Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NINIEJSZY FILM
INSPIROWANY JEST PRAWDZIWĄ HISTORIĄ
PRZYSIĘGAM NA MOJE MIARKI KUCHENNE
Corinne! Corinne!
- Brock, dawaj! - Tak!
Dasz radę!
Właśnie tak!
Gratulacje, Thompson. Wygrałaś.
Pamiętacie Jane.
Pracuję przy poczcie.
- Moja najlepsza przyjaciółka. - Tak.
To nie ty zrobiłaś ciastka jagodowe na firmowy piknik?
- Tak. - Tak.
Chociaż tak naprawdę to były popovery.
Musisz dać mi przepis.
Z miłą chęcią.
Możesz skorzystać z formy do babeczek.
Ja tak robię.
Chcesz wejść w popovery na serio?
Forma do popoverów to byłby sztos.
Ciasto lepiej rośnie.
- Shoty green tea! - Dzięki.
- Zdrówko. - Wiesz co?
Dzięki, ale nie będę pić, bo się zbieram.
- Antyoksydanty. Herbata. - Co?
- Dokąd idziesz? - Mam już dość.
- Chcę iść. - Nie pogadałaś z Owenem.
- Jest tuż za tobą. - Tam.
Czeka, aż podejdziesz.
- Muszę się pouczyć. - Dlaczego zawsze to robisz?
- Bu! - Jezu. Przestań.
- Porywam tę piękną dziewczynę. - Hej.
- O mój Boże. - Hej, Dave.
Obrzydliwe.
Do zobaczenia w domu. Pa.
- Narka. - Pa.
- Pa.
Wygrałam go uczciwie!
- Postawię ci kolejny. - Wisisz mi shota!
Przesiadując PRZY cieście W barach
Słuchacie Fresh Air. Mówi Terry Gross.
Chyba każdy z nas pamięta chwilę,
kiedy musiał zmagać się z lękiem.
Mój gość zmagał się z nim od lat.
Leki pomagały,
a mimo to czuł, że lęk go ogranicza.
Przerwa. Do roboty.
...swój lęk w muzykę punkową i aktywizm polityczny.
Pora na ciasto mleczne.
Ciasto mleczne.
Nie przepadam za wanilią,
więc złamiemy zasady.
Od tej piosenki boli mnie głowa.
- Cześć. - Hej.
Myślałam, że uczysz się na egzamin.
Skończyłam na dziś.
Corinne, nie.
Proszę.
Możesz skosztować,
ale nie chcę, żebyś zatruła się E. coli.
- To niemożliwe. - Chcą, żebyś tak myślała.
Słuchałam wywiadu Terry Gross
z gościem z Americares.
Ponoć właśnie dlatego był wzrost zakażeń.
Czasem myślę, że Terry z nami mieszka.
Byłaby wspaniałą współlokatorką. Płaciłaby na czas.
Skarbie, znalazłem. Tego gościa z TikToka.
Słucham? Płacę na czas.
O 23.59. I mieszkamy z Dave'em.
Czyli na czas! A ciasto było pycha.
Dzięki.
- Kukuryku. Dzień dobry. - Kukuryku, Dave.
Dzień dobry.
Głowa mnie boli. Przyniesiesz mi trochę płatków?
Ładnie wygląda.
Dzięki.
Bardzo cenna uwaga.
STO LAT, CORINNE
AGENCJA GWIAZD
DZIAŁ MUZYKI
Cześć, Jane.
Sto lat, słonko. Kolejny dzień w branży muzycznej.
Oboje wiemy, jak to się skończy.
Przekażesz Benicie swoje pomysły,
a potem znajdziesz je w śmietniku upaprane dressingiem.
Nie sądzę.
Pewnego dnia będziemy współpracować.
Zobaczysz, że awansuje mnie na młodszą agentkę.
A moja babcia będzie na okładce Sports Illustrated.
O wilku mowa. Miłego dnia.
Pa, słońce.
Nie zapesz!
- Dzień dobry. - Przepraszam. Kim jesteś?
Tessa. Zastępuję Jo.
Przeżywa załamanie nerwowe.
To dla pani.
Witam.
- Myślałam, że masz śniadanie z Arianą. - Byłyśmy razem na spinningu.
Pośladki będą mnie piec przez tydzień.
Właśnie. Niech ktoś złoży tę maszynę do wiosłowania.
- Okej. - Może ten z rączkami.
- Jasne. - Harmonogram.
Partnerzy potwierdzili datę,
potem masz lunch z działem reklamy,
a ekipa Bad Bunny'ego przyjdzie o 15 omówić sezon koncertowy.
Czytałam, co napisałaś Cardi B.
O płynie do kąpieli z CBD.
- Tak. - I co o tym myślisz?
Myślę, że ma to sens.
To nie są kosmetyki,
ale podpada pod towar luksusowy.
Może wypuścić go razem z albumem.
Idealna okazja.
By powiązać ją z drożdżakami, testami na zwierzętach i wysypką?
Thompson, myśl.
Albo wąchaj. Coś tu śmierdzi.
Powiedz Tadowi, że jeśli następnym razem
wymyśli coś takiego,
trafi na dno mojego stawu z koi.
Od kiedy masz staw z koi?
Żegnam.
STOWARZYSZENIE ADWOKATÓW NA RZECZ DZIECI
CERTYFIKAT UZNANIA DLA OWENA KHATRI'EGO
Cześć.
To ty jesteś pocztową wróżką.
Słucham?
Zastanawiałem się, kto przynosi pocztę.
Zupełnie jakbyś czekała, aż sobie pójdę.
Wcale nie.
W takim razie do zobaczenia.
Jasne. Miłego weekendu.
Jest wtorek.
Tak, wiem.
Dalej! Zaśpiewam z tobą!
Myślicie, że z okazji urodzin dostanę darmowego drinka?
Janie, ty upiekłaś to ciasto?
- Tak, wczoraj. - Jane, umiesz śpiewać.
- To jej urodziny. - Miłej zabawy.
To moje urodziny.
- Cześć. - Siódmego marca, moje urodziny!
Pomyśl życzenie!
- Jak idą przesłuchania? - Co?
- Jak ci idą przesłuchania? - Świetnie.
Czuję się niesamowicie zainspirowana.
Mogłabym przyjąć rolę w serialu.
Znam tych ludzi z warsztatów improwizacji.
Zaraz wracam.
Cześć. Poproszę gin z tonikiem.
Jaki gin?
St-Germain.
To nie gin. Absolutnie.
Co mi polecisz? Lubię St-Germain.
Lubię wódkę, lubię whisky.
Możesz nalać wszystkiego po trochu.
- Kumam. - Chcę się napić.
Sprawiasz, że serce mi wali
Twoja miłość sprawia Że moja dusza frunie
Szaleństwo w mojej głowie
Bang-bang-bang Teraz pora na stopy
- Co tam masz? - Tort urodzinowy.
- Masz urodziny? - Przyjaciółka ma.
...wiem, co robiłeś
Sama go upiekłaś?
- Ty go upiekłaś? - Tak.
Możemy go zobaczyć?
Jasne.
Super.
Corinne. To Corinne.
Ciekawostka, użyłam kwaśnej śmietany zamiast budyniu,
by ciasto było wilgotne.
Kwaśna śmietana w cieście?
Obłęd, co?
Tak. Kto by pomyślał?
Kwaśna śmietana jest nie tylko do tacos.
Dziwne to.
Co jest po bokach?
Płatki Cocoa Krispies.
Wyglądają niesamowicie.
Nawet nie było ich w przepisie. To mój pomysł.
Jesteś jakąś znaną szefową kuchni?
Nie. Jestem z Phoenix.
- Dostarczam pocztę. - Listonoszka?
- Jane! - Tak.
Pokrój tort!
Tak!
Nie! To na kolację urodzinową.
Boże. Żartujesz? Mam to gdzieś.
- Kroimy! - A co zjesz na deser?
- Kroimy tort. Chcesz? - Tak.
Ja mogę. Znam się na nożach.
Nie trzeba.
- Masz nóż? - Tak.
- Jesteś tego pewna? - Tak.
- Mam czyste ręce. - Przeszłaś samą siebie.
Wiesz co?
Proszę.
Pycha!
- To dla ciebie. - Dziękuję.
Zupełnie jakby budyń czekoladowy i angielskie toffi
kochały się w moich ustach.
- Dziękuję. - Wyśmienity tort.
Uwielbiam tę dziewczynę. I kwaśną śmietanę.
- Chcecie tortu? - Tak!
Tak. Tort!
Tort! Tort!
Hiroshi, głowa mi pęka, zlituj się.
Dorzuć papryczki. Przekonam Benitę, by zamówiła wagyu.
A te rzeczy z serem?
Jak one się nazywały? I sajgonki.
Nie załatwię biletów na Rihannę w zamian za żarcie.
A dorzucisz trochę edamame bez soli?
Muszę uważać na sód.
Jeśli dostanę więcej wagyu,
załatwię bilety na Becka.
Które z was wysłało mojej siostrzenicy krwawy diament na jej bat micwę?
- Oszaleliście? - Oddzwonię.
Nie oglądaliście filmu?
Mam gardenie.
Ciężko pracowałam nad pomysłem na trasę.
- Tak. - Ale to niemożliwe.
Wasza propozycja była świetna.
Przykro mi, że Benita nic nie powiedziała.
- Masakra. - W porządku.
Rozmawiałaś z Owenem?
Nie, może to i dobrze.
Mógłby okazać się frajerem.
Mógłby nie jeść węglowodanów.
To byłaby dyskwalifikacja.
- Węgle? - Tak.
Nie, dziękuję.
Właśnie, przypomniało mi się.
- Myślałam o tych ciastach. - I co?
Zacznij robić to regularnie.
Mam przychodzić do barów z ciastem?
Tak.
Dużo o tym myślałam,
to naprawdę dobry pomysł.
Tak. Nie ma w tym nic dziwnego.
Jane.
To Los Angeles.
Wszyscy tutaj są dziwni.
Jasne. Ale to brzmi, jakbym miała wabić facetów cukrem.
Tak. To afrodyzjak.
- Czy ty siebie słyszysz? - Co?
To brzmi jak sposób,
by trafić do To Catch a Predator.
Nie pomoże mi to na studiach prawniczych.
Rozumiem. Naprawdę.
Ale nie wolisz zacząć studia pewniejsza siebie?
Nie pamiętasz, jak dobrze się wtedy czułaś?
Faceci śmiali się z twoich żartów o piecach konwekcyjnych.
Ja nawet nie wiem, co to takiego. Oni pewnie też nie.
O czym ty gadasz?
Śmiali się, bo to były dobre żarty.
Mówiłam o tym, jak działa termoobieg...
Przezabawne.
Naprawdę śmieszne.
Jak to zrobisz,
poznasz facetów z całego miasta.
Pomyśl o tym jak o próbowaniu różnych smaków.
Dowiesz się, co lubisz, a czego nie.
Mówisz poważnie?
Do dzieła.
O ile zrobisz to ze mną.
Jasne, że tak.
Czy kiedykolwiek odmówiłam ciasta?
Uwielbiasz wypieki.
Boże, boli mnie głowa.
W apteczce jest aspiryna za patyczkami do uszu.
- Jasne. Dzięki. - Z prawej strony.
Nie przeżyłabym bez ciebie.
Cieszę się, że się zgadzamy.
Dobrze, że mieszkamy razem.
Szykuj się, Los Angeles.
- Tu? - Tak.
- Aktorzy? - Tak.
Paramount Studios.
Bogaci artyści.
- Śródmieście? - Tak.
Startupowcy.
Dzięki. Hipsterzy.
Myślę, że hipsterzy będą...
- Tu. Silver Lake. - Okej.
- Surferzy. - Tak.
Szukamy barów z dużą liczbą miejsc,
żadnej burżuazji.
Tiki Tuesdays.
- Tak. - Vibrato Grill Jazz.
Frolic Room. Koniecznie.
Clifton's Cafeteria, tam są dioramy.
Gaslite.
Musimy iść do The Abbey.
Boże! Mucha Lucha.
Knajpa z meksykańskimi maskami zapaśniczymi.
Dawno tam nie byłam. Uwielbiam to miejsce.
Fox and Hounds?
Zaczekajcie. Golden Gopher!
Chwila. Możemy szybko... Dziewczyny?
Chcę, żebyśmy zwróciły uwagę na fakt,
że w centrum projektu Jane jest pozytywne przesłanie
- o sile kobiet. - O mój Boże.
- Okej. - W porządku.
Dobrze nam idzie.
Co?
Nie umiesz.
Twoje ciuchy kojarzą mi się z kościołem.
Wcale nie. Są po prostu stonowane.
Chwila. Czy to...
- To bluzka mojej mamy? - Chciała ją oddać.
Nie.
Jane...
Wkładam ją pod drapiące dzianinowe sukienki.
Wyglądałaby na tobie świetnie razem z tymi botkami
i czarną... Moją czarną kurtką. Taką futrzaną.
Wiesz, o której mówię. Załatwione.
Corinne, nie ma mowy.
Zgodnie z moją zasadą,
inspiruję się panem Rogersem.
To beznadziejna zasada.
#1 CIASTO RED VELVET Z POLEWĄ Z SERKA ŚMIETANKOWEGO
Niektórzy faceci wkładają podpiętki.
Żeby wyglądać na wyższych.
Ciasto numer jeden.
Tak!
Poszukajmy facetów z ironicznymi brodami i w krzykliwych koszulach.
- Rozdzielmy się. - Nie.
- Ciasto. - Tak!
Są. Spokojnie, okej?
- Tak, mogłabym... - Nic nie mów.
Cześć.
- Hej. - Hej.
Macie może ochotę podejść do baru i...
Sto lat.
Wszystkiego najlepszego.
Możemy wrócić i spróbować za tydzień?
Nie ma mowy. Mamy całe ciasto.
Na pewno milion facetów chciałoby go spróbować.
- Ale gdzie oni są? - Pokaż.
Tam. Bus pełen facetów.
O mój Boże.
Dokąd oni idą?
Boże. Faceci.
Coś ty zrobiła?
Cześć, chłopaki.
Może macie ochotę na ciasto?
Tak!
Co tu się odwala?
- Chodzi o zaplatanie. - Ciekawe, czy też to robiłam.
- To działa. - Dobry.
- Dzień dobry. - Witam.
Poproszę...
pierożki z wieprzowiną i...
roladki z krewetkami.
Kantoński. Nie mandaryński.
Och! Przepraszam.
Poproszę pierożki...
Siu Mai...
i sticky rice.
Zaszalejmy!
Dziewczęta?
Ja poproszę kurczaka gongbao.
Ja też. Dziękuję.
Jak twoja konferencja?
Cudownie było spotkać się z innymi prawnikami,
którzy zajmują się prawami człowieka.
Tutejsze jedzenie jest lepsze niż w Phoenix.
Twój tata był w tym roku gwiazdą.
- Wczoraj był głównym mówcą. - Co?
Mówił o reformie imigracyjnej, jak naprawić proces wizowy.
Boże. To niesamowite.
- Brawo, tato! - Dziękuję.
Staramy się robić z Tashą, co do nas należy,
Jane też będzie.
Chociaż jest tak skrupulatna, że pewnie skończy w prawie majątkowym.
Znowu to samo.
- To żart? - Owszem.
Kiedy masz egzamin, skarbie?
Chcę zrobić próbny test w sierpniu,
a potem pouczyć się dłużej.
Właśnie. Dzwoniłam do dziekana Uniwersytetu w Irvine.
- Może będziesz aplikować. - Dzięki.
Mają wspaniały program.
Będę aplikować w całej Kalifornii.
Nie wiedziałam, że tak lubisz ostry sos.
CIASTO #2
CIASTO KORZENNO-RUMOWE
Macie ochotę na ciasto?
Domowej roboty. Smacznego.
Nie ma chłopaka.
Ona je zrobiła.
Jest stypendystką National Merit.
Smacznego.
Facet z przepaską na oku na ciebie patrzy.
Z przepaską?
- Tak, z przepaską. - Tamten?
Nie.
- Typ z przepaską. - Aha, tamten.
Idź. Masz misję.
Tak.
- Cześć. - Hej.
Upiekłam ciasto z rumem.
Dobrze, Betty Crocker. Spróbujmy.
Zrób z tego babeczki,
dorzuć orzeszki pekan, a będziesz miała idealny deser.
Mówisz w moim języku. Nie przepadam za babeczkami.
- Nie? - Nie.
- Ja ostatnio trochę upiekłem. - Tak?
Musisz je udekorować.
- W jaki sposób? - Wyślę ci zdjęcie.
- Tak? - Pewnie. Dasz mi swój numer?
- Jasne. - Super, wpisz się.
- Okej. - Stypendystka?
- Tak. - Ile dostałaś w teście SAT?
Piekąc jedno ciasto tygodniowo, mamy 50 ciast,
na Święto Dziękczynienia i Boże Narodzenie zrobimy przerwę.
REZULTAT
Musisz dodać kolumnę dla rezultatów.
- Rezultaty. - Tak. Rezultaty.
Na przykład „ciasto zjedzone”?
Nie. Prawdziwe rezultaty.
Całowanie, flirt, dotyk,
macanki w aucie.
Chodzi mi o konkretne wyniki.
- Przepaska. Napisał do mnie. - Serio?
Boże. Co napisał?
Niewidzialny atrament. Zrób tak.
Zdjęcie siura.
Twój pierwszy rezultat.
Myślisz, że pod spodem jest przepis.
Nie sądzę, by przepis...
Powiedział, że wyśle mi... Już kumam.
Już kumam.
Moja wina.
Też mi dekoracja.
TORT CZEKOLADOWO-MALINOWY CIASTO #3
Do dzieła.
- Widelczyki? - Tak. Mamy tu dużo facetów.
- Cześć. - Hej.
- Hej.
Pieczecie ciasta i przychodzicie z nimi do baru?
Kto tak robi?
Boże. Ja nie...
JABŁKOWY PIĘTROWIEC CIASTO #9
Tak, Nora, jesteś kowbojką,
karmisz ból, jedyne, co istnieje!
Tak, Nora.
Chwila. Jest pyszne,
więc dobrze. A jedno...
Powinnaś częstować facetów.
Patrzyłam na Norę. Spójrz, jak szaleje.
Ktoś ma ochotę na darmowe ciasto?
Darmowe. Jabłkowe i pyszne.
#14 CIASTO CZEKOLADOWE Z CHILI
#16 CIASTO BANANOWE Z AWOKADO
CIASTO #17 CIASTO Z RICOTTĄ
CIASTO #18 CIASTO BEKONOWE
REZULTATY ZDJĘCIE SIURA
DARMOWE DRINKI
TANIEC
♪ JAKE'A
Kiedy skończycie udawać siostry Hadid,
przyjdź do mojego biura.
Weź to.
- Benita... - Stąpasz po cienkim lodzie,
ale awansuję cię na młodszą agentkę.
Co?
Nie gadaj. Serio?
O mój Boże.
Nie maż się.
Boże. Przepraszam.
To duża odpowiedzialność,
poza tym będziesz zarabiać dwa razy więcej niż on.
- Nie każ mi tego żałować. - Nigdy w życiu.
Nie pożałujesz. Daj mi pracę.
Cokolwiek. Kocham tę pracę.
- Mogę cię przytulić? - Nie.
- Powiedziałaś „20.00”. - Nie, 19.00.
- Na pewno? - Tak.
- Żenada, Dave! - Jezu, Brock!
- Dobranoc. - Pa.
- Cześć.
- Kto to był? - Brock z biura.
Sam jest żenujący.
On przynajmniej ze mną świętował.
Wiesz, jakie to dla mnie ważne.
Powtarzałam mu, że widzimy się o 19.00.
Zawsze mi to robi.
Ogarnij się, stary. Jesteś dorosły.
Ale Dave wiecznie się spóźnia.
Taki już jest.
Nie podoba mi się to. To niegrzeczne.
- To niegrzeczne. - Fakt.
Boże.
Mamy coś silniejszego niż aspiryna? Przestała działać.
Ibuprofen i naproxen powinny zadziałać, skoczę do sklepu.
Od razu kupię MiraLAX na twoje problemy toaletowe.
Jestem dorosła, powinnam mówić „kupa”.
Na twoje problemy z kupą.
Pójdę do sklepu poprosić o lek na kupę,
rzucę sobie wyzwanie.
Boże. Corinne?
Zadzwońmy do twoich rodziców.
Nie, pewnie po prostu się odwodniłam.
Corinne, nie dostałaś ataku z powodu odwodnienia.
Zadzwonię do nich.
Pani Thompson.
Pani tomografia wykazała duży stan zapalny w płacie czołowym.
- Miewała pani bóle głowy? - Tak.
Nie rozmawiała pani z lekarzem?
Nie. Myślałam, że to bóle głowy.
Musi pani przestać prowadzić.
Zero kąpieli i pływania samej. To może się powtórzyć.
Dam pani skierowanie do neurologa,
na szczęście mamy świetnych onkologów.
Chwila. Co takiego?
- Przepraszam. O co chodzi? - Co?
DASZ RADĘ!
Ogarnij się.
To nie ma sensu.
Zajmuję się odliczeniami zawodowo.
Przekierujcie mnie do kogoś, kto się zna.
Skarbie, masz multinarzędzie?
Moja córka ma właśnie biopsję mózgu.
Nie zaczekam.
Dobrze. Poczekam.
Nacięcie wygląda świetnie. Stan zapalny ustąpił.
Świetnie.
Już niedługo pani wyzdrowieje.
Super. Dziękuję.
Tu widać guz.
Bazując na umiejscowieniu i raporcie z biopsji,
leczylibyśmy tego raka przy pomocy chemii i radioterapii.
Jako że Corinne jest młoda i zdrowa
na pewno nieźle sobie poradzi.
Za późno na Mam marzenie?
- Powinnam już myśleć o śmierci? - Corinne.
Naszym celem jest powstrzymanie wzrostu guza.
Lub, nawet lepiej, zmniejszenie go. Wtedy się nim zajmiemy.
Czeka więcej blizn?
To zależy od wielu czynników.
Skupmy się na tu i teraz.
Dobrze.
Lunch?
- Tato, wszystko gra. - Nie.
- Nie jest w porządku. - Jest.
- Nie. - W porządku.
- Chce ktoś gumy? - Za chwilę będziemy jeść.
Ja poproszę.
Dziękuję.
Podzielimy się jedzeniem?
Ja wezmę kurczaka, a ty fettuccine alfredo.
- Tak. - Tak?
Zamówię sobie cebulowe krążki, bo kusi mnie śpiączka węglowodanowa.
Skrzydełka są przy barze.
Może weźmiemy skrzydełka?
Chętnie.
Ray i jego jeep.
Chce wiedzieć, czy wciśniemy go w tym tygodniu.
Tylko tobie pozwala go dotykać.
Powinniśmy zabrać Corinne ze sobą.
- Co? - Fred, dopiero usiedliśmy.
Niech najpierw zjedzą.
Myślałaś, że cię tu zostawimy?
No. Mam 24 lata, nie 12.
W Phoenix są bardzo dobre szpitale.
Zapiszemy cię do kliniki Mayo.
Tato, tu na chemię chodzą celebryci.
Sheryl Crow, Melissa Etheridge, Sharon Osbourne.
Sharon Osbourne?
Lekarka, z którą rozmawialiśmy, jest świetna.
Na pewno zna się na rzeczy,
ale w domu będziesz miała nas.
Będzie musiała rzucić pracę.
- Dziękuję. - Myślałem, że jest kiepska.
Jest. Ale zaczyna być dobrze.
Awansowałam.
- Gratulacje. - Wiedziałaś o tym?
Wiecie, że tego chciałam.
Mamo?
Chcemy tego, co najlepsze.
Jeśli zostawimy cię samą...
- Nie będzie sama. - Właśnie.
Poradzę sobie z jej potrzebami.
Dopilnuję, żeby chodziła na badania,
brała odpowiednie leki, odpoczywała i tak dalej.
Jane, miło z twojej strony, ale to dużo.
Jane nadaje się do tego idealnie.
Tak.
Zostawicie mnie z nadopiekuńczą mamą.
Mamą, która wozi cudze dzieci do szkoły, robi kanapki,
słucha radia KCRW, jest przewodniczącą rady rodziców
działa w spółdzielni.
- Uwielbiam KCRW. - Masakra, wiem.
Może zostaniemy, póki sytuacja się nie unormuje?
Po co?
Żebyśmy byli spokojni.
Nie musicie.
- Nalegam. - Nie.
- Mamy małe mieszkanie. - Będzie dobrze.
Wcale nie.
O trzeciej w nocy będziesz próbował naprawić ścianę,
a ja nie będę mogła wydobrzeć.
Co się stało ze ścianą?
Właściciel miał przemalować te ściany.
Pójdę jutro po katalog farb.
Widziałaś moje obcęgi?
Jeśli je znajdziesz, obetnij sobie paznokcie u stóp.
Ile jeszcze mają rosnąć?
Nie wiem. Poczekajmy jeszcze tydzień.
Boję się, że będziesz jak welociraptor.
- Co to znaczy? - Nie chcę wiedzieć.
Widziałyście moje obcęgi?
Nieważne. Znalazłem.
O mój Boże.
Jest jak w sitcomie.
Radzisz sobie?
Dziwne pytanie.
Radzę sobie, jak mogę.
Nie wiem.
To wszystko jest naprawdę dziwne.
Tak.
Naprawdę.
Jeśli nie przeżyję,
upewnij się,
że Lady Gaga nazwie sierociniec moim imieniem.
Dom dla małych potworów.
- Tak. - Postaram się.
Zawsze dotrzymujesz słowa.
Zawsze.
To urządzenie daje popalić.
Musisz mocno docisnąć górną część,
a to, co wygląda jak rączka, musi być domknięte na maksa.
Tak.
Macie tylko tę fikuśną kawę? Ja piję rozpuszczalną.
Jasne. Wiesz co?
Chyba wciąż mamy twój słoik.
Poczekaj.
Jest. Dzięki.
Tak.
Zauważyłem rysę na drzwiach twojego auta.
Kupię lakier i papier ścierny.
Zajmę się tym jutro.
Fred, to miłe,
ale nie musisz, ja...
Nie. Janie.
Jakiś oszust wyciągnie od ciebie kupę kasy
i zrobi to byle jak.
Mój tester gniazdek.
Co to?
Piekłam dużo ciast.
I zabierałam je do barów.
Po co?
Żeby poznawać facetów.
- Nie o to mi chodzi. - Okej.
„Redwood, ciasto korzenno-rumowe, zdjęcie siura”.
Ruthie, masz taśmę teflonową?
Nie, to... Może być.
SZPITAL
Kiedy z tym skończę, zabiorę to do domu
i powieszę jak trofeum.
Tylko ty chcesz zatrzymać swoją maskę do radioterapii.
Co? Żartujesz?
Kto by nie chciał?
Na piątkowy wieczór chciałabym ciasto kokosowe piña colada
w kształcie kokosa. Dasz radę?
Tak,
ale nie powinnyśmy siedzieć w barze do trzeciej
i jeść na obiad lukier.
- Słucham? - Mówię poważnie.
Chcesz mnie zasmucić?
Gdyby nie wyszło z Lady Gagą, to trudno, ale to by mnie zabiło.
Chcesz, żebym umarła?
To niestosowne.
Chcesz, żebym umarła?
- Corinne. - Boże.
Leczenie powinno być najważniejsze.
Dziewczyno.
Muszę coś robić, inaczej oszaleję.
Możesz się zająć czymś innym.
Mamy w domu karty.
Miałaś zapewnić mi wszystko, czego potrzebuję.
Potrzebuję tego.
Dziękuję.
Wymyśliłam nazwę.
Jaką?
„Barociastowanie”.
- Kreatywne. - Dziękuję.
#22 CIASTO PIÑA COLADA
Nora, dzięki za wersje papierowe.
Jeśli spojrzycie na harmonogram,
każda z nas będzie mogła iść z Corinne na badanie.
Jest też druga lista... Dziękuję.
Awaryjna lista zastępcza, na wszelki wypadek.
Tak.
A jeśli będzie miała atak? Dzwonimy na pogotowie?
Zależy, jak długo on potrwa.
- Tak? - Tak.
Widzę tu dużo o zachodniej medycynie,
myślę, że warto wspomnieć o alternatywnych metodach,
jak reiki, oczyszczanie czakr czy masaż meridianów.
Spójrzcie na to ciasto.
Nie zapominajmy, po co tu jesteśmy. Przyszłyśmy na łowy.
Nie chcę was straszyć,
ale jakiś starszy facet się na nas gapi.
- Gdzie? - Na dziewiątej. Smutny wzrok.
To mój tata.
Cieszę się, że tu jesteście.
Ale przesadzacie.
Jesteśmy gotowe, by zostać same.
Nie.
Jeszcze nie naprawiłem prysznica,
w sklepie nie mieli odpowiedniej fugi.
Do tego odpowietrznik w suszarce.
To ryzyko pożaru. Mam całą listę.
Zaczynasz wariować.
Ja?
To nie ja wstaję o czwartej,
by gotować sos i rozwiązywać Wordle.
Jeśli przegapię dzień, wszystko stracę.
Nie o czwartej.
Reset jest o północy. Masz cały dzień.
Nie możemy tu zostać na zawsze.
W porządku. Zatem wracaj.
Zajmiesz się warsztatem,
a ja zostanę tutaj.
Nie umiem naprawiać aut.
Poza tym, co jeszcze tu zrobisz,
poza tym, że będziesz na badaniach?
Znamy wszystkich w tym szpitalu. Załatwiliśmy ubezpieczenie.
A ja wypełniłam ich zamrażarkę
taką ilością lasagne, że będą miały dość.
Niemożliwe. Uwielbiam pani lasagne.
Dzięki, Jane, ale bądź realistką.
- Obiad to nie wszystko. - To prawda.
Nauczyliście mnie, jak o siebie dbać.
Pozwólcie mi na to. Jestem dorosła.
Poradzimy sobie. Obiecuję.
Zawsze możecie przyjechać.
Mój pokój jest cały czas dostępny.
Nie jesteśmy gotowi cię zostawić.
Tak, wiem.
Ale dla dobra naszej relacji, nie mogę już oglądać twoich stóp.
Sałatka z makaronem jest w lodówce,
a w poniedziałek apteka ma zamówić Temodal.
Jasne. Dzięki, Ruth.
Dam ci znać, kiedy czegoś się dowiem.
Dzięki, Janie.
Macie WD-40?
- Tak. - Mamy.
Wystarczy na cały budynek.
Na bóle głowy.
Co? Mamo.
Tylko ostrożnie. Ma 14% THC.
O mój Boże.
Kocham cię.
- Kocham cię. - Dzięki.
- Dziękuję. - Dzięki, Jane.
Dziękuję.
- Pa. - O mój Boże.
Dla ciebie.
Fred, mieszanka studencka i Mountain Dew są z tyłu.
Dzięki za pomoc.
Pa.
- Nie wywal mi kawy. - Nie tknę jej.
Szerokiej drogi.
Dzięki za zioło. Kocham was.
Odezwę się na czacie grupowym.
Pa. Do zobaczenia jesienią.
Wolność!
O mój Boże. Przepraszam.
Przepraszam.
Nie do wiary, że twoi rodzice poszli po zioło.
Smak wiśniowy.
O mój Boże!
Mam taki dobry pomysł. Lato jeszcze się nie skończyło.
#23 CIASTO WIŚNIOWE Z CBD I THC
- Sztos. - O mój Boże.
Nie chcesz już?
Nie powinnam.
Jestem nafurana.
Masz ochotę na ciasto?
Uwaga, jest w nim THC i CBD.
Niektórzy reagują silniej niż inni.
Może jak skończę zmianę.
Lukier smakuje jak wiśniowy Icee.
Albo jak pasta do zębów dla dzieci.
Ta bez fluoru, kojarzysz?
Późno już. Wezwę taksówkę.
Co? Dokąd idziesz?
- Zadzwonić. - Nie.
Pilnuj jej. Zaraz wracam.
- Musimy iść. - Jestem wyluzowana jak nigdy.
Jakbym była w wannie, a powietrze pachniało deszczem.
Muszę iść do łazienki.
- Dave dzwoni po taksówkę. - Cześć.
- Hej. - O mój Boże.
Cześć.
Moja przyjaciółka jest w łazience.
Masz naprawdę piękne oczy.
Dziękuję.
Mogę postawić ci drinka?
Nie, dziękuję.
No weź. Jeden drink.
- Zrób to dla mnie. - Nie, dzięki.
Zgrywasz niedostępną?
- Poćpałam się. - Okej.
Nie chcę drinka.
- Mówię ci to piąty raz. - Kumam.
Nie musisz być taką suką.
Ja...
Co powiedziałeś mojej przyjaciółce?
Że nie musi być taką...
Na ciebie już czas.
Powtórz. „Na mnie już czas”.
Na mnie już czas.
Do widzenia.
- To było naprawdę dobre. - Wiem.
Ale jesteście zołzami.
Co tu się odwaliło?
- Corinne. - Co?
Nie jesteś suką.
Wiem, że nie jestem suką.
To dobrze. Nie pozwalaj mi już jeść.
#29 CIASTO LUKRECJOWO-SKÓRZANE
Tak jest.
Naprawdę dobre.
- Mogę dokładkę? - Nie, to dla facetów.
Użyłaś jogurtu?
Tak.
To naprawdę działa.
Sam.
To mój brat. Podwiezie mnie, jak skończę zmianę.
- Cześć. - Cześć.
Musisz spróbować ciasta, Sam. Jest pyszne.
Wiesz co? Ukroję ci kawałek.
- Masz chwilę, prawda? - Tak.
O mój Boże! O mój Boże!
O mój Boże!
O mój Boże. Masakra. Nigdy tego nie robiłam.
- Całowałaś się publicznie. - Wiem.
Całowałaś się publicznie!
Tak było!
Spójrz mi w oczy!
Kto to był?
Kim jestem?
Całowałaś się.
To mało higieniczne miejsce.
Jane, są trujące. Myślę, że to nie ma znaczenia.
Racja.
Dodajesz wszystkie paragony do naszej wspólnej listy?
Do naszego rachunku.
Jakiego?
Jane.
Paragony ze sklepów, za paliwo,
kiedy wozisz mnie na badania i do pracy?
Nie bądź śmieszna.
Nie jestem.
Musisz zacząć liczyć ludzi za swoje usługi.
Jeśli chcesz być prawnikiem.
Nie będziesz płacić za paliwo.
Ale ty jesteś irytująca.
Powinnaś przebrać się za sędzię Judy.
DARMOWE CIASTO
BIEG CHARYTATYWNY DLA CORINNE THOMPSON
POMÓŻMY JEJ W WALCE Z RAKIEM!
Mamy biec pięć kilometrów dla ciebie?
- Biegnę tylko ja. - Okej.
Będę przybijać piątki, rozdawać sok.
Kiedy to zorganizowałaś?
Pomyślmy.
Benita złożyła papiery dziś rano.
Mówisz serio?
Nic na to nie poradzę, Jane.
Zaakceptowałam, że kiedy masz raka, tak po prostu jest.
Ludzie ci współczują, a potem dają ci rzeczy,
a ty musisz je przyjmować,
żeby poczuli się lepiej.
Masz akupunkturę o 17.00.
A Jake przyprowadzi psa terapeutycznego
i nic na to nie poradzisz.
Chcę, kocham psy.
- W porządku. - Dziękuję.
- Cześć. - Cześć.
Pracujesz w dziale prawnym?
Tak. To bardzo ciekawe miejsce.
Pewnie jesteś bardzo zajęty,
ale czy gdybym postawiła ci drinka,
opowiedziałbyś mi o prawie autorskim?
Aplikuję na wydział prawa i jestem ciekawa.
Jasne. Zajmuję się międzynarodowymi licencjami.
Może zaczniemy od tego?
Pewnie. Fascynuje mnie ten temat.
No to co, jedziemy?
Dopiero się poznaliśmy.
To był głupi żart. Złożę na siebie skargę.
Jasne. Do zobaczenia.
Ważna rzecz.
Mamy tu klauzulę wyłączności,
ale tu jej nie ma, pomyślałam, że wspomnę.
- Jesteś w tym przerażająco dobra. - Tak?
Chyba chcesz mi zabrać robotę.
Zdecydowanie nie. Z całym szacunkiem dla działu prawnego.
Jasne. Rozumiem.
Myślałem, że interesuje cię prawo.
Tak, będę aplikować.
Ale chcę zostać w LA,
więc interesuje mnie jakiś kalifornijski uniwerek.
Super.
A ty? Masz jakieś plany?
Plany? Nie wiem. Jestem na stażu.
- Dział prawny to mój plan... - To twój plan.
...na najbliższe pięć lat.
Ale to tempo mi odpowiada. Szefa też lubię.
Nasze przekąski tak samo.
Próbowałem też twojego pysznego ciasta.
Naprawdę?
Te pomarańczowe wiórki były cudowne.
Tarłeś kiedyś pomarańczę? Można stracić palce.
Czy w cieście nie było krwi?
Gwarantuję, że nie było.
- Ale cieszę się, że smakowało. - Było pyszne.
Dalej chcesz słuchać o prawie?
Mogę być szczera?
Niespecjalnie.
Cieszę się, że to powiedziałaś.
Obiecałaś mi drinka, a dostałem tylko wodę.
- To prawda. - Tak.
Dziękuję za miły wieczór pełen umów.
- Wieczór umów. - Tak.
Drobiazg.
Nauczyłam się dziś więcej,
niż dowiedziałabym się na pierwszym semestrze.
Naprawdę? To zaszczyt.
- Powiedz mojemu szefowi. - Jasne.
Cieszę się.
Zaczekaj.
Świetnie się dziś bawiłem.
Ja też.
Poziom nudności?
W porządku.
- Dobrze pani sypia? - Tak.
Jaki ma pani nastrój?
Jest fantastycznie.
Fantastycznie? Naprawdę?
Jane wczoraj całowała się z facetem, który od dawna jej się podoba.
- Corinne. - To zastrzyk morale.
Twoi rodzice tego słuchają. Przepraszam.
Co? Mają to gdzieś.
Brawo, Jane.
Pamiętaj, żeby się zabezpieczać.
Co?
Kiedy zacząć szukać peruki?
Mam alergię na farbę.
Wreszcie mam szansę na różowe włosy.
Nie widzę potrzeby.
Większość pacjentów nie traci włosów.
Ale przerzedzenie może się pojawić.
- Ale ja chcę perukę. - Już kilka zamówiłam.
- Serio? - Tak.
- Mam nadzieję, że różowe. - Oczywiście.
A co z równowagą?
Czasami kręci mi się w głowie. Ale to nic poważnego.
Nie mówiłaś mi.
Zmniejszymy dawkę leków przeciwpadaczkowych.
Powinniśmy się tym martwić?
To tylko środek ostrożności.
Nic takiego.
Dziękuję. Pa.
Wiesz, że Liz spotkała w sklepie Adama Lamberta?
Kupował patyczki do uszu.
- To Owen? - Tak.
Masz kolejną randkę, o której nie powiedziałaś?
Jeszcze nie wiem.
- Zaczekaj. - Ma zadzwonić.
Boże. Trzeba ci kupić bieliznę.
Patrz. Ładne.
Nie, dzięki.
Jane, widziałam twoją bieliznę.
Kolekcja konserwatywna rodziny von Trappów.
Co takiego?
Trzy za 25 dolców. Bierzemy.
- To okazja. - Co za okazja.
Rozbój w biały dzień.
Będzie ci pasować.
- O mój Boże. - Nie.
- W sam raz na twoje cysie. - Możemy przestać?
Owen oszaleje.
Musisz to kupić.
- Hej... - Sorki.
Pasowałoby jej, prawda?
Przestań, proszę.
Pasowałoby.
- Przepraszam. - Co?
Jestem twoją wróżką.
Ratuję cię przed groszkami i paskami.
- Nie dotykaj mnie tym. - Twoje podwozie błaga o wolność.
Możesz tego nie robić?
- Czego? - Właśnie tego.
Tak tylko się droczę.
O mój Boże.
- Co jest? - To...
- Dziwnie się zachowujesz. - Żartujesz?
Nie potrzebuję twojej pomocy w seksie.
Nie gadamy o seksie.
Pomagam ci w zakupie bielizny.
Której nigdy nie założę.
Jeśli chcesz powiększyć swoją głupią kolekcję,
którą piorę na delikatnym, spoko.
Nie musisz prać na delikatnym.
Muszę. Ale co ty o tym wiesz? Nie wyciągasz nawet kłaków z suszarki.
- Wyciągam. - Nie.
- Tak. - Nie.
Nie. Ja to robię.
Możesz odpuścić, bo po tobie sprzątam.
Co, do...
I dlaczego rozmawiamy o bieliźnie, kiedy masz zawroty głowy?
Nie mówiłaś, że masz zawroty.
Bo nie chcę o tym gadać!
Nie chcę o tym myśleć,
bo to obrzydliwe i nudne, nienawidzę tego!
Przepraszam!
Chcę się bawić i żebyś ty się bawiła.
Chciałabym, żeby o to chodziło.
Chciałabym, żeby chodziło o zabawę.
Chcę, żeby moja przyjaciółka przeżyła. Jako twoja opiekunka...
Cudownie. Dziękuję, siostro opiekunko.
W ogóle się nie bawię.
Dziękuję, że dzięki tobie wszystko jest do bani.
Przepraszam.
Ja też.
Wszystko jest do bani.
Tak.
I tak to kupię.
To też. Będziesz to nosić.
Nie będę.
#33 CIASTO MARCHEWKOWE Z KARDAMONEM I SYROPEM KLONOWYM
Odpierwiastkuj się ode mnie, suko!
DJ Babcia ma najlepszy kostium.
Dzięki, ale serio? Jestem Terry Gross z Fresh Air.
- Tak wygląda? - Tak.
Wszyscy o to pytają.
Wydaje mi się, że z tobą rozmawiała.
Co?
Gloria Steinem.
Tak, to ja.
Dziewczyny. Guns N' Roses.
Miło panów poznać.
Chcą ciasta.
Tak.
- Dobrze wygląda. - Co to?
Ciasto marchewkowe z kardamonem i lukrem klonowym.
Zerkniesz?
Owen Jakieś plany na weekend?
- Co robisz? Nie. - Słucham?
Odpowiesz za trzy godziny. Niech czeka.
Wyglądam bardziej jak Bono czy MC Hammer?
- Rety. - Wesołego Halloween, kociaki.
To chwila, na którą czekaliście.
Zapraszam na parkiet
cudowną Sherry Vine i Dream Playboys.
Tak jest, kochani! Strachy na lachy!
- Wiesz co? - Tak?
Huevos rancheros są przereklamowane.
Ale nie narzekam.
A tak właśnie to brzmi.
Niektórzy z nas piją salsę na śniadanie
i nie narzekają na stosunek jajek do sosu.
Żartujesz? Ja haruję jak wół w restauracji,
robię, co mogę, a ty myślisz, że mi nie zależy?
Wkurza mnie, kiedy mówisz o „networkingu”,
a naprawdę bakasz z kucharzami.
A ty kto, mama?
Jezu! Nie mam na to teraz siły.
- To daj mi spokój. - Idź sobie!
- Powinnam zobaczyć, co u Corinne. - Tak.
- Też już pójdę. - Okej.
- Jakby co, daj znać. - Dzięki za dzisiaj.
Jasne. Do zobaczenia.
Cześć. To ja.
Wszystko w porządku?
Tak. Chyba zrobimy sobie przerwę.
Przykro mi.
Nic się nie stało.
Przyniósł trochę zupy z karczochów.
- Zapomniał, że ich nie lubię. - Tak, karczochy.
Ty lubisz, więc smacznego.
Thompson, co z raportem? Miałam go dostać.
Boże. Zupełnie zapomniałam.
Posłuchaj...
Daj mi chwilę, tylko to przejrzę.
Miałam go tu. Wydrukowałam go.
Po prostu mi go przynieś.
Przepraszam, Benita.
Kiedy mam wziąć kolejną dawkę?
Za godzinę.
Przyłożę ci to jeszcze raz.
Może pomogę? Sprawdzimy?
Mogę położyć tu ręce?
Dziękuję.
Czasami chciałabym być tobą.
Naprawdę?
Nawet przed tym zasranym rakiem.
Zawsze o wszystkim myślisz,
a ja jestem głośna i nieogarnięta.
Nie umiem się skupić.
Za to ty...
Ty wszystko przyswajasz.
Ja nie.
Powinnam się teraz nauczyć czegoś ważnego,
ale jestem jedynie zła i mam wszystkiego dość.
Zaśpiewasz mi coś? Albo opowiesz?
- Żart lub tajemnicę. - Nie...
Nie zmuszę cię do słuchania mojego śpiewu, a wszystkie moje tajemnice znasz.
Coś wymyślisz. Proszę.
W zeszłym miesiącu zjadłam twój ostatni kawałek pizzy.
- Myślałaś, że to Dave. - Rety.
- Tak. - Jak mogłaś?
Wsunęłam nawet pudełko pod kanapę jak on.
Masakra.
Jestem potworem.
To prawda. Ostro się pokłóciliśmy.
Powiedz coś jeszcze.
Nie chcę iść na prawo.
Wszyscy o tym wiedzą poza twoimi rodzicami.
Czasami chciałabym być tobą. Jesteś taka odważna.
Wcale nie. Jestem pozerką.
Boże. Nie daję rady.
Proszę.
Spróbujmy jeszcze raz.
Może być?
Bierz lekarstwa jak najwcześniej.
Oddychaj głęboko. Wiem, że to trudne.
Nie do wiary, że je zamówiłaś.
Co myślisz? Kolor nie powinien być głębszy?
To zależy.
Wolisz być Gwen Stefani czy Nicki Minaj?
Kiedy była...
- Mama napisała. - Tak?
Spóźnią się jakieś półtorej godziny.
O której będą twoi rodzice?
O 18.30.
Chcę tylko wiedzieć,
jak wymiksować się ze wspólnej gry w monopol.
Mamy harmonogram.
Ja chcę wiedzieć, o co chodzi z tymi rękawami.
Moje ręce są takie długie.
O co ci chodzi? To rękaw trzy czwarte.
Jak to o co mi chodzi?
Spójrz. Wyglądam śmiesznie. Kto chce tak wyglądać?
Ja. To ma tak wyglądać.
Włóż to na barociastowanie. Pasuje ci.
Właśnie, możemy porozmawiać o wstrzymaniu naszych wypadów?
Dlaczego? Z powodu Owena?
Nie. Powinnaś odpoczywać.
- Mówisz poważnie? - Tak.
Jane, nic mi nie jest.
Wczoraj czułaś się źle.
Daj spokój.
Dam radę wyjść raz w tygodniu do baru.
Wiem. Bywa, że czujesz się dobrze,
ale to głośne miejsca, a ludzie jarają e-pety.
- Wyluzuj. - To ci nie pomoże.
Nic mi nie jest.
To ma być zabawa.
Odłóżmy to, póki nie wyzdrowiejesz.
Nie.
To zbyt ważne.
Pięknie tu.
Mogę wznieść toast?
Za pierwsze wspólne spotkanie od trzech lat.
I za to, że leczenie Corinne idzie dobrze.
- Zdrówko, kochanie. - Zdrówko.
- Zdrówko.
Pewnie wszyscy ci to mówią, ale wyglądasz super.
Pasuje ci ten róż.
Naprawdę? Dziękuję.
To na później.
- Nie, Fred. - Nie, nie.
- To jego urodziny. - Nie, proszę.
Nie mam urodzin. Odda mu pan kartę.
Proszę. Nie. Co ty...
Cudownie zaopiekowałaś się Corinne. Nalegamy.
Dziękuję. Nie powinieneś był.
Już się stało.
- Dziękuję. - Nie powinieneś był.
Jak ci idą ciasta, Jane?
Ciasta?
W porządku. Dobrze.
Dużo piekę podczas przerw w nauce.
Wiem, że dużo się uczysz.
Wybrałaś już uniwerek?
Jeszcze nie. Wciąż aplikuję.
Zobaczymy, czy gdzieś się dostanę.
Możemy przejrzeć oferty.
To... Nie.
Uniwersytet w Davis ma świetny program.
Prawo wodne, tak. Dzięki, mamo.
Jane nie chce iść na prawo
ani być prawniczką.
Ale co ja tam wiem?
Kochanie, o czym ona mówi?
Nie mam pojęcia.
Jestem naprawdę do tyłu.
- Nadrobimy zaległości. - Tyle się dzieje.
Przepraszam. Komuś chleba?
- Nie. - Tak.
Corinne, nic nie kumam.
Co ty próbujesz zrobić?
Myślałam, że w końcu jesteś na to gotowa.
Na co?
Wkurza mnie to, chcę ci tylko pomóc.
Nie mogę nagle powiedzieć rodzicom,
że nie chcę iść na prawo.
Serio? Bo ja im powiedziałam i nikt nie umarł.
O mój Boże.
- Nie umyła rąk? - Nie umyła.
Tak myślałam.
Chcesz, żebym powiedziała im:
„Mamo, tato, wiecie co? Nie mam planu.
Nie chcę czynić świata lepszym jak wy.
Ale lubię robić lukier”.
Pozwolili mi tu przyjechać tylko po to, żebym miała niższe czesne.
Myślałam, że jeśli ciasta wypalą,
nabierzesz trochę odwagi.
Okazuje się, że nie, skoro nie umiesz powiedzieć,
czego chcesz.
Od zawsze taki był plan, Corinne.
Dasz się w to wepchnąć?
Są gorsze rzeczy.
To twoje życie, Janie. Rób, jak chcesz.
Było miło.
Choć śpiewanie to już przesada.
Podobały mi się piosenki z musicali.
Zwłaszcza ta z Wicked.
Corinne wydawała się dziś zmęczona.
Żartowała, kiedy mówiła o szkole?
Tak, to było nieporozumienie.
Dużo przeszła.
To wspaniale, że jesteś przy niej.
Ostatnie miesiące musiały być bardzo trudne.
Jesteśmy z ciebie dumni.
ZAPISY
Następny przedmiot na licytację.
BIEG CHARYTATYWNY 5 KM
Macie w domu nastolatka, który nie spojrzał na was od Gwiazdki?
To poprawi mu humor.
Dziękuję.
Cześć.
Przyszedłeś oddać krew?
Nie, mam anemię, ale chcę okazać wsparcie.
Będę rozdawał wodę.
Miło.
- Tak. - Tak!
Nie! Nie!
- Co ty... - Gorąco!
Chcę tego, co on brał.
Tak.
Spotkamy się dziś? Moglibyśmy skoczyć na drinka.
Muszę tylko odwieźć Corinne, kiedy będzie gotowa.
- Zadzwoń. - Jasne.
- Do zobaczenia. - Pa.
- Hej. - Hej. Masz wodę?
- Co ty założyłeś? - Ciebie.
- Sam to zrobiłeś? - Tak.
Zaczynamy od 7500. Czy usłyszałam 7500? Cudownie.
DZIĘKI ZA WSPARCIE
Czekamy, aż zbierzemy 20 000.
Blokady są tu nie bez powodu.
Ktoś powiedział dziewięć?
Uczestnicy, zabierzcie torby z gadżetami i uważajcie na drodze.
Pojawiło się dużo ludzi. Było bardzo miło.
Podobał mi się zespół grający covery Foo Fighters.
Serio?
Tak. Wystarczy odrobinę poprawić im wizerunek,
zmienić basistę i mamy nowych Kings of Leon.
Pewnie tak. Wybacz, że tyle musiałaś iść. Auto jest tam.
Hej. Nic ci nie jest?
Nienawidzę tych kwiatów. Są paskudne.
Wiesz co? Usiądźmy.
Usiądziesz?
Porozmawiamy?
Było beznadziejnie.
Zajebiście się wściekłam.
Wszyscy ci ludzie, których nie znam,
robili sobie ze mną zdjęcia i pisali o moim głupim guzie mózgu.
Tak.
Nie czuję się chora.
A dzisiejszy dzień przypomniał mi,
że jestem chora i potrzebuję współczucia.
Po prostu...
Teraz masz raka, ale nie jesteś chorą osobą.
Tylko osobą, która akurat jest chora.
Po prostu przez to przechodzisz.
Kiedyś będziemy to wspominać
jako dziwny rok, który przesiedziałyśmy w szpitalach i barach.
Mam nadzieję.
Przepraszam za wtedy.
Nie chciałam cię przyprzeć do muru.
Przepraszam, że przesadnie zareagowałam.
Chcę tylko...
Chcę, żebyś sobie poradziła,
cokolwiek będziesz robić.
- Jeśli nie wydobrzeję. - Nie mów tak.
Nie mów tak. Nie.
Nic ci nie będzie.
A kiedy zostaniesz następną Benitą, ważną agentką,
wszyscy będą mówić:
„Boże. Wiedzieliście, że miała raka?
To prawdziwa gwiazda, nic po niej nie widać”.
„Ponoć zaraz po chemioterapii
wyjechała z The Weekndem”.
„Ponoć Mick Jagger nazwał jej imieniem linię olejków eterycznych,
mimo że rynek jest przesycony”.
Podoba mi się. Uwielbiam Micka Jaggera.
Wiem. Nie pozwalasz o tym zapomnieć.
- To mój ziomuś. - To twój ziomuś.
O mój Boże.
Okej. Co się dzieje?
Chodź. Jestem z tobą.
Co się stało?
Jaki mamy miesiąc?
Listopad.
A dzień?
Piąty. Jest niedziela.
A twoje urodziny?
Poszłyśmy nad staw.
Urządziłaś piknik. Było super.
Zaraz wracam.
Przepraszam. Moja przyjaciółka czeka kilka godzin.
Mamy nawał pracy.
Wiem. Ale ona leczy się tu na guza mózgu.
Corinne Thompson.
Robimy, co w naszej mocy.
Jej onkologiem jest doktor Mitchell.
Możemy do kogoś zadzwonić?
Do innego lekarza.
Chyba ma amnezję. Nigdy się tak nie zachowywała.
Zobaczę, co da się zrobić.
Przepraszam. Musiałam coś sprawdzić.
Przynieść ci coś?
Może jakieś stare chipsy z automatu.
Co się stało?
Nie wiem.
Może to reakcja na nowe leki.
Leki?
O czym ty...
Jaki mamy miesiąc?
Listopad.
Nie, jaki mamy dzień?
Piąty. Jest niedziela.
Przegapiłam twoje urodziny?
Zawsze o nich pamiętasz.
Spędziłyśmy je razem. Było naprawdę miło.
Dlaczego jesteśmy w szpitalu?
Nic ci nie jest?
Nie.
Wszystko gra.
- Dzień dobry. - Dobry.
- Dzień dobry. - Okej.
Lubię widzieć was razem.
Tak.
Jak się czujesz? Jak spałaś?
Dobrze. Tylko te prześcieradła strasznie szeleszczą.
Nie podobają ci się?
- Nie. - Nie?
Nie zsikam się, obiecuję.
Mam wyniki rezonansu magnetycznego.
Jestem w ciąży?
- Corinne. - Daj spokój.
Nie tego oczekiwaliśmy.
Guz pojawił się w nowym miejscu jako glejak wielopostaciowy.
Glejaki wielopostaciowe są bardzo agresywne.
Cały czas pojawiają się nowe metody leczenia raka mózgu,
ale obecnie nie ma lekarstwa na ten konkretny nowotwór.
Przepraszam. Co teraz?
Ze względu na umiejscowienie nie możemy go operować.
Ale Corinne może kwalifikować się do badania klinicznego.
Mam listę szpitali, które przyjmują teraz pacjentów.
Chwila. Mówi pani,
że to już koniec?
Nie. Powiedziała, że ma listę szpitali.
Podzwonimy.
Podzwonimy. Proszę dać nam listę.
Czemu dowiadujemy się o tej liście dopiero teraz?
Przykro mi, panie Thompson.
Z rakiem bywa różnie. Są wzloty i upadki.
Nie. Oczekuję konkretnej odpowiedzi.
Gdzie była ta lista trzy miesiące temu?
Chciałabym mieć lepsze wieści.
Wciąż może iść do Houston.
W Dallas przyjmą ją, jeśli próbki będą okej.
Nie poddajemy się.
Trzeba było zabrać ją do domu.
Pójść z nią do kliniki Mayo.
Chodzilibyśmy na wizyty. Zajmowalibyśmy się nią.
Moglibyśmy być przy niej,
zamiast wysyłać jej maile o elektrolitach.
Nie wiemy, czy byłoby lepiej. Mogłaby być tak samo chora,
ale znienawidziłaby nas za ten wyjazd.
Nie dowiemy się tego.
Przekonałaś mnie, że będzie dobrze.
A nie będzie.
To nie była nasza decyzja.
Muszę iść po leki, zanim zamkną aptekę.
- Cześć. - Cześć.
Mogę wejść?
Super.
Chcę się z tobą przespać. Jesteś na tak?
Nie spodziewałem się tego. Tak.
- Napijesz się czegoś? - Kanapa czy łóżko?
- Teraz? - Tak. Łóżko?
- Łóżko. - Dobrze.
Zaczekaj.
Wszystko gra?
Nie do końca. Życie jest dziwne.
Ale jestem trzeźwa i wyrażam zgodę.
- A ty? - Też.
To dobrze.
Kurczę blade.
Pomyślałam, że zechcesz. Twoja ulubiona, rozpuszczalna.
- Dzięki, Janie. - Tak.
Wiem, że jesteś zły, że Corinne z wami nie pojechała.
Przykro mi.
Nie sądziłam, że do tego dojdzie.
Myślałam, że sobie poradzę.
Nie, nie.
Oczywiście.
Nikt z nas nie chciał tak myśleć.
Myślałem, że największym problemem będzie dywan.
Pleśń w brodziku albo przepalony bezpiecznik.
To potrafię naprawić.
Ale...
Cała ta sprawa z rakiem...
przerasta nas oboje.
Tak.
Musiałem mieć coś, na co mogę się wkurzyć.
Nie jestem zły na ciebie.
Dzięki.
Tak.
Przyda ci się zmiana scenerii.
No nie wiem. Zostawiłem kluczyki na górze.
Mam swoje.
Fred, jesteś naprawdę dobry.
Jestem lakiernikiem.
Lakier to lakier.
Co zrobić z tym miejscem?
Możesz pomalować naokoło lub punktowo.
Myślałam o tym.
Zrobię to punktowo.
Punktowo.
SAM POMALUJ CERAMIKĘ
Te obrazy są paskudne.
To prawda.
- Dziś środa, prawda? - Tak.
Jak długo tu byłam?
Trzy dni.
- Hej, tato. - Hej.
- Jane. - Tak.
Co się stało?
Chodźmy na frytki.
Dobrze. Chodźmy na frytki.
W Rio de Janeiro jest słynna smażalnia.
Podobno to najlepsze frytki na świecie.
Myślałam sobie,
że jeśli poprosimy o urlop w tym samym czasie,
pojedziemy tam za rok.
- Pewnie. - No nie?
Musimy odnowić paszporty.
Tak. Te zdjęcia się nie nadają.
Kiedy zobaczą moje zdjęcie, jak miałam 12 lat,
- na pewno mnie wpuszczą. - „Żegnamy”.
Byłam tu na pierwszej randce z Russellem.
Trenerem tenisa?
- Z moim trenerem. - Tak.
- Tym w... - W szortach?
Boże. Miał takie malutkie szorty.
Wiem.
Od niedawna ma dziecko.
Dzięki tym szortom miał łatwo.
Wystarczyło podciągnąć nogawkę.
Mam dość.
- Mam dość. - Wybacz.
- Dzięki, Jane. - Oczywiście.
Mówili, że mogło być gorzej.
Przyjmą ją ponownie i zatrzymają na dłużej.
A jeśli dostanie się do próby? Będzie mogła wyjść?
Dzwonili z Houston, próbka nie pasuje.
A do pozostałych szpitali
zgłosiliśmy się za późno lub jej guz jest już za duży.
Houston było naszą ostatnią nadzieją.
Pamiętasz, jak chciała zrobić sobie tamten tatuaż?
Gramofon?
Tak.
Powiedziałaś, że jeśli poczeka do 20 roku życia,
kupisz jej samochód.
A zabrałam ją na tatuaż.
Poddałaś się.
Pasuje jej ten wzór.
Ma szczęście, że jesteś jej mamą.
No nie wiem.
Cieszę się, że się pojawiła.
Nie sądziłam, że czeka mnie tyle zabawy.
Ja też nie.
Szkoda, że nie jesteście tu ze mną. Pychotka.
Jeśli zaprosiliście wszystkich...
Przyjdą do nas niemili krewni.
Do roboty.
WESOŁEGO ŚWIĘTA DZIĘKCZYNIENIA
Dobrze. Nie śpisz.
Nie mogę. Prześcieradła wciąż szeleszczą.
Ciasto dyniowe.
Jak się czujesz?
Ja?
Nieźle, nie uważasz?
- Tak? - Tak.
Przeżywam kryzys egzystencjalny.
Wierzę ci.
Boli cię coś? Coś ci przynieść?
Nie.
- Na pewno? - Tak.
Powiedz, co u ciebie.
Zostało nam 17 ciast.
Wiem.
Więc wiesz, że skończę całą akcję.
Pewnie.
Obiecałam 50 ciast, upiekę 50 ciast.
Dobrze.
Chciałabym być tam z tobą.
Będziesz. Wszystkie ci tu przyniosę.
Mamy ciasto w piekarniku.
Teraz lukier.
Kiedy wyjmiemy ciasto,
udekorujemy je standardowo.
Zrobię coś lepszego niż standardowy lukier.
#34 CIASTO Z CHURROS
CIASTO #37 CIASTO ŚLIWKOWE
#40 CIASTO Z ESPRESSO
- Cześć. - Cześć, Jane!
Przyniosłam pamiątki z barociastowania.
Pamiątki.
Dostałam tę chorągiewkę w The Abbey.
- Uwielbiam. - Mam więcej.
To dostałam w The Edison.
...ukradłaś menu...
To niebezpieczne.
Nigdy więcej szałwii.
Figurka Ramsów z niedzielnego meczu.
Wymieniłam za ciasto czekoladowo-piwne.
Ołóweczki z Los Globos,
Alex kazała mi iść z nią na quiz.
- Niech zgadnę. Wygrała? - Bez trudu.
Zdjęcia z wigilii w pracy Liz,
wszyscy byli bezglutenowi,
więc w domu czeka na ciebie
całe ciasto z ajerkoniakiem.
Wystarczy. Gotowa na powrót do domu?
- Tak. - Jedźmy.
Po ośmiu tygodniach w szpitalu musisz mieć ochotę na moją lasagne.
Żegnaj, salo.
Paskudne te obrazy.
To samo mówiłam.
Wiesz, o co mi chodzi z bazą?
Tak.
Lubię nakładać ją więcej tu, żeby było równo.
Nie lubię zmarszczek.
Jak to zrobić?
Puszystym pędzlem.
Jasne.
Jasne Będzie matowo
Jane?
Daj mi to.
Jasne.
Co zrobiłam źle?
To pędzel do różu.
Kumam. Ale był najbardziej puszysty.
Patrz, jak szybko sobie poradziłam.
Puszysty pędzel do cieni.
Jest puszysty.
Jak już się nauczysz,
Owen tak się zapatrzy w twoje oczy,
że zapomni o twojej bieliźnie.
Bieliźniana snobka.
Weź moją bieliznę.
Proszę.
Nie chcę, by ktoś ją wyrzucił.
Możesz nawet wziąć ten. Mój ulubiony.
Masz na sobie fiszbiny?
Elastyczny.
Jest bardzo wygodny.
Co u ciebie i Owena?
Jesteśmy w punkcie, w którym nie wiemy, na ile to poważne.
A czego ty chcesz?
To dobry facet.
Miło spędza mi się z nim czas,
ale wydaje mi się, że bardzo chciałam mu się podobać.
Ale bardziej po to,
by udowodnić, że mogę się podobać.
Albo żebym sama sobie się podobała.
Boże. Głupie, co?
Nie. To część ewolucji i poznawania samej siebie.
Cieszę się, że wychodzisz
- i robisz to, co chcesz. - Tak.
Szukasz tego, co cię uszczęśliwia.
Teraz muszę tylko wiedzieć, co to.
Na pewno chcesz ten cień do powiek?
Nie wiem, czy miedziany mi pasuje.
Nie.
Fakt.
Co?
Nie mogę.
Jeszcze jedno.
Nasze plany na lato.
Chcemy jechać na konsultacje do Naypyidaw,
a potem na tydzień do Vang Vieng.
Brzmi świetnie.
Jedź z nami.
Zmień scenerię, zanim wrócisz do szkoły.
Tak właściwie...
Musimy o czymś porozmawiać.
Przepraszam, powinnam była powiedzieć wcześniej,
ale nie pójdę na prawo.
Co?
Teraz czy nigdy?
To nie jest coś, w czym byłabym dobra,
bo nie jest to coś, co lubię.
Przez długi czas
myślałam, że mogę robić tylko to.
Chciałam was uszczęśliwić.
Jane. Nie mów, że chcesz być aktorką.
Boże, nie. Nie aktorką.
Ale czuję, że mogę robić to, co chcę i wciąż coś zmienić.
Z tytułem możesz robić, co chcesz.
Jane, spójrz na mamę.
#41 ŚWIĄTECZNE CIASTO Z JARMUŻEM
Dalej, dalej Włącz radio
Jest piątkowy wieczór Nie potrwa to długo
Muszę się uczesać, nałożyć makijaż
Jest piątkowy wieczór Nie potrwa to długo
Zanim nie wejdę na parkiet
Na parkiet
Mam wszystko, czego mi trzeba
Nie, nie mam pieniędzy
Nie mam pieniędzy
- Ale mam ciebie - Mam ciebie
Nie potrzebuję kasy By się dobrze bawić
Lubię tanie emocje
Nie potrzebuję kasy By się dobrze bawić
Lubię tanie emocje
Nie potrzebuję pieniędzy
Pieniędzy
Póki czuję ten rytm
Mam pytanie.
- Zaśpiewasz? - Boże, nie.
- Nie? - Oszczędzę wam tej krzywdy.
Też nie umiem śpiewać, więc tu zostanę.
Janie. Kiedy idziemy barociastować?
Barociastowanie?
- Tak. - Co to znaczy?
Nazwa mówi za siebie.
Przynoszę moje ciasta do baru, by poznawać nowych ludzi.
Czyli do tej pory jadłem resztki ciast,
którymi częstujesz obcych.
Właśnie tak.
To ci dopiero. To dość dziwne.
Było cudownie. Naprawdę.
Rewelacja.
Teraz ja. Moja kolej.
- Do dzieła! - Chce śpiewać.
Nadciąga gorąca sztuka.
Spróbuję dać ci mikrofon.
- Spokojnie. - Okej.
Gotowa?
Tak. Użyjcie nóg.
Nie może być tak ciężko.
Cenny ładunek.
- Wszystko gra? - Idźcie.
- Okej. - Dziękuję.
Wesołych Świąt.
Zabierz szare niebo z mojej drogi
Dzięki tobie słońce świeci Jaśniej niż Doris Day
Iskra zmienia się w płomień
Serce bije mi szybciej
Bo jesteś moją damą
A ja twoim głupcem
Doprowadza mnie to do szaleństwa
Kiedy jesteś tak okrutna
Daj spokój, skarbie
Nie kłóćmy się
Zatańczmy
Wszystko będzie dobrze
Obudź mnie, zanim pójdziesz
Nie zostawiaj mnie
Obudź mnie, zanim pójdziesz
Nie chcę przegapić Twojego sukcesu
Obudź mnie, zanim pójdziesz
Nie planuję iść solo
Obudź mnie, zanim pójdziesz
Zabierz mnie na tańce
Pragnę tego haju
To było okropne.
To prawda. Jesteście do niczego!
Już nas opuszczasz?
Tak. Mój ostatni dzień z pocztą.
Pokój socjalny już nie będzie tak żywy.
Wybacz.
Masz ochotę spotkać się w weekend?
Wyskoczyłbym na margaritę,
ale zrozumiem, jeśli jesteś zajęta.
Tak.
Owen, jesteś cudowny
i naprawdę cię lubię.
Ale nie tego teraz potrzebuję.
- Wciąż szukam. - Jasne.
W porządku.
Przepraszam za to, co powiedziałem o twoich ciastach.
Nie jestem dość towarzyski.
Nazwałeś mnie towarzyską?
Tak.
Po raz pierwszy w historii
ktoś nazwał mnie towarzyską.
- Serio? - Tak.
Byłem pierwszy, fajnie.
Dziękuję.
Tak.
Dobrze się bawiłam.
- Do zobaczenia. - Tak.
- Co? - Kobiety.
Co jest?
On...
50. TORT URODZINOWY CORINNE
Przypomniała mi się inna tajemnica.
Nie chciałam przeprowadzać się do LA.
Wiedziałam tylko, że pójdę za tobą wszędzie.
Nawet gdybyś wybrała najsmutniejsze i najmroczniejsze miasto,
poszłabym za tobą.
Widzisz iskrę we wszystkim.
Z tobą wszystko jest magiczne.
Jesteś najbardziej niesamowitą osobą, jaką znam.
Kocham cię.
Gdziekolwiek we wszechświecie będziesz, będę cię kochać.
Zawsze będę na twojej orbicie.
Już mam ochotę cię nawiedzać.
Wiem, że będziesz mnie nawiedzać.
Więc będę żyć ciekawym życiem.
Z frytkami w Rio.
I koncertami Stonesów.
Karaoke przy pianinie.
Będę żyć za nas obie, obiecuję.
Jeśli chcesz odpocząć, proszę.
Kocham cię.
Wiem.
CORINNE nie wyjadaj masy z lodówki
Kupiłam ten smaczny jogurt. Brzoskwiniowy. C
Czy ona...
Boże!
Jane. NA LITOŚĆ BOSKĄ, weź tę bieliznę.
Elastyczny.
Naprawdę.
NAJLEPSZY WARSZTAT W PHOENIX
Kto ze mną zagra?
- Zamówiłem skrzynkę. Do dzieła. - Klasa.
Khoresh gheymeh.
Perski gulasz podawany na pogrzebach.
- Weź trochę ryżu. - Okej.
Cześć.
Z Oklahomy.
- Hej. - Cześć.
Dzięki, że przyjechałaś. To bardzo miłe.
Byłam w Sedonie na zabiegu.
- Żartowałam. - Jasne.
Tak.
Klepnęliśmy jej pomysł na trasę.
Billy razy dwa. Joel i Eilish.
- Naprawdę? - Tak.
Zaczynamy w czerwcu.
Byłaby zachwycona.
A ty będziesz cukierniczką.
Skąd wiesz?
Taki mam fach.
Dostrzegam talenty, a potem je wykorzystuję.
Mam też mnóstwo kontaktów, jeśli potrzebujesz pomocy.
Ale i tak dasz radę.
Dziękuję.
Do dzieła.
#50 CZEKOLADOWY TORT CORINNE
Cześć.
Wyjątkowa okazja?
ŻYŁA DLA MUZYKI ZOSTAŁA DLA CIASTA
Zrobiłam to, Corinne. Skończyłam.
Pięćdziesiąt ciast.
Dziękuję za tę przygodę.
ROK PÓŹNIEJ
Jedno dla ciebie.
Cześć.
Uwaga, ciasto.
Piękna panna Jane. Zostało coś dla mnie?
Jak zawsze. Mam nawet dla twojej mamy.
Jesteś najlepsza.
Dobrze wyglądasz, proszę.
Cześć.
W cieście jest kwaśna śmietana, żeby było bardziej wilgotne,
zwłaszcza przy espresso. Tym razem możecie je poczuć.
Proszę. Do zobaczenia za tydzień.
Na pewno.
CIASTO DNIA
Miło widzieć. Co podać?
CUKIERNIA SILVERLAKE
Szampana?
Dolewkę?
Masz urodziny? Sto lat!
Ulubiony smak?
Czekoladowy? Mój też.
Zdrówko.
W 2013 roku Audrey Shulman postanowiła zabrać 50 ciast do barów w Los Angeles,
licząc, że znajdzie tam chłopaka.
W połowie projektu
u jej najlepszej przyjaciółki, Chrissy, zdiagnozowano nowotwór mózgu.
Chrissi nalegała, by kontynuowały „barociastowanie”
w czasie leczenia,
przekonana, że projekt do czegoś doprowadzi.
TEN FILM JEST DLA NIEJ.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski