Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MAŁPI KRÓL
Przez tysiące lat
Budda czuwał nad wszechświatem,
a Nieśmiertelni w niebie
i królowie w piekle
doglądali spraw ziemskich.
Krążyły wśród nas demony,
a na morzu rządziły smoki.
Wszystko było w równowadze.
Szanowaliśmy bogów i przestrzegaliśmy zasad,
aż pewnej nocy z magicznej skały
narodziła się potężna istota.
Przed państwem
kłopoty.
Dobrze.
Proszę o uwagę.
Mamy ważne sprawy do omówienia.
Ja, Nefrytowy Cesarz,
Król Świata i Nieśmiertelnych,
urządzę najbardziej wykwintną ucztę
od ostatniego wtorku.
- Brzmi fajnie? - Tak, Wasza Wysokość.
Rozdzielmy miejsca.
Nieśmiertelni przy głównym stole.
Pomniejsi bogowie przy kuchni.
Co jest?
Nieokiełznana małpa strzelająca promieniami z oczu?
Pewnie się cieszy.
Skandal. Pozbyć się go.
Cierpliwości.
Budda! Nie widziałem cię.
Ta małpa jest potężnym stworzeniem.
Ma ważne przeznaczenie.
Pozwól mu je odnaleźć.
W porządku.
Przecież nie zrobi nic złego.
O czym mówiliśmy? Deser.
Chciałbym trzymetrowy posąg z budyniu przedstawiający mnie.
Mądra małpa nigdy nie rozciąga się ponad możliwości.
Puszczaj mnie.
Jak mówiłem,
jeśli kokos jest nam pisany,
będzie w naszym zasięgu.
Nie dziś.
Nie na słońce.
Nie.
Żyjemy w świecie zasad i porządku.
Popatrz.
Wyobraź sobie, że moja dłoń to wszechświat.
Na skali jego wielkości
jedna małpka to tylko mały kamyk.
Tylko Nieśmiertelni w niebie mogą żyć bez zasad.
Znaj swoje miejsce, młodzieńcze.
Natychmiast wracajcie!
Zejść ze słońca!
Wracajcie!
Uciekajcie! Nadchodzi demon!
Twoja lekkomyślność ściągnęła na nas Demona Zamętu.
Nie pasujesz tu, odmieńcu.
Ukokosować go.
Wyobrażona rodzino, piątka.
Za wolno.
Zbierzcie się tutaj, młodzi.
Poczujcie bezpieczeństwo.
Poczujcie swoją nieistotność.
- Wdech… - Pobudka.
- Znowu ty. - Niebezpieczeństwo!
Tego się nie spodziewałem.
Szybciej! Ucieka.
Głupcze. Masz się za bohatera?
Mogę go pokonać.
Uratować młode?
Jasne. Jeśli zdążę.
Niby jak? Kokosami?
To nic dla Demona Zamętu.
- Mógłby zdobyć broń. - Skąd?
Od Króla Białego Smoka.
Właśnie.
Z dna morza?
Jeśli się tam zapuścisz, zginiesz.
Ty tak sądzisz.
Szaleniec.
Zdobędę tę broń.
Wielkie brawa.
Przed państwem…
Gad bez żadnych wad…
Podwodny dynamit…
O głosie jak aksamit.
Król Biały Smok!
Moi wierni poddani.
Ten wielki filar stoi tu od zarania dziejów.
Czekał cierpliwie, aż najpotężniejszy,
najbardziej stylowy buntownik
uwolni jego ogromny potencjał.
Tym buntownikiem jestem ja.
Moja wspaniała maszyna wyzwoli moc filaru
i wywoła największy sztorm w historii świata.
Rany.
Gadasz?
Czekałeś na mnie? Długo?
Pięć minut to nie…
Pięć tysięcy lat?
Lądowa sucha masa nie będzie dłużej
mieć morskich stworzeń w pogardzie.
Szukasz najpotężniejszej istoty?
A ja szukam najpotężniejszej broni.
Ale się złożyło.
Możemy sobie nawzajem pomóc.
Gdybyś był mniejszy, mógłbym…
Czas zacząć podbój!
Ale najpierw piosenka. Raz, dwa, trzy i…
To część programu?
Co się dzieje?
Uwaga!
Ktoś kradnie wielki filar. To małpa?
Jesteś niesamowity!
- Wybacz, panie… - Cicho. Muszę zadzwonić.
Żądam zadośćuczynienia.
Co tam? Jestem zajęty.
Małpa ukradła mi filar.
Co z tego?
Ktoś mógłby go użyć, żeby narobić szkód. W teorii.
Jesteś królem. Poradzisz sobie.
Może wspomnisz o tym problemie szefowi?
Jasne. „Drogi Buddo,
małpa, której mieliśmy dać spokój,
zabrała kij. Boimy się. Uratuj nas”.
Nie ma mowy.
Dobrze. Wezmę tę sprawę w swoje szpony i biada tym…
To ten małpiszon jest największym buntownikiem.
Stylowym.
I zabrał ci narzędzie władzy nad światem.
Co za gość.
Jeszcze jakieś uwagi? Konstruktywna krytyka?
- Nie. - Nie.
To przygotujcie mi wannę.
Odmieniec wrócił.
Nie zginął. I ma broń.
Ma kij.
Damy radę, nie?
Mam się trzymać? Czego?
O rany.
Zostań na czatach.
Daj mi chwilę.
Spieszę się.
Sam to zrób, mądralo.
Kiju, gdzie jesteś?
Nie tędy.
Co ty robisz?
- Małpo. - Rozwścieczyłeś go.
Dość, Kiju!
Kiju, wracaj!
Wspaniale. Teraz rozumiem.
Pomachaj kiciusiowi.
Co?
Zły koci bóg!
Małpi Król!
„Małpi Król”? Tak.
Ładnie brzmi.
Najlepsza broń dla najpotężniejszego bohatera.
Bzdura.
Jesteś kamyczkiem, pamiętasz?
On was nie kocha.
Chce, żebyście wy go kochali.
Nigdy nie będziesz jednym z nas.
Jesteś samolubnym, zbuntowanym głupcem,
który skończy zupełnie sam.
Nie jestem sam. Mam Kij.
Tą bronią powinien władać jeden z Nieśmiertelnych.
Czekaj. Mam zostać Nieśmiertelnym?
- Co? Nie! - Ciekawe.
Robią, co chcą. Tak jak ja.
Nie mają zasad.
Władają potężną bronią? Mam Kij.
Racja. Nie pasuję tu.
Jestem jak oni.
Małpi Król!
Nie zaakceptują kogoś takiego jak ty.
Pokonałem demona.
Trzeba pokonać setkę demonów, żeby zwrócić ich uwagę.
Pewnie masz rację.
Oczywiście.
Setko demonów, nadchodzę!
Kto jest taki piękny, że chyba się śni?
Małpi Król!
Kto w demonach budzi obawy krzyk?
Małpi Król!
Potężny wojownik Odważny i groźny
A przy tym przystojny jak bóg
To Małpi Król!
Uciec przed tą małpą nie ma szans nikt
Małpi Król!
Tę małpę wszyscy ludzie będą dziś czcić
Małpi Król!
Wesolutko idzie w górę Aż po sam szczyt
Nie powstrzyma do końca go nic
To właśnie jest Małpi Król!
Pokonałem 99 demonów. Został jeden.
Tu bohater.
Macie szansę mnie poznać.
Gdzie są wszyscy?
Ktoś szuka bohatera?
- Zmykaj. - Cicho.
- Zostaw nas. - Zginiemy.
Jestem Małpi Król.
Zbawca z Dżungli. Legendarny Pogromca Demonów.
A to Kij.
Umiemy bić kijem, pięścią,
kopać, robić wszystko jednocześnie,
a do tego robić zmyłki.
Małpi Król?
Nie znam.
Ja was też nie.
Tej wiosce trzeba Nieśmiertelnego.
Nie małpy z kijem.
To wysypisko to ma być wioska?
Tylko pogorszy sprawę.
- Wyrzućmy go. - Dzięki, że wpadłeś.
Nie rozumiecie mojej potęgi.
To nie byle kto. Żywa legenda.
Tak? Jasne, że tak.
Pokona każdego demona.
Skąd ty się wzięłaś?
Nie wiem, a jestem żoną burmistrza.
Znam wszystkich.
Poznaj nas, bo demon zrobi z was pierożki.
Narada.
Może demon zje małpę.
I da nam spokój.
Podwójny sukces.
Świetnie. Koniec narady.
Dzielny wojowniku.
Moje dziecko zostało porwane.
W każdą porę deszczową nawiedza nas bestia…
Bestia? To będzie mój setny demon.
Wchodzę w to, wieśniacy.
Dokąd idzie?
- Zaplanujmy Ceremonię Wniebowzięcia. - Co?
Święto wygranej.
Żeby Nieśmiertelni po mnie przyszli.
- Potrzebuję orkiestry. - Nie.
- Tancerzy. - Wykluczone.
I wielkiego pokazu fajerwerków.
Moich? Nie stać cię.
W tej wiosce mieszkają biedni hodowcy ryżu.
Biedni.
Co za tupet. Królu, idziemy.
Nie daj im.
Może król i asystentka zostaną?
Asystentka? Nie znam jej. Kim jesteś?
Twoją największą fanką.
On pokonał białego demona,
czerwonego demona i demona bez koloru.
Będziemy wychwalać cię w pieśniach.
- I? - Nazwiemy po tobie ulicę.
I?
Damy ci wielki, lśniący medal z litego brązu.
To im zaimponuje. A co dla mojego towarzysza?
- Dziewczyny? - Nie, dla Kija.
Co dla niego?
- Czego chce? - Czego chcesz?
Gitary.
Kij nie umie grać.
I 10 lekcji.
Umowa?
Umowa.
Bestia nadeszła.
Nie daj jej skrzywdzić mojego dziecka.
Spokojnie.
Im szybciej zabiję demona, tym szybciej będzie impreza.
Proszę, wypuść mnie.
Cisza, bo cię pożrę.
Widzę cię, demonie.
- Co ty robisz? - Dołączam do Nieśmiertelnych.
Co?
- Tato, demon był taki wredny. - Już dobrze.
To ten dzieciak?
Co tak długo?
Nie było herosa.
- Tato, jesteś najgorszy. - Nie bij mnie.
Gdzie moja przekąska?
Rety.
Co?
To za darmo.
Jak śmiesz rzucać wyzwanie Ognikowi, Małpi Królu?
Kim jest Ognik?
Ognik to ja.
Drżyjcie i pokłońcie się przed moją potęgą!
Ogniku, zostaw tych biedaków w spokoju.
O tej porze roku dzieci są najsmaczniejsze.
- Mniam. - Tato!
Pyszne.
Królu, jaki jest plan?
Ja się tym zajmę, dziewczynko.
Bierz go.
Przestań!
Zachowuj się!
Jesteś mizerna jak na setnego demona.
Zła małpa.
Mam to gdzieś.
Nie poddawaj się. Świetnie ci idzie.
Przestań.
Brawo. Ostatnia ofiara Małpiego Króla.
Będziesz sławna.
Kiju!
Żegnaj, małpo.
Tak.
Co to ma być?
Ta małpa spali całą wioskę.
Chodźcie.
Pomóżcie.
Moje fajerwerki.
- Tutaj. - Mam wodę.
Rzucaj.
- Dostaniesz ogniem! - Chyba ty.
Myślisz, że mnie pokonasz?
Ja to wiem.
Jak podać wołowinę?
Sałatka czy szaszłyki?
Szaszłyki.
Nadchodzę!
- Jestem głodny. - Synu…
To ta małpa!
Nie mój dom.
Straszne.
Kiju!
Płoń, małpo.
Co za drużyna.
Skąd masz ten kij?
Jest świetny.
Niezły pomysł. Chcesz go?
Tak, daj mi go.
Utrzymaj go przez 10 sekund, a będzie twój.
Jeden, dwa…
- Cztery. - Cztery…
Siedem.
- Pięć. - Cicho.
- Cztery, osiem… - Dwa…
- Sześć. - Trzy…
Puściłaś!
Tak.
Setny demon pokonany.
Niech nam żyje Małpi Król! I Kij.
Niesamowite. Wpadła w twoją pułapkę.
Tyle mnie nauczysz.
To nadal ty?
Proszę. Mam na imię Lin.
Jestem zwykłą dziewczyną z małej wioski,
która pragnie coś zmienić.
Będę twoją skromną asystentką i giermkiem.
Moją własną asystentką?
Chyba śnisz.
Jestem samodzielnym bohaterem.
Triumfalna przemowa już przygotowana?
No więc…
Bierz zwój i rób notatki, bo czas
na imprezę.
Szalona małpa!
Tak!
„My, biedni wieśniacy, mamy wielki zaszczyt
doświadczyć dzisiaj
wstąpienia Małpiego Króla
do grona Nieśmiertelnych.
Ocalił naszą wioskę”.
W pewnym sensie.
„Jest najodważniejszym, najbardziej spektakula…”
- Tak ma być? - Jasne.
„Spektakula-niało-cudo-stycznym bohaterem,
jakiego widział świat.
Przerwa na oklaski”.
Małpi Król.
„A teraz piosenka.
Muzyka i tekst autorstwa artysty, który chce pozostać anonimowy”.
Kto jest taki piękny, że chyba się śni?
Małpi Król!
Kto w demonach budzi obawy krzyk?
Małpi Król!
Wesolutko idzie w górę Aż po sam szczyt
Nie powstrzyma do końca go nic
To właśnie jest Małpi Król!
Trochę fałszowałeś.
Wiwat Małpi Król!
Zdaje się, że małpa nie złapała się na naszą ognistą przynętę.
Ruszajmy.
Czy Wasza Miłość jest nawilżona?
Nocne powietrze bywa suche.
Racja.
Naprzód.
Oto twój medal.
Tak.
Gdzie są Nieśmiertelni?
- Obiecano nam bogów. - Idą. Suń się.
Sto pokonanych demonów.
Co za osiągnięcie.
Nieśmiertelni mogą mnie teraz powitać.
Mówię: „teraz”.
Teraz. Halo? To działa?
Są! Widzicie, wieśniacy?
Uwaga, idę do nieba.
Ty.
Nie jesteś bohaterem. Jesteś złodziejem.
To nie Nieśmiertelni.
To moje.
Co jest, Kiju? Znasz tego gościa?
Kij? Do mnie nie mówił.
Hej. Kim jesteś?
Jestem podwodnym władcą…
- Co? - Spójrzcie na niego.
Niska wilgotność. Suchy klimat.
Nie patrzcie. Zaraz wrócę.
Co za ulga.
- Podwodnym władcą smoczego królestwa. - No coś ty.
A ty ukradłeś mój kij.
Nie. Znalazłem go na dnie morza.
W jakimś tandetnym pałacu.
Tandetnym? Gdy odzyskam mój kij,
ty i reszta tej suchej masy poznacie mój…
Znowu?
Suchy klimat. Nie patrzcie.
Poznacie mój gniew.
Miał być piorun. I oto jest.
Jak poznamy, że jesteśmy pod kijem?
Bo kij będzie nad nami.
Jak poznamy, że to dobry kij?
Jest tylko jeden.
A jeśli się pomylimy, Babbo?
Spójrzmy na tę zbroję.
Kto nosi brąz ze złotem?
Rozumiem. Uwielbiasz mojego Kija. Wszyscy go uwielbiają.
Ale nikt nie docenia go tak jak ja.
Cicho. Dorośli rozmawiają.
Psujesz moją ceremonię.
Kij nigdzie się nie wybiera.
Prawda, Kiju?
Kolego?
Oni są z…
Kiju, trzymaj się!
O nie.
Biegnę, Kiju!
Co?
Babbo, niedobrze mi.
Kiju, w lewo.
I w prawo.
Pudło.
Kiju, kochanie, tu Smok.
- Jest mój. - Wskakuj tu.
On słucha tylko mnie.
Nie widzę, żeby miał obrączkę.
Swędzi! Łuszczy się!
Oczywiście, lawina.
Niezła jazda, co?
Pa, pa.
- Babbo! - Przeklęta grawitacja!
Niech nam żyje Małpi Król!
Kiju!
Łap mnie.
Mój pałac nie jest tandetny.
Mam cię.
Król Biały Smok?
Nie bój się, mała. Złoczyńca zniknął.
Może do czegoś mi się przydasz.
Mam pracę?
Nie.
Daj spokój.
Nefrytowy Cesarz dalej mnie nie zaprosił.
Co przegapiłem?
Nieśmiertelność? No tak, jak w nazwie.
Aby być Nieśmiertelnym, mam być nieśmiertelny.
Chyba mogę pomóc.
Słuchaj, mała. Widzisz to?
Twoją dłoń?
Nie. To znaczy tak, ale nie. To ja.
Dobrze.
A ten drobiazg to ty.
Rozumiesz?
Jestem wszechświatem,
a ty nieistotnym kamykiem.
Nawet kamyk może wywołać duże fale.
Każdy kamyk tak mówi.
Kiju, dokąd idziemy po nieśmiertelność?
Naprawdę?
Jak tam dotrzeć?
Cmentarz? Strasznie.
Cmen…
- Cment… - Nie umiesz czytać.
No coś ty.
Trawa, niebo, kamień. Widzisz? Czytam.
- W tamtą stronę. - Pewnie.
Nie potrzebujemy jej.
- Mam iść z wami? - Idź do domu.
Nie mogę. Tam są kłopoty,
a ja zrobiłam coś, czego nie powinnam.
- Zabiłaś kogoś? - Nie.
Chcę zrobić coś wielkiego. Jak ty.
Wiem. Nie. Tak, ale…
Kiedy przyda nam się czytanie?
Niech ci będzie.
Idziesz, asystentko?
Dokąd teraz?
Zobaczysz.
Tam? My? Jak?
Kij jest przepustką do wszystkiego.
W każdy wymiar. Nawet krainę umarłych.
Ty nie jesteś martwy.
I może nigdy nie będę.
Musimy wyglądać stosownie do sytuacji.
- Wielkie nieba! - Nie.
Piekło.
Pilnuj się.
Wolno nam tu być?
Nie, i to jest wspaniałe.
Dzień, w którym umrzesz,
figuruje w Zwoju Życia i Śmierci.
Jeśli wykreślimy mnie z niego,
nie umrę. Kto będzie nieśmiertelny?
Ja!
Kto umrze w piekle, zostaje tu. Nie umieraj.
To zły pomysł.
Następny.
Udawaj ducha.
Świetnie. Już mam ciarki.
Przejście dla króla.
Z drogi.
Następny. Formularz.
Wzięłaś w zaświaty żywą kurę?
Tak nie wolno!
Powinniśmy już iść.
Patrz i ucz się.
O nie.
Tak lepiej. Otchłań Bezgranicznej Udręki, czwarte piętro. Następny!
Dzień dobry.
Chciałbym zobaczyć Zwoje Życia.
Najpierw formularz.
Mam go w drugiej zbroi.
Odmowa.
- Formularz. - Wracamy.
Nie tak prędko.
Obowiązkiem asystentki
jest być kozłem ofiarnym.
- Co ty robisz? - Ona żyje! W piekle!
- Co? - Żyjesz!
Co za skandal!
I ominęłaś kolejkę.
- Co? - Żadnych żywych stworzeń!
Małpo! Nie, ja jestem
zupełnie martwa. Świeże zwłoki.
Jak zginęłaś?
Ze starości. Na szkorbut. W katastrofie. W pojedynku. Dwóch.
Było tak.
Spadłam z klifu do dziury pełnej rekinów.
Wściekłych.
Spadł na mnie dom
i utonęłam. Tak.
Dobrze, wchodzisz.
Komnata Absurdalnych Śmierci. Piąte piętro.
Następny!
Co za babka.
Hej!
Małpo! Zostawiłeś mnie w piekle.
Tak się nie robi.
Jesteś tylko asystentką. Nieistotnym kamykiem.
- Nie mów tak do mnie. - Jasne.
Jak tylko znajdziesz zwój i skreślimy moje imię.
To nie potrwa długo.
Co?
Zapraszam do lektury.
- Jak masz na nazwisko? - Nie mam. Pochodzę od skały.
Skały?
Skały-jaja. W zwojach jest historia rodziny.
Muszę mieć rodziców, prawda?
Chyba tak.
Wszyscy mają.
Szukacie swoich zwojów?
Dlaczego on ma mój zwój?
To nie miejsce dla was, odmieńcy.
Czas pokonać demona numer 101.
Pędzel mocy! Pieczęć zagłady!
Otwieram!
Łapać go!
Powstrzymać małpę!
Do 115.
Klony?
Mogę? Naprawdę? Świetnie.
Niech nam żyje Małpi Król!
Dawaj.
Nie za brodę!
Następny!
Meczyk Shaolin!
Stój! Ja nie gram.
Nikt nie grzeje ławki.
- Brać ją! - Padnij.
Mam je.
Małpo, mam je. Ten jest mój.
Nie chcemy twojego.
Co znalazłaś o mojej rodzinie?
Piszą,
że jej nie masz.
Jestem zupełnie sam?
- Przykro mi. - Czyli jestem…
wyjątkowy.
Niepowtarzalny.
- Daj zwój. - Trzecia linia.
Zostaw ten zwój, zapchlony śmiertelniku! Zamykam!
Biegiem.
Mam go.
Tak jest.
Małpi Królu!
Jeszcze ona.
To bolało.
Teraz jestem nieśmiertelny.
Niedobrze.
Co słychać na dole, Yama?
Pomocy. Nieokiełznany ssak najechał piekło i…
Nefrytowy Cesarz? Mam świetne wieści.
Zbierz Nieśmiertelnych. Będziemy sąsiadami.
To ty jesteś Małpim Królem.
- Zabalujemy razem. - Formularz.
- Powspominamy bitwy. - Nie jesteś jednym z nas.
Jestem. Wykreśliłem się ze zwoju.
To czyni cię półnieśmiertelnym.
- Co? - Nie umrzesz naturalnie.
Wspaniale.
Ale możesz zginąć w walce.
Co? To był twój plan.
Nie wiedziałem o tym.
Jak więc uzyskać pełną nieśmiertelność?
Nie da się.
Jest przecież Księga Wiecznego Życia.
- Zamknij dziurę w brodzie! - Wybacz.
Kiju, drzwi.
Asystentko, księga. Małpo, bądź piękna.
Pod żadnym pozorem nie daj mu zabrać księgi.
Spadamy.
Z drogi!
Łapcie go!
Nie! Małpo!
Fajnie było. Masz księgę?
Zgubiłaś ją?
Miałaś jedno zadanie i dałaś ciała.
- Żartowałem. - Tak traktujesz przyjaciół?
„Przyjaciół”? Jesteś członkinią mojej drużyny na ważnej misji.
To lepsze niż kamyk.
Do rzeczy. Widzisz to?
Tu jest napisane, jak zdobyć nieśmiertelność.
- I co? - Niech znajdę.
„Trzeba zjeść magiczną brzoskwinię
z Zaczarowanego Sadu Wiecznego Życia”.
Gdzie to?
To chwilę zajmie.
Masz pięć minut.
Małpa jest szalona.
Naprawdę?
Bije się, obraża bogów.
Ukradła księgę z piekła. Byliśmy w piekle!
Zredukuj wkurzenie do czwórki.
Mam dość. Nie dam rady.
Zawarliśmy umowę.
Nie wycofasz się.
A może zapomniałaś?
Pamiętam.
Błagam cię, boski smoku.
Ukróć nasze cierpienie.
Tracimy plony.
Mógłbyś zesłać nam deszcz?
Poszukiwanie trwa wieki.
Co?
- Listy gończe nie działają. - Wiszą wszędzie. Tu jest jeden.
Co to ma być?
Miałeś narysować małpę, gamoniu.
Małpę rysuje się trudniej niż kij.
- Czekajcie. - Co?
Boski Mistrzu Pogody, dziękuję.
Jak śmiesz mówić do Jego Wysokości?
- Nie patrz. - Wybacz. Nie mamy jedzenia ani wody.
Błagamy o deszcz.
Ale z ciebie bezczelna przekąska.
Proszę, nie.
Zrobię wszystko. Będę twoją asystentką. Służącą.
Ludzka służąca?
Ma już dwóch zaufanych doradców.
Nosimy wannę.
Nie, ale może przydasz się naszej małpie.
Małpie?
Skłamałabyś dla mnie? Ubrudziła sobie łapki?
Musisz być nikczemna i przebiegła.
Potrafisz, smakowita istotko?
Bo gdy zawrzemy umowę,
albo się z niej wywiążesz, albo…
Spierzchną ci usta.
On ją zje.
No tak, to też.
Zgadzam się.
Zaprzyjaźnij się z pewną małpą, zdobądź jej zaufanie i zdobądź kij.
Gdy mi go przekażesz,
ześlę wam deszcz.
Nie spuszcza kija z oczu.
Im szybciej mi go dasz, tym szybciej spadnie deszcz.
Każe mi znaleźć w tej księdze jakiś Sad Wiecznego Życia.
Wciąż chce dołączyć do Nieśmiertelnych?
Co za głupiec.
Co mam robić?
Chce zjeść zaczarowaną brzoskwinię?
Będę musiał zrobić przedstawienie i mu ją dać.
Twoim zadaniem jest tylko doprowadzić go do sadu.
Jesteś pewna, że zmierzamy w dobrą stronę?
Na bank.
Musisz skakać tak szybko?
To jeszcze nic.
- Pokażę ci prędkość. - Nie.
Jako moja asystentka musisz być czujna.
Tak.
Skoncentrowana i uważna.
Muszę czuć, że mam w tobie wsparcie.
Małpo!
On wróci.
I zawsze polerować mi buty.
Nie wróci.
Najważniejsza jest dbałość o szczegóły.
Dokąd teraz? Wzgórza czy pustynia?
O nie.
Drzewa.
Wiele drzew.
Mogłam umrzeć w spokoju w mojej wiosce, ale nie.
Komnato Absurdalnych Śmierci, nadchodzę.
Kto jest taki piękny, że chyba się śni?
Małpi Król!
Wpada w ucho.
Pomocy!
Gdzie ona jest?
Tutaj.
Słyszałaś moje wymagania?
Jesteś szalony.
I przystojny.
Krytyka powinna być sprawiedliwa.
Wszyscy na miejsca.
Zaraz zaczynamy.
Zabzycz nam, Babbo.
Muszę?
Dajesz.
Patrzcie na moje żądło.
Jestem słodziutki.
Litości.
Nie nabierze się.
To ma być zaczarowany sad?
Jeśli wierzysz, widzowie też.
Oto scenariusz. Nie przerywajcie sobie.
Zdążyłem zatruć tylko jedno drzewo.
Chwilę od zjedzenia owocu będzie po małpie.
Z drzewa jasnego jesz brzoskwinię, kolego.
To skryte w nocy ma zwykłe owoce. Jasne?
Tak. Z drzewa jasnego…
- Jesz brzoskwinię, kolego. - Czyli nie z tego.
Właśnie z tego.
Ono nie jest białe, tylko brązowe.
Nie chodzi o kolor.
Podświetliłem je.
Nie kumacie?
Chodzi o to świecące drzewo?
Właśnie tak.
Kiedy małpa zemdleje, wezmę kij i…
Nadchodzą.
Zaczynamy. Wszyscy na miejsca. Zabawmy się.
Ojoj.
To? Nie. Tamto.
Ten sad jest zaniedbany. Jesteś pewna, że…
Jeden kęs magicznego owocu i masz pełną nieśmiertelność.
Ten magiczny ogród
Pełen niespodzianek
To Sad Wiecznego Życia
Jesteśmy strażnikami
I zapylaczami tego sadu
Który jest prawdziwy
Podobają mi się te pszczółki.
Są wspaniałe.
Włochaty nieznajomy
Jesteśmy strażnikami
Nektaru nieśmiertelności
- Nie ma ryzyka - Zjedz zatruty owoc
Na świecącym drzewie Są najlepsze brzoskwinie
Mam nadzieję
Z drogi.
Nie czuję niczego wyjątkowego.
Jestem nieśmiertelny?
- Cóż. - Spróbuj z tego.
Nie. Podświetlone ma najlepsze…
Scenariusz.
Owoce z drzewa w ciemności są najpyszniejsze.
Poczekaj. Sprawdzę.
Nie tak soczyste jak…
Drzewo w ciemności.
Co mu się stało?
Ma korę pyszności.
Podejrzane.
To na pewno dobre drzewo.
- Jedz. - Ty jedz.
- Nie, ty. - Nie improwizuj.
- Ty pierwszy. - Nie.
- No jedz. - Pycha.
A może jednocześnie?
Nieśmiertelności, nadchodzę.
- Nic nie czuję. - Co?
Chwila. Może jednak.
Czuję się doskonale.
Ja też.
Może usiądźcie.
Przestań nam bzyczeć nad uchem i się…
Rządzić?
Nie! Żądlić.
Zejść ze sceny. Wezmę kij. Dziękuję.
Znam cię.
Masz wspaniałą cerę. Wyglądasz pięknie.
Pewnie jesteś z dynastii Szał.
Spróbuj tych brzoskwiń.
Idioto.
Nie wiesz, co jest w tych
pysznych, soczystych…
Kto chce się ze mną kąpać?
Ja.
Hurra.
Idziemy ze smokiem do jacuzzi.
Będzie szaleństwo.
O rany.
Uwielbiam ich.
To dobre istoty.
A wy jesteście moimi najlepszymi przyjaciółmi.
Nie. Nie jesteśmy przyjaciółmi.
Nasza trójka jest rodziną.
Co się stało?
Smoku?
Małpo?
Śpisz?
Zaraz.
Już? Jestem w pełni nieśmiertelny?
- Dowal mi. - Co?
Weź Kija i walnij mnie w łeb. No już.
Nic nie poczuję.
Sam to zrobię, cykorze.
Te brzoskwinie były wadliwe.
- Może to nie sezon. - Odnieśliśmy klęskę.
- Jesteś półnieśmiertelny. - To za mało.
Zauważyłam.
Pewien staruch mówił, że nic mi nie wolno.
Że zostanę sam.
„Nigdy do niczego nie dojdziesz”.
W domu ciągle to słyszałam.
Jejku.
Prawie mi żal.
- Dzięki za pomoc. Sam też bym dał radę. - Odchodzisz?
- Miło było cię poznać. - Nie.
Przecież jesteśmy rodziną.
- Nie. - Tak.
Od kiedy?
- Sam tak mówiłeś. - Przez te owoce.
Mieliśmy zrobić coś wielkiego.
„My”? Co to za „my”?
I tak dołączę do Nieśmiertelnych, ale bez ciebie.
Podejrzewam, że to nie był prawdziwy sad.
Co?
Myślisz, że celowo zabrałam cię w złe miejsce?
Że to była pułapka?
Że cię okłamałam?
Niewykluczone.
Śmiało, odejdź. Jesteś taki samolubny.
Dbasz tylko o siebie.
- Nikt inny tego nie zrobi. - Bo nie pozwalasz.
Kiedyś naprawdę zostaniesz sam.
A ty czemu marudzisz?
Kto to? Co tu jest napisane?
„Królewska czarodziejka Wangmu
warzy swój słynny Eliksir Nieśmiertelności”.
Tak! Jeden łyk i będą musieli mnie przyjąć.
Brawo, Kiju!
I dla ciebie. Na co czekamy?
- To w niebie. - Niech nam żyje Małpi Król!
To Nefrytowy Pałac?
Właśnie tak.
Co jest?
To ona.
Wangmu, królowa nieba.
Nieważne. Uczyńmy mnie nieśmiertelnym.
Zamknięte.
Nie. Małpo.
Gdzieś w tym pokoju są składniki na Eliksir Nieśmiertelności.
- Muszę spróbować wszystkiego. - Nie.
- Potrzebujemy… - Do dzieła.
Nie pij tego.
- Tylko wącham. - Nie wąchaj.
Małpo?
Dasz sobie radę, Lin.
Nie oglądaj się za siebie.
Jesteś przerażoną małpką.
Bez przyjaciół i rodziny.
Jesteś sam.
Wybacz.
Nie mogę już zwlekać.
Liczą na mnie w wiosce.
Czemu wszystko zdemolowałaś?
Jesteśmy tu gośćmi. Trochę szacunku.
Szukajmy eliksiru. Nie płacę ci za wygłupy.
Jasne.
Nie płacimy jej, prawda?
Pierwszy składnik to
szczypta błyskawicznej karmy.
- Łap. - Okradacie staruszkę?
Nie macie godności.
Ukarzę was.
A potem zawstydzę.
Nie uda ci się.
Ja nie mam wstydu.
I nie masz wyjścia.
Bez obaw. Zajmę się nią.
Niech cię piorun, małpo!
Co dalej z eliksirem?
Łyżka qi. Tam! Niebieski słoik.
Łyżka qi leci.
- Dalej? - Esencja księżyca.
- Zielony słoik. - Zła małpa.
Robi się.
Pudło.
Tak.
- Mamy to. - I co?
- Nektar brzoskwiniowy. - Tak.
Ten.
- Proszę. - Będzie bolało.
Nazywasz siebie boginią? Jestem zawiedziony.
Nie idzie. Potrzebuję łyżki albo…
Kiju, pomóż jej.
Idealnie.
Chyba działa.
- Spróbuj. - Tak.
Skosztuj śmierci!
Dość tego!
Niezły cios, babciu!
Twój przyjaciel już cię nie obroni.
Jestem jego asystentką.
Kim?
Małym kamykiem.
Potrzebuję kija, żeby ocalić wioskę przed suszą.
Asystentka złodzieja też jest złodziejką.
Bierz kij i idź. Nefrytowy Cesarz cię odprowadzi.
Co mu zrobisz?
Ten samolub nie dba o ciebie.
Uciekaj.
Gdzie jest Kij?
Jeszcze ci mało, małpo?
Nie oglądaj się za siebie.
Nie tym razem.
Żegnaj, śmiertelniku.
Półśmiertelniku.
Chyba nie myślałeś, że jesteś godzien zająć miejsce
wśród nas, Nieśmiertelnych.
Fajnie było.
Małpo.
Co?
Ciągle mi mówią, czego nie mogę.
Mój piorun dodaje ci sił?
Jestem nieśmiertelny
i ogromny.
Jestem jednym z was.
Nigdy nie będziesz jednym z nas.
- Małpo! - Niby czemu?
Przywołuję Nieśmiertelnych.
- Już tu jestem. - Idą. Uciekajmy.
Co mi zrobią? Nie mogę umrzeć.
Może cię spotkać coś gorszego od śmierci.
Powinniśmy już iść.
Dawaj.
Jestem bogiem.
- Małpo! - Co? Jestem zajęty.
Złap mnie.
Małpi Królu!
Złapie mnie.
Nie złapie mnie!
Złapał mnie.
- Co jest? - Złapałeś mnie.
Mogłem stłuc tę babę.
- Nie, bo ci zależy. - Nie.
- Przyznaj to. - Nie.
- Tak. - Nigdy.
- Powiedz to. - W życiu.
Zależy mu na mnie.
Wiem to.
Najpierw: „Nie jesteśmy rodziną. Jesteś zwykłym kamykiem”.
A potem mnie uratował.
Już? Idę do Nefrytowego Pałacu.
- Po co? - Pokonać Nieśmiertelnych.
Zostanę ich władcą, nowym królem nieba.
Jesteś pewien? To szalony pomysł.
Tak. Małpi Król robi wielkie rzeczy.
- I nie przestanie? - Do zgonu.
- Czyli? - Nigdy. Nieśmiertelny!
Zawsze będę szukał wrażeń.
Nigdy nie zaznam satysfakcji.
Gdy mówię to na głos, to brzmi bardzo przygnębiająco.
Czyżbym rzucił na siebie klątwę?
Nie zawsze chodzi o to, żeby wygrać.
Może odnajdziesz szczęście,
na przykład pomagając innym?
Może to twoja nowa ścieżka.
Możesz pożyczyć kij i ocalić wioskę.
Mój Kij? Żarty.
Może jeszcze urwę sobie ogon?
Mógłbyś ratować życia.
Chyba śnisz.
Ja i Kij mamy większe cele.
Jeśli chcesz, sama pomagaj innym.
Możesz wiele dokonać.
Ja jestem śmiertelna.
Za to byłaś w piekle i w niebie.
To nie moja zasługa, tylko twoja.
W piekle przeczytałam mój zwój.
„Lin, zwykła wieśniaczka.
Próbowała coś zmienić. Bez skutku”.
Musi tak być?
Nie wiem. Kto to Lin?
To ja.
Cześć, Lin. Małpi Król. Miło cię poznać.
Nawzajem.
Spokojnie. We mnie też nie wierzyli.
A teraz odmieniec jest w pełni nieśmiertelny!
Niech nikt,
żaden bóg, demon, stara małpa,
cię nie powstrzyma.
Jeśli czegoś chcesz, nie pytaj.
Po prostu to weź.
- Mam wyzwanie. - Mów.
- Trudne. - Słucham.
Jak długo nieśmiertelna małpa wytrzyma pod wodą?
Ciekawe.
Nie wiem.
Dwa, trzy lata?
Nie smuć się. Dobra robota.
Idź do domu. Nadchodzi burza.
Nie kazałbym ci czekać trzech lat.
Nieważne. Bierz Kija i…
- Gdzie Kij? - Musiałam.
- Pożyczył go. - Kto?
- Co to? - Król Biały Smok…
Król Biały Smok?
Moja wioska umiera.
Moja rodzina umiera.
On może im pomóc.
Ufałem ci, Lin. Uratowałem cię.
Ja ciebie też. Poprosiłam cię o pomoc.
Powiedziałeś, że mam brać to, czego chcę.
Tak mówiłeś.
Musiałam.
Dzień dobry.
Kij jest mój.
Kijuś miał przelotny romans,
ale już wrócił do domu.
Będzie gościem honorowym na mojej dzisiejszej ceremonii.
Tylko dla zaproszonych.
Dziękuję za pomoc, moje dziecko.
Susza w twojej wiosce się skończyła.
To koniec.
Dla ciebie, twoich bliskich i całego świata.
Świata?
Musimy temu zapobiec.
- Zdradziłaś mnie. - Musiałam.
- Nadal jesteśmy rodziną? - Nie mam rodziny.
- Pomogę ci odzyskać Kij. - Ty?
Nic nieznaczący kamyk?
Jestem samodzielnym bohaterem.
Pokażę ci szaleństwo.
Małpo!
Zniszczył mój dom.
Wangmu, skoro pozwalasz, żeby mała małpka zerwała ci dach…
Już za chwilę…
Rozpocznie swoją trasę dominacji nad światem.
Zjawiskowy…
Bystry jak potok…
Głęboki, nie płytki.
Zaklaszczcie w płetwy i szczypce
dla Króla Białego Smoka!
Smutek mi dokucza Bo żyć pod wodą niełatwo jest
Zaufaj mi
Od dziecka trapi mnie Dermatologiczny problem
Który budzi we mnie głęboki żal
Gdy dzieci w słońcu widziały mnie
Przezywały mnie Dziwakiem lub rodzynką
Pogodziłem się, że nie chcą mnie
I resztę życia spędzę w H2O
Potem zrozumiałem, że
Nawilżenie to nie żaden grzech
Czemu pod wodą mam się kryć
Drugorzędny i gorszy niż
Ta bezskrzelna, lądowa Podsłoneczna sucha masa
Strzeżcie się, bo otwieram niebo
I sztormem biorę świat
Zaleję wyżyny, suche krainy
Sztormem bierze świat
Tak jest
Latami podwodny demon knuł ten niecny plan
Teraz w życie wprowadzi go
I nikt nie zaprzeczy, że jestem potężny Gdy sztormem wezmę świat
Zniknie słońce, znikną róże
Będą tylko wieczne burze
Dość świstaków, glizdy małej
I rozprostowanej trwałej
Znikną wyspy i narody
Znikną burze w szklance wody
Dość już smutku, dość już płaczu
I nieudanych przesłuchań Bo zaschło w gardle
Na finałowej nucie
Nigdy więcej
Strzeżcie się, bo
Otwieram niebo
I sztormem biorę świat
Smok ze mnie nie lada
To nie przesada
Nie, sztormem biorę świat
Teraz albo wcale
Kochani, stwarzam fale
Mniejszych nie zobaczycie już
Więc strzeżcie się, bo
Królowi cześć
Otwieram niebo
Będzie deszcz
I sztormem biorę cały
Suchy świat
Witam was, sucha maso.
Kto chciałby utonąć pierwszy?
Hej, łuszczący! Gdzie mój Kij?
To ceremonia tylko dla zaproszonych.
Co robimy?
Jestem potężny Król Biały Smok.
Władca powodzi, pogromca ludzi.
Małpi worek treningowy!
- Przestań. - Tak!
Dawać falę!
Małpo!
Przestań!
Mam cię. Idźcie wyżej.
Wszyscy na szczyt wzgórza!
Zostaw moje klony!
Małpo, nie jesteś sam. Mogę ci pomóc.
Mam cię!
Dlaczego nie giniesz?
Bo jestem nieśmiertelny.
Jak to?
Te brzoskwinie były fałszywe.
- Smoku! - Co?
- Wasza Wysokość! - Co?
Oszczędź moją wioskę, a zdradzę ci jego słabość.
Zgoda.
Tylko piorun może go pokonać.
Usmaż go raz a dobrze.
Jia you!
Kiju?
O nie, znowu to samo.
Tęskniłem za tobą.
Dzięki za pomoc, dziecko.
Nie pomagałam tobie.
Tylko jemu.
Co?
To takie pokręcone.
Wyciśnij go do sucha!
Małpo?
Dobrze, kij jest twój.
Mogę opiekować się nim w weekendy?
Co z nami?
Szukamy nowej pracy.
Udało się. Pokonałeś Smoka.
Niech nam żyje Małpi Król!
Panie…
Co znowu?
Pora na ciebie.
To zaszło za daleko.
Podaj mi Królewski Róg Desperacji.
Budda kazał dać mu wolną rękę.
Budda mówi niezrozumiałymi zagadkami.
To koniec!
Małpo!
Spędzisz nieśmiertelność w samotności,
analizując swoje zbrodnie.
Moje zbrodnie?
Mogliście mnie do siebie przyjąć.
Teraz będę panował nad wami wszystkimi!
Małpo, przestań!
Małpo!
To ja, Lin.
Proszę, przestań.
Małpo, nie!
Co to za małpiszon zamęt sieje wokół? Małpi Król!
To ja do tego doprowadziłam.
Budda?
Małpi Król!
Wszystkich bije swoim kijem
Daruj mu, on nie jest zły.
Jest w nim dobro.
Zależy mu.
Pomóż mu zatem odnaleźć właściwą drogę.
Co się dzieje?
Oświeć go.
Jak mam to zrobić?
Małpi Królu, przestań.
Małpi Królu, przestań!
Budda?
Nie jestem już Małpim Królem.
Teraz jestem Wielkim Mędrcem,
godnym nieba!
Jak mu pokazać, że nie jest centrum świata?
Już wiem.
Mam dla ciebie wyzwanie, Wielki Mędrcze.
Nie obchodzi mnie to. Jakie?
Coś godnego ciebie.
Największe wyzwanie.
Co jest?
Jeśli jesteś dość potężny, żeby wyskoczyć z mojej dłoni,
będziesz mógł rządzić królestwem nieba.
Co on powiedział?
Jeśli nie zdołasz,
będziesz długo pokutował na Ziemi.
Proszę cię. Łatwizna.
Mam opuścić twoją dłoń?
Wchodzę w to, ale zaraz będzie ci łyso.
W chmury!
Nie znoszę tej małpy.
Kiju, to kraniec wszechświata.
Wymiatam.
Racja. Udowodnię, że tu byłem.
A teraz zostawię inny znak.
Małpo, przestań.
Jestem Wielkim Mędrcem.
- Nie opuściłeś mojej dłoni, Małpi Królu. - Co?
Zaraz. Nie.
To było oszustwo. Powtórka.
Chyba śnisz.
Kamyk? Wolno ci tu być?
Nie, i to jest wspaniałe.
Oszukaliście mnie. Dwoje na jednego.
Wybacz. Musiałam ci pomóc.
Dość tego.
Nie! Kij!
Wiesz co?
Właśnie tego chciałem.
Łyso ci? Mówiłem.
Małpi Królu,
wkroczysz na ścieżkę medytacji i autorefleksji.
Urodziłem się ze skały.
To moje środowisko. Niech nam żyje Małpi Król!
Gdy otworzysz się na pustkę,
odnajdziesz swoją drogę.
Otworzyć się na pustkę.
Cokolwiek to znaczy.
Zastanowię się.
Jest tylko małpką, która szuka swojego miejsca.
Zwój Małpiego Króla
nie został jeszcze zapisany.
Gdy będzie gotowy,
świat będzie go potrzebował,
tak jak potrzebował ciebie.
Dokąd biegnie nasza bohaterka?
Wrócę przed nocą.
I dwie duże herbatki z mlekiem.
Chcecie miodu? Sam zrobiłem.
Boże! Jak mam się otworzyć na pustkę?
Co to znaczy?
Mam być spokojny? Cierpliwy? Pokorny?
Jestem królem pokory.
Małpo.
Idź sobie. Zastanawiam się, jak się na tobie zemścić.
Spokojnie.
Przyszłam się pożegnać, zanim Budda zamknie twoją górę.
Co za szczęście.
Musiałam. Straciłeś kontrolę.
Nie musisz mi przypominać.
Atakowanie bogów to nie był najlepszy pomysł.
Nawaliłem, prawda?
Urodziłeś się ze skały,
zupełnie sam.
Bogowie cię nie znosili,
a ty chciałeś tylko być kochany.
I jesteś.
Zmieniłeś moje życie.
Zmieniłam coś. Razem zmieniliśmy.
Jestem twoją wielką fanką.
Mały kamyk wywołał wielką falę.
Z pomocą.
A to dobre.
Ja pomogłem tobie?
Dobrze. Pomogliśmy sobie nawzajem.
Nie zrobiliśmy tego sami.
Kiju, brachu! Tęskniłem za tobą.
Drużyna w komplecie.
Czas się pożegnać.
Zaczekaj.
Dziękuję za wszystko.
Będę za tobą tęsknić.
Zapisuj swój zwój.
Będę.
Spełniłam obietnicę i dokonałam wiele.
Małpa na pewno wkrótce wyjdzie.
500 LAT PÓŹNIEJ…
Małpo, na ziemi grasują demony.
Budda wysłał nas, by cię uwolnić.
Jesteś gotów wyruszyć z nami na zachód?
Obudziłem się ze spokojem w sercu,
a wy chcecie, żebym walczył?
Tak, ale…
Chodź, Kiju. Świat nas potrzebuje.
O nie.
Kto jest taki piękny, że chyba się śni?
Małpi Król!
Kto w demonach budzi obawy krzyk?
Małpi Król!
Potężny wojownik Odważny i groźny
A przy tym przystojny jak bóg
To Małpi Król!
Uciec przed tą małpą nie ma szans nikt Małpi Król!
Tę małpę wszyscy ludzie będą dziś czcić Małpi Król!
Wesolutko idzie w górę Aż po sam szczyt
Nie powstrzyma do końca go nic
To właśnie jest Małpi Król!
Małpi Król!
Więc strzeżcie się, bo
Otwieram niebo
I sztormem biorę świat
Zaleję wyżyny, suche krainy
I sztormem biorę świat
On sztormem weźmie świat
Smok nadchodzi
Na fali powodzi
Deszcz nikomu nie zaszkodzi
- Benbo - I Babbo
Kija szukają
Ma go Małpi Król
Niech go oddaje
Król Smok wie
Że nas potrzebuje
Złapiemy małpę
Zatańczy taniec deszczu
Po raz ostatni
Nie zaśmieje się ostatni
Wiecie, co się teraz stanie
Grzmoty, pioruny
I chmury urwanie
Strzeżcie się, bo otwieram niebo
I sztormem biorę świat
Zaleję wyżyny, suche krainy
I sztormem biorę świat
Każdy skrawek lądu Każdy rąbek nieba
Zaraz znajdzie się pod wodą
Strzeżcie się, bo otwieram niebo
I sztormem biorę świat
On sztormem weźmie świat
Jak wpadłem na ten pomysł?
Byłem pod wodą Filar mnie zainspirował
I tak powstał plan
Podjąłem kroki, by świat zatopić
Smok to będzie wasz pan
O tak
Król Smok wie
Że nas potrzebuje
Złapiemy małpę
Zatańczy taniec deszczu
Po raz ostatni
Nie zaśmieje się ostatni
Wiecie, co się teraz stanie
Grzmoty, pioruny
Chmury urwanie
Strzeżcie się, bo otwieram niebo
I sztormem biorę świat
Zaleję wyżyny, suche krainy
I sztormem biorę świat
Mówię do zobaczenia
Umierającym z pragnienia
Lądowym, włochatym
Prześmiewczym, okrutnym
Upokarzającym mnie przed rodziną
To znaczy
Czeka ich śmierć
Strzeżcie się, bo otwieram niebo
I sztormem biorę świat
Zaleję wyżyny, suche krainy
I sztormem biorę świat
Latami podwodny demon knuł ten niecny plan Teraz w życie wprowadzi go
Nikt nie zaprzeczy, że jestem potężny
Gdy sztormem wezmę świat
On sztormem weźmie świat
Napisy: Zofia Sław