Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MODA NA MIŁOŚĆ
TYLKO U NAS: SKARB MAGAZYNU DUJOUR, JENNA JONES
NAJMODNIEJSZA PARA NOWEGO JORKU SUKCES W ŻYCIU I MIŁOŚCI
BRIJENNA – CZY TO KONIEC?
CZY JENNA ODBIJE SIĘ OD DNA?
JONES ZWOLNIONA
ZRUJNOWANA KARIERA: SPIĘCIE ULUBIONEJ PARY BRANŻY MODOWEJ
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI TII WILLIAMS
Jenna, wstawaj!
Jenna!
Nie wydaje ci się, że najwyższy czas wrócić do pracy?
Kto by mnie zatrudnił? Wszyscy są ode mnie o połowę młodsi.
Siedzisz w tym pokoju od roku.
Wiem.
Kobiecie trudno znaleźć pracę
po bardzo długiej przerwie.
Doskonale to wiem, mamo.
Tak łatwo nie zapomnisz o Brianie.
Byłaś z nim dziesięć lat. To prawie jak rozwód.
Potrzebujesz czasu.
Żeby się pozbierać, musisz wrócić do normalnego życia.
Do przyjaciół, pracy.
I ukochanego miasta.
Mamo, o co chodzi?
Twój ojciec palcem mnie nie tknie.
Boi się, że nas usłyszysz.
Musisz wrócić do Nowego Jorku. Dasz sobie radę.
Muszę cię o coś prosić.
- Nie. - Wynieś się stąd.
Kocham cię, skarbie.
Ale jesteś dorosłą babą!
Dasz sobie radę.
DWORZEC KOLEJOWY PENNSYLVANIA
Panowie, ostrożnie. To oryginalny Cavalli.
Dziękuję!
Cholera. Powieka mi opada?
Darcy wygoni mnie do schowka, gdy zauważy, że imprezowałam.
O której wróciłaś?
Było już jasno, ale wypiłam red bulla i zrobiłam zimny okład na oczy.
O rany!
Jenna Jones.
Zgadza się. Mam spotkanie z Darcy o 10.00.
Cześć, jestem Terry. Asystentka Darcy,
sekretarzyni redakcji, i redaktorka podpisów pod zdjęciami.
Jinx, wiceprezeska zespołu wsparcia.
Miło was poznać.
- Napijesz się kawy? - Bardzo chętnie.
Pijesz czarną?
Widziałam w wywiadzie.
Zgadza się.
Darcy niedługo przyjdzie.
Usiądź, proszę.
Dziękuję.
Niech stoi.
Jenna Jones.
Co cię do mnie sprowadza?
Nie ma mnie dla nikogo. Będziemy w Landrynce.
Dobrze.
Na jak długo zniknęłaś?
Sześć miesięcy. Plus minus. Nie za długo.
- Raczej rok. - Serio?
Rety, przegapiłam twoje urodziny. Czterdzieste piąte?
Urządziłaś imprezę? Nie dostałam zaproszenia.
Czterdzieste.
I nie robiłam imprezy.
Już po rozwodzie?
Nie mieliśmy ślubu.
Racja. Wiedziałam.
Przykro mi. Nic nie dostaniesz.
Na szczęście umiem pracować na siebie.
Wróciłam i jestem gotowa, żeby rzucić się w wir pracy.
Możesz być ze mną szczera. Byłaś w rozsypce.
Przecież widzę.
Łatwo nie było.
Zostałaś upokorzona.
Przykro było patrzeć.
A te nagłówki?
- Przynajmniej było o mnie głośno. - I to jak.
Co zrobić?
Iść na terapię.
Musisz to przegadać.
Nie potrzebuję terapeuty.
Wiesz, że gala Darzine
to większe i ważniejsze wydarzenie od gali Met?
Potrzebuję pracy.
Daj spokój.
Ukradłaś mi niejedną pracę i spałaś z moim facetem.
Nie.
Nic nie poradzę, że oferowali mi twoje wymarzone posady.
Powiem to ostatni raz. Darnell mówił, że nie ma dziewczyny.
No dobrze. Wiesz co?
Przez wiele lat nie dostałam pracy,
na którą zdecydowanie zasługiwałam,
więc postanowiłam zbudować coś swojego.
I teraz to ja dyktuję warunki.
Nawet trudno mi sobie przypomnieć,
że kiedyś było inaczej.
- Jasne. - Rozumiesz?
Szkoda, że prenumerata cyfrowa się nie przyjęła,
gdy odeszliście od wydania papierowego.
A zdajesz sobie sprawę, że pieniądze z reklam nie wystarczą.
Ale komu ja to mówię? Dobrze to wiesz.
Dobrze.
Przyznaję, raz powinęła nam się noga.
Tylko ten jeden raz.
Ja potrzebuję pracy, a ty,
Darcy, potrzebujesz mnie.
To jak?
Poproś mnie.
Nie zgodzę się,
jeśli nie poprosisz.
Darcy?
Tak?
Czy mogę dla ciebie pracować?
Masz 90 dni, żeby dokonać istotnych zmian.
- Wystarczy 60. - Bez przesady.
- Nie doceniasz mnie. - Nie zawiedź mnie.
To jak będzie?
Ręki ci nie podam,
ale twój podpis na umowie wystarczy.
Biuro urządzisz sobie w showroomie.
Witamy w Darzine.
I nie ma za co.
Co z tym zrobić?
- Zatrzymaj. - Spal.
Podobno znalazł sobie tańszą wersję mnie. Z krzywymi zębami i bez kasy.
Nie mógł za tobą nadążyć, to skołował sobie podróbę.
Z przeceny.
No cóż. Nic mnie już nie czeka.
W łóżku też nie.
Po Brianie życie się nie kończy.
Ale robota w Darzine? To gówno wpędzi cię do grobu.
O co tu biega? Darcy chce mieć oko na swoich wrogów?
- Tego się nie spodziewałam. - Ja też.
Żeby Darcy postanowiła pomóc innej kobiecie,
musi się jej to opłacać.
Pokazałam, jak mogę jej pomóc,
a ona połknęła haczyk.
Wiem, co robię.
Zdecydowanie.
No.
- Chwileczkę. - Tak.
Zdrówko. Wypijmy za Darzine.
Za Darzine.
Obym to przetrwała.
- Za nową robotę. - Tak.
- I nowego kutasa. - To też.
Może jakiegoś ci tu znajdziemy.
Zawsze dbacie o moją cipkę.
Od tego są przyjaciółki. Rzeczniczki cipki.
Zawsze. Spójrzcie na niego.
Mogłabyś wspiąć się na niego jak na drzewo.
Zajęty. Pan kapelusz jest zaklepany.
Może ten?
Na bank kojarzycie ménage à trois.
Raz, dwa, trzy, cztery – ménage à quoi.
Koszmar na jawie. Znowu pudło.
Czy on próbował ugryźć mnie w ramię?
- Zgadza się. - Co to było?
Masz seksowne ramiona, trzeba przyznać.
Dziękuję.
Jenna? To ty! Dziewczyno, co u ciebie?
To ja, Cassidy. Z pięć tygodni mody cię nie widziałam.
Gdzieś ty była?
Mówię ci…
Jesteś taka odważna, że wyszłaś po tym wszystkim do ludzi.
Poważnie mówię. W życiu nie widziałam większej żenady,
a ty nic sobie z tego nie robisz.
Jesteś inspiracją dla wszystkich kobiet.
- Czekaj chwilę. - Nie, bez zdjęć.
- Nie rób jej zdjęć. - Dokąd ona poszła? Jenna!
Gdzie ona jest?
Żyjesz, śpiąca królewno?
Tak. Wszystko gra.
Na pewno? Nieźle odpłynęłaś.
Myślisz, że to wymaga interwencji lekarza?
Spałaś na stojąco.
Przymknęłam tylko oczy.
Może usiądziemy?
W głowie ci się zakręci.
- Proszę. - Dziękuję.
Dziękuję.
Skąd się tu wziąłem?
Podobają mi się twoje dołeczki.
Prawdziwa naturalna piękność.
Nie z tego świata.
Serio?
Tak.
Mówię poważnie.
Jesteś przesłodki.
Wyglądasz na studenta.
Skończyłem studia filmowe w Kalifornii.
- Jasne. - Tak.
Chciałam zostać historyczką filmu, ale mama nie uznaje tego za pracę.
- Przecież to prawdziwa praca. - Wiadomo.
Ale czy można z niej wyżyć? Oto jest pytanie.
- W obecnych czasach? Ni cholery. - Wątpliwe, co?
- Myślisz, że jestem ładna? - Daj spokój. Przecież wiesz.
Założyłam, że osoba z twojego pokolenia
preferuje pooperacyjny szyk.
- Nie ja. - Co ty na to?
- Nie twój klimat? - Nie.
Wolę naturalne kobiety.
Z doświadczeniem?
Tego mi nie brak.
O Boże.
Chyba cię kocham.
Chodź do mnie. Ja na pewno cię kocham.
Rany. O kurde.
Dobra. Zaraz spadnę. Straciłam równowagę.
Nie mogę migdalić się przy ludziach.
Chwila, bez zioła ani rusz.
Dziękuję serdecznie, było bardzo miło.
Jak masz na imię? Dasz mi swój numer? Masz Insta?
Albo Myspace’a? Chryste.
- Musimy iść. - Co się stało?
Poślizgnęłam się, całując się z płodem. Lepiej już chodźmy.
Misja zakończona powodzeniem. Ktoś nie będzie już robił zdjęć.
Coraz lepiej.
Bóg istnieje!
Jenna!
Pięknie się tu urządziłaś.
Dziękuję.
Chyba nie jesteś chora?
Nie. Ani trochę.
Bogu dzięki.
Dobrze, bo wyglądasz na chorą.
A gdy chorujemy, pracujemy z domu.
- Dobrze? - Tak. Czuję się świetnie.
Tu jesteś!
Podejdź.
Jenno, poznaj naszego nowego realizatora materiałów wideo.
Chociaż woli być nazywany filmowcem.
To mój syn.
Eric.
Słucham?
Tylko sobie nie pomyśl, że panuje tu nepotyzm.
Eric ma dyplom z filmu z Uniwersytetu Południowej Kalifornii.
Kto ma tytuł magistra? No kto? Ty masz magistra?
Tak, ja.
- Jest taki młody. - Przeszedł bardzo wymagającą rekrutację.
Jestem wyjątkowo utalentowany.
Z całą pewnością. Nepotyzm w czarnej rodzinie to nic złego.
Co nie?
Mówiłem to samo.
Eric pomoże ci z materiałami do kampanii promującej prenumeratę.
Musi być oryginalnie.
Ma być świeżo, z pazurem.
Ekskluzywnie.
Jasne? Treść jest królem.
A jak sama mawiasz: „Społeczność internetowa to królowa”.
Łapiemy, mamo.
Tylko nie „mamo”.
Nada de „mama”. Aquí „Darcy”. Dobrze?
„Darcy” w pracy.
Jasne, Darcy.
Wszystko już wiecie.
Zaopiekuję się nim.
Bardzo cię kocham. Dobry z ciebie synek.
- Dzięki. - Nie spieprzcie tego.
Dobra, vámonos.
- Musisz przyznać, że to zabawne. - Ani trochę!
Serio, niezła beka.
Śmiesznie wyszło, co?
- Nie. - Nadal mnie kochasz?
Prawie nie pamiętam, co między nami wczoraj zaszło.
To dlaczego się spinasz?
Bo twoja mama, twoja mamusia, to moja szefowa.
Nic jej nie powiem.
Cholera wie. Nie znam cię!
Wyluzuj. Byliśmy pijani i całowaliśmy się na imprezie.
Świat dalej się kręci. Wszystko jest w porządku. Luzik.
Tobie się to podoba?
Nie powiem, miło cię znów zobaczyć.
Nie.
O nie, nie.
Ta cała twoja bajera…
Skończ z tym. Tu chodzi o moją karierę.
Nie będę się wychylał, bo sam nie chcę tu być.
O mnie się nie martw, jasne?
Czytałam o tym. O twoim pokoleniu.
Jesteście rozpuszczeni, niewdzięczni i roszczeniowi.
Już wszystko wiem.
A ja czytałem, że samotne czarne 40-latki są zgorzkniałe i niemiłe.
Ale myślałem, że to stereotyp.
- Z filmów Tylera Perry’ego. - Nadasz się.
Miłego dnia pani życzę.
Eric znalazł sobie retro cipkę.
Powrót do przeszłości.
Cipka z planem emerytalnym.
Na bank zna się na rzeczy.
Pewnie umie to i owo. Już ona cię podszkoli.
Mam to gdzieś. Niezła jest. Tylko tyle wam powiem.
Nie sraj tam, gdzie jesz.
Ja nie rucham się z kolesiami w klubie. Zrobiłam tak kiedyś?
A niby gdzie poznałaś Tima?
- Ruchaliśmy się dopiero w domu. - Tak.
Dlatego tak cię kocham. Kobieta z klasą.
Dobra, dobra.
Tak się dziś ludzie witają?
Czym mogę służyć?
Nie chcę się kłócić.
- Dobrze? - Ja też nie.
Za 20 minut musimy być u Grety Blumen na drugim końcu miasta.
Greta Blumen nie ma konta na YouTubie ani na Instagramie.
Oczywiście. To część jej uroku. Chroni swoją prywatność.
Będzie źle.
Mówi koleś, który jeździ do pracy na deskorolce.
A ty na jakiej miotle dziś przyleciałaś?
Stań tutaj. Nagrajmy coś, zanim przyjdzie.
Dobrze.
- Spoko. - Dobrze wyglądam?
- Tak, dobrze. - Okej.
Dobra. Nagrywamy.
Cześć, tu Jenna Jones, nowa dyrektorka kreatywna Darzine.
Chwila, cięcie.
Co to za głos?
Mój.
Chyba Candace Owens.
Żadnej Candace Owens.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Siema, co tam? Tu wasza ziomalka, Jenna Jones.
Nadaję dla magazynu Darzine. Zgadza się. No co?
- Co? - Jenna!
Cześć!
Jenna, skarbie ty mój.
- Kochanieńka. - Co ci się stało?
Goniłam Taraji P. Henson
i poślizgnęłam się na moich kulkach do medytacji.
Nie rozumiem. Goniłaś Taraji?
Tak. Taraji P. Henson.
Mojego pawia.
Wyjątkowo cwana z niej suka,
ale niestety poniosła śmierć w tym nieszczęsnym wypadku.
Chodźcie. Zapraszam tutaj.
To miejsce będzie idealne.
Może…
Nagramy to tutaj. O tu.
Zaraz obok mojej biednej, przepięknej Taraji.
Jak ja za tobą tęsknię.
Dobrze. No to ustalone.
Możemy zaczynać?
Opowiesz nam o swoim procesie twórczym?
Tęsknię za tobą.
Tak bardzo cię przepraszam!
No dobrze.
Chętnie posłuchamy o twojej nowej kolekcji.
Taraji!
Skąd ja miałam wiedzieć, że paw jej kipnął?
Miało być epicko.
Było epicko. Epicko źle.
- Trzeba było mówić. - Serio?
Tak.
Ani razu nie zapytałaś mnie o zdanie.
Przyznaj się do błędu.
To moja wina, dobra?
Biorę to na siebie.
Od tej pracy zależy całe moje życie, a ja ciągle daję ciała.
Wierz lub nie, ale wiem, co robię. Jasne?
Czemu nie dasz sobie pomóc?
Łatwiej będzie współpracować.
Dobrze.
Odbierz.
Nie, dzięki.
Twoja dziewczyna?
Była dziewczyna. Od niedawna.
Nie. O Boże.
Rozstaliście się przez nasz pocałunek?
Boże, nie mogłabym sobie wybaczyć.
Jezu. Żartujesz sobie?
Niech ktoś mnie stąd wypuści.
- Co? - Nie chcę kogoś krzywdzić.
To nie ja. Wspieram inne kobiety.
- Gdybym wiedziała… - Masz nieźle wybujałe ego.
Po pierwsze między nami do niczego nie doszło.
No nie wiem. Do czegoś doszło.
To był dopiero wstęp. Zero ostrości.
- Daj spokój. - Zero? Było w tym trochę pikanterii.
Po drugie rozstałem się z nią wcześniej. Nic nie zrobiłaś.
„Wspieram kobiety”. Chryste Panie.
Spoko.
Jak ma na imię? Co robi? Ile ma lat?
Madison.
- Baletnica, ma 22 lata. - Oczywiście.
Dobra, o co tu chodzi? A ty kogoś masz?
Jestem między związkami.
Bo faceci w moim wieku
wolą kobiety w wieku Madison.
Może nie interesuje ich związek ze skomplikowaną kobietą.
- Madison to prosta dziewczyna? - Jest miła.
Dlatego zerwaliście.
Znudziła ci się twoja miła, prosta dziewczyna.
Nieprawda.
Trochę tak.
Zgrywanie zgorzkniałej baby do ciebie nie pasuje.
Bije z ciebie zła energia.
Jasne, wszystko czaję.
Wiesz co? Mam cię serdecznie dość.
- Matko Boska. - Wyobraź sobie, że ja ciebie też.
Idziesz sobie?
Spadam stąd.
- Tak. - Dobra.
Ten facet doprowadza mnie do szału.
Wie, jak wytrącić mnie z równowagi.
To syn Darcy Hale, jest potomkiem demona.
Nawet nie mogę się na niego denerwować.
Nie jestem sobą.
Czuję, że nic nie potrafię.
Wyszłam z wprawy. Nie radzę sobie.
Wzięłam temat pod lupę i opracowałam cały plan.
Wątpię, czy w ogóle to dowiozę. Raczej nie dam rady.
Oczywiście, że dasz radę.
Każdy zmaga się z syndromem oszusta. Zajrzyj w głąb siebie.
Odkryj, co cię jara. Uda się.
- Rzecz w tym, że to Eric mnie jara. - No tak.
- Tu jest pies pogrzebany. - Znajdź coś innego.
- Ale co? - Coś fajniejszego.
Cześć. To naprawdę ty?
O Boże.
Piękne ubrania.
Dzięki. Uwielbiam tę marynarkę.
- Misterna robota. - Dzięki.
- Jak się nazywasz? - Becca Jay.
Becca Jay.
To moja wizytówka. Jestem tu co tydzień, zapraszam.
- Dziękuję. - Dzięki.
- A to co? - Znalazłaś coś?
- Ładne? - Wygląda ładnie.
- Mega. - Piękna rzecz.
W sam raz na randkę.
Najpierw trzeba się na jakąś umówić.
Może kogoś dla ciebie mam.
- Nie! - Kogo?
- Nie odmawiaj tak szybko. - Halo?
To porządny facet. Ma własny sklep z winem.
Bąbelki i Trunki. Ma 50 lat.
- Umie pisać. I to bez błędów. - Słyszałaś?
- Bez błędów? - Okej.
- Lubi lizać cipki. - Tyle wystarczy.
- Dobra. - Sprzedane! Bierze go.
Nie mogę się nie zgodzić, skoro ma tyle do zaoferowania.
Proszę bardzo.
Jenna,
coś do ciebie przyszło.
Dzięki.
Nie ma za co.
„Witaj z powrotem. Chętnie cię zobaczę.
Na razie stawiam kawę.
Brian”. Co za buc.
- Chcesz o tym pogadać? - Wykluczone.
Ale mam coś z tobą do omówienia.
Co takiego?
Chciałam cię przeprosić,
że wkurzyłam cię w piątek.
Nie wkurzyłem się.
- Wkurzyłeś. - Wszystko gra.
Może nie rozmawiajmy w pracy o prywatnych sprawach.
Zgoda.
Byłabym też wdzięczna,
gdybyś przestał sugerować, że jestem zgorzkniała i stara.
Jasne, rozumiem.
Ty zaczęłaś, gdy nazwałaś mnie rozpuszczonym gówniarzem
i naskoczyłaś na moje pokolenie.
Trochę to nudne.
Ale jasne, rozumiem.
No to…
- Rozejm? - Rozejm.
Kiedy jechaliśmy taksówką,
mówiłaś, że od tej pracy zależy twoja kariera.
Bo to prawda.
Trochę przypał. Ale siara.
Wygooglowałem cię.
Jesteś całkiem znana.
Sam nie wiem, jak to jest.
Cholera, czyli wiesz, że rzucił mnie facet, wylali mnie z roboty
i że od roku muszę oglądać okropne i podłe memy na swój temat.
Wyskoczyły od razu.
Byłam załamana.
- To od byłego? - Koniec z prywatą.
Po co ci zdjęcie babci?
Niezła jest.
Przestań.
Tylko się z tobą droczę. Nabrałaś się.
To Nina Mae McKinney.
Gwiazda Dusz czarnych, pierwszego filmu z czarną obsadą.
- Nazywali ją… - Czarną Garbo.
Jest do ciebie podobna.
Myślisz?
Macie te same policzki.
Dziękuję.
Mam obsesję na jej punkcie. Przetarła nam szlaki.
Uwielbiam stare filmy.
Ja też.
To podróż w czasie.
Ci aktorzy nie uwierzyliby, jak teraz wygląda nasze życie.
No proszę.
Pierwszy raz poznałam kogoś, kto zna Ninę Mae.
Mam dyplom z filmu, zapomniałaś?
Na coś ci się przydał.
Jenna, przyszła twoja sukienka.
Powieś ją tam. Dziękuję.
Jeden z plusów tej roboty.
Pewien showroom przysłał mi tę kieckę.
- Co myślisz? - Ładna. Co to za okazja?
Urządzam małą domówkę.
Koleżanki próbują mnie z kimś zeswatać.
Czyli że szukasz?
Wpadnij.
Ja mam wpaść?
Wpadnij na domówkę. Zabierz znajomych. Będzie wesoło.
Wkręcasz mnie. Mam przyprowadzić znajomych?
Jasne, kumplujemy się, więc twoi kumple to moi kumple.
Wyluzujemy trochę, obiecuję.
Dobra. Wpadniemy.
Świetnie.
Tęskniłam za domówkami u Jenny.
Idealna okazja, żeby cię wyswatać.
Tak. Już niedługo nieźle się porobimy.
Dobra.
- Okazja tego wymaga. - Okej.
Dobra. Billie,
to dla ciebie.
- Co? - Dobre.
- Okej. - Co w tym jest?
Nie przejmuj się tym. Po prostu pij.
Muszę się oszczędzać.
- Rozkręcamy się. - Tak jest.
- Dajemy. - „Milly Rock”. Drzwi!
- Zapraszam na górę! - Damy radę.
- Cześć! - Co tam?
Co u ciebie?
To Tim i jego dziewczyna Carlita.
- Miło mi. - Również.
- Pięknie wyglądasz. Co za włosy. - Fajna kiecka.
Zapraszam. Mamy tacos, enchilady.
Różne koktajle. Rozgośćcie się.
Kiedy przyjdzie twój wybranek?
Chyba niedługo. Lada chwila.
- Stresujesz się? - Co?
Wyluzuj. Bez nerwów. Dasz radę.
Jestem wyluzowana. Wyjątkowo.
Wyglądam na spiętą?
Serio pytam.
To dla mnie?
Przestańcie. Chodź.
Niezły jest.
Ericu, sporo o tobie słyszałam.
Naprawdę?
Słyszałam wiele dobrego o twojej pracy.
To on.
Dobra.
Zachowujmy się normalnie.
Bądźcie sobą.
Ma na imię Jimmy.
- Dobrze? - Okej.
- Jimmy. - Dobrze. Zapraszam!
Cześć, Jimmy.
Smakuje ci?
Moje zdrówko.
Zrobiłaś porządnego drinka. Podoba mi się.
Ty też mi się podobasz.
Zdradź mi swój znak zodiaku.
Rak. Bardzo lubię tańczyć wspak.
Postanowiliśmy przerobić piwnicę
na Sztukawę dla artystów z Brooklynu.
Sztukawę? Co to takiego?
Miejsce, gdzie sztuka spotyka się z kawą.
Słuchaj tego. Wszystkie obrazy
zrobione są z ziaren kawy.
- Przysięgam. - To niesamowite.
- Genialne. Ziarna kawy! - Rety. Kocham kawę.
Jaką pijesz?
Karmelową mokkę z…
- Mlekiem! - Tak!
Ja też, ale z owsianym. Nie trawię laktozy.
Mój tyłek robi tak…
- Boże. - Nie mów nikomu.
Pewnie.
Eric!
Właśnie się dowiedziałam, że obaj macie gujańskie korzenie.
- Serio? - Tak.
Odwiedziłeś kiedyś ojczyznę, synu?
Nie, moja rodzina od dawna mieszka w Brooklynie.
O rany.
Wielka szkoda.
Bo tak naprawdę nigdy nie poznasz siebie,
póki nie położysz się
na ojczystej ziemi.
- Patrz. - Jasne.
Bum.
- Cały kontynent. - Afryka.
- Nieźle. - I kto tutaj jest czarny?
- Ty. - Wakanda.
- Dotknij. - Rozkręcamy imprezę.
- Zaczyna się. - Będzie ostro.
Czemu nie?
Chcesz?
- Do czego ty mnie namawiasz? - I to rozumiem. Jenna?
- Jeden nie zaszkodzi. - Ale może.
- Do zobaczenia. - Jenna!
Jedziemy.
Zupełnie jak w Matriksie.
- Widziałeś? - Pewnie.
Niebieska i czerwona pigułka. Keanu bierze jedną.
Co jest, kurwa?
To jak?
Miałaś kiedyś męża?
Zaręczyłaś się? Rozwiodłaś?
W sumie to nie. Chyba że 10-letni związek się liczy.
A ty?
Żadnych zaręczyn, małżeństw ani rozwodów.
A dzieci?
O nie.
Z tego, co wiem.
No co?
Taka jesteś?
Słucham?
Patrzysz na mnie i myślisz: „Ma 50 lat na karku, nie ma żony.
Na pewno coś z nim nie tak”.
Po prostu rozmawiamy. Sam zacząłeś na ten temat.
Spoko, w porządku. Nie leży mi twój ton.
To po prostu takie banalne.
Ty tak na serio?
Stary, otwierasz Sztukawę i to niby ona jest banalna? Daj spokój.
Masz problem, synu?
Nazwij mnie tak jeszcze raz.
Spokojnie. Nie denerwujmy się.
- To jakiś pajac. - Może wyjdziemy na zewnątrz?
Nie będzie obrażał nas typ ubrany jak dzieciak z reklamy GAP-a.
Rozumiesz, nie?
Mówi typ w koszuli z Hawaii 5.0.
Cholera jasna! Co z twoją wargą?
Cała spuchła.
To chyba alergia.
Niedobrze. W jedzeniu były owoce morza?
Rety. W sałatce był olej rybny.
O nie. Musisz się położyć.
Mam w torebce epinefrynę Mae Mae.
- Leż. - Carlita wie, co robić.
Gdzie Carlita?
- Carlita! - Czekaj.
- O Boże. - Lepiej ci?
Serce mi wali.
Tak byś skończył, gdybym cię obił.
Chcesz trochę?
Elodie!
- Możesz nas zostawić? - Nie!
Carlita, pamiętasz swojego chłopaka?
Właśnie dostał ostrej reakcji alergicznej.
- Zajmiesz się nim? - Teraz?
Jeszcze dziś!
Jimmy to taki typ człowieka, że jego morderstwo uszłoby ci na sucho,
bo w sądzie uznaliby, że sobie na to zasłużył.
Mroczne.
- Chryste. - Ale masz rację.
Koleś to prostak.
Ma dobre ubezpieczenie zdrowotne, dlatego wzięłam go pod uwagę.
Co zrobię, kiedy wypadnie mi ząb?
Racja.
Tak właściwie
to czego szukasz?
Czego szukam w życiu?
Wiesz, o co pytam.
Czego szukasz?
Kojarzysz ten film z Gretą Garbo, w którym gra uwodzicielkę?
Symfonia zmysłów z 1926 roku.
Kojarzysz scenę z komunią w kościele?
Oczywiście.
Garbo bierze kielich, z którego pił mężczyzna.
Delikatnie go dotyka.
A potem sączy wino z tego samego miejsca.
- Bezwstydnica! - Jak cholera.
To prawda.
Ale jest w tym coś niewinnego.
Chcę kochać tak rozpaczliwie,
że to aż obsceniczne.
Wiesz?
Chcę kochać tak intensywnie,
żeby inni czuli się niezręcznie w naszym towarzystwie.
Tego szukam.
No co?
Co?
Nic.
Rozumiem cię.
Czaję.
Rany, zrobiło się już całkiem późno.
Chyba będę leciał.
Okej.
- Nie wydaje mi się. - Nie?
Nie sądzę. Może pogramy w planszówki?
Scrabble?
Tak to nazywasz?
Mogę pożyczyć?
- Na to masz ochotę? - Tak.
Dobra. Ty też?
Właśnie tak.
No popatrz.
O cholera.
Dzień dobry.
- Chciałem pogadać o… - Eric.
Uratuję Darzine.
Tak? Opowiadaj.
Patrzyłam na plakat i myślałam o ostatniej nocy.
O naszej wspólnej miłości do starego kina.
Na pewno o tym?
Tak, Ericu. O filmach.
- I co cię natchnęło? - Nostalgia.
Rozumiesz? W starych filmach
zawsze jest jakiś ciuch, za który dałabym się pokroić.
Jakiś szlafrok,
świetnie dopasowana sukienka,
złoty pasek albo futrzana mufka. Potem zawsze myślę sobie…
„Teraz takich nie robią”.
A gdyby robili?
Co wtedy?
Poznałam ostatnio projektantkę, która szyje świetne ubrania.
Przerabia ciuchy z dawnych lat.
A jej warsztat? Krawiectwo na najwyższym poziomie.
Podoba mi się to.
- Okej. - Ale co przyciągnie naszych klientów?
Influencerka? Kto zrobi z tego wiral?
- Kto to będzie? - No tak.
Remy!
Cholera, to Remy Ma.
Kochana, dziękuję.
Dla ciebie wszystko. Dobrze wiesz.
- Dzięki, Becco. - Proszę.
I to mi się podoba. Jest dobrze.
- Robimy to. - Gotowi?
Zaczynamy.
Tak? Dobra.
Przestań.
Noga lekko do góry.
O tak.
Właśnie tak.
Udawaj, że to twój facet. Zrób coś takiego.
Właśnie tak.
Nie są na to gotowi.
Tak.
Wybitna szachistka.
O to chodzi.
Cześć.
Nadal masz automatyczną sekretarkę?
Możemy w końcu umówić się na kawę?
Chcę pogadać, tylko tyle.
Jenna!
Jenna, wyjdź na zewnątrz!
Oto i ona.
Co tam? Chodźmy świętować.
Co ty wyprawiasz?
Mam szampana. Dawaj.
Wyjdź do mnie.
Świętujemy.
Co ty robisz?
Jestem na dworze i mam co świętować.
Chodź ze mną. No dalej.
Masz rację, nieziemski widok.
Prawda?
Mam szampana…
którego na chwilę pożyczyłem.
Dlatego jest taki dobry.
Świetna z nas drużyna.
To prawda. Myślę, że coś mamy.
Ja też.
Mówiłam ci o Becce?
Stworzy limitowaną kolekcję ubrań z naszego spotu.
I, nie ma za co,
znalazłam kilkanaście influencerek, które wystąpią w naszej kampanii.
Chyba nam się uda.
Nie mówię tylko o pracy.
No tak.
Jeśli chodzi o ostatnią noc…
- Nie mów, że to był błąd. - Nie, żaden błąd.
Błędy tak nie brzmią.
Sam nie byłeś cichutki.
Z oczywistych powodów
powinniśmy zostawić to za sobą.
Dlaczego?
Muszę ci to tłumaczyć?
Słowo na pięć liter, zaczyna się na D.
Daj spokój, moja mama nami nie rządzi.
Możemy założyć coś swojego.
Podbijemy ten rynek. Wszystko wymyśliliśmy sami.
Pomysły są nasze,
ale bez firmy z prawdziwego zdarzenia nic z nimi nie zrobimy.
Twoja mama to skończony narcyz, ale dzięki temu zaszła na szczyt.
- Nie wierzę, że stajesz w jej obronie. - Wcale nie.
Po prostu moja przyszłość jest z nią ściśle związana.
Co to za przyszłość?
Pełna szacunku.
Chcę cieszyć się uznaniem.
I nie chcę wracać po pracy do pustych czterech ścian.
Tak to widzę.
Szanuję ciebie i twoje ściany.
Czemu taki jesteś?
Tylko mówię. Widzę, że mamy coś dobrego.
Ty też to widzisz.
Jestem skłonna docenić
dobre działania, które prowadzą do pozytywnych rezultatów.
Dobra, rozumiem.
Zostawiamy to za sobą. Koniec.
- Jak profesjonaliści. - Tak.
- Chodzi o pracę. - Tak.
- Nie o nas. - Nie.
Proszę bardzo.
Ale dziś cię sponiewieram.
Rozniesiesz mnie?
W drobny mak.
Najpierw musisz mnie złapać.
Depilacja brazylijska?
Fajna rzecz.
Myślałem, że starsze kobiety nie robią depilacji.
Spodziewałeś się bobra w stylu lat 70.? Ile mam według ciebie lat?
Myślałem, że po czasie akceptujesz stan rzeczy.
Poddajemy się? Nie chce nam się?
Nie do końca. Po prostu się z tym godzisz.
Urodziłam się w latach 70., ale to nie oznacza,
że lubię ten styl.
Zauważyłam rozwrzeszczanego orła na twojej klacie.
Że co?
Co to jest?
Nie jestem pewna,
co to za ptak.
Tak właściwie to gołąb.
Kim jest Otis?
Otis to…
to mój tata.
Mój staruszek.
Nigdy o nim nie mówiłeś.
Tak. Już nie żyje, więc…
Przykro mi.
Zabili go, gdy miałem dwa lata.
Boże.
Coraz gorzej. Co się stało?
No wiesz, tak naprawdę niewiele pamiętam.
Wplątał się w jakieś bagno.
Wylądował na ulicy.
Tobie i mamie musiało być trudno.
Tak, ale w sumie sam nie wiem. Mama nie lubi o tym gadać.
Raz widziałem, jak płakała.
Tylko jeden raz.
Nie chcę jej denerwować.
Staram się sam poskładać wszystko do kupy.
Coś z tego zrozumieć.
Trzymam się na dystans. Nie pytam jej o tatę.
Trudny temat.
To prawda. Ale sam nie wiem.
Może nie jest stworzona do bycia rodzicem.
Ja pewnie też nie.
Nie.
Serio. Moje filmy będą moimi dziećmi.
Widzę to.
O rany.
Mówiąc zupełnie poważnie, chciałbym nakręcić film o moim tacie.
Tak?
O jego życiu, nie o śmierci.
Chcę uczcić to, kim był. Pokazać, jak wyglądało jego życie.
Brzmi świetnie.
Dzięki.
Lubię cię.
Lubisz mnie?
Lubię twój tyłek.
Podoba mi się. Ale ciebie też lubię.
O rany.
Opowiesz o swoim byłym?
Poznaliśmy się na studiach. Oboje byliśmy szalenie ambitni.
Zaczęliśmy się spotykać.
Świetnie nam się układało.
A potem wyrobiliśmy sobie markę.
Jako wpływowa para.
Pracowaliśmy i balowaliśmy. Zanim się obejrzałam,
minęło dziesięć lat i pomyślałam: „Chwila.
Facet od lat mnie zwodzi”.
Chciałam czegoś więcej.
Czego?
Rodziny.
Wiesz?
Czegoś wartościowego.
Nieważne, co się wydarzy, masz u boku cudowną rodzinę.
Tak.
Wiem, że to marzenie już się nie spełni.
Możesz znaleźć nowe marzenie.
Mogłabym.
Wszystko sprowadziło cię do mnie.
Słodki jesteś, wiesz?
- O Boże. - Co?
Dziesięć lat temu chodziłeś na lekcje.
- Boże. - Miałeś szafkę w szkole.
Liczy się to, że teraz jestem dorosłym facetem.
Twoim facetem.
Moim? Masz się za mojego faceta?
A nie?
Wydaje mi się, że prędzej jesteś czymś w rodzaju…
zakazanego owocu?
Niegrzecznym kiwi?
Tajemniczą boróweczką?
- Zakazany owoc? - Zgadza się.
To, co wydarzy się między nami,
zostaje między nami.
Możesz mi zaufać.
Szkoda, że nie poszłam na historycznie czarną uczelnię.
Komu ty to mówisz? Dzięki nim możesz tego doświadczyć.
Wtedy nie poznałabym Briana.
Możemy wymawiać jego imię?
Ja mogę.
- Ty nie. - Brian.
- Nie. - Brian.
- Cicho! - Brian.
Nie. Przestań.
O kurde.
Cześć, laska!
- Jenna Jones! - Cześć.
Od tygodni do ciebie wydzwaniam.
Serio?
A ty, E? Śliski z ciebie skurwiel.
Do ciebie też wypisywałam.
Chodziłem z Suki do liceum. Wtedy nie była jeszcze sławną modelką.
- Co ty? - Chyba żartujesz.
Nie wiesz, że to Jenna mnie odkryła?
Nie wiedziałem.
Tak. W schowku w siedzibie magazynu Darling.
- Co nie? - O tak.
No myślę.
O w mordę.
- O Boże. Ale sztos. - Nie!
Widzę was razem.
- Nie! - Nie!
- Nie. - Nie ma mowy.
- Wysłali nas tu z pracy. - Tak.
- Z pracy? Jasne. - Z Darzine.
Słodkie.
Urocze. No dobrze.
Podoba mi się. Pasujecie do siebie.
Nie.
Niedobrze.
Bardzo niedobrze.
Ona zna…
Wszystkich.
Cholera.
Na pewno już to widziałaś.
„Król”.
Pozwoliłyśmy sobie przeczytać artykuł za ciebie.
Streścić ci?
Szybko. Najpierw najgorsze.
- Nie ma nic złego. - Nie ma.
Zależy, jak na to spojrzeć.
„Największa duma?
To miejsce. Nie mieszkanie, tylko życie, które tu zbudowałem.
Wspólnie z moją ukochaną”.
Wygląda na to, że ktoś usycha z tęsknoty.
Zniknęłam na rok, a on ani razu się do mnie nie odezwał.
- Ojej. - Muszę lecieć.
- Ale gazetkę zabierasz? - Cicho.
Obczaj ostatni akapit.
Jenna?
Cześć, Darcy. Co u ciebie?
Zgadnij, do czego doprowadził mój geniusz.
Śmiało.
Nie mam pojęcia.
Spróbuj.
Dzwonili do mnie z New York Timesa.
Piszą o mnie tekst,
bo jestem prominentną postacią rynku wydawniczego.
Potentatką medialną.
To coś wielkiego. Świetna sprawa.
Zaciekawiło ich Idealne Znalezisko.
- Powiedziałam, że to twój pomysł. - Mój i Erica.
Tak, waszej dwójki.
Stworzyliście razem coś wspaniałego.
Dziękuję, że dałaś mi szansę. Dobrze nas dobrałaś.
Dziękuję.
Tak, to moja zasługa. Ja was połączyłam.
- To prawda, masz świetną intuicję. - Zgadza się.
Mam.
Ma ogromny talent. Powinnaś być z niego dumna.
Jestem. Bardzo.
- A ty? - Słucham?
Jesteś dumna z mojego syna?
Tak. Jestem dumna z tego, co razem stworzyliśmy.
- Pewnie. - Jest zmotywowany.
Jest świeżo po studiach.
I chce cię zadowolić.
Na pewno wiesz, że Eric odrobinę się w tobie zadurzył.
Naprawdę?
No dobrze.
Nigdy nie był taki zaangażowany i oddany pracy.
Dzięki tobie.
Zasługa dobrego wychowania i solidnego wykształcenia.
Tak, oczywiście.
Współpraca z utalentowaną kobietą,
która przypomina mu jego matkę, też odgrywa tu rolę,
ale dość już tego pieprzenia, Jenno.
Świetnie wam idzie, więc się cieszę.
Ale niech ta sytuacja nie sprawi, że będziesz teraz…
roztargniona.
Darcy, masz moje słowo.
Jestem w pełni skupiona na pracy.
Cudownie.
Ludzie z New York Timesa wpadną jutro na sesję.
Trzymaj się naszego przekazu.
Pod moim kierownictwem
Darzine będzie najczęściej prenumerowanym magazynem modowym na rynku.
Jasne.
DARZINE PRZEDSTAWIA
IDEALNE ZNALEZISKO
NIE BÓJ SIĘ MARZYĆ
ODWAŻ SIĘ
TAŃCZ
ODKRYWAJ
NOWY JORK, LONDYN, MEDIOLAN, PARYŻ, TOKIO
ZAMÓW PRENUMERATĘ!
Tak!
Dobra robota.
Bardzo dobra.
Dzięki, mamo. To znaczy: dzięki, Darcy.
Tylko nie spoczywajmy na laurach, dobrze?
- Przed nami dużo pracy. - Zdecydowanie.
Po okresie próbnym ocenimy wskaźnik rezygnacji.
W porządku.
Do roboty!
DYNAMICZNY DUET DARZINE
Katastrofa.
Żartujesz? Jesteśmy w Timesie.
- Tak. - W gazecie.
- Tak. - Nie cieszysz się?
Wyglądamy na zbyt zadowolonych. W tym rzecz.
To nierozważne.
Nasi znajomi i tak już wiedzą.
Czemu nie ogłosimy tego oficjalnie?
Ja jestem gotowy.
O nie. Zaraz, zaraz.
Jesteś gotowy?
Tak, jestem.
A na co dokładnie jesteś gotowy?
Czemu tak to komplikujesz?
To wpłynie na moją karierę.
Rozumiesz to?
Na moje finanse. Na moje miejsce w świecie.
Na to, jak ludzie mnie widzą.
- Mam tylko… - Kocham cię.
Boże. Co my robimy?
Kocham cię.
Ja ciebie też.
W kółko się kręcimy
Kwiatuszki lubimy…
STO LAT, MAE MAE
Dobrze, że postanowiliście pokazać się razem.
Eric, dzięki, że się przebrałeś.
Twój kostium jest nieziemski.
Sto lat, Mae Mae!
Cześć, ciociu.
Poznaj mojego kolegę Erica.
- Hej, Zorro. - Czarny Łabędź.
Mogę pobawić się aparatem?
Nie, to nie jest zabawka…
Nie, spoko.
Zrobimy jakieś urodzinowe fotki?
Wchodzisz w to? Dawaj.
Lecimy.
- Idziemy. - Możesz w to uwierzyć? Bo ja nie.
To nauczycielka baletu Mae Mae. Madison!
- Co u ciebie? - Jak leci?
Dobrze. Na spokojnie. Nie sądziłem, że cię tu spotkam.
- Niespodzianka. - Szaleństwo.
Prawda?
Idealnie.
Świetnie.
Podejdźcie do barierki.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
O Boże!
To było imponujące. O rety.
Jeszcze raz. Pięć, sześć, siedem, osiem.
Jak najwyżej.
Dobra robota, dziewczynki. Zróbcie sobie przerwę.
- Pa! - Pa!
- Są przeurocze. - I bardzo zdolne.
- Są super. - Świetnie sobie z nimi radzisz.
- Serio. - Co ty.
- Rób swoje. - Dzięki. Boże.
- Zrobiłeś fajne zdjęcia? - Cześć, chyba się nie znamy.
Jestem Madison.
Jestem Jenna.
Która to twoja córka?
Żadna, jestem koleżanką Billie.
Jenna to moja koleżanka z pracy.
Mały ten świat.
Prawda?
Muszę lecieć na próbę. Miło było cię zobaczyć.
Ciebie też.
No proszę.
Mały ten świat!
Wyluzuj.
Zrobiłeś jej zdjęcia?
Może jeszcze ją tu zawołamy?
- Nie wiedziałem, że tu będzie. - Jasne.
O co ci chodzi?
„Koleżanka z pracy”? Nie wpadłeś na nic innego?
- Co miałem powiedzieć? - Cokolwiek!
„Poznaj Jennę, miłość mojego życia”.
- Co mam powiedzieć? - Może być.
Mówiłaś, że musimy być ostrożni.
Nie używaj moich słów przeciwko mnie.
Okazałeś jej całkiem sporo czułości.
To nic takiego.
Przytuliłeś ją trzy razy. Na moich oczach.
Zdecyduj się w końcu.
Wybieraj.
Pocałuj mnie.
- Aha, pewnie. - Pocałuj mnie.
To nie fair.
Nie fair. Tak myślałem.
- Idziesz sobie? - Tak.
Kłócimy się na imprezie dla dzieci. Słabo to wygląda.
Eric!
Eric, odbierz.
Odbierz ten cholerny telefon.
Brian?
Jesteś pijany?
Tak.
Gdybym cię nie znała, zaczęłabym się bać.
Mam się bać?
Chodzi o moją mamę.
Mama…
zmarła wczoraj w nocy.
Boże. Tak bardzo mi przykro.
O Boże.
Pora wracać do domu. Zawiozę cię.
No dobrze.
Trochę pospałeś.
Możesz kontynuować drzemkę na górze.
Wiesz, że byłaś jej ulubienicą?
Mam nadzieję.
Ile dziesięcioletnich związków masz na koncie?
Wejdź na górę.
- Brian, nie. - Wejdź.
Obejrzymy film.
- Nie lubisz filmów. - Nieważne! Po prostu…
nie chcę być dziś sam.
Nie chcę.
Jak na ironię – ja też nie.
No ładnie.
Wiesz, że próbowałem wyciągnąć do ciebie rękę?
Tak.
Widziałam cię w Forbesie.
Dzwoniłem, pisałem, wysłałem kawę z wyższej półki.
Ale to nie zdało egzaminu.
Skąd wziąłeś mój adres?
Od kogoś znajomego.
To ktoś z imieniem na literę D?
D-I-A-B-E-Ł. Tak.
Miała dość tego, że prezenty nie były dla niej.
No tak, Darcy to wyjątkowa osoba.
Ale kocham tam pracować.
Widziałem cię w New York Timesie.
Nie kochasz tej pracy bez powodu.
- Pora już na mnie. - Wracasz do tej nory na Brooklynie?
- Nie znosisz tej dzielnicy. - To ty jej nie znosisz!
- Nigdy jej nie lubiłaś. - To ty nie lubisz Brooklynu.
Ja go uwielbiam.
Dla ciebie to nora, ale to mój dom.
Mieszka tam miłość.
Ty i syn Darcy?
A ja myślałem, że mój kryzys wieku średniego był zły.
Ale to?
- Jenna. - Wyżywasz się na mnie.
Nieprawda.
Wyżywasz się, a ja nie muszę tego znosić.
Przyrzekam. Jestem z tobą szczery.
Znam cię najlepiej na świecie.
Nie, Brian. Nie znasz mnie.
Szczerze mówiąc…
chyba nigdy mnie nie znałeś.
Trzymaj się.
Twoja poranna kawa. Czarna.
Dziękuję. Widziałaś dziś Erica?
Nie mówił ci?
Pracuje dziś w domu nad montażem.
Pewnie. Wiedziałam. Wypadło mi z głowy.
Dzięki.
To szalony pomysł, więc dziękuję wam za pomoc.
Od tego są przyjaciółki.
Jak dostaniemy się do środka?
Mówiłam, żebyś się nie martwiła. Ufam swoim ludziom.
- Nadchodzi. - Czy ona…
Oto i ona.
Udało się?
Normalnie chciałabym coś w zamian, ale robię to w imię miłości.
Jedź prosto na ostatnie piętro.
Leć po faceta. Dajesz!
- Robię to? - Robisz.
- Robię to. - Oddychaj głęboko.
Dasz radę.
Idź.
Wyśledziłam cię?
Odważnie.
Włamałaś się pod dach Darcy.
Zaszyjesz się tutaj i nigdy już się do mnie nie odezwiesz?
Chowam się, tak jak lubisz.
Przepraszam.
Gdy zobaczyłam cię z Madison…
nerwy mi puściły.
Ona, ty, dzieciaki…
To było dla mnie za dużo.
Daj spokój.
Zabawa z dziećmi i rodzicielstwo to dwie różne rzeczy.
Przyjmuję do wiadomości.
Sama pobiegłaś do byłego.
Widziałem was w deszczu.
Szedłem się z tobą zobaczyć, ale nieważne.
To nie tak…
jak myślisz.
- Nie będę rywalizował z twoim byłym. - Nie chcę go.
- Nie? - Nie!
Nie chcę już tak żyć.
A jak chcesz żyć? Chciałbym to zrozumieć.
Tak jak teraz.
- Mam dalej chować się przed światem? - Nie.
Chcę tego, co mam.
Chcę robić to, co kocham, z facetem…
którego kocham.
Którego kochasz?
Tak.
Usta ci drżą.
Wszystko musisz mi wytykać?
Możesz dać mi żyć?
Może trochę mnie znasz. Odrobinę.
- Odrobinę? - Troszkę.
Od jak dawna pieprzycie się w moim domu?
Uwiodłaś go przed czy po tym, jak zabroniłam ci się do niego zbliżać?
- Co takiego? - Tak, Ericu.
Dorosłe kobiety rozmawiały na twój temat.
To rozmowa między dorosłymi.
Dlatego siedź cicho
albo idź do swojego pokoju.
Wiesz, skąd wiedziałam?
Czułam to.
Przyszłam do ciebie z grzeczności.
A ty dałaś mi słowo.
Obiecałam, że będę skupiona na pracy.
Czyli to prawda?
Nic mi nie powiedziałaś?
Nie mieszaj się.
Jenna, mówisz poważnie?
Obiecałam, że nie będzie problemów, i dotrzymałam słowa.
Świetnie razem pracujemy.
Wyniki nie kłamią!
Ale ty tak.
Kłamiesz, kombinujesz i oszukujesz.
Zawsze tak było.
Czemu mnie to dziwi?
Jesteś chora.
Coś jest z tobą poważnie nie tak.
Nie miałaś już kogo ruchać,
że wzięłaś się za mojego syna?
- Nie. - Nie?
Zakochaliśmy się w sobie.
Gdyby w tym seksualnym amoku jeszcze to do ciebie nie dotarło,
to jesteś zwolniona.
Nie rób tego. Ja odchodzę.
Nie możesz odejść.
Nie pozwolę, żebyś zaprzepaścił wszystko, co dla ciebie zrobiłam.
Gówno dla mnie zrobiłaś!
Nie waż się podnosić na mnie głosu.
Nie pokazuj się w biurze.
Twoje rzeczy wrócą do ciebie pocztą.
- Darcy. - Wynoś się.
Eric?
Wypierdalaj z mojego domu!
Wstydź się, szmato.
Czemu akurat ona?
Nie ma w niej nic wyjątkowego.
WITAMY NA 125. ULICY
CZARNA GARBO
Gotowy?
SZUKAJĄC OTISA
Może być?
Szukając Otisa, ujęcie pierwsze.
Cześć, E. Tu Jenna. Szczęśliwego nowego roku!
Pomyślałam, że może moglibyśmy
odnowić ze sobą kontakt?
Cześć, nieznajomy.
Hej.
Trochę minęło.
Tak.
Pięknie wyglądasz.
Świetna fryzura.
Dziękuję.
Nowe włosy, nowa ty. Nieźle.
Też dobrze wyglądasz.
Dzięki.
Podobno odszedłeś z Darzine.
Tak, to prawda.
Mam mieszkanie w Harlemie.
Niedawno dostałem dofinansowanie na dokument o moim tacie.
- Boże, Eric! - Tak.
- Gratulacje. To super. - Dziękuję.
Twoja mama pewnie nie jest zachwycona, ale ja się cieszę.
Ona nie ma nic do gadania.
Zostałaś nauczycielką?
Prowadzę kurs o historii mody i filmu na Columbii.
Znalazłam swoje powołanie.
Pasuje ci to. Profesorka Jenna.
Muszę ci coś powiedzieć.
Mały spoiler.
To twoje?
Nasze. Moje i twoje.
Proszę, powiedz coś.
To pomysł mojej mamy?
Co? Nie, Ericu. Skąd.
Nie obgadałyście tego ze sobą?
Ona nic nie wie.
Przyszłam ci o tym powiedzieć. Sama jestem zaskoczona.
Serio?
Co to za pytanie? Nie planowaliśmy tego.
Z całą pewnością.
Słuchaj, niczego od ciebie nie potrzebuję. Nic a nic.
Wiem, że nie chcesz dzieci, więc wszystko w porządku.
Nie mów mi, czego chcę.
Proszę, nie rób tego.
Wytłumacz mi coś. Pamiętam, jak powiedziałeś:
„Nie jestem stworzony do bycia rodzicem.
Moje filmy będą moimi dziećmi”. Pamiętasz?
Masz podsłuch? Przećwiczyłaś sobie tę przemowę?
Nie, nic nie ćwiczyłam.
Zapamiętałam to, bo to dla mnie ważne.
Zrzuciłaś na mnie niezłą bombę.
- Akurat teraz? - Wolałbyś, żebym ci nie mówiła?
Tego nie powiedziałem. Nie wkładaj mi słów w usta.
Twoja reakcja nie pomaga.
Dawno cię nie widziałem.
A gdy byliśmy razem, trzymałaś nas związek w tajemnicy.
Nie tego się spodziewałem.
Myślałem, że pogadamy na spokojnie. Wszystko sobie wyjaśnimy.
A ty mi mówisz, że będę tatą?
Nie mam nic do gadania.
Podjęłaś decyzję i wymuszasz na mnie konkretną reakcję.
Nic na tobie nie wymuszam.
Nie chcę cię kontrolować, próbuję kontrolować sama siebie.
I nie, ta decyzja nie należy do ciebie.
Muszę to przetrawić. Przepraszam.
Miałaś na to czas, teraz pora na mnie.
Nie będę krzyczał na ciężarną.
Lepiej już pójdę.
Coś ci powiem.
Nie przejmuj się, jeśli przytyjesz.
Dobiłam w ciąży do 115 kg, a ty ważyłaś niecałe cztery kilogramy.
Tata zabierał mnie do restauracji, a ja potrafiłam zjeść sześć obiadów.
Gdy zbliżał się poród,
musiałam nosić buty twojego taty, bo stopy tak bardzo mi spuchły.
Słuchaj, mogę przyjechać, żeby ci pomóc.
Przyda ci się pomoc.
Chętnie, mamo. Dziękuję.
Ojciec dziecka się odzywał?
Nie. Nie odzywa się, odkąd mu powiedziałam.
Nie będę naciskać. Trochę go zaskoczyłam.
- Nie usprawiedliwiaj go, złotko. - Dobrze.
Do tanga trzeba dwojga, prawda?
- Sama tego nie zrobiłaś. - Daj spokój.
Sama w ciążę nie zaszłaś.
To pewnie poduszka, którą ci wysłałam.
Dobra, poczekaj.
Musiałam spać z poduszką ciążową.
Tylko dzięki niej mogłam zmrużyć oczy.
Kręciłaś mi się w brzuchu bez opamiętania.
I tak całą noc. Chryste Panie.
Dzień dobry, Jenno.
Wybacz, że wpadam bez zapowiedzi,
ale w takiej sytuacji nie mam innego wyjścia.
Musiałam siedzieć na pralce, żeby wywołać poród.
To nie poduszka, mamo. Mogę oddzwonić?
Dobrze. Kocham cię.
Dobrze, pa.
Czego chcesz, Darcy?
Przeszłaś samą siebie. Zrobiłaś ze mnie babcię.
Akurat wtedy o tobie nie myślałam.
Widziałam artykuł o…
zachowaniach autodestrukcyjnych u kobiet.
A ja widziałam coś o narcystycznych matkach,
ale kto by to śledził.
Zrobiłaś sobie nos?
Planujesz tu mieszkać? Tu chcesz wychować mojego wnuka?
Możemy przestać?
Darujmy sobie.
- Dobrze. - Nie będę się w to bawić.
Dobrze.
Ten cały dokument, który kręci Eric, to twój pomysł?
Nie. Eric chciał to zrobić dla siebie.
- Ma prawo znać swoją historię. - A ja mam prawo nic mu nie mówić.
Może.
Może jako matka, w końcu mnie zrozumiesz.
Możliwe.
Byłam w innej sytuacji niż ty,
gdy urodziłam Erica.
Moi rodzice nie znosili jego ojca.
Nie cierpieli go.
Jego kolegów też. Uważali, że byłam…
za młoda.
Bo byłam.
Ale bardzo go kochałam.
I chciałam urodzić dziecko.
Eric był przepięknym dzieckiem.
Kiedy jego tata został zamordowany…
moi rodzice nie przyszli na pogrzeb.
Dlatego od tamtej pory jesteśmy tylko we dwoje.
- Przykro mi. - Nie użalaj się nade mną.
Przez to jestem silna.
Borykałam się z trudnościami jako matka i to pomogło mi w życiu zawodowym.
Bo miałam dla kogo walczyć.
Musiałam wychować syna.
Mojego syna.
Nie wiem, czyja to karma,
ale ten obrót spraw robi wrażenie.
Nie zachowam się jak moi rodzice.
Pora przerwać to błędne koło.
Skończę z tym.
Chcesz czy nie, teraz jesteśmy rodziną.
Skąd wiedziałeś?
Mam swoje wtyki. Jakoś się dowiedziałem.
Od kogo?
Zgadnij.
To chłopiec. Dupa ci rośnie.
Nie wierzę.
Będziemy mieli dziecko.
Nie jestem na to gotowy.
Jestem młody, ale moja mama była jeszcze młodsza.
Jesteś dla mnie całym światem.
Nie chcę tego przegapić.
Jenna Jones?
I nie przegapisz.
No dobrze.
Wygląda w porządku.
A ta część tutaj sugeruje,
że będziecie mieli zdrowego synka.
O rety.
- Zostawię was. - Dziękuję.
- Gratuluję. - Dziękujemy.
Niezły obłęd.
Dasz wiarę?
To nasze dzieło.
Bez dwóch zdań.
Może…
damy mu na imię Otis?
Nie poznałem dobrze mojego taty, ale mój syn będzie znał mnie na wylot.
Tak będzie.
Otis będzie nosił też moje nazwisko.
Zgoda. Pasuje mi to.
- Tak? - Tak.
Otis Jones-Hale. Podwójne nazwisko.
Jak gwiazda rocka.
Będę tatuśkiem.
Świetnie.
- Prawie bym zapomniał. - Co to?
Test na ojcostwo.
Tak. Od mojej mamy.
Co?
Od Darcy.
Jaja sobie robię.
Już chciałam cię udusić. Było blisko.
Dwa bilety na jej galę.
Pójdziesz ze mną?
Oczywiście.
Chętnie przyćmię twoją mamę.
GALA DARZINE 2022 BUNT NA DWORZE KRÓLEWSKIM
Wyglądasz na szczęśliwą.
Wiem.
O rety.
Witamy na gali Darzine.
Wznieśmy toast.
Wypijmy za kolejny doskonały rok.
To ósma edycja dorocznej gali Darzine.
To był wasz najlepszy rok na rynku. Jakie to uczucie?
Rzekłabym, że królowa
jest zadowolona.
Jenna Jones.
Zaliczyłaś powrót w wielkim stylu.
Nie obyło się bez emocji.
Masz coś do dodania?
Wiesz co? Nie nazwałabym tego powrotem.
Po prostu trafiłam na idealne znalezisko.
KONIEC
PAMIĘCI MATTHEW
Napisy: Marta Makieła