Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
THE MAGICIAN'S ELEPHANT
Bilis, katapangan,
at napakalaking isda, ang tatlong sandata ng isang bayani!
Sandali. Parang hindi naman…
Bilis, tapang at malaking…
Nagmamadali ako.
Kung ikukuwento ko ito…
Dapat simulan ko sa umpisa.
Ito ang bayan ng Baltese.
Nakita mo sana.
Pero nakikita mo na ngayon, kaya, mabuti.
Ito ang tipo ng lugar kung saan parang posible ang lahat
o kaya'y mahiwaga pa, gaya ng pagkontrol niya sa fountain.
Tingnan mo!
O ang mga batang ito, na may ginagawang pino at mahiwaga…
Hindi nararapat!
Nagbago na ang panahon na di naman bago.
At para malaman mo, hindi maganda iyon.
Nagkaroon ng digmaan, at matapos iyon,
tumigil na sa paniniwala ang mga tao sa Baltese.
Parang wala nang posible o mahiwaga,
at dumating pa ang mga ulap.
Kakaibang ulap na di nawawala o natitinag o nagniniyebe.
Huminto ang buong bayan, pero malapit na itong magbago.
Kung hindi, bakit pa ko magkukuwento? Nakakabagot iyon.
Ulila si Peter na nasa alaga ng isang matandang sundalo.
Sanay ang sundalo sa laban, hirap, at panganib,
kaya sinasanay niya ang bata para rito.
Pero alam ng batang may higit pa r'on.
Peter, may pamilya ang ibang bata,
pero bilang ulila, suwerte ka.
Maiaalay mo ang sarili mo sa buhay sundalo.
Makinig ka.
Heto ang barya.
Bumili ka ng isda at tinapay
bago ka magmartsa.
Mas lumang tinapay, mas maganda, pampatibay ng ngipin,
at isdang maliit para masanay ka sa gutom.
-Dahil ano tayo? -Sundalo, ginoo.
-At ano ito? -Ang mundo.
At ano ang mundo?
Malupit.
Magandang umaga.
Manonood ka ng opera mamaya, madam?
Oo naman. Iyon na lang ang ikinatutuwa ko rito.
Magandang umaga.
Peter, nagtabi ako ng magandang uri na magugustuhan mo.
Kilala mo si Vilna.
Alam ko. Lumang tinapay at isdang maliit.
Ingat!
Huwag!
Peter. Oh, pinakamaliit na isda para sa 'yo.
Huwag!
Ingat.
Ano?
"The most profound and difficult questions
that could possibly be posed by the human heart or mind
will be answered for the price of one coin."
Isang barya.
Dapat malaman ko.
Whoa.
Magagalit si Vilna Lutz 'pag wala kang uwing hapunan.
Saan ka nanggaling?
Ba't mo alam iyon?
Pero tanungin mo ang sarili mo,
isang araw kang gutom o buong buhay mong di alam?
Buhay siya.
Ano?
-Paano mo…? -Isang barya, isang tanong.
Ingat.
Nasawi ang pamilya ko sa digmaan noong tatlo ako. May labanan…
May labanan.
Niligtas ka ni Vilna Lutz, at nais niyang maging sundalo ka.
-Ano? -Alam ko.
-Nang mamatay si tatay, si nanay… -Buntis siya. Alam ko rin iyon.
Sabi ni Sarhento Lutz, namatay sila ng sanggol pagkasilang, pero…
Pero naaalala mo?
Binuhat ko siya. Alam ko.
Ang kapatid mo?
Ang kapatid ko.
Ang liit niya at siya'y…
Buhay. Oo.
Ba't sabi ni…
Hindi. Isang tanong lang ang puwede, kaya mag-ingat ka.
Makikita ko ba…
Sandali! Pag-isipan mo.
Isipin mo ang tamang tanong, Peter.
Paano ko siya makikita?
Hayan, tama. Magaling.
At ang sagot ay…
sundan mo ang elepante.
-Niloloko mo ako. -Iyan ang sagot.
Sundan ang elepante? Pambili ng hapunan ang kapalit nito.
Ito ang pinili mo. Nagtanong ka.
At dinaya mo ako.
-Sundan mo ang elepante para makita siya. -Pero walang elepante rito!
Iyan ang akala mo.
Wala tayong hapunan dahil sa Manghuhula?
Oo, ginoo, pero marami siyang alam sa akin! Sa 'yo!
Paano niya malalaman? Wala nga akong alam sa sarili ko.
Buhay raw ang kapatid ko at sundan ko raw ang elepante.
Elepante? Kapatid?
Alam ko. Sabi mo, mula pa noon, ang kapatid ko…
Tama na iyan.
Ang kawawa mong ina, ang kapatid mo. Patay na sila.
Iniligtas kita, dahil 'yon lang ang kaya ko!
Pero…
Sa taas. Sa loob ng kabinet.
Aklat ng mga kuwento? Sino si Romain De Smedt…
Akin na! Nakakaiirita si Romain De Smedt.
Batang sundalong nakasama ko. Mabait.
Pero binabasa niya 'to gabi-gabi kaya naaalala niya ang tahanan nila,
ang nanay niya, ang ginhawa.
Kinailangan kong gamutin siya mula rito. Kaya ninakaw ko ang aklat niya.
Ano?
At gumana ito.
Nang mawala ito, siya ang naging pinakanakakatakot na sundalo sa hukbo.
Ba't mo ito sinasabi?
'Pag may ginhawa, may kabusilakan.
'Pag may kabusilakan,
walang uusbong na sundalo.
Peter, ngayon,
nakarinig ka… ng fairy tale.
Na kasing huwad ng nasa aklat na 'to!
Walang elepante.
Kung may mga elepante,
makikita ko sila agad!
Ano iyon?
May kaguluhan.
-Akin na ang teleskopyo. -Pusa lang iyon.
Teleskopyo. Akin na.
Teleskopyo! Peter!
Pambihira.
Matalino.
Matalinong diskarte iyon.
Kung may pattern lang sana.
Peter, martsa na.
Sige na. Martsa.
Isdang maliit, lumang tinapay
Di fairy tale ang buhay
Isdang maliit, lumang tinapay Di fairy tale ang buhay
Isdang maliit, lumang tinapay
-Di fairy tale ang buhay -Malilit na paa.
Matalim na mga kuko.
…fairy tale
Isdang maliit, lumang tinapay Di fairy tale ang buhay
Isdang maliit, lumang tinapay
Ano'ng nilagay mo rito?
Turmerik.
Talaga? Kahit hapunan?
Ako na.
Tao po? Peter?
Karaniwan, di tayo nagmamartsa kapag hapunan.
Oo nga, ginoo.
Dagdag lang ito kasi ginastos ko ang pera sa Manghuhula.
At ano'ng sabi niya?
Sundan ang elepante… wala namang ganoon.
Oo.
Paano kung mayroon?
Leo Matienne!
Asawa ko, sawa na siya sa "paano kung" ko.
-Dadalhin ako ng elepante sa kapatid ko. -Peter! Martsa na!
Di dapat gan'on ang bata, martsa nang martsa.
'Wag tayong makialam, Leo.
Ngayon, sa parehong oras sa bayan,
may palabas ang…
Hindi, hindi siya!
Magician ang unang magtatanghal.
Salamat.
Di maganda ang nangyayari.
Misteryo at hiwaga!
-Alas ng diamond! -Hindi.
Ang Hoops ng Deliryo!
Huwag!
Ito na ang huling trick ko.
Mabuti naman!
Sino'ng puwedeng sumali?
Madam, puwede ka ba?
Pakiusap.
Upo kayo, madam.
Puwede bang tapusin mo na?
Di magaling sa mahika ang Magician,
pero kahit magaling siya, alam niyang wala silang pakialam.
At iyon ang dahilan.
Susubok siya ng isang makapangyarihang salamangka,
para ibalik at buhayin ang Baltese.
Isang matikas at mabilis na sandali ng pagbabago.
Ngayon na!
Gaya ng sabi ko, di siya magaling sa mahika.
Magpapaliwanag ako.
Ano'ng pangalan mo?
Ano? Ano'ng…?
Alam mo ba ang nangyari sa tolda ng Manghuhula?
Walang tent doon.
Baka dating mayroon. Baka labahin lang.
-O sombrero. Hilig ko iyon. -Naku.
Alam mo ba kung nasaan? Ang Manghuhula!
-Nakita mo ba? -…elepante.
Elepante? Ano? Teka!
-Elepante ba kamo? Nasaan? -Nakakulong. Pati ang Magician.
Tama nga siya.
Sino? Ano?
May elepante.
At ibig sabihin nito, buhay ang kapatid ko!
Buhay siya! Buhay siya, Gng. Taylor!
Mabuti!
Narito na ang elepante!
ELEPANTE!!
Isang elepante?
Narito na ang elepante!
-Elepante… -Elepante!
-May elepante!
Sabi ko na nga ba!
-Alam kong dadating siya. -Alam mo?
Hindi, pero matindi ang paniniwala ko.
At sapat na iyon minsan.
Nakakulong siya, kailangan ko siyang makuha, ginoo.
Makikipagkasundo ako o pupuslit o lalaban para makapasok.
Sige.
Pero puwede ba akong tumulong?
Pero paano?
Kakausapin ko ang Countess,
at tayong dalawa… Lulutasin 'to nang magkasama.
Talaga?
Talaga.
Sarhento Lutz?
Ginoo!
Sarhento Lutz!
Ginoo!
Elepante? Fairy tales? Di iyon totoo!
Hindi.
Ano?
Hindi po. May dumating na elepante!
-Elepante! -Wala kang mapapala roon!
Pero baka totoo nga! Buhay ang kapatid ko!
At naaalala ko siya.
-Imposible! Patay siya pagkasilang. -Hindi! Naaalala ko.
Ginoo,
-nagsinungaling ka na ba sa 'kin? -Ano?
Buhay siya at hahanapin ko siya.
Ayos.
Sige,
at… bukas!
Ano'ng…?
Kalayaan!
Hindi nakakatulong 'to.
-Ikaw! Ba't mo ginawa 'to? -Teka…
-Hindi! -Ginawa mo!
-Tinawag mo ako! -Aksidente iyon.
Sinungaling! Binali mo ang binti ko gamit ang elepante!
Hindi! Iyon… Dapat ay…
Mga lili. Oo, isang palumpon ng lili.
Ano ito?
Di ko alam! Di maganda! Tanggalin mo na.
Layo, salamangkero!
Tagapagtanghal ako!
Puwes, di ako namangha.
-Tricks lang iyon. -Pag-atake.
Paano ako gagawa ng elepante kung di nga ako makatakas sa kulungan?
Tingnan mo. Kalayaan!
Mga patani, pinakaayaw kong gulay.
Dapat sa 'yo ang makulong.
Sisiguraduhin kong di ka lalabas.
Matikas, tuwid ang likod. Hinga.
Direkta, pero magalang. Matapang, pero magalang.
Pawis at nasusuka.
Ang Countess, mabait at matalino,
at walang nakakatanda ng huling tawa niya.
-Kumakanta siya! -Kumakanta?
Kapitan Matienne?
Salamat, Countess.
Saan po naroon ang elepante?
-Sino'ng nag-utos sa iyo? -Nilapitan ka ba ng dayuhan?
Hindi. Bilang kapitan dito, ibig kong malaman.
Delikado siya. Di natin alam kung saan siya galing.
-Kriminal ito, dapat ituring bilang isa. -Kriminal? Hindi.
-Baka umpisa pa lang ito. -Ano?
Maghanda tayo sa darating pang mga halimaw!
Mga kamelyo! Mga kaswaryo! Mga buwaya!
Pinapaalis namin sa Magician! Di niya raw kaya!
Kaya plano naming patayin siya!
Wala pa akong pasya.
'Pag may naghagis ng bato sa bintana, kasalanan ba ng bato?
Elepante ang usapan.
-Gusto mo'ng pumatay! -Kriminal ang elepante!
Walang ginawang masama ang elepante!
Pag-iisipan ko hanggang bukas.
Pero alam mo, Kapitan Matienne,
uunahin ko ang kaligtasan ng bayang 'to.
Baka kailangan niyang mawala.
-Makinig. -Tama!
-Ito lang ang solusyon. -Tama.
Pero may naiisip si Leo Matienne para manatili ang elepante.
Ang Hari.
TELEGRAMA
Dalawa ang alam niya.
Una, di pa napupunta Ang Hari sa Baltese.
….sa labas ng pader ng palasyo, ligtas na babagsak sa tubig.
Imposible! Gusto ko iyan!
Ikalawa, mahilig Ang Hari sa aliw.
Para lang maaliw,
at di dapat hindi maaliw.
Mahal kita, ginoo!
Sino'ng gusto ng nougat? Ikaw?
At doktor. Uulitin nila pagkatapos. Nakakamangha.
"May elepanteng nagmula sa kisame at bumagsak sa isang matanda."
Nagbibiro ka ba? Tara na!
Ang Hari!
Gustong makita ng Kamahalan… ang elepante!
-Ang Hari? -Paparito?
Para sa elepante?
Pambihira!
Maghanda na tayo!
At iba pa!
-Ano'ng ginagawa mo? -G. Matienne?
Pupuntahan sana kita. Tutulong ako sa elepante, di ba?
Siguro…
Di lang ako sanay.
Sa tulong.
Halika.
Wow! Dito ka nagtatrabaho?
-Sa elepante iyan? -Kapitan Matienne, handa na ba lahat?
Oo!
Tama! Ako Ang Hari!
Narito ang lahat!
May meryenda!
Ito ang pinakamasaya, tama?
Alam ko!
Sana nakita ko.
Uy, siya iyon.
Makinig.
Heto na, ang elepante.
Narito ka.
Wow!
Nakakamangha!
Ang laki niya!
Wow. Tingnan mo nga naman.
Aaminin ko, isa siyang magandang nilalang.
Oo nga.
Mukhang balisa siya.
May mali yata.
Ang mata niya.
Baka makawala siya.
Protektahan!
Barilin n'yo!
Huwag!
Ibaba ang baril! Peter.
-Peter! -Ayos lang ako.
Ayos lang iyan.
Halika.
Ayos lang iyan.
Uy.
Binata.
Peter, ginang.
Peter, salamat.
Gusto kong alagaan mo siya.
Dito lang ang elepante?
Di na, ginang.
Matapang ang bata. Gusto ko iyan!
Kailangan ko siya para makita ko ang kapatid ko. Tadhana ko iyon.
"Tadhana."
Ibigay n'yo po sana siya sa akin.
Delikado ang elepante, Peter. Imposible iyon.
Gusto ko ang mga bagay na imposible.
Paano kung gumawa ng tatlong imposible si Peter
kapalit ng isa?
Tatlong araw ako rito. Kada araw, pipili ako ng gawain,
kung magawa niya lahat, patunay ng tapang niya't lakas,
sa kanya na ang elepante.
Kung hindi, kukunin ko.
Hindi ko alam…
Ayos! Ang galing mo, Countess.
Gusto ko na rito, kung nasaan man tayo.
Sige, ang unang imposibleng gawain ay…
isang laban!
-Isang laban? -Oo!
Sinong ayaw ng laban?
Maganda kung imposible, tama?
-Makatuwiran po. -Oo raw! Kita mo.
May idea siya sa elepante at tadhana, at…
Magaling! Bukas, lalaban siya sa pinakamalakas kong sundalo.
Hay, naku.
Baril o sable?
Sable! Gusto ko siya! Akin na ang sable ko, Henri.
Sa iyo na iyan.
Pero kung mamatay ka, babawiin ko.
Peter, nagsasanay ka ba gamit ang sable?
Hindi, ginoo. Walis lang.
Magkita tayo sa tindahan. Tuturuan kita.
Bukas ng tanghali.
Coup d'arrêt!
Derobement!
Iyan!
En garde!
Lunge!
Counter-parry!
Iyan!
-Nasasanay na ako. -Oo.
Naku. Hindi siya mananalo.
-Paano kung oo? -Paano kung?
Mapapahamak tayo sa "paano kung" mo.
Paumanhin, ginang. Pero ba't ganoon kadelikado ang katagang ito?
Dahil kay Leo Matienne.
Paano kung ilaan natin ang ipon natin sa mga kambing?
Magandang alaga.
Kung di nila kakainin ang sahig at pader.
Paano kung mag-angkat tayo sa malayong silangan?
Puwede iyon.
Kung di kinain ng kambing ang kargamento.
Pero di ang sutla.
Aha! Ang sutla.
Kita mo itong sutla? Magpapakamatay siya gamit iyan.
Parasyut iyon, at may katibayang gumagana 'to.
-Gumana ba? -Hindi.
Malabo ang mga resulta. Pero paano kung ako ang una?
Magsasanay ako sa mga manikin.
Mabait siya.
Mabuti't masipag.
-Leo… -Pero walang nagmamahal.
Tama na.
At tayong dalawa dito sa ibaba, mag-isa.
Hindi, sumubok na tayo at nabigo.
Di ibig ng Diyos na magkaanak tayo.
Di natin alam ang ibig Niya.
Pakiusap. Ilang beses na kong nasaktan.
Tama na iyang mga tanong mo.
Pero paano? Paano magbabago ang mundo kung di tayo magtatanong?
Di na mababago ang mundo. Ganoon na ito noon pa man.
Hindi.
Di iyan totoo.
Narito si Peter, sa harap natin,
hinihiling na baguhin ito.
Lunge.
Coup d'arrêt.
AMPUNAN NG MGA BABAE
Adele, iha!
-Ayos ka lang? -Nanaginip ako ng elepante.
Ang ganda naman.
Tingin ko nakakaantig ang elepante sa panaginip,
pero aaminin ko, di pa ako nanaginip ng elepante.
Parang dinala ako kung saan ng elepante.
Ah, pero dito ka dapat, iha, kung saan ka ligtas.
Ligtas saan, Sister?
Mula sa mundo.
Lumabas ako para makita ang mundo, Adele, at malupit ito.
Kaya dinala kita rito sa ampunan,
malayo sa lahat.
At pinangalanan kitang Adele, mula sa nanay mo,
nasa langit na sila ng kuya mo.
-May pangalan ba ang mga elepante? -Oo. May pangalan ang lahat ng nilalang.
Lahat sila.
Nananaginip din ang elepante.
Kasama niya ang pamilya niya…
at narinig niya ang pangalan niya.
May nakakakilala at nagmamahal sa kanya.
Hindi siya nabibilang dito.
Parang imposible ang lahat.
Uy.
Ayos ka lang, ayos lang.
Ayos ka lang.
Nagkita tayo kanina, iyong tubig.
Ako iyon.
Di mo pa alam, pero…
narito ka para hanapin ang kapatid ko.
Nawawala kasi siya.
Para sa 'yo, lalabanan ko ang pinakamalakas na sundalo.
Pero naisip ko,
kailangan mo lang ituro dito sa mapa
kung nasaan ang kapatid ko.
Sa… Sa mapa.
Ituro mo sa akin kung nasaan siya.
Puwede?
Sige.
Ituro mo lang kung…
Kung nasaan ang kapatid ko.
Nakakapagsalita ka ba? Puwedeng sabihin mo kung nasaan siya?
Nagsasalita ka? Magsalita ka. Sabihin mo.
Sige na.
Puwede mo bang sabihin?
Hoy!
Sige…
Lalaban yata ako bukas.
Magsasanay na muna ako.
Salamat.
-Ano iyan? -May lalaban para sa elepante.
Oras na.
Buhay siya.
Peter!
Peter, posta breve tapos moulinet! May ikot, ha!
At ngayon, ang kalaban mo.
Lagot.
Magaling!
Ito si Sarhento De Smedt!
De Smedt?
Habulan!
Mas maganda!
Ano'ng gagawin ko? Isip!
De Smedt, nahuli mo na siya?
De Smedt?
Romain De Smedt, batang sundalong nakasama ko.
Ang aklat!
Naku!
-Iyong pinakamalaking isda mo, ginoo! -Peter?
-Ano'ng ginagawa…? -Bayad ko.
-Bakalaw! Malaki at masarap! -Pakiusap!
Lagot!
Salamat!
Sa wakas!
Naligaw ko yata siya.
Hindi siya naligaw!
Bakalaw!
Maganda at masarap.
Naku po.
Lumala ang sitwasyon.
Malinaw ang herarkiya nila.
Dapat makalusot ako sa hanay nila.
Hayun siya!
Sarhento De Smedt!
Dito, Sarhento De Smedt!
Sarhento De Smedt!
De Smedt.
Sarhento De Smedt, heto ako!
Ano ito?
Peter, sundalo ka! Tandaan mo ang pagsasanay natin!
Itong aklat! Tingnan mo! Ang aklat!
Ang aklat ko.
Isang malakas na kumpas ng mahika
at lumaya ang dragon mula sa sumpa,
at namuhay ang lahat nang masaya magpakailanman. Tapos na, anak.
Mama, sige na? Isa pa.
Sige, anak. Maigsi lang.
Ano'ng nangyayari roon?
May mga nagawa ako.
Sa labanan.
Naniniwala ka bang kayang magbago ng isang tao?
Natalo kita, Sarhento.
Tingin ko, posible ang lahat.
Magaling, Peter!
Hooray!
Yay! Peter!
Magaling!
Nakakagulat na gumana 'to.
Ako rin.
Nagawa mo ang unang gawain.
Naiwala mo rin ang sable ng pamilya ko,
at sinira mo ang malakas kong sundalo.
"Hello," sabi ng baboy. "Hello," sabi ng manok.
Kakaiba at mapanganib kang bata,
gusto ko iyon.
Salamat, ginoo.
Bukas, para sa ikalawang imposibleng gawain…
Lilipad ka!
-Ha? Lilipad? Pero… -Lilipad?
-Paano? -Imposible dapat, di ba?
Tinalo niya ang sundalo. Gusto n'yo madali lang?
-At may mga muntik nang lumipad. -Ano? Ako…
Tama? Muntik.
Sige, ayos.
Bukas sa plaza, panunuorin natin siyang lumipad
o bumagsak o pareho.
Nakakatawa kung pareho. Iyong lumilipad na siya pero, bagsak!
Siyempre hindi. Hindi.
Bukas na lang.
Ikukuha kita ng tubig, tapos aaralin kong lumipad,
at ilalabas kita rito pagkatapos.
Para hanapin ang kapatid ko.
Di nakakaintindi ang elepante,
pero kita niya sa mukha nito ang pagkakaibigan.
Masama ang lagay niya, pero nakakaramdam siya ng… pag-asa.
At lumalaganap ang pag-asa mula sa isa tungo sa iba.
-Para siyang kidlat! -Alam ko! Nakita ko.
Ibinigay niya sa akin ito kapalit ng isda.
Aagahan ko para may puwesto.
Tinaas niya ang librong tila palabang librarian!
-Husay! Ano kaya'ng sunod? -Kahit ano, puwede.
Isang elepante!
Sister! May elepante!
Sa talahiban?
Sa bayan!
Himalang lumitaw ang isang elepante.
Punta tayo!
Hindi! Hindi tayo pumupunta sa bayan.
Hindi ligtas. Baka mapahamak ka.
Pero ang panaginip ko. Pahiwatig ito.
Hindi ako naniniwala sa pahiwatig.
Naniniwala ka.
Oo. Sa totoo lang, naniniwala ako rito.
Sige.
Baka di mo naiintindihan.
Durog ang binti ko!
Gawa ng elepante!
Oo, araw-araw siya rito.
Araw-araw.
Oh, may nagbabalik.
Traydor.
-Nadurog! -Humingi ka ng tulong.
Gawa ng elepante!
Alam ko, nadurog ng elepante ang binti mo.
Pero uulitin ko ulit,
pumpon ng lili ang pinapalabas ko.
Aminin mo na nadurog 'to dahil sa 'yo.
Aksidente iyon. Isang pumpon ng lili dapat iyon.
Lili!
Itigil mo na iyan! Tumigil ka!
Peter…
Peter, tama na. Tumigil ka na!
-Ginoo… -Di lumilipad ang sundalo! Bawal!
-Ginoo… -Hindi!
Makinig ka.
Sinuwerte ka kay De Smedt,
pero ito, itong paglipad…
Imposible iyon.
Tinalo ko si De Smedt, at lilipad ako!
At babagsak ka. Patay.
Patay, parang kapatid mo!
Makikita mo!
Uy, ano'ng problema?
Kailangan kong lumipad bukas,
pero di ko alam kung pa'no.
Sabi ni Vilna, mamamatay ako. Parang di ko alam!
Na para bang di ko pa alam.
Dapat lumipad ako bukas. Dapat.
Pasok. Kumain ka muna.
At usap tayo.
Kain na.
Ano'ng tawag dito?
Sabaw, anak.
Sige, Peter, tungkol sa paglipad mo.
'Wag kang lalayo.
Hello.
Pagkakita mo sa elepante,
uuwi agad tayo kung saan ligtas.
Tulungan kita, Sister?
Halika, iha. Bilis.
Iyan ang dahilan ba't di tayo pumaparito.
May panganib kahit saan.
Peter.
Peter, nasaan ka?
May tao ba?
Dapat sinama ko siya. Ang bata.
Babalik na tayo sa kampo.
Magtipon sa kampo!
Dali!
Takbo!
Balik!
Atras!
May tao ba?
Kailangan mo nang umalis.
Babalik tayo sa kampo.
Ang nanay nila, siya…?
Kunin mo sila. Kikitain kita roon.
Sundalo ako. Di ko maaalagaan ang sanggol.
Sige. Iyong bata lang.
Di ko sila kayang mag-isa.
Sige. Pero umalis ka kaagad.
Kukuha ako ng gamit ng sanggol at kikitain kita sa kampo. Sige na!
Sana sinama ko siya.
Pasensiya na, bata.
Pero aalagaan kita.
Sundalo ako.
Peter.
Iyong batang lalaki.
Ang kampo!
May natitira pa ba?
Wala nang nakaligtas!
Di ligtas dito! Nariyan na ang kalaban!
Sinama ko sana ang bata.
Bagong araw.
Kumusta kayo? Hello!
Bagong imposibleng gawain.
At ang parehong imposibleng Hari.
Magandang araw para panoorin siyang lumipad. Walang ulap…
Hindi pala.
Sayang, kasi,
alam mo, 'pag naarawan,
mas guwapo ako.
Hari pa rin ako, tama? Di naman ako napatalsik?
Tumatawa ba siya?
Hindi?
Kahit kailan?
Hindi mula nang mamatay ang kapatid niya.
Naku po.
Yeah!
Narito raw ang elepante. Nakikita mo ba, Sister?
'Wag kang lalayo.
Dito ka lang.
Kumusta kayong lahat?
Oo, ako nga!
Sige. Manood na tayo ng imposible. Nasaan ang bata?
Hayun!
Parang mali ang ginagawa niya.
-Ayos lang siya. -Sige.
Huwag.
Huwag!
-Ano iyon? -Nadulas ang bata.
Hindi!
Kapit!
At ngayon, lilipad ako!
Tatalon siya!
Magandang idea ito!
Hahanapin ko siya.
Ngayon na!
Wow.
Sabi ko na nga ba!
Nakakalipad ang bata!
Oo!
Posible nga.
Lumilipad ka, Peter!
Lumilipad ka!
Ano ang posible? Ito ang posible!
Posible! Peter!
Lumilipad siya!
Peter!
Pasensiya na! Tabi!
Magaling, Peter!
Yay, Peter! Ang galing mo!
Peter!
Yeah!
Yes!
Ayan, lumipad ako! Ano'ng susunod?
Nagawa mo ang pangalawa,
isa na lang at iyo na ang elepante!
Di maganda 'pag sinabi na. Maraming aayusin.
Sobra. Hayun. Sige. Mabuti.
Sige, para sa ikatlong imposibleng gawain…
Wala pa.
Isa akong hari na di umaasa sa plano.
Mabilis akong makaisip ng idea.
Laging biglaan.
Biro lang. Biro iyon, pero…
Hindi. Pasensiya. Kalma.
Ganito ako 'pag may sasabihing nakakamangha.
Sige, handa ka na?
Ang ikatlong gawain…
Patatawanin mo ang Countess.
Ano?
Lagi na lang.
Anong parte ng imposible ang malabo sa inyo?
Im ay hindi… Pagkatapos… Ano…
Ah, ewan, pero imposible nga dapat!
At magaling siya.
Kung mas magaling ka, tumalon ka sa katedral nang naka-tent.
Tandaan n'yo.
'Wag n'yo siyang alalahanin, unahin n'yo ang ice cream ko.
Butter pecan.
Wala? Ano? Di kayo kikilos?
Adele!
Naku.
Hello.
Ako 'to, mula sa panaginip. Naaalala mo ba?
Narito na ako. Bakit naroon ka?
Baka imposible nga ang isang ito.
Hindi siya tumatawa.
Kahit kailan.
Tatalon na lang ulit sa katedral kung puwede.
Bibigyan kita ng biro.
Ano?
Baka di ka lang nakakatawa.
Ah, nakakatawa ka siguro.
Pansensiya ka na.
Di ako ganoong tao.
At ngayon lang ako nanakit. Patawarin mo ako.
-Pero… -Nariyan ka pala!
Hinahanap kita.
Ayos ka lang ba?
Oo, Sister.
Ngayong nakita mo na ang elepante…
Hello, madam.
May sinabi ba siya?
Wala.
Magaling, iha!
Umuwi na tayo.
Pero, Sister…
Matutulog lang tayo, at babalik na tayo sa'tin.
Nalilito ako minsan, Peter,
pagdating sa mga bagay.
Sana alam mo
na malinaw sa akin
ang sasabihin ko ngayon.
Tama ka.
Buhay siya.
Buhay ang batang babae.
Nailigtas ko sana siya.
Iniwan ko siya sa nurse.
Magkikita sana kami sa kampo,
pero nagkaroon ng pagsabog.
Di ko naisip na maaalagaan ko kayong dalawa.
Sundalo ako, Peter.
Ano'ng alam ko sa sanggol?
Nagpapasya tayo
sa digmaan, sa buhay.
Isang mabilis na sandali.
Pareho sana kayong ligtas.
Pero hindi.
At nagsinungaling ako, dahil ayaw ko nang masaktan ka pa.
Patawad.
Ginoo…
nakita mo ba ang katawan niya?
Kapatid ko.
Hindi.
Eh di, posible ang lahat.
Oo…
Binanggit mo ang imposibleng elepante…
at tama ka.
Ginoo?
Humarap ka sa imposibleng kalaban
at nanalo ka.
Tapos ngayon,
nakita kitang lumipad!
Ikaw, anak.
Ikaw.
Ikaw ang posible.
Huling gawain bukas.
Magbiro ka sa akin.
May kabayong pumasok sa bar. Baka di siya makapasok.
Hindi! Hindi nakakatawa.
Hindi.
Ah, oo.
Oo!
Oo, ito nakakatawa!
Madam LaVaughn, nagsinungaling ako.
Sa wakas, umamin ka na.
Hindi, di ko sinasadyang saktan ka o magpalabas ng elepante,
pero di rin dapat iyon lili.
Noong nasa entablado ako, sa harap ng lahat,
wala kayong paniniwala.
Nadurog ang puso ko dahil doon.
Kahit ngayong nasa harap mo na ang mahika,
mga bagay na lumitaw na lang.
Oo nga, palpak at di sinasadya 'to, pero…
mahika pa rin.
Pero "Tigil" ang sagot mo na akala mo isa 'tong istorbo.
Ano'ng nangyari rito?
Noong gabing iyon, magka-cast sana ako ng salamangka sa inyong lahat,
para maniwala kayong muli,
para magustuhan ang mahika,
dahil posible ang mga pambihirang bagay.
Kung maniniwala ka!
Pero wala akong karapatan sumubok ng makapangyarihang salamangka,
dahil di ako mahusay na magician.
Sumubok ako para sa misteryo't hiwaga.
Pero kapahamakan lang ang nangyari.
Alam ko.
Nag-aalala ka kung matatawa ang Countess,
pero maganda ang biro ko.
Ako na ang bahala. Magtiwala ka.
Hoy!
Mukhang di mo ako sineseryoso. Delikado ako.
Natalo ko ang higante, lumipad ako.
Sige na. Maraming oras para maglaro mamaya.
Kailangan ko lang tutukan ang gawain ko, pero…
Gustong gusto ko na'ng maialis ka rito.
Magiging masaya tayo at magkakaroon ng maraming adventure…
habang hinahanap ang kapatid ko.
Wow!
Pamilya mo ba ito?
Peter!
Peter.
Gising. Oras na.
Narito na lahat. Ang ikatlong gawain.
Maganda 'to.
Gusto mo na siguro silang makasama. Akala ko ibabalik mo ako sa pamilya ko.
Dapat kitang ibalik sa inyo.
Oras na para sa ikatlong imposibleng gawain!
Makukuha na ba ng bata ang elepante?
Oo, makukuha ko.
Kung maririnig ko ang tawa ng Countess,
sa 'yo na ang elepante.
Simulan mo na.
Sa isang karinderya,
-naroon si Pedro at Juan. -Maganda. Klasik.
Matalik silang magkaibigan.
Habang kumakain,
masaya silang nagkukuwentuhan.
Biglang nagtanong si Juan, "Ano ang tawag sa pagkaing mabilis?"
"Ano?" tanong pabalik ni Pedro.
"Eh di, sopas" sagot ni Juan.
"May mas mabilis pa," dagdag niya.
"Meron pa? Ano?" tanong ulit ni Pedro.
"Pasta."
Lupit! Nakakatawa, Peter! Nakakatawa!
Nakuha ko na.
Sopas at pasta…? Katunog ng…
Sandali.
Peke ang tawa mo.
Kung di mo seseryosohin, Countess, ba't pa natin gagawin?
Pasensiya, bigo ka.
Peter.
Hindi.
Ano? Hindi?
Pakawalan n'yo siya,
di para sa akin, pero para sa kanya.
Sinubukan ko siyang makuha para mahanap ang pamilya ko,
pero may pamilya siya at kinuha siya sa kanila.
Peter, paano ang kapatid mo?
Paano kung may kapatid siya? Ba't mas mahalaga ang akin?
Alam kong hindi gumana ang biro,
pero pakiusap, di hiniling ng elepante na maparito.
Dapat natin siyang ibalik.
Hindi puwede.
Muntik na akong makumbinsi.
Pero hindi.
May huli kang gawain, at hindi ko nakitang tumawa siya.
Dalhin ang elepante, tara na.
Huwag!
Oo, alam ko. Imposible ito.
Pero paano kung hindi?
Mag-isip ka muna.
Isipin mo lahat ng nagawa mong imposible, siguro marami na iyon.
Nalagpasan mo ba 'to nang mag-isa? Siyempre hindi. Kalokohan iyon.
Lumaban, lumipad, at sumuway sa hari si Peter,
at marahil pakiramdam niya nag-iisa siya.
Pero hindi.
Walang nag-iisa. Tandaan mo iyan.
Naku.
Ayos, nagawa mo.
Ano? Talaga?
Pero… Pero ang elepante iyon.
Tumatawa siya, di ba? Iyon lang ang gusto ko.
Imposible ang mga bagay hangga't hindi.
Iyo na ang elepante, Peter.
Ano?
Marangal na tagumpay! Mabuhay!
Yeah!
Oo!
Nagawa natin!
Paano natin siya maiuuwi?
Ang gabara sa dagat!
Dirigible?
Ipabuhat sa malalaking elepante sa bundok!
Maganda iyon noong nasa isip ko.
Ang Magician!
Gumising ka.
Sabi niya, dapat umuwi ang elepante.
Pabalikin mo siya.
Alam mo ang nangyari noong sinubukan ko iyon.
Suwerte tayo na di mas malala.
Dapat makasama ng elepante ang pamilya niya.
Oo, magandang idea iyan, pero tumingin ka sa paligid mo.
Palpak ang mahika ko!
-Palpak? -Di ko kaya!
Kalokohan!
Nagpalabas ka ng elepante mula sa kawalan,
at hindi mo ba alam na iyon ang naging simula?
Iyong kahilingan mo.
Hoy, salamangkero! Pauwiin na natin ang elepante!
Naniniwala akong magagawa mo.
Naniniwala akong ikaw ang aayos nito.
Sister!
Sister, pakiusap.
Sa panaginip ko, sinundan ko siya.
Di ako naniniwala sa ganoon.
Naniniwala kayo.
Sa totoo lang, naniniwala ako sa panaginip.
Naku, sige na nga.
May mga pagbabago.
Dapat akong sumama sa laban.
Ayos lang iyan.
Ayos lang.
Iba raw dati rito.
May liwanag, may buhay, may pag-asa.
Ang perpektong bayan para mapaalis ang elepante.
Ito ang tahanan ko,
pero di kanya.
Mahirap mawalan ng kaibigan.
Magpapaalam na ako.
Dinala siya ng Magician,
at naniniwala akong kaya niya itong pauwiin!
Naniniwala ba kayo?
Ganoon ito matutupad.
Sige na, ginoo.
Maganda ang paniniwala, di man 'to nakikita.
Para itong pagtulog.
Sinusubukang tiisin,
nilalabanan sa di malamang dahilan…
hanggang, gaya ng pagtulog, nagagawa natin ito nang di mamamalayan.
Hihinto tayo… at babalik sa dati.
Wala na ang elepante!
Totoo bang nakakita ako ng mahika?
-Ano'ng nangyayari? -Tingnan mo ang ulap!
Mahika ito.
Maaliwalas na!
Ano ito?
Araw, anak.
Mabuti iyan.
Ang ganda!
Sikat ng araw!
Dapat sundan mo siya para sa tadhana mo.
Mas mahalaga ito.
Tara na, Adele. Umuwi na tayo.
Ginoo, lumabas ka!
Oo.
Ang sundalo?
Patay ka na.
Ikaw…?
Ibig mong sabihin?
Ang bata!
Peter.
Siya… Siya ang kapatid ko.
-Ikaw… -Ah…
-Una… Sasabihin… -Buhay ka! Narito ka!
At pamilya kita!
Peter!
Magaling.
Oo!
Nahanap niya siya!
-Para saan iyon? -'Wag ka nang tumalon sa mataas!
Gumana ang mahika!
Patawad sa nagawa ko, madam.
Patawad.
Oh, mga lili!
Salamat, kaibigan.
Tingnan mo ang lugar ngayon.
Isang bayang nagbalik. Nakikita mo ba?
Matagal ka nang narito.
Oo nga, pero 'pag sinusubukan kong umalis, parang… imposible.
At doon, nagising ang mahiwagang korales
at hinabol ang mga talaba, sumisigaw…
"Umalis na kayo, masasamang talaba!"
"Alis!"
Nakakatakot talaga.
Salamat.
May nabuong pamilya.
-Saan mo nabili ang ganito? -May sikreto rin ako. Taga-bayan na ako.
Di mo sana ginawan ng pajama ang kambing. Kinakain lang niya.
Oo, pero gusto niya iyon.
Kain na, habang mainit!
At ang elepante,
matagal siyang nabuhay,
matagal na masusubok pati ala-ala ng isang elepante.
Pero siyempre, di niya nakakalimutan si Peter.
Paano niya iyon magagawa?
Tagapagsalin ng subtitle: Erica A.A.