Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
James? Niedługo zaprezentuję te liczby
i wszystkich wprowadzę.
Tak. Będę tam niedługo. Laura?
Cześć. Lauro.
- Dokąd idziesz? - Tato, zatańcz ze mną.
- Tutaj? - Tak.
Dobra. Pokażesz mi?
Dobrze. Ręce na boki.
Jedna stopa do tyłu.
Druga stopa.
Obrót.
Pochylasz się do przodu,
ręce w górze.
- Powtórzymy to? - Szybciej.
Szybciej? Dobra.
Stać mnie na więcej. Chcesz zobaczyć?
Śmiało.
- Mój jest lepszy. - Bzdury.
Co? Bzdury?
Tak.
Wybacz, że nie zostanę.
Ostrożnie!
- W porządku? - Tak.
- Mam przyjść na twój występ? - Tak.
Dobra.
James? Tak.
To występ mojej córki. Ćwiczy od tygodni.
Świat się nie skończy, jeśli przełożymy spotkanie o dwie godziny.
Mamo!
- Mamo, tata zostaje! - Co?
Cześć.
- Zostajesz. - Tak.
Tak.
Ładnie wyglądasz.
Dziękuję.
Dobrze się bawiliście?
- Tak. - Tak, prawda?
- Jedziemy? - Tak.
Zaczekaj.
To James. Daj mi chwilę.
Tak, James?
Nie, to 40% przychodu.
Hej!
Stój!
Laura!
Nie!
Widziałeś moją córkę?
Nic jej nie jest?
Laura!
Amando, widzisz ją? Czy ktoś...
Laura!
Niech ktoś sprawdzi, czy ona...
Nie!
PÓŹNIEJ
Wiadomość z ostatniej chwili.
Mężczyzna został skazany za morderstwo przez przysięgłych w Old Bailey
po ataku, w którym w zeszłym roku
zginęły cztery osoby, a kilka innych zostało rannych.
Cześć, Dayo. Tu James.
Sprawdzam, jak się masz.
Tęsknimy za tobą.
Cześć, Dayo. Tu Jasmina z rady gminy Hammersmith i Fulham.
Opuściłeś ostatnie cztery spotkania.
Wczoraj była kolejna wizyta domowa, ale cię nie było.
Jeśli chcesz zrezygnować z czwartkowych wizyt, oddzwoń.
Cześć, to ja.
Wiem, że jesteś teraz zajęty pracą,
ale wiele by to dla nas znaczyło, gdybyś się tam dziś zjawił.
A jeśli jakoś ci to wynagrodzę?
Koniec zapisanych wiadomości.
Ten chłopak...
Ten mężczyzna świetnie sobie dziś poradził, prawda?
Sam go nauczyłem.
Zagrał w swoim pierwszym meczu.
Zdobył hat-tricka przeciwko...
Co to była za drużyna?
- Tato, on nie chce o tym słuchać. - Nie przeszkadza mu to. Prawda?
Nie.
Tylko mówię, jaki byłeś niesamowity.
Jutro twój staruszek nauczy cię,
jak strzelić cztery gole z rzędu.
Jestem z ciebie dumny.
Jeślibym go spotkała, nie mogłam się z nim przywitać.
Powiedziałam: „Jeśli cię spotkam na ulicy
w towarzystwie jakiejś dziewczyny, przedstaw mnie jako kumpelę-lesbijkę”.
O Boże.
Niech otworzy zapasowym. Mówi, że on tam leży.
Jebać to. Nie znajdzie tego klucza. Czy ona go widzi?
- Doris, widzisz go? - Spytaj, czy się rusza.
- Brzuch się porusza? - Nie widziałaś go wczoraj.
- Ty go widziałaś. - Powiedz, co z tatą...
Nie wiem tego.
Doris, co ty...
Nie. Mów wolniej.
Doris, posłuchaj. Zadzwoń na numer alarmowy.
Wezwij karetkę, dobrze?
Nie...
Nie!
Padł mi telefon!
Kiedy tam dotrzemy?
- Coś się stało. - Za cztery minuty.
Chyba nie jest z nim dobrze.
Dzięki.
O Boże.
Chyba nie jest dobrze.
Nie wiem, co robić.
Może pan jechać szybciej?
Przepraszam.
To okropne! Przestań to powiększać.
Ciągle stukam i nic się nie stało.
Zacina się. Robi tak dwa razy dziennie.
- Wyłącz i włącz. - Dobry pomysł. Dziękuję.
Tak. Wymienię ekran, bo go upuściłem.
- Kiedy byłem na tym parkingu... - John odpowiedział.
Wybacz, skarbie.
Ile już minęło? Pięć lat?
Rozmawiam z nim codziennie.
Szkoda mi życia...
- Tak. - ...którego nigdy nie będzie miał.
Sto lat, sto lat
Sto lat
Wszystkiego najlepszego.
To chyba to piętro. Tak. To tutaj.
- To nie taksówka. - To taksówka.
I to nasza.
Popracujmy nad tym razem. Cześć.
Halo? Jestem Stewart.
- Jesteś moim kierowcą? - To ten?
Tak? Dobra.
Tak, to on.
Mówię tylko, że po tym wszystkim...
Usiądź na środku.
- Siądziemy z tyłu. - Chwila.
Nie oczekujesz chyba, że będę robił wszystko.
Możemy porozmawiać w domu?
- Boże. - Co?
Co teraz?
Niektórzy nie rozumieją, jak ważna jest ta profesja.
Profesja?
Masz 1500 lajków. To nic.
- Nie dostaniemy zwrotu. - W jakim świecie to nic?
Miałeś to wrzucić wcześniej.
- A czemu nie ty? - Opiekowałam się Amy.
My się opiekowaliśmy.
Tak. Opiekowałam się nią.
- Racja. - Musiałam coś sprawdzić.
Uważałaś, że to konieczne. Ja nie.
- Wiedziałeś o tym! - Możemy spokojnie wrócić do domu?
- W porządku. - Nie chcę się kłócić. Dziękuję.
Ładna apaszka.
Nie masz prawa mówić o mojej apaszce.
- Nie mogę ci powiedzieć komplementu. - Nie możesz.
Powinienem w ogóle się nie odzywać.
- Nie. - Dobra.
- Nic nie mów. - W porządku.
Nie ma sprawy.
Ciekawe, że mówisz, że jestem taki sarkastyczny i...
Tak.
Używając tego, by zrównoważyć, co ty...
A co dokładnie ja takiego robię?
Dobra.
- Gdzie te okulary? - Wyłączyłeś bojler?
- Zadałam ci pytanie. - Co?
- Wyłączyłeś bojler? - Co?
Raczej nie. Nie wyłączyłeś go.
Jeśli mamy być ekologiczni, musimy się przyłożyć.
- Tak. - Zrobiłem to, gdy mi kazałaś.
- Na pewno? - Tak.
W porządku.
Masz klucze?
- Włożyłem je tam na lotnisku. - Nie ma ich.
- Sprawdziłaś? - Sprawdź kieszenie.
- Proszę tam postawić. - Spójrz.
Sprawdź w kieszeni. Nie mam ich w torbie.
Nie ma ich tam.
- Boże. - Co?
Nie wchodzisz?
- Przepraszam. - Byś się wstydził.
Niech to będzie błąd. Czemu od razu mam się za to wstydzić?
Co?
- Nie pouczaj mnie. - Nie robię tego.
Nie pouczam cię. Chcę wiedzieć, co jest nie tak.
- Wszystko w porządku. - Wcale nie.
To nie fair.
To miał być miły urlop. Możemy przestać?
Co ona wyprawia?
- Co ty jej robisz? Zostaw ją! - Amy?!
Amy.
- Dobra. - Wejdź do domu, kochanie.
Chodź. Idź na górę.
Idź.
Napisy: Grzegorz Marczyk