Downloaded from YTS.MX
‎นี่เป็นหนึ่งในส่วนที่บกพร่องที่สุด ‎ในระบบของสหรัฐอเมริกา ไม่ต้องสงสัยเลย
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎มันผิดจรรยาบรรณและผิดศีลธรรม
‎พ่อแม่ไม่มีสิทธิ์อะไรเลย
‎ฉันรู้ว่าต่อให้พวกเขายิงคุณ มันก็ยังเมตตากว่า
‎การพรากลูกของคุณไป
‎ทำไมหลายปีมานี้ถึงไม่มีใครแก้ไขเรื่องนี้
‎มันบกพร่องอย่างร้ายแรง
‎เพราะงั้นฉันถึงบอกว่า
‎พอคุณได้ลูกคืน
‎ให้คุณออกจากโรงพยาบาลและไม่กลับไปอีก
‎บอกตามตรงนะ ฉันตกตะลึงกับ ‎สิ่งที่เด็กคนนี้ต้องเผชิญ
‎- สัตว์ประหลาด ‎- ไม่มีสัตว์ประหลาดจ้ะ แม่อยู่นี่
‎- ฉันรู้สึกว่าคุณทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ‎- ผมเชื่อใจหมอ
‎คุณสาบานหรือไม่ว่าคำให้การต่อจากนี้
‎เป็นความจริงอันครบถ้วน และมีแต่ความจริง
‎ฉันสาบานค่ะ
‎ฉันเย็นไม่ไหวแล้ว ฉันกำลังสู้เพื่อลูก
‎ฉันต้องรู้สึกยังไง
‎พระเจ้าช่วย
‎บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ ‎ว่าทำไมฉันถึงกลัวโรงพยาบาล
‎พวกคุณสร้างแผลให้ฉัน
‎ทุกคน ยืนขึ้น ศาลตุลาการเขต 12 ‎กำลังจะเริ่มการไต่สวน
‎หนูคิดถึงแม่ อยากเจอแม่เร็วๆ จัง
‎แม่มั่นใจว่าเดี๋ยวเราก็ได้เจอกันจ้ะ
‎เราแค่ต้องอดทน โอเคไหม
‎(ใครจะดูแลมายา)
‎(เวนิส ฟลอริดา ‎วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2021)
‎เราสร้างครอบครัวด้วยความรัก
‎ความซื่อสัตย์
‎ความไว้ใจ
‎ในฐานะพ่อแม่ เราพยายาม ‎ทำเพื่อลูกอย่างสุดความสามารถ
‎เราทำทุกอย่างเพื่อพวกเขา
‎นั่นคือสิ่งที่บีอาตากับผมทำ
‎แต่ไม่มีอะไรทำให้ผมพร้อมรับมือกับ
‎สิ่งที่ผมกับครอบครัวต้องเผชิญ
‎ไม่มีเลย
‎ต่อไปนี้คือคำให้การของแจ็ค โควัลสกี้
‎บันทึกไว้ ณ วันที่ 25 ตุลาคม 2021 ‎เวลา 9:02 นาฬิกา
‎คุณโควัลสกี้ ผมอยากสอบถาม ‎เรื่องภรรยาของคุณสักหน่อย
‎ผมตกหลุมรักบีอาตาทันที
‎เธอมีบางอย่างที่พิเศษ
‎มันคือแววตาของเธอ
‎เธอเป็นคนจริงใจ
‎เธอมีมนตร์ขลัง คุณนึกออกไหม
‎บีอาตาอพยพมาจากโปแลนด์ในยุคคอมมิวนิสต์
‎ตอนเธออายุ 16
‎เธอเรียนมัธยมปลายที่ชิคาโก
‎ผมจำได้ว่าเธอบอกว่า
‎ครูคนหนึ่งบอกว่าเธอไม่มีวันประสบความสำเร็จ
‎เพราะเธอพูดภาษาอังกฤษไม่เก่ง
‎และนั่นไม่ใช่สิ่งที่ควรพูดกับบีอาตา ‎เพราะเธอไม่ยอมรับคำปฏิเสธ
‎ใช่ ผมเองก็ได้ยินคำว่า "ไม่" ‎หลายครั้งเวลาผมเป็นฝ่ายผิด
‎เธอส่งตัวเองเรียนจนจบมหาวิทยาลัย
‎และได้เป็นพยาบาลในห้องสวนหลอดเลือดหัวใจ
‎ที่ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยลอยโยลา
‎เธอพิสูจน์ว่าพวกเขาคิดผิด
‎บีอาตาไม่ต้องการอะไร ‎มากไปกว่าการมีลูกเป็นของตัวเอง
‎เธอวางแผนทันทีว่าห้องเด็กจะหน้าตาเป็นยังไง
‎แล้วเธอก็ออกไปซื้อเสื้อผ้าและแต่งห้อง
‎ผมรู้ตั้งแต่ต้นว่าเธอจะเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยม
‎โชคร้ายที่เรามีลูกยาก
‎แต่ไม่ว่ามันจะเครียดแค่ไหน
‎บีอาตาก็ไม่ยอมแพ้
‎เธอไม่ยอมแพ้
‎และนั่นคือตอนที่มายาเกิดมา
‎บีอาตามอบสิ่งที่ดีที่สุดให้มายาเสมอ
‎ชั้นเรียนเปียโน โรงเรียนสอนภาษาโปแลนด์
‎เธอจดบันทึกเกี่ยวกับทุกที่ที่มายาไป
‎มันคือความรู้สึกอบอุ่น ‎เพราะชีวิตเรามีอะไรให้แบ่งปันมากขึ้น
‎แล้วสองปีหลังจากนั้น ไคล์ก็เกิด
‎ถือว่าเป็นโชคดี
‎ไม่ต้องพยายามเลย
‎ฉันพบว่าตัวเองฝันถึง
‎เงินและทอง
‎เหมือนฉากในหนัง
‎ที่คนอกหักทุกคนรู้จักดี
‎ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิปี 2015
‎ชีวิตกำลังไปได้สวย
‎บีอาตาทำงานเป็นพยาบาล ‎ผู้ให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ
‎และช่วยให้คนได้รับการรักษาที่บ้าน
‎ผมเป็นนักดับเพลิง
‎สุดท้ายผมก็เกษียณ
‎และได้ใช้เวลากับลูกๆ มากขึ้น
‎เรามีบ้านแสนสวย อยู่ในย่านที่สวยงาม
‎เหมือนฝันเป็นจริง สวรรค์บนดิน
‎แต่แล้วมายาก็เริ่มป่วย
‎ต่อไปนี้คือคำให้การของมายา โควัลสกี้
‎บันทึกไว้ ณ วันที่ 15 ตุลาคม 2021
‎สวัสดี มายา
‎ย้อนกลับไปช่วงปี 2015 ถึง 2017
‎ผมอยากรู้ว่าตอนนั้นคุณมีอาการแบบไหน
‎จำได้ไหมครับ
‎ฉันจำได้ว่าฉันรู้สึกเจ็บปวดมาก
‎แขน ขา เท้า
‎ฉันรู้สึกเซื่องซึมอยู่ตลอดเวลา
‎และไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้เต็มที่
‎เราไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไร ‎และอาการก็แย่ลงเรื่อยๆ
‎แกเริ่มมีปัญหาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ
‎ตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
‎ฉันนึกว่าเป็นเพราะหอบหืด
‎- แต่แล้วแกก็มีอาการปอดบวมน้ำ ‎- ครับ
‎ไอออกมาเป็นเสมหะสีเขียวอมเหลือง
‎ไซนัสอักเสบ แกออกนอกบ้านไม่ได้
‎ทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก แกจะเริ่มไอ
‎ทุกอย่างเริ่มต้นจากปัญหาด้านการหายใจ
‎แกติดเชื้อในทางเดินหายใจ
‎แกปวดหัว ตามัว
‎ผิวหนังรู้สึกเหมือนโดนไฟเผา
‎พอแตะขาแล้วรู้สึกไม่ดีใช่ไหม
‎เท้าแกบิดเข้าด้านใน
‎- หนูทำได้ ‎- เกือบจะถึงแม่แล้ว
‎แกเดินไม่ได้
‎เกือบถึงแล้ว
‎- แม่รู้ ‎- หนูทนไม่ไหวแล้ว
‎หนูทนไม่ไหวแล้ว
‎ผมจำได้ว่าได้ยินเสียงลูกร้องไห้ ‎ด้วยความเจ็บปวดทั้งคืน
‎แม่รู้
‎แต่เราไม่ได้คำตอบ
‎นั่นเป็นเรื่องที่เรารับไม่ได้
‎มายา
‎เข้มแข็งไว้นะ
‎หนูพยายามเข้มแข็งอยู่
‎เราไปหาหมอคนแล้วคนเล่า
‎ย้ายโรงพยาบาลไปเรื่อยๆ
‎พยายามหาคำตอบ
‎และด้วยความที่เป็นพยาบาล บีอาตารอบคอบมาก
‎เธอบันทึกการไปหาหมอทุกครั้ง
‎ตั้งแต่ครั้งแรก
‎แต่ทุกคนก็แค่ยอมแพ้ ‎และบอกว่า "เราทำอะไรไม่ได้"
‎"เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร"
‎ผมได้ยินที่คุณเล่านะ
‎ผมเข้าใจว่าแกผ่านอะไรมามาก
‎แต่ผมยังไม่แน่ใจว่าเรากำลังรับมือกับอะไร
‎ผมพูดตรงๆ นะ
‎เด็กอาจบอกเราว่า "หนูหายใจไม่ออก"
‎และผมไม่รู้ว่าแกมีอาการวิตกกังวลหรือเปล่า
‎ถ้างั้น…
‎มีคำถามหลายข้อที่ยังไม่ได้คำตอบ
‎ขอเวลาสักครู่นะครับ
‎แม่คะ หนูไม่ได้กังวลสักหน่อย
‎แม่รู้จ้ะ ลูกรัก แม่รู้
‎คุณหมอเขาแค่พยายามหาสาเหตุ ‎ลูกทำใจให้สบายก็พอ
‎ในฐานะพ่อแม่ เรารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ‎และพวกหมอทำได้ไม่ดีพอ
‎ดังนั้น เวลาบีอาตากลับถึงบ้าน ‎เธอจะไม่เข้านอน
‎เธอหาข้อมูล
‎นั่นคือตอนที่เธอเจอหมอเคิร์กแพทริค
‎มายา หนูโอเคไหม ‎ถ้าเราเอาวิดีโอนี้ไปสอนเด็กคนอื่นๆ
‎- โอเคค่ะ ‎- โอเค ดีมาก
‎มาทบทวนประวัติของหนูกัน
‎ประมาณสามเดือนก่อน
‎หนูเริ่มรู้สึกปวดเท้า ถูกไหม
‎เห็นไหมครับว่าเท้าแกบิดเข้าด้านใน
‎เราเรียกมันว่าภาวะกล้ามเนื้อบิดเกร็ง ‎โอเคนะครับ กล้ามเนื้อบิดเกร็ง
‎ที่จริงแล้ว มันรุนแรงมากจน ‎แกทิ้งน้ำหนักอย่างปลอดภัยไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎- หนูพร้อมจะทดสอบหรือยัง ‎- พร้อมค่ะ
‎โอเค ยกมือข้างขวาเท่าที่จะทำได้
‎ดูว่ายกได้สูงแค่ไหนก่อนจะยกต่อไม่ไหว
‎ยกได้เท่านี้ใช่ไหม เก่งมาก มายา
‎ต่อไปเราจะขอให้คุณแม่ช่วย
‎คุณแม่จะนั่งตรงนี้และยกขาให้หนู
‎พยายามกระดิกนิ้วเท้าเท่าที่ทำได้นะ
‎หนูทำได้ไหม
‎นี่หนูพยายามเต็มที่แล้วใช่ไหม
‎- คุณแม่เห็นความเคลื่อนไหวบ้างไหมครับ ‎- ไม่ค่ะ
‎ครับ คุณแม่ ดีมาก ทำได้ดีมาก
‎มายา หนูอยากได้ผ้าห่ม…
‎ตอนผมเจอครอบครัวโควัลสกี้ ‎ครั้งแรกในเดือนกันยายน ปี 2015
‎เห็นได้ชัดว่าปัญหาของมายาคืออะไร
‎มันชัดเจนและเรียบง่าย ซีอาร์พีเอส
‎กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน
‎วิดีโอนี้ถูกจัดทำขึ้น
‎โดยได้รับคำแนะนำจาก ‎ดร.แอนโทนี่ เคิร์กแพทริค
‎กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อนคืออะไร
‎จะเข้าใจได้ง่ายถ้าเราดูว่าโรคมีพัฒนาการยังไง
‎สมมติว่าเราได้รับบาดเจ็บ
‎เรารู้ว่าภายในหนึ่งหรือสองสัปดาห์ ‎ความปวดจะบรรเทา
‎อาการบวมจะบรรเทา ‎ความแดงและทุกอย่างจะบรรเทา
‎แต่กับผู้ป่วยที่เป็นซีอาร์พีเอส
‎อาการจะยิ่งรุนแรงขึ้นในช่วงเวลานั้น
‎กรณีศึกษาที่ได้รับการตีพิมพ์บ่งชี้ว่า
‎การอุบัติของซีอาร์พีเอสเพิ่มขึ้นอย่างมาก
‎ในช่วงอายุ 9 ถึง 11 ปี
‎และพบในเด็กผู้หญิงเป็นหลัก
‎ผู้ป่วยส่วนใหญ่อธิบายว่ามันคือความรู้สึกแสบร้อน
‎ผิวหนังของพวกเขาอ่อนไหวต่อ ‎การสัมผัสอย่างแผ่วเบา
‎ลองนึกภาพขนนกที่ลอยละล่อง ‎สัมผัสแล้วรู้สึกนุ่ม
‎ผู้ป่วยบอกว่ามันรู้สึกเหมือน
‎ถูกมีดแทงตามร่างกายมากกว่า
‎กลุ่มอาการนี้ถูกกล่าวถึง ‎เป็นครั้งแรกเมื่อ 100 กว่าปีก่อน
‎แต่เพิ่งได้รับการยอมรับโดย ‎แพทย์แผนปัจจุบันในทศวรรษ 1990
‎แต่หลายๆ คนก็ยังไม่รู้จักโรคนี้
‎ผู้ป่วยหลายคนถูกบอกว่ามันเป็น ‎อาการทางจิตใจและพวกเขาคิดไปเอง
‎หลังจากการประเมินเบื้องต้นของมายา
‎ผมรู้สึกมั่นใจ เพราะความรุนแรงของอาการ
‎รอยโรค ความรู้สึกแสบร้อนที่ขา
‎และความเจ็บปวดทั่วร่างกาย
‎บ่งชี้ว่ามายาเป็นซีอาร์พีเอสขั้นรุนแรง
‎เราต้องรีบรักษาด้วยวิธีที่เด็ดขาด ‎และคุมอาการให้อยู่
‎เรารักษาผู้ป่วยมากกว่า 3,000 คน ‎ที่มีกลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน
‎และเรารู้ว่าวิธีรักษาที่ดีที่สุดคืออะไร
‎มันเรียกว่าเคตามีน
‎ยาที่เป็นที่รู้จักจากการใช้เชิงสันทนาการในคลับ
‎เริ่มถูกมองในมุมใหม่โดยผู้เชี่ยวชาญ ‎ด้านการจัดการความเจ็บปวด
‎มันมีชื่อว่าเคตามีน ‎และผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ใช้มัน
‎รักษาผู้ป่วยที่มีอาการปวดเรื้อรัง
‎เคตามีนเป็นยาที่ปลอดภัย ‎และมีประสิทธิภาพในการรักษา
‎กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน
‎เพราะเมื่อเคตามีนเข้าสู่ร่างกาย
‎มันจะกระตุ้นสมองและรีเซตทุกอย่าง
‎มันมักจะทำให้ความดันเลือดสูงขึ้น ‎การไหลเวียนเลือดดีขึ้น
‎และอัตราการหายใจสูงขึ้น
‎สำหรับมายา เราเริ่มจาก ‎การรักษาสำหรับผู้ป่วยนอก
‎และให้ยาในปริมาณค่อนข้างน้อย…
‎มันทำให้เจ็บไหม
‎แต่มันไม่ได้ผล
‎ตรงนี้…
‎ผมจึงคุยกับคุณแม่และมายา
‎เรื่องการทำให้เกิดภาวะโคม่าด้วยเคตามีน
‎ผู้ป่วยบางคนก็ควบคุมความเจ็บปวด ‎ด้วยการเข้าสู่ภาวะโคม่า
‎ในกรณีนี้ แพทย์จะให้ยา 50 เท่าของปริมาณปกติ
‎เพื่อให้เกิดภาวะโคม่าเป็นเวลาห้าวัน
‎เราเห็นผู้ป่วยมามาก เรารู้ว่าอาการจะทรุดลง
‎ไม่มีอะไรได้ผล
‎การผ่าตัดไม่ได้ผล ยาไม่ได้ผล ‎การบล็อกเส้นประสาทไม่ได้ผล
‎แต่พอใช้วิธีนี้ มันได้ผล
‎ดร.เคิร์กแพทริคกล่าวว่า
‎การรักษาในขั้นทดลองนี้ ‎มีเฉพาะในประเทศเม็กซิโก
‎ตอนที่หมอบอกว่าพวกเราต้องไปเม็กซิโก
‎ผมไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
‎นอนหงายนะ
‎แล้วเขาก็บอกว่ามีโอกาสที่แกจะตาย
‎ผมว่าแกน่าจะรับการรักษาได้ดี ดีมาก
‎มันน่ากลัวมาก
‎แต่เราไม่มีทางเลือก
‎ถ้าไม่ทำ ก็ต้องเห็นมายาอาการทรุดลงทุกวัน
‎เราเลยตัดสินใจพาแกไปมอนเตร์เรย์ เม็กซิโก
‎(มอนเตร์เรย์ เม็กซิโก ‎พฤศจิกายน 2015)
‎หนูจะตื่นไหม
‎ตื่นสิจ้ะ ลูกต้องตื่นแน่
‎หนูจะเป็นปกติไหม
‎จ้ะ ลูกเป็นปกติอยู่แล้ว
‎พอตื่นขึ้นมา ลูกจะปกติมากเลย
‎- หนูรู้สึกว่าตัวเองแปลก ‎- ไม่เลย
‎หนูรู้สึกแปลกมาก
‎ลูกทำได้ดีแล้ว
‎ผมอยากถามถึงการทำโคม่า ‎ด้วยเคตามีนในเม็กซิโก
‎คุณจำอะไรเกี่ยวกับการเข้ารักษาครั้งนั้นได้ไหม
‎จำได้ค่ะ ฉันจำได้ว่าอยู่ในห้อง
‎ฉันได้รับยามากกว่าปกติ
‎ก็เลยมีผลข้างเคียงรุนแรงกว่า ‎อย่างเช่นเห็นภาพหลอน
‎แต่ฉันรู้ว่าแม่อยู่ด้วย นั่นช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
‎นี่คือวันแรกที่เข้าสู่ภาวะโคม่า
‎วันพุธที่ 18 พฤศจิกายน
‎มายาทำได้ดี
‎วันนี้วันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน
‎เป็นวันที่สามในภาวะโคม่า
‎มายาทำได้ดีมาก
‎วันที่ห้าในภาวะโคม่า
‎เมื่อเช้าแกอาการกำเริบและอาเจียน
‎พวกเขาเลยต้องให้เคตามีนเพิ่ม
‎นี่คือวันที่หกในภาวะโคม่า ‎วันที่ 22 พฤศจิกายน 2015
‎แม่รักลูกนะ มายา
‎พ่อรักลูกนะ ไคล์รักลูกนะ คอรินน์รักลูกนะ
‎ทุกคนรักลูก
‎ไม่ เอามันออกไป อย่ายกมัน
‎- แม่คะ ‎- จ้ะ แม่อยู่นี่
‎นี่
‎- แม่อยู่นี่ ‎- แม่คะ มีสัตว์ประหลาด
‎ไม่มีสัตว์ประหลาดจ้ะ แม่อยู่นี่ ‎แม่ไม่ใช่สัตว์ประหลาดนะ โอเคไหม
‎(การทำโคม่าด้วยเคตามีน วันที่หก ‎วันที่ 22 พฤศจิกายน 2015)
‎มายา จำได้ไหมว่าเรามีอะไรจะถามหนู
‎แม่หนูอยากถามอะไรหน่อย โอเคไหม
‎- ค่ะ ‎- โอเค อย่าจับแว่นนะ
‎- โอเค คุณแม่คะ ‎- คะ
‎- สวัสดีจ้ะ มายา ‎- คะ
‎- แม่เอง จำแม่ได้ไหม ‎- จำได้
‎โอเค ดี
‎- น้องชายของลูกชื่ออะไร ‎- ไคล์
‎เก่งมาก
‎แกทำได้ดีทีเดียว ขยับตัวได้นิดหน่อย
‎ไม่ใช่เรื่องที่คาดไม่ถึง และผมว่าแก ‎ไม่ได้ประสาทหลอนแบบไม่พึงประสงค์
‎- เห็นด้วยไหมครับ ‎- เห็นด้วยค่ะ
‎เอาล่ะ มายา หมอจะขอให้หนูทำอะไรหน่อย
‎- พร้อมไหม ‎- พร้อมค่ะ
‎ยกนิ้วให้หมอหน่อย มายา
‎- ยกนิ้วหน่อย ‎- นี่
‎นั่นแหละ เฮ้
‎แกทำได้
‎มายาออกจากภาวะโคม่าและอาการดีขึ้น
‎แกบอกว่าหิวซึ่งทำให้เราโล่งใจมาก
‎การทำโคม่าได้ผล
‎เคตามีนช่วยบรรเทา ‎ความเจ็บปวดให้ฉันอย่างมาก
‎ฉันสูญเสียความทรงจำระยะสั้นนิดหน่อย
‎และบางครั้งสายตาฉันก็พร่ามัวมาก
‎แต่ฉันยอมรับผลข้างเคียงพวกนั้น
‎ถ้าโดยรวมแล้วมันช่วยฉันได้
‎โอเค มายา วันนี้วันที่ 6 มกราคม ‎หนูทำเคตามีนโคม่าไปแล้ว
‎หลังจากต้องเผชิญกับทุกอย่าง หนูว่ามันคุ้มไหม
‎- คุ้มค่ะ ‎- มันช่วยได้มาก
‎โดยเฉพาะอาการปวดหัว ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด
‎- อาการปวดหัวของแกดีขึ้นมาก ‎- ครับ
‎- เหลือแค่ปวดนิดหน่อย ‎- ครับ
‎- ที่ปวดขาก็ดีขึ้น ‎- ครับ
‎ก็นั่นแหละค่ะ
‎- ครับ ‎- ทุกอย่างดีขึ้น
‎หมอขอทดสอบหนูหน่อย มายา พร้อมไหม
‎ยกมือข้างขวาไว้หลังหัว
‎แต่ก่อนหนูทำไม่ได้ ทำแล้วเจ็บไหม
‎ไม่ค่ะ
‎ไม่เจ็บ โอเค ช่วยยกแขนอีกข้างหน่อย
‎- แต่ก่อนหนูก็ทำแบบนี้ไม่ได้ ‎- ค่ะ
‎และเราได้คุยเรื่องความสำคัญของ…
‎ตอนเรากลับจากเม็กซิโก
‎เรามีเงินไม่มากพอ ‎จะรักษาต่อกับดร.เคิร์กแพทริค
‎เขาเลยแนะนำเพื่อนร่วมงานของเขา ‎ดร.แฮนนา ซึ่งเราสามารถใช้ประกันได้
‎เขาสั่งเคตามีนปริมาณต่ำให้มายา
‎ดีกว่าคราวก่อน แม่รักลูกนะ
‎หนูก็รักแม่ค่ะ
‎ทีนี้ค่อยๆ ลงมา
‎แกเริ่มแข็งแรงขึ้น
‎ภาวะกล้ามเนื้อบิดเกร็งเริ่มลดลง
‎แกใช้ขาไม่ได้ แต่แกใช้แขนได้
‎และแกทำได้ดีมาก
‎ฉันว่าคืนนี้มายาต้องกินเคตามีนสองโดสแน่
‎หลังจากทำแบบนี้
‎แกกลับไปเรียนหนังสือ หัวเราะและเล่นอีกครั้ง
‎เราโชคดีที่ในที่สุดก็เจอวิธีที่ได้ผล
‎และมันก็ได้ผลอยู่หนึ่งปี
‎จนกระทั่งคืนที่เกิดพายุเฮอริเคน
‎(วันที่ 7 ตุลาคม 2016)
‎สภาพอากาศที่เลวร้าย ‎เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนยิ่งแย่ลงอีก
‎เมื่อเฮอริเคนแมทธิวมาถึง ‎ชายฝั่งตะวันออกของฟลอริดา
‎สะพานถูกปิด
‎มีประกาศให้ประชาชน ‎อยู่แต่ในอาคาร ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน
‎ตอนนี้อันตรายเกินกว่าจะออกไปข้างนอก
‎มายาอาการกำเริบ
‎มันกลับมาและรุนแรงมาก
‎แกเริ่มบ่นว่าปวดท้อง
‎มันรุนแรงขึ้นจนถึงจุดที่แกกรีดร้องและร้องไห้
‎และร้องขอให้ช่วย
‎ผมโทรหาบีอาตาที่ที่ทำงาน
‎โอเค รอเดี๋ยว ขอฉันจอดข้างทางก่อน
‎และบอกเธอว่า "ผมต้องพาแกไปห้องฉุกเฉิน"
‎ผมจำได้ว่าจอดรถตรงหน้าประตู
‎ไปที่จุดคัดแยกผู้ป่วย
‎แล้วก็ต้องตอบคำถามเดิมๆ อีกครั้ง
‎พยาบาลคนแรกที่จุดคัดแยกไม่รู้จักซีอาร์พีเอส
‎คนอื่นๆ ก็ไม่รู้จัก
‎พวกเขาอยากรู้ข้อมูลและสอบถาม
‎ผมเลยโทรหาภรรยาผม เธอคุยกับหมอ
‎ยาแก้ปวดคือนาลเทรกโซนปริมาณต่ำ
‎และเคตามีนชนิดกินที่หมอของแกสั่งให้
‎เธอสนใจแต่การให้ยาเคตามีน
‎เธอพูดซ้ำแล้วซ้ำอีก หนักข้อขึ้นเรื่อยๆ
‎บีอาตามาถึงหนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น
‎เธอก้าวร้าวและเอาใจยาก
‎แม่เด็กพยายามควบคุมทุกอย่าง
‎เธอบอกฉันว่า "คุณต้องทำแบบนี้นะ"
‎บีอาตาอธิบายให้พวกเขาฟัง
‎ว่าโรคนี้ต้องรักษายังไงบ้าง
‎คุณไม่เข้าใจคำวินิจฉัยทางการแพทย์ของแก
‎คุณไม่เข้าใจว่าต้องใช้ยามากแค่ไหน ‎เพื่อควบคุมความเจ็บปวดของแก
‎แต่พวกเขาไม่เข้าใจ
‎มีความเสี่ยงที่ระบบทางเดินหายใจ ‎จะล้มเหลว หัวใจวาย
‎ลูกสาวเธออาจตายได้
‎และเธอดูเหมือนไม่กังวลเรื่องนั้นเลย
‎ย้อนกลับไปตอนที่คุณเข้า ‎โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์
‎เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2016
‎คุณจำวันนั้นได้ไหม
‎ฉันคิดว่าฉันจำวันนั้นไม่ได้
‎แต่ฉันจำช่วงแรกๆ ที่อยู่ ‎โรงพยาบาลจอนส์ ฮอปกินส์ได้
‎ฉันจำได้ว่ารู้สึกเจ็บปวดมาก
‎ตอนนั้นคุณปวดท้อง ปวดเท้า
‎หรือว่าปวดไปทั้งตัวครับ
‎ส่วนใหญ่ก็ปวดท้องค่ะ ฉันถูกพาไปที่ห้องฉุกเฉิน
‎หลังจากนั้น ฉันก็ถูกส่งไป ‎ห้องไอซียูเด็ก หรือห้องอะไรก็ตาม
‎มันเป็นหน่วยอภิบาล
‎นั่นคือเรื่องส่วนใหญ่ที่ฉันจำได้
‎พวกเขาเริ่มให้เคตามีนปริมาณต่ำ ‎กับมายา แต่มันไม่ได้ผล
‎พอเวลาผ่านไป เรารู้สึกว่า ‎มายาไม่ตอบสนองต่อการรักษาเลย
‎เราเริ่มสงสัยว่าแกมีกลุ่มอาการ ‎เจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อนจริงหรือเปล่า
‎บีอาตารู้ว่ายาปริมาณต่ำใช้ไม่ได้ผล
‎แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง
‎นั่นคือตอนที่เริ่มเกิดความขัดแย้ง
‎พวกเขาเริ่มบอกว่าจะออกจากโรงพยาบาล
‎ผมเริ่มรู้สึกว่ามายาอาจไม่ปลอดภัย
‎พวกเขาบอกว่าถ้าเรา ‎พยายามออกจากโรงพยาบาล
‎พวกเขาจะเรียกรปภ.
‎และถ้าเราสงสัยว่ามีการทารุณเด็ก
‎เรามีหน้าที่ต้องติดต่อหน่วยคุ้มครองเด็ก
‎สองสามวันหลังจากนั้น
‎ผมไปเยี่ยมมายาที่จอนส์ ฮอปกินส์
‎มีอยู่ช่วงหนึ่งที่พยาบาลออกไปจากห้อง
‎แล้วผู้หญิงผมสีเข้มก็เข้ามา
‎คุณสาบานหรือไม่ว่าคำให้การต่อจากนี้
‎เป็นความจริงอันครบถ้วน และมีแต่ความจริง
‎- ฉันสาบานค่ะ ‎- แจ้งชื่อต่อศาลด้วยครับ
‎แซลลี่ มารี สมิธ
‎เธอไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นใคร
‎เธอเดินเข้ามา มองผม มองมายา
‎เธอเข้ามา
‎เธอทำตัวเหมือนหมอทั่วไปที่ทำงานที่โรงพยาบาล
‎แล้วเธอก็เริ่มถามคำถาม
‎ถ้าพวกเขารู้ว่าเธอเป็นใคร เราคงไม่คุยกับเธอ
‎เธอถามว่า "มายาเป็นโรคอะไร ‎ได้รับการรักษาที่ไหน"
‎ถามเรื่องยา
‎ถามว่าทำไมผมถึงปล่อยให้ลูกได้รับยาปริมาณมาก
‎ผมก็บอกว่ามันเป็นยาตามที่หมอสั่ง
‎ดร.แฮนนา ผมมีข้อมูล ‎การให้ยาทางหลอดเลือด 55 ครั้ง
‎ตั้งแต่ต้นเดือนมกราคม ‎จนถึงวันที่ 6 ตุลาคม 2016
‎และผมเข้าใจว่าคุณสั่งยาเคตามีนชนิดกิน
‎สำหรับใช้ที่บ้านหลายครั้ง
‎- คุณจำได้ไหมครับ ‎- จำได้ครับ
‎เป็นไปได้ไหมว่าอาการปวดท้อง ‎จะเกิดจากการให้ยาเหล่านี้
‎มันอาจเป็นผลข้างเคียงอย่างหนึ่ง
‎เขาให้ยาเด็กครั้งละ 1,000 มิลลิกรัม
‎วันแล้ววันเล่า
‎นั่นไม่ใช่การให้เคตามีนตามปกติ
‎ผมมีผู้ป่วยที่รับยาวันละ 1,500 มิลลิกรัม
‎ผู้ป่วยทุกคนแตกต่างกัน
‎ผู้ป่วยบางคนก็เกิดความชินยา
‎หรือต้องการยามากขึ้นเมื่อโรคทวีความรุนแรง
‎หนึ่งพันมิลลิกรัมในสี่ชั่วโมง
‎นั่นคือปริมาณตามปกติสำหรับแก
‎หมอหลายคนที่มีส่วนร่วม ‎ตามที่บันทึกในรายงานการทารุณ
‎สงสัยว่านี่อาจเป็น ‎กลุ่มอาการมันเชาเซนผ่านตัวแทน
‎- มันเชาเซนผ่านตัวแทน ‎- มันเชาเซนผ่านตัวแทน
‎มันเชาเซนผ่านตัวแทน ‎หรือการทารุณเด็กทางการแพทย์
‎มันเชาเซนผ่านตัวแทน ‎เป็นการทารุณเด็กรูปแบบหนึ่ง
‎ซึ่งผู้ดูแลจะให้
‎ข้อมูลเท็จหรือเกินจริง
‎ไม่สนใจคำแนะนำทางการแพทย์
‎และพฤติกรรมในลักษณะนี้ทำให้เด็กได้รับอันตราย
‎เธอสอบถามข้อมูลไม่เกินสิบนาที
‎หลังจากนั้นไม่นานก็ออกไป
‎มีหลักฐานมากมายที่สนับสนุนว่า ‎นี่เป็นการทารุณเด็กทางการแพทย์
‎และมีความเป็นไปได้สูงว่า
‎คุณนายโควัลสกี้เป็นตัวการหลักในการทารุณเด็ก
‎พยาบาลที่ช่วยผมก่อนหน้านั้นกลับเข้ามาในห้อง
‎เธอบอกว่าผมต้องออกไป
‎บอกว่าลูกสาวผม…
‎อยู่ภายใต้การดูแลของรัฐ
‎ผมจำได้ว่าผมมองตาลูกและแกก็มองตอบ
‎ผมสงสัยว่าผมจะได้เจอลูกอีกไหม
‎พวกเขากล่าวหาว่าเธอให้ยามายาเกินขนาด
‎และพวกเขาคิดว่ามายาแกล้งป่วย
‎ตอนนั้น ผมบอกว่าเราต้องหาทนาย
‎ฉันเจอครอบครัวโควัลสกี้ ‎ในเดือนตุลาคม ปี 2016
‎และครั้งแรกที่เจอบีอาตา
‎ฉันประทับใจที่เธอรู้เรื่อง ‎อาการป่วยของลูกเป็นอย่างดี
‎เธอผ่านอะไรมามาก
‎เธอไปหาหมอหลายคนเพื่อให้ลูกได้รับการรักษา
‎และเธอกังวลมากว่ามายาจะเป็นยังไง
‎เมื่อต้องอยู่ในโรงพยาบาลและแยกจากครอบครัว
‎เธอไม่เข้าใจว่า
‎ทำไมกรมกิจการเด็กและครอบครัวถึงทำแบบนี้
‎ฉันอธิบายกับแจ็คและบีอาตาว่า
‎ที่จริงคดีแบบนี้เกิดขึ้นเป็นปกติ
‎เจ้าหน้าที่สืบสวนของหน่วยคุ้มครองเด็ก ‎มีอำนาจอย่างมากในการแยกเด็กจากครอบครัว
‎พวกเขาแค่ต้องพิสูจน์ว่ามีเหตุให้เชื่อว่า
‎เด็กอาจได้รับอันตราย
‎ในฟลอริดา ระบบสวัสดิการเด็ก ‎ถูกบริหารโดยหน่วยงานเอกชน
‎ตอนที่แซลลี่ สมิธตรวจสอบคดีของมายา
‎เธอเป็นลูกจ้างของศูนย์ซันโคสต์
‎ซึ่งเป็นศูนย์ที่ช่วยเหลือด้านการสืบสวน ‎ข้อกล่าวหาทารุณกรรมเด็ก
‎ในพิเนลลัสเคาน์ตี
‎ซึ่งเป็นที่ที่โรงพยาบาลเด็กตั้งอยู่
‎เด็กในพิเนลลัสเคาน์ตี ‎มีโอกาสถูกแยกจากครอบครัว
‎เกือบ 2.5 เท่าของค่าเฉลี่ยของรัฐ
‎เดี๋ยวนี้ฉันเรียกมันว่าอุตสาหกรรมสวัสดิการเด็ก
‎แต่เราต้องไม่ลืมว่า
‎ตอนที่มีการก่อตั้งหน่วยคุ้มครองเด็ก ‎ในประเทศนี้ในยุค 70
‎เป้าหมายของเราคือ
‎เด็กที่ถูกทำโทษทางร่างกายอย่างรุนแรง
‎ถูกทุบตี
‎อาจจะกระดูกหักหรือมีแผลถูกบุหรี่จี้
‎รวมถึงการทารุณทางเพศ
‎แม้ว่ากรณีแบบนั้นจะยังมีอยู่
‎ในช่วงหลังนี้ มีการใช้ข้อวินิจฉัยใหม่
‎การทารุณเด็กทางการแพทย์
‎ซึ่งพ่อแม่คนไหนก็ตามที่พาลูกที่เป็นโรคหายาก
‎ไปหาหมอห้าคน ‎เพราะอยากรู้ว่าลูกเป็นอะไรกันแน่
‎อาจถูกกล่าวหาว่าจงใจเลือกหมอ
‎และทำให้เด็กต้องรับการรักษาที่ไม่จำเป็น
‎เพื่อสนองอาการทางจิตของตัวเอง
‎โดยส่วนตัวแล้ว ‎คุณมีความเห็นยังไงกับบีอาตาครับ
‎ฉันคิดว่าบางครั้ง…
‎เธอก็พูดตรงเกินไป
‎และนั่นอาจทำให้หมอบางคนไม่พอใจ
‎ฉันเชื่อว่ามีใครบางคนที่โรงพยาบาลเด็กไม่พอใจ
‎และเกิดความขัดแย้งขึ้น
‎ทันทีที่ผมรู้ว่า
‎แซลลี่ สมิธกำลังตรวจสอบพวกเขา
‎ผมโทรหาเธอทันที
‎ผมอธิบายว่านี่คือคำวินิจฉัย
‎ถ้าอยากได้หลักฐานที่เป็นรูปธรรม ผมหาให้ได้
‎ผมบอกเธอทางโทรศัพท์
‎เธอเขียนรายงานหลังจากนั้นสองวัน
‎เธอได้เขียนเรื่องนั้นในรายงานไหม ไม่
‎ฉันนำเสนอข้อมูล
‎อย่างสุดความสามารถในฐานะแพทย์
‎และได้ข้อสรุปแล้ว
‎ผมบอกว่าถ้าเธอทำเรื่องต่อ
‎นอกจากจะเกิดผลร้ายอย่างใหญ่หลวงต่อเด็ก
‎ยังเป็นการสร้างบาดแผล ‎ให้ครอบครัวอย่างถาวรด้วย
‎เขาได้เตือนไหมว่า ‎การตรวจสอบของคุณอาจทำให้เกิด
‎ความเสียหายที่ไม่จำเป็นและถาวร ‎ต่อเด็กและครอบครัว
‎ฉันไม่รู้ว่าเขาพูดแบบนั้นเป๊ะๆ หรือเปล่า
‎ฉันรู้ว่าหลังจากนั้นสองสามวัน ‎เขาจดบันทึกเกี่ยวกับการสนทนาของเรา
‎ฉันอ่านให้คุณฟังตามที่ฉันเขียน
‎แน่นอน ฉันยอมรับว่า
‎การตรวจสอบและประเมินทางการแพทย์
‎สำหรับการทารุณและละเลยเด็ก ‎อาจทำให้ครอบครัวเป็นทุกข์
‎คุณคิดว่านั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น ‎กับครอบครัวโควัลสกี้เหรอครับ
‎เป็นทุกข์
‎ฉันไม่รู้ คุณต้องถามพวกเขา ‎ว่าพวกเขาตอบสนองต่อมันยังไง
‎(หลายชั่วโมงหลังจาก ‎มายาตกอยู่ในความดูแลของรัฐ)
‎ฉันอยากรู้ว่าฉันจะคุยกับมายาได้ไหม
‎ฉันเช็กกับทางสังคมสงเคราะห์แล้ว
‎เธอบอกว่าคุณคุยกับแกไม่ได้ ‎จนกว่าจะขึ้นศาลเสร็จในวันพรุ่งนี้ค่ะ
‎ฉันคุยกับลูกไม่ได้เชียวเหรอ
‎พอเถอะ
‎ค่ะ เธอบอกว่าฉันเล่าอาการของแก ‎ให้คุณฟังได้ แต่ไม่ใช่คืนนี้
‎คืนนี้คุณคุยกับแกไม่ได้
‎คุณได้ให้แกกินยาแก้ปวดไหม
‎แกเพิ่งกินเอติแวนไป
‎ดังนั้นแกจะกินยาอีกทีตอนห้าทุ่มค่ะ
‎บีอาตาให้ความสำคัญกับการดูแลมายา
‎ถ้าลูกสาวฉันขอคุยกับฉัน ฉันอยากคุยกับแก
‎แต่วิธีของผมคือ
‎ไม่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่าง ‎เรากับโรงพยาบาลตึงเครียดไปกว่านั้น
‎บีอาตา
‎พอเถอะ
‎ฉันไม่อยากให้ลูกต้องทรมาน
‎แกยังเป็นลูกของฉัน
‎วางสายเถอะ
‎ฉันเข้าใจค่ะ ฉันก็อยากทำทุกอย่าง ‎ที่จะช่วยให้แกไม่ต้องทรมาน
‎ค่ะ ขอบคุณค่ะ เทเรซ่า
‎- ด้วยความยินดีค่ะ ราตรีสวัสดิ์ ‎- เช่นกันค่ะ ขอบคุณ บ๊ายบาย
‎แทนที่จะปรองดองกัน
‎เราทะเลาะกันใหญ่โต
‎พวกเขาจะเอาเรื่องนี้มาเล่นงานคุณ
‎เลิกทำตัวบ้าๆ สักที ผมอยากเจอลูกอีกนะ
‎อย่าทำแบบนี้ อย่าพูดถึงยาแก้ปวด
‎อย่าพูดอะไรทั้งนั้น
‎คุณจะสร้างปัญหามากกว่าเดิม
‎ผมอยากเจอลูกอีก อย่าทำตัวบ้าๆ แบบนี้
‎- หยุดตะโกนต่อหน้า… ‎- คุณไม่เข้าใจ
‎มานี่ ไม่ คุณไม่เข้าใจ ฉันมีสิทธิ์ถามอะไรก็ได้
‎ไม่ พวกเขาจะใช้มันเล่นงานคุณ ‎รับรองได้เลย คุณคุกคามพวกเขา
‎อย่ายุ่งกับพวกเขา
‎อย่าทำพัง
‎ผมรักแม่นะ
‎แต่แม่อย่าทำแบบที่พ่อพูดได้ไหม
‎- ได้ไหมครับ ‎- บ้าเอ๊ย
‎แม่ช่วยฟังพ่อและพยายามไม่…
‎พ่อไม่ได้พูดถูกเสมอ
‎ครอบครัวเราแตกเป็นเสี่ยงๆ
‎วันนี้ นังตัวแสบนั่นบอกฉันว่า
‎"คุณให้เคตามีนกับแกที่บ้าน ทางหลอดเลือด"
‎ฉันบอกว่า "ฉันไม่รู้ว่าใครบอกคุณแบบนั้น"
‎แต่ตอนนี้ นังตอแหลสารเลวนั่นรายงาน…
‎โอเค ใจเย็นๆ ก่อน
‎ฉันเย็นไม่ไหวแล้ว
‎ฉันกำลังสู้เพื่อลูก ฉันต้องรู้สึกยังไง
‎ผมคิดว่าสิ่งสำคัญคือคุณต้องใจเย็นๆ
‎เพราะพวกเขาไม่พอใจคุณอยู่ บีอาตา
‎ฉันยืนยันได้ว่าคุณแค่ทำตามแนวทางของแพทย์
‎ไม่มีหลักฐานว่าคุณสร้างเรื่องว่าแกป่วย
‎หรืออธิบายสถานการณ์ของแกแบบเกินจริง
‎ได้ค่ะ
‎เก้าโมงเช้าวันพรุ่งนี้จะมีการไต่สวน ‎เพื่อเลือกที่พักพิง ดังนั้น…
‎- พวกคุณต้องไปทั้งสองคน ‎- ครับ
‎ค่ะ เราจะไปทั้งสองคน
‎ขั้นตอนแรกของคดีทารุณกรรมเด็ก ‎คือการเลือกที่พักพิง
‎ผู้พิพากษาจะตัดสินว่าเด็กควรอยู่ที่ไหน
‎พวกเขามีรายงานเบื้องต้นของ ‎เจ้าหน้าที่สืบสวนของหน่วยคุ้มครองเด็ก
‎และคำบอกเล่าจากพยานหลายปาก
‎ฉันคิดว่าน่าสงสัย…
‎หมอคนนี้พูดแบบนี้ หมอคนนั้นพูดแบบนั้น
‎มีความกังวล…
‎ทุกอย่างใช้เป็นหลักฐานได้
‎มันจึงง่ายมากที่พวกเขาจะชนะ
‎และนั่นทำให้ครอบครัวตกเป็นเบี้ยล่างของระบบ
‎(เจ็ดวันในโรงพยาบาล)
‎(หนึ่งวันในความดูแลของรัฐ)
‎สวัสดีค่ะ เราจะไต่สวน ‎กรณีของครอบครัวโควัลสกี้
‎ว่าด้วยการเลือกที่พักพิงสำหรับมายา
‎พวกคุณคือพ่อแม่ของมายากับไคล์ ถูกต้องไหมคะ
‎ค่ะ ดิฉันบีอาตา โควัลสกี้ เป็นแม่
‎ผมแจ็ค โควัลสกี้ เป็นพ่อ
‎เอาล่ะ ขอบคุณค่ะ
‎ฉันได้รับสำเนาข้อกล่าวหาต่อพ่อแม่แล้ว
‎และยังได้รับสำเนา
‎ผลการประเมินทางการแพทย์ ‎ของหน่วยคุ้มครองเด็ก
‎ซึ่งดูเหมือนจะเป็นรายงานเบื้องต้น
‎ดูจากความรุนแรงของข้อกล่าวหา
‎ฉันเห็นว่าตอนนี้เราควรออกคำสั่งห้ามติดต่อ
‎ระหว่างผู้เป็นแม่กับมายา ฉันรู้ว่า…
‎บีอาตา
‎เกี่ยวกับหญิงวัย 50 ปีที่เพิ่งหมดสติในศาล
‎- ลืมตาได้ไหมคะ ‎- ผู้ป่วยหายใจ…
‎- บีอาตา นี่ ‎- บีอาตา ได้ยินไหม
‎บีอาตา คุณช่วยลืมตาหน่อยได้ไหม
‎บีอาตาล้มหัวฟาดพื้น
‎มายาถูกตัดสินให้อยู่ในความดูแล ‎ของหน่วยคุ้มครองเด็ก
‎ที่โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์
‎การรักษาของแกถูกปรับเปลี่ยน
‎เพราะพวกเขาบอกว่าบีอาตา ‎มีกลุ่มอาการมันเชาเซนผ่านตัวแทน
‎ผู้พิพากษาบอกว่าบีอาตา ‎ต้องเข้ารับการประเมินทางจิตวิทยา
‎บีอาตาเข้ารับการทดสอบทางจิตวิทยา
‎และผลการทดสอบคือ
‎เธอไม่ได้มีกลุ่มอาการมันเชาเซนผ่านตัวแทน
‎แต่เธอมีภาวะการปรับตัวผิดปกติและรู้สึกหดหู่
‎เพราะถูกพรากลูกไป
‎(และข้อกล่าวหาต่อตัวเธอเอง)
‎และเพราะว่าเธอถูกระบบโจมตี
‎(กลุ่มสนับสนุนผู้ปกครอง)
‎บีอาตา นี่คือสิ่งที่คุณต้องเข้าใจเกี่ยวกับคดีแบบนี้
‎มันไม่ยุติธรรม
‎พวกเขาไม่สนใจหลักฐาน
‎ฉันเคยทำคดีแบบนี้ ‎โดยอยู่ฝ่ายพ่อแม่มาแล้ว 60 คดี
‎การให้ความร่วมมือเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะได้ลูกคืน
‎โอเค แต่ฉันขอขัดนิดหนึ่ง
‎พวกเขาบอกฉันทุกวัน
‎ว่าพวกเขาไม่รู้ว่าจะรักษาอาการนี้ยังไง
‎และฉันอยากให้ลูกได้รับการรักษา
‎ฉันมั่นใจว่านั่นเป็นความจริง
‎แต่หลังจากเปิดคดีแล้ว
‎เรื่องทั้งหมดนั่นไม่มีความหมายอะไรเลย
‎ผู้พิพากษาไม่สนใจว่าโรงพยาบาลทำผิดไหม
‎มากเท่ากับที่สนใจว่า
‎คุณจะทำให้ลูกตกอยู่ในอันตรายไหม
‎เพราะผู้พิพากษาสนใจแค่ว่า
‎"ถ้าฉันส่งเด็กคนนี้คืนให้พ่อแม่ ‎พวกเขาจะฆ่าแกไหม"
‎ดังนั้น จากประสบการณ์ของฉัน ‎วิธีที่จะทำให้คดีนี้จบลงอย่างดีที่สุด
‎คือทำให้ทุกคนเชื่อว่าคุณเปลี่ยนใจแล้ว
‎และคุณจะทำตามที่พวกเขาบอก
‎และพอคุณได้ลูกคืน
‎คุณก็ออกจากโรงพยาบาลและไม่กลับไปอีก
‎งั้นระหว่างนี้
‎ฉันก็ต้องปล่อยให้ลูกอาการทรุดลง
‎คุณยังมีทางเลือกอะไรอีก
‎คุณต้องเลือกระหว่าง ‎ให้ลูกทนเจ็บสักพักแล้วคุณได้ลูกคืน
‎หรือให้ลูกเจ็บตลอดไป และคุณไม่มีวันได้ลูกคืน
‎เข้าใจแล้ว
‎มายา คุณจำได้ไหมว่ามีใครที่โรงพยาบาล
‎บอกเหตุผลที่คุณต้องแยกจากพ่อแม่ไหม
‎ไม่เคยมีใครบอกฉันตรงๆ
‎ฉันต้องคิดเอาเอง
‎คุณพอเข้าใจไหม
‎ตอนนั้นคุณอายุแค่สิบปี
‎แต่คุณพอเข้าใจไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันสับสนมากค่ะ
‎ฉันถามอะไรหลายอย่าง แต่พวกเขาไม่เคยตอบ
‎พวกเขาบอกแค่ "หนูจะคุยกับพวกเขาไม่ได้"
‎ฉันเลยไม่รู้จริงๆ
‎มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ผมได้รับอนุญาตให้ไปเยี่ยมมายา
‎แต่มีกฎหลายข้อที่ผมต้องทำตาม
‎ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ถามถึง ‎อาการของแก หรือการรักษา
‎ห้ามบอกว่าแกจะได้กลับบ้านเมื่อไหร่
‎ห้ามตอบคำถามเกี่ยวกับแม่หลายๆ ข้อ
‎การไปเยี่ยมนั้นสั้นมาก
‎และทำใจได้ยาก
‎เพราะผมเห็นว่าลูกอาการแย่ลงมาก
‎(บันทึกของแจ็ค)
‎(มายาบอกว่ารู้สึกเจ็บ)
‎(นี่มันแย่ลงอีก)
‎แกบอกว่าเท้าบิดเข้าข้างในมากกว่าเดิม
‎เป็นแผลมากกว่าเดิม
‎การต้องเห็นลูกอ่อนแอลงทุกที
‎นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมคับข้องใจที่สุด
‎พอผมกลับบ้านหลังจากไปเยี่ยมมายา
‎บีอาตาอยากรู้ว่าลูกเป็นยังไงบ้าง
‎เธออยากรู้ว่าพวกเขามีแนวทางการรักษา
‎หรือให้ยาไหม มีอะไรบ้าง
‎และผมบอกอะไรไม่ได้เลย
‎รู้ไหม ผมทำไม่ได้
‎ถ้าผมเริ่มบอกอะไรเธอ
‎ผมจะเสียสิทธิ์ในการเข้าเยี่ยมลูกในฐานะพ่อ
‎และลูกของเราต้องการให้คนไปหา
‎ผมเลยปิดปากเงียบ
‎ไคล์ คุณมีโอกาสไปเยี่ยมพี่สาว
‎ที่โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์ ‎ระหว่างที่เธออยู่ที่นั่นไหม
‎มีครับ
‎พี่สาวคุณดูเป็นยังไงบ้าง ‎ตอนคุณไปเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล
‎เธอดูเหมือนไม่อยากอยู่ที่นั่น
‎มันยากมากที่ฉันต้องอยู่โดยไม่มีพ่อแม่
‎และมันยากที่จะไว้ใจคนที่ฉันไม่รู้จัก
‎พวกเขาถึงกับบอกว่ามายาคิดไปเอง
‎ลูกผมป่วย
‎แกพยายามบอกทุกคนว่าแกเป็นอะไร
‎แต่ไม่มีใครฟัง
‎มันไม่ถูกต้อง ผมรู้จักลูกผม
‎(หมอ - ฉันเพิ่งไปหามายามา)
‎(ฉันเห็นแกใช้เท้าไถตัวเอง ‎ได้ไกลหลายฟุตเวลานั่งรถเข็น)
‎(แซลลี่ สมิธ - โชคดีที่แกอายุแค่สิบขวบ)
‎(เลยเล่นละครอย่างสมบูรณ์แบบ ‎ตลอดเวลาไม่ได้)
‎(แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำพลาด ‎"ในทางสรีรวิทยา")
‎(ฉันจะถ่ายรูปขาข้างที่ "มีอาการ" ของแก ‎สำหรับส่งให้ศาลในวันอังคาร)
‎คุณคิดว่าแกอาการดีขึ้นไหม
‎ตั้งแต่เข้าพักที่โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์
‎ค่ะ
‎แกน้ำหนักมากขึ้น
‎แกหยุดกินยาหลายตัว
‎แกไม่ปวดท้องแล้ว
‎ตั้งแต่ตอนที่คุณเข้าโรงพยาบาลเด็ก
‎อาการปวดของคุณดีขึ้นบ้างไหม
‎- ขอค้าน ‎- ไม่ค่ะ
‎ไม่เลย
‎ฉันรู้สึกปวดตลอดเวลา
‎และสำหรับซีอาร์พีเอส ถ้าไม่รักษา
‎ถ้าไม่กินยาหรือทำกายภาพบำบัดตามที่ควร
‎และถ้าไม่มีคนช่วยดูแล ‎ก็จะอาการหนักกว่าเดิมค่ะ
‎แต่มันแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะพิสูจน์เรื่องนั้น
‎แม้ว่าจะมีหมอหลายคนมาหาฉัน
‎แต่ไม่มีใครฟังฉันเลย ฉันเหมือนกับถูกเมิน
‎ห้านาทีหรือสองนาที ก็แค่นั้น
‎นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมเจอเหตุการณ์ลักษณะนี้
‎หลังจากเข้าโรงพยาบาลสองสามวัน ‎พวกเขาก็หยุดให้เคตามีนแก
‎และถ้าไม่ได้รับการรักษาด้วยเคตามีนปริมาณสูง
‎ขาของแกก็แทบขยับไม่ได้เลย
‎นั่นอาจทำให้เกิดลิ่มเลือดซึ่งหลุดเข้าไปที่ปอด
‎และเป็นอันตรายถึงตายได้
‎และผมคิดว่าเป็นเรื่องจำเป็น
‎ที่บีอาตาต้องเข้าใจความร้ายแรงของเรื่องนี้
‎ผมเตือนว่ามีความเป็นไปได้ทางการแพทย์ ‎ที่มายาจะตายอย่างช้าๆ และเจ็บปวด
‎(ซึ่งผมคาดว่าจะนำไปสู่ความเจ็บปวด ‎แสนสาหัสที่กินเวลานาน)
‎(และส่งผลให้ลูกสาวของคุณเสียชีวิต)
‎- สวัสดีค่ะ บีอาตา ‎- ค่ะ ฉันบีอาตา
‎โอเค ฉันจะให้มายาคุยกับคุณนะคะ
‎โอเคค่ะ ฉันแค่อยากทบทวนกฎก่อน ‎จะได้ไม่พูดอะไรผิดไป
‎พูดง่ายๆ คือห้ามคุยเรื่องคดี
‎คุยได้เฉพาะเรื่องเกี่ยวกับแกหรืออาการของแก
‎โอเค
‎เริ่มคุยได้ค่ะ
‎สวัสดี มายา เป็นยังไงบ้าง ลูกรัก
‎สวัสดีค่ะ แม่
‎สวัสดี วันนี้ขวัญใจของแม่เป็นยังไงบ้าง
‎หนูคิดถึงแม่มากเลยค่ะ
‎แม่ก็เหมือนกัน ลูกรัก แม่ก็เหมือนกัน
‎แม่คิดถึงลูกมาก เราแค่ต้องอดทน โอเคไหม
‎โอเคค่ะ
‎เมื่อคืนหลับสบายไหม
‎หนูนอนตอนตีสอง
‎ว้าว ลูกนอนไม่หลับเหรอ
‎ค่ะ
‎ลูกอยู่ในห้องคนเดียวหรือว่าเคธี่อยู่ด้วยจ๊ะ
‎คุณเคธี่อยู่ข้างๆ หนูค่ะ
‎นักสังคมสงเคราะห์คนหนึ่ง ‎ที่โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์
‎ได้รับมอบหมายให้ดูแลลูกผม
‎- แจ้งชื่อต่อศาลด้วยครับ ‎- แคทเธอรีน อาร์. บีดี้
‎เธอมีบางอย่างไม่ปกติ
‎เราเลยกูเกิลชื่อเธอ
‎ผลการค้นหาอันแรกคือ ‎เธอเคยถูกจับข้อหาทารุณกรรมเด็ก
‎บีอาตาถูกกล่าวหาว่าทารุณเด็ก ‎โดยไม่เป็นความจริง
‎เธอทำได้แค่คุยโทรศัพท์ทั้งๆ ที่รู้เรื่องนี้
‎และทำอะไรเพื่อช่วยลูกไม่ได้เลย
‎เพิ่งตื่นเหรอ
‎ค่ะ
‎วันนี้ลูกอยู่กับใคร
‎- เคธี่ค่ะ ‎- ใช่
‎รู้ไหม เธอกำลังขัดจังหวะเรานะ ‎แม่ได้ยินเสียงพูดอยู่ใกล้ๆ
‎- คุณแม่คะ ‎- คะ
‎คุณแม่ต้องเปลี่ยนเรื่องคุย
‎ฉันเปลี่ยนเรื่องแน่ ฉันแค่บอกคุณว่า ‎นี่เป็นช่วงเวลาของฉันกับลูก
‎คุณแม่ ช่วยเปลี่ยนเรื่องด้วยค่ะ
‎ผมมารู้ทีหลังว่ามีการถอนข้อกล่าวหา
‎แต่มันทำให้บีอาตาเป็นกังวล
‎เคธี่ บีดี้บอกว่าฉันจะต้องไปอยู่บ้านอุปถัมภ์
‎เธอบอกว่าแม่ฉันอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช
‎เธอบอกว่าสุดท้ายเธอจะรับฉันไปเลี้ยง
‎คุณเคยให้มายานั่งตักไหม
‎เคยค่ะ
‎คุณได้กอดมายาไหม
‎ฉันคิดว่าเราปลอบโยนเด็กหลายๆ คน ดังนั้น
‎ระหว่างที่แกนั่งตักฉัน ฉันมั่นใจว่าฉันกอดแก
‎คุณคิดว่ามายาชอบคุณไหม
‎ขอค้าน
‎ค่ะ และ…
‎ฉันคิดว่าบางครั้งมายาก็โกรธมาก
‎เพราะฉันเป็นเหมือนตัวแทนของโรงพยาบาล
‎ร่วมกับพวกหมอ
‎คุณจำได้ไหมว่ามีใครบอกเหตุผล ‎ที่พวกเขาอยากถ่ายรูปคุณไหม
‎มีค่ะ เคธี่ บีดี้มาที่เตียงของฉัน
‎เธอบอกว่า
‎"ถ้าหนูอยากขึ้นศาล ฉันก็ต้องทำแบบนี้"
‎ฝ่ายบริหารความเสี่ยงตัดสินใจให้ ‎คุณถ่ายรูปมายาเหรอครับ
‎- ค่ะ ‎- เธอถอดเสื้อผ้าฉัน
‎แกใส่สปอร์ตบรากับกางเกงขาสั้น
‎กดตัวฉันไว้ แล้วถ่ายรูปฉัน
‎เราถ่ายรูปแขน ขา ใบหน้า และท้องของแก
‎ฉันกรีดร้อง ร้องไห้ ตะโกนว่า "อย่า"
‎แกไม่อยากให้คุณถ่ายรูปแก ‎ในสภาพนั้น ใช่ไหมครับ
‎ใช่ค่ะ
‎ฉันแสดงออกชัดเจนมาก
‎แต่คุณก็ยังถ่ายรูปเธออยู่ดี
‎น่าเศร้าที่เราทำอย่างนั้น
‎พวกคุณได้หาทางติดต่อพ่อแม่
‎และขอถ่ายรูปลูกของพวกเขาในสภาพนี้ไหม
‎เราไม่ได้โทรหาพ่อแม่
‎ฉันพลาดวันฮาโลวีน ‎วันขอบคุณพระเจ้า วันเกิดของฉัน
‎ฉันคิดแต่ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับบ้านไปเจอแม่
‎(47 วันในความดูแลของรัฐ ‎วันที่ 29 พฤศจิกายน 2016)
‎สวัสดี มายา สบายดีไหม ลูกรัก
‎หนูรู้สึกไม่ดีเลย
‎รู้สึกไม่ดีเหรอ
‎ทุกอย่างยากมากสำหรับหนู
‎หนูร้องไห้บ่อยมาก
‎กินทรามาดอลแล้วไม่ดีขึ้นเลยเหรอ
‎ไม่เลยค่ะ
‎- ลูกกินยาแก้ปวดตัวไหนอีกบ้าง ‎- ไม่มีแล้วค่ะ
‎แม่เสียใจจริงๆ ลูกรัก
‎แม่อยากอยู่ที่นั่นด้วย จะได้ลูบหลังและกอดลูก
‎ค่ะ หนูก็เหมือนกัน
‎ลูกได้จดหมายที่แม่เขียนถึงไหม
‎- จากคุณเคธี่ ‎- ไม่ค่ะ
‎- อะไรนะ ‎- คุณเคธี่ไม่มีจดหมายจากคุณ
‎โอเค ฉันส่งมันให้ชาร์ลอตต์
‎เรื่องนั้นคุณต้องคุยกับชาร์ลอตต์เอง
‎โอเค
‎ลูกได้คุยกับทนายหรือยัง
‎ค่ะ เขาจะมาวันนี้
‎ดีเลย แม่แค่อยากให้ลูกคุยกับเขาได้
‎หนูคุยทางโทรศัพท์ไม่ได้ ‎เพราะหนูโทรหาคนข้างนอกไม่ได้
‎หมายความว่ายังไง โทรหาคนข้างนอกไม่ได้
‎หนูไม่ได้อยู่ในคุก ‎แล้วก็ไม่ได้อยู่ในค่ายของนาซี
‎- คุณแม่คะ ‎- คะ
‎แกแค่ต้องถามพยาบาลว่าจะโทรยังไงค่ะ
‎โอเค
‎วันขอบคุณพระเจ้าเป็นยังไงบ้าง
‎ไม่ค่อยดีเท่าไรค่ะ
‎แม่รู้
‎นี่เป็นวันขอบคุณพระเจ้าที่แย่ที่สุดสำหรับแม่
‎หนูไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้
‎จ้ะ มันยากมาก มันซับซ้อน
‎ไม่ได้มีอะไรผิดปกติสักหน่อย แต่เราต้องลำบาก
‎แม่รู้ แม่เสียใจจริงๆ ลูกรัก
‎แม่เสียใจ เข้มแข็งไว้นะ โอเคไหม
‎ค่ะ
‎แม่สวดภาวนาให้ลูกทุกวัน
‎หนูก็เหมือนกัน
‎ดังนั้นเข้มแข็งไว้นะ
‎หนูพยายามอยู่
‎โอเค
‎คุณแม่คะ ต้องบอกลาแล้วค่ะ
‎ฉันต้องไปทำธุระอย่างอื่นแล้ว
‎โอเค
‎- ขอบคุณนะ มายา แม่รักลูกนะ บาย ‎- หนูรักแม่ค่ะ บายค่ะ แม่
‎ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะ ‎บีอาตาถามมายาเรื่องการรักษา
‎หรือยาที่หมอให้
‎หรือคุยเรื่องที่เธอไม่ได้รับอนุญาตให้คุยกับลูก
‎แต่โชคร้ายที่เคธี่ บีดี้กล่าวหาว่าบีอาตา
‎ทำตัวไม่เหมาะสมระหว่างโทรคุยกันครั้งนั้น
‎และเธอพยายามระงับสิทธิ์ของบีอาตา
‎แม้ว่าบีอาตาจะเข้มแข็ง แต่นั่นทำให้เธอใจสลาย
‎(ฉันทนใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว)
‎(พวกนั้นเป็นปีศาจร้ายที่ค่อยๆ ทำลายฉันทีละนิด)
‎(บีอาตา โควัลสกี้ - พว. พยบ. ‎พยาบาลผู้ให้สารน้ำฯ ผู้จัดการผู้ป่วย)
‎คุณโควัลสกี้ คุณทราบไหมว่า ‎ภรรยาของคุณเป็นผู้ต้องหา
‎ในการสืบสวนคดีอาญาที่ยังไม่สิ้นสุด ‎โดยสำนักงานเจ้าพนักงานมณฑลซาราโซตา
‎ผมไม่เคยได้ยินว่ามีการสืบสวนที่ยังไม่สิ้นสุด
‎ผมเชื่อว่าคุณได้ให้การกับจนท.สืบสวนแกรห์ม ‎โดยมีการบันทึกเสียงเอาไว้
‎ถูกต้องไหม
‎ครับ ผมนั่งคุยกับเธอ แต่ผมไม่รู้ว่าถูกบันทึกเสียง
‎ผมไม่ได้ยินยอมให้บันทึกเสียง
‎คุณบอกพวกเขาว่าคุณเป็นจนท.สืบสวน ‎ที่กำลังสืบสวนการทารุณเด็กใช่ไหม
‎ฉันน่าจะแสดงตราแล้วเริ่มคุย ‎และบอกว่าฉันเป็นใครค่ะ
‎ฉันขอสัมภาษณ์พวกเขา
‎เรานั่งลงและคุยกันอย่างราบรื่น
‎(บันทึกเสียงจากการสอบปากคำ ‎ของจนท.สืบสวนแกรห์ม)
‎ช่วยบอกฉันเรื่องความสัมพันธ์ ‎ของคุณกับภรรยาหน่อยได้ไหมคะ
‎ก็เหมือนคู่แต่งงานทั่วๆ ไป มีขึ้นมีลง
‎แน่นอนว่าเราไม่มีทาง ‎เห็นตรงกันทุกเรื่อง จริงไหม
‎พวกคุณเคยเห็นไม่ตรงกันเรื่องการดูแลมายาไหม
‎ไม่ ผมรู้จักภรรยาผมดี
‎เธอไม่หลับไม่นอน ค้นคว้าหาข้อมูลจนตีสาม
‎ผมก็ฟังที่เธอพูดและฟังหมอ
‎หมอต้องมาก่อนเสมอ
‎มายาต้องการความสนใจจากแม่ไหมคะ
‎แกพยายามเอาใจแม่ไหม
‎แม่อยากให้แกป่วย แกเลยป่วยเพื่อเอาใจแม่
‎พระเจ้า ผมหวังว่าไม่นะ
‎อย่าแยกความรัก ความชอบ ‎และความเอาใจใส่จากการทารุณ
‎เพราะมันเกิดขึ้นพร้อมกันได้
‎ครับ
‎ผมไม่เห็นด้วยกับเธอในหลายๆ เรื่อง ‎แต่ผมขอบอกเลยว่า
‎เธอไม่มีทางทำร้ายลูกๆ โดยเจตนา
‎เรื่องนี้ผมสาบานด้วยชีวิตเลย
‎- คุณรักภรรยาไหม ‎- ผมรักเธอ ใช่
‎ผมแค่…
‎เธอเป็นคนดึงดัน
‎ตอนนี้ยิ่งเป็นหนักเลย
‎เธอไม่อยากให้ความร่วมมือ
‎- นี่เป็นคดีที่ซับซ้อน ‎- ครับ
‎และฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้มาก
‎ที่พวกคุณจะเจอข้อหาทางอาญา
‎ฉันถึงต้องถามคุณว่า
‎คุณปกป้องลูกหรือเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
‎ผมปกป้องลูก
‎คุณให้ความสำคัญกับลูกที่สุดจริงๆ เหรอ
‎ขอสาบานด้วยชีวิตผม ชีวิตลูกๆ ผมเลย
‎ฉันไม่สน พรุ่งนี้ฉันจะจับคุณกับภรรยาเข้าคุก
‎- ถ้ามันทำให้มายาอาการดีขึ้น ‎- ถ้าผมทำผิดก็จับผมเลย
‎- แน่นอน ‎- ได้ ผมรับได้
‎ฉันขอถามหน่อย ถ้าพรุ่งนี้ ‎มายาได้ออกจากโรงพยาบาล
‎คุณจะให้ความร่วมมือไหม
‎ถ้าเราห้ามเด็กคนนั้นติดต่อกับแม่ทุกรูปแบบ
‎ผมจะร่วมมือ
‎โดยไม่ต้องคิดเลย
‎พวกเขาอยากให้แจ็คต่อต้านบีอาตาเหรอครับ
‎ฉันเดาว่าอย่างนั้น
‎นั่นจะทำให้คดีของพวกเขาง่ายขึ้น
‎เขาบอกว่าลูกๆ ต้องมาก่อนภรรยา
‎นั่นคือสิ่งที่เขาควรพูด
‎ถ้าไม่พูดแบบนั้น มันจะเป็นหลักฐานเอาผิดเขา
‎นั่นเป็นคำตอบเดียวที่ใช้ได้
‎ผมกลับบ้านแล้วบอกบีอาตาว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ใช่ "คุณตอบว่ายังไง ‎ทำไมถึงทำแบบนี้ ทำไม…"
‎ผมบอกเธอว่าผมไม่มีอะไรต้องปิดบัง
‎ผมบอกเธอตรงๆ ว่าพวกเขาพยายามโทษเธอ
‎และมันทำให้เกิดความตึงเครียด ‎อย่างมากในบ้านเรา
‎ผมมั่นใจว่าเธอรู้สึกเหมือนถูกหักหลัง
‎(63 วันในความดูแลของรัฐ ‎วันที่ 15 ธันวาคม 2016)
‎คุณบีดี้ คุณเคยบอกว่าคุณคิดว่า ‎มายามีความสุขและอาการดีขึ้น
‎ภายใต้การดูแลของคุณและโรงพยาบาล
‎ใช่ค่ะ
‎มายาขยับขา ขยับมือได้โดยไม่รู้สึกเจ็บ
‎แกลงไปเล่นเปียโนที่ชั้นล่าง
‎และไปไหนมาไหนในโรงพยาบาลด้วยตัวเอง
‎เราเห็นว่าแกอาการดีขึ้น
‎คุณมีอะไรจะตอบโต้ไหมครับ
‎อาร์เอสดีเป็นโรค
‎อาการของมันจะต่างกันนิดหน่อยในแต่ละวัน
‎บางวันฉันก็ทำกิจกรรมบางอย่างได้
‎บางวันฉันก็ทำไม่ได้
‎ดังนั้นมันจะดูต่างกันไปในแต่ละวัน
‎ใช่ค่ะ พวกเขาคิดผิด
‎เวลาเราเห็นความเจ็บปวด ‎เวลาฉันเห็นเด็กๆ ที่เจ็บปวด
‎มายาไม่เคยแสดงอาการ ‎แบบที่พบในเด็กที่รู้สึกเจ็บปวดคนอื่น
‎ถึงศาลที่เคารพ ด้วยรัก มายา
‎สวัสดีค่ะ หนูมายา หนูอยากเขียนจดหมายถึงคุณ
‎ก่อนอื่น หนูอยากขอบคุณที่คุณสละเวลามาทำคดีนี้
‎และหนูรู้ว่าคุณรู้ว่าหนูอยากกลับบ้าน
‎สองสามวันมานี้หนูรู้สึกแย่มาก
‎หนูอาการแย่ลงทุกที
‎คริสต์มาสนี้หนูขอแค่ได้เจอครอบครัวก็พอ
‎หนูร้องไห้ทุกวันและมันทำให้หนูเศร้า
‎หนูไม่ได้บอกลาแม่ด้วยซ้ำ
‎หนูภาวนาให้ตัวเองได้กลับบ้านทุกวัน
‎ช่วงกลางเดือนธันวาคม ปี 2016
‎มีการนัดไต่สวนและประชุมความคืบหน้า
‎เราจัดประชุมความคืบหน้าตลอดเวลา
‎และวาริเนีย แวน เนสส์มาเป็นทนายร่วม
‎เด็กคนนี้ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นซีอาร์พีเอส
‎ซึ่งเป็นโรคที่พ่อแม่ให้แกเข้ารับการรักษา
‎และตามหลักรัฐธรรมนูญ
‎พ่อแม่มีสิทธิ์ที่จะรักษาลูกตามที่เห็นสมควร
‎เว้นแต่พวกเขา…
‎เดี๋ยวก่อน หมอบอกว่า ‎ซีอาร์พีเอสเป็นหนึ่งในคำวินิจฉัย
‎ยังมีดร.สมิธที่บอกว่าเป็นโรคอื่น
‎มันเป็นการแย่งชิงอำนาจครั้งใหญ่
‎แต่ไม่ว่าเราจะทำอะไร
‎ศาลก็ยังเข้าข้างเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล
‎และดร.แซลลี่ สมิธ ซ้ำแล้วซ้ำอีก
‎ศาลแห่งนี้และคนพวกนั้นไม่มีสิทธิ์
‎ตัดสินว่าคำวินิจฉัยและการรักษาที่ถูกต้องคืออะไร
‎มันเป็นสิทธิ์ของพ่อแม่
‎เราไม่ควรตัดสินใจเรื่องนั้นด้วยซ้ำ ‎เราไม่ควรมาอยู่ที่นี่ ท่านผู้พิพากษา
‎คุณแวน เนสส์ กรุณาลดเสียงด้วย
‎- โอเค ผมขอถามอีกเรื่องหนึ่งได้ไหม ‎- ได้
‎มีทางไหนบ้างไหม ถึงจะแค่ชั่วคราว
‎ที่จะทำให้แกได้เจอแม่ ได้กอดแม่
‎เกรงว่าจะไม่ได้
‎วันนี้คงไม่ได้
‎ฉันไม่เคยเข้าใจว่า
‎ทำไมเธอถึงไม่ได้รับอนุญาตให้กอดลูก
‎และฉันขอบอกเลยว่าตอนเราออกจากศาลวันนั้น
‎บีอาตาหัวใจสลาย
‎หัวใจสลาย
‎และสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้มาจนถึงทุกวันนี้
‎คือเราเอาอ้อมกอดนั้นคืนมาไม่ได้แล้ว
‎กอดนั้นหายไปแล้ว
‎คุณคิดว่าถ้าเธอได้กอดลูก ‎ทุกอย่างจะจบลงต่างจากนี้ไหม
‎ค่ะ
‎ฉันคิดแบบนั้น
‎(87 วันในความดูแลของรัฐ ‎วันที่ 8 มกราคม 2017)
‎วันนั้นเราควรไปงานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อนบ้าน
‎งานเลี้ยงวันเกิดของเด็กคนหนึ่ง
‎เธอบอกว่า "ฉันจะลุกไปห่อของขวัญ"
‎"ฉันจะไม่ไปงาน"
‎"ฉันจะนอน ฉันปวดหัวไมเกรน"
‎ผมกับไคล์ไปงานเลี้ยง
‎ตอนเรากลับถึงบ้าน
‎ประตูห้องนอนเธอปิดอยู่
‎เราคิดว่าเธอหลับอยู่
‎เราเลยตัดสินใจนั่งดูทีวีด้วยกัน
‎ตอนดึกคืนนั้น
‎มีคนมาเคาะประตูบ้าน
‎พี่ชายของเธอ ปีเตอร์
‎ปีเตอร์เดินไปทั่วบ้าน
‎เขาเข้าไปในโรงรถ
‎มีเสียงกรีดร้อง…
‎ที่ผมไม่มีวันลืม
‎มันคือชื่อของผมในภาษาโปแลนด์
‎ยาตเซ็ค
‎เขาร้องเสียงดังมาก ผมรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
‎สายด่วน 911 บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เธอแขวนคอในโรงรถ
‎แม่
‎- ไม่… ‎- อย่าวางสายนะคะ
‎เธออายุเท่าไรคะ
‎สี่สิบสอง
‎พระเจ้า
‎- แม่ ‎- ไม่ อย่าเข้าไป
‎ฉันจะส่งคนไปช่วยคุณ ‎กรุณาอย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้น
‎ครับ ช่วยส่งใครก็ได้มาที
‎พวกเขากำลังไปค่ะ
‎ภรรยาคุณเคยแสดงอาการ ‎ให้คุณรู้ไหมว่าอาจเกิดเรื่องแบบนี้
‎ไม่ แต่ลูกสาวผมป่วย ทุกอย่างเริ่มต้นจากตรงนั้น
‎แค่แกป่วยก็แย่พออยู่แล้ว
‎- นี่ทนายผมเอง ขอรับสายได้ไหม ‎- ได้ครับ
‎- ไง เดบร้า ‎- พระเจ้า
‎- ฉันเสียใจด้วยจริงๆ ‎- เดบร้า ผมไม่ไหวแล้ว
‎ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‎ฉันรู้สึกแย่มาก ผู้พิพากษานั่นเย็นชามาก
‎ผมรู้ มันถึงได้เป็นแบบนี้ไง
‎ผมรู้ว่าเป็นเพราะเขาปฏิเสธเธอ
‎มันทำให้เธอตาย
‎ระหว่างกลับบ้าน เธอพูดถึงแต่เรื่องนั้น
‎ผมไม่รู้ว่าจะบอกมายายังไงดี
‎เพราะผมจะไปบอกแกแล้วกลับมาเฉยๆ ไม่ได้
‎โอเค
‎ขอบคุณนะ เด็บ บาย
‎ฉันจำได้ว่าแจ็คโทรมาบอกว่า ‎ภรรยาของเขาฆ่าตัวตาย
‎ฉันเสียใจมาก
‎ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่ามันเป็นความจริง
‎(จาก: บีอาตา โควัลสกี้ ‎หัวข้อ: จดหมายถึงผู้พิพากษาลี อี. เฮเวิร์ธ)
‎แต่ฉันคิดว่าจดหมาย ‎ที่บีอาตาทิ้งไว้ให้ผู้พิพากษาเฮเวิร์ธ
‎บอกชัดเจนว่า
‎เธออยากให้ลูกเป็นอิสระจากโรงพยาบาลนั่น
‎เธอกังวลมากเรื่องการรักษา ‎ที่พวกเขายัดเยียดให้มายา
‎(ฉันหวังว่าคุณจะรับผิดชอบ ‎"ความถดถอยทางกายภาพของลูกฉัน)
‎เธออยากให้ลูกได้ออกมาจากที่นั่น
‎และเธอไม่เห็นหนทางอื่น
‎(ขอให้คุณดูแลมายาและบอกแกทุกวันว่าฉันรักแก)
‎(บอกไคล์ด้วยว่าฉันรักแกมาก ‎และหวังว่าแกจะเติบโต)
‎(เป็นคนดี แข็งแรง มีอนาคตที่สดใส ‎และใกล้ชิดกับพระเจ้า)
‎(ฉันขอโทษ แต่ฉันทน ‎ความเจ็บปวดที่ต้องอยู่ห่างมายา)
‎(และถูกตราหน้าเป็นอาชญากรไม่ไหวแล้ว)
‎(ฉันทนเห็นลูกเจ็บปวดไม่ได้)
‎(มายาไม่ได้กลับบ้านมาสามเดือนแล้ว ‎รักทุกคนนะ บีอาตา)
‎(อีเมลที่บีอาตาส่งถึงครอบครัว ‎ซึ่งถูกพบหลังเธอเสียชีวิต)
‎(หมอ 1 - วันนี้ได้ข่าวว่า ‎แม่ของเด็กเคตามีนฆ่าตัวตายเมื่อวาน)
‎(เสียใจที่ต้องบอกว่าฉันคาดการณ์ถูก)
‎(หมอ 2 - พระเจ้า นี่มันแย่ชะมัด)
‎(ฉันรู้ว่าเราทำสิ่งที่ถูก ‎แต่นี่มันโคตรเฮงซวยเลย รู้สึกแย่จัง)
‎(หมอ 1 - ฉันเคยเจอแม่เด็กอีกคน ‎ทำแบบนี้เหมือนกัน)
‎(เราทำสิ่งที่ถูกสำหรับเด็กแน่นอน)
‎สวัสดีค่ะ แม่
‎สวัสดี มายา
‎วันนี้ขวัญใจของแม่เป็นยังไงบ้าง
‎หนูคิดถึงแม่มากเลยค่ะ
‎แม่ก็เหมือนกัน
‎แม่คิดถึงลูกทุกวินาทีเลย
‎หนูคิดถึงเวลาแม่กลับจากที่ทำงาน
‎แล้วเราก็กอดกัน
‎หนูคิดถึงเวลาเล่นน้ำในสระกับแม่
‎หนูคิดถึงทุกอย่างเลย
‎หลับตาแล้วจินตนาการว่าแม่อยู่ด้วยนะ
‎แม่รู้ว่ามันไม่เหมือนกัน ‎แต่ลูกต้องเข้มแข็งและมีความหวังไว้
‎หนูเจ็บ หนูอยากกลับบ้าน
‎แม่จะทำทุกวิถีทาง แม่สัญญา
‎หลังจากบีอาตาตายไม่นาน
‎พวกเขาก็อนุญาตให้ผมพามายา
‎ไปหาหมอเฉพาะทางที่โรดไอแลนด์
‎ดร.โชปรา
‎เขาทำการประเมิน
‎ซึ่งยืนยันว่าแกเป็นซีอาร์พีเอสจริงๆ
‎และเขาส่งรายงานให้ศาล
‎หลังจากนั้นไม่นาน ศาลก็สั่งให้ ‎มายาอยู่ในความดูแลของผม
‎(หลังจาก 92 วันในความดูแลของรัฐ ‎วันที่ 13 มกราคม 2017)
‎มายา เราตื่นเต้นมากที่เจอหนู
‎เราดีใจที่หนูได้กลับบ้าน
‎อยากสวดภาวนาด้วยกันไหม
‎อยากค่ะ
‎พระเยซูเจ้า ลูกขอนำโลหิตอันล้ำค่าของพระองค์
‎ประพรมให้มายาและครอบครัวของลูก
‎ลูกขอมอบครอบครัวให้พระองค์
‎โปรดดูแลทุกอย่าง และดูแลมายา
‎อาเมน
‎(สี่ปีต่อมา - วันที่ 15 ธันวาคม 2020)
‎แม่ของฉันเป็นคนมีเมตตา
‎ท่านเอาใจใส่ ภักดี ฉลาด
‎มันยากที่จะหาคำเหมาะๆ
‎เพราะความจริงแล้ว เวลาฉันนึกถึงแม่
‎ฉันไม่สามารถบรรยายถึงท่าน ‎ด้วยคำแค่สองสามคำ
‎หลังจากถูกกักตัวอยู่สามเดือนเต็ม
‎พอได้รู้ว่าฉันกลับไปใช้ชีวิตตามปกติได้
‎ฉันดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
‎ฉันรู้สึกเหมือนคำอธิษฐานของฉันเป็นจริงแล้ว
‎คำอธิษฐานของครอบครัวฉันเป็นจริงแล้ว
‎แต่ฉันเสียคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปคนหนึ่ง
‎คนที่ฉันไม่ได้บอกลาด้วยซ้ำ
‎ใช่ นั่นมันแย่ที่สุดเลย
‎ตอนนั้นฉันนึกว่าจะได้เจอแม่อีก
‎ต่อให้ต้องรอเป็นปี
‎แต่พอฉันได้รู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้…
‎อยากพักสักหน่อยไหม
‎เดี๋ยวฉันเอาน้ำมาให้
‎หลังจากมายาออกจากโรงพยาบาลในปี 2017
‎เราต้องทำตามคำสั่งของศาล
‎แกไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยาเคตามีน
‎เราเลยต้องรักษาอย่างค่อยเป็นค่อยไป
‎ต้องทำกายภาพบำบัดนานกว่าหนึ่งปี
‎แกถึงเลิกนั่งรถเข็นแล้วใช้ไม้ค้ำได้
‎หลังจากนั้นหนึ่งปี แกก็เดินได้
‎แต่แกยังรู้สึกปวดอยู่
‎ปวดมาก
‎และอาการอาจกำเริบได้ทุกเมื่อ
‎ตอนนี้มายาเดินได้แล้ว
‎ใช่ มายาเดินได้แล้ว
‎แกยังมีความบกพร่องที่ขานิดหน่อย
‎ลุกขึ้น เก่งมาก
‎แกพัฒนาขึ้นมาก
‎แต่แกเป็นซีอาร์พีเอส
‎และแกต้องใช้ชีวิตกับโรคนั้นต่อไป
‎เราพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้
‎แต่เด็กๆ ไม่มีวันกลับเป็นเหมือนเดิม
‎มันยากที่จะเข้าใจว่าตอนนั้นบีอาตาคิดอะไรอยู่
‎เธอคงคิดว่านั่นเป็นทางเดียว ‎ที่จะช่วยลูกออกมาได้
‎ผมคิดถึงเธอสุดหัวใจ
‎แต่บางครั้งผมก็โกรธ
‎มันยากมากที่ต้องเป็นทั้งพ่อและแม่
‎และไม่ว่าพยายามแค่ไหน ‎ผมก็ไม่สามารถแทนที่แม่ของพวกแกได้
‎ความเจ็บปวดทั้งหมดนี้ต้องไม่สูญเปล่า
‎ฉันเป็นนักข่าวมานานกว่าห้าปี
‎และเราไม่ได้ค้นพบความจริง
‎ด้วยการยอมรับสิ่งที่เห็นตรงหน้าโดยไม่ตั้งคำถาม
‎และนี่ดูเหมือนประเด็นที่ควรตั้งคำถาม
‎ในปี 2019 ฉันทำข่าวเกี่ยวกับ ‎สวัสดิการเด็กในซาราโซตา
‎ตอนที่ฉันเจอเรื่องของครอบครัวโควัลสกี้
‎มันน่าเศร้ามาก ซับซ้อนมาก
‎พอฉันรู้ว่าบีอาตา โควัลสกี้ฆ่าตัวตาย
‎มันทำให้ฉันสะเทือนใจมาก
‎ฉันรู้ว่าฉันต้องทำข่าวนี้ และต้องทำให้ออกมาดี
‎ฉันก็เลยเริ่มขุดคุ้ย
‎ส่วนหนึ่งของการหาข้อมูล ‎คือการคุยกับครอบครัวโควัลสกี้
‎และฉันยังโทรสัมภาษณ์ดร.แซลลี่ สมิธ
‎เพื่อฟังเรื่องฝั่งของเธอ
‎และดร.สมิธยืนยันหนักแน่นว่า ‎เธอไม่ได้ทำอะไรผิด
‎แต่ฉันพบว่าความเห็นของดร.สมิธ
‎แตกต่างจากหมอคนอื่นๆ มาก ‎รวมถึงทีมแพทย์ที่รักษามายา
‎ดร.เคิร์กแพทริคและดร.แฮนนา
‎ฉันตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับ ‎ครอบครัวโควัลสกี้ในเดือนมกราคม 2019
‎ฉันตั้งใจว่าจะเริ่มทำข่าวอื่น
‎แต่นั่นคือตอนที่คนเริ่มโทรเข้ามา
‎และเริ่มส่งอีเมลเข้ามา
‎ฉันได้รู้ว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องของครอบครัวโควัลสกี้
‎เปิดกล้อง ใครจะดูแลมายา…
‎- สัมภาษณ์แอชลีย์ เทคสอง ‎- ใครจะดูแลมายา…
‎วิเวียนน่า เทคหนึ่ง
‎ตอนที่ฉันอ่านบทความในซาราโซตาเฮอรัลด์ทริบูน
‎ฉันได้รู้ว่ามันเป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คิดมาก
‎บาย
‎การได้รู้ว่ามีคนอีกมาก ‎ที่ต้องเจอเรื่องแบบเดียวกัน…
‎ผมไม่อยากเชื่อเลย
‎แกกำลังชัก ตาเหลือก ตัวสั่น
‎แกไม่หายใจ ชีพจรอ่อนมาก
‎แกเริ่มอาเจียน
‎แล้วก็เริ่มมีรอยช้ำเล็กๆ
‎ฉันรีบไปโรงพยาบาล
‎- ต้องแจ้ง 911 ‎- แจ้ง 911
‎เราโทรหา 911 ทันที เราทำตามที่ถูกสอนมา
‎ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะ
‎มีครอบครัวติดต่อมาหาฉันมากขึ้นเรื่อยๆ
‎คนที่ไปหาหมอเพื่อให้ลูกได้รับความช่วยเหลือ
‎ก่อนจะตกเป็นเป้าหมายของระบบ
‎หมอพบว่ามีซี่โครงหัก เลือดออกในสมอง
‎พบเลือดออกในสมอง ‎ทั้งที่เป็นนานแล้วและเพิ่งเป็น
‎ฉันก็แบบ "หมายความว่ายังไง ‎ที่ว่าลูกฉันมีอาการแบบนี้
‎ฉันพาแกมาที่นี่เพราะรอยช้ำ"
‎นั่นคือตอนที่ฉันเจอแซลลี่ สมิธ
‎พวกเขากลัว พวกเขาสิ้นหวัง
‎และสิ่งหนึ่งที่ทุกคนเล่าตรงกันคือ
‎ดร.แซลลี่ สมิธ ‎และโรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์
‎เธอเจอหน้าเราไม่ถึงสิบนาที
‎แล้วสามีฉันก็ถูกจับข้อหาทารุณเด็ก ‎จนได้รับอันตรายสาหัส
‎เราถูกจับและคุมขัง ลูกๆ ของฉัน ‎ต้องไปอยู่บ้านอุปถัมภ์
‎ครอบครัวเหล่านี้ไปโรงพยาบาล ‎โดยหวังว่าลูกจะได้รับการรักษา
‎และบางคนก็ออกมาพร้อมกุญแจมือ
‎ฉันเป็นผู้ประเมิน ‎เด็กเกือบทุกคนที่เข้ารับการรักษา
‎ที่โรงพยาบาลเด็กตลอด 30 ปีที่ผ่านมา
‎ฉันเป็นคนมีเหตุผล มีเมตตาและเอาใจใส่
‎ฉันไม่ได้พยายามทำลายครอบครัวคนอื่นทุกวัน
‎ที่โรงพยาบาล…
‎วิธีที่พวกเขาพูดถึงแม่ของฉัน
‎มันเลวร้ายมาก
‎(หมอ - ขอบอกให้รู้ว่า ‎เมื่อคืนเราพาแกไปห้องวิดีโอได้)
‎(แกนั่งบนเตียงและมีแล็ปท็อป ‎หรืออะไรสักอย่างอยู่บนตัก)
‎(แซลลี่ สมิธ - เราอาจต้องจับตาดู ‎ว่าแกทำอะไรออนไลน์บ้าง)
‎(ฉันว่าแม่แกทำได้ทุกอย่าง)
‎พวกเขาพยายามโน้มน้าวว่าแม่ทำอะไรฉัน
‎ว่าแม่กุเรื่องที่ฉันเป็นซีอาร์พีเอส
‎ซึ่งไร้สาระสิ้นดี
‎ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
‎ตอนแรก ฉันสับสนมาก
‎แล้วความสับสนก็กลายเป็นความโกรธ
‎การต้องอยู่ในโรงพยาบาล ‎ที่ทำเหมือนเราเป็นนักโทษ
‎ต้องอยู่ห่างจากครอบครัว เพื่อนๆ โรงเรียน
‎และห่างจากคนที่เรารัก
‎มันน่าหงุดหงิดมาก
‎แต่ฉันก็ไม่แสดงออก
‎เพราะฉันถูกเลี้ยงโดยพ่อแม่
‎ที่สอนให้ฉันมีน้ำใจและเคารพผู้อื่นเสมอ
‎ฉันก็เลยทำแบบนั้น
‎รู้อะไรไหม
‎เราพยายามให้ความร่วมมือ
‎แต่ถ้าเราปิดปากเงียบ ทุกอย่างก็เหมือนเดิม
‎และเราต้องทำให้จอนส์ ฮอปกินส์ ‎รับผิดชอบในสิ่งที่ทำลงไป
‎เราต้องทวงความยุติธรรมให้แม่
‎ฉันอยากให้คุณรู้ว่า ‎การโทรศัพท์ครั้งนี้ถูกบันทึกเสียง
‎คุณโอเคไหมคะ
‎โอเคค่ะ
‎ทางโรงพยาบาล ‎ควรจะทำการทดสอบตามคำสั่งศาล
‎ฉันอยากรู้ว่าได้ทำหรือยัง
‎ฉันไม่เห็นว่ามีคำสั่งนะคะ
‎โอเค ยาตัวแรกคือโนเมนดา
‎ตัวที่สองคือ…
‎เขาส่งข้อความให้คุณ ฉันรู้ว่าเขาทำแบบนั้น ‎แล้วเขาก็ส่งอีเมลให้คุณ
‎- เอาล่ะ บีอาตา ‎- ผู้พิพากษาอนุญาตให้แกพกโทรศัพท์
‎- มันเป็นคำสั่งศาล ‎- บีอาตา ช่วยหยุดบันทึกเสียงด้วย
‎บีอาตาเป็นพยาบาล ไม่ใช่ทนาย
‎แต่เธอรู้ว่าโรงพยาบาลทำอะไรอยู่
‎เธอบันทึกทุกอย่าง
‎อีเมลทุกฉบับ โน้ตทุกแผ่น โทรศัพท์ทุกครั้ง
‎เพราะบันทึกพวกนั้น เราถึงสามารถฟ้องร้องได้
‎เพราะถ้าพวกเขาโผล่มาแล้วให้การเท็จ
‎เรามีความจริง
‎ตอนฉันฟังบทสนทนาทางโทรศัพท์พวกนั้น ‎ในฐานะแม่ ฉันเข้าใจ
‎ฉันเข้าใจความคับข้องใจของบีอาตา
‎มันเหมือนหม้ออัดแรงดัน
‎ฉันรู้สึกได้ว่ามันค่อยๆ ก่อตัว
‎ในฐานะทนาย เราถูกฝึกให้แยกอารมณ์กับงาน
‎แต่มันอดไม่ได้หรอก
‎เราคิดว่าถ้าเป็นลูกตัวเองจะทำยังไง
‎ถ้าแกเป็นโรคที่ทำให้เจ็บปวดแสนสาหัส
‎แล้วเราเจอหมอที่บอกว่ายังมีความหวัง
‎ทุกอย่างถูกพรากไปในชั่วพริบตา
‎ครอบครัวส่วนใหญ่ยอมแพ้
‎ไม่ใช่เพราะว่าอยากยอมแพ้
‎แต่เป็นเพราะพวกเขา ‎สู้กับองค์กรขนาดใหญ่และรัฐ
‎พ่อแม่ส่วนใหญ่ไม่มีความสามารถ ‎เงินทุน แรงใจ หรือทนาย
‎ที่จะสู้กลับ พวกเขาจึงยอมทำตามแนวทางร่วม
‎ทนายของฉันแนะนำว่าทางที่ปลอดภัย ‎และเร็วที่สุดคือทำตามแนวทางร่วม
‎แนวทางร่วมคือการที่พ่อแม่เลือกที่จะทำตาม
‎ข้อกำหนดต่างๆ ของรัฐ
‎เหมือนรายการสิ่งที่ต้องทำ เพื่อให้ได้ลูกคืน
‎(การจัดการความโกรธ)
‎(รับการปรึกษาชีวิตคู่)
‎มันง่ายกว่าที่จะทำตามแนวทาง
‎แม้ว่าเราจะไม่ได้ทำผิด
‎ยังไงก็ตาม ถ้าคุณเซ็นรับแนวทางร่วม
‎โรงพยาบาลจะพ้นจากความรับผิดชอบ
‎แต่ครอบครัวโควัลสกี้ไม่ยอมรับแนวทางร่วม
‎บีอาตาไม่มีทางยอม
‎เธอรู้ว่าเธอเป็นฝ่ายถูก และเธอจะสู้
‎ฉันไม่รู้ว่าพวกเขามองการณ์ไกลขนาดนั้นไหม
‎แต่ฉันรู้ว่ามันทำให้พวกเขาต่างจากครอบครัวอื่น
‎ถ้าเธอไม่ใช้วิธีที่เด็ดขาดขนาดนั้น
‎เราคงฟ้องไม่ได้
‎เราพยายามเอาผิดโรงพยาบาล
‎ดร.แซลลี่ สมิธ และศูนย์ซันโคสต์
‎ในข้อหาที่เรียกว่า ‎"การก่อให้เกิดความเสียหายทางจิตใจ"
‎หมายความว่าพวกเขารู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
‎และผลักดันเธอสู่อันตรายรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
‎พวกเขาควรจ่ายค่าเสียหายเชิงลงโทษ
‎ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อลงโทษที่พวกเขาทำผิด
‎เด็กผู้หญิงคนนี้ มายา ‎เป็นตัวแทนของความหวังของพวกเรา
‎ในการหยุดแซลลี่ สมิธและล้มล้างระบบ
‎พวกเขาอยากให้คนรับฟัง
‎พวกเขาอยากบอกเล่าเรื่องราวของตัวเอง
‎และพวกเขาอยากให้โรงพยาบาล ‎และดร.แซลลี่ สมิธฟังพวกเขาจริงๆ
‎ฉันอยากให้คนเห็นว่าฉันไม่ได้โกหก
‎และครอบครัวอื่นๆ ที่เจอเหตุการณ์แบบเดียวกัน
‎ก็ไม่ได้โกหก
‎ฉันเป็นซีอาร์พีเอส
‎แม่ไม่ได้ทำให้ฉันป่วย
‎ฉันแค่อยากให้คนเชื่อฉัน
‎คุณโควัลสกี้ ช่วยยกมือข้างขวาหน่อยได้ไหม
‎คุณสาบานหรือไม่ว่าคำให้การต่อจากนี้
‎เป็นความจริง ความจริงอันครบถ้วน ‎และมีแต่ความจริง
‎ฉันสาบานค่ะ
‎เริ่มบันทึกเสียง
‎เวลา 9:57 นาฬิกา วันที่ 28 สิงหาคม 2020
‎ต่อไปนี้คือคำให้การของไคล์ โควัลสกี้
‎เริ่มบันทึกเสียง วันที่ 15 ตุลาคม 2021 ‎เวลา 9:01 นาฬิกา
‎ผ่านมาห้าปีแล้วตั้งแต่เราตัดสินใจ ‎ยื่นฟ้องจอนส์ ฮอปกินส์
‎เรานอนไม่หลับ เราคิดถึงเรื่องนี้ตลอดเวลา
‎เวลา 14:41 นาฬิกา เลิกบันทึกเสียง
‎มันโหดร้ายมาก
‎พวกคุณได้ลองหา
‎หมอคนอื่นที่ทำเคตามีนโคม่าหรือเปล่า
‎เรื่องนั้นผมไม่รู้
‎น่าเสียดายที่คนที่รู้คำตอบตายไปแล้ว
‎หมายถึงภรรยาผู้ล่วงลับของคุณ ‎บีอาตา โควัลสกี้ใช่ไหม
‎ถูกต้อง
‎คุณบอกในย่อหน้าที่หก ‎ของบันทึกคำเบิกความ คุณกล่าวว่า
‎"ไม่ยอมไปหาหมอหรือไปโรงพยาบาล"
‎- เห็นไหมครับ ‎- เห็นค่ะ
‎ทำไมคุณถึงไม่ยอมไปหาหมอหรือไปโรงพยาบาล
‎ฉันคิดว่ามันก็ชัดเจนอยู่แล้ว
‎ครั้งก่อนที่ฉันเข้าโรงพยาบาล
‎ฉันถูกลักพาตัวโดยแพทย์เป็นเวลาสามเดือน
‎ฉันไปหาหมอไม่ได้ ฉันเกลียดการไปหาหมอ
‎เกลียดการไปโรงพยาบาล
‎ครับ
‎ครั้งต่อไปที่คุณซักลูกสาวผม ‎คุณช่วยเปลี่ยนวิธีการถามได้ไหม
‎แกสะเทือนใจมาก เราต้องระวัง
‎โดยเฉพาะกับเด็กเล็ก
‎ฉันจำได้ว่า
‎ได้ยินพยาบาลพูดถึงฉัน
‎"แกโกหก อย่าเชื่อที่แกพูด"
‎"แกไม่ได้เจ็บ" พวกเขาพูดกับฉันแบบนั้น
‎พวกเขาพูดกับคนอื่นแบบนั้น
‎คุณไม่รู้หรอกว่ามันทำร้ายจิตใจฉันแค่ไหน
‎ยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ ‎ว่าทำไมฉันถึงกลัวโรงพยาบาล
‎คุณบ้าไปแล้วเหรอ
‎แม่ฉันตาย และฉันจะไม่ได้เจอท่านอีก
‎ไม่มีวัน
‎ฉันต้องไปโรงเรียน เด็กผู้หญิงคนอื่นๆ คุยกัน
‎เรื่องไปช็อปปิ้งกับแม่
‎เรื่องซื้อของกระจุกกระจิก
‎รู้ไหมว่ามันยากแค่ไหนที่ฉันต้องนั่งฟังอะไรแบบนั้น
‎คุณถามจริงๆ เหรอ
‎พวกคุณสร้างแผลให้ฉัน
‎- คุณอยากพักไหม มายา ‎- อยากค่ะ
‎โอเค เราจะหยุดบันทึกเสียง
‎(สำนักงานกฎหมายของทนาย ‎ของครอบครัวโควัลสกี้ - เมษายน 2022)
‎เราอยู่ในขั้นสุดท้ายของการเตรียมการ ‎ก่อนการพิจารณาคดี
‎ทุกคนเลยอยู่ดึก
‎มีเอกสารเต็มไปหมด
‎เรายื่นคำร้องในวินาทีสุดท้าย ‎และจัดการให้ผู้เชี่ยวชาญบินมาที่นี่
‎ทุกคนไปหาดร.แฮนนา ‎และรับการรักษาด้วยเคตามีนเหรอคะ
‎และไม่นานมานี้ เราเริ่มขุดคุ้ยเรื่องรหัส
‎ที่จอนส์ ฮอปกินส์ใช้เบิกเงินจากบริษัทประกัน
‎และเราพบว่าพวกเขาเบิก ‎ค่ารักษาซีอาร์พีเอสเป็นเวลาสามเดือน
‎โรคเดียวกับที่
‎แซลลี่ สมิธบอกศาลว่ามายาไม่ได้เป็น
‎และเป็นโรคที่พ่อแม่กุขึ้น
‎ผมคิดว่าอีกฝ่ายต้องตกที่นั่งลำบากแน่
‎ผมคิดว่านั่นคือสาเหตุที่พวกเขาทำทุกวิธีทาง
‎เพื่อไม่ให้คณะลูกขุนรู้เรื่องนี้
‎และเราเพิ่งรู้ว่าทางโรงพยาบาล ‎จ้างอดีตผู้พิพากษา
‎จากศาลอุทธรณ์เขตสอง ‎ซึ่งมีอำนาจเหนือศาลชั้นต้นของเรา
‎หมายความว่าจอนส์ ฮอปกินส์ ‎จะมีคณะทนายที่แข็งแกร่งมาก
‎เราจะเลือกคณะลูกขุนในวันที่ 4 เมษายน
‎จากนั้นก็เข้าสู่การพิจารณาคดี
‎สวัสดี มายา
‎ไคล์ล่ะ
‎- อยู่นั่นเอง ‎- สวัสดีครับ
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- สบายดีครับ
‎เมื่อวานตอนเช้า
‎เราได้รับคำสั่งว่าเริ่มการพิจารณาคดีได้
‎ทุกคนดีใจกันมาก
‎แล้วประมาณบ่ายโมงครึ่ง
‎เราก็ได้รับคำสั่งที่สองจากศาลอุทธรณ์เขตสอง
‎บอกให้ระงับการพิจารณาคดี
‎ดังนั้น
‎เราจะไม่ขึ้นศาลวันจันทร์นี้
‎หนูโอเคไหม มายา
‎- คงงั้นค่ะ ‎- เราจะเล่นงานพวกเขา
‎- แต่… ‎- เราชนะแน่
‎แค่ต้องรออีกหน่อย
‎เราได้ยินคำพูดแบบนั้นมากี่ปีแล้ว
‎มายา ฟังก่อน
‎ผมบอกได้เลยว่า
‎พวกเขามีหลักฐานไม่มากพอ ‎จะสู้ในการพิจารณาคดี
‎เพราะพวกเขาพยายามขัดขวาง ‎ไม่ให้เราขึ้นศาลอย่างเต็มที่
‎สิ่งที่พวกเขาต้องการน้อยที่สุด
‎คือการที่ครอบครัวโควัลสกี้สามคน ‎ขึ้นให้การที่แท่นพยาน
‎ความอดทนจะทำให้เราชนะ
‎(หลังจากรอคอยที่จะขึ้นศาลมานานสี่ปี)
‎(ศาลอุทธรณ์เขตสอง ‎กลับสั่งเลื่อนการพิจารณาคดี)
‎(และชะลอการตัดสินใจ ‎ที่จะเรียกร้องค่าเสียหายในคดีนี้)
‎พวกเขากลัวว่าเราจะขึ้นศาล
‎พวกเขาทำทุกวิถีทางเพื่อ ‎ขัดขวางพวกเราและเลื่อนมันออกไป
‎ผมไม่อยากให้ครอบครัวเรารู้สึกพ่ายแพ้
‎การต้องเสียแม่ไป
‎ความเครียดทั้งหมดที่พ่อต้องเผชิญ
‎ขณะพยายามเลี้ยงดูพวกเราและสู้คดีไปด้วย
‎ผมแค่ไม่อยากให้เรา ‎ใช้ชีวิตที่เหลือโดยที่รู้อย่างนั้น
‎รู้ว่าอะไร
‎รู้ว่าเราแพ้
‎แม้แต่ในคดีที่ถูกถอนฟ้องหรือกลับคำตัดสิน ‎ความเสียหายก็เกิดขึ้นแล้ว
‎เด็กๆ เกิดบาดแผลทางใจ
‎พ่อแม่เสื่อมเสียชื่อเสียง
‎แม้ว่าข้อกล่าวหาจะถูกเพิกถอน ‎และฉันไม่ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิด
‎ก็ยังมีคนส่งข้อความมาบอกให้ฉันฆ่าตัวตาย
‎บอกว่าลูกๆ ของฉันควรอยู่ในบ้านอุปถัมภ์
‎และพวกเขาหวังว่าฉันจะไม่ได้ลูกคืน
‎พวกเขาพยายามทำให้ฉันกับพ่อของแกแตกคอกัน
‎พวกเขาอยากให้เราทะเลาะกัน ‎อยากให้เราโทษอีกฝ่าย
‎ฉันเสียเพื่อนไปหลายคน
‎ฉันเสียบ้าน งาน
‎ลูกสาว
‎ฉันพยายามไม่คิดถึงมัน ‎เพราะแกก็กลับมาอยู่บ้านแล้ว และ…
‎ขอโทษค่ะ
‎ไม่มีใครชดเชยเงินที่เราเสียไปกับการจ้าง ‎นักกฎหมาย ผู้เชี่ยวชาญและทนาย
‎เราเป็นหนี้ เราเกือบต้องยื่นล้มละลาย
‎มันบ้ามาก
‎ผมติดคุกอยู่ 300 วันก่อนพวกเขาจะถอนฟ้อง
‎พวกเขาทำลายชีวิตผมเพราะเรื่องนี้
‎มันเป็นความรู้สึกที่น่ากลัวมาก
‎การได้รู้ว่าคำพูดของใครบางคน ‎อาจเปลี่ยนชีวิตเราได้
‎มีแรงกดดันมหาศาลให้ ‎กุมารแพทย์ผู้ตรวจสอบการทารุณเด็ก
‎ตัดสินอย่างเด็ดขาดว่า
‎การบาดเจ็บเกิดจากการทารุณหรืออุบัติเหตุกันแน่
‎แต่คดีแบบนี้ซับซ้อนเกินกว่า
‎จะมองแค่ขาวกับดำ
‎บ่อยครั้งที่มันอยู่ในพื้นที่สีเทา
‎ดังนั้น เวลาที่มีคนคนเดียวที่คำพูดถือเป็นที่สิ้นสุด
‎ความเห็น การตีความ ‎มุมมอง และอคติจะเข้ามามีบทบาท
‎เป็นบทบาทสำคัญซึ่งอาจเป็นอันตรายได้
‎ตั้งแต่ปี 2016 ฉันเริ่มส่ง ‎การ์ดคริสต์มาสให้แซลลี่ สมิธ
‎โดยแนบรูปครอบครัวเราไปด้วย
‎เธอจะได้ไม่ลืมครอบครัว ‎ที่เธอพยายามทำลายแต่ทำไม่สำเร็จ
‎มีปีหนึ่งที่เธอเขียนจดหมายตอบ ‎ซึ่งทำให้ฉันแปลกใจมาก
‎และนี่คือสิ่งที่เธอพูด
‎"ถึงคุณและคุณนายแกรห์ม ‎ฉันได้รับการ์ดของพวกคุณอีกครั้ง
‎และอยากบอกว่าฉันเสียใจที่พวกคุณยังโกรธ
‎ที่ฉันมีส่วนร่วมในการสืบสวนเกี่ยวกับลูกชายคุณ"
‎"มีเด็กที่ถูกทารุณและละเลย
‎เป็นจำนวนมากจนน่ากังวลในพิเนลลัสเคาน์ตี
‎ฉันเข้าใจว่าพวกคุณมั่นใจว่า ‎ลูกของพวกคุณไม่ได้เป็นหนึ่งในนั้น"
‎"คุณเขียนในโน้ตว่า
‎ทริสตันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคอย่างอื่น
‎ถ้าคุณมีโอกาส
‎ฉันก็อยากทราบว่าเป็นโรคอะไร
‎ฉันจะได้พิจารณาอย่างเหมาะสมในครั้งต่อไป"
‎"ฉันพยายามอย่างมากที่จะตัดสินใจ ‎อย่างรอบคอบและถูกต้อง
‎แต่บางที
‎ฉันอาจต้องระวังและคำนึงถึง 'พื้นที่สีเทา'"
‎มันมีพื้นที่สีเทาอยู่
‎นี่เป็นแค่ความเห็นของเธอ
‎มีหลายครั้ง
‎มีหลายครอบครัวที่ได้รับผลกระทบ ‎และถูกกล่าวหาโดยไม่เป็นความจริง
‎พวกเขาต้องทำผิดและทำลายชีวิตคน ‎อีกกี่ครั้ง ถึงจะคิดได้ว่า
‎"โอเค พอได้แล้ว ถึงเวลาที่เราต้องเปลี่ยน"
‎ต้องรอให้เกิดอะไรก่อน
‎(ในวันที่ 5 เมษายน 2022 ‎ครอบครัวโควัลสกี้ได้เข้าร่วมการไต่สวน)
‎(เพื่อขอให้พิจารณาคดีต่อเป็นครั้งสุดท้าย)
‎ไม่เป็นไรนะ
‎นี่ ไม่เป็นไรนะ
‎ห้องพิจารณาคดีเอช
‎พวกเขาห้ามไม่ให้เราเลือกคณะลูกขุนในวันจันทร์
‎วันนี้วันอังคาร
‎เรามีโอกาสอีกแค่ครั้งเดียว ‎ที่จะพูดต่อหน้าผู้พิพากษา และ…
‎ดูว่าการพิจารณาคดีจะดำเนินต่อไปไหม
‎โดยเริ่มจากการเลือกคณะลูกขุนวันพรุ่งนี้
‎ถ้าไม่ เราอาจต้องทนอยู่แบบนี้ไปอีกปี
‎เราแค่อยากให้มันจบลง ‎มันเป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายมาก
‎เมื่อคืน ฉันเขียนคำให้การ
‎ที่ฉันอยากพูดในศาลวันนี้
‎และหวังว่าพวกเขาจะยอมฟังฉันสักครั้ง
‎ฉันอยากให้พวกเขารู้ว่าแม่ฉันเป็นคนดี
‎ฉันอยากให้พวกเขารู้ว่า ‎ท่านเข้มแข็งและมุ่งมั่นแค่ไหน
‎ฉันคิดว่าหลักๆ แล้ว ฉันไปขึ้นศาลเพื่อท่าน
‎การพิจารณาคดีครั้งนี้มีความหมายกับพวกเขามาก ‎เพราะถ้าไม่มีมัน ก็ไม่มีบทสรุป
‎พวกเขาอยากให้โลกรับรู้เรื่องของพวกเขา
‎เราอาจจะแก้ไขอะไรไม่ได้ ‎แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ได้ก้าวต่อไป
‎ทุกคน ยืนขึ้น ศาลตุลาการเขต 12 ‎แห่งซาราโซตาเคาน์ตี
‎กำลังจะเริ่มการไต่สวน
‎โดยผู้พิพากษาฮันเตอร์ แคร์รอล
‎นั่งลงได้ ทุกคน
‎ผมเลื่อนคดีไป 2,000 คดี ‎เพื่อการพิจารณาคดีครั้งนี้
‎แต่ตอนนี้ช่วงเวลาที่จะเริ่มการพิจารณาคดี
‎ใกล้จะจบลงแล้ว
‎นั่นคือสิ่งที่ผมคิด
‎ผมเข้าใจครับ ท่านผู้พิพากษา
‎แต่เรามีเหตุสุดวิสัย
‎และผมสามารถลดขั้นตอนในการทำคดี
‎ให้เหลือน้อยที่สุดได้
‎คุณจะทำยังไงเรื่องที่ศาลอุทธรณ์เขตสอง
‎สั่งระงับการพิจารณาคดี
‎ผมคงเลือกคณะลูกขุนอย่างเดียว ‎โดยไม่พิจารณาคดีไม่ได้
‎ผมไม่เห็นว่าศาลมีข้อจำกัดในการเลือกคณะลูกขุน
‎และผมจะทำทุกอย่างที่จำเป็น
‎เพื่อให้มีการพิจารณาคดีในระยะเวลาที่กำหนด
‎คุณอัลเทนเบินด์ มีอะไรจะเสริมไหม
‎ผมไม่เห็นว่ามันจะเป็นไปได้
‎ผมอยู่ในจุดที่
‎ผมรู้สึกว่ามีความไม่แน่นอนมากเกินไป
‎ดังนั้น ผมจะเอาคดีนี้ ‎ออกจากปฏิทินการพิจารณาคดี
‎ผมจะสั่งระงับการดำเนินการในศาลชั้นต้น
‎จนกว่าจะถึงวันที่ 4 พฤษภาคม 2022
‎หรือมีคำสั่งเพิ่มเติมจากศาลอุทธรณ์
‎วันนี้ยังมีเรื่องต้องหารือกันอีกไหม
‎มีครับ ท่านผู้พิพากษา
‎ครอบครัวโควัลสกี้อยู่ที่นี่ ‎พวกเขาอยากพูดกับศาลถ้าเป็นไปได้
‎นั่นไม่ปกตินิดหน่อย คุณฮันเตอร์ คิดว่ายังไง
‎ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ‎ผมคิดว่าคงไม่เหมาะ
‎ผมคิดว่าคงดีที่สุดถ้าเราพอแค่นี้
‎เราจะพักการไต่สวน ผมจะออกคำสั่งตามที่บอก
‎ครับ ขอบคุณ
‎- โอเค ขอบคุณทุกคนมาก ‎- ท่านผู้พิพากษา
‎ทุกคน ยืนขึ้น ศาลพักการไต่สวน
‎หนูไม่…
‎(ผู้พิพากษายืนยันว่าการพิจารณาคดี ‎จะถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด)
‎(จนกว่าศาลอุทธรณ์เขตสองจะตัดสินว่า)
‎(จะรวมค่าเสียหายเชิงลงโทษไว้ในคดีหรือไม่)
‎ใช่
‎พวกใจดำ
‎พวกเขาจะเล่นงานเราต่อไป
‎พวกเขาไม่สนใจเลย
‎ช่วยหยุดพูดได้ไหมคะ หนูไม่อยากฟังแล้ว
‎มานี่มา
‎ไม่ยุติธรรมเลย พ่อ ไม่จบไม่สิ้นสักที
‎มันไม่มีวันจบสิ้น พ่อ
‎ทำยังไงก็ไม่สำเร็จ
‎ผมสวดภาวนาทุกคืน
‎ไม่เลย มันไม่ช่วยอะไรเลย
‎เด็กๆ ผิดหวังมาก
‎ผมก็ผิดหวังมาก
‎มันทำให้เราหมดแรง
‎แต่ถ้าเรายอมแพ้แล้วปิดปากเงียบ
‎มันก็จะเกิดขึ้นอีก
‎ไม่ช้าก็เร็ว
‎เรื่องนี้ไม่ได้จบแค่ครอบครัวโควัลสกี้ ‎หรือแค่ในฟลอริดา
‎มีหลายครอบครัวทั่วประเทศ
‎ที่ออกมาบอกเล่าเรื่องที่พวกเขา ‎ถูกกล่าวหาว่าทารุณเด็ก
‎บางครอบครัวต้องสู้คดีอยู่หลายปี
‎เพื่อต่อสู้กับข้อกล่าวหาเหล่านี้
‎พ่อแม่บางคนก็ถูกจำคุกจนถึงทุกวันนี้
‎ครอบครัวโควัลสกี้ ‎พวกเขายืนหยัดเพื่อพ่อแม่เหล่านี้
‎และพยายามทำให้คนตระหนักถึงปัญหา
‎ที่ซ่อนอยู่หลังม่านแห่งความละอายใจและความลับ
‎เร็วอีก
‎เราปิดหน้าต่างและทุกอย่างหมดแล้ว
‎เราอยากให้คนได้ยินเสียงของบีอาตา
‎โฟกัสโอเคไหม
‎เราอยากให้คนได้ยินเสียงของมายา
‎ใช่ เยี่ยม ขอบคุณ
‎คุณโอเคไหม
‎ฉันอยากพูดค่ะ
‎แต่พูดแล้วมันอดร้องไห้ไม่ได้
‎ฉันไม่ชอบร้องไห้
‎ถึงจะร้องไห้ก็ไม่เป็นไร
‎มันเป็นเรื่องปกติ
‎ตอนนี้แม่ไม่อยู่ด้วย ลูกต้องพูดเพื่อตัวเองนะ
‎หลับตาแล้วจินตนาการว่าแม่อยู่ด้วยนะ
‎แม่รู้ว่ามันไม่เหมือนกัน แต่ลูกต้องเข้มแข็งไว้
‎ถ้าแม่ดูอยู่ หนูอยากให้แม่รู้ว่าหนูรักแม่
‎ส่งจูบไปให้นะ
‎แม่จะรู้ว่ามันมาจากหนู
‎"ถึงแม่"
‎"ถ้าหนูบอกว่าชีวิต ‎หลังจากแม่จากไปนั้นช่างเฮงซวย
‎นั่นก็ยังดีกว่าความเป็นจริงมาก"
‎"พ่อ ไคล์กับหนูต้องปรับตัว ‎ให้เข้ากับชีวิตที่ไม่มีแม่"
‎"พ่อหันเหความสนใจของตัวเอง
‎ด้วยการช่วยเพื่อนบ้านทาสีบ้าน"
‎"ไคล์พยายามหนีความจริง ‎ด้วยการไปตกปลาเป็นชั่วโมงๆ"
‎"แม้ว่าหนูจะเหน็ดเหนื่อยจาก ‎การทุ่มเทพลังงานทั้งหมดให้การเรียน
‎แต่หนูก็เริ่มใช้เวลาว่างทั้งหมดกับเพื่อนๆ
‎ออกไปนอกบ้าน จะได้ไม่ต้องเห็นสิ่งเตือนใจ"
‎"แต่ทันทีที่เราก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน
‎เราก็กลับสู่ความเป็นจริง"
‎"เราคิดถึงแม่"
‎"หนูคิดถึงแม่"
‎"ตลอดห้าปีที่ผ่านมา ‎พวกเขายืนยันว่าจะมีการพิจารณาคดี
‎แต่ยิ่งวันที่กำหนดไว้ใกล้เข้ามา
‎มันก็ยิ่งถูกเลื่อนออกไป"
‎"แม้ว่าเราจะท้อแท้ แต่เราจะไม่ยอมแพ้"
‎"เราจะสู้เพื่อแม่
‎และเราจะสู้เพื่อครอบครัวนับพัน
‎ที่ตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายแบบเดียวกัน"
‎"วันของเราจะต้องมาถึง หนูรักแม่นะคะ"
‎แม่ก็รักลูกจ้ะ
‎แม่ก็รักลูก
‎เราสร้างครอบครัวด้วยความรัก
‎ความซื่อสัตย์
‎ความไว้ใจ
‎ในฐานะพ่อแม่ เราพยายาม ‎ทำเพื่อลูกอย่างสุดความสามารถ
‎เราทำทุกอย่างเพื่อพวกเขา
‎นั่นคือสิ่งที่บีอาตากับผมทำ
‎(ในวันที่ 7 ตุลาคม 2022 ศาลอุทธรณ์เขตสอง)
‎(ได้อนุมัติคำขอเรียกร้องค่าเสียหาย ‎ของครอบครัวโควัลสกี้)
‎(การพิจารณาคดีจะถูกจัดขึ้น ‎ในวันที่ 11 กันยายน 2023)
‎(นับเป็นเวลา 2,530 วัน ‎ตั้งแต่มายาเข้าโรงพยาบาล)
‎(ในเดือนธันวาคม 2021 ‎ดร.แซลลี่ สมิธและศูนย์ซันโคสต์)
‎(ได้ยุติข้อพิพาทในส่วนของตัวเอง ‎กับครอบครัวโควัลสกี้)
‎(ดร.แซลลี่ สมิธปฏิเสธที่จะให้สัมภาษณ์ ‎ในสารคดีเรื่องนี้)
‎(ทางโรงพยาบาลได้แถลงว่า)
‎(โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์ ‎ให้ความสำคัญกับ)
‎(ความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัว ‎ของผู้ป่วยและครอบครัวเป็นอันดับแรก)
‎(เราจึงทำตามกฎหมายว่าด้วยความเป็นส่วนตัว)
‎(ซึ่งจำกัดข้อมูลที่เราสามารถเผยแพร่)
‎(ความรับผิดชอบสูงสุดของเรา ‎คือเด็กที่เข้ารับการรักษา)
‎(และเรามีหน้าที่ตามกฎหมาย)
‎(ที่จะต้องแจ้งกรมกิจการ ‎เด็กและครอบครัว หรือดีซีเอฟ)
‎(หากพบเห็นสัญญาณของการทารุณหรือละเลย)
‎(ดีซีเอฟเป็นผู้ตรวจสอบสถานการณ์ ‎และตัดสินใจขั้นสุดท้าย)
‎(ว่าดำเนินการอย่างไรจึงจะส่งผลดีต่อเด็กที่สุด)
‎(ผู้พิพากษาลี อี. เฮเวิร์ธได้แถลงว่า)
‎(การตัดสินใจว่าด้วยการติดต่อ ‎ระหว่างมายากับครอบครัว)
‎(ขึ้นอยู่กับคำให้การและคำแนะนำ)
‎(ของแพทย์และเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลผู้มีคุณวุฒิ)
‎(ซึ่งในขณะนั้นถือเป็น ‎ผู้เชี่ยวชาญในสายงานของตน)
‎(การตัดสินใจของผู้พิพากษา ‎ขึ้นอยู่กับข้อมูลที่ได้รับ)
‎(และต้องคำนึงถึงคุณภาพของหลักฐาน ‎ที่เชื่อถือได้ ซึ่งผมได้ทำตามนั้น)
‎(หากคุณหรือคนรู้จักประสบปัญหาสุขภาพจิต)
‎(หรือมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย)
‎(สามารถหาข้อมูลและทรัพยากรได้ที่ ‎WANNATALKABOUTIT.COM)
‎(ครอบครัวโควัลสกี้เป็นเพียง ‎หนึ่งในผู้เคราะห์ร้าย)
‎(ตลอดการถ่ายทำ ผู้ผลิตได้ติดต่อกับ)
‎(ครอบครัวมากกว่าร้อยครอบครัว ‎ที่ได้รับผลกระทบจากข้อกล่าวหา)
‎(ของหมอและโรงพยาบาลทั่วประเทศ)
‎ลีโอ ลูกชายของเราเป็น ‎โรคทางพันธุกรรมหายากมาตั้งแต่เกิด
‎ฉันสังเกตว่าขาขวาของแกมีบางอย่างผิดปกติ
‎แกร้องไห้และขยับแขนแบบแปลกๆ เวลาเราอุ้ม
‎ดีเอชเอสโทรมาบอกว่า ‎"คุณต้องพาแกมาหาหมอของเรา"
‎เราไปห้องฉุกเฉิน แล้วพวกเขาก็เอกซเรย์แก
‎กุมารแพทย์ผู้ตรวจสอบการทารุณเด็กเข้ามา
‎แล้วบอกว่าไม่มีคำอธิบายอื่น ‎นอกจากการทุบตีที่ศีรษะ
‎พวกเขาไม่เคยเช็กประวัติทางการแพทย์
‎ไม่เคยตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ฉันก็ถามว่าเป็นไปได้ไหม ‎ที่จะเป็นอย่างอื่น เช่นโรคอะไรสักอย่าง
‎เพราะไม่มีใครทำอะไรลูกชายฉันทั้งนั้น
‎เขาตอบว่า "เป็นไปได้ ‎แต่เพราะแกยังเด็กและพูดไม่ได้
‎เราเลยตัดสินว่าเป็นการทารุณ" แล้วเดินหนีไป
‎ฉันนึกว่าฉันทำถูกแล้วที่พาลูกไปโรงพยาบาล
‎ฉันไม่รู้เลยว่ามันจะมีผลกระทบยังไง
‎เราเข้าไปพร้อมลูกสองคนและออกมาโดยไม่มีลูก
‎ผมติดคุก 15 ปี
‎พ่อผมต้องโทษจำคุกและถูกขังอยู่ 26 ปี
‎มันไม่ใช่ "ทุกคนเป็นผู้บริสุทธิ์ ‎จนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่าทำผิด"
‎แต่เป็น "ทุกคนทำผิด ‎จนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่าเป็นผู้บริสุทธิ์"
‎ฉันไม่อยากเชื่อด้วยซ้ำว่านี่คือระบบจริงๆ
‎ที่ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อคุ้มครองเด็ก
‎เราไม่เคยคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้กับเรา
‎แต่ที่จริงมันเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ กับทุกคน
‎ความเจ็บปวดคงอยู่ตลอดไป
‎ใช่
‎คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม