Downloaded from YTS.MX
Yedi milyon sterlin.
Official YIFY movies site: YTS.MX
As takımda 14 kez forma giydi.
Henüz golü yok.
Peter Crouch için ilk golünü atma fırsatı.
- Bu ne ya? - Resmen dev.
- Fasulye sırığı gibi. - İki metre.
- Genetiğiyle oynanmış. - Biraz acayip.
Futbolcuya benzemiyor.
Anfield'daki gürültüye bakın.
Peter Crouch için gol olmasını istiyorlar.
Gol atmasını istiyorlar.
PETE'İN İYİLİĞİ İÇİN, CROUCHIE'YE YARDIM EDİN
Atamadı!
Tüm dünya bana gülüyor gibi geldi.
Penaltı noktasından bile
Peter Crouch gole imza atamıyor.
Yer yarılsın da içine gireyim istedim.
Bunu bile atamadı.
Futbolcu ve bir insan olarak
geçirdiğim en zor zamandı.
FUTBOLCU PETER CROUCH, BRİTANYA'NIN EN GÖZDE EĞLENCESİ OLDU
Ne haber beyler? İyi miyiz? Nasıl gidiyor? İyi misin? Peki.
- Günaydın. Ne haber? - İşler nasıl?
- İyidir. Sen nasılsın? - Selam, ne haber?
AMA NASIL MİLLÎ HAZİNE HÂLİNE GELDİĞİ ÇOK UZUN HİKÂYE
Crouch. Usta golcü.
Gişe canavarı.
İzleyen olacak mı?
Belgesellerin şöyle olması beklenir, mesela Alex Ferguson...
Siktir.
Pardon.
Oha be.
Felaket olabilirdi, değil mi?
Filmden iyi olurdu. Daha başta
içimden geçip beni yere çakıyor.
Görev tamamlandı.
- Başlayalım. Çekiyor muyuz? - Kameralar açık.
ŞU PETER CROUCH FILMI
Merhaba!
- Ne yiyoruz canım? Acı mı? - Evet.
Yardım edebilirsin. Dolaptan peyniri çıkarıp rendele.
Peynir rendelemeye bayılıyorum!
On, 11, 12 yaşlarındayken
Premier Lig'de gol atacağımı, İngiltere millî takımında,
Şampiyonlar Ligi'nde oynayacağımı söyleseydiniz
deli olduğunuzu söylerdim.
Devozor mu o? Olamaz, o kim?
Böyle başarılara ulaşacağı belli oyuncular vardır.
Ben onlardan değilim.
Güzel olmuş canım.
Johnny, kremalıdan ister misin?
Lib, sen bundan ister misin?
Başarılarımla çok gurur duyuyorum.
Rahat bir hayatımız olduğu
ve istediklerimizi yapabildiğimiz için minnettarım.
Ama sanırım bu farklı bir başarı öyküsü
çünkü kolay bir yolculuk olmadı.
Biliyorum, çoğu futbolcu bunu söylüyor.
Gençlerin çoğu söylüyor.
Tek düşündüğüm, tek istediğim buydu.
Futbola kafayı takmıştım.
Sabah 5.30'da gizlice aşağı inerdim.
Annemle babamı hiç uyandırmazdım.
Bir video açardım.
Mesela İtalya '90'ın tüm golleri.
Aşağı inip saatlerce izlerdim.
Platt!
Yine yaptı.
Kafamda senaryolar kurardım.
O maçlarda oynayıp gol attığım senaryolar.
Skor eşitlendi!
Lineker!
O kasetleri izlerken
profesyonel futbolcu olmayı mı hayal ediyordun?
Sanırım hayal ediyorsun
ama o seviyeye gelebileceğime bir saniye bile inanmadım
çünkü farklıydım.
Doğru görünmüyordum. Futbolcuya benzemiyordum.
Aşırı uzundum.
İyi bir futbolcu sahada fiziksel olarak...
SAM WALLACE DAILY TELEGRAPH BAŞ FUTBOL YAZARI
...rekabet edebilmeli.
Yani hızlı olmalı, üst vücut gücü olmalı.
Gary Lineker çok ünlü bir golcü arketipiydi.
İngiltere eşitliği sağladı!
Chris Waddle'ın o güzelim büyük adımları vardı.
Çok zarif bir oyuncuydu.
Tabii Gazza'nın da
müthiş bir patlayıcılığı vardı.
Olmadı ama sorun değil.
Peter'a bakınca
futbolcu olduğuna dair bir emare yok.
Hadi Pete!
Rezalet!
Antrenman için buraya gelirdik.
As takım bu sahaları kullanırdı.
Rezerv takımlar ve genç takımlar genelde aşağıda olurdu.
TOTTENHAM ANTRENMAN SAHALARI
Peter'ı ilk gördüğümde soyunma odasından geliyordu.
Biz zaten çıkmıştık, antrenmana hazırlanıyorduk.
Kukaları hazırlıyorduk.
Bu uzun delikanlıya bakıp içimden,
"Yeni santraforumuz bu mu olacak?" dedim.
Hiç şansı yoktu.
Geldiğinde biraz tuhaftı diyebiliriz.
BOB ARBER TOTTENHAM HOTSPUR 18 YAŞ ALTI HOCASI
Uzun, ince bir çocuktu.
Kolları bacakları çok uzundu.
Buzun üstündeki Bambi gibi.
Hadi Pete! Hadi!
Canım ya.
Peter'ın oyununu ilk gördüğümde çok tuhaf gelmişti.
HARRY REDKNAPP TEKNİK DİREKTÖR
Böyle uzun ve ince birinin futbol oynaması tuhaftı.
Hadi Pete!
Peter asla ortalama bir oyuncu kalıbına uymadı.
Havada iyi değildi, güçlü de cesur da değildi.
Fiziksel mücadeleye giren biri değildi.
O tarz bir oyuncu değildi.
Fiziksel özellikler bakımından futbolcu olamazdı.
Fiziksel açıdan diğerleri gibi gelişmedim.
İnsanlar benimle dalga geçerdi
çünkü uzun ve cılızdım.
Ben de bu sorunlarla espri yaparak mücadele ederdim.
Hep onlara verecek cevabım olurdu.
Ama zordu, "Ben niye normal olamıyorum?" derdim.
Bu Pete'le güzel annesinin ilk fotolarından.
Burada küçücük bir bebek. Kuzeyde, Macclesfield'da.
BRUCE CROUCH PETER'IN BABASI
Her zaman ayağında bir top olurdu.
Bence boyu daima önemsiz oldu.
Pete'in profesyonel futbolcu olacağını biliyordum.
Onun için tek bunu istedim.
Ama yeterince kuvvetli ve sert olamayacağından
biraz endişe ediyordum.
Babam beni müthiş etkilemiştir.
Beni maçlara götürürdü ama bana çok yüklenirdi.
Arabanın arkasına geçip şöyle dediğini duymak fenaydı,
"Sence nasıl oynadın?"
"Bunu sorduğuna göre pek iyi oynamamışım." derdim.
O da niye kötü oynadığımı anlatırdı.
Yapmak istediğim, yeteneği teşvik edip boşa gitmesine izin vermemekti.
Şu an ebeveyn gözüyle bakabiliyorum
ama çocukken bunu anlamıyorsunuz.
"Babam niye böyle?" diyorsunuz.
"Niye bu kadar sert?"
Zor bir dönemdi.
Başarılı olmak için futbol da zor bir iştir.
Babamın kenarda kavga ettiğini hatırlıyorum.
Annem maçlara gelmek istemiyordu.
Kolayca etkilenen bir çocuksanız
çok zor olabilir.
Küçükken hep ağlardım.
Geceleri ağlardım.
Boyumun normal olmasını isterdim.
Sanırım kişiliğimi bu şekillendirdi.
Uyum sağlamak için komik ve nazik olmam gerekti.
Ama babam şöyle dedi...
"Çok kibarsın."
"Futbolcu olmak için çok kibarsın."
Kibar olmayacaksın demem gerekti.
Futbolda ters tarafını da göstermen lazım.
Hiç unutmam, bir kayan oyuncunun üstünden atladığımda babam öfkelendi.
Elbette sonrasında gelip çok kibar olduğumu söyledi.
O konuda çok sert konuştu.
Beni Tottenham'da bıraktı.
Evimiz Ealing'deydi ve ben...
Beni orada bıraktı.
Eve kendi başıma gitmem gerekti.
Bu bir dersti.
Öğrenmem için sert bir dersti.
Hangi seviyede olursanız olun profesyonel futbol oynamak için
çok ama çok sert olmalısınız.
Bu onun içinde yoktu.
Bazı çocuklar doğuştan agresiftir. Peter onlardan değildi. Evet.
Acımasız bir meslek bu.
Profesyonel futbol ortamı çok tehlikeliydi.
1980'lerde çok fazla olay oldu.
GRAEME LE SAUX SOUTHAMPTON OYUNCUSU
Tribünlerde hâlâ sorunlar vardı.
Futbol sportmenliğiyle ünlüdür.
Her şeyi bozan bazı insanlar var.
Taraftarlar maçı izlemek yerine küfürlü tezahürat yapıyordu.
JASON LEE NOTTINGHAM FOREST OYUNCUSU
Stadyuma giriyorsunuz, savaş alanı gibi.
Bazıları, "Tribünleri takma." diyor.
GERRARD LIVERPOOL OYUNCUSU
"Onları duyma. Kulağını tıka."
Öyle olmuyor. Her şeyi duyuyorsun.
Elbette futbolcu olarak farklı bir yanınız varsa
taraftarlar ona takılırdı.
Peter Crouch'un girmeye çalıştığı dünya buydu.
Evet. Milyonlarca resim var ya.
Rasta. Son derece gurur duyduğum bir şey.
On dokuz yaşımdan itibaren tacizle uğraşmak zorunda kaldım.
- Çöpe atıver evlat, olur mu? - Tamam patron.
FANTEZİ FUTBOL LİGİ BBC TWO 1996
İnsanlar görünüşümle dalga geçmeyi sorun olarak görmedi.
"Kafasında ananas var." dediler.
Birçok açıdan büyük saygısızlıktı.
İşte giriyor. 36 numara, Chadwick.
Tabii bunlar sorunlar başlamadan önceydi.
Görünüşüm yüzünden çok fazla taciz edildim.
LUKE CHADWICK MANCHESTER UNITED OYUNCUSU
Yüzümde çok leke vardı, dişlektim.
Biraz farklı görünen bir oyuncu varsa
taraftarlar ve medya bunu fark eder.
Anthony Hopkins üçüncü kez Hannibal Lecter'ı oynamayı
düşünmüyormuş.
HER ŞEYİN BİTTİĞİNİ SANIYORLAR
Peki yüzü o kadar korku ve dehşet uyandıran birini
nereden bulacaklar?
Evimden çıkmazdım.
Herkes bana gülüyormuş gibi gelirdi.
Bilinen futbolcu kalıbına uymuyordum.
Diğer oyuncuların çoğundan farklı bir geçmişten geliyordum.
Jersey'liydim. Biraz zarif bir aksanım vardı.
Kariyerim boyunca gey olduğum söylentileri çıktı.
LE SAUX 'KUİR'
Farklı görünen herkesle taraftarlar uğraşıyordu.
Tek istediğim profesyonel futbolcu olmaktı
ama açıkçası bunun beraberinde ne getireceğini bilmiyordum.
MART 2000 PETER, DULWICH HAMLET FC'YE KİRALANIR
En gürültülü, en yaygaracı,
en yüksek sesli taraftarlar burada toplanır.
Peter'a "altı metrelik tavuk" derdik.
İncecik tavuk bacakları olan
fasulye sırığı gibi bir tipti.
PAULA GRIFFIN DULWICH TARAFTARI
Buraya hiç ait değildi.
O günlerde çok taciz vardı, evet.
İki yüz, 300 kişilik taraftar kitlesi olurdu.
Oyuncular yapılan yorumları duyardı.
Bana ön yargıyla yaklaşıldı.
İyi oynayamayacağıma dair yanlış bir algı vardı.
TEMMUZ 2000 PETER, QUEENS PARK RANGERS'A İMZA ATAR
İlk profesyonel sözleşmemi QPR'la imzaladığımı hatırlıyorum.
Sanırım üç yıllığına çok az bir paraya anlaştım.
Transfer ücretim 60.000'di.
Futbolda büyük bir para değildi
ama gidip oynamak istedim.
Peter'ın Championship liginde oynadığı bir maçın haberini yaptım.
İngiliz futbolunun ikinci liginde Londra kulüpleri muhabiriydim.
Bence kariyerinin başında
biraz merak konusu olan biriydi.
Anında fark ediliyordu.
Herkes ondan bahsediyordu
çünkü sahadaki diğer futbolculardan farklı görünüyordu.
Hatta tüm futbolculardan farklıydı.
As takıma girmek bir şeydir
ama karşılaştığım taciz seviyesi benim için yeniydi
ve gözlerimi açtı.
Profesyonel futboldaki ilk sezonumdu
ve West Brom'a, deplasmana gittik.
Kulübenin arkasında duruyordum.
Pete oyuna girmek için soyunmaya başladı
ve yanımdaki adam, "Bu uzun serseri ne yapacak?" dedi.
Oyuna girdiğimde tribünlerin bana güldüğünü duyuyordum.
Hissedebiliyordum.
Sadece görünüşüm yüzünden.
Hiçbiri oyunumu görmemişti.
Şoke olduğunu görebiliyordum.
Ve pıstı.
Sahada saklanıyordu. Futbol sahasında saklanamazsınız.
Bir kez de Gillingham'da resmen taciz edildim.
Tribündeki herkes benim hakkımda şarkılar söylüyordu.
Söyledikleri şeylerden hatırladığın var mı?
Evet. "Ucube." "Gelirken sirke haber verdin mi?"
MANCHESTER BOKTAN QPR
Dalga konusuydum. Anlatabiliyor muyum?
Ve size odaklanıyorlar.
Bir kişi sizi fark edince tezahürata başlıyorlar.
Kaçamayacağınız bir durum bu.
Bunu çoğu insan atlatamaz.
Endişeleriniz oluyor. "Bu oyun için çok mu kibar?" diyorsunuz.
Tüm o negatif enerjiyle başa çıkabilecek biri olmalıydınız
yoksa atlatmanızın imkânı yoktu.
Kendi kendime, "Buna niye katlanıyorum?" derdim.
Futbolda başarılı olmak isteyen bir genç oyuncuyum ben.
Bu ilgiyi istemiyordum.
Maçtan sonra futbolcu barına giderdim.
İyi veya kötü, ona hep doğruyu söylerdim.
"Pete, futbolcu olacaksan
"buna katlanacaksın." derdim.
"Maalesef futbolda saklanacak yer yok.
"Sahaya çıktıysan performansını göstereceksin
"yoksa işin biter. Bu kadar basit."
FUTBOL HABERLERİ KOMİK SIRIK CROUCH
Benim gibi görünüyorsanız ve iyi oynamazsanız
görünüşünüz yüzünden dalga konusu olabilirsiniz.
Bu yüzden herkesten iyi oynamam gerekti.
Dış görünüşüne dair yorumlar
ve bunun gibi şeyler çok gereksiz.
"Acayip uzun ve kale önünde Heskey kadar beceriksiz olan
"o futbolcunun işi rast gitmesin."
- Tanrım. - Hoş değil.
Bu peşimi hiç bırakmadı.
Hep "ucube" dediler.
Açıkçası bu beni çok kırdı.
Sevdiğim kişi bu.
Beni çok üzüyor.
ABBEY CLANCY PETER'IN KARISI
Özellikle de çok iyi birini olduğunu bildiğim için.
Sürekli "Fasulye Sırığı Golcü", "Upuzun Forvet" diyen
belli bir gazeteci vardı.
Devamlı olarak aşağılanmak gibiydi.
Hiç unutmuyorum, babam adamı Baden-Baden'daki
Dünya Kupası'nda tuvalette sıkıştırıp
"Ben sana şişko... desem hoşuna gider mi?" demiş.
O da "Hayır, hoşuma gitmez." demiş.
Babam da "Madem öyle, sen de yapma ulan." demiş.
CROUCH! KÂR NEREDE? AYIN ÜNLÜSÜ
İNGİLTERE'NİN YENİ KURTARICISI
Babam söylenenleri yazdırıyordu. Hoş değildi. Berbattı.
Galiba beni gaza getirmek içindi ama bende tam ters etki oluşturdu.
BİR DERİ BİR KEMİK VE ÇİRKİN
"Çünkü tipi çok saçma, cılız bir oyuncu,
"iki metrelik boyuna rağmen sivri elmacıklarıyla kibar gözüküyor."
Resmen bana yapılan bir suikast değil mi bu?
Bunlar benim canımı çok sıkardı, annemi de ağlatırdı.
Ailemi öfkelendirirdi.
- O aşamada... - Pes edebilirdin.
...iyice gözüm yılabilirdi.
Ama senin karakterin böyle değil.
Bence bunu aşmak için güçlü bir karaktersin.
Ben bunlara çok öfkeliyim.
- Hiç görmemiştim. - Öfken belli oluyor.
Hayatım böyle mi olacaktı, emin değildim.
Pes edecek gibi olduğum zamanlar oldu.
PORTSMOUTH FASULYE SIRIĞI GİBİ GOLCÜ PETER CROUCH'U ALDI
Bazı açılardan, tek güzel şey, hâlâ beni transfer etmek istemeleriydi.
Portsmouth'a gittim. Rekor rakama imza attım.
1,5 milyona imza attım.
Portsmouth'ta futbol direktörüydüm.
Ona bir milyon sterlin ödedik. O zaman için çok paraydı.
Bir basketbolcuya bir milyon sterlin. Müthiş.
Boyum önemli bir avantaj olsa da oynayabildiğimi de düşünüyorum.
Gol atabileceğimi düşünüyorum.
Koşamayan koca bir adam almıştık.
Resmen dev gibi.
Genetiğiyle oynanmış olmalı.
Ama "Onda bir şey var." diye düşündüm.
Crouch geliyor! Müthiş bir kurtarış!
Farklı göründüğüm için herkesten daha iyi oynamam
gerekiyor gibi geliyordu.
Kontrolü iyiydi. Çok ama çok becerikli bir oyuncuydu.
Topu durduruşu muhteşemdi.
Fırsatları değerlendirmek için boyunu kullanmasını istiyorduk.
Kale sahasında onu doğru pozisyona soktuğumuzda golleri atardı.
Crouch'a doğru!
Peter Crouch, Portsmouth'u öne geçiriyor.
Birkaç iyi maç çıkardım, bir iki gol attım.
Bana iyi geldi.
...Waterman'a. Crouch aldı, ofsayt yok!
Peter Crouch, Portsmouth'un golünü atıyor.
Dağ gibi bir santrafor.
Kalınlık bakımından dağ gibi değil
ama boy bakımından Peter Crouch dağ gibi.
Niall Quinn gibi. Onu izle. Paramı onun üstüne koyarım.
Peter bize golcü olduğunu göstermeyi başardı.
Daha iyiye gideceğini de.
Sanırım haftada 6.500, 7.000 sterlin kazanıyordum.
Kendime yat limanında bir daire aldım.
İlk kez evden ayrılıyordum.
İlk evini Portsmouth'ta aldı.
GREG CHAPMAN PETER'IN EN YAKIN ARKADAŞI
Hepimiz çok sevindik. "Müthiş ya." dedik.
"Arkadaşımız ev aldı."
Paramla ne yapacağımı hiç bilmiyordum.
Hayatı hiç bilmiyordum.
Şişme mobilyalarla yaşıyordum.
Yatağım vardı ama çarşafım yoktu.
Bir iki ay sonra annem gelmişti.
"Böyle mi yaşıyorsun sen?" dedi. "Ne lazım ki?" dedim.
Bir kez evine gitmiştik.
"Makarna yapmayı öğrendim." dedi. Hepimiz şaşkına döndük.
Sanırım makarnayla bir kavanoz pestodan ibaretti.
Evet, ev hayatına hiç alışık değildi.
Futbol dışında pek hayatım yoktu
ama hayatımın en güzel dönemlerindendi.
Aşk hayatın var mıydı?
Pek yoktu, hayır.
İki kolunda iki hanım olan bilindik futbolculardan değildi.
Hatta tam tersiydi.
Maçlardan sonra dışarı çıkar, kızlarla konuşmaya çalışırdı
ama açıkçası başarı derecesi değişirdi.
Kadınların gözdesi değildim. Onu bir söyleyeyim.
Yirmi bir yaşıma kadar falan doğru düzgün kafayı bile bulmadım.
Biraz zamanımı aldı.
MASKELİ DANSÇI
Bu formalar ne olacak? Burada kalamazlar.
Evde düzgün bir yere konmaları gerek.
Millî takım şapkalarını çerçevelettim
ama bence onları görebilmen hoş bir şey.
Güzel hatıraları var. Bazıları fena gerçi.
Bu çok eski görünüyor!
Eski zaten. 21 yaş altı forması.
Daha endişe verenler bence bu şortlar.
- Bunlar üstüne yapışıyordur. - Sorma.
Seni uzun zamandır formalı görmedim. Bunu giysene.
Hangisi bu? 2010'dan.
- Şahane. Epey retro. - Eski tarz yapmak istemişlerdi.
- Bobby Moore tarzı, retro. - 1960'lar. Hangi yıldı?
- 1966. - Evet, belli.
Bu beni üzdü.
Güzel zamanlardı.
Neyim yok dersin? Villa forması.
Villa zamanları tuhaf zamanlardı.
Futbolcu olarak en zor dönemimdi galiba.
MART 2022 - PETER, PREMİER LİG'DE ASTON VILLA'YA İMZA ATAR
Bu taraftan lütfen. Teşekkürler.
Dev adam, dev fiyat.
Beş milyon sterline yakın.
Villa takımının aldığı gelmiş geçmiş en pahalı oyuncu.
Aston Villa'nın ilgilendiğini biliyordum.
Derken güm, beş milyon kâğıt.
İyi talih gibi geldi.
Sanırım fiziksel bakımdan hâlâ soru işaretleri vardı
ama Peter aniden diğer kulüplerin aradığı bir oyuncu oldu.
İnişli çıkıştı bir gidişatım vardı ama burada olduğuma memnunum.
Bence oyunum boyumdan ibaret değil.
Benim boyumdaki birine göre top kontrolüm çok iyi.
Crouch topu ağlara gönderiyor.
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 1
Premier Lig'de oynamak her futbolcunun hayalidir.
BARRY GLENDENNING GUARDIAN SPOR EDİTÖRÜ
Para orada, çok üst düzey.
Tüm dünyada izleniyor.
Her türlü baskı var.
İmzadan önceki akşam ciddi bir sohbet yaptık.
"Bence hazır değilsin." dedim.
"Bence de değilim ama ne yapalım?" dedi.
Başardığını düşünüyorsun.
Bir Premier Lig takımı bana beş milyon sterlin harcıyor.
Ama eğri hep yükselmedi, anlatabiliyor muyum?
Crouch.
Kendini bu seviyede kanıtlamak isteyen bir genç.
Aston Villa'ya gittiğinde hazır olmadığını biliyordum
çünkü o noktada henüz fiziken gelişmemişti.
Futbolcu olmak ve olabileceğim en iyi futbolcu olmak istedim.
Uzun forvet pek etkili olamadı.
"Batırdım mı?" diye düşündüm.
Bence henüz işi bitmiş değil.
Kadro dışı kaldım.
Uzatmalarda kulübeden çıkıyordum ama nadiren oynuyordum.
Açıkçası sinirliydim.
Bir karar vermen gerekiyor. Hocanın kovulmasını ve yerine
sana şans verecek başka birinin gelmesini umarak
sözleşme bitene dek oturacak mısın
yoksa gidecek misin?
Villa'dan gitmem gerektiğini anladım.
Gülümse, işte böyle.
Southampton'a imza attım.
TEMMUZ 2004 PETER, SOUTHAMPTON'A İMZA ATAR
Aston Villa dönemi için ne düşünüyorsun?
Dönem dönem can sıkıcıydı
çünkü futbolcu olarak hep oynamak istiyorsunuz.
Kariyerimi ilerletmek için ayrılmam gerektiğini hissettim.
Yirmi beş yaşına geldiğinde bir sürü kulüpte oynamıştı. Saçmalık.
İlk tercih olmaya ne kadar kararlısın?
Buraya sadece kulübede veya tribünde oturmaya gelmedim.
Elbette oynamak istiyorum.
Nedense yine benzer şeyler oldu.
Beklediğim kadar çok oynamadım.
2004'te Southampton'a geldiğinde onu çok iyi tanıma fırsatı buldum.
Takımın içinde ve dışında çok zaman harcadı.
Bir oyuncu için bu zordur. Hele de o yaştayken.
"Sen benim bu pozisyondaki
"ilk tercihimsin." diyen bir hoca ararsınız.
Futbolda işler birden sarpa sarabilir.
İşler yolunda gitmezse
çok kısa sürede yok olup gidebilirsiniz.
Kendi kendime şöyle diyordum,
"Tanrım, Premier Lig rüyası sadece bir rüyaymış."
Aston Villa'da başarısız oldum. Southampton'da başarısızım.
Nereye gittiğimi bilmiyordum.
Belki Premier Lig bana göre değildi.
İnsanların fikrini değiştirmem gerekiyordu.
Bana inanacak birine ihtiyacım vardı.
Can sıkıcı, değil mi?
Peter!
- Golf için harika bir gün, değil mi? - Tanrım.
- Ne yapacağız dostum? - Ne haber dostum?
İyiyim. Ne yapacağız?
Bilmem. İçeri girip kahve içelim.
Bu belgesel ne iş Pete?
Açıkçası bilmiyorum.
Sağ ol. Çok güzel.
- Pete, çok iyi olacaksın. - Evet.
Muazzam bir kariyerin oldu, büyük kulüplerde oynadın,
millî takımda oynadın.
- Sanırım biraz farklı... - Öyle tabii.
Hani Stevie'ye, Micheal Owen'a bakıyorsun...
- Dümdüz. Kariyerleri çizilmiş gibi. - Hepsi süperstar.
Daha çocukken, millî takımda oynayacaklarını anlıyorsun.
Benimse inişlerim çıkışlarım oldu, öyle değil mi?
Evet, evet.
Çok fena.
Dur Pete.
- Bu işe yarar. Evet. İleri. - Oldu. Gidiyoruz.
Neyse ki geriye takmamışım.
Gidiyoruz. Ne oluyor?
Çalışmayanı vermişler. Benzini yok.
- Yaşasın! - Yaşasın!
- Çok iyi Peter. - Evet.
Golfçülüğüne kaç puan verirsin Harry?
Futbolu gibi. Biraz yavaş başlayan biri.
- Yani... - Ama artık golfü ilerletti.
Evet Harry. Güzel.
Sana söyledim mi bilmiyorum ama senden önce
yolumu kaybetmiştim, öz güven açısından zorlanıyordum.
Villa'da zorlandım.
Southampton'a imza attım.
Premier Lig'deki son şansım olduğunu sandım.
Sonra oynamadım.
Yarım sezon oynamadım.
Sonra sen geldin, kaderimi tamamen değiştirdin.
ARALIK 2004 - HARRY REDKNAPP SOUTHAMPTON'DA TEKNİK DİREKTÖR OLUYOR
Bu gün saat 14.00'te
Redknapp, Southampton'la 18 aylık sözleşmeye imza attı.
Elimde zorlu bir görev var.
Takımı yukarıda tutmak büyük bir görev
ama başarabiliriz.
Premier Lig'den hiç küme düşmedim,
şimdi de düşmeye niyetim yok.
Southampton'a gittiğimde
ligin dibinde mücadele ediyorduk. Pete de zaten oradaydı.
Onu Aston Villa'dan iyi paraya, büyük paraya almışlardı
ama o sırada takımın dışında gibiydi.
Harry gelip "Ne olduğunu biliyor musun?" dedi.
"Anlamıyorum." dedim.
Oynamadığıma cidden inanamadığını yüzünde görebiliyordum.
İyi bir oyuncu grubu var, öz güvenlerini geri kazandırmalıyız
ve maç kazanabileceklerine inanmaya başlamalılar.
Peter daima herkesin ilk tercihi olmadı.
Nasıl oynamak istediğinize bağlıydı.
Crouchy'yi benim için çok önemli bir oyuncu olarak gördüm
ve onu takıma soktum.
Seni en iyi şekilde kullanmak isteyen her aklı başında kişi
güçlü yönlerini öne çıkarmanı sağlar.
Geldiğimde ben de bunu yapmak istedim.
Portsmouth'tan neler yapabileceğini orada çalıştığım için biliyordum
ve benim için olay netti.
Sadece biraz öz güven kazanıp oynaman gerekiyordu.
- Evet. - Sen de biliyorsun.
- Tüm olay öz güven. - Evet.
Birinin sana inanmasına ihtiyacın var.
Bu çok büyük fark yaratabilir.
Bana her gün "Müthiş bir oyuncusun." dedi.
Tek ihtiyacım da buydu.
Bu kadar uzun birine göre
çok güçlü bir kafacı değildi, bunun üstüne gittik.
Birçok orta, birçok kafa denemesi.
Maç kazanmak için en büyük umutlarımdan biri oydu.
11 ARALIK 2004 SOUTHAMPTON - MIDDLESBROUGH
Southampton'da Redknapp döneminin başladığı maçtayız.
AZİZ HARRY HA HA HA
Harry Redknapp kadroyu kurarken büyük kararlar aldı.
Peter Crouch'la şansını deniyor.
Bu sezonki ilk Premier Lig maçı.
İnsanlar iyi olduğumuzu düşünürse hepimiz coşarız.
Pete de farklı değildi.
Birinin ona inanmasına ihtiyacı vardı, ben de ona inandım.
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 8
Peter Crouch, Harry Redknapp için ilk golünü atıyor.
Southampton'ın yeni hocası için yeni şekillenen hücum görevini yaptı.
HARRY HOUDINI BU, CROUCH AZİZLER'İ TAŞIYOR
Her şey iyiye gitmeye başladı.
O andan itibaren Premier Lig oyuncusu olduğumu anladım.
Kafa geliyor! Peter Crouch!
CROUCH YÜKSEKTEN UÇUYOR
Kafa vuruşu ve eşitlik golü geliyor!
CROUCH'UN GÖZÜ YÜKSEKLERDE
Her hafta gol atıyordum. İyi oynuyordum.
Crouch yükseliyor. Ve gol!
AZİZ PETER
Gücümün zirvesinde hissediyordum.
İlk kez boyumu hissettim.
Müthiş bir performans. Harry mucizesinin başlangıcı mı?
Öncelikle bugünkü Southampton performansını izlediğinizde
ilk gözünüze çarpan, Harry Redknapp'in
takımı organize ettiği.
İki gol attılar, Crouch da çok iyi oynadı.
Evet, çekiyoruz.
Şu an büyük öz güvenle oynuyor gibisin.
Evet, maçlardan dolayı. Art arda maçlara çıktım.
Hoca gelir gelmez beni oynattı.
Neredeyse her maçta oynadım.
Maçlar ve goller öz güveni getiriyor.
Şu an çok iyi hissediyorum.
Dediğin gibi, her maça tam öz güvenle çıkıyorum.
O seviyede birinin bana
ilk inanışıydı.
İlk kez en önemli kişi gibi hissettim.
O sezon dokuz numara olacağımı
o zaman anladım.
Evet ama Pete, tüm oyun tarzımız
senin üstüne kuruluydu, değil mi?
Noel'den sonra galiba 16 gol attım.
- Evet. - Sanırım öncesinde de sonrasında da
Noel'den sonra o kadar gol atmadım.
Yani belli ki senin yaptığın bir şey vardı.
Yeteneğim olduğunu hep hissediyordum
ama bana inanan o hocaya sahip değildim.
Elbette o kişi sendin. Bunun için sana ne kadar teşekkür etsem az.
Bir şey diyeceğim Pete. Hiç şüphem yoktu.
Seni bir çocuk olarak gördüğümü
ve kariyerinin oradan yükseldiğini hatırlıyorum.
İyi oynuyordum.
Gol atacağımı bilerek maçlara çıkıyordum.
22 OCAK 2005 SOUTHAMPTON - LIVERPOOL
St. Mary's'e hoş geldiniz.
Southampton'a Liverpool karşısında puanlar lazım.
Peter Crouch'u fark etmem...
JAMIE CARRAGHER LIVERPOOL OYUNCUSU
Liverpool olarak Southampton'a karşı oynamıştık.
Dünyanın en büyük kulüplerinden Liverpool'la oynamak
bambaşka bir seviyeydi.
Liverpool gibi takımlar her maça kazanmak için çıkar.
Beraberlik yeterli değildir.
Biz çok daha güçlü, kuvvetli, fiziksel ve saldırgan bir takımdık.
Peter Crouch öyle biri değildi.
Son zamanlarda Peter Crouch formda.
Southampton için şans oldu.
Futbolla ilgilenmeye başladığımdan beri
Southampton hep düşmenin eşiğinde oldu.
Southampton kazanamama serisini bitirmek zorunda.
Gider deliğinin etrafında dönüp duruyor gibiler.
On maçtır kazanamıyorlar.
Harry teknik direktör olarak ilk galibiyetini alıp güven kazanmalı.
Crouch, Sami Hyypiä'nın arkasına geçmeye çalışıyor
ama Jerzy Dudek iyi bağırdı.
Kimse Southampton'ın o maçı kazanmasını beklemiyordu.
Crouch ikili oynuyor. Prutton arkada! Southampton öne geçiyor!
Crouch harika bıraktı. Southampton çok iyi başlıyor.
Peter iş başında ve günündeyken
savunmacılar ve rakipler onu çok zor tutabilirler.
Nilsson. Crouch ortada boş! İki mi geliyor? Aynen öyle!
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 11
Southampton şu an sanki rüya diyarında.
Onun için müthiş bir his olmuştur.
Nihayet kendi rolünü bulduğunu hissediyordur.
Öz güvenini kazanıyor gibi.
Liverpool'a gol atması çok önemliydi.
Bu, takımdaki bizler için
biraz göz açıcı oldu.
Southampton iki, Liverpool sıfır.
O dönemde henüz Liverpool çapında bir kulübün
radarında olacak bir oyuncu değildi.
Peter Crouch göze çarptı.
Maçtan sonra Rafa Benítez'in onunla konuştuğu,
onu çok beğendiği belliydi.
Çok iyi bir maç çıkardı.
RAFA BENÍTEZ LIVERPOOL TEKNİK DİREKTÖRÜ
Tüm takım çok çalıştı ama golcülerden bahsedeceksek
bazen sadece gol atmak yetmez,
iyi oynamak da gerekir ve o çok iyi oynuyor.
Olaylar gelişti. Etrafımda bir tantana vardı.
Onu ilk kez Southampton'da oynarken gördüğümde...
SVEN-GÖRAN ERIKSSON MİLLÎ TAKIM HOCASI
...şaşırmıştım. Tekniği çok iyiydi.
O yıl sezon sonuna doğru
millî takımın Amerika gezisi vardı, beni de çağırdılar. İlk davetimdi.
MAYIS 2005 PETER İLK KEZ MİLLÎ TAKIMDA
Orada dikilip millî marşı söylemek
olabilecek en güzel şey.
Derken menajerim aradı, "Oturuyor musun?" dedi.
"Evet." dedim. "Liverpool seninle ilgileniyor." dedi.
Bilmem hatırlar mısın Harry,
Liverpool beni istediğinde seni görmeye gelmiştim.
"Beni almak istiyorlar." dedim. "Senin için büyük fırsat." dedin.
Harry'yle konuştum, "Muhteşem. Kabul et." dedi.
Sonra Southampton teklifi geri çevirdi.
Harry'yi aradım, "Ne oluyor?" dedim.
"Senin için şahane elbette.
"Ama benim için değil." dedi. "Ne?" dedim.
CROUCH, HARRY İÇİN BİTTİ Mİ?
Elbette seni tutmak istedim ama fırsatını bulunca
- değerlendirmen de lazımdı. - Gitmeliydim.
- Tabii. Kesinlikle. - Evet.
Liverpool'a gitmek senin için müthiş olacaktı, değil mi?
Onu kaybetmek beni hep üzdü.
Hep onun çok iyi bir oyuncu ve çok iyi biri olduğunu düşündüm.
Doğru parayı veriyorlarsa gitmeliydi.
Liverpool onun için iyi para ödedi. Maalesef gitmesi gerekiyordu.
TEMMUZ 2005 PETER, LIVERPOOL'A İMZA ATAR
Şimdi de spor. Peter Crouch, Liverpool'la dört yıllığına anlaştı.
Kulüp Southampton'la yedi milyon sterlin
olduğu düşünülen bir ücrette anlaştı.
Merhaba.
- İyi misin dostum? - Nasılsın?
- Nasıl gidiyor? - İyi. Sen?
İyiyim dostum. Sen nasılsın?
- Her şey yolunda. - Güzel.
Geri dönmek güzel.
Buraya gelince hep iyi hissediyorum. Sen?
Her geldiğimde içim açılıyor.
- Özlüyor musun? - Özlüyorum.
Buradaki anılarımızı düşününce...
Liverpool'un büyükten de büyük olduğunu ne zaman anladın?
Büyüklüğü.
Galiba buraya geldiğimde. İnsan boş stadyuma bakıyor.
Kupa odasına gittim.
Orada tarihi görüyorsun. İşte o zaman hissetmeye başlıyorsun.
Liverpool dünyanın en büyük kulüplerinden.
LIVERPOOL AVRUPA ŞAMPİYONU İSTANBUL 2005
Buraya gelmenin tarifi yok.
En iyi takımlardan birinde oynamak,
Liverpool taraftarının önüne çıkmanın heyecanını yaşamak istiyorsunuz.
O baskı, o beklenti, o sorumluluk en yüksek seviyede.
Peter Crouch'un Liverpool'a gittiği haberleri çıkınca
tuhaf bir transfer diye düşündüm.
Peşine düşeceğimiz biri değildi.
Resmen şaşırdım kaldım.
Yalan yok.
Liverpool için yeterince iyi mi?
Birçok insan olmadığını düşünmüştür.
Pek çok Liverpool taraftarı
Benítez'in Crouch'u istemesine şaşırdı.
O adımı attığınızda tüm dünyanın gözü kulağı sizdedir.
Biraz cılız olduğu belli olan uzun, ince bir karakter görüyorlar.
Saha dışında herkes sizinle ilgileniyor,
saha içinde de herkes sizinle ilgileniyor.
Lafı dolandırmayacağım, takıma alışmak zor
ama alışacağıma inanıyorum. Bunu başarınca da takımda kalacağım.
Başarısız olan birçok oyuncu gördüm
çünkü Liverpool'da oynamanın baskısını kaldıramıyorlar.
Kariyerimin başında insanlar bana gülüyordu,
şimdiyse dünya sahnesindeyim.
Sadece resim, değil mi?
- Evet. Sorun olmazsa. - Tamam.
Doğruca makineye bakarsanız.
Çok güzel.
Buraya gelmek hayallerimin de ötesindeydi.
O kadar çok istedim ki... Bir etki bırakmayı öyle istedim ki...
Kendine bu kadar sorumluluk yüklediğinde
gerilmen, kendini fazla zorlaman
bence doğal.
İlk dakikadan itibaren böyleydi. Başlar başlamaz
- kendimi o duruma soktum. - Evet.
MAÇ 3 - 10 EYLÜL 2005 TOTTENHAM HOTSPUR - LIVERPOOL
Peter Crouch, Tottenham'dan 60.000 sterlin için ayrıldı,
as takıma girememişti,
şu an yedi milyonluk bir golcü olarak dönüyor.
Crouch'a doğru.
Ofsayt.
Bir kulübe imza attığınızda
ilk birkaç maçta gözler üstünüzde oluyor.
MAÇ 3
MAÇ 5
18 EYLÜL 2005 LIVERPOOL - MANCHESTER UNITED
Carragher uzun oynuyor, Crouch'u arıyor, iyi indirdi!
Ama kaleye iyi bir şut çıkaramadı.
"Olacak." diye düşünüyorsunuz.
MAÇ 6
24 EYLÜL 2005 BIRMINGHAM CITY - LIVERPOOL
Liverpool'lu en uzun oyuncu hâlâ ilk golünü atmanın peşinde.
Crouch merkezde. Orta geldi, kafa da geldi!
Maçı kazandıran gol olabilirdi.
Olmuyordu.
MAÇ 7 - 2 EKİM 2005 LIVERPOOL - CHELSEA
İyi aldı, Peter Crouch.
Liverpool'daki ilk golü olabilirdi.
Olabilirdi, o da farkında.
Altı, yedi, sekiz maç olana dek
başarısızlık olarak görülmedi aslında.
Ama senin kafanda öyle değil. "Ne zaman olacak?" diye düşünürsün.
Açık konuşayım Stevie,
"Southampton'a mı dönsem?" dediğim oldu.
MAÇ 9 - 15 EKİM 2005 LIVERPOOL - BLACKBURN ROVERS
Zenden indirdi, şimdi Crouch.
Kendinizden şüphe ediyorsunuz, muhtemelen şunu sorguluyorsunuz,
"Liverpool gibi bir kulüpte oynayacak kadar iyi miyim?"
Takımda ne kadar durabilecekti?
MAÇ 10 - 22 EKİM 2005 FULHAM - LIVERPOOL
Şöyle diyelim, Peter Crouch maça henüz alışamadı.
İyi oynamayan bir futbolcuysanız kadro dışı kalırsınız.
Peter Crouch bir türlü gelmeyen o ilk Liverpool golünü bekliyor.
Bir şans daha bulabilirsiniz ve gol atmamaya devam ederseniz
satılırsınız.
Yine gol atmazsanız alt liglere düşersiniz
ve en sonunda kimse sizi istemez.
On maç oldu. Yeterince iyi değil.
Peter Crouch gol atmak zorunda.
Öz güvenle yükselen bir oyuncu o.
Oyunundan anlaşılıyor, gol atmalı.
O sırada Rafa seni bir oynatıp bir kenara çekiyordu.
Bence bu önemli çünkü ilk 11'den çıkartılıp
yedek olursan, daha az dakika alırsan
senin için daha zorlayıcı ve daha zor olur.
Ama çok basiretliydi. Durum şuydu,
"Oyuna girmeden seni yeterince görürüm." diyordu.
Günlük antrenmanlardan falan. Sadece zaman meselesiydi.
Bizim için iyi oynarsa, çok çalışırsa
daima benim desteğimi alır.
Peter Crouch bu akşam Anfield'da kaleye on şut attı
ama hâlâ ilk Liverpool golünü arıyor.
Peter hakkında çok kişinin fikri vardı
ve bu olay uzadıkça her şey daha da zorlaşacaktı.
MAÇ 14
5 KASIM 2005 VILLA - LIVERPOOL
792 dakika oldu.
Peter Crouch, Liverpool için henüz gol atamadı.
Birçok insan şöyle düşünüyordu, "Tamam, Liverpool hata yaptı."
Peter Crouch!
Crouch yine içeride.
Bu kez olabilir.
Tüm dünya bana gülüyor gibi geliyordu.
Benim için zor bir dönemdi.
Peter Crouch harika bir golcü.
Tabii golcünüzden gol beklentiniz yoksa.
- Ve Peter Crouch... - Peter Crouch'u konuşmayacağım.
- Neden? - Sıkıcı.
Hâlâ gol atamadı, değil mi?
CROUCH KURUSIKI ATIYOR TEMBEL CROUCH
CROUCH UF OLDU SIKKIN PETER HÂLÂ ATAMADI
Küresel ölçekte alay konusu olmuşum gibi geliyordu.
Görünüşüm yüzünden bana sadece
QPR'da gülmüyorlardı.
Benimle alay ediliyordu.
KOP, PETE'TE İŞ YOK GOL HAYAL
Her basın kuruluşu, her gazete.
Bazı oyuncular sezonlarca gol atamıyor.
Şampiyon olduğumuz bir sezon 20 maç gol atamadım.
Takımda kalma sebebim
istatistiklerimin, gol paslarımın iyi olmasıydı.
Takım oyuncusuydum.
Gol kıtlığının ortasındaydım ama hâlâ takımlara giriyordum.
Rafa beni oynatıyordu, Sven hâlâ millî takıma alıyordu.
İngiltere taraftarları takıma girmesini şaka gibi görüyordu
ama Sven ona inanıyordu.
Teknik direktörler ne yapabileceklerini bilir.
Her hafta antrenmanda ne yaptıklarını görüyorlar.
Ama kadro dışı kalsa daha iyi olabilirdi
çünkü pek iyi gitmedi.
12 EKİM 2005 İNGİLTERE - POLONYA
O dönemde Old Trafford'daki bir maçta oynamıştım.
Yedekteydim, hiç girmem sanıyordum.
Derken oyuna girdim.
İngiltere'de değişiklik, yedi numaralı Shaun Wright-Phillips'in yerine
16 numaralı Peter Crouch giriyor.
Tribünler pek hoşlanmadı galiba.
Taraftarların yuhaladığı maçta ben de vardım.
İnanamadım. Yanlış bir şey yapmamıştı.
Haksızlıktı bu.
Beni şaşırtmadı ama annesi çok üzüldü
çünkü Peter'ın en büyük hedefinin bu olduğunu biliyordu
ve bunun elinden alınması onu çok üzdü.
Uzun olduğu için mi?
Futbolcuya benzemediği için mi? Bunu hiç anlayamadım
ama sürpriz oldu. Hoş bir sürpriz değil.
Taraftarlarınızın sizi yuhalaması kaldırması zor bir şey.
Gururlu olmanız gereken bir anda geliyor.
Liverpool'un dışındaki herkes bana karşıydı.
İngiltere taraftarı beni şaka gibi görüyordu.
Oyuncu olarak görmüyorlar mıydı?
Oyuncu olarak görmüyorlardı.
İngiltere takımında yerim olmadığını düşünüyorlardı.
Hele gole ihtiyacımız varken.
Çok zordu.
Tek yapabileceğim, fırsat verildiğinde elimden geleni yapmak.
Çok üzücü. Haksızlık.
Ama bir oyuncu olarak futbolculara hep şunu dedim,
"Değiştiremeyeceğiniz şeyleri dert etmeyin.
"Ben sizi eleştirirsem o zaman endişelenin
"ama sahaya çıkıp işinizi yapın, elinizden geleni yapın.
"Elinizden geleni yaparsanız benden eleştiri almazsınız."
Bir futbolcu ve insan olarak yaşadığım
en zor andı.
Dışarı çıkmak istemediğim bir aşamaya geldim.
İnsanları görmek istemiyordum.
O zamanlar çok sessizdi.
Onu pek göremezdiniz.
Bu yüzden ne olduğuna dair fazla fikrim yoktu.
PETE'İN İYİLİĞİ İÇİN, CROUCHIE'YE YARDIM EDİN
Saklanmaya çalıştım. Kendimi kapattım.
Kimseyi görmek istemiyordum. Kimseyle konuşmak istemiyordum.
O sırada Liverpool'un ortasındaki bir dairede yalnız yaşıyordu.
56.000 kişi yuhaladıktan sonra tek başına olmak
muhtemelen en ağır durumdur.
Bunalıma en yakın olduğum an o andı.
Portsmouth'taki penaltıyı hatırlıyor musun? Kop tarafındaki.
Hatırladım. Bundan kurtulma fırsatı ayağına geldi.
"Ben atabilir miyim?" dedim. "Olur." dedin.
MAÇ 15
19 KASIM 2005
Penaltı mı? Evet.
O dönem takımın penaltıcısı bendim.
"Stevie, penaltıyı bana bırakmalısın." dedim.
Kaptanımız, uğurumuz olan Steven Gerrard'dan topu aldım.
Peter Crouch'un Anfield'daki
beklenen ilk golünü atma fırsatı.
Ne büyük sorumluluk.
Hocanın emirlerine karşı gelip
en iyi futbolculardan birinden topu alıyorum.
Bunu onun kulübünde yapıyorum.
Kaptan o.
Şimdi bile düşününce "O cesareti nereden bulmuşum?" diyorum.
Yedi milyon sterlin ve henüz gol atamadı.
Şu an penaltı noktasında bu şansı buldu.
Beklentiyi hissedebiliyordum.
Anfield'daki gürültüyü dinleyin.
Peter Crouch için bunu istiyorlar.
Gol atmasını istiyorlar... Ve atamadı!
Peter Crouch penaltı noktasından bile gol atmayı başaramadı.
Penaltıyı atacağını ne zaman anladın?
Sahada verilen bir karar mıydı?
Açıkçası kararı ben verdim.
Şu an gol atmakta zorlandığım malum.
Fırsat bu fırsat dedim. Saklamayacağım.
Liverpool yine penaltı kazandığında
yine topu alıp "Ben atarım." diyecek misin?
Herhâlde herkes "Hayır, olmaz." der
ama yine orada olacağım, eminim.
Maçtan sonra Rafa o olayla ilgili beni kenara çekti.
Penaltıyı sen atmalıydın, dedi.
Peter'la beraber ben de sonuçlarına katlanmak zorun kaldım maalesef.
Daha kötü olamaz diyordum. Penaltı kaçırdım.
PETER PENALTI İÇİN İŞLER ÇOK KÖTÜ GİDİYOR
Yer yarılsa da içine girsem dedim.
Peter için çok yalnız, zor
ve üzücü bir dönemdi.
Bir günde her şey değişmişti sanki.
Gerginim.
Futboldan hiç anlamıyorum.
- Gerek de yok. - Çok kötüyüm.
Pete'i ilk ne zaman fark ettin?
Pete'i ilk kez gazetede gördüğümü hatırlıyorum.
CROUCH ŞANSINA KÜSTÜ.
Bir süredir Liverpool'daydı ve sanırım gol atamadığı bir dönemdi.
Onu görünce ilgiye ihtiyacı olduğunu düşünmüştüm.
Çok kırılgan görünüyordu. Onu kurtarmama ihtiyacı vardı.
CROUCH'UN BAŞI DERTTE
Ona biraz vuruldum.
Futbol seven biri değilim. Sadece onu ve görünüşünü sevdim.
Sarışın, uzun, yakışıklı.
MAÇ 19
3 ARALIK 2005 LIVERPOOL - WIGAN ATHLETIC
Unutulmasın, Liverpool'da 18 maçta
Peter Crouch gol atamadı.
Peter Crouch çok zor durumda
çünkü zihnen cesur olmaya devam etmeli
ve gol kaçırmaktan korkmamalı.
Söylemesi kolay.
Crouch'u arıyor...
Bugün gol atacağını hissediyorum. Nadiren böyle gelir.
Topu orta çizgiye göğsümle indirdim.
Döndüm ve boştum. Herkes geri çekiliyordu, boşuna değil.
- Müthiş bir koşu yaptım. - Müthiş koştun.
Muhtemelen en iyi koşularımdan biri.
Kimseye pas vermedim ve 25 metreden şut çektim.
Peter Crouch şut çekebilir.
Sekti... Ve çizgiyi geçiyor!
Peter Crouch için herkes ayakta!
Nihayet Peter Crouch, Liverpool'da gol atmaya başlıyor!
Gördüğüm en dandik goldü.
Çok uzun süredir futbol izlerim.
Ama kariyerinin en önemli golüydü.
Stadyumdaki tepkiyi hatırlıyor musun?
- Tanrım. - Tribün yıkılacaktı.
Enerji müthişti, değil mi?
Herkes senin için sevinmişti çünkü hislerini herkes biliyordu.
Gol atman ve iyi oynaman gerekiyordu.
Bugün gol atacak demedim mi?
Dedin.
Maçın devamında hep o şarkı söylendi, değil mi?
- O şarkı. Evet. - O şarkı.
İri, kırmızı
Yataktan taşar ayakları
Peter Crouch, Peter Crouch
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 19
Çok rahatlamıştım.
Bitmişti. Harekete geçmiştim.
Bence öz güvenindeki düşüş için
o an dönüm noktasıydı. O gün şanslı günüydü.
- Korkuyorum. Atamayacağım. - Hadi.
Vay canına!
- Başardın. - Vay be.
Birbirinizi ilk ne zaman fark ettiniz?
Liverpool'da bir barda mı tanıştık?
Evet. Hatta o geceydi. İlk golümden sonra.
Ben tuvalete giderken numaramı istedin ve sonra...
Ama sen bana yanaştın, biraz tuhaftı.
Benim için yepyeni bir olaydı.
Ab kadar güzel biri gelip benimle sohbet ediyor.
"Vay be, güneyde bunlar olmuyor." dedim.
O gün gol attığını hatırlıyorum.
"Tebrikler" gibi saçma bir şeyler söyledim
ve sohbete başladık.
"Gol atacağını biliyordum." falan demiştin.
Öylesine bir şeyler söyledim işte.
- Sohbete gelmemişim gibi. - Resmen bana yürüdün Ab.
- Hayır ya. - Yürüdün.
Ab güzel ve komikti. Talihime inanamadım.
O da kendininkine inanamamış.
Sonra numaramı istedi, ben de verdim.
Tuvaletten döndüğümde
başka bir kızla konuşuyordu,
"Az önce numaramı istedin!" dedim.
Gelip "Numaramı geri ver." dedi.
"Nasıl yani?" dedim.
"Daha yeni tanıştık. Sadece konuşuyoruz."
Delinin teki olduğunu o an anlamalıydım.
O gece telefonda uzun uzun konuştuk, değil mi?
Bir araya geldiğinizde kaç yaşındaydınız?
Ben 19'dum, o da 24, 25.
Artık yaşlandık.
Tanrım. Şaka yapıyor. Yaşlanmadık.
Hissettiğin yaştasın.
Sen yaşlandın yani?
Tanıştığımızda çok gençtim.
Hâlâ annemle yaşıyordum.
Onun dairesi vardı. Oraya taşındığımda
Arada Kalanlar'dan birinin odasına girdiğimi sandım.
Nevresimi falan yoktu. PlayStation kablosu TV'den sarkıyordu.
Ninesi yakınlarda oturuyordu,
arada bir gelip ona yemek yapıyordu
ama tahminlerim doğru çıktı.
Onunla ilgilenecek birine ihtiyacı vardı.
Liverpool'da oynadığım için iyi kazanıyordum
ama doğru düzgün bir...
Kankalarımla yaşıyordum, onlar da öğrenci hayatı yaşıyordu.
Ama çekici yanın biraz da bu.
Hâlâ öylesin. Lüks şeylerle ilgilenmiyorsun.
Kendimi onun işlediği ham bir elmas gibi görmek istiyorum.
Crouch, Liverpool'un golünü atıyor!
Gülme sırası onda.
Ab'le tanıştıktan sonra benim için her şey değişti.
Öz güvenim yerine geldi. "Oynayabiliyorum." diyordum.
Crouch orada. Top usul usul içeri girdi!
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 21
Pete aniden kadınlarla şansı tutmayan birinden
bir mankenle çıkan birine döndü.
"Çok etkileyici. Nasıl başardın?" diyorduk.
İnanılmazdı.
Harekete geçmiştim. Artık gol atmadan duramıyordum.
Crouch, müthiş bir gol. Muazzam bitiriş!
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 29
Hayatımın en kötü dönemi en iyi dönemine döndü.
- Merhaba baba. - Selam canım. Nasılsın?
- İyiyim. - Ne haber Pete?
- İyi misin? - Güzel kızım, iyi misin?
- Evet. Sen? - Ben de iyiyim. İyi misin?
Evet.
Liverpool'a her gelişimde Geoff'le buluşurum.
Pete'le beraber olduğunu hiç söylemedin.
Blackburn'de park yeri ararken...
GEOFF CLANCY ABBEY'NİN BABASI
...gençlerden duydum.
"Senin Abbey, Crouchy'yle çıkıyor." "Hadi oradan." dedim.
Söylemeye korktum. "Baba, sevgilim var.
"Liverpool'da oynuyor." desem beni gebertirdi.
Hayır ya, "Ne güzel." diye düşündüm ama yürümesini beklemiyordum.
Haftaya Pierce Brosnan falan olur...
Pierce Brosnan mı? Senin yaşında o!
Yok artık!
Harika biri. Onun gibi bir kayınbabam olduğu için şükrediyorum.
Babamla tanışmaktan korktun mu? Hani biraz şey ya...
Açık konuşacağım.
O kadar korkmadım çünkü gol atmaya başlamıştım.
O destek ağına, bana inanan
bir aileye sahip olmak çok önemliydi.
Bana büyük öz güven verdi.
Babam oynadığım her maça geldi.
Liverpool'a gelmemin ardından kendi babam gibi benimle ilgilendi.
Bu yüzden çok şanslı hissediyorum.
Babam yetenekli olduğumu bildiğinden bana çok yükleniyordu.
Çocukken "Babam bana karşı niye bu kadar sert?" diyorsunuz.
Şimdi geriye bakınca ona karşı çok sert olduğun,
onu fazla zorladığın anlar oldu mu?
Bence olmadı. Bunu kendime bazen ben de soruyorum.
"Çok mu serttim?" "Böyle mi yaptım?" Hayır, bence değildim.
Bence cephaneliğindeki eksikleri kapatmaya çalıştım.
Artık onun gözünden görebiliyorum.
Artık ben de babayım. Küçük kızım yüzmeye gidiyor.
Gayet iyi durumda.
Bence birinin yeteneği varsa
gelişmeleri için onları eleştirmen gerekir.
Benim durumumda, babam zayıflık olarak gördüğü bir şey varsa
neyi yanlış yaptığımı söylüyordu.
Hayallerini gerçekleştirebilmesi için her şeyi yapardım.
Baba olarak göreviniz bu bence.
Onların hayallerini gerçekleştirmeye çalışmak. Ben de sadece bunu yaptım.
Onlara hayat boyu kullanacakları değerler vermeye çalışırsınız.
O değerler sayesinde hedeflerine ulaşırlarsa
bir ebeveyn yapması gerekeni yapmıştır.
Babam olmasa başaramazdım, öyle biri olduğu için minnettarım.
Çocukken ilk başladığınızda umutlarınız ve hayalleriniz oluyor
ama kendinizi o kadar ileride,
kupa kaldırmasını izlerken falan hayal edemiyorsunuz.
Umudunuz oluyor ama gerçekleşeceğini düşünmüyorsunuz.
13 MAYIS 2006
LIVERPOOL - WEST HAM UNITED FA KUPASI FİNALİ
West Ham'in devam edebilmesi için Anton Ferdinand gol atmalı.
Bunu gole çeviremezse Liverpool kupayı alacak.
Kupayı kazandılar!
Liverpool FA Kupası'nı yedinci kez kazandı!
Futbol sahasında en çok duygulandığım an
FA Kupası'nı ellerime aldığım andı
çünkü FA Kupası babamla tutkumuzdu.
Elimizdeki işi bırakıp daima FA Kupası'nı izlerdik.
Pete hep kupayı kaldırmayı hayal ederdi, öyle görünce
onunla çok gurur duydum.
Sahada oynarken bunun herkes için
önemini anlamıyorsunuz.
Bugün gördüğünüz gibi, dünyalara bedel.
Çocuklar için de çok önemli.
FA Kupası finalleri, beş!
Tüm o sıkıntılar o an hatırıma geldi.
Elimde 100 yıllık bir kupa tutarken. Çok özeldi.
Liverpool taraftarı onu çok sevdi.
Dünya çapında da
medya genel olarak onu Premier Lig oyuncusu olarak gördü.
Ama İngiltere taraftarlarını hâlâ yanına çekememişti.
2006 DÜNYA KUPASI İNGİLTERE KADROSU FOTO ÇEKİMİ
Selam. Nasılsın? Ne var ne yok? İyi misin?
Bu tarafa çocuklar.
Bir tane daha, sonra yedeklere geçeceğim.
Dünya Kupası'na giderken şahaneydim.
Herkes buraya baksın lütfen. Şimdilik bu kadar.
Liverpool'da goller atıyordum.
Zor bir dönemi aşmıştım.
Ab'leydim, hazırdım.
- Döndüğüne sevindin mi? - Evet, heyecanlıyım.
İple çekiyorum.
Kadroya seçilmek... Kadroya bir bakın.
Olağanüstüydü.
David Beckham, Frank Lampard, Steven Gerrard,
Michael Owen, Wayne Rooney'yle antrenman yapıyorsunuz.
O millî takım kadrosuna bakınca kazanmalarını bekliyorsunuz.
1966'dan beri büyük bir kupa kazanmadık.
Altın Nesil lafları ediliyordu.
İNGİLTERE'NİN ALTIN NESLİ: ALMANYA 2006
O kadroda bulunmak müthiş bir onurdu.
İngiltere'deki diğer golcülerden farklıyım
ve umarım dediğiniz gibi bir fark yaratabilirim.
Peter o turnuva için önemliydi.
Çok fazla en üst seviyede golcümüz yoktu
ama Peter Crouch onlardan biriydi.
Rooney ve Owen büyük turnuvalarda oynamıştı.
Peter oynamamıştı.
Altından kalkabileceğini nereden biliyorsun?
Altından kalkacak. Bundan eminim.
Biraz gergin olacak.
Elbette olacak. İlk Dünya Kupası ama altından kalkacak.
Millî takımda oynamak her gencin hayalidir.
O formayı giymenin anlamı büyük.
Ama tabii ki baskısı da var.
İyi oynamazlarsa eleştirilerin çok sert olacağını biliyorlar.
Bir daha seçilmelerinin zor olacağını da.
Dünya Kupası'nda o baskıyı hissediyorsunuz.
Ama hayatım çok yolunda olduğu için, ilk defa
öz güvenim yerindeydi.
Müthiş bir futbolcu olduğumu
ülkeye kanıtlamalıydım.
3 HAZİRAN 2006 İNGİLTERE - JAMAİKA
İngiltere millî takımı maçındayız. İngiltere, Jamaika'ya karşı.
Dünya Kupası hazırlıkları kapsamında Jamaika'yla hazırlık maçı yaptık.
Yapabileceklerini göstermesi adına Peter için muhteşem bir şanstı.
Oyun başladı.
Kariyerim boyunca boyum yüzünden ön yargıyla değerlendirildim.
Peter Crouch uzak direkten kafayla içeri çeviriyor.
Bunu yanlış olduğunu kanıtlamak içimde ukde kaldı.
İngiltere golü atıyor. Peter Crouch dokunuyor.
Benden şüphe eden insanları düşünmeye başladım.
Sahaya çıktığımda beni yuhalayanları.
Beckham'dan Carragher'a. Buradan gol çıkarabilecekler mi?
Crouch orada! Crouch'un bugün ikinci golü.
Futbolcu olma sürecimde yaşadığım şeyler,
alay konusu olmam, eleştirilmem, bana gülünmesi,
hepsi geride kaldı, hiçbiri umurumda değil,
goller atıyorum ve bu sırada gülüyorum.
Owen'dan Crouch'a ve üçüncü golünü atıyor!
Ayrıca bence günün en güzel golü bu.
İNGİLTERE 6 - 0 JAMAİKA
Millî takımda üç gol atmak şahane.
Eleştirenlere bu takıma ait olduğunu gösterdi.
Evde, yataktaydım.
Pete'in robot dansı yaptığını görünce
"Vay canına, ne yapıyor o?" dedim.
Robot dansı yapıyor.
Robot dansı yaparken kahkaha attık
çünkü herkese tanıdığımız Pete'i gösterdiği için mutluydum.
Robot elbette öz güvenli ve rahat hisseden kendisini temsil ediyordu.
Kişiliğine dair bir ipucu vermişti.
"Hakkımda, görünüşüm hakkında ne düşündüğünüz umurumda değil.
"Ben böyle mutluyum. Her şey yolunda." diyordu.
Okullarda sorunları çözmek için çocuklarda kullanılan mizah gibi.
Ama o bunu ulusu kendine âşık etmek için kullanıyor.
Yuhalanmaktan, üç gol atıp robot dansı yapmaya gelmek
ona çok çektirenlere büyük bir hareket çekmek gibi.
Peter Crouch geldiğinde hedefteydi.
Bu kadroya faydalı olacak.
Bu yüzden, öncesine göre daha çok seveni oldu.
İngiltereli futbolcular Dünya Kupası yolculuğuna bu sabah başladı.
Peter Crouch'un artık meşhur olan robot dansıyla karşılandılar.
Artık buna Crouch deniyor. Ben öğrenciyken "robot" derdik.
Bayıldım. Neredeyse parçam oldu.
Neredeyse boyum gibi.
Sanırım tuhaf bir biçimde beni şekillendirdi.
Görünüşüm yüzünden insanların dalga geçtiği noktadan
çok uzaktaydım.
Kendim olarak öz güvenim yüksekti. İyi oynuyordum.
Millî takımda oynuyordum. Liverpool'da oynuyordum.
Kendimi ifade edebileceğim bir noktadaydım.
Hem kahkaha atıp hem de ciddi bir futbolcu olarak görülebiliyordum.
Peter Crouch için büyük sıçrama!
O dönem oyunumun zirvesinde olmasaydım
bunu yapamazdım.
Prens William bir antrenmanımızı izlemeye gelmişti.
Prens gelince herkes sessizleşti, Prens'e saygı gösterdiler.
Prens William, Dünya Kupası hakkında sohbet ediyordu, nasıl gittiğini sordu
ve ben "Crouchy, dansını göster." dedim.
"Kes. Yapma. Lütfen yapma." dedim.
Hepimiz gülmekten ölüyorduk.
Prens de gülüyordu. Galiba gözlerinden yaş gelmişti.
Müstakbel Kral görmek istedi,
açıkçası onu geri çeviremezdim.
Peter, turnuva senin için nasıl gidiyor?
Şu an keyfim yerinde Wayne.
Tabii Dünya Kupası'nda oynayacağım hiç aklıma gelmezdi.
Cidden keyfim yerinde.
Her yerde robottan konuşuluyor.
Son zamanlarda biraz küçümseniyor.
Bazı haberlere göre
finale kadar yapılmayacakmış.
Bize bu konuda içeriden bilgi verebilir misin?
1 TEMMUZ 2006 İNGİLTERE - PORTEKİZ
Portekiz Dünya Kupası yarı finaline bir penaltı uzakta.
Cristiano Ronaldo.
Ve İngiltere her zamanki gibi penaltılarda kaybediyor.
İNGİLTERE 1 - 3 PORTEKİZ PENALTILAR
İngiltere Dünya Kupası'ndan elendi.
Çeyrek finalde Portekiz'e penaltılarda kaybettiler.
Moral bozucu. Daha ileri gideceğimizi düşünüyorduk
ama yapacak bir şey yok.
O nesil için kazanmamız gereken turnuva oydu.
Çünkü deneyimli oyuncularımız vardı.
Oyuncuların çoğu gibi benim de pişmanlıklarım var
çünkü takım olarak oynamalısınız, birbirinize bağlı olmalısınız,
birbirinizi tamamlamalısınız. Bazen bunu yaptık
ama bunu istikrarlı biçimde yapamadık.
Ama Peter muhabbetiyle ve kişiliğiyle soyunma odasında
bir bağ yaratırdı.
Etrafınızda olmasını istediğiniz biriydi.
Crouchy odadayken sıkıcı bir an asla olmazdı.
Peter için Dünya Kupası taraftarlar arasında ve basında
daha da kabul görmesi için çok ama çok önemliydi.
Burada müthiş şeyler var.
Dünya Kupası'nda attığım vole bu.
Yanlış yaptım. Parmağımdan sekti ve diğer tarafa gitti, iyi olmadı.
İşte Crouch!
Berbat bitiriş.
Biri bu kareyi alıp bir meme'e dönüştürdü.
- Sonra da viral oldu gitti. - Tanrım, viral oldu.
"Peter Crouch her şeyi yapabilir." yazıyor.
Bak, burada senkronize yüzücüyüm.
İnanılmaz.
Burada break dansı yapıyorum.
Burada engelli koşu.
En sevdiğim bu.
Rüzgâr türbiniyim.
Beni rüzgâr türbinine koymuşlar.
Burada da pervaneyim.
Hepsine varım. Bazıları muhteşem.
O zamanlar iyi durumdaydım.
Kariyerimin başında olsaydı bu
belki "Yine mi bunlar." falan derdim.
Ama insanlar beni kabulleniyordu.
Şimdi de insanlar gülüyordu
ama bana değil, benimle gülüyordu.
Alay konusu olmaktan çıkıp beraber eğlenilen biri oldum.
Robot dansının mucidi Peter Crouch millet.
Crouchy, her şeye bakınca futbolda berbat olduğun belli
ama bu robot yüzünden muhteşemsin.
Uğradığı tacizi düşününce büyük bir medya figürü
olmasını hiç beklemezdim.
Kart taşıyorum.
Hayır, hava yükseklerde farklı değil.
Hayır, basketbol oynamıyorum.
Bu sohbet için müteşekkirim.
Marka oldu, değil mi?
18 maç gol atamadığı zaman buna kim inanırdı?
TEMMUZ 2008 PETER, PORTSMOUTH FC'YE DÖNÜYOR
İnsanlar bazen ondan şüphe etti.
Peter, Harry, buraya.
Ama tüm şüphecileri yanlış çıkardı.
Crouch!
Muazzam bir bitiriş!
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 43
Crouchy'nin sevilmeyecek yanı yok.
Kendisine gülmekten de çekinmiyor.
Futbolcu olmasan ne olurdun?
Bakire.
Aniden bir kült kahraman oldun sanki.
Belki o komik dansın faydası olmuştur.
Bir daha yapar mıyım onu, bilmiyorum.
İyi oynayıp kazanıyorsanız, bunu da gülümsemeyle yapıyorsanız
bence en güzeli bu.
TEMMUZ 2009 PETER, TOTTENHAM HOTSPUR'A DÖNÜYOR
Artık farklı bir oyuncu.
Deneyimli oyunculardan.
Öz güveni var.
Büyük kulüpler hâlâ onu istiyor.
Tottenham'da yine harika bir oyuncu oldu.
Kafayla ağlara gönderiyor!
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 52
Kariyeri burada başlayan Peter Crouch
havaya yükselerek onlar için ilk Premier Lig golünü atıyor.
En çok kafa golü rekoru artık onda.
Ama boyunuz iki metre olunca bunu yapabiliyorsunuz.
AĞUSTOS 2011 - PETER 30 YAŞINDA STOKE'A İMZA ATTI
Stoke City bu transferle bir mesaj verdi.
Peter Crouch, Stoke City'yle anlaştı.
Stoke'a geldiğinde kariyerinin sonları yaklaşıyordu.
Dünyanın her yanında Stoke bayrağını taşıyacak mısın?
Evet. Tanrım, bu bir zevk ve ayrıcalık.
Çoğu oyuncu 30'lu yaşlarının başında, hatta bazen daha önce sporu bırakır.
Crouch geliyor!
Peter Crouch ilk Stoke City golünü atıyor.
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 64
Orada sekiz yıl kaldı.
En uzun kaldığı kulüp orası oldu.
Crouch! Müthiş bir şut!
Resmen inanılmaz!
PREMİER LİG GOLÜ 71
Bir sürü gol atıyor.
Peter Crouch'a doğru!
Klasik bir Peter Crouch golü!
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 90
Bu goller arasında
çok güzel, çok teknik goller de var.
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 99
Ama kanıtlayacağı tek bir şey kaldı.
1 ŞUBAT 2017 STOKE CITY - EVERTON
Peter Crouch, Premier Lig'de 99 gol atı.
Premier Lig'deki 100'üncü golüne bir gol kaldı.
Doksan dokuz gol attım ve vay canına dedim.
Golsüz 18 maçın ardından bu noktaya gelmek benim şansım.
Arnautovic, Holgate'in arkasına!
Crouch aldı!
Peter Crouch'un Premier Lig'deki 100'üncü golü!
Stoke'ta bana soruyorlar,
"Premier Lig'de 100'üncü golü atınca tekrar yapar mısın?"
Birkaç kişiye yapma söz verdim.
O sevinç geri döndü!
Yüzünde kocaman bir gülüş var.
Crouch, Premier Lig'de 100 gol attı.
Hakkını vermek lazım.
KARİYERİNDEKİ PREMİER LİG GOLÜ 100
O kadar gol atarsan tabii kahraman olursun.
Ait olduğunu eleştirenlere gösterdi.
Öyle kutlamayı planlamıştın, değil mi?
Evet, robot yapmam için çok baskı vardı.
Biraz paslanmışım aslında
ama bu kutlama dansını artık bırakacağım.
Sporu bırakmak nasıl bir histi?
Zordu tabii çünkü tek bildiğim futbol.
Bitirme kararı vermek zordu.
Daha çok evde olmanı seviyorum
ama bana böyle anlatmamıştın.
Demiştin ki "Bırakınca beraber spora gideriz, yemeğe gideriz ve..."
Gidiyoruz ama açıkçası istediğim kadar sık değil.
Bence kariyerinin sonuna geldiğinde
kişiliğini değiştirdiğin bir an vardı.
Aklında bir şey olduğunu biliyordum.
"Futboldan sonra ne yapacağım?" diye düşünürken.
- Evet. - Demek istediğimi anladın mı?
Birçok eski futbolcu bana sporu bıraktığın anda
şey olur dedi...
Kimse hatırlamazmış. Ben de hâlâ ortalarda olacağım,
çok uzakta kalmayacağım şeyler yapmak istedim.
Hayatımın her günü futbol oynadım.
Okuldan 16 yaşında ayrıldım, 38'de bıraktım. Yani 22 yıl.
Kendi isteğimle bıraktım.
Açıkçası çoğu oyuncu sakatlık yüzünden bırakıyor.
EYLÜL 2018 "THAT PETER CROUCH PODCAST" BAŞLADI
Podcast'imi başlattım, çok tuttu ve iyi gidiyor.
"That Peter Crouch Podcast"in yeni bölümüne hoş geldiniz.
Ben Peter Crouch. Her zamanki gibi Chris Stark ve Statman Dave de burada.
Ne haber beyler? İyi misiniz?
Podcast'i burada yapıyoruz.
Çok eğlenceli. Yapmayı en sevdiğim şey.
Gülüp eğleniyoruz. Bara gelip
bir iki bira içerken çalışır gibi yapıyoruz.
Abbey ne diyor buna?
Evden çıkıyorum, dört çocuk var ve işe gidiyorum.
Bara gelip birkaç bira içiyoruz.
Gülüp futbol konuşuyoruz. Bu iş değil, değil mi?
Bugün batıl inançlarla ilgili bir bölüm yapalım dedik.
Sende bir sürü var mesela.
Evet, vardı.
Genç bir oyuncuyken bir sürü vardı. Dua ederdim.
Dindar olduğunu bilmiyordum Crouchy.
Gol atmak için dindarım.
Başta "İnsanlar niye bunu dinliyor?" diyordum.
Hayatımdan bahsetmem pek ilginç gelmiyordu
ama o soyunma odasında bulunmamış insanlar için
galiba bunlar çok ilginç.
Crouchfest'e gelelim. Çok az kaldı.
Organizasyon, hazırlıklar nasıl gidiyor?
Harıl harıl çalışıyoruz, değil mi Chris?
Birçok iş yapılıyor.
KASIM 2022 CROUCHFEST - OVO ARENA WEMBLEY
Futbol kariyerinin son dönemlerinde ve emeklilikte
Peter Crouch popüler biri olduğunu anladı.
İçimizden biri gibi.
Crouchfest sanırım insan olarak benim bir yansımam.
Kendisi olmaktan çok memnun.
Dahası bunu ikinci bir kariyere çevirdi.
Wembley bu saçmalığı hiç görmemişti.
Acayip.
Bu kadar büyük olduğuna inanamıyorum.
Gerginim
çünkü futbol oynarken ne yaptığımı biliyordum.
Burada güvenli alanımın çok dışındayım.
Başardığı şeyi çok az kişi başarabilir.
Sahne alacakları bile ilan etmedik.
Tek bildikleri Peter Crouch.
İnsanları tek beklentisi bu. Bence bu çok şey anlatıyor.
İnsanların Peter'ı nasıl gördüğü ve ne kadar çok sevdiği hakkında.
Bence bu akşam sahneye çıktığında çok sevildiğini hissedecek.
Bence herkes onu seviyor.
Çoğu futbolcuya göre daha bizden biri.
Hepimizi alıyor mu?
Çok ilham verici biri.
Ben de uzun boylu bir çocuktum.
Peter Crouch'un futbol oynadığını görünce onun gibi olmak istedim.
Birkaç yıl önce tanıştık.
Kolumu imzalattım. Sonra da dövmesini yaptırdım.
O benim kahramanım.
Çok komik, çok hazırcevap.
Kariyerinin başında, göze çarpmasını sağlayan tek şey
tuhaf görünmesiydi.
Muhtemelen futbolcu olmamalıydı.
Kariyerine bakarsak,
insanların düşündüğünden çok daha iyi durumda.
Muhteşem işler başardı.
Yıllar içinde onu tanıdığımız kadarıyla
ona karşı samimi bir sevgi var.
Neredeyse millî servet oldu, değil mi?
Büyük an geldi çattı.
Çok büyük bir an. Şu Peter Crouch!
Merhaba Crouchfest!
İnanılmaz bir şey bu.
Buradaki insan sayısı...
Nefesim kesildi resmen.
Şu an ağlayacak gibiyim.
"Gurur" kelimesi bile...
Hislerimi kelimelere dökemiyorum.
Benim için o benim Pete'im, evdeki kocam.
Wembley'de robot dansı yaptın mı hiç?
Aslına bakarsan Wembley'de hiç robot dansı yapmadım.
- Bir saniye Wembley. - Hiç yapmadım. Hiç.
Onun için gelmiş, bu kadar enerjik
bunca insanı görmek...
Bu benim sevdiğim ve hep bahsettiğim insan.
Bence bunu hak ediyor
ama herkesin aynı şeyi hissettiğini görmek acayip.
Futbolcu olarak eleştirilen o gencin
Wembley Arena'da sahne alacağı hiç aklıma gelmezdi.
Kendim olarak yeterince öz güvenli olmak çok güzel.
PODCAST'İ 2020'DE, BBC SOUNDS'TA
EN ÇOK DİNLENEN PODCAST OLDU.
BUGÜNE DEK 60 MİLYONDAN FAZLA DİNLENDİ.
Attığı golleri, kulüpleri, millî formaları sayabilirim
ama en çok karakterinin sağlamlığıyla gurur duyuyorum.
Önüne çıkan bütün engelleri aştı.
Böyle bir adam olduğu için gururluyum.
ABBEY İLE PODCAST'LERİ VAR, "THE THERAPY CROUCH".
İKİ GÜN İÇİNDE ZİRVEYE ÇIKTILAR.
Nedimeysem, nedime olduğuma mutlu olurum.
- Ne olursa giyerim... - Palavra.
Bir numara olmasın, çok tutması bizi çok şaşırttı.
Gerçeği anlatıyoruz. Normal bir çiftiz.
GUINNESS DÜNYA REKORU
53 KAFA GOLÜYLE HÂLÂ PETER'IN
Neyse ki Peter uyum sağlayabildi.
Bu da belli tür bir zekâ ister.
Dayandığı ve hâlâ zorladığı için Peter'ı ne kadar övsem azdır
çünkü üstesinden geliyorsun.
Asıl mesele de bu.
42 MİLLÎ MAÇTA 22 GOL ATTI.
MAÇ BAŞINA EN YÜKSEK GOL ORANLARINDAN
Hepimiz zorlukları aşmak zorundayız.
Dışarıdan bakınca, müthiş bir kariyer için
bu ona büyük bir direnme gücü vermiş.
Futbolcu olarak ama daha da önemlisi bir insan olarak
çok saygı duyduğum biri.
Kariyerine, ailesine, karısına bakın.
Hiç fena iş başarmamış, değil mi?
Çekimlere başladığımızda
kimsenin bununla ilgileneceğine inanmadığını söyledin.
Kimse oturup izlemezmiş.
Şimdi ne düşünüyorsun?
Benden çok daha iyi oyuncular var.
Benden çok daha iyiler hep olacak ama...
Sanırım benzersiz bir oyuncuydum.
Ortalama bir oyuncudan çok farklıydım.
Ergenken uyum sağlamak istiyorsunuz
ama boyum uzun olmasa ben şu anki ben olmazdım.
Aslında boyumla gurur duyuyorum.
Beni gerileten şeylere rağmen
artık benim gizli silahım veya süper gücüm oldular.
Yani bu belgeseli birkaç kişi izler mi?
Umarım.
O kadar hevesli değilim.
Alt yazı çevirmeni: Uğur Çoturoğlu