Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dawno, dawno temu żyła sobie dziewczyna o imieniu Aliaa.
Zakochał się w niej mężczyzna i wzięli ślub.
Ale po pewnym czasie on zaczął ją krzywdzić.
Bił ją, łamał jej kości.
Boże broń, by młoda lub stara kobieta
cierpiała tak jak ona.
Próbowała mówić o tym ludziom,
ale nikt jej nie wierzył.
Szukała rozwiązania, ale nikt jej nie słuchał,
nawet jej rodzina.
Wybrała się zatem w poszukiwania
kogoś, kto by ją wysłuchał.
Pewnego dnia jej wołanie dobiegło do ucha...
na środku pustyni.
Było to zaprawdę dziwne ucho.
Ale zrozumiało problem i wiedziało...
jak go rozwiązać.
Obiecało jej, że będzie miała posłusznego męża
i dało jej Sibę,
pierścień czystości, o którym opowiadali nam przodkowie.
Ten tajemniczy pierścień
zmył grzechy męża Alii,
który stał się inną osobą.
Odtąd Aliaa była szczęśliwa i zaczęła myśleć o losie innych kobiet.
Siba, pierścień czystości,
pokarał wszystkich mężczyzn za los Alii i innych kobiet.
SWATKA
Reema!
Reem!
Reema?
- Mrugnęłaś! - Mucha wleciała mi do oka!
- Widziałam, jak mrugasz! - To była mucha!
Widziałam!
Zawsze ze mną w to wygrywasz.
Cześć, Tarek.
- Cześć. - Kolacja jest na kuchence.
Wybacz, zjedliśmy bez ciebie, bo się spóźniałeś.
- Nie jestem głodny. - Czemu tata zawsze pracuje do późna?
Ma dużo pracy.
Więcej niż ty?
Nie więcej niż mama.
Ale informatycy zawsze wychodzą ostatni.
Mamo, kto to jest informatyk?
To...
Kiedy psuje się szkolny system logowania, dzwoni się do informatyków.
Kto lepiej to wytłumaczy? Mama czy ja?
W porządku. Po prostu pytała.
Chcę jej odpowiedzieć.
Mama wszystko wie.
Tata również. Zapytaj jego.
- Zrobiłaś zadanie domowe? - Tak.
Dobrze. Odłóż swoje rzeczy. Pora spać.
Proszę wejść.
Które piętro?
Drugie.
Osobnik płci męskiej a mężczyzna.
Tych pierwszych jest wiele, ale czy to mężczyźni? Nie.
Co ma pan na myśli, mówiąc „mężczyzna”?
Obowiązki.
- Kobiety też mają obowiązki. - Nie.
- Wracają do domu, gotują dla dzieci. - Nie...
- I muszą pracować. - To inne obowiązki.
- Mają nawet więcej na głowie. - Nie.
Halo?
- Cześć, Tarek. - Cześć.
Wrócisz wkrótce do domu?
- Wciąż jestem w pracy. - Nie zamykacie już?
Tak, ale mam jeszcze dużo roboty.
Będziesz na kolacji?
- Tak. - Zamówić jedzenie?
Wrócę, jak tylko skończę.
- Dobrze, pa. - Pa.
Czy to on ma opiekować się dziećmi i zostawać w domu?
- Historycznie patrząc... - Powinien pomagać.
Dobrze, Salmo, ale użyj mniejszej czcionki.
I kiedy zwracasz się do ludzi z naszych filii,
nie pisz „uprzejmie”, bo musisz brzmieć stanowczo.
„Jesteście zobowiązani”.
- Dobrze. - Tak jest.
Idealnie.
Dobra robota. Wyśmienicie.
Nawet nie palę.
Przyszedłem, bo usłyszałem hałas.
Coś jak odgłos mewy.
Wiesz, jak brzmi mewa?
Jak tam praca?
Ohyda.
Uważaj na Abu Mouatha.
Dlaczego?
On molestuje.
Wiem.
Że molestuje?
Nie martw się o mnie.
DYREKTOR GENERALNY
Tarek, jak tam zlecenie od Abu Mouatha?
Wydrukuję faktury i wkrótce oddam je Salmie.
Salma dziś zrezygnowała.
ZAPROSZENIE
Czujesz się samotny?
Czujesz, że nikogo nie obchodzisz? Nadal szukasz partnerki?
Mam rozwiązanie twojego problemu.
To, czego ci trzeba.
Magiczne miejsce, malowniczy krajobraz
i partnerkę, która cię doceni i odmieni.
Małżeństwo w zaledwie 24 godziny
i z gwarancją prywatności.
Dołącz do nas teraz, a nikt się nie dowie.
Nie zarezerwowałeś hotelu?
Od ilu lat chcieliśmy coś zmienić?
Ile razy mówiliśmy, że się zmienimy?
Myślę, że najtrudniejsze jest podjęcie decyzji.
Faceci, którzy mnie słuchacie, bądźcie odważni.
Do dzieła.
Jeśli coś was przeraża, zróbcie to.
Mężczyzna ma poszukiwać przygód i podejmować ryzyko.
Chcecie do starości siedzieć w domu?
Spełniajcie swoje marzenia.
Mam rezerwację na Tareka...
Po pierwsze,
przed rozpoczęciem imprezy
do pańskiego pokoju zostanie dostarczony ubiór.
Po drugie,
po rozpoczęciu imprezy goście nie mogą opuszczać pokoi.
Dla bezpieczeństwa.
Po trzecie, jeśli czegoś będzie panu trzeba,
proszę wybrać zero na telefonie w pokoju,
a my chętnie pomożemy.
Co to za ludzie?
Goście.
Tacy jak pan.
Gdzie jest mój pokój?
Boy pana zaprowadzi.
Witamy w hotelu.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
To ubiór dla gości.
Dla własnej prywatności może pan zakryć twarz chustą.
- Po co? - By chronić swoją prywatność.
Dobry wieczór, drogi gościu.
Proszę za mną.
Dokąd?
Wkrótce się pan dowie. Zapraszam.
Witam. Miło tu pana gościć.
Dziękuję.
Jak minęła podróż?
Była nieco męcząca.
Podoba się panu hotel?
Nie zdążyłem się jeszcze rozejrzeć.
Ale mogę już powiedzieć, że to miejsce jest...
imponujące i takie prawdziwe.
Prawdziwe.
Uwielbiam to słowo.
Owszem.
Nasze tradycje są prawdziwe.
Pan również taki jest, i dlatego przyjęliśmy pański wniosek.
Oby był pan zadowolony.
Jak się miewa pańska rodzina?
Dobrze.
Czemu jest tu pan bez dzieci?
Żartowałam.
Jest pan spięty, więc chciałam pana rozluźnić.
Dobrze.
Odwiedził pan naszą stronę i poznał pan nasze usługi.
Oczywiście wie pan również, że gwarantujemy pełną dyskrecję.
Ceremonie zaślubin, które się tu odbywają, to wydarzenia wspólnotowe.
Dlatego będzie pan gościem na weselach innych, a oni na pańskim.
Chyba że ma pan z tym problem. Możemy to zrozumieć.
Nie, nie mam problemu.
Wyśmienicie.
Śmiało, proszę otworzyć.
Proszę go założyć.
Pasuje jak ulał.
Dziękuję za prezent.
Czy mogę zobaczyć dziewczynę, którą wybrałem?
Później.
Proszę teraz odpocząć, a na wszystko przyjdzie czas.
Saad.
Zaprowadź pana do jego pokoju.
Miał długą podróż.
ZAPRASZAMY CIĘ NA DZISIEJSZE WESELE
PRZYJDZIEMY PO CIEBIE O 20.30
Pierwszy raz tutaj?
Pierwszy raz tu jesteś?
Tak.
Szczęściarz.
Ty też po raz pierwszy?
Tak. I będzie najlepszy.
- Skąd wiesz? - Bądź cierpliwy, a zobaczysz.
Wiesz, jak to działa?
Nikt nie wie i dlatego to takie ekscytujące.
- To znaczy? - To nowe doświadczenie.
Pożałujesz każdego dnia, który przeżyłeś przed przyjazdem tutaj.
Jak sobie wyobrażasz najpiękniejszą kobietę?
Nigdy o tym nie myślałem.
Spróbuj, stary.
Wygląda na to, że chodzi ci coś po głowie,
ale próbujesz to ukryć.
Co to ma do rzeczy?
Ma to, że tutaj przeżyjesz najlepsze chwile w życiu.
Czemu jesteś tego tak pewien?
Znajomi, którzy się tu udali...
nigdy stąd nie wrócili.
Widziałeś, jak cieszył się pan młody, ciągnąc wielbłąda?
- Oby wkrótce przyszła kolej na nas. - Amen.
Było mi miło.
- Dziękuję za miły wieczór. - Wzajemnie.
Teraz nie wolno wychodzić.
Słyszałem coś w oddali...
Wszystko dobrze. Proszę wracać.
Salma!
Salma?
Powiedz mi, synu.
Widziałeś Salmę?
Wiesz, gdzie jest? Dokąd ją zabrali?
- Zapytam kogoś o nią. - Nie kłopocz się. Już pytałem.
Nie mogę jej znaleźć.
Zaginęła dwa dni temu.
Skąd zna pan Salmę?
To moja córka.
Przyjechałem tu po nią.
Ona zwykle nie zostawia mnie na tak długo.
Jest pan jej ojcem?
Owszem.
Powiedziała mi, że w pracy ktoś się jej oświadczył.
Chciała, żebym go poznał.
Wiesz, chcemy, żeby wyszła za mąż.
Dlatego mam do ciebie prośbę.
Znajdź ją i przyprowadź do mnie.
Proszę mi dać ten kieliszek i odpocząć.
Skąd masz ten pierścień?
Dali mi go, gdy tu przyjechałem.
Posłuchaj.
Powiem ci, gdzie powinieneś jej szukać.
Proszę, synu. Obiecaj, że to zrobisz.
Obiecuję.
Nikt nie może zobaczyć, że stąd wychodzisz.
Nie ufaj nikomu.
Udaj się do głównej bramy i nie wahaj się.
Po prostu pokaż pierścień.
Idź przed siebie, póki nie wyjdziesz za bramę.
Hotel stoi na południu, a na północy są pola uprawne.
Po prawej leży pustynia, a po lewej wyjście z kurortu.
Idź przed siebie, aż dotrzesz do pól uprawnych.
Gdy je miniesz, zobaczysz przed sobą długą aleję.
Po obu jej stronach stoją gliniane domy.
Kiedy tam dotrzesz, wejdź do pierwszego gospodarstwa.
Po lewej będzie stać studnia.
Gdy ją znajdziesz, będziesz na miejscu.
Za studnią rozciąga się pustkowie.
Idź tam,
a wkrótce zobaczysz światła domu.
Synu, zrób, o co cię proszę.
Przyprowadź mi Salmę.
Kim jesteś i co tu robisz?
Szukasz Salmy?
Znasz ją?
Tak, ale najpierw daj mi wody, bo chce mi się pić.
- Czemu sama jej nie nabrałaś? - Ty wszystko wiesz.
Wszyscy teraz tam się udają.
Ponoć to kraina bogactwa i obfitości.
Jest za daleko od domu.
Biedna Aliaa.
Została sama w tym odległym miejscu.
Wszyscy teraz tam się udają.
Ponoć to kraina bogactwa i obfitości.
Jest za daleko od domu.
Biedna Aliaa.
- Została sama w tym odległym miejscu. - Wszyscy teraz tam się udają.
Ponoć to kraina bogactwa i obfitości.
Jest za daleko od domu.
Biedna Aliaa.
Została sama w tym odległym miejscu.
Wszyscy teraz tam się udają.
Ponoć to kraina bogactwa i obfitości.
Jest za daleko od domu.
Biedna Aliaa.
Została sama w tym odległym miejscu.
Wszyscy teraz tam się udają.
To kraina bogactwa i obfitości.
Jest za daleko od domu.
Biedna Aliaa.
Została sama w tym odległym miejscu.
Nie!
To osobliwe miejsce.
Wszystko tu jest dziwne.
Sam nie wiem.
Może widziałem coś, czego nie powinienem był widzieć?
Nie rozumiem.
Wczoraj wyszedłem, bo chyba coś usłyszałem.
Postanowiłem to sprawdzić, bo myślałem, że to odgłosy walki.
Ale wokół panowała cisza. Nikogo nie było.
Potem zobaczyłem swatkę.
Znasz ją?
Była ze swoim odrażającym asystentem.
Stali przed jednym z pokoi, ale nie widziałem, co jest w środku.
Potem spojrzała na mnie.
Tak przerażająco.
Pobiegłem do pokoju.
I jeszcze te koszmary...
Każdej nocy coraz dziwniejsze.
Nie mogłem spać.
Ale to już koniec.
Jutro mam lot do domu i wyjeżdżam stąd na dobre.
Jutro? Musimy uciec stąd dzisiaj.
Nie możemy czekać do jutra.
Widziałem dziwne rzeczy, mam koszmary.
Nawet nie wiem, czy naprawdę z tobą rozmawiam!
Sam już nie wiem.
Co sądzisz?
Musimy się wydostać z tego, w co się władowaliśmy.
Wrócić do domu.
Nie!
Zapomniałeś, że dziś jest mój ślub?
Poza tym, co dzieje się tutaj, zostaje tylko tutaj.
Nigdy nie znajdziesz Mony, a ja nie znajdę Salmy.
Ucieknijmy, zanim zrobi się gorzej.
A co z Moną?
W ogóle ją widziałeś? Czy ona istnieje?
To miejsce jest niebezpieczne... a tego kwiatu jest pół światu.
Dobrze.
Spotkamy się w holu za godzinę.
Czekaj. Co masz na palcu?
Widzisz? Dzieją się tu dziwne rzeczy.
Do zobaczenia w holu.
Nie poradzisz sobie z tym.
Dam radę.
Miło cię widzieć. Co tam?
Co tyle ci zajęło? Czekałem na ciebie.
Czekałeś? Gdzie?
Mieliśmy stąd uciec.
Źle mnie zrozumiałeś!
Chciałem tylko wystraszyć tych, co prowadzą to miejsce.
Powiedziałem: „Jak nie dostanę tego, po co przyjechałem, wyjeżdżam”.
I zgodzili się!
Przyprowadzili mi Monę. Jest teraz ze mną.
Zaczekaj chwilę.
To zaproszenie na mój ślub. Dziś wieczorem.
No weź!
Drogi gościu.
Dokąd to?
Wynoszę się stąd.
Mogę spytać dlaczego?
Nie mogę?
To więzienie czy hotel?
Spadam stąd.
Jak pan chce.
Za chwilę przyjedzie samochód.
To osobliwe miejsce.
Wszystko tu jest dziwne.
I jeszcze te koszmary...
Synu, zrób to, o co cię proszę.
Przyprowadź mi Salmę.
Coś nie tak?
Chcę wrócić do domu.
Tylko tego chcę.
Co mówiłam, kiedy tu pan przyjechał?
Jest panu spieszno.
Cierpliwości.
Dostanie pan to, czego chce.
Spadaj!
Głupi jesteś?
Po co tu jesteś?
Odpowiedz!
Jestem tu dla ciebie.
- Przeklinam dzień, gdy cię zobaczyłem. - Okaż szacunek.
Wszystko zepsułeś.
Zniszczyłaś mi życie.
Ja tobie?
Jakie życie?
Miałeś je w ogóle?
Czemu ostatnio tak się zmieniłaś?
Twoje milczenie jest podejrzane.
Czuję ból.
Taki, jakiego nigdy nie czułam.
Nie wiem, co to jest, ale czuję, że nie jestem szczęśliwa.
Dawno, dawno temu, tak dawno, że ledwo to pamiętam,
byłam w twoim wieku.
I ciągle udawałam, że jestem kimś, kim tak naprawdę nie byłam.
Wyobrażasz to sobie? Jesteś sobą, a jednak kimś innym.
I po co?
By zadowolić innych.
Z każdym dniem więdłam.
Dlatego nie mów mi o bólu.
Jaki jest tego cel?
Żadna z nas nie prosiła się, by być w takiej sytuacji.
Wiem, że cierpiałaś.
Ale możemy wybrać szczęście.
Szczęście?
A co to takiego?
Szczęście to bajka. Nie daj się nabrać.
Wierzę w twoje idee.
Ale mam wrażenie, że w tym miejscu nie ma litości.
Spójrz na ręce.
O takiej litości mówisz?
Widzisz tu litość?
Gdzie ona była, gdy oni nam to robili?
Jaki jest twój plan? Czy oni na zawsze pozostaną niewolnikami?
Co z żoną, która czeka na powrót męża?
Tego, który po powrocie zrobiłby ten sam błąd?
Tego nie wiemy. Możemy ich zmienić...
To bezcelowe.
Naprawdę jest mi ciebie żal.
Na środku pustyni jest ucho, które dało mi inne rozwiązanie.
Mam nadzieję, że zrozumiesz, dlaczego to zrobiłam.
I że nie będziesz na mnie zła.
Nadal cenię twoje poglądy i wciąż czerpię z twoich nauk,
ale mam inne podejście.
Takie, dzięki któremu twoje marzenie mogło się dla mnie ziścić.
Nie znienawidź mnie.
Nadal jestem tą dziewczyną, która przyszła do ciebie zagubiona.
Która tylko dzięki tobie stała się silna.
Wiem, że kiedyś mi za to podziękujesz.
- Mrugnęłaś! - Nieprawda!
Reemo, widziałam na własne oczy.
Ty pierwsza mrugnęłaś! Przegrałaś!
Ostatnio przegrałam, ale teraz nie.
Chcę z wami zagrać.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz