Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
FILM OPARTY NA PRAWDZIWEJ HISTORII
BRENHAM, TEKSAS, ROK 1975
Oszukujesz.
Dziewczyny nie znają się baseballu.
Jesteś kaleką, nie możesz obracać całym ciałem.
- Jeśli nie oszukujesz, to jak...? - Po prostu mogę.
To home run.
Wiem, jak wygląda home run.
Nie liczy się, jeśli nie grasz w pierwszej lidze.
W pierwszej?
Nigdy nie zagrasz w pierwszej lidze.
Nigdy nie mów nigdy.
Naprawdę w to wierzysz?
- Przysięgasz na życie? - To pogańska przysięga.
Nadal myślisz, że oszukuję?
Myślę, że oszalałeś.
Ale jesteś moim chłopakiem.
To na razie, zbieraj bazie.
Nawet nie próbuj się do niej przymilać.
Jest od Earla Shanza.
Facet pije jak wół w biały dzień
i jest tak podły, że ukradłby monety z oczu zmarłego.
Connie.
Chodź tu.
Nie mówimy źle o bliźnich.
Troszczę się o Rickeya.
Rickey sam musi się o siebie zatroszczyć.
Gra w grę zwaną miłością.
Kobiety ją prowadzą, mężczyźni przegrywają.
Chcę, żebyście zinterpretowali List do Efezjan 4,25.
Znacie?
„Niech każdy z was mówi prawdę do bliźniego,
bo jesteście nawzajem dla siebie członkami”.
Bardzo dobrze.
Idź do samochodu.
Chodź.
Connie, pomożesz mi pozamykać.
Jak on to robi?
Kochanie, Rickey ma dar.
Wielbić będę
Panie, Twój krzyż
Aż nadejdzie
Drogi mej kres
Nie wypuszczę,
Panie, go z rąk
A gdy przyjdzie czas
Na koronę zamienię go
„Dajcie mi człowieka, będziemy z sobą walczyć”.
Amen.
To słowa olbrzyma Filistyna Goliata
kpiącego z armii Izraela.
Nikt nie chciał z nim walczyć.
Tylko Dawid.
Jak Dawid pokonał Goliata?
- Kamieniem! - Amen, bracie Hill.
Kamieniem.
Werset 40, 1 Księgi Samuela mówi:
„Wybrał sobie pięć gładkich kamieni ze strumienia”.
Czemu Dawid nie wziął największego
lub najostrzejszego kamienia?
Dawid wiedział, że te ostre mają własną wolę.
Mogły zakręcać i się chybotać.
Mądrze obstawił.
W istocie.
Ale może pozwolimy wypowiedzieć się
innym członkom wspólnoty.
Co kształtuje kamień?
Boża woda kształtuje kamień.
My, chrześcijanie i dzieci Boga,
jesteśmy stale kształtowani.
Po chrzcie idziemy w świat jako jego posłańcy.
Lecimy prosto w pysk Szatana, abyśmy mogli...
pokonać własnego Goliata i...
Wiecie, bałem się to powiedzieć,
ale po prostu powiem.
Siostro Babbit, bracie Shanz,
podnosicie mnie na duchu swoją obecnością.
Proszę powstrzymać się od palenia,
żucia i plucia podczas niedzielnej mszy.
Pracuję sześć dni przy odwiertach.
W każdej chwili może buchnąć ogień i siarka.
Gdybyś wiedział coś o próbnych odwiertach,
wiedziałbyś, że nie mam żadnych przerw na papierosa.
Nie widzisz, że ty i siostra Babbit
plugawicie Jego wspaniałą świątynię
śliną i popiołem strzepywanym na ziemię?
To słabość zrodzona z człowieka.
Słabość.
Wielki człowiek bierze 50 dolarów miesięcznie,
żeby nauczać porządnych, mizernych ludzi,
do których nigdy nie zszedł z mównicy, żeby ich poznać.
Nie zaznajemy w życiu przyjemności.
Myślę, że Wszechmogący przymknie oko na nasze słabości.
Jestem pastorem,
więc to moje zadanie, mój obowiązek,
żeby zachować świętość Domu Bożego.
Żaden świętoszkowaty kaznodzieja
nie będzie mi robił wyrzutów z powodu szluga.
Nie pozwolę, by Dom Boży wyglądał i śmierdział jak szynk Szatana.
Pani Babbit.
Nie proszono cię o załagodzenie atmosfery?
Chcesz wyczyścić sok tytoniowy
- z podłogi kościoła? - Nie.
- Zamknę. - Dobrze.
- Spóźnimy się? - Nie, jeśli dotrzemy tam w trzy minuty.
Chodźmy.
Jesteś jego żoną. Przemów mu do rozsądku.
Próbuję, mamo.
Dokąd oni idą?
Takie są dzieci.
To niesprawiedliwe. Płacimy za ciszę i spokój.
To dzieci pastora. Nie mają ani centa.
Richardson zdobywa punkt.
Mantle ma jeden strike.
Piłka leci nad prawym ogrodzeniem.
Będziesz taki litościwy, jak ci wybiją okno?
Pewnego dnia to będziesz ty.
Dzięki.
Szybciej!
Lekarz mówi, że za rok zdejmą ci szyny.
Mieli je zdjąć w zeszłym roku.
Dawaj.
Wybiję jak Mantle.
Witam państwa w telewizji.
Jesteśmy przy linii 50 jardów.
- Gdzie? - Nienawidzę baseballu.
W pierwszej lidze nikt nie traktuje cię ulgowo.
Postaraj się.
Koufax rozgrzewa ramię na stadionie Jankesów.
Remis, końcówka dziewiątej rundy.
Uderza Rickey Hill.
Koufax rzuca ślizgacza.
Hill bierze zamach i uderza daleko!
Czy to... Tak!
Hill już trzeci raz posyła piłkę na księżyc.
Im szybciej przylatuje,
tym szybciej odlatuje.
O Boże! Coś ty zrobił?
Chodźmy!
Wynośmy się stąd.
- Co robisz? - To, czego nauczył mnie tata.
Cokolwiek zrobiłeś, weź za to odpowiedzialność.
To twoja sprawka?
Przepraszam pana.
Znajdę pracę, żeby za to zapłacić.
Chwila. Chcesz mi powiedzieć,
że walnąłeś nad drzewami w moją przednią szybę
przy pomocy tego patyka?
To kilkaset stóp. Zrobiłeś to w tym ustrojstwie?
Kto by pomyślał.
Wiesz, kim jest geniusz?
Nie.
To sprawdź.
Jak już wyleczysz nogi,
jako pierwszy kupię bilet.
Muszę pana spłacić.
Zapomnij o szybie.
W całym stanie mam ze dwa jardy starych szyb.
Więcej niż mogę sprzedać.
Ale cuda...
Rzadko je oglądam.
Zrób to jeszcze raz.
Pokaż mi.
No dalej.
A niech mnie.
Przyjmujemy Twoje dary, Panie.
Wzmocnij nasze ciała i umysły, abyśmy mogli Ci służyć.
W imię Twojego Syna Jezusa. Amen.
Amen.
To trochę trudne, gdy On ofiaruje tak niewiele.
Widzieliście, jak tatuś wygarnął tej starej, plującej wronie?
I wkurzonym wiernym,
którzy narzekali, że twój tata ugryzł rękę,
która ledwo karmi jego rodzinę.
Pięćdziesiąt dolarów miesięcznie.
Twoje dzieci głodują.
Wiesz, Lilian,
czasami wykonywanie dzieła Bożego wymaga od apostołów ofiary.
Żaden z nich nie miał chorych kości.
Wystarczy. Słyszysz?
Wystarczy.
Możesz mnie uciszać.
Jak uciszysz głos w swojej głowie, który mówi,
że zagłodziłeś tego chłopca i posadziłeś go na wózek?
Najpobożniejszy człowiek, jakiego znam.
Za mocno wpatrujesz się w niebo,
by zobaczyć, że przez ciebie twoi bliscy cierpią.
Nie będę przepraszał za swoje oddanie Bogu.
Mamo, przestań.
Widzisz tę kobietę? To twoja córka.
Wierzy. Nigdy nie narzeka.
Ona ma wiarę.
- A ty? - Nie mam nic poza nią.
Wiara daje mi siłę.
Ale żyję tu, na Ziemi.
Twój syn potrzebuje lekarza, a to kosztuje.
Wyrósł już z tych szyn.
Nie polepszy mu się bez nowych.
Nowych?
Rickey, lekarz uważa, że...
Mogę odejść od stołu?
Tak, synu.
Zadowolona?
Proszę, synu. Weź mój chleb.
„...wielkiej majętności”.
Czternasty.
„Miał liczne stada”.
Wiesz co?
Mam coś dla ciebie.
Skąd je masz?
Oszczędzałem. Trzy miesiące.
To Mickey Mantle!
Co tu się dzieje?
Powinniście czytać Biblię.
Robercie.
Co tam chowasz? Daj mi swoją Biblię.
Podaj mi ją.
Karty baseballowe.
Nie pochwalam tego.
Sprzedają kult fałszywych bożków.
Nie, sprzedają gumę.
Myślisz, że żartuję?
- Tak myślisz? - Nie.
Robert, to twoje?
Tak.
Jesteś stróżem swojego młodszego brata.
I odpowiadasz za to, co zaszczepiasz w jego umyśle.
Słyszysz?
Wiem, ale Rickey kocha baseball...
Nie będzie grał.
Rickey, widziałem, jak machasz kijem
za kościołem.
Gdybyś mógł, robiłbyś to cały dzień.
Nie zważając na cierpienie.
Ale nie możesz grać w baseball.
Nie możesz nawet biegać.
Jeśli spróbujesz, wyśmieją cię,
będą z ciebie kpić,
i skończysz z raną, której nigdy nie wyleczysz.
Chodzi o moje nogi?
Nie, synu. Mówię o twoim duchu.
Posłuchaj.
Jesteś wyjątkowy.
Masz lwie serce.
Ale duszę delikatnego baranka.
Chcę ją chronić.
Jeśli nie będziesz grać w baseball, zyskasz czas na to,
by podążać za powołaniem i głosić słowo Boże.
Choć ziemskie nogi cię zawiodły,
Bóg da ci skrzydła, abyś wzleciał.
Rozumiesz mnie, prawda, synu?
Zuch chłopak.
Kocham cię.
Czytajcie wersety.
Będę słuchać.
„Lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły:
biegną bez zmęczenia”.
Co się dzieje, Earl?
Stado i pasterz znaleźli się w martwym punkcie.
Czyżby?
Niektórzy będą za tobą tęsknić.
Dopiero przyjechaliśmy.
A my was wyrzucamy!
Zabierać się.
Musimy odzyskać dom.
Nie martwcie się.
Nie zostaniemy tam, gdzie nas nie chcą.
Rano nas nie będzie.
Helen.
Powinnaś się wstydzić.
O ku...
Kurka.
- Kurka. - Mój mąż to dobry człowiek.
Jest dobry, prawy i poświęca się, by służyć Panu.
Postawił was ponad własnymi dziećmi.
Tak się odwdzięczacie za bezinteresowne oddanie?
Wyrzucacie go z kościoła,
wyrzucacie jego dzieci na ulicę.
Dlaczego?
Bo pastor prosił, abyście się zachowywali
jak bogobojni ludzie, za których was miał?
Porządni, ciężko pracujący ludzie?
Nie.
Nie zasługujecie na Jamesa Hilla.
Helen.
Poradzimy sobie.
Szkoda, że nie zostajesz.
Szkoda, że musimy jechać.
Zobaczę jeszcze mojego jedynego chłopaka?
Nie wiem.
Będę tęsknić.
Na razie, zbieraj bazie.
Czy to Earl?
Jest pijany, tato.
Jeszcze kogoś zabije.
Earl.
Earl. Jesteś pijany.
Nie powinieneś prowadzić.
Nie zachowuj się, jakbyś nadal coś tu znaczył.
Zamknijcie za sobą drzwi.
Nie pozwolę ci prowadzić.
Rickey.
Dobra.
Jak chcesz.
Chce tylko ratować pana skórę!
Moją skórę?
Moją?
Nie dotykaj mojego syna.
Trzymaj się z daleka.
Tatuś to twardziel.
Do środka.
Co ty wyprawiasz?
Chodź, Earl. Stój prosto.
- Masz się za lepszego ode mnie? - Nie.
Skopałbyś mi tyłek, gdybyś nie był tak pijany. Uważaj.
Masz się za lepszego, bo czytasz tę książkę.
Do domu. Właź, Earl.
To moja wina.
O co się kłóciliście?
O ciebie.
W takim stanie jest niebezpieczny.
Coraz częściej jest w takim stanie.
Dziękuję, pastorze.
Zachowaj to dla szeryfa Daltona.
Przypuszczam, że wkrótce was odwiedzi.
Pastorze.
Starałeś się, jak mogłeś.
Nikt tego nie doceni, póki nie odejdziesz.
Dziękuję.
Niech Bóg cię błogosławi.
Jezu, dopomóż.
Nie mam już sił. Proszę, pomóż mi.
Z Tobą, Panie, wszystko jest możliwe. Proszę.
Daj mi znak.
Proszę.
Cholera!
Boże!
Nic ci nie jest?
To tylko zmęczenie.
James.
Skończyło się paliwo.
Ktoś na pewno będzie tędy przejeżdżał.
W międzyczasie załóżmy zapasowe.
Nie mamy zapasowego.
Wczoraj je naprawiłem.
A ja wymieniłem koło na benzynę.
I dobrze zrobiłeś.
Tak muszą sobie radzić biedacy, minuta po minucie.
Podejmują trudne decyzje w okrutnym świecie.
Robimy, co możemy.
Ale bywa, że nieważne jak się starasz,
czasem po prostu nie wychodzi.
Nikt nie jest temu winien.
Gorzej nie będzie.
Mamy największego pecha w Teksasie.
W Oklahomie pewnie też.
Patrzcie tylko.
Tylko największy mistrz mógł namalować coś takiego.
Wsiadajmy do auta.
Chodź, Rickey.
Podwieźć was?
Tak!
Wsiadajcie.
Nigdy nie widziałem jej w kolorze.
Cofnij się, bo oślepniesz.
Pyszne lody, panno Floro.
Cieszę się, że panu smakują.
Panu?
Gdybyś znała Rickeya, nie mówiłabyś do niego per pan.
Chyba go znam.
Skoro tak mówisz.
Ma pani piękny dom.
Dał nam dużo radości.
Podamy więcej jedzenia.
Nie.
Jeszcze jeden kęs i pęknę.
Dziękuję.
Nie wiem, jak się odwdzięczymy za pomoc.
Potrzebowaliśmy jej.
Jest pewien sposób.
Ale sam nie wiem.
Ta praca może być poniżej kogoś z pana wykształceniem i doświadczeniem.
Nie. Zdziwiłby się pan.
Mój brat Dennis z Bowie City mówił,
że Kościół Baptystów od roku szuka nowego pastora.
Nie ma chętnych.
Wielka szkoda.
Nie widział pan Bowie City.
To dziura zabita dechami.
Właściwie nawet desek nie ma.
Ale mieszkają tam dobrzy ludzie.
Jest plebania.
Nieco skromna.
Przypuszczam, że to nie dla was, ale...
- Weźmiemy. - Tak.
Bracie Josh,
to nie był przypadek, że znalazłeś nas na drodze.
Gdy Bóg zamyka drzwi, otwiera okno.
Nie chcecie usłyszeć więcej?
Tylko „amen”.
- Zgodzicie się? - Amen.
Przyjąłem, startujemy, zegar odlicza.
- Sigma 7... - Start!
Dzieciaki bardzo się ekscytują.
- Tam! - Gdzie?
No tam!
Kontrola Misji donosi, że statek opuścił atmosferę.
Zbliżamy się.
Człowiek żegluje po niebiosach.
Widzę.
Jest ogromny!
Chodźmy do środka.
Idziesz, tato?
Nie czekaj na mnie.
Skoczę na chwilę do niebios, które znam.
Witam, pastorze. Jak się macie?
Witamy w domu.
Raczej w ruderze.
James Hill.
Miło mi. Brat mi o tobie opowiadał.
Był dla nas bardzo miły.
- Dennis, tak? - Zgadza się.
Nie jest zbyt urodziwa,
ale gdy nadejdą monsuny, tornada i powodzie,
będziecie mieli sucho.
Już to czuję.
Co to?
Dawna kostnica.
Poczekaj, aż zobaczysz kościół.
Spodoba ci się.
Gdzie on jest?
Trochę dalej.
Chcecie najpierw zobaczyć kościół, czy wejść do środka?
Najpierw kościół.
- Spodoba im się. - Tak.
Oto on.
Rozumiecie, o co mi chodziło?
Mnóstwo miejsca.
Ma... potencjał.
Podoba mi się tu.
Mogę tu biegać.
Chłopak ma mnóstwo energii.
Tak i umysł, który zakłopotałby Salomona.
Kiedy zaczynam?
Bądź mężczyzną, J-bird. Dopiero zaczynamy.
Przyda wam się dwóch?
On i kto jeszcze?
- Odbiję jego piłkę. - Z tym ustrojstwem na nogach?
Mój tata jest pastorem, nazywa je pasami korekcyjnymi.
Nie wyjeżdżaj mi tu z Biblią.
Nie gram z robocikiem.
Niekulawy będzie na lewej.
On nie gra, ja też nie.
Masz się za gwiazdę?
Kogo mam odgarnąć później?
Chodź.
Te, miotacz ognia!
Jeśli odbiję twoją piłkę, obaj zagramy.
I musi wpaść w pole.
Nikt ci jeszcze nie narzucał przy takiej presji.
Nie trafisz przy tych mieszczuchach,
a nigdy ci tego nie zapomną i nie pozwolą ci grać.
Trafię.
Hej, robociku.
Gdzie cię pochować, na cmentarzu czy na złomowisku?
Trzy razy.
Nieważne. Nawet nie zobaczysz piłki.
Lepiej zostańcie na zapolu.
Nie wiesz, co mówisz.
Rickey Hill.
Rickey Hill, masz jaja.
Ale brakuje ci rozumu.
Nawet ci ze zdrowymi nogami nie mają z nim szans.
Ostrzegałem.
Gotów, robociku?
- Trochę za późno. - Robocik!
Będziesz tak pudłować, czy się poddajesz?
Zacznę uderzać.
Robocik zaraz uderzy.
Dawaj, łamago.
Wycofaj się, póki możesz.
- Dość! - Chodź, zanim naprawdę zaboli.
Trzy uderzenia.
Żeby cię zabił?
Jeśli się poddam, będę martwy.
Lepiej pokaż szybszy kij.
Co robisz?
Patrzcie na robocika.
Obrót całym ciałem!
Każdy robi to, co musi.
Skąd wiesz, że dasz radę, Rickey?
Po prostu wiem.
Dobra, koniec zabawy.
Czas się pożegnać z robocikiem.
Udało ci się!
Trafiłeś!
To się nie liczy!
Walcie się. Nie będę grał z kaleką.
- Umówiliście się. - Wcale nie.
Kłamca! Widziałem, że kiwasz głową!
Nikt nie będzie mnie nazywał kłamcą.
Myślisz, że ze mną wygrasz?
Już wygrał.
Przestań!
Jeszcze jedna bójka i wylatujesz.
Niech cię szlag.
Białe śmieci.
I tak nie jesteście tego warci.
To nie jest mecz dla nas.
- Wybiłem jego piłkę. - To się liczy.
Żegnaj, Rickey Hill.
Dobrze.
Ktoś chce odmówić modlitwę?
Czy zdarzyło się objawienie, o którym nie wiem?
O Boże.
- Boli? - Nic a nic.
Jak?
To było tak...
Jedna z szyn,
lewa, się połamała, więc...
Musiałeś zdjąć drugą, żeby iść?
Tak.
Dzięki Ci, Panie.
Pokaż.
Wstawać. Idziemy na lody.
- Pieszo. - James, nie stać nas na to.
Odwróćcie uwagę lodziarza, a ja ukradnę nam galon.
- Nie zrobisz tego. - Zrobię.
- Czuję zew przygody. - Nic nie ukradnie.
Nie musicie wynaleźć leku na polio.
Żeby być w mojej drużynie, wystarczy:
codziennie przychodzić na trening od 16.00 do 18.00,
być gotowym na zaharowanie tyłków
i przestać pieprzyć, tylko machać kijem, bo nie jestem waszą matką.
Jak zobaczę, że się obijacie,
wykopię was z boiska.
Jeśli jeszcze tego nie zrobiliście,
poproście rodziców o podpisanie tego formularza.
Przynieście mi podpisany we wtorek o 15.00.
Dobra.
Może to nie twoja wina,
ale już się obijasz.
Albo się poświęcam.
Dobrze powiedziane.
Pozwolę ci spróbować.
Ale lepiej pokaż mi magię.
Myślisz, że mama podpisze, ale nie powie tacie?
I tak by się dowiedział.
Jak się ma mój mały lew?
O co chodzi? Trzymasz coś za plecami.
Uspokój się.
Wyrecytuj Psalm 23.
„Pan jest moim pasterzem”.
Z przekonaniem.
„Nie brak mi niczego”.
Tato, wiem, co powiesz,
ale już mi lepiej.
Może i tak,
ale nie jesteś całkiem zdrowy.
Twoje kości
są zielone.
Jak gałązki.
Tato,
ja chcę tylko grać.
Nie będziesz grał.
Nigdy.
Możesz postrzegać swoją chorobę jako niesprawiedliwość,
ale Bóg ma dla ciebie plan.
To znak.
Znak, że masz osiągnąć coś wielkiego.
Co jest ważne?
Wiele rzeczy.
Ale co jest niezbędne?
Jedna praktyka.
Wypełnienie dzieła Bożego.
Wykorzystajcie każdą szansę,
by mu służyć.
A gdy następnym razem zechcecie zgrzeszyć,
zadajcie sobie pytanie:
„Jak Bóg mnie osądzi?”.
Duch Święty wszystko widzi, wszystko wie,
karze za każde przewinienie.
Poprośmy Boga
o tydzień wolny od grzechu.
To miejsce jest gorsze od poprzedniego.
Widzieliście tego z papierosem?
Czemu tata nic nie powiedział?
By wyhodować stado, musi znieść kilka czarnych owiec.
Miłego dnia.
Przyszedł do ciebie.
- Pewnie od Gracie. - Niemożliwe.
Schował go tak szybko, jakby płonęła mu ręka.
Nie. Tylko serce.
Pójdę rozprostować nogi.
Jeśli tata się dowie, że w szabat uderzałeś kijem...
Tylko popatrzę.
A ty?
Chodź.
Jeden burger, jedna porcja frytek i jedna cola.
Kosztuje 75 centów i tyle mam.
Jeden burger, jedna porcja frytek i jedna cola?
To nie wystarczy dla całej trójki.
Potrzebujemy tylko tyle.
Próbowałam mu powiedzieć, ale wpadł tu jak szalony.
Policzył za szybko.
Brakuje nam ćwiartki.
Nie jestem dobry z matmy.
- Wrócę, gdy zdobędę resztę. - Czekaj.
Tak się składa, że mam ćwierćdolarówkę.
- Nie otwieram oczu. - Nie otwieraj.
Dobrze. Nigdy nie chodziłem w takich ciemnościach.
Tędy.
Chyba powinienem usiąść, co?
Wiemy, że najbardziej lubisz indyka,
ale chcieliśmy dać ci coś specjalnego.
- Mogę otworzyć oczy? - Tak.
To mój drugi faworyt.
I najmilszy prezent,
jaki pamiętam.
Zajmujesz się nami cały rok,
więc dziś chcieliśmy zająć się tobą.
Najpiękniejszym darem, jaki otrzymałem w życiu,
nie jest ten pyszny burger,
ale radość, że mogę się nim z wami podzielić.
Jesteście moją piękną rodziną.
Nie jesteśmy głodni.
- Jestem najedzony. - Dbam o linię.
Jak wszystkie kobiety.
A ja umieram z głodu.
Jedziemy z mamą do Oklahoma City.
Zamieszkamy u moich dziadków.
Czy ktoś w twoim nowym mieście domyślił się już,
jak oszukujesz w odbijaniu?
Mam nadzieję, że nadal machasz, bez względu na nogi.
Założę się, że wciąż marzysz o pierwszej lidze.
Mnie skończyły się marzenia.
Musisz spełnić swoje marzenie za nas dwoje.
Jeśli komuś może się udać, to tobie.
PS Nadal jesteś moim chłopakiem.
Odkąd z nami nie grasz?
Odkąd tata nie chciał się podpisać.
Spójrz na trenera.
Myślisz, że całą noc sprawdzał podpisy?
Chwila. Chcesz powiedzieć...?
- Podrobić podpis taty? - Tak.
Prawdziwy grzech popełnia, zabraniając ci grać.
Jason ma rację.
Nikt nie zasługuje na to bardziej niż ty.
Daj mi to.
Mam nadzieję, że Bóg tak to widzi.
Dobry wieczór.
Don Fisher, trener baseballowej drużyny młodzików.
Naszym synom nie wolno grać.
Proszę to omówić z mężem.
- Podpisał Rickeyowi zgodę. - Proszę.
Chłopak wali we wszystko, czym w niego rzucamy.
Co to? Niczego nie podpisałem.
To nie moje pismo. Ktoś podrobił podpis.
Wiecie, jacy są chłopcy.
Jest świetnym pałkarzem.
Mam tylko jedno wytłumaczenie na to, czemu wasz syn wybija piłkę
tak daleko i tak mocno.
To dar od Boga.
Nie będzie grał.
- Nie pozwoli mu pastor? - Nie.
Przez 13 lat byłem pastorem w Panhandle.
Dobrze wiem, jak wygląda cud.
Rickey jest cudem.
Radzę ci, pastorze,
żebyś pomyślał, czemu tak bardzo chcesz stłamsić jego duszę
i zmarnować ten dar.
Niech Bóg Was błogosławi. Amen. Dobranoc.
Rickey.
Zrobiłem to.
On mnie kryje.
Powiedziałem, żeby grał
i podrobiłem podpis.
Pomagał mi robić to, co kocham.
Kochasz?
Taka jest prawda.
Nie chodzi o samo uderzanie kamieni.
Kiedy macham kijem, nie jestem już kaleką.
Jestem Dawidem, który pokonuje Goliata.
Wszyscy widzą, ile to dla mnie znaczy. Oprócz ciebie.
Nie pyskuj, chłopcze.
Nie waż się tłamsić tego dziecka!
Niech się wypowie. Zasłużył na to.
Nie wtrącaj się. To nie twój interes.
Mój interes to rodzina, którą zamieniłeś w owce.
Helen i dzieci tak cię kochają,
że pozwalają ci wysysać z życia całą radość.
A ja jestem zbyt stara i złośliwa,
żeby patrzeć, jak przez ciebie cierpią.
„Szukanie jedynego powołania, dla którego Bóg zesłał nas na Ziemię,
to nasz obowiązek.
Wypełnienie go z czystym oddaniem, to nasze Boskie przeznaczenie”.
Widzicie?
Nawet ślepy by zauważył, że jesteś urodzonym kaznodzieją.
Ty wypowiedziałeś te słowa. To twoje kazanie.
Czy te słowa to prawda?
Myślisz, że baseball to twój obowiązek?
Odkąd pamiętam.
Aż tak, że skłamałeś?
Widzisz?
To kłamstwo.
Dam ci wybór.
Wola Boża
albo twoja.
Robercie.
Kłamałeś.
Oszukiwałeś.
Sprowadziłeś brata na złą drogę.
W tym domu obowiązują zasady.
Wiesz, że te zasady mają konsekwencje.
Tak.
Na podwórko.
Natychmiast.
To powinienem być ja!
Robercie.
Oszukałeś mnie.
Nie wyobrażasz sobie, jak to boli.
Wiesz, że cię kocham.
Robię to, by ocalić twoją duszę.
Nie ocalisz mnie.
Możesz mnie bić całą noc.
To nie zmieni Rickeya.
Rickey jest zagubiony.
Pogubił się.
To nie on się pogubił.
Co on robi?
Dorasta.
Odwróć się.
Wracaj do środka.
- Wracaj. - Tato?
Zostaw mnie. Do środka.
To nie fair.
Nie mogę całe lato nie grać w baseball.
Dopóki nie nauczysz się prawić kazań i grać jednocześnie,
zostaniesz na ławce.
Synu,
nie powinieneś przeszkadzać,
gdy piszę kazanie.
Wiem.
Przyszedłem zapytać, co robić, gdy będę miał ci coś do powiedzenia.
Teraz.
Dobrze.
Mów.
Wczoraj dałeś mi wybór.
Długo się nad tym zastanawiałem.
Masz rację. Bóg jest na pierwszym miejscu.
Zawsze był, jest i będzie.
Jak głosiłeś wiele razy,
Bóg nie popełnia błędów.
Amen.
Kiedy uderzam kijem, czuję, że kieruje mną Jego doskonałość.
Jestem świadkiem Jego siły,
gdy piłka przelatuje za ogrodzenie.
- Nie rozumiem, co masz na myśli. - To nie koniec.
Wybieram jedno i drugie.
Wybierasz Boga
i baseball?
To jedyna odpowiedź.
W swojej doskonałości podarował mi dwa dary:
dar żarliwego głoszenia Jego słowa i grania siłą Jego ręki.
Oba błogosławieństwa dla Jego chwały.
„Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”.
List do Filipian, 4, 13.
Co to?
Dziękuję za wszystko, czego mnie nauczyłeś.
Teraz dla Buffaloes odbija środkowy zapolowy, nr 17,
Rickey Hill!
Rickey!
I zniknęła.
Szanowni państwo, otwarcie sezonu kończy się
kolejnym zwycięskim home runem
gwiazdy Buffaloes Rickeya Hilla!
- To nasz brat! - Lecisz!
Tak jest, Rickey!
Dajesz!
Świetnie go wystawiłeś.
Dał sobie spokój ze sliderem.
Prawie mi nogi wysiadły.
O rany.
Dobra, muszę iść.
Widzimy się w poniedziałek po treningu.
Musimy popracować nad tym starym wozem.
- Będę. - Baw się dobrze.
- Dobranoc. - Na razie.
Znowu cztery na cztery. Oficjalnie uderza powyżej 400.
Nie oszukuje?
Dziewczyny nie znają się na baseballu.
Nie, widzę.
W końcu obracasz całym ciałem.
Znalazłeś swoją moc.
Tęskniłeś?
Mów prawdę.
Gracie?
- Myślałem, że... - Wróciłam odwiedzić starego przyjaciela.
Mnie?
Wciąż umiesz oczarować dziewczynę.
Śledziłam twoją karierę.
Musimy iść coś zrobić.
Coś.
Dobra, możemy iść.
Pokazałeś mi.
- Tylko się wymądrzam. - Wierzysz w to.
A ja? Chciałam tylko wyrwać się z tego domu.
Jak długo będziesz w mieście?
Nie wiem.
Kilka dni.
Zawsze tu tak gorąco, skarbie?
Muszę się napić.
- Ned, to mój przyjaciel Rickey. - Ten Rickey?
Rickey Hill, ten fenomenalny baseballista?
Jestem ci winien podziękowania.
Niby za co?
Postawiłem na niego. Pięćdziesiąt dolców, pięć do jednego.
Zarobiłem na tobie grubą kasę.
Kiedy nie jest prostakiem, Ned pisze o sporcie w „Eastern Chronicle”.
Redaguję go.
Chciałam was poznać.
- Twoja mama zaprosiła nas na kolację. - Fajnie.
Cztery home runy w jednym meczu.
Dobry z pana dziennikarz?
Taką mam nadzieję.
Wprost, bez lania wody
jak ten bufon McCormack.
Zna go pan?
Ten bufon McCornack
to ja.
Będzie miał pan się czym zająć poza hazardem i piciem.
Czy to ta sadzonka posadzona przed takie wielu laty?
Gracie, wyrosłaś na piękną różę.
Uściskaj mnie.
Przyjdziesz jutro na nabożeństwo?
- Z przyjemnością. - Byłbym szczęśliwy.
Pałkarz ma jutro mecz.
Ned McCormack.
Miło mi. Dzięki za zaproszenie.
Podoba mi się, jak urządziliście...
to miejsce.
Nie mówcie, że nie gracie w niedziele.
Ojcu nie udało się wprowadzić go na wznioślejszą drogę.
Wznioślejszą...
Nie chcę nikogo obrazić, ale na pewno widzisz,
że jest fenomenalnym graczem.
Nie widziałem, jak gra.
Nie widziałeś?
Nie.
Pójdę się umyć.
Zaraz wracam. Miło cię widzieć, Gracie.
Przyjdę.
Świetny mecz.
Czy twój...
facet pojechał?
Ned nie jest moim facetem.
Zrozumiałam to wczoraj przy kolacji i z nim zerwałam.
Przyjął to jak dżentelmen, a potem mnie zwolnił.
Jesteś mądra.
Na pewno coś cię znajdzie.
Jeśli ten optymizm sprzedają w butelkach, wezmę całą skrzynkę.
Wiesz, jakim jestem głąbem?
Nie widać.
Oświeć mnie.
Zachowałem wszystkie listy, jakie napisałaś, odkąd miałaś 9 lat.
Boże! Wypełniły całą wannę?
Nie.
To oboje jesteśmy głąbami.
Zatrzymałaś moje?
Oba.
Kiepski ze mnie pisarz.
Dlatego przestałaś pisać?
Nie.
Twoja kariera nabrała rozpędu. Myślałam, że o mnie zapomniałeś.
Ani na chwilę.
To już drugi raz. Co się dzieje?
Po prostu...
Boli mnie od uderzania.
To nie ból, tylko katusze.
Jak długo?
Całe życie.
Co mówią lekarze?
Nic.
Pójdę do lekarza, to każe mi przestać.
Mam tego dość.
Tego, że innych licealistów
obserwują łowcy talentów,
a ciebie, najlepszego pałkarza, jakiego widziałem,
nie widzi nikt. A zegar tyka.
Za cztery miesiące skończysz liceum.
Teraz łowcy talentów zbierają dobrych graczy.
Ty jesteś więcej niż dobry.
Chcesz grać w pierwszej lidze?
Tylko tego chcę.
- Ale Ray... - Żadnego ale.
Nie po to przeszedłeś przez piekło,
żebym pozwolił ci stracić nadzieję.
Lecimy na sam szczyt.
Nie mówię o byle kim.
Dzwonię do Mike'a Tolivera.
Kim jest Mike Toliver?
To jeden z najlepszych łowców w branży.
Namówię go, żeby przyszedł na twój mecz.
- Hej. Miło cię widzieć. - Jak się masz?
Z kim on rozmawia?
To jeden z łowców.
Naprawdę?
- Całkiem nieźle. - Dobrze.
Będzie warto. Chcę zobaczyć Rickeya.
Fenomenalny chłopak. Dziękuję, panie Toliver.
Robociku.
W końcu dokończymy to, co zaczęliśmy.
Spokojnie, to nie potrwa długo.
Nie chcę, żebyś cierpiał na oczach publiczności.
Oto oni, Bowie City Buffaloes.
Dziś Bowie zmierzy się
z rywalami ze swojego hrabstwa, drużyną Wildcats.
Mam!
Według raportów jego kij jest szybki jak błyskawica.
Nikt nie wspomniał o miotaczu.
Trzeci strike. Pałkarz zbity.
Teraz czwarty pałkarz Buffaloes.
Będą do niego rzucać?
Maszyna do uderzania.
Wiszą na włosku. Remis na drugiej bazie. Ty byś to zrobił?
Rickey Hill!
Nie ukryjesz się, robociku.
Nie oddam mu bazy za darmo.
To się dzisiaj skończy.
Strike!
Dalej, Rickey!
Rickey!
Dalej!
To było świetne.
Im szybciej przylatuje, tym szybciej odlatuje.
GOŚCIE - GOSPODARZE 1 - 2
Mam!
Rickey?
Nie ruszaj się.
Mogę dokończyć.
Nadepnąłem na coś.
Spryskiwacz.
Paskudne złamanie.
Ale nie to mnie martwi.
Te więzadła
trzymają staw,
ale są w strzępach.
Nie mogą połączyć kostki z łydką.
A te dwa ścięgna
nie są naderwane, a całkowicie zerwane.
Kiedy będę mógł grać?
Chłopcze...
cudem będzie, jeśli będziesz chodzić.
Chciałbym spróbować uratować kostkę.
Spróbować?
Pastorze, jedyna gwarancja, jaką mogę dać,
to wiele operacji i trudna rekonwalescencja.
Ile?
Siedem tysięcy, pewnie więcej.
Jest jeszcze jedna przypadłość.
Inna przypadłość?
Zaawansowane zwyrodnienie kręgosłupa.
Twoje kości szybko tracą białko,
co powoduje przedwczesne starzenie się kręgosłupa.
Jak przedwczesne?
Wasz syn ma kręgosłup sześćdziesięciolatka.
Nie da się tego odwrócić.
Pomogę ci.
Serce mi pęka, Rickey.
Chociaż podtrzymuje mnie wiara.
Może jeszcze powiesz, że to była wola Boga.
Zmiażdżył mi kostkę, wykręcił kręgosłup.
Czemu, tato?
Mam cierpieć przez całe życie, tak jak na początku?
- Jako żałosny kaleka? - Nie mów tak o sobie.
Nie chcę tego słuchać, rozumiesz?
To próba, synu.
Bolesna próba.
Nie trać wiary, bo na tym świecie nie mamy nic poza nią.
Baseball musiał się w końcu skończyć.
Złe nowiny lepiej usłyszeć jak najszybciej.
Może to dobrze,
że odebrano ci baseball
za młodu.
Zyskasz czas,
by się zastanowić, co zrobić z resztą życia.
Pierwszy raz mówisz jak prawdziwy ojciec,
i każesz mi zapomnieć o jedynym, na czym mi zależy?
Nie.
Nie o to mi chodzi, Rickey.
Gdy miałeś 10 lat,
chciałeś grać w pierwszej lidze, ale nie wiedziałeś jak.
Zrobiłeś, co mogłeś.
A resztę?
Przyjąłeś na wiarę.
I co mi z tego przyszło?
Ten sam syf, inny dzień.
Zbierzemy te pieniądze.
Całe siedem tysięcy dolarów.
Równie dobrze może być 10 milionów.
Może Ned się dorzuci i coś napisze.
„Jak pomogłem kalece i zdobyłem dziewczynę”.
Muszę przyznać, że to ma sens.
Chłopcy nie znają się na miłości.
Dlaczego tu wróciłaś?
Gdy byłam mała, coś mi odebrano.
Coś, co zostawiło wyrwę w mojej duszy.
Bez względu na to, czego próbowałam i kogo spotkałam,
rana się nie zagoiła.
Kilka miesięcy temu straciłam odwagę.
Byłam zagubiona.
Co cię uratowało?
Przypomniałam sobie pierwszego chłopaka.
Nie byłoby fajnie, gdyby był też tym ostatnim?
Jeśli to oświadczyny,
musisz się bardziej postarać.
- Nie były dobre? - Nie.
Ale wystarczą.
OPERACJA RICKEYA HILLA
Jak idzie zbiórka na operację?
W dziewięć tygodni uzbieraliśmy dwa tysiące.
Coś wam powiem.
Mam tu nowiutką pięćdziesiątkę,
która mówi, że do kwalifikacji zgarniesz całą pulę.
Machaj dalej, pałkarzu.
Liczymy na ciebie.
Dziękuję.
Nie zdążymy na czas.
Babciu.
Dzień dobry.
Rickey.
Widziałeś to?
Na górze strony.
„Cztery drużyny baseballowe organizują wspólny nabór
do pierwszej ligi na boisku Rockwood Park w Brenham.
Rekruterzy będą oceniać zakwalifikowanych zawodników
przez dwa dni”.
To za dwa miesiące.
Będzie ciężko, ale dojdziesz do siebie.
Słucham?
Po operacji.
Im wcześniej ją przejdziesz...
Ray, próbowaliśmy.
To koniec. Nie zebraliśmy pieniędzy.
Pieniądze.
Źródło wszelkiego zła.
Nie zawsze.
Co robisz?
Chyba widać.
Nie mogę tego wziąć.
A kto ci daje?
To pożyczka
na poczet przyszłych zysków.
Ze złomowiska?
Złomowiska?
Z tego, co ci płacę?
Synu, umrzesz jako biedak na tym złomowisku.
Gracie, ile wam brakuje?
Chociaż lepiej, żebym nie znał kwoty.
Ray.
Pastorze.
Mój syn nie weźmie udziału w naborze do ligi.
Weźmie.
Chce zostać zawodowym graczem,
odkąd skończył 9 lat
i rozwalił mi przednią szybę.
Nie możesz tu przychodzić, dawać mu fałszywą nadzieję
i wpędzać go w długi.
Błagam, pastorze.
Daj mu jedną szansę, żeby pokazał właściwym ludziom,
do czego został stworzony.
Sparaliżujesz go. To właśnie zrobisz.
To mój syn, nie twój.
Znam go lepiej niż ty.
Sam słyszałeś. Nie chcemy pieniędzy.
Powinieneś przestać mieszać się w sprawy tej rodziny.
Wsiadaj do wozu i jedź.
Dość tego.
Podaj mi ten czek.
Lilian.
„Wypłacić...".
- Gracie? - 4652 dolary.
Co?
Dobry z ciebie człowiek.
Mimo że niezbyt wierzący.
Dziękuję.
Wierzę, że jesteś aniołem.
Urocze, ale to przez morfinę.
Taka jest prawda.
A co ze mną?
Też jesteś moim aniołem, mamo.
Tak ładnym jak ta dziewczyna?
Mogłybyście być siostrami.
Czemu ma pan zmartwioną minę?
Bardziej niż zwykle.
Było gorzej, niż się spodziewaliśmy.
Nadal mamy nadzieję na pełny powrót do zdrowia, ale to potrwa.
Nabór jest za siedem tygodni.
Nie dla ciebie.
Przykro mi.
Proszę pana.
Jak na kogoś, kto ledwo chodzi, nieźle pan uderza.
Lubisz baseball?
Uwielbiam.
Tak trzymaj.
Może dostaniesz szansę.
KINO
Po co ten pośpiech?
Chcę cię zabrać w ładne miejsce.
Porozmawiać o przyszłości.
Skoro mamy rozmawiać o nas, bądźmy sobą.
Chodź.
Ale dziś zimno.
Jak zacznę porządnie zarabiać, będziemy lepiej jeść.
Nie z wypłatą żółtodzioba.
Gracie...
Wszystko sprzysięgło się przeciwko mnie.
To zbyt ryzykowne.
Rezygnujesz?
Przykuty do wózka
przez całe życie?
- Nie byłbym dla ciebie dobry. - Nie przerzucaj tego na mnie.
Boję się.
Dorastałem w kajdanach. Nie chcę do tego wracać.
Wychował mnie człowiek, który się poddał.
Stracił nadzieję.
Widziałam, jak to na niego wpłynęło.
Jeśli nie spróbujesz, twoja dusza umrze.
Nie zamierzam na to patrzeć.
Chcę odzyskać mojego marzyciela.
Potrzebuję go.
Ja zaryzykuję.
Nie mogę.
Rickey.
Chodź.
Dalej, wsiadaj!
Co cię tak nastraszyło?
Chodź.
To mój pałkarz?
Wyjdziesz z tego, babciu.
Wiesz, jacy są lekarze, tacy ponurzy.
Cicho.
Odchodzę do Jego chwały.
Tego szukasz?
Gdy byłam mała,
chciałam tylko hodować konie.
I pewnego lata,
kiedy miałam 17 lat,
dostałam pracę na ranczu.
Cieszyłam się każdą spędzoną tam chwilą.
Tamtej wiosny, jakiś miesiąc przed moim powrotem,
poznałam takiego
przystojnego
młodzieńca.
I z tego układu
dostałam was.
Żal
to nieprzemijający ból w kościach.
- James? - Tak.
Jesteś dobrym człowiekiem.
Ale dziś chcę, abyś był wspaniały.
Daj synowi spełnić marzenie.
Nigdy w ciebie nie wątpiłam.
W porządku.
Za tydzień,
gdy weźmiesz udział w naborze,
rzuć kamieniem.
Pokonaj Goliata.
Wiedz,
że będę na ciebie patrzeć.
„Tak więc trwają
wiara, nadzieja,
miłość – te trzy:
z nich zaś największa jest miłość”.
A babcia dała nam siebie i swoją miłość
i obdarowała nas błogosławieństwem
mówienia nagiej prawdy,
bez względu na to, czy chcieliśmy słuchać.
Będę za nią tęsknić.
Niechaj jej dziki duch
strzeże źrebiąt wiosny.
Z czego to?
Z serca.
Od czego zacząć?
Od złych wieści czy tych gorszych?
Przestań owijać w bawełnę.
Na nabór przyjedzie wielu profesjonalnych łowców talentów.
Właśnie. Co w tym złego?
Bo jeden z nich to Red Murff.
Ten od Nolana Ryana?
Właśnie ten.
Najtwardszy z łowców.
Mówiłem, że będziesz miał okazję pokazać im, co potrafisz.
Gotowy?
Bardziej nie będę.
Wolałbym zdecydowane: „Jak cholera”.
Pamiętaj o jednym.
Red musi tylko zobaczyć, jak odbijasz.
Nieźle. Nic ci nie jest?
Jutro
czeka mnie jedna z najcięższych prób.
Nie zwyciężę dla siebie
ani wbrew mojemu ziemskiemu ojcu,
którego, dzięki Twojej łasce,
bardziej pokochałem i zrozumiałem.
Wiem, że byłem samolubny,
że jego przekonania i praca dla Ciebie są ważniejsze niż moje.
Znajdę inny sposób, by zasłużyć na jego miłość
i dumę.
Ale jutro, Panie,
bądź przy mnie.
Sam nie dam rady.
Dwustu najlepszych baseballistów.
Tylu was się zakwalifikowało.
Pod koniec najdłuższego
i najcięższego dnia baseballu, jaki przeżyjecie,
zostanie tylko garstka.
Zostaniecie podzieleni na dwa zespoły.
Jutro wieczorem zmierzycie się na boisku dla dużych chłopców.
Nie miejcie złudzeń.
Nie gracie tylko po to, żeby wygrać.
Gracie, żeby dołączyć do elity.
Nie zamierzam marnować czasu na graczy.
Szukamy zawodników.
Nadzieje, marzenia, determinacja nie mają znaczenia.
Wszystko sprowadza się do jednego.
Kto jest najlepszy.
Wyślemy was w grupach na różne pola,
gdzie ci mężczyźni zdecydują,
kto awansuje, a kto wraca do domu.
Wasz jedyny cel:
przekonać ich, by wysłali was na stadion.
Ten stadion to krąg zwycięzców.
Tam zmierzycie się z człowiekiem, który zadecyduje o waszym losie.
Ze mną.
Na koniec
jedna zasada.
Żadnych rozmów z rekruterami, chyba że oni zaczną.
Pokażcie, na co was stać swoją grą.
Jeśli powiedzą, że to koniec,
to koniec.
Panienki, do roboty. Idziemy na boisko.
Jason.
Mówili, że Rickey Hill jest skończony.
Powiedziałem, że to tylko kolejna góra do pokonania.
Jest zbyt uparty, żeby zrezygnować, i za głupi, żeby słuchać.
Miotacze i łapacze, na stadion z Redem!
To do mnie.
Powodzenia.
Nie ma z tobą Quinna?
Od kiedy wybiłeś go na jard,
uszło z niego całe powietrze.
Biegnij!
Szybciej!
Jak się trzyma?
Cierpi.
Ale odbija lepiej niż kiedykolwiek.
Hej, Hill.
To chyba bez znaczenia.
Niech mnie pan nie wyrzuca. Jeszcze druga runda.
Nie będę marnować czasu.
Potrafisz uderzać, ale nie biegać.
Chyba nie podpisuje umowy.
Nie mogą go jeszcze wyrzucić. Red nie widział, jak uderza.
Jeśli w następnej rundzie nie odbiję wszystkiego na księżyc,
sam odejdę.
To nie są negocjacje.
Ale jeśli inaczej nie zmuszę cię, żebyś stąd odszedł,
to łap za kij.
Tak jest.
Patrz, gdzie rzucasz, chłopcze.
Potem czterech łapaczy...
- Nadlatuje! - Uważaj.
Co on robi?
Rozbija szyby.
Ktoś mi powie, co się dzieje?
Dobry Boże.
Pytanie, czy ten chłopak uderza z bazy domowej, czy z drugiej?
To ponad 400 stóp.
Bez dwóch zdań.
Powstrzymajmy to bombardowanie i sprawdźmy kij chłopaka.
Mam go zatrzymać?
- Zrób to, zanim kogoś zabije. - Tak jest.
Ile to było home runów?
Nie wiem.
Straciłem rachubę po 16.
To home run.
Wiem, jak wygląda home run.
Nie liczy się, chyba że grasz w pierwszej lidze.
„TYCH BOWIEM, KTÓRZY MNIE SZANUJĄ, SZANUJĘ I JA”
Red. To on.
- Panie Murff, jestem... - Rickey Hill. Mam pamięć do nazwisk.
Jestem jednym z najlepszych pałkarzy świata.
Gdybym na własne oczy nie widział twoich bomb,
pomyślałbym, że to puste słowa.
To nie słowa.
Szkoda, że nie widział pan, jak gram.
Mam kontuzjowaną kostkę, która wydobrzeje.
Nie chcieli mnie przepuścić.
Nie bez powodu. To nie miejsce dla ciebie.
Chora noga może kosztować drużynę wygraną i pieniądze.
- Pieniądze? - Profesjonalne zawody to nie tylko gra.
To cholerny biznes.
- Wróć za rok, jak dojdziesz do siebie. - Nie mogę czekać.
Chłopak ma jaja.
- Wystarczy - Nie. Zostaw go.
Muszę przyznać, że mnie zaciekawił.
Wiesz co? Rozstrzygniemy to uczciwie.
Jak?
Zmierzysz się z najlepszymi miotaczami.
Jutro wieczorem?
Ten mecz będzie namiastką poważnych zawodów.
Będziesz pałkarzem w obu drużynach.
Będziemy mogli ci się dobrze przyjrzeć.
Nie przyniosę wstydu.
Ma pan moje słowo.
Daję ci szansę.
Jeśli się nie wykażesz, to koniec.
Znajdź sobie nowe marzenie.
„Odkupienie”.
Nie brzmi zbyt staromodnie?
- Helen. - Halo.
To kolejny reporter.
To nie pomyłka.
Rickey będzie pałkarzem obu drużyn.
Tak, będzie cała rodzina.
Puszą się.
Wyglądają lepiej niż kiedykolwiek.
Halo?
Wybacz, mamo.
Nie będzie połowy wiernych.
„Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje”.
Dasz mi te jajka?
Postawisz je przede mną?
Co w ciebie wstąpiło?
Ja...
Potrzebuję mamy.
Ona rozumiała.
Powiedziała, że nie zawiniłeś.
Twój syn nie jest dziwolągiem.
Jest wyjątkowy.
Jest...
doskonały.
Kiedy się urodził, pierwsza go zobaczyłam.
Miał chudziutkie nogi. Mówili, że nie będzie chodził, a on pobiegł.
Mówili, że nie przeżyje operacji,
a jednak przeżył!
Mówili, że nigdy nie będzie dość dobry,
a jest najlepszy.
Ile jeszcze cudów potrzebujesz?
Przestań.
Nie wiem, jak oszukujesz,
ale nabrałeś wprawy, bo nie mogę cię przyłapać.
Zdradzić ci mój sekret?
To nie ja.
Więc kto?
Musielibyście żyć w jaskini Łazarza,
żeby nie wiedzieć, czemu jest nas tu tak niewielu.
Mój syn, Rickey, ma mecz baseballowy.
Bardzo ważny.
Jeśli dobrze mu pójdzie,
będzie miał szansę grać w pierwszej lidze.
Profesjonalna gra to jego największe pragnienie.
Zawsze wiedziałem,
że ma niezwykłą umiejętność odbijania piłki.
Może was zaskoczyć,
że nigdy nie widziałem, jak Rickey gra.
To coś,
z czego byłem
dumny,
odkąd zaczął grać.
Aż do dziś.
Witamy na meczu pokazowym
najlepszych amatorskich graczy ze stanu Teksas.
Do boju!
Zasłużyłeś.
Jestem z ciebie dumny, Rickey.
Wyjaśnijmy to sobie.
Słyszałem, że będziesz grał dla obu drużyn.
Tak.
Trudne zadanie.
Rozmawialiśmy z chłopakami.
Walnij jeden home run więcej dla niebieskich,
a w klubie będzie na ciebie czekał sześciopak coli.
Zobaczę, co da się zrobić.
Dobrze.
Rozpoczynający miotacz czerwonych,
czterokrotnie wybrany do składu All-American Jake Wilford.
To twój czas, Rickey!
Dziś czeka nas coś wyjątkowego.
Miejscowa gwiazda licealnego baseballu Rickey Hill.
Ten dzieciak ma niezłą historię.
Od dziecka walczył z postępującym zwyrodnieniem kręgosłupa,
a ostatnio zatrzymała go kontuzja kostki
zakończona operacją.
Wiele przeszedł i postawił to sobie za punkt honoru.
Red Murff da mu życiową szansę.
Grając dla obu drużyn, ma dowieść, że potrafi uderzać
i dostać się do pierwszej ligi.
Nie pobłażaj mu, Jake.
Nazywa siebie pałkarzem.
Wyobrażacie sobie, co dzieje się w głowie Hilla?
Co musiał zrobić,
żeby udowodnić, że nadaje się na pałkarza?
Ustawia się na stanowisku pałkarza.
Zobaczymy, czy Hill jest przygotowany.
Wilford szykuje się do rzutu.
Wychyla się i rzuca szybką piłkę.
- Pierwszy strike! - Tuż obok Hilla.
Stanął na przedniej nodze.
Pewnie się denerwuje, bo pierwszy raz widzi taką prędkość.
- Drugi strike! - Piękna podkręcona.
Spadła jak ze stołu. Szybko wyhamowała.
Hill z wynikiem 0-2.
Dwie nieudane próby Hilla.
Wilford narzuca.
Niska piłka. Hill na pewno jest zadowolony.
Dobre uderzenie, Rickey! To na rozgrzewkę.
Dla niego czy ciebie?
To na pewno obniży presję w dalszej części meczu.
Rezerwowy biegacz zastępuje Hilla.
Byłem samolubny.
Byłem arogancki.
A nawet okrutny.
Myślałem,
że znałem Boży plan dla mojego syna.
Wychowałem go zgodnie z tym planem.
Ale to nie był Boży plan.
Tylko mój.
Rickey musiał
nosić szyny, żeby chodzić.
Nieważne, jak wypadnie w dzisiejszym meczu.
Pokonał ogromny ciężar, który dźwigał na barkach przez całe życie.
To ja byłem kaleką.
Widziałem tylko to, co chciałem. Nie potrafiłem zobaczyć,
kim naprawdę jest
w oczach Boga.
Mam być waszym pastorem, duchowym przywódcą.
Ale teraz
czuję się
ignorantem.
Jest mi wstyd.
Nie mogę prosić was o wybaczenie.
Muszę zwrócić się o to do Boga.
Tym razem Rickey Hill uderza dla czerwonych.
- Rickey! - Kiedy wchodzi w pole,
Red idzie porozmawiać z miotaczem.
Powal go. Zakończmy to.
Miotacz wraca na stanowisko,
ogląda się za siebie i pewnie myśli:
„Nigdy nie rzucałem piłki, w towarzystwie stojącego za mną gościa”.
Legendarny Red Murff zostaje tuż przy miotaczu.
Zamach i rzut.
Odbita przez środek. Red musiał zejść z drogi.
Kolejne wybicie przy drugim uderzaniu.
Od 20 lat nie widziałem, żeby Red tak się ruszał.
Przyznaje, że to już dwa.
Hill uderzył 10 na 10. Kolejne trafienie.
Kto by pomyślał, że Hill mógł tego dokonać
po tym wszystkim, co przeszedł?
Operacje, rekonwalescencja.
Niesamowita historia. Czas na jego 11. uderzenie.
Red idzie do miotacza.
Chyba zamierza go zmienić.
Zmiana miotacza.
O co chodzi?
Red gra ostatnią, brzydką kartę.
Panie i panowie, to będzie prawdziwa gratka.
Oto poważny miotacz Jimmy Hammer.
Hammer to gwiazda.
Gracze ligi zawodowej są przy nim jak Kopciuszek.
Jest tu na rehabilitacji.
Red wziął go, żeby popsuł Rickeyowi wieczór.
Rickey wybije od każdego.
Prawda?
Rozgrzej się.
Nie muszę. Położę go.
To facet, który eliminuje innych z gry,
dominuje wszystkich pałkarzy
Hill się ustawia.
Trudno mu będzie odbić
11 piłek narzucanych przez miotacza.
Przygotowuje się do pierwszego rzutu. Leci.
- Pierwszy strike! - Szybka piłka.
Lekkie zawahanie.
- Drugi strike! - Zamach i pudło.
Hill rozgląda się zdumiony.
Red chciał zobaczyć,
jak Hill upora się z tak wielkim wyzwaniem.
Faul!
Faul na linii prawego pola.
Było blisko.
Hill teraz przetwarza, a Hammer wie, że ma tylko jedno zadanie.
Ma wyautować Hilla i pokazać mu, na co go stać.
Hill już dwa razy chybił. Leci następna.
Piłka w pałkarza. Powalił go.
Trafił Hilla prosto w żebra, a ten upadł.
Widać, że go boli.
Red podchodzi do stanowiska pałkarza.
Dalej, Rickey.
Wstawaj.
Co dalej? Zdobywa bazę, tak?
Idzie do pierwszej.
Po tym wszystkim, co Hill przeszedł,
można się zastanawiać, czy takie coś
uniemożliwi mu dalszą grę.
Chyba bardzo cierpi.
Skończyłeś?
Rozchodź to. Bierz bazę.
Nie.
Jak to nie? Bierz bazę.
Nie muszę brać bazy.
To nie jest prawdziwa gra.
To próba.
Masz 10 na 10.
Nie musisz nic więcej udowadniać.
Zostanie i będzie uderzał.
Jesteśmy świadkami niezwykłej chwili.
Coś takiego zwykle się nie zdarza.
Co on robi?
Weź bazę, Rickey!
Ma 10 na 10 i jeszcze obrywa,
a wciąż chce zostać i wybić 11 na 11.
Wyobraźcie sobie, co się dzieje w jego głowie.
Jeszcze raz i wypadasz.
Gramy!
STADION DRUŻYNY STARBLAZERS
To nie koniec walki.
Hill mógł zdobyć bazę, ale stoi przy bazie domowej
i patrzy łobuzowi prosto w oczy.
Hammer z wynikiem 0-2 bierze zamach.
Leci.
Odbił. Hill wypuszcza piłkę w lewo.
Piłka leci daleko i znika za ogrodzeniem.
Dacie wiarę?
W jedenastym uderzeniu Hill zaliczył home run.
To musi być dla niego ważny moment.
Pewnie muszę się do tego przyzwyczaić.
Bóg jeszcze z nami nie skończył.
1 CZERWCA 1975 ROKU RICKEY PODPISAŁ KONTRAKT Z MONTREAL EXPOS.
OŻENIŁ SIĘ NA BAZIE DOMOWEJ.
ŚLUBU UDZIELIŁ PARZE JAMES HILL.
RICKEY GRAŁ DLA MONTREAL EXPOS PRZEZ CZTERY LATA.
W 1979 ROKU WYSIADŁ MU KRĘGOSŁUP. RICKEY NIGDY WIĘCEJ NIE ZAGRAŁ W BASEBALL.
DZIŚ TRENUJE MAŁĄ LIGĘ BASEBALLU
I JEST INSTRUKTOREM GOLFA W FORT WORTH W TEKSASIE.
PAMIĘCI SCOTTA MARSHALLA SMITHA
Tłumaczenie napisów: Paulina Grabowska