Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BİR NETFLIX BELGESELİ
Otostopçu baltalı kahraman Kai'ı duymuş muydunuz?
Duymadıysanız duyacaksınız. Şu an internetin en popüler videosu.
- Ne konuşalım? - Bugün olanları.
Bildiğiniz haberlerden değildi bu. Öyle başlamış olabilir
ama çok kısa sürede çok daha fazlasına evrildi.
Kai'ın o gün bir kahraman olduğu su götürmezdi.
Dünyanın dört bir yanından bu çocuğu istiyorlardı.
Her istediğine sahip olabilirdi. Para kazanabilirdi, ünlü olabilirdi.
Ama dünyaya tanıttığım bu adam olağanüstü, kahraman, güzel bir insanken
üç ay gibi kısa bir sürede
yetkililerin cinayetten aradığı bir adama dönüştü.
Yani çok saçma sapan bir hikâye.
Şu an arıyor.
- Kim? - Kai.
- Alo. - Ön ödemeli bir çağrınız var.
Sizden ücret alınmayacak.
Bu çağrı, New Jersey Eyalet Hapishanesi'ndeki bir mahkûmdandır.
Bu çağrı dinlenip kaydedilecektir.
Öğlen saat ikiyi biraz geçe haber merkezinde
sıradaki hikâyeyi ilk duyduğumuzda bize çok tuhaf geldi.
KMPH haber spikeri Jessob Reisbeck'in göstereceği gibi daha da tuhaflaştı.
Günlerden 1 Şubat 2013'tü.
O gün haberler için röportaj yapmam istenmişti.
Derken polis radyosundan anons geçti. "Araç kazası var, bayağı kötü görünüyor.
Bir arabayla kamyonet arasında sıkışmış biri var.
Sürücü delice şeyler bağırıyor: 'Ben İsa'yım. Tüm siyahlar ölmeli.'"
Irkçı, korkunç şeyler.
Fresno'da McKinley ile Marks'ın köşesinde tuhaf bir sahne var.
Aslında spor spikeri ve muhabiriydim
ama her nedense yeterince haber muhabirimiz yoktu.
Bu benim resmî olarak haber muhabirliği yapacağım ilk gündü
ama birdenbire bambaşka bir şeye dönüştü.
Bir adam aracını bir PG&E çalışanının üzerine sürüp
onu kamyonetine mıhladı. Sırf siyahi diye.
Etraftaki masum insanlar yardıma koştu.
Bilerek yapmış olmalı. Adamı öldürmeye çalıştı.
Annem iyi mi diye bakmak için şoföre koştu çünkü kaza olduğunu sandık.
Adam İsa olduğunu, hepimizi kurtaracağını ama bütün bu…
O kötü kelimeyi kullanarak siyahileri dünyadan yollamalıyız, dedi.
Şoförün iki metrelik, 140 kiloluk dev gibi bir adam olduğu anlaşıldı.
Yardıma koşan bir kadının üstüne atılıp
kadını kavrayıp canını yakmaya başlamış. Kadını boğuyormuş.
Kadının dediğine göre bir otostopçuya, evsiz birine benzeyen yolcu
gelip şoföre saldırmış ve onu kurtarmış.
Kadınla röportaj yaparken
iki şeritlik bu köy yolunun karşısına bakıp
yolun karşısından aşağıya yürüyen
uzun saçlı, bandanalı, koca bir sırt çantalı adam gördüm.
Kalıba sokmayayım ama evsiz bir otostopçuya benziyordu.
- Konuşmamızın sakıncası var mı? - Ne hakkında?
Bugün olanları.
Doğruca Dogtown'dan çıkıp geldim.
Kaykay kayıp sörf yaptım.
İlk isteği, röportajı izleyenlere sevgi dolu bir mesaj iletmekti.
Bu güçlü bir şey, insan ürperiyor.
Az önce delice bir şey yaşamıştı. Çoğu insanın başına gelse travma yaşar.
Dönüp kameraya baktı ve…
Şunu söyleyeyim, ne yapmış olursanız olun saygıyı hak ediyorsunuz.
Hata yapsanız da sevilebilirsiniz.
Tipiniz, becerileriniz, yaşınız, cüsseniz falan fark etmez. Değerlisiniz.
Kimse bunu elinizden alamaz. Şimdi…
O an ne yapması gerektiğine dair çok farklı bir bakış açısına sahipti.
Bir baktım adam sıkışmış. Benimki indi. İki kadın yardıma koştu.
Adam birini yakaladı. O cüssede bir adam bir kadının boynunu şıp diye kırar.
Ben de baltayla arkasına geçtim.
Güm! Güm! Güm!
Evet.
Otostopçunun tekinin elinde baltayla gelip günü kurtaracağını kim bekler ki?
Aklım başından gitti, tamamen gitti.
Baktığınızda kaba saba biri gibiydi
ama sonra ne kadar büyük bir hazine olduğu anlaşıldı.
Kadın tehlikedeydi.
Adam daha yeni birini öldürmüş olabilirdi.
Yaptığımı yapmasam başkalarını da öldürürdü.
Baltası olmasını garipsediniz mi?
Pek sayılmaz. Yani ben…
Sonuçta gezgin bir evsiz olduğundan baltasının olması iyidir diye düşündüm.
Tehlikede bir kadın gördü. "Yardım edeyim."
Ancak baltayı birinin kafasına geçirmeye tereddüt etmemesi
belki de evet, biraz şoke edici.
- Arabasına nasıl bindin? - Otostop çekerek. İyi ki de ben çekmişim.
"Otostop çekersen böyle olur" derler.
- Neyse ki buradaymışım. - İsmini öğrenebilir miyim?
- Adım Kai. - Nasıl yazılıyor?
- Doğruca Dogtown'dan. K-A-I. - Soyadın var mı?
Yok dostum, hiçbir şeyim yok.
İşler çığırından çıksa da iyi haber,
nasıl olduysa alınan yaraların hiçbiri hayati tehlike yaratmadı
ve aracı süren adam aynen olması gerektiği gibi gözaltında.
Ben Jessob Reisbeck, Batı Fresno'dan bildirdim.
Ben röportajı bitirdikten sonra başka kanallar Kai'a yanaştı.
"Konuşabilir miyiz?" dediler tabii.
Bu genç acayip karizmatikti.
Herkesle konuşacaktı, herkes onu görsün isterdi.
Her nedense, "Hayır, başka kimseyle konuşmam" dedi ve gitti.
Öyle olunca bana dank etti.
"Vay be, elimizde çok özel bir şey var."
Çünkü artık onun röportajı sadece bizde vardı.
İstediğiniz hikâyeye bakın, bir hikâye anlatacaksanız
bir kötü adam gerekir, beklenmedik bir kahraman gerekir,
harika bir senaryo gerekir ve zor durumda biri gerekir
ve bunda hepsi vardı.
Evet, çok acayipti oğlum.
Vay be. Hayatımın en büyük dalgasında sörf yapmak gibiydi.
Elimize altın madeni geçmişti.
O gece, röportajın tamamını dünyanın görmesi gerektiğine karar verdim.
Altı dakikanın üstündeki hâlini
çünkü insanlar o ana kadar sadece haberlerde yayınladığım
bir buçuk dakikalık parçasını görmüştü.
O yüzden YouTube'a girip yükledim, sonra da yattım.
Ertesi sabah uyandığımda dünyam farklıydı.
Sırf o videoyu yüklemem hayatımda her şeyi değiştirmişti.
Kendi YouTube kanalım vardı. 20 kadar da takipçim vardı.
Eve gidince videoyu yükledim ve gece bir göz attım.
"Ne güzel, 20 kere izlenmiş. Güzel, fena değil, hoş" dedim.
Ertesi gün Jessob arayıp, "Terry, dostum!" dedi.
"Söyle Jessob, ne oldu?" dedim.
"Videonu gördün mü?" dedi.
"Evet, iyi gidiyordu. Galiba 20 30 kişi izlemişti" dedim.
Bana göre iyi rakamdı. "Dostum, şu an yarım milyonda" dedi.
O gün anladım ki
Baltalı Otostopçu Kai doğmuştu.
Şimdi şöyle, şuradan geçiyorduk…
ŞU KAHRAMANI İZLEYİN!
KAI BAŞKAN OLSUN!
Güm! Güm! Güm!
- Güm! - Güm!
Adamın elinde gerçekten balta var.
Bu adama takmış durumdayım.
Bu adam benim kahramanım yahu!
Baltalı Otostopçu Kai.
Aynen öyle.
Sayfayı her yenilediğimde başka biri videoyu paylaşmış olurdu
ve o da yüz binlerce görüntülenirdi.
Yamaçtan aşağı yuvarlanan bir kar topu gibiydi.
İnternet onu besliyordu.
Adım Kai
Düzinelerce autotune'u ve şarkısı yapılmıştı. Deliceydi.
Güm, güm, güm!
Hele ki caps'ler! Olacak şey değil. Adam ayaklı caps'ti.
Caps'i o yaratmış olabilir.
"Otostop çekersen böyle olur" derler İyi ki de ben çekmişim
Kadın tehlikedeydi
Ben de baltayla arkasına geçtim
Güm, güm, güm!
Evet, evet.
Tekrar direksiyona geçseydi
Burada daha bir sürü ceset olurdu
Adamın kafa gidikti dostum
Kadının boynunu şıp diye kırar
Kafasına indirmeye başladım
Güm, güm, güm!
Baltalı otostopçular.
Kaç defa pencerelerimi kapatıp baltasını bileyen bir evsizin
yanından hızla geçtiğimi söylesem az.
Stephen Colbert'ın skecini görünce,
ki o zamana kadar onu pek izlemezdim, anında şovun hayranı oldum.
İnsanlık tarihinde ilk defa şöyle deniyor:
"Çok şükür ki o evsiz otostopçunun baltası varmış."
Kai, reyting demekti. Yeni ve ilginç olduğundan reyting demekti.
Sevildi. Reyting de para demek.
Herkes ondan bir parça istiyordu, Kai trenine binme peşindeydi.
Adım Brad Mulcahy.
2013'te Jimmy Kimmel Live adlı program için
insanların ilgisini çeken şeyleri araştırırdım.
Hazır olun ya da olmayın, işte karşınızda Jimmy Kimmel!
Benim işim ilginç hikâyeler bulmak,
ilginç klipler bulup provaya getirmek ya da Jimmy'ye yollamak,
onun sevdiklerini arayıp bulmak.
Sonra o kişiye ulaşmaya çalışır ve 36 saat içinde yayına çıkarırım.
Komik şeyler yayınlarız.
Britney'yi rahat bırakın!
Kendine has insanları severiz.
Beklenmedik bir şeye verdikleri tepki has olanları.
Şu an aklıma gelen en iyi örnek Paul Vasquez, çifte gökkuşağı adamı.
Bu bey Yosemite Parkı'ndadır ve bir gün parkta gökkuşağı çekiyordur
ve o gökkuşağını çekerken ikinci bir gökkuşağı ortaya çıkar.
Vay canına! Tanrım! Aman Tanrım!
Aman Tanrım!
O sırada sadece on binlerce görüntülenmişti.
Onu programa çıkardığımızda 45 milyonu aştı.
O videoyu çektiğiniz sırada bir çeşit illegal madde yiyor veya çekiyor muydunuz?
Kesinlikle hayır. Tamamen ayıktım. O videoda.
Kai'ın videosunu ilk gördüğümde beni hemen içine aldı.
Bir yandan da tehlike altında iki insana gerçek anlamda yardım etmişti.
Harikaydı.
Provaya gittim ve yanılmıyorsam bana derhâl şöyle dediler:
"Bu beyi bulmaya çalışmanı isteriz."
Selam dostum! Aferin oğlum.
Kimmiş uslu çocuk?
Herkes ünlü olmak ister tabii ama o şeytan tüyü kimdi var?
Bir insandan gözünüzü ayıramamanıza neden olan o etkileyici şey nedir?
"Şimdi ne yapacak" dedirten şey nedir?
Çalıştığım en önemli programlardan biri Keeping Up with the Kardashians'dır.
The Kardashians'ın sezon prömiyerini kaçırmayın.
Bence Kai'ı çekici kılan şey
kahraman olan pek çok kişinin evsiz olmamasıdır.
Toplumun ayrı bir sınıfından gelen biriydi
ve yepyeni izleyicileri ekran başına çekip
insanları hiç görmedikleri yeni bir dünyayla tanıştırabilirdi.
Ayrıca komik bir yanı da vardı. Biraz sevimli, tatlı ve masumdu.
Bunu izleyen birinde ödünç verebileceği bir Mini Mal ve sörf giysisi varsa
Mavericks'de sörf yapmayı çok isterim.
Kai'da şeytan tüyü var. O yüzden onu bulmak istedim.
Ama evsiz birini nasıl bulursunuz ki?
Nereden başlamalı, değil mi?
Çok acayip bir şey!
İlk olarak Facebook'a girdim.
Kai'ın profili vardı, onu ekledim
ve onu bulmak istediğimi söyleyen bir mesaj attım.
Prodüksiyon şirketindenim, dedim.
İlk adım nedir?
Bilmem.
Ama sonra klibi yayınlayan Fresno'daki iştirakimizi aradım.
Jessob'la konuştum. "Bu adamla nasıl bağlantı kurarım?" dedim.
Jessob'ın karşılığı "Kuramazsın" oldu.
Jessob kapının bekçisiydi.
Dünyanın dört bir yanından bu çocuğu istiyorlardı.
Öyle bir hâl aldı ki e-postalarımı silerdim,
altı dakika sonra, altı dakikada 124 e-posta birikirdi.
İnsanlar Japonya'dan, Avustralya'dan,
Doğu Yakası, Batı Yakası'ndan, her türlü talk şovdan yazıyordu.
Onunla konuşup hikâyesini ilk anlatan olmak istiyorlardı.
Ama biliyordum ki e-postası sırf bende vardı.
Ben de ona bir e-posta yazdım ve ona dedim ki,
"Bak, seni zengin ve ünlü etmek isteyen onlarca insan var."
Ama bütün bunlardan önce ilk röportajı ben istiyordum.
Ona bu fırsatları dürüst ve adilce anlatmak istiyordum.
Konu: "Patlıyorsun."
"Selam, internette ve dünyada
hakkında yaşanan çılgınlık konusunda seninle röportaj yapmak istiyoruz.
İnsanlar seni duymak istiyor. Bunu onlara sunmayı çok isteriz.
Umarım her şey yolundadır. Kendine iyi bak."
Herkes ona ulaşmaya çalışıyordu. Âdeta bir insan avı vardı.
- ONU BULMALIYIZ! - KAI AVINA ÇIKALIM!
- YOK OLMADI YA?? - KAI'I ARAMAK İSTEYEN?
- EVLENELİM!! - #KAI'I ARIYORUM
- HER YERDE ONU ARIYORUM - #KAI'I HÂLÂ BULAMADIM
#KAI'A VERMEK İSTEDİĞİM SÖRF TAHTAM VAR. HERKESE YAYIN!
Bu iş iyiden iyiye büyümeye başladıkça onunla tekrar konuşmam artık şart oldu.
Hakkında daha çok şey öğrenip hikâyesini anlatmalıydım.
Sonunda benzincide birinin telefonundan beni aradı. Çok heyecanlandım.
"Neredesin, ne zaman gelip seninle konuşabiliriz?" dedim.
"Ben şu an Stockton'dayım" gibisinden bir şey söyledi.
Patronum bile, "Ne gerekiyorsa yap" diyordu.
"Çocuğa bir otel odası tut. Konuşabileceğimiz bir yerde olsun."
Röportaj yapmak için yola çıkınca heyecanlanırsınız.
Ama bu defa heyecan biraz fazlaydı
çünkü bu adam viral olmuştu ve herkes onu istiyordu.
Ama bir kişi dışında dünyadaki kimse ona ulaşamıyordu.
O da Jessob'dı.
Yol boyunca farklı insanlarla konuşup çeşitli röportajlar yaptım.
Hiç durmadı, onu istiyorlardı. Onunla ben konuşacağım, dedim.
Yerini sordular, söylemedim.
Otele doğru gidiyorduk,
köşeyi dönerken Jessob'a, "Şu Kai değil mi?" dedim.
Jessob, "İşte orada, dön. Hadi, gidip yakalayalım" dedi.
Evet, hadi bakalım. Üç…
Bakın burada kim var! Sonunda ona yetişebildik.
Dünya sansasyonu,
herkesin dostu ve büyük ölçüde dünya kahramanı
Kai burada. Kai, sana hemen şunu söyleyeyim…
Sen Batman gibisin ama yarasa sinyalin yok.
Batman'e işaret verirler ya.
Ayrıca herkese tepeden bakan şımarık bir zengin çocuk değilim.
Sanırım onu viral olan videoda izlemekle şahsen yanında olmanın
en büyük farkı biraz serseri mayın gibi olmasıydı.
Bana biraz deli enerjisi var gibi geldi.
Tuhaf bir enerjisi vardı, biraz sonra ne yapacağını kestiremiyordunuz.
- O kısmı biplersiniz, değil mi? Bip! - İlkini… Tamam.
Çok cana yakın bir hâli vardı, çok karizmatikti.
Onun kadar karizmatik biriyle tanışmamışımdır.
Bu gördüğünüz dostlarımdan biri.
Adı Joan Sewitt.
Cumartesi günü
buranın şu kolluk kuvvetlerinden birkaçı yanına gelmiş.
Stockton'dayız.
Silahla kadının üstüne yürümüşler.
Kadına silah çekmişler.
Bence bu çok saçma lan. Çok kaba bir güç gösterisi.
Phil Anselmo'nun bahsettiği türden de değil.
Yerel bir marketin arabasına tepeleme ürün doldurup çalardı.
Ama çıkıp ihtiyacı olanlara dağıtırdı.
İnsan şey oluyor, "Buna ne diyeceğimi bilemiyorum."
Peki neler hissettin? Viral bir sansasyon oldun.
Şu an herkesin kahramanısın Kai.
Ben virüs falan değilim. Şaka mı bu?
Ben bir sansasyonum ulan! Kai'ım ben.
Önce röportajı yaptık. Sırada ek görüntüler almak vardı.
"Seni nasıl çeksek güzel olur sence?"
"Şurada bir müzik dükkânı var. Gitarlardan biriyle
size bir şeyler çalayım" dedi. Olur, dedik.
Bu, benim yazdıklarımdan.
Bir şarkı çaldı ki çok iyiydi.
Senin kadar güzelini görmedim Kapı aralarında nefes nefese öpüştük
Gözlerin mücadeleyle ışıldıyor Alacakaranlığı getiren gurupsun
Yumuşak öpücükler, ıssız özlemler
Sen gidince
Yumuşak öpücükler, şık elbiseler
Geride bıraktığın
Performansı iyiydi, iyi söyledi.
Gitarı çok iyi çaldı.
Çalarken performans da sergiledi.
Bir noktada şarkı sözleri şey diyordu,
"Kapüşonunu aç".
Mükemmel bir zamanlamayla bandanasını attı.
Kapüşonumu aç, beni bir güzel öp
Hadi yaklaş biraz daha
Kapüşonumu aç, aç
Hadi yaklaş
Aşk yaparak keyfimizi bulalım
Performansı çok iyidir ve çok acayip yeteneklidir.
Vay be, bu adamın olağanüstü bir özelliğini daha bulduk.
Tehlike anında kahraman olmaya var. Ayrıca çok iyi bir müzisyen.
- Nereden tanıyorsun? - İnternetten.
Adamın birinin kafasına baltayı indirdi.
O an daha tam farkında değildi.
Hikâyesinin ne kadar büyüdüğünü kavrayamamıştı.
Görmeye başlamıştı
çünkü insanlar onu tanıyordu, resim ve imza istemeye başlamışlardı.
Buralara nasıl geldin?
Otostopla.
- Süper. - Öyle dostum.
- Umarım baltan hâlâ duruyordur. - Yok, benden aldılar.
Sana yenisini almalıyız.
Çekimleri bitirince dedim ki, "Bir şeyler yiyelim mi?" "Olur" dedi.
Elindeki seçenekleri sıralamaya başladım.
Doğu Yakası'ndan Batı Yakası'ndakilere, Jimmy Kimmel'a kadar.
Kardashian'ların yapımcısının ona kendi şovunu vermek istediğini söyledim.
"Kai, ünlü olduğunu söylemeye çalışıyor."
Kai'da jeton biraz düşmeye başladı.
"Vay be, ünlü müyüm? Nasıl yani?"
Kardashian'lardan büyük marka yoktur.
Arkamı dönüp rastgele seçtiğimin birinin yanına gidip
onu realite yıldızı olmaya ikna edebilirim.
Zengin ve ünlü olup istediği her şeyi yapabilirdi.
Eğer isteseydi.
Masada "Bizi Değerlendirin" kartlarından ve küçük bir kurşun kalem vardı.
Ben anlatırken kalemle oynuyordu.
"Kai beni dinliyor musun? Söylediklerime kulak asıyor musun?
İnanılmaz bir şey. Bir gecede milyoner olabilirsin."
Kalemle oynamaya devam etti.
"Ben aslında Bay Area'ya gidip ot içmek istiyorum" dedi.
Dünyadaki her şey bir yana, Bay Area'da ot içmek bir yana.
Kai ile böyle bir yol ayrımındaydık.
Birden kalemi alıp havaya attı, kalem döne döne düştü.
Bana bakıp şöyle dedi: "Bay Area'ya gidip ot içeceğim."
"Benimle dalga mı geçiyorsun şu an? Bir saniye.
Şunu mu diyorsun yani? Kalem döndü diye bizimle buluşmayacak mı?"
Kai yerinde olsan şöyle dersin: "Ne kaybederim ki?
Bu sayede hayatım bir şekilde değişmeli. Neden olmasın?"
"Hey, gidip ona de ki
ona ağzına kadar ot dolu bir limuzin yollarız."
"Bak dostum, karşı teklifleri var."
Kai kabul etti.
Alex ile haber aracımıza atlayıp
çektiğimiz hikâyeyle Fresno'nun yolunu tuttuk.
Dünyada Kai ile konuşabilen tek TV kanalı hâlen KMPH.
Ama Kai'a yeni maceralar için teklifler var.
Duysanız inanmazsınız.
Yüksek ihtimalle yakında onu bir yerlerde göreceksiniz.
Herkes Kai'a erişmeye çalışırken
Jessob şöyle dedi: "Bakın, Kai sizinle bir şey yapmaya var
ama The Kimmel Show da onu istiyor."
"Bu bizim için iyi bir şey olmalı. Bir şeyler yakalamışız.
Program çekmek istediğimiz adam Kimmel'a çıkacaksa
daha da popüler olacaktır, bu da bizim için iyi."
Onu trene veya uçağa bindiremezdik çünkü kimliği yoktu.
Birinin gidip fiziken bu adamı alması ve onunla 800 km yol yapması gerekiyordu.
Onu programa getirecektik.
Patronum dedi ki, "JR da seninle gelecek. Kuzey California'yı biliyor."
Bu Kai denen adamı hiç bilmiyordum.
Viral olan YouTube videosunu izledim
ve gördüm ki cana yakın bazı özellikleri var
ama öte yandan da ölümcül bir silahla birinin başını yardığı için haber olmuş.
İlginç olacak.
Çoğu realite şovu yapım şirketi
yeni bir büyük popüler kültür ikonunun ortaya çıkmasını bekler.
Paris Hilton ile Simple Life bittikten sonra yenisi gerekti
ve Kim Kardashian o boşluğu doldurdu.
Yani sürekli sıradaki büyük kişiyi arıyorlar.
Kai'ın Jessob'a söylediğine göre
otostop çekerek Santa Rosa'ya kadar gitmişti.
Biz de düştük yola. Deh!
Benden 400.000 tane daha var.
Bir de ayağa kalkmak için çabalayanlar var. Onlara yardım ediyoruz.
İlk izlenimim şu oldu: "Aman Tanrım, alkol kokuyor."
Bu adam alkolün etkisi altında.
İlk yaptığı şey, kendinden daha az şeyi varmış gibi duran birini gördü,
sırtındaki çantayı çıkardı
ve çantayı ona verdi.
"Vay be" diye düşündüm. "Tamam, bu bayağı iyi bir şey."
Kimmel şovunu yapacak. Onunki tek seferlik.
Bizim yapmamız gereken şeyse şuydu:
Hollywood'da başka birileri rezil tırnaklarını ona geçirmeden
"İşte kontratın, imzala" demek.
Kontratı hiyerogliflerle imzalamıştı.
Anlaşılmaz karakterlerle imza atması 10 dakika sürdü.
Başka nasıl anlatılır ki? Mağara çizimi gibiydi.
Şova çıkmayı o imzayla kabul etti.
Sanırım teorik olarak anlaşmamızı yapmıştık.
Görev tamamlanmıştı.
Şovun nasıl bir şey olacağından tam emin değildik
ama bence şirketteki insanlar
Kai'ın daha önce hiç görmediğimiz bir dünyaya
açılan kapı olabileceğini düşünüyordu.
Sokaklarda mutlu mesut yaşayan evsizler.
Delice bir şov olurdu, orası kesin!
Başrolde Kai olacaksa fıttırık bir şey olurdu.
Lisa'ya, "Hazırlıklı ol" demiştim.
"Hiç kolay olmayacak. Çok iyi biri, ayrıca delinin teki.
Güllük gülistanlık vakit geçirmeyeceksiniz.
Çok yorucudur, çok zordur. Hazırlıklı olun.
Gerekirse arayın, elimden ne gelirse…
Bir şey olursa ben onunla konuşurum."
Saat sekiz, Hollywood Bulvarı'ndaki Roosevelt Otel'in önünde dikiliyorum.
Lisa arabada Kai ile yanaştı. Lisa'yı ilk defa görüyordum.
Kai'ı da ilk defa görüyordum.
Lisa bana baktı ve dedi ki:
"Ona biraz göz kulak olur musun? Arabayı valeye vereceğim."
Vale de hemen sokağın köşesinde. "Sorun yok" dedim.
Kai arabadan indi. Hollywood Bulvarı'nda beraber duruyoruz.
İnsanlar onu hemen tanımaya başladı.
Arabayla geçenler, "Güm, güm, güm!" diye bağırıyordu.
Ben de duruyorum. Ona bakmıyorum, koca adam.
Lisa köşeden dönüp geldi.
Onu görebiliyordum, bana baktı ve durdu.
Kai pantolonunu indirmiş…
Julio Iglesias'ın yıldızına işiyor.
Tam da otelin önünde.
"Sana ona göz kulak olmanı söylemedim mi lan?" dedim.
Suratından şu okunuyordu: "26 saattir bu adamlayım,
beş dakika kalamadın mı?"
Bir zamanlar Marilyn Monroe'nun yaşadığı Roosevelt Otel'e girdik.
Eskiden Oscar'lar burada yapılırdı. Kai da geldi.
Odaya geçince minibarı görür görmez keyfi acayip yerine geldi.
Bunlar küçük boy şişeler değildi.
Koca alkol şişeleriydi.
Hemen bir Jack Daniels açtı ve lıkır lıkır içmeye başladı.
Öylece dikti.
Bardağa koymak falan ne arar? Deli gibi dikmekten bahsediyoruz.
Kontrolden çıkmıştı.
Pek çok ünlüyle vakit geçirdim
ve bazılarının deli hareketlerini gördüm ama böylesini hiç görmedim.
Bir sonraki adım bir şeyler yemekti.
Kaykayını aldı. Otelin lobisine indik.
Bu otelin lobisi çok şıktır.
Şık insanlar vardır. Hollywood Bulvarı'nda cumartesi.
Lobinin zemini Arnavut kaldırımı gibi.
Kaykayını alıp boydan boya sürerken şöyle yaptı…
Baştan sona. Dışarı çıktık.
Üç saniye sonra güvenlik gelip "O adam otele dönemez" dedi.
"Hiçbiriniz dönemezsiniz." Aklımda şu var: "Binanın önüne işediği bilmiyorlar."
Ciddiydiler. "Otelde kalamazsınız." Birden kendimizi kaldırımda bulduk.
Sonra birden önümüzde koşmaya başladı ve kocaman bir bıçak çekti
ve onu yere atıp saplamaya çalıştı.
Tamam, işte bu biraz korkutucu.
İlk başta Kai ilgimizi cezbetmişti,
onu bulmak gibi şeyler ve yaptığımız şey bize heyecan veriyordu.
Ama artık, "Doğru mu yapıyoruz?" demeye başlamıştık.
Yapım şirketimin peşinde olduğu şey
ezilmişlerin hakkını koruyan, umarsız, mutlu,
ev istemeyen bir otostopçuyduysa bu adam bize onu vermiyordu.
Kaykay kaydım ve bir şişe JD içtim diye beni otelden attılar.
Ne zaman oldu bu?
Bir de Şöhret Yolu'na işedim.
Bütün o tanıtımcılar da "Yapma! Dur!" diye bağırdı.
Şöyleydim…
Ne olmuş yani?
"Bu adamla realite şovu yapmak istemezsiniz" diye mesaj attım
ama sanırım onlar daha çok "Ne kadar kötü olabilir ki?" kafasındaydı.
"Getirin" dediler. "Biz konuşup kendimiz karar verelim."
Neden şöyle bir fikre kapıldım, bilmem:
"Ondan ben sorumluyum, bakıcısıyım ve onu The Kimmel Show'a çıkarmalıyım."
Oysa kendi sorumluluğu veya Brad'in sorumluluğu olmamalı mı?
Ama birden şöyle oldu,
çılgınca mı, aptalca mı bir fikirdi, bilmem.
Onu evime aldım.
Sadece ikimizdik.
Kibar davrandı.
Gitar çaldı.
Ama şimdi düşünüyorum da tehlikeli bir yanı da vardı sanki.
11 ŞUBAT 2013
VİRAL OLDUKTAN 10 GÜN SONRA
Pazartesi işim bitmişti. Brad onu alıp ne yaparsa yapsındı.
Kendi TV şovumuz, onunla bir şey yapıp yapmayacağımız aklımda yoktu.
The Kimmel Show'a çıkacağı için pek heyecanlı gözükmüyordu.
En azından heyecanlı olup olmadığını pek belli etmiyordu.
Lisa ile prodüksiyon ekibi Kai'ı stüdyoya götürür.
Arkadaki park alanında kocaman bir Jimmy Kimmel Live! afişi asılıdır.
Tel örgülere gerilmiştir. Arabadan inerler.
Kai'ın ilk işi gidip afişin üstüne işemek olur.
Tabii herkes "Ne bok yiyorsun? Ne yapıyorsun?" Güvenlik görevlisi gelir.
"Ne yapıyorsun? Böyle olmaz." Bir sürü bağırır. Elbette böyle olmaz Kai.
Hayır, böyle olmaz. Onu tutup, sarsıp durdururlar.
İçeri girer. Jimmy orada bekliyordur.
Fotoğraf çekilirler, diğer işleri yaparlar ve Jimmy, Kai'a bir zarf verir.
İçinde 500 dolar mı ne vardır.
Kai zarfı güvenlik görevlisine uzatıp "Afişe işediğim için üzgünüm" der.
Aklımdan şu geçmişti: "The Jimmy Kimmel Show'a asla çıkamaz."
Deli olduğunu, dengesiz olduğunu görecekler.
Ters bir şey yapacağını görüp bu fikri çöpe atacaklar.
Programa çıkması asla mümkün olmayacak.
Bekleme odasındayız,
programın başlamasına 90 dakika kalmış.
Polis çıkageldi.
Merhaba, fotoğraf çekmeyelim, tamam mı?
Çok teşekkürler. Tabii içeri girmek…
Tamam, herkes işine baksın. Sağ olun.
Polis içeri girince kimin için geldiklerini anladım.
Geldiler, onu aldılar ve götürdüler.
Ve ben hiç bu kadar sukutuhayale uğramamıştım.
Benim adım Jeff Stricker ve Şubat 2013'te
Fresno County Şerif Departmanı'nda cinayet komiseriydim.
PG&E çalışanı Rayshawn Neely'ye çarpan aracın sürücüsü Jett McBride gözaltındaydı
ve Kai, kilit şahidimizdi.
Bölge savcılığı Kai'ın nerede olduğunu bilmiyordu
ama bugünlerde sosyal medya nasıl, bilirsiniz.
Jimmy Kimmel tweet attı. "Baltalı Otostopçu Kai programa çıkacak."
Bu nedenle Fresno'dan yola çıkıp Los Angeles'da Kai'ı görmeye gittiler.
Polisin gelip onu almasına üzülmeyenler oldu.
Bazıları, "Eh, olacağı buydu" dedi. Ama ben demedim.
Başından beri yanılmıştım. "Onu geri getirmeliyiz" oldum.
Fresno County Bölge Savcılığı
Los Angeles County Şerif Departmanı'ndan yardım isteyerek
Kai'ı Jimmy Kimmel'ın stüdyosundan gözaltına almasını istedi.
Savcılık çıkarttığı tebligatta
bu duruma neden olan nefret cinayetine teşebbüs hakkında
ifadesine başvurulacağını ve kilit şahit olduğunu bildirdi.
Ecel terleri döktük. Özellikle de Brad döktü.
Kai'ın sosyal medyası patladı. Kaç tıklama aldığını bile söyleyemem.
Milyonlarcası vardı.
BU ADAM BÜTÜN BU İLGİYİ HAK EDİYOR
Programa yaklaşık 30 dakika kala polis onu nihayet geri getirdi.
Ama benim öncesinde, programa doğru yaptıklarım,
açtığım telefonlar, iknalar…
Kontrolümde olmayan tek şey insanların izledikleri. Yayınlananlar.
Bir tek o kısımda kontrol bende değil ama herkesin tek hatırladığı o.
Jessob en önde oturuyor. Ben bekleme odasında voltadayım.
Herkesten çok ikimiz biliyoruz ki
işler çok ters gidebilir.
Çok özel bir otostopçu almak üzereyim.
Hanımlar beyler, lütfen Kai'ı alkışlayın.
Kai, arabaya atlasana.
Kai! Üstüne değil, içine atla.
Araba seni çekmeyebilir. İşte oldu.
Gözünü yoldan ayırma yahu.
Ha s…!
Eh, hoş geldin Kai. Nasılsın?
- Harika. Sen nasılsın? - İyi gidiyor.
İşlerin iyi gideceğine pek güvenim yoktu.
Ama ben iyi gitmesini istiyordum.
Videoda senin için evsiz otostopçu diyorlar.
- "Evsiz" kelimesini sevmiyorsun. - Ev istemeyen.
Burası özgürlerin diyarı, cesurların vatanı.
- Evin olsun istemiyorsun, doğru mu? - Ne diyorsun? Ben evimdeyim.
Evet, anladım. Sen neredeysen evin orası. Felsefen bu.
Jimmy çok iyi idare etti çünkü Kai'ın…
Tam ondan beklenen tuhaf cevaplar verdi ve çok tuhaf şeyler söyledi
ama Jimmy ayak uydurdu.
Yaptığın şeyden ötürü sana kahraman diyen çok.
O deli adamın tepesine bindin, değil mi?
Onunla İsa diye yutturdukları adam arasında pek fark yok zaten.
Bilemiyorum ki, onunla tanışmadım.
Sakalı var mıydı?
Hayır. Şişko, zengin bir beyazdı.
Şimdi sen… Tabii milyonlarca insan yaptığın şeyi…
Şişko zenginlerle derdim yok.
Yok. Şişko, zengin beyazlarla.
Evet, yanında onlardan biri oturuyor.
Jimmy çok iyi idare ediyor. Bunu yaptığını yüzlerce defa gördüm.
Şey yaptı… Bu, Kai'ın komik olmaya çalışmasının bir örneği.
Jimmy nasıl keseceğini bilir.
Kendini küçük düşüren bir şey deyip sonraki konuya geçer.
Tanrım, çok iyi.
Biraz arabadan inelim mi?
Bunu hemen bir başkasına mı verirsin, bilmem
ama sana bir şey getirdik.
Al bakalım. Mini Mal sörf tahtası ve sörf giysisi.
Nasıl istersen öyle yap. Birine vermek istersen de ver.
Kaç kişinin benimle iletişime geçtiğini bilemezsiniz.
Ona sörf tahtası ve giysisi ve diğer istediklerini vermek için.
Sırf o lafıyla yüzlerce teklif aldı. Jimmy Kimmel ise verdi gitti.
İyi misin Kai?
Tamamdır. Otostopçu Kai millet.
Sağ ol Kai. Baltayla beni öldürmediğin için de sağ ol.
KEŞKE TANIŞABİLSEK
Bu akşam size çok iyi bir şov hazırladık.
Carl Reiner burada. Reklamlardan sonra Mindy Kaling olacak.
KAİ'A KAFAYI TAKTIM!
KAİ OLMAYI ÇOK İSTİYORUM!
O aşamada bütün dünya ayaklarının önüne serilmişti.
Ertesi gün onu film eleştirisi yapmaya davet ettik.
Tamamdır, film izleyelim.
Ertesi gün farklı bir yanını gördük.
Hiçbir şeye konsantre olma ihtimali yoktu.
Zero Dark Thirty.
Bu filmde bize vücutlarımızı alkalin tutmamız gerektiği anlatılıyor.
Bir de bize suyla florür içirildiği.
"Kai, filmi izlesene."
Bir yerden sonra, "Fragmanı izle bari" dedik.
İki dakika 32 saniye. Bitiremedi.
Evinizin yanına skolopamin içeren kimyasallar sıkıp,
hepinizi öldürüp evlerinizi almak için sizi zombiye dönüştürmeye kalksalar
bu şekilde başarılı olabilirler.
O gece sekiz dakikalığına onu güç bela odada tutabildik.
Realite programı yapması olacak iş değildi.
Usame bin Ladin bir şeyhti.
Asla yapamazdı. 15.45'te bir donutçıya gelip
yazdıkları sahte bir sahneyi mi oynayacaktı?
Hiç şansınız yok. Onu yapma ihtimali yok. Hiç şansınız yok.
Amma tuhaf şey. Asla yürümezdi.
Jimmy, programdan sonra onu istediği yere göndereceğine söz vermişti.
Kuzeye gitmek istedi, Jimmy sözünü tuttu.
ÇOK ATEŞLİSİN OĞLUM!
SEVİLECEK ADAMSIN
YERİM SENİ
Kimsenin onu dinlemediği bir dünyadayken birden bir yankı odasında buldu kendini.
Öyle ki her dediğine en az bin kişi, "Çok iyi fikir" diyordu.
El sarılması yapalım.
- El sarılması mı? - Evet.
Çok teşekkürler.
Saldığın bu nam kadınlarla kısmetini açtı mı?
- Çıktığın biri var mı? - Çıktığım biri mi?
Kadınlar sana farklı yaklaşıyor mu?
Evet, ben miyim diye anlamaya çalışan bir kız
bir dur işaretine çarptı.
Biraz utandı ama ona kocaman sarıldım, "Sen gerçekten de Kai'sın!" dedi.
Takip etmesi zor olmuyordu çünkü hayalini yaşıyordu.
Bayağı da ünlü olmuştu. Çeşitli sörf videolarında görülürdü.
Dalga yakalayalım.
İnsanlar sahneye çıkıp çalmasını istemeye başladı.
Hatta Justin Bieber'ınkiler arayıp onu sordu.
Justin Bieber'la bir kere sahneye çıksan kariyer yaparsın.
O ara insanlar onu görünce seviniyordu.
Kasabanıza gelip yerel kütüphanedeyim diye gönderi atsa,
bunu Facebook'ta görsen ve 17 ila 23 yaş aralığından olsan
"Gidip onu alayım" derdin.
Birini kurtardığını görmüşsün. TV'ye çıkmış.
Temkinli yaklaşmanı gerektirecek herhangi bir şey yok ki ortada.
Kai'ı internet sansasyonu yapan buydu.
Çok fena patladı.
- Yoksa çok fena patakladı mı? - Evet!
VİRAL OLDUKTAN ÜÇ HAFTA SONRA
Jett McBride ile Kai'ın kaza günü içinde olduğu araba bu.
Üstünde hâlâ kan var.
Birinin bundan sağ çıkmasına şaşırdım.
Kai'ın nereye gittiğini, ne yaptığını
gördüğü onca ilgiyi ve talk şovları pek takip etmiyordum.
Umurumda değildi. Tek derdim Jett McBride'ın ön duruşmasına gelmesiydi.
Kai, kilit tanığımızdı.
Rayshawn Neely'ye çarpıp yaraladıklarında arabadaydı.
O sırada ne konuştuklarını biliyordu. Tüm bilgiler ondaydı.
O açıdan daha iyi bir şahit olamaz.
Selam Tanya.
Merhaba tatlım, n'aber?
Duruşmada detaylar ortaya çıkmaya ve resim netleşmeye başladı.
Tanya Baker, Neely'yi kurtarmaya çalıştığı sırada
McBride'ın ona saldırdığını söyledi.
Beni kollarıyla kavradı ve sırtıma vurmaya başladı.
Sonra baltasıyla Kai devreye girmiş.
McBride'ın kafasına bir değil, iki değil, üç defa vurmuş.
Kai'ı artık tanıdığım için
bir yanım o gün neler yaşandığını merak ediyordu.
Gerçekten günü kurtarmış mıydı?
Kahramanlık yapmış mıydı, yapmamış mıydı?
Kai olarak bilinen adam bu defa balta olmadan kürsüye çıktı.
Önce birkaç izleyiciyi güldürmeyi ihmal etmedi.
Biraz durun. Yemini size okurken
kâtibi dinleyip karşılık verin. Sağ elinizi kaldırmanız yeter.
Kai'ya, Jett McBride ile ot sarıp sarmadıkları soruldu.
Kai sardığını söyledi. Jett'i sorguladığımda
marihuana içtikten sonra Ka'ın ikisinin de hayalet olduğunu söylediğini iddia etti.
Kai demiş ki, "Bahse varım şu kamyonetin içinden geçeriz
ama kimse bizi görmez bile."
Bu olayda tamamen temiz değil. Onu kahraman olarak gösteriyorlar.
Adamın Tanya'ya saldırmasına engel olması takdire şayan
fakat yaşananlarda onun da dahli var.
Daha sonra Kai kazadan hemen önce
McBride'ın 14 yaşında bir kıza tecavüz ettiğini anlattığını söyledi.
Şey dedi, "Hazreti İsa olduğumu anlamış bulunuyorum,
her şeyden yakayı sıyırırım. Bak şimdi."
Kafamı kaldırdım, inşaat işçilerinden oluşan koca bir ekip vardı karşımda.
Çoğu kenara çekildi. Biri aracın altında kaldı.
Kai'ın dediğine göre McBride yardıma gelenlere de saldırmış.
Kadını hâlâ bırakmıyordu, ben de tekrar vurdum.
Hâlâ saçını bırakmıyordu. Ben de s… dedim. Kafasına çok sağlam bir tane indirdim.
Kai ona vururken ilk başta baltanın kör tarafını kullanmış.
Üçüncü vuruşunda çevirip keskin tarafını kullanmış.
Birinin kafasına kör tarafıyla da olsa baltayla üç defa vurmak
şiddet içerir.
Fakat hâl ve tavrı nedeniyle
benim gözümde önemi kalmıyordu.
Ben sadece nazik Kai'ı görüyordum.
Bana orada kendini gösteren şiddete meyilli Kai…
Onu görmüyordum.
İlk röportajı yaparken,
"Daha önce hiç böyle bir şeye karışmış mıydın?" diye sormuştum.
Bir keresinde bir bostandaydım,
adamın biri ona ait olduğunu söylediği bir kadını dövmeye başladı.
Ben de yanına gidip kafasına vurmaya başladım.
Şu diş izlerini görüyor musunuz, çekin bunu.
Kafasına ve ağzına vurmaya başladım, bütün dişlerini döktüm.
Evet, bir kadını kurtarmış ama öte yandan izlerinin durmasıyla övünmesi biraz fazla.
Saldırmayı da kesmemiş, adamı dövmeye devam etmiş.
Sürücüye baltayla vurmasını sorduğumda da aynı şeyi yaptı.
"Evet, kafasını yardım. Evet, gurur duyuyorum, iyi geldi" dedi.
Âdeta rahatlamış gibiydi. Bu, korkutucu bir düşünce.
Artık ilgi üstünde, ne yapmayı planlıyorsun?
Çünkü böyle şeylerin raf ömrü vardır. İlgi yavaş yavaş azalır.
Bu belalı adamın raf ömrü yoktur.
Ben raflara sığmam. Zaman kısıtlarını aşarım.
İnsanların benimle ilgili tek ilgilendiği şey
bir sürü insanı öldürmeye kalkan birine baltayla vurmam değil,
aynı zamanda çok iyi müzik yapmam.
Punk yapıyorum, grind yapıyorum.
Çok ciddi metal yapıyorum. Altı ayrı enstrüman çalabiliyorum.
Greenhouse Records ve Universal gibi yerlerden albüm teklifi aldım.
Adım Gabriel Francisco.
Redcoats adındaki grubun baş solistiyim.
"Kai ile çalar mısın?" diye sordular.
"Bildiğimiz Kai mı? Baltalı adam mı?" diye düşündüm.
"Bu adam saçma sapan biri" diye düşündüm.
Sonra akustik gitar çaldığı videoyu gördüm.
KAI PARKTA GİTAR ÇALIYOR
"Fena değil" dedim.
Senin kadar güzelini görmedim Kapı aralarında nefes nefese öpüştük
Güzel bir sesi var, kamp ateşi etrafında akustik gitar çalan bir adam gibi.
Kai'ın kalabalığını istediğimiz için kabul ettik.
Kai'ı görmeye gelecekleri istedik.
Çok iyi çalıp onları kazanmak istedik. Bu işler böyle. Rock Band'deki gibi.
"20 hayran kazandınız. 50 hayranınız oldu."
Kai, Fresno'ya bir alev topu gibi daldı.
Ses kontrol için geldi.
Ben insan sarrafıyımdır. Bana ilk andan itibaren itici geldi.
Çalışanlarımla konuşması, etkileşimi ve onlara muamelesi yetti.
Bara gidip neredeyse emir verircesine bedava bira isterdi.
Sırf Kai olduğu için. Ama bizimkiler, "Burada öyle yapmayız" dedi.
Ama o çıkıp bira ısmarlatacak birilerini bulurdu.
Ses kontrol yaptığımız sırada o günden bahsetmeye başladı,
adamın kafasına baltayla vurduğu günden.
Kai kendince hava atıyordu.
"Adam beni arabasına aldı,
ona cigara teklif ettim ama hiç kaldıramadı oğlum
çünkü ona cigarayı uzattım
ama farkında değildi ki içinde başka şeyler vardı. Şeydi…"
Bazı saydıklarını ben bile bilmiyorum.
Ama Kai bana açık açık söyledi ki bu adama dolu bir cigara uzatmış.
Sonra bana dedi ki,
"Adam durduk yere tırlatmaya başladı çünkü kaldıramadı."
Bir de gülüyordu.
Ben dehşete düşmüştüm ama ortamda anlattığı herkes gülüyordu.
Kimse ne anlattığına bakmıyordu.
Bense durmuş "Aman Tanrım" diyordum.
"Kai çok büyük bir itirafta bulundu. Adama uyuşturucu vermiş."
Bu, yangını çıkarıp,
sonra yangını söndürüp kahraman ilan edilmek gibi.
Anladığım kadarıyla polis marihuanayı test etmiş
ve şoföre toksikoloji testi uygulanmış.
Ama düşündüğünüzde, ya testte çıkmayan bir şey vardıysa?
Sonra hayattan ve pozitif bir tavır sergilemekten bahsetmeye başladı.
"Önüne bakacaksın" gibi hippi şeyler.
Sonra birden, "Yaşlı herifin teki götünü sikmediği sürece" dedi.
"O zaman taviz vermeyip adamı haklayacaksın."
Çok tuhaftı.
Sonra sanki şalteri indirip eski hâline döndü.
"Her şey yolunda" dedi ve herkes bunu kabullendi.
Bir kere daha, "Az önce ne oldu?" dediğim durumlardan biri yaşandı.
İçeri döndüğümde sarsılmıştım.
"Bunu bilerek onunla çalmam gerekecek" dedim.
Davulcumuzun fotoğrafçı olan annesi "Kai'ın yanına geç, sizi çekeyim" dedi.
"Aman Tanrım" diye düşündüm.
"Bunlar ortaya çıkınca bu adamla görülmek istemiyorum."
Çünkü bence hepsi ortaya çıkacaktı. Çok büyük patlayacaktı.
Ama çıkmadı.
Kai'ın gösterisini bile izlemedim sanırım.
Davranışlarından dolayı o akşam biraz sarsılmıştım.
Kafanda kurşunlarla birden uyanırsan
Sizi öldürüyorumdur birer birer lan
Yaptıklarımdan pişman olmuyorumdur
Çalılarımızdan birine işediği için sahnesinden sonra onu kovdum.
"Mekânımıza gelip böyle saygısızlık edemezsin" dedim.
Gemileri yakıyordu.
Burası büyük şehir ama ufak kasaba hissi vardır.
Bu kasabada adın çıkarsa her yere yayılır. Ona son sözüm, "Siktir git buradan" oldu.
Kai'a baktığımda hangi kafada olduğunu anlamıyorum.
Kafası ne kadar sağlıklı, anlamıyorum.
Ancak bence bu kadar uzun süre umarsız ve kanunsuzca yaşayınca
her şey yanına kalır sanmaya başlamış.
İnsanlar ona çok fırsat sundu
ve sanırım, "Burası artık Kai'ın dünyası" kafasına geldi.
Yaptığı şeylerin yanına kalabileceğini soktular kafasına.
Belki de biraz geri tepti.
Artık Baltalı Otostopçu Kai'ın kim olduğunu biliyorsunuzdur.
YouTube'da her yerde var.
Şu an herkesin favori kahramanı ama ben onunla tanıştım.
- Menajeri misin? - Menajeri mi?
Yok, ne ben kimseye aitim ne de kimse bana.
Ne yapmış olursan ol, saygıyı hak edersin. Ne olursan ol, değerlisin. Herkes öyle.
Hatalar yapmış olsan da fark etmez, sevilmeye değersin.
Dört çeşit sevgi vardır.
Birine katlanmak vardır, birinden hoşlanmak,
sonra romantik anlamda sevmek vardır,
bir de biri uğruna başka birini öldürmeye razı olmak vardır.
Fedakâr aşk yani.
KAI UPGRADE EDİLDİ
The Kimmel Show tam olarak pik yaptığı noktaydı.
Viral ünü alıp yürüdü, kar topu gibi büyüdü, arttı.
Kai'ın önünde kapılar açıldı.
Harika şeyler oldu.
Jimmy Kimmel buradaysa, çünkü en iyisi oydu, sonrasında…
yavaşça düştü ve…
Hakkında bildikleri nedeniyle çoğu kişi onun gibi olmak isteyebiliyordu.
Çoğumuz üstümüzdeki sorumlulukları istemiyoruzdur belki.
Faturalar, arabalar, sigortalar, emlak vergisi.
Bu adam hayatı bu sorumluluklar olmadan yaşıyordu
ve iyi de gidiyordu.
Ama sonra gitmedi.
İnsanların kafasındaki
heyecanlı ve özgür deneyimden çok daha zavallı bir deneyim yaşadı.
10 Mayıs 2013 Cuma. Bu harikulade yolculuğun başlamasına vesile olan
olayın üstünden üç aydan biraz fazla geçmiş.
Birden New York City'de ortaya çıktı.
Rahatsız edici ve kaygı verici bir Facebook gönderisi paylaştı.
Anneler günü mesajı olduğundan bahsetmiş.
Anneler günü mesajı denince insanın aklına bu gelmez. Şöyle…
"İlk hatıralarım, beşikteyken 'ailemin' benim içi telaşlanması.
Ama bana sürekli içimde şeytan olduğu söylendi.
Günde 20 saat odama kapatılırdım.
Odanın köşesinde portatif kamp lazımlığı olurdu.
Sonra ağzıma biber ve sabun doldururlardı çünkü "siktirin" diye bağırırdım.
Benden bu kadar. Anneler gününüz kutlu olsun."
Tabii Stockton'daki asıl olaydan sonra
onunla ilk karşılaşmamız aklıma geldi.
O uzunca röportaja oturduğumuzda elbette başından geçen
çok kötü bazı şeyleri bizimle paylaşmıştı.
Tabii benim çalıştığım alan olan yerel haberlerde
bunları yayınlamak pek olmazdı.
Yolda 17 yaşıma basmıştım.
Adamın biri vardı, beni yere yatırdı.
Sonra bana birkaç defa vurup beni boğmaya başladı.
Beni ters çevirip pantolonumu indirdi ve bana tecavüz etmeye başladı.
Bunlar olurken, Kai yerde yatarken,
birden gökyüzüne baktığını söyledi.
Tam o anda üzerinden uçan bir karga görmüş.
Karga ona, "Kalk, mücadele et ve kaç" demiş.
O da öyle yapıp adamdan kurtulmuş.
O adamı bir daha gördü mü, adamın başı belaya girdi mi, bilmem.
Bunların çoğuna inanmak güç geliyor ama ben ona bunların yaşanmadığını
söyleyecek konumda değilim.
Bana yaşandığına inanmak düşüyor.
Biraz daha anlat.
Dostum, ta çocukluğuma kadar döneyim mi?
Dört yıl beni kafeste kilitli tuttular, hayvan muamelesi gördüm.
Dışarıya açılan kapıya kilit vurdular ki
rahatça oturup TV izlesinler, sikişsinler falan diye.
Artık röportaj uzmanı oluyorsunuz.
İnsanların söylediklerinin doğruluğunu ölçen bir sayacınız oluyor.
Söylediklerinin %100 gerçek olduğundan pek emin olamadım.
Ama söylediklerinin yarısı bile doğruysa çok ama çok korkunç bir çocukluk geçirmiş.
Benim adım Jeremy McGillivary Wolfe ve Kai'ın kuzeniyim.
Aslında kardeşim sayılır.
Onu Kimmel'da görünce çok şaşırdım. Adam acayip viral oldu.
Bütün bu yaşananlara şoke oldum.
Bugün bile hâlâ şoktayım işin aslı.
Beraber büyüdüğüm biri hiç olmayacak bir röportaj veriyordu.
Ama ben onu hiç Kai olarak bilmedim, bir kere bile. Onu Caleb olarak biliyorum.
Kai adını ilk olarak YouTube videosunda duydum.
Benim bir ailem yok.
Beraber büyüdüğün herkesin gözünde ben çoktan öldüm.
Her neyse işte.
Böyle söylediğinde kötü hissettim. Biz seni önemsiyoruz sonuçta.
O şekilde hissetmemelisin. Hep önemsedik.
Kavga ettik diye sevgimiz orada bitmezdi.
Caleb'ın annesiyle babası dört yaşındayken ayrıldı.
Küçükken çok sesi çıkardı.
Komikti ve hep hinlik peşindeydi.
Çok yaramazdı.
Ben bir çocuk gibi davranabilir, dışarı çıkıp oyunlar oynayabilirdim.
Caleb'a bu imtiyaz verilmezdi.
Evde tutulurdu.
Annesi onu uzun süreler odasında kilitli tutardı.
Bir kere beni de kilitlemeye kalkmıştı.
Yemekten kalkmıştık, yaz zamanıydı.
Pencere açıktı, dışarıda oynayan çocukların sesi hâlâ geliyordu.
Ama camda kara çarşaflar vardı.
Gece olmuş gibi pencereler tamamen örtülmüştü.
Zor bir hayatı olduğunu biliyorduk.
Bir defasında evi yakmaya kalktı.
Ondan kısa bir süre sonra annesi artık onunla baş edemeyeceğine karar verdi.
Bosco Homes'a verildiğinde 13 yaşındaydı.
Sorunlu gençleri verdikleri bir yerdi sanırım.
Gençliğinde başı belaya girip evi olmayanları oraya verirlerdi
ya da ailesi tarafından istenmeyenleri sanırım.
Hâlâ izliyorsanız gördüğünüzü beğeniyorsunuz demektir,
o yüzden bu çok güzel ve çok hoş.
Gözlerimin karanlık olduğunu fark etmişsinizdir.
Belki de tüm resim karanlık gibidir.
Madam Guyon'un "ruhun karanlık gecesi" dediği şey gibi.
En ufak şeyden tahrik olurdu.
Caleb, onunla mı gülüyorsunuz, ona mı gülüyorsunuz, anlamazdı.
Onu kışkırttığınızı veya dalga geçtiğinizi düşünürse çok öfkelenirdi.
Birden öfke nöbetine tutulur,
aniden de çıkardı.
Ben dört yaşındayken
Bir çakmağım vardı
Ailemin evini yakıp kül etmeye çalıştım…
Caleb'ın zihinsel bozukluğu olduğuna içtenlikle inanıyorum
çünkü aslında iyiymiş gibi görünür.
Baskı altında kaldığın bir durum yaşadığında
ya elmasa dönüşür ya da ezilip gidersiniz.
Bu gibi durumlarda Caleb ezilir.
Yani sonuçta
Hepimiz içten içe vahşiyiz
Bunu saklamanın âlemi yok
Adım Shirley. Caleb'ın annesiyim.
Onu Kai olarak da tanırsınız ama ben anlamından dolayı
asıl ismini tercih ediyorum. Cesur ve yürekli.
Onu hiç odasına kilitlemedim. Gerçek anlamda yapmadım.
Kısa aralıklarla onu kısıtlamaya çalıştım.
Odasından çok erken çıkmasına engel oldum
çünkü o özgür bir ruhtu.
Benden daha erken kalkar, ona zarar verecek şeyler yapardı.
Sorumlu bir anne olarak bunun olmasını engellemem gerekti.
Kısa süreliğine yaptım.
Onun iyiliği için ve ufaklığın güvende olması için işte.
Neler olduğunu anlayamıyorum.
Tıp çalışanları onda dikkat eksikliği ve hiperaktivite mi var acaba, dedi.
Ama aslen, en nihayetinde tam olarak belirli bir teşhis koyamadılar.
Daha çok, "Nasıl yardımcı olabiliriz? Nasıl yaparız, nasıl çözeriz?" dediler.
Sonuçta zaman…
Zaman çare oldu.
Güm! Güm!
- Güm! - Gerçekten sen misin?
- Benim. - Dostum, lütfen şöyle gel.
Hey, güm!
17 kere poz versem bana bir şişe alır mısınız?
- Video çekiyoruz, bira veririz. - Güm Adam!
- Güm! - Güm!
- Ha siktir!
Güm!
- Güm! - Bu adam bir kahraman lan!
Güm!
Bu kadar ünlendiğinin farkında değildim.
Gerçek, sahici insanlar ona ulaşmak istiyorlardı.
"Yürü be, arkandayız" demek istiyorlardı.
Bence işin o kısmı pek fena değildi.
İnsanları çok sever, çok dışa dönüktür.
Ama biraz endişeliydim çünkü herkese çok güvenirdi.
Herkese güvenmemek gerektiğini bilirim.
"Sen gerçek Kai mısın?
Gerçekten sen misin? Onlar cidden oldu mu?"
Şöyle, eğer sen biraz daha iri biri olsaydın
uzanıp "güm" yapardım. Şimdi gerçek gibi geldi mi?
Caleb hep kalbinin sesini dinleyen biri olmuştur.
Bu nedenle de herkese güvenir.
Bence bu sağlıklı bir davranış değildir
ve oğlum söz konusu olduğunda görüyorum ki bence onun için pek iyi olmadı.
Şu nedenle, bence onu oyuna getirdikleri bir duruma düşürdü.
Ne demek istediniz?
Bence yanlış insanlara güvendi.
13 MAYIS 2013 PAZARTESİ
New Jersey'de bir mahalle endişeyle uyandı.
Polis, iyi tanınan bir avukatın cinayetini soruşturuyor.
73 yaşındaki maktul, Clark'ta, Starline Yolu'ndaki evinde ölü bulundu.
Joseph Galfy son 15 yıldır bu adreste oturmaktaydı.
Galfy pazartesi günü işe gitmeyince dostları bir terslik olduğunu anladı.
911'i aradılar ve polis onu evinde dövülerek öldürülmüş buldu.
Benim adım Bob Ellenport, arka bahçe komşum Joe Galfy benim dostum.
Joe Galfy'nin sekreteri beni aradı.
Joe'nun mahkemeye çıkması gerekiyormuş ama gitmemiş.
Ona cep telefonundan da ulaşamamış.
Evde kimse var mı diye bakmamı istedi.
Ben de evine doğru yürüdüm
ve pazar günkü gazetenin
ve pazartesi günkünün hâlâ kapısında durduğunu gördüm.
Joseph Galfy'nin gazetesi hâlâ kapısındaydı.
Bu garipti çünkü Galfy düzeninden şaşmayan biriydi.
Her sabah gazetesini alan biriydi.
Hâlâ orada olması, polisin aranıp kontrol etmesini istemeye yeterliydi.
Evin kendisinde her şey yerli yerindeydi, herhangi bir hırsızlık belirtisi yoktu.
Ama oda oda ilerleyip ana yatak odasına geldiklerinde
Joe Galfy'nin cansız bedenine ulaştılar.
Galfy yerde yatıyormuş, üzerinde iç çamaşırı ve çorap varmış.
Kan gölünün içinde yatıyormuş.
Bir eve girdiğinizde, herhangi bir eve, boğuşma belirtileri ararsınız.
Yerinde olmayan şeyler var mı? Çekmeceler yağmalanmış mı?
Eşyalar devrilmiş mi? Ama bu evde onların hiçbiri yoktu.
Bu ev son derece şık ve düzenliydi. Zorla girme belirtisi yoktu.
Derken oturma odasında
bir sandalyenin yanındaki sehpada bir laptop,
bilgisayarın altından da Lawrence Kai'ın telefon numarası çıktı.
Google'layana kadar Kai'ın kim olduğunu bilmiyorduk.
Birden karşımıza bir video çıktı.
Bu videoda bir baltası vardı
ve ne yaptığını çok iyi tarif ediyordu
ve sanırım şöyle diyordu: "Bam, bam, bam!"
İnsan durup bir düşünüyor.
Böyle bir şeyden o sorumlu olabilir mi?
Bay Galfy'nin bulunduğu ana yatak odasını aradığımız sırada
komiserlerden biri bana bir tren bileti gösterdi.
Bilet bir gün öncesine aitti.
Pazar. Anneler Günü'ydü. Sabah 09.38'da alınmıştı.
Kamera kaydı var mı diye istasyona adam yolladık.
Merhum Bay Galfy'yi görüp göremeyeceğimize baktık.
Çoğu zaman kayıtlar hemen elimize ulaşmaz
ama bu defa ulaştı.
Kayıtta Bay Galfy açık ve net görülüyordu. Bilet aldığı da açıkça görülüyordu.
Bileti aldıktan sonra dönüp kamerada görünmeyen birine verdi.
Başka bir erkek olduğu belliydi. Saçları uzunca, hafif kıvırcık.
Sırtında da çanta. Trenin gelmesini bekliyorlardı.
Sonuç olarak elimizde bir internet fenomeni hakkında bilgi vardı.
Baltalı Otostopçu Kai.
Sanırım California'da ona bu ismi vermişler.
New Jersey Transit'in kamera kaydını izliyoruz.
Kendimize, "Mümkün mü?" diye soruyoruz. "California'daki adam mı bu?"
Fresno, California emniyetine bir telefon açıldı.
Ağır bir Doğu Yakası şivesi olan bir dedektifle konuştum.
"Selam, birini arıyoruz" dedi.
"Bir cinayete karışmış olabilir ama şu an emin değiliz.
Evsiz bir adam, bir süre önce Fresno'daymış."
Ben de "Kai'ı mı arıyorsunuz?" dedim.
"Bana elinde ne varsa yolla" dedi, ne varsa yolladım.
Elimizdeki isim olan Lawrence Kai'ı söyleyince,
"Evet, biz onu Kai olarak tanıyoruz ama asıl adı Caleb McGillvary" dediler.
Telefonu ağzından uzaklaştırıp bağırdığını duydum.
"Hey, şerefsizi bulduk nihayet!"
Bizim için "yakaladık" anıydı. "Bingo, galiba adamı bulduk" dedik.
Onlardan bu adamın bir göçebe olduğunu öğrendik.
Çalışarak para kazanmıyor. Başkalarının merhametine sığınıyor.
Adam fırsatçı.
Yani bütün ülkeyi geçip New York'a gelmiş olması muhtemel.
Kai denen bu adamın şüphelimiz olduğuna iyice emin olduk.
Artık onu bulmamız gerekiyordu. Telefonu vardı ama kapalıydı.
Halka başvuracaktık. Basın bildirisi yayınladık.
Az önce polisin Clark, New Jersey'deki cinayetten kimi aradığını öğrendik.
Kimi aradıklarını duyunca şaşıracaksınız.
Caleb Lawrence McGillvary.
Onu, Baltalı Otostopçu Kai olarak da bilebilirsiniz.
Silahlı ve tehlikeli olduğu varsayılmalı. Yeri bilinmiyor.
Yemek ve konaklama için yabancıların hayırseverliğine bakıyor.
Adam otostopçu, her yerde olabilir.
Yine cinayete kalkışır mı? Yine cinayet işler mi?
Avın heyecanı devreye girdi.
Hemen ona ulaşmaya çalıştım.
Onunla konuşup ne olduğunu anlamak istedim.
Zamanla önem verdiğin ve güzel bir ilişki geliştirdiğin birini
yetkililerin aradığını öğrenince, cinayetten aradığını öğrenince…
Kafam gitti.
CİNAYETTEN ARANIYOR
Yakınımda yaşayan oğullarımdan biri kapıma geldi.
"Nasılsın?" dedim. "Anne, duydun mu?" dedi.
"Neyi duydum mu?"
"Caleb'ın cinayetten arandığını" dedi.
Şey oldum…
"Hayır, duymamıştım. Kahretsin, ne olmuş?"
Benim adım Ted Romankow. Union County savcısıyım.
Bugün sizi çağırmamızın nedeni bir tutuklama emrinin çıkarılmış olması.
Caleb McGillvary'nin tutuklanması için.
Tehlikeli olduğunu düşündük. Sonuçta bu adam
California'da birine baltayla saldırmıştı.
O sürücüyle birkaç saat önce tanışmasına rağmen ona saldırmıştı.
Şimdi de bizim bölgemizde geziniyordu.
Son derece tehlikeli olduğunu düşündük, o yüzden halka bilgi verdik.
Yerini bilmiyoruz ama biliyoruz ki
bu adam yollarda olmaya alışık
ve tehlikeli olduğu varsayılıyor.
Hiç şüpheniz olmasın. Silahlı ve tehlikeli olduğu varsayılıyor.
Hemen aklımdan şu geçti: "Ha siktir! Bu adam benim evimde kaldı.
Beni öldürebilirdi, bir şey olabilirdi.
Polis onu bulabilecek mi ki?" dedim. Kolayca kayıplara karışabiliyor.
Kai şahitken bile onu bulmak zordu ki oradaki komiserlere biraz üzülüyordum.
Şüpheliyken onu nasıl bulacaklardı?
Bana bir yığın e-posta, bir yığın mesaj geldi
çünkü artık hep bağdaştırılacaktık.
Berbat bir şeydi.
Berbat bir şeydi çünkü bu adamın sadece iyiliğini istedim.
Ama artık birini öldürme iddiasıyla aranıyordu.
Aklım almadı. "Ne demek Kai için av başlatıldı?
Kai'ın ne alakası var?"
"70 küsür yaşında bir adamı öldürmüş" diyorlardı.
"Yok canım" dedim.
Üç ay önce ekrana çıkaralım da herkes eğlensin diye bu adamı arıyordum.
Üç ay sonra polis onu aramaya başladı. Bir insanı öldürmekten yargılansın diye.
İki gün geçmiş, hâlâ bana dönmemişti.
Derken 14 Mayıs 2013 Salı günü Kai, Facebook'a şu gönderiyi yazdı:
"Kafanız ağır, ağzınızda metalik bir tatla
bir yabancının evinde uyansanız ne yapardınız?
Aynaya gittiğinizde
yanağınızdan, ağzınızdan döl aktığını görüp öğürseniz
ve birinin sizi uyuşturup, tecavüz edip üstünüze boşaldığını anlasanız?"
Sona da kaygı verici bir soru eklemişti: "Ne yapardınız?"
Karıma dönüp, "Birini öldürmüş" dediğimi hatırlıyorum.
ONU BİR AN ÖNCE BULUP BALTAYLA VEYA ELİME NE GEÇERSE ONUNLA
EVİRE ÇEVİRE DÖVERDİM!!
FİKRİNİ BEĞENDİM
Kai'ı tanıdığım kadarıyla bir şalteri var
ve saldırganlara karşı derinden gelen bir öfke ve nefret barındırıyor.
Ama bunu yaptığına inanmıyorum.
Bence durduk yere böyle bir şey yapmaz.
Bir an önce onu bulmaları gerekiyordu ki başka kimse bu işten zarar görmesin.
12 MAYIS PAZAR ANNELER GÜNÜ
Soruşturma sonucunda Kai'ın hayranı olan
bir kadınla iletişim kurduğu anlaşıldı. Kadına "Bir Numaralı Hayran" dediler.
Caleb bu kişiyle Facebook üzerinden tanışıp
iletişim kurmuştu.
Bu kişi onunla takılmak istediğini söylemişti.
Buluşmak üzere sözleşmişlerdi. Anneler Günü'ydü.
KAI SELAM, SENCE KAÇTA MÜSAİT OLURSUN?
KIM EN ERKEN BİR İKİ SAAT SONRA
KIM AKŞAM NE YEMEK İSTERSİN?
Caleb yaptıkları plana uymadı.
Sözleştikleri saatte iletişime geçmediler.
Anlaşıldı ki o akşam dokuza kadar kadın, Caleb'dan haber almamış.
KAI SELAM, KALACAK YER BULAMADIM
Kadını sürekli arayıp ona mesaj yazmaya başlamış.
Gelip almasını istemiş. Clark bölgesinden götürmesini istemiş.
21.26
21.51
Çağrınız telesekretere yönlendirilmiştir.
Selam Kim, Kai ben.
Kalacak yerim güme gitti.
Acaba arabayla buraya gelmen mümkün mü?
Gelebilsen çok iyi olurdu.
Bana bu numaradan dönsen süper olur.
Telefonum kapanıyor.
Pazarı pazartesiye bağlayan gece Caleb, Rahway'den çıkıp
Asbury Park'a gitmiş.
Bir Numaralı Hayran'la buluşmuş.
Beraber fotoğraf çekmişler.
Kadın, komiserlere şaşırdığını söylemiş çünkü Kai farklı görünüyormuş.
Videolarda ve Facebook fotoğraflarında gördüğü adamdan farklıymış.
Saçını kestiği anlaşılıyormuş. Bu, daha sonra soruşturmada işe yaradı.
Ama artık yeni bir fotoğrafı vardı.
Saçları kısaydı. Yüz dövmesini detaylıca gösteriyordu.
O fotoğraf bütün dünyaya yayıldı.
PHILADELPHIA 16 MAYIS PERŞEMBE
Bir Starbucks çalışanı onu tanımış ve hemen 911'i aramış.
Polis geldiğinde orada yokmuş.
Memurlar civarı aramaya başlamış.
Memurlardan biri şansını deneyip otobüs terminaline gitmiş.
Onu bekleme alanında görmüş, takviye çağırmış
ve tutuklamayı yapmış.
VİRAL OLDUKTAN ÜÇ AY SONRA
- Bize ne olduğunu anlatabilir misin? - Bize ne olduğunu anlatır mısın?
Bir avukat sizinle konuşmamamı tavsiye etti.
Destekçilerime teşekkür ederim.
Farklı göründüğü kesindi. Saçı kısaydı, yüzünde dövme vardı.
Yüz dövmesinin fotoğraflarını sosyal medyada görmüştüm ama…
Belki o an içinde bulunduğu şartlardandır.
Polis gözetimindeydi ve cinayetten aranıyordu.
Onu algılayışımız da değişiyor. Artık kahraman değil, kötü adam.
Baltalı Otostopçu Kai şubat ayında
masum insanların hayatını kurtarmak için kendininkini riske attı.
Bugünse New Jersey'de bir adamın hayatını aldığı iddiasıyla
gözaltına alındı.
Çok üzüldüm.
Bir zamanlar kahraman olan ve zamanla bir arkadaşa dönüşen bu adamın
cinayetten gözaltına alındığını ve bir adamın öldüğünü bildirmek.
En başından başlayarak bize ne anlatmak istiyorsan anlat.
Times Meydanı'nda yanıma geldi. "Kayıp mı oldun, nereye gidiyorsun?" dedi.
"Jersey" dedim.
"Aa, ben de oraya gidiyorum" dedi.
"Bir şeyler yiyelim mi?" falan dedi.
Onu iyi biri sanmıştım
ama sonra bana tecavüz etti.
Ne yediniz?
Yakındaki bir İtalyan restoranından Parmigiano falan aldı.
Sonra ne yaptınız?
Sonra bira içtik.
Şişeden içmek yerine birayı bardağa dökmek istedi.
Beraber televizyon izledik.
Sonra uykum geldi, yatmaya gittim.
Ertesi sabah uyandığımda ağzımda metalik bir tat vardı.
Aynaya baktığımda yanağımdan döl aktığını gördüm.
- Onunla yüzleştin mi? - Hayır, yüzleşmedim.
Peki. Kalktın. O söyleyince mi kalktın?
Beni tren istasyonuna götürdü ve Asbury'ye bilet aldı.
Tamam. Sen ona ne dedin peki?
Veda ettim, o sırada bana dedi ki,
"Gece kalacak bir yere ihtiyacın olursa beni bu numaradan ara veya e-posta at."
- Sonra sana bilet mi aldı? - Evet.
Bir arkadaşla buluşmak için Asbury'ye gittim.
Saat bir veya ikiydi. Sonra beş oldu. Gelmeyince ben de yine onu aradım.
Yani arkadaşların gelmedi mi?
Evet ve bana…
Bana tecavüz edildi, siz beni cinayetle mi suçluyorsunuz?
Tamam. Arkadaşların gelmeyince sen ne yaptın peki?
O gece onda kalabilir miyim diye ona gittim.
Ne yaptınız peki?
Beni evine götürdü, dışarıdan ısmarlamak istemediğini söyledi.
Bana hamburger verdi, birkaç bira içtik. Başka bir şey hatırlamıyorum.
Ayıldığımda yerdeydim, pantolonumu indirmeye çalışıyordu.
Tamam. Pantolonun inik yerdeyken uyandın.
- Evet, pantolonumu indiriyordu. - Peki.
Onun üstünde ne vardı?
İç çamaşırları vardı.
Peki.
Sonra ne oldu?
Ona vurdum.
Üzerime abanıyordu.
- Peki. - Beni yerden yere vurdu ve ben…
Ona neyle vurdun?
Vurdum işte.
Ellerinle mi?
Evet, hatırlamıyorum bile. Dirsek de atmış olabilirim.
Diz atmışımdır, bilmiyorum.
Peki. Üstünden kaldırmayı nasıl başardın?
Kafasına vurdum işte.
Su alabilir miyim?
Muhtemelen avukatla görüşmeliyim, değil mi?
Sana yasal tavsiyede bulunamam. Sana kalmış.
- Avukat istiyorum. - Tamam, hakkındır.
Saat yaklaşık olarak 21.50.
Bay Lawrence avukatla konuşmaya karar verdi.
Bu odadan çıktıktan sonra bir daha konuşamayız.
Bize bir şey soracak mısın?
New Jersey'de bu suçun cezası ne?
- Ona biz karar veremeyiz. - Ona hâkim karar verir.
Acaba…
Acaba idam cezası New Jersey'de hâlâ var mı?
Tamam, konuşma bitmiştir. Avukat istedin, artık konuşmayacağız, tamam mı?
Tamam mı?
- Bol şans. - Sağ olun.
Kai, nefsi müdafaa iddia ediyordu. Olay yeri bize bunu anlatmıyordu.
Olay yeri bize bu kişinin dövülerek öldürüldüğünü anlatıyordu.
Adam 74 yaşında.
Kai karşı koymuş gibi görünmüyordu.
Öyle olsa savunma yaraları olurdu.
Yumruklara karşı koyduğunuz için morarma ve kesikler olur.
Hiç kimse Kai'ı
çizik, kesik, morartı, herhangi bir şeyle gördüğünü söylemedi.
İnsanlara ilaç verildiği durumlar olduğunu biliyorum.
Sonra tecavüz edilir veya ne yapılırsa yapılır.
Ayıldıklarında hayatlarını kurtarmak için savaşırlar.
Hayatın için savaşmak nasıl bir şeydir?
İçeriden bilgi sızmaya başladı.
Otopsi raporu çok kötüydü.
Kai'ın hikâyesindeki nefsi müdafaa
daha da sorgulanır oldu.
Adli tabip verdiği ifadede, "Üzerinde tepinilmiş gibi" dedi.
Gözündeki orbital kemikler kırılmıştı.
Vücudunuzdaki uyluk kemiğinden sonra en güçlü kemiklerdir bunlar.
Burnu kırılmıştı. Burnunun üstü kırılmıştı.
Kulağı neredeyse kopmuştu
ve kulağında, koridordaki kan lekesindeki gibi bir ayak sürüme izi vardı.
Kan lekesinde bir çeşit madde görülebiliyordu.
Kulağındaki de biraz ona benziyordu.
Bu izleri yumruk atarak oluşturamazsınız.
Bu izler birinin kafasında tepinmekle oluşur.
Artık bu noktada kimin yaptığı değil, neden yaptığı önemliydi.
Cumartesi gecesi cinsel saldırıya uğradığını söylüyordu.
Pazar sabahı ona saldıran kişiyle kucaklaşarak ayrılıyor,
günün ilerleyen saatlerinde ona saldıran kişiyle yine iletişim kuruyor
ve Clark'a geri dönüyor.
Kai, Bay Galfy'yle tanışmadan iki buçuk hafta önce
Facebook'ta rahatsız edici bir gönderi paylaşmıştı.
"İntikam İçin Pedofil Avlamak İyi Fikir mi?"
adındaki HuffPost makalesine şu yorumu yapmıştı:
"Siz karar verin! Kendi adınıza! Ben kendi adıma veririm."
Tutuklandığında üstünden bilinen,
hüküm giymiş cinsel saldırganların bilgileri çıktı.
Joe Galfy'yi bir saldırgan olarak mı gördü?
Bir çeşit kanun dışı adalet sağladığını mı düşünüyordu?
Bilemiyorum.
TUTUKLANDI
O kadar iyi huylu biri olan, hep yardım elini açan Joe'nun
birine saldırması hiç mantıklı değil.
Onu uyuşturup tecavüz mü etmiş? Pek Joe gibi değil, değil mi?
Joe gibi değil. Ayrıca Joe fiziksel olarak
70 yaşında bir Arnold Schwarzenegger değil.
Değil işte. Joe'yu her ne kadar sevsem de
yumruk yumruğa kavgaya girsek pek ona bel bağlamazdım.
Öyle bir an vardır ki, biri birini öldürdüğü zaman
maktulün korku duyduğu bir an vardır,
"Öleceğim" dediği bir an.
Ofiste ne zaman bundan bahsetsek
birbirimize hep maktulün sesi olduğumuzu söylerdik.
Savcılık makamı bunu gerektirir.
Bay Galfy ne yapmış olursa olsun öyle bir an gelmiştir ki
o da o korkuyu duymuştur.
Şöyle bir an hayal edebiliyorum. Öfkeye kapılan Kai
bir kere vurmakla kalmayıp tepelemeye devam eder.
Joe koridordan kaçmaya çalışırken tepelemeye devam eder.
Kan kaybından hayatını kaybeder.
Öfkeliyim.
Bu bir cinayet, açık ve net.
Joe, neredeyse bir hiç uğruna öldürülmeyi
hak etmeyecek kadar iyi bir insandı.
Kimse de bilmiyor. Kimse nedenini bilmiyor.
Bu adamın geçmişi düşünülürse bence kendini kaybedip
böyle bir şey yapması sürpriz değil.
Bence nefsi müdafaa değildi.
Bu adamın masum olduğuna yürekten inanıyorum.
Kahramanken üç ayda aranan adama dönüştü. Ne hissetmeliyim?
Kai'ın özgür kalıp kaldığı yerden…
- Çünkü viralliğini seviyorsun. - Evet!
- Koruyucu melek mi, soğukkanlı katil mi? - Yorumlarda fikrinizi söyleyin.
Kamuoyunda oluşan fikirle
gerçek bir yüksek mahkemeninki arasında farklılık vardır.
Gerçek yüksek mahkemedeki jüri
davanın savcısının öne sürdüğü gerçekleri dinledi,
Caleb'ın tarafının öne sürdüğü gerçekleri dinledi
ve en nihayetinde savcılığın işini iyi yaptığı kanısına vardı.
Duruşma birkaç gün sürdü
ve jüri ile geri kalan herkes Kai'ın benim gördüğümden farklı bir yanını gördü
ve hâkim, yargılamanın sonunda çok tesirli ve güçlü ifadeler kullandı.
Yargıç Robert Kirsch, Kai'a şöyle dedi:
"Patlayıcı öfke dolu bir barut fıçısısın.
Halkın gözünde bir özgür ruh imajı oluşturdun
ama jüri, o özgür ruhun altındaki diğer yanını gördü.
O soğukkanlı, hesaplı, acımasız katili."
Jüri bana inanmadı
çünkü insanlar tecavüz mağdurlarına inanmamaya alışık.
Tecavüzcü masum varsayılır.
Ama bu bir tecavüz davası değildi. Tecavüzcü öldü.
Bu bir cinayet davasıydı. Tecavüze karşı nefsi müdafaa haktır.
Ama net ve ikna edici delillerle
uyuşturulduğumu ve tecavüze uğradığımı ben ispatlamalıymışım.
Suçum tam olarak kanıtlanana dek masumiyet karinesini hak ediyorum.
Suçlamaları düşürülüp serbest kalan sekiz tecavüzcüden yedisi gibi.
Kai ile tanışmamız kahramansı bir durumda olmuştu…
Bu hâkimi de anlıyorum,
Kai'ın sadece kötü yanını gördü ve acımasız olay yerini içeren
bu duruşmayı baştan sona izledi, yani…
"Soğukkanlı" ve "yok yere" kısımları…
Bilemiyorum yahu.
Bilemiyorum.
Tehlikeli olduğunu kimse niye mi görmedi? Bence gördüler.
Bence haklı olarak tehlikeli olduğunu düşünen insanlar oldu.
Benim nazarımda öyle olmadı gerçi.
Nedeni de bu adamı televizyona çıkarmayı çok istemem,
ona inanmam, ondan korktuğumu saklamam falan değildi.
Bana faydası dokunacak diye başkalarının korkularını hafife almadım.
Görmediğimdendi, inanmadığımdandı.
Çıkarıma olacak diye kimsenin korkusunu küçümsemedim.
Ben sadece…
Gördüğümü sandığım şeyi gördüm,
gördüğümü sandığım kişiye yardım etmek istedim.
Ama yanılmışım işte.
Bence Kai'ın yaratılmasında medyanın da önemli bir payı var.
Daha medyadan herhangi birinin,
"Yoksa hata mı ettik?" diye analiz yaptığını görmedim.
"Üstümüze düşeni yapmadan bu ünlüyü ve canavarı biz mi yarattık?"
Bence Bob şunu demek istiyor.
Birini göklere çıkaracaksanız kim olduğunu bilmeniz gerekir.
Keşke şey diyebilsem, "Her şeyi doğru yaptım, amacım…"
Amacım başarılı ve mutlu olması için elimden geleni yapmaktı.
İçindeki iyiyi ortaya çıkarıp kötüyü saklamaktı ama yapamadım sanırım.
Kimse yapamadı sanırım.
İletişimlerimizde ona söyledim. Gelmemi istersen gelirim, dedim.
Şimdilik istemiyor.
Onu bir daha görür müyüm, bilmem.
Artık ev istememek yok. Artık Dogtown yok.
Bir daha asla hiçbir şey yok.
Mevcut adresin sonsuza dek adresin kalacak.
Hiç adresi olsun istemeyen bir adamdı bu.
Yüce Tanrım.
JETT MCBRIDE ÖLÜMCÜL SİLAHLA SALDIRIDAN SUÇLU BULUNUP
BİR AKIL SAĞLIĞI TESİSİNDE DOKUZ YIL YATMA CEZASI ALDI
MCBRIDE'A YAPILAN TOKSİKOLOJİ TESTLERİNDE MARİHUANADAN BAŞKA UYUŞTURUCU ÇIKMADI
CALEB MCGILLVARY (KAI), NEW JERSEY'DEKİ BİR HAPİSHANEDE
57 YILLIK CEZASINI ÇEKİYOR
NEW JERSEY YÜKSEK MAHKEMESİ AĞUSTOS 2021'DE
MCGILLVARY'NİN TEMYİZ BAŞVURUSUNU REDDETTİ
TEMYİZ GİRİŞİMLERİNİ DEVAM ETTİRİYOR
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu