Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- [gwar przechodniów] - [odgłosy samochodów]
- [brzęk dzwonka roweru] - [odgłos klaksonu]
James? Niedługo podam dane i wszystkich wprowadzę.
Tak. Będę niedługo. Laura?
Cześć. Lauro.
- Dokąd idziesz? - [Laura] Tato, zatańcz ze mną.
- Tutaj? - [Laura] Tak.
[łagodna muzyka fortepianowa]
Pokażesz mi ruchy?
Tak. Ręce na boki.
[Laura] Jedna stopa do tyłu.
Druga stopa.
[Laura] Obrót.
Pochylasz się do przodu,
ręce w górze.
- Powtórzymy? - Szybciej.
Szybciej? Dobra.
[Laura chichocze]
[pokrzykuje]
Stać mnie na więcej. Chcesz zobaczyć?
Śmiało.
Łoł!
[Laura się śmieje]
- Mój jest lepszy. - Lipa.
- Lipa? - Tak.
[śmieje się]
Wybacz, że nie zostanę.
- [pisk opon] - Ostrożnie!
- W porządku? - Tak.
[gwar rozmów w oddali]
- Mam przyjść na twój występ? - Tak.
Dobra.
James? Tak. Yyy...
Moja córka ma występ. Ćwiczy od tygodni.
Świat się nie skończy, jeśli przełożymy spotkanie o dwie godziny.
- [kobieta] Laura! - Mamo!
[kobieta się śmieje]
- Mamo, tata zostaje! - Co?
Cześć.
- [kobieta] Zostajesz? - Tak.
[śmieją się]
Tak.
[kobieta chichocze]
Ładnie wyglądasz.
Dziękuję.
Dobrze się bawiliście?
- [Laura] Tak. - Prawda?
- Och. Jedziemy? - Tak.
[kobieta chichocze]
Zaczekaj.
[wibracja telefonu]
To James. Daj mi chwilę.
Tak, James?
- Nie, to 40% przychodu. - [mężczyzna krzyczy]
- [ludzie krzyczą] - [dramatyczny ton]
Hej!
Stój!
[nerwowa muzyka]
Laura!
Nie!
[stękają z wysiłku]
- [stłumione krzyki] - [wysoki pisk]
Widzieliście moją córkę?
Nie ma czasu! Laura!
Widziałaś ją? Czy ktoś...
- Laura! - [kobieta dyszy]
[mężczyzna] Sprawdźcie, czy żyje!
Nie!
[muzyka cichnie]
[stęka]
[dyszy zszokowany]
- [wysoki pisk] - [dramatyczna muzyka]
[wycie syren]
[dramatyczna muzyka]
PÓŹNIEJ
[muzyka cichnie]
[mężczyzna w radiu] Wiadomość z ostatniej chwili.
Mężczyzna został skazany za morderstwo przez przysięgłych w Old Bailey
po ataku, w którym w zeszłym roku
zginęły cztery osoby, a kilka innych zostało rannych.
[smutna muzyka]
[mężczyzna przez telefon] Cześć, Dayo. Tu James. Sprawdzam, jak się masz.
Tęsknimy za tobą.
[kobieta przez telefon] Cześć. Tu Jasmina z poradni zdrowia psychicznego.
Opuściłeś ostatnie cztery spotkania.
Wczoraj była kolejna wizyta domowa, ale cię nie było.
Jeśli chcesz zrezygnować z czwartkowych wizyt, oddzwoń.
[chrząka]
[poczta głosowa od żony] Cześć, to ja.
Wiem, że jesteś teraz zajęty pracą,
ale wiele by to dla nas znaczyło, gdybyś się tam dziś zjawił.
- A jeśli jakoś ci to wynagrodzę? - [chichocze]
- [piknięcie] - [kobieta] Koniec zapisanych wiadomości.
[stęka z rozpaczy]
[pociąga nosem]
[smutna muzyka gra dalej]
[tata] Ten chłopak...
Ten mężczyzna świetnie sobie dziś poradził.
Sam go uczyłem.
Zagrał w swoim pierwszym meczu.
Zdobył hat tricka przeciwko...
[wzdycha] Co to była za drużyna?
- Pan nie chce o tym słuchać. - Nie przeszkadza mu to, prawda?
Nie.
Tylko mówię, jaki byłeś niesamowity.
Jutro twój staruszek nauczy cię, jak strzelić cztery gole z rzędu.
Jestem z ciebie dumny.
Nie mogłam się z nim przywitać, gdybym spotkała go na ulicy.
Powiedziałam: „Jeśli cię spotkam na ulicy
w towarzystwie jakiejś dziewczyny, przedstaw mnie jako kumpelę-lesbijkę”.
- [śmieją się] - [koleżanka] O Boże!
[pasażerka 1] Ma zapasowy klucz. Mówi, że on tam leży.
[pasażerka 2] Pieprzyć to. Nie znajdzie klucza. Widzi go?
- Doris, widzisz go? - Spytaj, czy się rusza.
- Brzuch się porusza? - Nie widziałaś go wczoraj.
- Ty go widziałaś. - [pasażerka 2] Co z tatą?
Nie wiem tego.
Doris, co... Nie. Mów wolniej.
Posłuchaj. Zadzwoń na numer alarmowy.
Wezwij karetkę, dobrze?
Nie... [stęka]
Nie!
[załamana] Padł mi telefon!
[pasażerka 2] Kiedy tam dotrzemy?
- [pasażerka 1] Coś się stało. - Cztery minuty.
[pasażerka 1] Coś mu się stało.
- Dzięki. - [pasażerka 1 płacze]
O Boże.
[pasażerka 1] Chyba nie jest dobrze.
[pasażerka 2] Nie wiem, co robić. [pociąga nosem]
Może pan jechać szybciej? [płacze]
- Przepraszam. - [płaczą]
[łagodna muzyka fortepianowa]
[łagodna muzyka fortepianowa gra dalej]
[muzyka gra dalej]
[śmieje się] To okropne! Przestań to powiększać.
[odgłosy syren kolejowych]
[pasażer] Ciągle stukam i nic się nie stało.
Zacina się. Robi tak dwa razy dziennie.
- [pasażerka] Wyłącz i włącz. - [pasażer] Dobry pomysł. Dziękuję.
Tak. Wymienię ekran, bo go upuściłem.
- Na parkingu... - John odpowiedział.
[pasażerka] Wybacz, skarbie.
[wzdycha] Ile już minęło? Pięć lat?
[pasażer] Rozmawiam z nim codziennie.
[pasażerka] Szkoda mi życia...
- Tak. - ...którego nigdy nie będzie miał.
[łagodna muzyka instrumentalna]
[muzyka cichnie]
[Dayo śpiewa] ♪ Sto lat, sto lat ♪
♪ Sto lat ♪
- [odgłos lądującego samolotu] - [trzaśnięcie drzwi w oddali]
Wszystkiego najlepszego.
To chyba to piętro. Tak. To tutaj.
- [ona] To nie taksówka. - [on] Jest. I to nasza.
[on] Popracujmy nad tym razem. Cześć.
Halo? Jestem Stewart.
- Jesteś moim kierowcą? - [ona] To on?
Tak? Dobra. To on.
- [Stewart] Po prostu po wszystkim... - [ona] Usiądź na środku.
- [ona] Siądziemy z tyłu. - [Dayo] Chwila.
[Stewart] Mogłaś sama zamówić fotelik. Pogadamy o tym w domu.
[ona] Schowaj to.
- Boże. - Co?
Co teraz?
Niektórzy nie rozumieją, jak ważna jest ta profesja.
Profesja?
[ona] Masz 1500 lajków. To nic. Nie dostaniemy zwrotu.
- [Stewart] „Nic”? - [ona] Miałeś to wrzucić wcześniej.
- [Stewart] Mogłaś sama. - [ona] Byłam z Amy.
- [Stewart] Nie ty sama. - [ona] Opiekowałam się nią.
- [Stewart] Jasne. - [ona] Byłam zajęta.
[Stewart] Ty tego chciałaś, ja nie.
- [ona] Wiedziałeś o tym! - [Stewart] Wróćmy w spokoju.
- [ona] Jasne. - [Stewart] Nie chcę się kłócić.
Ładna apaszka.
Nie masz prawa mówić o mojej apaszce.
- [Stewart] Nie mogę cię skomplementować? - [ona] Nie możesz.
[Stewart] Powinienem w ogóle się nie odzywać.
- [ona] Nie. - [Stewart] Dobra.
- [ona] Nic nie mów. - [Stewart] Jasne.
[stłumione odgłosy kłótni]
[Stewart] Ciekawe, że mówisz, że jestem taki sarkastyczny i...
[smutna muzyka instrumentalna]
[Stewart] Używając tego, by zrównoważyć, co ty...
[ona] A co dokładnie ja takiego robię?
[stłumione odgłosy kłótni]
[Stewart] Dobra.
- Gdzie okulary? - [ona] Wyłączyłeś bojler?
- [ona] Pytam o coś. - [Stewart] Co?
- [ona] Wyłączyłeś bojler? - [Stewart] Co?
[ona] Raczej nie. Nie wyłączyłeś go.
Jeśli mamy być ekologiczni, musimy się przyłożyć.
- [Stewart] Bojler? - Tak.
[Stewart] Zrobiłem to.
- [ona] Na pewno? - Tak.
[ona] W porządku. Masz klucze?
- [Stewart] Włożyłem je tam na lotnisku. - [ona] Nie ma ich.
- [Stewart] Sprawdziłaś? - Sprawdź kieszenie.
- Proszę tam postawić. - Dzięki.
[ona] Sprawdź w kieszeni. Nie mam ich w torbie.
- [wzdycha] Boże. - [Stewart] Co?
Nie wchodzisz?
- [Stewart] Przepraszam. - [ona] Byś się wstydził.
[Stewart] Niech to będzie błąd. Czemu od razu mam się za to wstydzić?
[kłócą się w tle]
- [ona] Co? Nie pouczaj mnie. - [Stewart] Nie robię tego.
[Stewart] Nie pouczam cię. Chcę wiedzieć, co jest nie tak.
- [ona] Wszystko dobrze. - [Stewart] Wcale nie.
[ona] To nie fair.
[Stewart] To miał być miły urlop. Możemy przestać?
[ona] Co ona wyprawia?
- [ona] Co jej robisz? Zostaw ją! - Amy?!
Amy.
[szlocha]
- Dobra. - Wejdź do domu, kochanie.
Chodź. Idź na górę.
[szlocha rzewnie]
- [trzask drzwi] - [szlocha]
[oddycha głęboko]
[piosenka indie folkowa „Let It All Go” Birdy & Rhodes]
[rozruch silnika]