Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bizkortasuna, kemena
eta arrain handi-handi bat, heroi baten hiru tresnak!
Itxaron. Ez du zentzurik…
Bizkortasuna, kemena eta…?
Arinegi hasi naiz.
Istorio hau kontatzeko…
Dena azaldu behar dizuet.
Bazen behin herri bat: Baltese.
Ikustekoa zen.
Baina orain ikusten ari zarete. Ondo!
Toki honetan, dena posible zela zirudien,
baita magikoa ere.
Iturria erotu duena, adibidez.
Ikusi hau!
Edo ume hauek egiten ari diren gauza sofistikatuak, magikoak…
eta bihurrikeriak!
Tira, ohikoa denez, garaiak aldatu egin ziren.
Eta, egia esan, ez zen gauza ona izan.
Atzerriko Gerra Handia eta gero,
Baltesetarrek sinesteari utzi zioten.
Ezerk ez zirudien posible edo magiko,
eta gero, hodeiak agertu ziren.
Mugitzen ez ziren elurrik gabeko hodei bitxiak.
Herria geldirik zegoen, baina gauzak mugitzen hastear zeuden.
Aspergarria balitz, ez nuke istorio hau kontatuko.
Peter soldadu zahar batek hazten zuen umezurtz bat zen.
Soldaduak borrokaz, ezbeharraz eta arriskuaz zekienez,
bizimodu hori irakasten zion.
Baina mutikoak jakin-mina zuen.
Peter, beste haurrek familia dute, baina umezurtzok abantaila bat duzue.
Bizitza soldadu izateko erabili dezakezu.
Erne.
Tori gaurko txanpona.
Zoaz arraina eta ogiaren bila
martxan hasi aurretik.
Ogia gero eta zaharragoa izan, hobe. Hortzak gogortzeko.
Eta arraina, txikia, gosera ohitzeko.
- Zer baikara? - Soldaduak, jauna.
- Zer da hau? - Mundua.
Eta zer da mundua?
Zaila.
- Egun on, Taylor andrea. - Egun on, Peter.
Gaur operara joango zara?
Jakina. Herriko gauza atsegin bakarra da.
Egun on.
Peter, gaur gorde dizudanari ezingo diozu uko egin.
- Tira, ezagutzen duzu Vilna. - Bai, bai.
Ogi zaharra eta arrain txikia.
Kontuz!
Ez!
Peter! Hemen duzu arrain penagarriena.
Ez!
Kontuz.
Eta hau?
"Gizakiek bihotzean edo buruan
izan ditzaketen galderarik sakon eta zailenei
txanpon baten truke erantzungo diet".
Txanpon bat.
Jakin behar dut.
Hara.
Zure tutorea, Vilna Lutz, sutu egingo da afaririk gabe.
Nondik agertu zara?
Nola dakizu?
Galdetu zeure buruari,
egun bat afaldu gabe, ala bizitza osoa jakin gabe?
Bizirik dago.
Zer?
- Nola dakizu… - Txanpon bat, galdera bat.
Kontuz.
Nire familia gerran hil zen, hiru urte nituela. Gudu bat…
Gudu batean Vilna Lutzek salbatu zintuen
eta soldadu heziketa duzu.
- Zer? - Badakit.
Nire aita hil zenean, ama…
Haurdun zegoen. Hori ere badakit.
Lutz sarjentuaren arabera, erditzean biak hil ziren, baina…
Gogoan duzu?
Eskuetan izan nuen. Hori badakit.
Zure arreba?
Nire arreba.
Oso txikia zen eta…
Bizirik zegoen. Bai.
- Zergatik dio… - Ez.
Galdera bakarra egin dezakezu, kontuz.
Ikusiko al dut?
Geldi! Itxaron eta ondo pentsatu.
Galdera egokia aukeratu, Peter.
Nola aurki dezaket?
Bai, ondo. Oso ondo.
Eta erantzuna hau da:
jarraitu elefanteari.
- Adarra jotzen? - Erantzuna da.
Elefanteari jarraitu? Txanpona eman dizut.
Aukeratu duzu. Galdera egin duzu.
Iruzur egin didazu.
- Jarraitu elefanteari. Aurkituko duzu. - Hemen ez dago elefanterik!
Zuk hala badiozu…
Ez dugula afaririk pitonisaren erruz?
Jauna, asko zekien niri buruz! Eta zuri buruz!
Nola jakingo du niri buruz? Nik ere ez dakit.
Nire arreba bizi dela eta elefanteari jarraitzeko esan dit.
Elefantea? Arreba?
Badakit, jauna. Esan didazunez, nire arreba…
Berriro ez.
Zure ama gaixoa eta zure arreba, biak hil ziren.
Neuk salbatu zintudan, ezin nuen besterik egin!
Baina…
Goiko apala.
Armairuan.
IPUIN LIBURUA
Ipuin liburua? Nor da Romain de Smedt?
Eman hori! Hark kokoteraino ninduen.
Soldadu gaztea kidea nuen. Mutil ona.
Baina gauero, liburu hau irakurtzean, etxea oroitzen zuen,
ama eta erosotasuna.
Eten egin behar izan nuen.
De Smedti liburua ostu nion.
Zer?
Funtzionatu zuen.
Libururik gabe, soldadu beldurgarriena bilakatu zen.
- Eta zer? - Erosotasunak sineskortasuna dakar.
Eta sineskortasuna badago,
ezin da soldadurik izan.
Peter, gaur kontatu dizutena
ipuin bat da.
Liburu honetako ipuinak bezain faltsua!
Ez dago elefanterik.
Elefanterik balego,
berehala ikusiko nituzke!
Entzun duzu?
Nahaspilaren bat.
Eman betaurrekoa.
Katuak dira.
Betaurrekoa, Peter.
Betaurrekoa! Peter!
Zoragarria.
Burutsua.
Estrategia bikaina da.
Eredua aurkituko banu…
Peter, hasi martxan.
Hasi. Martxan.
Arrain txiki, ogi zahar.
Bizitza ez da ipuin bat.
Arrain txiki, ogi zahar.
Bizitza ez da ipuin bat.
Arrain txiki, ogi zahar.
- Bizitza ez da… - Atzapartxoak.
Erpe zorrotzak.
…ipuin bat.
Arrain txiki, ogi zahar.
Bizitza ez da ipuin bat.
Arrain txiki, ogi zahar.
Zer bota diozu?
Kurkuma.
Benetan? Afalorduan?
Nire kontu.
Barkatu! Peter?
Normalean, afalorduan ez zara martxan ibiltzen.
Bai, jauna.
Estra egiten nabil dirua pitonisari eman diodalako.
Eta zer esan dizu?
Elefanteari jarraitzeko… ez dagoen bati.
Hara.
Agian badago…
Leo Matienne!
Emaztea kokoteraino daukat "agian" hitzarekin.
Elefanteak arrebarengana eramango nau.
Peter! Segi martxan!
Ume bat ezin da horrela bizi, etengabe martxan.
Ez da gure kontua, Leo.
Bitartean, herriaren beste aldean,
emanaldi bat zegoen…
Ez zen tipo horrena!
Lehen ekitaldia mago batena zen.
Eskerrik asko.
Ez doa ondo.
Misterioa eta txundidura!
- Diamanteen batekoa! - Ez.
Delirioaren uztaiak!
Ez!
Azken truko bat daukat.
Eskerrak!
Boluntario bat behar dut.
Andrea, mesedez.
Mesedez.
Eseri, andrea.
Bukatuko dugu behingoz?
MAGO FAMATUA
Magoa ez zen magia egiten trebea,
baina izan balitz ere, ikusleei bost axola zien.
Horregatik egin zuen.
Aztikeria erabiltzea erabaki zuen
Baltese eraberritu eta berpizteko.
Aldaketa handia ekarriko zuen momentu apain eta ikusezina.
Orain!
Esan bezala, ez zen magian oso trebea.
Azalduko dizuet!
Baduzu izenik?
Zer? Zer arraio?
Aizu, non dago atzo hemen zegoen pitonisaren denda?
Atzo ez zegoen.
Lehen bai. Agian arropa zikina zen.
- Edo txapel bat… - Itzel.
Non dago denda? Pitonisarena!
- Denda gorria. - …elefante bat.
Elefante bat? Zer? Itxaron!
Elefante bat esan duzue? Non?
Giltzapetuta. Magoa ere bai.
Hark esan bezala.
Nork? Zer?
Elefantea hemen da,
beraz, nire arreba bizirik dago!
Bizirik dago! Bizirik, Taylor andrea!
Zoragarri!
Elefantea hemen da!
ELEFANTEA!
Elefante bat?
Elefantea hemen da!
- Elefante… - …bat!
- Elefante bat! - Elefantea alegia!
Banekien etorriko zela!
- Banekien etorriko zela. - Bai?
Ez, baina itxaropen zentzugabe bat nuen.
Batzuetan, hori nahikoa da.
Giltzapean omen dago. Aurkitu egin behar dut, jauna.
Trukeren batekin, ezkutuka sartuz edo borroka eginez.
Bai.
Baina laguntzen utziko didazu?
Baina nola?
Kondesa eta kontseilariekin hitz egin,
eta zuk eta nik… zerbait asmatuko dugu.
Benetan?
Benetan.
Lutz sarjentua?
Jauna!
Lutz sarjentua!
Jauna!
Elefanteak? Ipuinak? Itxaropen faltsuak!
Ez.
Zer?
Ez, jauna. Elefante bat iritsi da.
- Elefante bat! - Ez dizu onik egingo!
Egia da orduan! Nire arreba bizirik dago!
Eta gogoratzen dut.
Ezinezkoa da! Jaiotzean hil zen.
Ez! Gogoratzen dut.
Jauna,
esan didazu gezurrik?
Zer diozu?
Diodana da bizirik dagoela eta aurkituko dudala.
Bai.
Ados,
eta… ireki!
Zer arraio?
Ea, askatasuna!
Honek ez dit laguntzen.
- Zergatik egin zenidan hau? - Ez…
- Nik ez! - Horixe baietz!
- Zuk atera ninduzun. - Istripua izan zen.
Ez! Elefantearekin hanka txikitu zenidan!
Ez! Zera… Nahi nuena…
Liliak ziren. Bai, lili-sorta bat.
Zer da hau?
Ez dakit! Hau da hau! Kendu itzazu.
Atzera, azti halakoa!
Animatzaile bat naiz!
Niri ez nauzu animatu.
- Trukoak dira. - Erasoa.
Nola sortuko dut elefante bat nahita espetxetik irten ezin badut?
Begira. Askatasuna!
Lima babarrunak, lekale nazkagarrienak.
Giltzapean egotea merezi duzu.
Irten ez zaitezen arduratuko naiz.
Zuzen, sorbaldak atzera. Arnasa.
Zuzen, baina adeitsu. Gogor, baina errespetuz.
Izerdia eta goragalea.
Kondesa bidezkoa eta jakintsua zen,
eta inork ez zuen barrez ikusi.
- Abesten daki! - Abesten?
Matienne kapitaina?
Milesker, kondesa. Elefantea non dagoen galdetzera nator.
- Nork bidali zaitu? - Atzerriko indarren batek?
Ez. Kapitaina naiz, jakin behar dut.
Elefantea arriskutsua da. Nondik etorri ote da?
Elefantea gaizkilea da. Hau merezi du.
Gaizkilea? Ez.
- Agian hau lehen erasoa da. - Zer?
Baliteke piztia gehiago jaurtitzea! Gameluak! Kasuarioak! Krokodiloak!
Magoari elefantea desagerrarazteko esan diogu. Ezin omen du!
Beraz, suntsitu egin behar dugu!
Ez dut erabaki.
Ume batek harri bat jaurtiz gero, harriaren errua da?
Elefanteez ari gara.
- Hiltzeaz ari zara! - Elefantea erruduna da!
Elefantea izatea beste errurik ez du!
Bihar arte hausnartuko dut.
Halere, Matienne kapitaina,
gure herriko segurtasuna serio hartzen dut.
Baliteke… beraz libratu behar izatea.
- Bai horixe! - Ados!
Konponbide bakarra.
Halaxe da.
Leo Matiennek ideia bat zuen elefantea babesteko.
Erregea.
TELEGRAMA
Bi gauza zekizkien.
Bat, erregea ez zela inoiz Baltesen egon.
…jauregiko harresien gainetik pasa eta zuloan lur hartuko dut onik.
Ezinezkoa da! Aparta!
Bi, erregeak entretenimendua gogoko zuela.
Entretenitzea zuen gogoko,
entretenitzea besterik ez.
Maite zaitut, jauna!
Turroia nahi? Turroia gustatzen?
Deitu medikuari. Saiatuko gara. Bikain.
"Elefante bat sabaitik erori da eta andre bat zapaldu du".
Txantxetan ari zara? Goazen!
Erregea!
Berorren maiestateak… elefantea ikusi nahi du!
- Erregea? - Badator?
- Elefantea ikustera? - Bikain!
Dena antolatzera!
Eta abar!
- Peter! Zertan ari zara? - Matienne jauna?
Zure bila nenbilen. Lagunduko dizudala esan nizun.
Ez nago…
horretara ohituta.
Laguntzara.
Goazen.
Hara! Hemen egiten duzu lan?
Elefantearentzat da?
Matienne kapitaina, prest?
Bai!
Horixe berori! Erregea naiz!
Aupa! Denak etorri zarete!
Jatekoa dago!
Ene, hau aparta da, ezta?
Badakit! Han egon nahiko nuke.
Aizu, bera da.
Entzun!
Zuekin, elefantea.
Hemen zaude!
Hara!
Arranopola!
Ikaragarri handia da!
Hara. Ikustekoa da.
Onartu behar dago izaki liluragarria dela.
Bai horixe.
Urduri dirudi!
Badu zerbait.
Begia.
Kateek eutsiko dute?
Babes itzazue!
Egin tiro!
Ez!
Jaitsi errifleak! Peter.
- Peter! - Ondo nago.
Lasai.
Zatoz.
Lasai.
Gaztetxo.
Peter, andrea.
Peter, eskerrik asko.
Elefantea zuk zaintzea nahiko nuke.
Elefantea hemen geratuko da?
Ez, mila esker.
Mutikoak adorea du. Aparta da!
Elefantea behar dut nire arreba aurkitzeko. Nire patua da.
"Patua".
Niri ematea eskatzen dizut.
Elefantea arriskutsua da, Peter. Ezinezkoa da.
Nik gogoko ditut ezinezko gauzak.
Zer iruditzen Peterrek hiru ezinezko gauza egiten baditu
baten truke?
Hiru egun ditugu.
Egunero ezinezko zeregin bat izango du.
Hirurak eginez adorea eta guzti hori erakusten badu,
elefantea emango diogu.
Bestela, nik eramango dut.
Bada, ez nago ziur…
Konforme! Aparta zara, kondesa.
Gero eta gehiago atsegin dut dena delako toki hau.
Tira, lehen ezinezko zeregina da…
borroka bat!
- Borroka bat? - Jakina!
Denok ditugu gogoko!
Eta ezinezkoa bada, hobe, ezta?
- Hala da. - Prest dago! Esan dizut.
Elefantea eta patua sartu zaio buruan…
Aparta! Bihar eguerdian, soldadu latzenaren aurka egingo du.
Ai, ez.
Pistolak ala sableak?
Sableak! Mutiko aparta! Nire sablea, Henri.
Nire oparia da.
Hiltzen ez bazara. Bestela, neuk hartuko dut.
Peter, sablea erabiltzen ikasi duzu?
Ez, jauna. Erratza pixka bat.
Dendara etorri eta irakatsiko dizut.
Bihar, eguerdian.
Coup d'arrêt!
Derobement!
Bai!
En garde!
Eraso!
Kontraerasoa!
Bai!
- Hobetzen nabil. - Bai.
Eromena. Nola irabaziko du?
Agian bai.
Agian?
"Agian" horrek akabatu egingo gaitu.
Barkatu, andrea. Hitz bat hain arriskutsua al da?
Leo Matiennek esaten badu, bai.
Agian aurrezkiekin ahuntz nanoak hazi ditzakegu.
Animalia mundiala… Zoruak eta hormak jango ez balitu.
Agian Ekialde Urrunetik inportatu dezakegu.
Ondo legoke!
Ahuntzek dena jan ez balute.
Zeta ez zuten jan.
A, bai, zeta.
Zeta ikusten? Hiltzeko erabili nahi zuen.
Paraxuta du izena. Erabili omen daiteke.
- Funtzionatu du? - Ez.
Emaitzak latzak dira. Baina agian ni nintzateke lehena.
Manikiekin praktikatuko dut.
Mutiko ona da.
Nekaezina eta jatorra.
- Leo… - Ez du maite duen inor.
Ez esan hori.
Eta gu biok beheko pisuan, bakarrik.
Ez, saiatu gara eta ezin izan dugu.
Jainkoak ez digu umerik eman nahi.
Ez dakigu Jainkoak zer nahi duen.
Mesedez.
Bihotza askotan apurtu zait. Ezin dut galdera gehiago jasan.
Baina nola aldatuko da mundua ez badugu zalantzan jartzen?
Mundua ezin da aldatu.
Mundua den bezalakoa da, beti izan da.
Ez.
Ez dut hori uste.
Hemen dago Peter, gure aurrean,
zerbait aldatzeko eskatzen.
Eraso!
Coup d'arrêt!
NESKEN UMEZURZTEGIA
Adele, maitea!
- Ondo? - Elefante batekin amestu dut.
Hara, zein ederra.
Ametsetan elefanteak ikustea hunkigarria da,
baina, egia esan, nik ez dut sekula ametsetan elefanterik ikusi.
Elefantea nire bila zetorrela zirudien.
Baina hau da zure tokia, maitea, hemen salbu zaude.
Zertaz salbu, ahizpa?
Mundutik.
Behin mundua ikustera joan nintzen, Adele, eta ankerra zen.
Umezurtz-etxera ekarri zintudan,
guztitik urrun.
Eta Adele izena zure amaren omenez jarri nizun.
Zeruan dago, zure nebarekin.
Elefanteek badute izenik?
Horixe. Izaki guztiek dute izena, maitea.
Guzti-guztiek.
Elefanteak ere ametsak zituen.
Familiarekin zegoen…
eta bere izena zioten.
Ezagutzen zuten tokian, maite zuten tokian.
Hau ez zen bere tokia.
Denak ezinezkoa zirudien.
Kaixo.
Lasai, ondo da.
Lasai.
Lehengo mutila naiz, ura eman dizuna.
Neu naiz.
Agian ez dakizu, baina…
nire arreba bilatzera etorri zara.
Ez dakit non dagoen.
Zu lortzeko, soldadu onenari irabazi behar diot.
Baina horren ordez,
nahikoa da mapa honetan erakusten badidazu
nire arreba non dagoen.
Mapa honetan.
Erakutsi mapa honetan non dagoen.
Ados?
Ondo da.
Erakutsi iezadazu non…
Erakutsi nire arreba non dagoen.
Hitz egiten duen elefante magikoa zara? Esan dezakezu non dagoen?
Badakizu hitz egiten? Hitz egin. Esan.
Esan.
Esango didazu?
Aizu!
Tira…
Borroka egin beharko dut.
Beraz, praktikatzera noa.
Eskerrik asko.
- Zer da hori? - Ume bat elefanteagatik borrokatuko da.
Ordua da.
Bizirik dago.
Peter!
Peter, gogoratu kontraerasoa! Ez ahaztu biraketa!
Eta orain, zure aurkaria.
Ai, ez.
Apartekoa!
Hau De Smedt sarjentua duzue!
De Smedt?
Harrapaketa!
Askoz hobeto!
Zer egingo dut? Pentsatu!
De Smedt, harrapatu duzu?
De Smedt?
Romain De Smedt soldadu gaztea kidea nuen.
Liburua behar dut!
Ai, ez!
Arrainik handiena, jauna!
Peter?
- Zer zabiltza? - Hona ordaina.
Bakailaoa! Bikaina eta moldaerraza!
Ai, ez!
Milesker!
Bai!
Ihes egin diot.
Ez diot ihes egin!
Bakailaoa!
Bikaina eta moldaerraza.
Erne eta adi!
Arriskua areagotu da.
Buru bat dute, argi dago.
Infiltratzeko modua behar dut.
Hortxe dago!
De Smedt sarjentua!
Hemen nago, De Smedt!
De Smedt sarjentua!
De Smedt.
De Smedt, hemen nago!
Zer da hau?
Peter, soldadua zara!
Gogoratu erakutsitakoa!
Liburua! Ikusi! Liburua!
Nire liburua.
Eta magia-burrunba eskerga batek
dragoia sorginkeriatik libratu zuen,
eta poz-pozik bizi izan ziren betiko.
Tira, gaurkoz nahikoa da, azenariotxo.
Ama, mesedez, bat gehiago.
Ondo da, azenariotxo. Txikitxo bat.
Zer gertatzen da hor?
Gauza txarrak egin ditut. Borrokan, alegia.
Pertsonak alda daitezkeela uste duzu?
Irabazi egin dizut, sarjentua.
Den-dena da posible.
Hori da, Peter!
Aupa!
Bai! Peter!
Bai!
Ez dakit nola lortu dudan.
Nik ere ez.
Lehen ezinezko zeregina lortu duzu.
Nire familiaren sable baliotsua galdu eta makina hilkor bat hondatu duzu.
"Kaixo", esan zuen Txerri jaunak. "Kaixo", Oilar jaunak.
Harrigarria da, baina mutiko arraro eta arriskutsua zara,
eta gogoko dut.
Eskerrik asko.
Biharko bigarren ezinezko zeregina…
Hegan egitea da!
- Zer? Hegan? Baina… - Hegan?
- Nola? - Ezinezkoa behar du izan.
Goliati irabazi dio. Zer nahi duzue?
Bada ia hegan egin duenik.
Zer?
Ezta? Ia-ia.
Ondo da.
Bihar plazan mutikoa hegan egiten ikusiko dugu.
Edo erortzen. Edo biak.
Biak barregarriak.
Agian gora joango da eta gero… danba!
Ez, bai zera. Ez.
Tira, ordura arte.
Ura ekarriko dizut, hegan egiten ikasiko dut,
eta gero, hemendik aterako zaitut.
Nire arrebaren bila joateko.
Elefanteak ez zuen gure hizkera ulertzen,
baina aurpegi bat ikustean, adiskidetasuna bai.
Ez zen ondo sentitzen, baina azkenean, bazuen nolabaiteko itxaropen bat.
Eta itxaropena pertsona batetik bestera igarotzen da.
- Tximista batean joan zen! - Nik ere ikusi nuen.
Ezpata hau eman zidan bakailao baten truke.
Irrikan nago berriz ikusteko.
Goizik lekua hartu behar.
Liburuzain mendekatzailea zirudien!
- Sinestezina! Zer da hurrena? - Auskalo.
Elefante bat!
Ahizpa! Elefante bat!
Hortentsietan?
Herrian!
Elefante bat agertu omen da mirari baten pare.
Goazen!
Ez! Ezin gara herrira joan. Ez da segurua. Zerbait gerta daiteke.
Baina nire ametsa… Seinale bat da.
Ez dut seinaleetan sinesten.
Bai horixe.
Bai, seinaleetan sinesten dut.
Ondo da.
Agian ez duzue ondo ulertu.
Hankak txikitu zizkidan!
Elefante batek!
Bai, egunero joaten zen.
Egunero.
Egunero-egunero.
Hara, itzuli zara.
Traidorea.
- Hankak txikituta! - Zoaz laguntza bila.
Elefantearen erruz!
Baietz, elefante batek txikitu zizkizun hankak.
Baina azkenengo aldiz,
nik lili-sorta bat egiteko asmoa nuen.
Onartu trukoekin txikitu zenizkidala hankak.
Istripu bat izan zen. Lili-sorta bat sortu nahi nuen.
Liliak!
Nahikoa da! Utzi hori!
Peter…
Peter, utzi hori. Zaude geldi.
- Jauna… - Soldaduek ezin dute hegan egin!
- Jauna… - Ez!
Entzun ondo.
De Smedtekin zortea izan duzu, baina hau, hegan egitea…
Ezinezkoa da.
De Smedti irabazi diot. Hegan egingo dut!
Birrinduta bukatuko duzu. Hilda.
Hilda, zure arreba bezala!
Ikusiko duzu!
Peter, zer duzu?
Bihar hegan egin behar dut,
baina ez dakit nola egin.
Vilnak hil egingo naizela dio. Ez baneki bezala!
Jakingo ez banu bezala.
Bihar hegan egin behar dut. Nahitaez.
- Zatoz barrura jatera. - Eta hitz egitera.
Jan ezazu.
Zer izen du honek?
Erregosia.
Ea, Peter, hegan egitearen kontuaz…
Ez urrundu, mesedez.
Kaixo.
Elefantea ikusi eta itzuli egingo gara,
toki segurura.
Lagunduko dizut, arreba?
Azkar, maite. Azkar.
Honexegatik ez gara herrira etortzen.
Kantoi denetan arriskua dago.
Peter.
Peter, non zaude?
Kaixo?
Mutikoa hartu behar nuen.
Kuartelera goaz.
Kuartelean elkartu!
Azkar!
Korri!
Atzera egin!
Babesera!
Kaixo?
Entzun. Alde egin behar duzue. Kuartelera goaz.
Eta ama?
Eraman umeak. Elkartuko gara.
Soldadua naiz. Ez dakit jaioberri bat zaintzen.
Jakina. Mutikoa eraman.
Mesedez, bakarrik ezin dut.
Ados. Baina azkar alde egin.
Umearen gauzak hartu eta kuartelean elkartuko gara. Zoazte!
Biak hartu behar nituen.
Barkatu, mutikotxo.
Zainduko zaitut. Soldadua naiz.
Peter.
Mutikoa eraman.
Kuartela!
Badago beste inor?
Bizirik inor ez.
Ez zaudete seguru, arreba! Etsaia dator!
Mutikoa hartu behar nuen.
Egun berri bat.
Kaixo denoi! Aupa!
Ezinezko zeregin berri bat.
Eta errege jasangaitz bera.
Egun polita da mutikoa hegan ikusteko, ezta? Hodei bakar…
Ahaztu hori.
Pena da, egia esan,
zeren belzten naizenean, xarmagarria naiz.
Erregea naiz, ezta? Ez da estatu-kolperik izan.
Ez du barre egiten?
Inoiz ez?
Inoiz ere ez?
Gerran neba galdu zuenetik ez.
Ene bada.
Gora!
Elefanteak hemen behar zuen. Ikusten duzu?
Ez urrundu, maitea.
Ez, zaude hor!
Zer moduz zaudete denok?
Bai, ni naiz!
Ea, ikus dezagun ezinezkoa dena. Non dago mutikoa?
Han goian!
Ene, ez da ideia ona.
- Ondo egongo da. - Noski.
Ez!
- Zer? - Irrist egin du.
Ez!
Eutsi ondo!
Orain, hegan egingo dut!
Salto egingo du!
Hau ideia aparta izan da!
Aurkituko dut.
Orain!
Hara.
Banekien!
Banekien lortuko zuela!
Bai!
Posible da!
Hegan ari zara, Peter!
Hegan ari zara!
Posible da? Posible da!
Posible da! Peter!
Hegan ari da!
Peter!
Barkatu! Barkatu!
Ikaragarria, Peter!
Aupa Peter! Ondo egina!
Peter!
Bai!
Tira, hegan egin dut. Zer da hurrengoa?
Bigarren ezinezkoa lortu duzu,
eta elefantea lortzetik pauso batera zaude!
Ez dakit ideia ona den. Garbitzeko zaila da.
Oso handia da. Baina ondo.
Tira, hirugarren ezinezko zeregina…
Oraindik ez dakit.
Inprobisatzea atsegin duen errege bat naiz.
Ideiak tupustean bururatzen zaizkit.
Airean harrapatzen ditut.
Txantxa da. Zera, txiste bat da…
Ez. Barkatu. Ez altxatu.
Zirraratzen naizenean, hau egiten dut.
Ea, mutiko, prest?
Hirugarren zeregina…
Kondesari barre eragin beharko diozu.
Zer?
Beti berdin.
Ez duzue ulertzen ezinezkoa izan behar duela?
Ezin, ezetz. Ezin-ezko, ezin dena…
Tira, egin ezin dena…
ezinezkoa da!
Mutiko aparta da.
Hobea dela uste duenak katedraletik salto egin dezala.
Gogoan izan.
Ahaztu mutikoa eta erabaki nork ekarriko didan izozki bat.
Intxaurrezkoa, hobe.
Nork? Kaixo? Zer zabiltzate?
Adele!
Ene bada.
Kaixo.
Ni naiz, ametsekoa. Gogoratzen nauzu?
Etorri naiz. Esango didazu zergatik?
Hau benetan ezinezkoa izan daiteke.
Ez du-eta inoiz barrerik egiten.
Inoiz ez.
Agian berriz salto egin dezaket.
- Txiste bat idatziko dizut. - Barkatu?
Ez duzu grazioso itxurarik.
Zu oso txistezalea izango zara.
Barkatu, neska.
Ez dut horrelakorik esan ohi.
Eta nik ez dut inoiz inor jo. Barkatu, mesedez.
- Baina… - Hor zaude!
Zure bila nenbilen.
Ondo zaude?
Bai, ahizpa.
Bada, elefantea ikusi duzunez…
Kaixo, andrea.
Esan al dizu ezer?
Ez.
Oso ondo, maitea!
Goazen etxera.
Baina, ahizpa…
Gaur ondo lo egin, eta etxera itzuliko gara.
Batzuetan nahasi egiten naiz, Peter,
ez ditut gauza denak argi.
Jakin ezazu
oso argi dudala
orain esango dizudana.
Arrazoi duzu.
Bizirik zegoen.
Neskatxoa bizirik zegoen.
Salba nezakeen.
Erizainarekin utzi nuen.
Kuartelean elkartzekoak ginen,
baina eztanda bat egon zen.
Zuek biokin ezingo nuela uste nuen.
Soldadua naiz, Peter.
Zer dakit nik umeei buruz?
Erabakiak hartzen ditugu
gerran eta bizitzan.
Une bat besterik ez dugu.
Banuen biak salbatzea.
Ez nuen egin.
Eta gezurra esan nizun, ez nuelako zuk gehiago sufritzerik nahi.
Asko sentitzen dut.
Jauna…
hilda ikusi zenuen?
Nire arreba?
Ez.
Orduan, dena da posible.
Tira…
Ezinezko elefanteez mintzatu zinen…
eta egia zen.
Jauna?
Ezinezko arerio bati aurre egin zenion
eta irabazi egin zenion.
Eta gaur,
hegan ikusi zaitut!
Zeu zara, mutiko.
Zu zeu.
Zu zara posible egiten duena.
Azken zeregina bihar.
Ea bada, kontatu txiste bat.
Zaldi bat tabernara joan zen eta…
Ez! Ez du batere graziarik.
Ez.
O, bai.
Bai!
Bai, barregarria da!
LaVaughn andrea, gezurra zen.
Azkenean, onartu du.
Ez, ez nizun minik eman nahi, ezta elefantea agerrarazi ere,
baina ez nituen liliak nahi.
Agertokian zuen aurrean nengoenean,
zuen mesfidantzak…
bihotza erdiratu zidan.
Orain ere, magia duzue aurrean,
hutsetik sortutakoak.
Bai, magia traketsa, baldarra eta ezustekoz betea, baina…
magia.
Eta zuk "Utzi hori!" diozu, txikikeria balitz bezala.
Zer gertatu da hemen?
Gau hartan, ikusle guztiei aztikeria egin nahi nizuen,
berriz sinesteko aztikeria,
magian sinesteko,
gauza txundigarriak posible direlako.
Sinesten baduzu!
Baina ezin izan nuen hain aztikeria ahaltsua lortu,
ez bainaiz oso mago ona.
Misterioa eta txundidura nahi…
eta anabasa sortu nuen.
Badakit,
barre ez egiteak kezkatzen zaitu, baina txiste ona daukat.
Kontrolpean daukat. Fidatu nitaz.
Aizu!
Ez nauzu serio hartzen. Gizon arriskutsua naiz.
Erraldoia astindu eta hegan egin dut.
Ondo da. Gero izango dugu jolasteko aukera.
Orain zereginean jarri behar dugu arreta, baina…
Irrikan nago zu hemendik ateratzeko.
Oso ondo pasatuko dugu, eta hamaika abentura biziko ditugu…
nire arrebaren bila.
Hara!
Hau al da zure familia?
Peter!
Peter.
Esnatu. Ordua iritsi da.
Denak hemen daude. Hirugarren zeregina.
Interesgarria izango da.
Haien mira duzu. Nire familia aurkituko genuela uste nuen.
Baina zure familia behar duzu.
Hirugarren ezinezko zereginaren ordua da!
Mutikoak lortuko al du azkenik elefantea?
Bai, lortuko dut.
Kondesak edozein unetan barre egiten badu,
elefantea zurea da.
Aurrera.
Baziren baserritar bat eta arrantzale bat.
- Zelai batean. - Hasiera ona. Klasikoa.
Korroka xelebre bat entzutean,
urmaelaren ondoan oilo bat ikusi zuten.
Oiloak soka bat zeukan, eta urmaeleko apo batek
sokaren beste aldeari oratu zion.
Oiloak tira egin arren, apoak ez zuen askatzen.
Arrantzaleak esan zuen: "Zergatik egiten du hori?".
Eta baserritarrak erantzun:
"Betiko atsotitzak ondo azaltzen du".
Non oiloa, han apoa.
Aupa! Oso barregarria, Peter! Benetan!
A! Ulertu dut.
Antzeko esaldiak dira. "Non gogoa, han zangoa".
Zaude. Zaude! Barre hori ez da egiazkoa.
Ez baduzu hau serio hartu behar, kondesa, zertan ari gara?
Barkatu, ez duzu lortu.
Ai, Peter.
Ez.
Zer? Ezetz?
Utzi eramaten,
ez nigatik, beragatik baizik.
Lehen, elefantea nire familia aurkitzeko nahi nuen,
baina berak ere urrun dagoen familia bat du.
Peter, eta zure arreba?
Eta elefanteak ahizpa badu? Nirea garrantzitsuagoa da?
Txisteak ez du funtzionatu,
baina mesedez, elefanteak ez du hemen egon nahi.
Etxera bidali behar dugu.
Ez!
Txo, ia konbentzitu nauzu.
Baina ez.
Azken zeregin bat zenuen, eta ez dut barre egiten ikusi.
Hartu elefantea! Bagoaz.
Ez!
Bai, badakit. Hau ezinezkoa da.
Baina hala ez balitz, zer?
Pentsatu une batez.
Gogoratu egin dituzun ezinezko guztiak,
ziur asko egin dituzula.
Bakar-bakarrik lortu dituzu?
Jakina ezetz. Hori tontakeria.
Peterrek errege bati aurre egin zion,
eta agian bakarrik sentitzen da.
Baina ez dago.
Inor ez dago. Gogoan izan.
Ai, ez.
Tira, mutiko, lortu duzu.
Zer? Benetan?
Baina elefanteak egin du.
Barrez ari da, ezta? Ez nuen besterik nahi.
Dena da ezinezkoa, ezinezkoa ez den arte.
Elefantea zurea da, Peter.
Zer?
Garaipen itzela! Gora!
Bai!
Lortu dugu!
- Nola joango da etxera? - Gabarran itsasotik!
- Zepelinean? - Menditik elefante handiagoekin!
Agian ez da hain ideia ona.
Magoa!
Esnatu.
Mutikoak dio elefantea etxera itzultzeko desagerrarazi behar duzula.
Badakizu ez zaidala ondo irteten.
Okerragoa izan zitekeen.
Elefanteak etxean egoteko eskubidea du.
Ondo legoke, baina begiratu ingurura.
Nire magia porrota da!
- Porrota? - Ezin dut!
Ergelkeriak!
Sabaitik elefante bat agerrarazi zenuen.
Ez zara ohartu hemen zerbait eragin zuela?
Nahi zenuen gauza hori bera.
Aizu, magoa! Bidali dezagun handikotea etxera!
Magia egiteko gai ikusten zaitut.
Uste dut zu zarela gai den bakarra.
Ahizpa!
Ahizpa, mesedez.
Ametsean jarraitu egin behar nion.
Ez dut ametsetan sinesten.
Bai horixe.
Bai, egia da, ametsetan sinesten dut.
Tira, ondo da.
Gertaerak ditugu.
Bataila zain dago.
Egon lasai.
Lasai.
Lehen hau ezberdina omen zen.
Argia, bizitza eta itxaropena omen zegoen.
Elefante bat desagerrarazteko herri perfektua zen.
Hau nire etxea da,
baina ez berea.
Latza da lagun bat galtzea.
Agurtzeko garaia da.
Magoak ekarri zuen hona,
eta etxera bueltatuko du, fedea dut!
Baduzue federik?
Hau lortzeko hori behar dugu.
Mesedez, jauna.
Fedea gauza aparta eta ikusezina da.
Loak bezala hartzen gaitu.
Aurka egiten diogu,
ez dakigun arrazoiengatik…
loak hartzen eta kontrola galtzen dugun arte.
Gelditu egiten gara… eta berpiztu.
Elefantea ez dago!
Magia da, ezin dut sinetsi!
Zer da hori?
Begiratu hodeiei!
Magia da.
Oskarbi dago!
Zer da hori?
Eguzkia da, maitea.
Gauza ona da.
Zein ederra!
Eguzki izpiak!
Zure patua hura jarraitzea zen.
Hau garrantzitsuagoa da.
Adele, etxera joateko ordua da.
- Jauna, atera egin zara! - Bai.
Soldadua?
- Hilda zeunden. - Zu zeunden hilda.
Orduan…
Beraz…
Mutikoa!
Peter.
Hau… nire arreba da.
- Zu… - Bada…
- Lehenik, zera… - Bizirik zaude! Hemen!
Familia zara!
Peter!
Oso ondo.
Bai!
Aurkitu egin du!
- Zer ari zara? - Ez egin salto eraikinetatik!
Magiak funtzionatu du!
Barkatu zauritzeagatik, andrea.
Barka iezadazu.
O! Liliak!
Eskerrik asko, lagun.
Ikusi ezazue tokia orain.
Herri berri bat. Ikusten duzue?
Badaramazu denbora hemen.
Bai, baina hemendik alde egitea…
ezinezkoa dirudi.
Orduan, koral magikoa esnatu zen
eta ostrak uxatzen hasi zen:
"Utikan, molusku gaiztoak!".
"Atzera!".
Zein beldurgarria.
Mila esker.
Familia oso bat eratu zen.
Nongoa da artile exotikoa?
Sekretuak ditut. Hiri handiko neska naiz.
Ez egin ahuntzari pijama gehiago. Jan egiten ditu.
Gogoko du pijamak jatea.
Hoztu baino lehen!
Eta elefanteak
oso bizitza luzea izan zuen,
elefante baten oroimena estualdian jartzeko adina.
Baina jakina, ez zuen inoiz Peter ahaztu.
Nola ahaztuko zuen ba?
Azpitituluak: Ilargi G.