Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΕΛΕΑΡ
Θα σας πω το μυστικό της ζωής στον παράδεισο που λέγεται Σάντα Μαρία.
Είμαστε ένα μικρό χωριό με μια τεράστια καρδιά.
Εκατόν είκοσι τυχεροί άνθρωποι
ζούμε στην όαση των ψαράδων.
Μικρός ήθελα να πηγαίνω για ψάρεμα με τους γονείς μου.
Περνούσαν ώρες ολόκληρες στη βάρκα τους.
Άπλωναν τα δίχτυα και γύριζαν σπίτι με την ψαριά τους.
Δούλευαν ολημερίς.
Κάτι που ίσως δεν ακούγεται ασυνήθιστο.
Ισχύει, δεν ήμασταν πλούσιοι.
Αλλά νιώθαμε τυχεροί για τη ζωή που κάναμε.
Ήμασταν ευτυχισμένοι και δεν χρειαζόμασταν περισσότερα.
Τουλάχιστον, έτσι μου έλεγαν.
Και το βράδυ,
με όλα τ' αστέρια να φωτίζουν τον ουρανό,
η Σάντα Μαρία έλαμπε περισσότερο από ποτέ.
Μια μέρα, όλα άλλαξαν ξαφνικά.
Σε κοντινή πόλη άνοιξε ένα συσκευαστήριο ψαριών
και μας άφησαν χωρίς ψάρια.
Και χωρίς λεφτά.
Το χωριό μας έπρεπε να την περνάει κάθε μήνα
με τα λίγα χρήματα του επιδόματος ανεργίας.
Χωρίς ψάρια, ο κόσμος άρχισε να μεταναστεύει,
αναζητώντας το αμερικανικό όνειρο ή τον εφιάλτη.
Μαζί κι ο αδερφός μου ο Πάμπλο.
Με λένε Χερμάν κι αυτό που κυλά στις φλέβες μου δεν είναι αίμα.
Είναι η Σάντα Μαρία.
Εγώ δεν θα φύγω ποτέ από δω.
Χερμάν, μην ενοχλείς το σκυλί.
Το σκυλί ενοχλεί εμένα.
Εκείνη τη στιγμή,
δεν ήξερα ότι η ζωή μας θα άλλαζε για πάντα.
Όπως και η ιστορία του ξεχωριστού μας χωριού.
Τι ωραία μέρα!
-Σωστά, δον Κλαούντιο; -Χερμάν.
Ωραία.
-Καλημέρα. -Καλημέρα, Ανίτα.
Καλημέρα, Σιμόν. Πώς είσαι;
Καλά, Ανίτα.
Ορίστε.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
-Καλημέρα. -Καλημέρα, Χερμάν.
Θα πάρω και της μαμάς μου.
Δεν συμφωνώ, μα εσύ αποφασίζεις.
Ευχαριστώ. Αντίο, Ανίτα.
Γεια. Θέλω να εξαργυρώσω τις επιταγές.
Ορίστε η δική μου.
Και της μαμάς μου.
Σου έχω πει 100 φορές όχι.
Για να δούμε.
Έχεις δει αυτό το γράμμα 100 φορές.
-Είναι παράνομο. -Όχι.
-Είναι παράνομο. -Όχι, δεν είναι.
-Θα χάσω τη δουλειά μου. -Όχι.
Αν τη χάσεις, θα ξυριστώ.
Ευχαριστώ.
Πήρα τα λεφτά.
Φαγητό για έναν μήνα.
Τι συμβαίνει;
Πήρε ο αδερφός μου. Υπάρχει δουλειά στην πόλη.
Πάλι τα ίδια, Μαρία;
Θέλεις να πας;
Αν είναι να δουλέψουμε, ναι.
-Μα δεν μπορούμε να φύγουμε έτσι απλά. -Γιατί όχι;
Γιατί εδώ είναι το σπίτι μας.
Ναι, αλλά δεν έχουμε δουλειά εδώ.
Έχουμε το επίδομα.
Θες να συνεχίσουμε να ζούμε σαν κλέφτες;
Να εισπράττουμε κρατικές επιταγές που δεν είναι στο όνομά μας;
Είναι.
Η μία είναι κι έχω πληρεξούσιο για την άλλη.
-Από νεκρή. -Το κράτος δεν το ξέρει.
Το γράφει στον τάφο της.
Δεν θα δουλέψω στην πόλη, Μαρία. Αρκετά.
Η δουλειά είναι για μένα.
Δεν μπορώ να μείνω εδώ και να ζω έτσι.
Λυπάμαι.
Σας καλούμε όλους στη δημοτική συνέλευση.
Όλοι στη δημοτική συνέλευση.
Σιμόν!
Σας καλούμε όλους στη δημοτική συνέλευση.
Καλημέρα.
Δεν έχουμε συνέλευση;
Πού είναι όλοι;
Κόλλησαν στην κίνηση.
Χρόνια τώρα.
Εντάξει, τότε, να ξεκινήσουμε;
Μίλησα χθες με την εταιρεία.
Με ποια...
Με ποια εταιρεία;
Που συσκευάζει ψάρια.
Σκέφτονται ν' ανοίξουν μονάδα εδώ για να δουλέψει ο κόσμος.
-Γιατί δεν χαίρεστε; -Επειδή δεν θα συμβεί ποτέ.
Μα είστε ο δήμαρχος.
-Κάτι πρέπει να κάνετε. -Τη χρειαζόμαστε την εταιρεία.
Πρέπει να πουλάμε τα ψάρια μας σε άλλα χωριά.
Έκανα ό,τι μπορούσα για να τους πείσω
ν' ανοίξουν μονάδα στη Σάντα Μαρία.
Μάλλον δεν ήταν αρκετό.
Στην ουσία, τους ικέτεψα, Μπενχαμίν.
Αλλά πρέπει να έχουμε γιατρό. Γιατρό!
Ο ασφαλιστής τους λέει, για να μπορεί η εταιρία ν' ανοίξει μονάδα,
θα πρέπει να έχουμε μόνιμο γιατρό.
-Τότε, θα βρούμε. -Έλεος, Χερμάν.
-Στη Σάντα Μαρία είμαστε, έλα τώρα. -Και;
Ψάχνουμε γιατρό να εγκατασταθεί εδώ και 15 χρόνια.
Αυτό είναι. Σταματάμε να ψάχνουμε, αρχίζουμε να βρίσκουμε.
Εντάξει, τα λέμε.
-Ραμόν. -Τέλεια ιδέα.
Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ.
Όλο και κάποιος γιατρός θα θέλει να ζήσει εδώ.
Και θα τον βρούμε.
Σίγουρα.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΣΑΝΤΑ ΜΑΡΙΑ
Πρώτα ο αδερφός μου και τώρα η Μαρία.
Ίσως είναι ώρα να φύγεις κι εσύ.
Όχι.
Εδώ είναι το σπίτι μου.
Η Σάντα Μαρία με έχει μαγέψει.
Θα μείνω εδώ μέχρι τέλους.
Και;
Θα φύγει μόνη η Μαρία;
Δώσε μου αυτό.
Πρόσεχε. Ορίστε.
Αυτό είναι.
Ορίστε.
Πάρε.
Ραμόν.
Τι κάνετε;
Πάμε διακοπές.
Με όλα σας τα πράγματα
και τα έπιπλα;
Τέτοια ώρα;
Βρήκα καλή δουλειά στην πόλη.
Άλλωστε, η κόρη μου... Έλα εδώ, καλή μου.
Χρειάζεται γυαλιά.
Είναι το ίδιο τυφλή με τη μαμά της.
Ναι, θεόστραβη. Για να τον παντρεύτηκα.
Και η μονάδα;
Καλή τύχη, Χερμάν.
Τι θα κάνουμε, αν καταφέρουμε να φέρουμε γιατρό εδώ;
Πώς θα τον κάνουμε να μείνει;
Θα τον πείσουμε...
Όχι, θα τον δελεάσουμε.
-Θα τον δελεάσουμε; -Πώς;
Κάτι θα σκεφτούμε. Σωστά;
Ναι.
Εννοείς, με ψέματα.
Ανίτα, δεν θέλεις να ξαναγίνει το χωριό μας όπως ήταν;
Με μια εταιρεία που ίσως δεν κρατήσει τον λόγο της;
Μας το υποσχέθηκαν, Ανίτα.
Μην ξεχνάς ότι μας ωφελεί όλους.
Εσένα, εμένα, τον Σιμόν, το χωριό.
Το σχολείο.
Το σχολείο, Ανίτα.
Όχι.
Σβήσε το "επτά ώρες"
και γράψε "τρεις ώρες από την πόλη".
Τρεις, έξι, επτά ώρες, σιγά τη διαφορά.
Κάτι άλλο;
-Κάτι άλλο; -Όχι.
Το εκτυπώνω.
Πάρα πολλά γράμματα.
Κάναμε φύλλο και φτερό τον τηλεφωνικό κατάλογο
ψάχνοντας έναν γιατρό για να μείνει στην τοπική μας όαση.
Το νέο μας τμήμα επικοινωνιών
έπιασε δουλειά.
Σφραγίσαμε τα γράμματα με ευλογημένο σάλιο...
ΑΓΑΠΗΤΕ ΔΡ ΜΟΡΑ
...και τα στείλαμε, σαν παιδιά που γράφουν στον Αγιοβασίλη...
ΑΓΑΠΗΤΕ ΔΡ ΒΑΛΕΝΘΙΑ...
...με την ελπίδα να τους φέρει πολλά δώρα.
Όλο το χωριό ζήτησε ένα πράγμα.
Έναν γιατρό, για ν' αποκτήσουμε το συσκευαστήριο μας.
Πάρα πολλά γράμματα.
Δεν τα παρατάμε.
Θα αλλάξουμε τη ζωή κάποιου κι αυτός δεν το ξέρει ακόμη.
-Γιατρέ, σας περιμένουν στο δωμάτιο 12. -Έρχομαι.
ΑΓΑΠΗΤΗ ΔΡ ΛΟΠΕΖ
Τίποτα;
Ευχαριστώ, Ανίτα.
Τ' ορκίζομαι, γλυκιά μου. Σήμερα είναι η μέρα.
Σίγουρα θα πάρω τη θέση στο νοσοκομείο.
Θα την πάρεις. Είσαι ο πιο εργατικός.
Την αξίζεις.
Είμαι ενθουσιασμένη. Σ' αγαπώ.
-Περάστε. -Ευχαριστώ.
Αδερφέ, θα δούμε τον αγώνα σπίτι μου αύριο.
Αν χάσουν οι Καουμπόις, έγινε δικό μου.
Δεν θα συμβεί ποτέ.
Σουάρες.
Δόκτωρ Σουάρες.
Πάντα ήσασταν πολύ ικανός.
Ήσασταν πάντα δίπλα στους ασθενείς σας.
Ο ιατρικός σας φάκελος είναι άψογος.
Ωστόσο, λόγω των συνθηκών,
θα πρέπει να δώσω τη θέση σε άλλον γιατρό.
Σε ποιον;
Έδωσαν τη θέση στον Μάου.
Λυπάμαι, γλυκέ μου. Δεν το πιστεύω.
Τέλος πάντων,
τα λέμε στο δείπνο.
Ήρθε η Βαλ στην πόλη και θα συναντηθούμε.
Λουσία, έχω κλείσει τραπέζι εδώ και μήνες.
Πώς; Αδύνατον.
Τ' ορκίζομαι, δεν είμαι εγώ.
Δεν ξέρω τι έπαθα.
Τελικά, καλά έκανα που δεν σας έδωσα τη θέση.
Κατουρήσατε το αμάξι μου.
Είστε σπουδαίος γιατρός
και καλός άνθρωπος, δεν θα σας αφαιρέσω την άδεια.
Ακόμα.
Για να συνεχίσετε να εργάζεστε, θα πρέπει να πάτε εδώ.
Σάντα Μαρία, 120 κάτοικοι.
Θα μείνετε έναν μήνα.
Όχι.
Ελάτε τώρα.
-Δεν μπορείτε. -Προτιμάτε να χάσετε την άδεια;
-Δεν μπορείτε να με στείλετε εκεί. -Φεύγετε τη Δευτέρα.
Έρχεται γιατρός.
Σας καλούμε όλους στη δημοτική συνέλευση.
Να φτιαχτεί η καμπάνα.
Το ηχείο είναι χάλια.
Ας ερχόσασταν στη συνέλευση για να φτιαχτεί.
Γαμώτο.
Έλα, Σάντα Μαρία!
Έχουμε δημοτική συνέλευση!
Έχουμε συνέλευση, γαμώτο!
Έλα, Φελίπε. Συνέλευση.
Στη συνέλευση!
Ελάτε, πάμε!
Ελάτε.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι.
Όταν ακούτε το ηχείο της εκκλησίας,
έχουμε συνέλευση.
Έτσι μπράβο.
Έρχεται γιατρός στη Σάντα Μαρία για έναν μήνα.
Έχουμε έναν μήνα ακριβώς
για να τον πείσουμε να υπογράψει μακροπρόθεσμη σύμβαση.
Αν υπογράψει,
θ' αποκτήσουμε συσκευαστήριο.
-Δεν είναι σίγουρο. -Ναι, είναι.
Φυσικά και είναι. Γιατί όχι;
Θα έχουμε όλοι δουλειές και πάλι.
Και με τον καιρό, θα εδραιώσουμε συνεργασία
και θα πάρουμε την εταιρεία.
Ποιος δεν θέλει να ξεφορτωθεί το μηνιαίο επίδομα;
Να πουλάμε δικά μας ψάρια.
Θέλετε να γυρίσουν οι άντρες σας από ΗΠΑ;
Πρέπει να κάνουμε γνωστό το χωριό μας.
Αντί να πρέπει να παρακαλάμε τους Αμερικάνους για κάνα δολάριο,
χωρίς την οικογένεια, χωρίς να μιλάμε τη γλώσσα.
Έχουμε έναν μήνα
να πείσουμε τον γιατρό
ότι η Σάντα Μαρία είναι το πιο όμορφο μέρος στον κόσμο.
Επειδή είναι!
Ναι!
Έχουμε έναν μήνα να πείσουμε τον δρα Ματέο Σουάρες
ότι η Σάντα Μαρία είναι όλα όσα ζητούσε.
Έχουμε έναν μήνα για να ερωτευτεί τη Σάντα Μαρία.
Ναι!
Ελάτε!
Ταμάλες!
Μεγάλες, γλυκές και αλμυρές!
Ελάτε να πάρετε τις ταμάλες σας!
Θα πρέπει να είναι κεραυνοβόλος έρωτας.
Έχεις δίκιο.
Πρέπει να καθαρίσουμε το χωριό.
ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Ξέρεις τι θα ήταν τέλειο;
Να βρει λεφτά. Τίποτα καλύτερο απ' το να βρίσκεις λεφτά.
Κι ας είναι μόλις πέντε πέσο. Χαίρεσαι για μέρες.
Νιώθεις τυχερός.
Έτσι τον αποπλανούμε.
Εντάξει, ωραία ιδέα.
Αλήθεια;
Εμπρός, κάν' το.
Ο προϋπολογισμός μας;
Τι εννοείς;
Εσύ είσαι υπεύθυνος γι' αυτό.
Αρχικά, πώς θα έρθει εδώ;
Οι σχεδίες μας θα τον τρομάξουν.
Έχεις δίκιο.
Να πάρουμε ένα όμορφο σκάφος.
Όχι, ένα γιοτ, καλύτερα.
Πρέπει να μείνει στο πιο μοντέρνο σπίτι.
-Στο δικό μου. -Στο δικό σου;
-Είναι μοντέρνο, αλλά... -Αλλά τι;
Αλλά απαίσιο.
Είναι το πιο μοντέρνο.
Έτσι είναι τα σπίτια στην πόλη. Έτσι.
Πώς έτσι; Χάλια;
Είναι το μόνο με τηλέφωνο.
Φούτμπολ.
-Μοντέρνο. -Απαίσιο.
-Φούτμπολ.
Τον έψαξα στο ίντερνετ
και είναι φανατικός οπαδός του φούτμπολ.
Τι παιχνίδι.
Αυτοί είναι οι κανόνες, το γήπεδο και οι στολές.
Μοιάζει με το ποδόσφαιρο, σωστά;
Ναι.
Γκολ!
Ας ξεφορτωθούμε τα τέρματα.
Αποπλάνηση θα πει να φαίνεσαι και να μυρίζεις όμορφα.
Να κατακτάς.
Να μελετάς το αντικείμενο του πόθου.
Να μιλάς τη γλώσσα του.
Να λες ό,τι θέλει ν' ακούσει. Να το κάνεις ευτυχισμένο.
Είναι εύκολο στα λόγια, αλλά είναι σκληρή δουλειά,
και για τη Σάντα Μαρία,
μπορεί να γίνει μόνο με ομαδική προσπάθεια.
Μας έχουν για τεμπέληδες, επειδή ζούμε με επίδομα.
Κανείς δεν θα ξαναστηθεί στην ουρά.
Βοηθάμε τον εαυτό μας,
Εργαζόμαστε σκληρά ολημερίς.
Θα δουν τι μπορούμε να καταφέρουμε.
Καινούργιο.
Είναι ροζ, Κονσουέλο.
-Είναι σχεδόν λευκό. -Είναι ροζ.
Φοβερό!
-Τι κάνουμε; -Θ' ακούμε τα τηλεφωνήματά του.
-Γιατί; -Για να τον μάθουμε καλύτερα.
Φτιάχτηκε!
Ζήτω η Σάντα Μαρία!
Το κέρατό μου!
Οι θέσεις.
-Ποιων; -Πότε;
-Πρέπει να βρούμε τα σημεία... -Ποιος ξεκινάει πρώτος;
Ανά μέτρο.
Ηρεμήστε! Όχι, ηρεμήστε!
Κύριοι!
Χρειαζόμαστε μόνο δύο ομάδες.
Δεν διαβάσατε τις οδηγίες.
Ποιος αρχίζει απ' αυτήν την πλευρά;
Έλα στο κέντρο. Κι από αυτήν;
Κάντε κι άλλο χώρο.
Αυτοί ηγούνται κάθε ομάδας.
Μόνο αυτό έπρεπε να κάνετε.
Ν' αρχίσουμε τώρα;
Τριάντα έξι!
-Τριάντα έξι! -Πάμε!
-Τρέξτε! -Τρέξτε!
Θέσεις, πάμε!
Χόρχε!
Τριάντα έξι!
Μπορείς, Μπενχαμίν! Τρέξε!
Μ' ακούτε;
Ναι, Πέπε. Σε ακούω. Επαναλαμβάνω.
Σε ακούω.
Μ' ακούτε;
-Ναι. -Έρχομαι.
Βιάσου.
Πέτυχε!
-Δον Κλαούντιο! -Κλαούντιο!
Υπέροχη μέρα, σωστά, δον Κλαούντιο;
Όχι, γιατρέ.
Μόνο σταθερό τηλέφωνο έχουμε εδώ.
Ίντερνετ;
- Wi-Fi; -Έχουμε ίντερνετ καφέ.
Αλλά δεν λειτουργεί μόνιμα.
Το συνηθίζεις.
-Πάψε. -Τι;
Έτσι συνδέεσαι με τη φύση.
Έρχονται!
-Πάρτε θέσεις! Γρήγορα! -Βιαστείτε!
Οι μπλε από δω.
Αποκλείεται!
Φίλε!
Όχι.
Δεν το πιστεύω. Φούτμπολ;
Ναι, είναι το επίσημο άθλημα της Σάντα Μαρία.
Παίζετε φούτμπολ εδώ;
Ναι. Είναι παράδοση. Έχουμε και πρωτάθλημα, έτσι;
Ναι.
Παράξενο.
Πρωτοφανές σταμάτημα από κουόρτερμπακ.
Ναι...
Είναι το αστέρι της ομάδας.
Η τεχνική του είναι μοναδική.
Φοβερός παίκτης!
Ίσως τον βοηθάει.
Θα πάμε;
-Όχι. -Πάμε.
-Έλα, πάμε. -Όχι.
-Έλα, πάμε. -Βασικά...
-Χαζός είσαι; -Όχι.
-Έρχονται προς τα δω! -Να πάρει!
-Έρχονται! -Πάρτε θέσεις.
Στις θέσεις σας!
Τριάντα έξι!
Χόρχε!
Τώρα τρέξε, Μπενχαμίν! Τρέξε!
Τρέξε!
Τι κάνει;
Κερδίσαμε!
Νομίζω ότι ενθουσιάστηκε που τελείωσε ο αγώνας.
Τι κρίμα.
Μπράβο, ομάδα! Γιορτάστε!
-Κερδίσαμε! -Κέρδισαν και οι δύο;
-Κερδίσαμε! -Το άθλημα κέρδισε!
Είναι το τέλος της σεζόν.
Όλοι κερδίσαμε.
Κερδίσαμε!
-Ευχαριστώ. -Να βοηθήσω.
Κύριοι.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Καλώς ήρθατε στη Σάντα Μαρία.
Ένα χωριό γεμάτο καλοσύνη, που ζει χωρίς φόβο.
Όπως βλέπετε κι ο ίδιος, ένα παραδεισένιο μέρος.
ΣΑΝΤΑ ΜΑΡΙΑ - ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ
Με προσοχή.
-Ευχαριστώ. -Να σας συστήσω.
Σταματήστε.
Η Σάντα Μαρία, η αγία προστάτιδα του χωριού.
-Πώς σας φαίνεται; -Πολύ όμορφη.
Από δω.
Ευχαριστώ.
Εσείς βολευτείτε με την ησυχία σας
και θα φέρουμε τις αποσκευές σας.
-Ευχαριστώ πολύ. -Παρακαλώ.
Αν χρειαστείτε κάτι,
εγώ μένω ακριβώς από πίσω.
Βολευτείτε και καλή διαμονή.
Εμπρός.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ, ΔΟΚΤΩΡ ΜΑΤΕΟ
-Γεια. -Γεια. Πώς ήταν το ταξίδι;
Είμαι ψόφιος.
Δεν το φαντάζεσαι το ταξίδι.
Το χωριό πώς είναι;
Το νησί;
Μικροσκοπικό.
Κι ο Χερνάν;
Χερμάν.
Καλός.
Ευγενέστατος, αλλά λίγο παράξενος.
Και το σπίτι πώς είναι;
Το σπίτι;
Είναι απαίσιο.
Έχει το πιο άθλιο ντεκόρ που έχω δει ποτέ.
Δεν μπορείς να φανταστείς τη φωτογραφία που κοιτάζω τώρα.
Ποια φωτογραφία; Δεν την έβγαλες;
Εσύ τι κάνεις;
Ετοιμάζομαι να βγω. Θα πάω για φαγητό στο αγαπημένο σου μέρος.
Πεθαίνω για ένα κοτόπουλο Τίκα Μασάλα!
Τι είπε;
Τίκα Μασάλα.
Κοτόπουλο Τίκα Μασέλα. Γρήγορα στην κουζίνα!
-Σε ποια; -Στο εστιατόριο.
Έφυγα.
Κοτόπουλο Τίκα Μασάλα!
-Κοτόπουλο Τίκα Μασάλα. -Τι μασέλα;
Κοτόπουλο Τίκα Μασάλα. Είναι το αγαπημένο του γιατρού.
Κοτόπουλο Τίκα Μασάλα.
Ινδικό πιάτο.
Γεια σας.
Ξέρετε πού μπορώ να βρω ένα εστιατόριο;
Το εστιατόριο, εννοείτε;
Το περάσατε. Είναι σ' αυτόν τον δρόμο, πιο πίσω.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Με λένε Ματέο.
-Είμαι η Άνα. -Χάρηκα, Άνα.
Τα λέμε.
Έχετε κάτι με κοτόπουλο;
ΠΙΑΤΟ ΗΜΕΡΑΣ: ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΤΙΚΑ ΜΑΣΑΛΑ
Κοτόπουλο Τίκα Μασάλα;
Αυτό θα πάρω, παρακαλώ.
Γεια σας.
Καλή όρεξη, γιατρέ.
Καλώς ήρθατε.
Όχι κι άσχημα για πρώτη μέρα.
Ο Μπενχαμίν είχε δίκιο,
τίποτα καλύτερο από το να νιώθεις τυχερός
επειδή βρήκες λεφτά στον δρόμο.
Καλημέρα, γιατρέ.
Κακώς ήρθα, αλλά ήθελα να σας καλωσορίσω και να συστηθώ.
Είμαι ο Μπενχαμίν.
Εδώ είναι το σπίτι μου.
-Πώς είσαι; Χάρηκα. -Ναι.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Είναι πολύ
ιδιαίτερο σπίτι.
Γιατί είναι εδώ;
Ήρθαν για ραντεβού.
Εντάξει. Θα χρειαστώ καφέ.
Πού είναι η καφετιέρα;
Όχι, η καφετιέρα για εσπρέσο.
Ναι, αυτή είναι.
Εντάξει, κύριε Ντελφίνο. Πάρτε μια βαθιά εισπνοή.
Εκπνοή.
Πολύ καλά.
Ανοίξτε το στόμα.
Πιο πολύ.
Ακόμα λίγο.
Έτσι.
Πονάει αυτό;
Όχι, γιατρέ.
Έχω το πόδι του αθλητή.
Έχω μόνιμη φαγούρα.
Κι εξαπλώνεται προς τα πάνω.
Δεν είναι μόνο στο πόδι,
το πάει για κορμό του αθλητή.
Φοβάμαι πως θα συνεχίσει να εξαπλώνεται.
Καταλάβατε;
Θέλετε να το δείτε;
Δες μια σύριγγα!
Τι θα θέλατε;
Σας παρακαλώ, δώστε μου αντισυλληπτικά, γιατρέ.
Σας παρακαλώ.
Ανίτα.
-Καλησπέρα. -Γεια σου, Χερμάν.
Ήθελα να σου πω...
Είδα τον γιατρό στο σπίτι σου.
Και λοιπόν;
Τίποτα.
Δεν είναι κάτι κακό.
Ομολογουμένως, ο γιατρός είναι ωραίος άντρας.
Και...
Σου αρέσει καθόλου;
Είναι αρραβωνιασμένος, Χερμάν.
Ναι, αλλά σου αρέσει καθόλου;
Δεν ψάχνω για γκόμενο.
Πνίγομαι στη δουλειά. Δεν θα έρθω.
Το Σαββατοκύριακο; Δεν γίνεται να μη σε δω έναν μήνα.
Λυπάμαι. Δεν φταίω εγώ που έπρεπε να πας.
Θα σε πάρω αύριο.
Καλημέρα.
Εδώ δες.
Τακτοποιηθήκατε, γιατρέ.
Πολύ ωραία.
Πώς πήγαν τα ραντεβού σας;
Με τέτοιο ρυθμό, δεν θ' αντέξω ούτε βδομάδα.
Ο γιατρός είπε ότι είδε 40 ασθενείς σε μία μέρα!
Κι ότι δεν θα αντέξει έτσι.
Είπε ότι είδε πράγματα που δεν είχε ξαναδεί στην καριέρα του.
Είπε, κατά λέξη,
πως ένιωσε σαν να ταξίδεψε στον Μεσαίωνα.
Στον Μεσαίωνα! Αυτός δεν είναι γύρω στα 500 χρόνια πριν;
Ναι.
Έτσι αποπλανάς κάποιον;
Ποιος έχει το πόδι του αθλητή;
Χόρχε!
Σκέφτηκες ότι αν δει
τον αηδιαστικό σου μύκητα, θα πειστεί να μείνει;
Δεν αντέχω τη φαγούρα.
-Ούτε την μπόχα. -Φτάνει.
Στο εξής, εγώ θ' αποφασίζω ποια ραντεβού θα δέχεται ο γιατρός.
-Κατανοητό; -Μάλιστα.
Εντάξει, λοιπόν.
Ποιος χρειάζεται;
-Εγώ. -Εγώ.
Θέλω κι εγώ.
Χόρχε!
Απλώς, σκεφτόμουν...
Ναι, ξέρω.
Δεν θα δείξω τα πόδια στον γιατρό.
Όχι, δεν είναι αυτό.
Η μουσική σού αρέσει;
-Ναι. -Τέλεια.
Παίξε λίγη ροκ εντ ρολ για τον γιατρό.
Τη λατρεύει.
Όχι, φίλε. Μισώ τη ροκ.
Προτιμώ την κούμπια.
Τι κούμπια, τι ροκ.
Μουσική είναι όλες.
Βασίζομαι πάνω σου.
Όχι! Μισώ τη ροκ!
Μην ανησυχείς. Θα σου αρέσει.
Θα εκπλαγείς, θα δεις. Ευχαριστώ!
Είμαι εδώ τρεις μέρες, δεν αντέχω άλλο.
Θα πάρω το αφεντικό, θα ζητήσω να επιστρέψω.
Θα σε πάρω αργότερα.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Πού πήρα;
Στο νοσοκομείο.
Ναι, καλημέρα.
Μπορώ να μιλήσω με τον δρα Πένια; Είμαι ο δρ Ματέο Σουάρες.
Ναι. Μια στιγμή.
-Τι κάνουμε; -Ηρέμησε.
Δόκτωρ Σουάρες;
-Ναι. -Ο δρ Πένια είναι θυμωμένος μαζί σας.
Είπε να μην ξανακαλέσετε.
Αν ξανακαλέσετε, δεν θα επιστρέψετε ποτέ.
Καλή σας μέρα, γιατρέ.
Καλημέρα, γιατρέ.
-Καλημέρα. -Ήρθα για το ραντεβού μου.
Φυσικά. Περάστε.
Σας έφαγαν τα κουνούπια, γιατρέ.
Εμένα μου λέτε; Περάστε, παρακαλώ.
-Γεια σας, ο κύριος Χερνάντες; -Μάλιστα.
-Πώς είστε; Είμαι ο Χερμάν Ερέρα. -Ποιος;
Ο Χερμάν, από Σάντα Μαρία.
Από το χωριό για το συσκευαστήριο.
Ναι, θυμάμαι την πρόταση του χωριού σας. Τι τρέχει, Χερμάν;
Πήρα να σας ενημερώσω πως βρήκαμε γιατρό
να υπογράψει σύμβαση αορίστου χρόνου.
Χαίρομαι πολύ για εσάς.
Αλλά μάλλον θα χτίσουμε τη μονάδα στην Καταλίνα ντε Ρίος.
Μας έκαναν σπουδαία προσφορά και...
Κι εμείς μπορούμε να κάνουμε σπουδαία προσφορά.
Κοίτα, Χερμάν.
Μας έκαναν μια γενναιόδωρη, προσωπική κατάθεση.
Πόσο είναι αυτή η γενναιόδωρη, προσωπική κατάθεση;
Πεντακόσιες χιλιάδες πέσο;
Ζητούν δωροδοκία.
Έτσι γίνεται πάντα, Μπενχαμίν.
-Κι εδώ και παντού. -Είναι πολλά τα λεφτά!
Μα θα τα ξεπληρώσουμε,
όταν πουλήσουμε τα ψάρια μας, έτσι;
-Ναι. -Δεν μπορώ να βρω τόσα λεφτά.
Δάνειο είναι, Μπενχαμίν.
Το αφεντικό μου δεν θα συμφωνήσει ποτέ, Χερμάν.
Το αφεντικό;
Δεν μπορείς να πάρεις μια απόφαση μόνος;
Είναι στο τσακ να με αντικαταστήσουν με ATM.
Είσαι ήδη ATM.
Κοίτα χάλια.
Τι υπονοείς;
Διευθύνω την τράπεζα 12 χρόνια.
Και σας παρακαλώ,
υποκριθείτε. Μας βιντεοσκοπούν.
Πιστεύεις πραγματικά πως θα δει κάποιος το υλικό;
Καλησπέρα. Τι θα θέλατε;
Μπενχαμίν.
Σε παρακαλώ.
Ένα δάνειο.
Πόσα θα θέλατε να δανειστείτε;
Θα σε κλωτσήσω.
-Συγκρατήσου. -Έλεος.
Όνομα;
Βρήκαμε τρόπο να παρακολουθούμε το τηλέφωνό του...
Γεια σας.
-Τι κάνεις εδώ; -Τι τρέχει;
-Τι κρύβεις, Ανίτα; -Τίποτα.
Τίποτα.
Δείξε μου.
Αυτό που λέει μπορεί να τον πληγώσει.
Δεν μπορώ να σου δείξω.
Είναι πολύ προσωπική πληροφορία, να μην τη χρησιμοποιήσουμε.
Έλα, Ανίτα.
Έχασε τον αδερφό του όταν ήταν μικρός. Τον επηρέασε πολύ.
Όπως κι εγώ.
Τι;
Ο αδερφός σου δεν πέθανε, Χερμάν.
Στις ΗΠΑ πήγε.
Σχεδόν το ίδιο δεν είναι;
Υποσχέσου πως δεν θα το εκμεταλλευτείς.
-Το υπόσχεσαι; -Τον εμπιστεύεσαι;
Πες του να σου δώσει λεφτά αν το κάνει.
Άντε, καλά.
Σκέφτηκες ποτέ να φύγεις από δω;
Όχι, δεν θα άφηνα τη Σάντα Μαρία.
Αν μπορούσα να κάθομαι και να ψαρεύω όλη μέρα,
ούτε εγώ θα έφευγα.
Πόσων ετών είσαι;
Τριάντα τριών.
Γιατί;
Απλώς...
τόσο θα ήταν κι ο αδερφός μου.
Έχει πεθάνει.
Λυπάμαι πολύ.
Κι εγώ έχασα τον δικό μου.
Τεσσάρων ετών.
Είχε ένα ατύχημα και...
το ασθενοφόρο άργησε πολύ.
Γι' αυτό έγινα γιατρός.
Για να σώζω ζωές.
Δεν το συζητάω συνήθως.
Ούτε εγώ.
Είναι τόσο δύσκολο το ψάρεμα ή εγώ είμαι χάλια;
Όχι, απλώς χρειάζεσαι εξάσκηση.
Θα δεις.
Πιάσατε τίποτα;
Όχι ακόμη, αλλά σύντομα.
Κάτι θα πιάσω πριν φύγω.
Το υπόσχομαι.
Προς τιμήν των αδερφών μας.
Να θυμάσαι, θέλει υπομονή.
Γίνεται νευρική.
Ναι, της αρέσεις.
-Τι; -Μου το είπε.
Το παρατράβηξες.
Έτοιμος;
Άκου φωνή.
Μετά από μερικές μέρες, το σχέδιό μας άρχισε να λειτουργεί.
Ο επιμένων νικά, σωστά;
Ο Ματέο ήταν έτοιμος να τσιμπήσει.
Δον Κλαούντιο! Καλή σου μέρα.
Όλο το χωριό ήταν στο κόλπο.
Ντίγια.
Κεσαντίγια.
Όμως, παρά τις προσπάθειές μας,
ο γιατρός άρχισε να νιώθει μοναξιά.
Είπες ότι θα έρθεις σε δέκα μέρες.
-Ξέρεις πότε θα έρθεις; -Δεν ξέρω, γλυκέ μου.
Μου λείπεις.
Πες μου, τι θα μου έκανες αν ήσουν εδώ;
-Τι θα σου έκανα; -Ναι.
Λοιπόν...
Πρώτα,
θα φιλούσα τον λαιμό.
Μετά,
θα σου χάιδευα τα χέρια,
την πλάτη.
Ναι;
Τα πόδια σου.
-Ναι. Τι άλλο; -Δεν βγάζεις τα ρούχα σου;
Τα έβγαλα.
-Ωραία. -Τι άλλο;
Μετά...
Θα έβγαζα τη μηχανή μου.
Τη μηχανή του;
Τι θα έκανες με τη μηχανή σου;
Πες μου επιτέλους.
Πες της.
Θα σου χάιδευα τα πόδια.
Τα πόδια;
-Πρέπει να τα γράψουμε όλα αυτά; -Ναι.
Άλμπα,
τι είναι η μηχανή του;
Το εργαλείο του.
-Ποιο απ' όλα; -Κονσουέλο!
Αυτό είναι το αγαπημένο μου.
Πριν μας ξεχάσουν
Θα γράψουμε ιστορία
Δεν θα συρθούμε στα γόνατα
Δεν φταίει η ψυχή
Πριν μας ξεχάσουν
Θα γκρεμίσουμε τοίχους
Θα ψάξουμε...
Γεια σας.
Τι τρέχει;
-Γεια σου, Βέρα. Πώς είσαι; -Χερμάν.
Το πήρες ή όχι;
Με συγχωρείς.
Το πάγωσες;
Δεν είναι πολύ παγωμένο.
Να πάρει.
Αντίο.
Τι μαλάκας.
Υπομονή.
Σύντομα θα τσιμπήσει.
-Χερμάν. -Τι;
-Τσιμπάει; -Ναι.
-Ναι; -Ναι.
Εντάξει.
-Τι να κάνω; -Τράβα το.
Δυνατά αλλά ήρεμα.
Έλα.
-Είναι βαρύ. -Βάλε δύναμη.
Να το!
Είναι...
Είναι πολύ κρύο.
-Ναι. -Είναι παγωμένο.
Ακόμα καλύτερα, είναι από μεγαλύτερο βάθος.
-Το πρώτο ψάρι. -Το πρώτο ψάρι;
-Το πρώτο ψάρι. -Το πρώτο ψάρι!
-Το πρώτο μου ψάρι. -Συγχαρητήρια!
Ορίστε η σημερινή ψαριά σου.
Να το ψάρι!
Συγχαρητήρια για την πρώτη σου ψαριά!
Στην υγειά μας!
Ευχαριστώ.
Καλησπέρα σας, όμορφοι άνθρωποι της Σάντα Μαρία.
Απόψε γιορτάζουμε το νερό και το ψάρι.
Είναι η καλύτερη στιγμή να παρουσιάσουμε το συγκρότημα Τροπική Καταιγίδα.
Για να μη μας ξεχάσετε, θα σας κάνουμε να χορέψετε.
Καλή διασκέδαση.
Μπράβο!
Γιατρέ.
Ζωγράφισα κάτι. Ελπίζω να σας αρέσει. Εσείς που ψαρεύετε, με την πρώτη ψαριά.
Ευχαριστώ πολύ.
Πριν μας ξεχάσουν
Θα γράψουμε ιστορία
Η επιτυχία είναι πάντα γλυκόπικρη.
Ήθελα να χορέψω, αλλά ένιωθα διχασμένος.
Χερμάν.
Έλα, ας χορέψουμε.
Εντάξει; Έλα.
Πριν μας ξεχάσουν
Θα γκρεμίσουμε τοίχους
Και θα ψάξουμε τα ερείπια
Δεν έχει σημασία αν ήταν οι ζωές μας
Χερμάν.
Καλημέρα. Τι τρέχει;
Δεν φοβάσαι;
Τι πράγμα;
Μη μάθει ο Ματέο πως είναι όλα ψέματα.
Όχι, γιατί να το μάθει; Δεν πρόκειται να του το πούμε.
Σχεδόν τα καταφέραμε.
Πρέπει να σταματήσουμε.
Χρειαζόμαστε το συσκευαστήριο, Ανίτα.
Σε παρακαλώ.
Το ξέρω.
Αλλά δεν αξίζει, θα πληγωθεί ο Ματέο.
Δεν μπορείς να με παρατήσεις.
Δεν μπορώ να συνεχίσω.
Τι εννοείς; Σε παρακαλώ, μην του το πεις.
Μην πετάξεις την πρόοδό μας.
Μου το υπόσχεσαι;
Έλα, υποσχέσου το.
-Μην του το πεις. -Καλά.
Πάλι το απέρριψαν.
-Γιατί; -Γιατί;
Πρώτον, είναι πολλά λεφτά.
Δεύτερον, δεν έχουμε κάποια φόρμα που ν' αναφέρει δωροδοκία.
Δεν είναι δωροδοκία.
Ναι, είναι.
-Όχι. -Ναι.
-Δεν είναι. -Στάσου.
Είσαι όντως ο διευθυντής;
-Ναι. -Δεν νομίζω.
-Δεν νομίζω ότι είσαι. -Όχι;
Όχι, ο διευθυντής δεν θα άκουγε τους άλλους.
Ο διευθυντής διαθέτει, προτείνει, ρισκάρει, εμπλέκεται.
Εσύ τα κάνεις; Όχι, γιατί είσαι...
-Μην το πεις. - ...ένα ATM.
Κοίτα χάλια.
Αυτό είναι κλασικό.
Μ' αρέσει.
Τι έπαθες εκεί;
Έπεσα.
Ποιος σε έραψε;
Αφού η Σάντα Μαρία απέχει
πέντε ώρες από το νοσοκομείο,
όταν δεν έχουμε άλλη επιλογή...
Ο χασάπης. Το πιστεύεις;
Αυτός κάνει τα ράμματα, γιατί ξέρει πολλά για την ανατομία.
Δεν ξέρω καν αν πλένει τα χέρια του.
Αφού σφάξει γουρούνια, ράβει κόσμο.
Ο χασάπης ράβει ανθρώπους;
Θα μπορούσε να έχει συμβεί.
Όλοι δικαιούνται να έχουν έναν γιατρό.
Λουσία;
-Ναι; -Με ακούς;
Έχω αργήσει.
Συγγνώμη που σε ενοχλώ με τα προβλήματα του χωριού μου.
Θα σου τηλεφωνήσω απόψε.
Εντάξει.
Αντίο.
Αυτήν πώς θα τη φέρεις να μείνει εδώ;
Μάου.
-Είναι ο κολλητός του. -Από το νοσοκομείο.
Αλάνι!
Κάνε μου μια χάρη.
Θα μου γράψεις τον αγώνα του Σαββάτου;
Δεν θα τον δεις εκεί;
Όχι, φίλε.
Για αγώνα φούτμπολ πρέπει να λέει.
Σίγουρα.
Ποιος έχει το μαραφέτι που πιάνει τηλεοπτικά κανάλια;
Η Σουσί.
Η Σουσί πιάνει όλα τα κανάλια.
Το πήρε από τις ΗΠΑ.
-Θα το βάλουμε στο εστιατόριο το Σάββατο. -Ναι.
-Πώς τα πας; -Άκου.
Έχεις δει τη Λουσία;
Γιατί;
Βασικά,
φέρεται παράξενα και...
Δεν ξέρω.
Μπορείς να την προσέχεις;
-Μάλιστα. -Ναι, μην ανησυχείς. Θα την προσέχω.
Μίλησα με την εταιρεία συσκευασίας κι έχουμε πρόβλημα.
Ηρεμήστε, όμως!
Το θετικό είναι ότι μπορούμε να το λύσουμε,
μόνο αν συνεργαστούμε.
Οπότε, ακούστε το σχέδιο.
Καλώς ήρθατε, κε Χερνάντες.
Καλώς ήρθατε.
Ευχαριστώ.
Ναι, αλλά η απογραφή λέει ότι η Σάντα Μαρία
έχει 110 κατοίκους.
Θα έχει γίνει τεχνικό λάθος.
Ποιον θα πιστέψετε;
Τα νούμερα ή κάποιον που γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει ακόμη εδώ;
Για να εκτελέσουμε το πρότζεκτ μας και να γίνει προτεραιότητα,
πρέπει να ζουν εδώ τουλάχιστον 210 άτομα.
Το ξέρω.
Λέτε να τα έκανα όλα αυτά, αν δεν ζούσαν εδώ 225 άτομα;
Πραγματικά, δεν ξέρω τι να σου πω.
Κοιτάξτε.
Πόσα άτομα πιστεύετε πως είναι εδώ;
Απλώς μαντέψτε.
Γύρω στα 100, ίσως 120.
Εντάξει, ελάτε μαζί μου, παρακαλώ.
Ελάτε.
Από δω.
Προσεκτικά.
-Εδώ; -Ναι, εδώ.
Ευχαριστώ.
Πάμε!
-Γρήγορα! -Πάμε.
Πάμε!
Τι συμβαίνει;
Αρχίζει η σαπουνόπερα.
Γρήγορα!
Ελάτε! Τακτοποιηθείτε!
-Συγγνώμη! -Γρήγορα!
Μοιράστε πίνακες και φασόλια.
Γρήγορα!
-Ο μεθυσμένος! -Μπίνγκο!
Συγγνώμη, συνεχίστε.
Κι εδώ πόσοι λέτε να είναι;
-Δεν ξέρω. Ίσως εκατό. -Ναι.
Σωστά;
Ορίστε.
Εντάξει.
Πολύ ωραία!
Βλέπω πως μου λες αλήθεια,
οπότε προχωράμε με το πρότζεκτ.
Έχετε συζητήσει για την προσωπική μου κατάθεση;
Το συζητήσαμε και θα είναι έτοιμη μες στη βδομάδα.
Σίγουρα.
-Τέλεια. -Θα σας πάω στη βάρκα.
Πού είναι το εστιατόριο;
Το εστιατόριο; Γιατί;
Ξέχασα το καπέλο μου.
Μην ανησυχείτε, θα πάω να σας το φέρω.
Δεν πειράζει, θα το πάρω εγώ. Πού είναι;
-Ευθεία προς τα κει. -Προς τα κει;
-Ναι. Πηγαίνετε. -Ευχαριστώ.
-Θα περιμένω εδώ. -Εντάξει.
Όλοι στο εστιατόριο!
Γιατρέ!
Μαργαρίτα.
Πού είναι όλοι;
Είναι περασμένες οκτώ.
Έχει σαπουνόπερα απόψε.
Αυτό είναι το καπέλο μου.
Όμως ακούστηκε σαν...
Ή ήταν περισσότερο σαν...
Ήταν κάτι σαν...
Πώς;
Αν το ήξερα, θα είχα δώσει σημασία.
Λοιπόν;
Απέρριψαν πάλι το δάνειο.
Ναι, ένα ATM είσαι.
Ωραίος παίκτης!
Πολύ καλός.
-Ναι! -Ναι.
-Ναι.
-Ναι! -Ναι.
Δέκα με την πρώτη.
Τι υπέροχο παιχνίδι.
Απίστευτο.
Πάω τουαλέτα.
-Και οι δύο; -Πηγαίνουν εκεί.
Δεν αντέχω άλλο. Είναι χειρότερο από το να ακούς ροκ.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Αφού είναι ακαταλαβίστικο.
Άθλημα το λένε αυτό;
Μόνο ένας ηλίθιος θα έτρεχε...
Μίλα πιο σιγά.
-Τσούι. -Ναι.
-Βάλε ποδόσφαιρο. -Μαργαρίτα, άλλαξε κανάλι.
Γρήγορα.
Αυτός ο αγώνας...
-Ναι. -Ναι.
Όχι.
Ναι!
Ναι.
Γκολ!
Αρκετά.
Έρχεται. Άλλαξέ το, Μαργαρίτα.
Μπήκε γκολ;
Τι έχασα;
Ο παίκτης κλώτσησε.
Κλώτσησε και...
Πήραμε πόντο.
Εκπληκτικό.
Υπέροχο.
Ο άλλος παίκτης έτρεξε.
Έτρεξε και... Κι άλλος πόντος.
Ήταν εκπληκτικό.
Ωραίο.
Μπενχαμίν.
Είσαι πολύ μεθυσμένος.
Ναι, πολύ μεθυσμένος.
Κόκορας!
Δεν το πιστεύω.
Κάθε φορά
που έρχομαι εδώ, βρίσκω λεφτά.
Είσαι πολύ τυχερός.
-Μακάρι να είχα τέτοια τύχη. -Μπενχαμίν.
Σκάσε επιτέλους.
Όχι.
Είμαστε πολύ καλά εδώ.
Θαυμάσια μέρα.
Στην υγειά μας! Όχι, στην υγειά της Σάντα Μαρία!
Στην υγειά της!
Στο Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Το ψάρι τσίμπησε το δόλωμα.
Ακούσατε τι είπε;
"Είμαστε πολύ καλά εδώ". Έτσι είπε.
Του αρέσουν τα λεφτά.
Λειτουργεί.
Όχι.
Αν του πούμε να υπογράψει τώρα,
θα κάνει πίσω.
Αυτό είναι το πιο δύσκολο.
Το ψάρι να τσιμπήσει το δόλωμα, είναι εύκολο.
Αλλά να το πείσεις
ότι θα είναι καλύτερα από το νερό, είναι δύσκολο.
Αν όμως πειστεί το ψάρι,
θα πηδήξει από μόνο του στη βάρκα.
Από μόνο του.
Και τώρα τι κάνουμε;
Λέντσο.
Τι θα κάνεις τις επόμενες δύο ώρες;
Να σε κεράσουμε ένα ποτό;
-Στην υγειά του δρα Σάλας. -Στην υγειά μας.
Καλώς ήρθατε.
-Γεια, Μαργαρίτα. -Γεια σας.
Γεια, Τζορτζ.
Μπορώ να έχω μια μπίρα;
Ναι, φυσικά.
Ποιος είναι αυτός;
Ένας γιατρός.
Κάνει αίτηση για μόνιμος γιατρός εδώ.
Άκουσα ότι θα υπογράψει για πέντε χρόνια.
Είναι σπουδαίος.
Μαργαρίτα... Χαίρομαι που σε βλέπω, Ματέο.
Άλλη μια γύρα.
Ξέχασα να σου πω. Έχεις ρεπό αύριο. Εντάξει;
Θα σε καλύψει ο δρ Σάλας.
Ευχαριστώ.
Πάμε για ψάρεμα τότε;
-Αύριο; -Ναι.
Εντάξει.
Δεκαπέντε, δεκαέξι...
Έρχεται.
Όλοι θα περάσετε, μη φοβάστε. Επόμενος;
Εντάξει.
Τι τρέχει;
Είσαι έτοιμος;
Να πάρει, το ξέχασα. Συγγνώμη.
Είμαι απασχολημένος με τον δρα Σάλας. Εργάζεται σπίτι μου.
Κοίτα πόσος κόσμος.
Εντάξει.
-Άλλη φορά τότε. -Ναι.
Δύσκολα θα τσιμπούσε όμως τώρα.
Ενίοτε, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Η μοίρα της Σάντα Μαρία ήταν στα χέρια μας και είχαμε κάνει πολύ δρόμο.
Δεσποινίς, καλώ γιατί απορρίπτετε συνεχώς μια αίτηση δανείου
που θεωρώ ότι δεν θα έπρεπε.
Έχω την αίτηση μπροστά μου, Μπενχαμίν.
Είναι στη Σάντα Μαρία. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις.
Μάλιστα, δεσποινίς.
Δουλεύω για εσάς 18 χρόνια.
Τα επιδόματα εξαργυρώνεις.
Εύκολο είναι. Μόνο αυτό θέλουμε από σένα.
Όμως, θα ήθελα...
Δεν θέλω να υποτιμήσω αυτά τα χρόνια,
αλλά μην ξεχνάς, μπορούμε να σε αντικαταστήσουμε...
-Μην το πεις. - ...μ' ένα ATM.
Το είπε.
Τι είναι αυτό;
Το δάνειό μας.
Έδωσαν έγκριση;
Όχι.
Εγώ την έδωσα.
Τι; Πώς;
Πρέπει να εξοικονομήσουμε πολλά για να το ξεχρεώσουμε,
αλλά θα τα καταφέρουμε.
Χερμάν.
Τι είναι αυτό;
Το βιογραφικό μου.
Για να δουλέψω στο συσκευαστήριο.
Σ' ευχαριστούμε, φίλε.
Ευχαριστούμε.
Ευχαριστούμε πολύ.
Χαίρομαι που όλα πάνε καλά.
Γύρνα πίσω.
Μου λείπεις, Χερμάν.
Άκου. Είσαι ακόμα θυμωμένος μαζί μου;
-Εμπρός; -Μαρία.
Τι φοράς;
Το φόρεμα που μου πήρες στα γενέθλιά μου.
Και από μέσα;
Τι;
Τι φοράς μέσα από αυτό;
-Πώς πήγε; -Κοίτα.
Ο Ματέο πήρε τη Λουσία, αλλά δεν ήταν εκεί.
Ακριβώς.
Οπότε της άφησε ένα μεγάλο μήνυμα.
Ναι.
Μετά άρχισε να μιλάει για πόδια.
Και τη μηχανή του.
Εκεί μπερδευτήκαμε λίγο.
Μετά έλεγε κάτι για λάδια.
-Μπες στο ψητό. -Περίμενε.
Ήταν στο σπίτι του κολλητού του του Μάου.
Του Μάου.
-Ο κολλητός του. -Ο φίλος του.
Προφανώς, και δικός της.
Αυτό εννοείται.
Με λίγα λόγια.
Τον απατάει εδώ και τρία χρόνια.
Με τον κολλητό του!
Μάου. Τρία χρόνια.
Τρία χρόνια!
Οπότε, χώρισαν.
-Χώρισαν; -Χώρισαν.
Χώρισαν.
Ορίστε.
Δεν έχει λόγο να μείνει εκεί.
-Μπορεί να μείνει εδώ μαζί μας. -Έτσι πιστεύουμε.
Σωστά.
Στην υγειά μας, λοιπόν!
Στην υγειά μας!
-Μόνο εσείς; -Όχι, έλα.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
-Στην υγειά μας! -Στην υγειά μας.
Ματέο.
Δύσκολη μέρα;
Χώρισα με τη Λουσία.
Τι έγινε;
Τόσο καιρό...
Με τον κολλητό μου.
Πώς δεν κατάλαβα ότι με απατούσαν;
Σίγουρα θα το ήξεραν οι άλλοι φίλοι μου. Ψέμα παντού.
Το φαντάζεσαι;
Σίγουρα γελούσαν εις βάρος μου τόσο καιρό.
Πάω για ύπνο.
Εντάξει, να προσέχεις.
Σιμόν.
Σιμόν!
Σιμόν.
Ποιος είναι;
Ένα πνεύμα.
Εντάξει.
Ο Χερμάν είμαι, ηλίθιε.
Το φαντάστηκα.
Θα υπογράψει.
Χερμάν.
Καληνύχτα.
Καληνύχτα, Βέρα.
Θα αργήσεις;
Όχι, δεν θα αργήσω.
Γιατί δεν πας τις θεωρίες συνωμοσίας στο δικό σου κρεβάτι;
Σιμόν.
Έχεις σκεφτεί τι θα γίνει μόλις υπογράψει;
Αναρωτήθηκες τι θα γίνει όταν καταλάβει τι είμαστε;
Ότι όλα ήταν ψέματα;
Ότι του λέμε ψέματα έναν μήνα.
Έναν μήνα!
Είναι μικρά ψέματα.
Τα ψέματα, όμως,
είτε μικρά είτε μεγάλα,
καταστρέφουν τα πάντα.
Έχουμε δύο επιλογές.
Ή πετάμε το ψάρι πίσω στο νερό και ξεχνάμε την αποπλάνηση
ή για τα επόμενα πέντε χρόνια, για 24 ώρες τη μέρα,
παραμένουμε το χωριό που νομίζει ο δρ Ματέο πως είμαστε.
Όχι!
Δεν ακούω ροκ για πέντε χρόνια.
Τι;
Ακούστε εσείς αυτήν τη βαβούρα κάθε μέρα.
Χαίρε, κεχαριτωμένη Μαρία.
Ο Κύριος μετά σου.
Με συγχωρείτε.
Δεν ήθελα να διακόψω. Δεν ήξερα...
Δεν πειράζει, Ματέο.
Βασικά,
ήθελα απλώς...
να σας πω ότι,
αν και δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ,
τον τελευταίο μήνα,
ανακάλυψα κάτι στη Σάντα Μαρία,
κάτι εξαιρετικά αληθινό.
Εσείς είστε αληθινοί.
Και δεν το βρίσκεις παντού αυτό.
Δεν χρειάζεται να σας ρωτούν πώς είστε.
Φαίνεται,
κοιτάζοντας τα μάτια σας
και τα ειλικρινή χαμόγελα.
Είναι καθαρά.
Είναι αληθινά.
Αυτά, λοιπόν.
Ήθελα να σας πω ότι θα ήθελα...
Θέλω
να είμαι γιατρός σας.
Ευχαριστούμε πολύ, Ματέο.
Όμως...
Το θέμα είναι πως ήδη
δεσμευτήκαμε σε άλλον γιατρό.
Γιατί το έκανε αυτό;
Νοιάζεται γι' αυτόν.
Λυπάμαι πολύ.
-Πραγματικά, λυπάμαι πολύ. -Όχι.
Καταλαβαίνω.
Δεν θα σας ενοχλήσω άλλο.
Ήρθα να πω αντίο.
Θα ήθελα να σε γνωρίσω καλύτερα.
Ο Χερμάν μού είπε
πώς ένιωθες.
Πώς νιώθεις
για μένα.
Και πώς νιώθω;
Είπε ότι ενδιαφερόσουν για μένα.
Ο Χερμάν.
Ματέο,
σου είπαν ψέματα.
Όλοι μας.
Ό,τι έζησες εδώ δεν ήταν αληθινό κι έντιμο.
Πού είναι η σύμβαση του γιατρού;
Η σύμβαση;
-Τη στείλαμε σε μέιλ. -Τίποτα δεν στείλατε.
-Σίγουρα θα έχετε αντίγραφο. -Ναι, ορίστε το...
Κάποιος σε ψάχνει.
Τι είναι το τάτσνταουν στο φούτμπολ;
-Βασικά... -Δεν έχεις την παραμικρή ιδέα.
Μου έλεγες ψέματα τόσο καιρό.
-Όχι, Ματέο. -Πώς πέθανε ο αδερφός του;
Στη γέννα.
Στη γέννα;
Όχι;
Γιατί, Χερμάν;
Γιατί δεν λέει κανείς την αλήθεια;
Ποια αλήθεια, Ματέο;
Άκου.
Στάσου, Ματέο!
Περίμενε, Ματέο!
Ματέο!
Άκουσέ με, Ματέο.
Για πολύ καιρό, είμαστε σαν ζωντανοί νεκροί.
Είναι λες και κάποιος
στράγγιξε την ουσία μας.
Η απόλαυσή μου είναι να παίρνω μια επιταγή που δεν είναι καν στο όνομά μου.
Πέρα από χρήμα, φέρνει και κάτι άλλο η επιταγή. Ντροπή.
Χωριά σαν κι αυτό
είναι ξεχασμένα, ξεγραμμένα. Παίρνουν τα ψάρια μας,
παίρνουν τις σοδειές μας, τον κόπο μας.
Η μόνη αλήθεια είναι
ότι χωρίς γιατρό τελειώσαμε.
Ότι δεν ήξερα πώς να φέρω κάποιον
για να βελτιώσει τη ζωή 120 ατόμων.
Εκατόν είκοσι είπε;
Διακοσίων είκοσι.
Λυπάμαι που δεν σου είπα την αλήθεια,
μα ήθελα να σώσω τη Σάντα Μαρία.
Δεν θέλουμε γιατρό.
Εσένα θέλουμε, Ματέο Σουάρες.
-Όλα καλά, γιατρέ; -Ναι, μια χαρά.
Πού πάτε;
Εγώ θα μείνω εδώ.
Χάλασε η μηχανή μου.
Αυτά έχει η ζωή.
Κάθε μέρα, φεύγω από δω
και δεν σταμάτησα ποτέ να χαζέψω το ηλιοβασίλεμα.
Δείτε τι ωραίο που είναι.
Χωρίς αμφιβολία,
όταν η ζωή μάς σταματά,
τότε μόνο βλέπουμε την ομορφιά των πραγμάτων.
Θεωρούμε την ομορφιά δεδομένη.
Μέχρι να καταλάβουμε πως ο ήλιος περνά κι από τις χαραμάδες.
Σωστά, γιατρέ;
Τι έγινε;
Θα μάθεις να παίζεις φούτμπολ;
Όχι.
Σύμφωνοι.
Είμαι γιατρός σας.
Βάλτε του να πιει!
Ο γιατρός!
Να ζήσει ο γιατρός!
ΣΥΣΚΕΥΑΣΤΗΡΙΟ ΨΑΡΙΩΝ ΤΗΣ ΣΑΝΤΑ ΜΑΡΙΑ
Πρώτα πληρώσαμε το τραπεζικό δάνειο,
για να ξεμπλέξουμε τον Μπενχαμίν.
Τελικά, το συσκευαστήριο άλλαξε τη ζωή μας.
Έχουμε ό,τι αξίζουμε.
Και να σας πω κάτι; Υπάρχουν αρκετά για όλους.
Όταν πιστέψαμε πως χάθηκαν όλα
κι ότι ο παράδεισός μας θα εξαφανιζόταν,
το λύσαμε όπως κάνουμε στη Σάντα Μαρία.
Σαν ομάδα, διάολε.
Ενωμένα 120 άτομα αξίζουν πιο πολύ από ένα εκατομμύριο που διαφωνούν.
Δεν ξαναπαίξαμε φούτμπολ.
Χάρη στην Άνα, το σχολείο άνοιξε πάλι. Τα παιδιά θέλουν να γίνουν γιατροί,
μηχανικοί κι αστροναύτες.
Η ζωή στον παράδεισο είχε και πάλι νόημα.
Τα ψάρια έφεραν χρήμα κι επέστρεψαν οικογένειες.
-Δεν άλλαξες καθόλου. -Ούτε κι εσύ.
Ο αδερφός μου ο Πάμπλο.
-Γεια σου. -Η Μαρία.
Γεια σου, Μαρία.
Η οικογένεια είναι ξανά μαζί.
Στο τέλος της δουλειάς, όταν πονάνε μέχρι και τα βλέφαρα,
δεν περιγράφεται η χαρά που νιώθεις
όταν επιστρέφεις σπίτι.
Αν και, εγώ τουλάχιστον,
έχω ακόμα ενέργεια και για άλλα πράγματα.
Δεν θα πλουτίσουμε,
αλλά ορκίζομαι με όλη μου την καρδιά
ότι είμαστε ευτυχισμένοι και καλορίζικοι.
Ψάρια, λεφτά,
αγάπη, οικογένεια, φίλοι.
Κι αυτές τις νύχτες τις φωτίζουν τα άστρα του παραδείσου που γεννήθηκα.
Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΕΛΕΑΡ
Υποτιτλισμός: Παρασκευή Παντσίδου