Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tuloy ang sayawan dito
sa ikatlong taunang State Regional Swing Championships.
Sumasayaw ngayon sina Christine Sims at Alex Ivanov.
Magkasama silang sumasayaw mula noong teenager pa sila.
Alam mo ang nabalitaan ko? Engaged na sila.
Ang ganda ng taong ito para kina Sims at Ivanov,
at ganoon din ang finals na ito.
Kahanga-hanga ang kanilang cha-cha at rumba at kapana-panabik ang swing.
Kung manalo sila,
may tsansa silang magawa ang isang bagay na wala pang nakakagawa.
Ibig sabihin, tatlong magkakasunod na pambansang kampeonato.
Tingnan natin kung tuloy pa rin ang kanilang napakagandang taon.
Naku.
Wala na sila dahil sa pagdulas na 'yan.
PAGKALIPAS NG WALONG TAON
IPINAGDIRIWANG NG SIMS' GENERAL STORE ANG PISTANG ANI NG APPLETON
- Ano'ng itsura? - Ang ganda, Papa.
- Iakyat ko kaya nang ilang pulgada? - Perpekto na.
Sige, sabi mo.
- Iligpit natin 'to. - Okay.
Ayan na.
Kaarawan ni Andrew sa Sabado.
Nangako akong gagawan ko siya ng sikat kong Linzer torte.
- 'Yong may raspberry jam? - Tumpak.
Masuwerte siya.
Magkano ang lahat?
Dalawampu't apat at limampu.
Naku.
Naiwan ko ang pitaka ko sa bahay.
Bayaran mo na lang sa susunod. Dapat may raspberry jam ang Linzer torte.
Ano'ng gagawin ko kung wala ka, Jennifer?
Gng. Gregory!
Christine! Nakauwi ka raw.
Ibinalita yata ng nanay ko sa buong bayan bago pa lumapag ang eroplano ko.
Anak, 48 oras ka pa lang nakabalik. Di kita pinapatrabaho.
Masaya akong tumulong.
May dalawang kamay ako, at gumagana pa naman sila.
- Magtatagal ka ba rito? - Ilang linggo.
May bagong trabaho siya sa Seattle. Ano nga ba?
Nasa consulting firm ako, na nagdadalubhasa sa human resources...
Human resources...
...at mga optimization strategy.
Anuman ang sinabi niya.
Pero sa Seattle pa? May trabaho naman dito sa Appleton.
May kasamang opisina ito sa sulok at tanawin ng Space Needle.
Honey, may kailangan ka pa para sa pista?
Dalhin mo ang mga halaman mula sa likod.
Sige. Okay.
Saan ka pupunta?
Sabi mong wag kang tulungan. Kaya si Papa na lang.
May punto siya.
Anak, malapit nang magtanghalian. Magkikita kami ng ama mo sa bahay.
- Ikaw kaya ang magsara? - Sige.
Sige.
PASENSIYA NA PO SARADO KAMI
TUMULOY PO KAYO BUKAS KAMI
Pwede ba?
- Maraming salamat. Saglit lang ako. - Wag kang magmadali.
- Magsasara ka na? - Isang oras lang para magtanghalian.
Maliit talaga ang bayan, ha?
Okay.
- May maitutulong ba ako? - Ayos lang ako. Salamat.
- Napuntahan ko na yata lahat ng pasilyo. - Dalawang beses.
Sabihin mo ang hinahanap mo, Sasabihin ko kung malapit o malayo ka.
Papel, ruler, pandikit...
Sa gilid. Ang pasilyong di mo pinuntahan.
Tama. Basta...
Sorry.
Diyan...
Diyan 'yan nakalagay.
Sorry. Matagal na akong di nakapunta sa totoong tindahan.
Karaniwang nagpapahatid ako ng mga bagay gamit ang app, at...
Oo. Walang pila. Walang kausap na mga kahera.
Di naman sa di ako nag-enjoy kausapin ka.
- Ayos. Nakakatuwa. - Aba, salamat.
Sorry. Kaya lang...
Ang haba ng araw na ito, at ilang linggo na akong di makatulog nang maayos.
May chamomile kami.
- O valerian. - Talaga?
Oo. Isang ugat 'to. Bilib na bilib dito ang lolo ko.
Tatlumpung minuto bago matulog, at parang sanggol ka.
Salamat, pero itong mga sinadya kong puntahan na lang muna.
Sige.
At glitter. Glitter.
KUNG SAKALI LANG
- Magandang umaga. - Magandang umaga.
Ilang itlog ang gusto mo?
Toast at kape lang ako. Para sa akin ba ito?
Akala mo bang hahayaan kitang lumabas nang walang laman ang tiyan?
- Ano'ng kinakain mo sa paaralang 'yon? - Kinakabahan akong sabihin sa 'yo.
- Dalawang itlog po. - Tamang sagot.
- Naku. - Ano'ng nangyari sa 'yo?
Nakatakas ulit si Charlotte.
Mga bota!
Sorry.
Nakita ko siyang nagpapastol sa likod.
Isang buong bukiring puno ng damo. Pangarap niya 'yon.
Ewan ko. Tatlong beses ko nang inayos ang kural niya sa nakaraang buwan.
Nakakatakas pa rin siya.
Ewan ko kung mas matigas ang ulo mo o ng kambing.
- Ako alam ko. - Tahimik.
Kunan mo kaya ang ama mo ng kamiseta mula sa labahan.
Oo. Sige.
Salamat, anak.
Naku naman.
ABISO NG PAGTAAS NG UPA: SIMS' GENERAL STORE
- Nananalo si Charlotte. Alam mo 'yon. - Alam ko.
Mama? Papa?
Ano ito?
Nagbago ang may-ari ng bangko sa nakaraang taon,
at nang pumasok ang mga bagong may-ari, may dala silang mga pagbabago.
Itinataas nila ang upa sa ilang lugar sa bayan.
Magkano?
Nang malaki.
Ba't di ninyo sinabi sa akin?
Ayaw naming mag-alala ka.
Akala namin, kung may kaunting oras, makakahanap kami ng solusyon, pero...
Ano'ng ibig sabihin nito? Isasara ba ninyo ang tindahan?
Hindi, may mga party na interesadong kunin ang pag-upa.
Maganda ang lokasyon.
Kukunin ito para iligtas o gawin itong ibang bagay?
Di natin alam. Baka may makakita rito bilang magandang pamumuhunan.
Sa ngayon, lulubusin lang namin ang natitirang oras.
Kailangan nating labanan ito.
Wala na tayong magagawa.
- Chris? Saan ka pupunta? - Babalik ako.
Paano ang almusal mo?
- Hi, Candace. - Hi, Christy.
Pwede ba si Ben?
Ay, sorry. Wala siya ngayong linggo. Nasa cabin niya.
Pero kung mahalaga, Pwede ko siyang subukan.
May tanong lang ako. Pwede namang maghintay.
Kung gayon, subukan mo kaya si G. Russell.
- Si G. Russell? - Sumali siya sa amin ilang buwan na.
Gusto ni Ben na maglaan ng oras sa pamilya niya, kaya kinuha niya siya.
Kung may tanong ka, may mga sagot siya.
Dati siyang nagtatrabaho para sa isang kompanya sa Chicago.
- Nakakaloka 'no? - At ngayon narito siya?
May kasama siya ngayon, pero kung gusto mong maghintay...
Itago mo lang ang lahat ng resibo kung plano mong ibawas ang mga gastos,
at kung may tanong ka, puntahan mo kami o tawagan mo kami.
- Okay. Ayos. Maraming salamat. - Walang anuman.
May dala ako para sa 'yo. Galing sila kay Penny.
Sino si Penny?
Ang inahin ko.
Wow. Hindi... mo kailangang gawin.
Maliit na bagay lang 'to.
Christine!
- Hey! Balita ko narito ka. - Hey.
- Masaya akong makita ka. - Ikaw rin.
- Magkita tayo sa perya. - Bye.
- Salamat. - Salamat.
G. Russell, may tanong si Christine para kay Ben.
- May oras ka bang sagutin 'to? - Sige.
Hello ulit.
Hello.
Nagkakilala na kayo?
Kahapon, kami'y...
Kumusta ang tulog mo? Ayos ang itsura mo.
Maayos. Salamat.
Ah, ang valerian.
May tanong ka?
Hihintayin ko na lang si Ben. Alam niya ang kasaysayan ng pamilya namin.
Pero salamat, G. Russell.
Matthew.
At kung magbago ang isip mo, narito lang ako.
Okay.
Gusto mo ba nito?
Allergic ako.
Nakatira ako sa bukid.
- Di ko alam ang gagawin ko sa mga ito. - Iprito, i-poach o i-scramble.
Okay.
Magkita tayo mamaya?
Gagawa ba ng matamis na tsaa ang nanay mo?
Oo. Dumaan ka. May isang baso para sa 'yo.
Ano'ng mayroon mamaya?
Ang Pistang Ani sa Main Street.
Tumawag si Gng. Tremblay.
Medyo mahuhuli siya sa appointment niya.
Ayos lang. Ipatuloy mo siya pagdating niya.
Di naman niya ako babayaran ng mga itlog din, 'no?
Di lahat ng tao rito ay may manok.
May mga bubuyog siya.
Ma, kanina, may limang taong
nagsabi sa aking biyaya ang general store.
Kailangan ito ng Appleton.
Sang-ayon ako, pero wala tayong magagawa.
Sandali lang. Di ba "Kung gusto, may paraan"?
Lahat ng bagay may hangganan. Kahit 'yong magagandang bagay.
Teka lang, ah.
Hey.
Ang ganda, 'no?
Mga gerbera sila, di ba?
Maalam ka sa mga bulaklak.
Nagtanim ako sa hardin ko, pero nalanta sila.
Kailangan nila ng araw. Marami bang puno sa bakuran ninyo?
May isang malaki.
Baka dahil doon.
Mag-isa ka lang ba?
Hindi, may kausap lang ang tatay ko. Dad!
Taylor, ilang beses ko nang sinabi sa 'yong magpaalam muna?
Sorry, Dad. Gusto ko lang tingnan ang mga bulaklak.
Oo.
Hi ulit. Ulit.
Hi.
Nagtataka ka ba
kung ba't tatlong beses na tayong nagkita sa huling 36 na oras?
Maliliit na bayan. Kahit sukat ng sapatos mo malalaman ko.
Sabi niya ang puno raw ang dahilan kung ba't di tumutubo ang mga bulaklak ko.
Posibleng dahilan. Di masamang simula.
Makakahanap tayo ng ibang lugar.
Alam ko 'to! Natutunan namin sa klase ng panlipunang sayaw. Pwede ba?
Sige lang. Manonood ako.
Ipinatala ko siya sa Inspire Dance Studios.
Naisip kong isang paraan 'to para makipagkaibigan siya.
Gustong-gusto niya.
Kailan kayo lumipat sa Appleton?
Halos tatlong buwan na ang nakalipas.
Siya ang dahilan kung ba't ako bumili ng pandikit at ruler.
- Isang proyekto. - Tama.
- Sige na, Daddy! - Ano? Ako'y...
Naku.
Di ko alam ang mga hakbang. Heto na.
Simula kailan ka di sumasali sa do-si-do?
Tinutulungan ko si Mama sa stand.
Kaya niyang wala ka nang isa o dalawang minuto.
- Sige, okay. - Halika na.
At magpalit.
Ah, ayan na siya!
- Oo. Ayan. Kasama mo ba si... - Okay.
Di ko alam ang ginagawa ko. Unang do-si-do ko 'to.
- Magaling. - Salamat.
Aaminin kong pinilit ako ng nanay kong matutong sumayaw noong binatilyo ako.
- Talaga? - Oo.
- Ito kaya? Iyan ay... - Ano'ng... Di sila...
Hinahamon mo ba ako? Okay. Sige lang. Kapag nasa Roma...
- Aba! - At pagkatapos...
At isang lasso move. 'Yan ang ibibigay ko sa 'yo.
May kaunting country din ako.
Oo nga. Ang galing mong sumayaw.
- Gaano ka katagal sumayaw? - Limang taon.
Nagustuhan mo siguro.
Oo, ako lang ang lalaki sa isang klase ng mga babae. Medyo nagustuhan ko.
- Pupuntahan ko na ang aking... - Sige.
May gardening party ang mga magulang ko bukas. Gusto mong pumunta? Kayo ni Taylor?
- Isang party? - Oo. Masaya 'to.
Para makilala ninyo ang mga kapitbahay.
- Ayos. Gusto namin 'yan. Salamat. - Mabuti.
42 Oak Grove. 10:00 a.m.
42 Oak Grove, 10:00 a.m. Darating kami.
- Okay. - Salamat. Hey, baby girl.
Salamat, ha.
'Yon ang unang do-si-do ko!
- Hi. - Diyos ko po!
Ayan siya. Nabalitaan kong narito ka pero di ka pa dumaan sa studio.
'Yon ang susunod kong pupuntahan.
- Na-miss kita. - Ako rin.
Naku, at maganda ang timing mo.
Gusto mo bang bumili ng isang raffle ticket o kahit sampu?
Sige.
Nag-iipon kami ng pera para sa field trip.
Dadalhin ko ang dalawang klase ko sa State Regional Swing Competition.
Sa lungsod ngayong taon.
Lalaban ka ba? Siguro sa dibisyon ng 35 at higit pa?
- Naalala mo noong parang ang tanda no'n? - Oo. Talaga.
Dapat sasali ako, pero dahil sa quad ko,
mas mabuting hindi.
Pero malaki ang premyo ngayong taon.
- Wow. - Di ba?
Dito.
- Hapunan ngayong gabi? - Sige.
- Pumunta ka sa studio pagkatapos magsara. - Okay.
- Okay? Ayos. - Mabuti.
Parang ang tagal na.
Nami-miss mo ba?
Medyo. Matagal 'tong naging malaking bahagi ng buhay ko, pero...
Dahil sa kung paano 'to nagwakas...
Gusto kong dumaan ka sa mga klase habang narito ka.
- Matutuwa ang mga estudyante. - Sige. Oo naman.
Naaalala kong pumupunta tayo sa tindahan pagkatapos ng klase at nagmemeryenda.
Hinihimok tayo ng nanay kong pumili ng malulusog na pagkain.
- Gano'n pa rin siya sa mga estudyante ko. - Talaga?
Nalaman kong di na nila kayang patakbuhin ito nang mas matagal.
Ano? Ayos lang ba sila?
Oo. May kinalaman sa bangko.
Di ko maisip ang bayang ito na walang Sims' General Store.
Alam kong makakaisip ako ng solusyon kung may sapat na oras lang ako.
Sayang at di ka na lumalaban sa sayaw.
Hindi.
Mukhang medyo mahirap, pero nanalo ka na dati sa Kompetisyon ng Estado.
Ilang taon na akong di sumasayaw.
- May ilang linggo ka para mag-ensayo. - Kailangan ko ng milagro.
Pero mabibigyan ka ng premyo ng oras.
Kahit man gusto kong sumali...
- At gusto mo. - Sino'ng isasayaw ko?
Pwede mong tawagan si Alex.
Seryoso ka ba? Una sa lahat, kasama niya si Kelly.
Kakakasal lang ni Kelly. Isang taong bakasyon.
Nangako akong di na ako lalaban kasama niya ulit. At seryoso ako.
Alam kong dinurog niya ang puso mo.
Pero kung may panahon para isantabi 'yon, ito na kaya, di ba?
Sige. Tara na.
Tingnan mo ang kamalig. Ang cute!
Ang ganda rito.
Tandaan mo ang mga patakaran ng etiquette.
Magsabi ng pakiusap at salamat, walang siko sa mesa,
at tumulong kung pwede.
Susubukan ko.
Mabuting ama.
- Hey! - Hello!
- Nakarating kayo! - Nahanap namin. Oo.
At nakakurbata ka.
Oo. Akala ko sinabi mo garden party.
"Gardening" party.
Magtatanim ng bulaklak...
-"Gardening." Nakaligtaan ko ang "ing". - Oo.
Pasensiya na.
Kung ayaw ninyong sumali, ayos lang. Kasi ang ganda ng jacket.
Salamat.
Pero hindi, magtatanim kami nang may estilo.
Buti naman.
At nakilala mo na ang anak kong si Taylor.
Hey, Taylor. Masaya akong makilala ka. Ako si Christine.
Masaya akong makilala ka, Christine.
Uy, Ma? Mayroon ba tayong mailalagay sa ibabaw ng damit ni Taylor?
Malamang mayroon. Sumama ka sa akin, Bb. Taylor.
Oo. Sige lang.
- Ang bait. Salamat. - Oo.
Ito ay...
- Ayos 'to. - Oo.
Baka weird 'to. Unang beses ko 'to sa totoong bukid.
- Tagalungsod talaga ako. - Bagay ang bihis mo.
- Oo, tama. - Gusto mo ng tour mamaya?
Gusto ko 'yon.
Okay. Oras na para sa "gardening".
- Sundan mo ako. - Okay.
Uy, kayong lahat. Ito si Matthew.
Kumusta kayong lahat.
- Narito siya para mag-garden. - Oo. Kahit na gayak na gayak ako.
Di ako takot na madumihan. Baguhan ako. Papagtrabahuhin mo ako.
Oo.
Ngayong maayos na ang lupa,
gusto mong isang talampakan ang lalim ng mga butas para sa mga ugat.
Ngayon, magpares tayo at magsimula.
Pwede tayo?
Oo naman.
Paano naman ang tatay mo?
Pwede kita maging partner, pogi.
Aba, siyempre.
- Sige. - Papunta na kami.
Okay. Oo.
- Ayos 'yan. - Dito.
- Itatanim natin nang isang pulgada. - Isang pulgada.
Oo, perpekto! Alam mo na pala.
- May guwantes tayo. - Tingnan mo 'yan.
- Ayos ba? Ano sa tingin mo? - Di 'yan ang tamang damit sa gardening...
- Napakarangya. - May guwantes ka.
Maghukay ka. Maghukay ka diyan.
- Ayan. Magkatugma tayo, Gng. Gregory. - Gusto ko 'to.
Oo. Gusto nating pantay ang pagitan. Tamang-tama. Mabuti.
Kung mga bulb sa tagsibol sila, ba't sila itinatanim sa taglagas?
Kailangan nila ng lamig para mamukadkad.
- Dito. Ikaw na ang susunod. - E kung masira ko?
Kaya mo 'yan. At narito ako.
Ayan.
Perpekto.
Ayos ang lahat. Pero kulang ng apple cider.
Okay.
- Mukhang mabait si Matthew. - Oo.
Maayos ding manamit.
Di kami nagkaintidihan, pero ayos lang sa kanya.
Magandang ideya bang magsimula ng relasyon
bago ka lumipat sa kabilang dulo ng bansa?
Naku. Mali yata ang pagkaintindi mo. Mabait lang ako.
Nagkamali ako.
Tumawag si Ben. Dumaan ka raw sa opisina niya.
Inisip ko baka makatulong siya.
Alam mo, nakausap namin siya. Siya ang una naming tinawagan.
Walang makatwirang paraan para mabilis na maipon namin ang pera.
Iniisip ni Amanda na dapat akong lumaban sa State Regionals.
Akala ko tumigil ka na sa paglaban sa sayaw.
Pero masasagot ng premyo ang pagkakaiba sa upa
nang higit isang taon.
Nasa tamang lugar ang puso mo, pero...
Sana wag mong akuin itong responsibilidad.
Maganda ang kinabukasan mo.
Ayaw kong pabigat ang mga alalahanin namin.
Akin din ang mga alalahanin ninyo.
Pero malamang di mangyayari ang kompetisyon sa sayaw na 'to.
Wala akong partner.
- Maghahanap tayo ng solusyon. - Sigurado ako.
Sorry. Naisip kong baka kailangan mo ng tulong sa apple cider.
Salamat, Taylor. Napakamaalalahanin mo.
Ito ang pangatlong patakaran.
Ano'ng tinatanim ninyo rito?
Lettuce, kamatis, lahat ng uri ng gulay.
At ibinebenta namin lahat sa tindahan.
At ano naman 'yon?
Aba, ang likod. Matagal nang di ginagamit 'yan.
Noong bata pa ako, may juniper fields kami dati.
Pero wala silang tauhan para mapalago ito,
kaya ngayon, minsan doon pinapastol ang mga kambing.
- Ang cute. - Oo.
- Ano'ng pakiramdam ng lumaki sa bukid? - Dito ko yata nakuha ang etika sa trabaho.
Dati akong tumutulong bago ako naging abala sa sayaw.
Ang daming dapat gawin bago sumikat ang araw.
Hanga ako sa ganoong dedikasyon.
At ang kakayahang di tulugan ang alarm sa umaga.
Halos walang magsasakang may insomnia.
Pagkatapos ng isang nakakapagod na araw,
tulog-mantika ka talaga pagtama ng ulo mo sa unan.
Kailangan kong subukan 'yon.
NANALO ANG MGA LOKAL NA MANANAYAW SA STATE REGIONALS
SERTIPIKO NG PAGKUMPLETO IGINAWAD KAY CHRISTINE SIMS
Taylor, tara na. Nasaan ka?
Hey. Nandiyan ka pala. Ano'ng mayroon?
Tingin ko hindi sila mabubuhay. Inilayo ko sila sa lilim.
Baka iba ang dahilan.
Bakit walang tumutubo? Ano'ng ginagawa kong mali?
Ewan ko, anak. Sana makatulong ako. Di ko...
Alam kong naiinis ka.
pero malulutas mo 'to dahil napakatalino mong tao.
Namana mo 'to sa 'kin.
Kaya mo 'to. Pero may klase ka ngayon. Tara na. Malulutas natin 'to.
Okay.
Sige, baby girl. Babalik ako para sunduin ka nang 5:00.
Akala ko pupunta ako kina Cammie.
Maaga ang labas ko, kaya ikaw, ako,
at espesyal na lasagna ni Papa ang abot natin.
Alam mo ba na propesyonal na mananayaw dati si Christine?
Hindi.
Talaga?
Sabi ni Bb. Amanda anim na taon siya sa dance circus.
Ah, "circuit."
Magaling siya. Napanood ko ang video niya kagabi.
Nag-aral ka ng sayaw noong kaedad kita.
- Tama, Papa? - Tama ka.
Magaling ka ba?
Ayos lang ako, pero nalamangan mo ako roon.
Pero kahit matagal na 'yon, di mo talaga nakakalimutan, di ba?
Pagbibisikleta kaya.
- Okay. Sabihin mo na. - Ano?
- May pakay ka. - Wala.
Ikaw...
May malaking kompetisyon sa sayaw, at kailangan ni Christine ng partner!
Naku, anak, sa tingin ko mayroong mas magaling kaysa sa akin.
Sabi mo pag may nangangailangan ng tulong, dapat tumulong tayo. Pangatlong patakaran.
Tama. Ang libro ng etiquette.
Kung may kinalaman sa mga bawas sa buwis, kaya ko 'yon,
pero sa tingin ko, di ko yata kaya 'to.
Pero napakabait niya sa atin.
Alam ko, anak.
Napakaganda ng ideya mo.
Napakabait mong tao, at mahal kita.
Okay. Magsaya ka. Magkita tayo mamaya.
Sige. Medyo iba ang klase ngayon.
May espesyal na bisita tayo.
- Wow! Ang galing niyang sumayaw! - Sakto ka lang.
- Kilala ninyong lahat si Christine Sims. - Hello!
Alam din ninyong si Christine ay isang mahusay na mananayaw.
- Napanood na ninyo ang mga video. - Wag ninyong hanapin.
Makakasama natin si Christine ngayon at magbibigay siya ng payo.
Masaya akong makasama kayo.
Alam ninyo, dito ako nagsimula.
Dito sa dance studio na ito, ilang taon na ang nakalipas.
Wow
Ang mahigpit na tiyan ang sikreto sa pagliko.
Kaya kumapit sa bar at higpitan ang tiyan.
Mabuti. Pagkatapos, mas madaling umikot. Tingnan ninyo.
Kita mo?
Higpitan mo ang tiyan mo. Magkadikit ang mga takong. Mahigpit.
Magkadikit ang mga takong. Mga daliri sa paa... Oo. Perpekto. Ayos.
- Maraming salamat sa pagpunta ngayon. - Nagustuhan ko sobra.
- Paumanhin, Christine? - Hey!
Inilipat ko ang mga bulaklak ko. Di yata gumagana.
Isang araw pa lang,
pero kung gusto mo, pwede akong pumunta.
- Talaga? - Pag sinabi ng tatay mo na ayos lang.
Hey, T. Tara na.
Sa tingin ko, papayag siya.
- Christine! - Hey!
- Salamat sa pagpunta. Hi. Wow. - Hi! Hey.
Okay. Tingnan natin. Oo.
- Ito ba? - Oo.
Okay. Oo.
Maraming clay sa lupang ito.
Nilipat mo ba ang lupa mula sa bakuran at inilagay mo sa mga planter?
Medyo. Di ko...
Ayos lang. Nagbebenta kami ng magandang soil starter sa tindahan.
Maliban kung gusto mong bumili online, dahil mas madali 'yon.
Dadaanan ko bukas ng umaga.
Okay. Ipapatabi ko sa nanay ko.
At ilang marigold din.
Napakaganda nila rito. At tutubo sila.
Mahilig ka sa lasagna?
Oo.
Gusto mo bang makipaghapunan sa amin?
Sige. Okay.
- Bilang pasalamat. Oo. Sige na. - Okay.
Di ko alam ang ginagawa ko.
Ang pagluluto, sa kabilang banda...
Gumagawa si Taylor ng takdang-aralin,
pero pinapangako niya ako na di tayo magsasaya nang wala siya.
- Napakabuti niyang bata. - Siya ang lahat sa akin.
- Ano'ng ginagawa mo? Bisita ka namin. - Ayos lang.
Napakabait mo, tinulungan mo kami sa hardin.
Mukhang importante sa kanya.
Oo. Buweno...
May rooftop garden kami sa huling apartment namin...
Heto.
...at malaki 'yon, at maraming bulaklak,
at paboritong lugar niya 'yon sa buong mundo.
Ba't kayo umalis ng Chicago?
Gusto kong ilabas si Taylor sa lungsod.
Naisip kong maganda ang panibagong simula para sa kanya. Mabuti para sa amin.
Namatay ang asawa ko dalawang taon na, at ang lugar na iyon ay maraming alaala.
- Sorry. - Hindi, ayos lang.
Gusto mo pa ng tubig? May grape juice ako.
Bumili sana ako ng alak kung alam kong kakain kami kasama ng lokal na celebrity.
Nabisto na ba ako?
- Maliit na bayan, di ba? - Tama.
Aba.
Baka...
Mint chocolate chip ang paborito kong ice cream.
- Ang pinakamasarap. - Talaga!
- Oo naman. - Oo. May maitutulong ba ako?
- Maupo ka. Ako na. - Okay.
Pwede ba kitang tanungin kung ba't ka tumigil sumayaw? Ano'ng nangyari?
Oo. Sige.
Ang partner ko, si Alex, Alex Ivanov,
isang napakatindi, napakatalentadong Russian ballroom dancer.
Lumipat sila rito mula sa Moscow noong 15 siya,
at nagsimula na kaming sumayaw.
Gumaling ako dahil sa kanya. At maraming taon kaming matagumpay.
Malapit na sana kami sa ikatlong pambansang kampeonato.
- Wow. - Oo.
Pero dumating ang oras para sa malaking finale move.
Ang Barofski Leap.
- Salamat. - Walang anuman.
Oo. Pero...
Di kami nakakonekta, at nalaglag ako sa sahig.
Mahabang kuwento.
Pero naghiwalay kami pagkatapos, at di ako nagsisi.
- Sorry. - Di kailangan.
Ang sarap.
May dahilan ang lahat ng nangyayari.
Nag-aral ako ulit, nagtapos ako ng Business,
nakita kong magaling ako roon, at gusto ko siya.
Magtatrabaho ako sa isang consulting firm sa susunod na buwan.
- Ayos. Congrats. - Salamat.
Strategic development, optimization ba?
Oo.
Kaya, ayos ang sayaw pero oras na para mag-iba naman.
Pero gusto mong lumaban ulit?
Maliit na bayan.
Tama. Maliit na bayan.
Narinig ka ni Taylor.
Pinag-iisipan ko.
Malaki ang premyo ng kompetisyon.
At...
Itataas ng bangko ang upa sa tindahan,
at kailangan itong isara ng mga magulang ko sa katapusan ng taon.
- Ang sama. - Alam ko. Talaga.
Di lang para sa kanila, para sa lahat din.
Kailangan ng bayang ito ang Sims' General Store.
Pero kailangan ko ng bagong partner, at kulang na rin ako ng ensayo,
at malamang malabo itong mangyari.
Isasayaw kita.
Kailangan mo ng partner. Ako.
- Di ko hihilingin sa 'yo 'yon. - Ako ang nagpiprisinta.
Alam kong di ako si Fred Astaire, pero kaya kong matuto.
Kaya ko pa ring sumayaw.
Kayang-kaya ko ang pressure.
Naglaro ako ng Division I baseball sa kolehiyo hanggang sa nasugatan ako.
Pero, alam mo, pwede tayong magsimula.
Kung may mas magaling na partner na darating, e di lamang ka na.
Teka, seryoso ka?
Nagpiprisinta ako dahil gusto kong tumulong.
Sige, pero...
May tatlong sayaw. Ang qualifiers, semifinals, finals.
Maiikling sayaw sila, pero kailangan nating magsanay araw-araw.
Makakalabas ako nang 4:00.
- Kahit gano'n, mahihirapan pa rin tayo. - Sino'ng ayaw sa underdog?
Sige na. Ano'ng masasabi mo? Magiging masaya 'to!
Okay.
Hooray!
Kita mo? Mayroon na tayong unang tagasuporta.
Kakailanganin natin 'to.
Uy, Coach.
Mas impormal naman sana tayo.
Di na pala kasinlambot ang katawan ko.
Sigurado ka bang kaya mo 'to?
Pwede ka pang umatras. Walang sama ng loob.
Medyo kulang na ako ng ensayo...
Kulang na kulang na. Pero kaya kong matuto ng maiikling routine sa tatlong buwan.
Tatlong linggo.
- Magsimula na tayo. - Oo. Magandang ideya.
- Okay. - Okay.
- Una ang frame. Ayan. - Ayan.
Oo. Mabuti.
Itaas ang dibdib, pero di nakalabas. At...
- Mabuti. Ayos. Perpekto. - Oo.
- Okay. Saan tayo? Iikot ulit? - Okay.
- Oo. Mabuti. Okay. - Okay.
Tandaan mo, ang kamay na ito, sa itaas ng ulo ko.
- Mabuti. At... ganito. Mabuti. - Basta...
- Oo. Mas maayos. - Mabuti. Okay.
Ikabit natin 'yan sa pagpapaikot ng mga braso mula kanina.
- Ang hirap. - Kaya mo 'to.
Kailangan. Tara.
- Kaya mo 'to. Okay. - Oo.
Mabuti. Handa na? Okay.
Rock step, triple step, double turn, rock step...
- Di "paggiling" ng mga braso. - Tama.
-"Pagpapaikot." - Tama. Oo. Mabuti. Okay.
Laktawan muna natin, gawin nating mas masaya.
- Pakiusap. - Okay.
Mukhang malakas ka.
Kaya... Okay, subukan mo 'to. Iangat mo ang mga braso mo sa harap.
Okay.
- Sa ilalim ko. - Dito?
Oo. Mabuti. Okay. Ngayon iangat mo ako.
- Pataas? - 'Yan ang karaniwang direksiyon.
- Okay. Sige. Okay. - Okay. Tatlo...
- Dalawa... - Dalawa, isa. At...
- Oo! Ang galing! - Ayos...
- Sorry. Nasaktan kita. - Ayos lang ako. Laging nangyayari.
- Hindi. - Ayos lang.
Okay. Ulitin natin.
- Okay. - Oo.
- Ayos ka lang? - Oo.
Okay. Handa na? At...
Rock step, triple step, double turn, rock step, triple...
- Mabuti. Mabagal. At lakad. - Lakad.
Maglalakad ako at iinom ng tubig. Sorry.
- Okay. - Basta...
Oo. Ayos lang.
Okay.
- May mga tatlo ka ba? - Sinisilip mo ba ang baraha ko?
Hey.
Hi, anak. Kumusta ang ensayo?
Ayos. May frozen peas ba tayo?
Oo. Pero kung gutom ka, nagluto ako ng pot roast.
- Nakakaginhawa ba? - Oo. Medyo.
Unang araw ninyo. Aabot din kayo.
- Oo. - Gusto mo ng pagkain?
Naku, hindi. Aakyat na ako at magbababad. Nang matagal.
- Pero ayos naman. - Mabuti.
Mag-enjoy ka.
- Apat. May mga apat ka ba? - Go fish, mahal ko.
Salamat at pinagamit mo sa amin ang studio.
Oo naman. Kumusta?
Pagkatapos ng dalawang oras, di namin nalagpasan ang unang galaw.
Makukuha niya. Magaling ang guro niya.
Sana nga. Alam kong magsisimula kami sa wala, pero...
Ito'y di nasa simula, kung di sa katapusan.
Tama. Oo.
At magaling siyang partner. Nakikinig talaga siya, alam mo?
Anong klaseng partnership 'to?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Nabalitaan ko ang tungkol sa hapunan galing kay Taylor.
Hindi. Di sa ganoon. At saka, pupunta ako ng Seattle.
Tama. Para sa trabaho mo sa consulting, optimizing?
Tumpak.
- Nakuha ko ang mga file na hiningi mo. - Ayos.
Sinisiyasat ko lang ang mga kamakailangang pagtaas ng upa.
Sikat ba ang Sims' General Store?
Oo. Ilang henerasyon na. Di ko maisip ang Main Street na wala ito.
Nabalitaan kong baka malapit nang magsara.
Galing kanino?
Sa fiancé ng pinsan ng hairdresser ko.
Paniniwalaan kita. Salamat.
May iba ka pa bang kailangan? Magkakape sana ako.
Wala, salamat. Nag-tsaa na ako.
Dapat kong ubusin ang honey.
- Gng. Tremblay. - Gng. Tremblay.
Saglit lang.
Alex.
Kumusta na?
Ang ganda mo.
Salamat. Ano'ng ginagawa mo rito?
Lumipad ako para sa State Regionals.
- Sasayaw ka sa State Regionals? - Oo naman.
Akala ko ang partner mo nasa honeymoon niya.
Binabantayan mo ako?
Hindi. Nabanggit lang ni Amanda.
Akala ko lagi mong sinasabi na ang swing ay sayaw ng baguhan.
Para sa kasalan, di sa kompetisyon.
Sumayaw tayo ng swing noong araw.
Oo.
Bilang bahagi ng combo ng limang sayaw, na may cha-cha at rumba at...
Tanda mo? Ang mga "totoong" sayaw?
Ang baba yata nito.
Magagamit ko ang premyo.
Dapat ayusin ang aming sentro ng pagsasanay.
Sino'ng kasayaw mo?
May ilang pwede.
Di ako makapaniwalang nakasalubong kita.
Tindahan 'to ng mga magulang ko.
- Pero huling balita ko, nasa New York ka. - Binabantayan mo ako?
Baka.
Isang dolyar at limampu.
Ilang linggo ako rito. Malamang magkikita tayo.
Oo.
Medyo surreal na makita siya ulit. Ganoon pa rin siya.
- Di ko siya nagustuhan kailanman. - Papa.
Ako oo. Noong dinala mo siya sa hapunan, may dalang bulaklak. Ang sweet.
Kung lalaban si Alex, di kami mananalo ni Matthew.
Parang di yata ikaw 'yan.
Ito ang katotohanan.
Di lang 'to tungkol sa pagkapanalo.
Sa kasong ito, oo.
Kailan ka ba umatras sa isang hamon?
Kita mo? Alam kong magkikita tayo ulit.
Pinapunta ka ni Amanda para kausapin ang klase niya?
Dumadaan ako tuwing narito ako. Di mo makakalimutan ang pinanggalingan mo.
Di mo nabanggit na lalaban ka rin pala sa State Regionals.
Talaga?
Oo. Sino siya?
- Sino? - Ang partner mo.
Si Stevens ba?
Si Cortez?
Si Garcia. Hinatak mo siya mula sa pagreretiro, ano?
Di si Garcia. Di mo siya kilala.
Kilala ko ang lahat.
Si Matthew Russell.
"Russell"?
Oo. Wala siya sa pambansang dance circuit.
Collegiate?
Accounting.
- Baguhan ang kasayaw mo? - Oo. Pero may pagsasanay siya.
- Talaga? - Oo.
Malayo na ang narating niya, at gagalingan niya.
Nag-ensayo ako buong weekend, at naaabot ko na ang paa ko.
Hey. Ako... Hi. Sorry.
Hi. Matthew.
Alex.
Si Alex?
Alex. Ayos.
Marami akong nabalitaan sa 'yo.
Sana magaganda ang lahat.
Sige, hahayaan ko kayo sa ensayo ninyo.
Ayaw kong sayangin ang oras ninyo sa paghahanda.
Siya pala ang dating partner mo sa sayaw?
- Oo. - Siya'y...
Medyo matindi siya.
Oo. Magtrabaho na tayo.
- Tara. - Okay.
- Okay. Isa pa. Okay. - Oo.
- Rock step, triple step... - Rock step.
Double turn, rock step, isa at dalawa,
lakad, lakad, at pagkatapos...
Ano ba?
Okay. Tara. Gawin natin ulit. Kaya ko 'to.
- Okay. - Kaya ko ito.
Sinabi ko na. Mapagkumpitensya ako.
- Ayos ka lang. - Di 'yan totoo.
Wag mong masyadong pag-isipan at pakiramdaman mo. Heto ang ang kamay ko.
Tulak-hila lang. May koneksiyon.
Damhin mo ang koneksiyon. Damhin mo ang saya sa paggalaw natin.
Ang sayaw ay synergy at saya.
Wag kang mag-isip.
Di ako magaling sa ganyan.
Baka may ideya ako. Libre ka ba ngayong gabi?
Pwede.
Magkita tayo sa isang lugar. Baka makatulong.
- Hey. - Hello.
Narito na tayo.
- Di 'to ang inaasahan ko. - Ano'ng inaasahan mo?
Ewan. Mas hindi country. Pero...
- Gusto ko ito! - Sige.
Nasasabik ako.
Noong araw, pumupunta kami rito para sumayaw.
Walang hurado, walang parangal. Katuwaan lang.
- Kung baga pahinga. - Oo.
Naisip kong ilabas ka sa silid-aralan, para di parang aralin.
Magandang ideya.
Wow. Di ka nagbibiro. Magaling siya.
Oo.
Gusto mo ng inumin?
Hindi. Pagkatapos. Naghihintay ang dance floor.
- Ngayon na? Diretso na? - Oo, sir.
- Okay. - Tara.
Tara na.
Sige.
- Okay. - Okay.
Handa na? Okay. At...
Triple step, triple step...
- Tama. - Back step...
- Wag kang tumingin sa paa mo. Sa akin. - Ano?
Sige na! Magrelaks ka, magsaya ka!
- Saya. Sige, sang-ayon ako. - Oo. Di ba?
Oo.
- Ayan. Oo. - Kaunting bop. Ayan.
Rock step, triple step, double turn, rock step...
Oo.
Rock step...
Oo!
- Oo! - Wow!
Ang galing.
- Naramdaman ko. - Napakasarap.
- Ang galing natin. - Ang galing mo.
Di ko man lang naapakan ang paa mo.
Kumuha ka kaya ng tubig?
- Alam mo? Ginger ale kaya para sa akin. - Aba, ang lakas ng loob mo.
Mukhang nagtagumpay kayo?
Medyo pinakalma ko lang siya. Wag masyadong mag-isip sa halip ay damhin.
Tingin ko nararamdaman nga niya.
Alam mo naman,
di pareho ang chemistry sa dance floor sa totoong buhay.
Alam ko 'yan, at alam mo 'yan, pero alam ba niya 'yan?
- Heto. - Salamat.
- Hi! - Tagay.
Pwede ko ba siyang kunin saglit?
Napagod na ako sa kakasayaw.
Isang sayaw lang. Para sa nakaraan. Hinihiling nilang lahat.
Gusto kong makita kayo para makakuha ng mga payo.
Okay.
B-17.
Tara, Peaches. Magpakitang-gilas tayo.
"Peaches"?
- Oo! - Oo!
- Ayos! - Ang galing!
Wow.
Kung sa tingin mo magaling sila, dapat nakita mo sila noong araw.
Bagaman at may kasaysayan sila, ba't di siya ang pinili niya?
Pagkatapos nilang tapusin ang engagement, mahirap nang bumalik sa dati.
Ang galing ninyo.
Astig ka pa rin.
Medyo lang.
Coach, ang galing. Nakakatuwang panoorin. Ang galing mo.
- Salamat. - Oo.
Ako... Inaasahan mong gagawin ko 'yon? 'Yon ba ang ginagawa natin?
Oo.
Sabi ko sa 'yo, mahabang kuwento.
Oo.
Mag-partner kami sa dance floor sa haba ng maraming taon.
Parang tama lang na maging mag-partner din kami sa totoong buhay.
Pero madali siyang magambala.
Oo.
At wala siya roon para sa akin, alam mo?
Maliban sa sayawan. Minsan di pa nga.
Lumang kasaysayan. Nakausad na siya, ako rin.
Di siya mukhang nakausad nang malayo.
Pwede siyang magmukhang kahit anuman. Di ko siya babalikan.
- Sorry. Ako ay... - Hindi, ayos lang.
Hindi. Gusto kong may pakialam ka.
Talaga?
Nakatulong ba ang field trip na 'to?
- Sigurado. - Mabuti. Magkita tayo bukas.
- Hanggang bukas. - Sige.
- Ingat sa pagmamaneho. - Salamat.
Heto na tayo.
- Ano kaya ang itinanim natin ngayon? - Ewan ko. Malalaman natin.
Hello.
Maligayang pagbabalik. Handa ka na sa round two?
- Masaya akong nakarating ka. - Oo. Masaya akong narito ako.
Medyo na-miss ko ang kurbata.
Di ko... Ano...
Uy, puntahan natin si Charlotte.
- Pwede ba? - Siyempre naman. Magsaya ka.
- Magsaya ka! - Wow.
Alam mo, kung masasabi ko, mukhang masaya ka.
Di ko alam ang normal na antas mo ng kaligayahan, pero...
Masaya ako. Gustong-gusto ko rito.
At ang tindahan.
Nasasabik ako sa Seattle, pero...
Noong bata ako, binalewala ko lang ang lahat ng ito.
Alam mo, normal lang 'yon.
Oo. Akala ko lang palagi na mauuwian ko ang lahat ng ito.
Ba't ka umalis?
Para magtagumpay sa malaking lungsod. Ipagmalaki ako ng mga magulang ko.
Ipagmamalaki ka ng mga magulang mo kahit ano'ng mangyari.
- Magtrabaho ka na. - Kaya ako narito.
- Okay. Ayan. - Okay.
- Rake. - Sige na.
Basta lang ako magsimula?
- Oo. - Salamat.
Hi.
Salamat sa pagpunta.
Oo? Nag-enjoy ka ba?
Hey! Ito kaya?
Christine? Pwede ba kitang makausap nang saglit bago...
Oo naman.
Ano'ng mayroon?
Oo. Kaya, pinag-isipan ko 'to kagabi, at...
Sigurado kang gusto mong kasayaw ako?
Oo naman.
Dahil ayaw kong maramdaman mo na... napipilitan kang isayaw ako.
Di ako napipilitang isayaw ka.
Tingin ko makakarating tayo. Kahit ikaw hindi.
Mukhang ikaw ang mapipilitang isayaw ako.
Pinili kita.
Ewan ko.
Sige.
- Si Taylor... - Oo. Ayos.
- Salamat. - Salamat sa pagpunta.
- Maraming salamat sa araw na ito. - Oo.
- Alex? Kumusta ka? - Hi, G. Sims. Masaya akong makita ka.
- Oo, ako rin. - Oo.
Ano'ng ginagawa mo?
Ah, ayos naman.
- Bumibisita lang ng pamilya. - Tama. Mabuti.
- Salamat ulit sa pagtulong sa tatay ko. - Walang anuman.
- Magandang hapon, G. Sims. - Matthew.
- Anak. - Hi, Dad.
- Ano'ng ginagawa natin dito? - Ipapasok ko lang ang binhi sa tindahan.
Okay.
Kailangan ko ng kaunting tulong, kung ayos lang. Salamat.
- Anak, kumusta ka? - Mabuti.
Kung saan-saan si Alex, ha?
Oo.
Kailangan mo ba ng... Oo.
Pakitang-gilas.
Salamat.
Alam kong medyo mapagkumpitensya si Alex.
Di 'yan ang salitang pipiliin ko.
Wag kang masindak sa kanya. Ipapakita natin sa dance floor.
Salamat.
- Akin na 'to? - Oo naman.
- Hanggang mamaya. - Okay.
- Salamat ulit. - Walang anuman.
- G. Sims. Salamat. - Salamat, Alex. Maniwala ka.
- Masaya akong makita ka. - Ingat ka.
Dad, may mga binhi ba tayo ng marigold?
Ano'ng ginagawa mo?
Papayag ka bang magiging partner ko sa States?
Ano?
Kitang-kita sa pagsasayaw natin kagabi. Bagay pa rin tayo.
Oo, pero may partner na ako.
Narinig ko ang tungkol sa tindahan.
Gusto mo ba talagang magbakasakali sa isang abogado?
- Accountant. - Walang propesyonal na karanasan sa sayaw.
Ako ang pinakamainam. Alam natin pareho.
- Di kita ilalaglag ngayon. - Di ako nag-aalalang ilalaglag mo ako.
Ano'ng mayroon para sa 'yo?
Paano kung tingin ko ikaw ang pinakamainam?
Salamat. Pero... Sorry. Di ako pwede.
Sige.
- Magkita na lang tayo. - Siguro nga.
- Di ako magpipigil. - Ako rin.
At isa, at dalawa, at tatlo, apat, lima, anim, pito...
- Sa ilalim. - Oo.
- Sorry. - Ayos lang.
Alam mo? Magpahinga muna tayo. Oo. Okay.
Tanggalin kaya natin.
Ilang araw na nating sinusubukan. Di ko makuha.
Bawal ang pagbuhat sa qualifiers at semifinals.
Sa finals, walang tsansa kung wala nito.
Walang ibang pwede nating ipalit?
Dapat may pantay o higit na kahirapan.
Ang Barofski kaya?
Ang Barofski?
Oo. Marami akong napanood na mga video rito. Tingin ko kaya ko.
Wag ang Barofski.
Magpahinga muna tayo, at subukan natin ulit bukas, ano?
- May tiwala ako sa 'yo. - Okay.
Oo.
Sa susunod, ituturo ko kung paano gumawa ng sikat na Linzer torte ko.
Narito na si G. Gregory.
At narito na ang tatay mo.
Kumusta kayong lahat.
May chocolate chip cookies.
- Ang paborito ko! - Kaya namin sila pinili.
Nasa oven na ang huling tray,
at pwede mo silang ilabas pag tumunog ang timer.
Ayos. Maraming salamat sa pag-aalaga sa kanya, Gng. Gregory.
Para saan ang mga kapitbahay?
Nakita ko ang sundo mo.
- Lagi siyang nasa oras. - Mabuti.
- Ikumusta mo ako kay G. Gregory. - Oo naman.
- Magandang gabi. - Magandang gabi, Gng. Gregory.
Salamat ulit, Gng. Gregory.
- Walang anuman. - Ingat sa pag-uwi.
Mukhang naging masaya kayo, ha?
- Di pa malamig 'yan. - Mas masarap kung ganito.
Tama ka.
Lampas na sa oras ng pagtulog. Umakyat ka na at maghanda.
Aakyat na rin ako.
Ang sarap nila.
- Magandang gabi. - Mahal kita. Aakyat na ako.
Papa? Nasaktan ka ba?
Hindi, lumang pinsala lang. Sumusulpot paminsan-minsan.
Kaunting yelo lang at ayos na ito.
Peksman.
Humingi ako ng pabor sa kaibigan na gumagawa ng kahanga-hangang pataba.
Tutubo ang mais sa Sahara gamit nito.
Dapat makatulong sa hardin niya.
Salamat. Iyan ay...
Hey. Good luck sa inyo. Sinusuportahan ka naming lahat.
- Salamat, Janet. - Salamat.
Bumili yata ang halos buong baya ng ticket sa debut natin.
Walang pressure.
- Isang linggo na lang. Kaya ba natin? - Aabot tayo. Ayos lang tayo.
- Okay. - Oo.
Salamat.
Okay ka lang?
Ano lang... Mag-iingat dapat ako kung saan ako pumupunta.
Magkita tayo mamaya.
- Pupunta ako. - Oo. Okay.
Pito, walo, isa, dalawa, tatlo at apat, lima, anim, pito...
Tara... Oo.
Isa, dalawa, tatlo, apat... Ayos.
Lima, anim... Hindi.
- Pwede kong gawin 'to roon? - Hindi.
Isa, dalawa, tatlo at apat, lima, anim, pito, walo... Ayos!
- Ayos! - Ayos!
Okay. Mabuti. Isa pa. Okay. Sige.
Tapos i-spray mo. Pampasigla 'to.
Okay? Oo.
At lima, anim, pito, walo...
Ayos!
Okay.
At ang galing niya,
pero wala kaming pag-asa pag walang closer na mataas ang puntos.
- Di pa rin niya makuha ang hakbang? - Di pa rin.
- Gusto niyang subukan ang Barofski. - Tingin mo kaya niya?
- Malakas siya, pero... - Ano'ng problema?
Tumakbo at tumalon nang ganoon?
Naaalala mo 'yong nangyari dati, di ba?
Oo. Nagambala si Alex at inilaglag ka.
Medyo iba ito.
Mahirap lang talagang magtiwala nang ganoon sa isang tao.
Sayawan pa rin ba ang pinag-uusapan natin?
Chris, ganito. Kailangan mong magbakasakali minsan.
Kailangan mong tanungin ang sarili mo kung siya ang gusto mong kasama.
Sige na.
Hello?
- Hey. Tumuloy ka. - Hi.
Pasensiya na sa abala.
Alam kong pinag-usapan nating magpahinga ngayon, pero...
- Gusto mong mag-ensayo. - Pwede ka ba?
Oo naman.
Salamat. Ang galing mo talaga.
- Ito ba ang mga libro namin? - Oo.
Naisip kong tingnan ulit.
Hanep.
Alam kong panandaliang solusyon ang premyo,
at kahit na bigyan sila ng isa o dalawang taon,
kailangan nila ng bagong diskarte para mas kumita ang mga ari-arian nila.
Oo.
- May nahanap ka ba? - Baka.
MBA ka, CPA ako, at magkasama, dapat malutas natin ito.
Oo, dapat.
Magsimula kaya tayo sa lupang di ginagamit.
- Okay. - Malaki ang potensyal nito.
Okay. Paparating na si Gng. Gregory.
Di ako magtatagal ngayong gabi, pangako.
- Ano'ng pinapanood mo? - Video ng Nationals ni Alex Ivanov.
- Nakuha niya ang pinakamataas na marka. - Oo. Oo naman.
Papa, magiging kahanga-hanga ka.
- Talaga? Ba't naman? - Dahil mayroon kang bagay na wala siya.
Ano, isang masamang tuhod?
Si Christine.
Oo.
Siya na 'yan.
Tapos na ang screen time. Magpakabait ka?
Palagi akong mabait.
Totoo 'yan.
- Magsaya ka, Papa. - Salamat, T.
Hello, Gng. Gregory. Salamat sa pagpunta.
Lima, anim, pito, walo. At isa, dalawa, tatlo, apat!
Lima at anim, pito, walo. Isa at dalawa, tatlo at apat.
Lima at anim, pito at walo. Isa at dalawa, tatlo, apat.
Lima at anim at pito...
- At walo. - At walo.
Ito. At pagkatapos...
- Oo. - Oo.
- Dalawang beses paikot, at pababa... - At pababa...
- At pagkatapos ay... - At boom!
- Nagawa natin! - Talaga?
- Ang galing mo! - Talaga nga.
Ano'ng problema?
Wala. Hindi, ayos lang ako. Oo.
Hindi parang wala lang.
Ano'ng di mo sinasabi?
Ako'y...
Alam mo, minsan pag pinipilit ko, medyo namamaga,
pero sa totoo lang, okay lang 'to.
Di 'yan mukhang okay.
- Mukhang mas malala kaysa sa katotohanan. - Oo? Maglakad ka papunta sa akin.
Ano... Okay.
- Gaano katagal nang ganyan? - Di matagal.
Pag ganito 'to, kailangan ko lang ipahinga nang kaunti.
Tatlong araw na lang ang kompetisyon.
Kaya kong tiisin. Baka gagaling 'to no'n.
'Di ko hahayaang masaktan ka.
Ano ang alternatibo?
- Mag-drop out tayo. - Wag. Wag mong gawin.
Di sulit ang permanenteng pinsala.
Si Alex kaya?
Ano?
Gusto niyang makipag-partner sa 'yo mula noong bumalik siya. Tawagan mo siya.
Pinaghirapan mo 'to, Christine.
Di ako lalaban kasama ni Alex. Ipinangako ko 'yan sa sarili ko noon pa.
Okay.
Maghahanap tayo ng ibang paraan para iligtas ang tindahan, tutulong ako,
at gagawin natin 'to.
Oo.
Kumusta ang grilled cheese?
- Masarap. - Mabuti.
May tanong ako sa 'yo.
Ano 'yon?
Matagal nang tayong dalawa lang,
pero gusto kong malaman kung ano'ng mararamdaman mo kung baka
may ibang tao.
- Ibang tao? - Oo.
Alam mong mahal na mahal ko ang nanay mo, at di ko siya susubukang palitan.
Alam ko.
Mabait talaga si Christine. Di ba?
Oo. Talaga.
Pasimple ka, ha?
Sampu na ako.
Gagawin ko. Oo, gagawin ko. Okay. Salamat.
Ayos lang ang lahat?
Oo, 'yon ang property manager para sa apartment sa Seattle,
para ipadala ang impormasyon.
Medyo naging abala lang ako.
Gusto mo bang pag-usapan?
Gusto ko talagang manalo para sa inyo.
Pakiramdam ko binigo ko kayo.
Naalala ko kung gaano ka naste-stress dati sa pagpanalo,
pero di mo kailangang manalo.
Magiging ayos lang kami ng tatay mo.
Talaga?
Magkasama kami at narito ka. Magiging ayos lang kami.
At ang lolo ko sa tuhod
ay binuksan ang tindahang ito nang walang ni isang kusing.
Sabi niya kailangan ng bawat bayan ng lugar na maaasahan.
Mahalaga ito sa maraming tao.
Pati sa atin?
Pati sa atin.
Naaalala ko pa ang unang araw na pumasok ka.
Halos nalaglag ko ang lahat ng kahong inaayos ko.
Halos? Kung tama ang pagkakaalala ko, nalaglag mo sila.
Binawasan ng tatay ko ang sahod ko ng 30 sentimo.
Sulit ang bawat sentimo para lang mapansin mo ako.
Ako 'to. Pwede ba tayong magkita?
Nagbago ang isip mo?
Kailangan kong manalo. Di pwedeng hindi.
- Magtrabaho na tayo. - Oo.
Ayan. Ako na.
- Salamat, Papa. - Walang anuman, anak.
Sabi ni Christine tawagan ko siya. Nasa studio siya.
Ang lapit lang. Ba't di tayo mag-hi?
Magandang ideya. Bilhan kaya natin siya ng isang mint chocolate chip?
Naiintindihan mo na.
Nariyan ba siya, Papa?
Tingin ko medyo abala siya.
- Matthew... - Saan ka pupunta?
- Mali ang iniisip niya tungkol sa atin. - Talaga?
Bagay tayo, Christine.
Siguro minsan. Hindi na ngayon.
Ako na, anak. Mamaya na lang natin siya kausapin.
Matthew!
Di ito ang akala mo.
Sinabi kong di ako pupunta kay Alex.
pero di ko hahayaang mawala sa mga magulang ko ang pinaghirapan nila.
Tinawagan kita.
Di ako galit. Masaya akong nakahanap ka ng partner.
Oo. At para 'to sa 'yo.
Good luck.
Hey. Handa ka na ba?
Ang ganda, anak. Magaling ang ginawa mo.
- May tumulong sa akin. - Oo, pareho tayo.
Alam kong sinabi mong di mo na isasayaw si Christine,
pero pupunta pa rin tayo mamaya, di ba?
Sa tingin ko ayaw niya akong naroon.
Dahil nilayasan mo siya at iniwan mo siya sa bangketa?
- Bilang panimula. - Kausapin mo siya.
- Gusto mo ba talaga ang hardin? - Oo.
Tahanan na ang pakiramdam nito.
Ang galing.
Ayan. Masaya akong makita ka ulit, okay? Ingat.
Kumusta ka?
Ayos lang ako.
Oo.
Matatanto rin ni Matthew.
Ayaw kong makita kang ganito. Marami kang dapat kasabikan.
Isang kapana-panabik na consulting job, kung ano man 'yon.
Ma, di ako pupunta sa Seattle.
Ano?
Gusto mong malaman kung ano ang human resources,
optimization strategy at consulting na trabahong 'yon?
Pagtulong sa mga negosyo.
At ano'ng mas mainam na lugar kaysa rito?
Di ako sigurado kung may maraming magagawa rito.
Pag-iisip man ng paraan para iligtas ang tindahang ito
o magpaalam at magsimula ng bagong kabanata,
gagawin natin ito nang magkasama, bilang pamilya.
Okay?
Okay.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
- Uy. Kumusta ang tuhod? - Mas mabuti. Salamat.
Sayang lang at sumiklab ito.
May mas magaling na partner si Christine.
- Di mo ba narinig? - Di na lalaban si Christine.
Ano?
Bakit?
Binigo na naman siya ni Alex?
Pinili niya. Di niya kayang isayaw ang taong di niya pinagkakatiwalaan.
Ayos ka lang, anak?
Kaya ko 'to. Okay. Magsaya ka. Mahal kita. Bye.
Sige na, Taylor.
May maitutulong... ba ako?
Sana. Kailangan ko ng partner sa sayaw.
Ano?
Matthew, pasensiya na kagabi.
Ako ang hihingi ng paumanhin.
Wag kang humingi ng tawad dahil gusto mong tumulong sa pamilya mo. Palaban ka.
- Pero paano ang tuhod mo? - Napahinga na at handa na.
Sigurado ka?
Di pa ako naging mas sigurado sa kahit ano.
- Tara na! - Si Taylor 'yon.
- Kunin mo ang coat mo. Tara na. - Okay. Sige.
- Bye, Ma. - Bye!
Bye, Jennifer.
- Tara na! Mahuhuli na tayo! - May kompetisyon tayong ipapanalo.
- Wala akong damit. - Dinaanan ko 'to sa bukid.
Galing sa hardin. Para sa suwerte.
Sige. Gawin natin ito.
Nasa loob na?
- Magsaya kayo. - Salamat.
Sige, Jennifer.
Magandang gabi, mga binibini at ginoo, at maligayang pagdating.
Mga mananayaw, pumuwesto na kayo para sa qualifying round.
Siguraduhin ninyong nakakalat kayo para makita kayo ng hurado.
Magsisimula na ang kompetisyon.
Good luck.
Nakapili na ang hurado. Heto ang semifinalists ngayong gabi.
Couple number 14.
Couple number 18.
Couple number 16.
Couple number 30.
Congrats, finalists.
Mga mananayaw, maghanda na kayo. Oras na para magpakitang-gilas.
Tumingin ka sa akin.
Paano ang huling hakbang? Kaya ba ng tuhod mo?
Malamang hindi.
May tiwala ka?
Oo.
Handa ka na?
Barofski!
- Nagawa ba... - Nagawa mo.
Bravo!
Mga binibini at ginoo, ang ating pangalawang puwesto ay sina...
Christine Sims at ang baguhang si Matthew Russell.
- Congrats. - Salamat.
- Nararapat lang. - Salamat.
Oo.
- Uy, Alex. Congrats. - Salamat.
Walang halik sa choreo.
Congrats sa nararapat na panalo. At good luck sa mga pagsasaayos.
Salamat. Makikita ba kita sa dance circuit?
Masayang saglit na balikan ang dating buhay ko,
pero tingin ko nasa ibang lugar ang kinabukasan ko.
Good luck.
Ano'ng pakiramdam mo?
Sorry, Christine.
Para saan?
Di tayo nanalo.
Siyempre nanalo tayo.
Oo.
Di namin nakuha ang buong premyo,
pero sapat ang pangalawang puwesto para sa mga binhi at mga gamit
upang sakahin ang lupang di ginagamit sa likod.
Nararapat din kayo sa mga kredito sa buwis na pang-estado at lokal.
At pag pumapasok na ang mga pananim,
makakatulong ang isang farm loan hanggang lumaki ang kita.
Napakaganda nito.
Pero wala kaming sapat na tao para sakahin 'yon.
Sa totoo lang, baka mayroon.
Lagi kayong nariyan para sa kanila. Gusto nilang ibalik ang pabor.
Anak.
- Matthew. Salamat. - Walang anuman.
Ay, anak.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
Mag-hello ako.
- Masaya akong makita kayo. - Di namin kayo bibiguin.
- Ang sarap ng pakiramdam. - Oo nga.
Mahusay, partner.
-"Partner." Gusto ko ang tunog niyan. - Ako rin.
Alam mo, 361 araw na lang hanggang sa susunod na regionals.
Pagsasalin ng subtitle ni: Carol Chua