Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kelsey?
Otwórz drzwi.
Idź sobie.
Nie odsprzedasz zniszczonej sukni za krocie.
Chodź, Kelsey. Wstań.
O mój... No dalej.
Kelsey.
Dobra.
Co do...?
Nie chcę źle wybrać.
To lody, Kels. Nie facet.
Cześć, dziewczyny.
- Boże, możemy uciec? - Za późno.
- Hej, Maida. - Cześć.
Skarbie, spałaś choć trochę?
Za dużo.
Na pewno tego potrzebowałaś, słonko.
Tak mi przykro z powodu...
- Jak to nazwać? - Tak, jak zawsze się to nazywa.
Porzucenia pod ołtarzem.
Zobaczysz, że wszystko się ułoży. Zrobisz sobie wakacje.
Pojedziesz na misję, wiesz?
Nigdy nie wiesz, kiedy, gdzie, i jak to się zdarzy.
Wiesz?
Ile jesteś starsza od siostry?
Mam 27 lat.
No dobrze, módl się. Módl się dalej.
Liz, będziesz dziś w kościele na spotkaniu misyjnym?
- Tak. Dzięki za przypomnienie. - Nie ma za co.
Kelsey, a ty będziesz mogła zabrać swoje rzeczy.
Okej. Okej.
Nie ma mowy.
A jak on tam będzie? Nie mogę go teraz spotkać.
Nie spóźnijcie się. Okej.
SZUKASZ MIEJSCA NA URLOP?
Kelsey, co ty robisz? Musimy iść.
Szukam miejsca na wakacje.
- Ej, ja chcę tam lecieć. - Ja też.
Ale kogo na to stać?
Możesz sprzedać ślubne graty.
Albo wyjechać z Habitat for Humanity.
- Nigdy nie wiesz, jak lub kiedy... - Przestań!
Zrezygnowałam ze swojego mieszkania i pracy, by być idealną żoną,
i co z tego mam?
Litość i kiepskie rady.
On powiedział magiczne słowa „Bóg mi tak kazał” i wszyscy szczęśliwi.
Ja mam dla niego magiczne słowa.
A gdzie dresy?
Chcesz odzyskać tort, czy nie?
Idziemy!
Hej.
- Jak ona się czuje? - Dobrze.
Mina.
- Hej. - Wybacz, nie odpowiadam na pytania.
Co ty robisz?
Kluczyki. Wezmę to do auta i tam zaczekam.
- Kelsey. - Nie mogę.
Za dużo tu... wszystkiego.
Tort.
- Hej. - Ja tylko... muszę...
Jestem spóźniona.
- Miało cię tu nie być. - Maida.
Dziękujemy za wsparcie naszej Bożej służby w sercu Azji.
Pozdrowienia z Tajwanu.
Tak się cieszymy, że jesteśmy w Ameryce.
Jezus was kocha.
Jakieś pytania, zanim zakończymy?
Ja mam pytanie.
Macie jakieś rady
dla młodych ludzi, którzy zmagają się z rozczarowaniem
i muszą wysłuchać Boga?
Amen.
Nie ma tu jednej recepty, jeśli o to pani pyta.
Jak poznają Bożą wolę?
Ja zdecydowanie czułam powołanie.
Moje plany się posypały, więc impulsywnie zostałem nauczycielem w Tajwanie.
To wyszło nam na dobre.
Myślę, że Bóg używa wszystkiego.
Waszej miłości, waszego bólu,
waszych błędów i kaprysów.
Jeśli ktoś ugrzązł w życiu, może warto zaryzykować.
Jaki film oglądamy?
Disneya.
Mulan.
Pasuje do okazji.
Zaproponował mi pracę.
- Kto? - Koleś z Tajwanu.
Fajnie. Jaką?
Uczenie. W Tajwanie.
Co?
Zna dyrektora szkoły.
Zawsze szukają nauczycieli.
- Ale Tajwan? - Zaryzykuję.
Okej? Nic tutaj nie mam.
Masz mnie. Mamę.
Ktoś musi za nią płacić. A ty wciąż studiujesz.
To tylko semestr.
Tylko semestr?
Liz, proszę.
Nie zniosę tego.
Tych plotek, pytań:
„Ile masz lat?”, „Czemu go zniechęciłaś?”,
„Braden usłyszał Boga. Czemu ty nie?”.
- Potrzebuję sukcesu. - To twoje życie.
Rób, co chcesz.
Gdzie mama trzyma herbatę dla staruszek?
Będę mieć pracę. Przyślę ci pieniądze.
A mama nigdy mnie nie pamięta, gdy ją odwiedzam.
Jej stan jest stabilny.
Co komu zaszkodzi, że wyjadę na semestr?
To Braden.
- Czemu dzwoni do ciebie? - Nie wiem.
- Co mam robić? Odebrać? - Nie. Sama nie wiem.
Po prostu...
Czego chcesz?
Czemu mi to mówisz?
Czy u nas dobrze? Nie, Braden.
Nie sądzę. Czemu sobie nie zadasz tego pytania?
A tak w ogóle,
poszukaj sobie nowego kościoła,
który nie łyknie twej żałosnej wymówki o Bogu!
Źle zrobiłem, ale uczucia się zmieniają. A ja kocham Ashlyn.
Spróbuj to zrozumieć.
Nie dzwoń więcej.
Co?
On kocha Ashlyn.
Twoją współlokatorkę ze studiów?
Najwyraźniej już nie tylko.
Hej. Spójrz na mnie. Spójrz na mnie.
Żaden facet, który odrzucił ciebie
dla trzpiotki w sukience bez ramiączek,
na ciebie nie zasługuje, okej?
- Serio? - Przepraszam.
Dobra, musimy jechać...
na wycieczkę.
Chodź.
Czy to zły pomysł?
To zły pomysł.
To część procesu leczenia.
To samochód Ashlyn?
Powinnaś lecieć.
Do Tajwanu?
- Nie będzie ci smutno? - Będzie.
Zadzwonisz do mnie, prawda?
- Puszczaj! - Nie.
- Nienawidzisz mnie? - Tak!
Idź, zanim zacznę płakać.
Tajwańska akademia adwentystów?
Dzięki.
TAJWAŃSKA AKADEMIA ADWENTYSTÓW
Halo?
Przepraszam.
Szukam...
Pana Li Minga.
Nie umiem po angielsku.
Jasne.
Dyrektor Li Ming?
Li Ming?
Dziękuję.
Pani Kelsey.
Pani bardzo dobra, dobra rekomendacja.
Bo mówię po angielsku?
Dobra podróż?
Długa. Trzy samoloty, 22 godziny.
Czyli...
W samą porę.
Na...?
Na uczenie dobrego angielskiego.
Co to za sieć?
To? To jest...
- Z Biblii. Pięć chlebów, dwie ryby. - Jasne.
- Sieci. - Okej.
Żartuję. To dla bezpieczeństwa. Chodźmy.
To jest pokój nauczycielski.
Twoje biurko. Chodź.
- Gotowe. Czeka na ciebie. - Jasne. A moja klasa?
Tak. To plan lekcji.
Dużo tego.
Dla ciebie to łatwe.
Tak.
Głównie ósma klasa.
Wychowawcza. Pierwsza lekcja.
Każdy poniedziałek i piątek to kaplica.
- Kaplica. - Kaplica.
Kaplica. Wszyscy muszą iść do kaplicy.
Świetnie.
Jeśli masz pytania, pytaj Horace'a.
Horace to wychowawca.
Okej. Dobra.
- Okej? - Okej.
Tego używamy do uczenia.
Okej.
Czas na lekcję. Idź za mną.
Proszę. Proszę.
Kelsey.
To twoja klasa.
- Proszę. - Okej.
Dzień dobry. Jestem Kelsey. Ktoś z was mówi po angielsku?
Dobrze. Okej.
Jestem profesor Kelsey.
Profesor?
- Jest pani z Ameryki? - Tak.
Jest pani gwiazdą filmową?
Tak, jest pani piękna.
Wygląda pani jak z filmu. Szybcy i wściekli.
Oglądacie amerykańskie filmy?
Tak, Szybkich i wściekłych. Widziała pani?
Nie.
Jakie inne filmy widzieliście?
- Batman. - Mission: Impossible.
Ant-Man. Spider-Man. Chicago.
Hej, hej.
Okej?
Okej, dziękuję.
Dobrze.
Pojedynczo, proszę.
Jakie inne filmy widzieliście?
Profesor, Trisha mówi...
film o dziewczynie, co kocha bestię.
Piękna i bestia.
Inne filmy?
- Król lew. - Kraina lodu.
- Batman. - Disney.
Avengers.
Przepraszam.
Może mi pan pomóc?
Okej?
Okej.
Chyba jedyne angielskie słowo, jakie pan zna.
Nie jest okej. Nie wiem, co robię.
Nie mogę wrócić i nie chcę przyznać się do kolejnej porażki, wie pan?
Nie wie pan.
Dzięki Bogu, że nie zna pan angielskiego, bo jest mi strasznie wstyd.
- Ja... - Trochę.
Okej, dziękuję.
Okej?
Super. Dzięki.
Co ja narobiłam?
- Profesor. - Tak, Benny.
Czemu jest pani zmęczona?
Karaluchy.
Latają.
To mało powiedziane.
Obecność.
Odpowiadajcie, jak wyczytam imię.
Wszyscy macie angielskie imiona?
Stary nauczyciel je nam dał. Czasem wybieramy.
Okej. Benny.
Tak.
- Rachel. - Tutaj.
- Morgan. - Tutaj.
Trisha.
Evan.
Uspokójcie się.
- Jak masz na imię? - Calvin.
Nie mam cię na liście.
Profesor, on jest w dziewiątej klasie, ale angielski zły.
Nie, ja nie.
Nie jestem zły.
W której klasie powinieneś być?
Zostanę tutaj.
Idź do swojej klasy, Calvin.
Okej. Pa, pa.
- Pa. - Pa.
Dzień dobry.
Powiedziałam „dzień dobry”.
Dzień dobry.
Okej.
Dziękuję.
Okej, dzisiaj opowiecie mi...
Halo?
Trisha.
Dzisiaj opowiecie mi o sobie.
WSZYSTKO O MNIE
IMIĘ: TRISHA
TO OBRAZEK MNIE!
IMIĘ: EVAN
No jakże inaczej.
Usiądź prosto.
Dobrze.
Dziś będziemy pracować nad czasownikami „ing”.
Strona trzecia, proszę.
Określają coś, co się dzieje teraz.
Ja mówię teraz. Speaking.
Wy teraz słuchacie. Listening.
Spójrzcie na czasowniki na stronie i dodajcie „ing”.
Teraz nudzę.
Jeśli nudzisz, Trisha, to my się nudzimy.
Jeśli się nudzisz, to się nie starasz.
Może ty powinnaś uczyć.
Nie nudź, Trisha.
TERAZ NIENAWIDZĘ ANGIELSKIEGO
Kelsey.
Kaplica.
Łazarz zmarł.
Hej, Horace.
Tak, Kelsey.
Gdzie w mieszkaniu jest Wi-Fi?
Telefon.
Ja nie..
Przepraszam.
Sygnał jest lepszy przy oknie.
Okej. Jasne.
Dziękuję.
Przepraszam, zatrzymałam cię. Pewnie umierasz z głodu.
Smacznego.
- Hej, Liz. - Hej.
Dostałam przelew Western Union. Niezła sumka.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Nawet kupiłam używaną kanapę.
Robię postępy jako nauczycielka. Mniej hałasują.
- Brawo. - Dziękuję. Uczę słów z „ing”.
- Gerundiów. - Nieważne. I uciszyłam głośne dziecko.
Tymczasowe zwycięstwo, ale zawsze.
Wytrwałam też w kaplicy.
Byłaś w kaplicy?
Obecność obowiązkowa.
Kelsey, to nie Bóg cię porzucił.
Tylko Braden.
Wiem. Pozwoliłam mu na to.
Wiesz, jak nudna jest
twoja smutna historia białej dziewczyny z klasy średniej?
Okej. Opowiedz o swoim fascynującym życiu.
Zaraz spotykam się z promotorem, bo...
Chodzi o mamę. Musze poprosić o więcej czasu.
Czemu on nie rozumie twojej sytuacji?
Bo to facet. Wszystko sobie rozdziela.
Akademia w jednej szufladzie, rodzinna katastrofa w drugiej.
Nie ma pojęcia, jak jedno wpływa na drugie.
- Oby nie miał żony. - Rozwodnik.
Sama widzisz.
Mama czuje się dobrze.
Liz, przepraszam, że nie zapytałam.
Jak będę gotowa, wszystko przerobię.
Na razie robię wszystko, by przetrwać dzień i nie zwariować.
Jesteś tam?
Tak.
Profesor Nierozumiem dzwoni. Muszę kończyć. Kocham cię.
POŁĄCZENIE ZAKOŃCZONE
Dasz radę.
Nie dam rady.
- Głupie. - Wcale nie.
Przyleciałam aż z Ameryki, by was uczyć.
Co powiedziałaś?
Nikogo nie obchodzi angielski.
Mam dość.
Trisha, do pokoju nauczycielskiego.
Na czym skończyliśmy?
Na tym, co nas uszczęśliwia.
Trisha musi być w klasie.
Chcę, by zajęcia były bezpieczne i fajne.
Nie, nie.
Nie rozumiesz.
W Tajwanie
szkoła jest poważna.
Nie fajna.
Możesz się uczyć od profesora Horace'a.
On naprawdę umie uczyć.
Jest dobry?
Mam pytanie.
Jak się nauczyłeś pracy z uczniami?
Popełniając wiele błędów.
No tak.
- Śmiejesz się. - Czasami.
Uczysz się?
Nie, wszyscy zobaczą.
Spróbuj.
Okej.
Dobra.
- Dobrze. dobrze. Okej. - Okej.
A potem...
Mam jechać?
Okej.
Okej. Okej.
- Tylko... - Kask. Okej.
- Tak. - Tak będzie mądrze.
Nie wiem, co robię.
Jeśli cię to obchodzi, jestem tu.
Dzień dobry.
Dziękuję.
Do widzenia.
Pa, pa.
Naprawdę?
Wszyscy macie kłopoty?
Tak. Jesteśmy bardzo źli.
Zgadza się.
Pani profesor, nie złość się.
- Czemu? - Bo jestem taki uroczy.
Profesor, lubi pani chłopców z Tajwanu?
- Co? - Jak nasz profesor.
Tak, pani i profesor.
Horace?
Taki uroczy.
Pójdziemy na pani ślub.
Nie, Horace i ja się przyjaźnimy. Tylko pracujemy razem.
Powiedz im, co mówię.
O nie.
Profesor, czemu nie ma pani chłopaka?
Mój mnie zostawił.
Czemu?
Zostawił mnie pod ołtarzem.
Uważał, że moja koleżanka jest ładniejsza,
więc nie przyszedł na ślub.
Auć.
- Ma pani zdjęcia koleżanki? - Już nie.
Tak, na Instagramie.
- Profesor, prosimy. - Prosimy.
- Prosimy.
Prosimy.
No dobra.
O nie. Pani jest ładniejsza.
Tak myślisz?
- Tak. - Tak.
Teraz może mieć pani nowego chłopaka.
Tak, chłopaka z Tajwanu.
Okej.
Dziękuję. Wystarczy. Pa, pa.
TERAZ NIENAWIDZĘ ANGIELSKIEGO
Nie jestem zła.
Chcę tylko zapytać, czemu.
Nie lubię.
Ale czemu?
Jestem głupia.
Nie jesteś.
Angielski jest trudny, ale ty jesteś mądra.
Pomogę ci.
Masz ulubioną historię?
Z Biblii?
Jasne.
Wybierz jedną, pomogę ci się jej nauczyć.
I koniec z tym. Okej? To niemiłe.
Tak.
- Profesor, chce pani iść na nocny targ? - Co to?
Nie!
Ośmiornica. Chce pani?
Nie, dzięki. To...
Profesor.
Śmierdzące tofu.
Nie, dziękuję. Okropnie pachnie.
Profesor, lubi pani boba nai cha?
Boję się dowiedzieć.
Nie, nie.
Dziękuję.
Nie ufam im.
Nie, to jest słodkie.
Ale dobre.
Tak, profesor. Bardzo dobre.
Tak!
Dziękuję.
Dobrze...
Pa, pa, Horace.
Horace...
Pokażesz mi, gdzie jest więcej nai cha?
Jutro?
Jasne. W porze obiadu?
- Okej. - Okej.
Okej.
Dziękuję.
Nie bój się.
- Jest dobra. - Tak.
Nie mogę być świetna we wszystkim.
To jest trudne.
Jak to nie znasz angielskiego?
Możesz uczyć.
Ja? Ciebie?
Jesteś nauczycielką.
Tylko jeśli będziesz uczył mnie chińskiego.
Co powiedział?
Naucz się chińskiego.
„Wszystko ma swój czas.
Czas na wszystkie sprawy pod niebem”.
Ktoś wie, co to jest?
- Tak. - Wstążka.
Bardzo dobrze.
„Czas burzenia
i czas budowania.
Czas sadzenia”.
- Cześć. - Dzień dobry. Chcę...
- Historia... - Rut?
- Tak. - Tak.
„Czas zbierania”.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
„Czas tulenia.
Czas nie tulenia.
Czas płaczu.
Czas tańca”.
Rzeczy, o których mówisz w szkole.
Tak.
Sama prawda.
Pa, pa.
- Pa. - Pa.
Pa.
Kiedy pokażesz mi Tajwan?
Pokaż mi Tajwan.
Pojedziesz?
Tak, pojadę.
- Jezioro Słońca i Księżyca. - Jak pięknie.
Czemu mnie tu nie zabrałeś wcześniej?
Co?
Jak się tam dostałeś?
Wbiegłeś?
Okej. Gotów?
Dzięki.
Wszystko dobrze?
Tak.
Jakie masz marzenia na przyszłość?
Marzenia na przyszłość.
Trudne pytanie.
Szkoła, rodzina.
A co z twoją rodziną?
Rodzice?
Już nie.
A ty? Marzenia?
Za tydzień wracam.
Przyjechałam tylko na semestr. Muszę wrócić do domu.
Mama i siostra mnie potrzebują.
Potem... nie mam pojęcia.
Rodzina... to wszystko.
Dobrze...
że wracasz.
Gwiazdy świecą jasno
Oto jest noc narodzin Zbawiciela
Profesor, Rachel gra na przedstawienie świąteczne.
Nie! Nikt nie patrzy.
Teraz na ciebie patrzymy.
Niech pani zostanie.
- Profesor, zostań! - Zostań!
Zostań!
Dosyć. Zaczynajmy.
To moja ostatnia lekcja przed powrotem do Ameryki.
Macie być dla mnie mili.
Wróci pani?
Może kiedyś was odwiedzę.
Wiecie, kim jest Święty Mikołaj?
Jest gruby, ma brodę i przynosi prezenty.
Tak. Którego dnia?
Boże Narodzenie!
Zgadza się.
Profesor.
Przyniesie mi profesor prezent?
Jak będziesz dość odważny, by iść na angielski dla dziewiątej klasy,
przyniosę ci mleczną herbatę.
Dobrze, słuchajcie.
Dziś piszemy list do Mikołaja.
- Czemu? - Tak się robi w Ameryce.
Piszemy listy do Mikołaja, co chcemy na święta.
Jeśli jesteśmy grzeczni, przynosi nam prezenty.
Evan.
Chcę rysować.
Oddaj książkę.
Dostaniesz rysunek po zajęciach.
Napiszcie trzy rzeczy, które chcecie od Mikołaja,
a jak skończycie, przynieście je do mnie.
Myślałam, że to Bóg wszystko daje.
- Cóż... - Jezus mówi „proście, a będzie wam dane”.
Dobrze. Proszę Jezusa o iPhone.
To chyba tak nie działa.
Trzeba uważać, o co się prosi.
Ja kiedyś prosiłam o męża i...
Po prostu napiszcie swoje listy.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Cześć. Dziękuję.
- Dziękuję. Proszę. - Dziękuję.
Okej. Cześć. Dziękuję.
Cześć. Dziękuję. Proszę.
1) RODZICE MNIE KOCHAJĄ 2) SAMOCHODY WYŚCIGOWE
Profesor, Mikołaj da mi, co chcę?
Evan...
Ja...
Trzęsienie ziemi!
Rachel!
Uciekaj!
Zostań, profesor.
Profesor zostanie?
WESOŁYCH ŚWIĄT
Okej, okej.
Za dużo. Za dużo.
Wystarczy. Okej. Tak.
Są święta. Boże Narodzenie.
Przedstawienie na Boże Narodzenie.
Rachel!
Nie zaśpiewasz dla mnie?
Masz taki śliczny głos.
- Życzymy wesołych Świąt - Za dużo ludzi.
- Życzymy wesołych Świąt - Będę w pierwszym rzędzie.
- I Nowego Roku też - Nie mogę. Boję się.
Życzymy wesołych Świąt Życzymy wesołych Świąt
Mam wyjść z tobą?
Życzymy wesołych Świąt i Nowego Roku też
Okej.
- Będziemy się bały razem. - Okej.
Okej.
Rachel!
Rach...
Hej!
Proszę. Proszę.
Święta noc
Gwiazdy świecą jasno
Oto jest noc
Narodzin Zbawiciela
Świat długo tkwił
W grzechu i błędach
Aż on się zjawił
I nadał wartości nam
Dreszcz nadziei
Dla zmęczonego świata
Nastaje świt
I nowy, piękny ranek
Klęknijcie wszyscy
I usłyszcie
Głosy anielskie
O nocy
Boska
O nocy
Narodzin Zbawiciela
O nocy
Boska
O nocy
O nocy boska
Dobra robota.
Codziennie pokazuję to mamie,
żeby o tobie nie zapomniała.
Gdybym mogła, wróciłabym do domu.
Zawsze jakiś zarobek, prawda?
Tak.
Ucałuj mamę ode mnie.
Hej.
Co za dzieci.
Profesor, twoja siostra to Amerykanka?
Tak, mam zdjęcie. To ona.
- Tutaj? - Tak.
- Jest piękna. - Tak.
Jest mniejsza?
Młodsza. Ja jestem starsza.
- Tak. - A gdzie jest mama?
Też jest w Ameryce.
A gdzie jest twoja mama?
Nie żyje.
Przykro mi.
Nie szkodzi. Teraz jest szczęśliwa.
Jest ci smutno?
Czasem. Ale Jezus mówi, że to w porządku.
Moja mama jest chora, a ja się boję.
W porządku, profesor. W porządku.
Jak to nie wiecie, co to jest łódź podwodna?
Spójrzcie na rysunek.
To kiepski rysunek.
- Okej. Jasne. - Ja narysuję. Co to?
Nie samochód wyścigowy.
Nieważnie. Popracujcie nad czymś cicho.
Tak, Evan, możesz rysować.
„Rut. Historia odwagi i nadziei”.
Benny.
To sztuka. Dlatego chciałaś się jej nauczyć?
Dramat po angielsku.
Ja gram Rut.
Ja gram Naomi.
Mówiłam, Trisha, że jesteś mądra.
- A pani reżyseruje. - Co?
Wszystkie klasy robią sztukę po angielsku, nauczyciel reżyseruje.
Li Ming nigdy mi...
Albo zabiorę.
Zna za dużo chińskiego.
Ma chłopaka z Tajwanu.
Co? Nie.
Nie mam.
Przepraszam, profesor. Chcą mnie.
Co się stało?
Rodzice mówią, że nie zna angielski.
Racja, on zawsze rysuje.
Biorą do nowej szkoły.
Odchodzi?
Czekaj!
To moja wina, nie Evana. Proszę dać mi drugą szansę.
Byłam rozkojarzona, ale obiecuję, postaram się bardziej.
Widzicie, jak dobrze rozumie?
Jesteś cicho.
Porozmawiać?
Nie. Po prostu...
Jak Bóg wybiera rodziców?
To wygląda, jakby oddawał bezradne dziecko w ręce głupich nastolatków
i liczył, że z tego dziecka wyjdzie mądry dorosły.
Z twoimi wybrał mądrze. Ty wyrosłeś na ludzi.
Czasem nie chcę wiedzieć, co mówisz, ale teraz chcę.
Te dzieci potrzebują miłości.
A ja chcę... kochać.
Ale boję się, że jak coś za bardzo pokocham,
Bóg mi to zabierze.
Nie bój.
Się.
Nie bój się.
Profesor. Pani z profesorem Horace'em?
Tylko byliśmy na herbacie, wyluzuj.
Co znaczy „wyluzuj”?
Spokojnie, uspokój się.
Pokażcie, co macie.
- Chodź. - Śmiało.
„Syn Naomi poślubił Rut,
ale potem nadszedł głód i nie było jedzenia.
Mąż i syn Naomi zmarli, więc Naomi i Rut były same”.
Mój mąż i syn nie żyją. Teraz jestem sama.
Ja jestem z tobą.
- Nie, jesteś... - Czekajcie.
Zaczekajcie. Po pierwsze, nie słyszę was.
Musicie być głośniej.
I czemu tylko stoicie?
Okej, Rut i Naomi opuszczają Moab.
Zróbcie kółko wokół sceny.
Biegnij. W kółko.
Dziękuję.
Nie chcę wypaść głupio.
Nie wypadniesz. Calvin, nie możesz czytać ze scenariusza na przedstawieniu.
Inne klasy tak robią.
Stoją i czytają ze scenariuszy?
To dopiero jest głupie.
Nie chcecie ich powalić na łopatki?
Co to znaczy?
Tak jak ty i Rachel zrobiliście na Gwiazdkę.
Być tak dobrym, że to wszystkich zaskoczy.
Ach tak. Zatańczę?
Tylko bez seksownych tańców, okej?
Dobra, do dzieła.
Chodźcie.
Będziemy mieli całą masę zabawy. I co zrobimy?
- Powalimy ich na łopatki! - Powalimy ich na łopatki!
- Hej. - Cześć.
Dawno nie gadałyśmy.
Tak, byłam bardzo zajęta.
Nie wątpię.
Dziś moi uczniowie robią sztukę po angielsku.
Są podekscytowani. Ja jestem.
W każdym razie, chciałam zadzwonić i zapytać o mamę...
Wybacz, Kelsey, nie mogę rozmawiać. Pogadamy potem, okej?
Pa.
Horace i ja będziemy wam kibicować z pierwszego rzędu.
Jak ładnie.
Wszyscy tam są, profesor. Boję się.
Nic nie szkodzi.
Rachel, pomóż Calvinowi.
Tak jak było na Gwiazdkę?
- Będziemy bać się razem. - Tak.
Okej, połamania nóg.
To znaczy „powodzenia”.
Jak wam się uda, mam dla was propozycję.
Jaką propozycję?
Jak dobrze wam pójdzie, kupię wam wszystkim boba nai cha.
- Tak! - Okej? Bawcie się dobrze.
Tak.
„Syn Naomi poślubił Rut,
ale potem nadszedł głód i nie było jedzenia.
Mąż i syn Naomi zmarli, więc Naomi i Rut były same”.
Mój mąż i syn nie żyją. Teraz jestem sama.
Ja jestem z tobą.
Nie, jesteś młoda. Znajdziesz kogoś innego.
Nie, zostanę z tobą. Teraz jesteś moją rodziną, dobrze?
„Tak Rut opuściła dom
i poszły z Naomi do Betlejem, gdzie mieszkał Booz”.
Booz miał wielką farmę
i Rut poszła do pracy w polu,
by mieć na jedzenie dla siebie i Naomi”.
Stary, patrz! Jaka ona jest piękna.
Wyluzujesz?
- Co znaczy „wyluzujesz”? - Spokojnie, ziom.
Jest taki przystojny.
A ty potrzebujesz męża.
Ciężko pracowałem. Jestem zmęczony.
Idę spać.
Zaczekaj.
Proszę.
Dobranoc.
Patrz, on śpi. Mam propozycję.
- Śpij przy jego stopach. - Co?
Wtedy będzie wiedział, że go kochasz. Idź.
- Okej. - Połamania nóg.
Bóg daje mi żonę.
Jestem powalony na łopatki.
„I tak Rut poślubiła Booza.
I żyli długo i szczęśliwie”.
KONIEC
Było świetnie. Jeszcze lepiej, niż myślałam.
- Dziękuję. - Okej.
Świetnie.
Świetnie im poszło, prawda?
Wszystko dobrze?
To moja historia.
Rut?
Mój dom...
daleko stąd.
Rachel, ta sama wioska.
Dzień Ojca, cała wioska świętuje.
Miałem wziąć ślub.
Jadę do Tajpeju po pierścionek.
Mówię ojcu...
wrócę na święto.
TRZĘSIENIE ZIEMI O SILE 6 STOPNI WSTRZĄSA TAJWANEM W DZIEŃ OJCA
Tylko paru przeżyło.
Jak ty...?
Po wszystkim...
Po?
Jestem zły.
Jak ty.
Jestem zła?
Chyba jestem.
Wściekła i zła na takie głupoty w porównaniu z...
W porządku.
Czucie jest w porządku, Kelsey.
Jest czas na wszystko.
Teraz Bóg daje mi rodzinę.
Kelsey.
Twoja siostra. To... chyba coś ważnego.
Halo? Liz?
Mówią, że mama ma tylko kilka dni.
Nie wiem, co robić, Kels.
Liz, wracam do domu.
Dziękuję.
Profesor.
Kochani.
RUT: OPOWIEŚĆ O ODWADZE I NADZIEI
Dziękuję wam.
Cześć, mamo.
Tu Kelsey.
Liz?
Idź sobie.
Teraz jest więcej opcji.
Tak. To prawda.
Nie zjemy wszystkiego przed...
Zaryzykuj.
Jak ma na imię? Harold?
Horace.
Kto go tak nazwał?
Nie wiem. Pewnie jakiś Kanadyjczyk.
Opowiedziałam o nim mamie.
- Kiedy? - Kiedy ze mną nie rozmawiałaś.
Nie wierzę, że powiedziałaś mamie przede mną.
Pewnie była zachwycona.
Zagraniczny romans.
Miłość ponad językami.
Tak jest?
Kochasz go?
Wszystko ma swój czas.
Czas narodzin i czas umierania.
Mam nadzieję, że to nie problem.
Nie.
Zawsze była dla mnie dobra.
Kochała cię.
Kels, przepraszam.
Dobrze? Nawaliłem. Popełniłem straszny błąd.
- Myślałam, że Bóg... - Nie.
Ja...
Bałem się.
Ale hej,
już...
już się nie boję.
Jestem gotów.
Kocham cię, Kels. Zawsze cię kochałem.
A co z Ashlyn?
Nie wyszło nam.
O nie, Braden.
Wyszło idealnie.
- Cześć. - Profesor!
- Zostaje pani. - Tak, zostaję.
Złożyłam propozycję, prawda?
- Gdzie jest Calvin? - Na angielskim z dziewiątą klasą.
- Idź po niego. Ma swoją herbatę. - Okej.
Gdzie jest pani siostra?
Przyjedzie za tydzień.
Cześć.
Buziak, buziak!
Całus.
Całus. Całus.
Możesz pocałować pannę młodą.
KONIEC
Tłumaczenie napisów: Joanna Kaniewska