Downloaded from YTS.MX
Siedem milionów funtów.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Czternaście występów w głównym składzie.
Jeszcze nie zdobył punktów.
Peter Crouch ma dziś szansę strzelić pierwszego gola.
- Co to, u licha? - Jest gigantyczny.
- Tyczka. - Ma 201 centymetrów.
- Genetycznie zmodyfikowany. - Trochę dziwaczny.
Nie wygląda jak piłkarz.
Posłuchajcie hałasu na Anfield.
To doping dla Petera Croucha.
Chcą, żeby strzelił.
NA MIŁOŚĆ PETE'A, POMÓŻCIE CROUCHIEMU
Nie strzelił!
Czułem, jakby cały świat śmiał się ze mnie.
Nawet z karnego
Peter Crouch nie zdołał zdobyć punktów.
Chciałem, żeby rozstąpiła się ziemia, żebym mógł się gdzieś ukryć.
To było dziecinnie proste.
Najtrudniejsza chwila dla mnie,
jako piłkarza i człowieka, w moim życiu.
PIŁKARZ PETER CROUCH STAŁ SIĘ POPULARNYM BRYTYJSKIM GWIAZDOREM
W porządku? Jak się macie? Dobrze?
- Dzień dobry. Jak się masz? - Co tam?
- Jak leci? - Dobrze.
ALE TO, JAK STAŁ SIĘ SKARBEM NARODOWYM, TO NIEWIARYGODNA HISTORIA
Crouch. Napastnik poszukujący klubu.
Hit kinowy.
Ale czy ktoś go obejrzy?
Takie filmy dokumentalne powinny być jak ten o Alexie Fergusonie.
Szlag.
Przepraszam.
Ja pierdolę.
To mogła być katastrofa, prawda?
To byłby lepszy film, od początku.
Spada na mnie, przybija mnie do podłogi
i po ptakach.
- Do dzieła. Zaczynamy? - Kamera.
THAT PETER CROUCH
Cześć!
- Co jemy, kotku? Chilli? - Tak.
Możesz mi pomóc. Wyjmij ser z lodówki i zetrzyj na tarce.
Uwielbiam tarty ser!
Gdyby mi powiedziano, gdy miałem dziesięć,
11, 12 lat, że strzelę 100 goli w Premier League,
że będę reprezentantem Anglii, zagram w Lidze Mistrzów UEFA,
uznałbym to za szaleństwo.
To gigantozaur? O nie! Kto to?
Są gracze, którym są pisane takie sukcesy.
Ja do nich nie należałem.
Dobre, kochanie.
Johnny, chcesz trochę kremu?
Lib, chcesz trochę tego?
Jestem niebywale dumny z tego, co osiągnąłem,
szczęśliwy, że mogę wygodnie żyć
i robić to, na co mam ochotę.
Ale to inny rodzaj sukcesu życiowego,
bo to nie była bułka z masłem.
Wiem, że większość piłkarzy tak mówi,
i, tak naprawdę, większość młodych chłopaków.
Tylko o tym myślałem, tylko to chciałem robić.
Miałem obsesję na punkcie futbolu.
Pamiętam, jak się wymykałem na dół o 5.30 rano.
Nigdy nie budziłem rodziców.
Włączałem magnetowid.
Ze wszystkimi golami Mistrzostw Świata Italia '90.
Schodziłem i oglądałem je godzinami.
Platt!
Znów to zrobił.
Tworzyłem w myślach scenariusze,
w których grałem i zdobywałem zwycięskie punty w tych meczach.
Wyrównanie!
Lineker!
Oglądając te taśmy,
marzyłeś, żeby zostać profesjonalnym piłkarzem?
Myślę, że marzyłem o tym,
ale nigdy, nawet przez chwilę, nie sądziłem, że osiągnę ten poziom,
gdyż byłem inny.
Nie wyglądałem odpowiednio. Nie wyglądałem jak piłkarz.
Byłem niebywale wysoki.
Piłkarz musi rywalizować fizycznie...
FELIETONISTA PIŁKARSKI DAILY TELEGRAPH
...ze świetnymi atletami
na boisku. Potrzebna jest szybkość, silny tułów.
Gary Lineker był słynnym klasycznym napastnikiem.
Anglia wyrównała!
Chris Waddle miał cudowny, długi krok.
Bardzo elegancki gracz.
I oczywiście Gazza,
którego cechowała wybuchowość.
Przewrócił się, ale to by nie miało znaczenia.
Patrząc na Petera,
nie widać nic, co by wskazywało, że jest piłkarzem.
Dalej, Pete!
Haniebne!
Tutaj wychodziliśmy trenować.
To były boiska pierwszego składu.
Rezerwa i zespoły młodzików były tam dalej.
BOISKA TOTTENHAM HOTSPUR
Gdy pierwszy raz zobaczyłem Petera, szedł przez środek z szatni.
Przygotowywaliśmy się na boisku do treningu,
rozstawialiśmy pachołki.
Spojrzałem na tego wysokiego gościa i pomyślałem:
„To ma być nasz nowy środkowy napastnik?”.
Nie miał szans.
Był trochę dziwaczny.
TRENER JUNIORÓW TOTTENHAM HOTSPUR
Był wysokim, tykowatym dzieciakiem.
Same ręce i nogi.
Bambi na lodzie.
Dalej, Pete!
O rety.
Gdy pierwszy raz zobaczyłem, jak Peter gra, to było dziwne...
SELEKCJONER
...że ktoś tak wysoki i szczupły gra w piłkę.
Naprzód, Pete!
Peter nie pasował do stereotypu przeciętnego piłkarza.
Nie był dobry w wyskokach, nie był silny, odważny
i nie potrafił spychać rywali z drogi.
Nie był takim zawodnikiem.
Jego cechy fizyczne nie pozwalały mu na to.
Pod względem fizycznym nie rozwijałem się tak, jak inni ludzie.
Wszyscy nabijali się ze mnie,
bo byłem wysoki i szczupły.
Radziłem sobie z tym dzięki poczuciu humoru.
Zawsze potrafiłem się odgryźć.
Ale było ciężko. Zastanawiałem się, dlaczego nie mogę być po prostu normalny?
To jedno z pierwszych zdjęć Pete'a i jego pięknej mamy.
Był małym dzieckiem. Mieszkaliśmy na północy w Macclesfield...
BRUCE CROUCH, TATA PETERA
...a on zawsze... Zawsze miał piłkę przy nodze.
Dla mnie jego wzrost nigdy nie był istotny.
Wiedziałem, że Pete będzie profesjonalnym piłkarzem.
Tylko tego mu życzyłem.
Ale obawiałem się trochę, że nie będzie
wystarczająco silny i agresywny.
Tata wywarł na mnie ogromny wpływ.
Zabierał mnie na mecze, ale był dla mnie surowy.
Nie było nic gorszego, niż wsiąść do auta, gdy mówił:
„Jak oceniasz swoją grę?”.
Ja odpowiadałem: „Nie najlepiej, skoro pytasz”.
Wtedy mówił, dlaczego grałem źle.
Chciałem jedynie mobilizować jego talent, żeby się nie zmarnował.
Rozumiem to z punktu widzenia rodzica,
ale dziecko tego nie dostrzega.
Myślałem: „Dlaczego tata taki jest?
Czemu jest tak surowy?”.
To były trudne chwile.
Futbol jest brutalny, gdy próbuje się osiągnąć sukces.
Pamiętam bójki taty na trybunach.
Mama nie chciała przychodzić na mecze.
Czasem, gdy dorastasz, będąc podatnym na wpływy nastolatkiem,
bywa ciężko.
Gdy byłem dzieckiem, ciągle płakałem.
Płakałem po nocach.
Marzyłem, by być normalnego wzrostu.
Myślę, że wtedy kształtował się mój charakter.
Dopasowywałem się poprzez bycie miłym i zabawnym.
Ale tata mawiał:
„Jesteś zbyt uprzejmy”.
„Zbyt uprzejmy na piłkarza”.
Musiałem mówić, że nie może być zbyt grzeczny.
W futbolu trzeba bywać niegrzecznym.
Pamiętam, jak wyskoczyłem ze zwarcia, a tata się wkurzył.
Oczywiście później powiedział, że byłem zbyt grzeczny
i był wobec mnie bardzo obcesowy.
Zostawił mnie w Tottenham.
Mieszkaliśmy w Ealing.
Zostawił mnie tam.
Musiałem sam wrócić do domu.
To była lekcja.
To była surowa lekcja.
Trzeba być wielkim twardzielem, żeby zawodowo grać w futbol.
Na każdym poziomie.
Nie miał tego wrodzonego.
Niektórzy chłopcy są naturalnie agresywni, ale on do nich nie należał.
To bezwzględna branża.
Profesjonalny futbol był wrogim środowiskiem.
W latach 80. doszło do wielu dramatów.
ZAWODNIK SOUTHAMPTON
Na trybunach zdarzały się burdy.
Futbol słynie z ducha sportu.
Niektórzy ludzie to wszystko zaburzają.
Fani zwykle wykrzykiwali plugawe hasła, zamiast skupiać się na meczu.
ZAWODNIK NOTTINGHAM FOREST
Stadion przypominał strefę wojny.
Niektórzy mówią, że nie zwraca się uwagi na kibiców.
ZAWODNIK LIVERPOOLU
„Nie słyszysz ich. Wyłączasz się”.
Tak nie jest. Wszystko się słyszy.
Jeśli się czymś wyróżniałeś jako piłkarz,
kibice to dostrzegali.
Taki był świat, do którego chciał się dostać Peter Crouch.
Człowieku, mam tu z milion zdjęć.
Dredy. Byłem z nich niezwykle dumny.
Od 19 roku życia musiałem sobie radzić ze znieważaniem.
- Wywal to do kosza, kolego. - Dobra, szefie.
Ludzie uważali, że można drwić z mojego wyglądu i mówić,
że mam ananasa na głowie.
Obrażali mnie na wielu poziomach.
Wchodzi numer 36, Chadwick.
To jeszcze zanim pojawiły się jakiekolwiek kłopoty.
Znęcano się nade mną z powodu tego, jak wyglądałem.
ZAWODNIK MANCHESTERU UNITED
Miałem na twarzy wiele widocznych krost.
Gdy zawodnik wygląda trochę inaczej,
kibice i media to dostrzegają.
Anthony Hopkins mówi, że teraz raczej nie zagra roli Hannibala Lectera
trzeci raz.
Gdzie indziej znajdą kogoś o twarzy, która wzbudza
takie przerażenie i grozę?
Nie wychodziłem z domu.
Miałem wrażenie, że wszyscy ze mnie drwią.
Nie pasowałem do stereotypu piłkarza.
Miałem inne pochodzenie niż większość piłkarzy.
Wywodziłem się z Jersey, miałem wytworniejszy akcent.
W trakcie mojej kariery rozpuszczano plotki, że jestem gejem.
„PEDZIO” LE SAUX
Kibice czepiali się każdego, kto wydawał się inny.
Chciałem tylko stać się zawodowym piłkarzem,
ale, szczerze mówiąc, nie wiedziałem, z czym to się wiążę.
MARZEC 2000, WYPOŻYCZENIE PETERA DRUŻYNIE DULWICH HAMLET FC
Tutaj byli ci najgłośniejsi, najbardziej krzykliwi.
Tu się zbierali najbardziej hałaśliwi kibice.
Nazywaliśmy Petera sześciometrowym kurczakiem.
Był wysokim jak tyczka gościem
na chudych jak u kury nogach.
KIBIC DULWICH HAMLET
Wydawał się nieodpowiedni.
To były bardzo obelżywe czasy.
Na trybunach było 200-300 osób.
Zawodnicy słyszeli komentarze, które padały.
Osądzano mnie z góry.
Błędnie mniemano, że nie mogę być dobry.
LIPIEC 2000, KONTRAKT PETERA Z QUEENS PARK RANGERS
Pamiętam podpisanie pierwszego zawodowego kontraktu z QPR.
Zgodziłem się na trzy lata za grosze.
Za transfer zapłacono 60 000 funtów.
W realiach futbolu nie było to dużo,
ale po prostu chciałem wyjść i grać.
Pierwszy relacjonowałem mecz Petera w lidze EFL.
Relacjonowałem mecze londyńskich klubów na drugim poziomie rozgrywek.
Na początku jego kariery
dominowały opinie, że był kimś osobliwym.
Od razu rzucał się w oczy.
Ludzie o nim mówili,
bo różnił się od wszystkich pozostałych piłkarzy
i nie pasował do wyobrażeń o piłkarzu.
Awansowanie do składu głównego to jedno,
ale skala obelżywości była dla mnie czymś nowym
i otworzyła mi oczy.
To był mój pierwszy sezon w zawodowym futbolu
i wyjechaliśmy do West Brom.
Stałem za lożą dla piłkarzy
i Peter zaczął się przebierać przed meczem.
Jakiś gość obok mnie powiedział: „Co ten tyczkowaty debil chce zdziałać?”.
Gdy wyszedłem, słyszałem, że kibice śmieją się ze mnie.
Czułem to.
Wyłącznie z powodu wyglądu.
Żaden z nich nie widział, jak gram.
Widziałem, że jest zaszokowany.
Wycofał się.
Chciał się ukryć na boisku, ale na boisku nie można się ukryć.
Na wyjeździe do Gillingham zostałem okropnie znieważony.
Cały tłum śpiewał piosenki o mnie.
Pamiętasz, co wtedy o tobie mówiono?
Tak. „Dziwoląg. W cyrku wiedzą, że tu jesteś?”.
Traktowano mnie jak żart. Rozumiesz mnie?
I pastwili się nade mną.
Gdy ktoś odkryje, kim jesteś, i zaczyna śpiewać,
nie da się przed tym uciec.
Mało kto by to przetrwał.
Obawiałem się, czy nie będzie zbyt ugrzeczniony w tym meczu.
Musiałeś jakoś uporać się z całą tę negatywną energią.
Inaczej nie byłbyś w stanie przetrwać.
Zastanawiałem się, dlaczego sam się w to wpakowałem.
Byłem młodym piłkarzem, który marzył, żeby grać,
i nie chciałem całego tego zainteresowania.
Później szedłem do baru piłkarskiego
i bez względu na to, jak było, źle czy dobrze,
mówiłem mu: „Pete, jeśli chcesz być piłkarzem,
„musisz to znosić.
„Przykro mi, ale w futbolu nie ma gdzie się schować.
„Skoro jesteś na boisku, musisz grać.
„Inaczej odpadniesz. To takie proste”.
CROUCH ŚMIEJĄCA SIĘ TYCZKA
Gdy się wygląda tak jak ja i nie gra się dobrze,
staje się obiektem drwin z powodu wyglądu.
Dlatego musiałem grać lepiej niż inni.
Przytyków dotyczących wyglądu fizycznego
naprawdę nie ma sensu komentować.
„Biada piłkarzowi, który jest dziwacznie wysoki
„i nieudolny przed bramką jak Heskey”.
- Boże. - To niemiłe.
To było coś, co mnie prześladowało.
Mówili: „dziwoląg”.
Szczerze mówiąc, bardzo mnie to raniło.
To człowiek, którego kocham.
To takie smutne...
ABBEY CLANCY, ŻONA PETERA
...zwłaszcza że jest takim dobrym człowiekiem.
Zwłaszcza jeden konkretny dziennikarz ciągle pisał: „tyczkowaty strzelec”,
„chudy napastnik”.
To było trwające bez przerwy dołowanie.
Pamiętam, jak tata przyłapał go w toalecie
podczas mistrzostw świata w Baden-Baden i go spytał:
„Jak byś się czuł, gdybym napisał, że jesteś tłuściochem?”.
Odparł: „Nie spodobałoby mi się to”.
Na to tata: „To, kurwa, przestań to robić”.
CR-OUCH! GDZIE SĄ ZYSKI?
PONOĆ TO NOWY ZBAWCA ANGLII
Tata wydrukował to, co o mnie pisano. Nie było to miłe, a wręcz okropne.
Chyba chciał tak podgrzać moje emocje, ale osiągnął przeciwny efekt.
SAME ŁOKCIE I BRZYDOTA
„Ponieważ wygląda niepoważnie, gra nierówno,
„ostre kości policzkowe, mimo wzrostu, wskazują na wytworność i miękkość”.
To dosłownie jak zabójstwo, prawda?
Czułem się po czymś takim paskudnie, a moja mama płakała.
Moja rodzina była wściekła.
- Mogłem bez trudu... - Poddać się.
...się załamać.
Ale masz inny charakter.
Masz silną osobowość i przetrwałeś to.
Jestem wściekła z tego powodu.
- Nie widziałam tego. - Widzę, że się złościsz.
Nie wiedziałem, czy takie będę miał życie.
Czasem wydawało mi się, że się poddam.
PORTSMOUTH KUPIŁ TYCZKOWATEGO NAPASTNIKA
Jedynym pozytywnym aspektem było to, że dalej chciano podpisywać ze mną umowy.
Portsmouth zwerbował mnie na rekordowy kontrakt.
Za 1,5 miliona dolarów.
W Portsmouth byłem dyrektorem do spraw piłkarskich.
Zapłaciliśmy za niego milion funtów. Wtedy było to dużo pieniędzy.
Milion za „koszykarza”. Szaleństwo.
Mój wzrost jest dużym atutem, ale uważam też, że potrafię grać.
Uważam, że potrafię strzelać gole.
Mieliśmy wysokiego faceta, który nie umiał biegać.
Jest naprawdę gigantyczny.
Musi być genetycznie zmodyfikowany.
Ale sądziłem, że ma coś w sobie.
Wejście Croucha! Świetna obrona!
Czułem, że muszę grać lepiej niż pozostali,
bo wyglądałem inaczej.
Dobrze panował nad piłką i grał bardzo umiejętnie.
Świetnie kontrolował piłkę.
Chcieliśmy, żeby wykańczał okazje strzeleckie dzięki swojemu wzrostowi.
Gdy był w odpowiednim miejscu, strzelał bramki.
Podanie do Croucha!
Peter Crouch zapewnia Portsmouth prowadzenie!
Zagrałem kilka udanych meczów.
Świetne uczucie.
...do Watermana. Crouch po zewnętrznej!
Peter Crouch zdobywa gola dla Portsmouth!
Środkowy napastnik o wyglądzie góry.
Nie mówię tu o obwodzie,
ale o wzroście Petera Croucha.
To nowy Niall Quinn. Odtąd stawiam na niego swoje pieniądze.
Peter pokazał nam, że umie strzelać gole
i że będzie stawał się coraz lepszy.
Zarabiałem chyba 6500 czy 7000 funtów tygodniowo.
Kupiłem mieszkanie przy marinie.
Pierwszy raz wyprowadziłem się z domu.
Kupił pierwsze mieszkanie w Portsmouth...
PRZYJACIEL PETERA
...i bardzo się z tego ucieszyliśmy.
Nasz kumpel miał mieszkanie.
Nie miałem pojęcia, co robić z pieniędzmi.
Nie miałem pojęcia o życiu.
Miałem nadmuchiwane meble.
Miałem łóżko, ale bez pościeli.
Po paru miesiącach odwiedziła mnie mama.
Spytała: „Ty tak żyjesz?”. Ja na to: „Czego chcesz?”.
Raz go tam odwiedziłem
i powiedział: „Nauczyłem się gotować danie z makaronem”. Zatkało nas.
Ale ty był tylko makaron plus słoik pesto.
Byłem kompletnie nieudomowiony.
Nie miałem prawdziwego życia oprócz piłki,
ale to był jeden z najlepszych etapów mojego życia.
Miałeś jakieś życie erotyczne?
Raczej nie.
Nie był typowym piłkarzem, na którym wiszą kobiety.
Był jego przeciwieństwem.
Próbował zagadywać różne dziewczyny,
ale, szczerze mówiąc, ze zmiennym powodzeniem.
Powiedzmy, że nie byłem bawidamkiem.
Pierwszego pawia puściłem, mając 21 lat.
Trochę to trwało.
Co z tymi koszulkami? Nie mogą tu zostać.
Muszą mieć swoje miejsce w domu.
Obramowałam te z Pucharu Anglii,
ale dobrze byłoby móc na nie patrzeć.
Przyjemne wspomnienia. I trochę szalonych.
Ta jest taka stara!
Jest stara. Byłem juniorem poniżej 21 roku życia.
Bardziej mnie niepokoją te szorty.
- Wyglądają jak krótkie szorty damskie. - Wiem.
Od dawna nie widziałam cię w stroju. Włóż ten na siebie.
Ten jest z 2010.
- Pięknie. Styl retro. - Staroświecki.
- W stylu Bobby'ego Moore'a. - Jak w latach 60. Który to rok?
- 1966. - Tak, widać.
Rozczulam się.
Dobre czasy.
Wiesz, czego nie mam? Koszulki Aston Villi.
To był dziwny okres.
To był dla mnie najtrudniejszy piłkarski okres.
MARZEC 2002, KONTRAKT PETERA Z ASTON VILLĄ W PREMIER LEAGUE
Tędy, proszę. Dziękuję.
Wielki człowiek, wielka cena.
Niemal pięć milionów funtów.
Zespół Aston Villa nigdy wcześniej nie wydał tyle na zawodnika.
W Aston Villa interesowano się mną.
Później trach! Pięć milionów funtów.
Prawdziwa fortuna.
Jeśli chodzi o warunki fizyczne, wciąż były wątpliwości,
ale nagle Peter stał się piłkarzem rozpatrywanym przez inne kluby.
Sytuacja była dynamiczna, ale cieszę się, że teraz tu jestem.
Moja gra nie opiera się wyłącznie na wzroście.
Jak na kogoś tak wysokiego, uważam, że mam dobrą kontrolę nad piłką.
Crouch trafia do bramki.
GOLE W PREMIER LEAGUE: 1
Każdy piłkarz marzy o grze w Premier League.
FELIETONISTA SPORTOWY, GUARDIAN
Tam są pieniądze. To wielka liga.
Oglądana na całym świecie.
Stres jest ogromny.
W przededniu podpisania umowy powiedziałem mu: „Myślę, że chyba
nie jesteś na to gotowy”.
On na to: „Ja też tak uważam, ale co mamy zrobić?”.
Można pomyśleć, że się udało.
Zespół z Premier League wydał na mnie pięć milionów funtów,
ale trajektoria nie szła do góry.
Crouch.
Młodzieniec próbuje ugruntować swoją pozycję na tym poziomie.
Gdy podpisywał kontrakt z Aston Villą, nie był gotowy,
bo jeszcze nie przywykł do swojego ciała.
Chciałem stać się najlepszym piłkarzem, jakim mogłem być.
Wysoki napastnik niewiele dzisiaj wnosi.
Myślałem: „Czy zaprzepaściłem szansę?”.
Wciąż jest poddawany ocenie.
Zrezygnowali ze mnie.
Czasem wstawałem z ławki, ale rzadko grałem.
Szczerze mówiąc, byłem zły.
Trzeba podjąć decyzję. Czy przeczekać kontrakt,
z nadzieją, że zwolnią koordynatora i przyjdzie nowy,
który da ci szansę?
Czy się przenieść?
Wiedziałem, że muszę uciekać z Villi.
Uśmiech.
Podpisałem kontrakt z Southampton.
LIPIEC 2004, KONTRAKT PETERA Z SOUTHAMPTON
Jak skomentujesz przygodę z Aston Villą?
Czasem było to rozczarowujące,
bo każdy piłkarz chce grać.
Przeniosłem się dla dobra kariery.
Do 25 roku życia grał w tylu zespołach, że to aż absurdalne.
Jak bardzo ci zależy, żeby być pierwszym wyborem?
Nie przybyłem tu, żeby siedzieć na ławce lub trybunach.
Zamierzam grać.
Z jakiegoś powodu było tak samo.
Nie grałem tak często, jak chciałem.
Poznałem go dobrze, gdy podpisał umowę z Southampton w 2004.
Spędził sporo czasu poza zespołem,
a to trudne dla piłkarza, zwłaszcza w tym wieku.
Zaczyna się wtedy szukać trenera, który powie:
„Jesteś moim pierwszym wyborem na tej pozycji”.
W futbolu sytuacja może popsuć się w mgnieniu oka.
Jeśli się nie uda,
można szybko zostać zapomnianym.
Myślałem sobie:
„Mój Boże, ta sytuacja z Premier League to tylko sen”.
Dałem plamę w Aston Villi, podobnie w Southampton.
Nie wiedziałem, dokąd zmierzam.
Może Premier League nie była dla mnie.
Czułem, że muszę zmienić opinie o sobie.
Potrzebowałem kogoś, kto we mnie uwierzy.
Ponuro, prawda?
Peter!
- Świetny dzień na golfa, prawda? - O mój Boże.
- Co zrobimy, stary? - Wszystko gra?
W porządku. Co zrobimy?
Nie wiem. Chyba napijemy się kawy w środku.
O czym to będzie film dokumentalny, Pete?
Szczerze mówiąc, nie wiem.
Dzięki.
- Będziesz świetny. - Tak.
Miałeś wspaniałą karierę, grałeś w świetnych klubach,
reprezentowałeś Anglię.
- Było trochę inaczej. - Oczywiście.
Patrzysz na Steviego i Michaela Owena.
- Mieli piękne kariery. - Supergwiazdy.
Już w dzieciństwie wiedzieli, że będą grać dla Anglii.
W moim przypadku to były upadki i wzloty, prawda?
Tak.
Ale szaruga.
Trzymaj się, Pete.
- To pomoże. Do przodu. - Ruszamy.
Dobrze, że nie wrzuciłem wstecznego.
Co tu się dzieje?
Dali nam bubel bez paliwa.
- Ładnie, Peter. - Tak.
Jak oceniasz jego grę w golfa, Harry?
Tak jak jego futbol. Początki były trudne.
- No cóż... - Teraz poprawił swoją grę.
Tak, Harry. Ładnie.
Nie wiem, czy ci mówiłem, ale zanim wkroczyłeś,
nie wiedziałem, dokąd zmierzam. Brakowało mi pewności siebie.
Miałem trudności w Villi,
podpisałem umowę z Southampton,
sądząc, że to ostatnia szansa w Premier League.
A później nie grałem.
Przez pół sezonu.
Wtedy ty wkroczyłeś i odmieniłeś mój los.
GRUDZIEŃ 2004, TRENEREM SOUTHAMPTON ZOSTAJE HARRY REDKNAPP
Dziś o godzinie 14
Redknapp podpisał 18-miesięczny kontrakt na prowadzenie Southampton.
Przede mną spore wyzwanie.
Nie będzie łatwo podźwignąć zespół, ale czuję,
że nam się to uda.
Nigdy nie odpadłem z Premier League
i teraz też nie zamierzam.
Gdy dołączyłem do Southampton,
byliśmy na samym dole tabeli, a Pete już tam był.
Odkupili go od Aston Villi za dużą kwotę,
ale nie był zgrany z drużyną.
Harry spytał: „Wiesz, co się dzieje?”.
Odparłem: „Nie wiem”.
Widziałem to po jego minie. Nie mógł uwierzyć, że ja nie gram.
To grupa dobrych zawodników. Muszą odzyskać wiarę w siebie
i uwierzyć, że mogą wygrywać mecze.
Peter nie zawsze był pierwszym wyborem.
To zależało od strategii gry.
Dla mnie Crouch był bardzo ważnym zawodnikiem,
więc wybrałem go do drużyny.
Każdy rozsądny spróbuje wydobyć z ciebie to, co najlepsze,
wykorzystać twoje atuty, tak?
Mnie właśnie o to chodziło.
Wiedziałem, czego dokonałeś w Portsmouth.
To było oczywiste.
Potrzebowałeś pewności siebie i gry.
- Tak. - Znasz siebie.
- Chodzi o pewność siebie. - Tak.
Potrzeba nam tego, żeby ktoś w nas uwierzył.
To sporo zmienia.
Mówił mi: „Jesteś świetnym piłkarzem”. Codziennie.
Tylko tego potrzebowałem.
Nie grał głową zbyt dobrze
jak na tak wysoką osobę, więc pracowaliśmy nad nim.
Dużo dośrodkowań, treningu zagrań głową.
Pokładałem w nim wielką nadzieję na zwycięstwa w meczach.
11 GRUDNIA 2004 SOUTHAMPTON VS. MIDDLESBROUGH
Zaczynamy erę Redknappa w Southampton.
ŚWIĘTY HARRY HA HA HA
Harry Redknapp podjął ważne decyzję, selekcjonując piłkarzy.
Zaryzykował z Peterem Crouchem.
Jego pierwszy występ w Premier League w tym sezonie.
Każdy rozkwita, gdy uchodzi za dobrego.
Pete był taki sam.
Potrzebował kogoś, kto w niego uwierzy. Ja w niego wierzyłem.
GOLE W PREMIER LEAGUE: 8
Pierwszy gol Petera Croucha dla Harry'ego Redknappa.
Odnowiony atak nie zawiódł szkoleniowca Southampton.
HOUDINI HARRY'EGO. CROUCH PODŹWIGNĄŁ ŚWIĘTEGO
Wtedy się zaczęło.
Od tej chwili wiedziałem, że jestem piłkarzem Premier League.
Główka! To Peter Crouch!
CROUCH KROCZY Z PODNIESIONĄ GŁOWĄ
Główka i wyrównanie!
CROUCH W DRODZE NA SZCZYT
Zdobywałem bramki co tydzień. Dobrze mi szło.
Crouch wyskakuje. Gol!
ŚWIĘTY PETER
Byłem u szczytu swoich możliwości.
Pierwszy raz czułem swój wzrost.
Świetna postawa. To był początek cudu Harry'ego?
Oglądając dziś grę Southampton,
uświadamiamy sobie, że Harry Redknapp
zorganizował drużynę.
Strzelili dwa gole, a Crouch zagrał świetnie.
Tak, filmujemy.
W tej chwili grasz z ogromną pewnością siebie.
To przychodzi z meczami. Rozegrałem ich sporo.
Szkoleniowiec od razu mnie wybrał.
Grałem we wszystkich meczach.
Mecz i gole dają pewność siebie.
W tej chwili czuję się dobrze.
Każdy mecz zaczynam z pewnością siebie.
Po raz pierwszy ktoś we mnie uwierzył
na tym poziomie.
Pierwszy raz czułem się jak ten najważniejszy.
W tamtym sezonie zrozumiałem,
że jestem numerem jeden.
Tak. Cały nasz styl gry
opierał się na tobie, prawda?
Po Bożym Narodzeniu strzeliłem chyba 16 goli.
- Tak. - Wcześniej ani potem
nie strzeliłem tyle goli po Bożym Narodzeniu.
To oczywiście twoja zasługa.
Wiedziałem, że mam możliwości,
ale nie miałem trenera, który by we mnie uwierzył.
Ty się nim stałeś i mam ci za co dziękować.
Wiesz, Pete? Nie miałem wątpliwości.
Widziałem cię jako chłopaka.
Od tamtej pory rozwijałeś swoją karierę.
Dobrze grałem.
Przed meczem wiedziałem, że strzelę gola.
22 STYCZNIA 2005 SOUTHAMPTON VS. LIVERPOOL
Witamy na St. Mary's.
Southampton potrzebuje punktów w meczu z Liverpoolem.
Dowiedziałem się o Peterze Crouchu, gdy...
ZAWODNIK LIVERPOOLU
Gdy Liverpool grał z Southampton.
Gra z Liverpoolem, jednym z największych klubów na świecie,
to zupełnie inny poziom.
W takim klubie jak Liverpool oczekuje się zwycięstwa w każdym meczu.
Remis to za mało.
Byliśmy potężniejszą, silniejszą fizycznie i bardziej agresywną drużyną.
Peter Crouch taki nie był.
Ostatnio Peter Crouch jest w dobrej formie.
To atut Southampton.
Odkąd interesuję się futbolem,
Southampton zawsze był bliski spadku do niższej ligi.
Southampton musi przerwać pasmo niewygranych meczów.
Wydaje się, jakby ciągle wirowali wokół odpływu.
Dziesięć meczów bez zwycięstwa.
Harry musi odnotować pierwsze zwycięstwo, by dać im pewność siebie.
Sami Hyypiä a za nim próbuje się znaleźć Crouch.
Dobre przejęcie przez Jerzego Dudka.
Nikt nie liczył na to, że Southampton wygra ten mecz.
Crouch po podaniu. Za nim Pruttoon! Southampton obejmuje prowadzenie!
Piękne podanie Croucha. Znakomity początek dla Southampton.
Gdy Peter jest w formie,
obrońcy nie mogą sobie z nim poradzić.
Nilsson. Crouch czeka na środku. Musi być drugi! Jest!
GOLE W PREMIER LEAGUE: 11
Southampton jest w krainie marzeń.
To musiało być dla niego niesamowite uczucie.
Wydaje się, że nareszcie odnalazł swoją niszę.
Uwierzył w siebie.
To było niesamowite, że strzelił gola Liverpoolowi.
I chyba otworzyło to oczy nam,
zawodnikom zespołu.
Southampton 2, Liverpool 0.
Na tym etapie nie był jeszcze zawodnikiem, którego obserwowałby
klub o statusie Liverpoolu.
Peter Crouch się wyróżniał.
Po tym, jak Rafa Benítez wypowiadał się o nim po meczu, było widać,
jak bardzo go ceni.
Rozegrał bardzo udany mecz.
TRENER LIVERPOOLU
Cała drużyna ciężko pracowała, ale gdy mówimy o napastnikach,
czasem nie chodzi tylko o gole,
ale o dobrą grę. On gra bardzo dobrze.
Nagle odniosłem sukces. Wokół mnie powstało małe zamieszanie.
Pierwszy raz zobaczyłem, jak gra, gdy był w Southampton.
TRENER REPREZENTACJI ANGLII
Byłem zaskoczony. Był świetny technicznie.
Pamiętam, że pod koniec tamtego sezonu
wyjechałem z drużyną Anglii do Stanów i zostałem powołany. Pierwszy raz.
MAJ 2005, DEBIUT PETERA W REPREZENTACJI ANGLII
Stoisz i śpiewasz hymn państwowy.
Lepiej być nie może.
Pamiętam, że później dzwoni do mnie mój agent i pyta: „Siedzisz?”.
Ja na to: „Tak”. Mówi: „Liverpool jest tobą zainteresowany”.
Nie wiem, czy pamiętasz, Harry,
jak przyszedłem do ciebie, gdy Liverpool się zgłosił.
„Chcą mnie zwerbować”, a ty mówisz: „To wielka szansa”.
Rozmawiałem z Harrym. Powiedział: „To niesamowite. Zgódź się”.
Pamiętam, że później Southampton odrzucił ofertę.
Zadzwoniłem do Harry'ego i pytam: „Co jest grane?”.
Mówi: „Dla ciebie to coś niezwykłego,
„ale dla mnie nie, prawda?”. Spytałem: „Co?”.
CROUCH KOŃCEM HARRY'EGO?
Chciałem cię oczywiście zatrzymać, ale gdy nadarza się szansa,
- trzeba ją wykorzystać. - Musiałem.
- Oczywiście. - Tak.
Liverpool. Co za transfer, prawda?
Było mi smutno, że go straciłem.
Uważałem go za świetnego zawodnika i człowieka.
Zapłacili, ile trzeba, więc musiał odejść.
Liverpool dużo za niego zapłacił, więc niestety musiał się przenieść.
LIPIEC 2005, KONTRAKT PETERA Z LIVERPOOLEM
Czas na sport. Peter Crouch podpisał czteroletni kontrakt z Liverpoolem,
po tym, jak klub uzgodnił z Southampton opłatę za transfer
na kwotę siedmiu milionów funtów.
Cześć.
- W porządku? - Jak się masz?
- Jak leci? - U ciebie dobrze?
Tak. A u ciebie?
- Dobrze. - To dobrze.
Dobrze tu wrócić.
Zawsze lubię tu wracać, a ty?
Za każdym razem świetnie się tu czuję.
- Brakuje ci tego? - Tak.
Gdy pomyślisz o naszych wspomnieniach stąd...
Kiedy pojąłeś, że Liverpool jest rzeczywiście wielki?
To gigant.
Myślę, że kiedy tu przybyłem i rozejrzałem się po pustych trybunach.
I wszedłem do sali z pucharami.
Poznałem całą historię i wtedy pojawiły się nerwy.
Liverpool to jeden z największych klubów na świecie.
LIVERPOOL MISTRZEM EUROPY STAMBUŁ 2005
Z bliska to gigant.
Chce się grać w elitarnej drużynie
i doświadczać emocji grania przed fanami Liverpoolu.
Stres, oczekiwania i odpowiedzialność są tu ogromne.
Na wieść o tym, że Peter Crouch przyłączy się do Liverpoolu,
pomyślałem, że to dziwny kontrakt.
Nie sądziłem, że będziemy o niego zabiegać.
Byłem zaszokowany.
Nie będę kłamał.
Czy jest dość dobry, by grać z Liverpoolem?
Wiele osób uważało, że nie.
Wielu kibiców Liverpoolu było zaskoczonych,
gdy Benítez powołał Croucha.
Robiąc to, zwrócił na siebie uwagę oczu i uszu na całym świecie.
Widzieli wysokiego, chudego i tyczkowatego jegomościa.
Wszyscy interesowali się mną poza boiskiem
i na boisku.
Nie będę kłamał. Niełatwo się tu dostać,
ale jestem pewien, że mi się to uda, i że tu zostanę.
Wielu piłkarzom nie udało się,
bo nie radzili sobie ze stresem gry w Liverpoolu.
Jeśli na początku kariery śmiano się ze mnie,
teraz działo się to w skali globalnej.
To tylko zdjęcia, tak?
- Tak. Jeśli można. - Dobrze.
Prosto w obiektyw.
Pięknie.
Nie marzyłem o tym nawet w najśmielszych snach.
Bardzo tego pragnąłem i bardzo chciałem zrobić dobre wrażenie.
Gdy spoczywa na tobie taki ciężar odpowiedzialności,
to naturalne, że jesteś spięty,
i że bardzo się starasz.
Od pierwszej chwili, od pierwszego kopnięcia,
- byłem pod presją. - Tak.
MECZ 3 - 10 WRZEŚNIA 2005 TOTTENHAM HOTSPUR VS. LIVERPOOL
Peter Crouch odszedł z Tottenham za jedyne 60 000,
gdy nie dostał powołania do składu głównego.
Powraca jako warty siedem milionów napastnik.
Podanie do Croucha.
Spalony.
Gdy podpisujesz kontrakt z klubem,
w pierwszych meczach jesteś bacznie obserwowany.
MECZ 3
MECZ 5
18 WRZEŚNIA 2005 LIVERPOOL VS. MANCHESTER UNITED
Długie podanie Carraghera. Szuka Croucha, który dobrze się tu spisuje!
Nie zdołał przyłożyć się do strzału.
Myśli się: „To nadejdzie”.
MECZ 6
24 WRZEŚNIA 2005 BIRMINGHAM CITY VS. LIVERPOOL
Najwyższy reprezentant Liverpoolu wciąż bez pierwszego gola dla klubu.
Crouch na środku. Podanie, główka!
To powinna być bramka na miarę zwycięstwa.
Ale to się nie działo.
MECZ 7 - 2 PAŹDZ. 2005 LIVERPOOL VS. CHELSEA
Ładnie, Peter Crouch.
To powinien być jego pierwszy gol dla Liverpoolu.
Powinien być i on to wie.
Posucha trwała chyba przez sześć,
siedem czy osiem meczów.
Ale ty myślałeś: „Kiedy to nadejdzie?”.
Stevie, szczerze mówiąc, bywały chwile, gdy myślałem:
„Rety, może powinienem wrócić do Southampton”.
MECZ 9 - 15 PAŹDZIERNIKA 2005 LIVERPOOL VS. BLACKBURN ROVERS
Podanie Zendena, teraz Crouch.
Pojawiają się wątpliwości, zwątpienie.
„Czy jestem tak dobry, by grać w Liverpoolu?”
Jak długo to potrwa?
MECZ 10 - 22 PAŹDZ. 2005 FULHAM VS. LIVERPOOL
Peter Crouch musi się wdrożyć do gry.
Piłkarz, który nie ma wyników, odpada.
Peter Crouch wciąż czeka na nieuchwytny pierwszy gol dla Liverpoolu.
Dostajesz drugą szansę i jeśli dalej nie strzelasz,
zostajesz sprzedany.
Jeśli ciągle nie strzelasz, spadasz do niższych lig,
aż w końcu nikt cię nie chce.
Dziesięć meczów. To nie wystarczy.
Peter Crouch potrzebuje gola.
Ten piłkarz odnosi sukcesy dzięki pewności siebie.
Z jego stylu gry daje się wyczuć, że potrzebuje bramki.
W tym czasie Rafa cię wystawiał, wspierał cię.
To było wtedy ważne, bo gdybyś wypadł z podstawowej jedenastki,
stałbyś się rezerwowym i grał rzadziej,
byłoby ci jeszcze trudniej.
Ale on był bardzo przenikliwy i w tym wypadku przyjął,
że widział, co potrafisz, zanim cię przyjął.
Po codziennych treningach to była tylko kwestia czasu.
Jeśli będzie dobrze dla nas grał i ciężko dla nas pracował,
zawsze będzie miał moje wsparcie.
Peter Crouch miał dziś dziesięć podejść do bramki na Anfield,
ale wciąż nie strzelił pierwszego gola dla Liverpoolu.
Wiele osób miało swoje opinie o Peterze
i im dłużej to trwało, tym było trudniej.
MECZ 14 - 5 LISTOPADA 2005
Dla Croucha to 92. minuta
w roli zawodnika Liverpoolu bez strzelonego gola.
Myślę, że wiele osób uznało, że Liverpool popełnił błąd.
Peter Crouch!
Crouch znów na środku boiska!
Być może tym razem.
Miałem wrażenie, że cały świat śmieje się ze mnie.
To był dla mnie trudny okres.
Peter Crouch to cudowny napastnik,
o ile chcemy, żeby napastnicy nie strzelali goli.
- I Peter Crouch. - Nie mówię o nim.
- Dlaczego? - Jest nudny.
Jeszcze nie strzelił, prawda?
CROUCH STRZELA NIEWYPAŁAMI
BÓL CROUCHA, NIEBIESKI PETER WCIĄŻ BEZ GOLA
Czułem, że stałem się obiektem kpin dla całego świata.
Śmiano się ze mnie nie tylko w QPR z powodu tego,
jak wyglądam.
Ośmieszano mnie...
GOL TO WYGÓROWANE ŻĄDANIE
...we wszystkich gazetach.
Niektórzy piłkarze nie strzelają przez kilka sezonów.
Miałem 20 takich meczów w sezonie, gdy zdobyliśmy mistrzostwo ligi.
Zostałem w drużynie dlatego,
że miałem dobre statystyki i asysty.
Byłem graczem zespołowym.
Jeśli chodzi o gole, miałem posuchę, ale i tak mnie powoływano.
Rafa mnie wybierał i Sven mnie wybierał do reprezentacji Anglii.
Kibice Anglii uważali powołanie go za żart,
ale Sven pokładał w nim nadzieję.
Trenerzy wiedzą, co robią.
Co tydzień na treningach widzą, co robią.
Mogło być lepiej, gdyby go nie powoływał,
bo nie szło mu najlepiej.
12 PAŹDZIERNIKA 2005 ANGLIA VS. POLSKA
Z tamtego czasu pamiętam mecz rozegrany na Old Trafford.
Myślałem, że będę na ławce, że nie zagram.
Ale wyszedłem.
Zmiana w drużynie Anglii. Shauna Wright-Phillipsa z numerem siedem
zastąpi numer 16, Peter Crouch.
Jak słychać, tłum nie jest zbyt zachwycony.
Byłem na tym meczu, gdy kibice go wybuczeli.
Pomyślałem, że to szaleństwo. Nie zrobił nic złego.
To niesprawiedliwe.
To mnie nie zaszokowało, ale jego mama była smutna,
bo wiedziała, że to spełnienie jego ambicji.
Odebrano mu to, więc była niepocieszona.
To dlatego, że jest wysoki?
Nie wygląda jak piłkarz? Nigdy tego nie rozumiałem,
ale to była niespodzianka i to nieprzyjemna.
Trudno znieść buczenie własnych kibiców.
To powinna być chwila dumy.
Wszyscy spoza Liverpoolu byli przeciwko mnie.
Kibice Anglii kpili ze mnie.
Nie uważali cię za piłkarza?
Nie uważali za piłkarza
i nie chcieli mnie w reprezentacji Anglii,
zwłaszcza gdy potrzebny był nam gol.
To było trudne.
Gdy dostaję szansę, mogę tylko próbować zrobić dobre wrażenie.
To bardzo smutne i niesprawiedliwe.
Ale jako piłkarz zawsze mówiłem zawodnikom:
„Nie przejmujecie się tym, na co nie macie wpływu.
„Martwcie się, jeśli ja was krytykuję,
„ale wychodźcie i róbcie swoje najlepiej, jak potraficie.
„Jeśli będziecie tak postępować, ja nigdy was nie skrytykuję”.
Najtrudniejszy czas w moim życiu dla mnie
jako piłkarza i człowieka.
Doszło do tego, że nie chciałem wychodzić.
Nie chciałem widywać ludzi.
Był wtedy bardziej wycofany.
Rzadziej się go widywało.
Dlatego nie wiedziałem dokładnie, co się dzieje.
NA MIŁOŚĆ PETE'A, POMÓŻCIE CROUCHIEMU
Próbowałem się ukryć. Otoczyłem się bańką.
Nie chciałem się z nikim widywać ani z nikim rozmawiać.
Mieszkał wtedy sam w centrum Liverpoolu.
Samotność po tym, jak zostało się wybuczanym przez 56 000 ludzi
to bardzo trudny stan.
Wtedy byłem najbliższy depresji.
Pamiętasz karnego w Portsmouth, po stronie The Kop?
Pamiętam. To była twoja szansa na pierwszego gola.
Spytałem, czy mogę strzelić. Ty się zgodziłeś.
MECZ 15 - 19 LIST. 2005
Karny? Tak.
Wtedy chyba ja miałem strzelać karnego w tym meczu.
Mówię: „Stevie, musisz mi pozwolić strzelić”.
Wyrwałem piłkę Stevenowi Gerrardowi, naszemu kapitanowi, naszemu talizmanowi.
A oto szansa, przyjęta brawami na Anfield,
dla Petera Croucha na zdobycie pierwszego gola.
Co za odpowiedzialność.
Wbrew poleceniu trenera
odbieram piłkę jednemu z najwspanialszych piłkarzy w dziejach.
Robię to w jego klubie.
On jest kapitanem.
Nawet dziś się zastanawiam, jak zdobyłem się na taką odwagę?
Siedem milionów funtów. Jeszcze nie zdobył punktów.
Teraz ma szansę, z karnego.
Czułem oczekiwanie.
Posłuchajcie hałasu na Anfield.
Kibicują Peterowi Crouchowi.
Chcą, żeby strzelił. Nie strzelił!
Nawet z karnego Peter Crouch nie zdołał zdobyć punktów.
Kiedy się dowiedziałeś, że ty będziesz strzelał karnego?
Decyzja zapadła na boisku?
Nie. Szczerze mówiąc, ja ją podjąłem.
Byłem zdesperowany, żeby strzelić,
więc chciałem wykorzystać każdą nadarzającą się okazję.
Przy następnym karnym
podniesiesz piłkę i powiesz: „Strzelam”?
Wszyscy pewnie powiedzą: „Nie rób tego”,
ale na pewno jeszcze spróbuję.
Pamiętam, że Rafa odciągnął mnie po meczu
i powiedział, że to ja powinienem podejść do karnego.
Musiałem się uporać z konsekwencjami, tak samo jak Peter, niestety.
Gorzej być nie może. Zmarnowałem rzut karny.
SAME BŁĘDY PETERA!
Chciałem, żeby rozstąpiła się ziemia, żebym mógł się gdzieś ukryć.
Był to czas samotny, trudny
i zapewne smutny dla Petera.
Ale wszystko się zmieniło w jeden dzień.
Jestem zdenerwowana.
Nie mam pojęcia o futbolu.
- Nie musisz. - Jestem słaba.
Kiedy pierwszy raz dowiedziałaś się o Peterze?
Pierwszy raz zobaczyłam go w gazecie.
CROUCH PRZEKLINA SWOJEGO PECHA
Od jakiegoś czasu grał w Liverpoolu i miał okres bezbramkowy.
Pamiętam, jak patrząc na niego, pomyślałam, że potrzebuje zaopiekowania.
Wydawał się bezbronny, jakby chciał, żebym go uratowała.
CROUCH MA DROBNY KŁOPOT
Podkochiwałam się w nim.
Nie jestem fanką futbolu. Spodobał mi się z wyglądu.
Wysoki, wspaniały blondyn.
MECZ 19
3 GRUDNIA 2005 LIVERPOOL VS. WIGAN ATHLETIC
Dla przypomnienia to już 18. mecz Liverpoolu bez gola
strzelonego przez Petera Croucha.
Peter Crouch jest w trudnym położeniu,
bo musi być psychicznie odważny
i nie bać się, że spudłuje.
Łatwiej powiedzieć, niż zrobić.
Szuka Croucha...
Czuję, że dzisiaj strzeli. Naprawdę.
Pamiętam, że przyjąłem piłkę na klatkę na linii środkowej,
zawróciłem i poczułem wolność. Wszyscy się cofali, nie bez powodu.
- Świetnie biegłem. - Znakomicie.
Jeden z najlepszych sprintów.
Nie patrzyłem na nikogo i strzeliłem z 25. metra.
Peter Crouch chyba strzela.
Piłka zostaje odbita... i wpada do bramki!
Peter Crouch wystartował!
Nareszcie Peter Crouch przełamał bezbramkowy okres w Liverpoolu!
To był najmarniejszy gol, jaki widziałem,
a od dawna oglądam piłkę nożną.
Ale zapewne najważniejszy w jego karierze.
Pamiętasz, jak poderwałeś cały stadion?
- O Boże. - Oszaleli.
To było elektryzujące, prawda?
Wszyscy się z tobą cieszyli, bo wiedzieli, co czujesz.
Desperacko potrzebowałeś gola i sukcesu.
Powiedziałem, że dziś strzeli, prawda?
Powiedziałeś.
I tak już było do końca meczu, prawda?
- Do końca. Tak. - Do końca.
Jest czerwony, tykowaty
Z łóżka wystają mu gnaty
Peter Crouch, Peter Crouch
GOLE W PREMIER LEAGUE: 19
Poczułem ulgę.
Wtedy zerwałem się do biegu.
Myślę, że jeśli kiedykolwiek wątpił w siebie,
to był punkt zwrotny. Jego szczęśliwy dzień.
- Boję się. Nie trafię. - Rzucaj.
O mój Boże!
- Trafiłaś. - No nie.
Kiedy staliście się świadomi siebie nawzajem?
Poznaliśmy się w Liverpoolu, w barze, prawda?
To był ten wieczór. Po tym, jak strzeliłem pierwszego gola.
Gdy wychodziłam do toalety, poprosiłeś mnie o numer.
Ale ty podeszłaś do mnie. To było dziwaczne.
Dla mnie to był oczywiście przełom.
Podeszła do mnie tak piękna dziewczyna jak Ab i rozmawiała ze mną.
Pomyślałem: „Łał. Na południu to się nie zdarza”.
Pamiętam, że tego dnia strzelił gola.
Powiedziałam: „Gratuluję gola”, albo coś równie absurdalnego,
i po prostu zaczęliśmy rozmawiać.
Pamiętam jak powiedziałaś: „Wiedziałam, że strzelisz”. Coś takiego.
Rzuciłam jakiś nonszalancki komentarz.
- Nie zatrzymałam się, żeby pogadać. - Przystawiałaś się do mnie.
- Nie. - Tak.
Była piękna, zabawna i nie mogłem uwierzyć w swoje szczęście.
Podobnie jak ona.
Później poprosił mnie o numer, więc mu dałam.
Gdy wróciłam z toalety,
rozmawiał z inną dziewczyną i pomyślałam:
„Przed chwilą wziąłeś mój numer!”.
Podchodzi i mówi: „Oddaj mi mój numer”.
Ja na to: „Co ty mówisz?”.
„Właśnie się poznaliśmy. Tylko rozmawiamy”.
Powinienem wtedy zrozumieć, że jest obłąkana.
Tamtej nocy godzinami rozmawialiśmy przez telefon, prawda?
Ile mieliście lat, gdy się poznaliście?
Ja miałam 19, a on 24-25.
Teraz jesteśmy starzy.
Żartujesz. Oczywiście, że nie.
Masz tyle lat, na ile się czujesz.
Więc jesteś stary?
Gdy się poznaliśmy, byłam taka młoda.
I mieszkałam jeszcze z mamą.
Gdy się wprowadziłam, miał już mieszkanie.
Wyglądało jak pokój jednego z bohaterów Inbetweeners.
Nie miał pościeli, a z telewizora zwisały rzeczy od PlayStation.
Jego babcia mieszkała za rogiem,
więc przychodziła i robiła mu obiady,
ale moje przewidywania się potwierdziły.
Potrzebował kogoś, kto by się nim opiekował.
Dobrze zarabiałem, grałem w Liverpoolu,
ale tak naprawdę nie miałem...
Żyłem tak jak koledzy. A oni żyli jak studenci.
Ale to chyba było częścią twojego uroku.
Dalej taki jesteś. Nie kręcą cię luksusy.
Lubię porównywać się do diamentu, który ona oszlifowała.
Crouch strzela dla Liverpoolu!
I kto się teraz śmieje?
Gdy poznałem Ab, wszystko się u mnie zmieniło.
Teraz jestem pewien tego, że umiem grać.
Jest Crouch. I bramka.
GOLE W PREMIER LEAGUE: 21
Pete nie miał powodzenia u kobiet i nagle
zaczął chodzić z supermodelką.
„To imponujące. Jak tego dokonałeś?”
To niesamowite.
Zacząłem galopować. Później nie mogłem przestać strzelać.
Crouch, co za gol! Wspaniała końcówka!
GOLE W PREMIER LEAGUE: 29
Najgorszy czas stał się najlepszym okresem mojego życia.
- Cześć, tato. - Cześć, kochanie. Jak się masz?
- Dobrze. - Cześć, Pete.
- Wszystko dobrze? - Jak się masz, piękna?
- A u ciebie? - Dobrze.
Tak.
Gdy jestem w Liverpoolu, zawsze rezerwuję czas na spotkanie z Geoffem.
Nie mówiłaś mi, że się związałaś z Petem.
Asfaltowałem parking w Blackburn...
TATA ABBEY
...i wtedy chłopaki zaczęli gadać.
„Twoja Abbey chodzi z Crouchym”. Ja na to: „Tak, pewnie”.
Bałam się powiedzieć: „Tato, mam chłopaka,
który gra w Liverpoolu”. Zabiłby mnie.
Nie. Pomyślałem, że to dobrze, ale sądziłem, że to nie przetrwa.
Pomyślałem, że za tydzień to pewnie będzie Pierce Brosnan...
Pierce Brosnan? To twój rówieśnik!
Co u licha?
Jest świetnym facetem. To szczęście, że mam takiego teścia.
Bałeś się spotkania z moim ojcem, wiedząc, że jest...
Powiem szczerze.
Martwiłem się trochę mniej, bo zacząłem wtedy strzelać gole.
Niezwykle ważna była dla mnie sieć wsparcia
i obecność bliskich, którzy we mnie wierzyli.
To mi dawało pewność siebie.
Tata był na każdym meczu, który rozegrałem.
Ale gdy przyjeżdżam do Liverpoolu, on się mną opiekuje prawie jak tata.
Uważam, że to wielkie szczęście.
Tata wiedział, że mam talent, więc był dla mnie surowy.
Ale gdy jesteś dzieckiem, myślisz: „dlaczego tata jest taki ostry?”.
Gdy spoglądasz wstecz, uważasz, że zdarzało cię się
być dla niego zbyt surowym? Za dużo od niego wymagać?
Nie. Czasem zadaję sobie to pytanie:
„Czy byłem zbyt surowy?”. Uważam, że nie.
Próbowałem tylko uzupełnić luki, które miał w swoim arsenale.
Teraz rozumiem jego punkt widzenia.
Jestem teraz ojcem. Moja córeczka zajmuje się pływaniem
i świetnie jej to idzie.
Myślę, że gdy ktoś ma talent,
trzeba go krytykować, żeby robił postępy.
Tata dostrzegał we mnie coś, co było słabością.
Mówił tylko, co robię źle.
Zrobiłbym wszystko, żeby spełniły się jego marzenia.
Takie jest zadanie taty.
Pomóc dziecku w realizacji marzeń. Nic innego nie robiłem.
Chce się mu wpoić zestaw wartości, z którymi przejdzie przez życie.
Jeśli te wartości pozwalają mu osiągnąć to, o czym marzy,
to chyba trudno o lepszego rodzica.
Bez niego bym tego nie osiągnął, więc jestem wdzięczny, że taki był.
Gdy zaczynał w dzieciństwie, mieliśmy nadzieje i marzenia,
ale nie wybiegaliśmy tak daleko w przód,
by wyobrażać sobie, że będzie podnosił puchar.
Mieliśmy nadzieję, ale nie sądziliśmy, że to się spełni.
13 MAJA 2006
LIVERPOOL VS. WEST HAM UNITED FINAŁ PUCHARU ANGLII
Anton Ferdinand musi strzelić, żeby West Ham pozostał w grze.
Jeśli teraz nie strzeli, Liverpool zdobędzie puchar.
Zdobyli puchar!
Liverpool po raz siódmy zdobywa Puchar Anglii!
Największe emocje na boisku piłkarskim czułem wtedy,
gdy stałem tam z pucharem Anglii w dłoniach,
bo było to coś, o czym marzyliśmy z tatą.
Zawsze przerywaliśmy to, co robiliśmy, żeby oglądać Puchar Anglii.
Pete podnoszący puchar to było coś, o czym marzyliśmy,
więc byłem z niego dumny.
Gdy się gra, zapomina się,
ile to dla wszystkich znaczy.
I jak widać, to najważniejsze.
To bardzo ważne dla chłopaków.
Pięć finałów Pucharu Anglii!
W tamtej chwili wszystkie przeciwności losu poszły w niepamięć.
Trzymałem w ręku stuletni puchar. To było niezwykłe.
Kibice Liverpoolu bardzo go polubili.
Również w szerokim świecie
media dostrzegły w nim zawodnika z Premier League.
Ale myślę, że musiał jeszcze zdobyć serca kibiców reprezentacji Anglii.
PUCHAR ŚWIATA 2006 SESJA ZDJĘCIOWA REPREZENTACJI ANGLII
Cześć. Jak się masz? Co tam słychać?
Tutaj, chłopaki.
Jeszcze jedno, chłopaki, i wezwę rezerwowych.
Przed tymi mistrzostwami świata miałem dobrą passę.
Wszyscy w tę stronę, proszę.
Zdobywałem bramki dla Liverpoolu.
Pokonałem trudny okres.
Byłem z Ab, byłem gotowy.
- Dobrze było wrócić? - Tak, jestem podekscytowany.
Nie mogę się doczekać.
Powołano mnie do kadry, i to jakiej.
Była nadzwyczajna.
Na treningach byli David Beckham, Frank Lampard,
Steven Gerrard, Michael Owen, Wayne Rooney.
Oczekiwano, że ta reprezentacja Anglii wygra.
Nie wygraliśmy żadnej ważnej imprezy od 1966 roku.
Mówiło się, że to Złote Pokolenie.
ZŁOTE POKOLENIE ANGLII: NIEMCY 2006
Obecność w tej kadrze uważałem za wielki zaszczyt.
Różnię się od pozostałych napastników reprezentacji Anglii
i, mam nadzieję, wniosę coś innego.
Peter był ważny przed tym turniejem.
Mieliśmy niewielu znakomitych napastników,
ale Peter Crouch był jednym z nich.
Rooney i Owen grywali w ważnych zawodach.
Peter Crouch nie.
Skąd wiecie, że sobie poradzi?
Poradzi sobie. Jestem tego pewien.
Będzie zdenerwowany.
Oczywiście, że będzie. To jego pierwsze mistrzostwa świata, ale podoła.
Gra w kadrze Anglii jest marzeniem każdego chłopca.
Włożenie tej koszulki ma ogromne znaczenie.
Ale oczywiście, że jest i stres.
Oni wiedzą, że jeśli się nie spiszą, zostaną surowo skrytykowani,
a ich szanse na ponowne powołanie będą znikome.
To stres związany z mistrzostwami świata.
Ponieważ tak dobrze mi szło, pierwszy raz w życiu
czułem się pewnie.
Musiałem tylko udowodnić całemu krajowi,
że jestem niesamowitym piłkarzem.
3 CZERWCA 2006 ANGLIA VS. JAMAJKA
To mecz międzynarodowy. Anglia kontra Jamajka.
Przygotowując się do Pucharu Świata, rozegraliśmy mecz towarzyski z Jamajką.
Dla Petera była to świetna okazja do pokazania, co umie, na tym poziomie.
Zaczynają.
Przez całą karierę byłem osądzany z góry z powodu wzrostu.
Peter Crouch na skrzydle, główkuje.
Chciałem udowodnić, że niesłusznie to do mnie przylgnęło.
Gol dla Anglii. Pierwszy dotknął piłki Peter Crouch.
Zacząłem myśleć o wszystkich, którzy we mnie wątpili,
o tych, którzy buczeli na mój widok.
Beckham podaje do Carraghera. Czy będzie to udana akcja?
Jest tam Crouch! To drugi dziś gol Petera Croucha.
Pomimo wszystkiego, co uczyniło ze mnie piłkarza,
drwin, szufladkowania, wyśmiewania,
nie miałem najmniejszego zmartwienia.
Strzelałem gole i dobrze się przy tym bawiłem.
Owen do Croucha, a ten ma trzeciego gola!
I uważam, że to najlepszy dziś gol.
ANGLIA 6 - 0 JAMAJKA
Zdobycie trzech bramek dla Anglii to coś wspaniałego.
Pokazał krytykom, że zasługuje na miejsce w tej drużynie.
Pamiętam, że byłam w domu, w łóżku...
I zobaczyłam, jak Pete odstawia taniec robota.
„O Boże, co on robi?”
Tańczy taniec robota.
Śmialiśmy się, gdy to robił.
Wszyscy zobaczyli prawdziwego Pete'a, którego znaliśmy.
Pokazał tak, że jest pewny siebie i czuje się komfortowo.
Dawało to pojęcie o jego charakterze.
Mówił: „Nie obchodzi mnie, jak wyglądam, jakim się wydaję.
„Jestem zadowolony z siebie. Świetnie mi idzie”.
Takie poczucie humoru pozwalało mu rozładowywać napięcia w szkole.
Teraz wykorzystał je do rozkochania w sobie całego narodu.
Buczano na niego, a on strzelił trzy gole i zatańczył jak robot.
To było jak pokazanie środkowego palca nienawistnikom.
Peter Crouch był celem ataków, gdy do nas przyszedł.
Będzie przydatnym uzupełnieniem drużyny.
Dzięki temu zyskał większą grupę fanów niż wcześniej.
Piłkarze angielscy wreszcie zaczęli dziś rano przygodę z Pucharem Świata.
Czekały na nich pastisze słynnego tańca Petera Croucha.
Nazywają to teraz crouchem. U mnie w szkole nazywano to tańcem robota.
Uwielbiam to. To się stało częścią mnie.
Prawie tak samo jak wzrost.
I ukształtowało mnie to w dziwny sposób.
Bardzo się oderwałem od okresu, gdy ludzie się ze mnie śmiali
z powodu wyglądu.
Czułem się dobrze w swojej skórze. I znakomicie grałem.
Reprezentowałem Anglię i Liverpool.
Byłem w miejscu, gdzie mogłem wreszcie wyrażać siebie.
Mogłem się pośmiać, choć uważano mnie za poważnego piłkarza.
Wysoki wyskok Petera Croucha!
Nie osiągnąłbym tego, gdybym nie był
w najlepszej według mnie formie.
Pamiętam, że jeden z treningów oglądał książę William.
Gdy przybywa książę, wszyscy zachowują ciszę i okazują mu szacunek.
Książę William mówił o Pucharze Świata, jak to będzie,
a ja rzuciłem: „Crouchy, pokaż mu swój taniec”.
Ja na to: „Cicho. Nie. Proszę”.
Wszyscy pękali ze śmiechu.
Książę się śmiał. Chyba miał łzy w oczach.
Skoro przyszły król chciał to zobaczyć,
szczerze mówiąc, nie mogłem odmówić.
Peter, jak ci idzie w tych mistrzostwach?
W tej chwili dobrze się bawię, Wayne.
Nie sądziłem, że kiedykolwiek zagram w mistrzostwach świata.
Świetnie się bawię.
Dużo się mówiło o tańcu robota
i ostatnio było to bagatelizowane.
W kilku sprawozdaniach powiedziano,
że teraz zostanie wykonany dopiero w finale.
Udzielisz nam wywiadu na wyłączność na ten temat?
1 LIPCA 2006 ANGLIA VS. PORTUGALIA
Portugalia jest jedno kopnięcie od półfinału Pucharu Świata.
Cristiano Ronaldo.
Anglia, jak zwykle, przegrywa po serii rzutów karnych.
ANGLIA 1 - 3 PORTUGALIA KARNE
Anglia odpadła z mistrzostw świata
po ćwierćfinałowej przegranej z Portugalią, po serii rzutów karnych.
To irytujące. Myśleliśmy, że awansujemy dalej,
ale tak bywa.
Dla tego pokolenia były to zawody, które powinniśmy wygrać.
Mieliśmy doświadczonych zawodników.
Mam żal, podobnie jak większość naszych piłkarzy,
bo trzeba grać jako drużyna, wytworzyć więź,
próbować uzupełniać się nawzajem i czasem tak postępowaliśmy,
ale za rzadko i niekonsekwentnie.
Ale w szatni Peter skracał dystans swoimi żartami,
swoim charakterem.
Każdy chciał być w jego towarzystwie.
Gdy w pokoju jest Crouchy, nikt się nie nudzi.
Dla Petera ten Puchar Świat był bardzo ważny.
Stał się bardziej akceptowany przez kibiców i media.
Są tu znakomite gole.
To mój wolej w trakcie Pucharu Świata.
Nie wyszedł mi. Piłka odbiła się w inną stronę. Kiepsko.
Jest Crouch!
Okropne wykończenie.
Ktoś to podchwycił i stworzył z tego mem,
- który poszedł w świat. - O mój Boże, tak.
„Peter Crouch potrafi wszystko”.
Tu wykonuję pływanie synchroniczne.
Niesamowite.
Tutaj tańczę breakdance.
Tu skaczę przez płotki.
Ten lubię najbardziej.
Jako wiatrak.
Umieścili mnie na turbinie.
Tu ja w roli śmigła.
Uwielbiam to. Są tu prawdziwe cudeńka.
To był dla mnie dobry czas.
Gdyby to było na początku mojej kariery,
pewnie bym powiedział: „Nie chcę tego więcej”.
Ale ludzie mnie akceptowali.
Teraz ludzie się śmiali,
ale ze mną, nie ze mnie.
Z obiektu drwin stałem się kimś, z kim można się pośmiać.
Oto wynalazca robota, Peter Crouch.
Crouchy, wszystko mi mówi, że powinieneś być kiepskim piłkarzem,
ale jesteś świetny z powodu tego robota.
Po zniewagach, których doświadczył, chyba się nie spodziewałem,
że stanie się tak popularny w mediach.
Noszę karty.
Nie, pogoda niczym się tu nie różni.
Nie, nie gram w koszykówkę.
Cieszę się, że odbyliśmy tę rozmowę.
Jest marką, prawda?
Kto by pomyślał, gdy nie mógł strzelić gola przez 18 meczów?
LIPIEC 2008 PETER WRACA DO PORTSMOUTH FC
Ludzie czasem w niego wątpili.
Peter, Harry, tutaj.
Pokazał, że krytykanci się mylili.
Crouch!
Absolutnie majestatyczna końcówka!
GOLE W PREMIER LEAGUE: 43
W Crouchym nie ma nic, co mogłoby się nie podobać.
Nie boi się też śmiać z siebie samego.
Kim byś był, gdybyś nie był piłkarzem?
Prawiczkiem.
Wydaje mi się, że nagle stałeś się kultowym bohaterem.
Tak, może ten głupi taniec trochę w tym pomógł.
Nie wiem, czy będę to jeszcze robił.
Ale jeśli umiesz grać i wygrywać z uśmiechem na twarzy,
to chyba najlepszy sposób.
LIPIEC 2009 PETER WRACA DO TOTTENHAM HOTSPUR
Wtedy był już innym piłkarzem.
Był jednym z seniorów.
Był pewnym typem.
I duże kluby wciąż go werbowały.
Świetnie grał u mnie w Tottenhamie.
Główka i piłka w siatce!
GOLE W PREMIER LEAGUE: 52
Peter Crouch, którego kariera zaczęła się tutaj,
zaczął od pierwszego dla nich gola w Premier League.
Jest rekordzistą w ilości goli strzelonych głową.
Ale skoro ma 201 centymetrów, jest to uzasadnione.
SIERPIEŃ 2011 KONTRAKT ZE STOKE CITY, PETER MA 30 L.
Komunikat w sprawie kontraktu ze Stoke City.
Peter Crouch zgodził się dołączyć do Stoke City.
Do Stoke dotarł pod koniec swojej kariery.
Nie przeszkadza ci promowanie Stoke na świecie?
Nie. To przyjemność i zaszczyt.
Większość piłkarzy kończy karierę po trzydziestce, niektórzy wcześniej.
Nadbiega Crouch!
Pierwszy gol Petera Croucha dla Stoke City.
GOLE W PREMIER LEAGUE: 64
Został tam na 8 lat.
Na dłużej niż w klubach, w których był wcześniej.
Crouch! Co za akcja!
To rewelacja!
GOLE W PREMIER LEAGUE: 71
Strzela dużo goli.
Podanie do Petera Croucha!
Typowy dla niego gol!
GOLE W PREMIER LEAGUE: 90
A wśród tych goli
było też kilka genialnych, znakomitych technicznie.
GOLE W PREMIER LEAGUE: 99
Chciał sobie udowodnić jeszcze tylko jedno.
1 LUTEGO 2017 STOKE CITY VS. EVERTON
Peter Crouch strzelił 99 goli w Premier League.
Brakuje mu jednej bramki do stu goli w Premier League.
Strzeliłem 99 goli i myślałem, że na tym koniec.
Że takie mam szczęście jak z tymi 18. meczami bez strzelonego gola.
Arnautovic, za nim Holgate!
Jest Crouch!
Setny gol Petera Croucha w Premier League!
Ludzie ze Stoke pytali mnie:
„Zrobisz to znów, gdy strzelisz setną bramkę w Premier League?”
Obiecałem paru osobom, że to zrobię.
I znów się zaczyna świętowanie!
Z wielkim uśmiechem na twarzy.
Setny gol Croucha w Premier League.
Pełne uznanie dla niego.
GOLE W PREMIER LEAGUE: 100
Gdy strzelisz tyle goli, oczywiście, że stajesz się bohaterem.
Pokazał krytykom swoją wartość.
Ten sposób świętowania zaplanowałeś, prawda?
Bardzo na mnie naciskano, żebym pokazał robota, więc...
Wydaje mi się, że był bardzo zardzewiały.
Myślę, że pójdzie w odstawkę.
Jak było, gdy musiałeś zakończyć karierę?
Było ciężko. Znam się tylko na piłce.
Decyzja o zakończeniu tego jest trudna.
Lubię cię częściej mieć w domu,
ale przedstawiłeś mi to inaczej niż...
Mówiłeś: „Będziemy razem chodzić na siłownię, na lunche” i...
Robimy to, ale nie tak często, jak bym chciał.
Myślę, że przed końcem twojej kariery była taka chwila,
gdy się zmieniłeś pod względem charakteru.
Wiem, że się głowiłeś
i myślałeś: „Boże, co będę robił po futbolu?”.
- Tak. - Rozumiesz?
Wielu byłych piłkarzy mówiło mi, że z chwilą przejścia na emeryturę
jest po prostu...
Idziesz w zapomnienie. Dlatego chciałem zrobić pewne rzeczy,
gdy jeszcze byłem obecny, żeby się w coś zaangażować.
Grałem w futbol każdego dnia mojego życia.
Odszedłem ze szkoły jako 16-latek, a zakończyłem karierę, mając 38 lat.
To 22 lata. Odszedłem na swoich warunkach.
Szczerze mówiąc, większość piłkarzy kończy karierę z powodu kontuzji.
WRZESIEŃ 2018 START PODCASTU THAT PETER CROUCH
Zacząłem prowadzić podcast, który cieszy się popularnością.
Witam i zapraszam na kolejny odcinek podcastu That Peter Crouch,
ze mną Peterem Crouchem, Chrisem Starkiem i Statmanem Dave'em.
Wszystko u was dobrze?
Tutaj nagrywamy podcast.
Świetna zabawa. Uwielbiam to.
Śmiejemy się, przychodzimy do pubu,
wypijamy parę piw i udajemy, że pracujemy.
Co na to Abbey?
Wychodzę z domu, ona ma czwórkę dzieci, a ja jestem w pracy.
Przychodzimy do pubu, pijemy piwo,
śmiejemy się i gadamy o futbolu. To nie jest praca, prawda?
Myśleliśmy, że dzisiejszy podcast będzie o przesądach,
które, jak wiem, są dla ciebie bardzo ważne.
Tak, były.
Gdy byłem młodym graczem, miałem ich mnóstwo. Na przykład modliłem się.
Nie wiedziałem, że jesteś religijny.
Gdy chodzi o gole, jestem.
Na początku się głowiłem, dlaczego ludzie tego słuchają.
Opowieści o moim życiu nie wydają się zbyt ciekawe,
ale dla osób, które nie były w tej szatni,
to jest bardzo interesujące.
A zatem Crouchfest. To już niedługo.
Jak ci idą przygotowania?
Ciężko pracujemy, prawda, Chris?
I mnóstwo się dzieje.
LISTOPAD 2022 CROUCHFEST - OVO ARENA, WEMBLEY
Pod koniec swojej kariery i po zakończeniu jej
Peter Crouch uświadomił sobie, że jest popularny
i bliski ludziom.
Crouchfest jest odzwierciedleniem mnie jako człowieka.
Dobrze się czuje ze sobą.
Nie tylko to. Zrobił z tego świetną drugą karierę.
Na Wembley nie widziano jeszcze takich głupot.
To szaleństwo.
Nie wierzę, że jest tak duży.
Denerwuję się,
bo kiedy grałem w piłkę, wiedziałem, co robię.
Tutaj muszę wyjść poza swoją strefę komfortu.
Niewiele osób potrafiłoby osiągnąć tyle, co on.
Nie ogłaszaliśmy nawet listy uczestników.
Wiedzą tylko, że będzie Peter Crouch.
To, że ludzie spodziewają się tylko jego, sporo mówi o tym,
jak ludzie postrzegają Petera i jak bardzo jest kochany.
Myślę, że gdy wystąpi dziś wieczorem, naprawdę poczuje to uwielbienie.
Wszyscy za nim szaleją.
Jest bardziej sympatyczny niż większość piłkarzy.
Widać nas?
Bardzo inspirujący gość.
Gdy dorastałem, byłem tykowaty,
a gdy Peter Crouch grał w futbol, chciałem być taki, jak on.
Poznałem go parę lat temu.
Podpisał mi się na ręku, więc przerobiłem to na tatuaż.
Jest moim bohaterem.
Jest zabawny, inteligentny.
Na początku kariery wyróżniał się tylko tym,
że dziwacznie wyglądał i wydawało się,
że raczej nie powinien być piłkarzem.
Żeby zrobić taką karierę,
musiał być o wiele lepszy, niż ludzie się po nim spodziewali.
Osiągnął wielkie rzeczy,
poznawaliśmy go przez lata
i teraz jest darzony autentyczną sympatią.
Jest prawie jak skarb narodowy.
A teraz czas na dużego,
na ogromnego, tego Petera Croucha!
Crouchfest, cześć!
To absurdalne.
Liczba zgromadzonych tu osób...
To po prostu zapiera dech w piersi.
Czuję, że chyba się zaraz popłaczę.
Słowo „dumna” nawet nie...
Nie potrafię teraz wyrazić tego, co czuję, słowami.
Dla mnie jest moim Petem i moim mężem.
Pokazywałeś robota na Wembley?
Wiesz co? Nigdy nie pokazywałem robota na Wembley.
- Chwileczkę, Wembley. - Nigdy tu tego nie robiłem.
Widok tych ludzi, pełnych energii,
którzy przyszli tu dla niego...
To człowiek, którego kocham, o którym mówię,
i myślę, że jest tego wart,
ale to obłędne uczucie, gdy się widzi, że wszyscy czują do niego to samo.
Myślę, że ten młodzieniec, który się związał z futbolem
nie przypuszczał, że będzie gwiazdą na arenie Wembley.
Jestem sobą i fajnie, że nie brakuje mi pewności siebie.
W 2020 THAT PETER CROUCH BYŁ
PODCASTEM NR 1 NA BBC SOUNDS.
DO DZIŚ ODSŁUCHANO GO 60 MILIONÓW RAZY.
Mógłbym mówić o jego golach, klubach i powołaniach,
ale najbardziej jestem dumny z siły jego charakteru.
Pokonał wszystkie przeszkody, które napotkał po drodze
i jestem dumny z tego, jakim jest człowiekiem.
PETER I ABBEY MAJĄ WSPÓLNY PODCAST THERAPY CROUCH.
STAŁ SIĘ NR 1 DWA DNI PO PREMIERZE.
Gdybym była druhną, byłabym szczęśliwa, że nią jestem.
- Włożyłabym cokolwiek... - Bzdura.
Jesteśmy w szoku, że jest najlepszy i tak popularny.
Jest autentyczny. Jesteśmy normalną parą.
REKORD GUINNESSA PETERA
W LICZBIE „GŁÓWEK” TO 53
Na szczęście Peter zdołał się zaadaptować.
To wymaga też pewnego rodzaju inteligencji.
Nie mogę się nachwalić Petera, że przetrwał
i się nie poddaje, bo człowiek przeżywa takie sprawy.
To najważniejsze.
42 MECZE W KADRZE ANGLII
22 GOLE - ELITARNY NAPASTNIK
Każdy boryka się z wyzwaniami.
Wygląda na to, że dało mu to wielką odporność,
dzięki czemu miał rewelacyjną karierę.
Szanuję go bardzo jako piłkarza,
ale i, co najważniejsze, jako człowieka.
Popatrzmy na jego karierę, rodzinę, żonę.
Nieźle sobie radzi, prawda?
Gdy zaczynaliśmy filmować,
powiedziałeś, że na pewno nikt nie będzie tym zainteresowany,
nie będzie chciał tego oglądać.
Co teraz o tym myślisz?
Są o wiele lepsi piłkarze ode mnie
i będą lepsi w przyszłości, ale...
Widocznie byłem w pewnym sensie oryginalny.
Bo różnię się od większości zawodników.
Będąc nastolatkiem, chciałem tylko akceptacji,
ale bez swojego wzrostu nie byłbym sobą.
Jestem z tego naprawdę dumny
i myślę, że na przekór wszystkim przeciwnościom,
stały się one moją tajną bronią, czy też super mocą.
Parę osób może obejrzy ten film dokumentalny, tak?
Mam nadzieję.
Nie jestem taki kiepski.
Napisy: Dariusz Makulski