Downloaded from YTS.MX
Hoi. - Hoe zijn jullie hier gekomen?
Official YIFY movies site: YTS.MX
Met een Uber.
Hij was zo vriendelijk.
Hij vond ons grappig, wat we zijn.
Hoe voel je je? - Goed.
Benieuwd hoe de tweede show verschilt van de eerste.
Sorry dat ik daar niet bij kon zijn.
Je studeert, dus het is oké. Ben je vrij?
Ja, ik ben vrij.
De paardenstaart heeft zijn laatste show gehad.
Jij deed iets anders ermee. - Jij wel.
Jouw vlechten op Kimmel? - Heb je ze gezien?
Zo schattig. - Ja?
Bedankt. Fijn dat jullie ze goedkeuren.
Zeker. - Ja, hoor.
Ik mis jullie. - Wij jou ook.
We hebben nu twee weken samen.
Om meer vraag ik niet.
Ik zei al... - Dat zeiden wij ook.
Je belde ons los van elkaar op.
We zeiden: 'Waarom belt ze? We hebben niet te veel etentjes...
...om uitgepraat te zijn.'
Drie en een half uur in de auto.
Ik had naar Chicago kunnen vliegen.
Ja. Je kunt binnenkort nog eens naar Chicago gaan.
Terug naar Chicago, ongelofelijk.
Dus we... - Hallo.
Welkom. - Dit is Rita.
Zij is onze stagemanager... - Hoi, Rita.
...en regelt alles. - Hoi, stagemanager.
De laatste show, jongens. - Ik weet het.
Klaar. Wil je deze hier? - Mooi.
Goed gedaan.
Willen jullie Michelle Obama zien? Laat horen.
Kom op, daar gaan we.
Laatste avond. Mooier dan gedacht. - In LA.
Het wordt een pracht. - Deze laatste nacht.
Twee, drie.
Dit is mijn verhaal.
MIJN VERHAAL
Vier jaar geleden kwam mijn boek Mijn verhaal uit.
Ik reisde het land door en over de wereld...
...en ontmoette zoveel geweldige mensen, waaronder enkele van jullie.
De tour was een van de mooiste ervaringen in mijn leven.
Maar toen veranderde opeens alles.
ALLE EVENEMENTEN UITGESTELD
De wereld ging in lockdown en dicht.
We waren van elkaar verwijderd.
Tegelijkertijd kregen we andere persoonlijke uitdagingen voor de kiezen.
Een al veel te late afrekening met ras in Amerika.
Hierdoor voelen we ons geschokt en boos moedeloos en niet gezien.
En bovenal, eenzaam.
Hoe zijn we hier beland?
Hoe zijn we veranderd?
Belangrijker nog: hoe winnen we weer wat stabiliteit terug?
Die vragen stel ik mezelf in mijn nieuwe boek en podcast.
Jullie vast ook.
Daarom zijn we hier vanavond weer samen.
Hoewel de wereld donker aanvoelt...
...proberen we allemaal het licht in ons te ontsteken, beschermen en delen.
THE LIGHT WE CARRY
Ik heb echt niet alle antwoorden.
Zeker niet, maar wel mijn verhaal.
En jij ook.
Om onze verhalen samen te laten komen...
...laat ik vol enthousiasme mijn dierbare vriendin het pad vooruit verlichten.
Geef haar een warm onthaal, de enige echte...
...Oprah Winfrey.
Hallo, LA.
Ook daarboven.
En helemaal daar.
Goed jullie te zien, LA.
Mijn hemel.
Wat geweldig dat jullie er zijn...
...op een dinsdagavond.
Voor de laatste avond van onze tour voor The Light We Carry.
Moet je zien.
Jullie zijn vast allemaal wel eens in jullie leven...
...naar een evenement geweest waarbij de gastvrouw...
...voor jullie staat en zegt:
'Onze gast vanavond heeft geen introductie nodig.'
En de volgende 20 minuten...
...vertellen ze wat die persoon heeft gedaan sinds haar geboorte.
Dat ga ik niet doen.
Jullie weten wie er is.
Jullie zijn hier allemaal via de snelwegen 101, 405, 5...
...en 10 gekomen.
Ik via de 101, wat me drie en een half uur kostte.
Ik ben hier om dezelfde reden als jullie.
Voor wat van dat licht dat in haar zit.
De vrouw die ik echt niet hoef voor te stellen...
Onze First Lady voor altijd:
Michelle Obama.
Moet je LA zien.
YouTube Theater.
Laatste avond.
Mijn hemel.
LA.
Zo sluit je een tour af.
Dit is... - Dit is het, denk ik.
Het is dinsdagavond...
Het is dinsdagavond. - Niet eens...
...halverwege de week en mensen zijn gekomen...
...voor jou. - Mijn hemel.
Nou...
Het is een behoorlijke bonus...
...dat Miss Oprah Winfrey hier ook is.
Elke andere gespreksleider was zo blij dat ze niet na jou kwamen.
Interessant, want...
...ik volg je op Instagram...
...en mensen stuurden me: 'Moet je zien...
...wat Conan of Tracee Ellis heeft gedaan...
...of Gayle. Heb je Tyler en Ellen gezien?'
Dus ik dacht: mijn hemel...
Kreeg je angstige gedachten?
Angstige gedachten. - Zie je? Zelfs Oprah Winfrey heeft...
...angstige gedachten.
Weet je? - Wel...
Weet je wat er gebeurde? Ik dacht: ik pak terug op mijn vaardigheden.
Precies. Je weet hoe je dit moet doen.
'Ik weet hoe je een interview houdt.' - Precies.
Ik ben niet bang voor mensen. - Precies.
Hier zijn we dan. - Bedankt dat je er bent...
...dierbare vriendin. - Bedankt. Ik hou zoveel van je.
Ik hou ook van jou. - Ik waardeer je.
Ik jou ook. - Voor waar je voor staat.
Dit is de laatste avond van een tour langs zes steden...
...die uit een lockdown ontstond.
Ja. - Jij kwam uit de pandemie...
...met je boek The Light We Carry, waarin je het licht in ons viert.
Maar voordat het verleden tijd was, waar was je en wat speelde er...
...toen je voor het eerst besefte dat dit ernstig was...
...en we nergens heen konden?
Ik was onderweg, interessant genoeg.
De tour was net afgelopen, we hadden vrij genomen en ik was onderweg...
...naar locaties waar ik zou spreken.
Ik was in Las Vegas, omdat ik die toespraken combineerde...
...met een feest voor mijn team...
...om ze te bedanken voor hun inzet tijdens de tour.
Dit is in maart 2020. - In maart.
Er gingen geruchten over corona, maar...
...het kon nog alle kanten op. Dus we waren in Las Vegas...
...en toen kwamen er wat annuleringen.
Weet je dat domino-effect nog? Mensen wisten geen raad.
Precies. - Bedrijven maakten...
...snelle beslissingen en dus zaten we vast in Vegas...
...toekijkend hoe de wereld langzaam uit ging. Zo voelde het.
Weet je nog? Evenementen werden afgelast. Wij zaten in Vegas.
Langzaamaan stroomden de casino's leeg.
De straten van Las Vegas werden leeg. Het voelde of we in een spookstad waren.
Wilde je naar huis? - Ja.
We wilden wachten tot het laatste evenement werd afgelast.
Juist. - Toen dat werd afgelast...
...stapten we op het vliegtuig.
Dat voelde heel vreemd, onderweg zijn terwijl de wereld op slot ging.
We wisten het niet zeker. - We wisten niets zeker.
Iedereen gebruikte desinfectiegel. - Klopt.
We wasten onze boodschappen af. - Ja.
De boodschappen afwassen. - Met zeep.
In die fase zaten we.
Ik maakte me zorgen om de meiden, want die zaten...
...nog op school. Ik dacht: Mijn baby's zijn daarbuiten met corona.
Ik hoopte op de verantwoordelijkheid van de universiteit.
Uiteindelijk kwam de beslissing dat ze thuis zouden komen.
Maar toen dacht ik: mijn hemel, komen ze naar mijn huis?
Ze gaan via luchthavens en zitten in een vliegtuig.
Barack en ik vroegen hen mondkapjes te dragen.
Toen ze thuis aankwamen...
...moesten ze in de garage blijven...
...en alles uitpakken.
Ik liet ze daar blijven.
Ze moesten al hun reiskleren uit doen.
We wisten niet wat dit was.
Mijn man vond me wat irrationeel...
...maar ik probeerde... We wisten het niet.
Dat is niet irrationeel. Stedman zat 14 dagen in mijn gastenverblijf.
Ik weet dat nog.
Dat was tijdens de 14-daagse quarantaine.
Malia en Sasha, jullie mochten tenminste nog naar binnen.
We wilden een veilige, coronavrije groep creëren...
...en omdat ze gereisd hadden hielden we onze adem in...
...hopend dat ze het virus niet hadden.
We wisten niet wat de incubatietijd was.
Was je dat eerste jaar bang om corona te krijgen voordat er...
...vaccins waren? - Het is interessant.
Het hielp dat we met een voormalige president samenwoonden.
Dat kan handig zijn.
Niet zomaar een president, maar een die leest en in de wetenschap gelooft...
...en het land... door verschillende pandemieën had geleid.
Weet je ebola nog?
Er was één geval in de VS.
Dat was mijn man.
Iemand die ons van een depressie heeft gered.
Iedereen vergeet hoe slecht we ervoor stonden.
Dus wij woonden met een man van de feiten.
Hij wist genoeg om te weten wat dit was. Het was eng, maar we hadden informatie.
Wat eng was... - Jij was comfortabel bang.
We waren comfortabel bang. Wat eng...
Zo zeg je het in de boek: 'comfortabel bang'.
Ik was gewoon echt bang. - Ja, maar wat mij beangstigde, Oprah...
...was de verwarring...
...in de wereld.
De tegenstrijdige en inconsistente berichten...
...het gebrek aan leiderschap en een plan.
Je zag mensen het niet serieus nemen.
Mensen die de pandemie beschouwde als een lange vakantie.
Mensen ruzieden over mondkapjes.
Jongeren die feestten op het strand in Florida.
Weet je nog? Ja. - Dat was eng...
...want ik dacht: die lui gaan naar huis...
...naar een oma of iemand met een auto-immuunziekte...
...met catastrofische gevolgen.
Dat beangstigde mij, de desinformatie aanschouwen.
Dat is eng.
Toekijken hoe mensen wetenschappers en experts aanvallen.
Dat vond ik er beangstigend aan.
Toekijken hoe de wereld hier niet goed mee omging.
Ik ben de pandemie etend doorgekomen.
We aten taco's op dinsdag. - We deden ook taco's op dinsdag.
We waren er gek op. - Wij ook...
...maar de dinsdag was er zo snel weer. - Ja, echt.
'Is het weer dinsdag?' - Is dat bij jullie ook zo...
...'Alweer dinsdag?' - Alweer?
Nu moeten we maar om de week dinsdag taco's eten, dacht ik...
...want het gaat zo snel en op sommige dagen vroeg ik me af:
'Heb ik iets gedaan? Heb ik iets voor elkaar gekregen?'
En dan heb jij een heel boek geschreven.
Je schreef een boek.
Zo was het eerst niet, toch?
Je zei niet: 'Ik neem alle persoonlijke...
...problemen die ik heb gehad, Barack...
...en laat die energie...
...een baken zijn voor het licht...
...in ons.'
Zo ging het niet. - Zo niet, nee.
Het boek kwam voort uit mensen die steeds om advies vroegen.
Ze vragen altijd hoe ik het gedaan heb.
'Hoe overwon je je angsten?
Hoe heb je je stem gevonden? Hoe voel je je gezien...
...als jou is bijgebracht jezelf niet te zien in de wereld.
Ik heb me over die vragen gebogen en dacht:
als ik de kans krijg met kinderen te praten...
Wat ik af en toe doe. Ik praat veel met kinderen.
Dan beantwoord ik hun vragen.
Maar dat kan niet met iedereen...
...dus dacht ik: ze zoeken begeleiding, een stem.
Ik begon nog voor de pandemie het boek vorm te geven...
...maar stevende ook af op een depressie...
...door het gedachtekringetje...
...van mijn hoofd dat de wereld uit elkaar zag vallen.
Ik moest mijn eigen hoop vinden.
Net alsof ik mijn eigen licht aan het verliezen was.
Ik moest mijn vaardigheden inzetten...
...om daaruit te komen, zodat ik die vragen kon beantwoorden...
...en mensen kon blijven dienen.
Als je je neerslachtig voelt is het moeilijk je licht te vinden.
Het is moeilijk te denken dat delen ertoe doet.
Zag je de wereld zoals wij allemaal de wereld zagen?
Vanuit een angstig perfectief? Er gebeurde zoveel...
...en er kwamen zoveel leugens voorbij...
...die ontkend werden...
...door mensen die we redelijk achtten te zijn.
Veel van ons begonnen te denken...
...dat het er niet toe deed. Zoals Charlottesville.
'Goede mensen aan beide kanten.' Niets zou veranderen.
Toen werd angst een wapen.
Toen van angst een wapen werd gemaakt...
...door een voormalige president, niet jouw man...
...maakte dat je toen bang of boos? - Beide.
Het maakte me bang. Het maakte me boos. Het was teleurstellend.
Het was teleurstellend nadat we ons zo hadden ingezet...
...de lat heel hoog te leggen, alles goed te doen...
...en te leiden met hoop, vriendelijkheid, compassie en empathie...
...dat...
...de wereld er zo duidelijk voor stemde...
...of zich inschikkelijk opstelde en niet stemde.
Dat deed nog meer pijn, want de mensen die niet stemden...
...waren mensen die op ons hadden gestemd.
Ik voelde me op een bepaalde manier in de steek gelaten, snap je?
'Had het zin, wat wij hebben gedaan?'
Dat is het donkere randje in die tijden.
Maar, nee...
Dat was toen.
Ik deel het omdat we die momenten allemaal hebben.
We kunnen niet allemaal altijd een baken van hoop zijn.
Ik ben cynischer dan mijn man...
...die altijd hoopvol is.
Ik heb mazzel dat ik met hem samenwoon...
...want hij helpt me de waarheid in het oog te houden.
Maar angst als wapen is een gevaarlijk iets.
Als je naar gruweldaden in de geschiedenis van de mensheid kijkt...
...zoals slavernij, de Holocaust en oorlog...
...vrouwenhaat, haatmisdrijf of homofobie...
...zie je dat het gebaseerd is op angst, hebzucht en een streven naar macht.
Het is gevaarlijk.
Het is gevaarlijk als je ziet...
...hoe leven beïnvloed wordt door die angst.
Het bepaalt wie onderwijs krijgt...
...en wie gerechtigheid.
Vaak ligt het verschil in een klap op de hand...
...of een knie in de nek.
We moeten ons er bewust van zijn en het leren ontcijferen...
...zodat ze angst niet kunnen gebruiken om ons tegen elkaar op te zetten.
Het is gevaarlijk.
Voor iemand die een groot toneel heeft, zoals ook jij, Oprah...
...lange tijd hebt gehad...
...weet je hoe makkelijk het zou zijn als je ervoor zou kiezen...
...dat toneel in te zetten voor iets negatiefs.
Waarom doe je dat niet?
Waarom? Na al die jaren met je tv-programma...
...had je mensen kunnen opfokken over van alles en nog wat...
...maar dat deed je niet. Waarom was dat? Vertel me eens.
Als je het andere mensen ziet gebruiken...
...voor zoiets nadeligs...
...is dat treurig. Veel mensen waren depressief en als verdoofd, denk ik.
Je zei dat je tegen de tijd dat je online die breinaalden bestelde...
...er flink doorheen zat. - Ja.
Ik weet niet hoe breien je daaruit helpt...
...maar goed. - Ik weet 't.
Breien is een metafoor.
Ik leerde wel breien. Heb ik niet iets voor jou gebreid?
Dat was Gayle. - Dat was Gayle.
Gayles kleinzoon.
Jij breide een prachtige...
Ik maakte die trui .
Ik heb die trui gemaakt.
Jij hebt die trui gemaakt. - Daar is die schattige baby.
Ja. Luca.
Wat breien voor mij deed...
...was dat het meditatief was.
Het kalmeerde mijn gedachten...
...op een manier die ik nodig had.
Zoals geloof voor je doet. Het zet je hersenen uit.
We proberen ons uit zoveel problemen te denken.
Maar we controleren onze hersenen niet.
Daarom geef je het over.
Je moet het overgeven aan iets groters dan jezelf.
Wat ik daarvan geleerd heb en daardoor kon ontrafelen...
...is dat in tijden waarin problemen onoverkomelijk...
...en groot lijken...
...we ons moeten richten op waar we wel controle over hebben.
Dat is alles wat we kunnen doen. Ons richten op je breiwerk.
En raad eens? Dat is genoeg.
We leven in een wereld waar groter altijd beter is.
Waarin we altijd zo druk doen.
We proberen alles op grote schaal te fixen.
Onze kinderen zien dat.
Als ik brieven van jongeren krijg, zeggen ze als 15-jarige:
'Ik moet de wereld redden, mijn wijk verbeteren.'
Zij hebben nog niet de macht of ervaring om dat te doen.
Richt je op je breiwerk...
...en als je 12 of 15 bent, is je breiwerk je huiswerk.
School afmaken.
De les die ik hieruit opmaakte:
begin bij iets kleins waar je controle over hebt.
Juist. - Wat je kan controleren.
Klopt.
Het thema...
...dat voor mij uit de pagina's van The Light We Carry springt...
...is dat je goed bent grootgebracht.
Ik heb geluk gehad. - Je bent goed grootgebracht.
Ik ben gezegend. - Wat had jij ongelofelijke...
...geweldige en krachtige ouders. - Ja.
Ja. Die om je gaven en ruimdenkend waren.
Wat echt geweldig is...
...is dat je een heel hoofdstuk wijdt aan kennismaken met je moeder...
...met haar raad voor het grootbrengen van kinderen.
Mijn favoriete is: 'Wees ouder voor het kind dat je hebt.'
Inderdaad. - Dat is geweldig.
Ik hield er alleen het gevoel aan over...
...dat we allemaal je vader hadden moeten ontmoeten.
Ja.
Hadden we hem maar ontmoet want hij gaf je de boodschap als meisje:
'Niemand kan je een rotgevoel over jezelf geven...
...als jij je goed voelt over jezelf.' - Klopt.
En dat is het onderliggende thema van dit boek.
Ja.
Uiteindelijk...
...controleren we niet wat anderen denken, zeggen of doen.
Dat kan niet.
Ons licht kan niet afhankelijk zijn van iemand anders, niet waar?
Misschien hebben ze die niet om te geven.
Mijn vader was een levende levensles voor mij...
...want hij was een zwarte man uit de arbeidersklasse.
Waarschijnlijk arm, hoewel we ons niet arm voelden.
Hij had MS en worstelde zijn hele leven mijn zijn beperking.
We zagen zijn lichaam achteruit gaan...
...en ik begon het verhaal met zijn stok wat een belangrijk hulpmiddel was.
In plaats van het leven op te geven...
...zijn handen omhoog te gooien en op een uitkering te teren...
...zonder een dag te werken...
...koos hij de middelen te gebruiken die hij nodig had.
Eerst was dat een wandelstok en daarna...
...ruilde hij die om voor twee krukken.
En toen die later in zijn leven niet meer werkten...
...omdat hij meer steun nodig had verving hij ze door een looprek.
Uiteindelijk had hij een scootmobiel nodig.
Tijdens ons hele leven. Maar hij stopte nooit.
Hij gaf nooit iemand de schuld.
Hij liet de teleurstelling, die hij gevoeld moet hebben...
...hem nooit verteren.
Hij werd er niet negatief door. Hij viel wel eens.
Misschien viel hij ook op weg naar zijn werk...
...maar hij viel thuis als zijn voet bleef haken.
Je vader op de grond zien vallen...
...legt veel kwetsbaarheid bloot.
Het was eng maar mijn vader probeerde snel op te staan en erom te lachen.
Lachen was ook een hulpmiddel.
Wat ik van hem leerde en ook aangeef in het boek:
'Als je valt, sta je op en blijf je doorgaan.'
Als hij licht kon vinden in alles wat hij moest doorstaan...
...en een licht kon zijn voor anderen...
Hij was als een vader voor velen die er geen hadden...
...in mijn familie en gemeenschap.
Hij zag zijn eigen licht en leerde mij dat het mijn taak is...
...mijn eigen licht te zien.
Daarom vind ik dat als overkoepelend thema zo mooi in het boek:
'Niemand geeft je een rotgevoel als jij je goed voelt.'
Wat je in The Light We Carry zegt...
...is dat het jouw taak is om jezelf goed te voelen.
Dat is jouw verantwoordelijkheid. - Klopt.
Daar voelde ik me beter door.
Net of mijn vader me liet zien dat ik controle over mijn leven had.
Ja. - Ik had controle over mijn gevoel.
Ik hoefde niet op iemand te rekenen om aardig tegen me te zijn...
...of eerlijk.
Het leven was oneerlijk.
Als ik aan mijn vader denk wanneer ik mezelf zielig vind...
...medelijden met mezelf heb en denk dat het de schuld is van iemand anders...
...houd de gedachte aan mijn vader me gefocust, op het juiste pad...
...helder van geest en dankbaar.
Dat is echt een geschenk.
Kun je deze zin afmaken? 'Ik hoor de stem van mijn vader wanneer...
Dan ook. Die zit zo diep. Wanneer dan ook.
Zijn stem galmt in mijn hoofd.
Zijn stem was bij me die eerste dag op Princeton...
...mijn weg vindend in dat bolwerk van elitarisme.
Hij was bij me op de eerste dag op mijn advocatenkantoor.
Zelfs na zijn dood liep hij nog met mee naar het altaar...
...want hij gaf mede vorm aan de man die ik moest hebben.
Daarom kon ik Barack zien.
Ik kon hem zien, los van de uiterlijkheden.
En de uiterlijkheden waren behoorlijk goed, dames.
Maar ik kon zien wat belangrijk was in een man.
Hij is nu ook bij me. Hij is hier op het podium.
Ik probeer hem op te roepen wanneer ik mensen de waarheid vertel...
...en mijn authenticiteit en kwetsbaarheid toon.
Hij is er wanneer dan ook.
Mooi hoe je zei dat hij je op vele manieren heeft geholpen...
...te zien wat je moest zien in Barack Obama.
Mogen we over je man praten?
Ja, graag. - Oké.
Mensen hebben geprobeerd jouw liefdesverhaal te vangen.
Daar is hij. - Ze hebben het geprobeerd.
Ze hebben een dramafilm gemaakt en een serie over de First Lady.
Ze probeerde het maar het lukt ze niet.
Nee. - Het lukt ze niet.
Jij hebt het zo volledig samengevat in één zin.
Die was zo krachtig, dat toen ik het las ik even stilstond en mijn ogen volliepen.
Weet je de zin in het boek nog? - Nee, welke was het?
Ik weet niet door welke zin jij moest huilen.
Oké, de zin...
Je zei dat je overal gewoond hebt.
En Barack... - 'Barack is mijn thuis.'
Ja. - 'Mijn thuis.'
'Barack is mijn thuis.'
Ja, dat is hij.
Ga naar huis en kijk of je jezelf die vraag kunt stellen.
Over de persoon met wie je bent. - Grappenmaker.
Is diegene jouw thuis?
Ik waardeer hoe je voor ons...
...die eerste reis naar Hawaï uiteenzet.
Toen je daar voor het eerst aankwam, zocht je naar...
Ik begrijp dat. Je werkt...
...en kende Hawaï niet. Je zocht naar het Hawaï uit Hawaii Five-O.
Voor wie die serie kent.
Mai Tais en zonsondergangen op het strand. - Mai Tais en...
...bruidssuites.
Maar in plaats daarvan...
...gingen we naar huis om zijn familie te bezoeken.
Daar kwam hij vandaan.
Hij ging niet op vakantie naar een eiland hij ging terug naar zijn mensen.
Maar ik was jong en het was koud in Chicago.
Ik dacht: ik ga naar Hawaï met mijn man. Het wordt romantisch.
Toen landden we en gingen we naar de flat van Toot en Gramps.
Geen oceaan. Het was hoogbouw, op de tiende verdieping.
We liepen naar binnen en het leek op mijn grootouders huis.
Ik had in het zuiden van Chicago kunnen zijn.
Toch? - Ja.
Wetende dat ik bekend was met zijn familie.
We zeiden: 'Wat is er op televisie?'
60 Minutes.
Ze halen wat dienbladen tevoorschijn...
...en we hadden volgens mij tonijnbroodjes met augurken.
Ik dacht: dit vind ik fijn.
Soms ging je naar het strand. Mooi, toen hij zei:
'Kom, we gaan.' - 'We keren terug...
...naar het huis.' - 'O, nee...'
Ik was jong en dwaas en dacht:
'Ik weet niet of ik dit leuk vind. Het is niet zo romantisch.'
Zo gedroeg ik me niet.
Mijn moeder weet dat ik me niet verwend gedroeg.
Ik was heel... - Je dacht:
'Waar is Hawaii Five-O?' - Ja, waar is...
Precies.
Ik sluit het verhaal af door te zeggen dat...
...wat Barack me liet zien echt was wie hij was.
Soms als mensen partners zoeken...
...zoeken we naar Mai Tais en zonsondergangen...
...terwijl we iemand willen die zijn familie liefheeft...
...en er voor ze is. - Die je dat laat zien.
Steeds weer. - Dat laten ze je zien.
Barack waardeerde de tijd die hij met zijn familie had.
Het strand was leuk...
...maar er zijn voor zijn moeder, oma en zusje...
...ze helpen met hun uitdagingen... Hij was een rots voor zijn familie.
Ik zal je vertellen, hij is er altijd...
...op diezelfde manier voor mij en de meiden.
Hij is aanwezig wanneer we hem nodig hebben.
Dat liet hij me zien in Hawaï toen ik naar het strand wilde.
Wat we ook waarderen...
...in zowel Mijn verhaal als The Light We Carry...
...is hoe openhartig je bent over je relatie...
...je leven en hoe alles niet perfect is.
Je zei dat het tijd en oefening kostte om jullie onenigheden op te lossen.
Wat is jouw stijl en wat is zijn stijl?
Ik heb hem dit gezegd en al eerder verteld:
Wat er anders is aan hoe wij liefde tonen...
...komt doordat zijn familie ver weg woonde en veel reisden.
Hij moest liefhebben op afstand.
Er werden dus meer woorden geuit en uitgewisseld.
Fysiek meer...
Het 'Ik hou van je' en zo. - Ja.
'Ik hou ook van jou.' Die dingen. - Ja.
Ik ben opgegroeid met iedereen...
...op minder dan acht huizenblokken van mij.
Al mijn tantes en ooms, oudooms, nichten en neven...
...vierden verjaardagen allemaal samen.
We waren elk weekend samen...
...twee keer per week en 'Proficiat'. Zo was dat.
We zeiden gewoon: 'Doei. Ik hoef je...
...niet te zeggen dat ik van je hou, we zien elkaar zaterdag.'
Dus liefde draaide om er zijn. Het was meer van:
'Houd op met zoenen en doe gewoon de was.'
We hebben ook een ander temperament.
Raad eens hoe ik ben? Een beetje heethoofdig.
Praatgraag, snel boos.
Ik roep meer: 'Wat!' Barack wil rationeel praten.
Ik denk: rationeel? Ratio en gevoel gaan niet samen bij mij.
Ik ben boos. Ga weg met je drie punten.
Je kunt beter gaan en me af laten koelen.
Ik wil geen redelijkheid horen. - Hoelang heb je nodig om af te koelen?
Hij dacht: er zijn vijf minuten voorbij.
'Kun je nu praten?'
Ik: 'Dat is niet genoeg.'
Flink wat tijd.
Misschien een aantal uur.
Soms dagen waarin ik gewoon niet met jou wil praten.
We moesten leren...
We moesten leren compromissen te sluiten.
Ik moest leren dat ik me niet op hem kon afreageren.
En hij moet me ruimte geven om weer kalm te worden.
Dat is een les.
We oefenen nog steeds, maar ik deel het...
...omdat ik veel jonge stellen zie die niet weten wat een echt huwelijk is.
Weet je?
Ze spenderen meer tijd...
...aan het uitzoeken van de derde jurk voor de bruiloft en receptie...
...en de wensborden en bloemen...
...en het plannen van het derde vrijgezellenfeest.
Jullie geven te veel uit aan bruiloften. Veel te veel.
Je wilt juist grootse jubileums.
Je wilt grote jubileums, toch? - Je wilt grote jubileums.
We moeten eerlijk zijn naar mensen.
Meer mensen zouden eerlijk moeten zijn over het werk...
...dat er kruipt in een leven samen met iemand.
Mij lijkt dat niet zo controversieel.
Wel... - Wat controversieel is...
...is dat iemand met jouw aanzien er oneerlijk over is.
Dat klopt helemaal. Overal zie je #relatiedoelen...
...en ik denk: ik was boos op hem in die foto.
Dat niet alleen...
Je vertelde Gayle tijdens de tour in Philadelphia...
...wat een paar weken geleden was dat je in 30 jaar huwelijk...
...je man tien jaar niet verdroeg.
Precies. - En toen...
Mensen zeggen dan gelijk: 'O, mijn god.' - Sociale media ging helemaal los.
Over 30 jaar. - Kijk hoe eerlijk Michelle Obama is.
Eerlijk. - Precies.
Sociale media zijn ver van echt.
Mensen hebben een bord voor hun hoofd voor echte sociale media.
Waarom denk je dat het mensen zo raakte?
Toen je het had over 30 jaar... - Jongeren kunnen zich niet voorstellen...
...even ongelukkig te zijn. Laat staan voor tien jaar.
'Ik verdien het om gelukkig te zijn.'
Volgens wie? Hoe kom je aan dat idee?
Ik dacht als kind niet dat alles om mijn persoonlijke geluk...
...en mijn gevoel draaide. Ze zeiden: 'Ga zitten.
Maakt niet uit wat je denkt.'
Het gaat erom dat je altijd zware tijden zal doormaken.
Als je 30 jaar getrouwd bent en 10 jaar daarvan rot was...
...zou ik daarvoor tekenen.
Die jaren vielen samen met de geboorte van de kinderen.
Die twee verpestten alle liefde. Ze zogen het uit het huis.
Ze waren er opeens met hun schattigheid, constante behoefte aan eten...
...en hun onvermogen te communiceren waarop je niet boos kan worden.
Ze zijn schattig. Ze zijn je baby's. Dus op wie kan ik dan wel... 'O, jij daar.
Het is jouw schuld, Barack Obama.'
Dan worden ze groot en verlaten ze het nest...
...en realiseer je je: 'O, daar ben je.
Dat is mijn schatje. Ik herinner me je nog.'
Dat duurt dus tien jaar.
Dus, ja. - Wat is in jouw ogen nu romantiek?
Wat vind jij romantisch? - Romantiek is...
Ik vind het leuk als mijn man iets plant.
Plannen maken is lastig als je de president of voormalige president bent.
Als hij me verrast met...
Hij is helemaal in zijn nopjes met zichzelf als hij iets weet te regelen.
Ons 30-jarig jubileum was het laatste romantische wat hij heeft georganiseerd.
Hij wilde een tweede huwelijksreis.
Dat was een roadtrip langs de Stille Oceaan toen we net getrouwd waren.
We begonnen in San Francisco, huurden een auto en reden zuidwaarts door Big Sur.
Onderweg zagen we de sequoia's en reden we door Santa Barbara.
We eindigden in LA, gewoon met z'n tweeën.
Hij regelde dat.
We waren niet alleen. We zaten in een autocolonne...
...met onze beveiligers en drie auto's achter ons.
In die foto stonden er 12 mensen omheen, die zich probeerden te verstoppen.
Het was anders, maar iedereen was enthousiast.
Al zijn beveiligers zeiden: 'We gaan straks wandelen.'
Ze probeerden naar de achtergrond te verdwijnen tijdens het helpen.
We reizen met een menigte.
Hij regelde het. - Het was romantisch.
Het was heel romantisch en heel lief.
Hij heeft geen één keer gegolfd. Helemaal niet.
In Mijn verhaal vertel je ons veel over de jaren waarin hij weg was...
...en de jaren waarin jij...
...je volgens mij rot voelde in je relatie, in je huwelijk.
Is dat veranderd nu hij thuis is?
Alle vrouwen denken: hmm...
Is het veranderd?
Ja. - Is hij nu een andere man...
...dan toen hij onder druk stond?
Weet je? Nee, hij is hetzelfde gebleven.
Ik ben gegroeid en veranderd.
Ik heb door de jaren heen geleerd dat ik mezelf gelukkig moet maken.
Dan komen we terug op de lessen van mijn vader.
Hij bepaalt mijn geluk niet.
Hij geeft om me...
...maar toen ik me ongelukkig voelde, kwam dat door mijn keuzes.
Hoe ik de perfecte moeder moest zijn. Ik moest alles goed doen.
Ik moest een baan houden en zorgen...
Ik had stress van mijn eigen hoge lat.
Die onmogelijk was. - Sowieso onmogelijk.
Je kunt alles hebben...
...maar niet op hetzelfde moment.
Laten we dat herhalen. - Zeg het maar.
Je kunt alles hebben, maar niet op hetzelfde moment.
Dat kan echt niet.
Die hele...
Het is onmogelijk.
Zeker als je een goede ouder wilt zijn en tijd wil met je kinderen.
De balans vinden is lastig.
Wat ik mooi vond in The Light We Carry...
...was hoe je beschreef dat jij en Barack bewust waren dat jullie...
...niet alles voor elkaar konden zijn...
...en dat daarom een keukentafel vol vrienden zo belangrijk was.
Het hielp de druk van je huwelijk af te halen.
Ja, zeker. - Vertel eens over die keukentafel.
Oké.
Ik vertel jouw ontmoeting met mijn keukentafel.
Ja, vertel maar. - Mag ik?
Het staat niet in het boek.
Oprah was gastvrouw op het feest voor mijn 50e verjaardag.
Werd ik 50? - Ja.
Ik ging dat verhaal niet vertellen.
Ik wist niet of dat mocht.
Je zei ja voordat je dit wist, hè?
Ik wil dat je vertelt over wat ik...
Ik wilde zeggen dat...
...Barack Obama, president van de Verenigde Staten...
...me belde en vroeg of ik gastvrouw... - Klopt.
Aan het einde...
...zei hij: 'Vergeet niet dat ik je heb gebeld.
Ik heb je gevraagd dit te organiseren.
Ik heb je zelf gebeld en niet een assistent.'
Na dat verhaal, dacht ik...
...daarom zei hij dat. - Daarom zei hij dat.
'Ik belde.' - Precies.
Dus we komen naar jou toe, waar je ons vriendelijk ontvangt...
...en je zei: 'Neem vrienden mee.' Dus ik zei: 'Oké.'
Zegt ze: 'Hoeveel mensen?' Ik zeg: 'Iets van 12.'
Twaalf.
Wat zei je? 'Jij hebt geen 12 goede vrienden.'
Dat klopt. - Ik zei: 'Jawel.'
Het zijn geen kamervullers. - Wie heeft er 12 goede vrienden?
Ik. Oprah zegt: 'Ik heb Gayle.'
Toen zei ik... - De enige persoon...
...met 12 goede vrienden was Jezus met zijn apostelen.
Dat is de enige persoon.
Toen ontmoette je... - En toen bedroog één van hen hem.
Toen maakte je kennis met mijn keukentafel.
Je zag dat ik mijn leven lang vrienden verzamel en houd.
Mijn kamergenote.
Mijn beste vriendin van mijn studie Rechten.
De moeders die me hielpen in Chicago.
We brachten samen onze kinderen groot.
Sommigen zijn hier vanavond.
Ze zijn als mijn kinderen. - Ja.
Ik had een hele nieuwe groep moedervriendinnen en vrouwen...
...in Washington D.C die dat leven begrepen.
Een aantal was getrouwd met mensen uit Baracks regering.
Als je in dat wereldje zit...
...heb je iemand nodig die die positie begrijpt.
Zij waren mijn beste vriendinnen.
Ik verzamel mensen in mijn leven en houd ze.
Verschillende mensen voegen verschillende dingen toe in mijn leven.
Waar het om gaat, is dat ik het mijn keukentafel noem...
...omdat de keukentafel in ons huis altijd de plek was...
...waar we ons veilig voelden.
We kwam binnen als kleine kinderen uit de speeltuin...
...en het getrek in de buurt...
...en geklaag over een docent of zo.
Je kon alles eruit gooien aan de keukentafel.
Je voelde je veilig.
Het was de eerste tafel waaraan ik me gezien voelde door mijn moeder en vader...
...die graag onze verhalen en stem hoorden.
Je voelde je altijd weer als herboren aan die tafel.
Je kon de beledigingen, minachting...
...en het gegil en geschreeuw uit je systeem halen...
...zodat je jezelf bij elkaar kon rapen...
...en je enigszins stabiel weer de buitenwereld aankon.
Mijn keukentafel is dat voor mij.
Mijn leven heeft zoveel verschillende aspecten.
Ik heb zoveel rollen, van het moederschap tot professionaliteit...
...en nog veel meer. Die tafel is steeds groter geworden.
Ik bedenk me net deze vraag:
Heb je alle vriendinnen, dus die 12 van je keukentafel die ik heb ontmoet...
...gehouden op het moment dat je in het Witte Huis zat?
Nee.
Nee, dat is niet zo. - Weet je...
Ik herinner me een gesprek waarin...
...jij zei: 'De zuurstof is op.'
Ja. - 'Geen zuurstof, de klim niet gered.'
Ik vertel het verhaal over vriendschap, omdat...
Het voelt alsof...
Onderzoek toont aan dat mensen minder vrienden dan ooit hebben...
...met enorm hoge percentages aan eenzaamheid.
Eenzaamheid.
Sociale media hebben ons dat afgeleerd.
Onze jongeren denken door de pandemie dat ze vrienden hebben op sociale media.
Ik weet nog toen Sasha als meisje haar eerste account kreeg.
Ze mocht op... Hoe het ook heet.
En dan staat ze op...
We lieten haar volgen door beveiligers en personeel.
Ik dacht: als jij een account hebt kijkt iedereen mee.
Toen zei iemand mij:
'Sasha heeft duizend vrienden.'
Ik zei: 'Meisje, jij kent geen duizend mensen.'
Jongeren... Zo vroeg al.
Je denkt dat je duizend vrienden hebt op tien jaar?
We hebben de gewoonte afgeleerd. Maar we hebben mensen nodig.
We hebben echt contact nodig.
We hebben verbinding nodig om ons met beide benen op de grond te houden.
De vriendinnen die je niet hield...
...die geen zuurstof hadden. - We komen terug op...
...wie niet is gebleven.
Voor de vriendinnen...
...moest jij hen dat vertellen en sorry zeggen of deed iemand anders dat?
Er zijn verschillende versies.
Afhankelijk van wat het probleem was. Dit heb ik ervan geleerd.
Blijf openstaan voor vrienden, voor nieuwe vrienden maken.
Mijn meiden doen dat...
...want ik wil niet dat ze bang zijn...
...om vrienden te maken.
Je kunt vertrouwen hebben...
...in mensen en weten tot waar ze kunnen komen.
Als zij je laten zien wie ze zijn, moet je ze...
...geloven. - Je moet ze geloven en verdergaan.
Sommige vrienden hadden tekortkomingen waar niets mis mee was...
...maar als je in het Witte Huis terechtkomt...
...kunnen zij zich misschien niet zo gedragen.
Hier. - Op deze plek.
Er staat dan te veel op het spel.
Zeker. - Weet je?
Mijn vrienden konden niets verpesten.
Barack wilde ze misschien houden...
Het was zijn presidentschap.
Maar als mijn vrienden zich niet gedroegen...
Ik liet het doodbloeden. Ken je dat als vriendschappen doodbloeden?
Je eindigt de relatie niet gelijk maar bent er steeds minder.
Doodbloeden. - Doodbloeden.
Mooi hoe je in Mijn verhaal vertelde...
...over wat jij 'de vaart waarin alles op je afkomt' noemt...
...toen je in het Witte Huis zat.
In The Light We Carry zeg je dat het surrealistisch was.
Ja. - Op een gegeven moment zeg je:
'We hebben een pennenbakje nodig voor Sasha en een baljurk voor mij...
...een tandenborstelhouder en een reddingsplan voor de economie.
Mijn dagen werden een surrealistische mengelmoes...
...van het alledaagse en het buitengewone.'
Mooi ook het moment waarop je vertelt...
...dat je voor het eerst naar Sasha kijkt die met iemand speelt.
Hoe opgelucht je je voelde dat dat goed kwam.
De moeder kwam haar ophalen...
...en de bewaking zei: 'In de auto blijven.'
Die moeder werd een van je keukentafelvriendinnen.
Zeker.
Ik hoopte dat de meiden hun draai zouden vinden...
...en normaal konden leven.
Niets is normaler als een speelafspraakje in je huis...
...ook al is het het Witte Huis.
Echte vriendinnen hebben en je een gewone ouder voelen.
Naar oudergesprekken op school gaan.
Barack coachte de Vipers een basketbalteam voor meisjes.
Hij was de coach.
Ik weet niet of ik dat verhaal eerder heb verteld.
Hij schreef erover in zijn boek.
Hij was de coach van het team van haar klas.
Vonden mensen het raar? - Dat was onwerkelijk...
...vooral voor alle anderen in die sportzaal.
Hij ging zich ermee bemoeien, want het was een team met ouders als coach...
...en zijn verwachtingen als basketbalfreak...
...werden verstoord door ongestrikte veters...
...en een gebrek aan spelstrategie.
Hij vond dat ze hun vaardigheden verspilden.
Niet alleen Sasha zat in het team...
...ook Maisy Biden, de jongste kleindochter van Joe.
Ze zijn beste vriendinnen. Maisy was een geweldige atleet...
...en Barack vond dat ze kampioen moesten zijn.
Hij duwde die coaches langzaamaan van het veld...
...en begon de meiden in het weekend buiten te trainen.
Ze leerden twee strategieën: één was 'box'.
Dat was alles wat ze voor elkaar kregen.
We waren elke zondag in de sportzaal waar ze speelden...
...en we gingen allemaal omdat we er vol voor gingen.
Beeld je een sportzaaltje in op een zondag...
...met de president, de First Lady, de vice-president, de Second Lady...
...oma, Malia, alle kinderen...
...en al hun beveiligers die in die sportschool neerstrijken.
En dan de mensen aan de andere kant.
Joe en Barack hielden zich niet in.
Ze schreeuwden: 'Gooi die bal. Steel 'm. Pak haar.'
Ik zei dan: 'Joe.' - Het is de vierde klas.
En jij bent de vice-president. - Juist.
Die meisjes dachten: schreeuwt hij tegen mij?
Op die momenten...
Op die momenten voelden we ons springlevend.
We dienden niet alleen het land...
...maar verwaarloosden onze kinderen ook niet.
We hadden de verantwoordelijkheid dat onze kinderen niet verpest werden.
Zelfs toen we ons over de gezondheidszorg bogen...
...en meiden aan onderwijs hielpen. Wie zouden we zijn als we ons niet...
Bravo. - ...op ons breiwerk richtten...
...onze meiden.
Wat zo verrassend is aan The Light We Carry...
...is dat je je kwetsbaarheden laat zien.
Je bent er hier heel open over...
...waardoor we ons nog meer in je kunnen verplaatsen.
Je hebt ons laten zien dat je zo echt bent.
Ik vraag me af of je nog worstelt met je zelfbewust voelen.
O, zeker. Die angstige gedachten zijn er nog steeds.
Ik probeer ze nog steeds te beheersen.
Dat zit gebakken in mijn DNA als zwarte vrouw.
Ik ben nu op dit punt maar ik heb ook kommer en kwel gehad.
Weet je nog hoe het voor ons was...
...helemaal in het begin...
...en mensen het geboortecertificaat van mijn man in twijfel trokken.
Ze noemden mij een boze, bittere zwarte vrouw...
...en zeiden dat we niet van ons land hielden.
Dat we niet 'Amerikaans waren' of 'een van hen'.
Ze wilden ons als anders te bestempelen, zoals ik dat zeg.
'Zorg dat ze anders zijn, niet als ons en dan word je bang voor ze.'
Je constant willen bewijzen is iets wat je niet loslaat...
...want mensen verwachten zo weinig van je.
Ik weet dat veel mensen in dit publiek...
...ook mensen kennen die hen steeds maar weer...
...onderschatten, toch? - Klopt.
Die neerbuigend waren, je minder vinden en verkeerd beoordelen...
...omdat iets aan je anders is, wat dat ook is.
Mijn definitie van 'anders' is heel breed. Je draagt dat mee.
Ik heb er aan gewerkt om die energie als brandstof...
...voor mijn licht te gebruiken en dat door niemand te laten dimmen.
Ik probeer een houding aan te nemen van: 'Ik zal je wat laten zien.
Denk je dat ik dit niet kan?
Dat ik geen goede First Lady kan zijn?
Ik zal me uit de naad werken.'
Door hard te werken, vecht ik tegen dat gevoel.
Ik maak mezelf zichtbaar door hard te werken.
Ik denk dat mensen die niet van kleur zijn...
...nooit precies kunnen begrijpen wat je in The Light We Carry zegt...
...over je acht jaar als First Lady. Je zegt:
'Ik ben alert en voorzichtig geweest en was me zeer bewust...
...dat alle ogen op Barack, mij en onze dochters gericht waren.
Zwarte mensen in een historisch gezien wit huis...
...konden het zich niet veroorloven het te verknallen.'
En dat heb je niet gedaan.
Dat heb je niet gedaan.
Geen één keer.
Je hebt nooit iets verknald.
Nou, misschien met dat beige pak.
Wel met het beige pak.
Wat ik wilde zeggen...
Weet je hoe uitzonderlijk dat is?
Niet alleen hebben ze het niet verknald niemand in het gezin heeft het verknald.
Geen familieleden die in opspraak waren.
Laat me herhalen wat Marian Robinson altijd zegt...
...en ons nederig en gefocust houdt:
We vertegenwoordigen de waarheid van wie we altijd zijn geweest.
Er zijn veel van ons die zich anders voelen...
...en bewijzen dat ze ertoe doen en geen fouten maken.
Daarom is het zoals mijn vader het probeerde te zeggen...
...en waar ik mezelf constant aan herinner:
'Ik kan mezelf niet in iemands spiegel bewijzen...
...als die persoon mij zo niet wil zien.
Daar kan ik me niet op richten. Hun gif kan niet de mijne zijn.'
Dat is de boodschap aan iedereen hier, zeker aan jongeren...
...die de kommer en kwel van anders zijn beginnen te voelen...
...en de grenzen die mensen proberen te trekken.
We moeten oefenen aardig voor onszelf te zijn...
...en onszelf graag willen zien.
We moeten ons eigen licht voeden en eigen angsten leren beheersen...
...want sommige mensen zullen ons nooit echt zien.
Het zal nooit genoeg zijn.
Door empathie te hebben durf ik te beweren...
...waar ik me aan herinner:
Mensen die zo vastzitten in hun kleingeestigheid...
...twijfelen vooral aan zichzelf.
Ze worstelen met zich niet genoeg voelen en dat moet ik inzien...
...en compassie voor hebben terwijl ik mijn leven zo echt...
...kwetsbaar en eerlijk blijf leiden als ik kan...
...en er niet onder gebukt gaan.
Dat komt omdat jij er altijd boven gaat staan.
Daar komen we straks op terug.
Daar ga je weer. - Daar stijg je weer op.
Hoe voelt het nu om bevrijd te zijn...
...van de kritiek en oordelen over kleine dingen als...
...welke kleren je aandoet?
Herinneren jullie je nog toen Michelle en Barack...
...naar de Grand Canyon gingen en Michelle een short aanhad?
Ze probeerden daar een enorm schandaal van te maken.
Ik bedacht me laatst: toen ik jou in Atlanta zag...
...in een leren broek...
...zei ik: 'Mitch McConnell zou de senaat bijeenroepen.'
Precies. Als hij je in die leren broek zou zien...
...zou er een bijeenkomst zijn om te bespreken...
'Wat probeert ze te zeggen?'
'Wat probeert ze...' - 'Wat voor duivels broedt zij op?
Een revolutie.'
Mogen we het hebben over jouw evoluerende funky stijl?
Wat is toch al die coole...
Ik denk... - Wat is dat toch?
Oprah, wij hebben allebei iets met de jaren 50 en 60.
Als je al lang genoeg leeft...
...zonder je iets van de mening van anderen aan te trekken...
...maak je die ontwikkeling door van ouder worden.
Je realiseert je: 'Laat mij mijn leven leiden.
Laat me omarmen wie ik ben.'
Zo gaat dat met vaardigheden.
Ik probeer jongeren ervoor te waarschuwen:
'Ik denk niet zo. Ik weet dat nog niet.'
Het eerste wat ik in dat boek tegen jongeren zeg...
...is geduldig zijn met jezelf.
Het duurt een leven om je stem te vinden. Het is een proces, een evolutie.
Je zal niet alles zijn wat je gaat zijn totdat je onze leeftijd hebt...
...en wat geleefd en meegemaakt hebt.
Dit boek is geweldig voor hen. - Ja.
Ik heb 24 exemplaren gekocht. - Geweldig.
Ja.
Zelf betaald. Ik vroeg geen gratis exemplaren.
Ik kocht 24... - Zeker niet.
Niet gedaan. Ik kocht 24 exemplaren. - Verdubbel dat nog maar eens.
Voor het...
Zie je? Oprah is nooit tevreden.
Ik stuurde...
Ik stuurde ze allemaal naar mijn meiden. - Ja.
Ik onderstreepte verschillende delen zoals pagina 68, pagina 157.
'Dit slaat op jou.' - Juist.
Vooraan schreef ik: 'Liefs, van Mama O en Michelle.'
Fijn dat je dat deed. - Ja.
Ik ben gek op je meiden. - Ja.
Dit is een waardevol hulpmiddel. Verkrijgbaar in de betere boekhandels.
Het is een waardevol hulpmiddel, met name voor jongeren...
...en een geweldig cadeau.
Hopelijk zet het aan tot gesprekken...
...want in dit boek deel ik mijn methodes.
Wat wel werkte en wat niet. We hebben ze allemaal...
...en we moeten ons kwetsbaar opstellen naar elkaar.
Denk eens aan alle dingen waar we niet over praten.
Ja, zoals de grote M?
De grote M? - Ja.
Jonge vrouwen denken: wat is dat?
Hoe gaat het met de grote M? Hoe is de menopauze voor jou?
Weet je, het gaat wel.
Het gaat best goed met me, denk ik. - Je ziet er goed uit.
Maar het is een achtbaan.
Bij mij sloeg het toe toen ik 52 of 53 was...
...en ik dacht dat ik doodging.
Echt waar. Ik had geen... Had jij opvliegers?
Ik ben begonnen met hormoontherapie. - Daar wist ik niets van.
Zie je? Dat wisten we niet.
Onderzoek... - Mensen zwijgen.
Hier gaat het om: mensen onderzoeken ons niet als vrouwen.
Waarom weten we hier niet alles van?
Zij willen kiezen wat met onze baarmoeder gebeurt...
...terwijl je niet eens...
Dit zeg ik tegen de mannen in mijn leven:
'Je kent me niet, dus geen geef commentaar.
Heb geen mening over mij, over hoe mijn haar eruitziet...
...en wat er in mijn lijf gebeurt. Houd je erbuiten.'
Houd je erbuiten. - Geweldig.
Dus ik doe ook hormoontherapie, maar ik wist eerst niet dat dat bestond.
Ik had geen opvliegers, alleen...
Toen ik 't mijn moeder vroeg, zei ze: 'Ik ben 't vergeten.'
Mijn moeder zei hetzelfde. 'Kan ik me niet herinneren.'
Ik zei: 'Mam, jij herinnert je niks, wat heb ik aan jou?'
Ik had van die... Nooit opvliegers, maar...
...afschuwelijke hartkloppingen. - O ja.
Ik ging van arts naar arts en niemand heeft ooit gezegd:
'Weet je, dit komt waarschijnlijk door...'
Dat komt omdat niemand de tijd neemt zich hier op te richten.
Onze generatie gaat dat veranderen.
Klopt. - We willen niet dat onze meiden...
...dat meemaken, dus we praten erover.
Maya Angelou zei altijd tegen mij: 'In je vijftiger jaren ben je alles...
...van wie je had moeten zijn. Dat zijn de vijftiger jaren.'
Het is geweldig.
Voel je het zo?
Dit is de tijd waarin ik me het duidelijkst mezelf voel.
Ik voel me nu het meest wijs.
Het komt denk ik door sociale media.
We luisteren graag naar jonge mensen...
...omdat we denken dat er waarde in jeugd zit.
Jullie weten niks.
Als ik over het moederschap wil horen...
...wil ik dat horen van iemand die daar al klaar mee is.
Ik wil zien wat er van jouw kinderen geworden is...
...voordat ik bepaal of ik naar je advies ga luisteren.
Dus praatte ik met mijn moeder over het moederschap.
Ik praat niet met iemand op Insta of zo.
Die nu kinderen aan het grootbrengen is. - Zo gaat het met vrouwen en wijsheid.
We worden ouder en de samenleving serveert ons een beetje af.
Mannen worden ouder en worden verheven. Hun grijze haren zijn 'zo sexy'.
Wij moeten eruitzien zoals we deden toen we 20 waren.
Of we falen, toch? Wij zijn op ons wijst.
Er zit zoveel wijsheid in vrouwen van onze leeftijd en ouder.
Ik zeg jonge vrouwen alleen hun keukentafel ruim te maken.
Zet er niet alleen mensen van je eigen leeftijd aan.
Dat doe ik ook.
Er zitten jonge mensen aan mijn keukentafel, maar ook ouderen.
We kunnen zoveel leren over het vrouw zijn, het mens zijn.
We moeten openstaan voor het feit dat vrouwen veel weten.
Daar moeten we echt voor openstaan. Zo lang duurt het...
...om al onze successen te bekijken en de overwinning op te eisen.
Mannen zeggen op 20 jaar: 'I'm the man.'
En weet je: 'Jij weet ook helemaal niks.'
Wij hebben kinderen grootgebracht en 50 miljoen successen behaald.
Nu kan ik terugkijken en zeggen:
'Ik weet wel iets. Ik had gelijk. Ik ben strategisch.
Ik was... Ik ben hier goed in.'
We prijzen onszelf als vrouwen daar niet voor, tot nu.
Ja, en jij helpt ons hiermee dat te doen. - We hebben het allemaal in ons.
Als ouder weet je vaak niet wanneer je lessen doordringen.
Zeker. - Toch?
En dan vertel jij het verhaal in The Light We Carry...
...toen jij en Barack op bezoek gingen bij de meiden.
Ja. - Ze waren in hun nieuwe appartement...
...en een onderzetter gaf je een 'aha'-moment.
Vertel ons over dat moment.
Ze nodigden ons uit voor cocktails.
Dit is de eerste keer dat we...
Ze woonden samen en deden het volwassen leven.
Het was gaaf om te zien.
Ze hadden meubels en probeerden iets van martini's voor ons te maken.
Je weet wel. Ze hadden borrelhapjes.
Malia klaagde over de prijs van de kaas.
Ze zei: 'Ik wist niet dat dit zo duur was.'
Ik zei: 'Nu tel je wel geld nu jij de kaas koopt.'
Ze ging altijd bij onze borrelhapjes zitten...
...en at ze op voor de gasten er waren.
'Toon wat respect voor de prijs van borrelhapjes.'
We nemen dus een drankje en zetten ons drankje op de tafel en hup...
...ze halen snel onderzetters.
Ik zei: 'Nu geef je wel om jouw goedkope, kleine tafel.'
Ik zag je geen onderzetters pakken in het Witte Huis...
...voor die 100-jaar oude salontafel.'
Het is goed om te zien dat ze luisterden en dat je ziet dat ze op de achtergrond...
...ontdekken wat stof is.
Malia is er gefascineerd door.
Ze zei: 'Ik stof alles af en een paar dagen later is het terug.'
Ik zei: 'Ja...' - Zo gaat dat.
'Daarom moet je blijven afstoffen.'
Ik denk dat de droom die je voor je dochters hebt...
...ontroerend is in The Light We Carry.
Het is net een manifest voor de vrouw in de 21e eeuw.
Je zegt: 'Ik wil niet dat ze het huwelijk zien...
... als een soort trofee die je moet najagen en binnenhalen.'
Ja. - Kun je ons meer over die droom vertellen?
Ik wil dat mijn meiden keuzes maken op basis van...
...wie ze zijn en niet op basis van wat de samenleving ze opdraagt.
De definitie van een gelukkig persoon is zo beperkt.
Die past niet bij iedereen. Ik denk dat depressie...
...en angst in zowel jonge mannen en vrouwen als oudere mannen en vrouwen...
...komt doordat we ons leven in beperkte definities...
...proberen te duwen.
Je kunt alleen gelukkig zijn als je de liefde van je leven vindt...
...en gaat trouwen, toch?
Sommige mensen willen niet trouwen.
Anderen vinden misschien nooit een partner van wie ze houden...
...maar gelukkig zijn kan dan ook. Jij hebt dit zelf ook ervaren.
Hoeveel mensen vroegen je niet:
'Neem je een baby?' - Ja.
Je hebt een populair tv-programma je bent een multimiljonair en toch...
...zien mensen het nog steeds als: 'Je bent geen moeder. Wat rot voor je.'
Ja. - Maar Oprah is gelukkig.
Heel erg. - Ik heb haar gezien.
Ze is echt gelukkig. - Het gaat prima.
Ik wil dat mijn meiden en alle jonge meiden...
...de tijd kunnen nemen om er achter te komen...
...wie ze zijn en wie ze willen zijn. Dit geldt ook voor mannen en jongemannen.
Er is zo'n beperkte definitie van wat het is om een man te zijn.
Wat als je geen bedrijf wilt? Wat als je geen natuurlijke leider bent?
Wat als je graag met je handen werkt?
Wat als je thuis wilt blijven en huisvader wil zijn?
Denk aan al die CEO's die er zijn.
Ik denk dat veel mannen daarom ongelukkig zijn...
...en naar macht zoeken omdat ze niet hun ware leven leiden.
Mee eens. - Ze leven een versie...
...van hoe een man zou moeten zijn.
Of wat de samenleving opdraagt. - Precies.
Ik wil als ouder dat onze kinderen ons laten zien wie ze zijn...
...voordat we onze doelen...
...aan ze gaan opleggen... - Ja.
...zodat ze geluk kunnen vinden.
In het laatste stuk van dat gedeelte praat je over Malia en Sasha.
Je sluit het hoofdstuk af door te zeggen:
'Ik hoop dat ze hun thuis vinden.' - Ja.
'Hun thuis vinden.'
Elke keer dat er een discussie over politiek is...
...en wie president moet worden, horen we jouw naam.
Waarom benoem je dat?
Waarom benoem je dat nu? Wat probeer je te doen?
Hierom. Ik wil dat jij... Ik was brunchen op een zondag...
...en sommige mensen hadden het erover. Ze zeiden:
'Nou, misschien zou ze het overwegen.
Denk jij dat ze het ooit zou overwegen? Ik zei: 'Zeker weten van niet.'
Kun je vertellen waarom je het zelfs nooit zou overwegen?
Je verkiesbaar stellen.
Ten eerste, ik heb nooit aangegeven dat ik interesse heb in de politiek.
Nooit. Ik stemde ermee in om mijn man te steunen.
Hij wilde dit doen en hij heeft het geweldig gedaan.
Maar op geen enkel moment heb ik gezegd: 'Ik wil me verkiesbaar stellen.'
Nooit. Ik vraag me af...
...of wat ik wil ook belangrijk is?
Mooi. - Is wie ik kies te zijn...
...van enkel belang?
Politiek is moeilijk.
De mensen die erin gaan...
Net als het huwelijk en kinderen, moet je het echt willen.
Je moet het met hart en ziel willen omdat het belangrijk is.
Ik wil het niet met hart en ziel.
Dienen zit in mijn ziel mensen helpen en werken met kinderen ook.
Ik zal altijd kinderen het gevoel proberen te geven dat ze gezien worden...
...en ze licht in zich hebben.
Dat wil ik wel doen. Daar hoef ik geen president voor te zijn.
Ik ben denk ik zelfs effectiever buiten de politiek...
...want helaas is de politiek zo versplinterd.
Wanneer je een partij kiest...
...sluit je de andere helft van het land buiten.
Mensen die het nu politiek gezien niet met me eens zijn...
...kan ik misschien toch wat leren.
Misschien kan ik een kind helpen die Republikein is.
Misschien luisteren ze naar me. Helaas heeft de politiek ons beperkt.
Nu moeten we onszelf daaruit werken.
We moeten ons te rade gaan...
...in hoe we iemand van een andere partij zien...
...want we zijn nog steeds één land. We moeten elkaar altijd steunen.
We mogen niet verdeeld en overwonnen zijn.
Maar ik ga dat niet doen. Ik ga dat in politiek opzicht niet doen.
Dan kun je die zwarte leren broek niet meer dragen.
Zeker niet. Klaar dus.
Voordat ik The Light We Carry las...
...voelde ik me... Ik weet dat velen van jullie je ook zo voelden...
...want we spreken over hoe slecht alles is...
...met vrienden. - Ja.
Veel mensen voelden zich hoe jij je voelde voordat je dit schreef...
...dat er zoveel enorme problemen zijn...
...en zoveel dingen die we moeten plaatsen.
Het voelt alsof er een complot aan waanzin is daarbuiten.
Hoe krijgen we weer vertrouwen? - Ja.
Vertrouwen in onze regering en in elkaar...
...op een manier...
...waardoor we ons niet de hele tijd verdoofd en moe voelen.
We moeten niet onderschatten...
...hoe quarantaine dat versterkt heeft.
We waren fysiek gescheiden van elkaar.
Sommige vonden dat fijn. Zo van: 'Ik ben zo mensenmoe.'
Ik denk dat we samen moeten zijn. Echt waar.
Als we samenkomen...
...en het samenzijn delen...
...voelen we ons beter.
Dat voelt goed.
Voelt het niet goed om hier te zijn?
Voel je je niet beter? Dinsdagavond? - Dat konden we niet doen.
Ik zeg altijd: het is moeilijker haten van dichtbij.
We zijn geïsoleerd van elkaar geweest.
We horen van elkaar via het nieuws en onze feeds.
Mijn ervaring met dit land...
...is dat dat een vertekend beeld is van wie we zijn.
Ik heb het hele land door gereisd.
In gemeenschappen van verschillende culturen...
...sociaaleconomische achtergronden en politieke voorkeuren.
Mensen zijn...
...in elk opzicht vriendelijk en fatsoenlijk geweest tegen mij...
...en mijn gezin zodra ze ons leerden kennen.
We waren het misschien oneens, maar we zijn niet de mensen die we op tv zien.
Dat moeten we onthouden. Dat we nooit bang voor elkaar moeten zijn.
Er zijn uitschieters die diep met zichzelf worstelen...
...maar de grote meerderheid is als Toot, Gramps, mama en papa.
Ze werken hard en zijn eerlijk en redelijke mensen...
...die zich niet verheven voelen. Die dankbaar zijn en trotse Amerikanen...
...die hard willen werken en de waarheid zeggen.
Zo is ons land maar we moeten leiders hebben...
...die dat weerspiegelen.
Snap je?
Het is gevaarlijk als het leiderschap iets anders zegt.
Het begin van het boek is mooi.
Het gedicht van Alberto Ríos gaat zo:
'Als iemand in je stamboom slecht was waren honderd dat niet.
De slechten winnen niet. Niet uiteindelijk.
Hoe luid ze ook zijn. We zouden hier niet zijn als dat zo was.'
Een simpele waarheid.
Zo komen we op de zin die in één adem met jou genoemd wordt:
'When they go low, we go high. We go high.'
Jij zegt dat erboven staan meestal een pauze nemen is...
...voordat je ergens op reageert. Klopt dat?
Zeker. - Oké.
Wat is er onlangs in jouw leven of in het land gebeurd...
...waardoor je een stapje terug moest doen om erboven te kunnen staan?
Er is genoeg in de wereld wat me kwaad maakt.
Wacht. Mag ik iets vragen? - Ja.
Sta je er gelijk boven?
Nee. - Oké.
Nee, daar is de keukentafel voor, toch?
Ik zit aan mijn keukentafel en we zitten eerst even laag.
Weet je?
We zakken flink af. We moeten onszelf dan van de vloer rapen.
Oké. - Met mijn personeel deed ik iets...
...voor ik een toespraak ging houden...
...of een interview.
We gaven een nepantwoord op de vragen...
...omdat ze wisten dat het er even uit moest.
Dus ik... - Is het niet fijn om dat te weten?
Ik bedacht zoveel mogelijk...
...'einde-presidentschap-verklaringen', zoals ik het noemde.
Ik zei: 'Weet je wat?
We konden gewoon naar huis als ik 'burr' zei.
Mijn team keek me aan zei:
'Doe dat maar niet.'
Maar soms...
Erboven staan betekent niet dat je de woede niet voelt.
Het betekent niet dat je niet mag voelen.
Het betekent niet dat je je moet neerleggen...
...bij oneerlijkheid of ongelijkheid.
Het betekent niet dat je 't kan vergeten.
Het is de keuze van hoe je iets benadert.
Erboven staan is een keuze.
Een keuze die volgens mij het meest volwassen is.
Het is voor de lange termijn.
Het is niet zwelgen in het onderbuikgevoel...
...dat je op dat moment voelt.
Dat is zelfgenoegzaam.
Als je een leider met een platform bent...
...kunnen we niet gaan zwelgen in ons diepste lelijke gevoel.
We hebben de verantwoordelijkheid erboven te staan.
We hebben leiderschap gehad dat zich verlaagt...
...en niemand wint daarbij.
Het leidt niet tot oplossingen. Het werkt gewoon niet.
In het boek beantwoord ik de vraag die iedereen me stelt:
'Sta je er nog steeds boven, Michelle? Nu ook nog? Echt?'
Mijn antwoord is: 'Ja, zeker.
We gaan er altijd boven staan...
...maar zetten ons wel in.'
Ik wil dat jongeren weten dat je het licht dat in ons allen zit...
...eerst moeten leren aanwakkeren in jezelf.
We kunnen dat niet van andere mensen verlangen...
...want soms zit het niet in ze.
Als we het hebben aangewakkerd, moet we het beschermen.
Met een goede keukentafel mensen dichtbij houden...
...maar ook mensen loslaten die niet meer het beste met je voorhebben.
Als ze geen zuurstof meer hebben. - Juist.
Je moet jezelf beschermen tegen het gif van buiten.
Je moet uit de spiegel van andere mensen.
Zodra je niet meer uit je evenwicht te brengen bent...
...is het onze verantwoordelijkheid dat licht te delen.
Dan ga je erboven staan. Denk nog voor interacties...
...als je jezelf uitspreekt, berichten stuurt en op sociale media post...
...over het licht dat je in je draagt.
Leid met dat licht. Licht geeft licht. Hoop geeft hoop.
Erboven staan geeft meer daarvan. Daarom doen we het.
Bedankt dat je ons herinnert aan The Light We Carry. Michelle Obama.
Bedankt, Oprah Winfrey. - Het YouTube Theater.
Bedankt, LA. Tot ziens. - Bedankt, LA.
BEDANKT, LOS ANGELES
Fijne avond, allemaal.
Ondertiteld door: Marlieke ter Brugge