Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(พญาวานร)
นานนับพันๆ ปี
พระยูไลคือผู้ดูแลจักรวาล
เหล่าเทพเซียนในแดนสวรรค์
และจ้าวผู้ครองนรก
ดูแลความเป็นไปบนโลกมนุษย์
ปีศาจแฝงกายอยู่ในหมู่พวกเรา
มังกรปกครองท้องทะเล
ทุกสรรพสิ่งล้วนอยู่ในสมดุล
เรานับถือเหล่าทวยเทพ ดำเนินชีวิตตามกฎเกณฑ์
จนกระทั้งคืนหนึ่งที่ก้อนหินวิเศษ
ได้ให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตที่ทรงอิทธิฤทธิ์
เชิญพบกับ
ตัวปัญหา
เอาละๆ
ทุกคนจงฟังข้าให้ดี
เรามีเรื่องสำคัญมากที่ต้องหารือกัน
ข้า เง็กเซียนฮ่องเต้
ผู้สร้างจักรวาล เหนือหัวของเหล่าเซียนทั้งหลาย
อยากจะจัดงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่และเริ่ดที่สุด
ตั้งแต่งานที่เราเพิ่งจัดกันมาเมื่อวันอังคาร
- น่าสนุกดีใช่มั้ยล่ะ - รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ
ทีนี้เรื่องจัดผังที่นั่ง
ให้พวกเซียนชั้นสูงนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ
ส่วนเทพชั้นผู้น้อยให้นั่งริมครัวด้านหลัง…
นี่มันอะไรกัน
เจ้าลิงพยศยิงลำแสงจากดวงตางั้นเหรอ
- มันน่าจะตื่นอยู่ละมั้งฝ่าบาท - จะปล่อยเอาไว้ทำไม จัดการมันซะ
ขันติ
พระยูไล! มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
วานรตัวนี้เป็นสิ่งมีชีวิตทรงอิทธิฤทธิ์
เขาถูกลิขิตชะตาเรื่องสำคัญเอาไว้แล้ว
ปล่อยเขาไปตามทางเถอะ
งั้นก็ได้
ยังไงซะ มันจะไปทำอะไรได้จริงมั้ย
พูดถึงไหนแล้ว อ้อ ของหวาน!
ข้าว่าจะทำทาร์ตไข่เป็นรูปตัวข้า สูงสักสามเมตรดีมั้ย
วานรที่ฉลาดย่อมไม่เหยียดมือไกลจนเกินเอื้อม
อย่ามาเกาะได้มั้ย!
อย่างที่พร่ำบอกไป
ถ้ามะพร้าวลูกไหนเป็นของเรา
เราจะเอื้อมไปคว้าได้
แต่ไม่ใช่วันนี้
อย่าออกไปนอกเงา
ไม่ๆ!
เราอยู่ในโลกที่มีกฎและระเบียบ
จงดูนี่
ลองคิดว่าฝ่ามือข้าคือจักรวาล
เมื่อเปรียบกับความยิ่งใหญ่นี่แล้ว
ลิงจ๋อตัวกะเปี๊ยก ก็เป็นได้แค่ก้อนกรวดหนึ่งก้อนที่ไร้ค่า
มีแค่เหล่าเซียนกายทิพย์บนสวรรค์ ที่อยู่เหนือกฎต่างๆ
เจียมตัวซะบ้างเจ้าหนู
กลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ!
ออกไปนอกเงาแล้ว!
กลับมา!
วิ่ง! ปีศาจมาแล้ว!
เจ้ามันบ้าบิ่น จนนำพาให้ปีศาจขาโหดมาหาเรา
เจ้าไม่เหมาะกับที่นี่ เจ้าลิงนอกคอก!
ปามะพร้าวใส่มันเลย
เอาละ ครอบครัวในมโน ขอความรักหน่อย
โธ่ ไม่ทันใจเลย
มา ล้อมวงเข้ามาเลยเด็กๆ
สัมผัสความปลอดภัย
รู้สึกถึงความไร้ค่าของตัวเอง
- หายใจ… - เลิกงีบแล้ว!
- เจ้าอีกแล้ว! - ทุกตัวอยู่ในอันตราย ตามข้ามา…
ข้านึกว่ามันจะได้ผลกว่านี้
เร็วเข้า มันจะหนีไปแล้วนะ!
เจ้าโง่! คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่รึไง
แต่ข้าปราบเจ้านั่นได้นะ
แล้วช่วยลูกลิงได้มั้ย
ได้สิ ถ้ามีเวลาพอนะ
ทำไงล่ะ ปามะพร้าวเรอะ!
ลูกมะพร้าวไม่ระคายผิวปีศาจขาโหดนั่นเลย
- เขาน่าจะมีอาวุธ - หาจากไหนล่ะ
อ้อๆ รู้แล้ว จากพญามังกร
เออ! พญามังกรไง
ที่สะดือทะเลเนี่ยนะ!
ถ้าเจ้าดำลงไปที่นั่น เจ้าได้ตายแน่
พูดไปเรื่อย
ไม่บ้าก็โง่!
อาวุธจ๋า ข้าไปหาแล้ว!
ถึงเวทีแล้วครับ
ขอเสียงปรบมือให้กับ…
กิ้งก่ายักษ์สุดเท่
ที่สุดโหด ทรงอำนาจ…
แถมเสียงยังไพเราะเสนาะหู…
ท่านพญามังกร!
เหล่าผู้ภักดีของข้า…
เสายักษ์ต้นนี้ตั้งตระหง่านมาตั้งแต่โบราณกาล
เฝ้ารอด้วยความอดทนอดกลั้น ให้ขบถที่ทรงพลังและดุดันที่สุด
แน่นอน ต้องมีมาดเท่ที่สุดด้วย
มาปลดปล่อยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่ของมัน
ขบถผู้นั้นก็คือข้า!
จักรกลสุดอัศจรรย์ของข้า จะปลดปล่อยพลังของเสาต้นนี้
เพื่อบันดาลให้เกิดพายุลูกใหญ่ที่สุดที่โลกนี้เคยเห็น
ว้าว!
เจ้าพูดได้เหรอ
นี่เจ้ารอข้าอยู่ยังงั้นเหรอ นานยัง!
ก็แค่ห้านาทีเนี่ย…
ตั้ง 5,000 ปีเลยเหรอ!
ยุคสมัยที่สัตว์ใต้ทะเลถูกดูหมิ่นดูแคลน
จากพวกสัตว์บกเดินดินกินอากาศสิ้นสุดลงแล้ว!
เจ้ากำลังตามหาผู้ที่ทรงอิทธิฤทธิ์ที่สุดอยู่เหรอ
ไม่จริงน่า! ข้าก็กำลังออกตามหา สุดยอดศัสตราวุธ
บังเอิญไปหน่อยแล้วมั้ง!
ข้าว่ามันต้องมีวิธีที่เราช่วยเหลือกันได้
ขอแค่เจ้าเล็กลงกว่านี้สักหน่อย ไม่แน่ข้าอาจ…
เราจงมาคว้าชัยไปด้วยกัน!
แต่ก่อนอื่น ขอเพลง และห้า หก เจ็ด แปด!
นี่อยู่ในการแสดงด้วยเหรอ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!
ระวัง!
มีคนกำลังจะขโมยเสายักษ์!
นั่นลิงไม่ใช่เหรอ!
เจ้ามันสุดยอดไปเลย!
- ขออภัยไต้อ๋อง คือ… - หุบปาก ข้าต้องโทรหาเหนือหัว
ข้ามีเรื่องร้องทุกข์
ท่านนี่เอง มีอะไร ข้ายุ่งอยู่
มีลิงบ้ามาขโมยเสายักษ์ข้าไป
แล้วไง!
แล้วไงเหรอ ในทางทฤษฎี เขาเอาไปใช้สร้างความพินาศย่อยยับได้ไง
ท่านเป็นไต้อ๋อง ท่านก็จัดการเองเลย ข้าเชื่อใจท่านอยู่แล้ว
ท่านพอจะแทงเรื่องให้ "คนใหญ่คนโต" ได้มั้ย ยื่นฎีกาขึ้นไปได้มั้ย
แบบนี้เหรอ "เรียนพระยูไล
จำวานรศิลาที่ท่านขอให้ปล่อยไปได้มั้ย
มันเอากระบองไป เรากลัวมากเลยท่าน ช่วยเราทีเถอะ"
ไม่ได้ ไม่มีทาง
ก็ได้ ข้าคงต้องแก้ปัญหา ด้วยกรงเล็บข้าเองและมันจะต้องโดน…
แปลว่าเจ้าลิงนี่เอง ที่เป็นขบถที่ทรงพลังและดุดันที่สุด
แถมมาดเท่ที่สุด
ใช่ แล้วมันยังฉกเอาของชิ้นเดียว ที่ท่านจะใช้ครองโลกไปด้วย
หมอนี่สุดจริงๆ!
มีความเห็นอื่นอีกมั้ย ข้อมูลอื่นล่ะ คำวิจารณ์ที่สร้างสรรค์
- ข้าไม่มี - ไม่มีขอรับ
ไม่มีนะ! งั้นไปเตรียมอ่างอาบน้ำให้ข้า
เจ้านอกคอกกลับมาแล้ว
มันยังไม่ตาย ได้อาวุธมาด้วย
ก็ได้แค่ไม้กระบองมาเอง
เราทำได้ใช่มั้ย
เกาะไว้เหรอ "เกาะไว้" หมายความว่าไง
โห!
รออยู่นี่ ช่วยดูต้นทางให้หน่อย
อดทนไว้นะ
ข้าก็รีบอยู่เนี่ย
ถ้าฉลาดนักนะก็มาทำเองสิ
กระบอง เจ้าอยู่ไหนเนี่ย!
ไม่ใช่ทางนั้น!
เดี๋ยว! เจ้าทำอะไรเนี่ย!
- เจ้าจ๋อ - ทำแบบนั้นมันก็ยิ่งโกรธกว่าเดิม
หยุดนะเจ้ากระบอง!
กระบอง กลับมานี่!
อ้าวเฮ้ย! อย่างเจ๋ง ข้าเริ่มเป็นแล้ว
โบกมือลาเหมียวน้อยนี่ได้เลย
อะไรเนี่ย!
เจ้าแมวเทพนิสัยเสีย!
พญาวานร!
"พญาวานร!"
ใช่เลย ข้าชอบ ฟังดูเข้าท่าสุดๆ
สุดยอดศัสตราวุธก็ต้องคู่กับสุดยอดฮีโร่!
งี่เง่าชะมัด!
เจ้ามันก็เป็นแค่ก้อนกรวด อย่าลืมสิ
เขาไม่ได้รักพวกเจ้า!
เขาแค่อยากให้พวกเจ้ารักเขา!
เจ้าไม่มีวันได้เป็นพวกเดียวกับพวกข้า
เจ้ามันเห็นแก่ตัว โง่เง่าดื้อด้าน
ที่จะต้องลงเอยเป็นลิงหัวเน่าเข้าสักวัน
ข้าไม่ได้หัวเน่า ข้ามีกระบอง
อาวุธนี้คู่ควรอยู่ในมือพวกเซียนกายทิพย์เท่านั้น
เดี๋ยวนะ จะบอกว่า ข้าควรจะเป็นเซียนกายทิพย์สินะ
- หา! เปล่า! - น่าสนใจดีนี่
พวกนั้นทำอะไรก็ทำได้ ที่อยากทำใช่มั้ย เหมือนข้าเลย
ไม่มีกฎ! ก็เหมือนข้าอีก
อาวุธสุดเจ๋ง! เหมือนพวกเราเปี๊ยบ
จริงของท่าน ข้าไม่เหมาะกับที่นี่
ข้าเหมาะกับเซียนพวกนั้น!
พญาวานร!
พวกเซียนเขาไม่มีวันยอมรับเจ้าหรอก
แต่ข้าปราบปีศาจได้
อย่างเจ้าต้องปราบปีศาจสักร้อยตน เพื่อให้พวกเซียนชายตามอง
อ้อ นั่นสิ ที่ท่านพูดมามันก็จริง
ก็แน่ล่ะสิ
ปีศาจ 100 ตน จัดไป!
โอ๊ะโอ
ใครกันคือยอดฮีโร่ที่เรารักและชื่นชม
พญาวานร!
ใครกันตามรังควานจอมมารสะท้านจนเกินข่ม
พญาวานร!
ใครกันเล่ายอดนักสู้ผู้เข้มแข็งแกร่งกร้าวที่หล่อล่ำ
และสุดเท่เสน่ห์พราวนี่สิ
พญาวานร!
ใครกันลิงที่เป็นตัวจริงตามล้างและตามล่า
พญาวานร!
วานรใดที่คนเต็มใจแซ่ซ้องในคุณค่า
พญาวานร!
ลิงใดเล่าโลดแล่นเป็นเจ้าตัวพ่อที่สุดปัง
และก้าวไปไม่หยุดยั้งจนชนะ
ก็เขานี่สิ พญาวานร!
จัดการปีศาจไป 99 ตัวแล้ว เหลือแค่ตัวเดียว
นี่ ฮีโร่มาแล้ว
งานแฟนมีตฮีโร่แบบครั้งหนึ่งในชีวิต
คนหายไปไหนหมด
มีใครต้องการฮีโร่มั้ย
- ไปซะ! - เดี๋ยวมันได้ยิน!
- อย่ามายุ่งกับเรา - เดี๋ยวได้ตายกันหมด!
นามข้า พญาวานร
หรือที่รู้จักในนามผู้กอบกู้หมู่ลิง หรืออีกชื่อคือนักล่าปีศาจในตำนาน
ส่วนนี่ กระบอง
วิทยายุทธสุดยอด ไม่ว่าจะกระบี่กระบอง พลังต่อย
พลังเตะ รวมมิตรต่อยเตะกระบี่กระบอง ถีบขาคู่ที่ทั้งใช้และไม่ใช้กระบอง
หรือจะลูกเตะหลอก ควงกระบองสุดฮิตตลอดกาล
พญาวานรเหรอ
ไม่เคยได้ยินชื่อเลย
ข้าก็ไม่เคยได้ยินชื่อเจ้าเหมือนกัน
หมู่บ้านเราต้องการพวกเซียนกายทิพย์
ไม่ใช่ลิงกังควงกระบองหลอกเด็กเล่น
โธ่ สภาพแบบนี้เรียกหมู่บ้านได้เหรอ จริงดิ
งานนี้แย่กว่าเดิมแน่
- ไล่มันไปซะ - ก็ขอบใจที่แวะมานะ
พวกเจ้าคงไม่รู้สินะว่าข้าเก่งแค่…
เขาคือตัวจริงแน่นอน ตำนานที่ยังมีลมหายใจ
ข้าเหรอ! เออใช่ ข้าเอง
ถ้ามีปัญหากับปีศาจ เขานี่แหละช่วยได้
แล้วเจ้าเป็นใครมาจากไหน
ไม่เคยเห็นหน้านางมาก่อน ข้าเป็นฮูหยินเจ้าเมือง
ข้ารู้จักทุกคน!
งั้นก็ยิ่งต้องรู้จักเรานะ ไม่งั้นได้โดนปีศาจจับกินเป็นลูกชิ้นแน่
ไอ้หยา
โอเค สุมหัวกันก่อน
ไม่แน่ ปีศาจอาจอยากหม่ำเจ้าลิงกัง
แล้วเลิกยุ่งกับเรา
เราก็สบายทั้งขึ้นทั้งล่อง
โอ้ย ข้าชอบ แยกย้าย!
ท่านจอมยุทธ
ลูกน้อยของข้าเพิ่งถูกลักพาตัวไป
และทุกฤดูฝน อสูรไฟผู้โหดเหี้ยมจะขึ้นมาจาก…
อสูรไฟเหรอ! งั้นก็เป็นปีศาจตัวที่ 100 พอดีเลย
ได้เลย เอาล่ะ พวกชาวนาตาดำๆ
เขาไปไหนแล้ว
- มาคุยเรื่อง "พิธีส่งเจ้าขึ้นสวรรค์" ของข้ากัน - พิธีส่งเจ้าขึ้นสวรรค์เหรอ!
- พิธีอะไรนะ - งานฉลองชัยข้าไง
ไม่งั้นพวกเซียนจะรู้ได้ไงว่า ถึงเวลามารับข้าแล้ว
- ข้าขอวงเครื่องดนตรี 35 ชิ้น - ไม่ได้!
- คนเชิดมังกร 100 คน - ไม่เชิด
แล้วก็จุดดอกไม้ไฟให้ปังอลังการ
ดอกไม้ไฟเหรอ! แพงเกิน
น่าเสียดายที่หมู่บ้านเรา เป็นแค่หมู่บ้านชาวนาที่ยากจน
ใช่ จน
หยามกันชัดๆ ไปเถอะพญาวานร ไปที่อื่นกัน
ห้ามพวกเขาสิ
ข้าอยากขอให้ท่านกับผู้ช่วยโปรดทบทวนใหม่
ผู้ช่วยเหรอ! ข้าไม่รู้จักนางด้วยซ้ำ
เจ้าเป็นใครเนี่ย
ก็แฟนคลับอันดับหนึ่งของเจ้าไง
เขาปราบทั้งปีศาจกระดูกขาว
ปีศาจกระดูกแดง แล้วก็ปีศาจกระดูกสีทั่วๆ ไปด้วย!
เราจะร้องเพลงเกี่ยวกับท่าน ข้าจะกล่าวสรรเสริญท่าน
- แล้วไงอีก - ตั้งชื่อถนนตามชื่อของท่านมั้ย!
แล้วไงอีก
อ้อ! มอบเหรียญเกียรติยศ ทองเหลืองเงาวับอันใหญ่
โดนใจพวกเขาแน่ โอเค แล้วมีอะไรให้สหายของข้าบ้าง
- แม่หนูนี่เหรอ - ไม่ใช่! กระบองวิเศษสิ
มีอะไรให้เขา
- มันอยากได้อะไร! - เจ้าอยากได้อะไร!
กีตาร์
แต่กระบองเล่นกีตาร์ไม่ได้
กับคอร์สเรียนกีตาร์ฟรีสิบครั้ง
หมดยัง!
หมดแล้ว!
หมดแล้ว
- โอ๊ะโอ - อสูรไฟอยู่ข้างนอก
อย่าให้มันทำร้ายลูกน้อยที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ของข้า!
อย่าห่วงน่า
ยิ่งจัดการปีศาจไฟได้เร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้ฉลองให้ข้าเร็วขึ้นเท่านั้น
ปล่อยข้าไปเถอะ
เงียบซะ ไม่งั้นข้าจะเขมือบเจ้า!
เฮ้ย เจอตัวแล้ว เจ้าปีศาจ
โอ๊ะโอ
- เจ้าทำอะไรเนี่ย - ทำให้ตัวเองได้ไปอยู่กับพวกเซียนไง ถามได้
หา
ปะป๊า! ปีศาจใจร้ายมากเลย!
โอ๋ๆ
เดี๋ยว เด็กนั่นคือลูกเหรอ
ทำไมปล่อยให้หนูรอ
เราหาฮีโร่มาช่วยลูก
- ป๊าเป็นป๊าที่แย่ที่สุด - อย่าตีป๊าสิลูก
ขนมหนูอยู่ไหน! เฮ้ย! โอ๊ย!
อุ๊ยตาย
อะไรเนี่ย
อันนั้นแถมให้ฟรี
กล้าแหยมกับหงไหเอ๋อร์เหรอ! เจ้าพญาวานร!
หงไหเอ๋อร์คืออะไร
ข้านี่แหละหงไหเอ๋อร์!
เมื่อเห็นข้าก็จงกลัวและศิโรราบให้ข้าซะดีๆ!
เฮ้ย หงไหเอ๋อร์! ปล่อยชาวบ้านตาดำๆ พวกนี้ได้แล้ว
แต่ช่วงนี้ของปี เด็กๆ กำลังอร่อยที่สุดเลยนะ
- น่าหม่ำๆ - ปะป๊า!
ช่างน่าหม่ำจริงๆ!
พญาวานร มีแผนมั้ย เจ้าจะลอง…
โอเค ยัยหนูตัวเปี๊ยก เดี๋ยวข้าจะจัดการให้เอง
สู้เขา พญาวานร!
เฮ้ย! ไม่เอาแบบนี้
ทำตัวดีๆ หน่อย!
นี่ เจ้าตัวจิ๋วเกินไปที่จะเป็นปีศาจตัวที่ 100 แต่เดี๋ยวหาทางจัดการให้
เจ้าลิงบ้า!
สนที่ไหน
อย่าเพิ่งยอมแพ้ เจ้าทำได้ดีเลย
นี่ หยุดนะ!
ยินดีด้วยนะ เจ้าคือเหยื่อตัวสุดท้ายของพญาวานร
รับรองดังระเบิดแน่! โอ๊ย!
โอ๊ะโอ
กระบอง!
ลาก่อน เจ้าลิง
เย้!
หงุดหงิดชะมัด
เจ้าจ๋อนั่นจะทำทั้งหมู่บ้านไฟไหม้วอดแล้ว
เร็วเข้าทุกคน
เร็วเข้า!
ร้านดอกไม้ไฟข้า!
- ส่งมานี่ - น้ำมาแล้ว!
ส่งมาเลยหนู
- เอาไฟไปกิน ไอ้กระจอก - กินเองเถอะ
เจ้าคิดว่าจะเอาชนะข้าได้สินะ
เปล่า รู้เลยต่างหาก!
แล้วสำหรับจานเนื้อล่ะพ่ะย่ะค่ะ
ยัดไส้กะหล่ำหรือเสียบไม้ย่างดี
เสียบไม้นะพ่ะย่ะค่ะ
มาแล้วจ้า!
- ปะป๊า หนูหิวแล้ว! - นี่ลูก…
ลิงนั่นนี่นา!
อย่าทำบ้านข้าไหม้!
อย่างหลอน!
กระบอง!
เป็นไงเจ้าลิงเผา! ไหม้ไปซะ!
ตู้ม!
เข้าขาเป็นบ้า!
ไปเอากระบองนั่นมาจากไหน
มันเจ๋งมากเลย!
เข้าท่าดีนี่ กระบอง
เฮ้ย เจ้าอยากได้เหรอ
ใช่ เอามาๆ
ถ้าเจ้าถือมันได้ถึงสิบวินาที ก็เอาไปเลย
หนึ่ง สอง…
- สี่ - สี่…
- เจ็ด - เจ็ด…
- ห้า - เงียบนะ!
- สี่ - หนึ่ง…
- แปด - สอง…
- หก - สาม…
ปล่อยมือซะแล้ว!
เย้!
ปีศาจตัวที่ 100 ถูกกำจัดเรียบร้อย!
พญาวานรจงเจริญ! กระบองด้วย
สุดยอด! เจ้าล่อให้มันมาติดกับได้
ข้าต้องเรียนรู้จากเจ้าแล้ว
เจ้ายังอยู่อีกเหรอ
ได้โปรดเถอะ ข้าชื่อว่าหลิน
ข้าเป็นแค่เด็กสาวชาวนาจนๆ จากหมู่บ้านเล็กๆ
ที่อยากจะเปลี่ยนโชคชะตาให้ได้สักวัน
ข้าอยากขอติดตามเป็นผู้ช่วยและคอยถืออาวุธให้
ว้าว เป็นผู้ช่วยข้าเลยเหรอ
ขอผ่าน
ลิงอย่างข้าคือ "ฮีโร่" ฉายเดี่ยว
เจ้าเตรียมสุนทรพจน์สรรเสริญของข้าแล้วใช่มั้ย
คือข้า…
งั้นก็ไปหาพู่กันกระดาษเขียนจดไว้ เพราะเรา…
ต้องฉลองกันแล้ว!
เจ้าลิงบ้า!
ตู้ม! เจ๋ง!
"เป็นบุญวาสนาของชาวเมืองที่โง่เขลายากจน…"
อือฮึ
"คืนนี้เราจะร่วมเป็นพยาน
ส่งท่านพญาวานรขึ้นสวรรค์
ไปอยู่ร่วมกับเหล่าเซียนกายทิพย์
ท่านช่วยเมืองของเราไว้"
ช่วยแหละมั้ง
"ท่านคือฮีโร่ที่กล้าหาญที่สุด แสนอลัง… อลัง…"
- ท่านแน่ใจนะ! - คำนั้นเลย
"อลังการดาวล้านดวงชวนตะลึงพรึงเพริด
ที่สุดที่โลกเคยรู้จัก"
"รอให้คนปรบมือ"
พญาวานร!
"ต่อไปเป็นบทเพลง
คำร้องและทำนองโดยศิลปินสุดหล่อ ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม"
ใครกันคือยอดฮีโร่ที่เรารักและชื่นชม
พญาวานร!
ใครกันตามรังควานจอมมารสะท้านจนเกินข่ม
พญาวานร!
ลิงใดเล่าโลดแล่นเป็นเจ้าตัวพ่อที่สุดปัง
และก้าวไปไม่หยุดยั้งจนชนะ
ก็เขานี่สิ พญาวานร!
เสียงเจ้าเพี้ยนไปหน่อยนะ
เย่ พญาวานร!
ดูเหมือนเจ้าเด็กไฟแดง จะกำราบเจ้าลิงวอกไม่สำเร็จเหมือนที่ข้าคิดไว้
แผนต่อไป
ไต้อ๋อง ผิวชุ่มชื้นพอแล้วใช่มั้ยขอรับ
เจออากาศแห้งตอนดึกๆ เดี๋ยวผิวเสีย
ก็จริง
เดินหน้า!
ฮุยเลฮุยๆ
นี่เหรียญขอรับ
เจ๋ง!
แล้วไหนพวกเซียนล่ะ
- ใช่ ไหนบอกว่าเซียนจะมารับ - เดี๋ยวก็มา หลบ
ปราบปีศาจครบ 100 ตนแล้ว
ว้าว เก่งมากเลยนะเนี่ย
เหล่าเซียนกายทิพย์รีบเหาะลงมารับข้าเดี๋ยวนี้
ข้าบอกว่าเดี๋ยวนี้!
เดี๋ยวนี้เลย ฮัลโหล ไมค์ติดมั้ยเนี่ย
มาแล้ว เห็นมั้ยล่ะ พวกชาวบ้าน
จงดูข้าขึ้นสวรรค์!
เจ้า!
เจ้ามันไม่ใช่ฮีโร่! แต่เป็นหัวขโมย!
เจ้าไม่ใช่เซียนนี่
โอ๊ะโอ
นั่นของของข้า!
มีอะไรเหรอกระบอง รู้จักเจ้าบื้อนี่เหรอ!
กระบอง เจ้าไม่เคยคุยกับข้าเลย
เฮ้ยๆ แล้วเจ้าเป็นใครกันเนี่ย
ข้าคือผู้ปกครองมหาสมุทรแห่ง…
- อะไรเนี่ย - ดูหน้าเขาสิ
ความชื้นต่ำ อากาศแห้ง
อย่ามองข้า! อย่าๆ เดี๋ยวมานะ
ค่อยชุ่มชื้นหน่อย
- ผู้ปกครองมหาสมุทรแห่งอาณาจักรมังกร - อะไรนะ ไม่เอาน่า
และเจ้าก็ขโมยกระบองข้าไป!
ขโมยที่ไหน ข้าไปเจอมันที่สะดือทะเลต่างหาก
ในวังโกโรโกโสที่ไหนก็ไม่รู้
โกโรโกโสเหรอ! ถ้าข้าได้กระบองกลับมาเมื่อไหร่
ทั้งเจ้าและเจ้าพวกเดินดินกินอากาศ จะต้องเจอกับความ…
อีกแล้วเหรอ!
อากาศแห้ง ไม่นะ หันไปก่อน!
เจอความพิโรธของข้า!
ตอนนี้ฟ้าต้องผ่าสิ
นั่นไงผ่าแล้ว
นี่ บู้บี้ เราจะรู้ได้ไงว่าเราอยู่ใต้กระบองแล้ว
ง่ายมาก มันจะอยู่เหนือเราเลย
แล้วจะรู้ได้ไงว่าเราหยิบกระบองมาถูกอัน
ก็มีกระบองอยู่อันเดียว
แต่ถ้าเราหยิบผิดอันล่ะบู้บี้
ดูชุดเกราะนี่ก่อน
ใครเขาใส่ทองเหลืองคู่กับทองกัน
นี่ฟังนะพวก ข้าเข้าใจ เจ้ารักกระบองข้า ทุกคนรักกระบองนี่
แต่ไม่มีใครเห็นค่ากระบองเท่ากับข้า
กระบองเงียบซะ ผู้ใหญ่เขาคุยกันอยู่
แล้วนี่เจ้าก็กำลังทำลายพิธีพิเศษของข้าอยู่
สรุปคือ กระบองจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ใช่มั้ย กระบอง
เพื่อน!
- โอ๊ะโอ - นี่พวกเขามากับ…
กระบอง อดทนไว้ ข้าไปช่วยแล้ว!
ไม่นะ
แป๊บนะ กระบอง!
หา!
บู้บี้ ข้าจะไม่ไหวแล้ว!
กระบอง ทางซ้าย!
แล้วก็ทางขวา!
ฮะฮ่า หลบได้!
กระบองจ๋า นี่มังกรนะ
- ของข้า! - โดดลงอ่างมาเลย!
เขาฟังแค่คำสั่งข้า เจ้าผิวแตก
ไม่เห็นมีใครสวมแหวนแสดงตัวเป็นเจ้าของ
ทั้งคันทั้งลอก
แหงละ… ดินถล่มสินะ
สนุกมั้ยล่ะ
เจอกันนะพวก!
- บู้บี้! - แรงโน้มถ่วงห่วยแตก!
พญาวานรจงเจริญ!
กระบอง!
จับข้าหน่อย!
วังของข้าไม่ได้โกโรโกโสนะ!
ได้แล้ว!
พญามังกร!
ไม่ต้องกลัวแม่หนูน้อย พวกผู้ร้ายตายแล้ว
จะว่าไป เจ้าก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์อย่างที่ข้าคิด
งั้นข้าก็ได้งานแล้วใช่มั้ย
ไม่
โธ่ ไม่เอาน่า
นี่ 20 นาทีแล้ว เง็กเซียนฮ่องเต้ยังไม่มาเชิญอีก
ข้าพลาดตรงไหน
ต้องมีกายทิพย์เหรอ ใช่เลย มันก็อยู่ในชื่ออยู่แล้ว
จะเป็นเซียนกายทิพย์ ข้าก็ต้องมีกายทิพย์ให้ได้ก่อน
เรื่องนั้นข้าอาจจะช่วยได้
เอาล่ะ นี่แม่หนู เจ้าเห็นมั้ย
ฝ่ามือเหรอ
ไม่ใช่ ข้าหมายถึงใช่ แต่ไม่ มือนี่คือข้า
โอเค
ส่วนสิ่งกระจ้อยร่อยนี่ก็คือเจ้า
เข้าใจรึยัง
ข้าคือมือแห่งจักรวาล
ส่วนเจ้าเป็นแค่ก้อนกรวดไร้ค่าก้อนนึง
แต่กรวดก้อนเล็กๆ ก็สร้างคลื่นมหึมาได้นะรู้รึเปล่า
ก้อนกรวดมันก็ชอบพูดแบบเนี้ยทั้งนั้น
กระบอง เราต้องไปหากายทิพย์ที่ไหนดี!
จริงเหรอ
แล้วจะไปที่นั่นได้ยังไง
สุสานเหรอ ขนลุกชะมัด
สุสาน…
- สุสาน - เจ้าอ่านหนังสือไม่ออกเหรอ
อ่านออกสิ
อันนี้หญ้า นั่นท้องฟ้า นี่ก้อนหิน เห็นมั้ย ข้าอ่านออก
- สุสานอยู่ทางโน้น - แน่อยู่แล้ว
ไม่ เราไม่ต้องการนาง
- เขาจะให้ข้าไปด้วยใช่มั้ยล่ะ - กลับบ้านไปยัยหนู
ข้ากลับไม่ได้! ที่นั่นกำลังประสบภัย
ทำให้ข้าต้องทำอะไรบางอย่างที่ข้าไม่ควรจะทำ
- เจ้าฆ่าคนตายเหรอ - เปล่า!
ข้าแค่อยากสร้างวีรกรรมบ้าง แบบเจ้าไง
ข้ารู้ ไม่ๆ ข้า… ก็ใช่แต่ว่า…
เราต้องอ่านหนังสือเยอะแค่ไหนกันเชียว
ก็ได้ ข้าบอกว่าก็ได้ไง!
แม่หนูผู้ช่วย จะมาหรือไม่มา
แล้วไปไหนต่อ
เดี๋ยวก็รู้
ในนั้นเหรอ เราเหรอ ยังไงนะ
นี่ไง เหมือนมีบัตรวีไอพีผ่านได้ทุกที่
จะภพไหน มิติไหน ขนาดแดนมรณะก็ยังไปได้
แต่เจ้ายังไม่ตายนี่
และถ้าทุกอย่างไปได้สวย ไม่ต้องตายก็ได้
เอาล่ะ ก่อนจะเข้าไป ต้องแต่งองค์ทรงเครื่องกันหน่อย
อะไรเนี่ย…
ไม่ใช่เนี่ย
นรกต่างหาก
ตามให้ทันก็แล้วกัน
เราควรต้องมาที่นี่ด้วยเหรอ
ไม่อยู่แล้ว! เจ๋งใช่มั้ยล่ะ
วันที่เจ้าจะต้องถึงฆาต
ก็จะถูกบันทึกเอาไว้ในบัญชีหนังหมา
แต่ถ้าชื่อข้าถูกฆ่าทิ้งจะด้วยวิธีไหนก็ตาม
บันทึกการตายก็จะหายไป ทีนี้ทายซิว่าใครจะกลายเป็นเซียน
ข้าไง!
อีกเรื่อง ถ้าตายในนรกก็จะติดอยู่ในนรก
เพราะงั้นเจ้าก็ห้ามตายนะ
งานนี้ท่าจะไม่รอด
ต่อไป
ทำตัวเหมือนผีหน่อย
โอ้โห เนียนมาก ขนาดข้ายังขนลุกเลย
พญาวานรมาแล้ว ขอทางหน่อย!
หลบหน่อย
ต่อไป! หนังสือผ่านล่ะ
เจ้าเอาไก่ตัวเป็นๆ ลงมายมโลกเหรอ
ห้ามสิ่งมีชีวิตเข้า!
เรากลับกันเถอะ
ดูให้ขึ้นใจนะ ก้อนกรวด
ไม่นะ
ค่อยยังชั่วหน่อย ลงไปนรกขุมอเวจี เลี้ยวขวาไปชั้นสี่ ต่อไป!
ขอรับ อรุณสวัสดิ์
ขอดูบัญชีหนังหมาสักประเดี๋ยวจะได้มั้ย!
เอาหนังสือผ่านมาก่อน
มันอยู่ในเกราะอีกชุดนึง
ไม่อนุมัติ
- หนังสือผ่าน! - กลับไปโลกเดิมกันเนอะ
ช้าก่อน
ในฐานะผู้ช่วยข้า งานแรกของเจ้า
คือพลีชีพเป็นนางนกต่อให้ข้า
- เจ้าลิง! - ยังไม่ตาย! ในนรกเนี่ยนะ!
- หา! - เจ้ายังไม่ตาย!
รับไม่ได้จริงๆ
แล้วยังมีหน้ามาแซงคิวทุกคนอีก!
- หา! - ห้ามสิ่งมีชีวิตเข้า!
ลิงกัง ข้าเปล่า…
ข้าตายแหงแก๋แล้วจริงๆ ศพยังอุ่นๆ อยู่เลย
เจ้าเป็นอะไรตาย
แก่ตาย ไม่ใช่ เลือดออกตามไรฟัน แผ่นดินไหว!
แพ้ประลอง สองยก
เรื่องเป็นยังงี้
ข้าตกจากหน้าผาลงไปในรูที่มีแต่ฉลาม
ฉลามคลุ้มคลั่ง
แล้วบ้านก็ร่วงลงมาทับข้า
ข้าเลยจมน้ำตาย นั่นแหละ
โอเค ผ่านได้
ไปนรกขุมอเนจอนาถ
สุดทางเดินไปชั้นห้า
ต่อไป
เจ๋งเป็นบ้า
เฮ้!
ลิงกัง อยู่ๆ ก็มาทิ้งข้าไว้ในนรกได้ไง
ใครเขาทิ้งเพื่อนร่วมทีมแบบนี้
"เพื่อนร่วมทีม" เหรอ! เจ้าเป็นแค่ผู้ช่วย ก็แค่ก้อนกรวดที่ไร้ค่า
- เลิกเรียกข้าแบบนี้ซะที - ได้เลย
ถ้าเจ้าหาบัญชีหนังหมา มาให้ข้าลบชื่อออกได้ เร็วเข้า
แป๊บเดียวน่าจะเสร็จ
หา
อ่านให้หมดนะ
- เจ้าแซ่อะไร - ข้าไม่มีแซ่ ข้าเกิดมาจากก้อนหิน
ก้อนหินเหรอ
เรียกไข่หินถึงจะถูก บัญชีจะบันทึกประวัติครอบครัวเราไว้
ข้าน่าจะมีพ่อแม่นะ จริงมั้ย
ก็คงอย่างงั้น
ใครๆ ก็มีพ่อมีแม่
หาบัญชีเจ้าอยู่เหรอ!
ของข้าเหรอ เขามีบัญชีข้าได้ไง
พวกนอกคอกอย่างพวกเจ้าไม่สมควรอยู่ที่นี่
ได้เวลาปราบปีศาจตัวที่ 101…
พู่กันพิฆาต! ตราประทับมาร!
จงเปิดออก!
อย่าให้มันหนีไปได้!
หยุดเจ้าลิงนั่น!
ถึงตัวที่ 115
แยกร่างเหรอ
ข้าทำได้เหรอ จริงเหรอเนี่ย เจ๋ง!
พญาวานรจงเจริญ!
เข้ามาเลย!
อย่าดึงเครา!
ต่อไป!
นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่!
- เดี๋ยว ขอเวลานอก งานนี้ข้าไม่เกี่ยว - ไม่มีตัวสำรองซะหน่อย!
- จับมัน! - หลบหน่อย ยัยหนู!
ได้แล้ว
ลิงกัง ข้าเจอแล้ว ม้วนนี้ของข้า!
ไม่หาของเจ้าสิ!
มันเขียนถึงครอบครัวข้าว่าไงบ้าง!
ในนี้เขียนว่า
เจ้าไม่มีครอบครัว
โอ้ว… ข้าตัวคนเดียวเหรอ!
- เสียใจด้วยนะลิงกัง - ก็แปลว่า…
ข้าคือหนึ่งเดียวคนนี้!
ไม่มีใครเหมือน
- ส่งบัญชีนั่นมา - บรรทัดที่สามจากล่างสุด
ห้ามแตะต้องบัญชีนั่น เจ้าสัตว์ชั้นต่ำจอมโสโครก จงปิด!!
เร็วเข้า!
ได้แล้ว!
เย่ น้องสาว!
พญาวานร!
โธ่ ยัยหนู
เจ็บนะ
ทีนี้ข้าก็เป็นเซียนแล้ว!
ขนาดนรกยังเกินจะรับ
เกิดอะไรขึ้น ท่านยม หรือจะข้าพูดว่าเกิดอะไรล่มล่ะ
ข้าขอร้องท่านล่ะ เจ้าลิงป่ามันมาบุกนรกของข้า แล้วมันก็…
ไง เง็กเซียนฮ่องเต้ใช่มั้ย! มีข่าวดีมาบอก
เกณฑ์พวกเซียนมาให้หมด เดี๋ยวข้าไปหา เราจะเป็นเพื่อนบ้านกันแล้ว
- เจ้าก็คือพญาวานรสินะ! - เราจะฉลองที่ท้องพระโรงของเจ้ากันให้เปรม
- เมาหัวทิ่ม - หนังสือผ่าน!
- เล่าขานวีรกรรมกันยันสว่าง - แหม เจ้าไม่ใช่พวกเราหรอกนะ
ต้องใช่สิ ข้าขีดฆ่าชื่อทิ้งไปเรียบร้อยแล้ว
มันทำให้เจ้าเป็นแค่พวกกึ่งเซียน
- กึ่งเซียน! - เจ้าจะไม่แก่ไม่ตาย
โอ้ เยี่ยมเลย!
แต่ถ้าสู้กับคนอื่นก็ตายได้
ไม่ต้องมามองข้าเลย นี่แผนของเจ้านะ
นี่ถือเป็นความรู้ใหม่เลยนะ
แล้วจะกลายเป็นเซียนเต็มตัวได้ยังไง
เจ้าเป็นไม่ได้ ไม่มีทาง
ที่จริงเรามีคัมภีร์ชีวิตนิรันดร์ไม่ใช่เหรอ ฝ่าบาท
- หุบปากเน่าหนอนของเจ้าเดี๋ยวนี้! - ขออภัย
กระบอง ประตู!
ผู้ช่วย คัมภีร์! ส่วนพี่ลิง ยืนหล่อๆ
จะทำอะไรก็ทำ อย่าให้มันเอาคัมภีร์หนีออกไปได้
ไปเร็ว!
โอ๊ะโอ
หลีกไป!
จับมันไว้!
ไม่นะ เจ้าลิงป่า!
ก็สนุกดีนะ เจ้าได้คัมภีร์มามั้ย
อย่าบอกนะว่าเจ้าทำหาย
เจ้ามีแค่หน้าที่เดียว!
แค่หน้าที่เดียว ก็ยังอุตส่าห์ทำพลาด!
- ข้าแค่อำเจ้าเฉยๆ - เจ้าทำกับเพื่อนทุกคนแบบนี้เหรอ
"เพื่อน" เหรอ! โห ในภารกิจสำคัญแบบนี้ เจ้าก็เป็นได้แค่เพื่อนร่วมทีมเฉยๆ
ก็ยังดีกว่าก้อนกรวดนะ
เอาล่ะ ไปต่อเลย เห็นนี่มั้ย
คัมภีร์นี่จะบอกวิธีเป็นเซียนเต็มตัวว่าต้องทำยังไง
- มันเขียนว่าไงบ้าง - มันเขียนว่า…
"การจะเป็นเซียนได้อย่างสมบูรณ์ เราต้องกินลูกท้อทิพย์
จากสวนผลไม้วิเศษแห่งชีวิตนิรันดร์"
อยู่ที่ไหนล่ะ!
น่าจะต้องใช้เวลาสักพัก
งั้นข้าให้เวลาเจ้าห้านาที
ลิงนั่นบ้าไปแล้ว
อ้อ งั้นเหรอ!
เขาทั้งกล้าสู้ ดูหมิ่นพวกเทพ
แถมขโมยคัมภีร์จากนรก! เออใช่ ข้าบอกท่านรึยัง เราไปนรกมา!
ช่วยเบาเสียงลงหน่อย ให้เหลือแค่เบอร์สี่ได้มั้ยหนู
ข้าทำแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว
ฟังนะแม่หนู เราตกลงกันแล้ว
ถอยหลังกลับไม่ได้
เจ้าลืมไปแล้วหรือไง
ข้าจำได้
ข้าขอวิงวอนท่าน พญามังกรสวรรค์
ช่วยคลายความทุกข์ยากของเรา
พืชผลของเราจะตายแล้ว
ได้โปรดประทานฟ้าฝนให้เราด้วยเถิด
ตามหากันมาตั้งนานแล้ว!
หา!
ทำไมประกาศจับมันถึงไม่ได้ผลนะ
แต่เราติดมันทุกที่เลยนะไต้อ๋อง นี่ก็มีใบนึง
อะไรเนี่ย
ข้าบอกให้เจ้าวาดเจ้าลิงนั่น เจ้าปัญญานิ่ม!
โธ่ไต้อ๋อง ก็ลิงมันวาดยากกว่ากระบองเยอะเลย
- ไม่ เดี๋ยว… - อะไรเนี่ย
จ้าวแห่งลมฟ้าอากาศ ขอบคุณที่ตอบรับคำขอของข้า
มนุษย์เดินดินเช่นเจ้ากล้าดียังไงมาพูดกับไต้อ๋อง
- ใครให้เจ้ามอง! - ขออภัยเจ้าค่ะ
ที่นี่ไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำ
ขอท่านช่วยประทานฝนได้มั้ยเจ้าคะ
แหม ยัยเด็กนี่ดูน่าเคี้ยวอร่อยดีนะ
ช้าก่อน!
ข้ายอมทำทุกอย่าง ท่านจะให้ข้าเป็นผู้ช่วยก็ได้ เป็นบ่าวรับใช้ก็ได้
ข้ารับใช้ที่เป็นมนุษย์เหรอ
ไต้อ๋องมีที่ปรึกษาชั้นเลิศ ที่ไว้ใจได้อยู่แล้วตั้งสองคน
เราแบกอ่างน้ำให้
ไม่ แต่เจ้าลิงของเราอาจต้องการ
ลิงเหรอ
เจ้ากล้าพูดปดเพื่อข้ามั้ย เจ้ายอมมือเปื้อนหรือเปล่า
เจ้าจะต้องวางแผนบงการเรื่องชั่วช้าสามานย์
เจ้ากล้าทำเรื่องเหล่านี้หรือไม่ แม่หนูน้อยน่าเจี๊ยะ
เพราะถ้าเจ้าทำสัญญากับข้า
เจ้าก็ต้องทำให้สำเร็จ ไม่เช่นนั้น…
เจ้าได้ปากแห้งแหงแก๋!
เบ๊อะบ๊ะ ไต้อ๋องจะกินนาง
อ๋อใช่ นั่นก็ด้วย
ก็ได้ ข้าตกลง
งั้นไปตีซี้เจ้าลิงนั่นจนมันตายใจ แล้วเอากระบองมา
ถ้าข้าได้กระบองเมื่อไหร่
เจ้าก็จะได้สายฝน
เขาไม่เคยปล่อยกระบองให้คลาดสายตา
ยิ่งมันอยู่ในมือข้าเร็วเท่าไหร่
เจ้าจะยิ่งได้สายฝนโปรยปรายเร็วเท่านั้น
ตอนนี้เขาให้ข้านั่งศึกษาคัมภีร์ที่ขโมยมา
เพื่อหาว่าสวนผลไม้ชีวิตนิรันดร์อยู่ที่ไหน
นี่มันยังพยายามจะเป็นเซียนอยู่อีกเหรอเนี่ย
ช่างโง่บรม
จะให้ข้าทำยังไงดี
ตอนนี้มันคงอยากได้ลูกท้อทิพย์อยู่งั้นเหรอ
ถ้างั้นข้าก็แค่ต้องแสดงละครตบตาให้มันดูซะแล้ว
เจ้าแค่พามันไปที่สวนท้อให้ได้ก็พอ
เจ้าแน่ใจนะว่านี่ใช่ทางไปเจ้าสวนลูกท้อทิพย์
ใช่แน่นอน
เราต้องไปเร็วปรู๊ดปร๊าดขนาดนี้เหรอ
นี่เร็วเหรอ ไม่เอาน่า
- งั้นจะจัดแบบปรู๊ดปร๊าดให้ - ไม่ ข้า…
เฮ้ย!
เป็นผู้ช่วยข้าก็ต้องรู้จักมีความสุขกับปัจจุบันหน่อยสิ
ได้ๆ
เจ้าต้องมีสมาธิกว่านี้ ตั้งใจกว่านี้หน่อยสิ
ข้าอยากรู้ว่าเจ้าจะคอยสนับสนุนข้าตลอดมั้ย
เจ้าลิงกัง!
เดี๋ยวก็กลับมาๆ
และรองเท้าข้าต้องเงาวับเสมอ
เขาไม่กลับมาแล้ว!
มันคือความใส่ใจในรายละเอียด ซึ่งข้าให้ความสำคัญที่สุด
ไปไหนกันต่อดี ภูเขามั้ยหรือทะเลทราย
ให้ตายสิ!
ต้นไม้
ต้นไม้เยอะจัง
ข้าควรจะตายอย่างสงบที่หมู่บ้าน แต่ไม่ใช่เลย!
นรกขุมอเนจอนาถ ข้ามาแล้ว!
ใครกันคือฮีโร่เรารักและชื่นชม
พญาวานร!
ให้ตายสิ ติดหูชะมัด
ช่วยด้วย!
นางอยู่ไหนเนี่ย
อ้อ อยู่นี่เอง
เมื่อกี้ได้ฟังเกณฑ์การประเมินผลที่ข้าบอกมั้ย!
เจ้ามันบ้าชัดๆ!
แถมยังหล่อด้วย
ถ้าจะวิจารณ์ก็ช่วยแฟร์ๆ กันหน่อยสิ
ประจำที่ทุกคน ประจำที่!
ใกล้ถึงเวลาแสดงแล้ว
ร้องหึ่งๆ ให้ทีบู้บี้ หึ่งๆ!
ต้องทำรึขอรับ
เร็วเข้า อย่าเหนียม
ดูเหล็กในของข้าก่อน!
ช่างบ้องแบ๊วน่าดู!
เบ๊อะบ๊ะ อย่าเล่นใหญ่
ทำแบบนี้มันไม่หลงกลหรอก ที่นี่ดูเหมือนสวนลูกท้อทิพย์ตรงไหน
ถ้าเจ้าเชื่อ คนดูก็จะเชื่อ อันนี้บทที่เขียนล่าสุด
ห้ามพูดแทรกกัน ต้องเล่นตามบท
ข้ามีเวลาวางยาพิษต้นไม้แค่ต้นเดียวเท่านั้น
พิษมันจะใช้เวลาไม่นานที่ซัดเจ้าลิงนั่นจนร่วง
จำไว้ว่าต้นไม้ที่แสงส่องมีลูกท้อที่ต้องให้มันกิน
ถ้าต้นไหนมืดเกินไปก็ไม่ใช่ลูกนั้น เข้าใจตรงกันนะ
ถ้าต้นไม้มีแสงส่อง ก็…
- เป็นท้อที่มันต้องกิน - ใช่ แปลว่ามันไม่ใช่ต้นนั้น
ใช่ ต้นนั้นเลย
แต่ต้นนั้นไม่สว่าง ดูสีน้ำตาลทะมึน
ไม่ ไม่เกี่ยวกับสี!
ข้าส่องไฟให้แล้ว เห็นยัง
ยังไม่เห็นอีกเหรอ
งั้นมันคือต้นไม้เรืองแสงเหรอ
ใช่เลย ว้าว
แล้วพอเจ้าลิงวอกนั่นมันร่วง ข้าก็จะเอากระบองมาและ…
อุ๊ย มันมาแล้ว!
ทุกคนประจำที่ ตรงจุดที่ทำเครื่องหมาย และเตรียมสนุกกันได้แล้ว
อุ๊ยว้ายต๊ายตาย
ต้นนี้รึเปล่า ไม่ใช่ ต้นนั้น
สวนท้อนี่ดูซอมซ่อชะมัด แน่ใจนะว่ามา…
ถูกแล้ว กินลูกท้อทิพย์แค่คำเดียว เจ้าก็จะกลายเป็นเซียนเต็มตัว
ในสวนแสนอัศจรรย์นี้
ธรรมชาติช่างบันดาล
สร้างสวนผลไม้ของชีวิตอันนิรันดร์
พวกเรานี้คือผู้ปกป้อง
และผู้ช่วยแพร่พืชพันธุ์ให้สวนสุดวิเศษ
ที่เป็นของจริงไม่ใช่ความฝัน
ไม่รู้ทำไม แต่ข้าชอบเจ้าพวกนี้จัง
อ้อใช่ ข้าก็ชอบ
ขอให้ท่านโปรดวางใจ
เรานี่ไงผู้ปกป้อง
น้ำวิเศษช่วยชุบกายทิพย์ที่หมายปอง
พวกเรารับรองว่าปลอดภัย
จงกินลูกท้อยาพิษ
หมายถึงลูกท้อที่สุดล้ำฉ่ำชื่นใจที่บนต้นอันเรืองรอง
ลองซิลอง
ถอยไป
ไม่เห็นรู้สึกอะไรเป็นพิเศษเลย
นี่ ข้าดูเป็นเซียนยัง
- มันก็… - หรือจะเป็นต้นโน้น
จะบ้าเหรอ ต้นที่แสงส่องต่างหากที่ผลฉ่ำสุด…
อย่าเล่นนอกบทสิ!
หรืออาจจะเป็นต้นนี้ ต้นที่มืดตื๋อ นั่นอร่อยกว่าใครเพื่อนเลย
เดี๋ยวก่อน ไหนลองชิมซิ
ไม่ ไม่อร่อยเท่าต้นนั้น…
ต้นไม้ที่มืดตื๋อ…
เจ้านี่เป็นอะไรไปเนี่ย
มีเปลือกไม้ที่อร่อยที่สุด
ดูมีพิรุธสุดๆ
ต้นนี้แหละใช่แน่นอน
- กินสิ - ไม่ เจ้ากินสิ
- ไม่ เจ้ากินเถอะ - ไม่ด้นสดสิ!
- เจ้ากินก่อน - เจ้ากินเลย
- ไม่ล่ะ เจ้ากินสิ - เอาน่า กินเลย อร่อย
งั้นกินพร้อมกันมั้ย
ได้ เจ้ากายทิพย์จ๋า ข้ามาแล้ว
- ข้าไม่รู้สึกอะไรเลย - หา
ช้าก่อน เหมือนข้าจะรู้สึก
ข้ารู้สึกดี!
ข้าด้วย
พวกเจ้านั่งลงก่อนดีมั้ย
เฮ้ย! พูดมากน่ายัยหนู บ่นอย่างกับหมีกินผึ้ง…
กินผึ้งเหรอ
ไม่เอาผึ้ง!
ปิดม่านได้แล้ว ข้าจะไปเอากระบอง ขอบใจมากนะ
เฮ้ย ข้ารู้จักเจ้า
ผิวเจ้าเนียนดีแล้วนี่! กระจ่างใสเชียว!
เจ้าต้องมาจากราชวงศ์เถิดเทิงเป็นแน่แท้!
นี่ เจ้าต้องลองลูกท้อพวกนี้นะ
เจ้าโง่!
นี่ไม่รู้เลยเหรอว่าลูกท้อพวกนี้ใส่อะไร
อร่อยหวานฉ่ำ…
ใครอยากจะลงอ่างกับข้าบ้าง
ข้าอยาก!
เย่!
เราจะแช่น้ำร้อนกับพญามังกร
ทุกคนต้องสนุกสุดเหวี่ยง!
ให้ตายสิ!
ข้าชอบเจ้าพวกนั้นจัง
ช่างเป็นคนดีชะมัด
แต่พวกเจ้าสองคนเป็นเพื่อนซี้ข้า
ไม่ๆ เราไม่ใช่เพื่อนกัน
เราสามคนคือครอบครัวต่างหาก
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
ท่านมัง… ท่านมังกร
ลิงกัง
เจ้าตื่นอยู่หรือเปล่า
ช้าก่อน!
ลูกท้อได้ผลแล้วใช่มั้ย ตอนนี้ข้าเป็นเซียนเต็มตัวหรือยัง
- ตีหัวข้าหน่อย - หา!
เอากระบองฟาดหน้าข้าเน้นๆ เลย ไม่เป็นไรหรอก เอาเลย ฟาดเลย
ไม่ระคายผิวข้าหรอก
ก็ได้ ข้าทำเอง ขี้ขลาดเอ๊ย
โอ๊ย!
ลูกท้อพวกนั้นไม่เห็นจะได้เรื่อง
- สงสัยจะกินผิดหน้ามั้ง - ว่าไงนะ ภารกิจเราล่มเหรอ กระบอง
เจ้ายังเป็นแค่กึ่งเซียน
ข้าไม่ทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ
ข้าก็ว่าอย่างงั้น
เคยมีลิงเฒ่าห้ามข้าไม่ให้ทำโน่นทำนี่
บอกว่าข้าจะต้องเป็นลิงหัวเน่า
ใช่ "เจ้าจะไม่มีวันทำอะไรสำเร็จ"
ข้าได้ยินที่บ้านพูดแบบนี้ตลอด
โอ้โฮ
ถ้าข้าเข้าใจก็คงดี
ยังไงก็ขอบคุณที่ช่วยนะ
- ถึงส่วนใหญ่จะเป็นฝีมือข้า - จะไปแล้วเหรอ
- ยินดีที่ได้รู้จักนะยัยหนู - ไม่ได้
อย่าไป ไหนว่าเราเป็นครอบครัวกันไง
- ไม่ได้พูด - เจ้าพูด
ข้าเนี่ยนะพูด
- เจ้าพูดเอง - พูดเพราะกินลูกท้อไปต่างหาก
แต่เจ้าสัญญาว่าเราจะสร้างวีรกรรม จะล้มเลิกตอนนี้ไม่ได้
"เรา!" "เรา" นี่ใครเหรอ!
ข้ายังอยากอยู่ร่วมกับเซียน แค่ไม่ได้ให้เจ้าช่วย
รู้ไรมั้ย ข้าชักจะคิดแล้วว่า นั่นไม่ใช่สวนท้อจริงๆ ด้วยซ้ำ
ว่าไงนะ
คิดว่าข้าจงใจพาเจ้ามาผิดที่เหรอ
เหมือนวางกับดักเนี่ยนะ!
จะบอกว่าข้าโกหกเจ้าเหรอ
ข้าไม่ได้ว่าอะไรเลย
รู้อะไรไหม เอาเลย ไปเลย เจ้าคนเห็นแก่ตัว
เจ้ามันก็ห่วงแต่เรื่องตัวเอง
- ก็ไม่มีใครห่วงนี่ - เพราะเจ้าไม่ยอมให้ใครห่วงไง
สักวันเจ้าจะต้องเหลือตัวคนเดียวแน่
นี่บ่นอะไรของเจ้า
นั่นใคร ผู้ช่วย มันเขียนว่าอะไร
"ผู้สำเร็จวิชาชีวิตนิรันดร์ จอมขมังเวทหวังหมู่
หาตัวนางได้ที่ห้องทดลอง คอยปรุงน้ำอมฤตที่ชื่อว่ายาอายุวัฒนะ!"
ภารกิจได้ไปต่อ! แค่จิบเดียว พวกนั้นก็ต้องรับข้าเป็นพวกแล้ว
กระบอง เจ้าเก่งมาก!
เจ้าด้วย ก้อนกรวด จะรอช้าอยู่ไย
- แต่นั่นมันบนสวรรค์นะ! - พญาวานรจงเจริญ!
นี่คือวังเง็กเซียนเหรอ
ไม่ผิดแน่
อะไรน่ะ!
นางอยู่นั่นไง
หวังหมู่ องค์เจ้าแม่สวรรค์
เออ ช่างเถอะ รีบไปทำให้ข้ามีกายทิพย์ดีกว่า
มันล็อก
อย่าๆ เจ้าลิงกัง!
สักที่ในห้องนี้ต้องมีส่วนผสม ที่ใช้ปรุงยาอายุวัฒนะอยู่แน่ๆ
- สงสัยต้องชิมให้หมดล่ะมั้ง - อย่า เดี๋ยวก่อน
- ก่อนอื่นเลยพวกเราจะต้อง… - ไม่ลองไม่รู้
เฮ้ย อย่าดื่มนะ
- ข้าก็แค่ดม - ห้ามดมอะไรทั้งนั้น
ลิงกัง
นี่
เอาล่ะหลิน เจ้าทำได้
ห้ามหันกลับไปดูๆ
เจ้ามันก็แค่ลูกลิงขี้กลัว
ไม่มีเพื่อน ไม่มีครอบครัว
มีแค่ตัวคนเดียว
ขอโทษนะลิงกัง
ข้าจะมัวโอ้เอ้อีกไม่ได้แล้ว
พวกชาวบ้านหวังพึ่งข้าอยู่
ให้ตายสิ ทำไมเจ้าถึงทำห้องเละเทะเนี่ย
เราเป็นแขกนะ มีมารยาทหน่อยสิ
ยาอายุวัฒนะจ๋า ฮัลโหล เร็วเข้า ข้าไม่ได้จ่ายเงินจ้างเจ้ามาอู้งาน
เออ อาฮะ
ที่จริงเราก็ไม่ได้จ่ายเงินจ้างนางนี่เนอะ
ได้ ส่วนผสมตัวแรกคือ…
นั่นไง กรรมติดจรวดหนึ่งหยิบมือ
- ผสมกันเลย - มาขโมยของคนแก่เหรอ!
ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก
- โอ๊ะโอ - ก่อนอื่นข้าต้องลงโทษเจ้า
จากนั้นค่อยประจานเจ้า
เจ้าประจานข้าไม่ได้หรอก
เพราะข้าไม่มียางอาย
เจ้าหมดทางหนีแล้ว
ไม่ต้องห่วง ข้าจะจัดการนางเอง
เอาสายฟ้าไปกิน เจ้าจ๋อ!
ยาอายุวัฒนะ! ไปลุยกันเลย!
ลมปราณหนึ่งช้อน อยู่นั่น ไหสีฟ้า
ลมปราณหนึ่งช้อน มาแล้ว!
- มีอะไรอีก - หยาดจันทร์เพ็ญหนึ่งหยด
- ไหสีเขียว! - เจ้าลิงนิสัยเสีย!
จัดไป
ไม่โดน
เยี่ยม!
- ใช่ นั่นแหละ - อะไรอีก
สุดท้าย เกสรลูกท้อ
ใช่!
- เอาไปเลย! - อันนี้จะแสบหน่อยนะ
เจ้าเรียกตัวเองว่าเทพเหรอ! ช่างน่าผิดหวังจริงๆ ไม่เห็นได้เรื่องเลย
มันติด! ข้าอยากได้ช้อน ตะเกียบ ไม่ก็…
กระบอง ช่วยนางหน่อย
เยี่ยม
ข้าว่าได้แล้วนะ
- ลองดูนะ - ได้
ลองความตายซะ!
หน็อยแน่!
ชกได้สวยนะยาย!
เพื่อนเจ้าไม่ได้อยู่ปกป้องเจ้าอีกแล้ว
เราไม่ใช่เพื่อนกัน ข้าคือผู้ช่วยเขา!
เป็นอะไรนะ!
ข้าเป็นแค่ก้อนกรวด!
ข้าแค่มาเอากระบองเขา
เพื่อไปช่วยหมู่บ้านข้าจากภัยแล้ง
งั้นผู้ช่วยของโจรก็คือโจรเหมือนกัน
เอากระบองแล้วไปซะ เง็กเซียนฮ่องเต้จะส่งเจ้ากลับบ้าน
แล้วท่านจะทำอะไรเขา
เจ้าหน้าขนแสนเห็นแก่ตัวมันไม่เห็นหัวเจ้าหรอก
รีบไปซะ!
กระบอง! ไปไหนซะแล้ว
- กลับมาเจ็บตัวเพิ่มเหรอเจ้าลิงกัง - โอ๊ะโอ
ห้ามหันกลับไปดู!
ไม่ใช่ครั้งนี้
ลาก่อน พวกไร้กายทิพย์
กึ่งเซียนกายทิพย์ต่างหาก
เจ้าคิดได้ยังไงว่า ตัวเองคู่ควรที่จะขึ้นมาอยู่ร่วมกับเรา
เหล่าเซียนกายทิพย์
เมื่อกี้สนุกดีนะ
ลิงกัง!
หา!
ข้าชอบเป็นบ้าเวลามีคนบอกว่าข้าทำอะไรไม่ได้
โว้ว
สายฟ้าของข้าทำให้เจ้าแกร่งขึ้นงั้นเหรอ!!
ข้ากลายเป็นเซียนแล้ว
แถมตัวใหญ่ด้วย
ทีนี้ก็เป็นเหมือนเจ้าแล้ว!
เจ้าไม่มีวันได้เป็นพวกเดียวกับเรา
- ลิงกัง - ใครจะหยุดยั้งข้าได้
ข้าขออัญเชิญเหล่าเซียนทั้งหลาย!
- ข้าก็อยู่นี่แล้วไง! - พวกนั้นจะมาแล้ว หนีกันเถอะ!
พวกนั้นจะทำอะไรข้าได้ ข้าไม่มีวันตาย!
ยังมีชะตากรรมที่โหดร้ายกว่าความตาย
เราต้องหนีกันแล้ว
จัดมาเลยสิ!
ข้าคือเทพเจ้า
- ลิงกัง! - อะไร! ข้ายุ่งอยู่!
เจ้าจับข้าไม่ทันแน่
พญาวานร!
เขากำลังมา
เขาไม่มา!
เขาย้อนกลับมาช่วยข้า
- เจ้าทำบ้าอะไร! - เจ้ากลับมาช่วยข้า
จะปราบยัยแก่นั่นได้แล้วเชียว!
- แต่เจ้าไม่ทำเพราะห่วงข้า - เปล่า
- ยอมรับเถอะ เจ้าเป็นห่วง พูดสิ - ไม่
- พูดว่า "ข้าห่วง" - ไม่
- รับสิ! - ไม่รับอะไรทั้งนั้น!
เจ้าเป็นห่วงข้าที่สุดเลย
ว่าแล้ว!
เขาจะพูดว่า "เราไม่ใช่ครอบครัว เจ้ามันก็แค่ก้อนกรวด"
แต่แล้วเขาก็มาช่วยข้า!
พวกเจ้าพูดจบยัง! ข้าต้องกลับไปวังเง็กเซียน
- ไปทำอะไร! - ไปอัดพวกเซียนให้เกลี้ยง
แล้วก็ขึ้นเป็นผู้ปกครอง เป็นจ้าวแห่งสวรรค์องค์ใหม่
เดี๋ยว แน่ใจเหรอ ข้าว่ามันบ้าบอ
แน่สิ! เมื่อพญาวานรจะทำอะไร ก็ต้องทำแต่เรื่องใหญ่ๆ!
- หยุดเป็นมั้ย - ไม่หยุดจนกว่าชีวิตจะหาไม่
- ซึ่งก็คือ - ไม่มีวันตาย ข้าเป็นเซียน!
ข้ากระหายการท้าทายไม่มีที่สิ้นสุด
ข้าไม่มีวันพอ ข้าไม่มีวันอิ่มใจ
ซึ่งพอพูดออกมาดังๆ มันชวนให้หดหู่ชะมัด
โห นี่ข้าเพิ่งแช่งตัวเองเหรอเนี่ย
บางทีการเอาชนะทุกคนอาจไม่ใช่คำตอบเสมอไป
บางทีเจ้าอาจหาความสุขได้จาก…
ไม่รู้สิ ช่วยเหลือผู้อื่นมั้ง
มันอาจเป็นหนทางใหม่ของเจ้า
อย่างเจ้าอาจช่วยหมู่บ้านที่อดอยาก โดยให้ยืมกระบองเพื่อ…
กระบองข้าเนี่ยนะ
งั้นให้ข้าตัดหางบริจาคด้วยเลยมั้ย ปัดโธ่ บ้าเหรอ!
เจ้าอาจช่วยได้หลายชีวิตเลยนะ
ขอผ่าน
กระบองกับข้าต้องทำเรื่องยิ่งใหญ่กว่านั้น
เจ้าอยากมีความสุขเหรอ เจ้าก็ไปช่วยคนสิ
เจ้าทำเรื่องยิ่งใหญ่ได้
ข้าเป็นแค่มนุษย์เดินดิน
เจ้าเป็นมนุษย์คนเดียวที่ข้ารู้จัก ที่ได้ไปทั้งนรกสวรรค์ในวันเดียวนะ
เรื่องนั้นข้าไม่ได้ทำสำเร็จเองนี่ เจ้าทำต่างหาก
ตอนอยู่ในนรก ข้าได้อ่านบัญชีของข้า
มันเขียนว่า "หลิน เด็กสาวชาวนาธรรมดาๆ
ที่พยายามเปลี่ยนโชคชะตา แต่ไม่สำเร็จ"
มันต้องจบแบบนี้จริงๆ เหรอ
ไม่รู้สิ ใครคือหลินเหรอ
ก็ข้าไง!
อ้าว! ไงหลิน พญาวานรนะ ยินดีที่รู้จัก
ยินดีที่รู้จัก
อย่ากลัวหลิน ใครเคยคิดว่า ข้าจะเปลี่ยนชะตาได้จริงมั้ย
แต่ดูข้าตอนนี้สิ ลิงนอกคอกหนึ่งเดียวคนนี้
เป็นเซียนเต็มตัวแล้ว!
เพราะงั้นอย่าให้ใคร
ไม่ว่าเทพ ปีศาจ พวกลิงแก่ๆ
มาท้าทายหรือขวางทางเจ้าเด็ดขาด
ถ้าอยากได้อะไร
ไม่ต้องขอ
ไปคว้ามาเลย!
- ข้ามีเรื่องอยากท้า - ว่ามา
- เรื่องใหญ่นะ - ข้ารอฟังอยู่
เจ้าว่าเซียนพญาวานรที่มีกายทิพย์ กลั้นหายใจในน้ำบ่อนี้ได้นานแค่ไหน
น่าสนใจ
ไม่รู้สิ
สอง สาม ปีมั้ง!
ไม่ต้องเศร้าไป เจ้าทำดีแล้ว
กลับบ้านไปซะ เดี๋ยวลมฝนก็มา
ข้าไม่ปล่อยให้เจ้ารอนานตั้งสาม…
ช่างเถอะ มาๆ หยิบกระบอง เราจะ…
- กระบองอยู่ไหน - ข้าไม่มีทางเลือก
- เขาแค่ขอยืมไปใช้ - ยืมเหรอ
- เจ้าได้มันมาจากไหน - พญามังกร…
พญามังกร!
หมู่บ้านข้าใกล้พินาศ
ครอบครัวข้ากำลังจะตาย
พญามังกรช่วยพวกเขาได้
ข้าไว้ใจเจ้านะหลิน ข้าช่วยเจ้า
ข้าช่วยเจ้าก่อน แล้วข้าก็ขอให้เจ้าช่วย
ก็เจ้าบอกเองว่าถ้าอยากได้อะไร ไม่ต้องขอ ไปคว้ามาเลย!
เจ้าพูดเองนะ!
ข้าจำเป็นต้องทำ
อ้าว ฮัลโหลเจ้าลิง
กระบองนั่นเป็นของข้า
กระบองน้อยเคยปันใจไปหาเจ้า
แต่ตอนนี้มันกลับคืนบ้านแล้ว
ที่จริง มันคือแขกผู้ทรงเกียรติ ในพิธีเฉลิมฉลองของข้าคืนนี้
ต้องได้รับเชิญเท่านั้น
และข้าก็ต้องขอบใจแม่หนูที่ช่วยข้าเต็มที่
บอกหมู่บ้านของเจ้าว่าภัยแล้งหมดแล้ว
มันไปทั่วหมดแล้ว
ทั้งเจ้า คนของเจ้า รวมถึงผู้คนทั้งโลก
ทั้งโลกเหรอ
เราต้องหยุดเขา
- เจ้าหักหลังข้า! - ข้าไม่มีทางเลือก
- เรายังเป็นครอบครัวกันใช่มั้ย - ข้าไม่มีครอบครัว
- ข้าจะช่วยเอากระบองคืนมา - ช่วยข้า!
เจ้าเหรอ! ก้อนกรวดที่ไร้ค่าเนี่ยนะ!
ลิงอย่างข้าคือ "ฮีโร่" ฉายเดี่ยว
ข้าจะให้เจ้าเห็นความบ้าระห่ำ
ลิงกัง!
แต่บ้านข้าถูกมันถล่ม
โธ่ หวังหมู่ ถ้าเจ้ายังห้ามลูกลิง ไม่ให้ทำหลังคาเจ้าทะลุไม่ได้…
มาถึงเวทีแล้ว…
ในที่สุดไต้อ๋องจะได้เริ่มทัวร์ยึดครองโลก…
เขาหล่อเกินต้าน…
แซ่บซาบซ่าน…
แต่อย่าพูดถึงผิวที่แห้งกร้าน
มาชูหนวดอวดครีบเพื่อต้อนรับ…
- พญามังกร! - พญามังกร!
เพลียใช่ไหม ก็ไม่ใช่เล่น เพราะชีวิตใต้น้ำยากเย็นไม่ตรงจริต
ไม่ได้มโน
ตั้งแต่เกิดข้าต้องวุ่นวาย เพื่อแก้ปัญหาผิวพรรณมากมาย
ที่ทำให้ข้าไหวหวั่นเหมือนใจโหว่
เมื่อไรที่เด็กอื่นๆ พากันมองใต้คลื่นลำแสงเสร็จแล้ว
พวกนั้นก็เรียกข้าว่าเป็นผีไม่ก็ลูกเกด
ข้าจึงขอลาสักที จากนี้ข้าต้องหนีหน้า
และขอแค่มีชีวาในเอชทูโอ
แต่แล้วข้าก็ได้เข้าใจ
ที่ผิวชุ่มชื้นนั้นไม่ได้ผิดที่ใด
ทนทำไมอยู่แต่ที่ใต้น้ำ
ยอมเป็นรองและก็โดนเหยียบย่ำ
โดยพวกเดินบนดินเที่ยวกินลมชมตะวัน น่าหมั่นไส้
จะขอพุ่งขึ้นมามุงให้สุดแผ่นฟ้า
และซัดทั้งโลกให้จม
ปล่อยน้ำนองท่วมท้นสูงต่ำไม่พ้น
จะซัดทั้งโลกให้จม
ใช่ ข้าเอง
ต้องคอยดูกี่ปีกันที่ข้าได้เตรียมพร้อม ข้าเฝ้าซุ่มซ้อมในเกมรุก
จงถอยไป ข้าจะบุกและถาโถมใส่
ไม่มีผู้ใดจะทายท้าอำนาจ เมื่อตอนข้าซัดทั้งโลกให้จม
ไม่มีแสงแดดและดอกไม้บาน
มีแต่ฝนกระหน่ำเป็นสายนั่น
ไม่มีตัวตุ่น ไส้เดือนหายหด
ไม่มีผมแห้งฟูแตกปลาย
เขตประเทศหมดไปไม่เหลือบก
เลิกแจกตั๋วเผื่อวันที่ฝนตก
หมดความเศร้าไม่มีการร้องไห้
ออดิชั่นทุกครั้งไม่ต้องเสียงแห้ง
ตอนที่จบใหญ่ขึ้นสูง
ให้ต้องขายหน้า
จะขอพุ่งขึ้นมา
สูงให้สุดแผ่นฟ้า
และซัดทั้งโลกให้จม
ข้านี้ยอดมังกร
ไม่มีโม้ ฟังก่อน
ไม่ จะซัดซะทั้งโลกให้จม
โชคเข้าข้างผู้เก่งกล้า
เด็กเอ๋ย นี่ข้าจะปล่อยคลื่น
คลื่นท่วมพื้นไม่อาจฝืนแนวโน้ม
จะขอพุ่งขึ้นมา
จะได้ขึ้นครอง
สูงให้สุดแผ่นฟ้า
ด้วยฝนที่เจิ่งนอง
และซัดทั้งโลก
ด้วยน้ำพัดโหม
ไง พวกเดินดินกินอากาศ
ใครอยากได้รับเกียรติจมน้ำตายก่อนดี
เจ้าผิวแห้ง กระบองข้าอยู่ไหน
บอกแล้วไง ว่าเฉพาะแขกที่ได้รับเชิญเท่านั้น!
เราจะทำไงดี
ข้าคือพญามังกรผู้ไร้เทียมทาน
ผู้จมผืนโลก ผู้สังหารมนุษย์
และกระสอบทรายของลิง!
- หยุดนะ! - เย่!
เข้ามาเลย!
ลิง!
หยุดนะ!
ได้ตัวแล้ว ไปที่สูงก่อน!
ทุกคน! รีบขึ้นไปบนยอดเขา
เลิกขยี้ร่างแยกของข้าได้แล้ว!
ลิงกัง! เจ้าไม่ได้ตัวคนเดียว ข้าอยากช่วยเจ้า!
เสร็จข้า!
ทำไมเจ้าถึงไม่ตาย!
ก็ข้ามีกายทิพย์ไง เจ้าบื้อ!
ได้ไง!
ลูกท้อพวกนั้นมันของเก๊!
- พญามังกร! - อะไร
- พญามังกรเจ้าคะ! - อะไร
อย่าทำอะไรหมู่บ้านข้าเลย แล้วข้าจะบอกจุดอ่อนเจ้าลิงให้
ตกลง
สายฟ้าคือสิ่งเดียวที่จะปราบมันได้
ย่างให้เกรียม รับรองตายแหง
สู้โว้ยๆ!
กระบอง
ไม่นะ เอาอีกแล้ว
ข้าคิดถึงเจ้ามากเลย
ขอบใจที่ช่วยนะ แม่หนู
ข้าไม่ใช่ผู้ช่วยของเจ้า
ข้าเป็นผู้ช่วยเขา
ว่าไงนะ!
แขนพันเป็นเกลียวหมดแล้ว
ต้องอย่างนี้สิ! บิดให้แห้งเลย!
เจ้าจ๋อ
โอเค เจ้าเอากระบองไปก็ได้!
ถ้าข้าขอยืมใช้แค่วันเสาร์อาทิตย์จะได้มั้ยล่ะ
เราโดนไล่ออกยัง
ก็แหงสิ หางานใหม่กันได้แล้ว
เจ้าทำสำเร็จ เจ้าโค่นพญามังกรได้…
พญาวานรจงเจริญ!
โอ๊ะโอ
เง็กเซียนขอรับ…
มีอะไรอีก
เจ้าเป็นรายต่อไป
นี่มันเลยเถิดไปกันใหญ่แล้ว
ไปเอาแตรสุดสลดระทดใจมาเดี๋ยวนี้
แต่พระยูไลบอกให้ปล่อยมันไปตามทาง
พระยูไลก็พูดแต่ปริศนาธรรม ใครจะไปเข้าใจ
จบสิ้นซะที!
เจ้าลิงป่า!
เจ้าจงมีกายทิพย์อย่างโดดเดี่ยว
สำนึกความผิดบาปของเจ้า!
ความผิดบาปเหรอ!
เจ้าควรจะยอมรับข้าตั้งแต่แรก!
ข้าจะเป็นผู้ปกครองสูงสุด เหนือหัวพวกเจ้าทั้งหมด!
เจ้าลิงกัง หยุดนะ!
เจ้าลิง!
ลิงกัง!
ข้าเอง! หลินไง!
ขอล่ะ เจ้าหยุดได้แล้ว!
ไม่นะ เจ้าลิงกัง!
ใครกันจอมวานร ที่ทำผู้ร้ายต้องกระเจิง พญาวานร!
ข้าผิดเอง ข้าปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
พระยูไล
พญาวานร!
ใครที่ขว้างกระบองที่สุดใหญ่ยักษ์ในแผ่นดิน
ขอร้อง เขาไม่ได้ชั่วร้าย
ในตัวเขายังมีความดีเหลืออยู่
เขาห่วงคนอื่นๆ!
เช่นนั้นก็จงช่วยชี้ทางให้เขา
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ชี้ทางธรรมแก่เขา
หา แล้วข้าจะต้องทำยังไง
พญาวานร! หยุด!
โอ้โฮ
พญาวานร! จงหยุด!
พระยูไล!
พญาวานรคือฉายาเก่าของข้า
เจ้าต้องเรียกข้าว่ามหาเทพ
ผู้เสมอฟ้าดิน!
จะบอกให้เขารู้ได้ยังไงว่า เขาไม่ใช่ศูนย์กลางจักรวาล
ข้าคิดออกแล้ว!
ข้ามีเรื่องอยากจะท้าเจ้า มหาเทพ
ข้าไม่สน! อะไรล่ะ!
เรื่องที่คู่ควรกับเจ้า
เรื่องท้าทายขั้นสูงสุด
นี่อะไรเนี่ย
ถ้าหากเจ้ามีอิทธิฤทธิ์มากพอ จะกระโดดพ้นฝ่ามือข้า
ข้าจะยกอาณาจักรสวรรค์ทั้งหมดให้เจ้าปกครอง
ช้าก่อน เมื่อกี้เขาว่าไงนะ
แต่ถ้าทำไม่ได้
เจ้าต้องสำนึกผิดอยู่บนโลกชั่วกาลนาน
โธ่เอ๊ย ง่ายไปมั้ง!
แค่ออกจากมือเจ้าให้ได้เนี่ยนะ!
จัดไป แล้วในอีกสองวิ เจ้าจะรู้สึกว่าตัวเองโง่เหลือเกิน…
โดดทะลุเมฆ!
ข้าเกลียดเจ้าลิงนั่นจริงๆ
นี่มันสุดขอบจักรวาลแล้วนะ กระบอง!
ข้านี่เจ๋งชะมัด
เออ ดี ข้าเห็นด้วย จะได้รู้ว่าข้าเคยมาแล้ว
ว่าแล้วก็สร้างสัญลักษณ์ไว้ดีกว่า
หยุดนะ วานร
มหาเทพต่างหาก
- เจ้าไม่ได้ไปพ้นมือข้าเลย พญาวานร - อะไรนะ
เดี๋ยวก่อน ไม่!
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่โกงแหงๆ เอาใหม่เลย!
ขอผ่าน
ก้อนกรวด! เจ้าไปอยู่บนนั้นได้ไงเนี่ย
จริงๆ ก็ไม่ควร แต่เจ๋งดีใช่มั้ยล่ะ!
เจ้าหลอกข้า ไม่ยุติธรรม แบบนี้มันสองรุมหนึ่ง
โทษทีนะ นี่เป็นวิธีเดียวที่จะช่วยเจ้าได้
หยุด! ไม่นะ!
ไม่! กระบอง!
รู้อะไรมั้ย!
ที่จริงข้าอยากให้เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้ว
บอกแล้วว่าเจ้าจะรู้สึกโง่
พญาวานร
บัดนี้เจ้าอยู่บนหนทาง แห่งการวิปัสสนาเพื่อทบทวนตัวเอง
รู้ใช่มั้ยว่าข้าเกิดมาจากหิน
ที่นี่คือที่ที่ข้าเติบโต พญาวานรจงเจริญ!
เมื่อเจ้าตื่นรู้ซึ่งอนัตตา
เจ้าจะได้ค้นพบหนทาง
ตื่นรู้ซึ่งอนัตตา
แปลว่าอะไรก็ช่าง
แต่จะเก็บไปคิดก็แล้วกัน
เขาเป็นแค่ลิงตัวเล็กๆ ที่หาที่ที่เหมาะกับตัวเอง
ชะตาชีวิตของพญาวานร
ยังไม่ได้สิ้นสุดเพียงเท่านี้
เมื่อใดที่เขาพร้อม
โลกจะต้องการเขา
เช่นเดียวกับที่โลกต้องการเจ้า
ว่าไงหลิน ฮีโร่เราจะไปไหนล่ะวันนี้!
ข้าจะกลับมาก่อนอาทิตย์ตก
ชานมไข่มุกแก้วใหญ่สองแก้ว
ราดน้ำผึ้งด้วยมั้ย ข้าคั้นเองเลยนะ
บ้าจริง ข้าจะไปตื่นรู้ซึ่งอนัตตาได้ไงเนี่ย!
คืออะไรยังไม่รู้เลย
สงบนิ่ง อดทน ถ่อมตัวเหรอ
ข้านี่แหละตัวพ่อเรื่องการถ่อมตัว!
ลิงกัง
ไปให้พ้น ข้ายุ่งอยู่ ข้ากำลังคิดหาทางเอาคืนเจ้า
อย่างสงบ
คือข้ามาบอกลาเจ้าก่อนที่พระยูไลจะปิดภูเขานี้
อ๋อ เยี่ยมไปเลย
ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธ แต่ตอนนั้นเจ้าสติหลุด
รู้แล้ว ไม่ต้องมาย้ำเลย
ไล่ตื้บเทพทุกองค์แบบนั้นไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่
ข้าทำพลาดอย่างแรงเลยสินะ
โธ่ ลิงกัง เจ้าเกิดมาจากหิน
ไม่เคยมีใครสนใจเจ้า
เหล่าเทพก็เกลียดชังเจ้า
และสิ่งเดียวที่เจ้าต้องการคือการมีใครรัก
และเจ้าก็มีนะ!
เจ้าเปลี่ยนชีวิตข้า
ข้าเปลี่ยนโชคชะตาได้ เราทั้งคู่เลย
ข้าเป็นแฟนคลับอันดับหนึ่งของเจ้าจริงๆ นะ
ดูท่าเจ้าก้อนกรวดเล็กๆ จะสร้างคลื่นลูกใหญ่ได้จริงๆ
เพราะมีคนช่วยน่ะ
เยี่ยมไปเลย
ข้าเป็นผู้ช่วยเจ้าแล้วเหรอ
ก็ได้
เราช่วยเหลือกัน
แต่เราไม่ได้ช่วยกันแค่สองคนนะ
กระบอง! เพื่อนยาก! ข้าคิดถึงเจ้ามากเลย!
กลับมาเป็นทีมแล้ว
ข้าคงต้องบอกลาแล้วล่ะ
เดี๋ยว อย่าเพิ่งไป
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
ข้าจะคิดถึงเจ้า ลิงกัง
เขียนเรื่องราวต่อไปนะหลิน
แน่นอน
ข้ารักษาสัญญานั้นและสร้างวีรกรรมต่างๆ
ส่วนเจ้าลิงกัง ข้ามั่นใจว่าอีกไม่นานก็จะได้ออกมา
(ห้าร้อยปีต่อมา…)
เจ้าวานร เหล่าปีศาจออกอาละวาดไปทั่วแผ่นดิน
พระยูไลส่งพวกข้ามาปลดปล่อยเจ้า
เจ้าพร้อมจะร่วมเดินทาง ไปชมพูทวีปกับพวกเรามั้ย
ข้าได้ตื่นรู้ซึ่งความสงบในจิตใจแล้ว
ท่านยังอยากให้ข้าสู้อีกเหรอ!
ก็ใช่ แต่…
ลุยกันเลย กระบอง โลกนี้ต้องการเรา
ไม่นะ!
ใครกันคือยอดฮีโร่ที่เรารักและชื่นชม
พญาวานร!
ใครกันตามรังควานจอมมารสะท้านจนเกินข่ม
พญาวานร!
ใครกันเล่ายอดนักสู้ผู้เข้มแข็งแกร่งกร้าวที่หล่อล่ำ
และสุดเท่เสน่ห์พราว
นี่สิ พญาวานร!
ใครกันลิงที่เป็นตัวจริงตามล้างและตามล่า
พญาวานร!
วานรใดที่คนเต็มใจแซ่ซ้องในคุณค่า
พญาวานร!
ลิงใดเล่าโลดแล่นเป็นเจ้าตัวพ่อที่สุดปัง
และก้าวไปไม่หยุดยั้งจนชนะ
ก็เขานี่สิ พญาวานร!
พญาวานร!
- พญาวานร! - พญาวานร!
พญาวานร!
จะขอพุ่งขึ้นมาสูง
ให้สุดแผ่นฟ้า
และซัดทั้งโลกให้จม
ปล่อยน้ำนองท่วมท้นสูงต่ำไม่พ้น
และซัดทั้งโลกให้จมน้ำ
เฮ้ เฮ้ จะซัดซะทั้งโลกให้จม
พญามังกรมาจ้า
จะสั่งพายุน่า
เสกฝนถล่มโลกให้จมน้ำจมท่า
- ข้าเบ๊อะบ๊ะ - ข้าบู้บี้
- พวกเราตามหากระบอง - พญาวานรขโมยไป
เอาคืนมาให้ไว
- และพี่เข้รู้ - ว่าแกขาดเราทั้งคู่ไม่ได้
รีบตามหาเจ้าจ๋อนั่น
แล้วก็ฝังให้มันจมทราย ให้มันเต้นขอฝนซะ
เต้นเป็นครั้งสุดท้ายนะ
คงจะขำซะตายละ
ฮะฮ่า
ทุกคนก็รู้ทั้งนั้นเราต้องการสิ่งใด
เราพาฟ้าร้องและฟ้าผ่า เวลาฝนโหมใส่
จะขอพุ่งขึ้นมาสูงให้สุดแผ่นฟ้า
และซัดทั้งโลกให้จม
ปล่อยน้ำนองท่วมท้นสูงต่ำไม่พ้น
และซัดซะทั้งโลกให้จม
ทุกพื้นที่บนแผ่นดิน
ทั่วทั้งสิ้นจนจรดฟ้า
เป็นธาราด้วยมือข้าแปลงโฉมใหม่
จะขอพุ่งขึ้นมาสูงให้สุดแผ่นฟ้า
และซัดทั้งโลกให้จม
เฮ้ เฮ้ จะซัดทั้งโลกให้จม
ข้าคิดแผนนี้ได้ยังไงเหรอ
ตอนนั่งเล่นท่ามกลางฝูงปลานั้นก็เห็นนิมิตขึ้นมา
- และก็ปั้ง! - ได้แผนการสมดังใจ
ประดิษฐ์คิดค้นเครื่องกลลือลั่น ที่เปลี่ยนเป็นโลกใต้บาดาล
- มังกรปีศาจเช่นข้าต้องขึ้นเป็นใหญ่ - โอเย!
- และพี่เข้รู้ - ว่าแกขาดเราทั้งคู่ไม่ได้
รีบตามหาเจ้าจ๋อนั่น
แล้วก็ฝังให้มันจมทราย ให้มันเต้นขอฝนซะ
เต้นเป็นครั้งสุดท้ายนะ
คงจะขำซะตายละ
ฮะฮ่า
ทุกคนก็รู้ทั้งนั้นเราต้องการสิ่งใด
เราพาฟ้าร้องและฟ้าผ่า เวลาฝนโหมใส่
จะขอพุ่งขึ้นมาสูงให้สุดแผ่นฟ้า
และซัดทั้งโลกให้จม
ปล่อยน้ำนองท่วมท้นสูงต่ำไม่พ้น
และซัดทั้งโลกให้จม
อำลาทีไม่มีเสแสร้ง
แด่พวกที่แช่งและพวกที่ทำให้น้ำแห้ง พวกที่เดินถนนขนรุงรัง
คลั่งคุกคามตามบูลลี่ บี้จุดอ่อนจนซึมเศร้า
เผาให้ข้าอับอายต่อหน้าเพื่อนฝูง และครอบครัว พวกมันจะ…
พวกมันจะต้องตาย
จะขอพุ่งขึ้นมาสูงให้สุดแผ่นฟ้า
และซัดทั้งโลกให้จม
ปล่อยน้ำนองท่วมท้นสูงต่ำไม่พ้น
และซัดทั้งโลกให้จม
กี่ปีกันที่ข้าได้เตรียมพร้อม ข้าเฝ้าซุ่มซ้อมในเกมรุก
จนรีบลุกข้าจะบุกและถาโถมใส่
ไม่มีผู้ใดจะทายท้าอำนาจเมื่อตอนข้า
- ซัดให้โลกจมน้ำ - เฮ้ เฮ้
จะซัดทั้งโลกให้จม
เฮ้ เฮ้ จะซัดทั้งโลกให้จม
เฮ้ เฮ้
คำบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล