, benim de öyle.
Oliver Quick.
- Oliver! - Hadi, kalk.
- Hayır. - Hadi. Utanma.
Şarkıyı bilmiyorum bile!
Sözler ekranda yazıyor Oliver! En güzeli de bu!
Sen!
Beni giydiriyorsun, kuklan gibi
Bana eşyalar alıyorsun, her şeyim yeni
Bana yemek veriyorsun, ihtiyacım var çünkü
Sevgi veriyorsun, eksik olma
Bakar mısın ikimize, ne tatlıyız
Baktığımız her yerde
Hayatımda hiç istemedim kolay şeyleri
Bana her şeyi alıyorsun
Ama ne olacak ümitlerim
Hayallerim?
Aramızda harcadığımız şey ne?
SENİ SEVİYORUM KİRAMI ÖDÜYORSUN
Seni seviyorum, kiramı ödüyorsun çünkü
- Herkes duysun! - Farleigh.
Ne?
Bu senin de şarkın Farleigh, gel de bitir.
Madem ısrar ediyorsun.
Beni Broadway'de yemeğe çıkardın
Bana güzel bir hayat...
Ne halt ediyorsun sen?
Sence ne yapıyorum?
Yanlış odadasın bence!
Öyle miyim?
Bundan sonra uslu duracak mısın Farleigh?
Hayır.
Uslu duracak mısın?
Hayır.
Bir daha sordurma.
Söyle.
Uslu duracağım.
Ne halt ediyorsun sen...
- Asla yapmam! - Çok üzücü!
Bunu neden yapayım ki?
- Bilmiyorum. - Yemin ederim bir hata olmalı.
Bir yanlış anlaşılma var. Eminim...
Vee, neler oluyor?
Farleigh.
- Ne oldu? - Bir şey çalmaya çalışmış.
Neden bahsediyorsun?
- Çekil. - Bir şey yapamam.
Aptalın önde gideni.
- Yürü! - Lütfen.
Siktir!
Tam bir rezalet.
Ne olmuş ki?
Sotheby's'e e-posta atıp Palissy tabakları bulduğunu söylemiş.
Babam başkanlarıyla okul arkadaşı, bunu nasıl bilmez?
Besle kargayı oysun gözünü.
Annemle babam ona ne istese verirdi.
Evet, belli ki sormaktan bıkmış.
Çok saçma. O bizden de şımarık.
Kabul et Vee, bizimkilerden
para dilenmek zorunda olması kötü.
- Vah vah. - Evet, doğru.
- İnanılmaz aptallık etmiş... - Arkadaşlar.
Oliver, bundan bahsetme.
Ya onlar konuyu açarsa?
- Açmazlar. - Ne şahane bir gün.
Böyle sıcak bir yaz görmedim.
- Bunaltıcı. - Geçen yıldan da sıcak.
Olamaz sanırdım ama yine oldu işte.
Barbados'tan daha sıcakmış.
- Barbados! - İnanırım hayatım.
Hayatımda hiç bu kadar sıcaklamadım.
Robert'a söyleyeyim, ortancalara ayrıca dikkat etsin.
İyi edersin aşkım.
Oh, dünya varmış.
Dünya varmış.
Bu şarkıyı yıllardır duymamıştım.
Modellik yaparken hepsiyle takılırdım.
Britpop, Blur, Oasis.
Tanrım, o partiler.
Sonra Common People şarkısı çıktı.
Herkes bana yazıldığını sandı.
Bu son derece utanç verici ve gülünçtü.
Jarvis'i çok az tanıyordum.
- Ne? - Kadın Yunanistan'dan gelmiş.
Bilgiye susamış. Bu ben olamam.
Bir şey öğrenesim yoktu.
Keşke Londra'ya gitmemiz gerekmese.
- Gideceğinizi bilmiyordum. - Pamela'nın cenazesi.
Pamela öldü mü?
Evet.
İlgi için her şeyi yapardı.
Günaydın yaş günü çocuğu.
Giyin hadi, yolculuğa çıkıyoruz.
Nereye?
Sürpriz. Güzel bir şeyler giy.
Bakamıyorum
Beni öldürecek
Ne kadar kaldı?
Çok değil.
Yoksa... Felix, ben...
- Bir dinle. - Hayır. Ne yaptın?
Sen ne yaptın?
Annen geçen hafta aradı.
Telefonunu banyoda unutmuşsun. Ben de... Açtım işte.
Haftalardır açmıyormuşsun.
Yardımım olur dedim.
Ve telefonda, gerçekten... Ayık gibiydi dostum.
Yerini bilmiyordu. Doğum günü kartı göndermek istiyormuş.
Lütfen arabayı döndür. Felix, beni oraya götüremezsin.
Ollie, o senin annen. O senin ailen.
- O sahip olduğun tek... - Anlamıyorsun! Hayır!
Sana yalvarıyorum! Lütfen, hayır.
"Hayır"ı kabul etmiyorum, üzgünüm.
Bunu telafi etmelisin dostum.
Bak, tabela var. "Churchill Bulvarı." Evet.
138.
Bu mu?
Güzelmiş dostum. Bak, belli ki kendini toparlamış.
Çok hoş.
Hadi bakalım.
Sen olmadan gireyim, lütfen.
Seni bırakmayacağım dostum. Bu işte beraberiz.
BALIĞA GİTTİM
Oliver!
Şükürler olsun. Yaşıyorsun!
Seni tanıyamadım.
İyi ki doğdun canım.
Sen Felix olmalısın. Tanıştığıma memnun oldum.
Baban da bahçede.
- Babası mı? - Evet.
Sabahtan beri oturmadı, çok heyecanlı.
İçeri gelin.
Jeff!
Bu Mikonos'tan. Her sene gideriz.
Çocuklar büyüdüğünden beri gitmiyoruz.
Çocuklar mı?
- Tek çocuk olduğunu söyledin. - Hayır.
Kız kardeşlerimden hep bahsederim.
Doğru. Unutmuş olmalıyım.
Bahsetmediyse şaşırmam.
Tek çocuk olmak isterdi, kendi kendine vakit geçirirdi.
Eminim. Evet, eminim.
O kadar akıllıydı ki okuldakiler ne yapacaklarını bilemezdi.
Sanırım o yüzden arkadaş edinmekte zorlandı.
Onu kıskanıyorlardı.
Şimdi de
Oxford'da üstün başarı bursiyeri.
Üstün başarı bursiyeri?
Gerçekten çok mütevazı. Hiç bilmiyordum.
Onu görememek zor geliyor.
Herhâlde üstünde büyük baskı vardır.
- Evet, elbette. - Hayal bile edemiyorum.
Gece gündüz çalışmakla kalsa iyi.
- Dernek ve oyunlar var. - Evet, oyunlar.
- Kürek takımı. - Kürek takımı?
- Evet. - Gitmeliyim.
- Nasıl yani? - Yine çok kötü bir migren tuttu.
Yukarıda biraz uzan tatlım.
Kalırsın diye yatağını yaptım.
Geri dönmeliyiz.
Partim için dönmeliyiz.
Annen yemek hazırlamıştı.
- Önemli değil. - Önemli.
- Hastaysa sorun değil.
- Olmaz. - Önemli değil.
- Sadece makarna. - Ve pasta.
- Önemli değil. - Tabii kalırız.
Seve seve kalırız.
Ollie, Tanrı aşkına bir ağrı kesici falan al.
Makarnaya bayılırım.
Felix, bak.
Felix, lütfen. Açıklamama izin ver.
Bence en iyisi partiden sonra evine git.
İptal etmek için çok geç, yaz da bitmek üzere.
Bence bu akşam partini yapalım ve...
Sonra Oxford'da görüşürüz.
Arkadaş kalacağız, değil mi?
Buna gülüp geçeceğiz. Ben...
Neden öyle dedim bilmem. Aptalca bir...
Acayip tuhaf bir şey bu. Nereden başlasam?
Pis bir yalancısın Ollie.
Neden yalan söyledin?
Arkadaşın olmak istemiştim.
- Bak, bu geceyi atlatalım. - Ailene söylemesen olur mu?
Elbette söylemeyeceğim. Siktir, zaten korkunç bir şey.
- Duncan? - Efendim?
Orkide.
Merhaba!
Bu George'un kızı.
İnanılmaz. Tıpkı annesi.
Felix'i gördün mü?
Hayır.
- En uzun çizgi hangisi? - Bilmiyorum.
Felix, biraz konuşabilir miyiz?
- Beni hep görmezden gelemezsin. - Denerim.
Felix, konuşmalıyız.
- Hadi ama. - Kibar olmaya çalıştım.
Siktir git, başkasını rahatsız et.
O da neydi?
- Merhaba Farleigh. - Ben olduğumu nereden anladın?
Mühür yüzüğünden.
Tanrım, fark etmediğin bir şey yok.
Seni gördüler mi?
Henüz değil.
Küplere binecekler.
Hiç sanmam.
Onlar davet etti.
Vay!
Yüzündeki ifadeye bak.
Seni davet etmiş olamazlar.
Oliver, hiç öğrenemeyeceksin.
Burası...
Bunlar senin için değil.
Lanet olası bir rüya bu.
Noel'de şişman çocuklarına anlatacağın bir anı.
Oliver'ın ömründe bir kez keyif pezevenkliği yaptığı
havalı altın yazı.
Buna sımsıkı sarılacak, aklına kazıyacak, hayal edip boşalacaksın
ve bunu bir daha nasıl geri alabileceğini düşünüp duracaksın.
Ama geri alamayacaksın.
Çünkü senin yazın bitti.
Yani sen...
Sen...
bir trene atlayıp
Oliver'ların üretildiği psikopat bebek fabrikasına döneceksin
ve ben buraya döneceğim.
Bu benim için rüya değil.
Burası benim evim.
Yani ne olursa olsun her zaman geri dönerim.
Bir dahakine daha çok uğraş.
Siktir. Adını unuttum.
- Felix. - Tanrı aşkına.
- Niye geldin lan? - Konuşmalıyız.
- Bizi mi gözetliyordun? - Hayır.
- İkiniz de iğrençsiniz ya! - Şaka mı bu ya?
Tanrım.
Oliver, senin derdin ne lan?
- Rahat bırak lan beni. - Hayır, konuşmalıyız.
- Olmaz. Deli misin? - Beni kenara atamazsın.
Uzak dur lan benden!
Siktir.
Bak, sana istediğini verdim!
Herkes gibi.
Herkes Felix'e şov yapar.
Performansım yeterince iyi değilse özür dilerim.
Bence...
Bir doktora görünüp yardım almalısın.
- Cidden. - Hayır.
Sana olan sevgimi anlamanı istiyorum sadece.
Hayattaki tek arkadaşımsın Felix.
Bak, yaptığım şey
aslında ne kadar iyi bir arkadaş olduğumu kanıtlamıyor mu?
Seni çok iyi tanıdığımı?
Ben hâlâ aynı kişiyim.
Evet, hâlâ aynı kişiyim.
Sen nesin bilmiyorum.
Ama şunu biliyorum,
kanımı donduruyorsun.
Midem bulanıyor.
Siktir.
- İyi misin? - Siktir git.
Bence yatsan iyi olur.
Artık senin fikrini takmıyorum.
Siktir.
Felix.
Felix!
- Felix. - Felix!
Felix!
Söylemeye gerek yok, değil mi?
Zaten biliyorsun.
Sadece yaylı bir oyuncağın kolunu çevirip duruyorsun.
Dünyanın bitişine doğru yürüyorsun.
Biliyorsun ki her an...
...zemin altından kayabilir.
Her şeyin sonuydu.
Canım oğlum.
Benim canım oğlum.
Taşımama yardım edin.
Onu içeri taşımalıyız. Isıtmalıyız.
Onu ısıtsak yeter.
Felix, canım.
Kazağın nerede?
Hadi. Yardım edin.
Sanırım onu taşıyamayız James. Sanırım...
- Sanırım polis... - Evet.
Evet. Uzaklaş canım.
Yemek saati geldi.
Evet.
- Ne var Duncan? - Polis geldi Leydim.
Sorun yaşıyorlar.
Ne sorunu?
Labirentte kaybolup duruyorlar.
Yani?
Bir bahçıvanı yardıma yollayabilir miyim?
Tamam.
Oliver, canım. Bize dün geceden söz eder misin?
- Dün geceden mi? - İyi vakit geçirdin mi?
Evet, muhteşemdi.
- Teşekkürler. - Güzel.
- Çok beğenildi, değil mi canım? - Evet. Müthişti.
- Evet. Ev hoş olmuştu. - Çok güzeldi.
Hele o pasta...
Beğendin mi?
Ben hiç yiyemedim. Hep öyle olur, değil mi?
O kadar koşturursun ki partiyi kaçırırsın.
Yine ne var?
İzninizle perdeleri kapatabilir miyim efendim?
Adli tabibin pencere önünden geçmesi gerekebilir.
Evet. Sağ ol. Kapat.
Aslında çikolatalı pasta sevmem.
Evet, fazla ağır olabiliyor.
Ama dün geceki çok hafifti.
Evet, Lynn pasta konusunda ustadır.
Evet, işin sırrı soğuk eller. Eller soğuk olmalıymış.
Duymuştum. Tereyağı erimesin diye.
O daha çok hamur işi için geçerli olsa gerek...
Duncan, kapat şunu, Tanrı aşkına!
Başüstüne. Deniyorum efendim ama...
Çok özür dilerim.
Tanrım!
Müsaadenizi isteyebilir miyim?
Hayır. Henüz bitirmedik.
Yemek soğudu.
Hiçbir şey olmuyormuş gibi yiyeyim mi?
- Başka ne yapabiliriz canım? - Ne olursa! Ne...
Farleigh! Susar mısın?
Otur ve şu lanet olası turtayı ye! Ye şunu!
Ye ve kapa çeneni!
Lanet olası turtayı ye!
Duyguları olan sadece sen değilsin.
Şu an Amerikan duygusallığını çekemeyiz.
Bence çok lezzetli.
Senin hâlâ burada işin ne ya?
Başka kimseye tuhaf gelmiyor mu?
Kimseye tuhaf gelmiyor mu?
Bana saldıracağına kendine bak.
- Pardon? - Lütfen kesin.
- Ne demek istiyor? - Bilmiyorum.
Yerinde olsam ben de suçlu hissederdim.
- Suçlu mu? - Kokain getirdiğin gece
biri öldü sonuçta.
Siktir git.
İnkâr etmiyorsun.
Doğru mu?
- Odasını arayın. - Başüstüne.
Hayır.
Defol!
Hayır, dur...
- Ne oluyor? - Elspeth.
- Elspeth? - Sakın ona bakayım deme!
Defol.
Bunu polise söylemeyeceğim.
Senin için bundan fazlasını da yapmam.
Bir daha asla.
Evde görüşürüz Oliver.
- Papaz iyi iş çıkardı. - Evet.
Babasından çok daha nazik.
O da fena değildi. Biraz eski kafalıydı.
Fazla eski kafalıydı.
Felix'in vaftizini hatırlasana.
"River diye göbek adı olmaz." demişti. Hatırlıyor musun?
Ağzının payını vermiştin.
Artık önemli değil.
Göbek adının ne olduğu önemli değil.
- Canım. - Adam haklıydı.
"River" oldukça saçma.
Ama insan çocuğunun adını seçerken
bazı durumlarda nasıl görüneceği hiç aklına gelmiyor, mesela bir gün...
...mezar taşında
nasıl görüneceği.
- Yazı tipi seçerken... - Ne seçtiniz?
Times New Roman.
Yerel taş üzerine.
- Bence güzel olur. - Evet.
İyi seçim. Güçlü.
Yalnız bırakayım.
Gitmiyorsun, değil mi canım?
Yukarı çıkacaktım.
Bizi bırakmayacaksın.
Saltburn'den ayrılmayacaksın.
Affedersin.
Kibarlığın son derece
asap bozucu, biliyor musun?
- Pardon? - Hep "pardon".
Hep ezik büzük bir köle gibi
ürkek.
Seni gördüm.
Cenaze sırasında kilisede ağlıyordun.
Seni gözyaşı dökerken izledim ve...
Sana o kadar acıdım ki.
Çok acıdım.
Sonra hatırladım.
Ve gülmeye başladım.
Ben...
Gülmekten kendimi alamadım çünkü
hatırladım ki
onu sadece...
Altı aydır mı tanıyordun?
Onu hiç tanımıyordun Ollie.
Ne onunla bir alakan var
ne bizimle
ne de burayla.
Hiçbir alakan yok.
Sadece bir yabancısın.
- Çok geç oldu. - Ama hâlâ buradasın.
Her şeyin tam ortasında.
Sıçtığımın tehlikeli yabancısı.
Ben yatıyorum.
Ollie, babam sana
ne demeye başladı, biliyor musun?
"Örümcek Adam."
- Öyle mi? - Çünkü hep
sinsice etrafta dolaşıyor
ve örümcek gibi
Oliver ağlarını örüyorsun.
- İyi geceler. Biraz su iç. - Bana bak Ollie.
Üzülme.
Bence örümcek değilsin.
Bence sen güvesin.
Haklıyım, değil mi?
Sessiz.
Zararsız.
Parlak şeylere ilgi duyan.
Pencere camına çarpıp duran.
İçeri girmek için yanıp tutuşan.
İşte başardın.
Her şeye
delikler açtın.
Bizi içten içe yiyeceksin.
- Çok fazla içtin. - Evet.
Bu onun tıraş losyonu.
Siktiğimin sapığı seni!
İç çamaşırını da giyiyorsundur, değil mi?
Evet. Seni iğrenç ezik.
Tanrım! Onu yiyip bitirdin.
Tabağın dibini de sıyırdın!
Bu onu kahretti.
Kendisi de söyledi.
Onsuz yaşayamazdı.
Görüşmeye geldin, sağ ol.
Her şey yolunda mı?
Daha ne kadar kalmayı planlıyorsun?
Çünkü Elspeth seni bırakmıyor.
Seve seve istediği kadar kalırım.
Çok naziksin.
Ama bence bu ona da bize de iyi gelmiyor.
Bence eve gitmenin zamanı geldi Oliver.
Bu gece sessizce.
Onu fazla üzmeden. Umarım anlarsın.
Gidebilsem anında giderdim.
Ama onu bu hâlde bırakabileceğimi sanmıyorum.
Fakat...
Aile olarak biz bize yas tutsak daha iyi olur.
Anlıyorum. Katılıyorum.
Ama bence şimdilik kalmam en iyisi.
Onun için doğru olanı yapmak istiyorum.
Gitmeyecek misin?
Mümkün görünmüyor.
Ne yapıyorsunuz?
Ne kadar?
Anlamadım?
Gidip eşimle iletişimi kesmek için ne kadar istiyorsun?
- Neden? - Çünkü hayatımıza devam etmeliyiz.
Zor koşullarda yaşıyor olsan da
sana da yeni bir başlangıç olur.
Bunu neden yapıyorsunuz?
Ne kadar?
Teşekkürler.
ÖLÜM İLANI SÖR JAMES CATTON
Oliver.
- Oliver. - Elspeth.
Tanrım!
Ollie!
Ne kadar yakışıklı olmuşsun.
İnanamıyorum. Tanrım.
Çok büyümüşsün. Sen... Büyüyeceksin tabii.
Tabii. Ne kadar aptalım, tabii.
Büyümüşsün.
Affedersin. Şu anda çok duygusalım.
Sör James'le ilgili haberi okudum.
Gerçekten çok üzüldüm.
Aslında bu kadar dayanmasına bile şaşırdım.
Anlarsın.
Yine de korkunç bir şok oldu.
Evet.
Seni görmek çok tuhaf.
Yakınlarda küçük bir daire aldım.
Şu tesadüfe bak.
Saltburn birden çok büyük ve uzak geldi.
Saltburn nasıl? Duncan hâlâ orada mı?
Tanrım! Hâlâ orada.
Her şey aynı. Tam olarak bıraktığın gibi.
Sevindim.
Ollie, James'in sana davranışı hiç hoşuma gitmemişti.
Bir şeyler demek istedim.
Uzun zaman önceydi.
Benim için öyle değil.
Bunu çok düşündüm ve...
Olanlardan sonra aklı yerinde değildi,
bunu unutmamalısın.
Ve o...
Onu affetmelisin, anlıyor musun?
Elbette.
Mutlu musun?
Pek sayılmaz.
Sen?
Pek sayılmaz.
Flat white hazır.
Neyse...
Gel, kal.
Saltburn'de.
Artık engel yok, değil mi?
Açıkçası şu son birkaç ay
hayatımın en mutlu dönemiydi.
Bu kadar hastalanman yazık oldu.
Ama sana bakmak bir ayrıcalık.
Saltburn'e bakmak da bir ayrıcalık olacak.
Bana güvendiğin için teşekkürler.
Bu eve Felix kadar iyi bakacağıma söz veriyorum.
Sonunda bu noktaya geldik.
Bir şekilde.
Tanrı'ya şükür.
Hem de onca korkunç kazadan sonra.
Ama...
Kaza diye bir şey gerçekten var mı Elspeth?
Bilmiyorum.
Kaza ve rastlantılar sizin gibiler içindir.
Bizlerin emek vermesi gerekir.
Senin aksine
ben emek vermeyi bilirim.
Lütfen, hiç param yok.
Yarın ödeyebilir miyim?
Ne olmuş ki?
Sotheby's'e e-posta atıp Palissy tabakları bulduğunu söylemiş.
Yakınlarda küçük bir daire aldım.
Oliver.
Ona âşık değildim.
Herkes öyle sanıyordu.
Ama değildim.
Onu sevdim.
Onu sevdim. Yemin ederim onu sevdim.
Ama bazen...
Ben...
Ondan nefret ettim.
Evet, ondan nefret ettim.
Hepinizden nefret ettim.
Bunu o kadar kolaylaştırdınız ki.
Yan gelip yatan şımarık köpeklerdiniz.
Etrafınızda hiç yırtıcı yoktu.
Yani,
neredeyse yoktu.
Alt yazı çevirmeni: Can Atalay
Proje Kontrol Sorumlusu Verda Tuna