Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MARÍA MADRID, İSPANYA
JUAN HARO, İSPANYA
MILAGROS SANTIAGO DEL ESTERO, ARJANTİN
CELIA ARANJUEZ, İSPANYA
MEDHA ALBANY, ABD
DORA BURGUILLOS, İSPANYA
ALEJANDRA CALI, KOLOMBİYA
VÍCTOR BARSELONA, İSPANYA
THE POPE: ANSWERS
VATİKAN
Günaydın, nasılsın?
İyiyim.
-İyiyim, yaşıyorum işte. -Güzel.
Günaydın Papa hazretleri. Nasılsınız?
-Bugün nasılsınız? -Çok iyiyim.
Kahve içmez misin Bruno?
İçtim ben, teşekkürler.
Kurabiyeler çok güzel. Tadına bakman lazım.
Buranın kahvesi çok iyi.
ROMA, İTALYA
Saatim Kolombiya saat diliminde kalmış. Şu an orada saat sabah altı.
-Günaydın. -Merhaba.
-Nasılsınız? -Selam.
Merhaba.
Selam.
Herkes nasıl? İyi misiniz?
Merhaba.
Biraz konuşalım.
Roma'ya ilk gelişiniz mi?
-Evet, ilk gelişim. -Evet.
-Benim de. -Herkesin öyle mi?
Ben ilk defa uçağa bindim.
-Cidden mi? -Gerçekten mi? Nasıldı?
Hiç tedirgin olmadım. Her şeyin keyfini çıkardım. Bulutları izledim…
Çok hoşuma gitti!
Gergin misiniz? Neler hissediyorsunuz?
Hayatımda yaptığım en tuhaf şey.
Ama hazırım, heyecanlıyım. Ona soracak milyonlarca sorum var.
Evet.
Belki Papa tüm sorularımızı cevaplayıp
kilisenin yaptıklarını anlamamıza yardımcı olabilir.
İnançlı mısınız?
-Evet. -Evet.
-Hayır.
Hayır.
-Ben Müslümanım. -Pekâlâ.
Bence Tanrı'ya inanmamana rağmen
Papa ile konuşmak istemen çok kıymetli, çok güzel bir şey.
Eksik kaldı. 60 tane var.
Fotoğrafı unutmuşsunuz… Teşekkürler.
Papa Francis ile sohbet edeceğim.
Ama bu sıradan sohbetlere benzemiyor.
O büyük bir şeyi temsil ediyor. Temsil ettiği şey, çok ağır bir yük.
O, patronların patronu, zirvenin de zirvesi.
-Evet. -Büyük patron.
Büyük patron, evet!
Büyük bir sorumluluk da hissediyorum.
Soracağım sorular başkalarına yardımcı olabilir.
Omuzlarımda büyük bir yük var.
O içeri girmeden önce büyük bir protokol vardır herhâlde. Yani…
Ben tam karar veremiyorum. Biraz daha samimi olabilir.
Çünkü bu papa biraz daha…
-Liberal. -Evet ama öte yandan cüppesi falan…
Aslında bu papa daha rahat.
Çok gösterişli biri değil. Protokollerle falan hiç ilgilenmiyor.
Bruno, bunu alalım. Dönüşte askerler için.
Tabii, olur.
Burada bir tane daha olsun.
-Pintilik etmiş. Bir tane daha alalım. -Tabii.
Bir tek ben gergin değilim, hepimiz gerginiz.
-Papa ile selfie çekilecek miyiz? -Çekiliriz tabii.
-Sonunda… -Evet.
-Çok uzak mı? -Yirmi dakika kadar.
-Yirmi dakika mı? -Evet.
Ne kadar kirli bir şehir.
Ama benzersiz. Roma eşsiz bir şehir.
İsterseniz sizi eğlendirebilirim. Ayağa kalkıp…
Papa geldiğinde rap şarkıcısı olduğunu
söyle ve free-style yap.
Varışa iki dakika kaldı Papa Hazretleri.
Güzel, çok iyi kullandın.
-Teşekkürler. -Aferin.
-Geliyorlar. -Yakınlar mı? Ne kadar yakınlar?
Polis harekete geçmiş.
Ne lüks bir asansör! Çok modern.
Olamaz!
Merhaba.
Ne kadar sessizsiniz!
Cenaze mi var?
-Merhaba. -Nasılsınız?
Hoş geldiniz. Sizi bekliyorduk.
Evet!
-Hoş geldiniz. Nasılsınız? -İyiyim.
Çok iyiyim.
50 yaşında değilsiniz.
Ben gençlerle konuşmaya geldim.
-Nasılsınız? -Merhaba.
Nasılsınız? Sizi öpebilir miyim?
Tabii ki.
İki öpücüğe fazla para alırım.
El sıkışalım.
Ülkemde böyle selamlaşıyoruz. Senegalliyim.
-Böyle mi? -Böyle.
Merhaba.
-Merhaba. -Memnun oldum.
-Nasılsınız? -Merhaba.
-Memnun oldum.
-Merhaba. İyi misiniz? -Fena değilim.
-Tanıştığıma çok memnun oldum. -Memnun oldum efendim.
Nasılsınız? Memnun oldum.
Merhaba.
Bu çocuklar çok disiplinli.
-Öyleyiz. -Hepimiz gerginiz.
Evet.
Size inanamıyorum! Hazırlanması gereken benim.
-Tanışma için çok heyecanlıydık. -Heyecan enerjinizi tüketmiş.
-Aynen! -O zaman artık gideyim.
Hayır! Biz de konuşuyorduk.
Evet.
İşte.
Güzel.
-Diziniz nasıl? Sorun ne? -Rahatsız ediyor.
Ama üç gündür yürüyebiliyorum.
Yolculuğunuz nasıldı?
İyiydi. Roma'nın güzelliklerini gördüm.
-Evet, çok güzel. -Buraya Papa ile konuşmaya geldiniz.
Evet.
Bir rahiple konuşmak çok sıkıcı değil mi?
Hayır.
Aksine çok ilgi çekici.
O zaman başlayalım.
-Nasıl başlıyoruz? Kim başlayacak? -En haylazınız kim?
Tamam, ben başlarım.
Şahsi bir soru sormak istiyorum. Para alıyor musunuz?
Ne parası?
Ücret gibi. Mesela bir şirkette çalıştığınızda ücret alırsınız.
-Ne için? -Maaş gibi yani.
Hayır, para almıyorum. Ayakkabıya falan ihtiyacım olduğunda ödünç alıyorum.
Maaş almıyorum. Ama endişe etmeyin, yemeklerim bedava.
Yani her şey bedava mı?
Evet. Yaşadığım yerde öyle. Daha yüksek giderlerim olduğunda
Papalık müessesine yük olmamaya çalışıyorum.
Ama genel olarak mütevazı bir hayat sürüyorum.
Orta veya orta alt sınıf işçi standartlarında yaşıyorum.
Sosyal örgütlerin yardıma ihtiyacı olduğunu fark ettiğimde ise…
Mesela geçen gün, Papua Yeni Gine'de okula ihtiyaç olduğunu öğrendim.
Bizden para isteme konusunda kararsız olduklarını söylediler.
Ben de "Tabii ki isteyeceksiniz. Burada herkes para çalıyor.
Ben de biraz çalıp size gönderirim" dedim.
Ne demek istiyorum?
Birinin yardıma ihtiyacı olduğunu gördüğümde yetkili kişiden para istiyorum.
Ben telefonunuzun olup olmadığını merak ediyorum.
-Cep telefonu. -Hayır.
-Peki sosyal medya? -Hayır.
-Twitter'ınız var. -Evet ama yardımcılar ilgileniyor.
Cep telefonum yok.
30 yıl önce, piskopos olduğumda bir telefon vermişlerdi.
Ayakkabı gibi, kocamandı.
Kullanmayacağımı biliyordum ama birini aramamda ısrar ettiler.
Ben de kardeşimi arayıp geri verdim.
Bu konuda zamanı yakalayamıyorum.
Ama herkesin bir cep telefonu olmasını anlıyorum.
Dürüstçe söyleyebilirim ki
sürekli her şeyle iletişim hâlinde olmak istiyorum.
Bu buluşma da iletişimde kalma yollarından biri.
-Ailenizi özlüyor musunuz? -Tabii ki! Özlemem mi?
Evet.
Bazen pazar günleri birlikte öğle yemeği yediklerini,
makarna veya mangal yaptıklarını düşünüyorum. Elden ne gelir?
Evet.
Aslında beşimiz çok yakındık.
Üçümüz artık göçtü, iki kişiyiz.
Affedersiniz. Resmî hitap etmesem olur mu?
-Tabii ki. -Olur mu? Pekâlâ.
Bence kilisenin hedefi iyiliğin peşinden gitmek
ve kişisel gelişim vesaire.
Ama etrafımdan gördüğüm kadarıyla insanlar Tanrı'ya değil, kiliseye kırgın.
Ben ateist veya agnostiğim ama inananlara saygım sonsuz.
Hatta ailem inançlı. Eskiden inançlılardı.
Benim yaşadığım yerde insanlar artık kiliseye gitmiyor.
Bence bu artık çağ dışı, eski moda bir şey.
Bu konudaki görüşünüzü merak ettim.
Sizin konumunuzdan, bu konudaki bakış açınız ne?
Evet, çoğunlukla büyükşehirlerde
dinden vazgeçildiği veya dine uzak durulduğu doğru.
Bu da insanların gözündeki güvenilirliğinizi riske atıyor.
Aktif bir rol oynadığınız sürece güvenilirsinizdir.
Mesela birkaç gün önce Haiti'de bir rahibeyi öldürdüler.
20 yıldır Haiti'deydi.
Sokakta yaşayan çocuklara bakardı.
Herkes bu rahibenin güvenilir olduğunu düşünüyordu.
Çünkü işini yaparken kendi hayatını riske atıyordu.
Kilise aktif rol oynamadığı sürece paslanır.
Çünkü o zaman, dinî görevlerini yerine getiren
ama sokağa çıkmaya cesareti olmayan nazik insanlar kulübüne dönüşür.
Bence bu çok önemli. Gerçekliğe merkezden baktığınızda
farkında olmadan duvarlar örmeye başlıyorsunuz. Bir, iki, üç.
Bunlar sizi gerçeklikten soyutluyor ve kayıp gidiyor.
Gerçekliği görmek için sokağa çıkmalısınız.
Sosyal adaletsizliğin ne olduğunu öğrenmek için sokağa çıkmalısınız.
Sokaktan kastım
yalnızca fakirlik değil. Kültürel, hatta varoluşsal çeperleri de kastediyorum.
Sizce bu neden oluyor?
İnsanlar kilisede neden yükseliyor?
Bu çok insani bir şey. Hepimiz…
Hepimiz rahat yaşamak istiyoruz.
Yani bir rahip, bir sürünün çobanı olduğunu unutup
devlet erkânı olabiliyor.
Şunun altını çizmek isterim.
-Düşüncelerim bunlar, tavsiye vermiyorum. -Evet, tabii ki.
İstediğimiz şey hakkaniyete uygunsa hepimiz bir yapıyı değiştirebiliriz.
Tarihteki büyük devrimciler çeşitli yapıları değiştirdi.
Nasıl yardım edebilirim?
-Sence ne yapayım? -Tuğlalara yardım edebilirsin.
-Khadim, ne yapıyorsun? -Kalınlaştırıyorum.
Bu fotoğrafları bu ipe takmak istiyorum.
Hindistan gezinden fotoğraf var mı?
Var, hem de çok. Göstereyim sana.
Mezuniyete dair her şeyi Hindistan'a götürdüm.
Ailemin ısrarıyla süslenip büyükanne ve babamla fotoğraf çekildim.
Çok özel bir andı. Onlar için de çok önemliydi.
Çünkü kadınların eğitim görmesi büyük bir olay.
Benim ailem de sizinkiler gibi göçmen.
Ben Boston'danım ama ailem Hindistan'da doğmuş.
Bu fırsatlara sahip olabilmem için
dünyanın yarısını aşmışlar.
Üniversiteye gidebilmem, tıp okuyabilmem,
kadın haklarına sahip olabilmem için.
Bunlara sırf ailem göç ettiği için sahibim.
Elbette göçmen çocuğu olduğum için ırkçılığa da maruz kaldım.
Sizin de maruz kalıp kalmadığınızı merak ettim.
Kaldığımı söyleyemem. Irkçılığa maruz kalmadım. Hatta tam tersiydi.
Arjantin'de göçmenler hoş karşılanırdı çünkü onlara ihtiyaç vardı.
Arjantin'in nüfusu şu an yaklaşık 46 milyon.
Yerli halk bunların yaklaşık 600 binini oluşturuyor.
Yani nüfusun büyük çoğunluğu göçmen. Bu inanılmaz bir şey.
Kültür karışımı insanlık için çok iyi.
Konuşmak mı istiyordun? Buyur.
Ben Senegal'den geliyorum. Senegalliyim.
Kardeşim 14 yaşındayken bir göçmen teknesiyle İspanya'ya gitti.
Yani 14 yaşında bir çocuk
ne beklemesi gerektiğini bilmeden
sekiz gün boyunca bir göçmen teknesinde yolculuk yaptı.
Oraya varmayı ve iyi bir yaşam sürmeyi umut ediyordu.
Ama asıl yolculuk karaya çıktığında başlıyor.
Asıl dert o zaman başlıyor.
Farklı hissettiğinde, polis sokakta seni durdurduğunda,
sokakta uyuduğunda,
farklı olduğunu söyledikleri için kendini çaresiz hissettiğinde.
Bence geleceğine pasaportunun karar veriyor olması çok üzücü.
Göçle ilgili sorunlar ciddi bir şekilde ele alınmalı.
Göçmenler hoş karşılanmalı,
desteklenmeli ve entegre edilmeli.
Bu insanlar sömürülüyorlar
ve göçmen teknelerine bindiriliyorlar.
Hem de hiçbir garantileri olmadan. Sömürülüyorlar, işkence görüyorlar.
Paralarını kaybediyorlar.
Belli bir gece yola çıkılacağı söyleniyor.
Sahile gidince tekneyi görüyorlar.
Binmek istemezlerse orada vuruyorlar.
Bunlar şu an, biz konuşurken bile Avrupa'nın çeşitli yerlerinde yaşanıyor.
Bazen yetkililer de suça ortak olup göçmenleri geri gönderiyorlar.
Avrupa'da öyle ülkeler var ki… Diplomatik soruna yol açmamak için
isim vermeyeceğim.
Neredeyse bomboş olan köyleri ve kasabaları var.
Yalnızca 20 yaşlının kaldığı kasabalar. Tarım yapılmayan tarlalar…
Bu ülkeler doğum oranlarında düşüş yaşıyor.
Ortalama yaşı 46 olan ülkeler de göçmen istemiyor.
Böylece yaşlanıyorlar.
Sizce de bu bencilce değil mi?
"İstediğim zaman, ihtiyacım olduğu zaman hoş karşılarım."
Bence bu sömürü. Bunun da ötesinde, sömürmeye yönelik bir zihniyet.
"Seni kardeşçe karşılamıyorum. Seni kullanıyorum." Değil mi?
Bu sömürmeye yönelik bir zihniyet. Bunun ardında köleliğin gölgesi yatıyor.
Göçmenler köle olarak görülüyor.
Gelişmemiş bir göç politikasının arkasında sömürgecilik vardır.
Ortada entegre etmeme politikası var. Bir yere kadar tolerans var.
Ama ülkeler entegrasyonu sağlayamadığı takdirde
göç sorunu doğru düzgün çözülemez.
Bence ABD'de ve başka birçok yerde
göç sorunu ve ırkçılık birbirinden bağımsız düşünülemiyor.
Çünkü ABD'deki beyaz göçmenlerin çoğunun
bir sürü hakkı var.
Gayet iyi yaşıyorlar.
Ama beyaz olmayan göçmenler
aynı haklara sahip değiller.
Bunu saygıyla söylüyorum.
Sanki birinci ve ikinci sınıf göçmenler var.
Ukrayna'dan ve o büyük trajediden geliyorsan
hoş karşılanıyorsun ve bu çok güzel bir şey.
Ama Afrika'dan geliyorsan
kabul edilmiyorsun veya seni geri göndermenin bir yolunu arıyorlar.
Göç sorunu henüz çözülmedi ve bu büyük bir sorun.
Sömürgecilik sorunundan bahsettiniz.
Kilise, sömürgecilik açısından kilit rol oynayan bir müessese.
En azından Latin Amerika'da. Irkçılığı konuştuk.
Ama İsa ve Meryem Ana'yı beyaz resmeden bir kilisemiz var.
Öyle olmadıkları çok açık. Bunlar birbiriyle çelişmiyor mu?
Bence asıl çelişkili olan, geçmişini kabullenmemek.
Kilise bahsettiğin aşamalardan geçti.
Ama hepimiz geçmişi olan bir toplumdan, ülkeden ve kültürden geliyoruz.
Geçmişi kabullenmek bazen zor olabiliyor.
Bazen bunu üstlenmek utanç verici oluyor.
Tutarlılık özellikle Hristiyanlar için çok zor. Vatikan için bile.
Vatikan'da ara sıra ruhani dünyevilik olduğunu görüyorum.
Tanrı'ya bunu temizlemesi için dua ettim ama birçok yerden sızıntılar oluyor.
Birçok yerden.
Kilise reformu içeriden başlamalı.
Kilise her daim değişmeli. Kültür değiştikçe talepler de değişiyor.
Örneğin, köleliği ele alalım. Kilise bu konuda bir şey söylemiyordu
çünkü o zamanlar kültür bu şekildeydi.
Kimse kölelik hakkında bugün konuşulduğu gibi konuşmuyordu.
Ama kilise her şeyden bihaber değil. Kilise derken Hristiyanları kastediyorum.
Günümüzde de geçmişteki gibi kölelik olduğunu biliyorlar. Sadece şekli farklı.
İş başvurusu için sıraya giren bir kadını düşünelim.
Diyorlar ki "Evet, bu iş size çok uygun.
"Günde 11 saat çalışacaksınız, maaş ayda 600 avro."
"Ama bu parayla geçinemem."
"Siz bilirsiniz. Sırayı görüyor musunuz?"
Bu modern kölelik, pazar köleliği.
Ya da hamile kalmamak için dikkat etmek zorunda olan bir kadını düşünelim.
Çünkü hamile kaldığı öğrenildiği anda işinden kovulur.
Bu da başka bir kölelik çeşidi. Anne olma hakkınızı elinizden alıyorlar.
Günümüzde, Hristiyanlar olarak ifşa etmemiz gereken
bir sürü modern kölelik yöntemi var.
Ben Ekvadorluyum. Orada doğdum.
Ben üç yaşındayken İspanya'ya, Sevilla'ya taşındık.
Ben de zorbalıktan ve ırkçılıktan payımı aldım.
Affedersiniz.
-Benim için hassas bir konu. -Gerçekten öyle. Rahat ol.
Teşekkürler.
Bunlara maruz kalmak
beni depresyona sürükledi.
Bu yüzden kendi bedenimle berbat bir ilişkim oldu.
Bu da bulimia hastalığına yol açtı.
Hatta intihar etmeyi bile düşündüm.
İnanç sistemim çöktü.
Artık mutlu olmak ve geçmişimi silmek istiyorum.
Kilisenin bana çok faydası oldu
ama terapi de alıyorum.
Size sormak istediğim, mutlu musunuz ve hiç yalnız hissetiniz mi?
Bence hepimiz zaman zaman yalnız hissediyoruz. Ben hissediyorum.
Bu anlarda, yalnız hissetmemek için aklınıza çok tuhaf düşünceler geliyor.
Yalnızlık hayat için kış gibidir.
Deyim yerindeyse, hava bulutlu olduğunda
rotanızı değiştirmezsiniz. "Hatalıyım. İyi değilim."
Durup kışın bitmesini beklersiniz.
Değişip değişmemeniz gerektiğini düşünürsünüz.
Konuşmanın çok faydası var.
Etrafımızda şefkatli kişiler olmasının da. Bazen bu aileniz olur.
Bazen papazınız, bazense arkadaşınız.
Böyle zamanlarda bir dert ortağınızın olması çok iyidir. Bana gelecek olursak…
Geçirdiğim en kötü zamanların bile sonucunda iyi şeyler oldu.
Ki hayatta berbat şeyler yaşadım.
Fakat hayat size bir fırsat sağladığında
ve Tanrı bunları kucaklamanız için inayet ettiğinde
bu deneyimler iyi sonuçlar doğurur.
Galiba fırtına çıkacak.
Neler oluyor?
Bazen hayat da böyledir. Her şey çok sakindir.
Sonra fırtına gelir ve neye uğradığınızı şaşırırsınız.
-Kaç yaşındasın? -Efendim?
-Kaç yaşındasın? -22 yaşındayım.
Gençmişsin.
-Ne okuyorsun? -Makyaj sanatçılığı.
-Beni güzelleştirmen için seni ararım. -İstediğiniz zaman.
Sanırım konuşmak isteyen başkaları da var.
Evet, el kaldırmışlardı.
Ben Santiago del Estero'dan geliyorum. İşçi sınıfı bir mahalle.
Kendimi Katolik olarak görüyorum. Kilise etkinliklerine katılıyorum.
Ayrıca feministim.
"Seçme Hakkını Destekleyen Katolik Kadınlar" isimli bir kuruluştayım.
2019 yılında kilisede öğretmenlik yaparken
kürtaj meselesi tartışılıyordu ve anlayamadığım bir şey vardı.
Kilise neden bir kadın ile kadının hakları arasına giriyordu?
Bence Yüce İsa o kadını desteklerdi.
Onu kilise ayininde yaptıkları gibi yargılamazlardı.
Kürtaj yaptıran kişiler tanıyorum.
Onlara Hristiyanlığın esaslarını öğretmek yerine
katil damgası yapıştırıp berbat davranıyorlar.
Ama onlar kiliseye Tanrı'nın sevgisi için gidiyorlar, kelamını dinlemek istiyorlar.
Size bir şey vermek istiyorum.
Bunu yanımda,
sırt çantamda taşımak…
Affedersiniz.
Çok zordu.
Yanımda olduğu için gurur duyuyorum.
Sevgi ve saygıyla size vermek istiyorum.
Teşekkürler.
Kürtaj yaptıran bir kadına
anlayış göstermeyi vurguladın.
Bu konuda rahiplere hep şunu söylüyorum,
bir kadın vicdan azabıyla size geldiğinde…
Çünkü kürtaj kadında derin bir iz bırakır…
Soru sormamalarını ve tıpkı Yüce İsa gibi merhametli olmalarını söylüyorum.
Yüce İsa herkesi kucaklar.
Ne kadar günahkâr olduğunuz önemli değil. Ya da herkes size sırt çevirse de
Tanrı sizi bir başınıza bırakmaz.
Kürtaj mevzusuna bilimsel açıdan, soğukkanlılıkla
yaklaşılması gerekiyor.
Embriyolojiye göre gebe kalınmasından bir ay sonra
DNA oluşuyor
ve organlar "şekilleniyor."
Yani artık bir arada duran hücrelerden değil,
sistemleşmiş bir insan hayatından bahsediyoruz.
Bu işin ahlaki boyutu tartışılırken sorulması gereken soru,
bir sorunu çözmek için bir insanı öldürmek makul mü?
Doktora gidiyorsunuz.
Bir sorunu çözmek uğruna, bir insanı öldürmesi için
bir tetikçiye para vermek makul mü?
Elbette işleri zorlaştıran durumlar oluyor.
Psikolojik açıdan hamileliği imkânsız kılan durumlar
olduğunu da anlayabiliyorum.
Evet ama ortada gerçekler de var. Kürtaj var.
Kadınlar bu kararı kolay vermiyor.
"Şimdi kürtaj yaptıracağım.
Sorun çözüldü." Hayır, vicdanları yanarak yapıyorlar.
Tanrı ile konuşuyorlar. Peki bu kadınlara ne yapıyoruz?
Kiliseden bahsediyorum. Onları ötekileştiriyor, hedef gösterip
-"Hayır, katilsiniz" diyoruz. -Hayır.
Yanlarında olup karar almalarına yardımcı olmamız gerekmez mi?
Onları desteklememiz gerekmez mi?
Kararları ne olursa olsun destek olmamız gerekmez mi?
Ben de aynı şeyleri diğer taraftan yaşadığımı söylemek istedim.
Cumartesileri kürtaj kliniklerine gidip kapıda duruyorum.
İçeri giren kızlarla konuşuyorum.
Onlara ihtiyaçlarını veya niye bu kararı aldıklarını soruyorum.
Çoğu zaman, ailelerinin onları
evden kovacağından korktukları için yapıyorlar.
"Artık okuyamam. Param yok. Korkuyorum.
Çok çocuğum var, başkasına bakamam."
Onları oraya götüren soruna bir çözüm bulabilirsek
kürtaj yaptırmalarına gerek kalmaz. Birçok kez gözlerimle gördüm.
Keşke daha fazlasını görebilseydim.
Ayrıca bu bebeklere şans veren hiçbir kadının
pişman olduğunu duymadım.
Hristiyanlar için yaşam bir armağan. Ateistlere de şunu söylemek istiyorum,
öbür dünyaya inanmıyorsanız o çocuğun tek yaşamını nasıl alıyorsunuz?
Bunu giyiyor olmam, herkesi kürtaj yaptırmaya yönlendirdiğim
anlamına gelmiyor.
Tıpkı senin gibi ben de kiliseye gidiyorum.
Yalnızca seçimleri ne olursa olsun kadınların yanında olmayı tercih ediyorum.
Etrafında kürtaj yaptıran birçok kadın vardır.
Kürtajın nasıl bir acıya sebep olduğunu görmüyor musun?
Ben Evanjelistim ama María'nın söylediklerini beğendim.
Oraya gidip konuşması çok güzel. Ama bir zorunluluk yok.
Papazın… Pardon, papaz değil.
Papa Francis'in söylediği gibi, insanlara kucak açmalıyız.
Ne kadar kötülük ederseniz edin,
Tanrı sizi kucaklayacaktır.
Bu suçlu hissettiğin anlamına gelmiyor. Sadece kürtajı seçiyorsun.
İstediğini yapmakta özgürsün. Sorun yok.
Ama biri kararların yüzünden seni yargılarsa ne kadar özgür olabilirsin?
Ben kimseyi yargılamadım.
Ben fikrimi belirteceğim. Benim çocuğum var.
Açıkçası María'nın söyledikleri beni şaşırttı. Ben de düşündüm.
Ama bunlar… Kürtajı seçtiğinde
bu genellikle son seçeneğin oluyor.
Bu yalnızca çocuğu beslemekle ve ona bir yuva sağlamakla ilgili değil.
Başka bir insan yetiştirmeye hazır olmayan kişiler var.
Çevreleri, hayatları…
Sonunda hep istenmeyen çocuklar oluyor.
Kızımın babası beni terk ettiği için
hamileliğim çok zor geçti.
O sırada babam da bana sırt çevirdi.
Yani yalnızca rahminde başka birini taşımakla ilgili değil.
Toplum ve sevdiğin insanlar seni terk ediyor, bildiğin her şey çöküyor
ve artık bir sorumluluğun oluyor.
Bahsettiğin şeylerin sonu gelmeyecek ama bunu denerken kadınlar ölüyor.
Peki bu feminist dalga…
Annelerin ihtiyacı olan kaynakları sağlamaya odaklanamaz mı?
Kesinlikle.
-Hele de isteyen kadınlar. -Evet.
Kürtajları güvenli, yasal ve ücretsiz yapmaya çalışmak yerine
anne olmak isteyenlere yardım etmeye odaklanabiliriz.
Bence kürtaj bir halk sağlığı sorunu.
Annelerin hayatına büyük bir yük oluyor.
Kendimi kürtaj yanlısı olarak görmüyorum. Ne olursa olsun kürtaj istemem.
Ama var olan bir şeyi cezalandırmama taraftarıyım.
Kürtaj çok uzun zamandır var ve var olmaya da devam edecek.
Kürtajın önü kesilse bile
erişebilen kadınlar imtiyazlı kadınlar olacak.
Üst sınıf, zengin kadınlar.
Peki kötü sonuçlarını kim çekecek?
Taşrada yaşayan kadınlar.
Bu kadınlar kendi kendilerine kürtaj yapmak için
askı ya da örgü şişini vajinalarına sokup muhtemelen hayatlarını kaybedecek.
Öte yandan,
bu tartışmanın, kadınların çektiği vicdan azabı üzerinden yapılması tuhaf.
Biri kürtaj kararı alacaksa onlara destek olunması gerekiyor.
Hatta kiralık katil benzetmesi yapıldı.
Kürtaj yaptıran kadınlar kiralık katil tutan insanlara benzetildi.
-Bence bu olayı fazla basitleştirmek olur. -Evet.
Bu kadar hassas olman çok ilginç. Bunun için teşekkür ederim.
Bu bir matematik problemi değil. İnsani bir mesele.
Tartışmalarınızın en güçlü kısımları bu hassaslık üzerine kurulu.
Sizi hor görmüyorum. Bahsettiğim şey duygusallık değil.
İnsani bir sorunu hissetmekten bahsediyorum.
Kürtaj yaptıran bir kadın bir başına bırakılmamalı, onun yanında olmalıyız.
Bu kararı almış, kürtaj yaptırmış demektir.
Bir anda onu yalnız bırakmamalıyız.
Yanında olmalıyız. Ama eğri oturup doğru konuşalım.
Onun yanında olmak başka, yaptığını haklı çıkarmak başka.
Buna kilise müessesesinin
bakış açısından bakmak isterim.
Elbette genelleme yamak istemem ama bu konu gibi birçok meselede
çok riyakârlık var.
Yaşamın korunması gerektiğinden, yaşam hakkından bahsediliyor.
Ama başka konularda farklı davranılıyor.
Mesela kilisedeki çocuk istismarları konusunda.
Kilisedeki birçok kişi mağduru dışlıyor
veya failin tarafını tutuyor.
Herkes kendi köşesine çekiliyor. Benim adım Juan Cuatrecasas.
Bilbao'daki Opus Dei okulunda okudum.
2008-2009 okul yılında,
ben 11-12 yaşlarındayken
bir tarikat üyesi tarafından cinsel istismara uğradım.
Ve…
Affedersiniz.
Sorun değil.
Nasıl rahat hissedersen öyle ifade et. İstersen ağlayabilirsin.
Sorun yok.
Mahkeme bu adama ceza verdi.
Başta Bölge Mahkemesi 11 yıl ceza verdi.
Detaylara girmeyeceğim
ama kuşkulu bulduğum sebeplerle ceza iki yıla düşürüldü.
Bu sebeple adam hapse girmedi.
Ve…
Olduğu yerde öğretmenlik yapmaya devam etmesine izin verildi.
Size bir mektup verebilir miyim?
Bu mektup…
Bu, babama cevabınız.
Babam bir noktada, 2014 yılında size mektup yazdı.
Desteğinizi istedi.
Belki mektubu hatırlamıyorsunuzdur. Size göstereyim.
Evet.
Cevabınız bu şekilde.
Papalık Adalet Makamı'ndan yanıt aldınız mı?
Evet.
Karar vermeleri için göndermiştim.
Mektubu aldıktan sonra
olayın yaşandığı okul,
Opus Dei okulu
Papalık Adalet Makamı'ndan başka bir mektup aldı.
Soruşturmanın arşivlendiğini ve öğretmenin işine dönebileceğini söylediler.
Sorum çok açık.
Bu kararı neden verdiler?
Artık karar kesinleşti…
…ve hakikat ortaya çıktı.
Kilise bu konu hakkında aldığı pozisyonu değiştirecek mi?
Ya da Adalet Makamı'nın verdiği kararı bir noktada
düzeltecek mi?
Kilisede çocuk istismarı davalarının
zaman aşımına uğramasına izin vermiyoruz.
Uğradığı takdirde bunu geçersiz kılıyorum.
Bu konunun zaman aşımına uğramasını istemiyorum.
Çocuk istismarı konusu çok ciddi.
Yalnızca kilise içinde değil, her yerde.
Kilisede olduğu zaman daha da lekeleyici.
Çünkü insanları korumanız gerekirken onları mahvediyorsunuz.
Kadınlar da erkekler de mahvediyor. İstismarcı, çocuğu yıkıyor.
Üstelik bunu yapan kişi kilisendense riyakârlık daha da berbat hâle geliyor.
Şikâyette bulunduğun için teşekkür ederim.
Çünkü bu cesaret ister, kolay bir şey değil.
Sosyal şartlanma çok güçlüdür.
Bazen şikâyette bulunan kişi iftira atmakla suçlanır.
Bu bazen yaşanır.
Cezanın bu kadar hafif olması beni çok üzdü.
Bir açıdan tutarlı, bir açıdan değil.
Ama artık kesin bir karar olduğuna göre
davanın tekrar incelemesini isteyeceğim.
Buna emin olabilirsin.
Altınızda bazı rahipler ve piskoposlar var ki
çok kötü insanlar.
Tartışma götürmez, kötü insanlar.
İyi olmayan insanlar olması muhtemel.
Bu sebeple temizleme politikası yürütüyorum.
Biri yanlış bir şey yapıyorsa şikâyet olmalı ki temizleyebilelim.
Kilise sıfır tolerans politikası yürütüyor.
Örneğin, ailede istismar varsa genellikle ortaya çıkmıyor.
Yüzde 42 ila 50 arasında.
Hâlâ bir şeyleri gizleme alışkanlığımız var.
Kilise hep böyle yapmak istedi.
Ta ki yapılamayacağını anlayana dek.
İstismara uğrayan birine karşı empatimi anlatamam.
Canımı çok ama çok yakıyor.
Hiç ceza alan ya da birini istismar ettiğini bildiğiniz
bir rahiple veya piskoposla konuştunuz mu?
Konuştum.
Görüşünüz ne? Veya çıkarımınız ne?
Her şeyden biraz biraz gördüm.
Kanıtlar tamamen ortada olmasına rağmen inkar edenleri gördüm.
Yaptıkları yüzünden suçluluk duyan,
tövbe edenleri gördüm.
Ceza alan ve hapse girecek olanlarla da konuştum.
Bu davayı geri açacağınızı söylemeniz
bence çözüm değil.
Demokratik değil, adil değil.
Sorunun çözüleceğinizi söylediğinizi duyabilmek için buraya kadar gelmiş.
Buraya gelemeyenler ne olacak?
Bu iş bugün başlamadı, yıllar önce başladı.
Bu konuda açık davranıyoruz. Papaz okullarına denetim yapıyoruz.
İstismarcı rahipleri ve hatta ruhban olmayan istismarcıları cezalandırıyoruz.
Çok çalışıyoruz. Ama bu uzun bir süreç.
Siz buradasınız diye başlamadı.
Ama istismar kültürü devam ediyor.
İstismar kültürü ne yazık ki her yerde. Kilise, rahiplerle rahibelerin karıştığı
istismar olaylarının önüne geçmeye çalışıyor.
Vatikan'da istismarla mücadelede örnek olduğumuzu düşünüyorum.
Birçok rahip hapiste.
Bence yapılanlar yeterli değil. Mağdurlar herhangi bir yanıt için
yıllarca bekliyorlar ve sonuç bu oluyor.
Bir rahipsem ve birini istismar ettiysem arkamda devasa bir kurum oluyor.
Ama istismara uğradıysam yargının karşısında tek başıma duruyorum.
Yeterince adımın atıldığını nasıl söyleyebiliyorsunuz?
İşe yaramadığı ortada olan bir şeyi devam ettiriyorsunuz.
Kilise yönetiminin
bu düşüncede olduğu konusunda farkındalık yarattığınızda
istismara uğrayan kişi artık yalnız olmuyor.
Sizinle olduğumuz, size seslendiğimiz konusunda farkındalık oluşturuyoruz.
Bu kişiye zulmedenler gibi,
kilisenin içindeki hizipler yozlaştığında kilisenin desteğini hissetmek zorlaşıyor.
Çünkü bunlar istismar ediyor, zulmediyor.
Ama kilisenin attığı adımları da iyi olarak değerlendirmeliyiz.
Yaptıklarımızın sorunu çözeceğini söylemiyorum.
Çünkü bu insani yozlaşmayla ilgili bir sorun.
Ciddi bir toplumsal mesele. Kilise adım atarak açıklama yapmalı.
"Evimde bunlar yaşandı ve bu kararları aldım.
"İzleyeceğimiz yol bu."
Belki mükemmel bir yöntem değildir
ama sosyal farkındalık yaratmaya başlıyoruz. Bu çok önemli.
-Şimdi mi? -Hayır.
-Emin misin? -Evet.
-Şimdi mi? -Evet.
Olmaz.
-Saçını tara. -Tamam.
Gece duş alınca böyle oluyor.
Non-binary ne demek biliyor musunuz?
Evet.
Öyle mi? Sevindim.
Bilmeyen varsa diye bahsetmek isterim. Non-binary, kendini tam olarak
erkek ya da kadın olarak tanımlamayan kişileri ifade ediyor ve değişebiliyor.
Cinsiyet kimliği akışkan olanlar da var. Adım Celia. Non-binary'yim.
Aynı zamanda Hristiyanım.
Bazen iki kimliği aynı anda yaşamak çok zor geliyor.
Transseksüellere, non-binary'lere veya genel olarak LGBT'lere
sizce kilisede yer var mı diye sormak istiyorum.
Herkes ama herkes Tanrı'nın evladıdır.
Tanrı kimseye sırtını çevirmez. Tanrı babadır.
Benim de kimseyi kiliseden kovmaya hakkım yok.
Benim görevim her daim kucak açmak.
Kilise kimseye ama kimseye kapısını kapatamaz.
Nefret söylemi yayan ve bu söylemlerini desteklemek için İncil'i kullanan
rahipler hakkındaki düşünceleriniz ne?
İncil'i okuyup "Sizi ben dışlamıyorum, İncil öyle buyuruyor" diyorlar.
Yüce İsa'nın mesajının bu olmadığını söylemekten yoruldum.
O insanlar casus.
Kiliseyi şahsi hırsları, şahsi sığlıkları için kullanan casuslar.
Kilisedeki yozlaşmanın bir boyutu da bu.
Bu sığ ideolojiler…
İçten içe bu kişiler büyük çelişkiler yaşıyor.
Başkalarını yargılama sebepleri, kendi hatalarını telafi edememeleri.
Genel olarak insanları yargılayanlar tutarsızdır.
İçlerinde bir şey var, birini yargılayınca azat edilmiş hissediyorlar.
Oysaki kendi kabahatlerine bakmalılar. Kilise evrenselliğini kaybederse
kilise olmayı bırakır. Körler, sağırlar, iyiler kötüler…
Kilisede herkese yer var.
Benzer bir sorum var.
Kendi kilisemde kendimi bir feminist olarak görüyorum.
Sizce feminist olmasam daha iyi bir Hristiyan olur muydum?
Feminist bir sıfattır, ben isimleri önemserim.
Kültürümüz bir sıfat kültürüne dönüştü.
Her şeyi sıfatlarla karılaştırıyoruz. Sıfatlar vaftiz edilmez,
isimler edilir, insanlar edilir ve ben insanlara inanıyorum.
Sizin pozisyonunuzda bir kadını hayal edebiliyor musunuz?
Kadınlar kilisede aktif rol oynuyorlar ve kiliseyi destekliyorlar.
Bir kadını sizin pozisyonunuzda olmaktan alıkoyan ne?
Eğer olabileceğini düşünüyorsanız yani.
Bu teolojik bir mesele.
Kilise de iki olgunun, iki ilkenin üzerine kuruludur.
Papazlık erkekler içindir.
Çok daha önemli olan anaç tarafta ise kadınlar vardır.
Kadınların rütbeleri, kadın olarak kabiliyetleriyle ilgili.
Papazlar gibi maskülenlikle ilgili değil.
Aksi takdirde kadınların önemi azalırdı.
Kadınların kilisede bir işlevi vardır çünkü kilisenin kendisi de dişidir.
Kelimelerin cinsiyeti olan dillerde kilise genellikle dişidir.
Kilise Yüce İsa'nın karısıdır, kocası değildir.
Koca olan Yüce İsa'dır. İnancımıza göre bu böyledir.
Kadınlar yüksek kademelere çıkmalıdır. Vatikan'ın vali yardımcısı bir kadın.
-Öyle. -Ekonomiyi kadınlar yönetiyor.
Yani kadınlar papaz da mı olamaz?
Olamaz, papazlık erkeklerin görevi.
Yükselme arzunun arkasında… Kızma.
Kızmam.
Maskülenlik gösteriyorsun.
Çünkü bir kadının papaz olamaması seni rahatsız ediyor. Anlıyor musun?
Evet çünkü başka her işi yapıyoruz.
Öğretmenlik yapıyoruz…
Dogmatik açıdan mümkün olmayan bir şeyi dert ediyorsun.
Kadınlar en değerli kazançlarından mahrum kalırdı. Kilise…
Hayır, kadınları bir şeyden mahrum bırakmak istemiyorum, erkekler gibi
her şeyi yapabilmelerini istiyorum.
O zaman özgünlük olmazdı. Bu ciddi bir dogmatik mesele.
Kadınların önemini azaltmıyor. Tam tersine, olmaları gereken yerlerin
önemini vurguluyor. Papazlık yapmak daha iyi bir şey değil.
Fikirlerinize saygı duyuyorum. Ama doğru değiller.
Kilisenin inancına ters.
Üstelik bu kadınların önemini azaltmıyor.
Kilise için kadın olmak çok önemli.
Tinder'ın ne olduğunu biliyor musunuz?
-Tinder? -Bilmiyorum.
Utandım şimdi, kendimi eski kafalı hissettim.
Yeni insanlarla tanışabileceğiniz, belki ilişki bulabileceğiniz
bir cep telefonu uygulaması.
Genellikle seks için kullanılıyor ama insanlarla tanışmak için de iyi.
Hatta partnerimle bu şekilde tanıştım. Fotoğraflarımı yükledim.
Nasıl biri olduğumu ve nelerden hoşlandığımı anlattım.
Sonra tanıştık.
Hayır, bilmiyorum…
Benim telefonum öyle değil. Normal bir telefon.
Hiç ilişki istediniz mi?
-Ne istedim mi? -İlişki.
Papazlık eğitimi almadan önce bir ilişkim vardı.
Öyle mi?
Sonra bekârlık yemini ettim.
Peki Tinder hakkında ne düşünüyorsunuz?
Bilmem, insanların birbiriyle tanışıyor olması güzel, çok normal.
Peki, gençlerin hayatının bu yönü?
Gençler biriyle tanışmaya çok hevesli, bu güzel bir şey.
Gençlerin sınırlarının olmamasına hayranım.
Bunu iyi anlamda söylüyorum.
Ailenizin, ülkenizin, belki dininizin sınırları var.
Ama insan olarak ileriye gidiyorsunuz. Gençlerin en iyi yönlerinden biri,
Benim "Kristof Kolomb kompleksi" dediğim özellik.
Keşfetmek, ileri gitmek, risk almak istiyorsunuz.
Bu da iyi bir şey, bu size ister toplumun,
ister siyasi partilerin, ister kilisenin olsun,
ideolojik çerçevelerin göreceli olduğunu öğretiyor.
-Benim sıram. -Buyur.
Adım Alejandra. Yetişkinler için cinsel içerik, porno içeriği üretiyorum.
Bilgisayarımdan canlı yayınlar açıyorum.
Videoları yüklediğim başka bir sosyal mecra da var.
Sosyal medyadan videolarımı satıyorum.
Bunları biliyor muydunuz?
Bence bu gelişen iletişimin iyi bir yönü.
İletişim sistemleri iletişimi korumalı
ve kaybolmasını engellemeli.
Sosyal medyadaki iletişim bire bir olmalı.
Çünkü bu bir ilişki. Özellikle de iş için kullanıldığında.
Ama iletişimde de aynı. Fakat ahlakın sizin için
ne anlama geldiğine göre sosyal medyanın zenginliği
ve yaptığınız şeyin ahlakiliği arasında bir ayrım olmalı.
Örneğin bu kanallar aracılığıyla uyuşturucu satıyorsanız,
gençleri bağımlı yapıyorsanız,
zarara yol açıyorsanız,
suça destek oluyorsanız, suç bağlantıları için kullanıyorsanız
bu ahlak dışıdır. Sosyal medya ahlakı bunu ne için kullandığınıza bağlıdır.
Belli sayıda abonem var.
Bazen belli şeyler istiyorlar, her zaman cinsel içerikli olmuyor.
Bazen de epey cinsel oluyor.
Bazen bir iç çamaşırı veya belli şeyler, bazen özel videolar.
Ama yaptığım şeyde sınırımı ben koyuyorum.
İstedikleri şey rahatsız ediyorsa yapmıyorum.
Sınırlarına karar verebiliyor olman çok güzel.
Pornografi zararlı bir şey çünkü insanlara nesne gibi davranılıyor.
Birileri sana bir nesneymişsin gibi
"Şunu yap, bunu yap" diye emrediyor.
Bence sana zarar verdiğinin farkında değilsin.
Ayrıca tüketen kişiye de zarar veriyor.
Cinsel açıdan konuşuyorum, onlara zarar veriyor.
Bu bilimsel bir şey. Cinsel ilişki esnasında
karşındakiyle bağ kurmanı sağlayan
hormonlar salgılıyorsun. Bir ekranda gördüğün,
tanımadığın biriyle cinsel ilişki kurduğunda
mastürbasyon yaparken bu bağı ekranla ya da kendinle kuruyorsun.
Kendini dünyadan izole edip ekrana odaklanıyorsun.
Ben Hristiyanım. Bedenimin Kutsal Ruh'un mabedi olduğuna inanıyorum.
Kendi bedenine saldırıyorsun.
Samimi bir şekilde söylüyorum, bence pornografi
kişiyi mahvediyor.
Fiziksel madde kullanımı dışında, uyuşturucu ya da alkol bağımlılığı gibi
tedavi edilen tek bağımlılık pornografi bağımlılığı.
Pornografi elbette insanı zedeler.
Gelişmene yardımcı olmaz.
Pornografi tüketenler insani açılardan zedelenir.
Örnek olarak uyuşturucuyu gösterdin. Uyuşturucu da seni zedeler.
Pornografiye bağımlı olan insanlar
gelişmelerine olanak olmayan bir durumda kalırlar.
Bir sorum var. Çalıştığın yerde şiddet var mı?
İnternet sitelerinin bu konuda katı politikaları var.
Mesela kan görmek isteyen insanlar var.
Ama bu yasak. Yaparsan yasaklanıyorsun.
Şikâyet ediliyorsun ve başka hesap açmana izin verilmiyor.
Güvende ve rahat hissediyor musun?
Kesinlikle evet. Makyaj yapıp takma kirpiklerimi taktığımda
ve kameramı açtığımda diva gibi hissediyorum.
Yarattığım bu karakter beni çok etkiledi. Önceden çok utangaçtım.
Burada sizinle konuşmak bile söz konusu olamazdı.
Çok korkardım.
Bir karaktere bürünebiliyor olmak, herkesin bildiği biri olmak…
Sosyal medyam herkese açık…
Kendi bedenimi ve kişiliğimi kendi ellerime alma fırsatı sağladı.
-İnancım hakkında çok daha özgüvenliyim. -Evet.
Sen de mastürbasyonu yanlış bir şey olarak mı görüyorsun?
Bence insanı içine kapanmaya sürüklüyor
ve etrafındakilerden, hayattan soyutluyor.
Çünkü zevk almak için başka birine ihtiyacın olmadığını hissediyorsun.
Bence mastürbasyon ve porno insanlara çok zarar veriyor.
Yavaş yavaş çıkması çok zor olan bir çukura sürüklüyor.
Mastürbasyonun faydalı olduğunu söyleyen birini tanıyor musun?
Pornografi ve mastürbasyon yüzünden acı çeken insanlar
gördüğünü söyledin.
İyi örneklerle karşılaştın mı?
İyi örnekler mi?
-Zevk ve cinsellik hoşuna gidiyor. -Cinsellik.
Bence birçok kişi ergenliğinde mastürbasyon yapmıştır.
Bu noktada, labirentlerde kaybolmamızı engelleyecek
ölçütlerden bahsetmek istiyorum.
Seks, Tanrı'nın insanlara bahşettiği güzel şeylerden biridir.
İnsanın kendini cinsel açıdan ifade etmesi çok değerlidir.
Hakiki bir cinsel dışa vuruma zarar veren her şey
size de zarar verir, sizi eksik bırakır ve o değere zarar verir.
Seksin kendi dinamikleri vardır. Bir sebebi vardır. Aşkın dışa vurumudur.
Cinsel faaliyetlerin özünde muhtemelen bu vardır.
Sizi bundan alıkoyan veya başka yöne çeken her şey
cinsel faaliyete zarar verir.
Bazen insanlar günah çıkarırken "Edepsiz şeyler yaptım" der.
Oysa "Cinsellikle iyi bir şekilde başa çıkamadım. Başkasını sevmek yerine
"bencil davrandım" demeleri gerekir.
Seks üzerine dinî eğitim hâlâ emekleme aşamalarında.
Hristiyanlar olarak yeterli seks eğitimi almıyoruz.
Bu Tanrı'nın lütuflarından biri.
Bedenim hakkında kötü düşüncelerim yok,
bu yüzden bu konu hakkında bu kadar açık ve net konuşabiliyorum.
Bir partnerim var. Onunla birlikte olmak mastürbasyonla bir değil.
Bedenimin istediği, benim istediğim şeyler önemli oluyor.
Bedenimin hoşlandığı şeylerin farkına varmazsam
başkasına nasıl anlatacağım? Bildiklerini mi varsayacağım?
Bu iş benim için engelleri yıkarak
Alejandra'nın kim olduğunu tanımak
ve suçluluk veya korku hissetmeyi bırakmak anlamına geliyor.
Bunu da çok seviyorum.
Nesne olarak görüldüğümüzü söyledin. Her zaman nesne olarak görülüyoruz.
Sadece artık bundan para kazanıyoruz. Bu yaptığım en iyi iş.
Rahatça evde olabiliyorum. Bir anne olarak evde olabiliyorum.
Kızım yatağa girdiğinde
annesinin yanında olduğunu biliyor. Evde çok yardımcı oluyorum.
İlgisiz bir anne değilim.
Ama sabah yediden akşam 10'a kadar çalışırken öyleydim.
Kızımı uyanıkken görmediğim koca bir ay oldu.
Yani bu iş bana özgürlüğün kapılarını açtı.
Üstelik yaptığım en iyi işlerden biri
çünkü insanlarla sıkça iletişim kuruyor, kendim olabiliyorum.
Hadi uyuyalım artık.
Uyku vakti tatlım. Aferin, başardın!
Evet, bitti.
Bu yıl sonunda bitti. Nasıl hissediyorsun? Artık erken uyanmak yok.
Evet, erken uyanmak yok! Yoklama yok.
-Yeni okuluna hazır mısın? -Evet.
-Sana gösterdiğim şeyi beğendin mi? -Evet.
İyi uykular bir tanem. Seni seviyorum.
Işığı kapatıyorum.
Partiye gittin mi? Nasıldı?
Teyzemin partisine mi? Güzeldi, eğlenceliydi.
Neredeydi?
Uzakta bir evde. Hiç Madrid gibi değildi.
Şehir dışındaydı.
José de var mıydı?
-Evet. -Öyle mi?
Doğum günü partisine mi geldi?
Daha önce de gelmişti.
Ey Tanrı, kurtar beni. Ey Rab, bana yol göster.
Yüce Rab, Oğul ve Kutsal Ruh.
Tanrı sonsuzdur. Âmin.
Yol göstericimizin sesiyle, neşeyle dua edelim. Işık olan ve yol gösteren
Tanrı'ya şükrederim.
Ey Tanrı, ailem için dua ediyorum, onlara esenlik ver.
Öğrencilerimiz, öğretmenlerimiz,
ve kilise için ey Tanrı. Acı çeken ve seni tanımayanlar için.
Şu an zor zamanlar geçirenler için ey Tanrı.
Benim adım María, altı kardeşin en büyüğüm.
İsa'nın merkezde olduğu
Hristiyan bir ailede doğdum.
Çocukluğumdan beri ailemin dinine uygun yaşadım. Başka seçeneğim yoktu.
Neokatekümenlere mensubuz.
Cumartesileri komünyona katılıyoruz.
"Benim çatım altında yaşadığın sürece gitmek zorundasın" derlerdi.
Başka bir yol seçecek kadar büyüdüm artık.
Yaşamım boyunca, Tanrı'nın var olduğunu gördüm.
İyi mi kötü mü bilmiyorum ama her şeye din açısından yaklaşıyorum.
Ben kendimi sevmezken bile kilisenin beni sevdiğini
ve kucakladığını gördüm.
Burada tartıştığımız konuların hepsi çok önemli.
Çünkü hepimizi etkiliyorlar.
Ama inanç kaybı görüyorum
ve bu beni endişelendiriyor.
Çünkü benim için…
Tüm bunlar çok alakasız konular demiyorum
ama benim için Tanrı'nın beni sevdiğini hissetmek yeterli.
Başka şeye ihtiyacım yok.
Kürtaj yaptıran bir kadının acısını anlıyorum.
Bir göçmenin acısını anlıyorum.
Terk edildiğini hisseden birinin acısını anlıyorum.
Ama bence Tanrı'nın size olan sevgisi varsa her şey arka planda kalıyor.
Acı çekmek sizi Yüce İsa'ya yaklaştırıyor ve bu insanı mutlu ediyor.
Genel olarak etrafımda kiliseye çok yakın insanlar var.
Ama gerçek inancı göremiyorum.
Evet, ayine gidiyorlar.
Tanrı'ya inanıyorlar ama gerçekten inanan ve hayatının her köşesinde dini yaşayan
çok az insan varmış gibi hissediyorum.
Bilemiyorum.
İnanca dair söylediklerin kalbime dokundu. Çünkü bu buluşmada
senin söylediklerini söylemek cesaret istiyor.
Bu çok güzel bir şey. Konuştuğun için teşekkürler.
Söylediklerin hoşuma gitti çünkü deneyimini, hakikatini paylaştın.
İnançlı olmak büyük bir lütuftur.
Ama sen konuşurken
sana İsa'nın Petrus'a söylediği şeyi söylemek istedim.
Yüce İsa Petrus'a ne demişti? "Petrus, Şeytan sizleri buğday gibi
"kalburdan geçirmek için izin almıştır."
Yolunun sonunda değilsin.
İnanç yolun devam ediyor.
Yalnızca hakiki inanç sınanır.
Seni ürkütmek istemiyorum.
Hem de hiç.
Ama cesaretini topla ve imtihanına hazırlan.
Tüm bunlar çok doğru ama imtihanın geldiğinde korkma.
Çünkü karanlık zamanlarda Tanrı da saklanır.
İnançlı olmayan insanlar…
Dünyaları başlarına yıkılan insanlar görüyorum. Bu beni tedirgin ediyor.
Çok doğru, çok yazık.
Ve başaramamaları…
Evet, umut seni yarı yolda bırakmaz.
Umut çıpa gibidir.
Kıyıya attığında karaya varana dek ipi çekersin.
Ama çıpa hep oradadır.
Seni yarı yolda bırakmaz. Bazen tutunmakta zorlanırız.
Kaç yaşındasın?
-20 yaşındayım. -20 demek.
İyi bir yaşamın olacak. Mücadele etmeye devam et.
Tanrı'nın sevgisinin seni kalburdan geçirmesine müsaade et.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Benim adım Lucía. 25 yaşındayım, Peruluyum.
Yıllar önce rahibeydim. Katoliktim, dinime bağlıydım.
İnancım sevgiden ve dürüstlükten geliyordu.
Arayıştan…
Yalnızca Tanrı arayışı değil, insanlara ulaşma arayışı.
Acıyı çok iyi bilirdim. Hâlâ bilirim.
Artık Katolik değilim, inançlı da değilim.
Neyin var olup olmadığını bilmiyorum ve daha dingin hissediyorum.
Daha dinginim, daha mutluyum.
Daha önce Roma'ya gelip gelmediğimiz sorulmuştu.
Birkaç yıl önce geldim.
Burada olduğum günü çok net hatırlıyorum. Sistina Şapeli'ne gitmiştim.
Ruhsal bir geziye çıkmıştım ve Vatikan'ı ziyaret ediyordum.
Lourdes ve Fatima şehirlerini de ziyaret ettim.
Ama inancımı birçok kez sorguladıktan sonra o gün Sistina Şapeli'ne gittim.
Kilisede yalnızca cinsel değil, psikolojik istismar da var.
Dinî eğitimin psikolojik istismar üzerine kurulu olduğunu düşünüyorum.
Ben ailemi görmeme izin verilmeyen,
insanlarla iletişim kurmamın yasak olduğu bir yerde eğitim gördüm.
Mesajlar, e-postalar, telefon görüşmeleri, hepsi izleniyordu.
Bilgiye erişimim yoktu. Evden çıkmam yasaktı.
İnancım için elimden gelen her şekilde mücadele etmeye çalıştım.
Sonunda da Roma'ya, Vatikan'a, dönüp dolaşıp aynı yere geldim.
Bunun benim için anlam ifade etmediğini fark ettim. Ben sevgiyi arıyorum.
İnsanları arıyorum. Acılarını bir şekilde dindirmek istiyorum.
Tüm bunları bu zengin ve güçlü mekânda konuşmak anlamlı görünmüyor.
Burada oturup acı çekmek,
fakirlik veya başka kötü durumlar hakkında konuşmak çok kolay.
Birçok yönden sevgiyi tattım.
Ama kiliseyi terk edip inanmayı bıraktığımda
daha hakiki bir sevgiyle karşılaştım.
Bu sebeple samimi bir şekilde merak ediyorum,
kilise için sevgi nedir?
Tanrı konsepti şiddet üzerine kuruluyken dinî açıdan bakıldığında
sevgi ne anlama geliyor?
Pekâlâ… Şöyle ki…
Gerçek kilise çeperdedir, fakirin yanındadır.
Merkezde iyi insanlar vardır.
Ama aynı zamanda çok yozlaşma vardır. Bunu kabul etmemiz gerekiyor.
Kilise kurumuna, kilisenin erkeklerine ve kadınlarına
çok fazla zarar verildi.
Gücü istismar etmekle ilgili söylediklerin çok doğru.
Buna dair çok hikâye duydum. Birçok kez denetim emri verdim.
Gücün istismar edildiği birçok manastır var.
Rahibelerin, ailelerini arayamadığı…
Tıpkı senin söylediğin gibi. Tam bir tecrit, tam bir güç istismarı.
Sana inanıyorum, maalesef kilisede böyle şeyler oluyor.
Anlattığın gibi bir durumda
yapılacak en cesur şey, kaçmak.
Yani biraz mesafe koymak. "Ey İsrail halkı, haydi evimize dönelim!"
"Burası kötü, yozlaşmanın olduğu bir yer, beni insanlıktan çıkarıyor.
"Başa dönüp insanlığı kendi köklerimde arayacağım" diyebilmek gerekiyor.
Bu beni utandırmıyor. Yanlışa yanlış demek gerekiyor.
Seni ikna etmeye çalışmıyorum. Sana saygı duyuyorum.
Ama sende, kilise istismarı yüzünden acı çeken
birçok kişinin acısını görüyorum.
Ben bu olaya acı olarak bakmıyorum.
Muhtemelen başıma gelen en iyi şeydi.
Elbette. Psikolojik ve ahlaki açılardan
mahkûm olarak tutulduğun bir durumdan canını kurtarmışsın.
Hayatını kurtarmışsın ama hayatın daha sona ermedi.
Yaşamaya devam ediyorsun ve sen fark etmesen de biri senin yanında.
Biri senin yanında.
Ona kulak vermesen de yanında olmasına izin ver.
Sana bir tavsiye vereyim.
İdeolojilere takılıp kalmamaya dikkat et.
Kendi mantığınla, kendi kişiliğini oluştur.
Bir ideolojinin esiri olma.
Hayatında kendi fikirlerini kendin seç ve kendi mantığını kendin oluştur.
Düşüncelerinin, hislerinin ve eylemlerinin mantığı…
Zihnin lisanı, kalbin lisanı ve ellerin lisanı.
İyi ellerdesin. Yürümeye devam et. İçtenlikle söylüyorum.
-Farkındayım. -Yürümeye devam et.
Hepinize teşekkür ederim. Hepiniz cesur davranarak doğruyu söylediniz.
Sohbetimiz çok hoşuma gitti çünkü kendi kişiliğinizi kattınız.
Deneyimlerinizi ve hatta çelişkilerinizi de kattınız.
Çünkü hepimizin çelişkileri vardır.
Tıpkı hepimizin travmaları ve kusurları olduğu gibi.
Buenos Aires'te öğrenciyken yaşlı bir rahip derdi ki
"Kusurlarını ve travmalarını köpek sever gibi sevmelisin.
"Vakti gelmeden onlarla savaşma. Hayat olmaları gereken yere yerleştirir."
Sizden çok şey öğrendim. Bu sohbet benim için çok iyi oldu.
Size teşekkür ederim. İstisnasız her birinize,
bakış açılarınız için teşekkür ederim.
Hatta kilisenin yolunun bu olduğunu söylemek isterim.
Hepimiz kardeşiz, hepimiz biriz.
Herkesin bir bakış açısı ve duruşu var.
Birbirimize uzak da yakın da olabiliriz. Ama yine de kardeşiz.
İlerlemeye devam ediyoruz. Bu kardeşlik asla sorgulanamaz.
Fikirleri tartışabiliriz ama kardeşliği asla. Hepinize teşekkürler.
Teşekkürler.
İlerlemeye devam edin. Hayat çok güzel. Gerçekten.
Meyve verdiğinden emin olalım.
-Evet, kesinlikle. -Teşekkürler.
THE POPE: ANSWERS
Hazır, başla!
Empanada!
Alt yazı çevirmeni: Can Başaçek