Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
RACHEL LEE 14 LAT
Jesteście gotowi?
Większość osób, widząc mnie na ulicy, myśli:
"Zwyczajna dziewczyna".
Ale zawsze czuję niepokój.
Co, jeśli odkryją, kim jestem?
I co robiłam w Bling Ring?
Bling Ring to...
DZIENNIKARZ
...medialna sensacja.
To tytuł filmu.
To jedno z pierwszych przestępstw z użyciem mediów
społecznościowych.
PISARKA, LA TIMES
Historia, która intryguje.
To grupa młodych ludzi przed dwudziestką.
Rachel Lee, Nick Prugo, Alexis Neiers, Courtney Ames,
Roy Lopez i Diana Tamayo.
- Był jeszcze jeden chłopak, Ajar. - Tak. Johnny Ajar.
W 2008 roku
obrabowali domy celebrytów, do których chcieli się upodobnić.
Rachel Bilson, Orlando Bloom, Lindsay Lohan,
Paris Hilton i inni.
ZASTĘPCA PROKURATORA GENERALNEGO
Co najmniej dziesięć domów.
Sama biżuteria Paris Hilton była warta dwa miliony dolarów.
Orlando Blooma okradli na 500 tysięcy.
Bling Ring to reality show sam w sobie.
Byli niemal jak tamte gwiazdy.
Z jednym wyjątkiem.
Rachel Lee starała się nie wychylać.
Rachel nigdy nie udzieliła wywiadu.
Była mózgiem
przedsięwzięcia,
ale sama nigdy o tym nie mówiła.
Nie wiem, co z Rachel Lee.
Jest dla mnie zagadką.
Cześć wszystkim.
Generalnie istnieje hollywoodzka wersja
tej historii i jej prawdziwa wersja.
Z pewnością.
Nie zgadzam się z wersją hollywoodzką,
ale rozumiem, że ludzie chcieli
widzieć ją w ten sposób.
Dla mnie była bardziej burzliwa.
Łatwo mi teraz powiedzieć:
"Nigdy nie włamałabym się do cudzego domu.
Nigdy niczego bym nie ukradła. Nikogo bym nie zraniła".
Ale wtedy było inaczej.
Krzywdziłam ludzi kradzieżą.
Wszystko ma swoje konsekwencje.
Ja muszę zmierzyć się z tym,
że moje nazwisko zostało zszargane.
Kto tego dokonał?
Ja sama.
Pewnie nigdy nie słyszeliście o Rachel Lee.
To liderka Bling Ring.
Lee stoi za wieloma kradzieżami.
Rachel Lee opisywana była jako ikona stylu.
Uwielbiała ładne ubrania i dodatki.
Przedstawiano ją jako charyzmatyczną liderkę, popularną dziewczynę.
Najwięcej mówi jej reakcja po aresztowaniu.
Przekazano jej, że Lindsay Lohan
była bardzo zdenerwowana.
Spytała...
Naprawdę? Co powiedziała?
Mówiono o niej, że miała obsesję na punkcie sławy.
Możesz zmienić swoje życie
Jeśli zmienisz ciuchy
Lee i jej adwokat odmówili udzielenia wywiadu. Jednak w sądzie
powiedziała jednemu z naszych producentów, że niczego nie żałuje.
Halo? Cześć, co słychać?
Jestem w domu.
Wczoraj?
Mama we wszystko uwierzyła.
Ale potem odkryła prawdę
i była na mnie wściekła.
Krzyczała: "Dlaczego mi nie powiedziałaś?".
Rany.
Rodzice rozwiedli się, kiedy miałam rok.
Mama nie wracała z pracy przed 18.30.
Po szkole zawsze grzebałam
w jej rzeczach.
Pewnego dnia przeglądałam
wszystkie jej torebki.
Znalazłam aktówkę.
Włożyłam do niej rękę i wyciągnęłam plik
nowiutkich studolarówek.
Pachniały świeżością. Wyciągnęłam jeden banknot.
Wysunęłam go.
Pomyślałam: "Nie zauważy. To tylko jeden".
Zawsze miałam w sobie tę cechę.
Byłam cwaniarą.
Mistrzynią manipulacji.
Miałam nienasycone pragnienie, żeby posiadać jak najwięcej.
Ale taki był wtedy klimat.
Jak się masz, Paris?
- Wydała dziesięć tysięcy dolarów. - Dwadzieścia.
Cześć, Kim.
Podoba ci się nowa kolekcja?
Wszyscy pragnęli sławy ...
Brie, na zewnątrz!
Łapcie ją.
...uwagi, miłości, pieniędzy.
U Swarovskiego kupiłam tę wspaniałą torebkę.
Wtedy narodziły się programy telewizyjne z udziałem celebrytów.
Wydawało się, że każdy może być sławny.
Nicole Shea, Jessica Simpson, Kardashianowie, Wzgórza Hollywood.
- Wkurzyłam się. - Bo?
Dobrze wiesz.
Wiesz, co zrobiłaś!
Nie trzeba było posiadać żadnych umiejętności.
Żeby być sławnym, wystarczyło szokować
i nosić drogie ciuchy.
Paris Hilton i Kim Kardashian były sławne z tego,
że są sławne.
Ludziom podobało się,
że pokazują swoje życie.
Zajrzyjmy do lodówki.
To nie jest na pokaz.
Tak to wygląda.
Wcześniej uważaliśmy celebrytów...
ZASTĘPCA PROKURATORA
...za istoty z innego świata.
Powstał program W domu u...
Co słychać?
Jestem Bow Wow,
witajcie w mojej chacie.
Jestem Maria Carey.
Zapraszam.
To moja garderoba dla butów.
Lubię wysokie obcasy.
Frankie zaprosił nas na imprezę urodzinową w Lex Deux.
LES DEUX BILET
Teraz z łatwością można się zbliżyć do celebryty.
Chodziło się do klubu Les Deux
i odwiedzało takie miejsca jak Urth Caffé,
wychwalaną w programie Ekipa,
która przez rok
była ulubionym miejscem celebrytów.
Ludzie dosłownie urządzali pielgrzymki do Kitson,
Lex Deux i Urth Caffé.
O Boże!
Oczywiście było też Calabasas.
MIASTO CALABASAS ZAPRASZA
Calabasas to miejsce, w którym się wychowałam.
Calabasas leży w północnej części stanu.
Kim Kardashian przeniosła się tam
i wtedy stało się modne.
Znane jest jako spokojne miasto
z dobrymi szkołami i, z tego, co nam wiadomo,
niską przestępczością.
Pochodzę z Calabasas.
Dorastanie tam wiązało się z obserwowaniem,
jak koledzy budzą się w 16. urodziny
i widzą, że tata kupił im czarne BMW 320i.
Najgorszym samochodem, jaki można było zobaczyć w Calabasas,
był volkswagen jetta.
Rachel to debilka.
Spójrzcie na nią.
Jedzie auto.
Beemka.
To niegrzeczne.
Dlaczego?
- Zgadnij co. - Co?
Byłam w domu u Matta.
Był tam też Leo.
Kiedy?
Wczoraj. Gadałam z nim. Spytałam, czy zna Rachel Lee.
Powiedział: "Jest strasznie wkurzająca.
Zadziera nosa".
Leo?
Tak. Odparłam, że to pewnie nie ta Rachel.
"Rachel Lee, ta Azjatka".
"Tak, to ona".
Calabasas to miasto białych.
Jeśli nie byłeś biały, stawałeś się outsiderem.
Wstydziłam się, że jestem Koreanką.
Czułam, że mi "schlebiają",
kiedy pytali: "Jesteś pół-Koreanką?".
Chciałabym być ładna, jak Courtney.
Ponieważ spędzałam większość czasu
z nie-Koreańczykami,
zastanawiałam się: "Czy jestem zdeformowana?".
Nigdy nie wiedziałam, ile mamy pieniędzy,
ale wnioskując po naszym stanie posiadania,
byliśmy klasą średnią.
W porównaniu z domami moich przyjaciół mój był najmniejszy.
Ich wille były ogromne,
a matki wyglądały atrakcyjnie. Ubierały się tak jak my.
Dzieciaki podążały za tymi trendami
i zawsze prosiłam
o nową torebkę
albo naszyjnik od Tiffany'ego.
Zmagałam się z FOMO.
Bardzo mocno.
Zawsze prosiłam mamę, żeby kupiła mi coś markowego.
Chciałam się poczuć bogata.
Być częścią tego materialistycznego świata.
Kiedy poszłam do szkoły średniej w moich niemodnych ubraniach,
zobaczyłam te wszystkie dziewczyny,
takie zabawne i atrakcyjne.
Mnie nigdy nikt nie powiedział, że jestem zabawna i atrakcyjna.
Poczułam się sfrustrowana swoją rodziną.
Moja mama jest prawniczką, adwokatem,
a tata księgowym.
Dla rodziców pójście na studia
i dobre oceny były bardzo ważne.
Zostało mi to silnie zaszczepione,
że muszę się uczyć,
zdać maturę
i pójść na studia.
Miałam tego dość.
Chciałam żyć inaczej.
Buntowałam się.
Chciałam udowodnić, że niczego się nie boję.
Że zgodzę się na wszystko,
zwłaszcza narkotyki.
Pewnego dnia, kiedy miałam 14 lat, byłam na basenie
i jakiś chłopak wyciągnął do mnie rękę,
w której miał pełno tabletek.
Xanax, ecstasy.
Zapytał: "Chcesz jedną?".
Spytałam: "Co to jest?".
Miał tam
poczwórną tabletkę.
Powiedział: "Spróbuj".
Ułamał mi ćwiartkę.
Wzięłam ją
i przestałam się czymkolwiek przejmować.
Zniknęły wszystkie zmartwienia.
Odkąd spróbowałam xanaxu, stał się katalizatorem wielu spraw.
Odebrał mi emocje, a ponieważ przestałam się przejmować,
mogłam zachowywać się w sposób, o jakim zawsze marzyłam.
Chciałam imprezować.
Byłam naśladowcą,
który chciał wyglądać na lidera.
Ale moja prawdziwa natura to naśladowca.
W szkole średniej poznałam dziewczynę,
która pokazała mi, czym jest kokaina
i papierosy.
Była bardzo fajna.
Chciałam być jak ona.
Poszłyśmy razem do szatni.
Leżały tam dwie pary butów marki UGG.
Wyrzuciłyśmy swoje buty, włożyłyśmy UGG-i
i wyszłyśmy z szatni.
Chodziłyśmy po kampusie
i czułyśmy się zajebiste. "Mamy UGG-i".
Nagle podeszły do nas dwie dziewczyny
i powiedziały:
"To nasze buty".
Odparłam: "Nie".
A tamta na to: "Podnieś stopę".
"Nie".
"Podnieś". "Nie podniosę".
"W takim razie doniesiemy na was".
"Proszę bardzo".
Spojrzałam na podeszwę i zobaczyłam narysowane serce.
Pomyślałam: "Cholera. Muszę się tego pozbyć".
I wydrapałam kawałek podeszwy.
Wywoływali nasze nazwiska przez głośniki.
Wzywano nas do gabinetu.
Zawsze miałam problem z przyznaniem się do winy.
Kiedy skłamałam, ciężko mi było
się do tego przyznać.
Moja koleżanka natychmiast oddała buty
i przeprosiła,
ale ja upierałam się,
że są moje.
Pedagog mówił: "Twoja przyjaciółka oddała buty.
Zrób to samo".
A ja dalej szłam w zaparte.
Był to duży błąd.
Po tym incydencie wyrzucono mnie i poszłam do liceum uzupełniającego.
Przyjęli ją do Indian High School.
Szkoła drugiej kategorii.
Kiedy chodziłeś do Indian High School, byłeś przedmiotem żartów.
Chodziły tam dzieciaki,
które były o krok od rzucenia szkoły
albo z trudnościami w nauce.
Chciałam iść drogą buntowniczki.
Najlepszą, na jaką było mnie stać.
Wtedy pojawił się w moim życiu Nick Prugo.
Nick Prugo pochodził z klasy średniej.
Mieli ładny dom w dobrej okolicy.
Mówił, że nie ma wielu przyjaciół.
Próbował się wpasować.
Poznaliśmy się z Nickiem na MySpace.
Otworzył się przede mną...
ZNAJOMY NICKA
...mówiąc, że czuje się dziwakiem.
Odkrywał swoją seksualność i tożsamość.
To nas połączyło,
bo oboje nie byliśmy heteroseksualni.
Poznałem go ze swoimi przyjaciółmi.
- Jak się to robi? - Nie wiem, spytaj ją.
- I jak? - Jak to robisz?
Nie mówił za wiele o swojej szkole.
Nie wiedzieliśmy, że Indian to liceum uzupełniające.
Kiedy zobaczyłam Nicka po raz pierwszy, on mnie nie zauważył.
Szłam na lekcję.
Drzwi do sali plastycznej były otwarte.
On siedział w środku.
Opierał głowę na ramieniu,
a na ustach miał coś fioletowego.
Pomyślałam, że wygląda dziwnie.
NIE MARZ DZIAŁAJ
Później, podczas lekcji,
zobaczyliśmy, że przyjechała karetka.
Nie wiedzieliśmy, co się stało.
Zabrali nowego dzieciaka,
bo był pijany.
Niektórzy dokuczali mu
z powodu jego seksualności
i komentowali jego sposób ubierania się.
"Widzieliście, co miał na sobie?"
Ciągle mówili o nim źle.
O Boże...
Kopnij go w jaja!
Wracał ze szkoły trolejbusem, który miał przystanek po drodze do mnie.
Codziennie po szkole szliśmy razem.
Raz zapytałam, czy może do mnie wpaść
i jechać kolejnym trolejbusem.
Powiedział: "Bardzo chętnie".
Poszliśmy do mojego pokoju. Przy biurku malowałam zawsze paznokcie,
więc stało tam dużo lakierów.
Pisałam też nimi po blacie.
Usiadł i zaczął malować paznokcie.
Pamiętam, że pomyślałam sobie: "Ten chłopak jest taki słodki".
Wtedy staliśmy się najlepszymi przyjaciółmi.
Ciągle wisieliśmy na telefonie
albo pisaliśmy esemesy.
Byliśmy współzależni.
Nick pokazał mi różne triki.
Nauczył mnie, jak być królową.
Powiedział mi,
jak malować brwi,
konturować nos i policzki.
Ja robiłam dla niego to samo. Mówiłam mu:
"Zaczesz włosy na bok".
"Włóż czapkę w ten sposób".
Nasza przyjaźń
była z początku czysta i słodka.
Czuliśmy, że jesteśmy wyjątkowi.
W końcu miałam poczucie, że gdzieś pasuję.
Nick był zauroczony Rachel.
Byliśmy jego jedynymi przyjaciółmi.
Poza nami nie miał innego życia.
Potem zaczął przyprowadzać Rachel
i widzieliśmy, że ma na niego zły wpływ.
Poznałeś moich przyjaciół?
Imprezował, brał kokainę i żył na krawędzi.
Cześć, skąd jesteś?
We mnie i Nicku była ciemność.
Niewypowiedziana, namacalna ciemność.
To nasz szofer.
Spotykaliśmy się z przyjaciółmi,
ale nikt nie miał w sobie tej ciemności.
Mówiliśmy: "Skoro oboje tacy jesteśmy,
nie możemy tak bardzo odbiegać od normy".
Nikt z naszych przyjaciół nie był tak odważny jak my.
Robiliśmy różne rzeczy.
Pomalowaliśmy pistolet na czarno i wymachiwaliśmy nim przed ludźmi.
Mogliśmy przez to zginąć.
A my tylko się uśmiechaliśmy. "Zabijcie nas".
Nie baliśmy się niczego.
Zaczęliśmy na siebie mówić Bonnie i Clyde.
Nasza przyjaźń dawała nam poczucie euforii,
bo nosiliśmy w sobie ogromną samotność.
Uważaliśmy, że mamy
cholerne szczęście.
Nikt inny na świecie nie ma osoby, na której tak bardzo może polegać.
Nasza przestępcza działalność zaczęła się od samochodów.
Wracając z imprezy, sprawdzaliśmy klamki.
Dużo aut miało otwarte drzwi.
Czasami znajdowaliśmy pieniądze albo coś innego.
Niektórzy z naszych przyjaciół
chcieli do nas dołączyć.
Bywało, że szli beze mnie.
"Właśnie sprawdzamy samochody". "Dzięki za zaproszenie".
Czułam się pominięta.
Nagle skończyły nam się pomysły, co możemy razem robić.
Działaliśmy sobie na nerwy,
bo spędzaliśmy ze sobą tak dużo czasu.
Ciągle chcieliśmy czegoś więcej.
Zaczęliśmy sprawdzać skrzynki pocztowe.
Jeśli były pełne,
wiedzieliśmy, że właściciele wyjechali.
MYSPACE CZEŚĆ, EDEN!
JADĘ NA JAMAJKĘ NA DWA TYGODNIE.
Zawsze pisałem na MySpace, dokąd się wybieram.
Nie myślałem o tym.
Było to dla mnie coś normalnego.
Kiedy wróciliśmy z Jamajki,
usłyszałem, jak mama wykrzykuje do taty
coś o pieniądzach.
Moi rodzice byli imigrantami. Było to dość powszechne,
że imigranci w tamtych czasach
nie ufali amerykańskiej bankowości.
Trzymali pieniądze w pudełku pod łóżkiem.
Mama popatrzyła na mnie,
bardzo zdenerwowana,
i powiedziała, że ktoś ukradł z domu dużo pieniędzy.
Dwadzieścia osiem tysięcy dolarów w gotówce,
biżuterię, jakieś ubrania.
Było to dla mnie szokiem.
Ktoś włamał się do domu i zabrał tyle pieniędzy?
Kto to mógł być?
Dlaczego zrobił to z taką łatwością?
Przyjechała policja, zadawali pytania,
zebrali odciski palców.
Ale nie mieli żadnych poszlak.
Bardzo chciałem znaleźć winnego.
Miałem w głowie listę osób.
Nick był zawsze na szczycie tej listy.
Nick, przywitaj się.
Czasami w sercu przesuwałem go niżej,
bo był moim przyjacielem.
Na początku włamywaliśmy się do przypadkowych domów.
Potem zaczęliśmy rabować domy celebrytów.
DOMY CELEBRYTÓW
MAPY SATELITARNE
Nie próbuję zrzucać na nikogo winy,
bo chcę wziąć odpowiedzialność,
ale to stało się po tym, jak Nick znalazł stronę
z adresami celebrytów.
Było tam wszystko.
NIERUCHOMOŚCI CELEBRYTÓW
Powiedział: "Znalazłem żyłę złota".
"Jak na to trafiłeś?"
Pierwszej kradzieży dokonali w 2008.
Był to dom Paris Hilton.
Jestem po prostu sexy.
Zaczynała od programu Proste życie . Była uprzywilejowana
i patrzyła na ludzi z góry.
Słyszałam, że ludzie umawiają się w Walmarcie.
- Co to jest Walmart? - Nie wiem.
Potrafiła wykorzystać swój wygląd księżniczki.
To jest sexy.
Znana była ze swoich strojów.
Miała miliony ekskluzywnych bluz.
Paris Hilton w UGG-ach ze swoim pieskiem.
Tak wygląda jej obraz w mojej głowie.
Zawsze fascynowałem się Paris Hilton.
Eden Hilton to nazwa mojego profilu na MySpace.
Miałem internetową siostrę, Amor Hilton.
Udawaliśmy, że jesteśmy spokrewnieni z Hiltonami.
Kręciliśmy vlogi na YouTube.
Jesteśmy Hiltonami.
- Zostaw nas w spokoju. - Ona...
- Co kupiłaś? - Brylanty.
Cześć, Paris.
Płacono jej za to, że jest sobą.
Imponowała mi.
Chciałem być jak ona.
Okradli Paris,
bo miała tyle rzeczy, że mogła nie zauważyć.
Dla mnie sprawa była prosta.
Jeśli idziesz do domu celebryty,
na pewno znajdziesz coś fajnego.
PAŹDZIERNIK 2008
Idąc do domu Paris Hilton,
serca waliły nam jak młotem.
"Czy twoje serce
wali jak szalone?
Bo moje tak.
Chodźmy dalej".
Dodawaliśmy sobie nawzajem otuchy.
Tylko dzięki temu byliśmy w stanie to zrobić.
To brzmiało jak żart.
"Myślisz, że klucz jest pod wycieraczką?"
Znaleźli klucz pod wycieraczką.
"Niemożliwe".
Tak dostali się do środka.
Wewnątrz poczułam się jak na planie filmowym.
To było nierealistyczne.
"Jak może być coś tak doskonałego?
Ludzie tak mieszkają?"
Baliśmy się, że wrócą do domu.
Ustaliliśmy, że bierzemy, co chcemy, i spadamy.
Czuliśmy ogromny stres i niepokój.
Równocześnie była adrenalina
i dreszcz emocji.
Staram się być jak najbardziej szczera.
Byłam...
Przed włamaniem czułam strach,
w trakcie adrenalinę,
a po wszystkim miałam wrażenie, że jestem na haju.
Mój umysł był ostry jak brzytwa, w ogóle nie czułam się senna.
Bardzo lubiłam to uczucie.
Byli w domu Paris wielokrotnie.
Na początku zabierali małe rzeczy, których można nie zauważyć.
Jakieś ubranie, torebkę, kokę albo trawę.
Raz znaleźliśmy
bardzo dużo kokainy Tamtej nocy nie poszliśmy spać.
Naćpaliśmy się.
Przez cały ten czas znieczulałam się xanaxem.
Nie umiałam przeżyć dnia bez choćby ćwiartki tabletki.
Zawsze miałam ze sobą co najmniej jedną.
A gdybyś nie brała?
Kłóciłabym się ze wszystkimi.
Zwłaszcza z rodziną.
Cześć.
Cześć, tato.
Shuna, ty słodziaku.
Chcesz popływać?
- Nie. - Nie wskoczysz do wody?
Tata zawsze mnie wspierał bez względu na wszystko.
Wtedy tego nie doceniałam.
Przyczepiłam nam etykietkę rozbitej rodziny.
Kiedy Rachel była mała,
czasami spacerowaliśmy...
OJCIEC RACHEL
...z jej mamą.
Ponieważ się rozwiedliśmy, zachowywaliśmy dystans.
Rachel zawsze szła w środku.
Brała moją rękę i rękę mamy
i tak szliśmy razem.
Czasami ukradkiem
brała moją prawą rękę
i łączyła nasze dłonie.
Żyłem z mamą Rachel przez trzy i pół roku.
W tym czasie
trzykrotnie składałem pozew o rozwód.
Był to trudny proces, ale udało się go zakończyć.
Zamieszkałem z Rachel i jej siostrą u moich rodziców w Seattle.
Moja babcia była dla mnie uosobieniem idealnej babci.
Zawsze się uśmiechała. Była moim idolem.
Kiedy Rachel miała osiem lat,
straciłem płynność finansową.
Jestem zawodowym pokerzystą
i hazardzistą.
Może nie jest to oficjalny zawód,
ale tym się zajmowałem. Miałem trudności,
więc oddałem dziewczynki
pod opiekę ich matki.
Zawsze mówiłam sobie,
że tata mnie zostawił, że był alkoholikiem
i hazardzistą, i że mnie nie kochał.
Nie rozumiałam, czemu mi się to przytrafiło.
Zawsze czułem się winny.
Nie miałem wystarczająco środków,
żeby je utrzymać, więc je oddałem.
Myślałem, że w Calabasas będą miały lepsze środowisko.
Okazało się, że nie.
Nie lubiłam mojego życia.
Chodząc do domu celebrytów i przymierzając ich rzeczy,
czułam, że żyję w ich świecie.
Paris Hilton musiała być zrozpaczona,
gdy złodziej splądrował jej sypialnię.
Straciła biżuterię o wartości dwóch milionów dolarów.
Coraz więcej celebrytów
pada ofiarą rabunku.
Audrina Patridge, bohaterka Na Wzgórzach.
Była gwiazda serialu Życie na fali, Rachel Bilson.
Na podstawie serwisu TMZ ustalali,
kiedy celebryta będzie nieobecny.
Media społecznościowe zdradzały, gdzie znajdują się celebryci.
Paris lansuje się w Dubaju,
Audrina jedzie do Vegas.
Wiedzieli, że ta osoba będzie poza miastem,
więc mogą okraść jej dom.
Byłam pod wrażeniem.
Nikt wcześniej nie popełniał przestępstwa z pomocą mediów społecznościowych.
Kiedy ktoś jest w domu,
czuć energię tej osoby.
Zabierając ich rzeczy, czułam, że mam władzę.
Kiedy wychodziliśmy stamtąd,
przychodziła ogromna ulga.
Udało nam się.
A potem znowu to robiliśmy.
Na tamtym etapie zaangażowali kolejne osoby.
Courtney Ames...
Chciałam się z nią przyjaźnić,
bo była szkolną buntowniczką.
Zawsze mnie onieśmielała.
Czułam, że nie jestem dla niej
wystarczająco fajna.
Była też Diana Tamayo, która była blisko z Rachel Lee.
Ta dziewczyna ciężko pracowała. Była w szkole średniej
i opiekowała się młodszym rodzeństwem.
Wprowadziłam ją w ten świat.
Te nowe osoby chciały wejść do gry, bo stanowili paczkę.
Dołączyli do kolejnych rabunków.
Pojawiło się dwóch nowych mężczyzn.
Roy Lopez i Johnny Ajar.
Courtney Ames była kelnerką w Sagebrush Cantina.
Znała Roya z pracy.
Powiedziała mu, że jest taka akcja i spytała,
czy chce się przyłączyć. Zgodził się.
Mieli pomagać w sprzedaży
skradzionych rzeczy.
Rachel i Nick wprowadzili tych nowych ludzi.
Była też mało znacząca znajoma, Alexis Neiers.
Ta dziewczyna uwielbiała imprezy.
Była modelką.
Przyjaźniła się z Tess Taylor.
Tess, Alexis i Nick zbliżyli się do siebie.
Rachel nie była z tego zadowolona.
Nick poznał Alexis dzięki mnie.
Była dziewczyną przyjaciela chłopaka mojej przyjaciółki.
Zawsze kręciła się obok.
Nick zaprzyjaźnił się z Alexis.
Zaczęli spędzać czas we dwoje.
Byłam bardzo zazdrosna,
że ma nową najlepszą przyjaciółkę.
Miała niebieskie oczy, ładne włosy i była śliczna.
Poczułam się jak przedmiot,
który można wyrzucić i zastąpić kimś innym,
kto jest ode mnie fajniejszy.
Jednak ciągle dokonywaliśmy razem rabunków.
Nadal byliśmy Bonnie i Clyde.
Kiedy grupa się rozrosła,
nagle zwiększyła się też odpowiedzialność.
Zrobiło się niebezpiecznie.
Czułam, że robimy coś bardzo złego.
Ciężko to zrozumieć.
Skoro było to złe i niebezpieczne,
dlaczego nadal to robiłaś?
Cóż...
Bardzo lubiłam xanax.
Kiedy go brałam,
wszystko było jak za mgłą.
Dowody wskazują na to,
że nie było to przestępstwo motywowane narkotykami.
Lubimy znać odpowiedzi na trudne pytania.
Myślimy, że musi być jakiś dobry powód.
Coś musiało się zadziać.
To nie ich wina.
To kwestia wychowania.
Uzależnienie od narkotyków.
A jednak dużo dzieci dorasta w trudniejszych warunkach niż oni.
Na przykład ja.
Można powiedzieć, że to wina rozbitej rodziny.
Nie. Myślę, że odpowiedź jest bardzo prosta.
Chcieli mieć rzeczy, na które nie było ich stać
i nie mieli ochoty ciężko na nie pracować.
Nie wiem, jak to jest.
Kradzież może być zachowaniem kompulsywnym,
jak zaburzenia odżywiania.
Mieli problemy z nadużywaniem leków.
W ich umysłach
zachodził inny proces niż zwykłe: "Chcę tego, co ma Paris Hilton".
To były dzieciaki z problemami.
Byli inni niż wszyscy.
Rasizm i homofobia w uprzywilejowanych środowiskach
są nawet gorsze niż gdzie indziej.
Oni desperacko pragnęli być normalni.
Myślę, że każdym z nas kierowało co innego.
Dla mnie to było... Kiedy oglądałam
Szybkich i wściekłych czy Oceans Eleven ,
chciałam być
taka sama.
Nie wiem dlaczego.
Nie wiem, dlaczego w ogóle myślałam w ten sposób.
Gwieździe Piratów z Karaibów, Orlando Bloomowi,
skradziono prawdziwe skarby.
Wczoraj włamano się do jego domu.
OKRADZIONO DOM ORLANDO BLOOMA
Złodziej uciekł z biżuterią i gotówką.
Aktor przebywał wówczas poza domem.
Policja twierdziła, że nie była to profesjonalna akcja.
Nie jak w Mission Impossible
bez żadnych śladów i odcisków palców.
Ale nikt nie podejrzewał nastolatków.
Co?
Kiedy zdobywali te łupy,
niektórzy zachowywali się bardzo zuchwale.
Nosili je i mówili, że są z domu Paris Hilton.
Co za pożytek z włamania do domu Paris Hilton,
jeśli nie można nikomu o tym powiedzieć?
"Byłem tam ze trzy razy".
W przezwyciężaniu własnego instynktu samozachowawczego
jest coś pociągającego.
Nosili te skradzione przedmioty i wrzucali zdjęcia do Internetu.
Inne rzeczy sprzedawali na plaży w Venice.
Nigdy niczego nie sprzedałam.
Mnóstwo rzeczy rozdałam.
- Tak było. - A te na plaży w Venice?
To jest nic?
A, tamte. Tak, wtedy sprzedałam trochę.
Zgadza się.
To ja wpadłam na ten pomysł.
Powiedziałam, żebyśmy pojechali do Venice,
rozłożyli stoisko i sprzedali wszystko po 20 dolarów.
Ludzie zaczęli się tłoczyć
i wypytywać o towar.
Mówiliśmy: "To podróbka. Bierz, jeśli chcesz".
Sprzedaliśmy wszystko w niecałe 15 minut.
Pewnego dnia ktoś napisał do mnie:
"Cholera, jesteś na TMZ".
Było to nagranie z monitoringu Audriny Patridge.
Wszyscy mogli je zobaczyć.
Zadzwoniłam do Nicka. Kazałam mu wejść na TMZ.
To nie wyglądało dobrze.
Grożono nam. Ktoś chciał nas wydać.
Nie wiedziałam, co robić.
Zadzwoniłam do taty.
Wiedziałem, że prędzej czy później ją złapią.
Chciałem, żeby zerwała kontakty z tymi przyjaciółmi
i przyjechała do Las Vegas.
Tata Rachel mieszkał w Las Vegas. Pojechała tam zaraz po tym,
jak sprawy zaczęły przybierać zły obrót.
Tata zabrał mnie z tego środowiska.
Powiedział, że mam iść na studia i zacząć nowe życie.
Usunąć się w cień.
Ale któregoś wieczoru
przyjaciele zadzwonili do mnie
i powiedzieli: "Chodźmy kraść". Byłam w Vegas i obiecałam,
że przyjadę za cztery godziny.
Byłam manipulatorką. Paliliśmy wtedy z tatą trawę.
Miałam to szczęście, że mogliśmy palić razem.
Celowo zrobiłam nam
dużego skręta,
żeby się zjarał i odpłynął.
Pamiętam,
że siedzieliśmy na sofie i oglądaliśmy
jakiś koreański dramat.
Zaciągnął się raz, odłożył skręta
i powiedział: "Wystarczy". Namawiałam, żebyśmy go skończyli,
ale odparł, że za dużo palę.
"Zaciągnij się raz
i delektuj.
Po co masz się tak zjarać?"
Wtedy powiedziałam mu, że jadę do LA
spotkać się z przyjaciółmi.
Spojrzał na mnie.
Jego oczy zrobiły się ogromne. Trudno wywołać w nim taką reakcję.
Zwykle nie podnosi głosu,
ale wtedy zaczął wrzeszczeć: "Nie!".
Chciałam, żeby poczuł się
jak wariat
i powiedziałam: "Zjarałeś się. Wyluzuj".
A potem oznajmiłam, że jadę.
Próbowałem ją powstrzymać,
ale nie wiedziałem co zrobić,
żeby zmieniła zdanie.
Spakowałam się, wzięłam xanax i pojechałam.
Brzmi, jakbym była chora psychicznie,
ale wciąż zmagałam się z FOMO.
23 SIERPNIA 2009
Kiedy dojechałam, czekał na mnie Nick.
Stawka była wysoka, bo byliśmy już obserwowani.
Balansowaliśmy na krawędzi.
Gdzieś w środku czułam, że to nie skończy się dobrze.
Oglądacie nagranie z monitoringu
w domu Lindsay Lohan.
Jest jedną z dziesięciu ofiar
seryjnych włamywaczy,
którzy obrali sobie za cel domy gwiazd Hollywood.
Nagranie z monitoringu zaalarmowało policję.
Monitoring w domu Audriny uchwycił te same osoby.
Nawet gdy się nagrali,
dowód nie był wystarczający,
bo nosili kaptury i mieli spuszczone głowy.
Tym, który połączył brakujące puzzle, był Nick Prugo.
Wkrótce po upublicznieniu nagrania z domu Lindsay Lohan
spotkaliśmy się z Nickiem.
Usiadłam na siedzeniu pasażera w jego samochodzie.
Powiedziałam:
"Jest źle. Dzieje się coś niedobrego.
Nie wiem, co się z nami stanie".
Położyłam mu rękę na ramieniu
i dodałam: "Ale bardzo cię kocham.
Nigdy cię nie wydam".
Następnego dnia rano podano w wiadomościach,
że Nick Prugo poszedł na policję,
przyznał się i oddał łupy.
Nick chciał nam powiedzieć wszystko.
Złożył zeznania nie tylko w sprawie przestępstw,
o które pytali, ale wszystkich innych.
Dziś wiemy,
że Brian Austin Green, Megan Fox i Ashley Tisdale również byli ofiarami.
Opowiedział nam o każdym włamaniu i o osobach, które z nim były.
- Dziękujemy, Courtney. Jesteś cudowna. - Tu jestem.
Czy Nick był przywódcą grupy?
Wiedziałaś, że to on?
Nie zrobiłam tego dla niego.
Gówno zrobiłam.
On cię w to wciągnął?
To jakiś żart...
Nic nie mów.
Nie potrzebowałaś przecież pieniędzy.
W porządku?
Wydawał wszystkich.
Wciąż wierzyłam, że będzie mnie chronił.
Byłam w Las Vegas
z tatą i babcią...
22 PAŹDZIERNIKA 2009
...kiedy zadzwonił Nick.
Nie rozmawiałam z nim,
odkąd przyznał się do winy.
Wciąż jednak byliśmy przyjaciółmi.
Kiedy odebrałam ten telefon, brzmiał inaczej niż zwykle.
Poczułam się dziwnie, bo powiedział: "Myślałem o czymś
i zupełnie zapomniałem adresu twojego taty.
Jaka to ulica?".
Podałam mu nazwę,
a on na to: "Ach tak, rzeczywiście.
Chciałem tylko wiedzieć.
Zadzwonię później".
Odpowiedziałam: "Dobra, pa. Miłego dnia".
Kiedy to mówiłam, poczułam, że zapadam się w ciemność.
A potem rozległo się walenie w drzwi.
Nick mnie wydał.
Wparowali do środka, jakbyśmy byli terrorystami.
Było ich mnóstwo.
Pierwszy złapał psa i kopnął go.
Zwykle nie jestem agresywna.
Zupełnie.
Ale wtedy się wkurzyłam.
Powiedziałam mu: "Nie rób tak mojemu psu".
Przeczesali cały dom.
Przeszukiwali rzeczy taty.
Zabrali 20 tysięcy dolarów w gotówce.
To były moje pieniądze.
Były przeznaczone na hazard.
Zabrali futro babci, bo myśleli, że ukradłam je Lindsay Lohan.
Chcieli rozmawiać z babcią.
Mówiłam im, że nie zna angielskiego.
Wtedy ona powiedziała mi po koreańsku:
"Nie lubię tych ludzi. Nic im nie mów".
W końcu znaleźli zdjęcie.
Była to podarta fotografia
nagiej Paris Hilton w koszu w mojej łazience.
Byli bardzo szczęśliwi.
Dorwali mnie.
Mieli dowód.
Detektyw powiedział mi:
"To gra w gorące krzesła. Rozmawialiśmy
z wszystkimi twoimi znajomymi.
Tylko ty zostałaś bez krzesła".
Rachel Lee została wczoraj aresztowana.
Jeden ze współoskarżonych twierdzi,
że to ona sugerowała, kogo obrabować.
Lee usłyszała zarzuty posiadania skradzionego mienia
oraz kradzieży z włamaniem.
Dokładnie tak. To dwunaste.
Wielu moich kolegów chciało być na moim miejscu.
Każdy miał ochotę dostać głośną medialną sprawę,
bo to znak, że uważają cię za dobrego prokuratora.
Nie chciałam tej sprawy. Widziałam, że będą z nią kłopoty.
Postanowili powierzyć mi tę sprawę.
Jakie jest stanowisko prokuratora?
Zawsze zachęcamy do ostatecznego rozstrzygnięcia spraw.
Jesteśmy otwarci na...
Wiedziałam, że z powodu zainteresowania mediów
będą większe kontrole
zarówno w biurze, jak i poza nim.
Musiałam uważać na to, co mówię o sprawie
i gdzie to mówię.
Więc nie możemy o tym rozmawiać.
Pierwszym krokiem zawsze jest kontakt
z oficerem śledczym.
Kto został na niego wyznaczony?
Brett Goodkin.
"GLINA"
Brett Goodkin pracuje w hollywoodzkim oddziale policji od sześciu lat.
Prowadził śledztwo w sprawie Bling Ring.
Czy włamywacze obrali sobie za cel
właśnie te osoby z powodu fascynacji celebrytami?
Zdecydowanie tak.
Brett Goodkin, główny śledczy, chciał mówić.
Jako reporter nie mam obowiązku go upominać.
Mów dalej. Kocham to.
...celebrytka...
Był odpowiedzialny za całe śledztwo.
Zarzuty obejmują kradzieże z włamaniem,
jak również nielegalne posiadanie broni.
Do tamtego momentu nie miałam kontaktu z celebrytami.
Nie wiedziałam, jak funkcjonują.
Nigdy nie miałam do czynienia z ofiarami, które miałyby asystentów
z własnymi asystentami.
Mówiłam: "Muszę porozmawiać z ofiarą,
nie asystentem".
Jak dużą rolę odgrywa w sprawie kontakt z celebrytami?
Dużą.
Prosiłam często oficera śledczego,
który miał z nimi kontakt, żeby zidentyfikowali
kradzione mienie. Próbowałam komunikować się z nimi
przez niego.
Musiała zajmować się głupotami,
ale to nie była zła sprawa.
Mieliśmy dużo
zabezpieczonych dowodów.
Dzięki zeznaniom Nicka, w domach oskarżonych
znaleziono skradzione mienie.
Przedmioty warte miliony dolarów.
Biżuteria od Chanel, naszyjniki, apaszki.
Mnóstwo ubrań i butów.
Zegarki Rolex z domu Orlando Blooma.
Biżuterię Lindsay Lohan.
Torebki od Marca Jacobsa. Broń z domu Briana Austina Greena.
Weszli do domu Paris Hilton
i opróżnili półkę z biżuterią.
Ludzie wpadli w obsesję. Przed sądem w Los Angeles,
gdzie mieli pojawić się oskarżeni,
gromadziły się tłumy reporterów
z serwisów informacyjnych
i celebryckich portali jak TMZ.
Podpiszesz ugodę, Rachel?
Jak to jest być zdrajcą?
To był cyrk.
Courtney, możemy zobaczyć tatuaż?
Co sobie zrobiłaś?
To LA. Te dzieciaki chcą być sławne.
Żałuję tego, co zrobiłem.
NAPAD NA CELEBRYTÓW UJAWNIONY
Biorę odpowiedzialność za swoje czyny.
Nick Prugo często bywał w mediach.
Myśleliśmy, że celebryci mają wszystko.
Alexis Neiers brała udział w show.
Już za chwilę w Dzikie i Szalone...
Przykro mi, ale musimy odwołać twój udział w Tygodniu Mody.
Była w trakcie nagrań do reality show. Dzikie i szalone pokazywał życie zabawnej,
niekonwencjonalnej rodziny w Hollywood.
To maszyna do spalania tłuszczu.
Kiedy kręcili pilot serialu,
sprawa Bling Ring wyszła na jaw
i Alexis została aresztowana.
W końcu.
- Wszystko w porządku? - Tak, jest dobrze.
Premiery odcinków przyciągały tłumy widzów.
Każdy chciał to zobaczyć.
- Hej. - Cześć, kochanie.
Byłam dziś na zakupach.
Była znana niemal tak samo jak Audrina
czy inne gwiazdy, które okradała.
Ty i Tessa prowadzicie życie,
o którym marzy wiele nastolatek.
W rzeczywistości twardo stąpamy po ziemi.
Nancy Jo Sales, która pracowała dla Vanity Fair ,
pisała historię o Bling Ring.
Alexis Neiers była jej źródłem informacji.
Tytuł brzmiał: Podejrzani noszą szpilki Louboutina.
Opatrzono go zdjęciem wystrojonej Alexis.
Dali mi ten magazyn.
To ten numer, w którym jesteście.
Ale super!
Puścili to w programie. Dziewczyny otworzyły magazyn
i nagle polały się łzy.
Ona myśli, że to były szpilki Louboutina.
A to były kaczuszki! Suka!
Uczepiła się tego szczegółu na temat butów,
które miała w sądzie. Jo napisała, że to Louboutiny,
a były to buty Bebe na obcasach kaczuszkach.
Nancy Jo? Tu Alexis Neiers.
Zadzwoniła do Nancy Jo.
Cała rodzina siedziała obok.
I mówi: "Nancy,
dzwonię, żeby ci powiedzieć, że jestem bardzo rozczarowana".
Na to rodzinka: "Właśnie!".
A ona: "Mamo, przestań! Ciągle muszę zaczynać od nowa!
Nancy Jo, dzwonię"...
...bo jestem bardzo rozczarowana!
To było niedorzeczne.
Miłego życia.
Z artykułu Vanity Fair dowiedziałem się,
kto włamał się do mojego domu.
TWIERDZI, ŻE SPRZEDAŁ ROLEXY ORLANDO BLOOMA JOHNNY'EMU AJAROWI
Był tam wywiad z Nickiem, w którym przyznał,
że włamał się do domu przyjaciela latem w dziesiątej klasie.
To mi wystarczyło.
ZŁODZIEJE GWIAZD
Zacząłem wariować.
Musiałem mu dać nauczkę,
ale nie wiedziałem jak.
Skontaktowałem się z dziennikarzami,
którzy mogliby zainteresować się tą historią.
Uderzyłem do Ellen DeGeneres i Johna Quiñones z What Would You Do?
Ale nie byłem nikim znanym.
Wkurzało mnie, kiedy widziałem zdjęcia Nicka
i reszty Bling Ring na TMZ.
- Nie mogę tego skomentować. - Okej.
Chociaż zdradź swoją ulubioną aktorkę.
- Angelina Jolie. - Angelina Jolie?
- Jest cudowna. - Ale nie ma jej na liście?
Ledwie znałam Nicka
i resztę oskarżonych.
Alexis kojarzy się ludziom z Bling Ring,
bo wystąpiła w reality show.
Ludzie znali ją nawet lepiej niż Nicka.
Ale jej udział był bardzo niewielki.
Panna Neiers oskarżona jest
o włamanie z kradzieżą
do domu Orlando Blooma.
Rozumiesz zarzuty?
Tak.
Nie była przy każdym włamaniu.
Uważano, że jej udział był najmniej karygodny.
Nie mogę wypowiadać się w imieniu Alexis, bo ona wie, co zrobiła.
Zgodnie z...
Poszła na ugodę i jej proces się zakończył.
Na co się zgodziła?
Poddanie się karze.
Zdaje pani sobie sprawę, że jest to traktowane
na równi z przyznaniem się do winy?
- Tak. - Tak.
Alexis dostała wyrok w zawieszeniu i 180 dni odsiadki w stanowym więzieniu.
Johnny Ajar również został wyłączony z procesu, bo jego sprawa
obejmowała też wcześniejsze przestępstwa.
Procesy pozostałych wciąż nie zostały zakończone.
Proszę. Dajcie spokój.
Przy każdej rozprawie, ludzie podchodzili do mnie, żeby porozmawiać.
Moja mama prawniczka ostrzegała mnie: "Nic nie mów.
Musisz zrozumieć, że to może być
niebezpieczne".
Wtedy się zmieniłam.
Przestałam być buntowniczką.
Stałam się bardzo uległa
i robiłam to, co mi kazano.
Siedziałam cicho.
Ale przez to nie mogłam się bronić.
Nick Prugo był nieśmiałym dzieciakiem, chłopakiem z sąsiedztwa.
Do czasu, gdy poznał młodą kobietę, która zmieniła jego życie na zawsze.
Najlepszą przyjaciółkę, Rachel Lee,
o której mówi, że była mózgiem całego przedsięwzięcia.
To wyrażenie
przewijało się w mediach.
Ludzie nazywali mnie liderką Bling Ring.
Oskarżeni, którzy zdecydowali się mówić,
zaczęli tworzyć taką narrację.
Kiedy szliśmy kraść,
Rachel wszystkim kierowała albo pomagała mi.
- Jak cię przekonywała? - Po prostu szła, a ja za nią.
Jak często planowaliście nowe włamanie?
Kiedy kończyły nam się pieniądze albo Rachel chciała nowe ciuchy.
Byłem przerażony, a ona chodziła po pokojach,
zabierając dla siebie ubrania lub inne rzeczy.
"Rachel jest głupia.
Zniszczyła tym dzieciakom życie".
Tak jakbym ich do tego zmuszała.
Że
co?
Nie mogłam w to uwierzyć.
Kiedy tak wszystko poprzekręcał?
Kiedy wymknęło się to
spod kontroli?
Im więcej mówił, tym bardziej czułam, że w ogóle go nie znałam.
Mój adwokat powiedział,
żebym w sądzie udawała, że go tam nie ma.
Postanowiliśmy przedłożyć tę sprawę ławie przysięgłych.
Musiała przedstawić pięciu świadków.
Prosiła asystentów
o wprowadzenie celebrytów
tylnymi drzwiami, żeby mogli zeznawać.
TMZ relacjonował sprawę na bieżąco.
- Odzyskasz całą biżuterię? - Paris.
Nie wszystko.
- Ile lat... - Stop.
Ile lat powinni siedzieć?
Dziesięć.
Zostałeś kiedyś obrabowany?
Nie. Ale wszystko przede mną.
Skradziono mi też niewinność.
To okropne.
Jednocześnie...
Obawiano się, że nie będą mieli współczucia.
To celebryci,
którzy nie czują się bezpiecznie
nigdzie poza własnym domem.
Było to naruszenie ich prywatności.
Po rozmowach z nimi upewniłam się,
że prawdziwą zbrodnią
było odebranie im ich prywatnej przestrzeni.
Rachel Bilson i Lindsay Lohan wyprowadziły się ze swoich domów
bo już nigdy nie czuły się w nich bezpiecznie.
Ludzie uważają,
że jako celebryta
sam się o to prosiłeś.
Jeśli jesteś sławny i bogaty,
musisz znosić wszystko.
Naruszono naszą przestrzeń.
Nie chodzi o rzeczy materialne, bo one są ulotne.
Kiedy obrabowali nasz dom,
bardziej było mi żal rodziców,
zwłaszcza mamy.
Wiele się wtedy zmieniło.
Zaczęła mieć napady lęku.
MOJE URODZINY
Winili o to mnie.
Nie do przyszłego roku.
- Chwila. - Nie mówiłeś mi.
Powiedzieli, że gdybym nie upubliczniał
mojego życia w Internecie,
nie doszłoby do kradzieży.
Zacząłem internalizować tę winę,
a potem projektować ją na wszystko wokół,
nosząc w sobie złość i brak zaufania.
JEŚLI JESZCZE RAZ
ZOBACZĘ NICKA PRUGO,
NIE RĘCZĘ ZA SIEBIE
2 GRUDNIA 2009
Ława przysięgłych postawiła wszystkich w stan oskarżenia.
Pan Prugo?
Nie przyznaje się do winy.
Diana Tamayo?
Nie przyznaje się.
Roy Lopez?
Nie przyznaje się do winy i zaprzecza wszystkim zarzutom.
Dziękuję.
- A Courtney Ames? - Nie przyznaje się.
Oskarżeni będą...
Wkrótce po oskarżeniu
przeniosłam się do oddziału przestępczości zorganizowanej
i porzuciłam tę sprawę.
Przejęłam sprawę
Nicka Prugo, Rachel Lee, Courtney Ames,
Raya Lopeza i Diany Tamayo.
To była duża sprawa.
Sarika świetnie sobie poradziła.
Zebrała dużo fizycznych dowodów o dużej wartości.
26 500 DOLARÓW
Musieliśmy tylko ustalić,
co zostało skradzione komu i kiedy.
Było to nieco skomplikowane, bo pojawiły się głosy,
że niektóre przedmioty
zostały zakopane na pustyni przez ojca Rachel Lee.
Zapytałam tatę,
czy próbowałby się pozbyć skradzionego mienia.
Chciałam poznać ludzką psychikę.
Zadałam mu pytanie: "Co byś zrobił, gdybyś miał dużo kradzionych rzeczy?
Co byś zrobił?".
Odpowiedział: "Zakopałbym je na pustyni".
Potem Nick przekręcił to, mówiąc:
"Ojciec Rachel zakopał wszystko na pustyni".
Potraktowaliśmy to jak plotkę,
bo nie mogliśmy tego udowodnić.
Ale niektórzy z sąsiadów mówili, że widzieli jej ojca, kiedy robił coś
na pustyni. Pojawiły się spekulacje,
że zakopywał tam kradzione mienie.
Jako rodzic nie chcesz, żeby twoje dziecko zostało złapane.
Lepiej pozbyć się wszystkich dowodów.
Moje nazwisko pojawiało się w mediach.
Nie ukrywałem
kradzionego mienia,
a jednak
mogłem być w tej sprawie przesłuchiwany.
Dlatego rzuciłem wszystkie interesy
i zniknąłem.
Zaszyłem się w Korei na trzy lata.
Najpierw zaproponowali mi 11 lat.
Pamiętam, że byłam u prawnika, kiedy mi to powiedział.
Moja mama dosłownie dostała ataku serca.
"Jedenście lat? To niemożliwe.
Ona ma dopiero 18".
Wiedziałam jednak, że popełniłam przestępstwo.
Nie umniejsza tego fakt, że mieszkałam w Calabasas
i że był to mój pierwszy wybryk.
Nie można powiedzieć,
że nie zasłużyłam na karę.
Przekalkulowałam to sobie. "18 plus 11.
Wciąż będę młoda, kiedy mnie wypuszczą".
Zgodziłam się.
Ale mój adwokat powiedział,
że postarają się o coś lepszego.
Odparłam: "Jeśli tak ma być, niech tak będzie".
Tydzień albo dwa później, adwokat zaprosił mnie do swojego biura
i powiedział: "Proponują cztery lata".
Zgodziłam się.
25 PAŹDZIERNIKA 2011
To był moment, przed którym uciekałam, odkąd skończyłam 14 lat.
W końcu nastąpił.
Kiedy sędzia mnie skazała, poczułam, jakby uderzyła mnie
swoim młotkiem w serce.
Pomyślałam: "Szczęście mnie opuściło".
Żarty się skończyły.
Wiesz, co zrobiłaś.
Wiesz, czy było to warte czterech lat czy nie.
Rachel była sprytna.
Nie chciała się w tym babrać.
Przyjęła wyrok jak mężczyzna.
- Albo jak kobieta. - Zgadza się.
Rebbeco Ahn, zostajesz uznana winną
czterech zarzutów kradzieży z włamaniem
i skazana na cztery lata więzienia oraz 800 tysięcy dolarów grzywny.
Wciąż jest kilkoro dzieciaków z Bling Ring,
którzy jeszcze nie zostali skazani.
Sofia Coppola uznała tę historię za tak fascynującą,
że postanowiła nakręcić o niej film.
Zaczęli filmować w LA.
Ponieważ pisałam o tym, zapytałam, czy mogę przyjść na plan.
Zaprosili mnie.
Pozwolili mi porozmawiać z Sofią Coppolą. Powiedziałam:
"Słyszałam, że płacisz Alexis Neiers
za konsultacje".
Ciekawiło mnie to,
bo ludzie mogliby pomyśleć,
że zarabia na swojej zbrodni.
Zapytałam więc Sofię Coppolę,
jaka jest Alexis i czy była pomocna.
Odpowiedziała, że tak,
ale tym, kto naprawdę pomógł, był Brett Goodkin.
Fascynacja celebrytami? Jak najbardziej.
Zapytałam: "Ten glina?".
"Tak. Jest naszym konsultantem.
Nawet zagrał rolę.
Założył kajdanki
Emmie Watson".
- Puść mnie. - Zabierzcie ją.
- Przestań. - Muszę porozmawiać z mamą.
Co robicie z moją córką?
Zadzwoniłam do niego i powiedział:
"Doradzam im tylko w kwestiach proceduralnych.
Tak, zagrałem rolę,
ale nie jestem Bruce'em Willisem".
Mówił, że dostał pięć czy sześć tysięcy dolarów.
Zadzwoniłam do LAPD
i prokuratora okręgowego.
Dostałam telefon z LA Times z pytaniem:
"Co wy na to, że wasz detektyw
pracuje przy filmie Sofii Coppoli?".
Nie mieliśmy pojęcia.
Odbyliśmy z detektywem
rozmowę telefoniczną.
Początkowo zaprzeczył.
Powiedzieliśmy o telefonie z LA Times.
"Ach tak, pracuję tam,
ale nie płacą mi dużo".
Adwokat obrony nakazał przedstawić
firmie Sofii Coppoli listę płac.
Okazało się, że dostał 12 500 dolarów
i nie powiadomił o tym wydziału policji w LA
ani prokuratora okręgowego.
Nie można pracować nad filmem,
kiedy sprawa jest w toku.
To było jak wir sławy.
Niekarane wcześniej dzieciaki
włamują się do domów celebrytów.
Teraz mój detektyw chce być sławny.
Podczas procesu
musi zeznawać pod przysięgą.
Jego wiarygodność jest kluczowa,
a tymczasem okłamał prokuratora.
Było jasne, że nie może już zeznawać.
Kiedy odkryłam
aferę z Brettem Goodkinem,
i jej wpływ na sprawę, byłam rozczarowana.
Kiedy odchodziłam,
wszystko
szło zgodnie z planem.
Każdy miał dostać ofertę odsiadki w stanowym więzieniu,
ale Brett Goodkin wszystko popsuł.
Musieliśmy powiadomić wszystkich obrońców.
Sędzia powiedział oskarżonym:
"Powinniście podziękować Brettowi Goodkinowi,
bo znacznie zmniejszył wasz wymiar kary".
Ostatecznie Nick dostał dwa lata więzienia,
a cała reszta wyrok w zawieszeniu.
Upiekło im się.
Pomyślałam: "Cholera.
Ten system jest pokręcony".
Jak mogę być liderką Bling Ring, skoro nigdy nie poznałam Roya?
Ja i Alexis nawet się nie przyjaźniłyśmy.
Nie wiem. Nie mam w sobie współczucia.
Policja twierdzi, że domniemana liderka Bling Ring
ma na sobie naszyjnik Rachel Bilson.
Nick Prugo nie był jedynym, który twierdził, że Rachel Lee
była mózgiem Bling Ring.
Na jednym z nagrań widać,
że to ona idzie przodem.
Zaczęło się od Rachel Lee, a Nick Prugo się dołączył.
Oczywiście nie było nas tam,
więc nie wiemy, czy to był pomysł Rachel czy Nicka.
Ponieważ Rachel trzymała się w cieniu,
nie zdementowała tych pogłosek.
Utrwaliły się.
Dla ludzi Rachel Lee to liderka Bling Ring.
Wiem.
Nigdy nie dowiedziono, że było inaczej.
Tak.
Nie wierzę, że Rachel zmusiła Nicka do czegokolwiek.
Wiem, że ta wersja była mu na rękę.
Ale on był osobą niezależną.
Gdyby nie chciał tego robić,
nie zgodziłby się.
Dla wielu osób udział w Bling Ring
był jednorazowym wyskokiem.
Ja i Nick robiliśmy to regularnie,
więc wydaje mi się,
że oboje byliśmy
na równi liderami.
Zarówno on, jak i ja
mieliśmy aktywny i pasywny udział w tej sprawie.
NA SPRZEDAŻ
Zanim poszłam do więzienia, mieszkałam z mamą w jej mieszkaniu.
Wydała tyle pieniędzy
na prawników, że musiała wyprzedać majątek.
Szukałam czegoś w pokoju
i znalazłam woreczek
pełen xanaxu.
Do dziś nie wiem,
czy to prawda,
ale wzięłam jedną tabletkę, a resztę spuściłam w toalecie.
Powiedziałam sobie: "Koniec. Nigdy więcej tego nie kupisz".
Kiedy zgłosiłam się do więzienia,
podeszłyśmy do bramy
z drutem kolczastym,
która wyglądała jak typowe wejście
do więzienia.
Strażnik popatrzył na mnie i powiedział:
"Witaj w więzieniu".
W tym czasie moja babcia przebywała w domu starców,
bo tata wyjechał do Korei
i nie miał kto się nią opiekować.
Późno w nocy wychowawca więzienny zaprowadził mnie do biura
i powiedział: "Usiądź.
Przyszedł do ciebie list".
Moja babcia zmarła,
kiedy tata był Korei, a ja w więzieniu.
Kiedy tata przyjechał na pogrzeb i przyszedł mnie odwiedzić,
usłyszałam: "Przez ciebie moja mama umarła w samotności".
Odparłam: "Wiem".
Potem dodał:
"Będę potrzebował dużo czasu, żeby ci wybaczyć".
Odpowiedziałam: "Okej".
Wciąż jednak mnie odwiedzał i traktował jak córkę.
Kiedy byłaś w więzieniu,
ja też w pewnym sensie odbywałem karę.
Wiem.
Nie wiedziałem, jak pokierować twoim życiem.
Za bardzo w to wsiąkłaś.
Dlaczego nie posłuchałaś mnie wtedy w Las Vegas,
jak zabroniłem ci jechać?
Krzyczałem: "Nie!".
Nie pozwoliłem ci.
Musiało coś do ciebie dotrzeć.
Celowo to zignorowałam.
Dlatego, że byłaś tak bardzo skupiona na sobie...
- Wiem. - ...i swoim przyjacielu.
Zadam ci pytanie.
Czy między tamtą dziewczyną w Las Vegas a mną teraz,
widzisz jakiś progres?
Nie wiem.
Może fizycznie się dostosowałaś.
Ale jeśli chodzi o miłość i szczęście,
musisz wypracować własną... definicję.
Trzydzieści dni więzienia za nieostrożną jazdę,
trzydzieści za ponowną jazdę pod wpływem alkoholu
i 30 za kolejną.
Razem 90 dni więzienia.
To nagranie ze sklepu z biżuterią,
gdzie Lindsay Lohan miała ukraść naszyjnik o wartości 2500 dolarów.
Gwiazda reality show, Alexis Neiers,
skazana za okradanie domów celebrytów
twierdzi, że słyszała płacz Lohan z sąsiedniej celi.
Sława bywa ulotna.
Celebryci są tylko ludźmi,
tak samo szczęśliwymi lub nieszczęśliwymi jak inni.
Dorastając, desperacko pragnęłam sławy.
Jednym z powodów, dla których poszłam
do szkoły w LA, był program Wzgórza Hollywood.
To miejsce było jak Mekka.
W końcu mogłam odwiedzić miejsca, o których wszyscy mówili.
Ale potem uświadomiłam sobie,
że nawet kiedy tu mieszkasz, nigdy nie jesteś w pełni
usatysfakcjonowany.
Dorastałam w LA, ale nie mam obsesji
na punkcie celebrytów.
Oczywiście,
kiedy Snoop Dogg kręcił Gin and Juice
obok mojego domu, poszłam po autograf.
Ale poza tym
nie biegałam za autografami.
Niektórym ludziom nie przeszkadza,
że wokół jest pełno kamer.
Ja do nich nie należę.
- Chcesz być sławny? - Oczywiście.
BYŁEM JEDNYM Z PIERWSZYCH OKRADZIONYCH.
NIGDY NIE DOCZEKAŁEM SIĘ SPRAWIEDLIWOŚCI.
Moja rodzina wciąż nie doczekała się sprawiedliwości.
Władze wmówiły nam...
150 - POLICJA
...że choćbyśmy nie wiem jak się starali,
nic się nie wydarzy. I nic nie możemy zrobić.
Corvette, Corvette
Nie tak.
Corvette, Corvette
Zawsze czułem, że powinienem wykorzystać tę sytuację.
UCZĘ MOJE KUZYNKI CHOREOGRAFII
Corvette, Corvette Wskakuję...
To się zmienia.
Czasami czuję, że jeśli chcę mieć własną markę,
nie mogę być ofiarą.
Z drugiej strony, mógłbym sporo zyskać,
gdybym tak tym pokierował.
Nie mam benzyny ani przyjaciół.
W marcu 2020
postanowiłem rozszerzyć swoją obecność w mediach społecznościowych.
Nie miałem dużej oglądalności.
Pewnego dnia uświadomiłem sobie, że mam wszystkie zrzuty ekranu
z wiadomościami od Nicka i tego,
co wrzucałem na Facebooka,
i mogę zrobić z tego materiał na YouTube'a,
który zobaczy więcej osób.
Opowiedziałem całą historię.
Wybiegłem z pokoju.
"Kto umarł? Co się stało?"
Słyszałem tylko: "Gdzie pieniądze?".
Zaskoczyło i zacząłem mieć więcej wyświetleń.
Wejdźcie na kanał Edena Hiltona.
Opowiada tam historię
związaną z Bling Ring,
którą powinniście zobaczyć.
Trzymali się...
Ludzie zaczęli się odzywać.
Ta sprawa odżyła dla mnie ponownie
w zupełnie inny sposób.
Nie przestanę, dopóki sprawiedliwości
nie stanie się zadość.
Nie mam już wrogich stosunków z Nickiem.
Rozmawialiśmy niedawno
i nie życzę mu źle.
Nigdy nie wpuściłbym go do swojego domu,
ale mógłbym pójść z nim na sushi, żeby pogadać w cztery oczy.
Zawsze bardziej niż rozgłosu
i odzyskania pieniędzy chciałem,
żeby Nick i Rachel mnie przeprosili.
Ucierpieli ludzie.
Nie fizycznie, ale emocjonalnie, co jest nawet gorsze.
Stresuję się, myśląc o przeszłości,
bo jest tak odległa od miejsca, w którym jestem teraz.
- To wstrząsające. - Co takiego?
Myślę, że byłam socjopatką.
Miałam w nosie wszystko i wszystkich.
Po raz pierwszy byłam z siebie dumna na obozie strażackim.
Jest tylko 86 osadzonych kobiet w całym hrabstwie,
które biorą udział w Malibu Conservation Camp.
To łączony program kalifornijskiego Wydziału Więziennictwa
i Straży Pożarnej LA,
którego celem jest rehabilitacja osadzonych.
Pracując dla Straży Pożarnej,
poczułam się częścią społeczności.
Na obozie strażackim odnalazłam siebie.
Byłam wśród kobiet,
które chciały zmienić swoje życie
i nawzajem dawałyśmy sobie siłę.
Był to doskonały ostatni przystanek.
Tydzień przed wyjściem,
zgodnie z więzienną tradycją,
przekazuje się majątek tym,
którzy się tobą opiekowali.
Wyjęłam z szafki wszystkie swoje rzeczy
i rozdałam koleżankom jedzenie i kosmetyki.
Wszystko, co miałam.
Potem wezwali mnie do biura.
To oznaczało, że mnie wypuszczają.
Kiedy ktoś wychodzi,
wszyscy ustawiają się przy płocie,
gdzie mogą ci pomachać.
Pamiętam, że dziewczyny wiwatowały i życzyły mi szczęścia.
"Żyj najlepiej, jak potrafisz!" "Żebyśmy cię tu więcej nie widziały!"
"Jeśli znów się tu zjawisz, skopiemy ci tyłek!"
"Wrócisz tu i po tobie".
Mówiłam: "Przestańcie".
Mama i ojczym powitali mnie w domu balonami.
Potem mama pokazała mi mój pokój.
Był uroczy. Miał staromodny wystrój,
ale na podłodze leżał materac. Było tam moje pudełko z więzienia.
Czułam,
że niczego więcej nie potrzebuję.
- Witaj. - Dziękuję.
Podoba mi się kolor.
- Bardzo ładny. - Musztardowy.
Próbowałam nawiązać nowe przyjaźnie,
ale miałam traumę.
Kiedy patrzę wstecz na moją przyjaźń z Nickiem,
widzę, że rozpadała się już od dnia, w którym się poznaliśmy.
Uważam, że to niebezpieczny człowiek.
Może to, co powiem, jest ekstremalne,
ale to moja prawda.
Czułam, że jestem jedną z jego ofiar.
Byłam
idealną osobą,
w którą mógł wbić swoje szpony i...
Jest w tym filmie tylko jedna scena,
której nigdy nie zapomnę.
- Fajna koszula. - Dzięki.
Kiedy moja postać wchodzi do szkoły,
jej włosy rozwiewa wiatr,
a aktor grający Nicka
mówi w tle...
Kochałem ją niemal jak siostrę. Dlatego było mi tak ciężko.
"Kochałem ją jak siostrę.
Gdybym mógł cofnąć czas, nie zraniłbym jej".
Pamiętam, że oglądałam tę scenę
i wiedziałam, że jest to wiadomość od niego.
Ale już nigdy więcej nie wpuszczę go do mojego życia.
Nie macie dość?
Przepraszam.
Może wtedy, kiedy było o tym głośno w mediach,
nie ufałam sobie, bo nie miałam jeszcze
uporządkowanej swojej historii. Wciąż nie mam.
Jest w niej dużo luk.
Zdarza ci się
- nieświadomie kłamać? - Tak.
Czasami się na tym łapię i są to bardzo głupie kłamstwa.
Każdy z nas w tej grupie
ma swoją własną prawdę.
Dla siebie.
To nielegalne?
Alexis.
Tej historii nie da się wymazać.
Ale teraz w końcu zaczynam dowiadywać się, kim jestem.
Przynajmniej tak mi się wydaje.
Napisy: Katarzyna Orkan-Łęcka