Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mahal, nandito na tayo.
May bibilhin din ako.
Hello.
Tingnan mo.
Uy, puwede bang humingi ng autograph?
Wala akong panulat.
Hay.
Ang bituin ko.
Paumanhin, puwede bang magpa-autograph?
Oo naman.
Ah. Sige.
Maligayang pagbabalik sa realidad
-May phone na kayo? -Ano na'ng ganap?
Sabi mo, kakalma rin lahat kung mawala kami ng dalawang buwan.
Masaya rin akong makita ka.
May na-miss ba kaming importante? -Wala naman.
Lumaban nang matindi ang soccer team natin at natalo gaya ng dati.
Doble na ang presyo ng parsley dahil sa inflation,
at gustong gusto ng media si Monika. Kahit saan, naroon ka.
At ako?
At ikaw…
Muntik ko nang malimutan. Maligayang pagbabalik.
Paalam!
SQUARED LOVE ALL OVER AGAIN
-Hello! -Hello, Miss Monika.
Hello.
-Oh, hello. -Miss Monika! Yehey!
Monika! Uy!
Mukhang galing ka sa pinakamasayang bakasyon.
Sama mo 'ko sa susunod.
-Tara, huli na tayo! -Gusto niyang mag-major sa film.
Seryoso, binibidyo niya lahat. Kahit sa bahay.
Masaya akong makita ka.
Hi, mare!
Aba, sino ito?
Klaudia o Monika?
Tingnan mo siya.
Ang lakas ng loob bumalik sa unang araw ng pasok na naka-tan at may pahinga?
Mare, ang guro ay pagod dapat sa trabaho, hindi sunog sa araw.
-Oo naman! -Na-miss ko rin kayo.
Oo, kunwari naniwala ako. Sa dagat, sa ilalim ng mga puno ng buko.
Palagay ko, maganda ang taong ito.
-Di tama 'yan! -Hindi ito pantay na pagtingin!
-Ang listahan ay listahan! -Imposible 'yan!
Hiniling ko noong Hunyo na isama ang anak ko sa klaseng 'to!
Okay, makinig lahat! Manatiling kalmado!
Punong-guro, pagiging patas ang usapan. Nakalista na si Ola, una pa lang.
Tinitiyak kong lahat ng klase namin…
-Ano'ng pangalan mo? -Uy! Miss Monika!
-Miss Monika, kailangan mong tanggapin ang Ola ko sa klase mo.
-Sige na, mahalaga ito. -Totoo.
Di natin maisasama lahat. Isa pa, lahat ng guro namin ay mahusay.
-Pero di lahat, cover ng magazine! -Tama!
-At nasa TV. -Sige. Teka, sandali lang.
Miss, sumama ka sa 'kin sa opisina.
Boss, heto na si pogi.
Tapos na ang misyon.
Maayos ang bakasyon, naalagaan ang sasakyan.
Oras na para magtrabaho.
Paano si Monika?
Monika? Napakaganda.
Nasaan kako siya.
Nasa paaralan, sa gabi siya babalik.
Una na 'ko. Di bibigyan ng rate ng mga kotse ang sarili nila.
At ano'ng rate ng sa 'kin?
Lampas pa sa batayan. Paalam!
Ganyan ang buhay.
Kunin mo'ng ilaw.
Ang mga pinakamamahal ko!
Nakauwi na si daddy.
Magiging maayos na ang lahat.
Uy, kaibigan! Ano'ng kotse ko ngayong araw?
Titingnan ko.
Mukhang ang kotse mo sa araw na ito ay…
Ah, wala.
Ayos 'yon. Pero seryoso, patingin kung ano'ng mayroon.
Pasensiya na, puwede mo ba 'ko tulungan?
Heto na ako. Pasensiya na.
Huy.
Marzena?
Isang karapat-dapat na promotion! Binabati kita.
Iiwas na kita sa gulo, sir. Hindi kita puwedeng papasukin.
Di na puwede ang pass mo.
Sige na, di lang nagkaintindihan.
Sige na, boss.
Nasa sa 'yo na lang 'yan.
Dahil maayos kang nagtanong…
Hindi. Bawal talaga.
Security.
Enzo?
-At sino ka? -Marcin. Bagong kanang-kamay ni Alicja.
Nasaan si Szymon?
-Na-stress masyado. -Ah…
Di kinaya ang trabaho. Sa isang banda,
nagsasaya siya ngayon sa Zanzibar, kaya…
-Nagpunta siya sa Mielno? -Oo.
-Nariyan ba si Alicja? -Wala.
Simula sa araw na 'to, tapos na'ng mga kontrata mo.
Kaya di mo na magagamit ang card, kotse,
at telepono ng kompanya.
Nasaan ang mga camera? Biro lang lahat 'to, di ba?
Sa kasamaang palad, hindi. Makinig ka…
Mukhang tungkol ito sa isang modelo o guro?
May pangangaliwa yata.
Pero iniwan ako ni Alicja.
Di ko na iisipin ang tungkol d'on.
Palagay ko, hindi lang ito simpleng inggit ng babae.
Hindi, di ganoon si Alicja.
Tingin ko, gusto ka niyang sirain kasi…
katuwaan lang.
Alam mo na, parang lalaki.
'Wag sasama ang loob.
Pumili ka.
Ibabalik mo o tatawag ako ng security?
Di personal, 'yong sa kompanya.
Pati ang card.
Tanggal na ba talaga ako?
Pangit at grabeng salita 'yon.
Mas tinatag naming "between the jobs," sa pagitan ng kung ano-ano.
Ituring mo na lang itong bagong simula.
Stefan.
Miss.
Alam kong magiging mabigat ito.
Na hindi ito magiging madali.
Pero agad-agad? Sa unang araw pa lang?
Naiintindihan ko, punong-guro. Pagbubutihin ko pa.
Pero kailangang gustuhin mo talaga. Dapat ay gustong-gusto mo ito.
Maayos naman ang ginagawa mo, pero hindi iyon sapat.
Kailangan mo talagang magpokus.
Sinagot mo sana ang phone mo kahit bakasyon.
Tumatawag ang mga mamamahayag sa paaralan.
Alam ko. Magdadagdag ako ng klase.
-Walang bayad. -Ah!
Mahusay. Nagkakaintindihan na tayo ngayon.
Pero huling tsansa mo na 'to.
Ayokong makipag-ugnayan sa isang artista.
-Nauunawaan mo? -Oo naman.
Magaling.
Nilaktawan lang talaga ang anak ko sa proseso ng enrollment
kahit nasa listahan siya. Ang sa 'kin lang--
Ano'ng nangyayari?
Gusto kong magpahayag.
Pero hindi rito.
Lumayo tayo sa main entrance.
-'Wag kang mag-alala. Okay lang 'to. -Sumama kayo.
Konting layo pa.
Para sa aking pahayag…
Salamat.
-Di puwede 'to, Miss Monika! -Di patas! Nagkasundo tayo!
Tara.
BUMILI NG TICKET, ERROR #001
Enzo?
Totoo ba, pare!
Narito si Mister Editor.
Pasensiya na, ibig sabihin ba ay maglalabas sila ng…
mga bus na pangkarera?
Enzo…
Si Enzo 'yon. Seryoso 'ko. Alam ko ang mukha niya.
Mas ok pa makita ang puwit ko sa billboards kaysa rito.
Lagi kong sinasabi sa 'yo, ang puwit ay may damdamin, isip, puso at pangarap.
At nakuha na rin ng mga tao iyon.
May gusto pa rin kumuha kay Klaudia. Ayaw mo ba?
Sabihin mo, nagretiro na si Klaudia.
Ganito na lang,
isang huling panayam kay Monika.
Ibahagi mo'ng istorya mo, tapusin ang mga tsismis
at magretiro bilang Klaudia. Palagay mo?
-Sige, isang panayam. -Isang panayam.
Kanino?
Rafał Wiśniewski.
-Ano? -'Wag na.
Rafał Wiśniewski, sa set na.
Maupo na ang mga manonood, magsisimula na tayo!
Handa na'ng tunog at ilaw. Umpisa na sa limang minuto.
Rafał Wiśniewski, sa set na.
Mabilis kumalat ang balita.
Natural na lugar ng tsismis.
Krzysztof.
Sandali lang. Krzyś!
Ang tagal nating di nagkita, pare! Ang ganda ng katawan mo. Gym?
Stress.
Masaya akong makita ka.
Magkaka-libreng oras ako at naisip ko ang mga inaalok mong palabas…
-Sorry, ayoko.
Bakit? Naisip ko magsimula ng bagong kabanata--
Base sa narinig ko, may nagsimula na nito para sa 'yo.
Di ko gusto magpakamatay para labanan si Alicja.
Walang sinuman ang ganoon.
Ano'ng sinasabi mo? Krzysztof!
-May pabor ako. -Mag-usap tayo mamaya, okay?
Dalawang minuto na lang!
Isa, dalawa.
Hayun siya.
Daniel Nowacki, manunulat at kolumnista. Huling aklat, Inner Harmony.
At Monika Grabarczyk. Guro, at kailan lang, isang modelo.
-May ugnayan kay-- -Sa akin.
-Binabasa ko mga papel mo. -Pinapanood ko'ng palabas mo.
Hi!
Baka puwede kang magbigay ng eksepsiyon…
at maging mabait sa kanya?
Ano sa tingin mo, pare?
Tama na, ayos na 'yan.
-Katahimikan! -Isang minuto na lang.
Ito ang pinakabago mong libro.
Inner Harmony. Nabasa ko iyon.
-Congrats. -Natagalan ka ba?
Para magsulat ukol sa kapayapaan kailangang mahanap mo ito sa sarili.
Matagal ito.
Perpektong pamilya, propesyonal na tagumpay.
Mukhang payapa naman ang buhay mo.
Di laging tungkol sa mga panlabas na puwersa ang kapayapaan.
Kailangan mo itong hanapin sa sarili mo.
Pakinggan mo ang sinasabi ng iyong loob.
Ah, oo nga!
Kaya sinabi ng loob mo na makipagrelasyon sa isang 20-anyos na sekretarya?
Magaling.
Kailangan ba talaga mangaliwa para maabot ang kapayapaan?
'Yan ba ang makukuha sa libro mo?
Di ko kailangang makinig dito.
Mahusay. Zoom mo sa lalaki habang paalis siya.
Walang kwentang palabas!
Ayos.
Pero Daniel!
Nakalimutan mo ang kapayapaan mo sa sarili!
At ang manonood naman.
Ayan! Mahusay!
Ngayon, paunlakan natin ang sunod na bisita, Monika Grabarczyk!
Hi.
Aray! Ang higpit n'on.
-Stressed ka ba? -Nakita ko ang nangyari kanina.
Ah. Eh, di, sa tingin mo ay di nararapat sa kanya 'yon?
Sa TV nang live, sa harap ng buong bansa.
Magiging aral sa kanya 'yon. Puwede mo ipagmalaki.
Problema ba sa 'yo ang paglalantad ng sarili?
Di ba't nito lang, nagkalat ang puwitan mo sa mga billboard sa lungsod?
Mukhang magiging sopistikadong usapan ito.
Sa tingin ko, ang mga bata sa eskwelahan
ay makikilala ka sa hugis ng dibdib at haba ng binti mo.
-Tama ba ako? -May rason ako.
Ano'ng rason mo sa pagiging gago?
Prangka iyan para sa isang guro. Prangka ka, alam mo?
Mapanghusga ka para sa isang artista.
Sa kasamaang palad, mamamahayag lang ako.
Buti naman kung ganoon.
Eh, di, parinig ako ng tanong ng isang mamamahayag.
Kung ayaw mo, tapusin na lang natin ito.
Salamat.
-Sinabi ba niya kung tungkol saan? -Hindi, wala lang siguro 'yon.
Binasa ko ang mga pahayag.
Gaano ang ibinagsak ng ratings, pitong porsiyento?
Walo.
Di nagsisinungaling ang mga graph at table?
Di ko gusto ang ipinapakita ng mga graph at table.
Dederetsuhin na kita. Napakasama nito.
Pero…
malapit na 'kong mag-host
ng bago mong palabas para sa mga bata.
Ang mukha ko sa billboards.
May magandang ngiti.
Ibig sabihin, tataas ang ratings ng palabas, mapapa-"ohh la la" ka.
Sigurado ka?
Nag-focus group testing kami.
Umasa na kami sa disaster, pero mas malala pa.
Sisirain ng imahe mo ang palabas naming pambata.
Maliban kung makahanap kami ng babaeng co-host na gusto ng lahat.
Magandang biro 'yon.
Di 'yon biro?
Tama na. Ayoko talaga.
Pag-isipan mo, napakagandang offer noon.
Ayoko siyang makatrabaho.
Hindi ikaw, ah. Pasensiya na.
Di mo siya katrabaho, katabi lang. Parehas kayo.
-Sinasabi ko na. -Kahit kasama, katabi o sa ilalim pa.
-Di talaga, ayoko. -Pero napakagandang alok noon.
Nasira mo ang ratings ng isang pangit na palabas. Hindi lang iyon,
Masaya ang mga manonood na inilagay mo siya sa lugar niya.
-Pag-isipan mo. -Sige.
Pangako?
-Ayos lang? -Oo naman.
Hi, saan ko mahahanap si Miss Monika?
Doon.
-Doon. -Oo, doon nga.
-Doon? -Oo.
-Oo, doon. -Salamat.
Tingnan mo. Papogi nang papogi ang mga nanliligaw kay Monika.
-Doon? -Oo.
Diyan nga.
-Uy! -Ano'ng ginagawa mo rito?
Di ako ok sa naging simula natin.
Buti na lang, di na natin kailangang ituloy.
Monika, ikaw na lang ang huling pag-asa ko.
Pasensiya na.
-Pero talent show ito ng mga bata. -Ayoko.
Naiiba ito sa iba.
Hindi ako interesado.
Isipin mo, maipapakita ng bawat bata ang mga kakayahan nila.
Matuturuan sila nang libre,
mga coach sa pagkanta, pagsayaw, o kung ano man ang ipakita nila sa 'tin.
-Tulungan na kita. -'Wag na, kaya ko.
Anong "atin," walang "tayo," at walang magiging.
Bakit ang tigas ng ulo mo?
Umalis ka na. Ayaw kitang makausap, at lalo ang makatrabaho.
Sinisigurado ko, mapupunta ang mga di mananalo…
sa mga sentrong pangkultura sa lugar nila para hasain ang talento.
Monika. Tungkol ito sa ikabubuti ng mga bata.
Ang bahagi ng kikitain ay mapupunta sa mga ampunan.
Nasabi ko na…
sa mga producer na kailangan ko ng tunay na guro.
Ako na lang, ako na!
Pasensiya na, mare, pero mas pang-radyo ang ganda mo.
Baka puwede kong subukan?
-At pang-TV ang sa iyo? -Oo.
Di ako papayag.
-Maraming pang guro riyan. -Oo.
Miss Monika, may di ba 'ko alam?
Alam mo bang malaking oportunidad 'to sa paaralan? Sa mga estudyante?
At para sa 'yo.
Tapos? May naririnig ka ba?
-Wala siyang laban. -Sino?
-Ang punong-guro! -Rafał.
Ah…
Napansin kong napakatotoo mo.
Gusto ng camera ang ganoon.
Paano kung natural na kang komedyante?
Ok, papayagan ko si Miss Monika, isang araw kada linggo.
At kung gusto ka ng camera,
-dudumugin ka ng offers. -Isa't kalahating araw.
-Naisip mo na bang lumabas sa TV? -Tapos na tayo rito.
Hindi puwede.
-Tumawag ka man lang. -Oo nga, tumawag na 'ko kung saan-saan.
Pangalan mo pa lang, binababa na ng iba, pare.
Blacklisted ka ni Alicja sa industriya.
-Kape, para sa 'yo. -Puro?
Oo. Para sa 'yo ito.
-Salamat. -Paalam.
-Ano'ng gagawin ko? -Wala. Hintayin nating mawala ang isyu.
-Hahanap sila ng ibang iba-ban. -At kung hindi?
Eh, di, sumuko ka na. Hanap ka ng iba. Taong-bahay?
-Taong-bahay? Gaya mo? -Ano'ng mali roon?
Tambay na lang ba ako 'gang makatapos na naman ng bakasyon ang nanay ni Ania?
Nakapag-bake ka na ba?
Di ko inakalang nakaka-relax pala ang harina.
Ang harina, oo,
pero di ang utang at saradong credit card, Ginoong Taong-bahay.
Sa panahon ngayon, di na nakakagulat ang nagtatrabaho na babae
at lalaking nasa bahay.
-At saka, si Monika-- -May ipon ka naman siguro, Enzo.
Oo naman.
Wala akong ginawa kundi mag-ipon, mag-invest sa stocks, bonds, crypto--
Oo na, sige na. May huling ideya ako.
May ipapakilala ako sa 'yo sa mga susunod na araw.
Ha! 'Yon nga! Taga-industriya ba 'yan?
Um… parang.
Tingin ko, kakayanin mo 'yon.
May mga ad campaigns ka pa na puwedeng balikan.
-Walang makakapigil sa 'yo sa mga iyon. -Tama.
-Okay? -Okay.
Hoy! Ano'ng ginagawa mo?
Ako 'yan. Ad ko iyan!
Oo. Kasama nga rin ako, eh, may photo shoot lang ako sa Dubai.
Kung ibig mo, puwede ka namin kunan ng litrato kasama 'to.
Ano ba.
Magandang umaga.
Di ka sumasagot sa mga tawag, email, at deliveries--
Akala ko, malinaw ang sinabi ko.
Hindi siya sumusuko, ah?
Kung di ka makukumbinsi nito,
ako ay…
susuko na.
Ako si Zosia, limang taong gulang, at mahilig akong kumanta.
Mahilig akong sumayaw. Gusto kong mag-ballet.
Gusto ko ng puting damit. Iyong bago, galing sa bilihan.
Mahilig akong mag-piano, pero sabi ng guro namin,
mahal raw ang lessons, kaya kailangan ko maghintay.
Mahilig akong gumuhit ng komiks,
pero nahihiya ako dahil di ko alam kung magaling ako.
May pagkakataon dapat lahat.
UTANG: -6,167.20 PLN
Hi, mahal!
May magandang pelikula, gusto mong manood?
May dumaan bang buhawi?
Wala akong ganang manood ng pelikula.
Ano? Bakit?
Um…
Di ka maniniwala sa bumisita.
Ah. At hindi siya susuko?
Hindi, pero ako rin.
-Ayokong gawin iyon. -Mabuti.
Mahirap ang show business.
Malupit. Pabagu-bago. At…
-Ano pa? -At hindi patas.
Eh, di? Diako makakapasok?
Kung kaya mo, kaya ko rin.
Uy, ano'ng mayroon?
Sinesante nila ako.
Ano?
Saan?
-Sa magazine? -Sa lahat.
Hi, Papa.
-Hi. -Natagalan ako.
Di ka bumili ng bulaklak?
Nakalimutan ko, sorry.
Ano'ng mayroon?
Inalok akong mag-host ng palabas sa TV na may mga bata.
Magiging si Klaudia ka ulit?
Di, si Monika ang gusto nila.
Di sila nagkamali ng desisyon.
Di ko masyadong kilala si Klaudia, pero mabuting tao si Monika,
at magaling sa mga bata.
Ano'ng problema?
Ewan ko, parang natatakot ako.
Tingin mo, dapat akong umoo?
Oo naman.
Sasagot ka ng oo. Sigurado ako roon.
Para kang si Mama.
Siya lagi ang unang sumusubok ng mga bagong bagay.
Kahit na natatakot siya.
Di ako makasabay sa kanya.
Okay, ako na sa bulaklak.
Ok, buksan ang ilaw sa likod.
Ngayon, sa gilid.
Ayos ba iyon?
Manatiling tahimik, magsisimula na tayo.
Masasabi kong ang ganda mo.
Sumobra na sa bidyo.
Paki-ayos ito. Okay.
Pero gumana naman, di ba?
-Okay, handa na? -Oo.
Isa itong recorded na rehearsal.
-Monika, usog sa kanan. -Ok.
Konti pa, hayan. Kailangang nasa liwanag ka.
Sige, makinig lahat! Camera!
Dream Academy.
Rafał Wiśniewski at…
Monika Grabarczyk.
Maligayang panonood sa palabas, kung saan bago ang lahat
Mga bagong tao, bagong mukha, bagong kuwento.
At bagong host.
Sa pagkakataong ito, nangako kaming magtulungan, di ba?
Sa eliminasyon, pipili kami ng mga kalahok
na sa gabay ng mga hurado'y pabibilibin kayo sa kanilang mga talento.
Magkikilala natin ang mga papalarin sa grand finals.
Monika?
Sang-ayon ka ba sa akin na…
ang mga manonood ang pipili ng mananalo?
Oo naman.
Ang finals ay pagdedesisyunan sa pamamagitan ng text message.
Kilalanin natin ang mga hurado.
Tigil! Ulitin natin mula sa umpisa.
Kalma. Tulong-tulong tayo rito. -Salamat.
O, Enzo! Hi.
…papasok siya, may pulang ilaw.
-Nagsalita ako, at dumilim. -Pero--
Oo? Ayos.
-Hi, mahal. -Hi.
Bagong imahe?
Uso ngayon ang mga artistang hirap na hirap, di mo alam?
Bukas, 9:00 a.m.?
Oo, um…
nakita mo sana kami sa entablado. Mahusay.
Sapat na sa 'king makita si Monika tuwing umaga.
Kita na lang tayo bukas.
Trabahuhin mo ang mga binti mo. Paalam.
Halika.
Tara na.
-Ayos lang ang araw na 'to -Eh, si Rafał?
Ano ba.
Ano?
Halata ko ang sagutan ninyo.
Anong sagutan? Ano'ng sinasabi mo?
-Mahal, wala kang dapat ipag-alala. -Sige.
Sikat si Rafał, may tiwala sa sarili, guwapo--
Ano pa?
Ikaw ang may alam.
Di siya magiging ikaw.
May order ba kayo?
Ah, ang bill. Card ang pambayad ko.
Hindi. Cash. Ako'ng magbabayad.
-Hindi, mahal, ako na. -Di ako papayag.
-Sige na. -Hindi. 'Wag…
-Sige na! -Baka puwede ko kayong ikuha ng dessert?
Babalik ako.
Mahal, hindi ito problema.
Di na 'to dapat pagtalunan. Babalik ako agad.
-Bayaran ko na? -Sige.
Ayan.
Oy.
Patapos na'ng shift niya at gusto nang magligpit.
Pero ikaw naman sa susunod, wala kang takas.
Di ko naman plano.
Dahan-dahan, aabot ka roon.
Hello.
Kazik? Ano'ng ginagawa mo rito?
Tutugtog ng gitara.
-Nasaan ang mga magulang mo? -Kumusta, ma'am.
Hello.
Naisip kong may kinatawan din dapat ang paaralan natin.
Lalo na't hinahayaan kita na makibahagi dito.
Kaya 'wag mong kakalimutan iyon, ah?
Kapag si Kazik na.
Okay! Mag-uusap muna kami.
Tawag ng tungkulin.
Punong-guro, may panayam na naman?
Sige na.
Galingan.
Handa na kami, sir.
-Heto na. -Kazik
-Ito si Kazik. -Magpakilala ka.
Isa siyang henyo sa pagtugtog ng bass guitar. Tutugtog siya ng Bach.
Magiging magandang araw ito.
ROMANTIKONG DINNER KANINONG SUGAR MAMA ANG ARTISTANG ITO?
Ano ba 'yan.
Puwede pa rin gumanda ang araw na ito.
Paumanhin!
-Magandang umaga. -Sa 'yo rin.
Magkano sa Montażowa?
Montażowa… Rush hour na.
-Magkano? -Para sa 'yo, kaibigan, 60 zlotys.
-Magkano? -Nasa 60 zlotys, sasakay ka ba o ano?
Narito na 'ko. Saan ang meeting?
UNEMPLOYMENT OFFICE VOCATIONAL ACTIVATION CENTER
May appointment ako sa 'yo.
Tungkol sa trabaho?
Oo.
Tingnan mo'ng kasama ko.
Walang trabaho?
Oo.
Naghahanap ng trabaho?
Hindi. Dumaan lang ako.
Ayoko ng mga ganyang biro, kaya tigilan mo na.
Ano ang propesyon mo?
Mamamahayag, host, manunulat, eksperto.
Ano'ng kaya mo?
Mag-host, magsagawa ng mga panayam, manguna ng talakayan, mag-pose…
Di mo nakukuha, Mr. Tkaczyk, may kakayahan ka bang nagagamit sa tunay na buhay?
Gaya ng naisip ko.
Isa akong engineer.
Dalubhasa ako sa mga sports car.
Aba. Mabuti. Irerehistro kita sa system,
at kokontakin 'pag nagsimula nang gumawa ang Poland ng sarili nitong Lamborghini.
Ano pa?
May 50 tayong kalahok ngayong araw.
Isa, dalawa…
Kaya mo ba?
Mga bata ang kasama ko araw-araw. Salamat sa malasakit na di kailangan.
Nais ko lang maging maganda ang impresyon mo.
-Di ako ang pinakamahalaga rito. -Hindi, di ko sasabihin 'yan.
Isa, dalawa, isa, dalawa.
Ano? Handa ka na ba? -Oo.
Isang tanong bawat bata, tapos, sa entablado na.
Ano? Narinig mo na ba ang stage fright?
Oo. Kahapon. Sa ipinakita mo.
-Krzysztof. -Anong Krzysztof?
'Wag nang magdamdam. Kalahating oras na tayong huli.
Trabaho na.
Ano'ng tingin mo sa kanila?
Ginagawa ng isa ang kaya niya't tumutulong ang isa sa mga bata.
Nakakabagot.
Eh, di, ano? Plan B?
Sigurado ka?
Oo naman. Painitin po natin ang mga ganap.
Gagawin ko na.
Stefan, alis na tayo.
Hala, naku.
Pasensiya na.
Ang lakas mo!
PALAKPAKAN!
Makikiraan, pakiusap.
-Punong-guro, pakiusap. -Narito ako para sa suporta.
Mga binibini at ginoo, minamahal na manonood, mga kaibigan.
Palakpakan natin si Kazik!
Isang mag-aaral sa aming paaralan.
Gustong-gustong sumikat. Malayo ang mararating niya.
Pero hindi siya ang dapat sumikat.
Oh.
Ayos.
Labada.
Ang galing.
Gaya ng nakikita mo, nasa ayos ang lahat.
Oo. Pansin ko nga.
Isasama kita.
Ayusin mo 'to. Sa labas lang ako.
-Di mo ba ako-- -Hindi.
Tutulungan?
'Wag kang mag-alala, ayos lang 'yan.
Bata ka pa, may oras ka pa.
May mahahanap ka rin.
Di pa huli ang lahat para magsimulang muli.
Saka, si Enzo ka, di ba?
Anong Enzo?
Ako na lang si Stefan Tkaczyk.
Stefan?
Ako si Bazyli.
Bazyli ba talaga ang pangalan mo?
Alam mo?
Dati akong maalam sa mga kotseng ganito,
at ngayon ay nagkukumpuni na lang ako ng mga lumang bagay.
Parang ako.
Bazyli, sabi nila, hindi pa huli ang lahat.
Sabi nga nila.
May ilang mga bagay na di mo na maaayos.
Whoa!
Tingnan mo ang pintura, kapatid!
At ang linya ng katawan, tuwid na tuwid, parang palaso.
Ma'am, pasensiya na po.
Ikaw?
Oh, magkakilala kayo?
-Ang mekanikong 'to? Oo. -Di ko kasalanan!
-Aminin mo, di mo nakumpuni. -Di ka lang sanay magmaneho kaya nasisira.
-Di niya maamin na pumalpak siya. -Alam mo?
Kahit nakapikit, kaya ko umayos ng gan'ong kotse sa loob ng isang araw.
Sige. Eh, di, gawin mo! Pero ngayon, gawin mo nang tama.
Sige, gagawin ko.
Magsisimula ka ba roon sa retro race mo?
Puwede pang sumali.
Pustahan ito.
-Pustahan. -Di ka naman mananalo.
Mananalo ako kung aandar ang kotse.
-Tingnan natin. -Ganoon nga.
Oo. Ayos.
PALAKPAKAN!
Magsisimula na ang tunay na saya.
Sa ilang saglit, malalaman natin kung sino'ng pasok sa quarter-finals.
Number… 29.
Number 45!
Kahit duda ako kung kaya tayong pabilibin ni 45 sa susunod.
Gayundin, sina 17 at…
32!
Sa napaka-ordinaryo niyang ginawa.
Teka, ano'ng ginagawa mo?
Itigil ang recording!
Sandali! Ano'ng nangyayari?
Dadamdamin ito ng mga bata.
Dadamdamin ang alin?
'Wag kang mag-alala, emosyonal lang siya.
Ang pangako sa 'kin, may boses ako rito.
Kaya nga pumayag ako.
Pero… sino ba talaga siya para sabihan kami ng gagawin?
Pakinggan mo na lang siya.
Gusto talaga siya ng board dito. Ikaw, hindi masyado.
Sige na, kalma. Ako ang producer ng palabas na ito, tama?
Oo, pero di 'to tungkol sa palabas.
-Tungkol 'to sa mga bata. -Okay.
Wala nang komento mula ngayon.
Masaya na kayo?
Tawagin mo rin sila sa pangalan, di sa numero.
Ok, malinaw na? Puwede na bang bumalik sa trabaho?
-Oo, puwede na. -Magaling!
Hello!
Hay, gutom na gutom ako. May makakain ba tayo?
Ano?
Namili ka ba?
Okay, tapos ka na sa sofa.
Gusto ko ito. Ano'ng ginagawa mo?
Ano'ng ginagawa mo?
Masyado kitang gusto para panooring nakatitig sa pader.
Mga kotse'ng tinitingnan ko.
Magaling.
Uupo ka lang ba sa bahay buong araw?
Naghanap ka na ba ng trabaho? Ano ba, Stefan, umayos ka na!
Alam kong babaguhin ka ng trabahong ito, pero ganito na?
Nagbibiro lang ako.
Ano'ng problema mo?
Kung gusto mo ang sofa mo, diyan ka na matulog ngayong gabi. Good night.
Ayos.
Sandali lang, hahanapan kita ng gagawin.
Oo. Ayaw ko ring paupo-upo lang.
Ako 'yong tipong kumikilos agad.
Aba, nakakagulat iyan, Wiesław.
Halika. Ikukuha kita ng damit.
Aray!
-Hello. -Hello.
Nagulat ka?
Sa totoo lang, akala ko ay nabahag na ang buntot mo.
Ganoon din ang naisip ko sa 'yo, kaya narito ako.
Hindi mo pa nasisimulan.
Um, kasi…
Di ko pa kasi mahanap ang tamang kotse at…
Kung puwede…
-Hello. -Hello.
Bilang saksi sa pustahan, gusto kong magmungkahi
na ipusta mo iyong kotse na ikaw…
Aleksandra.
Enzo.
…ay ginamit sa karera kung saan ito minalas,
kung puwede pa iyon.
Ah, oo naman.
Siyempre, posible iyon. Magandang ideya.
Eh, di? May usapan tayo. Alam mo kung saan ako hahanapin.
Kita na lang tayo.
-Paalam. -Paalam.
Boss, bakit di mo na lang siya yayain mag-date, ganoon lang? Di ba, mas madali?
Ba't di ka na lang magtrabaho? Ganoon lang? Di ba, mas madali?
Mr. Kumikilos-Agad?
Tumatanda ka na.
Ano?
Nagpaparami ka pa rin pala ng mga pangit na ibon.
Gallus gallus domesticus, di pangit na ibon. Oo, ganoon nga.
Ayan, ganyan nga.
Di ko ito nakayang pawalan.
Diyos ko po! Buhay siya.
Biro ito, ano?
Akala ko gusto mo ang hamon.
Maiintindihan ko kung aatras ka.
Iyon ang gusto mo, di ba? Sige. Sisimulan ko na ngayon.
Sige. Ano pang hinihintay mo?
-Heto na. -Sige.
-Galingan mo. -Oo.
Gusto niya, ayusin ko ang bahay ng manok niya.
Uy.
Ano'ng problema?
-Ano'ng pangalan mo? -Klara.
Magandang pangalan.
Sabihin mo, Klara…
nasaan ang mga magulang mo?
Kung gusto mong umiyak, puwede kang umiyak.
Alam mo bang umiyak din ako kahapon?
Oo. Nag-away kami ng nobyo ko.
Gusto mo bang magkuwento?
Sabi ng lalaking 'yon, pangit akong kumanta.
-Sinong lalaki? -'Yong nasa entablado.
-At naniwala ka sa kanya? -Oo.
Alam mo bang di siya marunong kumanta?
Di siya marunong?
'Wag kang maniwala sa kanya.
Gusto mo ng yakap?
-Oo. -Halika rito.
Puntahan natin ang lalaking ito, ok?
Tutulong siyang hanapin ang mama mo.
Oo? Mabuti.
Monika, saan ka pupunta?
Ano'ng pangalan mo?
Monika Grabarczyk.
Kasali ka ba sa paligsahan? Kung hindi, eh…
-Sasabihin mo, wala akong talento? -Mayroon ba?
-Sanay akong makipag-usap sa mga bata. -Boring.
Ano ba, gusto ninyo kapag ganito ako.
Gusto ba ninyo?
Pero kaya nga kayo narito.
Mukhang huli ka na sa balita.
Baka akala mo, masasabi mo ang lahat dahil mga bata sila,
magsalita ka pa nang ganoon, at ako na ang magpapatanggal sa 'yo. Kuha mo?
May nagawa ka na ba para sa mga sasakyan dati?
Oo.
Kumuha siya ng litrato para sa social media.
Higpitan mo pa 'to at baka bumigay lahat.
-Salamat. -Pasalamat ka kay Boss.
Wiesiek! Dalhan mo ako ng wire brush!
Galingan mo.
Hi.
Ano?
Ganyan ba'ng magiging hitsura?
Oo, gusto ko ang ganyan.
Ano ba.
Nakahanap at umorder na ako ng pinto. Sa sunod na linggo ang dating.
Kailangan ko lang lagyan ng zinc, primer, at pintahan.
Magtitila-bago ito. Buti na lang at ayos pa ang makina.
Ano'ng gusto mo? Pupunta ka rito para panoorin akong magtrabaho?
Kung kailangan.
Okay.
Tulong.
Kailangan ko ng ideya panghapunan.
May bagong bukas na Italian restaurant.
Gusto ko, ako ang gagawa.
Ah, gusto mong ipadala na lang sa bahay n'yo?
Hindi, gusto kong ako ang magluto.
Alam mo, puwede kang gumawa ng…
O hindi. Mainam na 'wag na lang.
Tawagan mo si Ania. May tamang recipe iyon.
'Yong kaya mong gawin. 'Yong…
simple lang.
-Walang masakyan? -Di na, salamat.
Sigurado ka?
-Sige na nga. Salamat. -Dito.
Hello?
Oras na.
Hindi ito ang daan pauwi.
May kidnapper ba na nagpapaliwanag?
-Tingin ko, kailangan mo. -May ipapakita ako sa 'yo.
Nagmamadali ako.
-Sige. -Ano'ng ginagawa mo?
-Ibabalik ko ba? -Baliw ka ba?
Medyo, pero… may ipapakita ako sa 'yo na magugustuhan mo.
Ano?
Oo na, sige.
Pahiram ng phone, wala akong baterya. Tatawagan ko si Stefan.
Heto.
TUMATAWAG SI RAFAŁ
Kung dudurugin mo muna ang bawang, mas madaling balatan.
-Talaga? -Oo.
Okay…
Nire-record mo ba ako?
Oo.
Ito ang paborito n'yo na dating artista na si Enzo.
Ngayon, sa halip na sumakay sa kotse,
isasama ko kayo sa pagluluto ko tungo sa Italy.
Marami ang sinusubukan ko sa unang beses, pero tingin ko…
ang pagluluto ay nasa dugo ko-- Aray!
May taong gusto kang makilala.
Nangako ako sa kanilang di ko sasabihin sa 'yo.
-Hello. -Hello.
Hello.
Sabi ni Zosia, di ka raw sasama,
pero alam kong pupunta ka, dahil nakamamangha ka.
Dinala ako ni Mr. Wiśniewski rito.
Mas maganda ka kaysa sa nakaraang babae.
Isa iyong…
social worker.
-Oo. -Oo.
-Puwede ba tayong maglaro? -Di ako sigurado kung may oras tayo.
Pakiusap po.
Dahil ang ganda ng tanong n'yo, laro tayo ng habulan, kaya takbo na!
Boom!
Ramdam kong may kuwento sa likod nito.
Oo.
Dito ako lumaki.
Malaki ang utang na loob ko rito, kaya tumutulong ako sa abot ng makakaya.
Mahal ka ng mga batang iyon.
Pinatawad na kita sa pag-kidnap.
Pero nagsabi ka na lang sana.
Hindi. Di ka siguro papayag.
Di mo na malalaman ngayon.
Pumayag siguro ako, para sa kanila.
Medyo para sa akin din.
Kung gusto mo ulit akong dalhin dito…
hindi ako tatanggi.
Usapan iyan.
-Usapan. -Tara na.
Paalam.
Magugulat ka kung saan ako galing…
Mahal, pasensiya na.
-Nakauwi na sana 'ko kanina pa, pero… -Tumawag ka sa phone niya?
Oo, patay na ang sa 'kin. At di ko na namalayan ang oras kalaunan.
At bumalik kang naglalakad?
Niluto mo ba lahat ito?
Para sa wala.
Gusto kong tikman.
Malamig na iyon.
Sana sinabi mong wala kang oras sa 'kin.
-Hindi sa ganoon. -Hindi ba?
Nasa studio ako. Natagalan kami.
Kita ko na kawili-wili ang trabaho mo.
Ginagawa mo rin ito dati. Di mo na ba naaalala?
Wiesiek, pakikuha ang ilaw.
Di 'yan, flashlight nga, bo--.
Hi.
Mukhang… gumaganda na.
Um…
Inilagay ko na ang gasket.
Hinihintay ko ang fender. Darating daw ngayon.
Ano pa? Wipers na lang at ilan pang detalye.
Lilinisin at papahiran ng wax, at gaganda na siya.
Magiging handa ito sa tamang oras, gaya ng sabi ko. Totoo.
Nagkakarera ako sa rally noon.
Pero natigil ako matapos magbuntis kay Damian.
Ilang taon pa ang lumipas bago ako sumali sa retro car club.
At bakit?
Akala ko, wala nang natitira sa buhay ko.
Nasa US ang anak ko. Pumupunta siya rito, oo,
pero lagi ay para kumbinsihin akong ibenta ang bahay at sumama na sa kanya.
Mag-isa lang ako rito.
May gusto akong patunayan sa sarili ko.
Nakaugalian na sa club na pumili ng sasakyan para sa palabas.
Siyempre, di iyon totoong karera, pero masarap siyang tapusin.
Gusto kong patunayang kaya iyon ng kotseng ito,
kahit na sinabi ng lahat na basura na ito.
Di mo kasalanan. Ginawa mo ang lahat nang tama.
Pinahiya ko sarili ko.
Sila sa club, di pa rin binabaon sa limot iyon.
'Wag kang mag-alala, iba ang pagkakataong ito.
Tingin mo ba, mananalo ako?
Di siguro sa ganoong punto, pero darating ka sa finish line.
Ang tigas talaga ng ulo mo.
Alam ninyo, may gusto akong malaman.
Kung tatagal ba kayo sa iisang lamesa sa restaurant nang dalawang oras.
Oo, kaya namin.
-Ano? -Ah.
Bukas? Alas-nuebe ng gabi?
Oo, sige.
Date ito.
Aalis na ako. Paalam.
Paalam!
'Wag ka na magpasalamat.
Wiesiek…
Oo, alam ko.
Di ko nalimutan ang gasket, aalis na 'ko.
Ano'ng nangyayari dito?
Pagtuturo ng first aid.
May marka?
-Oo naman. -Mabuti.
Kazik. Hinahanap kita. Ano'ng ginagawa mo?
Tumutulong ako. Inaya ako ni Miss Monika.
Miss Monika?
-Bakit kailangan ng mga poste na 'yan? -Katuwaan lang.
Katuwaan sa paaralang Polish?
Lagi mo 'kong sinosorpresa.
Kukunin ko si Kazik. Importante ito.
Tara na, Kazik.
-Balik ka na lang mamaya! -Okay.
Maligayang panonood sa Bagong Buhay ng mga Lumang Sasakyan.
-Magandang pangalan. -Di pa pinal iyon.
Dating hari ng kalsada ang kagandahang ito.
Pagkatapos ay pinatalsik
at ginawang bahay ng mga manok,
hanggang sa mapasakamay ito ng…
Maestro.
Ito ay binaklas,
nilagyan ng zinc ang malalaking bahagi para mawala ang kalawang…
Kailangan ba 'yon?
Ano? Akala mo ba, sapat nang pinturahan lang? Hindi.
Matapos iyon, kailangan mong ibalik sa dati ang lahat,
bumili ng bagong bintana, punan ang mga awang,
pinturahan ito, painitin sa silid ng pintura at… handa na siya!
Oo. Sa madaling salita.
Ang nakikita mo rito…
ay likha ng sining.
Ayos na iyon.
Panonoorin ko talaga ang ganyang palabas. Pero wala akong TV.
Ba't nakabaluktot ang kamay mo?
Ganoon talaga.
"Ganoon talaga"? Gayahin mo si Jimi Hendrix.
Ginamit niya'ng ngipin niya. Ganito.
Ang ngipin niya.
Iyon ang ginawa niya.
Sige.
Lagyan mo lang ng emosyon.
MUNGKAHING BAGONG PALABAS
ANO'NG PALAGAY MO RITO?
Magandang umaga.
Buong gabi kang gising?
Nagtatrabaho ako.
Ah.
-Nagtatrabaho ka? -Oo.
Sa ano?
Sorpresa ito. Sasabihin ko mamaya.
-Libre ka ba ngayong gabi? -Puwede naman.
Kung hapunan kaya, ikalawang subok?
Ramdam ko, aayon sa 'kin ang araw na 'to.
SALAMAT. MALAKING BAGAY IYON SA KANILA. SA AKIN DIN.
Lawakan ang kuha sa mga bata. Gusto kong makita na marami sila.
Tapos ay tumutok sa mga hurado. At kay Miss Monika, siyempre.
May promo shoot tayo.
Sir, baka puwedeng mas ituon natin ang pansin sa mga bata?
Di ito debate. May script tayo, susundin natin 'yon.
Pero sila ang bida sa palabas, di tayo.
Baka puwedeng magkaroon ng panayam sa mga bata?
Lagi silang may nakakatuwang sinasabi.
Susundin natin ang script.
Gusto mo bang manatili ang lahat rito nang matagal
para sa panayam ng mga bata?
-Mananatili ba sila rito nang libre? -Ako, oo.
Ako rin.
Hindi rin ako nagmamadali.
Kung ganoon, sana'y manatili ka rin.
Oo naman. Hangga't kinakailangan.
-At mga test drive! -Oo.
Hahanap tayo ng mga kakaibang kotse,
-mga walang katulad. -Abala ako. Tatawag ako mamaya, ok?
-Sige. -Sige.
At mga panauhin.
Pero di artista, mga tunay na eksperto.
-Enzo! -Jacek!
-Hay. -Ano'ng tingin mo? May usapan tayo?
-Walang pipigil sa 'yo, ano? -Wala.
Didiretsuhin kita, nakausap ko'ng mga boss.
Iisa ang sinasabi nila. Makinig ka.
-Mahusay ang konsepto. -Oo!
-Mukhang maganda iyon. -Oo!
-Ang problema ay ikaw, pare -Oo?
Ayon, ayaw nila sa 'yo.
-Pero mawawala rin kami iyon. -Sinabi ko nga.
Alam mo, Enzo?
Sasabihin ko sa 'yo.
Tapos ka na, kapatid.
Pasensiya na talaga. Taas-noo ka lang.
Magtatawag ako, aayusin natin ito.
Hello?
Sige. Nakikinig ako.
Anong "tapos na"?
Pakikuha ang tissue.
-Ah, pasensiya na. -'Wag kang mag-alala. Wala iyon.
Salamat.
-Medyo asiwa ako nitong mga nakaraan. -Pansin ko nga.
Pero… Hindi ito nakakaapekto sa trabaho ko. Hindi talaga.
Magiging handa ang kotse sa tamang oras.
Eh, di, tungkol lang sa kotse?
Um…
aayusin ko 'yon.
At aayusin ko ito nang mas mahusay kaysa sa nauna. Pangako.
Matagal ko nang hindi inaalala 'yan.
Ang sa 'kin lang…
Hindi, gusto ko ngang ayusin mo ang kotse ko,
kasi umasa ako na baka makatulong iyon…
na maayos ako.
Na matutulungan natin ang isa't isa.
Alam mo, a…
a…
aalis na siguro ako.
Dala ko ang susi.
Hindi maisasara ni Wiesiek ang garahe.
Di mo man lang ako hahayaang sumubok?
Oo… Aalis na ako.
Natatakot din ako.
Mismo.
Mismo, napansin kong…
Takot kang maupo sa likod ng manibela. Takot kang magmaneho, ano?
-Makinig… -Hindi, sandali.
Seryoso, kung hindi…
Kung hindi mo haharapin ang takot na iyon, kung hindi…
Kung di ka titigil sa pagkatakot,
kahit na ang pinakamagandang kotse ay hindi makakatulong sa iyo.
Eh, ikaw?
Ako?
Hindi…
lahat ng sasakyan ay kayang ayusin.
Alam mo? Takot man akong magmaneho…
pero takot ka namang mabuhay.
Hi, si Enzo ito.
Kung di ako makontak, ibig sabihin ay ayokong makipag-usap. Mag-iwan--
Paumanhin, puwede bang bilisan pa?
Bilisan pa?
Ma'am, may mga regulasyon sa kalsada.
Hi, si Enzo ito.
Kung di ako makontak, ibig sabihin ay ayokong makipag-usap.
Mag-iwan ng mensahe.
Stefan?
SALAMAT SA PAGSAMA SA AKIN NGAYONG GABI
Tito.
Bakit hindi mo na lang siya hinintay?
Naghintay na ako noong nakaraan.
Nagustuhan mo ba?
Ito ay… masarap naman talaga.
Pero sa susunod, kung puwedeng…
dagdagan mo ng paminta, bawasan ng bawang at…
Di ba puwedeng kausapin mo siya at ipaliwanag ang lahat?
Oo, mag-uusap kami. Pero dito 'ko matutulog ngayon, ok?
ANG MAINIT NA RELASYON NG ISANG HOST AT MODELO
Makikiraan.
Si Monika Grabarczyk?
Kasama niya siguro si Rafał. Di sila mapaghiwalay.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Totoo nga.
Pinaramdam niyang espesyal ako.
Dahil ganoon ako.
Pero nang dumating siya, isinantabi ako agad.
Di sila mapaghiwalay.
Halimbawa, nagbigay siya ng mga rosas.
Kitang-kita ang pag-iibigan.
Sorry, di ko dapat sinabi 'yon.
Di mo sa 'kin narinig iyon, okay?
Matatanggal ako kaagad.
Mukhang seryoso ka sa trabaho.
Kaya pala wala ka nang oras sa akin.
-Ano ba. Si Rafał ay-- -Kailangan ba talaga?
Talaga ba?
Kailan lang, tapos na kamo ang paglabas mo sa TV.
Mukhang may nagkumbinsi sa 'yo na manatili.
O, ano? Nakaupo ka lang sa bahay maghapon dahil selos ka?
May rason naman pala para d'on.
Talaga? Ayan! Kita mo?
Monika, wala akong alam tungkol dito.
May nagmanipula niyan.
Noong pinagluto ba kita ng hapunan 'to?
Stefan, umayos ka. Di ka naniniwala sa 'kin?
Naniniwala ako sa nakikita.
At mas gusto mo naman yata siyang kasama, kaya di kita pipilitin.
Nakakapagtaka yata.
Di ka nagpupumilit pero nakipagtalik ka sa mapapangasawa ko.
Teka, kailan iyon? Marso 22… Oo, naalala ko na, noong kaarawan ko!
Kaarawan niya 'yon, Abril 15!
Sa tingin mo, bakit sa 'kin pa?
Dahil gawain mo iyon.
Gawain niya 'yon para sumikat.
Alam ng lahat na pinasikat siya ni Alicja.
Eh, ngayon? Wala na siyang trabaho, at nakahanap ng ibang sugar mama?
-Tumigil ka! -Kalma lang.
-Guys, parang awa n'yo na! -Hoy!
Hala!
Di dapat ako aawat, pero parating na ang mga manonood.
Sumama ka sa 'kin.
Monika?
BUWAN NG PREBENSIYON NG DEPRESSION
Andrzej?
Di ka maniniwala.
Nasa bahay ka ba ngayon?
Stefan?
Hindi, ako ito.
-Hi, Papa. -Hi.
Nasa malapit lang ako.
Naisip kong bumisita para ibalik iyong hiniram kong lalagyan ng cake.
Nasaan na?
-Ang alin? -Iyong lalagyan.
Ah, oo. Nakalimutan ko.
Madalas ba kayong mag-away ni mama?
Ano'ng problema?
Hindi ko alam.
Nasaan si Stefan?
Umalis na siya.
Lagi kaming nag-aaway. Di kami magkàsundo.
Di ko alam ang gagawin, Pa.
Di ako ang pinakatamang tao para magpayo sa bagay na iyan.
Kumusta?
Alam mo…
noong buhay pa ang mama mo,
kumbinsido ako na siya na nga,
na hindi na ako…
At ngayon…
Si Ola, hindi, si Aleksandra…
Gusto ko siya.
Hay nako, Monika.
Gusto ko talaga siya.
Mabuti iyon, Papa.
Mabuti iyon.
Ano'ng pinapanood mo?
Wala naman.
Mahihiga ka lang ba maghapon? Wala ka bang gagawin?
-Wala, eh. -Paano ang palabas mo?
-Di na matutuloy. -Bakit?
-Dami mong tanong, ano? -Pang-apat pa lang 'yon,
at di matino ang sagot mo.
-May pinapanood akong palabas online-- -Hayaan mo na!
Napatunayan nila na ang pagiging tapat sa sarili ay nakakapagpalaya.
Alam mo ba'ng ibig sabihin noon?
Sige na.
Puwede ka nang kumilos. Puro dahilan ka lang ngayon.
-Ano iyon? -Bakit di ka kumikilos?
Ayoko siyang kausapin. Normal lang 'to.
Ang palabas.
Kaya mo iyon mag-isa.
Wala nang nanonood ng TV ngayon.
Online na lahat. Tingnan mo.
Maligayang panonood sa Bagong Buhay ng mga Lumang Sasakyan
-Tabi. -Ang kagandahang ito…
Wow. Ikaw ang gumawa niyan?
Sino pa ba?
Magaling.
Artem, ang galing mo gumuhit.
Salamat po.
Ano ito?
Bahay na tinitirhan ng mga daga.
Mga daga? Gusto mo ba ang mga daga?
Oo, malalambing sila.
Monika, may bisita ka.
-Pumunta ka na. -Stefan?
Babantayan ko silang lahat dito.
Sige na, pumayag ka. Pakiusap!
Pero di alam ni Miss Monika kung tungkol saan ito.
-Kung tungkol sa palabas-- -Hindi.
Libre ka ba ngayong hapon? May plano kasi kami ni Zosia, at…
gusto ka sana naming isama.
WARSAW
-Magpahinga na tayo. -Mga bata, pahinga na.
Mabuti at kumuha ka ng barko para sa kanila.
-At para sa 'yo, medyo. -Ha?
Champagne? Tubig, ang mga bata…
Ang totoo, di ko alam-- Sino'ng naglagay nito sa kamay ko?
Napaka-iresponsable nito!
Gusto ko lang magkaroon tayo ng privacy.
-At di tayo makikita ng media rito? -Sino'ng may pakialam sa media?
Magkaka-oras tayo para sa sarili natin.
At di ako makakatakas.
Tingin ko, di magiging problema sa 'yo ang Ilog Vistula.
Teka, ganoon ba katigas ang ulo ko?
-Iyong totoo? -Oo.
Sobrang tigas.
Pero para sa mga tamang rason.
Wala pa 'ko nakilalang gaya mo.
Suwerte ka.
Kung kailangan mo umupa ng barko para sa bawat kaibigan,
para lang makipag-usap sandali…
Hindi para sa kaibigan.
Ibig ko sabihin…
May gusto akong sabihin sa 'yo.
Masaya ako na
-umaagos ang ilog. -Oo, tama.
Umayos ka, tanga ka, umayos ka.
Ano'ng ginagawa mo?
Monika!
Makikiraan.
Ay.
Madaling sabihin para sa 'yo.
Dinala ko siya sa ampunan. Tulad ng lahat.
Akala ko gagana iyon, pero iba siya.
Oo, nakuhanan nila kami ng litrato.
Nadala lang ako, pero sige, aayusin ko bukas.
Di ko alam. Bibilhan ko siya ng bulaklak o ano.
Oy! Sandali!
Monika, para…
para sa promotion lang!
Ilang litrato lang.
Baka para sa 'yo.
Masaya talaga akong kasama kita rito.
-'Wag mo akong kausapin. -Ano'ng problema? Nagsasabi ako ng totoo.
Narinig ko ang katotohanan.
Tingin mo ba importante ka?
Na ililigtas mo ang mga bata? Ililigtas ang buong mundo?
Huli na. Niloko ang buong mundo.
-Ano'ng sinasabi mo? -Wala kang kontrol sa kahit ano.
Dinaya na ang palabas na 'to sa simula pa lang.
May panalo na, una pa lang. Wala nang pag-asa ang iba.
Dapat makuha mo 'yon.
Di mo matutulungan lahat, Monika.
Di mo mabibili ang lahat.
-Salamat sa pagpunta agad. -Basta para sa kliyente.
Kailangan mo 'kong tulungang umalis sa palabas na 'to. Ayoko na.
Ano'ng nangyari?
Dinaya na mula umpisa. Nagtiwala sa 'kin ang mga bata.
Di ko alam ang sasabihin sa mga magulang.
Di ka puwedeng umalis bago ang finals.
Pumirma tayo ng kontrata. Alam mo ba ang kapalit?
Alam ko.
Ano'ng gagawin ko?
Ano'ng gagawin mo? Isang recording pa't tapos na.
Sabihin mo sa 'kin ang nangyari.
Akala ko talaga, tungkol ito sa talento ng mga bata.
Maligayang pagdating sa retro car show ng taon,
ang tagpuan ng mga mahihilig sa mga lumang sasakyang may kaluluwa.
Nasa harap natin ang rally,
karera ng pinakamagagandang sasakyan sa nakalipas siglo.
Huwag mag-atubiling sumali!
Hi.
Ola.
Maiintindihan ko kung aayaw ka.
Alam kong, dapat lang sa 'kin ito, pero…
gusto mo ba akong samahan na magmaneho rito sa…
um, sa show na ito?
Sa isang ito at…
sa mga susunod pa?
Di ka ba matatakot sumakay sa kotse kasama ako?
Aha.
Takot na takot.
Pero mas takot akong humindi ka sa 'kin ngayon.
Sinungaling.
Baliw.
Ola.
Hindi ako natatakot.
At hindi mo na kailangang matakot pagdating sa akin.
Susunod ako pamaya-maya, maghintay lang kayo sa entrance.
Hi. Ano'ng mayroon?
Wala kang alam.
Oo. Mabigat ba ang araw mo?
Tara, lakad tayo.
Matutulungan ba kita?
-Wala kang pagsasabihan? -Oo naman.
Hindi ko kasi gusto talaga maggitara.
Bakit ka sumali sa palabas?
Isinali ako ng punong-guro.
Naiintindihan ko.
-Eh, di, ano'ng gusto mo? -Mathematics.
Pero sabi ng punong guro, nakakabagot daw ang mathematics
at overraid--, overtake--
Overrated.
Oo, overrated.
At di papatok sa camera.
At di mananalo sa paligasahan ang ganoong talento.
At ano sa tingin mo?
Na wala naman ako masyadong pakialam.
-Mm-hmm. -Masama ba 'yon?
Mabuti iyon.
Kung ayaw mong tumugtog, di mo kailangan.
-Talaga? -Oo naman.
Di ka dapat magsinungaling. Lalo sa sarili mo.
Masaya akong di ka nagbago kahit nasa TV ka na.
Mabait na bata. Ano? Babalik ba tayo klase?
Takbo tayo! Akin na'ng kamay mo.
Heto na kami! Ok, tara na!
At umandar na sila!
Sino ang mauuna? Malalaman natin mamaya.
Pigil-hininga ang mga mahihilig sa motorsports habang nanonood ng karera.
Hindi lang ito isang retro rally.
Ito ay isang espesyal na paglalakbay sa panahon
na ang salitang "kagandahan" ay laging nauugnay sa mga sasakyang de-motor.
Ano'[ng numero?
Labing-isa.
Ang ganitong uri pagkagusto ay dapat pahalagahan.
Sige lang! Sige!
Di gaya sa makukulay mong mga magazine.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ako ang tinatanong mo?
Lahat ng nasusulat roon ay gawa-gawa o may pa-sobra.
Bentang benta ang magandang romansa.
Di ko maintindihan. Ano?
Ikaw ang nasa show business.
Noon.
At kailangan kong ipaliwanag 'to sa 'yo?
Sabi mo, ayos na ang sasakyan.
Maayos nga, sana alam mo kung paano gamitin.
'Wag mo simulan. Ano'ng mali sa pagmamaneho ko?
-Nasobrahan sa init ang makina. -Maayos kamo iyan.
Hindi ako mekaniko. Alam mong rally ito.
Hello?
Ano? Sa garahe, ngayon na?
Sige, pupunta ako.
Papa!
Papa?
Hello?
Bakit ka narito?
Ikaw ba'ng may gawa nito?
Pinapunta ako ni Ania.
-Magaling. -Problema mo ba 'yan sa 'yo?
-Di ko alam ang nangyayari sa 'yo ngayon. -Baka nagseselos ako.
Baka takot akong pipiliin mo ang taong tulad ko noon.
Mahal…
Ikaw ang mahal ko.
Bakit naniniwala ka sa mga litratong 'yon?
Pandaraya lang ang lahat.
-Eh, di, bakit ka pumayag? -Hindi. Wala akong ideya.
Dinaya ang buong palabas.
Ano iyon?
Bukas na ang finals, at simula pa lang, may panalo na.
Wala akong magagawa roon.
May magagawa ka parati.
Bukas na ang finals, tama?
Na-miss kita nang sobra.
Oo, ayos lang ang lahat.
Tomek!
Sige, aalis na 'ko, paalam.
Papunta na 'ko!
Kazik!
Paumanhin, may nakita ka bang batang may gitara? Si Kazik.
Wala. Kung wala siya rito, kailangan ko ng ibang bata.
Di, mahahanap ko siya. Pahiram, ah?
-Tiningnan mo ba sa minus two? -Di.
-Hayun. -Kazik!
Sige! Magla-live na tayo!
Kazik!
Patawad, dahil lang iyon sa pressure.
Patay ang camera, di mo kailangang magpanggap.
Sige. Handa na?
Huling eksena. Sige na!
Tatlo…
-Maligayang pagbabalik! -Magsisimula na ang live grand finals.
Kasama natin ang sampung milyong manonood.
-Salamat! -Salamat!
Ang mga finalist na pinili ng mga manonood…
Sila ba talaga ang pumili?
Konting biro lang ito sa lahat.
At ngayon, ang pinakamahuhusay sa pinakamahuhusay ay maglalaban--
"Ang pinakamahusay"? Ano ba'ng ibig sabihin noon para sa atin?
Para sa mga munting bata.
Alam n'yo na kung paano magpatawa ang co-host ko mula sa palabas ko noon.
Ngayon, paunlakan natin…
ang mga finalist. Dito ang entablado?
Halikayo. Bilis.
Ihinto n'yo na, ngayon din!
Panatilihin sa malayo ang kuha at patayin ang mic niya!
Patayin mo ang mic, inuutusan kita!
Wide shot, tugtog, patalastas na.
Teka. Kalma, mga ginoo. Wala akong intensiyong masama.
-Mga manonood! -Patalastas na! Narinig mo ako?
-Oras na para sa huling round. -Krzysztof.
Bebenta ito.
Piliin natin ang nag-iisang panalo! Paunlakan natin…
ang mga finalist!
Masusukat ba talaga ang talento?
-Tingnan mo. -Makukuh n'yo ba ang pangarap ng mga bata?
Bumebenta ang katotohanan.
Matatawag n'yo ba talaga silang talunan?
Hindi sa'ming palabas.
Sa palabas na ito, lahat ng may lakas ng loob na tumayo sa entabladong ito
ay panalo.
Security ito. Buksan n'yo!
Ihininto n'yo iyan! Ngayon din!
Ituloy mo lang.
At ngayon, paunlakan natin sa entablado
sina Basia, Czarek, Klaudia, Weronika, Antoś,
Maurycy at iba pa!
Kazik!
Ito ang mga kalahok mula sa unang qualifying round.
Palakpakan natin sila.
At ang pinakamalalaki nilang tagahanga,
ang kanilang mga magulang. Palakpakan.
Itinuro sa'tin ng mga batang ito na di ka puwedeng tumigil ipaglaban ang pangarap.
Dahil iyon ang pinakamahalaga.
Binabati ko kayo.
Napakahusay!
Kazik!
Hello.
Sumama ka sa 'kin.
Tuwing umaga, kumakain ako ng tinapay at mantikilya
Habulan ng kape Habang nagbabasa ng diyaryo
Walang makapagsasabi sa' kin ng gagawin Dahil alam ko
Ibinato ko ang baso sa pader Gusto ko nang umalis
May tagalinis Takot na nakatayo sa hagdan
Para makagumalaw, Nakahawak siya sa walis
Hinablot ko ang damit niya
At sumigaw Sa mukha niyang takot na takot
Gusto kong maging ako
Gusto kong maging ako muli
Gusto kong maging ako
Gusto kong maging ako sa wakas
Gusto nating maging tayo
Gusto nating maging tayo muli
Gusto nating maging tayo
Di ako makapaniwalang tungkol lang ito sa mga bata.
Pera at kasikatan lang ang iniisip ng lahat.
Ikaw lang ang nagpapanggap na santo.
Bakit mo ginamit ang mga bata sa ampunan ng Pilowo?
At kinuntsaba ang paparazzi?
Para pagandahin ang imahe mo? O pataasin ang ratings ng palabas?
Wala kang halaga. Ano ba'ng pinapatunayan mo?
Wala kang mapapatunayan.
Di niya kailangan.
-Hoy! -Kumaway ka sa camera, Rafał.
Mahusay.
Salamat. Salamat sa tapat na usapang iyon.
Palakpakan para kay Rafał Wiśniewski, na bilang pamamaalam sa TV
ay nagpasyang ibigay ang buong suweldo sa paborito niyang bahay-ampunan.
Magaling!
Ayos iyon, Rafał. Higit pa roon…
Ganoon rin ang gagawin ko.
Oo naman.
Paumanhin.
Tugtugan na!
Gusto nating maging tayo
Gusto nating maging tayo muli
Gusto nating maging tayo
Gusto nating maging tayo muli
Gusto nating maging tayo Gusto nating maging tayo muli
Gusto nating maging tayo
Gusto nating maging tayo muli
Talaga ba?
Mananatili ka ba sa tabi ko magpakailanman?
Oo.
Nasaan ang singsing?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Khrystyn Gift Ganias