Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
WYSTĘPUJĄ
Dzisiaj bądźcie wszyscy w klubie!
Jasne.
Musowo.
Ty też, nie wymigasz się.
- Czemu? - Na pewno wygramy.
Odpadam, oglądam film,
mama robi kolację.
Daj spokój.
Jesteś straszna.
Nie rozumiesz.
Andrea przyjdzie z chłopakiem.
Patrz.
- Brzydal. - Nie!
Czekaj! Zobacz.
Słaby.
Co z nim nie tak?
Nie mów, że jest brzydki.
Wzięłaś go z przeceny?
Straszna jesteś.
Dobra, przestańcie, przyjdę.
Chodźcie! Mamy zawody.
Ale przyjdziesz, nie?
Tak.
Twoja butelka.
Elsa!
- Trzymaj. - Nie zakładaj daszka.
Mam wrażliwą skórę.
Kobiety, 200 metrów.
- Gotowa? - Tak.
Jedziemy.
Na miejsca! Start!
Jazda.
Mocniej.
Co jest?
Jeszcze!
Dawaj!
Elsa!
SUPERNOWA
Niedługo zabierzemy ją na oddział.
Przykro mi,
musisz zostać na noc na obserwacji.
Czemu? Nie rozumiem.
Już mówiłem.
Ma małopłytkowość i podwyższone leukocyty.
Musimy ją zbadać.
Nie jadła dziś śniadania,
potem miała zawody,
była podekscytowana, może to grypa?
Przykro mi.
Położymy ją na hematologii.
Zrobimy badania, musimy mieć pewność.
Przyniosłam ci rzeczy,
tu masz spring rollsy.
Wszystko świeże.
Dostałaś smażone?
Pewnie.
Wyniki badań będą jutro rano.
Dzień dobry.
Przyniosłam kurczaka i puree.
Dziękuję.
Wszystko zabieracie?
Takie mamy zasady.
Musi pani już iść.
Nie mogę zostać na noc?
Pewnie.
O której podać śniadanie?
Mamo, nie martw się.
- Na pewno? - Tak, idź.
Pa, kochanie.
Dzwoń w razie czego.
Do widzenia, bardzo pani miła.
- Przepraszam, mogę? - Tak.
Pa!
Niektórzy rodzice są gorsi.
Odpoczywaj.
Nie będziemy pływać, dopóki nie wrócisz.
Jak się czujesz? Wiadomo coś?
Jeszcze nie.
Czekamy na ciebie.
Gdy wiązała swoje wygodne buty,
znienacka ugryzł ją
radioaktywny pająk.
Niemożliwe!
Aby sprzeciwić się wróżce,
która chciała,
by nosiła kryształowe pantofelki,
uciekła na inną planetę.
Tak Królewna Śnieżka
dołączyła do Avengersów.
Nie tak było!
Jest księżniczką, nie chłopakiem.
Ale została Avengerką. Lećcie spać.
- Nie! - Tak.
Matti, daj mi rękę.
Dobra, ale jutro
opowiedz nam o supernowej.
Obiecuję.
Idziemy spać.
Jutro będzie o supernowej!
Też przyszłaś posłuchać o gwiazdach?
Nie. Szukałam automatu.
Nie możesz się objadać.
Nie jesteś za młody na lekarza?
Jestem pielęgniarzem.
Czyli wiesz, gdzie jest automat?
Chcesz się przejść?
Nie rozumiem?
Pójść na spacer.
Dokąd idziesz?
- Możemy? - Chodź.
Co tu robisz?
Nie wiem, czuję się dobrze.
Mam lekką grypę.
Ale robią mnóstwo testów.
To rutynowe badania.
Możemy zrobić dodatkowe,
będzie wiadomo, co ci jest.
Ale tylko, jeśli się zgodzisz.
OK?
- Badania? - Tak.
Proste rzeczy. OK.
Połóż mały palec i kciuk na kolanie.
- Tak? - Dokładnie.
Na jednej nodze, zamknij oczy.
Utrzymaj równowagę. Świetnie.
Czy to nie jest dla pijanych?
Teraz to samo, ale na leżąco.
Jaja sobie robisz.
Dzięki.
Czuję się o wiele lepiej.
Nie wolno pożartować?
Jesteś pielęgniarzem?
Stażystą. Ale jestem dobry.
Ujdziesz.
Jeśli chcesz się tu zaczepić,
nie możesz się tak zgrywać.
A kto mówi, że chcę?
Elsa.
Jesteś ambitny?
Edo.
Obecnie chcę wygrać
konkurs przekąsek.
Jaki?
Nie jesteś moją babcią. Stresujesz mnie.
To nie bądź dzieckiem.
Konkurs przekąsek?
Pomyślałem, że jesteś miła,
ale po tym koniec z nami.
Serio? Trudno.
Masz też jedzenie między zębami.
Teraz lepiej?
Wreszcie.
Teraz jestem sexy?
Cześć, kochanie.
Halo.
Cześć, Elsa.
Mamy wyniki badań.
To ostra białaczka szpikowa.
Powinniśmy zacząć leczenie.
Pierwszym krokiem jest chemioterapia.
Nastąpiła remisja.
Jest o wiele lepiej.
Wyjdę z izolatki?
Tak.
Za kilka dni wypuścimy cię do domu.
Oczekujesz na przeszczep szpiku.
Niestety nie mamy dla ciebie dawcy.
Może być nim twoja matka.
Rodzice mają 50 procent zgodności.
Nie jest to najlepsze wyjście, ale całkiem niezłe.
Zajmę się tym.
Włożę leki do torby.
Pamiętaj, żeby je brać.
Nie odpowiadaj.
Niech spadają.
Pewnie.
Wreszcie na wolności!
Chciałem cię odwiedzić,
ale Carla nie pozwalała.
Obróć się.
Ładnie, wyglądasz młodziej.
Mam 17 lat!
Jak się czujesz?
Masz duże szanse na wyzdrowienie.
50 procent zgodności to dobrze?
Gdzie ty do szkoły chodziłeś?
Pamiętasz Mattię,
dzieciaka z onkologii?
Ma 10 lat
i 10 procent szans na wyzdrowienie.
Miałam straszne dwa tygodnie.
Nie mówię, że on ma lepiej.
Najgorsze za tobą.
Rozumiem.
Stałeś się jednym z tych
bezdusznych pielęgniarzy.
Edo, miałeś już kroplówkę?
Tak, dodałem lodu, smakuje jak szprycer.
Wracaj do pokoju.
- Gdzie? - Do jego pokoju.
Mam własne biuro.
Mogę mówić ludziom, co chcę. Ty będziesz pierwszy.
Kto tu jest bezduszny?
Jak się masz?
Dobrze. Mam przegląd techniczny.
Kilka tygodni badań,
przesmaruję silnik,
wyczyszczę filtry.
Serio?
Spójrz na mnie.
Myślisz, że żartuję?
Pół roku temu miałem przeszczep.
Opowiesz mi, jak to jest.
Kto jest dawcą?
Moja mama.
Nie masz rodzeństwa? Jest większa zgodność.
Jestem jedynaczką, bez ojca.
Nie baw się w pielęgniarkę.
Przykro mi z powodu taty.
On żyje,
to znaczy... właściwie nie wiem.
Zaraz zapyta o nieobecnego ojca.
Często tak masz?
Cały czas.
- Opowiedz w skrócie. - Dużym.
Odszedł, zanim się urodziłam,
nie wiem nawet, jak się nazywa.
Może to jakiś przechodzień?
Tak. I ma włosy na plecach.
Jak Ben Affleck.
Nie, Leonardo Di Caprio.
Wszystko jedno.
Przyszła twoja matka. Co jej powiedzieć?
Odesłałam ją, kazałam poczekać.
Zaraz przyjdę.
Na razie.
Czy przy białaczce
można jeść makaron z kozim serem?
Edo zaczął cię obserwować.
Co robisz?
Jestem na rejwie.
Gdzie chodzisz się bawić?
To jest ten konkurs przekąsek?
Nie, to ja przed tym, jak się zrzygałem.
Co robisz?
Jestem na rejwie.
I chodzisz się kąpać w Tybrze.
Pływasz kajakiem?
Jestem wioślarką!
Pływasz tyłem, wiesz?
Tak robi młodzież.
"Podróż śródlądowa". Czytałam, jak miałam 8 lat -
zmieniła moje życie.
Co za smutne dzieciństwo.
Goń się!
Nie rozumiem,
chcę wziąć odpowiedzialność na siebie.
O co chodzi?
Nie mogę być dawczynią.
Nie spełniam warunków.
Ma pani kłopoty z sercem.
To nie ma nic do rzeczy.
Biorę codziennie pigułki.
Nic mi nie jest.
To przejściowe.
I co?
Czekamy, aż zgłosi się dawca.
Nikogo nie ma.
Jest duża szansa.
Musimy czekać.
Nie ma mowy. Jedziemy do innego szpitala.
Czekaj.
Nie ma sensu.
Wszędzie są takie same przepisy.
Dobrze.
Pogadamy wieczorem przy kolacji.
Zobaczymy,
czy trzeba coś zmieniać.
Wiem, że jest wam ciężko.
Przykro mi.
Zdrzemnęłam się?
Tak.
Już zaczęła szukać twojego ojca?
Tak.
Wieczorem miała to zdjęcie na komputerze.
Chyba wiedziała, że nie może być dawczynią.
Na pewno? Gadałaś z nią?
Nie.
Zdjęcie było w mejlu.
Przesłał je znajomy, diler.
Zrobiono je
na festiwalu w Lago Lungo.
Nie rozumiem.
Jest twoją matką, porozmawiaj z nią.
To nie takie proste.
Postaraj się zrozumieć.
Sprawa jest niezwykła.
Mama nigdy nie mówi o ojcu.
Dobra, ale potrzebujesz przeszczepu.
Upewnij się, że go znajdzie.
Całe wieki tu nie byłyśmy.
Zawsze dobrze karmią.
Sprawdzam inny szpital.
Lekarze są tam lepiej poinformowani.
Wiem, że szukasz mojego ojca.
Widziałam zdjęcie.
Chciałam. Ale odpuściłam.
I tak by nie pomógł.
Czemu?
Ja się tym zajmę. Nie martw się.
Rozmawiałaś z mamą?
Tak, powiedziała, że go nie szuka.
I że on nie pomoże.
Czemu?
Nie wiem.
Nic mi nie mówi.
Rodzice zawsze coś ukrywają.
Moja mama uczy fizyki.
Jak się dowiedziała, że jestem chory,
zapłaciła 800 euro za wróżbę tarota.
Co robić?
Zwariuję.
Masz zdjęcie i adres.
Możesz znaleźć go sama.
Zdjęcie jest sprzed dwóch lat,
może był tam tylko przejazdem.
Nawet nie wiem, jak się nazywa.
Nie pojadę tam sama.
Sama nie.
Tylko ze mną.
Jak to?
Tak to.
Właśnie wyszedłem ze szpitala.
Miałem dobre wyniki badań. Wreszcie.
Świetnie. Ale nie chcę.
To prześlij mi zdjęcie, sam pojadę.
Zaraz cię zabiorę.
Chcesz jechać teraz?
Nie, poczekamy na Nowy Rok. Dawaj.
I zabierz kostium kąpielowy.
No, to jedziemy.
Jestem spięta, jakbyśmy robili skok na bank.
Pierwszy skok na szpik kostny w historii.
Napisałam mamie jakieś bzdury.
Nie przejmuj się.
Ustaw nawigację.
Mój ojciec może być
kumplem tego gościa.
Widać jakieś stoisko,
może festiwalowe.
"Król wypieków"?
Twoim ojcem jest król wypieków?
Nie, to jego kolega. Tata to ten drugi.
Wyguglowałaś nazwę?
Tak. Nic nie było.
Patrz na drogę!
Spokojnie.
Masz w ogóle prawo jazdy?
Nie interesuj się.
Nie?
A jak myślisz?
Od kiedy, od miesiąca?
Nie wierzę.
Na pewno?
Zaraz cię wysadzę.
Trzy, dwa, jeden...
Sama wysiądę, jeśli nie masz prawka.
A jeśli ma nową rodzinę?
Przestań.
Zupełnie mnie ścięło.
Był tylko jeden z czekoladą.
Nie oddam ci.
Masz truskawkowy.
Śmieciara.
Mama?
Powiedz mi, że to żarty.
Jesteś z kolegą? Kto to?
Poznałam go w szpitalu.
Też jest chory?
Teraz już nie.
Czy on wie, że właśnie skończyłaś chemię?
Daj mi dwa dni.
Kto to jest? Chcę z nim porozmawiać.
Sprawiałam ci kiedyś problemy?
Wcześniej nie.
Zadzwonię wieczorem. Słowo.
Spodziewajmy się helikopterów,
marynarki
i nurków.
Od czego tu zacząć?
Przepraszam.
2 nieodebrane połączenia: Mama.
Dziękuję.
Do widzenia.
Ta pani zna króla wypieków.
Tak?
I co?
Wyjaśnię ci po drodze.
Przepraszam, czy to pani stoisko?
Mówili nam, że pani kucharz
jest tutaj instytucją.
Król wypieków.
Nasz ma przydomek "Pan pieca".
Dzięki.
Przynajmniej coś zjedliśmy.
Rachunek.
Dziękuję.
Wstań. Ja zaraz przyjdę.
- Jak to? - Spokojnie.
Ogarnę to. Idź.
Chodu! Już!
Kurde!
Czekaj, głowa do góry. Trzeba zatamować.
Czy to normalne?
Bau, stój.
To tylko trochę krwi, nic szczególnego.
Pomóc wam?
Masz chusteczki?
Poszukam.
Zatkaj.
Usiądź wyżej.
Jak tam?
Dobrze.
Często tak masz?
Mam jeszcze jedną butelkę.
Przyłóż, jest zimna.
Przestraszyłaś się?
Jak tam?
Jeszcze leci, włóż chusteczkę.
- Ale awaria. - Poczekaj.
Dzięki.
- Jestem Mila. - Edo.
Elsa.
To jest Bau.
Jak miałam 10 lat, wydawało mi się, że to fajne imię.
Biedactwo. Dojdziesz do samochodu?
Tak.
- Chcesz jeszcze? - Nie.
W porządku?
Tak, dzięki. Cześć.
Hej, czekajcie.
Podrzucicie mnie?
Pokłóciłam się z chłopakiem
i nie mam jak wracać.
Dokąd?
Pracuję niedaleko, na kempingu.
Jesteś stąd?
Nie, dorabiam sobie i serfuję.
I jestem z Lorenzo,
jak nie zgrywa głupa.
Ty też potrafisz się wkurzyć.
Ja? Skąd?
Denerwuje mnie.
Flirtuje ze wszystkim, co się rusza.
Chyba ma coś za uszami.
Znalazłaś dowody?
Problem w tym, że nie.
Więc to ja mam paranoję.
Możesz jechać wolniej?
Chcę mi się rzygać.
Spokojnie.
Masz może wolny namiot?
Nie mamy gdzie spać.
Pewnie, coś wymyślimy.
Super.
Dzięki.
Widzicie?
Nawet do mnie nie podchodzi.
Zostawiłaś go na plaży.
Zasłużył sobie.
Tak nie rozwiążesz sprawy.
Wiem, gada jak moja babcia.
Przestań.
Mówię, że trzeba być obiektywnym.
Nie rozumiem cię.
Jak się dowiadujesz, że za pół roku umrzesz,
ciężko patrzeć obiektywnie.
Dzieciaki, co jest grane?
Patrz.
O czym myślisz?
Nie wiem.
Przepraszam.
Cześć.
Skąd te fajerwerki?
Jest jakieś święto?
Co to za impreza?
To Luciano, sprzedaje różne rzeczy.
Nad ranem fajerwerki,
w nocy inne rzeczy.
Haszysz, zioło, piguły.
Są świetne,
ale jak nie jesteś w nastroju,
nie polecam.
Co robimy jutro?
Nie wiem. Wyluzuj się.
O czym my pogadamy?
Nie wiem.
Opowiedzieć ci o supernowej?
Nie chcę.
Co to, czarna dziura?
Nie, takie fajerwerki.
- Wytłumaczę ci. - Czekaj.
Może to jest król "wybuchów",
a nie "wypieków".
Kurde.
Cześć.
Dobry wieczór.
Pokażę panu coś.
Dwadzieścia za gram.
Nie, chcemy wiedzieć, kto to jest.
Czemu go szukacie?
Zna go pan?
Nie. Dwadzieścia za gram.
Proszę.
Skończyłeś?
Co?
On wie, kto to.
Zapomnij. Idziemy.
Co się dzieje?
Mój ojciec i ten gość?
Nie wiem, czy chcę go znaleźć.
Co cię obchodzi ten facet?
Daj spokój. Nie chcę i tyle.
Słuchaj,
rozumiem cię.
Myślenie o śmierci
jest trochę jak sport ekstremalny.
Jak za dużo analizujesz, zarżniesz się.
Trudno jest trzymać myśli na wodzy.
Dobrze, nie jestem najlepszym
przykładem do naśladowania.
Masz rację.
Jesteś tam?
Tak, a tam jest Wielki Wóz.
Każdy to wie.
Dobrze, że tak na ciebie działam.
3 nieodebrane połączenia: Mama
Odpowiesz? Wariuję tu.
Boli cię głowa?
Łączyłem się z matką ziemią.
Straszna bestia.
Co z tym?
Weź.
Na pewno?
Wypal.
Dzięki.
Jak ci poszło z chłopakiem?
Jak zwykle.
Słuchaj,
czy ona jest chora?
Ma białaczkę.
Chce znaleźć swojego tatę.
Może być dawcą.
Pomożesz nam?
Dzień dobry!
Dzięki za koszulę.
Słuchaj,
Mila może nam pomóc.
Jak to?
Nie wiem.
Muszę się napić kawy.
Chodźmy.
Tylko powoli.
Tu jesteś.
Lorenzo w końcu zrobił coś dobrego.
Jak to?
Przyjaźni się z Luciano.
Dowiedział się, gdzie jest twój ojciec.
Świetnie.
Ma na imię Pietro,
mieszka niedaleko stąd.
Skończę podawać śniadanie i z wami pojadę.
Idealnie.
Powiedziałeś jej wszystko?
Może sama chciałam jej powiedzieć.
Elsa, mamy go.
Nie jesteśmy pewni.
Chcesz go znaleźć czy nie?
Tak.
To chyba ten dom na końcu drogi.
Dzwoni: Mama
Wysiadasz?
4 nieodebrane połączenia: Mama
Chodźmy.
Chyba nikogo nie ma.
Pomóż.
Oszalałaś...
To on.
"Podróż śródlądowa"
Wiedziałam.
To nie mogło należeć do mamy.
Słuchajcie.
Chyba wiem, gdzie go znaleźć.
To jest grafik restauracji LifeMusic.
Dziś wieczór.
Odbierz.
- Kto to? - Twoja mama.
Na pewno się martwi. Obiecałaś jej.
Jasne.
Napisz, gdzie jesteś, albo dzwonię na policję.
Nie teraz.
Zimna woda?
Tak.
Stresujesz się?
Nie.
Jak to?
Nie wiem.
Może dzięki tobie.
Myślisz,
że gdybyśmy się spotkali na imprezie,
coś by między nami było?
Mówisz, że mnie lubisz,
bo jestem chory?
Trochę to dziwne.
Nie, skąd.
Może bym cię nie zauważył.
Razem przechodzimy przez chorobę.
To nas zbliża.
I fajnie.
Ale powód jest zły.
Może źle się wyraziłam.
Może nasz związek też jest niewłaściwy?
Co to jest "niewłaściwy związek"?
A gdyby nie było nic?
Przesadzasz.
Dałem ci pół roku.
Chyba nikogo tam nie ma.
Myślałaś, co mu powiesz?
Po prostu.
Jestem twoją córką.
Mam białaczkę. Tylko ty mnie ocalisz.
Rozumiesz?
Pewnie jak to usłyszy,
ucieknie, gdzie pieprz rośnie.
Za kilometr skręć w prawo.
Na pewno chcesz, żebym został?
Tak, pójdę sama.
Dobra, poczekam tu.
Słucham.
Jestem Elsa.
Jestem zajęty.
Jestem córką Katii.
Matka wie, że tu jesteś?
Jak mnie znalazłaś?
Byliśmy na plaży.
Chcesz pić?
Sara, dasz nam wody?
Już.
Słuchaj...
Dzięki.
Kim jest tamten dzieciak?
Moim chłopakiem.
Co on wie?
A ty, co wiesz o mnie?
Nic.
To znaczy...
podobno nie chcesz mnie znać.
Nie uznałeś ojcostwa.
Nie do końca tak było.
No to jak?
Chcę cię poznać.
Chodzisz do szkoły?
Do liceum.
Myślałam o inżynierii lądowej.
Dobrze, że masz plany.
- Uprawiam też wioślarstwo. - Serio?
Jestem wioślarką, nie kajakarką.
Wiem, że to różnica.
Czemu właśnie to?
Baletu nie polubiłam.
Nie wszyscy się nadają.
Chcesz zobaczyć?
Jasne.
Tu jestem.
- Tutaj? - Tak.
Dobra jesteś. Ale zasuwasz!
Czemu wyłączyłaś?
Przeze mnie przegraliśmy.
- Wpadłaś do wody? - Nie...
Mam białaczkę.
Potrzebuję twojego szpiku.
Do przeszczepu.
Co mam zrobić?
Trzeba pobrać krew do analizy.
Gdzie się to robi?
Najpierw musisz uznać ojcostwo.
Nie mogę.
Nic nie ryzykujesz.
Czemu?
Nie jestem zainteresowany. Cześć.
Co się stało?
Odmówił. Idziemy.
Jak to?
Jest dupkiem, zapomnij.
Pogadam z nim.
Nie!
Nie możesz się wycofać.
Nie twój ojciec,
nie twój interes, OK?
Daruj, że nie dałem ci umrzeć. Mogłem wiedzieć.
Co?
Dla ciebie wszystko jest ciężarem.
Jesteś chamem.
Bawi cię to?
Strasznie. Nic nie kumasz.
I tak wszystko robisz dla siebie.
Wpędzisz mnie do grobu.
Nic ci nie jest?
Jak mnie znalazłaś?
Jego znalazłam.
Miałaś rację, przepraszam.
Nie, to prawda.
On nie chce mi pomóc.
Wiem.
Ale teraz ja się tym zajmę.
Zostań tu.
Czekaj!
Co jest? Obudź się.
Wezwij karetkę.
Nie wierzę, że mnie okłamał.
Mówił, że wyzdrowiał.
Nie myśl o tym teraz.
Kochasz go?
Też kiedyś kochałam.
Twojego tatę. Bardzo.
Dużo też cierpiałam.
Musisz mi wszystko powiedzieć.
Byliśmy dzieciakami.
Takimi jak ty.
Obracaliśmy się wśród... dealerów,
złodziei.
Nie dlatego mi się podobało.
Chodzi o adrenalinę.
Byliśmy...
głupi i lekkomyślni.
A potem zaszłam w ciążę.
A on się zmył?
Nie, ja powiedziałam,
że koniec z tym.
On się zgodził.
Chyba nawet się starał.
A potem przyszła policja
i aresztowała go
za przemyt narkotyków.
Nic nie wiedziałam.
Powiedz, że to nieprawda,
bo zwariuję.
Byłam w siódmym miesiącu.
Poszłam go odwiedzić
i powiedziałam, że ostatni raz się widzimy.
Dwa lata później usłyszałam,
że uciekł z więzienia.
Nie szukał mnie, nie?
Chciałam cię chronić.
Jasne.
Chodź.
Masz pięć minut.
Uroczy jestem, co?
Czemu nic nie mówiłeś?
Zdejmij maseczkę, nie rozumiem cię.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Chciałem przez moment być szczęśliwy.
Bez myślenia o konsekwencjach.
I tak bym się tu znalazł.
Było fantastycznie.
Zrobiłbym to znowu.
Miałam rację, zrobiłeś to dla siebie.
Nie, dla nas.
Pół na pół.
Dobra, może trochę bardziej dla mnie.
Dobra.
Jak poszło z ojcem?
Zniknął.
Był przestępcą.
Prawdziwym.
Chyba udało mi się wcisnąć mu
numer telefonu do kieszeni.
Może zmieni zdanie.
Przestań.
Już się sobą nie przejmuję.
Ja tak.
Pamiętasz mój zeszyt?
Leżał na nocnym stoliku.
Weź go, zostań animatorką.
Nie.
Nie przejmiesz schedy po mnie?
Przestań.
Nie powinniśmy go wypuszczać.
Przepraszam.
Mówił, że czuje się dobrze.
Śpisz?
Nie.
- A ty? - Też nie.
Głupio jest śnić o spaniu.
Prawda.
Tęsknię.
Czemu? Jestem tu.
Szkoda, że przez fajerwerki nie widać gwiazd.
Patrz, są zielone!
Jak się czujesz?
Co z dawcą?
Znalazłam śmieszne zdjęcie.
Jesteście na nim z Edo.
Pokażę ci.
Nie.
Nie możesz jeść o tej porze.
Ty też.
Co chcesz?
To.
Opowiesz nam historię?
Poszedł do Iron Mana
i poprosił o pożyczenie zbroi.
Wraca od wilka...
Nie tak było.
Nie potrafię.
Chodźmy spać, już późno.
Tam jest.
Dzień dobry.
Cześć.
Miałam ci to dać.
Dzięki.
Nie wiem, co powiedzieć.
Przy okazji:
czasem sprawdzam telefon Edo.
Znalazłam SMS od twojego ojca.
Zapisałam ci jego numer
w razie czego.
Cześć.
Nie ma słabych historii, tylko te źle opowiadane.
Jesteś gorszy, niż myślałam,
ale cieszę się, że cię szukałam.
Są podróże, które trzeba odbyć,
nawet jeśli na końcu
czeka nas coś złego.
Masz coś dobrego - kajak pod sufitem.
Smaczne?
Specjalność zakładu.
Mogę o coś spytać?
Pewnie.
Gdybym się nie urodziła,
co byś zrobiła?
W ogóle o tym nie myślałam.
Mam się nie przejmować,
że nie dałam ci zostać kimś innym?
Kim?
Baleriną albo muzyczką.
Spójrz na mnie.
Cześć.
Co mam zrobić?
Jest pan tatą Elsy?
Tak. Ale prawnie nie uznałem ojcostwa.
Miewaliśmy takie przypadki,
możemy przyspieszyć procedury.
Zdarzył wam się kiedyś zbieg?
Nie.
Nikt nie odmówi panu prawa
bycia dawcą dla córki,
ale trzeba to zrobić legalnie.
Jasne?
Tak?
To ja.
Podobno zabrali ci telefon.
Wciąż lubisz czytać?
Pewnie.
Może już znasz.
Dzięki.
Chyba zrobiłem to też dla siebie.
Gdzieś to już słyszałam.
Co?
Nieważne.
O co chodzi?
Mama mi powiedziała,
że jak byłeś w więzieniu,
kazała ci się ze mną
nie kontaktować.
Nie wiem.
Może gdyby mi powiedziała,
że czekacie na mnie,
poddałbym się karze.
Wyszedłbym wcześniej za dobre sprawowanie.
Może.
Jak to?
A może wciąż byłbym dupkiem.
Naprawdę nie wiem.
Dobra.
Mogę o coś spytać?
Czemu wioślarstwo?
Podobno jest lepsze.
Uwierzyłaś w to?
Lubisz pływać tyłem?
Nie.
Serio, spróbuj na kajaku.
Dobra.
Obiecujesz?
Udało się pobrać szpik. Wybudza się.
OK, jutro twoja kolej.
Absurdalny pomysł, nawet gorszy.
Nieważne.
To nielegalne.
Nie myśl o tym teraz.
Podpisał pan się w sekretariacie?
Nie.
Proszę za mną, to zajmie chwilkę.
Wejść.
Idziemy.
Tutaj podpis. Na drugiej stronie.
Co się dzieje?
Puść nas.
Proszę.
Łatwiej uciec niż z więzienia.
Oszalałaś.
Idź.
Jeśli pójdzie źle, możesz mnie odwiedzać w więzieniu.
Jak się uda, nie zobaczymy się przez jakiś czas.
Dobra.
Przyzwyczaiłam się.
Idź.
Boże, ale się guzdrzesz.
Pospiesz się,
mam tylko tydzień wakacji.
Trener się spóźnił.
Dobra.
Zmienię muzykę.
Wybucha z niszczycielską siłą,
emanując bardzo jasnym światłem.
Może uwolnić więcej energii,
niż mają całe galaktyki.
To się właśnie dzieje przed śmiercią gwiazdy:
uwalnia energię.
I zmienia nasz wszechświat.
To właśnie jest supernowa.
Reżyseria
Wystąpili
Wersja polska na zlecenie HBO Hiventy Poland
Tekst: Bartosz Weber