Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BASEADO NA NOVELA DE BERNARD CORNWELL
Durante centos de anos, as terras estiveron sumidas no caos.
Guerra entre saxóns e invasores daneses.
E guerra entre homes que querían tornar en reis.
O meu lord, Uhtred, fillo de Uhtred, nacido como saxón e criado coma danés,
provocou unha paz precaria.
Mais en canto enfermou o rei Eduardo,
propagáronse os problemas.
A maioría do país estaba entregada aos saxóns.
Porén, a terra de Northumbria de Uhtred non o estaba.
E os inimigos ansiaban aproveitarse diso.
RÍO DERWENT OESTE DE NORTHUMBRIA
Lobos!
Destruíde o asentamento. Non deixedes rastro ningún.
Anlaf, temos a espía.
Mirade a miña rapaza.
Mirade a filla de Anlaf.
Estás ridícula.
Visten así, padre. Se me vou agochar entre eles, debo…
Está morto o rei Eduardo?
Inda non.
- Cada alento pode ser o último. - Escollemos o momento.
Cando un rei morre, os saxóns sempre se atacan entre eles.
Informa todos os reis que os odien.
Dilles que crucei dende Irlanda e anhelo facer aliados.
Retorna a Winchester.
Agarda.
Xoga con eles.
Desata o caos.
WINCHESTER REINO DE WESSEX
Non. Atrás.
Atopade a raíña!
Lady Eadgifu,
o traidor Aelfweard enviou homes para protexela a vostede e a Edmund.
Non pretendo ser refén.
- Podemos combater? - Non sen Aethelstan.
Seguro que os gardas…
Cambian de bando e crean faccións.
Non sabemos quen nos apoia.
Debemos fuxir co seu fillo.
Non perdoarei isto.
Nin a Aethelstan por expoñernos.
Maldígoo pola súa ausencia.
Ven, Edmund, marchamos.
E a raíña?
Buscade por todo!
- Madre… - Shh, cala.
Agarda.
- Pyrlig. - Recibimos información.
Aethelstan peregrinou para rezar polo padre.
Atópao e infórmao da morte do pai. Logo crísmao por min.
Porque xurou protexernos.
Veña, non hai tempo.
A onde ides?
- Xunta Uhtred. - O pagán?
- Están aquí! - Ide!
Uhtred traizoou o meu marido.
Isto é sensato?
Uhtred foi un pai para Aethelstan, podémonos fiar.
Ao último reino.
BAMBURGH REINO DE NORTHUMBRIA
Púxese en fronte do exército e dixo: "Soltade as frechas!"
E lanzáronlle unha frecha á cabeza.
Iso estivo ben.
A batalla por este posto si que é memorable.
- As dúas veces. - Canuto.
Era un auténtico… papán.
E logo os asasinos de cabalos. Eran mortíferos.
- Como era? - Bloodhair.
Bloodhair. E ela como se chamaba? A das maldicións?
- Non mo lembres. Skade! - Estaba trastornada.
Outra que pensaba que era vidente. Non lle foi moi ben.
En serio, o meu soño era unha profecía. Tíveno tres noites.
- E cal é ese soño, Ingrith? - Non lle deas trela, Lord.
Escoita: "Sete reis deben morrer".
- Sete reis… - Ingrith!
En pé, vén a raíña!
Raíña Eadgifu.
E o meu amigo, Lord Aldhelmo.
Que vos trae polo norte?
Busco refuxio co meu fillo.
Eduardo, o lexítimo rei destas terras, faleceu.
Síntome aflixido.
Quería reconciliarme.
Un morto, quedan seis.
Non! Non me agrada.
Northumbria recoñece o novo rei, Aethelstan.
Non sabemos se Aethelstan será rei.
- Quen apoia a Aelfweard? - Os rexedores de Wessex.
Aseguran que Aethelstan é un bastardo?
Si, Aelfweard ten o apoio da riqueza de Wiltunscir.
Os espías de Aegelesburg din que recruta mercenarios.
Iremos a Aegelesburg e deterémolo antes de que cree o exército.
Preferiríamos a súa garda.
Isto dálle a Aethelstan tempo para ir coroarse a Winchester
e evitamos un enfrontamento. Xurei protexer a Aethelstan…
Abofé, es un home de palabra.
Mais o xuramento de protexer as terras do rei non se cumpre.
O seu marido foi hostil cos de estirpe danesa.
Non era o home axeitado para unir Inglaterra.
- Se o fose, Inglaterra estaría unida. - As cousas poden cambiar.
Aethelstan pode ser o rei que cumpra o desexo saxón.
Se decide xurar…
Fixen un xuramente de lealdade, e segue en pé.
Se Aelfweard compra mercenarios, estará buscando homes en todas partes.
Poderemos facer unha emboscada?
Se é para Aethelstan, si.
- Se non queda a durmir. - Foi unha vez.
Seguro que isto é mellor que un grupo de mozos loitadores?
Seica ultimamente só se dá festíns e cazas.
Non enviarei mozos facer unha tarefa que xurei facer eu.
Veña, pequeno…
Veña!
Osbert! Novas das fronteiras? Os escoceses pórtanse ben?
Si. Seica os guerreiros lobos desembarcaron en Derwent.
- Guerreiros lobos? - Por que levas a espada?
Imos protexer a Aethelstan do seu irmán.
Debo ir. A túa loita é tamén a miña.
- Protexe o teu dereito de nacemento. - De nada serve esperar.
Adestra os cabalos e ensínalle a ese rapaz como defenderse.
A ninguén lle gusta o terceiro fillo dun rei morto.
Padre.
- Xurarás as nosas terras a Aethelstan? - Debo cumprir coa miña palabra.
Os de Northumbria perderán o lord pagán.
Por fin!
Mirade isto.
- Listos? - Quéixase da montura.
- Seica lle doe o traseiro. - Dixen as costas.
Fíxenche isto.
E un para cada un.
Aos homes que sentan en terras frías chámaos a morte.
De novo, demostra ser vidente.
Lord, non foi nada.
Dío de novo.
"Sete reis deben morrer."
- "Sete reis…" - Non.
Adiante.
"E a muller que ama".
Non son rei, e non teño muller.
- Non significa nada. - Lord.
O meu fillo adestrará o seu.
Mentres, que Wassa sexa a súa serventa.
- Que este forte sexa a súa casa. - Quería falar de Aethelstan.
Non é o rapaz despreocupado que criou.
Atopou a súa propia fe.
A Irmandade de Oswald influíu moito.
Xa asustei a homes así. Por algunha razón, son aterrador para os monxes.
A xogar a ser facedores de reis.
GLASTONBURY REINO DE WESSEX
O meu padre? Non, iso non pode ser.
Deus garantiulle sobrevivir ao inverno.
Lord Aethelstan, debe ir a Wessex para a coroación.
O seu irmán ten homes.
Preséntese en Winchester antes de que reúna un exército.
Marcharemos cando Deus nolo ordene, padre Pyrlig.
E non nolo ordenou. Volva logo de rezar.
Debo partir?
As respostas están no libro.
Xogue.
Foi guiado ata o Evanxeo de Mateo, versículo 157.
"Saíndo de alí foi Xesús para a comarca de Tiro e Sidón."
Deus quere que loites.
AYLESBURY REINO DE MERCIA
Grazas, señora.
Alto. Que os trae por aquí?
Un home busca guerreiros.
Vimos facer cartos.
Adiante.
- Isto é unha desfeita. - Eduardo deixouno deteriorar.
Menos mal que Aethelflaed non o ve.
- Correuse a voz. - Loitei coa metade.
- Non está intentando recrutar. - Prepárase para unha batalla.
Ese é o mozo Aelfweard.
Pescudade os seus plans.
É ámbar o da espada?
Canto queres?
Ide para a casa.
Edgar! Non.
Wilfrid!
Falas comigo?
Perdoa, pensei que eras Wilfrid.
Loitei con el en Tettenhall.
Estiveches en Tettenhall?
Padre estivo alí.
- Por quen loitades? - Aelf… algo?
- Os nomes saxóns parécense moito. - O Aelf que vai a Wessex?
Non vos informaron.
Non van ir a Wessex.
O novo plan é atraer aquí a Aethelstan.
Aethelstan está de camiño.
Aelfweard desafiouno a loitar, e aceptou.
Por que ía aceptar?
É novo e provocárono.
Queren atrapalo entre a porta e os homes dos outeiros.
Hai que tomar o control antes.
Non podemos tomar esta aldea nós sós.
Non precisamos facelo.
Queres tentar á sorte e xogar por cartos, meu?
Atádeos e asegurade o perímetro. Agochádevos ata que chegue Aethelstan.
Se hai cama, para min.
Xa chegou.
Dade a alarma! Os soldados achéganse á porta sur!
Non vos acheguedes! Aegelesburg éme leal.
Non negociamos con bastardos.
Tampouco nos rendemos.
- Teredes que matarnos de fame. - Non son inxenuo.
Sabía que habería unha trampa.
Se cadra terme aquí ata que as forzas ataquen á retagarda.
Amosádelle os seus homes!
Podes renderte ou destruímos a porta e matamos a todos.
A porta aguantará.
Non me renderei.
Destruireite a ti e a porta.
Preparados para abrila.
Son o rei lexítimo. A túa madre era rameira.
Sábeno todos, e non tes aliados.
Lord Aelfweard.
- Son Uhtred de Bebbanburg. - Uhtred.
Sabe que sempre digo a verdade,
así que fágame caso ao que digo: retírese.
Os meu homes controlan a porta, superámolo en número.
Réndase.
Que isto remate en paz.
Entrégate a min.
E isto remata.
Perdoádeme polos meus erros e consolade os parentes da miña madre.
Dicídelles que me exiliei.
E que queriamos honrar a nosa liñaxe rexeitada.
- Por Wessex! - Por Wessex!
Lord Uhtred,
abra a porta.
- Non! - Son o herdeiro lexítimo.
Aethelstan!
Avanzade!
Que ningún inimigo viva!
Deteña esta loucura!
Parade!
Aethelstan!
Atrás! Agóchate!
Réndome! Non…
Aethelstan!
Ten piedade!
Non!
Parade! Estanse a render!
Aethelstan!
Lord, axúdenos!
Aethelstan!
- Dilles que paren. - Que fas aquí?
Deter isto. O inimigo rendeuse. Para os teus homes.
- Pon fin ao combate. - Si, meu lord.
- Que che pasou? - Que che pasou a ti?
- Non tiñas que matalo. - Tiña, si.
- Volvería. - Deshonraches a túa palabra.
Díxenlle que se rendese, non que ía sobrevivir.
Non iamos deixalo vivir. Lord, invalide a orde.
Case os vencemos.
- Non queren pelexar. - Por iso non quería a súa axuda.
Se matas cen pais, dáslle a 300 fillos unha razón para desafiarte.
Pensa!
É hora de unificarse.
Uhtred ten razón.
Falo coma un home que cometeu erros.
- Son Uhtred de… - Sei quen é.
É Lord Ingilmundr.
Un gran comandante e amigo meu.
Logo meu tamén.
E o nome danés?
Nacín danés, criado coma saxón.
Atopei a Cristo por Alfred
e polas escrituras do seu fillo en Roma.
Estará orgulloso.
É un bo erudito.
Eu son o tolo que o fixo.
Ingilmundr mantén a gornición de Thelwael en Wirral.
Coñece moita xente de Rumcofa.
Boa xente, gustaríame velos.
Si, se cadra logo de xurar Northumbria ao novo rei.
Cumpra a súa palabra.
Xúrelle a Aethelstan o que lle negou ao padre.
Ceda as terras e unifique Inglaterra.
Como di, é hora de unirse.
Xurarei ante un rei, non estás coroado.
Nin me axeonllarei cheo de sangue.
Renunciarei ás miñas terras en Winchester.
- Non precisamos unha cerimonia. - Uhtred é home de palabra.
Ven a Winchester.
Repara os danos.
- Como sabía que iamos vir? - Sempre intenta protexerme.
Se cadra ten amigos que o vixían.
Madre era igual.
É conmovedor ver como difiren.
- Mantívose firme moito tempo. - É nobre que confíe nel.
Tendo en conta o do seu padre.
STIRLING REINO DE SCOTIA
Quen se impuxo?
Aethelstan.
Matou o seu irmán a sangue fría e agora reclamará a coroa saxoa.
Está decidido. Sábese algo da renovación do tratado?
Forza a Winchester.
- Contacta. - Lord, sabemos algo máis.
- O danés, Anlaf, quere reunirse. - O que come homes?
Unha asemblea con vostede e cos reis de Man, Shetland e Orkney.
Non serei o único cristián que se reúna cos reis daneses.
Poden brindar algo interesante.
Renovar a paz cos saxóns.
Eduardo mantivo a tregua, por que o seu fillo non?
Diréillelo.
A súa familia,
todos mortos.
- É máis cruel do que dixeches. - É impenetrable.
Os inimigos debían ser máis duros.
- Os reis de Gran Bretaña escóitannos? - Fanse os xordos.
- Sei que escoitan. - Deben.
Aethelstan será avaro.
Sabes de ambición, padre.
Cando as miñas terras sexan túas, ti tamén.
Volve a Winchester.
Vixía a todos.
E tráeme novas cando as haxa.
- Estás ferido? - Nada que non cure.
É certo? Aethelstan virouse contra a súa sangue?
Si. Aelfweard non sobreviviu.
Edmund non pode volver a Winchester.
Verano como un rival.
Aethelstan mostrou afecto polo seu fillo.
Ten razón.
Está influenciado.
Non marcharei ata esvaerse a ameaza.
- Quede canto desexes. - Esvaerase.
Os deberes da realeza centrarano.
Debo ir cara ao sur.
Avaliarei o ambiente.
Deus todopoderoso e sempiterno,
derrama o espírito da túa graza e bendición sobre o teu servo,
o rei Aethelstan.
Pola imposición das nosas mans, hoxe coróase como rei.
Así pode, a través da santificación,
seguir sendo sempre o servo escollido, por Cristo, o noso Señor.
Concédelle a fe de Abraham,
a sabedoría de Salomón e a valentía de David.
II: REI DE WESSEX, MERCIA E ANGLIA ORIENTAL
Non estabas. Sempre falamos deste momento.
- E non viñeches. - Non.
Estiven aquí.
A chamada da Biblia é o primeiro.
Cree niso, non?
Si, abofé.
Será un gran rei de Inglaterra.
Falarán de vós como de Alfred.
Uhtred cumpriu a súa palabra?
Non, non veu.
- É evidente que… - Quere ser rei da súa terra.
Que Deus o protexa da súa vaidade.
Mais isto é unha crueldade.
E síntoo. Veña.
Que tortura para unha alma bondadosa.
- Pensei que me abandonarades. - Non.
Sorpréndeme que Uhtred sexa tan inxenuo.
Un pensaría que coa idade é máis sabio.
Se cadra veo como o rapaz que era
e non o home que é agora.
Lord.
Non é o Alento de Serpe, pero…
pesa menos, é mais afiada
e ten granate.
Déalle nome.
Asasina-homes.
Recolle-collóns.
Uhtred, espada de Uhtred.
Sorriu, Lord.
Se cadra perder a espada significa que acabei de loitar.
Mal momento para anoxar o rei.
Non o anoxar.
Só lle dou tempo para que vexa que non é un tirano.
- Se non… - Se non que?
"Sete reis deben morrer." Por que?
- Que viu a túa muller? - Nada.
Xúrollo.
Que celebran?
A doma dos cabalos.
Agradézalle a Osbert o de Edmund.
É parte de Bebbanburg.
E vós tamén.
O meu fillo está cambiado.
O ambiente sombrío do palacio esvaeuse.
É o aire.
Pon a xente de bo humor.
Parece máis feliz.
Sono, Lord Uhtred.
Pasei o afliximento, e estou…
máis lista para o mundo.
Controlade! Ben!
Señor, ten piedade das nosas almas, e perdoa os nosos pecados.
Perdoaranos?
É un gran pecado.
Si, xa.
Mais lembra,
Deus xúlganos.
Cada pecado sopesa un acto de fe.
Crece a fe e o pecado esváese.
E se a sombra do pecado oculta a fe?
Veña.
Haberá que volver á visión do seu avó de Inglaterra?
Se cadra agora hai que sacar á luz os pagáns.
E iso… purificarame? E a ti tamén?
Canto máis grandes as terras, maior a fe.
Vaia máis alá do que soñaba Alfred.
Mire as illas que fixo Deus, non os países dos homes,
e leve todo ao cristianismo.
Cando o xulguen,
estará en equilibrio.
E así pode aceptar tanto o pecado…
e a conquista.
FRONTEIRA DO SUR DE NORTHUMBRIA
Lord!
Para.
De que falades?
Lady, non lle podo mentir.
A xente preocúpase polo Lord Uhtred e anhela que atope muller.
Sinto decepcionalas. A viúva dun rei non casará cun lord.
Debo ter máis coidado co meu proceder.
Non debe temer a rexouba, lady.
Esta paz non durará.
Lord Uhtred desdeñou o rei.
A muller que Uhtred aprecia é un obxectivo para os inimigos.
Sihtric!
Que aprendiches?
Aethelstan tomou Eoferwic.
Di que dende que Rognvaldr morreu non hai rei e perténcelle.
Eoferwic?
Venme coma o seu lord. Aethelstan sábeo.
Quere que vaian cun tributo.
Non só os líderes saxóns, todos os reis británicos.
Toda a terra firme e as illas periféricas.
Lord?
Declárese rei aquí, coma os seus devanceiros.
Non, é de Aethelstan.
Se escolle mal, debo dicirllo.
Lord.
YORK REINO DE NORTHUMBRIA
"Saíu un decreto, todos deben pagar impostos."
Non debedes ningún tributo! Volvede ás vosas aldeas.
- Uhtred, cálmese! - Pyrlig, que é este tributo?
Di que é para construír igrexas, pero hai espías en todas partes.
Dígalle a ese aprendiz inepto que xulgou mal a Escocia.
Pareces anoxado.
Viñemos renovar o acordo.
Mais levamos días agardando para que nos digan que somos suplicantes.
Eu tería coidado.
Tivemos ofertas para aliarnos.
Por que fai isto?
Para unir os cristiáns.
Nas súas oracións fala de redención.
Redención? De que?
A morte do seu irmán, a bastardía da súa liñaxe?
Non o sei.
Lord Aldhelmo e eu tentamos disuadilo,
mais fala de conquista e bautismo forzado.
- Onde está? - Nas Rochas do Demo.
Cre que loita co demo.
Isto é un desatino. Aldhelmo.
Estas rochas levan en pé xeracións.
Semellan un insulto a Deus.
É Owain, rei de Strathclyde?
Tiña que presencialo. Construírono os seus devanceiros.
Quere humillar homes poderosos?
Rei Hywel.
IV: REI DE WEALAS
Pide a submisión de Wealas?
Logo do de Mercia?
Non teño elección, Uhtred.
- Levou o meu fillo a Winchester. - Teno como refén?
Se leva o fillo, leva un futuro rei.
- Teño que seguir as súas ordes. - Direille que isto non pode proseguir.
Rei Hywel, prométolle que non insultará a lealdade de Wealas.
Os poetas advertíronnos.
Un saxón acabaría con todos nós para construír o seu país.
Isto non é un simple país saxón.
Aldhelmo, lévame xunta del. Deterei isto.
Alto. Atrás.
Movédevos! O rei quere falar con Uhtred.
Rei Aethelstan!
Maxestade,
quero falar a soas.
- Non debías pisar a miña terra. - Non debías faltar á palabra.
Humilláchesme a min e ao meu padre.
Tento que vexas que estás equivocado.
- Cumpres as ordes de Ingilmundr… - Do Señor.
Pretendes convencer os daneses?
- Non che aprendín a respectar? - Reciben o Lord.
- Moitos agradécenmo. - Moitos non o queren, sábelo.
Aethelstan, sempre o soubeches.
- Até Alfredo o respectaba. - Teño máis que expiar.
Quen cho di? Ingilmundr?
Diche que estás condenado se non te guía?
Xa vin homes baixo un feitizo que afirman coñecer os deuses.
Portouse moi ben comigo.
Fode a quen ansíes,
mais non caias na influencia dos que buscan poder…
Quen afirma tal infamia?
- Ninguén. - Quen o di?
- Non se falou. - Lord Aldhelmo espía para…?
Quen o dixo, o que e hai canto?
Ninguén dixo nada. Non me importa iso, impórtasme ti.
Aethelstan, es un bo home, mais es bondadoso.
Ingilmundr busca poder para el e a súa irmandade.
Mentiras e ignominia.
Non, fai que renegues da túa casta.
E ti renegas do teu rei! Tamén anhelas selo.
Lord, consagraron a terra
e solicitan a súa bendición.
Por suposto.
Que o rei de Northumbria pense nos seus erros.
Non anhelo ser rei.
Anhelo protexerte.
Coma cando o quixo protexer en Aegelesburg e lle deron unha boura?
Debería aconsellarse dun home ao que lle rouba a espada un neno?
Northumbria precisa un lord para a batalla.
Dise que Anlaf ha vir asaltarnos.
Non te deixará vivir por seguir os mesmos deuses.
Déixao aquí e que xure ao amencer.
Acabará pedindo a súa axuda.
Os padres caen
e os fillos ocupan o seu lugar.
Lord Ingilmundr declaroute inimigo de Deus
para que te maten.
Aethelstan non o permitiría.
Por iso Ingilmundr non quere manchar as mans
e marchou.
A onde?
Por aquí.
Hai que subir. Non hai garda.
Este é o home.
De que falou co pagán?
Achéganse xinetes!
Apártense da porta e díganme quen son.
Lord Ingilmundr, veño por orde do Lord Uhtred.
Queda en Eoferwic para renovar o seu xuramento ao rei.
Pediu que o protexese.
De que?
Os guerreiros lobos desembarcaron en Derwent.
Abride as portas!
Non dea a orde.
Pense no que compartimos.
Non é vostede mesmo, Aethelstan.
Loitamos xuntos…
A pesar diso, mentiches sobre min e conspiraches con Uhtred.
- Non. - Si.
Traizoáchesme, Aldhelmo.
Agora tócame.
Lord Ingilmundr, traerá boas novas da súplica de Lord Uhtred.
Acompáñame ao sur para que o poida presenciar?
Lady, foi unha viaxe longa ata aquí. Déixenos descansar un día.
Levo tempo atrapada en Bebbanburg.
Créame, non quere quedar aquí máis do previsto.
- Están avisados! - Agora!
Adiantámosche no camiño.
Calquera poder que exerzas sobre Aethelstan remata hoxe.
A miña espada!
Inda cres no Valhalla.
Impórtaslle a Aethelstan, non nos dividirei.
Levádeo.
Cristiáns, defendédeme! Quen é o voso lord?
Lord Uhtred ou Xesucristo?
A xente de Bebbanburg non se divide pola fe.
Erguédevos!
Informa ao rei das condicións da liberación.
Fai as paces con Northumbria e asegura a fronteira.
- Non teñen que seguir o seu Deus. - Si, lord.
Un bo prezo.
- Aceptará? - Iso espero.
Desfaise dos seus amigos bastante rápido.
Bendís unha alma indigna.
- Que Deus cho recompense. - Amén.
ILLA DE MAN
REUNIÓN DOS REIS
V: REI DE ORKNEY
VI: REI DE SHETLAND
Aethelstan volveuse contra os seus amigos.
Sucumbe a un soño de ser monarca de toda a vosa terra.
Co tempo virá por ti, Shetland.
E por Orkney.
Tomará as terras dos vosos devanceiros e chamarao Gran Bretaña.
Non.
Case non pon un pé na auga. Campesiños saxóns.
Podemos botalos.
Non falo de botalos, senón de enfrontarse á conquista.
Escocia rexeita a proposta.
Non podemos unirnos aos pagáns para atacar un home que non nos ameazou.
Os cristiáns non escollen a guerra.
A guerra achégase.
Só tes que escoller un bando.
Que Deus te acompañe.
Apartaron a pedra, coma na Biblia.
Só puido ser un anxo.
Por aquí, lord. Veña ver os tesouros.
Lord!
Sabes algo de Eoferwic?
Acepta as condicións?
Non teño novas.
Din que Aethelstan vai volver a Winchester.
Tomémolo como bo sinal.
Sen a súa sombra, Aethelstan verá con claridade.
Que o trae por aquí?
Os aldeáns buscaban prata pagá.
Agora din que é un milagre.
Abride paso ao rei de Northumbria.
Díxenllo.
Considérano rei.
Quererán quedar ca metade?
Probablemente xa o colleron de Bebbanburg.
Queda detido no nome do rei Aethelstan.
Lord.
Enganáronnos.
Ti cres?
Lord, síntoo!
Síntoo, lord!
Ordenoumo o prisioneiro se non quería arder no inferno.
Non ordenarei abrir as portas.
De veras?
Un regalo do rei.
Foi Aethelstan?
É o castigo dos traidores.
Abra as portas ou asasino o seu padre.
Obedeza e salvarémolo.
Non abras.
- Podo matalo aquí. - Non abras!
- Vostede escolle. - Osbert, non abras!
Na túa ausencia, padre, mando eu.
- E ordeno abrir. - Non!
Non!
Tire a espada.
Adiante.
Non.
E Aethelstan?
Calma.
Traede a lady Eadgifu.
Veña.
Podo andar.
Adiante. Mátame.
Debe ir á comunidade de Lindisfarne para protexer a súa virtude.
Fochicou co pagán, lady?
Confese.
Confeso
que recei pola túa dolorosa morte.
Daquela non. Debeu intentalo cando puido.
Levamos o seu fillo a Thelwael.
- Adestrarémolo para pelexar. - Non.
- Móvete! - O seu fillo tamén.
Edmund ten sangue de Alfredo. Non pode ir para o muro de escudos.
- Coidarei del. - Por favor.
O fillo de Uhtred defende a Wessex.
Eh!
Témoslle un plan.
- Vanme afogar no mar? - Quen sabe o que pensa.
Non castigues os de Bebbanburg, que pelexe comigo.
Está noutra parte.
Que sorte que estamos preto de Escocia.
Non invadas Escocia, perderás centos de homes.
E desatarás unha guerra.
O rei non ten sucesor, iso faino máis forte.
Faga o que deba para protexelos. Non pelexe, réndase.
O resto é absurdo.
- Aldhelmo non te traizoou. - Traizoástesme todos.
Os que considerei amigos.
Xura ante Bebbanburg e déixote vivir.
- Non. - Non me deixas elección.
Aethelstan.
Non podo.
- Déixeme… - Non.
Sacádelle todo.
Destérrote, viaxa só polos mares e terras.
Se non, mato o teu fillo.
Calquera que o alimente ou vista será meu inimigo.
Vai.
Antes de perder a clemencia.
Dea volta. Hai tempo.
Non son unha ameaza.
Iso condenarao, rei.
Salvarnos dos pagáns pode ser unha tentativa xusta.
Mais volverse contra outros cristiáns é impío.
- Estes homes non queren esta loita. - Preciso mellores homes.
Debería convocar o teu fillo.
Maxestade!
Aethelstan atacou as Terras Baixas.
Non pode asaltar sen represalias.
Dígolle a Anlaf que está listo para reunirse cos outros reis?
Uhtred, o asasino danés.
Mataches o meu curmán Gelf en Beamfleot.
Avisa que o atopamos.
Odiaba a Gelf.
Levádello ao rei.
A onde me levades?
Ao norte destas illas.
ILLAS SHETLAND
Que agradecedes?
A próxima gran batalla.
Dille ao jarl que temos o rei de Northumbria.
- Todos de Shetland? - Algúns de Man e Orkney tamén.
Cos seus reis.
É quen afirman? O rei de Northumbria?
Si, é el.
- Non son rei. - Non.
Poderías selo.
Senta. Estás entre amigos.
Úneste aos pagáns?
Aethelstan rompeu a tregua.
A tregua que negociaches.
O que lle fixo ás Terras Baixas…
É peor que a crueldade en Irlanda?
- Contos para sementar o medo. - Só podemos defendernos.
Non comezamos isto.
- Como me atopastes? Quen é o espía? - Temos moitos, sabemos moito.
- Aethelstan desterroute. - E fódeno como a unha muller.
Será costume dos pagáns,
mais como cristián, non o toleramos.
- El tolérao decotío. - Ben…
Como home cun inimigo en común,
únete a nós, Uhtred, fagámonos aliados.
Álzate contra o tirano.
Estou farto das batallas.
E que foi do guerreiro? Xa non anhelas o Valhalla?
Sabes cal é a profecía, Uhtred?
A antiga profecía do meu pobo?
Gran Bretaña unirase contra os saxóns,
botaraos ao mar de Kent
e devolverá os leais á liñaxe de Arturo.
Iso. A visión dun ancián.
- Será verdade. - Os de Northumbria temos unha profecía.
"Sete reis deben morrer."
Non nos asusta.
Todos temos un fillo para substituírnos.
Morren sete reis e sete fillos converteranse en reis.
É certo.
Se fas un fillo, o teu reino vai máis alá.
Un reino asolado pola guerra, si.
Hai outra opción a ter en conta.
Se queres evitar a masacre.
Matar só un home.
Matar o rei que nos atacou.
Volve xunta del… suplicándolle.
Aproveita.
Salva vidas arrebatando só unha.
A alternativa é a guerra.
Sete reis contra un.
Se Aethelstan quixo unificar Gran Bretaña,
conseguiuno.
Por que nos buscas aquí?
Debes manter Winchester interesado.
Deixou marchar a Uhtred. Por que?
Boteino.
Para matar o teu amigo, o rei.
Matarano no intento.
Uhtred ten habilidades.
El ataca a Aethelstan e Aethelstan a el.
Pouco importa.
Enfróntanse na batalla homes con espíritos quebrantados.
Ingilmundr, cara ao oeste. Está preto.
Astrid, vixía os de Northumbria.
WINCHESTER REINO DE WESSEX
Non pensei verte de novo.
Maxestade.
En nome do meu fillo, pido perdón.
Perdóao.
Xurarei.
Levanto o teu desterro.
Dáme unha espada e déixanos.
Adiante.
Faino.
Xúroo pola vida do meu fillo.
É un xuramento.
Ingilmundr é espía.
Traballa con Anlaf para unir os reis na túa contra.
- Mentira. - É certo, vino en Shetland.
Díxolles aos guerreiros de Anlaf que me seguisen…
Non!
- Está en Thelwael co teu fillo! - Faloulles de ti.
Segue os meus deuses.
Agora tes vantaxe.
Ingilmundr non sabe que o descubriron.
Non me traizoaría. Se acaso, traizoo eu.
- Non. - É home de Deus, e eu un pecador!
Convenceute diso para incitar a túa cruzada.
- E unir os inimigos. - Non!
Aethelstan, tes que velo. Conseguiu moitos aliados.
- Tomarán as túas terras. - Non, mentes!
Son todo falacias!
Aethelstan, escóitame, por favor.
Por que ía mentir?
- Fóra. - Aethelstan…
Fóra. Sae da miña vista. Gardas!
Levádeo!
Can, apela aos pés!
Buscamos os bosques e vales.
E aí está, no berce da suntuosidade.
Precísanos?
Os deuses sorrinme con estes bos amigos.
Hai que atopar unha taberna e pensar un plan.
- Quen vos mandou vir? - Dixo que chamara.
- Non avisou, Lord? - Ela dixo que pediras gardas.
Danesa, da corte de Aethelstan.
Finan, non avisei.
Non ordenei que abandonásedes Bebbanburg.
- Vixiade as portas. - Si, lord.
Guerreiros lobos.
Isto é cousa de Anlaf.
Ingrith!
Lord, onde van?
- Eadgifu. - Uhtred.
Que pasou?
Cando soubemos do ataque e das torturas,
a abadesa mandounos axudar os feridos.
Non podemos chegar a eles.
Onde está? E a miña muller?
"Sete reis deben morrer", Lord.
"Sete reis."
"E a muller que ama."
Ingrith!
- Ingrith! - Que axuden todos.
Por riba.
- Escoitádesme? - Busca os homes de Anlaf.
Tentamos axudar, só puidemos consolalos.
Uhtred, Ingrith dixo que ameazaron con volver.
- Debemos asegurarnos. - Cando os rescatemos.
Cando falaches con eles?
Hai tres días.
Subide a corda!
Veña!
Tirade!
Agora!
Finan.
Onde está…?
Non!
Causeino eu.
O que sufriron cae sobre Anlaf.
Que isto non te desfaga.
Estamos perdidos.
Non temos aliados.
Debemos atopar o coraxe para defender Northumbria.
Se resistimos e os mantemos cercados,
darémoslles tempo ao resto para prepararse.
O que suframos nós protexerá aos que están lonxe.
Ten razón.
Osbert pode cruzar o mar de Irlanda…
O mar de Irlanda?
Precisamos os cabalos máis rápidos. Anlaf quere desviar a atención cara aquí.
Atraer a Aethelstan.
Desembarcarán onde teñan homes. Ingilmundr ten unha gornición no Wirral.
Cos nosos fillos.
O WIRRAL
Traman algo.
Sube.
Quen teña unha espada na gorxa debe tomar unha decisión.
Mil barcos diríxense a estas costas.
Algúns xa desembarcaron.
Nunha semana, invadiremos os distritos saxóns.
Unídevos a nós e enfrontádevos ao tirano Aethelstan
ou morreredes.
Polo rei Ed…
Quieto.
Vímolos, mais marcharon.
- Aló, ao lonxe. - Grazas.
Si, meu lord.
Non sabemos nada de Thelwael.
Sihtric.
Lord?
Afrontamos a derrota?
Todos os reis guerreiros que coñecín, Ubba, Canuto, Bloodhair,
todos afrontaron a derrota e leváronse a outros.
A guerra ía chegar, lord. Ningún guerreiro morre en paz.
Ela viuno: "Sete reis deben morrer."
Temos esperanza.
No fondo, nunca quixo ser rei.
Eses saben algo do meu fillo?
Até que o saiba seguro,
está vivo.
Se a conquista é doada, se callar Anlaf estea satisfeito con Mercia.
- É fértil… - Non estará satisfeito.
Veñen como viquingos para desfacer Inglaterra.
Un soño une a xente que unha vez quixo matarse.
Sen el, sumímonos de novo na escuridade.
Os dous perdemos moito.
Mais pregúntome…
Estou viva?
Pode sentilo?
Está viva.
Vós tamén.
Temos esperanza.
Edmund?
Osbert?
Edmund?
Vin buscar a Ingilmundr.
Para demostrar que mentiras.
Mais non.
Viñemos buscar os nosos fillos.
Trae a Osbert e Edmund.
Osbert!
Agocháronse e libráronse da masacre.
Maxestade, ten a miña gratitude eterna.
Non fun eu mesmo este ano, e honestamente…
pago polos pecados.
Afronto unha gran alianza en Brunanburh.
Non serve arrepentirse.
Falemos da loita vindeira.
- Osbert, que descubriches? - Acamparon en terreo elevado.
Teñen seis exércitos.
Haberá sete en Brunanburh.
Non quero que loites por min.
- Estou do teu bando… - Seino.
Sálvate.
Pon o teu fillo a salvo.
Se non sobrevivo á batalla, a sucesión estará asegurada.
- Non podes loitar ti só. - Prohíboche que participes.
Padre Pyrlig, lévao. Lévaos a todos.
- Arrastreivos a todos. - Déixanos servirte.
Aethelstan…
Isto non é un castigo.
Ambos sabemos que si.
Isto é un martirio.
Non sobrevivirá ante tantos.
Mais indultounos.
- Deus dinos que nos poñamos a salvo. - Non mo di a min.
Non é covardía desdeñar unha batalla invencible.
É.
Malia o resultado, sei que escapei do perigo.
Xa terás batallas
cando sexas rei.
Rei de onde, madre?
Loitaremos.
- Non. - Osbert.
- Listo? - Sempre o estiven.
Pyrlig, dixéchesme que o meu destino era salvar Inglaterra.
Non o vía así, mais non creo nas profecías.
E se o teu destino é protexer a Edmund?
Se callar el debe unir Inglaterra. Podería ser un rei digno.
Non é asunto dun rei.
É o que vexo agora.
Nin Edmund, Eduardo nin Alfredo. Nin sequera Aethelstan.
O soño de Alfredo era un pobo unido.
Loitei por iso con estes homes.
E se non debíamos crear Inglaterra,
senón xuntar os ingleses nunha única forza?
Quen mellor que un medio saxón e medio danés?
Veña!
Non teño que chamarme inglés, non?
BROMBOROUGH O WIRRAL
Un pensaría que xa gañaron.
Se queremos que isto funcione, debemos estar en primeira liña.
- Apuntaremos á esquerda. - Por que?
A esquerda?
Debilidade. A maioría loitan coa espada na dereita.
Loitei moitas veces con Uhtred. Atopará a maneira.
Ti.
Onde atopaches iso?
Compreina en Aegelesburg por cinco moedas.
Podo?
Cámbiocha por esta.
Vale moito máis, e ten un granate.
Cámbiocha significa que ti quedas con esa e eu con esta.
Non son comandante.
Non teño máis autoridade que a dun home que loitou moito.
Guieivos a algúns.
Hoxe son un soldado máis.
Mais pídovos que no campo de batalla me deixedes guiarvos.
A nosa posición no outeiro é débil,
mais as árbores da esquerda dannos vantaxe que o inimigo non verá.
Podemos vencelos
se permanecemos unidos.
- Do melloriño para a resaca. - Fede a sobacos.
Cheiráronnos e marcharon.
- Pode ser. - Quen me tocou o cu?
Meu Deus!
A virxe santísima!
Pois inda son.
Uhtred?
Uhtred.
- Que facemos? - Ves eses sacos?
Dállas aos da primeira fila.
Non levantedes o escudo inda.
Tranquilos, calmádevos.
- Non vos mostredes intranquilos. - Lord, está aquí!
Aí vén o tirano en persoa.
Listo?
- Afástate o que poidas. - Si.
Muro de escudos!
BATALLA DE BRUNANBURH
937 D. C.
- Listos, ineptos? - Si!
Quedan confesados.
Se vos mando retirarvos,
facédeo.
Cando vexades as árbores diante será o momento.
Funcionará?
Se non funciona, non o veremos.
Fiádevos.
E seguídeme.
Muro de escudos!
Muro
de escudos!
Atrás!
Retroceden?
Antes de enfrontarnos?
- Atrás! - Saben que xa perderon.
Gocemos.
Adiante!
Grazas a Deus, a quen sirvo con conciencia.
Deus non nos deu un espírito con medo, senón de poder,
amor e bo xuízo!
Amén.
Atrás!
Escudos!
Á formación! Á carga!
Saxóns desgraciados!
Pyrlig!
Non!
Pyrlig!
Dous pasos! Un paso! Á miña orde!
Espero que funcione!
Dous pasos atrás!
Atrás!
Un paso atrás!
Retrocederon. Xa os temos.
- Atopade o rei! - Atopade o rei!
Atrás!
Cara a atrás!
Por Shetland!
Por Orkney!
Atrás!
- Seguide! - Seguide!
Atrás!
Protexede a fronte!
Atrás!
Invadirannos se cedemos o terreo!
Que fan no flanco?
Dicídelle que Aethelstan está diante nosa!
Atrás!
A fronte xírase, Lord. Xa están chegando!
Aethelstan está na fronte dos escoceses.
Cabeza de porco!
Atrás!
Cabeza de porco!
Anlaf! Para!
Seguide avanzando!
Van por Aethelstan!
Atrás!
O muro non aguantará!
Aethelstan, contén o inimigo!
Canto máis, lord?
Case estamos.
Entran pola fronte de Aethelstan!
Non aguantamos!
Atrás!
Seguide avanzando!
Lord!
Lord.
Protexede o rei!
Aethelstan!
Lord, as árbores!
Xirámolos, lord! Xiramos a fronte.
- Dá o sinal! - Si, lord.
- Algo non vai ben. - Xiráronnos!
Facede paso!
Lord Uhtred deu o sinal.
Ao ataque!
Atrás!
Capturade os reis!
É unha trampa!
O meu fillo!
Non!
Gardas!
Retirada!
Escoceses! Retirada!
Aethelstan!
Pyrlig?
Aquel día cinco reis escaparon do campo,
mais os fillos,
Orkney, Man, Shetland,
Strathclyde e Escocia non.
Cada home deixou atrás un herdeiro.
Agardamos.
Atacamos os que abandonaron e volvemos polos nosos.
Non sexas máis insensato.
Shetland?
Non máis mortes.
Orkney, hai que loitar!
E por que imos loitar?
Preciso un barco ata Irlanda.
Ti?
Lord!
Uhtred!
Finan!
NON HOUBO MATANZA MAIOR NESTA ILLA
NA QUE ASASINARAN A XENTE CO FÍO DUNHA ESPADA.
CRÓNICA ANGLOSAXOA
Era algo certo?
Dime a verdade.
Cando esteas ante Deus, confesaraste.
Collinlle cariño.
- Prevaleceu o amor do meu pobo. - Escollinte por riba de todos.
Os meus deuses serán máis fortes.
Por que eu estou vivo…
e ti vas morrer?
Só os tolos tentan entender o fado.
Uhtred.
- Sobreviviu o meu fillo? - Si.
Bebbanburg é noso.
- Reconstruiremos toda a pedra. - Queda moito futuro.
Queda connosco.
- E o inimigo? - Gañamos.
Cinco fillos de reis faleceron no campo de batalla.
- Cinco reis que non serán coroados. - "Sete reis deben morrer."
A profecía estaba errada.
Con Eduardo de Wessex, son seis.
Son o sétimo?
Os cronistas escribirán sobre a túa vitoria.
Non desexo ser parte da vosa historia.
Só quero que me respecten no Valhalla por manter un xuramento.
Uhtred, non só me apoiaches.
Defendíchesme.
Lideraches cando eu non podía.
E perdoáchesme
cando non tiña perdón.
Salvaches Inglaterra.
Co tempo, pode suceder.
Díxenche…
que se demostrabas ser o rei lexítimo,
xuraríache Northumbria.
Morreron homes loitando polos ingleses.
Para honralos, deberíase crear Inglaterra.
Mais teño unha condición.
Debes xurar que nunca casarás.
Sen herdeiros.
Para que Edmund poida sucederte sen oposición.
Grazas.
Xúroo solemnemente.
Entón es o noso rei.
Serás gobernante de Wessex, Mercia, Anglia Oriental
e Northumbria.
E chámolle
Inglaterra.
Viva o rei!
Viva o rei.
Que viva o rei de Inglaterra.
Volva ao apousento, lord.
Non vos aflixades.
Estaba destinado a morrer na batalla.
Non vai morrer, lord.
Tería que ir eu antes, e sigo vivo, así que…
Ben,
o destino éo todo.
Morreron os sete reis?
As crónicas non recollen se o meu lord Uhtred sobreviviu.
Mais os que o coñecemos
considerámolo o maior guerreiro dos nosos tempos,
e o home que creou un reino.
AETHELSTAN REINOU DURANTE 15 ANOS.
CONSIDÉRASE O PRIMEIRO E MELLOR REI DA INGLATERRA MEDIEVAL.
OS DANESES SEGUIRON COA INVASIÓN
ATÉ A CONQUISTA DOS DESCENDENTES NORMANDOS NO 1066.
CON TODO, A FORTALEZA DE BEBBANBURG SEGUE EN PÉ.
CASTELO DE BAMBURGH NORTHUMBERLAND - ACTUALIDADE
Subtítulos: María Suárez Seijas