Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Shohei Ohtani, het is hem gelukt.
Shohei, de eenhoorn, doet het weer.
Hij komt van een andere planeet.
Een fastball van bijna 160 km per uur.
Duiken. Draaien, zo snel als een kogel.
Hij is de Babe Ruth van deze tijd.
Ohtani, een laser en hij is weg.
Ohtani heeft hem. Hij heeft hem.
De bal is uit.
Eerste worp, de eerste bal is verpletterend.
Hebbes.
Zeven ongelooflijke innings en hij slaat die bal kilometers ver.
Daar gaan we.
Shohei Ohtani is de enige speler in de moderne MLB-geschiedenis…
…met meer dan 10 overwinningen, 40 homeruns…
…en 15 gestolen honken in hetzelfde seizoen.
Als enige All-Star die werd gekozen als slagman en werper…
…heeft hij met zijn strike-out en homeruns…
…het record van Babe Ruth jaren geleden al gebroken.
Dit is het verhaal van de meest unieke speler uit de honkbalgeschiedenis.
Shohei Ohtani werd geboren in 1994…
…en groeide op in een klein stadje in Iwate, Japan.
Niemand had verwacht dat er een legende uit zo'n plattelandsgebied zou komen.
Ik groeide op op het platteland van Japan, met maar een paar honkbalteams…
…en de meeste teams waren nog nooit naar grote toernooien geweest.
Ik wist zeker dat andere spelers veel meer talent hadden dan ik.
Hier begon zijn reis.
SHOHEI'S EERSTE HONKBALVELD
SHOHEI'S VELD OP SCHOOL
Natuurlijk wilde ik een grote honkballer worden…
…maar ik had er geen vertrouwen in.
Als kind keek Shohei naar de Major League Baseball…
…en droomde ervan daar ooit te spelen.
We hadden thuis een computer.
Ik zocht naar werpers, maar ook naar sequentieshots…
…en video's van spelers.
Je kon die dingen online opzoeken.
Dat proces had een grote invloed op me.
Een emotionele Ichiro Suzuki.
En een lage bal in het midden…
…en daar is het, hij is de nieuwe Hit King…
…in de Major League geschiedenis nummer 258.
O, jee.
Hideki Matsui was degene die presteerde.
Randy Johnson gooit een perfecte wedstrijd.
Pedro Martínez werpt.
Barry Bonds heeft meer homeruns geslagen dan wie dan ook.
Die landt helemaal bovenin. Een enorme homerun van Ken Griffey Jr.
Zelfs als kind was het duidelijk.
De MLB-spelers waren van een ander niveau.
Je zag ze op tv en in andere media.
Ichiro, Matsui, Randy Johnson, Pedro Martínez…
…Barry Bonds, Ken Griffey Jr.
Zelfs als kind was het duidelijk dat MLB de plek was voor tophonkbal.
Ik ben altijd het type geweest dat uitdagingen aangaat.
Ik wilde zien hoe ver ik kon komen bij de MLB.
Rondom de honken, van de derde naar de eerste, komt Matsui in actie.
Hij begint links met een gemiddelde van 259 met 9 homeruns.
Ik heb z'n slagtechniek bestudeerd.
Dat heeft vast iedereen gedaan.
Ik had thuis een knuppel waarmee ik kon slaan wanneer ik wilde.
Ik deed wat goed voelde op dat moment.
Ik voel me gevleid.
Shohei, die het ver geschopt heeft en een grote rol speelt in de MLB…
…keek tegen me op toen hij klein was. Dat betekent veel voor me.
Ik ben blij dat te horen.
Ik betwijfel of hij dit wil.
Bedankt.
Dit is geweldig.
Ik vraag niet graag om gunsten.
- Ik zal dit koesteren. - Pedro begon te lachen…
…omdat hij zei: 'Ja, je hebt gelijk. Ik voelde me niet goed.'
In 2009…
…zag Shohei Matsui en mij tegen elkaar spelen in de World Series.
…naar de linkshandige aangewezen slagman.
Pedro Martínez is een van mijn favoriete werpers.
Vooral in het begin van z'n carrière…
…keek ik graag naar hem.
Spelers zoals hij, en een handjevol Japanse spelers die de MLB bereikten…
…tegenover elkaar op het grote podium van de World Series. Dat was speciaal.
Vooral omdat ik fan was van beide spelers.
Pedro's worp op Matsui.
En een flyball rechts, over de lijn.
Weg. Twee-nul voor New York.
Ja, ik zag het. Een homerun in het rechterveld.
Pedro Martínez is geen grote atleet, maar desondanks…
…gooit hij de bal met heel veel kracht.
En zijn repertoire.
Vergeleken met hem ben ik aan de lange kant als werper.
Door m'n lengte kan ik niet zo goed werpen als hij.
Ik wist dat ik meer moest oefenen om te kunnen wat hij deed.
Als een werper met mijn bouw zulke bewegingen kan maken…
…kan die speler het heel ver schoppen.
Vijf keer uit. Michael Busch, de slagman.
Slag en mis. Michael Busch wordt weggeblazen met 100.
SHOHEI'S SNELSTE WORP, 162 KM PER UUR
Laagste openingsgemiddelde in maart en april sinds 1920.
Dat is meer dan 100 jaar. Minimaal 770 innings.
En Ohtani staat bovenaan die lijst.
Moet je die namen zien. Pedro Martínez en Bob Feller.
- Eén, twee. Eddie? - Ja, hij wint. Ja.
Ja, dat klopt.
Shohei Ohtani staat vanavond op de heuvel…
…en hij kan de juiste man zijn, zeker voor de Halos.
Daar is de fastball, hij mist de derde slag.
Shohei staat net als Babe Ruth op de lijst van all-time strike-outs…
…als werper en slagman.
Beiden met 501, tweerichtingsspelers The Babe en Shohei.
Shohei gaat hem verslaan.
Pena slaat en mist. Serieuze bal van Shohei.
Tweede strike-out voor Ohtani.
Hij passeert Babe Ruth als tweerichtingsspeler op de lijst.
Zoiets is nog nooit vertoond in de Major League-geschiedenis.
Ik ben dankbaar dat hij een goed voorbeeld is.
Startende werper. Presentatoren. Fans. Dit moet je geweldig vinden.
Gaat voor de hoge, snelle bal.
Strike-out nummer 17 voor Pedro Martínez.
In de lange geschiedenis van honkbal zijn er veel werpers geweest.
Maar zo'n gladde worp als de zijne…
Er zijn niet veel werpers die dat kunnen.
Ik ben vast bevooroordeeld.
HALL OF FAME 2015 PEDRO MARTÍNEZ
Ik ben heel trots om te zien waar hij vandaan komt…
…en hoe lang hij die droom al had.
Ik ben net zoals Shohei opgegroeid. In de open velden.
Ik kon me vrij bewegen.
Ik ben graag buiten in de natuur, ik voel me graag vrij.
SHOHEI, 3 EN 7 JAAR
Maar ik droomde er ook van om honkballer te worden.
Weet je wie we echt moeten bedanken?
Zijn ouders, omdat zij hem hebben opgevoed.
Ze hebben hem zo toegewijd gemaakt aan wat hij wilde.
Mijn ouders namen me elke week mee naar honkbaltraining.
SHOHEI, 12 JAAR
Ze lieten me doen wat ik wilde. Ik ging toen ook naar zwemles.
Dat was de rol die mijn ouders vervulden.
Hoe zal ik het zeggen?
Het zijn geweldige ouders, maar niet mijn mentoren.
Ik respecteer mijn ouders om wie ze zijn…
…maar precies dezelfde woorden horen…
…van een leraar die ik respecteer, dat komt toch anders over…
…dan als ik het van mijn ouders hoor.
Er is een verschil in hoe die woorden betekenis overbrengen op mij.
Ik hou van m'n ouders en ben dankbaar voor hun steun.
Zonder hen had ik dit nooit gekund.
Maar als je me vraagt wie de meest invloedrijke persoon in m'n leven is…
Dat is een ander verhaal.
MANAGER 2013-2017 NIPPON HAM FIGHTERS, HIDEKI KURIYAMA
Toen we in onderhandeling waren om hem bij de Fighters te krijgen…
…stond zijn moeder altijd voor ons klaar.
Zijn ouders waren heel gul.
Ze geven veel om hem en houden veel van hem.
Maar ze laten hem altijd zelf beslissen.
Z'n vader leerde hem de basis van honkbal, zoals overgooien en hard rennen.
Hem die belangrijke dingen leren, had een grote impact op hem.
De 3-2.
Ohtani raakt hem hard en daar zien we een duik.
Was die bal op tijd?
Ohtani, groot en sterk en te snel.
Als eerstejaars op de middelbare school…
…zette Shohei zijn doelen op een 'dream board'.
Zijn droom was om als eerste geselecteerd te worden door acht profteams.
En dat wilde hij bereiken…
…door acht factoren van zijn spel te perfectioneren…
…elk met acht kleinere doelen.
Waaronder lijfelijkheid, mentaliteit…
…geluk, beheersing…
…en menselijkheid.
Het is indrukwekkend.
Ik ben meer onder de indruk…
…van hoe hij het toen voor zich zag…
…dan wat hij nu doet.
Want het is moeilijk om je droom voor je te zien en die te verwezenlijken.
Ik wou dat ik dat had gekund.
Ik heb er nooit over nagedacht.
Ik had zo veel onzekerheden…
…als het ging om honkbal, en het was niet makkelijk.
Ik weet dat het niet makkelijk is voor hem, maar dit is indrukwekkend…
…om je droom op papier te zetten, vooral op zo'n jonge leeftijd.
Het is vast indrukwekkender dan wat er gebeurt in het spel.
Dit hoort in de Hall of Fame.
Dit is gênant.
Echt, dat was…
Dat was iets tussen mij en mezelf.
Ik wilde niet dat dat bekend werd.
Ik wilde het ergens bewaren waar niemand het kon vinden.
YANKEES 2003-2009 ANGELS 2010 HIDEKI MATSUI
In 2010? Toen zat hij op de middelbare school.
Ten eerste, om 'als eerste gekozen te worden door acht teams'…
Ik heb nog nooit zo'n groot doel gehad.
Schreef hij dit in z'n eerste jaar?
Ik betwijfel of andere spelers zo'n plan zouden kunnen bedenken.
Hij gooide hem uit.
CC Sabathia met een complete score uit…
…en dit is zijn zesde complete wedstrijd als een New York Yankee…
YANKEES 2009-2019 CC SABATHIA
Om dit op te schrijven…
…en het dan uit te voeren, is geweldig.
Ik heb alles gelezen over armverzorging en flexibiliteit…
…en stabiliteit en al die dingen die hij heeft opgeschreven.
Hij doet elk jaar mee in de MVP en Cy Young-race…
…en hij komt zeker in de Hall of Fame.
In het begin helpt het als je het opschrijft.
Dat vergeten mensen vaak.
Aantekeningen maken en ze ophangen waar je het ziet, is simpel…
…maar ook effectief. Als je doet wat je schrijft…
…zal dat uiteindelijk een tweede natuur worden.
Er zijn veel manieren om het te doen. Het gaat er niet om welke juist is.
Dit is slechts één benadering.
Ik denk dat het de moeite waard is.
Waardoor kwam het, dat hij zijn droom zo kon omschrijven.
En hoe kon hij alles uit laten komen…
…kende hij zijn lichaam zo goed?
Wist hij dat hij een atleet zou worden?
Ik wil graag weten hoe hij zich zo goed heeft voorbereid.
Het kwam gewoon in me op.
Ik probeerde niet te veel na te denken.
Het was gewoon een lijst van wat ik toen belangrijk vond.
Ik koos en schreef op wat ik nodig achtte.
Meer was het niet.
Op zijn zesde schreef Shohei dat honkbal zijn favoriete sport was.
Zijn droombaan was honkballer worden…
…en als volwassene wilde hij 'normaal' zijn.
MANAGER SHOHEI 2013-2017 NIPPON HAM FIGHTERS, HIDEKI KURIYAMA
Dit schreef hij in de eerste klas van de basisschool?
Dit verbaast me echt.
Dat moet je hem vragen. Ik vraag me af wat er achter zijn woorden zit.
Dan zou ik graag willen weten.
Betekent dit dat hij als eersteklasser al vond dat hij niet gewoon was?
Er moet iets zijn geweest waardoor hij opviel.
Wat indruk op me maakt, is dat hij zelfs op de basisschool…
…begreep dat je nederig moet zijn en niet teveel moet opscheppen.
Hij wist dat daden meer zeggen dan woorden.
Z'n ouders verdienen nog meer lof voor wat ze hem hebben geleerd.
Toen ik het las, dacht ik: dit is niet normaal.
En hij is zeker niet zomaar iemand.
Hij is niet normaal.
Nu wil ik Shohei echt leren kennen.
Ik was een normaal kind.
Iets groter dan gemiddeld.
Misschien veel groter dan gemiddeld op de middelbare school.
Op zijn 18e werd Shohei gescout om werper te worden in de VS.
Maar een profteam in Japan deed hem een aanbod waarbij...
...hij de kans kreeg om werper en slagman te worden.
Dat was al tientallen jaren niet meer voorgekomen.
SHOHEI'S AGENT NEZ BALELO
Als je naar die beslissing op z'n 18e kijkt…
Niet veel mensen denken daarover na…
…maar ik wel en Shohei ook.
Dat was een grote beslissing.
En ik geloof echt dat er twee paden kunnen zijn in de carrière van een speler.
Echt waar.
Ik denk dat hij moet kiezen. Gaat hij voor deur A of deur B?
Ze lieten hem door deur A gaan.
Hij begon bij de grote jongens, en van daaruit zagen we de rest.
Hij deed het goed.
Maar als hij deur B had geopend…
…en waarschijnlijk in de minor leagues was begonnen…
…weten we niet waar dat toe geleid zou hebben.
Misschien zou hij alleen werper of slagman zijn geworden.
Dan hadden we misschien niet gezien…
…hoe deze speciale situatie zich ontwikkelde.
Het aanbod om als tweerichtingsspeler te spelen kwam van de Nippon Ham Fighters.
Ik had altijd gehoopt om eerst naar de VS te gaan.
Destijds wilden naast de Fighters…
…alle andere Japanse teams me alleen als werper.
Er waren ook aanbiedingen van Amerikaanse teams…
…maar zij zagen me ook alleen als werper.
Het was duidelijk dat niemand geïnteresseerd was in mij als slagman.
De Fighters waren het enige team dat met zo'n idee kwam.
Ik dacht erover na en maakte mijn keuze.
Uiteindelijk besloot ik die weg in m'n carrière in te slaan.
Je moet je eigen stijl ontwikkelen. Toen ik naar Shohei luisterde…
…zag ik dat hij meer zelfvertrouwen had als slagman dan als werper.
Hij was zich vanaf het begin bewust van de keuzes die hij maakte.
Dus in die zin…
…leek het alsof hij degene was die de keuze maakte om dat te doen…
…en de Fighters boden hem de omgeving om zijn uitdaging waar te maken.
Dat vind ik intrigerend.
En nu de count.
Darvish gooit, en de derde slag.
Shohei kon niet naar de MLB zonder toestemming van de Fighters…
…dus daar sprak hij vast al jaren over.
Er zijn hier 30 teams…
…en alle 30 teams scouten voor de Pacific Rim.
En het was wel bekend…
…dat Shohei echt in de Major League wilde komen spelen.
Hij wilde na de middelbare school al graag deze kant op.
Voordat hij naar de Fighters ging.
Mr Kuriyama kon het goed vinden met Shohei en de familie…
…en ze hadden afgesproken…
…dat als Shohei vond dat het tijd was…
…om in de VS te spelen…
…ze hem zijn wens zouden laten najagen.
En zijn verhaal was geweldig.
Niemand wil alleen maar werper worden.
Als je kijkt naar jeugdsporten en honkbal op school…
…is de beste speler meestal de korte stop, de werper, de beste slagman…
…en al die dingen in één.
En zoals ik al zei…
…hij laat zien dat je niet hoeft te kiezen…
…en dat kinderen beide kunnen.
En die droom kunnen najagen om zowel slagman als werper te zijn…
…want zo begin je het spel.
Dat is onze droom als kind, om homeruns te slaan…
…en jongens uit te gooien.
En deze jongen doet beide.
Hij beleeft de droom van elke honkballer.
Dat is zeker niet het geval op professioneel niveau.
Dat kan tot de middelbare school.
Op de middelbare school spelen ze niet elke dag zoals de profs.
Misschien tijdens een toernooi.
Op schoolniveau…
…kan een speler die elke positie, pitch en slag aankan, het team leiden.
Als je prof wordt, moet je een keuze maken.
Het is normaal om een specialiteit te kiezen.
De belangrijkste reden was dat ze me beide wilden laten proberen.
Ik wist niet dat dat kon.
Tot dat moment waren er geen teams die me als slagman zagen.
En toen Kuriyama dat voorstelde…
…zette het me aan het denken. 'Ik kan het proberen.'
En toen begonnen we erover te praten.
Als hij één positie had gekozen, was hij eerder een grote naam geworden in de VS.
Maar doordat hij beide deed…
…was het de vraag hoe ver hij kon komen.
Ik wilde dat hij zou uitblinken op een niveau…
…waarop hij kon concurreren in de MLB.
Hij had potentie en ik was vastbesloten om hem op dat niveau te krijgen.
Soms vraag ik me af…
Was hij er echt van overtuigd dat ik een tweerichtingsspeler kon worden?
Ik zou graag willen weten wat hij toen dacht.
Ik zie hem als een van de weinigen die in me geloofde…
…maar zag hij het als een haalbaar doel?
Of misschien…
…probeerden ze alles uit om te zien wat er zou gebeuren.
Toen ik voor de MLB koos, zeiden sommige leden van de club:
'We dachten niet dat je het kon.'
Dat begrijp ik volkomen. Dus misschien geldt dat ook voor Kuriyama.
Ik snap het, als het een strategie was om me voor hun team te rekruteren.
Als ik beide niet aankon, kon ik kiezen voor één optie.
Ik wist dat dat de verwachtingen waren…
…maar ik wilde vertrouwen op mijn vastberadenheid.
Ik vraag me af of Kuriyama…
Wat was Kuriyama's ware bedoeling?
Hoeveel vertrouwen had hij in mijn potentieel?
Voor de Fighters was het hoe dan ook een win-winsituatie.
Beide uitkomsten zouden een succes betekenen.
Als ik niet goed sloeg, konden ze me als werper gebruiken.
Als ik gekozen werd, was ik overgeleverd aan wat het team besloot te doen.
Daarom besloot ik het erop te wagen.
Ik dacht dat ik het kon.
Ik was blij dat ik de kans kreeg om het te bewijzen.
Ik wist zeker dat hij het kon.
Shohei als slagman en werper.
Ik twijfelde er niet aan dat beide aspecten het beste zouden werken in Japan.
Dat was één kant van mijn intentie.
Mr Yoshimura, de manager van de Fighters, en ik…
…hadden uitgebreide gesprekken en kwamen tot een conclusie.
We hadden vijf jaar.
Als Shohei niet binnen vijf jaar beroemd zou zijn…
…hadden wij gefaald. Zo veel talent had hij.
En zo pakten we het aan.
2012 PERSCONFERENTIE NIPPON HAM FIGHTERS
Mijn ultieme droom was het maken als speler in de MLB.
Hoewel dat doel niet veranderde…
…ontstond er een extra droom om een succesvolle tweerichtingsspeler te worden.
Met die nieuwe ambitie wilde ik succesvol worden als tweerichtingsspeler.
NIPPON HAM FIGHTERS
Darvish had de Fighters verlaten voor ik erbij kwam.
Dus ik kreeg zijn shirt met nummer 11.
- Er waren wat spanningen. - Inderdaad.
Sommigen vonden het te vroeg om het nummer 11 door te geven.
Het is een speciaal nummer voor het team.
En voor Darvish. Het was een eer om dat nummer te dragen.
Het voelde anders dan andere nummers.
Ja, er waren wat problemen.
Ik wist dat de scouts en het team onderzoek hadden gedaan naar Shohei…
…en dat liet zien hoe hoog hun verwachtingen waren.
Nummer 11 is nooit van mij geweest.
Het was gewoon het nummer dat ik droeg.
Sommigen zeiden: 'Shohei heeft het nog niet verdiend.'
Maar zo zag ik het niet.
Ik zag het zo.
Het team waardeerde dat nummer, dus toen ze het zo snel aan hem gaven…
…was ik erg enthousiast om te zien wat voor buitengewone speler hij was.
Zoals ik zei, het feit dat hij…
…die eerste paar jaar in Japan slagman en werper was…
…zorgde ervoor dat hij hier kon komen…
…met het zelfvertrouwen en de routine…
…en het vertrouwen…
…dat hij beide posities op een hoog niveau aan kon.
Ik denk dat hij het perfect deed…
…door hier niet op zijn 18e te komen, toen hij net van school kwam.
Hij heeft zich ontwikkeld en geleerd de juiste routine te volgen…
…om indruk te maken op iedereen.
Mensen weten hoe moeilijk het is om profhonkballer te worden…
…en Shohei moet twee keer zo hard werken om dat niveau te bereiken.
Het ging niet om zijn talent.
Zijn lichaam zou een limiet bereiken.
Ik moest een balans vinden.
Dat was een cruciaal punt.
Ik heb Shohei nooit gezegd wat hij moest doen.
Hij bleef doorzetten en ik was er voor hem.
Ik zorgde dat hij een duidelijk pad had.
Hij deed zijn ding. Ik moest hem steunen.
Wat hij probeerde te bereiken, kon je hem niet leren.
165 km per uur, een nieuw record.
Bij de Nippon Ham Fighters doorbrak Shohei grenzen en records…
…in de hoop ooit bij de grote jongens te horen.
Hij moet erg zelfverzekerd zijn geweest.
Normaal gesproken…
…weet je niet wat er gaat gebeuren.
Je bent niet zelfverzekerd.
Je kunt erover dromen en je kunt die droom najagen.
Maar Shohei was uniek…
…in zijn manier van nadenken over wat hij wilde doen…
…want soms willen we het gewoon.
Ja, we willen het…
…maar we krijgen het niet altijd.
Misschien dacht hij dat hij het in zich had. Dat hij het kon.
Maar hij wilde vooral iets doen wat niemand anders kon.
Zo zie ik het in ieder geval.
Je weet het pas als je het probeert.
Iets doen wat nog niemand heeft gedaan…
Misschien waren er 100 jaar geleden spelers die allebei deden.
Maar in de competitieve wereld van vandaag…
…wil je dan iets proberen en bereiken wat nog nooit is gedaan?
De uitdaging zelf moet zijn grootste drijfveer zijn geweest.
Zelfs als je faalt, was het de moeite waard.
Na vijf, zes, zeven jaar wist ik zeker dat hij fysiek klaar zou zijn…
…voor deze zware uitdaging.
Terwijl hij daar naartoe werkte, moest hij het niet overdrijven.
Dat was een cruciale regel voor mij, maar Shohei trapte daar soms tegenaan.
Hij moest en zou spelen, vooral bij belangrijke wedstrijden.
We hadden veel contact via e-mail.
Maar het was mijn rol om hem tegen te houden als dat nodig was.
Om succesvol te zijn in de MLB…
…moest hij een solide basis opbouwen in Japan.
Ik geloofde echt dat dat zijn kortste weg was.
Ik wist zeker dat Shohei het zou begrijpen en dat deed hij ook.
Maar of mijn aanpak echt werkte of niet…
…dat weten we pas als Shohei stopt.
Ik weet echt niet wat de juiste keuze was.
Direct naar de VS gaan had ook een goede optie kunnen zijn.
Ik weet niet wat beter is.
Mijn drijfveer was niet om in Japan te blijven…
…maar om de kans om een tweerichtingsspeler te zijn.
MANAGER SHOHEI VAN 2021-2022 JOE MADDON
Hoe het voelt om hem te zijn?
Hij is de eerste die dit doet.
Ik wilde de Cubs overtuigen dat dat kon in de nationale competitie.
Dat hij zowel kon werpen als spelen op het outfield.
Iets wat je eerder gedaan moet hebben.
Veel mensen waren er sceptisch over. Ik weet het niet.
Hij kwam hier met een specifieke reden.
En iedereen die hem had gesproken…
…zei dat hij een van de beste spelers ooit was.
Ik was toen manager bij de Cubs.
Ik dacht: hoe krijgen we hem zover…
…om beide dingen te doen in de nationale competitie?
Hij tekende met een reden. Dit is wat hij doet.
En hij kon werpen en slaan.
Iedereen deinsde ervoor terug.
Ik wilde niet… Ik snapte het niet.
Iedereen wilde weten of hij het allebei kon doen.
Hij heeft het al eerder gedaan.
SHOHEI'S AGENT NEZ BALELO
Hij was succesvol in Japan.
Als het gaat om iets wat je echt wilt bereiken…
…is er altijd kritiek die je onder ogen moet zien.
Er is altijd een obstakel dat je moet overwinnen.
Uiteindelijk ken ik mezelf beter dan wie dan ook.
Niemand weet beter dan ik waar ik naar streef.
Ik denk dat ik alleen kan nadenken over wat ik heb gedaan…
…aan het eind van mijn carrière, nadat ik alles heb gegeven.
Van wat ik van Shohei weet…
…is dat hij altijd heel zeker van zichzelf is geweest.
Hij laat zich niet makkelijk afschrikken.
MANAGER SHOHEI 2018 MIKE SCIOSCIA
Hij kon het, en wij wilden hem laten spelen als tweerichtingsspeler.
Dat was belangrijk voor Shohei.
Het belangrijkste was hoe serieus ze het meenden dat ik op beide posities speelde.
Gezien de beperkte tijd en de weinige besprekingen…
…was het niet mogelijk om hun intenties volledig te peilen.
Maar uiteindelijk heb ik met een paar teams gepraat en een beslissing genomen.
Hoe heeft Shohei…
Hoe nam hij die beslissing?
Waarom koos hij de Angels?
Geen idee. Dat moet je Shohei vragen.
FIGHTERS 2005-2011 YU DARVISH
Ik dacht dat hij de Rangers of de Padres zou kiezen…
…maar hij verraste iedereen door te tekenen bij de Angels.
Ik heb nooit geweten waarom hij dat deed.
Je moet met Shohei praten. Hij heeft het antwoord.
Tijdens onze bijeenkomsten met Shohei en Nez…
…zeiden we eerlijk wat we van Shohei vonden.
Wij wisten zeker dat hij een tweerichtingsspeler was.
Ik weet niet of andere teams dat ook dachten.
Dat zou ik niet weten.
Eerlijk gezegd ging ik af op mijn gevoel.
Toen ik mijn school koos…
…en op mijn 18e voor de MLB wilde gaan…
…en toen ik eindigde bij de Fighters, nam ik dezelfde beslissing.
Uiteindelijk vertrouw ik op mijn intuïtie.
Dat klinkt willekeurig, maar dat is het niet.
Als ik drie opties krijg…
…overweeg ik ze alle drie…
…en onderzoek ik elk aspect ervan, zodat ik echt begrijp wat m'n opties zijn.
Maar uiteindelijk…
…doe ik wat voor mij goed voelt. Zo werkt het.
Het is moeilijk uit te leggen.
Het is net als met je slaghouding.
Je kiest wat past bij de visie van je toekomstige zelf.
Toen ik nadacht over wat de beste beslissing was…
…voor mezelf en de mensen om me heen…
…onderscheidden de Angels zich het meest. Dat was de belangrijkste reden.
Natuurlijk waren er de vergaderingen.
Ik sprak met mensen van verschillende teams.
Ik denk dat mijn intuïtie gebaseerd was…
…op alle gesprekken die ik had voordat ik een beslissing nam.
Dat leidde ertoe dat ik voor de Angels koos.
Zijn onderbuikgevoel?
Ik had een specifiekere reden verwacht…
…maar je gevoel volgen klinkt helemaal niet slecht.
Het is jouw leven. Op je intuïtie vertrouwen werkt misschien het beste.
Shohei heeft die vraag ook gekregen…
…en hij zei: 'Ik voelde het gewoon.
Dat leek me de juiste plek voor mij.'
En hij voelde zich op z'n gemak.
Goede mensen.
Goede locatie. Misschien de juiste divisie.
Er zijn zoveel dingen.
Maar uiteindelijk stond hij ervoor open om aan de oostkust te spelen.
Om in het midden van het land te spelen.
En ook om aan de westkust te spelen.
En ik kan eerlijk zeggen dat dat echt zo was.
Als je denkt aan de teams die hij uiteindelijk koos…
…de ene helft waren NL-teams en de andere helft AL-teams.
Het koos eigenlijk meer voor de NL dan de AL-kant, geloof ik.
Dus…
En dat was voor de DH-regel.
Een NL-team dat voor Shohei ging, zou hem als reserve slagman zien…
…en hem laten slaan, terwijl hij wierp.
Dat zou hem beperken…
…tenzij hij een handschoen pakte en naar het outfield ging…
…of naar het eerste honk.
Daar moest een NL-team rekening mee houden…
…wetende dat de DH-regel eraan zat te komen.
En dat gebeurde ook.
Ik wil officieel aankondigen…
…dat ik vanaf volgend jaar…
…wil gaan spelen in de VS.
Na vijf jaar in Japan…
…besloot Shohei eindelijk naar de VS te komen.
Hij had de Los Angeles Angels gekozen.
Dank je wel. Shohei, welkom.
Dank je.
Ik ben Shohei Ohtani.
Hij is 23 jaar oud.
Hij kan nog veel groeien…
…zowel fysiek als mentaal…
…en in het honkbal zelf…
Hij had het moeilijk tijdens zijn eerste lentetraining in 2018.
Wat hij doet, is moeilijk en uitdagend.
Maar Shohei was degene die zei:
'Ik ga dit uitspelen.'
En dat deed hij.
De lentetraining in 2018 was een ramp. Mijn resultaten waren vreselijk.
Maar daar had ik voor getekend.
De tijd is beperkt voor een profhonkballer.
Werken toch m'n 50e zou al een wonder op zich zijn.
Ik wil mijn grenzen verleggen om te zien hoe ver ik kan gaan.
Het is min of meer mijn hobby.
Hoewel ik moeite had met slaan, was ik ook enthousiast…
…en wilde ik resultaten behalen.
Ik had niet verwacht meteen goed te zijn.
Dat geldt voor de middelbare school, en toen ik professioneel ging spelen.
Het ging bijna nooit direct goed, maar ik wilde daar zijn.
De willen volgen van mijn droom weegt zwaarder dan die moeilijke tijden.
Spelen in de Major League is moeilijk.
Maar het is nog moeilijker als je naar een vreemd land komt…
…en de taal niet kent…
…en je alles tegelijk probeert te doen.
Je moet het ze nageven.
De jongens van de DR.
Ze komen uit Aziatische landen…
…om op hoog niveau te spelen in een ander land…
…zonder dat ze de taal kennen…
…of dingen echt begrijpen die eerste paar jaar.
Dat geldt ook voor mijn overgang van Vallejo, Californië…
…naar de grote teams…
…in Cleveland, Milwaukee of New York.
Dat was een zware overgang. Snap je?
Het is moeilijk om eraan te wennen.
Als teamgenoten moet je sympathie tonen…
…en begrijpen wat ze doormaken…
…en ze zoveel mogelijk helpen, zodat ons team wint.
Als je uit een totaal andere cultuur komt, een totaal andere klasse…
…en je komt hierheen…
Dat is een zware taak.
Er is altijd de vraag: 'Kan ik dit?'
Hoeveel talent je ook hebt.
Hij was nog geen vaste speler.
Hij tekende een minor league-contract…
…omdat hij uit Japan kwam…
…dus ze hadden hem ook naar Triple A kunnen sturen.
Ik zat vast tijdens de lentetraining.
Hoe zeg ik dit…
Ik ben niet iemand die anderen graag om hulp vraagt.
Er waren momenten dat ik me hopeloos voelde.
Maar uiteindelijk vertrouwde ik mezelf en wat ik altijd heb gedaan.
Het was de lentetraining.
Ik had genoeg tijd en stond open voor aanpassingen.
Ik veranderde mijn swing en paste veel dingen aan.
Daarom ben ik zo ver gekomen.
Veel mensen twijfelden aan hem.
Er was veel media. Er waren veel mensen.
Veel mensen uit de industrie zeiden: 'Wacht even, dat gaat hem niet lukken.'
Toen ze hem voor het eerst zagen tijdens de lentetraining in 2018…
…toen hij de kans had om in Oakland te beginnen.
We zagen Shohei Ohtani.
Nu de één, twee. Slag en mis. Semien is uit. Eén uit...
Zo goed is het. Ik weet zeker dat Xavi onder de indruk is.
Ohtani gaat voor zijn eerste worp als speler in de Major League…
…en hij slaat een honkslag.
Shohei Ohtani heeft niet…
Die kans hadden we misschien niet gehad…
…als hij bij een andere organisatie zat die zei:
'We moeten hem meer vormen.'
De rest is geschiedenis.
Als hij naar de New York Yankees gaat en wij zijn in Tampa…
…en hij worstelt als slagman in het eerste jaar van de training…
…zetten ze hem op de werpheuvel. 'Je bent maar een werper.
Je raakt die knuppel niet aan…
…we houden je op de heuvel.'
Dat hij naar Anaheim ging, zonder enorme media-aanwezigheid…
…en daar z'n swing kon verbeteren…
…en kon werken aan de legkick.
En dat iets veranderde…
…dat kleine tikje van z'n hiel.
Dat heeft echt geholpen.
En dat hij zich kon ontwikkelen en kon worden wat hij geworden is.
Ik denk dat hij…
…een van de beste honkballers ooit is.
Die beslissingen hebben hem die richting op gestuurd.
We hebben z'n talent gezien.
We wilden hem niet al te veel onder druk zetten.
Ik denk dat het belangrijkste was dat we hem niet teveel wilden pushen.
Hij moest zich eerst op z'n gemak voelen.
Shohei ontwikkelde zich zoals je van een jonge speler verwacht.
Hij is niet zomaar van hier naar daar gegaan.
Hij is van hier naar daar gegaan en zal blijven groeien.
We hebben een goede relatie opgebouwd.
We werken elke dag graag samen. Ik heb de juiste keuze gemaakt.
Daar ben ik blij om. Wat ik Shohei steeds probeerde te vertellen…
…zelfs toen hij naar de VS ging is: 'Wat jij beslist is het belangrijkste.'
Wat je ook doet, de honkbalgoden zullen je steunen.
Ik zei dat hij zich niet moest laten leiden door wat anderen zeiden.
Als ik zie hoe hij zijn eigen beslissingen neemt en op zichzelf vertrouwt…
…maakt dat me echt gelukkig.
Het is makkelijk voor mensen om dit te zien en het misschien…
…te bekritiseren, omdat hij al vijf jaar geen naseizoen meer heeft meegemaakt.
Maar dingen gebeuren met een reden.
En ik denk dat zijn keuze…
…op dat moment de juiste keuze was…
…en dat kan de rest van zijn carrière zo blijven.
En als je niet bij de goed club of bij de juiste organisatie zit…
…kan het geen geweldige ervaring worden.
Voor groentjes of spelers met weinig MLB-ervaring…
…lijkt dit overdreven…
…maar het voelt vaak alsof je geen rechten hebt.
Mensen gaan muggenziften over alles wat je doet.
Ik wilde hier alleen maar honkballen…
…dus ik had moeite om die mentaliteit te begrijpen.
Ik worstel met wie ik was in honkbal.
En…
…ik kan alleen maar zeggen dat mijn droom onverwacht was.
Toen ik begon, waren er veel twijfels.
En daardoor twijfelde ik aan mezelf.
Aan m'n lengte, m'n formaat, m'n vaardigheden.
Door wat anderen zeiden…
…werd ik een beetje verlegen.
Ik werd minder zelfverzekerd.
Het spel maakte me nederig.
Andere mensen maakten me nederig.
Maar ik liet mijn droom nooit los.
Dat was het belangrijkste wat ik ooit heb gedaan.
Nooit opgeven.
Ik heb het overwogen, maar ik ben blij dat ik het niet heb opgegeven.
Ik heb gespeeld bij de Fighters. Ik ontwikkelde m'n eigen routine en stijl.
En door die basis werd ik aangenomen.
Maar in die tijd werd ik vaak uitgelachen als ik dingen op mijn manier deed.
Dat was een zware tijd voor me.
De MLB heeft sindsdien veel veranderd. In de kleedkamer is nu een andere energie.
Maar die eerste jaren waren zwaar voor me.
Ik wilde vaak terug naar de Fighters.
Ik groeide op, waar ik honkbal speelde.
Alleen zwarte kinderen.
We speelden heel goed.
Het niveau was hoog...
…maar daar waren alleen mensen die op mij leken…
…en toen ik in de minor league kwam…
…was er niemand in m'n team die op me leek.
En toen ik nog hoger kwam…
…was er helemaal niemand die op me leek.
Dus dat is zwaar, en ik spreek de taal.
Hoe moet het zijn voor iemand uit de Dominicaanse Republiek…
…of uit Japan of Korea? Je moet je plek vinden en honkballen.
Dat is best zwaar. Dat is best moeilijk.
Dus het feit dat we nu vertalers hebben…
…en verschillende dingen die kunnen helpen…
…voor jongens in de minor leagues en zelfs in de grote leagues.
Dat is een grote verandering in honkbal.
Van wat ik heb gezien in de 25 jaar dat ik al speel.
Ik heb het zelf nooit meegemaakt.
Ik heb nooit voor een MLB-team gespeeld, dus ik kan er niet over meepraten.
Maar je hoort geruchten, en die neem je aan als informatie.
Omdat je een groentje of Aziaat bent, kunnen dingen zich anders ontvouwen.
Omdat ik dingen vaak negatief interpreteer…
…en vaak het ergste verwacht, was ik daarop voorbereid.
Maar het was totaal anders. Het waren allemaal aardige mensen.
Het is echt waar, hoe zeg ik dit…
Iedereen is makkelijk om mee te werken.
Ik heb nooit negatieve gevoelens gehad…
…als het gaat om vriendschappen.
Ik heb geluk. Ik vind het een goede omgeving voor me.
Er zijn zware tijden geweest met blessures…
…maar ik ben blij dat ik zo ver ben gekomen in dit team.
Hij gaat naar het rechter middenveld. Terug naar het midden.
Bij de muur, goal.
Die vloog weg, Ohtani.
Shohei Ohtani. Zijn eerste home run in de Major League.
3 APRIL 2018 SHOHEI'S EERSTE HOMERUN OP DE MLB
Hij voelde vanavond iets magisch. Dat liet hij zondag zien.
Gelukkig heb ik die problemen niet gehad.
Ik keek er anders tegenaan. Ik had veel meer verwacht.
Vooral onder Angels-fans heerst een warme sfeer.
Ik voelde me erg welkom en gesteund door hen.
Dat is een van de redenen waarom ik me op mijn spel kon concentreren.
Ik prijs mezelf gelukkig en dankbaar voor mijn situatie.
Ik word omringd door geweldige supporters.
De hulp van Ippei bij het vertalen is waaardevol geweest.
Zijn aanwezigheid is cruciaal.
Je weet nooit wanneer een uitspraak anders overkomt.
Bijvoorbeeld als het om grappen gaat.
Die kunnen verkeerd geïnterpreteerd worden.
Hij legt nuances vast als hij voor mij vertaalt.
Dat heeft me echt geholpen.
Toen Shohei erbij kwam in 2018, was het binnen elk team enorm verbeterd.
Er was een ethische verschuiving naar acceptatie onder spelers.
Ik weet niet of hij hetzelfde heeft meegemaakt als ik.
Maar Shohei heeft vast ook moeilijke momenten gehad.
Zijn blessure te midden van alle media-aandacht was vast niet makkelijk.
Maar als het je droom is…
…en het iets is waar je altijd naar streefde…
…je doel, dan ben je er klaar voor.
Snap je?
Je neemt elke uitdaging aan…
…in de droom om de beste honkballer te worden die je kunt zijn.
Zelfs toen…
…zat Shohei's carrière in de Major League vol wendingen.
Korte stop van Aberdeen.
Omar Vizquel…
…raakt hem met z'n elleboog.
Hij is een rechtshandige werper en een linkshandige slagman.
Je legt je werparm bloot voor een binnenwaartse worp.
Dat was het voor Ohtani, 66 worpen vanavond.
Ik heb zijn geweldige slagen niet gezien…
…omdat hij het eerste jaar geblesseerd was.
Het gebeurde vrij snel, in een wedstrijd waar z'n snelheid afnam…
…en hij liet niet veel pijn zien, maar de bal kwam niet uit z'n hand…
…en het duurde niet lang voor de diagnose kwam…
…dat er een Tommy John-operatie nodig was.
Maar hij wilde blijven slaan…
…en dat deed hij tot bijna het einde van het seizoen.
Shohei was degene die zei: 'Ik laat me nog niet opereren.
Ik wil dit eerst afmaken.'
En dat deed hij.
Het was een goede maand…
…en dat had het verschil kunnen maken om 'rookie of the year' te worden.
Aan alle fans, bedankt.
2018 AL ROOKIE OF THE YEAR-AWARD
Hopelijk heb ik dit spiekbriefje de volgende keer niet nodig.
Bedankt.
Dat zegt veel over z'n karakter…
…en z'n drive en passie om te spelen…
…en het jaar door te komen.
En het was de juiste beslissing.
Er zullen momenten zijn waarop zijn lichaam niet reageert zoals hij wil.
Het kan mentaal perfect gaan.
Het kan zijn dat je je perfect beweegt…
…maar er zijn dagen dat je lichaam nee zegt, dat je het niet kunt.
Snelle bal erin, snelle bal uit, slider of wissel.
Kijk nou.
Hij gooide 158 tot 160 kilometer per uur.
Dat zijn de kleine stapjes die je niet ziet…
…en die we dus niet zien als fans.
We zeiden: 'Hij is geopereerd…
…en hij is in juli en augustus weer terug.'
Het is geweldig om hem van vijf of zes meter afstand te zien…
…terwijl hij die bal gooit.
Na de Tommy John-operatie in 2019 was het jaar erop ook zwaar.
Ik had niet het gevoel dat ik goed herstelde.
Ik begon te twijfelen.
Het leek me beter om me op één positie te richten om resultaten te behalen.
Toen overwoog ik echt om het tweerichtingsspel te laten vallen.
2020 was in het algemeen een zwaar jaar.
En als je een speler uit z'n routine haalt terwijl hij in z'n element is…
…is het moeilijk om succesvol te zijn.
2020 was een zwaar jaar en toen ontmoette Joe Shohei.
In 2020 waren er problemen.
Hij had blessures gehad en hij was niet meer de oude.
Maar in 2021 hebben we er meer gesprekken over gevoerd.
Hoe gaan we dit doen?
En het pakte goed uit.
Eén ding heb ik Joe niet kunnen vragen.
Tijdens de lentetraining in 2021 werd ik naar het kantoor van de manager geroepen.
Er zouden geen regels meer voor me zijn…
…en ik zou dat seizoen zonder beperkingen kunnen spelen.
Joe was er met onze manager, Perry Minasian.
Toen ze dat zeiden…
Hoe zal ik het zeggen?
Ik dacht dat ze me een ultimatum gaven.
Dat dit m'n laatste kans was om te bewijzen dat ik tweerichtingsspeler was.
Zo vatte ik het gesprek in die kamer tenminste op.
Ik weet niet zeker wat ze dachten.
Misschien bedoelden ze:
'We rekenen op je.'
Of het was een laatste waarschuwing.
Als speler kun je dat niet vragen aan de trainer.
Maar nu hij de leiding niet meer heeft…
…is dit misschien het moment om hem direct te benaderen.
Heel eerlijk. Ik heb er nooit aan getwijfeld dat je het kon.
Echt niet.
Toen hij terugkwam in 2021 was hij een heel andere speler.
Ik had hem in 2020 gezien. Toen ging het minder.
Hij sloeg minder goed. Hij gooide minder goed.
Zijn worp was minder.
Maar hij kwam hier met een reden. Jij kwam hier met een reden.
Het was mijn verantwoordelijkheid om dit te laten slagen.
Ik heb er nooit aan getwijfeld…
…dat ik het vanuit mijn perspectief wilde doen.
Ik dacht dat ik anderen moest overtuigen om het een kans te geven.
Dus Sho, voor mij…
…kwam alles wat ik zei uit m'n hart en dat zal altijd zo blijven.
Ik dacht dat je het kon, en dat heb je ook bewezen.
Ik ben blij dat te horen.
Er zat geen onderliggende betekenis achter wat ze me vertelden.
Ik begreep hun bedoelingen verkeerd.
Maar ik denk dat die extra druk me juist hielp om beter te presteren.
Ik was erg teleurgesteld…
…over mijn prestaties in de seizoenen van 2019 en 2020.
Ik zou het begrijpen als ze vonden dat het niet ging zoals ze hoopten.
Dus ik begon vastberaden aan de lentetraining van 2021.
Het management had inderdaad vertrouwen in me.
Ik wilde aan die verwachtingen voldoen, en ik had een goed seizoen.
Ik denk dat het goed was dat ik hun woorden verkeerd begreep.
Het feit dat hij dacht dat we daar waren om hem dat te vragen…
…verbaast me, want dat is de reden…
…dat is het punt van vragen stellen en gesprekken voeren.
Soms heb je het verkeerde idee of de verkeerde indruk…
…van wat iemand denkt.
Maar daaruit blijkt wel hoe bescheiden Shohei is.
Wat komen ze me vertellen? Terwijl zij denken:
oké, jij moet die man zijn die beide doet…
…en daarmee aan de slag gaan.
Maar hij denkt: willen ze ermee stoppen?
Moet ik stoppen? Moet ik beide doen?
Ik hou van de nederige aanpak van Shohei, maar dat is nooit gezegd.
Het kwam niet eens in me op.
Misschien hebben zij eraan gedacht…
…maar ze hebben het nooit gezegd.
En ja, ze hieven alle beperkingen op.
Beperking zoals…
…bepaalde rustdagen, het tellen van de worpen.
Er waren veel dingen die minder goed gingen dan daarvoor.
Het was gewoon te veel.
Simpel gezegd…
…Shohei doet wat hij wil doen.
We vragen één ding: communiceer met Joe. Joe communiceert met Shohei.
Als hij moe is, zegt hij dat. Dan heeft hij een dag nodig.
Zo niet, laat hem dan. Laat hem spelen. En dat deden ze.
Als je het mij vraagt…
…vanuit het perspectief van de manager…
…ben ik slechts een pion in het spel.
Dat is een simpele manier om het te bekijken.
Met 30 teams in de competitie zijn er maar 30 manager posities…
…terwijl er veel meer spelers zijn.
Als het op strategie aankomt…
…of een team kunnen leiden, kijken de bazen naar het grote geheel.
Hun impact op het team is groter dan bij welke individuele speler dan ook.
Dat is iets wat ik niet aankan.
Ik vind hun rol absoluut opmerkelijk.
Het is niet alleen een kwestie van respect, het is meer dan dat.
Ze zijn buitengewoon. Je kunt zo veel van ze leren.
Tenminste, zo zie ik het.
Hij observeert alles.
Hij weegt alles af.
Dus als manager kun je maar beter begrijpen dat hij…
Hij zal nooit respectloos zijn.
Maar hij neemt alles wat je zegt in zich op en evalueert het.
En nogmaals, altijd met respect voor wie dan ook, wie z'n manager ook is.
En ik weet niet eens of hij dat zal toegeven.
Soms was hij het totaal niet eens met mij of met iemand anders.
Maar hij houdt het voor zich. Hij luistert naar alles.
Hij ziet alles, net als bij honkbal.
Hij neemt alles in zich op.
Hij praat nooit voor z'n beurt. Hij praat nooit snel.
Hij is niet behoedzaam, maar geëvalueerd.
Alles wat hij doet is geëvalueerd.
Zo werkt hij. Hij bekijkt alles.
Als er negen negatieve dingen zijn en één positieve…
…ziet hij dat positieve en werkt daaraan…
…om de andere negen negatieve dingen te compenseren.
Dit is de echte vraag.
Als Shohei een van zijn managers niet mocht…
…zou hij daar dan iets over zeggen?
Ik denk het niet.
Word gek als hij hem diep gooit.
We voelden vanavond iets magisch.
Hij liet het zondag zien.
Geweldig. Echt ongelooflijk.
Want wat Shohei het beste doet…
…is genieten van het spel.
Hij speelt het met veel passie.
En dat wil ik hem nooit afnemen.
Ik wil niet dat iets daar tussenkomt.
Dat klopt. Dat is de fundamentele reden waarom ik honkbal speel.
Als het erop aankomt…
…is honkbal…
Ook al verdien ik mijn geld met honkbal…
…voor mij is het meer dan een carrière.
Of het nu om overgooien of een bal slaan gaat, ik doe het graag.
Mijn liefde voor de sport heeft me tot dit punt gedreven.
Honkbal heeft me een doel gegeven. Het is een manier van leven geworden.
En dit gevoel bepaalt grotendeels wie ik vandaag de dag ben.
Eerlijk gezegd…
…weet ik niet wat voor invloed ik op anderen heb…
…maar ik hoop dat het positief is.
Dat zou reden genoeg zijn om te blijven doen wat ik nu doe.
Ja, ik was niet zoals Shohei.
En ik waardeer het dat hij zijn leven opoffert…
…voor een geweldige show.
Snap je? Dat waardeer ik.
Als je naar mij kijkt tijdens m'n carrière…
…zie je dat ik altijd aan andere dingen dacht.
Honkbal was gewoon iets wat ik deed…
…ik was er goed in en hield ervan.
Maar het was niet wie ik was.
M'n vrouw en ik zijn heel jong getrouwd.
Ik kreeg al jong kinderen…
…en door die afleidingen werd ik een goede honkballer.
Dat ik een leven naast honkbal had, heeft me geholpen.
Als ik me alleen op honkbal had gericht…
Ik ben te obsessief.
Ik zou het niet lang hebben volgehouden.
Ik zou zijn opgebrand.
Door mijn vrouw, de kinderen en andere dingen…
…die me interesseren naast honkbal…
…werd ik een goede speler.
Ik zie het anders.
Hij heeft iets bereikt wat niemand anders heeft bereikt.
Hoe zal ik het zeggen?
Hem een 'zoeker van honkbal' noemen is misschien niet juist…
…maar ik geloof dat zijn reis toekomstige generaties zal inspireren.
Sorry, Shohei, maar blijf doorgaan. Dat is echt mijn wens.
Toen we samen trainden…
…heb ik veel van hem geleerd.
De snelheid waarmee hij verbeterde was van een ander niveau.
Als ik nu terugkijk…
…heb ik nog nooit een atleet ontmoet…
…die al heel goed is, maar hogere doelen nastreeft.
Ik ben dankbaar dat ik deze ervaring met hem heb gedeeld.
Het was een voorrecht.
We begrijpen pas hoe groot zijn succes is als hij klaar is.
Alles ziet er nu geweldig uit…
…maar soms…
…vraag ik me af of ik de juiste keuzes heb gemaakt.
Ik kan alleen zeggen dat ik denk dat ik de juiste keuzes heb gemaakt.
Als je een beslissing neemt…
…zet dat je op een unieke weg die je naar een unieke ervaring leidt.
Je kunt het nooit vergelijken met wat andere opties hadden gebracht.
Je kunt maar één weg nemen.
Ik heb slechte seizoenen gehad. Ik ben geblesseerd geweest.
Maar achteraf gezien ben ik blij met de keuzes die ik heb gemaakt.
Wat betreft de toekomst…
Als ik een beslissing neem…
…denk ik erover na en werk ik eraan om het waar te maken.
Ondanks alle tegenslagen hield Shohei vol.
Het is hem gelukt.
Waar is ie gebleven?
Hij mag langs de honken rennen.
Dat is het, jeetje.
Het is hem weer gelukt.
Ze wisten het meteen.
Het is een beest.
Het is hem gelukt.
- Dat is prachtig. - O, ja.
Is het hem gelukt? Is het hem gelukt? Ja, wauw.
Jeetje.
Het is hem gelukt.
Bespeelt het publiek. Speler van de maand.
Het is showtime.
De meest waardevolle speler van 2021 in de American League nummer 17…
…Shohei Ohtani.
In 2021…
…won hij unaniem de American League MVP Award.
Het jaar erop werd hij tweede.
Hij werd een van de beste spelers van de Major League-honkbal.
Shohei is een werper…
…die slagmannen een slecht figuur laat slaan, op commando en beweging…
…en hij weet wat hij doet.
Hij probeert altijd in dat ene moment…
…iets aan te passen, te reageren zonder na te denken…
…en te doen wat juist is.
Ik heb nog nooit zo'n goed inzicht gezien.
Shohei Ohtani en Yu Darvish…
…lijken zo op elkaar in veel opzichten…
…zowel als mens als werper en als kunstenaar.
Shohei is niet bang om een uitdaging aan te gaan.
Ik zie dat als een eigenschap die ik zou willen hebben.
Ik heb nog nooit tegen hem gespeeld, maar ik ben benieuwd hoe dat is.
Ik vraag me af hoe ik zal reageren als ik aan slag ben.
Ik kijk echt uit naar dat moment.
Ik word nerveus als ik moeite heb met strikes gooien en blijf werpen.
Ik weet niet of Shohei in die situaties ook nerveus is…
…maar hij werpt alsof het hem koud laat.
Shohei kent geen angst…
…maar de psychologie van de andere spelers is heel belangrijk.
En daar moet je echt op letten.
En dat is het enige stukje…
…dat hij al doende moet leren.
Pitchen op het veld is een door God gegeven talent voor hem.
Daar kun je ook aan werken.
Maar proberen te zien wat de andere atleet van plan is…
…is cruciaal.
Dat is het enige wat Shohei moet leren…
…om het spel beter te doorzien.
Simpel gezegd, ik stel me altijd voor wat mij zou verwarren als ik werper was.
Als ik werp, is het andersom. Ik doe wat me stoort als slagman.
Dat benader ik anders dan andere spelers.
Maar ik heb meer ervaring nodig. Er is veel veranderd sinds mijn eerste jaar.
Hoe ik werp hangt af van wie de slagman is en voor welk team hij speelt.
Mijn mentaliteit wordt ook beïnvloed.
Zoals Pedro zei, ik moet meer ervaring opdoen.
Slagmannen passen zich aan de werper aan.
Aangezien Shohei de enige speler is in zo'n situatie…
…weet alleen hij wat het voor hem als slagman betekent om werper te zijn.
Ik heb me nooit beperkt tot één rol…
…dus ik weet niet wat beter is.
Maar er zijn altijd twee dingen waar ik over na moet denken.
En daar geniet ik van.
In 2023 schreef Shohei…
…een nieuw hoofdstuk in zijn verhaal.
Team Japan werd derde in de laatste twee toernooien.
Ze komen altijd voorbereid.
Ze wonnen de eerste en tweede WBC.
Laten we hun schema bekijken.
- Deze rotatie, met Shohei als hoogtepunt. - Bij Samurai Japan.
En dat is een belangrijk deel van de Japanse honkbalcultuur.
Het nationale team.
Het nationale team staat hier en jouw clubteam staat eronder.
Daarom blijven ze tegen het nationale team spelen.
Alsof Team USA elk jaar toernooien zou spelen.
Zo belangrijk is het in het Japanse honkbalbewustzijn.
Daarom denk ik dat hij het goed doet in de lente.
Shohei vroeg me of ik wilde meedoen aan de WBC.
Hij zei dat hij niet zelfverzekerd genoeg was zonder mijn hulp.
Het is niet dat ik gevleid was door wat hij zei.
Maar ondanks zijn constante prestaties wil hij nog steeds meer.
De WBC staat los van het gewone seizoen.
Hoe graag wil hij winnen?
Ik denk dat hij er echt van houdt.
Ik denk dat het al augustus was, toen hij contact met me opnam…
…maar zijn honger naar overwinning raakte me echt.
Als je lang genoeg speelt…
…verdwijnt dat gevoel.
Je begint honkbal meer te zien vanuit een zakelijk perspectief.
Zelfs in een contractjaar, bewust van het belang van zijn gezondheid…
…nam hij het risico van het toernooi.
Hij zei dat hij de titel wilde en het Amerikaanse team moest verslaan.
Hij laat mensen meestal niet weten hoe hij zich voelt…
…maar zijn vastberadenheid kwam goed naar voren in zijn berichten.
Shohei Ohtani's tweede start hier in de World Baseball Classic.
Hij gaat er helemaal voor bij de derde strike.
Hij gooit hier een strike. Ohtani in 102.
Eén overwinning verwijderd van een World Baseball Classic-kampioenschap.
Daar gaan we. Ohtani gaat voor de rechterkant van het veld.
Nog een keer.
Langs Thomas in het middenveld.
Ohtani's tweede in de competitie.
De fans achter de dug-out schreeuwen 'MVP.'
- 'MVP.' - Net als in onze jeugd.
Charles stopt bij de tweede. Mijn hemel. Wat een les.
De twee grootste sterren ter wereld leiden hun team op het veld.
Mike Trout en Team USA.
Shohei Ohtani en Team Japan.
Aan het eind van de wedstrijd keek ik of hij nog genoeg uithoudingsvermogen had.
Hij gaf een vaag antwoord. 'Waarschijnlijk.'
Ik wist dat hij bedoelde: 'Laat me dit afmaken.'
'Wereldkampioen'
Ze zijn al vijf jaar teamgenoten.
De besten tegen de besten.
De wedstrijd die we allemaal willen zien.
Twee uit en geen lopers op het honk.
Toen Mike Trout aan slag was…
…leek het momentum aan onze kant.
Ze stonden voor het eerst tegenover elkaar.
Honkbal wint vanavond.
Hier is de worp en... op de grond en 102.
De count was vol. Ik dacht na over mijn pitchkeuze…
…en het verloop van de wedstrijd…
…en ik voelde dat alles klopte.
Ik voelde dat de wedstrijd ten einde kwam en ik Mike uitgooide.
De laatste slag in de negende inning.
Op zoek naar heldendaden.
Drie en twee voor Ohtani.
Hij gooit, Trout slaat uit. Weer twee.
Ohtani en Japan.
Ze vieren een World Baseball Classic kampioenschap.
Wat een einde…
…van een toernooi.
Wat een wedstrijd.
Na dit toernooi…
…is Shohei duidelijk iemand geworden waar zelfs de MLB-sterren tegenop kijken.
Toen ik hem voor het eerst zag spelen…
…merkte ik meteen dat hij bijzonder was.
De toekomst lag in zijn handen en de sky was the limit.
Mijn gevoel kreeg vorm in zijn tijd bij de Fighters.
Nu is hij op een punt dat z'n fysieke toestand geen probleem meer is.
Ik denk dat hij er net zo over denkt.
Ik zie eindelijk wat ik altijd heb geloofd.
Die ongelooflijk getalenteerde scholier is nu een volleerde speler.
Zo denk ik er nu over.
Ik vind niet dat ik hem een dienst heb bewezen.
Ik was een van de vele radertjes in de machine…
…die hem van nature moest steunen.
Tijdens de World Baseball Classic…
…maakte Shohei zijn droom waar…
…om een van de beste honkballers ter wereld te worden.
Schrijft Shohei nu hij de WBC heeft gewonnen…
…zijn dromen nog steeds op papier?
Ik schrijf mijn dromen niet meer op papier, zoals vroeger.
Maar schrijven herinnert je aan dingen die je moet onthouden…
…vooral technische details. Als het op honkbal aankomt…
…gaan je vaardigheden de ene dag vooruit, maar de volgende dag achteruit.
Dat het vandaag werkte, betekent niet dat het goed is.
Ik hou mijn techniek nog steeds bij.
Ik vind die aantekeningen heel nuttig als ik wil reflecteren.
Basiswaarden zouden niet opgeschreven moeten worden.
Zoals oogcontact maken bij het begroeten.
Als dat nog geen gewoonte is, schrijf het dan op.
Als je naar je briefje kijkt, zal het je er altijd aan herinneren.
Dit is een effectief proces.
Als die gewoonte normaal wordt, heb je geen aantekeningen meer nodig.
Het is het ideale resultaat voor elk proces dat je maakt.
Ik denk dat hij nog steeds een takenlijst bijhoudt.
Hij zou die nu met niemand delen…
…maar misschien onthult hij het over tien jaar.
Op z'n 18e schreef Shohei:
'Het leven maakt geen dromen.'
'Dromen maken het leven.'
'Ik wijd mijn leven aan honkbal.'
Beter kan ik het niet omschrijven. Honkbal is zijn passie.
Hij zal er altijd goed in zijn.
Hij gaat het nog zo'n tien jaar doen.
En daarna?
Als je een lang leven leidt, moet je de gaten opvullen.
Je wilt een compleet mens zijn.
Dat gaat verder dan alleen het spel, denk ik.
Gezien Shohei's buitengewone prestaties in honkbal…
…en zijn toewijding, zelfs in zijn dagelijkse leven…
…is er niemand die hem kan vertellen wat hij moet doen.
Misschien Joe Maddon?
Honkbal is zijn ding.
Dit is zijn ding dat het leven van anderen verrijkt.
Toch? We maken hier een hele documentaire over hem…
…en hij is nu drie of vier jaar bezig.
Waar Shohei zijn leven mee vult…
…of dat nu honkbal is of iets anders…
…het komt wel goed.
Opgebrand zijn na een Hall of Fame-carrière.
Daar zou ik altijd voor tekenen.
Wat Shohei ook te wachten staat…
…hij zorgt wel dat het goed komt.
Als hij zich nu 100 procent inzet voor honkbal, is dat nu zijn prioriteit.
Op een dag…
…kan hij terugkijken op zijn leven en terugdenken aan die tijden van toewijding.
Als dat zo is, is dat geweldig voor hem.
Er zijn maar weinig spelers die dat kunnen.
Ik begrijp dat trainers veel meer van het leven hebben gezien dan wij.
Ze hebben vast veel spelers zien opbranden.
Maar Shohei heeft iets gedaan wat iedereen onmogelijk achtte.
Al is het Joe Maddons advies, Shohei hoeft het niet op te volgen.
Als hij op dit punt in zijn carrière wil doorgaan…
…zie ik geen reden om te veranderen wat hij doet.
Dat klopt helemaal.
Ik heb een visie voor mijn toekomst, maar er staat nog niets vast.
Nadenken over de toekomst is belangrijk…
…maar het is iets heel anders dan wat ik nu zou moeten doen.
Voor mij gaat het om wat goed voelt in mijn leven op dit moment.
Ik denk dat iedereen die dit spel heeft gespeeld…
…er extreem toegewijd aan is…
…en we begrepen en begrijpen hoe moeilijk het was.
We leefden voor honkbal.
Hoe oud is hij? 28?
Dat komt wel goed.
Shohei blijft onverwachte dingen doen.
Hij bewandelt een pad dat we ons niet kunnen voorstellen.
Ik weet zeker dat hij ons in de toekomst nog meer zal verbazen.
Sinds ik ben begonnen met spelen…
…heb ik een reeks stappen gevolgd.
En die kleine stappen leidden simpelweg naar een veel groter doel.
Ik heb nog doelen en ambities die ik moet bereiken.
Dat houdt me op de been.
Hij moet de World Series winnen.
Ik heb altijd geloofd dat hij een goede verdediger zou zijn.
Ik heb vertrouwen in hem.
Ja.
Het enige wat ik nu zie, is: wat is het volgende?
Voor de volgende generatie spelers.
Geeft hij alles door…
…aan de volgende generatie?
Want het is een uitdaging om te doen wat hij doet.
Dit is voor Shohei, mijn vriend. Met alle respect…
…en de beste wensen, Shohei.
Bedankt. Er staat een boodschap op.
Ik leg hem bij de bal van Matsui.
Hij is niet alleen een topspeler in Japan, maar een van de besten van de MLB.
Hij brengt het gevoel terug dat ik als kind had als ik naar de topspelers keek.
Op dit moment ben ik tevreden met de beslissingen die ik heb genomen.
Ik maak deel uit van 'n geweldig team.
Ik werk elke dag samen met geweldige spelers.
Maar was het absoluut de beste beslissing?
Tenzij ik terug in de tijd kon gaan om andere opties uit te proberen…
…zal ik dat nooit zeker weten.
Ik zeg dit vaak, maar…
…je kunt er alleen op vertrouwen dat je keuzes de beste waren.
Door die instelling kan ik echt van het spel genieten.
Ik geloof daar echt in.
Als het aankomt op beslissen wat het beste is…
…weet ik alleen dat wat ik zelf kies, de juiste keuze is.
Het wordt interessant wat de toekomst brengt…
…maar op dit moment…
…geniet ik van deze rit, en dat doet hij ook.
Ik ben blij met waar hij nu staat.
Dit is nog maar het topje van de ijsberg.
Ik ben benieuwd naar zijn toekomst.
Het wordt heel leuk.
Dat is het al die tijd al.
Ik wil dat Shohei begrijpt dat de reis naar een kampioenschap…
…soms moeilijk is, en dat wil ik hem meegeven.
Het is zelden een foutloze afdaling, maar dan win je je kampioenschap.
Je moet geduld hebben…
…en je moet begrijpen dat jouw tijd nog komt.
En die weg naar de top is niet makkelijk, anders zou iedereen daar zijn.
Succes verder.
Hopelijk zien we je snel in Cooperstown.
Hij heeft z'n dromen waargemaakt.
Maar de toekomst van honkbal ligt nu in zijn handen.
Ik weet dat hij dat aankan.
'Wereldkampioen'
MVP!
Ondertiteld door: Diane Loogman