Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TEŚCIOWIE POSZUKIWANI
To jest jej dzień
Odziana...
Stopień.
...w biel
Podążaj za moim głosem. Tutaj. Zatrzymaj się.
Dobra, otwórz oczy.
To rozkład stolików w 3D w odpowiedniej skali.
Każda figurka odzwierciedla wygląd lub charakter danego gościa.
- To niesamowite. - Podoba ci się?
Nawet nie wiesz jak.
Kto jest He-Manem?
Jak to kto?
Porównaj nasze pośladki.
- Identyczne, prawda? - Tak, teraz to widzę.
To co myślisz? Panna młoda ma ostatnie słowo.
To twoi rodzice, prawda? Zmieszczą się tu jeszcze dwie osoby?
Moi rodzice napisali, że jednak przyjadą.
- Nie żartujesz? Naprawdę? - Tak.
Tak się cieszę, Parker.
Super! W końcu poznam twoich rodziców.
No dobra.
Wychodzę za niego.
O rany, pewnie nie możesz się doczekać.
Mam rację? Bo jakoś nie wyglądasz. Cieszysz się choć trochę?
- Choć ciutkę? - Tak, tylko...
Wszystko gra.
Mówiłam ci, mogą być trochę...
przytłaczający.
Dobra. A moi niby są lepsi?
Wybrałem dla nich Szkieletora i Meduzę,
bo nie produkują figurek Stalina i Lady Makbet.
Pewnie żałowałabym, gdyby nie było ich na ślubie.
Z pewnością. Poradzimy sobie.
He-Man i różowy Power Ranger poradzą sobie ze wszystkim.
Chyba że pojawi się Hordak.
Czy to hermetyczne nawiązanie do He-Mana?
No ba.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Twoja ciocia Linda ma alergię na nikiel. Czy w sztućcach jest nikiel?
Nie wiem, mamo.
Tanie sztućce są niklowane. Będziesz skąpił na sztućcach?
- Będą wysokiej jakości sztućce bez niklu. - To dobrze.
Ale nie po to dzwonię. Dobre wieści.
Rodzice Parker będą na ślubie.
Halo? Wiem, że tam jesteście. Słyszę świszczący nos taty.
Wybacz, ale jacy rodzice olewają ślub córki?
O to właśnie chodzi, że nie olewają.
Daj spokój.
Żyli wśród plemienia Janomamów w Amazonii. Niełatwo się stamtąd wyrwać.
Dlatego Parker jest striptizerką.
Wcale nie. Tłumaczyłem ci milion razy.
Prowadzi bardzo popularne studio jogi.
Nie wiedziałam o tym.
Zaprosiłem cię nawet na zajęcia.
- Chcesz, by matka tańczyła na rurze? - Tam nie ma rur! To studio jogi.
- Biznes pewnie kwitnie. - Daruj sobie podteksty.
- Tylko mówię. - Proszę.
Możemy choć raz sprawić, żeby nie było dziwnie?
- Dziwnie? - Sam jesteś dziwny.
Ostatnio rozmawialiśmy o tym z ojcem.
Stałeś się dziwny, Owen.
To prawda!
Nie zachowywałeś się tak przed poznaniem tej striptizerki!
REZERWACJA DLA KIEROWNIKA ODDZIAŁU
KIEROWNIK ODDZIAŁU
Jeszcze nie poznałeś rodziców tej kobiety?
To nic dziwnego. Ciągle byli gdzieś daleko.
To zajebiście dziwne.
Nie obraź się, ale początkowo byliśmy pewni, że zmyśliłeś tę Parker.
Te słowa mnie ranią.
A nie powinny, bo nigdy z nikim cię nie widziałem.
Myślałem, że to może jakiś manekin albo dmuchana lala.
Ale myliłem się.
Gdy ją zobaczyłam, byłam w szoku.
Ta bajka nabrała kształtów na moich oczach.
Za cholerę ci nie wierzyłem.
Moje serce krwawi.
Chodzi o to, że zaklęcie lub eliksir, którego użyłeś,
by uwieść tę kobietę, nie zadziała na jej rodziców.
Martwisz się o to, czy mnie polubią?
Bardziej niż rodzice kochają mnie tylko dziadkowie.
Posadź mnie obok swojej babci, a posypią się iskry.
To pielucha. Znowu to zrobiła. Hej!
Dlaczego to robię? To zadanie Gary’ego.
Gdzie jest Gary?
Koniec z przypadkowym zamykaniem Gary’ego w skarbcu. Mówię poważnie.
Sam zaprojektowałeś ten system.
- Jest bardzo skomplikowany. - Powinien. To skarbiec.
Jest supernowoczesny. Nikt się do niego nie dostanie.
Taki sam ma Phoebe King?
- Tak jest. - Kto to?
Zarządza Atlas Reserve. To najlepszy bank w stanie.
Wcale nie. Nie ma oficjalnego rankingu.
Jest najlepszy, czytałem o tym artykuł.
To dobry i solidny bank. To jasne.
Podczas ostatniej konferencji Phoebe King powiedziała,
że nawet mrożony indyk dostałby się do naszego skarbca.
Inaczej to zapamiętałem.
Nazwała cię trollem bez fiuta. Cholera jasna!
Próbowałem się nie śmiać, ale nie udało mi się.
Wyobraziłem to sobie.
Żadnych genitaliów, idealnie płaska powierzchnia.
Troll bez fiuta. To nieprofesjonalne.
Zajebiście zabawne.
Chciałbym zobaczyć, jak ten indyk się tu włamuje.
Zostawiła mi róże przy schodach
Cześć, Gary.
Masz szczęście, że miałem miętówki. Mogłem tu umrzeć z głodu.
Po raz setny powtarzam, że w środku jest dźwignia awaryjna.
- Każdy skarbiec ją ma. - A ja ci powtarzam,
że nie mogę jej znaleźć!
Cholera, Gary.
Słuchaj, Parker.
Rozumiem, że twoi rodzice postąpią słusznie
i pojawią się na waszym ślubie.
Czy to nie miłe?
- Tak. Dzięki, mamo. - To bardzo miłe.
Od dawna nie widziała swoich rodziców.
Wiem.
- Czemu nigdy ich nie ma? - Żyją w jaskini w dżungli.
- Jak Bin Laden? - Tak jest.
- Wcale nie. - W porządku.
Pokażesz mi swoje tatuaże?
Nie teraz. Ciocia Margie za nimi nie przepada.
- Mówi, że dzięki nim masz lepsze napiwki. - Powtarzam, że nie jestem striptizerką.
- Mój chłopak się dziara. - Tak? Jaki wzór?
- Moje imię na lędźwiach. - Tak jest.
- Hej, kuzynie! - Jezu!
Co robisz?
Nie zaprosisz mnie na kawalerski?
- Wiesz, że jestem ratownikiem medycznym? - Tak, wiem.
Chętnie przewiózłbym cię karetką.
- Włączylibyśmy syrenę i w ogóle. - Ale zabawa.
Zafundowałbym ci śmierć kliniczną na tyłach.
Spytaj dziadka Seymoura, jak to jest umierać od...
- Dlaczego to robisz? - Przestań.
- Co on wyprawia? - To tylko plotki.
Ona go przyłapała. Było jej bardzo przykro.
Gość to legenda. Zatrzepał się na amen.
Ktoś dzwoni. Ale fart. Nie planowałem tego. To przypadek.
Hej. Dziękuję za oddzwonienie.
- Tu znów Owen Browning. - Czego, kurwa, chcesz?
Za tydzień biorę ślub i z tej okazji robię mały fotomontaż.
Ale nie mam żadnych zdjęć rodziny mojej narzeczonej.
Plotka głosi, że mają u was jakiś schowek.
Powinien być na nazwisko McDermott. Macie coś takiego?
- Mój Boże! - Jaram się!
Gdzie ten ratownik?
O cholera.
- Przestań! - Sos sojowy!
Mamo! To nie woda!
Kazałaś dzwonić, gdyby ktoś pytał o schowek McDermotta.
Schowek McDermotta?
Tak. Masz jakieś nazwisko?
Owen Browning.
Te diamenty są do dupy.
O co chodzi?
To głupie. Myślałem, że ten guzik sprawi, że wpadnę do basenu z rekinami.
Rekiny? Nie. Chciałam tylko, żeby ktoś posprzątał ten bałagan.
- Jaki bałagan? - Po tobie.
Basen z rekinami.
Zadzwoń do akwarium!
Twój tata zawsze trzyma w bagażniku zapasową koszulę?
Nie pierwszy raz zapalił się w restauracji.
Twoja siostrzenica zapytała,
czy moja szyja lata na wietrze, gdy jadę rowerem.
Dziękuję, że się nie obraziłaś.
To serio niezrównoważeni ludzie.
Boże. I jeszcze poznasz moją rodzinę.
- Martwisz się, że mnie nie polubią? - Nie. A ty?
Nie.
To tak, jakby nie lubić Myszki Miki.
Schlebiasz mi...
ki.
- Kiedy przyjadą? - W nocy przed ślubem.
Będę miał dosyć czasu.
Tak? Na co?
- Zaplanowałem coś wyjątkowego. - Naprawdę?
Podoba mi się to.
Przestraszyłaś mnie.
Tak. Pokaż, co lubisz robić.
- Na pewno? - Tak.
Rany. Ktoś tu naprawdę szaleje.
Robię cacuszka dla rodziców Parker.
Mógłbyś nie mówić „cacuszka”?
Jarają cię robótki ręczne. Zaakceptuj to.
To seksowne, gdy facet ma pasję.
- Dziękuję. - Ale nie taką babską.
Zamknij się, Gary. Cholera jasna.
Dzięki, że zrobiłeś zakupy. Nie dałabym rady.
Nie ma problemu.
Kupiłem tofu, które lubisz. Bardzo twarde.
Moje tofu musi być jak mój facet.
Bardzo twarde.
No dobrze.
Przez tę rozmowę myślę o tym, że może dziś będziemy się bzykać.
O tak.
Wyssę cię do końca jak mleko z tubki.
No dobrze. Piszę się na wszystko. Lepiej już zacznę się rozciągać.
Kocham cię, skarbie.
Ja ciebie też.
Dobra.
O słodka Parker
To już ta chwila
Bzykaniem noc będziemy sobie umilać
Przysięgam
Że cię kocham
Chipsy ogórkowe
I krakersy
Bo dziś będziemy się ru...
Cześć, Owen.
Ani się waż!
- Niezły rzut. - O cholera.
- Przepraszam. - Wszystko w porządku, Owen?
Chodziła na kurs samoobrony. Dobrze wydane pieniądze.
Darujcie mi życie.
- Podnieśmy gnojka. - Dobra. Łap go.
Proszę bardzo. Nie zabijemy cię. Jesteśmy rodzicami Parker.
- No tak. - Tak.
Dobra.
Państwo McDermott, to dla mnie zaszczyt...
Nie wygłupiaj się, daj pyska.
Darujmy sobie formułki i całe to gówno.
Mów mi Billy.
Dobra, Billy.
Z pewnością jesteś ojcem Parker, bo całujecie dokładnie tak samo.
- Jestem Lilly. - Cześć.
Nie przesadzajmy.
- Dobra. - Mamo?
- Kogo ja widzę! - Kochanie!
Co wy tu robicie?
Mieliśmy wcześniejszy lot i nakryliśmy go,
jak podśpiewuje o bzykaniu naszej córki.
- Naprawdę? - Tak.
Czasem nucę sobie coś w samotności.
Nie wiedziałem, że moi przyszli teściowie słuchają.
- Jak się tu dostaliście? - Drzwi były otwarte.
Dziwne. Nigdy nie zapominam zamykać drzwi.
Twierdzisz, że ona kłamie?
Uważasz, że moja żona jest kłamcą?
Ledwo przyjechaliśmy i już takie oskarżenia?
Mam ci wyklepać facjatę?
Tylko żartowałeś!
To był żart. A niech mnie.
Co sądzicie o tych cacuszkach?
Mam to na sobie, prawda?
Opowiemy im naszą historię? To prawie jak komedia romantyczna.
Spodoba się wam.
Musicie wiedzieć, że moja rodzina ma problemy z biodrami.
Profilaktycznie udałem się do lekarza.
Polecono mi jogę.
Dostałem kupon i poszedłem na pierwsze zajęcia.
Które akurat ja prowadziłam!
- Niezły przypadek, co? - Wariactwo.
Niesamowite.
Zauważyłam, że w połowie zajęć Owen przyjął pozycję dziecka.
Tak. Słuchajcie tego.
Jestem w pozycji dziecka i mdleję, ale nikt tego nie zauważa.
Spójrzcie. Nie widać, że jestem nieprzytomny.
- Prawda? - O tak.
Zajęcia się skończyły, a ja zauważyłam, że Owen wciąż jest w pozycji dziecka.
Pomyślałam sobie, że mam trupa i że już po nim.
- Ale wcale nie. - Nie.
Kiedy Parker mnie rozplątała, ocknąłem się i zobaczyłem jej uśmiech.
Zrozumiałem wtedy, że to kobieta, z którą spędzę resztę życia.
- Miałeś rację. - I to jeszcze jak.
- A potem zaprosiłeś ją na randkę. - Nie.
Chodziłem na zajęcia półtora roku, aż ona zaprosiła mnie.
Melona jem, melona jem
Nie mogę znaleźć zastępstwa, odwołam zajęcia.
- Zajmę się rodzicami. - Nie chcę, byś miała kłopoty w pracy.
Uzbierało mi się sporo urlopu. Zostanę z nimi.
- Nie, kochanie. - Niczym się nie przejmuj.
Nie martw się.
Dzień dobry, przyszła rodzino.
- Dzień dobry. - Miło was widzieć.
Muszę iść do pracy,
ale Owen bierze swój pierwszy dzień wolny, odkąd zaczął pracę w banku.
- Prawda? - Cieszę się.
Nie lubię, gdy ktoś dotyka mojego tyłka, a ona uważa to za zabawne.
- Tak. - Coś mnie w tym przeraża.
- Do zobaczenia wieczorem. - Pa.
Bądźcie grzeczni, dobrze?
- Pa, skarbie. - Zachowujcie się.
Bez obaw.
- Pa! Kocham cię. - Pa.
- Dobra. Chcesz sok pomarańczowy? - Całkiem niezłe.
Mam nadzieję, że jesteście głodni, bo przygotowałem...
jajka po florencku.
Ale siadło.
No dobra, dosyć gadki o śniadaniu.
Mam nadzieję, że lubicie się zabawić,
bo mam bilety na wystawę południowoamerykańskiego garncarstwa.
Dlaczego?
Bo żyliście wśród Janomamów w Amazonii.
Fakt.
A oni słyną z wyszukanej ceramiki.
Spędziliśmy z nimi tyle lat, że ceramikę mamy w jednym palcu.
A więc przejdźmy do kolejnego etapu naszej przygody.
Muzeum Holokaustu!
Byłem tam. Mają naprawdę świetne jedzenie.
Dobra. Nie interesuje nas garncarstwo ani Holokaust.
Dobrze. To co chcecie robić?
Otwórz spadochron!
Najpierw przekonaj mnie, czemu zasługujesz na moją córkę!
Boże! To moja najlepsza przyjaciółka i ją kocham.
O Boże!
- Opiekuję się psami i daję spore napiwki! - Za mało!
Nigdy więcej się z nią nie prześpię!
Kontynuuj!
Ciągnę za sznurek!
To mój fiut, idioto!
Chciałem wybrać postać ze Shreka,
bo uwielbiam tę animację, ale ten księżyc do mnie przemawia.
Wygląda naprawdę...
Co to było?
Ale ogień.
Dacie wiarę, że zrobiłem sobie tatuaż?
Sam siebie nie poznaję. To moja dziara, księżyc.
Jestem jak wilk.
Bill, skocz po więcej alkoholu, za mało się upiłam.
Dobry pomysł, Lilly.
Pójdę z tobą. Chodźmy.
Patrz, gdzie leziesz.
Moja wina, panie tato.
Teraz to była twoja wina, bo za wolno się odwróciłeś.
- Siad! - Jasne.
- Zostań. - Dobrze.
- Zaraz wracam. - Nie.
Ja pójdę. Dotrzymaj mu towarzystwa, dobrze?
Boże. Jest najfajniejszy na świecie, co?
To niesamowite, że uprawiasz z nim seks.
- Naprawdę? - I tak ładnie pachnie!
To aromat
drzewa sandałowego i niebezpieczeństwa.
- To Stetson. Woda kolońska. - Na pewno?
Jak leci, wielkoludzie?
Miło cię znowu widzieć, Billy. Wyglądasz świetnie.
Niech ci będzie.
Czym właściwie zajmuje się kierownik banku?
Raczej czym się nie zajmuje. Zarządzam wszystkimi pracownikami.
A mamy ich 12.
Naprawdę?
Zajmuję się też bezpieczeństwem banku.
- Jak nas znalazłaś? - Widzisz tę małą pizdę?
Dzwonił w sprawie schowka.
- Nie gadaj. - Nowy kolega?
Nie, to tylko przyjaciel rodziny.
To idiota.
Nie wie, co się dzieje.
Wygląda jak skończony zjeb.
- Tak. - Billy!
Ten gość jest super!
Fuj.
Jezu. Jak ty wyglądasz? Śmierdzisz jak samochód mojego ojczyma.
Jak poszło z teściami?
Było tylko standardowo źle czy naprawdę fatalnie?
Było niesamowicie.
Nigdy nie spotkałem kogoś takiego.
Skakaliśmy ze spadochronem.
Bardzo się upiliśmy.
Trochę potańczyłem.
W końcu poczułem się jak fajny dzieciak w liceum.
Jakbym jeździł na desce albo niszczył wszystko dookoła.
Nie robiłem tego, ale tak się poczułem.
Było fajnie. Prawie zbyt fajnie.
Módlmy się do bogów bankowych o miły i spokojny dzień.
Wszyscy na glebę! Już!
Gleba, w tej chwili!
Rusz się.
Szybciej.
Na ziemię!
Dwie minuty.
Słuchaj, będę z wami w pełni współpracował.
Dlatego musicie wiedzieć, że tego systemu nie da się złamać.
A już tym bardziej w dwie minuty.
Po prostu miałeś niesamowitego farta.
Naprawdę.
Wiesz o obejściu odciskiem palca? Ale na tym koniec, bo...
Morda w kubeł. Czytaj.
Jakim cudem?
Czytaj.
Zostawiła mi róże przy schodach.
Nie wkurwiaj mnie.
Zostawiła mi róże przy schodach
„To pewności co do niej mi doda”.
Trzydzieści sekund.
- Dzięki za pomoc. - Nie ma za co.
Właź.
- Dobra. - Do pełna.
Zapakować niskie nominały, by nadały się na napiwki?
Stul pysk.
Drzewo sandałowe? I niebezpieczeństwo.
Ruchy!
Przestań się uśmiechać.
Wystarczy.
Koniec czasu.
Hej. Wciąż możecie postąpić właściwie.
Przepraszam.
Dziękuję wszystkim za współpracę. A zwłaszcza tobie, Owen.
Zwłaszcza tobie.
Mieli najnowocześniejsze zbroje i maski na twarz.
Nigdy takich nie widziałem, a znam się na tym.
Jestem wyszkolony, umiem rozpoznać złoczyńcę.
Próbowałem ich powstrzymać, ale się poślizgnąłem.
Mógłbyś tego nie zapisywać?
Gówno widziałam i gówno wiem. Nie gadam z glinami.
Naprawdę nie mogę znaleźć tej klamki.
- Zajmujesz się ochroną? - Jestem szefem!
To najlepsza fucha na świecie.
Jesteś uroczy.
Pierwsza część szyfru to mój numer telefonu z dzieciństwa.
- Dobre. Naprawdę. - Brzmi 402-896-6860. Prościzna.
...przy schodach
Trzeba trochę zgrywać angola, ale kapela jest z San Diego.
Owen? Boże.
Nic ci nie jest?
- Przyjechaliśmy jak najszybciej. - Słucham?
Agent specjalny Roger Oldham, FBI.
Co powiesz mi o ludziach, którzy obrabowali twój bank?
Możesz opisać, jak wyglądali?
Nie potrafię. Byli zamaskowani.
Czy nazwa „Widmowi Bandyci” coś ci mówi?
To najsłynniejsi rabusie w Ameryce. Obrabowali już ponad sto banków.
Przenoszą się ze stanu do stanu, a czasem znikają na lata.
Myśli pan,
że to właśnie oni napadli na mój bank?
Czuję w kościach, że to ich sprawka.
Ale jedna rzecz nie daje mi spokoju.
Jak zdobyli dostęp do waszego skarbca.
Już dobrze, Owen.
- Już po wszystkim. - Oddychaj.
Wdychaj powietrze przez nos. Właśnie tak.
- Smarkaj. - Ale porządnie.
Jezu.
Wystarczy. Dość tego.
- Masz już dość. - Rozkleił się.
Dobra robota, Owen.
Dzwoń pod górny numer, jeśli coś sobie przypomnisz.
Pod dolny numer...
nie dzwoń.
Byłoby wygodniej, gdyby ktoś siedział z przodu.
Nie.
Jesteśmy z tobą.
Tak.
Chodź.
Bingo!
Czyj to samochód?
Jest twój, Owen.
Tylko twój.
Czy to nie miłe? Rodzice kupili nam samochód bez pytania.
- Mały prezent ślubny. - Zasługujecie na coś lepszego niż tamto.
Czyli to robiliście przez cały dzień? Kupowaliście hot roda?
Ten wóz uosabia twoją prawdziwą naturę.
- Zgadzasz się? - Jest taki jak ty.
Podoba mi się. Naprawdę.
Jest świetny, dziękuję. Ale będzie jazda.
- Chcesz się od razu przejechać? - Nie.
Jestem prawie pewny, że to oni. Muszę o tym powiedzieć Parker.
Fałszywe oskarżenie rodziców narzeczonej o napad
to samobójstwo.
Mam udawać, że nic się nie stało?
Tak! Ja przez trzy czwarte życia udawałem, że nic się nie dzieje.
Trzy tygodnie temu rozlałem w łóżku owsiankę.
Do dziś nikt o tym nie wie.
Poza tym sam dałeś im kod do skarbca.
Ale byłem pijany i chciałem im zaimponować.
To znaczy, że jeśli obrabowali bank,
to ty też.
Wcale nie.
- Dałeś im kod! - Mówisz, że jestem ich wspólnikiem?
Nie jesteś wspólnikiem, tylko mózgiem tej operacji.
Ale z ciebie gangster. Szczerze?
Ja też kradnę z banku.
Od siedmiu lat nie kupiłem srajtaśmy.
To byłeś ty?
Z męskiej i damskiej toalety. Przyznaj, robi wrażenie.
Nie obchodzi mnie papier toaletowy.
- Do widzenia, dziękuję. - Kto to był?
Dzwonili z cukierni.
Podobno jest spore zamieszanie i cukiernik nie da rady upiec tortu.
- Że co? Mówisz poważnie? - Niestety.
- Co się stało? - Umarł.
Boże.
- Jak to? - Koń kopnął go w klatę.
- Jezu! - Tak. Serce eksplodowało przy uderzeniu.
- Masakra! - Co nie?
Ale nie smuć się.
Nic się nie stało, bo gość i tak był rasistą.
- Złym rasistą. - A są dobrzy rasiści?
Na przykład moja babcia. Opowiadaj, co słychać?
Przyszłam ci powiedzieć, że rodzice usmażyli samosy.
Ale sympatycznie! Uwielbiam samosy.
- Widzimy się na dole. - Nie śpiesz się.
- Dobrze? - Bez obaw.
- Załatwimy nowy tort. - Pewnie.
Ale nie u rasisty.
Kocham cię.
Dzień dobry. Chciałbym anulować zamówienie na tort.
Koń kopnął moją narzeczoną w głowę.
Czym się tak denerwujesz, Owen?
Wiem, że zabrzmię jak wariat,
ale myślę, że rodzice Parker
są przestępcami.
- Tak. - Oczywiście, że to przestępcy.
Dlatego nie będzie ich na ślubie.
Będą na tym pierdolonym ślubie, jasne?
Będą, przecież mówiłem!
Dobra.
Myślę, że to oni napadli na mój bank.
- Nie! Skąd wiesz? - Nie wiem.
Nie wywrócę życia Parker do góry nogami bez pewności.
Pomożecie mi.
Idą. Zachowujcie się normalnie.
Co to znaczy?
Zadawajcie natrętne i niestosowne pytania osobiste.
Liczę na was.
Cześć!
Hej!
Jesteś pewien?
- A ty? - Żuję gumę z ziołem.
Sprytnie. Billy i Lilly, poznajcie moich rodziców, Neila i Margie.
- Miło mi. - Z wzajemnością.
- Jesteś bardzo atrakcyjny. - Dzięki.
To nie komplement. Dla mnie za bardzo.
No dobrze. Cześć.
Dzień dobry.
Skoro mowa o atrakcyjności, to masz nieskazitelną cerę.
Czego używasz?
Mydła.
- Może powinniśmy się napić? - Zdecydowanie.
Słońce jeszcze nie zaszło.
Może usiądźmy przy stoliku.
Będzie fajnie!
A ja na to: „Nie potrzebujemy gondoliera!”.
Lilly spycha małego z łodzi i zaczynamy wiosłować po Canal Grande.
Pozwólcie, że o coś was zapytam.
- Wal śmiało. - Popełniliście jakieś przestępstwo?
- Jeśli mamy być rodziną... - Przeginacie.
...musimy wiedzieć, czy to przestępcy.
Daj mi to. Jesteście przestępcami?
- Moi rodzice nie są przestępcami. - Spokojnie, skarbie.
Nasz styl życia wydaje się im nieco niekonwencjonalny.
Tak, mieszkają w dżungli z ludem edamame.
To fasola.
- To jak to szło? - Janomamowie.
- A co powiedziałem? - „Edamame”, jak w japońskiej restauracji.
To ludzie waitheri totihi peheti.
Że co znowu?
To popularne powiedzonko Janomamów. Musicie znać.
- Kochanie, co robisz? - Nic! Rozpoczynam konwersację.
Można by pomyśleć, że nas przepytujesz.
Nie! Po prostu żyliście wśród nich przez dwa lata.
Musicie wiedzieć, co znaczy waitheri totihi peheti.
To oznacza odwagę...
piękno i prawdę.
Wydawaliśmy się zaskoczeni tylko dlatego, że masz fatalny akcent.
To obraza dla Janomamów i ich boga!
Owen, co z tobą nie tak?
Uwierzcie, Amazonia to cudowne miejsce.
Bylibyście zachwyceni.
Nie podróżujemy.
Neil ma biegunkę podróżnych.
- Nawet gdy nie podróżuję. - Rozumiem.
Margie, dam głowę, że pod tym płaszczykiem asekuracji
drzemie wolny duch czekający na pobudkę.
Z pewnością lubiłaś kiedyś zaszaleć.
Kiedyś, zanim byłam w ciąży z Owenem,
brałam udział w orgii.
- Co? - Tak.
- Orgia, mamo? - Tak.
Orgia?
Tak!
Pewnie źle to wymawiam,
ale to coś takiego, kiedy wszyscy się ze sobą rżną.
- Tak, to orgia. - Brałam w nich udział wiele razy.
Tak poznała Dana Marino.
- Tego futbolistę? - Tak!
Albo tam, albo w markecie.
Dan Marino nie robi sam zakupów. Jest w galerii sław.
Poznałaś Dana Marino podczas orgii.
- Czy to mój tata? - Oczywiście, że tak.
Nie bądź śmieszny! Mamy tak samo owłosione plecy.
Widziałam, jaki z ciebie sportowiec. Nie masz nic z Dana Marino!
- Co? - Dan Marino!
- Za Danny’ego. - Tak jest!
Za Danny’ego.
Zdrowie!
Przyłożenie!
Hej.
Spójrz. To ja, a to mój tata.
Ten sam nos i te same martwe oczka. Identyczne, prawda?
- I włosy na dole pleców. - Kochanie, już je widziałam.
Racja, ale nie u mojego taty.
- Ogarniemy wideorozmowę? - Nie. Możemy pogadać?
Jasne.
Wszystko gra?
Co to miało znaczyć?
Nie wiem. Dan Marino przeleciał moją mamę.
Wiem, a twój bank obrabowano.
To wielki facet.
Tak, to prawda.
Wiem, że masz za sobą bardzo traumatyczne doświadczenia,
mówię o obu sprawach,
ale czy dzieje się coś jeszcze?
Możesz mi powiedzieć o wszystkim.
Nie wkurzę się.
W porządku?
Dobrze.
Dobra.
Zachowuję się dziwnie...
bo twoi starzy obrabowali mój bank.
Co?
- Mówisz poważnie? - Tak.
- Rabuś znał moje imię. - Jest w Internecie.
Gdy nadepnąłem mu na piętę, spojrzał na mnie jak twój tata.
Podobno mieli maski.
Tak, ale wyczułem tę samą pogardę wobec mnie.
Te same wibracje.
Poza tym wiedzieli,
że hasło do skarbca brzmi „zostawiła mi róże przy schodach”.
- Mówiłem o tym twojej mamie po pijaku. - Dobra. Czy ktoś jeszcze zna hasło?
Kilka osób. Tyree, Gary, Marisol.
Powiedziałem kiedyś mojej terapeutce, ale chyba mnie nie słuchała.
- Rany. - To ty mówiłaś, że są przytłaczający.
Chodziło mi o to, że mają wielkie ego, a nie, że okradają banki.
Nie mówię, że rabują banki.
Mówię tylko, że istnieje taka możliwość.
Dzielę się z tobą moją koncepcją.
To ja się podzielę koncepcją, że totalnie ci odjebało.
Nie wierzę, że pojedziemy tym rzęchem.
Cholerni rabusie.
Jezu Chryste, jak to śmiga.
Przepraszam!
Przepraszam.
Tak, moja wina. Przepraszam!
Wypierdalaj!
No dobra. To było straszne.
Dziękuję, OnStar.
Do usług.
Syn marnotrawny powrócił, przynosząc podarki.
Boże.
Wyglądasz apetycznie.
Obrobiłabym twoją pałę jak kolbę.
Wygląda jak hacjenda Tony’ego Montany.
No dobrze.
No już.
Już wiem, czemu bogacze je sadzą.
Przejdziemy do interesów?
Możemy to załatwić jak cywilizowani ludzie.
Jeśli ktoś ma prawo się złościć, to ja.
To w końcu ja zostałam zdradzona, prawda?
Przepraszam.
Wybacz mi, kolego.
Nie!
Jest tu niecały milion.
Brawo. Jesteście mi winni jeszcze pięć.
Miniaturki? Czemu? Są tańsze?
Zgarnęliśmy milion, nie sześć.
Zapomniałaś, jak to działa?
Odsetki nie zapadły w śpiączkę.
Przepraszam za kopniaka.
Stąd wyglądacie na słodkie szczeniaczki.
Gdybyście tylko były trochę wyższe...
Dlaczego?
Pięć milionów zajmie nam trochę czasu.
Wyglądam na nierozsądną babkę? Nie. Macie czas do końca tygodnia.
Przepraszam. Czy to koliduje ze ślubem waszej córki?
Cholera. Jesteście zaskoczeni, że wiem, że macie córkę?
I że ta, nazwijmy ją teoretycznie Parker, wychodzi za mąż w sobotę?
Jeśli nie dostanę moich pięciu milionów przed jej ślubem, wtedy Parker
wyjdzie za Ponurego Żniwiarza.
- To znaczy, że zostanie zabita. - Załapałem.
Wiem, kochaniutki.
Wspominałam, że mam nowy basen z rekinami?
Wasza córka mogłaby go przetestować.
Jebańce są wiecznie głodne.
Odbierz, Parker.
Parker, odbierz!
Nie! Tylko nie to!
O Boże!
No dobrze.
W czym mogę pomóc, panie władzo?
Prawo jazdy i dowód masturbacyjny.
Dzień dobry.
Wyglądasz gównianie.
Mówi ci to facet, który używa skarpety jako filtra do kawy.
Dzięki za troskę, jest świetnie.
A jednak pies obgryza twoją girę.
To mój mały kumpel. Mój milusiński.
Spacerowaliśmy po lesie.
To zabawne.
Widmowi Bandyci dokładnie wiedzieli, jak obejść zabezpieczenia w waszym banku.
Odkryłem, kto zaprojektował ten system.
Powiedzieć ci?
Sugeruje pan, że mam z tym coś wspólnego?
Możesz otworzyć bagażnik?
- Otwórz bagażnik. - To po prostu jakiś obłęd.
To niedorzeczne. W życiu nie popełniłem przestępstwa.
Zawsze jest pierwszy raz.
Co my tu mamy.
Dwa telefony na kartę,
dwa opakowania amunicji
i modulator głosu.
Ktoś mi to podłożył.
Kto, Owen? Z kim pracujesz?
Z kim, Owen?
Nie wiem.
Posłuchaj.
Rozumiem. Ja też czasem o czymś zapominam.
Co powiesz na długi weekend w celi, żeby odświeżyć ci pamięć?
W ten weekend biorę ślub.
Kiedyś byłem żonaty z piękną kobietą o imieniu Sheryl.
- Wiesz, gdzie ona teraz jest? - Nie żyje?
Chciałbym.
Nie, mieszka w Key West z nowym mężem.
To były komandos.
Twardy brzuch i fiut, na którym może wylądować Boeing 747.
To spory samolot.
I bardzo szeroki.
Miałem taką obsesję na punkcie Widmowych Bandytów,
że kosztowała mnie ona utratę żony.
I domu.
Może i rozumu.
Po jakimś czasie zacząłem się zastanawiać,
czy to aby nie są prawdziwe widma.
Hej! Wykorzystajmy tę energię, by odzyskać Sheryl.
Dobrze? Mogę zrobić fotomontaż.
Nie daj się gnoić temu gościowi z wielką pałą.
- Do celi z nim. - Nie! Mój ślub!
W ten weekend w bloku D czeka cię i ślub, i wieczór kawalerski.
To nie ja.
To moi teściowie.
Oni obrabowali bank. Wykorzystali mnie.
Cholera, szybko pękłeś.
Udowodnij to. Nagraj ich zeznania.
Mam być kretem?
Chcę, żebyś postąpił słusznie.
Oczyść swoje imię i pomóż mi złapać Widmowych Bandytów.
I tak, bądź też kretem.
Parker.
Parker! Hej, Parker!
- Hej. Gdzie byłeś? - Musimy pogadać.
- Czemu się tak trzymasz? - Bo mam na sobie...
miękką koszulę!
Czuję, jakby moje palce były w palcowym spa.
Ręce przy sobie!
Przepraszam.
Po prostu teściowie nie powinni dotykać pana młodego przed ślubem.
- Gówno prawda. - Naćpałeś się?
Nie robię nielegalnych rzeczy, ale nie przeszkadza mi, że inni je robią.
Jeśli chcecie pogadać i zrzucić z siebie ciężar...
No dobrze. Musimy jechać do cukierni.
Cukiernia. Tak. Musimy jechać, bo cukiernik umarł
i potrzebujemy nowego tortu.
Jedźmy wszyscy razem. Jak duża, szczęśliwa rodzina.
- Nie chcecie załatwiać sprawunków. - Ja chcę.
Powiedz mi, kto nie lubi deserów?
To wegańskie desery i wszyscy wiemy, że smakują jak gówno.
Wybacz mi szczerość, Parker.
Smakują jak gówno, jasne?
Wy zostańcie, a my sami skosztujemy tego gówna. Chodźmy.
Jedźmy już.
- Spóźnimy się. - Jedziemy wszyscy? No dobra!
Czeka nas degustacja tortów na Grant Avenue 1308.
Kiedy wybieram się na wycieczkę, z reguły pakuję się raz, dwa.
Raz, dwa.
Co za palant.
Ty prowadzisz! Billy McDermott prowadzi! Fajnie.
Zagramy w Nigdy?
Nigdy nie nosiłem strasznej maski poza Halloween.
Twoja kolej.
Przybyliśmy na miejsce. Jestem o krok od drzwi.
Na pewno nie chcecie zaczekać w aucie? Nie? Dobra.
Od drzwi dzieli nas zero kroków. Otwieram drzwi.
- Wchodźcie. - Prowadź.
Pachnie nieźle.
Tak, to zapach tortów.
Witamy w Vegan Divas. Dostaniecie tu tort...
I nawet go zjecie.
Jestem Kay, a to moja siostra Ida.
Ona jest weganką, a ja diwą.
Dziękujemy za przyjęcie nas w tak krótkim terminie.
Nie przejmujcie się. Sama zawsze ze wszystkim się spóźniam.
Jesteś przekonany? Nasz ślub jest o konkretnej godzinie.
Bez obaw. Mają świetne opinie. To tylko taka ich gadka.
- Czemu ciągle mi się to zdarza? - Kay, chyba krwawisz.
- Ida! - Przepraszam.
- Tort! Szybko. - No dobrze.
Ten czerwony tort nazywa się Lepszy Niż Seks.
Ida robi go od podstaw.
Ta nazwa to nie ściema.
Porównałam obie rzeczy.
I jest wegański?
O tak.
Możemy porozmawiać na osobności?
Co się stało?
Chcę przegadać ważne życiowe decyzje przed ich podjęciem.
Naprawdę?
- Coś tu masz. - Co takiego, skarbie?
Co jest, kurwa?
Przepraszam! Nie wiedziałam, że jesteście razem.
Owen, co się dzieje?
Wiem, że zabrzmię jak wariat,
ale FBI uważa, że maczałem palce w napadzie.
- Co? - Kazali mi nosić...
Cudowna cukierenka.
- Parker, prawda? - Cześć.
Nie róbcie scen!
To ty wymachujesz bronią.
Tak, wymachujesz bronią i właśnie trzymasz zakładników w cukierni.
Zakładnicy!
- Co się dzieje? - Mówiliśmy, że zdobędziemy pieniądze.
Tak. Ale potem przypomniałam sobie, że jesteście kłamcami.
Gdybyście znów chcieli gdzieś się zaszyć,
pomyślałam o małym ubezpieczeniu.
- Idziemy, Parker. - Hej! Weź mnie zamiast niej.
Weź mnie!
Taką miękką faję? Myślisz, że się nadajesz?
Wszyscy mają w dupie, czy przeżyjesz.
Spójrz tylko na ich miny.
Mają cię w dupie.
Nie rozumiem.
Owen miał rację?
Rób, co ci każe.
Spokojnie, skarbie. Tylko spokojnie.
Ile emocji. Zaraz się uduszę.
- Tato? - Lubię podduszanie.
Możecie mi zrobić wuzetkę.
Boże, uratuj moją narzeczoną, która właśnie wychodzi z cukierni.
FBI! Stać!
Bóg cię ocali, Parker!
Boże, błagam!
Cholera!
Dawaj, Roger! Dasz radę! Bądź mężczyzną, dupku!
CZERWONY LUKIER
Boże!
Pierdol się!
Bierzcie ją. Wsiadaj, kurwa!
Idę po nią.
Co jest?
Ja pierdolę.
Wszystko tu jest z ciasta!
Idę po nią.
Zabiją cię. Na ziemię!
Naprawdę zaczynasz mnie wkurwiać!
Zamknij się!
Lilly! Do wyjścia!
Chodźmy.
Celuj w opony.
Oddajcie mi mój jebany hajs.
Cholera.
Kurwa, kocham tę robotę!
Skurwysyny!
Stać!
Że co?
Rzućcie broń.
W tej chwili.
- Mają naszą córkę. - Ani kroku.
Sukinsyn.
Ty. Miałeś ją chronić!
Dlatego ludzie nie ufają rządowi.
To twoja wina.
Wpuść mnie.
Nie!
Wpuść mnie!
Już postanowiłem.
Co ty robisz?
Jezu.
Zabieraj swoją dupę. Proszę bardzo.
Czemu stoimy? Musimy ich ścigać.
Wiem, gdzie mieszka.
Ona ma wiele domów. Nie wiemy, dokąd zabrała Parker.
Co byś zrobił, gdybyś wiedział?
Zakradł się w krzaki i uciekał na drzewo przed pieskami?
Parker zniknęła.
- Przykro mi. - To co robimy?
Po pierwsze, zdejmij ten jebany podsłuch.
Ty gnojku.
Miałem cię za tchórza, nie za kreta.
Przykro mi, ale nie pójdę z wami na dno.
Nie prosiliśmy o to.
Nie! Ale mnie wrobiliście.
Podłożyliście mi w bagażniku obciążające dowody.
I tak by go nie skazali.
Ale wystarczyłoby, żeby Parker nie popełniła największego błędu w życiu.
Właśnie została porwana z waszego powodu.
Wiecie, co najgorszego spotkało ją przed waszym przyjazdem?
Przypaliła sobie podniebienie tostem.
Podmuchałbym, ale byłem przeziębiony.
Skąd niby możecie wiedzieć, czego ona pragnie?
Czego potrzebuje? Nie było was.
Bo chcieliśmy ją chronić, do kurwy nędzy!
Rehan była naszą wspólniczką. Wybierała bank i prała pieniądze.
Ale odpierdoliło jej.
Baliśmy się, że dowie się o Parker.
Ostatnio wystawiliśmy ją do wiatru.
Mam to w dupie.
Nie obchodzi mnie to. Chcę tylko odzyskać Parker.
Ja też.
Potrzebujecie pięciu milionów w dwa dni. Obrabujecie kolejny bank?
Kierownik w zespole nie zaszkodzi.
Ktoś, kto zna słabe punkty banku i wie, w którym jest sporo gotówki.
I kiedy odbywa się transport.
Stresuje się rozbijaniem jajka. Da radę?
Jeśli to uratuje Parker, to obrabuję bank, do kurwy.
Zawsze wiedzieliśmy, że to przestępcy. Piją w ciągu dnia.
Tak. A ich córka
jest instruktorką jogi.
Nic nie mówię, wystarczy połączyć fakty.
Dokąd mogli pojechać?
Czy Owen ma dostęp do jakiejś rodzinnej chatki?
Może do domku letniskowego?
Domek letniskowy?
Wyglądamy panu na nadzianych?
Oto lista banków w promieniu stu kilometrów.
Ułożyłem ją według rezerw gotówki. Od Valuebanku aż do...
Atlas Reserve, 20 milionów dolarów.
- W jednym miejscu. - Łatwizna.
Chciałbym.
- Nie? - Nie.
Nie obrabujemy ich.
Phoebe King ma ten skarbiec na oku.
Kto to taki?
Widmowi Bandyci nie wiedzą, kim jest Phoebe King?
Stworzyła bariery dla bandytów.
Cały jej bank jest zabezpieczony potrójnie.
Przeleciałabym się.
A jej skarbiec?
Biometria, waga bezpieczeństwa,
nie wspominając o losowych blokadach czasowych.
Kiedy to zrobiłeś?
W drodze do automatu z napojami. Sporo z tego miałem w kieszeniach.
Czyli zrobiłeś makietę banku, którego nie obrabujemy?
- Rany. Zrobił dwie. - Zrobiłem 12, ale tylko dwie mi wyszły.
Nie chcemy Phoebe King.
Polecam Victory Union. Kierownik tego banku to śmierdzący leń.
Skończony kretyn.
Potrzebujemy Vince’a Millena.
Vince stracił prawe jądro, bo kiedyś za gwałtownie usiadł na jajach.
Dostał tę robotę dzięki ojcu.
No dobrze.
Najważniejsze, że zawsze idzie na skróty.
Przepisy ograniczają ilość gotówki, jaką można przechowywać w oddziale.
Po przekroczeniu limitu kierownik musi zlecić transport gotówki.
Pozamykaj. Idę na paintball.
Opancerzona ciężarówka ma zawieźć gotówkę prosto do przechowalni,
ale Vince nie znosi biurokracji.
Więc ten sam wóz zbiera gotówkę ze wszystkich trzech oddziałów,
zanim trafi ona do przechowalni.
Jeśli zaatakujemy ciężarówkę po wizycie w trzecim oddziale...
Trzy napady w jednym.
- Potrzebujemy przebrań. - A ja potrzebuję broni.
Co? O Boże.
- Jest lżejszy, niż myślałem. - To pistolet na wodę.
Tak?
Wyglądam kozacko, co?
Wyglądasz jak James Bond.
Który?
- Piąty. - Ten był niezły.
Wszyscy na ziemię! Nie zgrywać bohaterów!
Hej, Ośle!
Boże. To było bardzo brutalne.
Jak ci się podoba mój akcent?
Miał być szkocki, ale wyszedł irlandzki. Nie mów Billy’emu.
Skup się! Rabujemy bank.
I pamiętaj, że ty tu rządzisz.
Zgadza się. Ja tu rządzę, jasne?
Nie zgrywajcie bohaterów.
Załatwię skurwiela!
Poharatam wam dupy!
Nikt się nie podnosi, jasne?
Lubicie Shreka? Macie ulubioną postać?
Ja lubię Shreka.
Co robisz? Nie wstawaj!
Dobra, wstałeś. Zostań, gdzie jesteś.
Nie zbliżaj się do mnie.
Nie atakuj!
Bułka z masłem.
Co jest, kurwa?
Nie ruszać się!
Spokojnie, chłopcze. Mam cię.
Odłóż broń. Właśnie tak.
Bardzo dobrze.
Poradzę sobie, weź kasę!
Łap!
Kurwa, młody, gdzie jesteś?
Najwyższy czas, Shrek.
Facet, który wyglądał jak postać z Vaiany, miał zawał.
Zrobiłem mu masaż serca. Jak idzie napad?
- Mamy przewagę. Rzućcie broń. - Co robimy?
- Nie wiem. - Rzucacie broń.
Czy możemy się pośpieszyć?
Dobra, zróbmy, co każą.
Spokojnie.
Co jest, kurwa?
- Cholera. - Sukinsyn!
O Boże!
Ten gość to kretyn.
No tośmy uciekli.
Dobra.
Właźcie!
Dawaj!
Tak jest! Robimy to!
Zamknij się i jedź!
Dobra, jedziemy.
Zawsze chciałem być kierowcą gimbusa.
Pieniądze!
O nie.
- Niedobrze. - Skopię ci zielone dupsko, Shrek!
Podobno policja nie ma kasy.
Zatrzymaj się!
Przepraszam!
Wściekli się.
O Boże!
Nic mu nie będzie.
Co on odpierdala?
Mój Boże!
Maryjo i Józefie, wybaczcie nam!
Zgromadziliśmy się tu pogrążeni w smutku...
Gol!
Nie znasz żadnej świętości?
Moja prababcia gdzieś tu leży.
Zamknij się, kurwa!
No dobrze.
Cholera.
Dlaczego?
Cholera!
- Boże. - Co to, kurwa, jest?
Czas na przekąskę. Muszę utrzymywać wysoki poziom cukru.
- Dawaj. - Chcesz wybrać smak?
- Jebane jogurty! - Najwyższy czas!
Cholera!
Kurwa mać.
Ile zarobiliśmy?
Całe 60 dolców.
Sześćdziesiąt dolców.
Dobra, od czegoś trzeba zacząć.
Przepraszam. Co to, kurwa, jest?
Nie znasz go? To Babayan.
Jest jak Kanye West z byłego bloku sowieckiego.
Jest tu Kanye?
Zamknij ryj i tańcz, kurwa!
Czy moi rodzice okradają banki?
A czy mam magiczną cipkę?
Odpowiedź brzmi tak.
Twoi rodzice to wspaniali rabusie.
Gdy zniknęli, poczułam się zdradzona.
Próbujesz uciec?
Głupia suka.
A teraz uważaj.
Babayan zaraz wykona wielki finał.
Hurra, Babayan!
Zostawiłem tam telefon.
Uber nie wchodzi w grę.
Reanimacja?
Zatrzymałeś się, żeby kogoś reanimować?
- Tak byłem szkolony. - Ty głupi gnoju!
Przestańcie! Mamy mniej niż 24 godziny na zdobycie pieniędzy.
Zapomnij o tym. Musimy uratować Parker i opuścić kraj.
Tym razem nie uciekniemy.
Parker ma tu swoje życie.
- Tak będzie dla niej najlepiej. - Chyba dla nas.
Mam pomysł.
Obrabujmy Atlas Reserve.
Podobno w głowie ci się to nie mieściło.
Co trzy głowy, to nie jedna, prawda?
Wiem, jak się tam dostać.
Nie wiem tylko, jak się wydostać z rąk policji.
Moglibyśmy w tym pomóc.
„Widmowi Bandyci” na trzy.
Trzy...
To miała być fajna chwila. Czekajcie!
Mężczyzna przebrany za popularnego Shreka
próbował okraść Victory Union Bank, ale odkrył, że to nie takie proste...
To na pewno Owen w kostiumie Shreka. Wszędzie rozpoznam to tłuste dupsko.
- To nie on. - Na pewno nie.
Porąbało go.
Dlaczego jest w telewizji?
Zadzwonię do niego jeszcze raz.
- Halo? - Tu Billy.
- To Billy. - Posłuchaj mnie.
Jeśli mojemu synowi spadnie włos z pleców...
Zamknij się i słuchaj, nic mu nie spadnie.
Pomoże mi w napadzie na bank.
Potrzebujemy kierowców, inaczej trafi do pierdla.
Chwila, mamy wam pomóc w ucieczce?
Widzimy się pod bankiem Owena jutro o 10. Nie gaś silnika.
Daj mi mówić!
Mamo? Tato? Tak się boję.
Jeśli mnie choć trochę kochacie, nie mówcie nic agentowi Oldhamowi.
Skarbie, przysięgam.
Nikomu nie powiemy!
Nikomu.
- O której to miało być? - O dziesiątej.
Czemu zegar pokazuje ósmą?
Nie zmieniłem godziny po powrocie z Phoenix.
Coś tu nie gra.
Dobra. Chyba jest czysto.
Mówiłem, że nie będą współpracować.
Owen, lepiej to weź.
Rety, ciężkawy.
To nie woda, to ołów.
Pod żadnym pozorem...
Jezu.
Nie ciągnij za spust.
Dobra.
Zabawmy się.
Czekajcie na sygnał.
Pomyśl, ile koszmarnych decyzji musieliśmy podjąć, by się tu znaleźć.
Wszystko zależy od tego głąba.
Mamy przesrane.
Ten głąb chce obrabować drugi bank z powodu naszej córki.
Lubię go.
Przepraszam, ale nie wiem, co robię.
Obrabowano mój bank, a ja nie zrobiłem nic, by temu zapobiec.
Jestem do dupy!
Przestań się mazać.
To sprawia, że produkuję mleko.
Nie zniszczę ciuchów.
Musisz mi pomóc.
Pokażesz mi prawdziwy system bezpieczeństwa?
- Chcesz zajrzeć do mojego skarbca? - Tak.
Pamiętasz, jak ci mówiłam o indyku i twoim skarbcu?
- Tak. - Wydaj ten dźwięk.
A wpuścisz mnie do skarbca?
No już, zrób to.
Gardłowo.
Głośniej. O to właśnie chodzi.
Chodźmy.
Rany.
Niezły sprzęt.
Podoba ci się?
To dla zmyłki.
Nie będę miała tak żałosnego sejfu. Nie jestem tobą.
„Mam jedno duże kółko z przodu i to by było na tyle”.
Dziwak.
- Nie patrz. - Dobra.
Ostatnie cyfry nieistotne. Tak się masturbuję.
Ale mi dobrze.
Phoebe King.
Żebyś, kurwa, wiedział.
Czy to...?
Potrójnie wzmocniony tytan z zamkiem cyfrowym, ręcznym i szyfrowym?
Cipa.
Nie mów mi, kiedy mam przerwę.
Robię sobie przerwę, kiedy mam ochotę.
Czaisz bazę? Nie obchodzi mnie, czy...
Rodzice Owena?
Co oni tu robią, kurwa?
Państwo Browning! Co słychać?
Jak się macie?
Wyglądacie na spiętych paranoików. Co jest?
Bardzo posągowo. Jak w muzeum figur woskowych.
- Jest z wami gliniarz? - Nie jestem gliną.
Jestem agentem. Mógłbyś być trochę ciszej?
Po pierwsze, co za różnica? Nie rządzisz pan tu.
- To nie twój rejon. - Tyree!
Co?
Nikomu nie mów, ale zaraz obrabują twój bank.
Mam nikomu nie mówić, że znowu obrabują bank?
Co jest, kurwa?
Cholera! Zostawiłem żarcie w mikrofalówce.
Kurwa! Nawet nie zjadłem lunchu!
Nie uciszaj mnie! Pierdolę to. Spadam.
Kurwa!
Czemu mu powiedziałaś?
Mówiłem, żebyście nic nie mówili.
Ale chujowa robota!
Tak jak Owen kazał wam nic nikomu nie mówić.
To podpucha! Obrabują inny bank.
- Wypad, zabieram samochód. - Bez szans.
Latami regulowałem ten fotel, żeby mi pasował.
O Boże.
Cholera jasna!
- Dokąd? - Atlas Reserve. Są zdesperowani.
Ruszaj w końcu!
Szybciej, proszę.
A teraz najlepsze.
Zsynchronizowane zamki ręczne.
Tak.
Nie najdyskretniejszy ten sygnał.
Jezu, Owen, załapaliśmy.
Zamknij się już!
Jeśli wyjdzie z tego cało, to go zabiję.
Trzy, dwa, jeden i przekręcamy.
Ciągnij.
To napad! Wszyscy na ziemię!
Co jest, kurwa?
Wybacz. Jestem tchórzem.
Do dupy ze mnie kierownik.
Nie wierzę, że mi się udało.
Owen, ty jebany tchórzu!
Świetnie, mleko mi się puściło.
O tak!
Na glebę!
Już idę, Parker.
To nie tak miało wyjść.
Boże.
Chodź, słońce. Wychodzimy.
Do wszystkich jednostek. Napad na Atlas Reserve.
- Wiedziałem. Szybciej, Neil. - Jeżdżę mądrze, nie szybko.
Jedź choć tyle, ile wolno.
Od tego zależy życie twojego syna!
- Szybciej! - Niech wam będzie!
Patrzcie na to.
Przypominasz mi teraz Dana Marino.
Dan Marino?
Poznałem go kiedyś na orgii.
Myślicie, że jego łapa jest wielka?
Ja tam nic nie wiem. Czekałem w aucie.
No dobra, dźwignia awaryjna. Jest w każdym skarbcu.
Jak Gary jej nie widział?
Czy ktoś zamawiał ucieczkę z miejsca zbrodni?
Co słychać?
- Jak poszło? - Zamknij się!
Mam z tyłu morfinę, jeśli masz ochotę.
- Ruszaj! - No dobra.
- Jedź! - Pewnie.
- To byli oni? - Do tyłu, ja prowadzę.
Z tyłu robi mi się niedobrze. Margie, usiądziesz z tyłu?
Nie chcę. Śmierdzi tam jajkami.
Ruszcie się!
- Dobra. - Niech będzie.
Już się przesiadamy.
Byłoby szybciej, gdybyście wysiedli z auta.
Nie, tak jest łatwiej.
- Nie! - Jestem za głęboko.
Już postanowiłem.
Do wszystkich jednostek. Podejrzani uciekają na północ.
Ruszajmy!
Słodki Jezu.
Po raz pierwszy wyglądasz atrakcyjnie.
Chciałam ją założyć, kiedy twój ojciec by na mnie poleciał.
Jest seksowna i gustowna.
Wyglądam jak ćpunka wychodząca za Machine Guna Kelly’ego w kasynie.
Uwielbiam Machine Guna Kelly’ego.
Daje od niego energią małego fiutka.
Świeżutka dostawa gotóweczki.
Suki!
Wreszcie. Ciekawy wybór pojazdu.
Liczę na pięć gwiazdek.
Uber.
W porządku.
Oto twoje pięć milionów.
Gdzie Billy i Lilly?
Odwracają uwagę policji.
Cholera. To nie radio. Przepraszam!
Pomyliłem się.
Parker! Co tam? Tu RJ. Pamiętasz teppanyaki u Roya?
Rany, Owen.
Udało ci się.
Brawo! Dobra robota.
Posłuchaj.
Dług spłacony, możecie odejść.
Podzielmy się tymi pieniędzmi po równo. To prezent ślubny.
Żartuję. Zajebię was oboje.
Nie! Nie ruszać się.
Ani kroku.
Już cię rozumiem.
Puść ją.
Jesteś taki słodki. Odłóż broń, dzieciaku.
Co ty odpierdalasz?
Znowu dali mi pistolet na wodę?
- Mój Boże! - Ja pierdolę!
Mój kuzyn to kiler!
- O Boże! Parker. - Jesteś cały?
Wszystko w porządku?
- Tak. - Boże!
- Co tu się stało? - Nie wiem.
Pociłem się. Myślałem, że jest na wodę. Okazało się inaczej.
- Co? - Kurwa.
Rabujecie banki? Okłamywaliście mnie całe życie?
Chcieliśmy cię chronić. Dlatego zniknęliśmy.
- To dla twojego dobra. - A co z Owenem?
Wciągnęliście go w to. A gdyby zginął?
Sam się na to zdecydował.
Naprawdę?
Jesteś dla mnie najważniejsza na świecie.
Jest niezły. Świetnie się spisał.
Przyznam, że cię polubiłem.
Dobrze się spisałeś.
Graba.
Nie, zabierz dłoń.
- Jesteśmy rodziną. - Co?
Hej!
- Nie użyłem języka. - A ja tak.
Czas się zabawić.
- Wszyscy gliniarze tu jadą. Spadaj. - Nie chcesz być w pierdlu w dzień ślubu.
- Ruchy. - Kocham cię.
Szybko, ruszaj!
Billy i Lilly McDermott, w końcu was złapałem.
Już po wszystkim?
Jesteś do dupy.
- Szybciej, Ida. - Staram się.
- Szybciej! - Próbuję.
Od lat zajmuję się ochroną banku.
Trzeba naprawdę mieć głowę na karku.
Nic mi nie umknie.
W razie napadu wszystko spada na mnie.
Ale odchodzę i szukam nowej roboty.
- To reakcja alergiczna. - Czy w tej łyżce jest nikiel?
- Przegapiliśmy jedną. - Przeżyje.
Bez obaw. Zajmę się tym.
Nie jestem bohaterem. Jestem tylko ratownikiem.
Cholera. To nie pomoże.
Ale jesteś zaszczepiona!
- Zaraz wracam. - Ciociu...
Mężu.
Tak, moja żono?
Dziękuję.
Za wszystko. To był wyczerpujący tydzień.
Drobnostka.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
A teraz, panie i panowie,
po raz pierwszy jako małżeństwo,
Owen i Parker Browning!
Świetnie wyglądasz.
Co tu robicie?
Jakieś tam więzienie nie powstrzyma nas przed uczestnictwem w ślubie córki.
Uciekliście?
Należy im się jeden taniec i kawałek tortu.
Poszliśmy na ugodę.
Przyznaliśmy się do winy i namierzyliśmy jego przyjaciółkę.
- Czy to Sheryl? - Tak.
Zatańczymy?
Oczywiście.
Chodź do mamy, skarbie. Pokażmy im, jak to się robi.
Oczywiście.
Bardzo się cieszę.
Ja też.
- Więzienie? - Cóż...
Ale przynajmniej się pojawili.
Czekaj.
O tak! Wszyscy dziś zajdą w ciążę!
Obrabowali kiedyś nasz bank.
Trzymał mnie na muszce. To naprawdę pojebane.
Ten kawałek przygotowałem specjalnie dla was.
To bardzo miłe, Owen. Dziękujemy.
Nie złam zęba.
Dobry chłopak.
Bo coś jest w środku.
- Załapałem. Nie trzeba. - Dobra.
- To spinacz. - Dobrze.
- Kluczyk jest w stacyjce. - Nie gadaj.
- Rozumiem. - Dobra. Smacznego.
Skosztuj.
Wracamy do gry.
Napisy: Tomasz Suchoń