Downloaded from YTS.MX
Όταν χορεύω, θέλω να με κρατάνε σφιχτά
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ήμουν η μοναχοκόρη της.
Φαντάσου, πάντα με είχε… Ήμουν τα πάντα γι' αυτή.
Εγώ για αυτήν κι αυτή για μένα.
Ήταν απαιτητική, αλλά πολύ θερμή.
Μου έκανε όλα τα χατίρια.
Μου έδωσε τα πάντα. Προπαντός την αγάπη της.
Ήμουν πολύ χαρούμενη που ήταν η μαμά μου.
Ήταν η πιο επιεικής γιαγιά που μπορείς να φανταστείς.
Τα πήγαινε βόλτα, τα ταξίδεψε παντού.
Μια βδομάδα πριν από ένα γεγονός που άλλαξε τη ζωή μου…
Ήταν απίστευτο. Ήταν σαν μαγικό.
Λες και η μαμά μου ήξερε τι θα συμβεί,
γιατί μου έδωσε περισσότερη αγάπη από ποτέ.
Γύρω στη μία, μιάμιση η ώρα,
χτύπησε το τηλέφωνο
και είδα τον αριθμό της μαμάς.
Πάγωσα και δεν ήθελα να το σηκώσω.
Ο Ρομάν, ο σύντροφός μου, μου είπε
"Σήκωσε το τηλέφωνο. Γιατί δεν το σηκώνεις;"
Άρπαξα το τηλέφωνο.
"Έλα, μαμά, τι έγινε; Πώς είσαι;"
Κι άκουσα τη φωνή του ανιψιού μου, που έμενε εδώ.
"Βέρο, πέθανε η μαμά σου".
Κάποιος τη στραγγάλισε με ένα καλώδιο.
Παρά τα στοιχεία που έχει η αστυνομία,
οι δολοφονίες των ηλικιωμένων συνεχίζουν.
ΜΕΞΙΚΟ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
Ο δράστης είναι άτομο ψηλό,
ανοιχτόχρωμο και σωματώδες.
Μεταξύ του 1998 και του 2005,
καταγράφηκαν τουλάχιστον 49 υποθέσεις στην Πόλη του Μεξικού.
Η υπόθεση των δολοφονιών αυτών
έγινε η μεγαλύτερη πρόκληση της αστυνομίας της πόλης.
Η ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ: ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΈΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ
Η μαμά μου έκανε αίτηση για την κάρτα βοηθείας για ηλικιωμένους.
Η ξαδέρφη μου μού είπε
"Ναι, ήρθε μια κοινωνική λειτουργός και είπε ότι θα τη βοηθούσε".
Δεν της ζήτησε ταυτότητα ή κάτι.
Έφυγε και την άφησε στο σπίτι της μαμάς μου.
Και όταν ήρθε να τη δει ο Ρομάν,
τη βρήκε πρησμένη, μπλαβιασμένη.
28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2003
ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΗΣ
Κινητοποιήθηκαν όλοι.
Πετούσαν ελικόπτερα σε όλη την περιοχή.
Δηλαδή, ήταν σοκαριστικό.
Ήρθαν εδώ τα ΜΑΤ και δεν ξέρω πόσοι άλλοι.
Έψαχναν παντού για στοιχεία.
Εμείς δεν είχαμε ιδέα τι συνέβαινε.
Δίπλα στο όνομα της μαμάς είχαν ένα νούμερο.
6. ΓΚΛΟΡΙΑ ΕΝΕΝΤΙΝΑ ΡΙΣΟ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2003
Έτσι πήγα και ρώτησα έναν αστυνομικό
"Γιατί την έχετε στον πίνακα;
Η μαμά μου είναι το έξι. Γιατί;"
"Γιατί ίσως πρόκειται για κατά συρροή δολοφόνο".
Έμεινα άναυδη.
Πάντα μου άρεσε η έρευνα.
Το έγκλημα, η μελέτη του και ο κοινωνικός του αντίκτυπος.
Είμαι στενή φίλη
με τον ιατροδικαστή που είχε αναλάβει τον δήμο Μπενίτο Χουάρες τότε.
Κάθε φορά που ερχόταν ένα πτώμα,
πήγαινα όλο περιέργεια να δω ποια ήταν η αιτία θανάτου,
γιατί έχω και πτυχίο ιατροδικαστικής.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ
Τον Σεπτέμβριο του 2003, παρατήρησα ότι υπήρχε ένα πτώμα.
Και είπε "Είναι μια ηλικιωμένη κυρία".
Τη στραγγάλισαν.
Το μέσο ήταν ακόμα τυλιγμένο στον λαιμό της.
Μια βδομάδα μετά, βρήκαμε άλλο ένα πτώμα.
Πάλι από ηλικιωμένο άτομο,
που πέθανε με τον ίδιο τρόπο, ασφυξία συνεπεία στραγγαλισμού.
Αρχίσαμε να εξετάζουμε τις πληγές που έφερε το θύμα,
τι είδους κόμπος χρησιμοποιήθηκε.
Μας φάνηκε περίεργη η ομοιότητα μεταξύ τους.
Δύο εβδομάδες αργότερα,
παραλάβαμε το πτώμα και άλλου ηλικιωμένου.
Πάλι το ίδιο.
Και πλέον μας φαινόταν πολύ περίεργο και υπερβολικά συχνό.
Κι έναν μήνα αργότερα, έγινε κι άλλη ανθρωποκτονία.
Αυτή τη φορά όχι στο Μπενίτο Χουάρες, αλλά στο Κογιοακάν,
με τα ίδια χαρακτηριστικά.
Τότε ήταν που σκέφτηκα
"Είναι κατά συρροή δολοφόνος".
Το 2003, δεν ήμασταν σίγουροι αν ήταν κατά συρροή δολοφόνος,
γιατί δεν είχαμε τέτοιους στη χώρα μας.
Δεν με πήραν πολύ στα σοβαρά.
"Σταμάτα να βλέπεις τόσες σειρές στην τηλεόραση".
"Υπερβάλλεις".
Ο τελευταίος κατά συρροή δολοφόνος, που πρακτικά ήταν μανιακός δολοφόνος,
ήταν ο Γκόγιο Κάρδενας, το 1942.
Είχε σκοτώσει τέσσερις οικονόμους,
γι' αυτό τον θεωρούσαν "κατά συρροή".
Αλλά από το 1942 ως το 2003,
το γεγονός ότι δεν ξανασυνέβη κάτι παρόμοιο στη χώρα μας,
μας έφερε μια μεγάλη πρόκληση.
Παρακολουθούσα τις ειδήσεις.
Άρχισα να κρατάω σημειώσεις.
Ξεκίνησα να ψάχνω προς τα πίσω.
Το νωρίτερο που έφτασα
ήταν γύρω στο 1996 με 1997,
που βρήκα την πρώτη ληστεία
με βία εναντίον ηλικιωμένου ατόμου,
κατά την οποία το θύμα στραγγαλίστηκε.
ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΑΝΙΧΝΕΥΕΤΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΕΝΝΕΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟ ΜΕΞΙΚΟ
Αρχίσαμε να λέμε μεταξύ μας ότι κάτι συμβαίνει,
και να κάνουμε ερωτήσεις που ανάγκασαν την αστυνομία
να αποδεχθεί ότι αυτό συνέβαινε όντως.
Γιατί προφανώς δεν ήθελαν να το δημοσιοποιήσουν.
Σιγά σιγά συνειδητοποιήσαμε ότι επρόκειτο για κατά συρροή δολοφόνο.
Ίσως το αρνήθηκα κάποτε,
αλλά πρέπει να ήταν στην αρχή.
Επίσης, δεν θέλαμε να προκαλέσουμε σάλο,
ή να βγούμε σε πρωτοσέλιδα για να προκαλέσουμε εντυπώσεις.
Προσπαθήσαμε να είμαστε όσο πιο διακριτικοί γίνεται.
Δεν υπήρχε καμία σύνδεση
μεταξύ του θύματος και του δολοφόνου.
Δεν ήταν ούτε συγγενείς, ούτε φίλοι, ούτε εχθροί, ούτε γείτονες.
Δεν υπήρχε άλλο κίνητρο πέραν της ληστείας.
Το κύμα δολοφονιών ηλικιωμένων στην Πόλη του Μεξικού
δεν σταματάει.
Στα μάτια του κόσμου,
η Εισαγγελία της Πόλης του Μεξικού
έχει σταυρώσει τα χέρια.
Μετά από έντονη αντίσταση,
η κυβέρνηση τελικά αποδέχθηκε την ύπαρξη ενός κατά συρροή δολοφόνου
και η Εισαγγελία της Πόλης του Μεξικού
σύστησε μια ειδική ομάδα για την εύρεση και τον εντοπισμό του.
-Αχλάδια, δέκα πέσος η σακούλα. -Τι θα πάρεις, θεια;
Ήμασταν έτοιμοι, γιατί είχαμε μια καλή ομάδα εμπειρογνωμόνων
και ειδικών στην αναπαράσταση και διατήρηση του τόπου του εγκλήματος.
Φυσικά και όχι. Ποιος θα ήταν έτοιμος;
Οπότε, προετοιμαστήκαμε καθ' οδόν.
Και τι έγινε; Οι οικογένειες των θυμάτων
καθάριζαν τον τόπο του εγκλήματος, έπλεναν, μάζευαν.
Κι όταν έφτανες εκεί, έλεγες
"Γιατί τα καθαρίσατε; Πώς θα βρούμε αποτυπώματα τώρα;"
"Δεν μπορούμε να βγάλουμε φωτογραφίες."
Κι απαντούσαν "Έπρεπε να κάνουμε αγρυπνία για τη γιαγιά".
Το καταλαβαίνω, αλλά…
Και τι να τους πεις;
Η αστυνομία του Μιλγουόκι είπε ότι ο κατηγορούμενος δολοφόνος
έχει ομολογήσει 17 φόνους.
Αρχίσαμε να μελετάμε
υποθέσεις κατά συρροή δολοφόνων,
γεγονότα σε άλλες χώρες.
Ο Ντάμερ ομολόγησε στην αστυνομία
ότι έπιασε, στραγγάλισε και ακρωτηρίασε 11 άντρες.
Οι νέες κατηγορίες συμπεριλαμβάνουν το φόνο ενός 14χρονου.
…Τζον Γουέιν Γκέισι κι έφτιαξαν τον όρο "κατά συρροή δολοφόνος".
Ο Ρίτσαρντ Ραμίρεζ συνελήφθη και καταδικάστηκε.
Ο Τεντ Μπάντι καταδικάστηκε για τον φόνο τριών νεαρών γυναικών
και είναι ύποπτος για δεκάδες ακόμα φόνους.
Η πρώτη γυναίκα κατά συρροή δολοφόνος που δικάστηκε σε αυτή τη χώρα.
η Γουόρνος παραδέχτηκε ότι σκότωσε εφτά άντρες ως αυτοάμυνα.
Οι ένορκοι πρότειναν να θανατωθεί στην ηλεκτρική καρέκλα.
Ζητήσαμε βοήθεια από το εξωτερικό,
από άτομα που ερευνούν τέτοιες υποθέσεις χρόνια.
Κυρίως στους Γάλλους,
που είχαν ασχοληθεί με το Τέρας της Μονμάρτης.
Ο Τιερί Πολέν είναι ίσως ο χειρότερος δολοφόνος
στην δικαστική ιστορία της Γαλλίας.
Έντεκα ηλικιωμένες δολοφονήθηκαν με την ίδια μέθοδο.
Ακολουθούσε τα θύματα ως το σπίτι τους,
τις βασάνιζε μέχρι να του πουν πού κρατούσαν τις οικονομίες τους
και μετά τις στραγγάλιζε.
Θανατική ποινή!
Μεγάλη αναστάτωση στο Παρίσι.
Ο δολοφόνος γιαγιάδων
που συνελήφθη χθες διέπραξε τουλάχιστον 21 φόνους.
Χάρη σε αποτυπώματα και άλλα στοιχεία,
ο Τιερί Πολέν, 24, ταυτοποιήθηκε.
Είναι αποτέλεσμα τριών ετών δουλειάς.
ΤΟΥΛΟΝ, ΓΑΛΛΙΑ
Σε τέτοιες υποθέσεις,
δεν υπάρχει σχέση μεταξύ του δράστη και του θύματος.
Επομένως, όσο και να δουλέψει κανείς γύρω από το θύμα
και στο κοντινό του περιβάλλον, δεν πρόκειται να βρει τίποτα
γιατί η συνάντησή του με τον δολοφόνο ήταν μεμονωμένη και συμπτωματική.
Γι' αυτό τέτοιες έρευνες είναι τόσο δύσκολες.
Και ίσως όλοι συνειδητοποιούσαν τότε
πόσο δύσκολο ήταν για τη μεξικανική αστυνομία
να δουλέψει υπό τέτοιες συνθήκες.
Η πρώτη μου επαφή με τη μεξικανική αστυνομία
ήταν όταν ήρθα για να κάνω την εκπαίδευση.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΦΟΝΩΝ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
Ήταν εκπαίδευση στην έρευνα ανθρωποκτονιών.
Είχαν ήδη αναπτύξει κάποιες τεχνικές
για την έρευνα φόνων κατά συρροή.
…συμμετοχή στην εκπαίδευση.
Κάθε χώρα έχει το δικό του είδος εγκληματικότητας.
Κάποιες φορές, υπήρχαν και παρεξηγήσεις
γιατί δεν καταλάβαιναν τις μεθόδους μας και μας έλεγαν
"Αυτό δεν γίνεται στο Μεξικό για τον τάδε λόγο".
Και το καταλάβαινα καλά
γιατί δεν δουλεύουμε με τον ίδιο τρόπο.
Με χειρονομίες, λίγα Αγγλικά και λίγα Γαλλικά
ολοκληρώσαμε την εκπαίδευση
και νομίζω ότι έμαθα πολλά από τις τεχνικές αυτές.
Δημιουργήσαμε το προφίλ με βάση τις περιγραφές των μαρτύρων.
Ήταν ένα άτομο ψηλό.
Μεταξύ 45 και 48 ετών.
Φαρδιές πλάτες, μεγάλα χέρια.
Δυνατό και σωματώδες.
Κοντά μαλλιά.
Ντυμένο σαν νοσοκόμα.
Μια στρατηγική του δράστη
ήταν να παριστάνει ότι ήρθε για να βοηθήσει,
μέσω του προγράμματος δημόσιας πρόνοιας
για τους ηλικιωμένους.
Δίνονταν μια οικονομική υποστήριξη.
Ήταν ιδέα του τότε αρχηγού της κυβέρνησης,
ο οποίος θεώρησε ότι με αυτόν τον τρόπο
θα διαφύλασσε την αξιοπρέπεια των ηλικιωμένων.
Συνεχίζονται οι πράξεις υποστήριξης για τους ηλικιωμένους.
352.000 αξιοσέβαστοι ηλικιωμένοι
λαμβάνουν αυτό το επίδομα.
Ένα πρωτότυπο πρόγραμμα, πολύ σημαντικό.
Κι αν εμφανιζόταν κάποιος
προσποιούμενος ότι θα τους βοηθήσει
να πάρουν την κάρτα για να λάβουν το επίδομα,
θα γινόταν ευπρόσδεκτος.
ΑΝΔΡΙΚΑ ΜΑΤΙΑ
Οι πληροφορίες που είχαμε άρχισαν να ταιριάζουν,
αν και υπήρχαν παραλλαγές,
Οι μαρτυρίες ποτέ δεν συμπίπτουν εντελώς.
Οι δυο βασικοί άξονες της έρευνας μου
ήταν να ψάξουμε για νοσοκόμες,
νοσηλεύτριες…
Και αρχίσαμε να παρατηρούμε τον τρόπο που λειτουργούσε ο δράστης.
Σήμερα συνελήφθη μια νοσοκόμα που δουλεύει σε δημόσια υπηρεσία.
Η Ματίλντε Σάντσες Γκαγιέγος
ήταν μια συνάδελφος που όλοι συμπαθούσαμε.
Η ΜΑΤΙΛΝΤΕ ΣΑΝΤΣΕΣ ΥΠΟ ΑΝΑΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10 ΩΡΕΣ
Εκείνη την εποχή, εγώ εκπροσωπούσα
τους εργαζομένους δέκα δημοσίων κλινικών.
ΕΛ ΟΥΝΙΒΕΡΣΑΛ
Τότε, στις 9 Ιανουαρίου 2004,
με πήραν τηλέφωνο οι συνάδελφοί μου
για να μου πουν ότι ανάγκασαν με τη βία τη Ματίλντε
να μπει σε ένα περιπολικό και την πήραν μακριά.
Η εφημερίδα Μετρό δημοσίευσε ως πρωτοσέλιδο
ένα από τα πρώτα σκίτσα της δολοφόνου των ηλικιωμένων.
Κάτι αστυνομικοί που αγόρασαν την εφημερίδα εκείνη τη μέρα,
ενώ ξεφύλλιζαν την εφημερίδα,
πρόσεξαν κάποια μέσα σε μια τράπεζα
που είχε χαρακτηριστικά που ταίριαζαν με του σκίτσου.
Η νοσοκόμα συνελήφθη σε υποκατάστημα
στην επαρχία Κογιοακάν.
Όταν είδε την αστυνομία αντέδρασε ύποπτα,
οπότε αποφάσισαν να τη συλλάβουν.
Ζητήσαμε πληροφορίες για τη Ματίλντε.
Μας είπαν ότι δεν ήταν εκεί, ότι δεν ήξεραν για τι πράγμα μιλάω.
Ξαφνικά, βγαίνουν τρέχοντας
μαζί με ένα άτομο που είχαν καλύψει με κάτι ζακέτες
και είδα ότι φορούσε λευκά παπούτσια.
Αμέσως σκέφτηκα ότι ήταν η Ματίλντε.
Έτσι, φώναξα "Ματίλντε! Μην παίρνετε τη Ματίλντε!".
ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΥΠΟΠΤΗ ΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ
Οι ειδήσεις άρχισαν να λένε
ότι βρέθηκε η δολοφόνος των ηλικιωμένων.
Και όσο κοιτούσα το σκίτσο,
τόσο περισσότερο έμοιαζε με τη συνάδελφό μου.
Ακούγεται απίστευτο, αλλά τα χαρακτηριστικά ταίριαζαν απόλυτα.
Είπα στους συναδέλφους μου "Ξέρετε κάτι;
Σίγουρα θα την κάνουν αποδιοπομπαίο τράγο και θα τη χώσουν στη φυλακή".
Την έβαλαν σε ένα δωμάτιο ανάκρισης
για να την αναγνωρίσουν μάρτυρες από κάποιες υποθέσεις που είχαν ήδη τότε.
Προφανώς και δεν την αναγνώρισαν.
Κλείσαμε τη λεωφόρο Τλάλπαν
ως μέσο πίεσης για να ελευθερώσουν τη Ματίλντε.
Είπαμε ότι μόλις μας την παραδώσουν,
θα φεύγαμε από εκεί.
Αναγκάστηκαν να την αποφυλακίσουν μετά από 15 ώρες,
χωρίς καμία απολύτως κατηγορία.
Είχαμε κάποια αποτυπώματα και τα συγκρίναμε με τα δικά της,
αλλά δεν ταίριαζαν με τίποτα.
Έχει ήδη αποφυλακιστεί και λυπούμαστε πολύ για ό,τι συνέβη.
Δεν έπρεπε να έχει συμβεί κάτι τέτοιο.
Το FBI λέει ότι οι κατά συρροή δολοφόνοι λειτουργούν σε φάσεις.
Η πρώτη είναι η φάση επιλογής,
όπου παρακολουθούν το πιθανό θύμα.
Επιλέγουν το θύμα τους.
Ξέραμε ότι μελετούσε το θύμα
και έβλεπε ότι είναι μόνο του.
Μετά είναι η φάση αποπλάνησης.
Σημαντικό βήμα.
Έτσι εξασφάλιζε την πρόσβαση στο σπίτι τους.
Ήταν δύσκολο.
Εκείνη την εποχή, λόγω έλλειψης δημόσιας ασφάλειας
κανείς δεν το επέτρεπε.
Άρα, ο δολοφόνος είχε την ικανότητα να αλληλεπιδρά με ηλικιωμένους.
"Είμαι υπάλληλος του Δήμου".
"Παρέχω υποστήριξη σε ηλικιωμένους. Τι χρειάζεστε;"
"Αφήστε να σας βοηθήσω".
"Θα σας δώσουμε μια ειδική κάρτα, γιατί βλέπω ότι μένετε μόνη".
"Πέρασε. Να σου φτιάξω ένα τσάι;"
Έπινε το τσάι. Η φάση της αποπλάνησης.
Όταν συνειδητοποιούσε ότι το θύμα θα γινόταν το θύμα της,
περνούσε στη φάση της εκτέλεσης.
Τότε, στραγγάλιζε.
Με παρόμοιο τρόπο σε όλες τις περιπτώσεις.
Με ένα μαντίλι ή με κάποιο από τα αντικείμενα της γιαγιάς.
Μπορεί να ήταν ένα κορδόνι για κουρτίνες,
ή η ζώνη μιας ρόμπας.
Ή ακόμα και το καλώδιο από ένα κασετόφωνο της εποχής.
Και μετά ήταν η φάση του "αναμνηστικού".
Θα έπαιρνε κάτι για να της θυμίζει το θύμα.
ΔΕΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΙΧΑΗΛ
Και δημιουργεί οργή σε ολόκληρη την κοινωνία.
Ελπίζω να λυθεί σύντομα.
Δεν θέλω να συμβεί το ίδιο στη γιαγιά κανενός άλλου.
Δεν δείχνουν την προσοχή που πρέπει.
Οι αρχές δεν κάνουν τίποτα.
Πριν χρόνια κανείς δεν πρόσεχε τους ηλικιωμένους.
Και τώρα θέλουν να μας προστατεύσουν από δολοφόνους.
Η Εισαγγελία αναγνώρισε ότι ο αριθμός των δολοφονιών ηλικιωμένων
αυξήθηκε από 12 σε 14 φέτος.
Άνοιγες την τηλεόραση ή την εφημερίδα
και το μόνο που έβλεπες ήταν ειδήσεις για τη "Δολοφόνο ηλικιωμένων".
ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΗΣ
Δεν υπήρχε μέρος όπου να μην συζητιόταν αυτή η υπόθεση.
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΗ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ
ΦΟΝΟΙ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ
18 ΦΟΝΟΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ
ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΣΚΟΤΩΣΕ 20 ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΕΣ
Όλοι, σε κάθε οικογένεια, πρέπει να πάνε στη δουλειά, στο σχολείο.
Και οι ηλικιωμένοι μένουν μόνοι, μέσα στα σπίτια τους.
Έτσι γίνονται πιθανά θύματα
για όποιον να θέλει να το εκμεταλλευτεί.
Έπαιρναν προφυλάξεις ακόμα και σε επίπεδο οικογένειας.
"Μην ανοίγεις σε κανέναν. Μην μιλάς σε κανέναν ".
Αν δείτε άτομο τρίτης ηλικίας με συνοδεία,
καλέστε μας αμέσως στο τηλέφωνο εκτάκτου ανάγκης.
Προσπαθούμε να πούμε στον κόσμο να προσέχει.
Να φυλάσσεται.
Να είναι σε εγρήγορση.
Να μην εξαπατηθεί όπως άλλοι ηλικιωμένοι.
ΜΑΡΙΑ ΝΤΕ ΛΟΥΣ ΓΚΟΝΣΑΛΕΖ ΑΝΑΓΙΑ 64 ΕΤΩΝ
Άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι όλα τα θύματα
ήταν γυναίκες που ζούσαν μόνες τους.
Είπαν ότι η ζωή τους ήταν μελαγχολική και γεμάτη νοσταλγία.
Αυτό καθόριζε το προφίλ του κατά συρροή δολοφόνου
και τη στρατηγική πρόληψης των φόνων.
Αν γνωρίζεις ότι κυκλοφορεί
κάποιος που δολοφονεί ηλικιωμένους
και περπατάς μόνος
σ 'αυτούς τους δρόμους, όπως αυτή η κυρία εδώ, ανυπεράσπιστη.
Τι προφυλάξεις παίρνετε; Κοιτάτε τριγύρω;
Γυρίζω και κοιτάω.
Αν δω κάποιον να με ακολουθεί,
περνάω απέναντι και γυρίζω διακριτικά να δω
μήπως με ακολουθεί ακόμα.
Ξέρετε πώς μοιάζει ο ύποπτος;
Όχι, γιατί εγώ τους φοβάμαι όλους βασικά.
Μια συγκεκριμένη δήλωση
του εισαγγελέα Μπερνάρντο Μπάτις
καθόρισε τις παραμέτρους της έρευνας.
Χάνονται οι παλιές συνήθειες και συμπεριφορές
όσον αφορά τον σεβασμό προς τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τις γυναίκες
κι ο αριθμός των ανθρωποκτονιών αυξάνεται.
Ο Μπάτις λέει ότι πριν τελειώσει τη θητεία του,
πρέπει να πιάσει τον δολοφόνο
γιατί επιτίθεται σε έναν κομμάτι του πληθυσμού
που μέχρι πρότινος το σέβονταν μέχρι κι οι εγκληματίες.
Η Σάρα Γκαρσία,
από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της Μεξικανικής Χρυσής Εποχής,
που, με τον καιρό, έγινε η "γιαγιά του Μεξικού".
Στην ταινία της Οι Τρεις Γκαρσία,
έπαιξε μια ανιδιοτελή γιαγιάκα που κατσαδιάζει τα εγγόνια της,
τυπικούς άντρες που δεν σέβονται κανέναν, εκτός από τη γιαγιά τους.
Η δήλωση του Μπερνάρντο Μπάτις
ήταν για μένα κυριολεκτικά σαν σκηνή από το Οι τρεις Γκαρσία.
Υπάρχει μια γενική αίσθηση σεβασμού προς τους ηλικιωμένους,
ειδικά προς τις ηλικιωμένες κυρίες.
Όλοι τις φωνάζουν "γιαγιά", ακόμα κι αν δεν είναι οικογένεια.
Πες μου γιατί
Πες μου, γιαγιάκα
Πες μου γιατί
Γιατί είσαι τόσο μεγάλη;
Πες μου γιατί
Πάνω στα κρεβάτια
Πια δεν σ' αρέσει να πηδάς
Στη μεξικανική κουλτούρα, οι γιαγιάδες αντιπροσωπεύουν την ιδανική γυναίκα.
Μια ανιδιοτελή μαμά που θυσιάζεται για την οικογένειά της.
Γι' αυτό ήταν αδιανόητο
το να δολοφονούνται γιαγιάδες στο Μεξικό.
Δεν ήθελα να μπω στο σπίτι.
Νιώθαμε ότι ανά πάσα στιγμή
θα συνέβαινε κάτι απαίσιο πάλι.
Ήμασταν όλοι στην τσίτα.
Έπρεπε να ζητήσουμε από την αστυνομία να έρθει μαζί μας,
για να μαζέψει κάθε τρίχα, κάθε σκουπιδάκι.
Βρήκα ένα ποτήρι που ήταν στο σαλόνι,
το έβαλα σε μια σακούλα.
Τελικά, είχε τα αποτυπώματα του ατόμου που έβλαψε τη μαμά μου.
Ήταν καίριας σημασίας.
ΑΦΗΣΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
ΣΥΝΔΕΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΜΕ ΦΟΝΟ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΗΣ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟ
Η αναφορά ενός θύματος οδήγησε στη σύλληψη μιας γυναίκας,
η οποία ταυτοποιήθηκε και εντοπίστηκε μέσω αποτυπωμάτων που άφησε σε ένα ποτήρι.
Την αναγνώρισαν τέσσερα άτομα της τρίτης ηλικίας,
που εξαπατήθηκαν με την υπόσχεση κάρτας επιδόματος.
Θα παραμείνει υπό κράτηση στην Κεντρική Εισαγγελία Ανθρωποκτονιών.
Η Αρασέλι Βάσκες συνδέθηκε
με πολλαπλές διαρρήξεις
από την αστυνομική μονάδα της εισαγγελίας.
Η μαμά μου είχε μια παραξενιά.
Δεν έβγαζε ποτέ τις ετικέτες.
Θυμάμαι ότι είχε κάτι ρολογάκια,
που οι ετικέτες τους είχαν κιτρινίσει επειδή ήταν τόσο παλιά.
Και ένα από τα ρολόγια που πήρε η Αρασέλι
είχε αυτή την ιδιαιτερότητα.
Μόνο αυτό έβλεπα.
Και τα παιδιά μου, που ήταν εκεί,
έλεγαν "Η γιαγιά μας το φορούσε αυτό και εκείνο".
Λόγω των μεθόδων της,
η αστυνομία ερευνά αν αυτή η γυναίκα
συνδέεται με τουλάχιστον πέντε από τους φόνους ηλικιωμένων
που διεπράχθησαν τους τελευταίους μήνες.
Σημειώστε ότι βρήκαμε στο σπίτι της ένα λευκό παλτό, μια περούκα,
και μερικές ταυτότητες του Εθνικού Ινστιτούτου
που εκδόθηκαν σε ηλικιωμένους
και αυτό συμπίπτει με τον τρόπο διεξαγωγής των φόνων.
Οι ύποπτοι προβάλλονταν δημόσια,
σε μια αίθουσα Τύπου.
Ήταν πλήρως εκτεθειμένοι
σε ό,τι ήθελε να κάνει ή να πει η αστυνομία.
Άσ' την να το κάνει μόνη της!
Μόνη της!
Ποια; Η κλέφτρα;
Μπορούσαμε να τους φωνάζουμε ερωτήσεις.
Πώς ξέρατε ποια σπίτια να στοχεύσετε;
Γιατί δεν ακολουθούσα συγκεκριμένη μέθοδο.
Περπατούσα.
Αν έβλεπα κάποιον ηλικιωμένο να σκουπίζει, να σκύβει,
να καθαρίζει παράθυρα,
έλεγα "Εδώ είμαστε".
Αν έβλεπα κάποιο μέλος της οικογένειας,
συνέχιζα να περπατάω, δεν τολμούσα, δεν μπήκα ποτέ σε σπίτι με τη βία.
Κατηγορήθηκε για πολλές ληστείες,
αλλά ίσως την αναγνώρισαν για κάποιο από τους φόνους.
Είχαμε στη σειρά
όλους τους δολοφόνους που συνδέονταν με την υπόθεση,
για τους αναγνωρίσουν οι μάρτυρες.
ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΒΑΣΚΕΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΚΛΟΠΙΜΑΙΑ
ΣΧΕΣΗ ΔΙΑΡΡΗΚΤΗ ΜΕ ΦΟΝΟ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΗΣ
ΛΗΣΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΑΙ ΓΙΑ 5 ΦΟΝΟΥΣ
ΑΡΑΣΕΛΙ ΒΑΣΚΕΣ ΓΚΑΡΣΙΑ 39 ΕΤΩΝ
Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΣΥΝΔΕΕΙ ΤΗ ΒΑΣΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟ ΤΗΣ
ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
ΦΕΡΟΜΕΝΗ ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
Σήμερα τα ξημερώματα,
βρέθηκε στο δωμάτιό της στραγγαλισμένη με ένα ένδυμα
άλλη μια ηλικιωμένη, 92 ετών.
Θυμάμαι ότι λίγους μήνες μετά τη σύλληψη της Αρασέλι,
συνέχισαν να δολοφονούνται ηλικιωμένες.
Και αναρωτιόμασταν
"Είναι;"
"Δεν είναι;"
και "Ποιος διαπράττει αυτά τα εγκλήματα;".
ΓΟΥΑΔΑΛΟΥΠΕ ΓΚΟΝΣΑΛΕΣ ΣΑΝΤΣΕΣ 74 ΕΤΩΝ
ΕΣΤΕΛΑ ΚΑΝΤΟΡΑΛ ΤΡΕΧΟ 85 ΕΤΩΝ
ΝΤΕΛΦΙΝΑ ΓΚΟΝΣΑΛΕΣ ΚΑΣΤΙΓΙΟ 92 ΕΤΩΝ
ΜΑΡΙΑ ΒΙΡΧΙΝΙΑ ΞΕΛΕΧΟΥΑΤΖΙ ΤΙΖΑΠΑΝ 84 ΕΤΩΝ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΑΡΤΕΛ ΒΑΣΚΕΣ 72 ΕΤΩΝ
ΜΑΡΙΑ ΝΤΕ ΛΟΣ ΑΝΧΕΛΕΣ ΚΟΡΤΕΣ 84 ΕΤΩΝ
Πάνω από δέκα ηλικιωμένες έχουν στραγγαλιστεί
στην Πόλη του Μεξικού το 2004.
Όλες ζούσαν μόνες και είχαν κάποιου τύπου εισόδημα.
Άλλος ένας φερόμενος δολοφόνος ηλικιωμένων γυναικών συνελήφθη.
Ονομάζεται Χόρχε Μάριο Τάμπλας Σίλβα, και φέρεται ότι διέπραξε δύο εγκλήματα.
Φορούσε λευκή ρόμπα και ή περούκα ή είχε βαμμένα μαλλιά.
Παρίστανε τη νοσοκόμα
για να πλησιάσει τη Μαρία Εουχένια Γκουσμάν Νόγες, 66 ετών,
στην οποία υποσχέθηκε να δώσει κάρτα οικονομικής υποστήριξης.
Η εισαγγελία της πρωτεύουσας
πιστεύει ότι είναι ο δράστης οκτώ ακόμα δολοφονιών.
Η Εισαγγελία διενήργησε πολλές έρευνες και, τουλάχιστον επισήμως,
βρήκε πολλά αντικείμενα που συνδέονταν με τον φόνο των γιαγιάδων.
ΠΕΜΠΤΟΣ ΦΟΝΟΣ ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ ΣΕ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟ
Μια ξανθιά περούκα,
ένα στηθοσκόπιο, ακόμα και μια Βίβλος,
που είχε ένα απόσπασμα στο εξώφυλλο
σύμφωνα με το οποίο ο Θεός του έδωσε την άδεια να δολοφονεί.
Φαινόταν να είναι ο δεύτερος κατά συρροή δολοφόνος,
κι αναρωτιόμασταν πόσοι ακόμη υπάρχουν.
Έχουν περάσει έξι χρόνια
από τότε που ο Τάμπλας διέπραξε το πρώτο του έγκλημα
εναντίον κάποιου που τον φιλοξένησε.
Τον Μάιο του 1998,
ο ύποπτος συνδέθηκε με τον φόνο
της Μαρίας Αμπάρο Γκονσάλες Σαλσέντα,
που πέθανε επίσης από στραγγαλισμό.
Αποδείξατε την ανθρωποκτονία;
Όχι, δεν νομίζω.
Και δεν υπήρχε, όπως και στην περίπτωση της Αρασέλι,
κανένα αποδεικτικό στοιχείο
που να αποδεικνύει ότι ήταν ο δολοφόνος.
Υπήρχαν αντιγραφείς.
Και συνέχιζαν να σκοτώνουν.
Άρα έπρεπε να συνεχίσουμε.
ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΠΙΘΑΝΟΥΣ ΓΙΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΣ
Υπήρχαν αντιγραφείς και ήταν ανάγκη
η εισαγγελία να φέρει κάποια αποτελέσματα.
Το θέμα με αυτές τις υποθέσεις
είναι ότι εκείνον τον καιρό σε πολλές εισαγγελίες
συλλαμβάνανε άτομα για να τα ερευνήσουν, αντί το αντίστροφο.
Ήταν μια ευκαιρία για την Εισαγγελία
να μειώσει την πίεση που τους ασκούνταν.
Πολιτικά, κοινωνικά ή μέσω των ΜΜΕ.
Παρά τα σκίτσα και τις ενδείξεις που έχει η αστυνομία,
οι δολοφονίες ηλικιωμένων στην Πόλη του Μεξικού δεν σταματούν.
Η Εισαγγελία της πρωτεύουσας ζήτησε τη βοήθεια του Ινστιτούτου,
του οποίου οι ερευνητές κατέληξαν πως ο δολοφόνος
έχει μειώσει τα κενά μεταξύ των φόνων.
Οι πρώτοι απείχαν έναν χρόνο μεταξύ τους.
Έπειτα, το διάστημα έγινε μήνες.
Τώρα είναι εβδομάδες.
Η αντιπολίτευση της Πόλης του Μεξικού
προφανώς το χρησιμοποίησε για να επιτεθεί στην κυβέρνηση.
Ως απόδειξη ότι δεν δούλευαν σωστά.
Έγιναν καταγγελίες κατά του εισαγγελέα Μπάτις.
"Δεν θα πιάσεις τον δολοφόνο; Οι γιαγιάδες μας σκοτώνονται".
Προς κ. Μπερνάρντο Μπάτις Βάσκες, εισαγγελέα της Πόλης του Μεξικού.
Εκφράζουμε επισήμως την ειλικρινή μας ανησυχία
για το αυξανόμενο κύμα βίας κατά των ηλικιωμένων γυναικών.
Σας παροτρύνουμε να αναλάβετε δράση για την προστασία αυτών των ατόμων,
που αποτελούν την πιο ευάλωτη κοινωνική ομάδα.
Απαιτούσαν την απομάκρυνση του τότε εισαγγελέα.
Οι βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ακσιόν Νασιονάλ
αναλάβαμε δράσεις για την ενημέρωση και την πρόληψη,
μέσω μιας καμπάνιας με τίτλο "Ασφαλές Σπίτι",
για την οποία γνωρίζουμε ότι έχετε ενημερωθεί.
Είναι μερικοί βουλευτές της αντιπολίτευσης
που, με καλές ή με κακές προθέσεις,
λένε ότι μερικές κλειδαριές και αλυσίδες είναι απαραίτητες.
Μου έδωσαν κι εμένα μία δώρο.
Σύρτης για το σπίτι του Μπάτις.
Δεν χρειάζονταν να παραβιάσουν πόρτες για να φτάσουν στα θύματα.
Τις άνοιγαν από μόνες τους.
Ή έδιναν στον εγκληματία οδηγίες
πώς να φτάσει σπίτι τους.
Όταν έκανα αυτό το αστείο,
οι δημοσιογράφοι είπαν "Αφού είστε ηλικιωμένος,
θα φέρουν έναν σύρτη και στο σπίτι σας".
Ζω με τη γυναίκα μου.
Ναι, είμαι γέρος, αλλά όχι τόσο.
Κ. Εισαγγελέα, αυτό το είδος…
Ενοχλήθηκαν πολύ, αλλά μετά ηρέμησαν.
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΕΧΝΑΣΜΑ ΟΙ ΚΛΕΙΔΑΡΙΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Νομίζω ότι η αυτό που ξεχείλισε το ποτήρι
ήταν το γεγονός ότι το 2005
είχαμε ήδη πάνω από 30 ανθρωποκτονίες που συνδέονταν με την υπόθεση.
Μεταξύ του 1998 και του 2005,
καταγράφηκαν τουλάχιστον 49 υποθέσεις στην Πόλη του Μεξικού.
Έγιναν τρεις φόνοι το 1998.
Δύο το 1999.
Δύο το 2001. Δύο το 2002.
Το 2003, είχαμε άλλους 12.
Δεκαεπτά το 2004.
Και το σαββατοκύριακο καταγράφηκαν δύο ακόμα.
Οι έρευνες της αστυνομίας δεν φαίνονταν σχολαστικές.
Ξέρουμε ότι υπήρχε εσωτερική ανησυχία στην Εισαγγελία.
ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Άρχισε να επηρεάζει τη διοίκηση.
Υπονομευόταν η εμπιστοσύνη του κόσμου στην αστυνομία
και στον αγώνα κατά του εγκλήματος.
ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΟ ΝΑ ΚΥΝΗΓΗΣΕΙ ΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ
Ένας παράγοντας που έκανε την υπόθεση διάσημη
ήταν η καθημερινή αντιπαράθεση μεταξύ του Κυβερνήτη της Πόλης
και του πρώην προέδρου Βισέντε Φοξ.
Υπήρχαν διαφωνίες κάθε μέρα.
Η πιθανότητα ύπαρξης ενός κατά συρροή δολοφόνου
ίσως να αντανακλούσε την ανικανότητα του Κυβερνήτη
που ήθελε να κατέβει στις προεδρικές εκλογές.
Ζήτω το Μεξικό!
Ζήτω!
Νομίζω ότι αυτή η υπόθεση δολοφονιών
έγινε τόσο γνωστή επειδή συνέβη στην Πόλη του Μεξικού.
Γιατί, παρόλο που βλέπαμε
μια αύξηση των δολοφονιών στην πολιτεία του Μεξικού,
και, δυστυχώς, ως και στη Σιουδάδ Χουάρες, στη φτωχή αυτή παραμεθόρια περιοχή,
δεν αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο, γιατί ήταν εκεί πέρα.
Βίαια εγκλήματα κατά γυναικών χωρίς σταματημό στη Σιουδάδ Χουάρες.
Σύμφωνα με στατιστικά της Γενικής Εισαγγελίας,
πάνω από 10% των εγκλημάτων είναι δολοφονίες γυναικών,
σε αυτό το μέρος της πολιτείας Τσιουάουα.
Υποθέσεις που άνοιξαν πριν από μια δεκαετία
παραμένουν ακόμη άλυτες.
Καιρό τώρα έχουμε πολλή βία στη Σιουδάδ Χουάρες.
Δεν κάνουν τίποτα. Δεν τους εμπιστευόμαστε πια.
Ούτε καν την αστυνομία.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετούς έρευνάς μου για την υπόθεση των δολοφονιών,
πρόσεξα ότι στην Πόλη του Μεξικού, ταυτόχρονα με τους φόνους των ηλικιωμένων,
υπήρχαν και πάνω από 300 δολοφονίες νεαρών γυναικών
που καταγράφηκαν στη Σιουδάδ Χουάρες.
Και περίπου 4.000 άνθρωποι εξαφανίστηκαν στην πολιτεία του Μεξικού.
Οι δηλώσεις των αρχών και αυτές των ΜΜΕ
διαφέρουν πάρα πολύ.
Ενώ τα ηλικιωμένα θύματα θεωρούνται ευάλωτα,
τα θύματα γυναικοκτονιών κρίνονται από το πώς ντύνονται,
πού πηγαίνουν, πού βρίσκονται.
Η κυβέρνηση ποτέ δεν έκανε μια τόσο εις βάθος έρευνα
για να λύσει υποθέσεις γυναικοκτονιών
όπως αυτή που έκανε για την υπόθεση των ηλικιωμένων.
Για την ακρίβεια, το 92% των γυναικοκτονιών
παραμένει άλυτο.
Η κ. Λολίτα άφηνε την πόρτα της ανοιχτή
σχεδόν όλο το απόγευμα όταν γυρνούσε από τη δουλειά.
Και τα βράδια, έκλεινε την πόρτα και πήγαινε για ύπνο.
Η δολοφόνος κάθονταν με τον θυρωρό
και συζητούσε για τους γείτονες,
ποιοι ζούσαν μόνοι τους…
Έτσι, λοιπόν, έμαθε ότι η δασκάλα Μαρία Ντολόρες ζούσε μόνη
και έπιασε φιλίες μαζί της.
Ανέβαινε στο διαμέρισμά της.
Έτσι ήξερε πολύ καλά όλες τις δραστηριότητές της.
Και δεν άργησε πολύ,
ίσως έναν ή δύο μήνες, πριν τη σκοτώσει στο διαμέρισμά της.
Τύλιξε το καλώδιο του τηλεφώνου στον λαιμό της και την έπνιξε.
ΑΛΜΠΟΥΜ
Από τότε, το διαμέρισμά της παραμένει ακριβώς όπως το άφησε.
Ο ΦΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΓΙΑΓΙΑΔΩΝ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ
ΚΙ ΑΛΛΗ ΝΕΚΡΗ, ΕΦΤΑΣΑΝ ΤΙΣ 17!
Λίγους μήνες αργότερα, μας είπαν ότι είχαν έναν ύποπτο.
Έναν πιθανώς ύποπτο άνθρωπο.
Σε κάποιες υποθέσεις, ο ύποπτος είναι άτομο ψηλό,
ανοιχτόχρωμο και σωματώδες.
Μάλιστα, λόγω του πώς σκότωσε τα θύματα,
δεν αποκλείεται να είναι άντρας ντυμένος ως γυναίκα.
Ξέρουμε ότι ντύνεται ως γυναίκα,
αλλά είναι και δυνατός και με μεγάλα χέρια,
άρα ίσως να είναι άντρας.
Ξέραμε ότι μπορεί να είναι άντρας ντυμένος γυναίκα
ή μια γυναίκα με αρρενωπά χαρακτηριστικά.
Έχουμε πληροφορίες από μάρτυρες
και πιστεύουμε κυρίως
ότι αυτό είναι το κοντινότερο στην εμφάνιση του κατά συρροή δολοφόνου.
Αυτό που δημιουργούσε αμφιβολίες για το αν είναι γυναίκα
ήταν η δύναμη που χρησιμοποιούσε για να πνίξει τα θύματα.
Η πιο κυρίαρχη θεωρία
ήταν ότι επρόκειτο για άντρα ντυμένο γυναίκα.
Και ότι ίσως ήταν ομοφυλόφιλος.
Δεν μπορούσαμε να αποκλείσουμε τίποτα.
Έπρεπε να τα ερευνήσουμε όλα.
Κάποια στιγμή, κατευθυνθήκαμε στο σημείο συνάντησης όπου δουλεύουμε.
Με παραξένεψαν τα περιπολικά,
αλλά δεν τους έδωσα σημασία.
Έφτασα στο σημείο με τις κοπέλες
και σχολιάζαμε όλες.
"Έχει πολλά περιπολικά εκεί πίσω".
Τα φορτηγά των διάσημων ματατζίδων.
Πού να φανταστούμε ότι ήταν επιχείρηση
κατά του εμπορίου λευκής σαρκός, όπως λέγεται σήμερα.
Παλιά το λέγαμε "πορνεία".
Και άρχισαν να πλησιάζουν στο σημείο που μαζευόμασταν.
Και από τα αριστερά και από τα δεξιά.
Και άρχισαν να μας μαζεύουν.
Κάποιες αντισταθήκαμε ρωτώντας γιατί ή τι συμβαίνει.
Μας έδιωξαν με τις κλωτσιές, συγγνώμη για την έκφραση.
Μόλις μπήκαμε στο όχημα έριξαν δακρυγόνα.
"Μη με κοιτάς έτσι. Ποιος ξέρει τι θα σας φορτώσουν τώρα".
Και πρακτικά μας απήγαγαν,
γιατί ακόμα δεν ξέραμε τον σκοπό της επιχείρησης.
Θυμάμαι ότι ήμουν σπίτι
και πήρε τηλέφωνο η Άλμα Δέλια.
Είπε "Μάντεψε".
"Έγινε επιχείρηση και τις συνέλαβαν όλες".
"Τις χτυπάνε".
"Ρίχνουν δακρυγόνα".
Ούτε καταλάβαινα τι συνέβαινε γύρω μας.
Μας πήραν αποτυπώματα και από τα δύο χέρια.
Παραβίασαν τα δικαιώματά μας. Μας ισοπέδωσαν εντελώς.
Έγινε αυτό που λένε "επιδρομή".
Δεν διέταξα ποτέ επιδρομή ή μαζική έρευνα.
Αν έκανε κάτι η προληπτική αστυνομία από δική της βούληση,
κάτι που έκαναν, ενίοτε…
Αυτοί αντιμετώπιζαν έξω στους δρόμους
αυτά που εγώ έβλεπα μόνο μέσα από το γραφείο μου.
Η Εισαγγελία με την παράλογη θεωρία της
πως ο δολοφόνος ντύνονταν γυναίκα…
Τι θα ήταν; Πουτάνα, φυσικά!
"Αυτή μοιάζει κάπως. Αυτή έχει κοινά χαρακτηριστικά ".
"Αυτή είναι σχεδόν ίδια με το σκίτσο".
Εμένα με ενέπλεξαν λέγοντας ότι ήμουν ο δολοφόνος,
λόγω της σωματικής μου διάπλασης.
Η εμφάνισή μου είναι σωματώδης.
Δεν είμαι δα και καμιά Μπάρμπι.
Γιατί υποψιαστήκατε ότι ο δολοφόνος μπορεί να ήταν τραβεστί;
Λόγω σωματικής δύναμης.
Υπολογίζω ότι συνέλαβαν κάπου στα 80 με 120 άτομα.
Τις πιο πολλές μας φακέλωσαν.
Δεν έγιναν φακελώματα, ούτε τίποτα τέτοιο.
Θέλαμε μόνο να δούμε αν τα αποτυπώματα ταιριάζουν.
Δεν ταίριαζαν και τις αφήσαμε να φύγουν. Δεν κάναμε τίποτα άλλο.
ΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ
ΤΡΑΒΕΣΤΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
Ζητήσαμε συγγνώμη.
Αλλά έπρεπε να το ερευνήσουμε.
Δουλεύαμε σε μια πολύ σοβαρή υπόθεση.
Κι ερευνούσαμε τη δολοφονία
των πιο ευάλωτων μελών της κοινωνίας μας, των ηλικιωμένων.
Προσπάθησαν να λύσουν την υπόθεση
χωρίς να έχουν όλα τα στοιχεία.
Υπήρχε μεγάλη σύγχυση.
Θυμάμαι γύρω στους 47 με 48
τόπους εγκλήματος.
Είχαν ίχνη δακτυλικών αποτυπωμάτων.
Αλλά κανένα δεν τους βοήθησε να ταυτοποιήσουν τον δράστη.
Οι εγκληματίες σπάνια αφήνουν πλήρη αποτυπώματα.
Σε μία από τις υποθέσεις, είχαμε ένα πλήρες αποτύπωμα.
Παρίστανε ότι ήταν διασώστρια.
Προσέφερε τις υπηρεσίες της.
Είχε κάτι ακτινογραφίες…
Το θύμα είχε ακτινογραφίες.
Της ζητά να δει την ακτινογραφία.
Την παίρνει, την κοιτάζει…
Ήρθε ένας συγγενής του πιθανού θύματος κι αυτή έφυγε.
Είχαμε ένα πλήρες αποτύπωμα στην ακτινογραφία.
Τώρα έμενε να βρούμε σε ποιον ανήκει.
Και είχαμε μια πολύ μεγάλη βάση δεδομένων.
Και συγκρίναμε τα αποτυπώματα που άφηναν οι δολοφόνοι
στον τόπο του εγκλήματος,
και δεν ταίριαζε κανένα.
Μπήκαμε σε όλες τις βάσεις δεδομένων.
Προφανώς, είχαμε πρόσβαση στις βάσεις
που είχαν οι άλλες εισαγγελικές αρχές.
Εξέταζαν σχολαστικά
κάθε υπόθεση κατά την έρευνα,
αλλά δεν είχαν ιδέα ποιος ήταν.
Ήταν κατά κάποιο τρόπο μια εμμονή, γιατί…
ήξερα ήδη τα χαρακτηριστικά αυτού του ατόμου.
Και αρχίζεις να ψάχνεις, έτσι;
Ποιος μοιάζει με τον δολοφόνο; Αυτός. Αυτός έχει άλλο ύψος.
Το δωμάτιό μου ήταν καλυμμένο με τα σκίτσα των υπόπτων,
με τους χάρτες.
Έλεγαν ότι πρέπει να την πιάσουμε, ό,τι κι αν γίνει.
Είπα στον επικεφαλής του Εγκληματολογικού
να φτιάξει μια τρισδιάστατη προτομή.
Και μου είπε ότι αυτό το κάνουμε μόνο
για να αναγνωρίσουμε οστά.
Γι' αυτό αποφάσισα να το κάνω μόνη μου.
Αφού είχα όλα τα σκίτσα μέχρι τότε,
120 ή 125 σκίτσα περίπου,
άρχισα να κοιτάζω ποια έχουν τον ίδιο τύπο ματιών,
τον ίδιο τύπο μύτης, τον ίδιο τύπο χείλους
και έφτιαξα ένα δικό μου σκίτσο.
Και σε αυτό βάσισα την τρισδιάστατη προτομή.
Την έφτιαξα με φελιζόλ
και απλή πλαστελίνη.
Τα μάτια είναι από γυαλί.
Χρησιμοποίησα ψεύτικες βλεφαρίδες.
Και επειδή ήταν απλή πλαστελίνη,
έλιωνε με τη ζέστη.
Την είχα στο ψυγείο στο σπίτι μου.
Οι κόρες μου ήταν μικρές και έλεγαν "Μαμά, παρ' το από δω.
Κάθε φορά που ανοίγουμε το ψυγείο, βλέπουμε ένα κεφάλι".
Και άρχισε ο κόσμος να την αναγνωρίζει.
Γιατί καθώς το έφτιαχνα,
ήμουν σε επαφή με μάρτυρες και θύματα.
Τους ρωτούσα "Πώς σας φαίνεται;
Μοιάζει καθόλου; Από ποια μεριά την είδατε;".
Και άρχισα να κάνω μικροαλλαγές,
μέχρι που έφτασα σε αυτό που ξέρετε.
Γένους θηλυκού.
Ηλικία, 45 ετών.
Ύψος, 1,70 μέτρα.
Σωματώδης. Μέτριο στόμα. Λεπτά χείλη.
Η γιαγιά μου είχε πέσει στο διαμέρισμά της.
Από τότε, πια δεν μπορούσε να βγαίνει έξω για δουλειές.
Της ζήτησα να έρθει να μείνει μαζί μου, αλλά δεν ήθελε να φύγει.
Τη ρώτησα "Θέλεις να μείνεις εδώ;".
Είπε "Ναι" και είπα "Καλά".
"Θα το κανονίσουμε και θα μείνουμε εδώ".
Αυτό που μας έκανε ευτυχισμένες ήταν τα μουσεία, η όπερα, οι Καλές Τέχνες.
Την πήγαινα μέχρι και σε μπαρ.
Ήταν…
το αγαπημένο μου άτομο στον κόσμο.
Κοιμόταν. Το πρωί πήγα νωρίς στη δουλειά.
Πάντα την έπαιρνα τηλέφωνο κατά τις τρεις ή τέσσερις η ώρα.
Δεν μου απάντησε.
Ήταν γύρω στο μεσημέρι.
Εκείνη την ώρα εγώ έτρωγα μεσημεριανό.
Οι γονείς μου συνήθιζαν να κλείνουν το παράθυρο όταν έτρωγαν.
Είπα "Θα το κλείσω εγώ".
Και γύρισα
και είδα κάποιον να ψάχνει τα συρτάρια της κυρίας Μαργαρίτα.
Με κοίταξε.
Κοιταχτήκαμε.
Το βλέμμα της ήταν στυγνό, σκληρό, κρύο.
Έφυγα βιαστικά και ξέχασα τα κλειδιά.
Οπότε χτύπησα το κουδούνι.
Δεν απάντησε, τα φώτα ήταν σβηστά. Είχε σκοτεινιάσει.
Χτύπησα στον γείτονα.
Είπα "Η γιαγιά δεν μου ανοίγει και δεν έχω τα κλειδιά μου".
Από το παράθυρο φώναξε "Κυρία Μαργαρίτα!".
Εγώ φώναξα "Μάνε", αλλά καμία απάντηση.
Και μετά η Άλε είπε "Κάτι συμβαίνει".
Γι' αυτό έσπασαν το τζάμι.
Η πίσω κρεβατοκάμαρα ήταν άνω κάτω.
Τότε, κάποιος με φώναξε,
δεν θυμάμαι ποιος από τους δυο, και είπε "Εδώ είναι".
Βρήκαν δύο στοιχεία.
Πρώτον, τα κοσμήματα.
Βρήκαν αποτυπώματα εκεί.
Και δεύτερον, η γιαγιά μου ήταν κάπως εκκεντρική.
Όταν έβαζε μαξιλάρια στο σαλόνι,
έπρεπε να είναι ευθυγραμμισμένα.
Και είπα "Τα μαξιλάρια δεν είναι ευθυγραμμισμένα".
Γύρισαν το ένα και είχε έναν λεκέ.
Έκαναν ιατροδικαστικές εξετάσεις
και βρήκαν ότι ήταν αίμα της γιαγιάς μου.
Με λίγα λόγια, την έπνιξε.
Ο δρόμος γεμάτος, έκαναν ζωντανή αναμετάδοση.
Οι γείτονες ρωτούσαν "Τι έγινε; Είδαμε τις ειδήσεις".
Και εγώ έλεγα ότι δεν ξέρω τίποτα.
Κάποιος μου είπε να μαζέψω ρούχα. Πήρα μόνο τις πιτζάμες μου.
Δεν ήξερα ότι θα έκλειναν το διαμέρισμα.
Έκλεψε κοσμήματα.
Λεφτά, αφού η γιαγιά μου έπαιρνε σύνταξη.
Ήξερε ακριβώς πού να ψάξει.
Τα κοσμήματα δεν ήταν έξω. Ήταν κρυμμένα στα ρούχα της.
Μετά πήγαμε στο τμήμα
και μου το είπαν.
Τότε έμαθα ότι…
ότι η γιαγιά μάλλον ήταν…
ένα ακόμα θύμα.
Σε μια πόλη σαν την Πόλη του Μεξικού,
είναι δύσκολο να βρεις βελόνα στ' άχυρα.
Αλλά υπήρχε ένα στοιχείο που μας βοήθησε να βρούμε ένα μοτίβο,
κάτι που χρειάζεται σε τέτοιες υποθέσεις.
Άρχισα να δημιουργώ ένα γεωγραφικό προφίλ, σημειώνοντας σε έναν χάρτη
τα σημεία όπου έγιναν οι ανθρωποκτονίες.
Έβαζα διαφορετικό χρώμα κάθε χρόνο.
Οι κατά συρροή δολοφόνοι δεν σκοτώνουν κοντά στα σπίτια τους,
ούτε κοντά στις δουλειές τους.
Είδαμε ότι υπήρχαν σταθμοί μετρό στις γύρω περιοχές.
Επόμενη στάση, Τλατελόλκο.
Ο δολοφόνος έβγαινε από τον σταθμό ή άλλαζε τρένο.
Και πήγαινε να βρει νέο θύμα.
Καμιά φορά, ο δολοφόνος δεν έβρισκε κάτι
και πήγαινε αλλού την επομένη μέρα.
Στρώματα, ψυγεία…
οτιδήποτε από σίδερο πουλάς.
Ψάχνοντας να βρούμε πού ζούσε ή δούλευε ο δολοφόνος,
συνειδητοποιήσαμε ότι σκότωνε πάντα μπροστά σε πάρκα.
Οπότε βρήκαμε τον συσχετισμό στην φάση της επιλογής.
Ξέρουμε πώς λειτουργεί.
Πλησιάζει κερδίζοντας την εμπιστοσύνη του θύματος.
Πιθανότατα κοντά σε πάρκο ή κήπο,
γιατί στο 99% των περιπτώσεων,
οι ανθρωποκτονίες έγιναν κοντά σε πάρκο ή κήπο.
Στο Γραφείο του Υφυπουργού Δημόσιας Ασφάλειας,
καθώς και σε άλλες υπηρεσίες ασφαλείας,
συνηθίζεται τα άτομα που δουλεύουν εκεί
να χρησιμοποιούν κάποιο παρατσούκλι.
Ένα ψευδώνυμο.
Στην περίπτωσή μου, ήταν "Τίγρης".
Είχα την τιμή να με καλέσει
ο κος Ρενάτο Σάλες Ερέδια, ο αναπληρωτής εισαγγελέας.
Μου είπε "Τίγρη, έλα στο γραφείο μου".
Είπε ότι ήθελε να μου δείξει τι κάνουν
για να πιάσουν τον δολοφόνο.
Μου έδειξαν έναν χάρτη της Πόλης του Μεξικού
που ήταν γεμάτος πινέζες.
Είπε, "Σε αυτή την περιοχή γίνονται τα εγκλήματα".
Στήσαμε μια επιχείρηση που λέγεται "Πάρκα και Κήποι".
Ο εγκληματίας πάει στα πάρκα
για να βρει άτομα τρίτης ηλικίας,
προτείνει να τα συνοδεύσει σπίτι τους,
κι εκεί τα σκοτώνει.
Οπότε, του είπα "Έλα εδώ".
"Τι βλέπεις;".
Πήγε να δει κι έμεινε να κοιτάζει.
Είπε "Είναι χάρτης". Είπα "Ναι, αλλά σου λέει κάτι".
Ο Ρενάτο είπε "Δεν καταλαβαίνω".
Είπα "Πες μου την απόσταση ανάμεσα στο πάρκο αυτό
και τον τόπο του φόνου".
"Έξι τετράγωνα".
Είπα "Έξι τετράγωνα με τα πόδια;"
"Δεν γίνεται".
"Έχετε τουλάχιστον κοιτάξει
μήπως στα πάρκα αυτά υπάρχουν δραστηριότητες
που να απευθύνονται σε ηλικιωμένους;".
"Όχι, δεν υπάρχουν".
"Τότε, πρέπει να αποκλειστεί αυτή η υπόθεση".
Ρώτησα "Έχεις κάποιον χάρτη που δείχνει την κατεύθυνση των δρόμων;".
Έφεραν έναν και είπα "Κοίτα".
"Όλα τα σημεία των φόνων
συνδέονται με κεντρικούς δρόμους
που επιτρέπουν γρήγορη διαφυγή.
Αλλά μόνο αν πηγαίνεις αντίθετα".
Έτσι ρώτησαν "Θα μας βοηθήσεις;". Είπα "Φυσικά".
Ήταν στις 28 Σεπτεμβρίου 2005.
Χτύπησε η πόρτα και ήταν η κυρία Λουπίτα.
Αλλά πρόσεξα ότι ήρθε με μια γυναίκα.
Πολύ εύσωμη.
ΟΛΙΜΠΙΑ ΝΙΕΜΠΛΑ ΜΑΡΤΥΡΑΣ
Όχι χοντρή, αλλά σωματώδης. Με μεγάλες πλάτες.
Θυμάμαι ότι φορούσε κόκκινη καμπαρντίνα.
Μια κόκκινη καμπαρντίνα.
Είχε κοντά μαλλιά, σκούρα επιδερμίδα.
Κι όταν κοίταξα έξω μου γύρισε πλάτη και σήκωσε τον γιακά.
Σαν να ήθελε να κρυφτεί.
Αλλά δεν έδωσα σημασία.
Τότε, η κυρία Λουπίτα πήγε πάνω με αυτό το άτομο.
Κι αυτό ήταν.
Δεν έγινε φασαρία, ούτε θόρυβος, ούτε τίποτα.
Η κυρία Λουπίτα ήταν ανάσκελα.
Η φούστα της ήταν σηκωμένη.
Πνιγμένη εντελώς, με το καλσόν ακόμα στον λαιμό της.
Έτσι, τυλιγμένο.
28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2005
ΠΑΝΙΚΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΑΝ ΤΗ ΓΟΥΑΔΑΛΟΥΠΕ ΟΛΙΒΕΪΡΑ
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΛΟΥΠΙΤΑ
Κάλεσα αμέσως όλους τους αστυνομικούς.
Έφτασαν αμέσως, όπως συνηθίζονταν.
Στους αστυνομικούς πρέπει να φέρεσαι ανάλογα.
Οπότε, τους λέω "Έρχομαι απ' την εισαγγελία,
όπου λένε
ότι είστε μόνο για να μαζεύετε μεθυσμένους από κανένα μπαρ πού και πού.
Δεν σταματούσαν να λένε ότι είστε όλοι ανίκανοι,
άχρηστοι, άσχετοι".
Το περιπολικό μου εκείνη τη μέρα ήταν το BC3-2050.
Ήμουν αρχηγός του πρώτου τμήματος της γειτονιάς Μοκτεζούμα.
Ήμασταν αστυνομικοί της γειτονιάς τότε.
Και τότε, ένας αστυνομικός είπε "Καριόληδες".
Είπα "Είπαν και χειρότερα,
ότι υποστηρίζετε Αμέρικα'". Φώναζαν όλοι.
"Αλλά πείτε μου. Είναι αλήθεια αυτό που λέει η Εισαγγελία;".
"Όχι, κύριε".
"Σε ποιον ανήκει η πόλη;" "Σε εμάς".
"Ποιος την περιπολεί;" "Εμείς".
"Ποιος θα την πιάσει;" "Εμείς!"
Είπα, "Εμπρός, λοιπόν".
Από τις πέντε το πρωί τριγυρνούσα στις γειτονιές.
Όλοι οι αστυνομικοί βγήκαν με την εντολή να βρουν τον κατά συρροή δολοφόνο.
Μετά έβγαλα τα σκίτσα του δράστη.
Μετά την κουβέντα τους είπα
"Μοιράστε τα αμέσως σε όλες τις μονάδες".
Και το είχαμε μαζί όλη την ώρα,
σαν να ήταν κομμάτι της στολής μας.
"Έχε τα μάτια σου ανοιχτά".
"Να αναφέρετε ό,τι περίεργο δείτε".
Ο αρχηγός Μπριόνες. Ωραίος τύπος.
Είπα "Κοιτάξτε,
ο τύπος δρα σε αυτήν την περιοχή.
Δείτε τον χάρτη.
Αυξήστε τις περιπολίες, αλλά κάντε τις αλλιώς".
Και θυμάμαι ότι είπε "Ναι, σαν σερπαντίνα".
Είπα, "Κάνε ό,τι θες, φίλε, αλλά πρέπει να αλλάξεις αυτό".
Η Επιχείρηση "Σερπαντίνα" συνίστατο από περιπολικά
που οδηγούσαν χαλαρά, με τη σειρήνα ανοιχτή.
Έπρεπε να είμαστε απρόβλεπτοι.
Από το βορρά μέχρι τον νότο,
κάλυπταν κάθε δρόμο της γειτονιάς.
Τα σκίτσα άρχισαν να εμφανίζονται σε όλη την πόλη.
Στα ΜΜΕ, η εκστρατεία εντατικοποιήθηκε.
Την είχαμε κατά πόδας.
Τον περισσότερο καιρό που ήμουν στο Χάσο,
έμενα στης Άνα Μαρία ντε Λος Ρέγιες.
Συνήθως, ο χώρος που μοιραζόμασταν ήταν η κουζίνα.
Πίνοντας καφέ ή καπνίζοντας.
Ένα τραγούδι λεγότανε "Καπνίζοντας περιμένω".
Μου έλεγε να καθίσω στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση.
Έλεγε "Κάνε ότι καπνίζεις και τραγουδά το τραγούδι".
Επικοινωνούσαμε μόνιμα μέσω σημειώσεων.
Αν δεν κουβεντιάζαμε κάτι, το άφηνε σε σημείωμα στην πόρτα μου.
"Χοέλ, βγήκα έξω για ψώνια.
Άφησα φαγητό στο μάτι, φράουλες και λεμονάδα".
Μου άρεσε πολύ να τους βλέπω. Φαινόντουσαν σαν ζευγάρι.
Πήγαιναν μαζί για ψώνια.
Της σφύριζε, όπως ο Πέδρο Ινφάντε στην Τσορεάδα.
Αυτή του απαντούσε.
Ήμασταν σαν μικρά παιδιά. Η χαρά της ζωής.
Ερχόταν πολύ συχνά,
γιατί της άρεσε να καπνίζει μαζί μου.
Πίναμε καφεδάκι, χυμό.
Και μετά ρωτούσε "Να φέρω τυρί ή φασόλια; Να φάμε κανένα τάκο".
Και τρώγαμε τάκο.
Πολύ ωραίος άνθρωπος.
Βάσει της χρονολογίας των εγκλημάτων, πότε περιμένετε…
Της άρεσε να βλέπει ειδήσεις.
Και θυμάμαι ότι κάποια στιγμή μου ανέφερε αυτό το θέμα.
Στην Πόλη του Μεξικού, ο αριθμός των θανάτων κυμαίνεται…
Θυμάμαι μόνο ότι είπα "Α, όλα ψέματα είναι".
Πάνω από 100 αστυνομικοί ψάχνουν τον κατά συρροή δολοφόνο,
του οποίου το σκίτσο βγήκε στην τηλεόραση.
Ως ειδικός στους κατά συρροή,
ο Οντιβέρος πιστεύει πως ο δράστης
σκοτώνει στην πρωτεύουσα εδώ και επτά χρόνια.
25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2006
Εκείνη τη μέρα, ξύπνησα, ντύθηκα,
είδα την Άνα,
με χαιρέτησε.
Πήγα στη δουλειά, έκανα τη βάρδιά μου.
Δυστυχώς, ο Χοέλ άργησε εκείνη τη μέρα.
Έπρεπε να παραλάβει κάποιο εμπόρευμα στη δουλειά.
Όταν βγήκα από το μετρό
και πήγα στη γωνία για να στρίψω στην οδό Χάσο…
Γύρισα και είδα ένα περιπολικό στα αριστερά.
Ένιωσα κάτι…
κάτι περίεργο.
Γύρισα σπίτι
και είδα τα παράθυρα ανοιχτά,
το ίδιο και την πόρτα.
Ήταν πολύ παράξενο.
Της σφύριξα.
Αλλά δεν μου απάντησε.
Ήταν πολύ παράξενο, οπότε είπα να ρίξω μια ματιά.
Όλα τα συρτάρια ήταν ανοιχτά.
Τα ρούχα ήταν πεταμένα γύρω.
Γύρισα αριστερά
και είδα την Άνα στο πάτωμα μπροστά στην τηλεόραση.
Σκέφτηκα…
"Δεν γίνεται αυτό".
ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ - ΚΟΥΖΙΝΑ
Τότε ακριβώς άκουσα έναν θόρυβο.
Και είδα…
αυτήν.
Για μια στιγμή
κοιταχτήκαμε κατάματα.
Δεν μίλησα ποτέ μαζί της.
Έκανε αναστροφή.
Έφυγε πολύ ήρεμα από το σαλόνι.
Θυμάμαι ότι περπατούσα αργά, σαν να την ακολουθούσα.
Βγήκα έξω
κι εκείνη τη στιγμή
είχα την παρόρμηση να φωνάξω.
"Πιάστε την!"
Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν η Σελίνα.
Και άρχισα να φωνάζω "Σελίνα!"
"Βοήθησέ με!"
Ήρθε και έσπρωξε την πόρτα τόσο δυνατά…
"Βοήθεια! Αυτή κάτι έκανε στην Άνι!"
Εκείνη τη στιγμή, οδηγούσαμε στην οδό Σαραγόσα.
Στρίψαμε στην οδό Χοσέ Χάσο.
Ήρθε τρέχοντας ένας νεαρός.
"Αστυνόμε, βοήθεια!"
Πρόσεξα ότι το άτομο γύρισε και άρχισε να τρέχει πιο γρήγορα.
Πάτησα γκάζι
και είπα στον συνεργάτη μου "Κατέβα και βγες από την άλλη.
Αν μπει στο μετρό, τη χάσαμε".
Όπως κατέβαινε στον σταθμό του μετρό
την άρπαξα και με κοίταξε, έτσι.
Ρώτησε γιατί.
"Μπες μέσα. Θα δούμε τι έκανες".
Προσπάθησε να με χτυπήσει.
Την είδα που πήγε να τον χτυπήσει.
Βγήκα από το αμάξι και πήγα να βοηθήσω.
Ο νεαρός ήρθε
και ρώτησε "Τι έκανες στη γειτόνισσά μου;".
Έφυγε τρέχοντας από το σπίτι.
Πέρασε κι άρχισε να τρέχει.
Ο συνεργάτης μου κι εγώ την πιάσαμε από το χέρι
και τη βάλαμε στο περιπολικό.
ΠΙΑΣΑΝΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
Συνελήφθη η δολοφόνος επτά χρόνια αφότου ξεκίνησαν οι φόνοι.
Συνελήφθη η καταζητούμενη κατά συρροή δολοφόνος.
Συνελήφθη σήμερα στον δήμο Βενουστιάνο Καράνσα.
…από αστυνομικούς της περιοχής,
αφού σκότωσε μία 82χρονη.
Χάρη στην κατάθεση κάποιου που την είδε να φεύγει,
η αστυνομία κατάφερε να την πιάσει.
Πιάσανε τη δολοφόνο. Πάμε να δούμε τι συνέβη.
Ένας γείτονας είδε κάτι ύποπτο. Φώναξε την αστυνομία.
Ευτυχώς, ήταν κοντά ένα περιπολικό,
το όχημα BCA3-1050.
Και τη συνέλαβαν.
ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ!
Επιβεβαιώσαμε με μεγάλη ακρίβεια,
ότι αυτή είναι η γυναίκα που διέπραξε
αρκετές ανθρωποκτονίες ηλικιωμένων γυναικών.
Είχε δύο τσάντες από αυτές των σουπερμάρκετ,
με πλαστικά χερούλια.
Είχε δελτία ταυτότητας ψηφοφόρων,
κάρτες σίτισης για ηλικιωμένους.
Είχε επαγγελματικές κάρτες παλαιστών,
αποδείξεις ενοικίασης χώρων πάλης.
Είχε μαζί κάτι μπουκάλια σαμπουάν.
Μερικές λοσιόν.
Μια λακ,
ένα κινητό τηλέφωνο,
ένα πιεσόμετρο.
Είχε παλιά νομίσματα,
μενταγιόν, αλυσίδες.
Μια εικόνα του Αγίου Λαζάρου
και μια της Αγίας του Θανάτου.
Είχε και ένα μπρελόκ,
Η ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ!
που είχε την επιγραφή "Η Κυρία της Σιωπής!"
"Επαγγελματίας παλαιστής, παγκόσμια πρωταθλήτρια πάλης γυναικών".
"Σας εύχεται καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά".
Ξαφνιάστηκα αρκετά.
Ήταν ένα τόσο ήρεμο άτομο.
Χωρίς καμία κακία στο πρόσωπό της.
Στο αμάξι, έβγαλε ένα σάντουιτς και άρχισε να τρώει.
Είχε στο χέρι μια εικόνα της Αγίας του Θανάτου
και άρχισε να τρώει.
Φτάνω και βλέπω μια γυναίκα πολύ επιδεικτική,
υπερβολικά βαμμένη.
Την καλησπερίζω και κάθομαι. Γύρισε για να με κοιτάξει.
Τη ρώτησα "Τι επαγγέλλεστε;".
Είπε "Κάνω πολλά πράγματα".
Είπα "Πρέπει να είστε σημαντική φυσιογνωμία.
Είστε επιβλητική". Και κοιτούσα τα μπράτσα της.
Κοιτούσα τα χέρια της.
Γιατί όταν μίλησα με τον Ρενάτο
μας είπε ότι η ομάδα του πίστευε,
εξαιτίας του πώς γίνονταν οι φόνοι και των μαρτυριών,
ότι επρόκειτο μάλλον για κάποιον άντρα παλαιστή.
Λόγω του πώς τις έπνιγε.
Με κεφαλοκλείδωμα.
Ναι, ήταν κεφαλοκλείδωμα.
Όσοι ξέρουν το κάνουν με τα χέρια.
Αυτή το έκανε με αντικείμενο.
Αυτό μου ήρθε στο νου ενώ της μιλούσα
και είδα τα μπράτσα και τα μεγάλα χέρια της.
Ρώτησα "Ποιο άθλημα σας αρέσει;"
Είπα "Πείτε μου" και τη σκούντησα με τον αγκώνα.
Είπε "Μου αρέσει πολύ η πάλη".
Είπα "Άντε!".
"Φοβερό. Τέλειο. Λατρεύω την πάλη".
Είπα "Λοιπόν, επιστρέφω αμέσως. Πάω να επισπεύσω τη χαρτούρα".
"Εντάξει. Ευχαριστώ".
Βγήκα έξω. Ήταν εκεί ο Μπριόνες και οι αστυνομικοί που την έπιασαν.
Είπα στον Μπριόνες, "Αυτή είναι".
Γιατί τη σκότωσες;
-Γιατί τη σκότωσες; -Δεν μπορώ να πω.
Πώς ονομάζεστε;
-Είχατε κάποια σχέση μαζί της; -Όχι.
-Είναι ο πρώτος σας φόνος; -Πώς λέγεστε;
Χουάνα Μπαράσα Σαμπέριο.
-Είναι η πρώτη σας; -Μάλιστα.
-Κλέψατε κάτι από το σπίτι; -Όχι.
Πρώτη φορά κάνετε κάτι τέτοιο;
Το πρώτο έγκλημα ήταν το 1998.
Μέσα σε οκτώ χρόνια, πέθαναν 48 ηλικιωμένες.
Η Εισαγγελία καταλήγει ότι τα αποτυπώματα της υπόπτου
ταιριάζουν με αυτά που βρέθηκαν σε τουλάχιστον δέκα φόνους,
με τους οποίους εμπλέκεται άμεσα.
Ψάχναμε συνέχεια έναν άντρα.
Και εξέπληξε όλη την αστυνομία
που ο δολοφόνος ήταν γυναίκα.
Αργότερα, ζήτησα από μια συνάδελφο
να ελέγξει αν ήταν γυναίκα. Και ήταν.
Με εξέπληξε πολύ.
Μια σαρανταριά θύματα. Το έκανε μία γυναίκα.
Δεν ήταν εύκολο να το φανταστεί κανείς,
γιατί αυτό δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο συνήθως.
Άλλωστε, υπήρχε βία,
που είναι πιο συνηθισμένο στους άντρες παρά στις γυναίκες.
Δυνατά μπράτσα, άντρας.
Κάνει κεφαλοκλείδωμα, άντρας.
Το στερεότυπο ενός κατά συρροή δολοφόνου
είναι πάντα στο αρσενικό, σωστά;
Το να πούμε "η κατά συρροή δολοφόνος" έχει άλλου είδους γοητεία.
"Μια δολοφόνος. Κοίτα εδώ! "
Εντελώς άλλη χροιά.
Τη λένε Χουάνα Μπαράσα Σαμπέριο
και ομολόγησε ότι δολοφονούσε εν βρασμώ ψυχής.
Ο εισαγγελέας αποκάλυψε το ταραχώδες παρελθόν της
και είπε ότι πιθανώς αυτό να την οδήγησε στον φόνο.
Όταν ρωτήθηκε
ποιο ήταν το κίνητρό της,
είπε ότι ήταν από θυμό.
Πότε αρχίσατε τις δολοφονίες;
-Τι πράγμα; -Οι ανθρωποκτονίες.
-Όχι, είναι πρώτη φορά. -Η πρώτη φορά;
Δεν έχετε κάνει άλλες; Και γιατί σκοτώσατε σήμερα;
Έχασα τον έλεγχο.
Γιατί; Τι έγινε; Πείτε μου.
-Αρχίσαμε να μαλώνουμε. -Γιατί μαλώσατε;
-Για τα λεφτά. -Ποια λεφτά;
-Τον μισθό μου. -Δεν ήμουν εκεί.
Πείτε μου τα πάντα με λεπτομέρειες. Γιατί μαλώσατε;
Έφτασα στο σπίτι της ενώ έμπαινε μέσα. Άνοιγε την πόρτα.
Είχε πάει για ψώνια.
Και τη ρώτησα αν ήθελε να της πλύνω ρούχα ή να τακτοποιήσω το σπίτι.
Είπε "Όχι τώρα, κορίτσι μου". Είπα "Δώστε μου λίγο νερό".
Και με κάλεσε να περάσω μέσα.
Κοίταξα γύρω, αλλά δεν έκλεψα τίποτα.
Μα τι έγινε; Γιατί θύμωσες τόσο που να θέλεις να της κάνεις κακό;
Γιατί τη ρώτησα πόσο θα με πλήρωνε για τα παπλώματα.
Όταν μου είπε, της είπα "Αυτά είναι πολύ λίγα, κυρία".
Είπε "Τι θέλεις, τα διπλάσια;". Αυτό με έκανε έξαλλη.
Άρπαξα το λάστιχο. Δεν το έφερα εγώ, ήταν πάνω στο τραπέζι.
Το άρπαξα και την έπνιξα.
Άφησες πίσω τα αποτυπώματά σου σε κάθε σου έγκλημα.
Δεν κάνουμε εικασίες ούτε προσπαθούμε να σε ξεγελάσουμε.
Δεν χρειάζεται να σου φερθούμε άσχημα. Την έχεις ήδη πατήσει.
-Είσαι εδώ. Σε πιάσαμε. -Ναι.
Δεν το αρνούμαι.
Πρώτα τα δέχτηκε όλα, μετά τίποτα.
Μετά είπε έκανε μόνο τον τελευταίο.
-Σε κακοποίησαν ως παιδί; -Ναι.
-Ποιος; -Η μαμά μου.
Η μαμά σου; Μίλα μου Γι' αυτό.
Μίλα μου.
Η μαμά μού φερόταν άσχημα. Με χτυπούσε.
Και πάντα με έβριζε. Με έδωσε σε έναν κύριο.
-Πώς σε έδωσε; Βγάλ' το από μέσα σου. -Ναι, με έναν γέρο.
-Και με κακοποίησε. -Σε κακοποίησε;
-Γι' αυτό μισούσα τις ηλικιωμένες. -Μισούσες τις ηλικιωμένες.
-Βγάλ' το από μέσα σου. -Δεν με δικαιολογώ.
Δεν αξίζω συγχώρεση ούτε απ' τον Θεό, ούτε κανέναν.
Το έκανα.
Σύμφωνα με όσα είπε η ίδια,
όταν ήταν έφηβη, στις αρχές της εφηβείας της,
η μαμά της την αντάλλαξε με ένα κουτί μπίρες.
Την έδωσε σε κάποιον, έναν γέρο, έναν ηλικιωμένο άντρα,
με αντάλλαγμα ένα κουτί μπίρες.
Τότε ξεκίνησε το δράμα της.
Αυτό ήταν αναμφίβολα ένα από τα ψυχολογικά αίτια
της παρέκκλισής της, της προσωπικής της σύγκρουσης.
Μάλλον η πρώτη μας κατά συρροή δολοφόνος, σωστά;
Η πρώτη Μεξικανή.
Θα θέλαμε να δούμε τι συμβαίνει
στο μυαλό ενός τέτοιου εγκληματία.
Όταν ήταν στην αίθουσα αναμονής του εισαγγελέα,
ο Δρ. Αποντάκα της ζήτησε να του δείξει πώς τις στραγγάλιζε.
Αποφάσισα να βγάλω τη γραβάτα και να της τη δώσω.
Και άρχισε να μας εξηγεί.
Χρησιμοποίησε τον Δρ. Αποντάκα για να δείξει πώς στραγγάλιζε.
Σε κάποια φάση ενθουσιάστηκε και τον έσφιξε πολύ.
Είπα σε έναν συνάδελφο, τον Μιγκέλ,
"Μιγκέλ, στο γραφείο έχει κάτι καλσόν".
Κάπως έτσι.
Όταν αντιστέκεται χαμηλώνεις λίγο. Εγώ κάνω αυτό.
Τραβάω έτσι, αλλά στηρίζω το χέρι εδώ, για να μη σηκωθεί.
Και εδώ.
Μετά τραβάω πιο σφιχτά
κι όταν πια δεν μπορεί να αναπνεύσει, την αφήνω να πέσει.
Αλλά ποτέ δεν βγάζω το…
Και αν το θύμα δεν χαμηλώνει, τι κάνετε;
Την πιέζω, έτσι.
Αλλά δεν αγγίζω με τα χέρια.
-Μόνο με τους πήχεις; -Ναι.
Και κάνεις κι άλλον κόμπο;
Ναι, όταν κάνω αυτό και…
Επειδή δεν το βγάζω, κάνω αυτό.
Μάλιστα. Αφήστε το έτσι.
Κοιτάξτε. Κανείς δεν το έχει αυτό.
Είναι ένας από τους κόμπους.
Με αυτόν στραγγάλισε τον Μιγκέλ.
Αλλά θα σας δείξω το πιο σημαντικό.
Έχει αφήσει αυτόγραφο.
Αυτή είναι η υπογραφή της Χουάνα.
Της είπα "Δώσε μου ένα αυτόγραφο". Και το έκανε μετά χαράς.
Αυτή είναι το δεύτερο, γιατί στην άλλη πλευρά
είναι η πρώτη υπογραφή στο ίδιο καλσόν.
Αυτό είναι ανεκτίμητο,
επειδή έχει τον κόμπο και το αυτόγραφο.
Οι αρχές θα συναντηθούν με το άτομο που κατήγγειλε
την κατά συρροή δολοφόνο για να δουν πώς θα τον ανταμείψουν.
Οι αστυνομικοί που έκαναν τη σύλληψη
θα ανταμειφθούν με 100.000 πέσος έκαστος.
Μου είπαν ότι θα έκαναν μια τελετή
στην οποία θα έπαιρνα βραβείο.
Θα τον αναγνώριζαν ως ήρωα, όπως και τους αστυνομικούς.
Σας δίνουμε τα συγχαρητήριά μας.
Καλή τύχη.
Κέρνα μας κάτι.
-Φοβηθήκατε; -Όχι, γιατί είναι δουλειά μας.
Πώς άλλαξε η ζωή σας όταν πιάσατε την κατά συρροή δολοφόνο;
Πήραμε κυρίως ικανοποίηση. Ήταν προσωπικό.
-Τι είπαν οι δικοί σας; -"Συγχαρητήρια".
-Παιδιά έχετε; -Ναι, ένα.
-Πόσων ετών; -Έξι.
-Έξι. Μικρό, ε; -Ναι.
-Τι είπε η γυναίκα σας; -"Συγχαρητήρια".
Τα αδέρφια, η μαμά, ακόμα και οι γείτονές μου.
Όταν κάναμε συνεντεύξεις,
μας ζήτησαν φωτογραφίες με τα παιδιά, με εκείνους…
Μάλιστα, μια γιαγιά μού είπε
ότι μου άναψε και κεράκι. "Σου άναψα ένα κεράκι".
Μου έδωσαν αυτό το μετάλλιο από το Κογκρέσο.
Λάβαμε και το Βραβείο Επιτεύγματος της Αστυνομίας.
Και ως χρηματική αμοιβή,
πήραμε από 100.000 πέσος και ένα διαμέρισμα.
Αυτό μας…
Και ξαφνικά μου είπαν
"Ήσουν ζωτικής σημασίας. Ένας ήρωας ".
Αλλά δεν το βλέπω έτσι.
Εγώ θα προτιμούσα…
την έχω σώσει.
Τα πάντα για το έγκλημα! Σκότωνε γιαγιάδες.
Διαβάστε το στην εφημερίδα!
Σύμφωνα με τους γείτονές της, Μπαράσα ήταν πολύ φυσιολογική.
Ζούσε με τα δύο παιδιά της.
Όπως κάθε γυναίκα, πριν ένα μήνα κουρεύτηκε
στο κομμωτήριο της γειτονιάς.
Τα έκοψα αλλά δεν ήθελα να τα βάψω, ήταν ταλαιπωρημένα.
Με παραξένεψε που ήθελε νέο λουκ κάθε βδομάδα.
Και φαινόταν να έχει θέμα με τη μέση της, επειδή δεν περπατούσε καλά.
Παρόλο που έχει συλληφθεί,
οι γείτονες φοβούνται ακόμα.
Κατά κάποιον τρόπο, φοβάμαι πολύ. Απλώς φανταστείτε το.
Εδώ ζούσε τους τελευταίους έξι μήνες.
Σύμφωνα με τους γείτονες, ήταν γυναίκα μοναχική
και δεν αλληλεπιδρούσε με κανέναν στη γειτονιά.
Το σπίτι της ήταν όλο βαμμένο κόκκινο.
Ήταν άνω κάτω
και τα υπνοδωμάτια ήταν γεμάτα αντικείμενα.
Και δεν μπορούσες να περάσεις
με τόσες σακούλες, παπούτσια και ρούχα που ήταν διάσπαρτα.
Στη δεξιά πλευρά της εισόδου,
υπήρχε ένας βωμός αφιερωμένος στην Αγία του Θανάτου.
Υπήρχε μια φωτογραφία στο σαλόνι.
Τι μέγεθος;
Γύρω στα 80 εκατοστά, σαν αφίσα.
Ήταν αυτή με τα χέρια έτσι,
σαν παλαιστής.
ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ
Κύρια είδηση της ημέρας είναι η δολοφόνος.
Ο μυστηριώδης δολοφόνος αποδείχτηκε ότι ήταν γυναίκα παλαιστής.
Αυτοαποκαλούνταν "Η Κυρία της Σιωπής".
Για ένα διάστημα,
ήταν επαγγελματίας παλαιστής.
Την έλεγαν "Η Κυρία της Σιωπής".
"Η Κυρία της Σιωπής".
Αυτό ήταν το παρατσούκλι της.
Όλοι θέλαμε να μάθουμε περισσότερα,
οπότε αποφασίσαμε να πάμε στην αρένα Σαν Χουάν.
Κυρίες και κύριοι, έχουμε πάλη απόψε!
Φοβερές μάχες στο πρόγραμμα. Καλοί εναντίον κακών!
Αλλά πρέπει να ρωτήσω. Είσαστε έτοιμοι;
Η Κυρία της Σιωπής!
Η ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ
Ήμασταν φίλες κατά κάποιο τρόπο.
Παρτάραμε μαζί συνέχεια.
Τύπου, "Βγαίνεις με αυτόν; Ε, θα βγω με εκείνον".
Ήμασταν…
Ήμασταν άγριες.
Πάντα έλεγε "Τι χρειάζεσαι; Θα έρθω να σε δω".
Την εμπιστευόμουν πολύ,
της έλεγα μέχρι και για τα προσωπικά μου.
Για τα προβλήματα με την κόρη μου.
Κυρία!
Ποτέ δεν την είδα θυμωμένη.
Δεν είχε ίχνος επιθετικότητας.
Ήταν γλυκύτατη.
Κάν' το!
Αλλά ήταν λίγο παράξενο
που μας έβγαζε για φαγητό και πλήρωνε τεράστια ποσά.
Ναι, είχε αρκετά λεφτά η φίλη μου.
Με παραξένευε ήταν που έβαφε συχνά τα μαλλιά της.
Θυμάμαι να της λέω "Θα μείνεις φαλακρή".
Το έβαφε σχεδόν κάθε μήνα.
Το έβαφε ξανθό, κόκκινο,
καστανό.
Και μετακόμιζε συχνά.
Την περασμένη Παρασκευή,
στις ειδήσεις των 12 βγήκε μια είδηση
που μας κάνει να αναρωτηθούμε για τις εκπλήξεις της ζωής.
Σωστά. Αυτή η γυναίκα που πάλευε εκείνη τη μέρα,
είναι η δολοφόνος των ηλικιωμένων.
Μοιάζει με πράξη ανυπακοής
που η πιο καταζητούμενη δολοφόνος,
της οποίας το σκίτσο κυκλοφορούσε σε όλη τη χώρα,
τολμούσε να εμφανίζεται στην τηλεόραση.
Εν ψυχρώ, η φερόμενη δολοφόνος
τουλάχιστον δέκα γιαγιάδων,
είπε στις κάμερες την περασμένη Τρίτη, 17 Ιανουαρίου,
ότι είναι πολύ, πολύ σκληρή.
Ποτέ…
Ποτέ δεν υποψιάστηκα ότι ήταν…
Ότι ήταν αυτή.
Η μαμά μου κι εγώ βλέπαμε τηλεόραση και όταν γύρισε και την είδα,
κοίταξα τη μαμά μου
και μου είπε "Αυτή δεν είναι η φίλη σου;".
"Βλέπεις; Και μου την έφερνες εδώ μέσα".
Όταν την έπιασαν, μου έλειπε πολύ.
Η οικογένειά μου έλεγε
"Μη λες ότι είναι φίλη σου. Δεν ντρέπεσαι;"
"Γιατί να ντραπώ;".
Η ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ
"Η Κυρία της Σιωπής".
Αυτό είναι όνομα Καλού.
Όχι όνομα Κακού.
Αλλά ήταν πολύ σκληρή.
Όταν ακούς ότι είναι Η Κυρία της Σιωπής, ίσως υποψιάζεσαι
ότι έχει κάποιο μυστικό.
Παραδόξως, όταν έφυγε από την πάλη λόγω τραυματισμού στη μέση…
Τότε σήκωνε κοντά 100 κιλά.
Όταν έφυγε από την πάλη, άρχισε να σκοτώνει.
Οπότε, νομίζω ότι έβγαζε ένα μεγάλο μέρος του εκνευρισμού της
από την απαίσια παιδική της ηλικία,
μέσω της πάλης.
Νομίζω ότι πάντα ονειρευόταν να γίνει παλαιστής.
Αλλά ποτέ δεν έγινε παλαιστής.
Ποτέ δεν μπήκε σε ρινγκ.
Ρωτούσα παλαιστές αν έχουν παλέψει με την Κυρία της Σιωπής.
"Όχι, ποτέ".
Της άρεσε να βρίσκεται στον χώρο της πάλης.
Έφτιαξε στολή, αλλά δεν έμπαινε να παλέψει.
Η ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ
Όλοι μπορούν να έχουν εξοπλισμό πάλης.
Και όλοι μπορούν να αγοράσουν μια ζώνη.
Κυρία της Σιωπής!
Κυρία!
Η Κυρία της Σιωπής δεν υπήρξε ποτέ.
Η Κυρία της Σιωπής ίσως περάσει την υπόλοιπη ζωή της στη φυλακή.
Σήμερα το απόγευμα κατηγορήθηκε για τουλάχιστον 11 ανθρωποκτονίες.
Τα τρομερά εγκλήματά της μας έχουν συγκλονίσει.
Η ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
Γράφοντας για την υπόθεση Μπαράσα,
συνειδητοποίησα ότι έδωσε στα ΜΜΕ και την αστυνομία
την τέλεια ιστορία.
Παρουσιάζουν τη Χουάνα Μπαράσα ως ψυχοπαθή
λόγω του ότι είναι μυώδης,
μάλιστα περιγράφεται πάντα ως "σωματώδης",
λόγω της αγάπης της για την πάλη,
ως Κυρία της Σιωπής,
αλλά όχι λόγω των εγκλημάτων που διέπραξε.
Η εγκληματικότητα της περιγράφεται ως κάτι εκ γενετής,
κάτι έμφυτο.
Έχει αποδειχθεί ότι η εγκληματικότητα δεν φαίνεται από το πρόσωπο.
Άρα το να κρίνεται κάποιος από την εμφάνισή του,
από το βλέμμα ή τις γωνίες του,
είναι ένα κριτήριο επικίνδυνο,
αν τεθεί ως βάση για το προφίλ ενός εγκληματία.
Την ημέρα που…
που έπρεπε να πάω στο δικαστήριο 67 στη Σάντα Μάρτα,
ήμουν ενάμιση μέτρο μακριά από ένα τζάμι
κι από πίσω ήταν αυτή.
Και έμοιαζε μεγαλύτερη
απ' ό,τι άκουγα να λένε, πιο σωματώδης, πιο μεγάλη.
Ένα…
Ένα πολύ δυνατό, εύσωμο άτομο,
με ισχυρή προσωπικότητα.
Έμοιαζε πολύ μαλακ… Συγγνώμη.
Αυτό.
Και πέρα από το τι μου έκανε,
που μου πήρε τη μαμά μου, τη γιαγιά μου, τη Μάνε μου,
μου είπε "Ναι, αλλά την άφησες μόνη".
Δεν άντεξα άλλο.
Είχα πάει στην τουαλέτα. Βγήκα κι έκανα εμετό.
Ήξερα ότι δεν θα μου έκανε τίποτα,
αλλά μου έκανε.
Η ακρόαση ακυρώθηκε εκείνη τη μέρα γιατί…
δεν μπορούσα.
Δεν ένιωθα μίσος.
Ειλικρινά. Δεν ένιωθα μίσος, επειδή ζήτησα από τον Θεό
να με βοηθήσει να το διώξω από πάνω μου.
Της είπα "Ο Θεός να σε συγχωρέσει".
"Αλήθεια, να σε συγχωρέσει".
Και με κοίταξε έτσι, έκπληκτη.
Και θυμάμαι ότι μου είπε
"Ξέρεις ποιος είναι ο Θεός μου;".
Είπα "Όχι".
Έβγαλε μια εικόνα της Αγίας του Θανάτου.
"Ορίστε ο Θεός μου. Και με προστατεύει".
Είπα "Τι ωραία!"
"Χαίρομαι που σε προστατεύει".
Και δεν ξέρω γιατί, αλλά της είπα
"Δεν μου έκανες κακό".
"Αλλά έκανες το μεγαλύτερο κακό στα παιδιά σου".
Και γύρισε από την άλλη και έφυγε.
Η κατηγορουμένη, Χουάνα Μπαράσα Σαμπέριο,
καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης
759 ετών και 17 ημερών.
Δεν συμφωνώ.
Δεν συμφωνώ με τίποτα.
Στο δικαστήριο, πίσω από την καμπίνα των κατηγορουμένων,
της διάβασαν τα ονόματα
όλων των ανθρώπων που φέρεται να σκότωσε.
Ήταν πολύ ήρεμη.
Της διάβαζαν τα ονόματα και θυμάμαι ότι είπε
"Προσθέστε κι άλλα, τι περιμένετε;".
"Αφού με βρήκατε κορόιδο. Τι πειράζει; Βάλτε κι άλλα".
Η Χουάνα Μπαράσα Σαμπέριο, δολοφόνος ηλικιωμένων,
καταδικάστηκε σε 759 χρόνια φυλάκισης.
…για τον φόνο 17 γυναικών
και για άλλες 12 διαρρήξεις.
Η αποκαλούμενη "Κυρία της Σιωπής" ζητάει έφεση.
Αυτή η ποινή
ήταν μέρος της αίσθησης δικαιοσύνης
που ήθελε να δώσει η κυβέρνηση στον λαό.
Είναι πολιτική ποινή.
Είναι μια μεσαιωνική ποινή,
γιατί ο στόχος της είναι να επηρεάσει την κοινή γνώμη,
όχι το να είναι αποτελεσματική.
Γυναίκες δολοφόνοι στο Μεξικό και στον υπόλοιπο κόσμο
λαμβάνουν τις πιο μακρύτερες ποινές,
γιατί δεν τιμωρούνται γι' αυτό που έκαναν,
αλλά επειδή είναι κακές από τη φύση τους.
Αυτή η ποινή, ταυτόχρονα,
αποτελεί προειδοποίηση για άλλες γυναίκες.
ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Η Αρασέλι Βάσκες, μια από τις φερόμενες δολοφόνους
είναι στη φυλακή 19 χρόνια,
χωρίς να έχει αποδειχθεί ανθρωποκτονία.
Μερικά χρόνια μετά τη σύλληψή μου, ήμουν στη φυλακή
και οι συγκρατούμενές μου μού είπαν
ότι συνελήφθη η δολοφόνος των ηλικιωμένων.
Σοκαρίστηκα και είπα "Γιατί; Δεν έλεγαν ότι ήμουν εγώ;"
Πάντα έκλεβα, αλλά δεν είχα καμία σχέση με αυτή την κατάσταση.
Βρέθηκαν στην κατοχή της κάποια αντικείμενα
που ανήκαν σε θύματα ληστείας.
Μόνοι τους είπαν ότι εγώ ήμουν αυτή που σκότωσε τις ηλικιωμένες.
Και μου έκλεισαν μια συνέντευξη Τύπου με 70 ειδησεογραφικά πρακτορεία.
Την παρουσίασαν με μια περούκα.
Ποιος ξέρει ποιος το σκέφτηκε;
Ποιος από όλους αυτούς τους τρελούς
που είχε η ομάδα έρευνας της αστυνομίας,
είπε "Δώσ' της αυτό, για να κάνει μεγαλύτερη εντύπωση".
Και τρελάθηκαν όλοι στη συνέντευξη Τύπου.
Αποφάσισαν μόνοι τους
να το κάνουν σαπουνόπερα.
Ο Εισαγγελέας Ζάγιας είπε
"Η Αρασέλι θα γλυτώσει με τις ληστείες, φορτώστε της τους φόνους"
"Είναι 42 χρόνια".
"Δεν μπορείτε, εγώ δεν σκότωσα κανέναν".
Τους έλεγα ότι δεν έχω σκοτώσει.
"Όχι, αυτή ήταν. Ετοιμάστε την. Θα πάει κατευθείαν μέσα".
"ΕΙΜΑΙ ΚΛΕΦΤΡΑ, ΟΧΙ ΦΟΝΙΣΣΑ"
ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΦΟΝΟ
ΔΗΛΩΝΕΙ ΑΘΩΑ
Ο μάρτυρας έλεγε "Δεν είναι αυτή".
"Αυτή που είδα ήταν ψηλή, με κοντά μαλλιά και φαρδιές πλάτες.
Ανοιχτόχρωμη.
Αυτή είναι σκουρόχρωμη.
Είναι κοντή.
Αυτοί έψαχναν κάποιον ψηλό,
με μεγάλα χέρια.
Δεν είναι αυτή".
Ταίριαζε η Αρασέλι με το προφίλ του υπόπτου;
Όχι, όχι πλήρως.
Ας πούμε όχι πλήρως,
αλλά ήταν καθήκον μας
να ερευνήσουμε όλα τα στοιχεία.
Με έβαλαν φυλακή στο Ρεκλουσόριο Οριέντε,
ενώ κάθε μέρα γίνονταν τρεις ή τέσσερις φόνοι.
Πήγαινα στο γραφείο του διευθυντή και έλεγα,
"Σκότωσαν κι άλλους.
Δεν είμαι εγώ!"
Στην αρχή, Η Αρασέλι Βάσκες σχετιζόταν με πολλές υποθέσεις.
Μεταξύ αυτών, ο φόνος της κυρίας Γκλόρια Ρίσο.
Τα στοιχεία ήταν κάποια κοσμήματα
που φέρεται να έκλεψε η Αρασέλι.
Η Αρασέλι είπε ότι τα αποτυπώματά της δεν βρέθηκαν στον τόπο εγκλήματος,
ότι δεν σχετίζονται
με τους φόνους που μάθαμε αργότερα ότι διαπράχθηκαν από κάποιον άλλο.
Όταν συνελήφθη η Μπαράσα,
μου είπαν ότι το αποτύπωμα ταίριαζε με το ποτήρι που τους έφερα.
Μου το έδωσαν γραμμένο επίσημα,
ότι αυτή ήταν ο αποκλειστικός ένοχος
για τον φόνο της γιαγιάς μου και όχι μόνο.
Δεν ανέφεραν ποτέ ξανά την Αρασέλι,
ούτε και είπαν ότι θα την ελευθερώσουν.
Τίποτα. Εγώ δεν είχα επαφή μαζί της, ούτε με κανέναν άλλο.
Υπέθεσα ότι αν βρουν την άλλη γυναίκα,
θα άφηναν την Αρασέλι ελεύθερη αμέσως.
Αλλά δεν έγινε έτσι.
Αργότερα, η έρευνα μας έδειξε
ότι δεν ήταν αυτή που ψάχναμε.
Λανθασμένη υπόθεση.
Αλλά, γιατί εκτίει ακόμα ποινή φυλάκισης;
Θα είχε και άλλες κατηγορίες. Δεν θυμάμαι.
-Δεν θυμάσαι την Αρασέλι; -Ήταν υπόθεση της εισαγγελίας;
Όχι, ειλικρινά δεν θυμάμαι την υπόθεση.
Η Αρασέλι εξέτισε ποινή 17 ετών και 9 μηνών για διάρρηξη
και τώρα εκτίει ποινή 23 επιπλέον ετών
για τον φόνο της Μαργαρίτα Ασέβες.
Όμως, διαβάζοντας τον φάκελο, δεν υπάρχουν αποδείξεις για τον φόνο.
Τα δακτυλικά δεν ταιριάζουν,
ούτε και οι περιγραφές των μαρτύρων.
Για την ακρίβεια, κανένας μάρτυρας δεν την αναγνώρισε.
Θέλω μόνο να ξεκαθαρίσω
ότι δεν σκότωσα εγώ αυτά τα άτομα.
Και τα στοιχεία υπάρχουν.
Έμεινα σιωπηλή 18 χρόνια.
Αν υπάρχει κάποιο δικαστικό λάθος,
η τωρινή Εισαγγελία είναι υπεύθυνη να το διορθώσει.
Και το δικαστικό σώμα, επίσης.
Αν αποδειχθεί…
Αν αποδειχθεί δικαστικό λάθος, υπάρχουν μηχανισμοί για την επίλυσή του.
Είναι πολύ ατυχές.
Αλλά ένα από τα χειρότερα πράγματα στο πλαίσιο των ερευνών
είναι ότι γίνονται λάθη που πρέπει να αναγνωριστούν
και πρέπει να τα διορθώσουμε.
Αλλά δεν γίνεται πάντα.
Είτε για πολιτικούς λόγους, είτε για τα ΜΜΕ.
Αλλά πρέπει να μπορούμε να δεχθούμε ότι έγινε λάθος.
Θα σκεφτόταν κανείς, αν δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία
που να αποδεικνύουν ότι κάποιος είναι ένοχος,
πώς γίνεται να έχει καταδικαστεί;
Για παράδειγμα, ο Τάμπλας έλεγαν ότι συνδέεται με τέσσερις φόνους.
Μετά επτά, μετά εννιά.
Από ότι φαίνεται δεν ισχύει.
Όπως και η Αρασέλι, έλεγε ότι τα αποτυπώματά του δεν βρέθηκαν εκεί.
Διαβάσαμε στην επίσημη αναφορά
ότι μία από τις υποθέσεις ανθρωποκτονιών
για τις οποίες καταδικάστηκε ο Μάριο,
στην πραγματικότητα ταίριαζε
με τα αποτυπώματα της Μπαράσα στον τόπο του εγκλήματος.
Όταν τον ρωτήσαμε
γιατί οι εισαγγελείς του πρόσαψαν κατηγορίες για φόνο,
αυτός μας είπε
"Γιατί κατασκευάζουν ένοχους".
Ο Τάμπλας καταδικάστηκε σε 70 χρόνια φυλάκισης
για τον φόνο δύο γιαγιάδων.
Άκουσα ότι πέθανε στη φυλακή,
ενώ ακόμα ισχυριζόταν ότι ήταν αθώος
και χωρίς να ελευθερωθεί ποτέ.
Δεν υπάρχει τέλειο έγκλημα, αλλά υπάρχουν ατελείς έρευνες.
Αυτά είναι θέματα που πρέπει να διορθωθούν,
γιατί συμβάλλουν στην ατιμωρησία.
Η Χουάνα Μπαράσα είναι στη φυλακή Σάντα Μάρτα Ακατίτλα,
όπου εκτίει την ποινή της για τον φόνο 17 ηλικιωμένων γυναικών
και για άλλες 12 ληστείες.
Λόγω καλής συμπεριφοράς, πήρε άδεια
να μαγειρεύει κάθε Τρίτη και να πουλάει το φαγητό.
Έτσι έχει εισόδημα εντός της φυλακής.
Μάθαμε ότι παντρεύτηκε το 2015
και αργότερα χώρισε.
Αποφάσισα να βρω τη Χουάνα.
Την πλησίασα πολύ προσεκτικά.
"Πώς είστε; Είμαι η Κλαούντια Μπολάνιος, δημοσιογράφος από την Ελ Ουνιβερσάλ".
Και είπε "Δεν δίνω συνεντεύξεις".
"Αν δώσω, τις χρεώνω 10.000 πέσος".
Πήγα στη Σάντα Μάρτα για να τη δω.
Σοκαρίστηκα που είδα…
Αυτό που έδειχναν οι φύλακες δεν ήταν σεβασμός, αλλά μάλλον φόβος.
Έκαναν άκρη να περάσει.
Της έλεγαν "Πώς είστε;" και "Κυρία Χουάνα, περάστε".
Έχει γίνει διασημότητα.
Είναι μια διασημότητα
που έχει αποκτήσει κύρος μέσα στη φυλακή.
Σκέφτομαι πώς ο κόσμος,
όταν ακούει σήμερα για τη δολοφόνο,
τη σκέφτεται σαν έναν θρύλο, έναν μύθο.
Κι ότι, όπως κάθε μύθος,
περιέχει αλήθειες,
αλλά και ψέματα.
Ότι στην αστυνομία αρέσει να σκαρφίζεται ιστορίες
Και ότι στα ΜΜΕ αρέσει μια καλή αφήγηση.
Μια ιστορία με πολλά στοιχεία.
Και στον κόσμο, στην κοινωνία του Μεξικού,
αρέσει πολύ να ακούει ιστορίες.
ΧΟΥΑΝΑ ΜΠΑΡΑΣΑ
Η ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
ΣΤΕΝΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
ΣΚΛΗΡΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
ΣΤΕΝΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
ΣΚΟΤΩΣΕ 16 ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ
Επαγγελματίας παλαιστής
Αποκαλείται "Η Κυρία της Σιωπής".
Κανείς δεν υποπτεύεται, ούτε φαντάζεται
Η δολοφόνος ίσως να είναι γειτόνισσά σου.
Ο πρώτος κατά συρροή δολοφόνος ήταν γυναίκα
και σκότωνε γιαγιάδες στην Πόλη του Μεξικού.
Φυσικά, έγινε διάσημη υπόθεση.
Τόσο διάσημη, που μου παίρνεις συνέντευξη
είκοσι χρόνια αργότερα.
Για να πουλήσει.
Γι' αυτό έγινε τόσο διάσημη.
Γράφτηκαν γι' αυτήν τραγούδια, ιστορίες.
Είναι η "Ματαβιεχίτας"
Η "Ματαβιεχίτας"
Δολοφόνος κατά συρροή
Έκαναν διάσημη μια εγκληματία.
Μιλούσαν για την δολοφόνο, που ήταν παλαιστής και…
Πολλά πράγματα.
Και τα θύματα;
Θύμα ένα, θύμα δύο, θύμα τρία.
Έγινε φόνος και μιλάνε μόνο για το πώς πέθανε,
πώς έγινε, τι κλάπηκε,
αντί να λένε
ποιο ήταν το άτομο που πέθανε.
Ξεχάστηκαν, αλλά όχι από τις οικογένειές τους.
Είναι ακόμα εκεί,
και απαιτούν δικαιοσύνη ακόμα, χρόνια μετά το γεγονός.
Και νομίζω ότι τους αξίζει
να συνεχιστούν οι έρευνες, να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Το θύμα
είναι ο χαμένος
στη μονομαχία της ζωής.
Απαίσιο, έτσι;
Κάθε δολοφονία αφήνει πίσω
έναν μεγάλο πόνο.
Και οι άνθρωποι
δεν συνειδητοποιούν ότι…
Ότι αφήνουν πίσω τρύπες στη ζωή των υπολοίπων.
Η Χουάνα Μπαράσα, η δολοφόνος ηλικιωμένων κυριών,
θα περάσει την υπόλοιπη ζωή της πίσω από τα κάγκελα.
Οι αρχές κατέγραψαν 49 υποθέσεις ηλικιωμένων κυριών
που στραγγαλίστηκαν με τον ίδιο τρόπο,
από το 1998 έως το 2006.
Η Χουάνα Μπαράσα κατηγορήθηκε μόνο για 17 φόνους,
ενώ 32 υποθέσεις παρέμειναν άλυτες.
Είναι 8:04.
ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ 1998 - 1999 - 2001 - 2002
ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ 2003
ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ 2004
ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ 2005-2006
Υποτιτλισμός: Δήμητρα Κετετζούδη